—— — * ——— — e 3 * * * 2 4 N 4. . . — 6 3 1 Z Lr. — „ —— * * „ 5 „ NE „ F 15 — 4₰ 7 L ſuper i 7 liis ermones G us teua „ 0A lberti ſuper Lant — — — — —— . 0 * Tabula alppabetica Tabula ſup ſermones venerabil Ber Amica que dicatur· lvij. J ₰ nardi abbatis Clareuallis ĩ Cãtica canꝰ Zngelus qualit ſatagit adminiſtrare offi ticoꝛum. cium pietatis.v. P Bſtinéẽdum Znglo x coꝛpa vtx ſint naturalia.v. E * SI Zingeli vtꝝ mutẽt coꝛpa. v. E qualir ſit ⁊ q̃lit nõ· ᷣmõe Englos ſctõs credimꝰaſtare oꝛãtiby offer lxvi. E edeo pᷣces ⁊ vota hoim.vij · N. xxxviy Zccedite ad eũ ⁊ illuiami¶ Angeli gratanr in palatio colligũt quem niexponit mõexxri. dignãteri ſterqlinio viſitãt·vñj. Adhibe volũtatẽ ⁊ facde Anglica creata irrepcuſſa mẽti acie intue neceſſitate vᷣtutẽ. vij. E tur diuinoꝝ iudicioꝝ abyſſum· xit·& Zdperẽs deo vmſpůs eſt · xxxi. A ngeloꝝ oꝛdieſdeclarãt᷑. rix. pene x totũ Zdoleſcẽttule-enit te nimis · exponi Engel q̃lir dñs ihs fueritredẽptõ· rxij E tur ßᷣmone·tix ptotůũñ Zngeli gaudẽtĩ ↄuerſione ⁊ pnĩa pctõx· Zdducẽt᷑regi vgies pꝰ eã. expoiĩt᷑ xiij· pt.y ri Adueniẽs ißs a qᷓ;ta amaꝛitudine liberat Angeius quõ repudiat de hoie inueniẽte hoĩem xxxij. Q 3 deun Zduẽtus dei ĩaĩam ſignũ xxxi · I Angeꝰdiſcurrit mediꝰ int᷑ dilectũ? dile⸗ In aduerſis ⁊ ꝓſper qlir ſe hõ hie debe/ ⸗ ctã· vota offerẽs. referẽs dona. xxxi. J Aduerſa ſolẽt atq;pſpera de txxi. Q Engelos ᷓ6 vidit. xxxix. B „ ſignariꝑ dertꝝ ⁊ ſiniſtꝝ.li. kK Anigoꝝ aliqͥ pſonã dei gerebãt. liij· Zduerſars n cui ↄſentire debemꝰ ðꝛ xp̃ſ⸗· Angſoꝝ oẽ opꝰẽ laudare deñ· xyiii quare hor. exxv. E Anima onerata pctis ñ arrogat ſibi oſcu⸗ Aecttres aiaꝝ dicũt᷑tria oſcula.iij y. um ſpiritualeij. ſ¶ Affectões duoꝝ ðeſcribunt᷑ xx. kK Eieĩ carne ſuſpirãtꝭ familiare qmicumc; Zffecui reluctãdũ elt virib fidei nemone colloquiũcũ celeſti ptãtibv 6. atur fruſtra. xxvi. Znimi egritudo ⁊ diffidẽtia duabꝰ ð cau Affectio eſt quadruplex.l. ſis videt᷑ ↄtingere.x. M „ 5 Affectꝰhabent ſuas voces ꝑ quas ſe etiã ¶ Zia adhuc in triſticia poſita qd patiatur. ſepiſſime va E.20 — cũ nolũtꝓduntIxxÿj. D Elie potẽtie tres quò Zmare caite · ſctẽ ardent᷑.qͥd ſit vij. N cillant.xi. X Amoꝛ pᷣcepſqͥd faciat. x. v.lx¶j· D lxxiu¶ Nia aliqᷓ ſancta ðꝛ celũ.xxvij. R Amoꝛ dei mirabil xvij. M xiij. N( Ria deploꝛat᷑ ſub noſe vinee xxx B Amoꝛ ʒelãs decz amicũſ põſi.xvij. T Nie poꝛtio eit carnał affectio eiꝰ xxx. YT Amari vult deñ ſolũ duicie ſʒ⁊ ſapiẽter. ¶ Via curioſa deitria ñ ceſſat inqͥrere. txxiij Amãdꝰeſt mibi valdepinoꝑꝝ xix. Anima nunqᷓ; eſt ſine angeloꝛum( Z quẽ ſum:viuo:⁊ ſapio · xx. D cuſtodia. xxrix. B Zmoꝛ dʒ eſſe foꝛtl ⁊ ↄſtans · xx· B Aiĩa ſctã hortat᷑ vt ſola ſit.i. J Zmoꝛ xp̃iẽ ſagitta eiectg xxix. S Anime gemina pulcritudo.xlv. A Amãs dñʒ ißʒ toto coꝛð qͥd faciat. xliijk¶ ia q̃digna ſit ſpõſi cura deſcribi xixB Amoꝛ dei ad nos cõmẽdat᷑. lxiiij. N Eia qñ pfecte ſe exiſtiat ðᷣo vnitã. lxxi. B⸗ Zmoꝛ flagrãs ⁊ vehemẽs qͥd faciat· Iœx¶ Via vna ſi deũ dulcit᷑.ſapient᷑ vehemẽter D. lxxix. SB— amat ſponſa eſt. kxiij· I Zmoꝛ dei amoꝛẽ anime parit.ix. Enima amans vois fert᷑.trahiturdeſide Amoꝛ intẽperãs qͥd facigt. Ixxij. s ⁊c̃. lrxiiij. MM Amorꝭ carnab⁊ ſp ũal differẽtia. Krv. B. Liĩa eo magna eſt quo capax eternoꝛũ. eo Zmoꝛ aiefidꝰverꝰve ẽ is q̃ pitas adama vecta quo appetẽs ſupnoꝝ. rrx. Amoꝛ qͥd faciat. xix. S ſtur xxvij U Aia qͥ pienꝰ ſuã agnoſcit oꝛiginẽ:eo ãpli Z moꝛ inſinuat᷑.lxxxiij.ꝑ totũ. us erubeſcat vitã hr̃e degenerẽ. xxxi.t. maraẽ pitas ſine ↄdĩto gre. lxxũijd ¶ Nia oĩs q̃rẽs deũ noucrit ſepᷣuentãi illo. Ambulãs ĩſpñ neq̃qᷓ pmanet ivno ſtau ⁊ añ ãſitã qᷓ; q̃rentẽ.xxxiiij⁊ „ Ambularepficereẽ. xlix. ꝓ 6xi P. Enima que dicatur cõiunx verboq; ma⸗ —————————— —— . Cabua ritata. lxxxv. R * exillis beatiseſſe· xxiij· ¶— Zinimalia qᷓ ſunt carẽtia rõeqᷓ̃re nihilme · Bernardꝰlamẽtat᷑ frẽm ſu Berardum⸗ enm. Animãtia q̃dã qᷓtñ ad vſum ſui reꝑiũtur incõmoda:ß nõ ad viſum. v. D Apoſtoloꝝ gloꝛiatio · x. 5 Apoſtoli⁊ aplici viri nõ derelinquunt ec cleſiã in vita ⁊ ĩ moꝛte. xx¶vij. RS Ziqj ſapĩe ſalutari ẽ ᷣmo diuinꝰ· xxij ·⁊ Aquã nõ bibere:ſʒ modico vino vti ꝓpt᷑ ſtomachũ.quõ intelligat᷑. xxx. E Urbitrij libertas ẽ plãediuinũ ̃ddã p̃ful ges ĩaĩa tãqᷓ; gẽma ĩ auro· xxxi. S Zrgumẽtũ ſupbie pᷣuatio ẽgfe.lii. N Arrogãtia vitãda eſt. liij. M RM Zrtes mechanice ⁊ liberales ad ſalutẽ nõ ſunt neceſſarie xxxvi. Aſpirars dicimur cü vehemẽter aliqd de⸗ ſideram?ꝰ.lxxij. Auarꝰ terrena eſurit vt mendicꝰ fidel cõ uaroꝝ exhoꝛtatio.xxi.S Zuaricia rotivchit᷑ q̃tuoꝛ vicioꝝ.xxixE Zudiredẽmꝰattẽtiꝰ qð ſapit ſuauiꝰ⁊ gu temnit vt dñs. xxi. RN 3 xxvi.E.vſq; in finẽ ᷣmonis Bernardꝰopiat vrinã ſibi dñſaperiat au rem · xxviij. E Bernard ſolebat ſeipᷣm repᷣhẽdere ꝙani maꝝ curã ſuſcepꝑit. cxx. A Bernardꝰ diẽ. Ego qᷓ;din ĩ me reſpicio ĩ amaritudie moꝛat᷑ oculꝰmeꝰ· xxxvi. A Bernardꝰ faſoiculũ mirre ſibi colligauit de oꝑib ⁊ paſſiõe xp̃i xlij. Bernardus ↄq̃ri?ð ifirmitate ſua.xlij. Bernardꝰoptat ſibjnpi(xliüj. K ritualẽ:videlicet extaſim·lij. R Bernardꝰfitet᷑ ſe infectũ peſte ipᷣa ſuper bie.liij. L. Poſtea dic. Mec ego inme trãffigurauiꝓpr vos. Itẽ. lxxxiij. C. di cit. Et vt ĩne potiꝰtrãſfigurẽq̃ dicunt᷑ id eni tutiꝰ⁊c̃. Dʒ dictũ adaptari poteſt Pn alijð dictis ſuis · ernardꝰdiẽ Mea aũtſqͥ videoꝛ eſſemo nachꝰ⁊ hieroſolimita)pctã certe occulta ſũt.neĩe ⁊ hitu mõachi adũbeata· lv. Q Bernardꝰ dic̃· Ego aũt q̃ pctõꝛ ſů: diſ⸗ ſtat᷑ vari,⁊ itelligit difficiliꝰ.viij RN ſolui nõ cupio.vi.V⸗ Znditꝰfidei cõmendat᷑ xxviij. B Zuditꝰ ducit ad viſum·lij·E Zuriga vᷣtutũ eſt diſcretioxlix. V Alſamus vbi creſcat· xliiij. E Baptiʒãdi infantj clamoꝛ.ex⸗ ponitur. lxvi. B Bñ tecũ agit᷑ o m̃ ecckia ⁊c̃ xxvij.S Bůſicioꝝ recoꝛdatio excitat ad laudãdũ deũ ⁊ gras agẽdũ. x. B 3 Bñticia dei recolere cũ leticia ⁊ gp̃aꝝacti one bonũ eſt ꝓpter duo. xi S PBñfactorꝭ ⁊ pr̃is pia vocabula paꝝ ſepo nẽda ſũt ⁊ ad auſterioꝛaꝰnertẽdũxvi Bernardꝰfatet᷑ ſe neſcire. vtx nã angeliea coꝛpa ip̃is ſpiritibv natalia ſint ſicut ho mini ſu. v. Bernardꝰdit̃ datũ eẽ ſibi miſero nõnũqᷓ; ſedere ſecꝰpedes ſpñales dñi ihᷣu.vi. T. Bernardꝰfateri ñ̃ verecũdaim(tijS perfectõʒ ſuã.xiiij. k.xxx.A.liij.L. Bernardꝰloqͥt᷑ ad deü.xx. D E.xlv. WM. Bernardꝰ optat vtinã ſibi cura pᷣdicatõii ñ icũberet ꝓpr ↄtẽplatõʒ ſectãdã.xxij v Bernardꝰ diẽ. Wihi viſus ſum tãqᷓyn⸗ Cãtica canticoꝝ ðꝛ liber ſalomonis ⁊ nõ Bernardꝰ dſcit. eoꝛ ⁊ mihi aduẽtaſſe Bernardꝰoptat. vtinã ego oẽs aduerſan⸗ tes mihi ſine cã ita caꝑe poſſiʒ ⁊c̃xij V Bernardꝰgr̃as agit ðo · lKvijPDO Bernardꝰ optat. tinã in meoẽm extol lentiã cõpꝛimat.ixi verbũ ⁊õᷣlxxiij NN onũ oꝑat᷑ nõ volẽs ſiue hõ malꝰſiue an elus malus.v. V 3 onũ nullũ ꝓdeſſe pᷣtinuito.v. V Bonũ qð ꝑ malũ piſpẽſatoꝛẽ miniſtrat᷑: ratiꝰ iocũdinſq; ſentimꝰ.v. F onꝰ paſtoꝛ qͥd curabit. xxvi. N Botiꝰcipꝛi dilect memihi.xliij. Anales ieccia c multos habemus: cõchas vero ppaucas·xxij. P Tanalis ⁊ cõche differẽtia.xviij· N Eãcellia feneſtre ſpõſi qͥd ſignificẽt.lvi.o Lãdor k vite eterne ſapĩa:⁊ cãdidã oꝑtet eẽ aiaʒ ĩq ſapiĩa ſedẽ elegerit. xxv.N Cãdoꝛes młti ſpñales ponũt̃. lxxi. B cũ ſequentibus Lãtica cãticoꝝ nõ hñano ingenio:ßʒ ſpi⸗ ritꝰ arte ita cõpoſita ſunt.i. — 6 6 3 ſimpliciter cantica. qreb.i D E Cantica q̃tidiana neceſſe eſt ꝓ aſſecutꝭ vi⸗ ctoꝛijs innouari.i. E Lãtica duũ qjre ſic appellãt.i.E Eantica canticoꝝ nõ ſunt ſtrepitus oꝛis ſed inbilus coꝛdis.i. Lãtica cãticoꝝ cari amori fruſtra ad au diẽdũ legẽdũve accedit qͥ ñ amat lxxiug Capite no vulpeckas ꝑuulaſq̃ ðᷣmoliũt vineas expoĩt᷑.lxiij. lriiij. lxv· lxviꝙ to· Larnis noie viciũ intelligit᷑. xxxv. Z Lauẽdũ nob ẽ aut dare qð ñ accepimus aut qð erogãdi dũ accepimꝰtiere. xvij Cauerne macerie dieũt᷑ ãgloꝝq ob ſuꝑbi am lapſi ſũt loca qᷓi vacua ðᷣrelicta. lrij T Cauteriũſpiratõis antiqᷓ ipᷣſſum nobiſ. videlicʒ ↄcupiſcẽtiã poꝛtãꝰ oẽs rxij· Cparitatꝭ officijs ne qͥd deſit ceſandũ ẽ qñq; a lectõe ⁊ ſtudio ſctõ.ij· 5 Eharitatꝭ nimieras platoꝝ vviijſo N Charitas ñ q̃rit q̃ ſua ſũt. quõ itelligitur Tharitascauta vigilq; qͥdoſulatzrvij Tharitatẽ ñ hñs ꝑiculoſiſſime ꝓmouet· Tharitas ãguſtamodica xviij. V⸗ quõ creſcat grãdeſcat ⁊ ꝓficiat. xvij. T. Tharitas chariſma poptimũ ẽ xxix. M. Eharitatꝭ oꝛdo qñ tenet᷑ ⁊ qñ nõxlix. Q Lharitas ẽ in actu. eſt ⁊ ĩ affectu.l.Z Tharitas mimei vita iſta pᷣtvł poterit ad Tharitati actuał ⁊ affe⸗ ctual differentia.. B— Lparitas mah̃ ecclie q̃ ne emule qͥdeʒ ſy⸗ nagoge ſuas delicias iuidet.lxxiK Ledrus qͥd ſignificet. xlvi. R Celum ðꝛ pellis. xxvij· M Lelũ ß viſibileatq; cꝙpoꝛeũ nllo mõcõ parãdũ ẽ in decoꝛe celo ſpũali.xxvij. D. Celñ celi ⁊ celi celoꝝ q̃re dicat᷑ xxvij. D Eeli dicunt᷑ ſancti ⁊ angeli.xij V Eellaria regis ſpõſi qͥd ſint. xxij. K Cellariũ regis ſpõſi qͥd ſit. xxiij. N Cellarum nomina.xxiij. D Eella vinariaqd ſit xri. Dxlir. R Therubin qͥ nuncupent᷑. xix.? Cẽturiõis fides in q̃ aduertẽda ſit xx viij Liboꝝ obſeruatoꝛes:moꝝ negle( ctoꝛes redarguunt᷑. xxx. D — Cib coꝛpis ⁊ cibꝰ anĩe cũ abſqʒ appetitu ſumit᷑ qd faciat xxxx. D M Tib xp̃ipniĩa mea ·cib eiꝰſalꝰmea.cbus eius egoipſe.lxxi. F Eypꝛeſſus qd ſignificet xyi. S Eiuitas ði i pt eẽ ſecura abſq; duplici exercitio.ſ.vigilare ⁊ oꝛare ſtudioq; cu⸗ ſtodum.xxvi. Cinitas. ſpõſa ·oues. vnũ ſ unt.lrxvi. L. Clarificatio pfis ⁊ filij· exvi. H Claues ecckieq̃ ſint. lxit. N Eogitata nr̃a⁊ hmões dei diſcernũt᷑ abĩ Cognata vᷣtus ſapieẽ. ſuicẽ. xxxi. S donũ dei virtus eſt ⁊c̃ lxxv. Tognitio mutua gignẽtis geniriq; par terq; ⁊ dilectio nõ niſi oſculũ eſt ſuauiſſi mũꝛſed ſecretiſſimũ.vij R Tognitio pf̃is ⁊ filij⁊ ſpũſſctĩ ẽſũma be atituc i Cognitõ tui: dꝰẽ ad noticiã ðixxxvi Tognitio duplex neceſſaria eſt ad ſaluteʒ- xxxvi. D xxrvij. f Lohabitatio femiĩaꝝ rep̃hẽdit Ixx¶ Colloquiũ familiare amicũq; aie ĩcari ſuſpirãti cũ celeſtibo ſpiritib. vi· D. Lolor ⁊ foꝛma differũt. xxx ſ Lohũ tuũ ſiẽ monilia. expoit᷑ xli. T Polli noĩe qᷓre irellect?deſignet. xli. T Tolũba qd ſignificet· xlv. Dlix Lolũba que dicat᷑vij· Columba mea in foꝛaminiby petre⁊c.ex⸗ ponitur.lxi. W lrij Lõmotio tua ibi moꝛiat᷑ vbi oꝛit᷑.xrix. P Lõparatio ẽ int᷑ ſanctã ſpiritalẽq; aĩaʒet „ (impleri.. E ⸗ equitatũ dñi.xxxix. B T Lompunctiõe quadruplici cõſciẽtia de⸗ betanoꝛderi.xvi.y Lõpunctõis duo ſũt genera lvi. E Lõfeſſio vᷣetũda qͥd iuciat apð deũ.iijʒ Lõfeſſio qᷓ̃lis eẽ debeat.xvi. C.cũ ſequen Lõfeſſio ſpẽm hñs hůilita tibus ſis tis nõ virtuſᷓ. qͥd faciat. xxi. Lõfeſſio duplex innit᷑. videlicʒↄfeſſio pec catoꝝ, ⁊ ↄfeſſio landis. lvi. E Confoꝛmari foꝛme q̃ de celo venit ſatagit ſpõſa ecckia.xxvij· D Lõnexionũ duaꝝ dꝛña.lxxi. B.cũ ſcquen tibus litteris. Cõnubiũ honoꝛabile ⁊ thorꝰ imaculatꝰ nõ eſt tollendi?de eccłia.xvi. S Cõnubiũ ſctm̃ caſtũq;:ipᷣm eſt opꝰne ſa luti. in q̃ tres ſibi inuicẽ cõꝑant᷑ · deꝰ ãge us.homo. lxxvij. Tõtẽplatio iocũda qͥd iueniat apð deuʒ · Tõtẽplãdi q̃ttuoꝛ loca · xxiij. V(iiij.Z. Tõtẽplatõis btẽ duo ſüt exceſſus. xlix. — 2 Tõtsplatse nẽo din fruit᷑ li. V exxx. S Decoꝛ aie qͥs ⁊ ꝗlis ſit. lrxxv. D Tõtẽplatõ vᷣa ⁊ caſta qͥd habeat.ivij. M Demoniũ meridianũ q̃re dicgt᷑ · xxii.2 Tõtẽplatõiſctẽ nihil deperit. lxij·& Demonũ habitatio vbi ſit. liiij. B? Tõtemplatõis duo generaſũt. xij· Deſiderij ardo? pr̃m frequentiſſime cogi Cötẽplãdo aut meditãdo iterdũ excedit tatꝰ qd fecerit aut faciat.ij.̃ ⁊ſecedit᷑ etiã a coꝛꝑeis ſenſibMxxv. S Deſiderij ſanctiardoꝛ opoꝛtet vt pᷣueniat Tõſolat᷑ eccia. xxx. y.lkxxij. R.cũ ſe.is faciẽ dei xxxi. TLõſolatio integra que dicat᷑.xij. Deſideriũ ðꝛ vox valida.xxiiij. L quanta ſit xxiiij. E. Tõtinẽtie vrꝰ ꝑneceſſariaẽ.q nõẽ ſpecio¶ Detractoꝛes odit deus. xxiij. V ſa laus ĩ oꝛe pctõꝛ.vij. D Detractionis ſpẽs. xxiij. B Tõtinẽtia nõ hʒ meritũ apð deũ q̃ glam Deuotio ꝓmpta qͥd iuciatapð deũ.ii requirit humanã. vijD Deotio iĩa meli cera ðꝛ·vij. Tõtinẽtia eſt id qð tpantia.xxij. Deuotõis vnguentũ qᷓle ſit.x. B Tõtinẽtia ⁊ inocẽtia ncẽaria ſũtad ſalutẽ Deꝰeſt ſpũs·⁊nullis ſimpleꝝ illa ſubamẽ Fõtritõis vnguẽtũ q̃le ſit. x. Y(xxZ bꝛis diſtincta coꝛpoꝛeis.iij. Z Eõucꝛtiad deñ q̃re qͥdã rẽnuũtxxxvi ¶ Deꝰ meinbꝛaðꝛ hie ꝝ effectũ nõ ꝑnatu⸗ Eõuerſio ſoli ðo aſcribẽdaẽ lrxvij. N ram.iij. E Eõuerſatõ xpi ſup trã erat auroꝛa. xxxijd De eſſe oĩm ðꝛ. quõ.iij Boꝛ felle liuor amaꝝ qd faciat. xxiij. V Deꝰſummꝰ⁊ icircũſcriptꝰ ſpũs p ſe ñis Toꝛpeꝓpᷣo deꝰ ñ indiget.q̃re.v. Y mẽtibo ſe applicare pᷣt.⁊ nullꝰ ſpũs crea⸗ Koꝛpis ſtaturã ðdit hoĩ deꝰrectã. quure. Deꝰopat ĩmẽſa⁊ ĩnume ſtus S pt. v. E Toꝛpus impedit nũc giama(xxiij? rapꝑ ſubiectã creaturam.v. EN diuino aſpectu.xxxi. U Toꝛpꝰqð eꝛrũpit᷑ agꝗᷓuat aiaʒ exponit ¶ Doꝰĩſctis manẽs ip̃e fac opa. xiij. B Coꝛreptio ⁊ ↄſolatio qͥd ope(ixxxi. Deo diſplicere ñ pt cui placʒ deꝰ xxiij. rent᷑ in ſpñũali exercitio.xxi. Deo adherẽs vnꝰſpũs ẽxxvi. A Crcaturã factã ad imaginẽ dei nihil põt Deꝰ tã młta ⁊ feẽ ⁊ ꝑtulit nõ ꝓpter vnam replere niſicharitas deꝰ.xvij. iam ßꝓpter multas lxxij. Lrede ⁊ ĩueiſti nã credere iueiſſeẽ. Mxvi k* Dextera qd ſignificet li k Eubiculũ reg ſpõſi qͥd ſit.xxiij. NS Diabolꝰq̃liy ſõ ſpẽ boni tẽtat xxiij. TLura ſctõꝝ qᷓlis ſit.xxv·. D„Diabolꝰ ſi impedire nõ pᷣualet actionem TCurã aiaꝝ nõ ſuſcipiat qͥ ſuã non ſufficit tẽptat intentionem.liij N cuſtodire. xxx. A Diabołꝰ q̃re dicat᷑ ipulſoꝛ. lxxxv. BM Turã gĩaꝝ hñtes q̃les eẽ debeãt⁊ qͥd attẽ ¶ Dies dñs eſt. xxh. S dere. xxvi. L cũ ſequẽtib lis Dies duo ĩ nob pᷣctdũt.tertiꝰ ſupeſt aſpi Eurremꝰ ĩ odoꝛe vnguẽtoꝝ tuox. erponi rans in reſurrectiõis gkia. kxij.? Currimꝰ.qñ. við. xxi.(tur xxi. Dignatio magna ⁊ ſtupẽda ponit᷑.li.M Currimꝰnõ equalit᷑ oẽs.xxij. F Digreſſio a ꝓpoſun materia iterdũ valet. * TCuſtodẽ ponẽtes ĩ vineis ↄſiderarẽ oꝑtʒ ¶ Diligit᷑ ab angel deꝰiõ xix. A(rvi. U. 4 ſippꝛiã cuſtodigt. videlicʒ aĩaʒ. xxx.⁊ Dilectõis ᷣmo eſt ßmo. xx. ꝑ totũ Cuſtodes boni qͥ dicant᷑. Ixxvi. Diexit nos deꝰ dulcit. ſapiẽt᷑.foꝛtir. xx. F 7 Euſtodes ecckie angels ſancti. vigiles eiꝰ ¶ Diliges dñm deñ tuũ.exponiẽ xr. S ſpñs ⁊ aie iuſtoꝝ.rxvij. R Diligere ex toto coꝛde qͥd ſit. xx. kK Luſtodia duttatipoleoynat patoui⸗ Pilectio hrarna vñ ducat pᷣmoꝛdia ſui oꝛ — um q̃les eẽ ðᷣbeãt.ixxvi. L cũ ſeqᷓn.liis e Z, ilectus meꝰ mihi ⁊ ego illi.exponitur. Au id cõmenda irvh. M.lxvlij.1 B eit.5 6. d tur.s xij. O.xxxij. U x. xxxiij. RN Diſce o xp̃iane a xp̃o quẽadmodũ diligaſ Degoloꝛaria ſole qd ſit xxxij. chꝛiſtum. xx B 2 Decoꝛ noxiꝰ⁊ ꝑnicioſus qs ſit lxxiiij· D Diſcipuli u quõ diligebãt eñ xx. 25 „ õſolatõ anie q̃ deñ reliqͥt ⁊ iterum q̃rit. Detrahẽdi libido audiẽdi ve detrahenteʒ Deꝰ ſolꝰſiẽ ĩmoꝛtal ita ⁊ coꝛpoꝛeꝰẽ.vi.g alphabetica Piſcipuli dñi erant cbꝛijſʒ ſpirituſancto nõ muſto xlir.„ Diſcretõis vrqd reqͥrat·xxiij R — Diſcretio nõ tã vᷣtus eſt qᷓq̃dã modera ⸗ trix ⁊ auriga ptutũ. xlix. T Diſcoꝛdie ſeminariũ ſi germinauerit: nul la eſt ꝓfecto Aſolatio xxir R Piſſeres cũ aliquo interdũ diſcit ea q̃ ne⸗ ſciebat.xxvi. E Diſputãs cum heretico qualit intẽtiõem ſuã dirigere debet. lrii D Dininitat plenitudo effuſa eſt. xv Diuina inſpecio co differẽtioꝛẽ qͥ iterio: Diuites hꝰ ſetul nõ putẽt»(xxxi. I fratres ſola poſſidere celeſtia.xxi. R Docti ſiue doctioꝛeſ. ⁊ boni ſiue melioꝛes effici nõ poſtumꝰ ꝑ applicatĩem creato rum ſpirituũ mẽtib nr̃is. v. E Doctoꝛ benignꝰ ⁊ diligẽs płacet ſpiritui ſapientie.xxxix. Doctoꝛ illiꝰ libent audio vocẽ qͥ nõ ſibi plauſũ ſʒ mihi plãctũ moueat.lix. V Dogmata yaria⁊ vana phoꝝt hereticoꝝ carpunt᷑. xxxiij. B. xli. T D olorꝓ pctis negeſſarꝰẽ. ß ſi nõ ſit cõti. nuus:ſane interpolet᷑· xi.I Doloꝛ ſuppſſꝰꝛaitiꝰĩtroꝛſũ radicat. xxvi. Dñationes cur diligũt.xix.y S. DPomus qͥd ſignificẽt · xlvi. R DPomũ tuã decet ſctitudo ⁊c̃.expoĩt᷑.xxi Domine ne in furoꝛe iuo argu as me ⁊c̃ exponit᷑. hix. J Dñeqͥs ſilis tibi. exponi᷑ lrix. ⁊ Dño meo ſingularir a dño dictũ ⁊datũẽ ſedere a dextris gkie ipſiꝰ. xxvi. K Dñe vim patioꝛ rñdeꝓ me?⁊ẽ. erponitur 8 xxri.C D Donũ qð aliqͥſ deſuꝑ accepit quõ impar tiri debet alijs ⁊c̃.xij. D Donec aſpiret dies ⁊ ĩcliuẽt᷑ vmbꝛe. expo Ponec duplr intelligit.in(nit᷑. xxij · D cluſiue ⁊ excluſiue. bidem Dubieras ⁊ falſitas peſſime due filie ſunt peſſime mr̃is ignoꝛãtie. xyij. K Pulcedo gemina ſuauitatis exuberat in pectoꝛe dñi ieſu · ix.? Důũ cẽtrexĩaccubitu ſuoꝛẽ expoĩt᷑ xij Brietas ſpüa e lis. xlix. O Ecce in pace amaritudo mea Mariſſima exponit᷑. xxxiij. P Eccetu pulcra es amica mea · expoit.xx Ecce iſte venit ſaliẽs in montibus ¶ ⁊c. exponit᷑.liij. E·liij. D Eccleſia ðᷣꝛ cariꝰ coꝛpꝰ xp̃i· xj· Ecciaiqby fragretãi qby ichꝛietxij. V Eccleſia ſciſſo velo occidẽtis ſe audact i penetralia xpi irrũpit· xiij.20 Eccieſia eſt ſponſa ·xiiij xvij· y. xxvij R.cũ ſequẽtib lis Eccleſia qñ currere valuit ĩ odoꝛe vnguẽ toꝛum.xxij· BV Eccleſia vtraq; mi habeat celos ſuos· xxvij. Eccłiaʒ ſine macka ⁊ ſineruga vt ſibi ac⸗ qrat xpᷣs ißs deniꝗ̃tꝰ ẽ in paſſiõe. xxviij Eccleſia vinea ðᷣꝛ.⁊ in B multũ cõ(J mendatur.xxx. Eccleſia noua ſponſa miſſa eſt in gentem magnã. xx. Z Eccieſia pꝛimitina ꝑuaſa eſt geriter nimiſ q̃ttuoꝛ tẽptationibv. xxxiij Eccłie pᷣmitine pᷣt aptari ßᷣmo · dũ eet rex in sccubitu ſuo ⁊c.xlij. A Ecclie oĩs ſtar pulcrebꝛeni vno vᷣſiculo cõpꝛehendit᷑.xlvi. T litãs ⁊ triũphãs quõ Eccleſiã tꝑe ⁊ ioco ꝑegrinatõnis due res cõſolãtur.lxij. Eccleſia colũba eſt. q̃re hoc. lxij. V Ecckia ſi tollerer᷑qͥd ſeq̃ret᷑ lrviij·& Eccleſia cõſolatur qᷓ; coꝛdialiter.lxxvij R „cum ſequẽtib lr̃is Eccleſia nõ creata exiſtẽs a nulla creatuꝛa inugniri poterat. xxviij. B Eccłia nõ potuit aut poterit aliqũ ſeꝑart charitateqᷓ eſt inxpᷣo ihu. kxir. I Ecckiaſticirepᷣbẽdunt᷑in plibo· xxxiij · P lexvij. PD(rij. Efficacia ſedule meditatõis xpi vulnerũ Ego ſicraltatꝰfuero a terra oĩa trahaʒ ad meipᷣum.ßᷣmo iſte põt etiã eſſe cõmunis cunctis ſuis fratribo.xxi. R Ego flos cãpi ⁊c̃. exponit᷑.xlvij ·& Egrediet᷑ diabolꝰ añ pedes eiꝰ. exponit Egritudo aĩ⁊ diffidẽtia dua iI de cauſis videt᷑ ↄtingere.x. 5 Elemoſinãñ reeipit deꝰ ð mãu raptoꝛis ſeu feneratoꝛi ſß n?ð ypocriteqͥdẽ. IxiM Emanuel ille ſanctꝰ dũ apparuiti terris: qͥd ꝑſpeximꝰ.xxvij D E manuel ip̃ee nob pꝛo nob nti ſe ĩduit maledictiniq; pcti ſimilitudinẽ nõ ve⸗ „ ritatem· lxxviij. B . 3. * 2———— ——————— Emulatoꝛ bonꝰq ſit lexrv.; Engaddi du icbzlterheateE velix mẽſcui vbů idiuiqmꝰcome xxti. Tũ femia ſp eõ⁊ nõ cognoſcere feminam Eniße ſtat pꝰ pietẽ ĩc̃.expoit.lwi.S nõne płꝰ ẽq; moꝛtuũ ſuſcitare. lxxv. T En dilectꝰmeꝰioqᷓt̃ mihi.exponit᷑. lvij A Epiſcopos reuereri:ſʒ vereri laboꝛes eoꝝ bernardus ꝑſuadet. xij. S Equitatui meo ĩ curribꝰ pharaonis aſſi⸗ milaui te. exponit᷑ xxxit·E Eſtimatoꝛ optimꝰreꝝ qͥ;s dicat xxx. E Eſt ꝓpꝛie ſoli ðo ↄuenit · xxxi. Eſto ↄſentiẽs aduerſario tuo dñ es cũ il⸗ lo in via ⁊c̃·exponit᷑.ixxxiiij. E Eternã beatãq; trinitatẽ quã nõ itelligo: credo.⁊ fide teneo qð ñ capio mẽte.lxxvi Exceſſus duo ſunt beate cõtem(kK plationis. xlir T Rxercitio ĩſpñaſiduplex auxiliũ ſperare Exclamatio de ecclia.o(debes · xxi. Q humilitas.o ſublimitas ⁊c̃xxvij. E Exclamatio ð viſiõe dei. O pe meridies xẽ̃ xrxiij· E Exclamatio de pulcritudine leſu:qᷓ; pul⸗ cer es dñe ihn ⁊c̃·xlv. D RExclamatõ ð pꝛia etna.o pᷣitas exulũ pa Exclamatio ð amoꝛe dei ad ttria.l. D nos:o ſiguitatẽ:o gram ⁊c̃. lxiij N Exclamatio de amoꝛe.o amor pᷣceps ⁊c̃. Exhoꝛtatio auarox.xxi.S(irrix B Exhoꝛtatio religioſoꝝ xxix. M. vi. y Excuſationis genꝰꝑnicioſum.xvi. E Excuſare q̃lir ꝓximũ debemꝰ x.k„ Exigit deꝰ timeri vt dñs: honoꝛari vt pr̃ vt ſpõſus amari.xxxiij. Expectatio leta nec dubia q̃ xp̃i monte fir Expectare qͥ dicãt in(mata eſt. lxij. T futuꝝ ⁊ qͥ nõ lxvij. R Experimentũ bernardi de ꝓfectu aliq̃ꝛuʒ ex ſuis monitis li. S „ Scies aie dicit Jalſitaſ⁊ dubietas peſſime due filie ſůt peſſime mr̃is ignoꝛãtie.xvij. K Jalſus catholicꝰlõge plꝰ nocet qᷓ; ſi veruſ appareat hereticꝰ. xè. Faſcicuꝰmirre dilecꝰm mihiexponit᷑ Faſciculus dicitur Jeſus?(xliij. B ñ faſcis. quare.xliij. B Faſciculũ mirre ſibicolligauit bernardꝰ de opib⁊ paſſione xp̃i.xliij. C atigat i ſtudijs ſpũalibo qͥd contingat rxxij· R Per feminã defoꝛmatiĩ inſipiẽtiã ſumus feminã refoꝛmemur ad ſapiaʒ. xxxv¶MN Feriãti ſuauit qͥd accidit terdũ. lij. T Feſtinemꝰad locũ tutioꝛẽ ⁊c̃ xxxiij· B icꝰ ꝓtulit groſſos ſuos. exponitur. lix. icꝰnos hẽmꝰ⁊ vineas ⁊?(Slt. F ſint ficus ⁊ qui vinee. lx. T — Jides ppłi nutabat dñ nõ erat qͥ redime ret:neq; qͥ ſaluũ faceret.ij. L Fidei modice mẽs ⁊ puſillanimis quid patiatusx. B— Fidẽ tuã dilectio aĩet. ꝓbet actio.xxiiij Videi virib reluctãdũ eſt affectui ne mo ueat᷑ fruſtra xxvxi.„ Nides cẽturiõis ĩ qͥ aduertẽda ſit· xxvij⸗ Fides mahmaß meret xxxij. U(B Jides oĩa iuenit:attingit inacceſſa. deÿpᷓ⸗ hẽdit ignota ⁊c̃.lxxvi. kR. Nideli hoĩ totꝰmũdꝰ diuitiaꝝ ẽ. xxi. R ip̃as. exponit᷑. xxvij· Nilij matris mee pugnauerũt cõtra me. erxponit᷑. xxix. kR Nilios enutriui ⁊ exaltaui. ipi aũt ſpꝛeue⸗ runt me.exponit.xxxiij. P Filius ydigus redarguit᷑ xliiij. M Item de filio ꝓdigo.xiij. H. lxxiij. C ilij ire naſcimur:npᷓ furoꝛꝭ.lxix. K ilij alieni mẽtiti ſũt mihi:filij alieni ĩue⸗ terati ſut ⁊c̃exponit᷑.ixxx. ſ— Finis oĩm pẽdet de ſtatu ⁊ ↄſummatiõe eccleſie.ltvũj. E *— Flagrãs ⁊ vehemens amoꝛ quid faciat. lrvij. D.lxxit. Noꝛis ſtatꝰ triphariꝰxlvij BLd Floꝛẽ campi quare ſe maluerit noĩareJje ſus xlvij. E In floꝛib nouell ⁊ tenera adhuc icipie⸗ tiũ ↄuerſatio demõſtrat᷑.li. E.lrüj. 2 loꝛeſcẽtib vineis aiũt om̃e reptile vene nðtum cedere loco ⁊c̃.jx. I Nons vite plenꝰ in ſeip̃o ⁊ plenꝰſeip̃o qͥd fecerit.xviij. R. Nonſ vite ĩ q̃tuoꝛ ſe riuos diffũdit. xxij Joꝛamina petre vulnera xp̃i iterp̃tantur. lxi. HD Forma ⁊ coloꝛ differũt.xxv. N Noꝛmoſam cur ſe ſpõſa dixerit xxv. N Foꝛmoſa ſum ſicut pelles ſalomonis.qͥd ilie tibi ſunt·noli oñdere letũ vultuʒ ad + S ScSgS S S S S Blia mũdi głia eſt carnis · xx. K 8 alphabetica oꝛmoſus planexpᷣs 8Nxviij· F Foꝛmoſa que dicat᷑ wij. Joꝛtitudo carnis debilitatẽ ſpũs opera⸗ tur xxix. R Joꝛtune multi tius.vi. SM Frater cui firma ſatis ꝓpꝛia ſaꝰ nõdum eſt:quõ ſe h̃e debeat.xvin · Nraterna dilectio vnde ducat pꝛimoꝛdia ſui oꝛtus·xliiij B Frigus ſpũale d ſit. lxiij· N Fructus redemntionis. xi. L In fructib ꝓticientiũ foꝛtitudò ⁊ maturi tas ꝑfectoꝝ demonſtrat li. rui verbo quid ſitnõ docet hoc lingua ſed docet gr̃.lxxxv. T S Jugereſi velis a vẽtura ira qd tibi neceſ⸗ ſarium ſit. lœrxv. E multa aſcribebãt inſipien „— Nulcite me floꝛibus:ſtipate me malis · ex ponit᷑.li. E Runiculus tri quis ſit. xvi. uroꝛ eſt ira accumulata. lxix. K Emitus nõ ſũt Pabitatõ ð monñ vbi ſit.liij. B H( P g vacui qͥby e celo tã miſericorditer rñdetur. lix. Bene quedicunt᷑ pulcre:⁊ que non · ſpiri⸗ tualiter.xl. B M— Bentiũ ⁊ indeoꝝ altercatio ſiue diſcepta⸗ Bentiũ exhoꝛtatio ad currendũ · quia ad manũ eſt ſalus.xv. NN Berardꝰlamẽtat᷑ſilt ⁊ ↄmendat᷑a frẽ ſuo bernardo. xxvi.. vſq; ĩ finẽ ßmonis Berardus moꝛiẽdo cœhebat. laudate do⸗ minũ de celis.xxvi. H Biliberti epi pictauẽt erroꝛ repbat᷑.xx. Bloꝛiã dei⁊ nõ ꝓpꝛiã noſtram ᷓ(T rere debemus.iitj y.xiij. E Bloꝛiatio apłoꝝ.x. H — Błiam ſuã hõ ʒelat ⁊ deũ audet velle frau dare ð ſua qᷓſi ñ ʒelantẽ. xiij. ZA Bloꝛiã impudentiſſime homo ſibiarro⸗ gat abſq; victoria.xiij· B* Bloriandum ſi eſt:paulus docet vnde et in quo.xiij. C. xxv. D 8 Blie vane deputabit᷑ qͥcqͥd ſine volunta⸗ te vel ↄſenſu pr̃is ſpũal ſit.xix. B Blia ſctõꝝ oĩs intꝰñ foris eſt.xxx. N pler quidifficie rumpitur Blia ĩanis ðꝛ ſagitta volãs ĩdie· xxxiij T Bradꝰ ad noticiã ðiẽ coðᷓtio tui xxxvi Brande malũ ꝓpꝛia voluntas:qug fit vt bona tua:tibi bona nõ ſint. lxxi. N In gratia qᷓ;tum quiſq; creſcit:t̃ ⁊ fidu ciam dilatat᷑.iij. V Bas qͥ agit:caput xp̃i vngit x· B Bratie agunt᷑ deo ꝙ nos eccłie ſue aggre ⸗ gare dignatus eſt xij. Braſagere ðo hoies ſceleratiſſimiad qq; flagicia ⁊ facinoꝛa ſua ſolẽt· xij. Br̃axactio qñq; ñ ẽ accepta ðᷣo · xiij· y Bfe dicũt᷑ pri oꝛphanoꝝ? iudici viduaꝝ Br̃a cũ adeſt qualit inea dele(rvij· W ctari debemus · xxi. N Bfe⁊ legi differẽtia oñdit.xxx. Bratias agit angelus dño maieſtatis de ſalute hoim.xxxi.I. Bf̃anactõe debita nulla dei dona fruſtrẽ⸗ . Bratieaguntur dño ieſu. lij. P Bratia cõmendatur. Mvij · E Ibitus ſanctuſ h erterioꝛ q̃lis ſit.xv. D Pabitat ðꝰcũ hoĩbhꝛa qͥd.xxvij Baurire etiã ð manifeſti riuuł ſcpturarũ nõnulliꝰpfecto fatigatõis ẽ atq; laborꝭ· Medi qͥ dicãt᷑.xxxv.& Melizeꝰmagnꝰ ille vir ꝓpha vicz xpᷣnõ puũ fiducie robur pᷣſtitit nob. xvi.& Beremũ petere bñ ꝓficientib ĩ cenobijs pſuaſit aliqͥtiens diabolꝰ.xxxiij. Beretici? phi rebhendunt᷑ ſub nomib paſtoꝝ xxxiij Sᷓ xli. Lwiij. R Beretici notant᷑. xxxiij. N. jxiiij. NO lxv. O. MBeretic q̃lit faciẽdũ ẽ.lxiiij. D.xvR Beretig oĩbo vna intẽtio fuit. lxv. R Bereſis illꝰdicti. Jura ꝑiura.ſecretump dere noli.ↄuinci eirrR MBereſis ꝓhibẽtiũ nubere.⁊ abſtinere a ci bis qͥs deꝰcreauituincit᷑. lxvi.Z E Bereſis dicentiũ matrimoniũ inter ſoloſ pᷣgines poſſe Zhi.uincit᷑.xvi. E Vereß dicẽtiũ infantes ñ debere baptiʒa ri.oꝛareꝓ moꝛtuiſ.ſctõꝝ ſuffragia poſtu lare.uincit᷑.lxvi.S Bereſis dicẽtiũ ignẽ purgatoꝛiũ non re⸗ ſtare poſt moꝛtẽ. ↄuincit᷑.lxvi.I Meretici ſi leti ducũt᷑ ad moꝛtẽ:⁊ ꝑatiſũt — 6 Tabula moꝛip pfidia ſua ñ ẽ mirãdũ.xvxi. k Jeſus fons vite plenꝰ ĩ ſeio· ⁊ plenus ſe Bereß dicẽtiũ magnitudinẽ qᷓ̃ magmꝰeſt ipſo qͥc fecerii. xviij · R deeũñeẽ ⁊c repbat. viij. S.· ců ſe i] ¶ Ihs dñs ñſit ſuauis⁊ dulc affectui no Berodeſa ſinagoa ñ cohueft xpzIxvij ¶ Jeſus factẽ nob ſapiaiuſti ſtro xx. B Byemale tps qͥd ĩðᷓficet lwiij. D( cia:ſanctificatio:redẽptio· xxij D Silarẽ datoꝛẽdiligit de· exponit᷑ ri ¶ Jeſus iocũdꝰ comes ðꝛ.eiuſq; laudes ex Mõ vnctꝰoleo leticie bono nateq̃ł eẽ de· pꝛimunt᷑ xxxi· E N Böõ celeſtis ißoxps ñ fru beat. xxij D Ihs ðꝛ arbor int ligna ſiluaꝝ. xlvij. M ſtra ĩ terris viſus ẽ xxvij. D eſus q̃lit ſimulabat qð tñ non volebat. Hõ cũ ĩ honoꝛe eſſet nõ itellexit. exponi᷑ xxiiij W Böõ exutꝰhoie;(rxxx · B. lxxri. q̃i ꝑto. Ignis dupler deſcribit᷑ lvij. B 5 quõ redeat in hominẽ.xliij· 2 Ignoꝛãtie due peſſime filie. xvij. R Hõ quare dicat᷑ impulſoꝛ. rxxv. B Ignoꝛãtiaqᷓ; fugiẽda ſxxxv. B T xrx Moneſtũ declarat᷑ ⁊ diffinit᷑· xxxvx¶· PO Ignoꝛãs lgnoꝛabit᷑· expoñit᷑. 6(vij. N BPonoꝛʒ ſane qͥ hoꝛꝛet.qͥ ſtupet. qͥ metuit xixx · Dxxxv. E q mirat᷑. vacãt ß oĩa penes amãtẽ. xxx ¶ Ignoꝛãtia oĩs an dãnabilſit xxxv Bonoꝛare iubet hõ prfem ⁊ma(iij· V Isnoꝛꝗᷓti deumñ poterit ſpes eẽ ſalutis trem. quare nõ amare lxxiij. ꝓ Ignoꝛãt deß om̃s qͥ no(xxtvij RQ Moꝛribileẽ aĩe pꝰguſtatã ſuauitatẽꝰtem ũt cõuerti ad eñ.xxxvij. l platõis exire nuo ad illecebꝛas carnis Ignominiaẽ paſtoꝛibſiipinguare pec Poſtis callidi machinamẽtũ(xxxv velint exẽplis alienis ⁊ ñ ſuis. xvxvi. N efficacius qð ſit. xix. Imago xpi cur aſtat oꝛãti x. Bumilis verus vilis vult reputari: non Imaginatões bone foꝛmãt̃i nob ſctõꝛũ hnmilis pᷣdicari.xvxi. D ſuggeſtiðiby ãgloxſiẽ male ꝑ malos· xlin MBũilitas ↄmẽdat᷑ xxxiij. D R.lxxxv T Imaginari qͥd debeas gů audis vłlegis Mumiliatnos deꝰ ꝑſe⁊ ꝑalinʒ.⁊ vtrũq; bũ aſ; aĩaʒ parit colloq· xv libẽter acciꝑe debemꝰ.xxxiij. R Imago ði qͥd ſit ⁊ ad imaginẽ dei qᷓd ſit. Mumiliant᷑ boies trib modiſ xxxiiij S Imbꝛes qͥ dicãt᷑ lvij. N(rxx WM R. Mñilitati ⁊ hũiliatõis dꝛña.xxxiiij. S Immolãtes hoſtiã laudis qͥd curare de⸗ Bůliat hõ vᷣeĩ pᷣa cognitõe ſul xxxvi. k Immoꝛtalitatẽ ſolꝰde⸗(bemꝰ.xiij. D Bũiliãte ſe q;tũcũq; ñ ẽeiꝑickm xxxj. hʒ quõ intelligit᷑ lurxi. A Mũilitati bonꝰodoꝛ.xlij.S(S Impenitẽʒia eſt delictũ maximũ ⁊ blaſfe⸗ Mumilitas eſt duplex. xlij. TY„ mia irremiſſibilis.xxxvij · Bumiles ſi iuẽti fuerimꝰ: germinabimꝰ Imperfectũ meum viderũt oculi tui ⁊c̃. ſicut liliũ. xlvij. B(lüh.d erponitxlix. Bumilitas xpᷣi ex parte expᷣmitur. liij· T. Inpuiorpuboteſt ingulormundut pi„ impulſoꝛ homo. exxv. Sctã̃tie wirabi⸗ Incarnatꝰ eſt deꝰ:miſeratꝰerroꝛes homi⸗ i legenus. xvi. † num.vi. H Jactãtie nõ eſt deputãduʒ quod Incarnatõis xp̃cauſa pᷣcipua· xx. in alioꝝ pandit᷑ꝓfectus · xxiij. T Increpatꝰ qũq; teneriꝰaſtringit᷑ icrepãti Jebuſeꝰvel nol itra fineſ uos hitat.lviij pxix. D T eſus ſpecie ſua ⁊ pulcritudine ſua(N Indica mihi vbi paſcas:vbicubes ĩme⸗ uꝑat om̃es angelicas ſpẽs.ij. J ridie exponit᷑ xxxij·⁊.xxxiij · ꝑ totũ Jeſus ſpõſus aie ⁊ ecckie:libẽs appꝛopi¶ Indica mihicur me ita iudices · exponi᷑ at de ſe loquẽtiby · ix. N* rxxiij. E Jeſus xpᷣs dñs origo ẽ pvtutũ ⁊ ſcĩaꝝ: ſiẽ ¶ Indulgẽtia deiẽ cãdoꝛ aĩe. lxri. C oꝛigo fontiũ ⁊ fluminũ oĩm mare· xij E ¶ Induſtria grãde vfecto ĩnob donũ nafe Zeſus mel in oꝛe: in aure melos: in coꝛde Infantis qͥ baprizatcla(eſt. xxxij. S Ihas q̃ſdã hůit iudea:qͥx(iubilꝰ.xx. R moꝛ exponit᷑.xvi. B vacuis gloꝛiat᷑ vocabulis. xx. ¶ Infitmitas carnis: robur ſpiritui auget Ihs vacuo neq̃qᷓ; noĩie appellat. xxi. I x⁊ſubminiſtrat vires xxix. R „ 6 *. —— * alphabetica „ Infirmat Bernardus dixit. Ego in fla⸗ gella paratus ſum ·xliij K Infirmi adhuc ⁊ inerti aie foſſa oſtendit᷑ pumus vbi lateat.lxij. A Infrenabo os tuũ laude mea ne intereas Infundi pᷣus debemꝰ.⁊(expoit᷑. xi. I ſic effundere.xvij. Q Ingratitudis viciũ neoccaſiõeʒ vltrare⸗ perirʒ ĩ hoĩe ðꝰ filiũ ſu pati voluit· xim Ingratꝰ hõ creatꝰqͥd dicebat.xi. M Ingratos imemoꝛeſq; nos oĩno dedecet xxtitiſſe diuinis vonis. xvi. Ali Ingratitudo inimicaẽ aie ⁊c̃ · Ingratitu do vẽtus vꝛens.li KR. Iniurias q̃lit ſu fferre debemꝰ xxix In itẽtõe dug ã̃dã necarie reqͥrũt· x. S In laboꝛe hoim ñ ſũt. exponit· xxij · E In lectulo meo qᷓſiui ꝑ noctes quem dili⸗ git anima mea. exponit᷑ lxxx. T. ⁊ oilbh alijs ſequẽtib ſermoni In mari viatua⁊ ſemitetue in aqͥs mul⸗ — tis.exponit᷑. vi· In pace in idipſum doꝛmiã⁊ reqeſcã. 8 ponitur.li. In ſole poſuit tabnackm ſuũ. expoit᷑.liij. Intellectꝰcolli noĩe ðᷣſiqᷓt᷑. q̃re ·. xꝓi. L Intellectus dicitur vita·⁊ qd faciat intel lectus. lxxiij.— Intẽtiõis puritas neceſſaria eſt vij. N Introduxit me rex in cellã vinariã · expo⸗ nitur.xlix. O Introductio ĩ cellã vinariã qñ⸗iat. xlit. Inuidi qd faciãt.xxiij.(RS Inuidens fratriꝓlicienti quo modoꝓfi⸗ cere poſſit.xix y Innitatio aĩe que ſit. lviij. N Inuectio ʒ hereticos ꝙdixerũt. Juraꝑ⸗ iura.ſecretũ ꝓdere noli.lxx R Inuectio 3 piatos. pᷣpoſitog: ⁊ curã aĩa⸗ um habentes· kxvij. V Job cõmendat᷑.xij. O Johãni baptiſte amico ſpõſi ⁊ iohi euã geliſte diſcipulo quẽ diligebat ihs:inno tuit is qð nlli erat cognitũ create.vij Joſeph pr̃iarcha ↄmẽdat᷑xij. O.xiij. E Iraſcit᷑ mag deꝰ cũ nõ iraſcit᷑.xlij?R Iſtael ᷣm carnẽ habet oleũ:ſed nõ habet effuſum ·xiiij· L Judeoꝝ? gentiuz altercatio ſiue diſcepta tio. xiij. F 2 udea habet oleum multum diuine noti Judeꝰ qͥd faciat ⁊ qd faſtidiat.xiiij. Judeoꝝ plebs redarguit᷑. lx. B Indicaꝛe ꝓximũ nõ debemus. mag aũt cxcuſare.xl. kR Juſtus quo oꝛdine ꝓcedat.xi. Inuſtus in generatõe ſua cũ ðᷣꝛ. quõ intel⸗ ligitur. xxxviij. Juſtus eit ſapiens.⁊ iuſtus ex fide viuit. Juſticia dicit᷑ liliũ. xx. Iboꝛãs merce⸗ l dem accipiet ſi impiger ⁊ fidelis fuerit. xiij. D Lacrime xp̃i fuerũt ꝓfecto teſtes nature: nõ indices diffidentie xxvi. Lacrime penitentiuʒ quare dicunt᷑ vinũ angeloꝝ xxx. y. lxvij·. Lameẽtatio ſacerdotũ maloꝝ·x. E Lamẽtatio ñe miſere trinitatꝭ triũ potẽ⸗ tiaꝝ aĩe ad btãʒꝛ btificãtẽ trinitatẽ. xi Lagẽtatio hoĩs ꝓſe foꝛmã bñs ꝓpheti cam.xvi.y.cũ ſequẽtibo is Lamẽtatio bernardi ſuꝑ frẽ ſuo gerardo rxvi.E.vſq; ĩ finẽ ßmonis„ Lamentatõemp delictis deus non deſpi Lamentatio eccłie. xxxiij. P Lamentatio hominis xxxv · A Laquearia qͥd ſignificẽt. xlvi. R— atro in cruce:centurio⁊ ecclia cognone runt xpᷣm·xxvij. B Laude vł admiratõe digna ituẽs ĩ ſanctꝭ laudare dʒ deũ in ſanctis ſuis. xij. B Laudare nemo voletĩ vita iſta.xij. D Laus omnis de bonis multifoꝛmis g̃e referatur ad deũ xij. D Laus non ſolins eſt bonitatis:ſed ⁊ iuſti cie.xxvxi. kK Laudes hoĩm vitare debemꝰ xxxiij. L Laudib diuinis intereſſe monemur pu re ſemꝑg?⁊ ſtrẽnue.xlvij. Laudare deũ ðꝛ oppfectũ. lxviij. E Laudare deñ eſt oẽ opꝰ angloꝝ.lxviij. D Lectio ſancta ingigne ab impuris pꝛeſu⸗ noſter floꝛidus ⁊c̃. exponitur. xlvi. Lectus in eccłia qͥd ſit. xlvi. R Lectus ſponſi qͥs ſit. lœxx. Lectuli nomine humana figuratur infir mitas/xxxvi.⁊— Vingua amoꝛi 5 F Tabula Ledere nð debemꝰinnicẽ· qlit · xxix. N Legis ⁊ ge dꝛña oſtendit᷑. rxx. VLegis iugũ graue ⁊ vilepᷣmiũ. M· Legens referẽſq; oculos in ſe ⁊ intuẽs di ligẽter ͥd inueniat.liiũ · A Vena eiſub capite meo ⁊ dextera eiꝰ am⸗ plexabit᷑ me. exponit᷑li. I.⁊ in libꝛo ber nardi de dilectione dei Lena qͥd ſignificet.li. R Libertatẽ atqʒ ↄſtantiam ſpõſe curemus emulari.xxi.S Libertas duplex innuit᷑.naturalis ⁊ ſpi⸗ ritualis lxxxi. S Liheꝝ arbitriũ noĩat᷑ ꝙ liceat vᷣſariĩ his ꝓ arbitrio volũtatis. xxxi BN Lilia qᷓd ſint. xx. R.cũ ſeqᷓ̃ntib lis Liliũ eſt veritas:eſt ⁊ liliũ mãſuetudo: et iuſticia. xx. Ey Lingua verbi? lingua anime quid ſit.b⸗ wone. xlv. is eiqui non amat barba/ ra erit. lxxix. B 8 Litteraturã nõ cognoſcens habet qiq; aꝝ inuentoꝛem.xxvi. L itterati multũ ꝓſunt ⁊ꝓfuerunt ecclie. rxxvi. V 1itterarum ſcientia nõ eſt ↄtemnẽda aut negligenda xxxvij · N Littere occidenris⁊ ſpũs viuificãtis dif ferentia ponitur.ixxiij. B E Liuoꝛi felle coꝛ amaꝝ qd faciat.xxiiij· E⸗ Locus paſcue ſimul ⁊ pacis diciẽ᷑ regnũ Loquit᷑ deꝰpacẽi plebẽ ſuã ⁊ẽxxxij. S Loquit᷑ Bernardꝰcũ ieſu· xvij. F Lucifer ante caſum an iuiderit generi no ſtro. rvij. 1Vuctus Bernardi ſuꝑ fratre ſuo Berar⸗ do. xxvi.·.vſcʒ in finẽ monis Luxurie currus quadriga voluitur vici⸗ oꝛum.ixxix. Dd Sceriã nõ con m geriem laprdũ ß ſctõꝝ cõmuni⸗ onem accipimus.lxij. T Machinamentũ efficaòus callidi hoſtiſ quod ſit. xix. K Magnis ſpiritibus magnꝰ occurret ſpõ ſus. xxij.. Magnũ ⁊ rectũ iſta duo nat̃a a ſe diſcre⸗ pare qͥs neſciat. lxxx. D Maieſtas diuina eſt cui obediũt omnia. 0 viB liij B.p Mala duo ſunt qᷓ vel ſola vel maximemi litant aduerſus aĩam.i.? Malum dupletligno paratur infructuo ſo. xxvi.Z Malñ inteſtinũ atq; domeſticũ vigiãti nobis cauendũ eſt xxix. MWalũ innatũ ⁊ malũ ſeminatũ ad puruʒ diſcernere nemo poteſt· xxxij· V Wala oꝛiri non minima ſolent ð magniſ bonis · lxxxiiij· E 3 Malicia habet currũ ſuũ rotis quattuo? conſiſtentem · xxxix. D WMalicia qd niſi fapoꝛẽ inãli lxxxv Mãdãdo ĩpoſſibilia nõ pᷣuaricatoꝛeſ ho mines defec:ſʒ humiles.. ꝓ Mandgtoꝛũ· diſpenſationum. cõſilioꝛuʒ differentia.xxvi. N MWandoꝛ cũ arguoꝛ · glutioꝛ cũ inſtituoꝛ. decoquoꝛ cũ immutoꝛ ⁊c̃.xxi. F Manſio dei. xxxiij. Z. Manſionem apud me quãdo faciet pf? filius.tix. DN WMam dei ſpirituales ſunt latitudo⁊ foꝛ Mãſuckudo ibu fac nos currere poſt euʒ Wanſuetũ eſſe ad omnes vn(rxij · E de veniat. xliiij. B Mãſuetudo igenita ſel extermĩata ꝑ pec⸗ catũ:mime reſurget nili ꝑ g̃aʒ xliij. Manſuetudo liliũ ðꝛ. lxx. Y Waria ðᷣgo ↄſcia ſecretoꝛũ dei apperuit pᷣmũ ⁊ maximũ iudiciũ.xxij. N Marie virgini obumbꝛatũ eſt in cõcepti one filij dei xx.— Maria vᷣgo iduit xp̃ʒ tãto dignioꝛẽ qͥ bñ dictõʒ acciꝑet qᷓ;id ſãctioꝛqᷓ pepit. xxviij Maria virgo cõmendaturex amo( re perfecto. xxix. S Maria mater domini viuebat in vmbꝛa idei Ixxi O Maria vᷣgo ſanctimoniã nõ amiſit ⁊ hu⸗ ilitate nõ caruit.xlv. M— arie obumbꝛauit ꝓpꝛij filij caro. mihi dñifides.xlviij. N Maris magdalena quare nõ exprimebat er noie quẽ qucreret.vij. O Marie magdalcne⁊ ceteraꝝ vnguenta qᷓ; precioſa fuerint. xij. R Marie mag. iſtructõ· xxviij.&(rxx. E Wartirij gẽꝰ ẽ ſpñ fetã carniſmoꝛtificare Martiriũ intelligit᷑ ĩ campo. xlvij· D 1 5 MWartdr cõmendat lri. R S. lrxvij R Martyris ↄſtãtia:⁊ ꝑtinacia hereticoꝛũ:⸗ nihil ſimile habẽt. Ixvi. T Mater ſpũalis qͥd faciatt. E Matrimoniũ dicẽtes inter ſolos vᷣgies goſſe ʒhi. heretici ſũt ⁊ ↄuincũt lxvxi. E Medicꝰſpũal neceſſariũ hʒ vinũ feruidi zeli cũ oleo mãſuetudiĩs xliiij. V Mediũ vicioꝝ ptus tenet. viij· T Memoꝛia paiſiõis xp̃i ſapĩa ẽ: ⁊ quider hac boni ſequat᷑ xliij. D Mendaciũ qñ ſit ⁊ qñ nõ.xxij. k· Melioꝛa ſüt vbera tua vino.expoit᷑ ix. A Melius illi erat ſi natus nõ fuiſſet hõ il⸗ le. exponitur. xxxv.— S Dentes ſolepacifice iuitant᷑ ad intelligẽ dũ ſcripturã cantici canticoꝝ.i. D Mens felix eſt cui ſemel dñs ihs vtrũq; infixerit pedẽ.v.. Mens puſillanimis ⁊ modice fidei quid patiatur.x. B Mes felircui vᷣbñ ĩdiuiduꝰcomeſ xxxij. Mens btã eſt quã ſibi totã võẽdi,— cauit ſapoꝛ boni ⁊ odiũ mali lxxtv. O Wenſa ſacre ſcriuture quõ ſupnig ẽ refer ⸗ ta delicijs · xxix. Z. Mercatũ bonũ nõ eſt ſi vniuerſum mun qum lucrerhõ ⁊ ſeiß̃m ꝓdat.xij. S Meridies tota ðꝛ dies·xxxiij. E Meridies vultꝰ dei eſt. xxxiij. Weridies quare optãda eſt. xxxiij. WMerita hr̃e cures:habita data noueris. lrvij. D WMeritũ ðꝛ reſpectu boni⁊ mali. kxxi B Minoꝛ ĩ regno celoꝝ maioꝛ eſt qͥᷣuis car nẽ poꝛtante ſupꝑ terrã.liij. E 8 Minoratꝰ q̃lirẽ ißs.Ixkij.(iij. B Minuiſti eñ paulo minꝰab ãgel ·expoit᷑. Mira opat᷑ꝰeſt deꝰ ĩcarne ⁊ ꝑ carnẽ potẽ⸗ er ac patẽter. vi. H J 2 Wiat᷑ bernardꝰaudaciã plurimoꝝ inge rentiũ ſe cure aĩiaꝝ. xxx. SV Mirabilegenꝰiactãtie. xx. Dd. Mirra amars res eſt. dura ⁊ aſpere tribu lationũ ſignificat. xlij. SVN* WMiſericoꝛdia ⁊ iudiciũ dicunt᷑ pedes ði ſpũales. vi. k Modus ſciendi qͥs ſit xxxvi. B 3 Modi opandi dei: angeli:⁊ hominis dif ferentia. lxxviij. Z. Dodicum ⁊ nõ videbitis meꝛ iterũ mo dicum ⁊c̃ exponit᷑ lxxii 0 6 alphabetica Modeſtia aĩ ꝓbat ſupietẽ· vſtãtia virumi ptutis oſtendit. lxxxv. O Moyſes cõmendatur.xij Pxxx. vxxxij Txlv. L M oyſes q̃rerẽnuitpopulũ iſrk diuie ex ponere vltioni.xxx. y Molł ⁊ ð̃licate aie qͥd irppꝛiirir P Monachꝰ putare debet ſe monachũ eſſe nõ medicum. xxx. E— Monachi pctã neceſſe erit ſubtili inneſti Dontes? colles qͥ dicãt᷑. liij. Z exponitur.liiij. V Montes ſicut cera fluxerunt a facie dñi⸗ Woꝛbum mentis ⁊ moꝛſum ſerpentꝭ qs diſcernere queat. xxxij. oetem ſpũaliũ optant ſibi etiaʒ carna Mors qñ itratꝑ feneſtras ñas.xxiij E Moꝛs fidei eſt ſeꝑatio charitatꝭ.xxiiij T Moꝛs bona q̃ dicat᷑ lij. R Moꝛtua q̃lirdicat᷑ aĩa ĩmoꝛtallxxxi.ZA& Moueri ſube ſpũali qͥd ſit xxxiij. S Mulieꝝ noĩe qͥd appellet᷑. xxxviij.& Mũdꝰiſte hʒ noctes ſuas:⁊ nõ gaucaſ.⁊ pene totꝰip̃eeſt nox.txv. 5 Mũdꝰqᷓre dicat᷑ ĩpulſoꝛ. lxxxx. BM Murenulas aureas faciemus tibi. expo⸗ nitur xli.M Muſce moꝛientes perdũt ſuauitateʒ vn ⸗ uenti.exponit᷑ xliij. H uratio turpis ſtudioꝝ.xxxv.y. Nature aſcribebãt mlti ꝙ erant ꝙ viuebãt ꝙ ſapiebãt.non auctori vite: Natura dep̃uatã ꝑ pct̃ mime(vi.2 reſurget niſi ꝑ gratiã. xliij. M . ponit᷑ liiij. V Bec ros dec pluuia veniant ſuꝑ vos ·ex⸗ Neceſſaria duo ad minꝰſunt ad ſalutẽ. c tinentia ⁊ innocẽtia. jxx. A Heceſſitas q̃dã ẽ qãmõ volũtaria.lxxi NHegocium pamhulans in tene⸗(C bris eſt hypocriſis xxxij. L Remo ſaluat᷑ abſq; ſui cognitõexxxvijN Heuus ſii 2ſe ciẽ̃ria fuerit ·nec qð ex ea ꝓdi erit neuo carebit. xxi. Neuus eſt duplicitas. neuus eſt macula. lxxi. E Rigraſumß foꝛmoſa exponit᷑ xxv.— Slrdus bumiliſ n herba:hũilitatẽ ſignificat. xlij gigrã cur ſe ſpõls dixerit. ervn. rxvi Aign ßʒ foꝛmoſũ cur ſeſ pölꝰ dixerit·xxv·. Nigredo q̃dãẽaffligẽti pnie.qdã af R ticiẽtꝭ ↄpaſſiõiſ. q̃dã pſecutõiſ. xxvij H Rolite mes cõſiderare ꝙfulca ſim.exponi⸗ Hil hoxꝝ vercoꝛ · nec facio aiam meã pᷣcio⸗ ſioꝛẽ qᷓ; me. exponit᷑ xxx · E D e ii Fomẽ piũ ſluatoꝛ lectitareĩ libꝛis: nec bre pietatẽ in moꝛib nihil ꝓdeſt.viin Pomeſpoſi cur oleo cõpet᷑.xiiij. Poia ſiue vocabula ſpõſi młta ſů ör⸗ idu oby vniuerſa ↄplecti pñt. xx· E Homẽ maieſtati ac potẽtieĩ id qð Spieta ris ⁊ gfe qpᷣammõ trãſfundit᷑.xv· EP Poiĩs xß̃i ihu exclamatio D nomẽ bene⸗ dictũ ⁊c̃xx. O.xxi.· B Homen ſponſi effuſum eſt: c ipſe quoq; effuſus ſit.xv. D Nomẽ ſpõſi lucet ðᷣdicatũ. paſcit tecogi tatũ. inuocatũ lenit⁊ vngit· xx. D Pomen ihu nõ tĩ luxeſt: ꝗ 6 cbu⸗ medicina. xv. R oie ißu qͥd ꝓponi debet. xv. S Poia ſuaangeli ſoꝛtiti ſunt·ex eo 46i in 4 pᷣminere vident᷑ xix. A õ nobis domine nõ nobis: qualit dice redebemus · xiij. õ ꝑmanebit ſpũs meꝰ in hoĩe ĩeternn qꝛ caro eſt exponit· xxxv.£ Fon plus ſape qᷓ; opoꝛtet ippont xxxvi. ouicioꝝ monitio. re Houicioꝝ cõmendatio.· lriij. Nox quid ſit. lrxij. S. lxxx. E Foctes tot ſunt qͥt ſecte· exv. Pocturnꝰtimoꝛ qᷓre dicat᷑· xxxiij· K Pubes bõe ⁊ nubes maleq dicãt᷑. lvijD Hum quẽ diligit animã mea vidiſtis. ex — lxxix.⁊ merꝰſeptenariꝰ non vacat a Punqᷓd manducabo c Gvi. thauro ec 5 ediẽdi foꝛmã o pueris ſanctis tradi⸗ dit.xix. Obiurgatõ q̃ůñ religioſoꝝ ponit᷑ r. 0 Pbſeruatoꝛes ciboꝝ:mox neglecto?es re darguunt᷑ xxx. D Vdoꝛ denotio eit. odoꝛ bona opinio xlj. VM Z aſe bumiliat exal ral d i2 Vfenſe grauioꝛes nõ tij ſunt cauẽde ca nende nt lenes Oleũ effuſũ nomẽ ztuũerponit· xiiij ꝑto ü cũ ſequẽtio qtuoꝛ ᷣinonit ler qualins reh Utabit᷑. erponitur xxxiiij. T Vnus leue qualiter dicat xliij 8 Ppa quis recta: rectũ coꝛ efficere nõ ð ſul⸗ ficiuneſine fide. xxiiij. Ppus velactio bona intelligitur in 86 lamo. xlvij · D gnbeihilponerlicer rhi.20 3 In oꝑe nr̃e ſalntis tria ſunt que ſibi vẽdi cat austor deꝰ lxxvij. 3 Pptimꝰeſtimatoꝛ reꝝ q6 dicat xxx. Pꝛãdo vel E qualit nos hre debe mus. vij. Oxl. J. lrrxvi.E — Prantibh frequẽter ceieſtes nũcij famiia res exhibent.vij· Pꝛare quib us ſtuciũ eſt frequenter: quid erperiantur. ix ·E Pꝛande quid fiat. xx Oꝛantes? pfalete v tun debeit rlvij. Hxlix. Oꝛatio ⁊ freq̃ns gemit ad deũ vnicũ ⸗ mediũ ſeu refugiũ pꝛ.lvij. K Dꝛõ iuſti penetrabit cclos expoĩt᷑ lrij. u Dꝛare volẽtes iubemur itrare cubiculuʒ vtiq; ſecketi gfa· lxxxvi. Dꝛas nõ recte ſi oꝛando hter verbum ali⸗ quid queras ⁊c. lrxxvi. E Oꝛdines angeloꝝ declarant᷑ xix. ꝑ totum pene ſermonem Vꝛdo pᷣpoſterus?ſt ante meritum exige⸗ repᷣmium · xlvi. V Oꝛdo charitatꝭ qñ tenet᷑ ⁊ qñ nõ · xlix. ef Hꝛdinibo ðtraẽtes ↄuincũt᷑ xvi.I Oꝛdinauit ĩ me caritatẽ. exponit᷑. clix. Dꝛigenis error rrepꝛobat᷑. liij. B Bꝛiginale pctĩ inſinuat᷑ x xxvij· B S ſponſi qͥd ſit. xxiij· Oꝛtus cõcluſus:fons ſignatus:dicit vir ginitàs· xlvij. D Oſcitatões ſeptẽ 1 pul⸗ cre exponuntur. xxi ꝑtotũ Oſculũ felix quale ſit. bᷣmone. ij. neceſſarie indultum elt mn ſermo ⸗ ne.ij Dſculum hoc ſanctum b ex cauſiſ ee —— SS8S 2 alpbahetica Oſculũ ſpale qͥd ſit nemoſcire põt niſiq. Pacẽ demꝰ hfe⁊ nð ledereiuic xxit Peccatrix ſancta peccata depoſuit.q̃ naʒ Pſculũ ſecundũ qͥd ſit.ij. S arte id potuerit.iij. DRN S Oſculari quomodo debet manꝰ:accipiẽ ⸗ Peccatũ qͥ pꝛiuet hoĩem.ꝑv. T cdo donum.iij. T 8 Peccata populi mei comedent. exponit᷑⸗ Oſculũ tertiũ qͥd ſit.iij. Vvij. M xxvij. P Nſcula illa tria vñ ſumant᷑. iij. E Pedes dei ſpũales dicunt᷑ miſericoꝛdia? Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui cur dixerit.⁊ ů iudiciũ. vi. K.liiij. B. lv.— ſimpkr.oſculet᷑ me.iij. Pediſſequus ſedulus angelꝰ aĩe non ce⸗ Oſcula tria ſunt tres animaꝝ affectus ſi ſat ſollicitare eam xxxi. ne ꝓfectus.iij. Pellis ðꝛ celum.xxvxij. WM* Oſtiarios ſi habuerimꝰ philippũ?ãdre ¶ Pelles ſpũales ſalomonis q̃ ſint. xxijO am:repulſam oĩno ñ̃ patimur. Ev. N Pene paruuloꝝ ſine baptiſmo decedenti 1 hum mitiſſime ſunt. lxix. kK 8 Sbulũ Velitq⸗ Penitẽti ſi ſtatim deꝰſubtraxerit manum p is dri ſapia xp̃s alir ĩ tery· alit nihil ꝓdeſt.iij.S ĩceleſtiby gregibo ſiis admini Penitẽtie laboꝛes comitent᷑ pietatis opa Panis angloꝝ factꝰ ẽfe/ ¶ ſſtrat. liij.Z que cõfoꝛtent.xvij. S nũ poſitũ in pᷣſepio.xxxv. Z FPeragrum hominis pigri tranſiui ⁊c̃ ex⸗ Poriendi duo ſunt genera in ſpũalim̃i ponitur.riij. E— monio lxxxv.S er vicos ⁊ plateas queram quẽ diligit Paries vnꝰ? ꝑietes qnq; iueniũt᷑ lvi. aia meg. exponit᷑ lxrvi. E Paſtoꝛ appdrere deſcribit᷑ ſpõſus æcclie ¶ Perdidiſti ĩ decoꝛe tuo ſapiaʒ. exponitur kbs. quarepoc·xxxij. y ericulũ nõ eſt quãtũcũq; ¶(rrxii. Paſcit homo⁊ paſeit iñ lege ⁊ ꝓphrtis? homo ſepumilict. vxxxij. 2 pſalmis de deo xxxiij. Periculuʒ grande eit ſedere ſuꝑ cathedrã Paſcebat᷑olim ſpõſus xps roꝛpalir⁊ ſpũñ moyſi.xlj· O alir apð mariã ⁊ marthã. Itri. V Pericula nõ deſunt vtrobiq; int aduerſa Paſcebat viciſſim xp̃s:ß ĩ ſpũ.ſxxi.y pſpera verſanti. xlij. Paſtoꝛes boni impinguare pe Perſecutõ ꝓ ſũmo oꝛnamẽto hẽt.ſiqdem cus nõ ceſſant bonis letiſq; exemplis. ſuſcipiat᷑p iuſticia ⁊ pᷣitate. xxvij. uis magis qᷓ; alienis· rrvi ¶A⁴Perit vs· P̃ciarifica filiũ tuũ.⁊ ẽpeti⸗ Vaſtoꝛes pauci ad modũ ſuntqͥ nõ q̃ ſua rio diſpẽſatoꝛia: ñ neceſſariaixvi. B ſunt querant lixvij· Petrꝰcõmẽdat᷑.xv. D.xx. H. xxx. Patres antiqͥ quõ viderunt deñ.xxxi.? Petꝰ axp̃o rep̃hendit᷑ xx. H D̃ miſericoꝛdiaꝝ q̃re diaat᷑ deꝰ·ix. O petre amas me. nõ ocioſe totiẽs repetitũ Pauꝰ apłs vas electõis aromaticũomẽs eſt in cõᷣmiſſionsouium.ltxvi. NM. dat xij. D. xv. D. xxx. C.xxxiiij. S.viy¶ Phariſeus gloꝛians de bonis ſuis repꝛe Pauli apoſtoli nigredo ⁊ fœmoſitas ſpi⸗ henditur xiij. E ritualis. xxx. D Philippns cõmendat᷑ xxxij xœ Pauliapliimitatoꝛ qͥs dicat xx d Phoꝝ? hereticoꝝ varia ⁊ vanadogma⸗ Paululũ cũ ꝑtrãſiſſem eos jueni quẽ dili ra carpũt᷑ xxxiij. B xli. Llviij. R git aia mea erponi᷑.rrir. 2¶ ¶ Pieras dei maioꝛ eſtqᷓ;neuis iniquitas Pauperẽ ieſus nõ ſpernit. peccatoꝛẽ non xi. 3 hoꝛret. xxij. E Pieratis vnguentin xij.? Paſſio eſu vltimũ refugiũ.ſingularere Pietatꝭ vnguẽtũ optimũeſt.xij. mediũ. xxij. F Pietati gradꝰ ad ſalutẽ qͥs ſit. xvij N Paſſio chꝛiſti compendioſe ⁊ bꝛeuiter de Plangit bernardus fratrẽ ſuũ gerardum Eribitur xlij. xvi..vſq; in finem Patiẽtia nob ncẽariaẽ ad ſalutẽ.tr. ¶ ¶ Planctus ecckie xxxiij. Pacem debemus yelle nõ gliam:que ſoli Plaſmato hoĩne de limo terre plaſmatoꝛ deo ↄuenit xiij.? qͥd fecerit:⁊ qͥd ſerpẽs antiquꝰ lxtij. V * 6 Ploꝛãdi ſũt qͥ ploꝛãt dãna glie carni. vi te pñtis incõmoda · xxvi. Poſtula a me⁊ dabo ribi gẽtes heredita⸗ tem tuã· exponit᷑ xxviij. Poteſtates noĩant᷑iõ · xix·& Poſueft me cuſtodẽ i vineis · expoit᷑.xxx. Pꝛecepta aliqua moyſi dicuntur(C nõ bona·lwij. RK Pꝛedeſtinatio pᷣncipiũ nõ hũit. lxviij A Pꝛedicandũ eit aliter religioſis. aliter ſe⸗ cularib.i. Prcdicatðʒ ſibiñ icũbere oprat bernardꝰ pꝓprↄtẽplatõʒ ſectãdã. xxij·VM Pꝛedicatio veritatis cũ puritate mentis multũ placet deoxij· ᷓ Pꝛedicatoꝛ impurꝰq;s dicat᷑ lxij. Pꝛelatoꝝ iſtructio xxiij WM. lxxvi. Lmn Pꝛclatus ipꝛobe ſatis pᷣeſſe affectat qͥ pꝛo deſſe nõ curat. txiij. Prelati ſiue pᷣpoſiti boni fideleſq; qd faci g. Prelatoꝝ. pᷣpoſitorũ.⁊ curã aĩaꝝ haben ⸗ tium rep̃henſio· lxxvij· P O Pꝛeſũptio fiduciał ſpõſe eccie. xvij· Pꝛincipaꝰ nominãt᷑ iõ · xix. y Pꝛinceps magnꝰðꝛ malicia. luxuria · aua ricia. xxxix. Pꝛoficere quomõ poſſit qui fratriꝓficiẽ ⸗ ti innidet. xlix. y Pꝛoficiẽtiũ ſanctioꝛib ſtudijſ mĩme qqẽ ſeſe opponere ʒrie vᷣtutes audẽt.lxiij· Pꝛoniſůt ſenſus hois ⁊ cogitatões ĩ ma ab adoleſcẽtia ſua. expoit᷑.xliiij· 2 Pꝛoxime que dicant᷑.⁊ que vᷣgies·xiij Pſallendo vel oꝛando qualiter nos habe re debemus. vj. Plfalmus in coꝛde ſapit ſi pallatur ſapiẽ⸗ ter. vij.. Pſallentes ⁊ gꝛantes quid obſeruare de beant. xlvij M Pudet magi moueriad ſpũal homis me moꝛiã ad dei qᷓ; memoꝛiã. xiiij. K Pulcre ſunt gene te ſiẽturturj· exponit᷑. Pulcritudo gemina aie.xlv. L(xl. B. Puſillanimis mens ⁊ modice fidei quid patiatur.x.;S Putata repullulãt et effugata redeunt ⁊c pbi facta ad aĩaʒ referũt. xix. N· Quadrifariam vnctioneʒ Jeſu Wa rõeverba 6 „ Nnalẽ te paraueris deoꝛtalis opoꝛtet ap⸗ pareat tibideꝰlrix N Nuãpauci poſt teo domie Jelu ire volũt Oñ pr̃ adſit ⁊ qñ filꝰ docet᷑. lxix. D Qnãtitas cuiuſq; aieeſtimet᷑ de menſura charitatis quã hʒ · xxv · Qnue? ſalutipꝛopꝛie neceſſaria ſint xvih.— Que ſunt illa lilia equib ſpecies decoꝛis eius.lxx. E Nuerit᷑Jeſus cũ vigilijs ⁊ obſecrationi bus ⁊ multo laboꝛe ⁊ imbꝛe lach:yma⸗ rum· Ixxij D.(rxxiij·Z Quereretria non ceſſatanima curioſa dei Duerentes fruſtrari ſolent ꝓpter tres cau ſas· erv.& 8— Querit᷑deus ꝑ bona opa:lxxx · T Quere ergo ſecura. quere deuota. bonꝰ eſt dñs anime querenti ſe xxvi. K Quereredeũ magnũ bonũ ẽ Ixxxiij. Queritur deus nõ pedũ paſſibus ſed de⸗ ſiderijs.ltxxiij. Duerit animaverbũ eui cõſentiat ad coꝛ⸗ rectionem· x¶xx¶v. E Queſiuit Bernardꝰ in qͥ recaleſceret atch requieſceret ſpůs eius.xiiij. K Dui amat animã ſuã perdet eam.exponi tur xtx. E Qui ſeminant in kachꝛymis in exultatiõe metenkexponit᷑.xxxvñj· Qui poſcit᷑ int lilia. exponit᷑ lxx. R Ouid loquat᷑ deꝰ in nobis.xxxij. S Quid dei ignoꝛãtia parturit· xxxviij. Quid eſt venire gd aĩam verbũ · quidẽ pa trem venire.lxit. M Quid tam cordiũ vita qᷓ; dñs meꝰ Jeſus chꝛiſtus lxxx. U Quid miꝝ ſi ſilem ſoꝛtimur exitũ qͥ⁊ ſimi lem habemꝰintroitũ. lxxxij. O Quieti viuũt qᷓ; multi ſub pᷣceptoꝛe qͥ als nõ poſſent qͥeſcere·xxiij. R Quis vidit angelos. xxxix. Quis accipiet denedictionẽ a domino et miſchicoꝛdiam a deo ſalntari ſuo·wij E Quis ita ad vnguem om̃iaa ſe ſuperflua reſecauit vt nil ſe habere putet putatiõe dignum.lviij· T Dvis docet hominem ſcientim · exponi tur. lrix. Quis eſt qui perfecte adberet deo.ixxi k SS S8 — S — — — —— —— 88 — S alp habetica Duõ iubẽda fuit caritas 3 lẽda nullo. modo erat.l. Duð ſpõſus deintẽdit ſpõſe ↄgregatiõi iuſtoꝝ ⁊ ecõuerſo.lxviij. B Qnot pᷣtutes tot lilia. Irx. Z te r onit᷑. xxiiij· D Rectiqͥ ſi int xxiij.2 Redẽptõ⸗ ñe opꝰ a memoꝛia redẽp toꝝ liquatenꝰnõ recedat.xi. k Redemptionis noſtre in oꝑe duo ðoriſſi mum intimant᷑ xi. kK Pedẽptio hoĩs äus ⁊qᷓ;ta fuerit xi. M Redẽptõis nr̃e opꝰſuꝑg oĩa reddit amabi lem te mihi ibu bone xx. E Redẽptio ꝓꝛſus copioſa qre dica᷑ tri D Religioß alir pᷣdicãdũẽ alit ſeckarib i. A Religioſus qͥd faciat ex graʒi.ir. y Religioſoꝝ q̃rela ſuꝑ arẽtj aĩ lãguoꝛe.ir? Religioſi inõ debẽt ↄfeſtim iudicareeos q in mũdo verſant᷑. xij. S Religioſi nõnũqᷓ audiũt᷑ mpndegiſime mala ſua remiſci ⁊ iactitare.xvxi. Q D Religioſoꝝ ingulãritas ⁊ minuſ diſcreta vehemẽtia redarguit᷑.xix. B.lxiiij. Religioſoꝝ exhoꝛtatio·xxix. M Religioſoꝝ tẽpratio a diabolo ſub ſpẽ bo ni.xxxiij. 2 J. lxiiij. J KL Religioſoꝝ obiurgatio ponitur. xlij. D. rlvi. U. lüj. KL Religioſoꝝ vᷣtutes ennmerãt᷑ liij. 2 Religioſam vitã ducẽtes noĩe hieruſaleʒ deſignant. lv. D Religioſoꝛũ obſeruantie cũ volũtate pꝛo pꝛia carpunt᷑· xxi. R Rem pximi qñ homo retinet ſibi auãdo ſpargit qð ſuũ ẽ.xviij. O Reparare an valutopitt creatoꝛ abſ iſta difficultate xi. M Rep̃hẽſio aie q̃ deñũ reiiqͥt. xxxiiij. Reſpirare qñ dicerꝭ ⁊ ĩquo fſpiratõ iſta. Retẽtãs ⁊ reſeruãs ſibi exhis ᷓ(xxijy ſuggerebat ſpũs: audiuit voceʒ. Donec iſtð tenebis:aliud ñ 1accipies. lxxxii. M. Reuelatõ q̃ ꝑ ſpm̃ſcm̃ fit nõ ſolũ illuſtrat ad agnitõʒ. ſ eriã accẽdit ad amoꝛẽ. vij Reuerſus ĩ ſe qͥd cogitet xxxviij. T(S Reuertere.ilis eſto dilecte micapꝛce.hin nuloq; ceruoꝝ exponit᷑.xxiij. B ⸗ ſn multiplices nulioꝝ deckrãtur. vij·ꝑ totum cerdotes ma lilamentanturx. E Sacra ſcriptura indigne abi i⸗ purie ß̃ſumit᷑.i. B. lrij. N In ſacri pᷣcioſiq; eloquij tertu nec modi⸗ ca vacat ꝑticula. lxxij· V In ſacro eloqͥo nil rõe carẽs.nil indecoꝝ: poꝛtunũ ve ̃ſediſſe oĩno appꝑet. ixxiij · d Sagitte tres půgle. xxix. S Salomõ diuinit?ꝰ inſpiratꝰ xpi ⁊eccleſie laudes cecinit ĩ cãtic cãticoꝝ.i· D. Saluatorj nomẽ piũ lectitare ilibꝛis nec hfe pietatẽ ĩ moꝛib nihil ꝓdeſt. xiiij L. Saluatoꝛ mũdi multũ laboꝛauit in ope noſtre redemptõis rx.& Saluat nõo abſcʒ ſui cognitõe vxxvj Salutiꝓppꝛie q̃⁊ quãta ncẽaria i Saltꝰxpᷣi ponũt᷑. liij. B Samuel ꝓpha cõmendat᷑. xij. O Sanctiqᷓ certierãt:certitudinẽ de rõi in⸗ carntõe Jeqͥrebãt.ij· Sãcti opꝰhiit ꝓ pctis exoꝛare. vt 6 miſe ricoꝛdia ſalui fiãt. ꝓpꝛie iuſticie n5 fidẽ⸗ tes. Ixxiij. E ſunt cuſtodeſ⁊ vigiles nitn Sãguis xi aridã rigauit ⁊c̃ lrxv. y apiẽtes huðꝰſeculifruſtra ð q̃rtuoꝛ vir utitby tã mlra diſputaueft. xxij Sapiẽtia ẽ cãdoꝛ vite eterne xxv. P S bona ⁊ a vñ trahat᷑. ixxiij. D apiẽtia eſt ꝑ quãvtiq queq; res ſapiũt ut ſunt.l. D Sapiẽs quis dicat᷑.l.D Sapietiã pᷣtutj amoꝛẽ diffinies nõ õ miht aðvo deuiare videbit᷑. xxv. WM Sapia a ſapoꝛe denoĩat᷑qre h.exxvM Sathã acxepit regnũ ſuꝑ oẽs fiios ſup⸗ bie. xvij. M Satiſfactõ hũil ⁊ vᷣecũda dʒ eẽ.iij Scema magni patriffamilias ſen regie maieſtatis quitp appareat.xxxij. U. Sciẽtia ſecularꝭ quaiit inebꝛiat. ix. C Scire pᷣus ampliuſq; curato eaqj n vicinioꝛa ſaluti xxxvi. S Sciẽdi modꝰ qͥ ſit. xxxvi. B Sccirevolẽtes ſt ĩ młtiplici dꝛña xxxvi.„ Sccia ſraꝝ ñẽ Eↄtemnẽda aut negligenda Scciſma eratĩ cccia ꝓq̃ ſe/(vxxvij· N. dãdo bernardꝰlaboꝛabat. xxiij. Scrutatoꝛes maieſtatꝭ qͥ dicãt᷑ lxij. y ———— 1 1 Sicut vnguẽtũ ĩ capite qð deſcẽdit ĩ . 5 Secedere aĩa quõ debet x S Securꝰ nolieſſe ĩ die vrut tue·xxi. P Sede a dextrj meis donec ponãtẽ· expo nitur.vi. J Sederenõnunqᷓ; ſecꝰpedes dñi Jhu da um ſibi milero dic bernardꝰ. vi·. Sedebit ſolitariꝰ⁊ leuabit ſe ſupꝛa ſe ex⸗ ponitur. Sedimus ⁊nos(inquit bernardꝰ)aliañ in tenebꝛoſis ⁊c̃xlviij. D Seminate vob ad iuſticiã. expoĩt xxxvij Semina que ſint. vxxvij· D(O Seraphin qui nuncupent᷑.xix. A „ Sermo dei potio ẽ.ij. Rx Z. Eſtſa⸗ itta·xrir Bermo dei pitas ẽ⁊ ipe ſpõſus · xi. A Sermo dei cũ audit᷑ ⁊ mime obedit illi. ⁊ qñ obedit᷑ ili qͥd fiat lxxi. Siignoꝛas tes plcra int mkieres · egredẽ re ⁊c. xxxiiij. D xxxv. U. xxxviij ·; Sidoꝛmiero. dico. qñↄſurgã ⁊ rurſuʒ ex pectabo veſperã. exponit᷑ lvij. D⸗ 5 4 gr bã·barbã aarõ ·exponit᷑. xiij. 2 Siẽ liiũ int ſpinas. exponit᷑ xlviij· Siẽ malꝰint lið ſiluaꝝ ⁊c̃ expoit᷑. xlviij. Similitudo de pharaone ⁊ exerci tu eius ⁊ dñi exercitu. xxxit. B E Siłis ẽ dilectꝰ meꝰ capꝛee hinnuloq; cer noꝛum exponit᷑. lw. P. leriij · E V ⸗ Synagoga vetuit ecckiam de gentib ac⸗ edere ad lumẽ fidei.xij.„ Synagoga ceca irridet᷑? repᷣhẽdit᷑ xiij. Spynagoga adhuc foꝛis(B. lxvij. y epulat᷑ cũ amici ſuis demonib xiij. 2 Snp emula eccie qð ĩpperat eccie adↄuiciũ: h ſibi ipᷣa iflectit ad ↄmoduʒ riiij. L Spynago i tencbꝛi ẽ vſq; adhuc· xx. T Synagoga miſera repudiataè. ⁊ iã nõẽ ſpõſa:ſʒ eccłia.lxvij ·y Synago gecmule eccie:ecciañ iuidet de licias ſuas ixxiuk Singularitas ⁊ minꝰ diſcreta vehemen ⸗ tia religioſoꝝ redargni᷑ xix. Blxiii 5 Singkaritas F̃ligioſoꝝi cibis eligẽdiſ re Sohqᷓs dicat᷑ x. L(darguit᷑ xxx. E Somno pᷓui deß̃ſſos ĩ ſacris vigilijs do „ let bernardus.vij· D Sommꝰſpñałqͥs ſit lij P Spes ñ te deſeret ĩ tꝑe malo·xxi. N Spem qd pariat ĩ aĩo · xxxvij N. Spernẽdus Ijrenemo ſit xxxvñj Sping quid ſit. xlvij· 3, Spůſſctũs qñ veniat vł qůñ vadat picn⸗ ſoſiſſime ignoꝛat. rvij.25 CviiD Spůſſcti gemine opatõis erperimẽtum Spũs añ faciẽ nr̃am rps důis ⁊c̃.expo⸗ nitur. xxxi. N Spirituũ q̃ttuoꝛ genera ·v. B Spũs ſupceleſtes opus coꝛꝑib habent qũq;.v B— Spũs ſuꝑceleſti abſq; adiutoꝛio coꝛꝑiſ fufficit cõphendere ſumma. vN Spiriruũ creatoꝝ nullꝰꝑ ſe põt nr̃is mẽ tib applicari.v. E 2 Spiritũ pumanũ neceſſariũ he coꝛpus manifeſtũ eſt.iij. D Spial viriaffatꝰ vł etiã aſpectꝰ qͥd ĩter⸗ dum opꝑck in alio.· xiij. K Spõß⁊ ſpõſa ſũt dulcia noĩaqypbi aie q; dulceſad iuicẽ expmũt᷑affectꝰ·vij Spõſus xpᷣs qñ alloq̃t nobxxxij.S Sponſuſ tanqᷓ; paſtoꝛ apparere deſcribi tur.uare hoc · xxij y S Sponſus qualit᷑ vbiq; eſt. qualit longe. ⁊ qualiter ꝓpe. lvi. Spõſe noie cẽſe aĩa q̃ amat. vij. N Spõſa eccia ẽ xiij. L.ſpõſa aĩaẽ. lxxiij J Spõſe ßmões cui ſimilẽt xvij. M Spõſa q̃ eſt ⁊ qͥs ẽ ſpõſus. lxviij·Z B Spõſa q̃re non dicat. quẽ diligo ego · ſed quẽ diligit aĩa mea. xv. BP Stelle bicunt᷑ vᷣtutes. xxxij. RK Suauis dñs vniuerſis: maxime iñ do⸗ meſticis.xxij. y Sub vmbꝛa eius quẽ deſiderauerã ſedi. ⁊c̃. exponit᷑ xluii] Subtractio rei quã amas:augmẽtatõ de ſiderij eſt·.E Sufficit ad meritum ſcire ꝙ nõ ſufficiãt merita.lxvij. E Snummus noli repente fieri: paulatimp ficere debes. Superbia bma parens qͥd conceperit et Peperit xri Supbie deteſtatio.liiij. K. T Supbia qᷓ mala opet᷑ i hoie.liij. Supbie genꝰintollerabiliꝰeſt ſi cffectum fe arroges tibi·liij. N Surge ꝓpera amica mea. exponitur.lvij. D.wiij. Surge amica mea · ſponſa mea· ⁊ veniex ponitur.lxi. M bernachla ce r dar quid ſint. xxvi. T Tabes malicie detractõis facile ⁊ ĩbꝛeui ingẽtẽ multitudinẽ aĩaꝝ infice⸗ repoteſt. xxiiij. Tpantia ẽid q; ↄtinẽtia xxij. Rẽptat diabolꝰ ſub ſpẽ boni. vxxiij. 2₰ Tptationũ q̃ttuo? ſũt genera vxxij R vſq; in finem ſermonis Tẽtatões fligioſoꝝ ðſcribũt᷑ lxiiij k Tps nõ œẽ ſuppetit oĩ rei lvij. N Tempus nõ acceptabile.nũc dies ſalutiſ ſunt ⁊ẽ·kxv. Tenui eũ nec dimittã 2.ex ʒic. nxir 3 Thomas cõmendat᷑. rxij Thꝛoni qui ſintxix. Timere deñ eiuſq; obßuare mãdata eccle ſiaſtes vniuerſis hñanis ſtudijs ac mũ danis deſiderijs 5tulit.i.A— Timẽdꝰqͥ;s ſit⁊ ad quẽ ſpectat timeri vvi imere cierici debẽt· xxij· O Timoꝛ dñi iitiũ ſapie q̃re dicat᷑ xxiij Timoꝛ dñi optima ſagitta ðꝛ.xxix. S Timoꝛ nocturn? q̃re dicat᷑ xxxij. kK Timoꝛ cõmendat᷑.iij. M Eimoꝛes tres ſuccedãt ſibi ĩgio.liij. M Timere nõ vis impulſoꝛẽ? Nõ veniat ti⸗ bi pes ſuꝑbie ⁊c̃ lxxxx. R Titulꝰ nõ mediocris eſt i inter pꝛauos vi⸗ uere bonũ. xlviij· kK Tolle ð eccĩa honoꝛabile ↄnubiã: thꝛo ⸗ num imackatũ:nõne reples eã ↄcubina rijs ⁊c̃. xvi. SP Tolle ecciaʒ ⁊ fruſtra iferio iſta creata re uelatõʒ filioꝝ ði expectat ⁊c̃ lxxvij. N Toꝛpoꝛe accidiavł tedio sů te affici ſentꝭ noli ꝓpterea diffidere.xxi. P Trahe me poſtte. exponit᷑ xxi. M Trahi cũ ſe petijt ſpõſa cur adoleſcẽtulas nõ adiunxit.xxi. Q Trahimur cü tẽptatõib 7 nibularönit exponimur. xxi.& Trãſire ⁊ ꝑtrãſireqͥd ſit ſp ũalrixxix. B. Tres ſüt ſtãti ĩminẽtes ſtratoꝛeſ.lxxxv B ðſcribũt᷑. xl. Blix. BE opoꝛtz eẽ niaʒ vt ciů fiatatq habitatio dei 2 pyi j⸗— Laie 2 2ſten ncẽe ẽ eẽ ecosqluꝑ alt os oꝛdinãt᷑. xyi RN aiphabetica Un ẽ vob añ lucẽ ſurgereexpõi᷑ x. D Ibera duo ſpõſi qͥd ſint.ix. Z x. E.xliij⸗ Qe impꝛecat xli. O lrix kK(C elis nolis intra lines tuos habitat Je buſeus ⁊c̃ lviij· T Uenire ad aĩam quando pater dicatur er quando filius. rix. Uentrẽ meñ doleo.ventrẽ meñ doleo cx⸗ ponitur. xxxvi. Verbũpatris eſt nõ ſonãs ßpenetrans 2ẽ. xxxi.k Lerbã ſpõſus vñ adeſſe noſcat rxiii D Uerba vᷣbi ſpõſi ad nos q̃ ſi int vxxij⸗ S. Uerba vᷣbi ſpõſi ad ſpõfam.xlv. Verecũdia qͥd faciat.xl. S Uerecũdia cõmendat᷑. rixv Uerendũ velde ne ſub tã ſubtili examine młte nñe iuſticie pctã appareãt. w. DO Verũtamẽ in imagine ꝑtrãſit hõ ſʒ 7 fru⸗ ſtra ↄturbat.exponit᷑. Ixxx. de veritate dubitare aliud det. ⁊aliud pere falſitatẽ xxij. Ueritas cõpetent᷑ lilio cõparat lrr. E Ueſtigia pedũ ði duo fũt. vi. K.liiij. B. Nicia que ſub ſpecie boni a dia(vp bolo ſuggerunt᷑. xxxiij. 2₰„ Uidere deuz ſicuti eſt nemo poteſt i in boe coꝛꝑe moꝛtali.xxxi. B Videre deũ ſicuti eſt qͥd ſit.xxxi.? Viſio dei nõ mediocris. rrxvi· L Vſio mirabilis dei. xxxvij. y Viſitatio dñi qñ imineat. lvij. E. F. 5 Vigile⸗ eſſe ⁊ ſolliciti circa opꝰñe ſalutꝭ E docemur ² monemurexẽplo · Lv Vigilcs qui dicantur exvi. Lrxvij. R Vigoꝛ vᷣtutẽ: ſapĩam placiditas aĩ cum ſpũali q̃dã ſuauieate ð mõſtret kxxxvM Vinea eccleſia ðᷣꝛ. xxx· E. lviij. N NVineã ſuã.j. aĩaʒ lam̃tat᷑ bernardꝰ. xxxꝰ Vinee engaddi dicũt᷑ plebeſ eccie. xliiij V Vinee floꝛẽtes odoꝛẽ ðdeft expoit᷑. J. Vinee nõ niſi ſpũales viri dicũt. xiij B. Uirgines diesf. ⁊qᷓ ꝓrie.xiij. Virgitas ðꝛ oꝛtꝰcluſuſ. fons ſiꝗᷓtꝰ.xlvij Uiro ſapiẽti ſua vita vinca ẽ.ſua(¶D mens. ſua cõlcientia lriij Viriꝰ magna⁊ rara ꝓfecto ẽ yt maðlicet opantẽ:magnũ te neſcias. xiij.ꝓ (rix E Virtutes nois ieſu.xv. R Virtutes ãgelice quare ſic appellate ſint· Virutes q qᷓ̃ttuoꝛ vbi iueniãt᷑.xxij.J — 6 6 Tabuia Nirtntes dicunt᷑ ſtelle xxvij R(cxxi O Virꝰaltiſſimi obũbꝛabit tibi.exponitu Virtutũ auriga eſt diſcretio· tolle hãc ⁊ tus viciũ erit. xlix. 2 Virtꝰ erat ↄtẽta candoꝛe ↄſcie vbi ſeq nõ poterit odoꝛ fame. lrx. UVirtut tres deſcriptões ponũt᷑. pᷣma.vᷣ⸗ tusẽ vigoꝛ aĩcedere neſciꝰꝓ tuẽda rati⸗ one. erxv. H Ad ptutẽ ſpectattribnlatões foꝛtir ſuſtie re. ad ſapiaʒ gauder ĩtribulatõibo lxxxx Vis q̃dã eſt fauoꝛabil pᷣmẽ⸗ do biãdiẽs ⁊ blandiẽdo pᷣmẽs. lxxxi. K. Nita atq; ſalute qñ te fraudas.xvij· D Uita ↄtẽplatiua? vita actina ſunt inuicẽ ↄtubernales.li. F Vitã ĩ ꝑturbatõe vicioꝝ ſceleꝝq; ↄfuſiõe vaſtãtes noĩe babilõis deſif̃nt᷑. lv. D. Vltõis ſnĩa q̃re din ſuſpẽdit a ðᷣo.jx.& Vmbꝛa figuraq;apð veteres extitit. apð nos pitas pꝑ ſe illuceſcit. xxxi. N Umbꝛa ihn ſpõſi caro ei. vmbꝛa eiꝰ: fi⸗ des. Marie obũbꝛauit ꝓpꝛij fitj carò. mihi dñi fides.xlviij. N Vmbꝛaꝝ noie qͥddeſignet᷑. xij. S T. Vngaẽtũ triplex· ↄritõis deuotõis. ⁊pi AUnguẽta ſctãꝝ mulieꝝ q etatis· x. pᷣcioſa fuerint. xij· Vnctio ihu xp̃iq̃drifaria· xxij· D Nmſpñs cũ ðoeẽ qñ dicat᷑ hõ. lxxi. B Vnũ dicũ᷑pr̃ ⁊ filiꝰ nec pñt dici vñs· Volũtas ꝓpꝛia qd mali faci xxi Volũtat diuĩe ſacka inſpicere aut app̃hẽ dere ꝑ ſemetipᷣos ꝓfunda dei nõ oĩm eſt q in eccłia ſũt. lri· NVolũtas ði ĩpler᷑ hꝛñ ĩ regno celoꝛũ vbi factã pfectãq; tũc eẽſtat lxxij. P Volũtas volẽtt ẽ nõ nolẽti ixxxi. D Nolupiatẽ carnis vicũt vlicie ſpũaleſ·ix. Nox dilecti mei. exponit᷑lij ¶D Noxturturſ auditaẽĩ rra nr̃a. expoit᷑lix. Vox que dicat᷑.lrij.( Qoces ſuas hñtaffectꝰ ꝑ q̃s ſeetiã cũ no lunt ꝓdunt. lxvij ·D Qulnera xp̃i junt inirmis firma tutaq; ſecuritas ⁊ requies.lri. Vulneꝝ xp̃i ſedula meditatq ⁊c· lxij· B. Vulpis peſſima occuliꝰ detractoꝛ.ſʒ nõ minꝰneqᷓ; adulatoꝛ blãdꝰ. lriij. F Vulpis taq̃lir capi debeat.xiij F Vulpes tẽptatões ſunt. lxiij. Uulpecule fraudulẽte. i. rẽptatões occul „— te deſcribit᷑.lxiiij. R Vulpes q̃re a ipõſo iubeãt᷑ñ qͥdẽextermi nari vł abigi vłoccidi.ſʒ qapi.ixiiũ. H Vultꝰdeiðꝛ meridies· xxxii. V Půs ieſus jus aie ⁊ eccłie iterdũ necðba ex pectat ſʒ ſol cogitatõib aduoc p̃s ihs ſpecioſus foꝛmap̃fi lur. ix A lijs hoim denitꝰ ẽ ĩ paſſiõe· xxvi· V ps ieſus ðꝛ lenis natura· mitioꝛ humil coꝛde. xxviij. Z 3pm videredeſiderãs optet ꝙ dus audi at de eo.xxviij. E ps ihs ðꝛ paſtoꝛ:paſcua tſaeptö cxx p̃hilitasꝰmẽdat. xlj· V 6 p̃iↄceprio. oꝛtꝰ. ↄuerſatio ·eloqͥa. mira⸗ cula.ſaer̃a. paſſio.moꝛs· reſurrectõ ·aſcẽ ſio cõmendant᷑ xx · Z ʒps apparebit ĩ iudicioĩ foꝛma hoĩs. Ixx ß̃i aĩa deſcẽdit ad ĩferna cũ coꝛ/ lij· E pus pẽderet exanime ſuꝝ terrã. lxxv · p̃ð ex noð aſſump ſitq ꝓ hob ſuſtinuit. naſci lactari.moꝛiſepeliri. xxx · A p̃s ihs caput nr̃m pũcr pᷣceſſitduobuſ F atq; trãſcẽdit cetera mẽbꝛa ſua qſũt ſuꝑ terrã. lxxir. H p̃ianꝰ efflagitat ſub noĩe bernardi oleñũ miſcðie iure pietatis· xiii Pocriſis eſtne “.„ v gociũ pãbulãs ĩ tenebꝛiſ xxxii Vpocriſis ſerpit hodie putida ta bes ꝑ oñ̃e coꝛpꝰ ecclie.xxxiij· DP Iyſopꝰ hůilitatẽ ſignificgt. xlv. Z. Ei tuů inam ʒ met charitaſ.infoꝛmet ſcia.firmet 5ſtãia ⁊c̃·xx. B xZelo iuſticie qͥ qccẽſus eſt: ſtat ſuꝑioꝛẽ cẽ o qͥ xpo paſſo pie cõpatii xx. K Zelus iuſticie ðꝛ ſol. xxviij. Zelũ feruidũ neceſſariũ hzʒ pũal medicꝰ ũ oleo mãſuetudinis · xliij. F Zeli vinũ q̃lit expᷣmat ex botro xliij. Bk Zelꝰ abſq; ſcia ſp miefficax ĩueĩt᷑. xlix. T Zelus duplex deſcribit᷑.lxix. ꝑ totum. Zelo illo q́ᷓ accenſus pᷣcipuꝰ ille emulatoꝛ ſpõſe dñi opoꝛtet ferueat cui cura aiarũ incumbit. kxyi. D Finit tabula 6 . 3— alphabetica * og 6 6. Tabula ſuper ſermones Biliberti ſuꝑ Cantica canticoꝛum Bſcõde ele⸗ moſynã in ſinu pauper? ip̃a oꝛabitꝓ te ad dñm ·ex ponitur ᷣmone.xN Adiuro vos⁊c̃exponitur xiiij. R. xlv. X Adducet dñs ventũ de deſerto vrentez ⁊ deſiccabit venas moꝛtis · exponit᷑ x T Amoꝛ ipeð qete inqetioꝛ reddit᷑ij. M Zmoꝛ hũanñũ aĩm ðo ↄciliat ⁊ vnit. xi. Smoꝛ cõmendat᷑.xix · ptotũ„ Zmoꝛprimi cõpaſſionẽ hʒ ⁊ q̃ndã nimiſ ſuauẽ guſtũ. xix. B Amoꝛ ĩaurib vᷣñi ſolꝰ obſtrepẽs coꝛpali um ſtrepitꝰdedignat᷑ vᷣboꝝ. xij. K Zmoꝛ vchemẽs patiẽtꝭ ſit afficit ⁊ carnẽ iment Amãtiqᷓ;durũ eſt animũ dimidiarecum xpᷣo⁊ mũdo.xi.Q Zmãtiũ ʒelꝰ ĩpatiẽs qͥd habeat.xiij. D Amici q̃re aliqͥ dicãt᷑ẽ q̃re cariſſimixii Angki cuſtodes ⁊ cꝑratoꝛes nf̃i ſũt. vij Angelico exẽplo hůilẽ ⁊ attẽtũ pᷣbeamus auditũ alieno ßᷣmonixxi. Angelꝰ ĩ annũciatõe:angelus in natiuita te ⁊c̃. xxi. Znnũciatio pᷣcatiõis tenet effectũ.xlv.Z Animꝰqᷓ;to fuerit expeditioꝛ:tãto qͥdẽ im penſioꝛ erit ĩ illud qð amat.i. C Zntidotũ efficax ad mitigãdũ vem mẽt ðſolatõʒ ẽ ſpes reſurrectõis fute. xxxij Apoſtoloꝝ cõmẽdatio.xxxiij. D Aãᷓ viue ſũt aqᷓ nõ deficiẽtes · xxxvij. D Zqͥlo ſignificat aduerſitatss ⁊ aduerſam foꝛtunã. xxxviij.⁊.xxxix. q̃ſi ꝑ totũ Arbitriũ vbi eſt:ſꝑ libeꝝ ẽ:nõ tñ libeꝝ ad oĩa.xxxix. A Argentũ qͥd ſignificet. xvñj. E Aroma mihi videt᷑ offerre qͥ oꝛat⁊ optat. Aroma bonũ:ppoſitũ ſanctũ lxxxij·⁊ ⁊oſcientig pura. xxxviij. Aſcẽdet deꝰſuꝑ nubẽ leuẽ ⁊c̃ expoĩt᷑ xx. Aſcẽſiones diſpoſuit in coꝛde ſuo„¶ T exponitur. xx. L Auꝝ qͥd ſignificet. xxiij. uſter ſignificat felicitatẽ ⁊ ſecuritatẽter renã. rxxviij. ⁊. xxxix.q̃ſi ꝑ totũ Alſamuz olere qᷓ;s dicatur.xvij. R Bñ vngit᷑ ⁊ bene redolet qͥ diligit bona coꝛam deo ⁊c̃ xxxiij. B Bonũ opꝰvł q̃rere iᷣm vłtenere:ſʒ opoꝛ tunitas ⁊ loci⁊ tẽꝑis huic adhibẽda ent oꝑi.i. B Bona iuſticia que dicatur xij. A Bonꝰodoꝛ fama bona. bonꝰ odoꝛ ↄſcien tia bona. xvxij. Bona itẽtio pura:quã vinidã reddit⁊ ve lut aĩatã feruida ⁊ dulcꝭ affectõ · xxix.Z Bona vnguẽta ĩpaſſibilitas ⁊ patientia- Bonũ vnguentũ ⁊ bonꝰodoꝛ ſxxxij ſpũalis in dño exultatio ⁊ modeſta ha⸗ bitatio leticia ⁊ noticia· xxxij · V Bona veſtimẽta bona ſunt opa. xxxiijO Bonꝰſopoꝛ mẽtis exceſſus? alienatio ab carnis ⁊ a ſenſiby coꝛꝑiſ.xiij. R ij. E cſtus dicitur. xx. R LChaos magnũ firmatũ eſt in ter aĩam ⁊ dei naturã. vij. 2 Tãtate ðᷣo cãticũ nouũ ⁊c̃.expoĩt᷑.iij. A Capacẽ eſſe ſũmi boni.ip̃m hr̃e:⁊ x& ip̃m: hec tria diſtincta ſunt.vij. Capilli tui ſiẽ grex capꝛaꝝ ⁊c. exponitur⸗ xxiij.qᷓſi ꝑ totũ— Eapꝛee⁊ cerui qͥ dicãt᷑ xiiij k L Charitas cõmendat᷑. xix. ꝑ totũ Tharitas ſpẽale qõdã ẽ inſigne diſcipn⸗ latꝰxp̃i⁊ doctrĩe eiꝰſinglareĩdiciũ. xix Charitati innata eſt ſollicitudo qᷓ̃dã. pꝛu dẽtia q̃dã⁊c.xxvi. YF Tharitas ip̃a nouit tẽptaĩti occaſiões ⁊ cũ opꝰẽ fugere.⁊ vbi fugiẽdi nõẽ copia foꝛtiter ferre. xxxi. V Tharitas radixẽ q̃ſi rami ðᷣtutes ceteꝛe ð illa pullulant.xxxij. y Caritas ſit tibi cuſtodia flãmea. xxxvS Tharitas oꝛdinata qñ dicat᷑.xli. V Thariſſimꝰq;s dicat᷑.xli. V Tarnis nomẽĩ bono alicubiaccipit᷑.i.B Caro volũtarijs afflicta diſciplinis nõne deũ ad ꝓpiciatõʒdectere nitit᷑.xxxiiij P Caſtitas cõmendat᷑.xviij. T Caſtitati xp̃i:marie:⁊ alioꝝ dꝛña.xl. kR Ledrus:libanꝰ:mirra:aloe.q̃ttuoꝛ vᷣtutel cardinales interpᷣ tant᷑ xxxv. B Circũiꝰ qͥdã ſpñales declarãt᷑. iij. Liuitas dei dici põt nõ incõueniẽter vni 2 Sminus chꝛi⸗ W.. nerſitas creature.iij· E Cogitatões ãtiq̃s qͥ neſciũt eri Lollis thuris qͥs. xxv Colli noieqͥd accipiat᷑ xxvi rxx. B Colloquia tua: ↄuerſatio cõis:g̃am ſ pi⸗ rent.xxxvi. E Tomedite amici ⁊ bibite ⁊ inebꝛiami ca⸗ riſſimi.exponit᷑. xli. T Lõmẽdatio cuiuſdã abbatis moꝛtui icla⸗ reuallis· i. R S T Tõpaſſio iterna ⁊ ↄpoſitõ zdã diſciplier doctrie neceſſarie ſũt doctoꝛib · xxvij · J Tõcupiſcẽtia cũ ſolaẽ:ſatj ĩardeſcit:exte⸗ rioꝛ vo materia ſi arcedit ĩſ anit xxyi B Tõſciẽtia bona nil tutꝰ.i. V Lõſciẽtia cuiuſq; hʒ q̃ndã ꝓpꝛiã faciem. Tõſultatio qͥdẽ vtil.⁊ freq̃nter(xxv· qʒ nõ ↄfert eoꝝ qᷓ ↄſulunt᷑— lentis meret᷑ humilitas.vij. T Tõtẽplatõ iocũda ĩceleſti familia. vij. A Tõtemplatio ſola nõ excidet ĩ futuro. iõ hãc ꝑtẽtibi elige in pñti. xi.& Cõtemplatõis g̃a cõpaſſiõʒ nõ Sacnat ß infoꝛmat mẽtis exceſſus. xiiij Lõtẽplatõ paſſiõiſxp̃i.xx. ND rip to. Eõtẽplatio ſapie etna refectio eſt xxiijiꝰ Nõtẽplatõis locꝰpulcerrimꝰ vbiſit. vxvij Cõtritio bona q̃ dicat᷑ xv. ( Loꝛ impij eſt turbulẽtũ ⁊ ü ⁊ ſecũ ſp colluctãs.ij Eoꝛ xp̃i qͥs dicat᷑ xxi. Corda libera? a rei familiari cura nz p fluũt ĩↄtẽplatõe ⁊ charitate dei. xxxix. E Loꝛnelij cẽturionis ↄmẽdatio. xxxiij. Q. Loꝛona nob eſt incarnatio.xx. P Loronakt ille p tribulatõis tolerãtiã. q mi tis:q mãſuetꝰ ⁊c̃ xxix. A De coꝛpexi vide. vij· B Lũ ꝑtrãſiſſem illos epoit vʒj. OE Lũ mulata plãe materieſpᷣmioꝝ int totiꝰ pnritatꝭ merita:paſſionibꝰ vᷣarijs atteri Tura frequẽs mũdi:inſenſibi⸗ Ctix. A lem pene reddit affectũ.i. Lura aĩaꝝ ⁊ admjſtrãde ncc̃at ollicitu⸗ do:qᷓue ⁊ oneroſũ ſatꝭ eſt palliũ.xliij. S Cuſtodes pigꝛi⁊ mals fideles qͥd faciant Cuſtos q̃lis eẽ debeat. vi. pi. D Cuſtodes ciuitatis doctoꝛes ſctĩ añ dicã tur boiem iuenire.xliiij. D Eiicta antiqua d nõ poſſent nouis dekuife ſucr mẽtis:niſi occulta rõe diuia inponante uidẽtia. iiij. y Ber tui q̃i grex detõſaꝝ. erpoĩt. rxi n Deteo ecclio qᷓ dicãt᷑ xxiij. H. xxiiij. ſ Deſertũ qͥd ſigniticet. xx. S Deſpõſatõ eccie ðꝛ pticigatõ ſpũs.xx. R. Detrahẽtes ꝓfeſſi iont 7 ordinibo rep̃hẽ duntur.v. B. xxx. Z.y Detractio rapacitatis genꝰẽ rix. Deeſt vbiq; ꝑ eſſentiã:ſʒ nõ cqualiteri in 8 ſingulis ꝑ efficientiã.itj. R Dyadema qͥd ſignificet. xx · OM Diẽ hoĩs nõ ↄcupiui.exponit᷑.i.D Dignatio hecip̃a q̃ de voluit ĩcarnariq̃n dã videt᷑ attuliſſe vᷣcoꝛẽ dignitati maie⸗ Diligã tebone ißu · dili(¶ſtat. xxi. Q& gamte vᷣtus me ⁊Ẽxix. J Piliges dñm deũ tuuz extoto coꝛdetuo. ⁊c̃. exp onit xxix.£ Dilectio maioꝛ eſt om̃ib ſacrificijs 7 ho⸗ locauſtomatib.xxxij. E Dilectioni cõmodeaſſignatur cõcluſio.⁊ bomeſt dilertio murus. xxxv. S Dileetꝰmeꝰ cãdidꝰ⁊ rubicũdꝰ ⁊c̃exponi tur·xlvij. R Diſcipli carpẽtes oßa p̃latoꝝ fphend ũt᷑. Diuina natura incõnertibiliſ(xxij. 20 ⁊ in cõmutabilis eſt. viij. E Doctoꝛes ſacri varios aioꝝ iucſtigãt affe ctus. xliiij. D Doꝛmire q́s dicat᷑ půũalir. rlij. Dulce ſati ẽ te bone ihu q̃rere. dulciꝰtene⸗ Dulcedo ſimulata⁊ dulcedo(re.i. B exigua lingue qᷓ ſit. xxxiij. N Duo vbera tua ſiẽ duo hinnuli ⁊c expoĩt᷑ xxvi.in fine.⁊.xxvij.in pᷣncipio ecleſia vtrãq; e naturã.i. hũanã ⁊ diuinam inte gram fatet᷑ inxp̃o.vij. Dd Eccleſie Snh ꝑſecutõ ⁊ ↄſtãtia. rii d cũ ſequẽtibo ſis·xi. D Ecckia deſplata? ẽxpᷣoĩ fide xx. R Ecckie coꝛpꝰplenũẽ ocuł añ ⁊ retro · xxiij Ecckia ſpõſixp̃i remittit mittit. ꝓ 65 mittit. pᷣmittit. xxxiij. Eccia ðꝛ pulcerrima mkieꝝ q̃re ß. xlvi E Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meum vigilat.exponi tur xlij. Elemoſine vocablo ñ icõgrue cẽſent᷑ vni uarſa q̃ ĩdigẽtibo mißicoꝛdit ipẽdũt᷑.x. P Eloquẽtie tue ſignum nunqᷓ; euidentius S — S S Jo Nn Jon 3 J n 6 — ———— *——— .—,—————— . 1 alphabetica e dabis qᷓ ſi hůilẽ materiã exequeris oꝛ⸗ Emiſſiones tue padiſus maloynunicoꝝ exponitur xxxv.ET Euãgelice ex toto loq̃reqͥ vir euãgelicꝰ es Erxclamatio tempoꝝ ñoxꝝ. D miſera hec tꝑa noſtra ⁊ꝛcxiij· N Exclamatio mõtis ſpũalis. O beatũ mõ Erxclamatio pᷣbi dei. O mira vis vᷣbi⁊̃· Exclamatio charitatis. D potens ⁊ ppo tens paſſio charitatis ⁊c̃. xlv. Erhoꝛtatio fratrũ. xxij·;ᷣ Exhoꝛtatio penitentiũ. xliij Exhoꝛtatõ curã aĩaꝝ hñtiũ ⁊ admiſtran dencẽ̃at ſolicitudinẽ ex officjo · xliiij V ma bõa odoꝛ †f bonus·xvij. 8 auus diſtillãs labia tua ⁊c̃ ex⸗ ponitur · xxxiiij. T elit aia q̃ bono ↄtẽplatõis fruerꝰxi.ꝓ& Nelix qᷓ ſatꝭ lauit lectulũ coꝛdis ⁊c̃ xx. L Jerculũ ſibi feẽ rex ſalomõ ⁊c̃.exponitur. xvij.ꝑ totum Nides xp̃i iudeoꝝ traditiões ⁊ dogmata phoꝝ aridas fecit.v. E Jides vtroſq; pplos eqᷓ nobilitat. vicz iu deos ⁊ gẽtes. ſʒ iudeꝰalit reputat. xxvijR Nidelis aĩa om̃ia replicat ⁊ recepſet ĩ lau dem dei.iiij.Z— Jideliũ ↄuerſatio geminaẽ.v. I Detilio ꝓdigo.iij. R. xxxiij. E F ons ſignatꝰ qͥd ſit. xxxv. T U Nons ſapie bonꝰ oĩno:ſyadhuc ſp ſigna culo nobis emanat.xxxv. U õs ſiqtꝰ⁊ fons patẽs differt. xxxv. Jons oꝛtoꝝ ⁊ puteꝰaquarũ viuentiũ ⁊c. „ erponit᷑ xxxvij ·ꝑtotũ Nontis ⁊ putei differẽtia xxxvij Noꝛmoſꝰĩ ſtola ſua cur xpᷣs dicat᷑.vij. A oꝛtitudo bona q̃ dicat᷑ xiiij. L Noꝛtes iſtłqͥ dicãt᷑.⁊ qᷓ male foꝛteſ.xvi. V Noueã q̃ſi fodit qͥ terreni ſenſus acumine ſepᷣture ſoliditatẽ penetrat ⁊c̃ · xxxvij. N In frenetic ñ minnit᷑ ĩnata rõnalitas: ſʒ Nrigide⁊ feruide oꝛõis dꝛña.xv. Y Jugitiui religioſi notant᷑. xxxvij. D in ſic affectꝭ: nullꝰ eiꝰ motꝰ exiſtere valet. emitus mus g dulc quẽ genuitamoꝛ. xxv. U Bemelli duo hinuli capꝛee di⸗ cůt᷑ iudei⁊ greci qͥ dicebãt᷑ gẽtes· xxvij k Beneipe vocis vſum hñt. ⁊ oꝛis aut ſup plent officiũ aut ampliexoꝛnãt.xxvx· V Bladiũ ſpũs qð eſt vᷣbñ dei)hñites ⁊ non m illð opantes rephendũt᷑. xvi. V Bloꝛioſi qͥ pe dicãt᷑ iij·E Bloꝛiari nemo debet caſtuz ſe hre coꝛ aut alias virtutes. xxx. 3 Bilibertꝰoꝛat ꝓ qͥdã religioſo qᷓͥ vel tedij vt deſperatõis mole obꝛutꝰerat. xxi. K. Bilibertꝰ plãgit ⁊ lamẽtat vᷣginẽ q̃ndam Bilibertꝰ plãgit ⁊ lamẽtat᷑ abbatẽ q̃ndaʒ moꝛtuũ clareuallis.xli. R ST ex officio ipᷣlincũbebat ⁊ adminiſtrãde. neceſſitatis ſolicitudo · xliiijS .„ Bratias tibi dñe ißᷣu xpᷣeꝙ nobis ſalutiſ *occhſiones paras v F Eretici notant Wotret xp̃s magis aſperitatẽ moꝝ:lingue ſtimulos qᷓ; aculeos ſpina⸗ rum xx. O Mõ ſpũalis ſit qᷓſi aquila.xij. A Moſtis carne nf̃a q̃ſi caſtro vtẽs:regiõel ſpũs de vicino infeſtat. xvi. Mumiliabãĩ ieiunio aĩaʒ meã ⁊ oꝛð mea in ſinu meo ↄuertet᷑. exponit᷑ xxxiiij. D Mumilitaſ nec 5 iniuriãtes tumet.nec ſu pꝛa ↄſoꝛtes ſetendit.xxxvi. B Mumilitas ꝑfecta de meritis ſp alienis p ſumit.xlv. E„ Scula ſublimia i exhoꝛtatõis nõ ſunt paſſim fundẽ⸗ da.necĩ oĩ młtitudie ⁊c̃ xliiij. Q Jeſu bone qͥd eſt ꝙ alicubi nõ inueniri qͥ vbiq; crederꝭ ⁊c̃.iij. O R Jeſus qñ ad te ingrediat᷑.⁊ qñ tu ad iluʒ ingrediaris · xliijB Ignis ieſu ignis bonꝰeſt.xv. Ignoꝛantie tue nox ſerenã tibi viſionem adimit ſecretoꝝ celeſtiũ.i. N Impaſſibilitatj ⁊ patiẽtie dꝛña.xxxij. U Impetꝰmultiplex notat᷑.xxxvij. P Incarnatio nob coꝛona eſt. xx. P „ 7T2 — — Increpatoꝛꝰdoctoꝛ? ßᷣmo ſi qͥſdã ſpẽalit rãgere videt᷑. ñ ad odij fomitẽ illð ĩuertat Iniqtas ⁊ ĩeqlitas młtaẽ· ad trãſitoꝛiai ẽſũ ipẽdere aim. ad ernar̃miſſũ.xiiiijC Inueire illa q̃ ſurſũ ſt bõa:ẽ qͥdã dulcedi nis ⁊ expiẽtie guſtu ꝑſentireilla.iij. S Inuidia qd faciat ð aiienibõiſxix· E F In inuidã aĩam non pt intrare eſtimatio bona de bonis alienis.xix. † Innitationes mutue ſponſi⁊ ſpõſe habẽ tür.l. ptotumm Jonathas colũbe ẽ donũ. illũ ſignificãs 3 ſpñalis gfe eſt plenꝰ xix. 343 ⁊phi carpunt᷑. v. E Vxlij. B. udeꝰ in cõmuni clemẽtia iu(xlvi. M ra ſibi pꝛiuata depoſcit· xxvij. k Iuga boũ emi qͥnq;.exponit· xxxi. N Inſtiſſimꝰ.potẽtiſſimꝰ pꝛudẽtiſſimꝰmo deratoꝛ qͥd oꝑet᷑.iij. „ Abia Lamẽtatio aĩe deũ qᷓrẽtis ⁊ nõ inueniẽti Z amẽtatio Biliberticõtra(ij. D fratres malignãtes · xiiij. P D 5 Lamẽtatio giliberti ꝓpt᷑ aduerſitates et aduerſam foꝛtunã. xxxvůij. q̃ſi ꝑ totũ. Lamẽtatio gilibertip vᷣgine q̃dam coꝛꝛ pta xl. 7 Lamẽtatio giibertiy abbate quodã moꝛ tuo clareuallis · xli. R Lãguoꝛ amant ẽ affectio q̃dã ð abſente diiecto amantẽ ↄficiens· xlv. E Lãguoꝛes tres enumerãt᷑ xv. B Latitudinẽ ſui coꝛdis aliqͥ exponũt ſecu lari pꝛudẽtie.⁊ iſti rephendunt᷑.v. R Laudes oꝛtiↄcluſiĩ triby abſoluit ſcptu⸗ ra.xxxv. T Laurẽtij martyrꝭ ↄmẽdatio.x. Lectio dʒ oꝛõi ßᷣuire.pᷣparare affectui:nõ hoꝛas pᷣꝛipe: nec ſuccidere moꝛas.vij U In lectulo meo q̃ſiui ꝑ noctes quẽdiligit aĩa mea. exponit᷑ ᷣmãe bmo ⁊ ſcõo Tectulꝰ bonꝰ ðꝛꝓſciẽtie qes ⁊ můdicia. j. J xij· A.xvi. — Inſectulis magnũ ⁊ multiplex myſteriũ reperies. xvi. J Leuitas ĩnata tibi:vicina ẽ lapſui.xiij. D Vibano jn ſcripturis legit᷑ cõpata virgi⸗ Sbia ſpiritua⸗ lia⁊ iterioꝛa q̃ dicãt᷑ xxiiij. S 1ac qſi videt᷑ oĩs doctria:oĩs affectꝰ pius aĩo illapſus dulcit. vxvij NN Vibertas duplex deſcribit᷑ xxxixr. SV Vibertas triplex deſcribit᷑. xxxit. Tiliũ ⁊ liia q⁊ qᷓdicãt· xxñ Lingua pꝛaua qͥd requirat. xxii. Lingua ẽ labia ac ſi qàᷓdã argẽteꝰ canalis Fun ꝛc xin Liuoꝛ dũ pᷣuatã ſg excellentiã cogitat: ali enam obſcurat.xix. V 2 Locus ꝓpꝛius ⁊domeſticꝰmr̃is eccieſi eſt ↄteinplatio.xi. 5 igna vis amo m is:alieno nõ nitit᷑ ſuffrggio: pꝛo⸗ pꝛijs ↄtenta meritis.i. F WMagna vis amorſ quẽ nꝰ infirmitas n⸗ aduerſitas ↄpeſcit. nec illa innata:niſta ac 6 Magna ⁊ violẽta ẽ vis caritatꝭ· rxx · E Wagnꝰplane ẽlſi qͥs d)qᷓ ſiẽ nũqᷓ; titubat fidꝛita paſſiõiby aĩ nulłturbexij. Magna eloquẽtie laus ẽ.cãm quã ſuſce⸗ peris apte exeq ⁊c̃ · xxxij. kK Magmmons pauiꝰ ðꝛ· xxvij. Wala punica ſignificãt verecũdiã. Põt ⁊ in malis punicis nrartyrũ itelligi pa⸗ tiẽtia ⁊ regulares ↄuẽtus · xxxv.EV Walignat᷑in ſctõ qͥ malignat᷑ ĩ bono · ⸗ ueĩ ſuo:ſiue ĩ alieno.xxi · Maãme due ſũt mr̃ne pietati ſpũaleſ xxxi Warie vᷣginis vterꝰ ðꝛ deſertũꝓ( RN pter incoꝛruptõein · xx· Marie iag. ↄmẽdatõ · xxxij. Zxxxij. D. MWartyrũ cõmendatio · xxiij. M · xliij T Wediatoꝛ qdã inter deũ ⁊ hoies q̃lit ſe hr̃e debeat · xxvi. B WMẽs ſecura⁊ liha iure lectulꝰ ðꝛ.ij. I MWẽtꝭ exceſſuſ bonꝰ ẽ ſopoꝛxiiij. N.xlij& Mirra qͥd ſignificet. xx · v. x. K ä debes ex loco:ex anĩo ſoiue i S WMoleſta amãti dilatio.ſʒ ſolẽt ꝓtracta de ſiderio amplꝰcreſcere ·vi. N Woleſtus ſtimulꝰ:ſʒ tñ vexatio pᷣſtat bu militatẽꝓfectui xvx. B WMolſta eſt vtraq; affectõ ⁊ non dulce⸗ ſcereqð elegerꝭ ⁊ ſentire qð oderis.mole ſtum vtrũq; ⁊c.xxxviij· WMonachoꝝẽſi coſioquiß ſiꝭtiũrẽvij MWonachi reßᷣhendunt᷑ ꝙ mũdo(N ſeſtudioſe ↄfoꝛmãt.xij. vono nine qo ditxryi ð — * — — alphabet — Moꝛtuus eſt qͥ vel tedij vel eſperatiõis moleobꝛuit᷑⁊c xxi k Woꝛs bona q̃ dicat᷑ xxvi. N Mointẽtiõis pᷣue⁊ a deo hʒ ꝙmot eſt . Zab ipᷣo nõ hʒ ꝙ pꝛaweſt. iij.&E Wultos videmꝰ⁊ dolemus tãinſperato ceſſiſſe qᷓ; ſubito erupiſſe xv. O Mdicia meret᷑ noticiã. nõ hãclratoꝛiã medullis infuſam.v. Irdus vel in n nardo itelligit᷑ mẽti qeſxxxi De natura diuina⁊ hu mana xpi. xl· Mxlvi E·xvij Nemo alij ĩ gr̃a q̃cũq; ĩ ᷣdu fuerit aut ꝑ ticipiũ aut parilitatẽ inuideat xxvij · H· Hil bona tutiꝰ ↄſciẽtia.i. V 5 Pobilitate ſeckiñ dẽmꝰ cari ðo rep utari 2 xviij Fomẽ ißu vbiq; venerabileẽ ·⁊ vtinã qð vox ſonat:vita depꝛomat.v. T ſõ facieẽ ʒtutẽcuiuſq; ex indicijs diffi she Pouacianꝰ heretidꝰ rep̃hẽdit᷑· xxi. N Nonuiſſima tuba qͥq ſit.xvij.E„ Nouũ canticũ qre dicał.iij. Hox quedã bona ðꝛ.i.D E Nubes celi ðꝛ ſpõſaxxix. E Bſeruantiarus o dvuricia ⁊ petra diſcipline frequẽ ter largos effundit riuos vlei⁊c̃. xxvi. E Ociũ libeꝝ ⁊ irrigatõ crebꝛa ſctẽ medita⸗ tiõis mnłtũ cõpat᷑ vt leta ꝓdeãt germina Ocio libero nõ oẽs rite ⁊(ſapiẽtie.v. KR iure debito fruunt᷑ xij. A.xliiij. V Ocuſꝰturbatꝰvel ira vłcura quõ luck illã inacceſſam intuebit᷑i. B. Oculus intẽtionis ſimplex illuſtrat vni⸗ uerſum coꝛpꝰ oꝑatiõis · xxij. K Oculus qñ tenebꝛoſus:qñ lucidus · quã⸗ do caligãs dicat᷑.xxij · Oculi tui colũbaꝝ. exponit᷑. xxij. ꝑtotum Qculi ecclie qͥ ſint. xxiij xx. 2 ——— 7 ſnaufra⸗ grat in ecckia. xxxiij. Vdoꝛ qͥd ſir. xxxiij. Hia deũ mihi mõſtrãtad cognitõʒ:ſʒ nõ oĩa me mouere pñt intꝰad ðᷣuotõʒ.iij. R Oiñcs gemcliis fetiyꝛn ſteril nõ eſtieis. tñ̃ſᷓ quandã dulcẽ⁊ intimã ⁊ ip̃ aie 6 ca ponlt xriij. Q — Ppa ſequũt᷑ pm̃ ſiẽ caloꝛ ignem. vmbꝛa coꝛpꝰ.iux ſolẽ. effectꝰ cauſam xi. y Oꝑa patẽtia ⁊ publica:oſtentatõem ⁊ in anẽ iactãtis redolẽt· xxxiiij. N— Dpatio triſtis ⁊ ſpũal gaudij carens itri gatiõe:vicina ſterilitati videt᷑. xxxv. U. PVpꝰ ipm obliuiſcit opꝰ ſe eſſe dũ amoꝛis pinguedine totů inficit᷑ xxxvi. B Opa exterioꝛis ſolicitudis ⁊ vſus ↄtẽpla tionis ↄfici ſimul nõ pñt.xxxvi. Optia ps: ↄtẽplatõis ⁊ dilectõis ẽ yſus Dꝛõ ꝑtinax ꝑtingit ad finẽ. vi. R( Oꝛãtis xp̃i ſpẽs ſctã ẽ alta· exponit᷑.xvR Dꝛõ q ſuccẽſa nõ fuerit neſcit itinere dire cto ad deñ ire.xx. ꝛõis vſus aĩm reddit můũdũ ⁊ cãdidũ. Prõ ĩ ſinn ↄuertit᷑qᷓ celerẽ pÿ;(xxvij. ciby repoꝛtat effectũxxxiij. — Pꝛõis vicẽq̃ opa hr̃e dicãt᷑. vxxiiij P. Oꝛãs nõ ſinat aiʒ fluctuare.nõ declinare ad alia xlv. E Oꝛdines regulares vñ pdierũt xxxv. ᷓE Dꝛꝰ ↄcluſus es ſoꝛoꝛ mea ſpõſa exponit᷑ Hꝛrꝰ põſiqs dicat᷑..(rixy. RK Oſtioꝝ triplexẽ oſti um xlij. FN Allioꝛũ gene⸗ ra ſpũalia młta ſt · xũiij. q̃i ꝑto · Paradiſus ↄcuſus⁊ ꝑadiſus emiſſus differũt· xxxx ·E Phariſeus rep̃hendit᷑.xxxitjK Pardo compat᷑ herericus: ⁊ homo variꝰ ⁊ incõſtans.xxix. B Pauli apłi pᷣtutes.xx. A.xvij Paułꝰ apls ðᷣꝛ magnꝰ mons · xxvij· D Pax abundãs qᷓ dicat᷑.xxi. D Pelagiꝰhereticꝰrepᷣhẽdit᷑. xxxi. P „. Peſtilẽtia moꝝ hodie feda ſatis ⁊ lẽta ni⸗ mis exalat. xiij. Petrus ⁊ qͥ cũ ip̃o erãt ſomno exponitur.xiiij. D Pꝛedicantes in conuentu fratꝝ redargu⸗ unt᷑ ⁊ inſtꝛuunt᷑.xxvij. K Pꝛelationis laboꝛas ingredi feſtinantes arguunt᷑· xxir. D. xlij. Pꝛeterire ⁊ pᷣtrãſire differũt. vij· T Pꝛope feci inſticiã meã:⁊ ſaꝰ mea nõ elõ gabitur ꝙxponitur.vij· E Pꝛopugnacula charitatis exprimunt ur 75 t in mõte Z̃uatiſũt Pꝛudẽtie carnis ⁊ pꝛudẽtie pũs diſeen Pudicicia ⁊ patiẽtia comi tia. xxij. D. tes dicunt᷑⁊ differũt· xxxv. y Walise ductũ t ex dilecto o pulcerrima mulie ü ü ⁊c exponit. xlvi. E Quãpulcre ſůtmãme tue expõit᷑ xxxim Quattuoꝛ aduerte vl ĩ ſpõſa vl circa ſpõ ſam eccliam · iueſtigatõeſ ⁊ vota · pᷣcepta ⁊ p̃ces · xliiij. D Vue eſt iſta que acutp deſertũ 2c. expo nit᷑.xv. R Nucrela aie deñ ᷓrẽtj 25 ̃ineniẽt.ij O ·ſ Queſiui ⁊ nõ inueni ilũ:vocaui⁊ nonre⸗ ſpõdit mihi.exponit᷑ xliij· D NQueſtuoſa res nomẽ eſtxõi. v. N Quiↄfidunt in dño mutabunt foꝛtitudi nem. exponit᷑ xiiij. L Quid tibi cũ conflictu cui itotũde affecru — oſtare debet· xxi. H Quicqͥd dexpᷣo ſapis: acd ſentio: intra ecckie ↄſtringas regulas. xij. Quies ⁊ libertas in coꝛpꝑe bꝛeuis et exi⸗ Dõð intelligẽtia inueneri.(gua eſt..J. diligẽtia tenen retine · i. M Spacitatis ge r wẽſifamã decerp is. xix. J Recõciliatio ẽ iterata aĩoꝝ diſ⸗ ſidentiũ cõciliatio.xxxij. E Regulares ↄuẽtus intelliguntur i in mal punicis · xxxv. E Religioſoꝝòmẽdatio.ij. L. xriij k 1. Religioſoꝝ exhoꝛtatõ ⁊ cõmo(xlv nitio ð vitãdiſcogitatõibꝰ turpiby.iiij B Religiõispfeſſoꝛes ſal eẽ tredẽmꝰ· xij. I Religioſi redarguitio digẽtis. nõ me ille ſcripture ſacre ᷣmo editicat.xxiiij. D Religiõi ðtrahẽteſſtĩ duplicidʒũa. xxx Religioſoꝝ ⁊ ſectariũ dꝛña q̃ ad vitã. xxx- vj·J Religioſis detrahẽtes rep̃hẽdũt. xlv. y —————— Religioſoꝝ maꝗᷓ callaudatõ ſʒ maioꝛ vi⸗ tupatio inenit᷑ ĩ illo dicto ꝓphe. Landi dioꝛes nazarei eꝰniueaẽ xlvi. Slbbatũ delica tũẽ⁊ ſctĩ ⁊ gkoſuʒ· expoĩt᷑. xi.E apĩa ĩ aĩm quietũ ⁊ puꝝ vl⸗ tro incurrere ſolet ⁊ ꝗᷓti influere.i. B Sapiẽtia huðꝰ mũdi⁊ ſapiẽtia que ð deo * eſt: differunt v Sapiẽtes hꝰſeckic circũierũt reꝝ naturã ⁊ jartificio ſuo opãtẽ eaduerterũt ſapiẽtiã dei.liij. E Sciſma eox q nihilꝓpꝛij bre volůt⁊ eo⸗ rũ qð ꝓpetate gliant:tãgit. trr. Sciſmatici tangunt᷑ xxxvij. N Scripturaverbũ ⁊ ſtabile facit ⁊viſibi⸗ Septenataut ſp ũalitatẽ aut vniuerſali Larẽ indicat gr̃aꝝ xxxvi. Seruꝰmabꝰ ⁊ piger rep̃hẽdi? xli. T Simplicitas bona q̃ dicat᷑. xxi.2 Synagoga rep̃hendit᷑.xiij. E Sinagoga pudiataẽ eccia acceptaxx. o Si vitta cocciea labia tua. expoĩt. xxiiij Siẽ fragmẽ malipunici:ita gene(R tue exponitur. xxv. Siẽ turr ðauid collũ tuũ ũexpoit᷑. vrxii Z ſe ſupnoꝝ oĩm actuũ caput⁊ totꝰ ĩtẽ tio vite ichoare dʒ ⁊ illi coherere ·xli.= Spõſa cũ ſpõſo loqᷓ᷑:tũc loqᷓt in oqueiæ dulciorꝭ labij ⁊ lingua alra. xxxiij. N Steritis eſt intelligentia quã nõ coena⁊ ermana comitat᷑ depotio· xxiiij· D timulat paubꝰneextollat᷑.⁊ quõ quih? audis:refugis ſtimulari xx. A B Suauiſſimũ mihi ceruical bone ieſu ſpi⸗ nea illa capitis tui coꝛona ⁊c̃.ij. N Succẽſio dupler innuit. vna de eummis alia de inferiꝰ erumpẽs. xxiiij. V Sũmiſſioꝛ qͥdẽ vox ß mẽs intẽtioꝛ 2⸗ ces tacite młtũ hñt acuminis ·xxiij K Surgã?⁊ circũibo ciuitatẽ: q̃rã ꝑ vicos? plateas. exponit᷑iij. D R Suſpectaẽ mihi ois doctrĩa? certe spe cta q̃ nullã ĩduãð xp̃o mẽtionẽ.v. V Ediũ vehemẽſ t ⁊amaritudo cordis vᷣtutes ipſas exercet nõ euertit. xxxvij. y Tenui iliũ nec dimittã.exponit᷑.ix. L. cũ triby ſequẽtib ſermoniby Tenuit eos ſupbig. erponit᷑ ir. R Teneie qᷓlit dilectũ debeamꝰ· xiij. H Terrs quedã ſunt ſuꝑioꝛa.q̃dã inferioꝛa quedã infima.xxv. łͤ Thus qͥd ſignificet. xx· y Timoꝛes tres ĩnuunt᷑.xix. H Timor rigoꝛe gelido conſtringitaffectul vrxir. Z Lore⸗ duplex ſp qaldeſcribit xxxvij· O — 6 8 alphabetica Tota pulcra es amica mea ⁊c̃ exponitur Ranquilitae mẽtis efficax eſt ad incre⸗ menta gratiaꝝ · xv. R S Tribulatio ⁊ aduerſitas exterioꝛ plangit᷑ xxxviij. R S T U. Tribulatio interi⸗ oꝛ ab.vſqʒ in finẽ ßᷣmonie Adam mibiad v mõtẽ mirre· exponit. xxvij· R Vberiby geminis erga ſubditos abundare debet qͥ doctoꝛis ⁊ patris ĩec deſia locũ occupat.xxxi. N Ueniat dilectꝰ me in oꝛtũ ſuũ ⁊c̃ expo⸗ nitur.xl. E Uenuſtaſ vultꝰmentẽ interp̃tat ⁊ ĩternoſ affectus facies loquit᷑ xxx. Verba ↄſolatoꝛia dũ aliqᷓ ꝑlꝰcq̃ ſeetãtur in vana deuoluunt᷑ xxxi. D Verecundia cõmendat᷑ vxv · E Nigiles qͥ dicant᷑.xlij. Z Uigilie quedã ſunt ſollicitudinũ replete moleſtia. quedã bone. xlij·E Virgines ſacre inſtruunt᷑ xviij ꝑtstũ Virgo quedã coꝛpupta plãgit vel lamen tatur.xI. FBH. Virgula fumi quare ſpõſa dicatur xx U Virtutes ipſe ſibi apte natura intꝰ in aĩo locate ſunt. xxij. V Uiſio ſponſi non eſt vna nec ſimplex nec vnifoꝛmis.vi. D Viſio dei quodã eſt claffectu ſo accipiẽ da. xx. M 5 Viderunt inſule ⁊ timuerũt ⁊ extrema ter re obſtupuerũt. exponitur xx. N Vmbꝛa que dicatur.i. E Nmbꝛe tres ſunt. xxvxij. D Unguentariꝰeſt ſathanas. nolite ab illo oleum emere xvij· R. Vnguẽtoꝝ ⁊ aromatũ dꝛñjg · xxxiij. E Vnguẽtũ ꝓponit᷑: cuꝰodoꝛ ſuꝑ oĩa eccia ſticoꝝ donoꝝ excellat aromats · xxxiij D Vnguenta q̃druplicia ſunt. xxxiij. V Vnctio qͥd ſit. xxxij. I Vtinã nos tales ſimꝰ auditoꝛes vᷣbidei qͥ nõ ſuccũbamꝰhis q̃ dicũt᷑.vij. Vtinã fidei quã habeo in xᷣo: oĩa dpera mea atteſtent᷑.xriij. I Utinã mihi nihil incũbat negocij niſiſu ſpenſo ſp ſtupoꝛe mirari impẽſam gr̃am xix. V 3 Uocẽ frequẽt᷑ eripit oꝛõ vehemẽs xxiijk Vox dilecti pulſantis exponit᷑ xlij. Qulneraſti coꝛ meũ ſoroꝛ mea ſponſa ⁊c⸗ erponitur.xxx. E ultꝰanimi interpꝛes eſt.⁊ ab intimo al fectu babitũ trahit. x. P Hũs ſingulari x ter nõ tã ceruꝰ qᷓ; hinułꝰ ðꝛ.ille ſingularit capꝛea xiij. Iÿp̃s caminꝰ ðꝛ. xx. R Ep̃s ðꝛ ignis ↄſumẽs · xx. E Aps ſolꝰ dictus eſt ſalomon noſter veruf pacificus.xvi. D p̃s totꝰnobis eſt charitati illecebꝛa.inci tamentum amoꝛis. xix. 25 — ſynagoge dedit libellum repu i rr.. p̃s hoꝛret magis aſperitatem moꝛum: lingue ſtimlos qᷓ; aculeos ſpinaꝝ xx. Q p̃i laudes ponunt᷑. xx. RS Ip̃s ihs nõ metit niſi qð ſuuʒ eſt. niſi qð pe pᷣſeminauit. xli. P p̃ieni mali reßhendunt᷑.xxiij. inittabula „ . 0 — 1 „ 6 Bermo Incipit expoſitio venerabilis Bernardi abbati Clareual⸗ lis in Cantica ganticoꝛrum. Sermopꝛimus tres alia qᷓ; alijs de ſe cło aut certe alit᷑ dicẽ „ da ſunt. Illis ſiqdẽ ac potum dat? non eſcã qͥ apli feꝛmãte⸗ net in docẽdo. Ham ſpiritalibo ſolidioꝛa Pporeia eſſe itidẽ ipſe ſuo docet exẽplo odmur inquiẽs nõ in doctꝭ hũahe ſa⸗ piẽtie verbis:ſʒ in doctrina ſpũs ſpiritali bus ſpiritalia cõparãtes. Itẽ ſapiẽtiã lo⸗ quimur inter ꝑfectos. q̃les vos nimiꝝ eſ ſe ↄfido:niſi fruſtra foꝛte iam ex lõgo ſtu⸗ dijs eſtis celeſtib occupati:erercitati ſen ⸗ ſiby:⁊ in legẽ dei meditantes die ac docte · Itaq; parate faucts nõ lacti ß pani· Eſt panis apud Salomẽ:iſq; admodũ ſplẽ⸗ didus ſapiduſq;. libꝝ dico q ãtica can ticoꝝ inſcribit᷑:pꝛoferat᷑ ſi placet ⁊ frãgat᷑ Nã de vᷣbis Eccleſiaſtes mũdi huiꝰ co⸗ gnoſcere ⁊ ↄtẽnere vanitatẽ ſatꝭ(ni falloꝛ) ꝑdei gr̃am inſtructi eſt. QDuid ⁊ parabo las! En nõ vita ⁊ moꝛeb veſtri iuxta eam 3̃ in ipſis inuenit᷑ doctrinã ſuffickent emẽ dati junt ⁊ infoꝛmati? Pꝛoinde illis am⸗ boby p̃libatis quos nihilominꝰ de amici archa pᷣſtitos accepiſti · accedite ⁊ ad terti um hůũc panẽ: vtꝓbetis.foꝛſitan potioꝛa Lũ enĩ duo ſint mala q̃ vel ſola vel maxi⸗ me militãt aduerſus aiaʒ. Vanꝰ.ſ.amoꝛ mũdi⁊ ſuꝑfluꝰ ſui. peſti vgiq; duo illili⸗ bꝛi obuiare noſcũt᷑. Alter ſarculo diſcipli ne pꝛaua queqʒ in moꝛib ⁊ carnis ſuper⸗ ſiua reſecãs. Alter luce rõnis in om̃iglia mũdi fucũ vanitatis ſagaciter deõhẽdẽs veraciterq; diſtinguẽs a ſolido veritatis · Deniq; vniuerſis hũanis ſtudijs gc mũ danis deſiderijs pᷣtulit deñ timere:eiuſq; obſeruare mãdata. Werito qͥdem. Uere eteniĩ ſapiẽtie pꝛimũ illud initiũ·ſecundũ ↄſummatio eſt. Si tñ ↄſtat vobis nõ ali ud verã ⁊ cõſummatã eſſe ſapiẽtiã:qᷓ; de⸗ clinare a malo ⁊ facere bonũ. Itẽq;:rece⸗ dere a malo neminẽ pol pfecte abſq; ti⸗ — Primus moꝛe deunec bonũ opus om̃ino eſſep̃ter obſeruantiã mãdatoꝛũ. Depulſis ð duo⸗ bus malis duoꝝ lectiõe libꝛoꝝ:cõpetẽter iam accedit᷑ ad hunc ſacrũ theoꝛicũq; ſer monẽ. qͥ cũ ſit amboꝝ fructus: nõ niſi ſo⸗ bꝛijs mentiby et auriby om̃ino credẽdꝰẽ- Alioqͥn añ carnẽ diſcipline ſtudijs edo⸗ mitã ⁊ mancipatã ſpiritui: añ ſpꝛetã ⁊ ab iectã ſeculi pompã ⁊ ſarcinã. indigne ab impuris lectio ſancta pᷣſumit᷑. Quõ nem peincaſſum lux circũfundit oculos cecoſ vel clauſos.ita animalis homo nõ perci pitea que ſunt ſpũs dei. Quippe ſpiritꝰ ſanctus diſciplineeffugiet fictũ · qð eſt vi ta incõtinens. Sʒ nec erit ei vnq; ꝑs cũ mũdi vanitate cũ veritatis ſit ſpũs · Due eni ſocietas ei que deſurſum eſt ſapientie ⁊ ſapiẽtie mũdi que ſtulta eſt apud deum aut ſapiẽtie carnis: que⁊ ipſa inimica eſt deo: Puto aũt ꝙ iã nõ habebit vndead⸗ uerſum nos murmuret is qui nobis de via wnit amic:cũ ⁊ tertiũ iſtũ inſumpſe rit panẽ. Sed qͥs franget Adeſt parerfa milias · cognoſcite dñm in fractõe panis Huid enialter idoneꝰ. Hõ equidem ego mihiiſtud temere arrogauerim. Sic ſpe ctetis ad me vt exme nõ expectetis Hã ⁊ ego vnus ſum de expectãtib mendicãs ⁊ipſe vobiſcũ cibũ aĩe mee: alimoniã ſpi riʒus. Reuera pauꝑ ⁊ inops pulſo ad eũ qui aperit ⁊ nemo claudit: ſuꝑ ſermonis huꝰ ꝓfundiſſimo ſacramẽto · culi oĩm in te ſperãt dñe · Paruuli petierũt panem nõ eſt qui frangat eis. Sperat᷑ id a beni⸗ gnitatetua. O pijſſime frãge eſuriẽtibus panẽ tuũ· meis qͥdẽ ſi dignaris manibv · ſed tuis virib. Dic queſo nobis · a quo ð quo ad quẽ ve dicit᷑. Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui?Aut quale eſt iſtud ita ſubitaneũ ⁊ factũ repẽte ð medio ßᷣmonis exoꝛdiũ? Sic quippe in vᷣba ꝓꝛumpit quaſi quẽ⸗ piam loquentẽ pᷣmiſerit. cui ↄſequẽter re ſpondentẽ ⁊ hãc introqucat ꝑſonã q̃cun q; eſt ip̃a que oſculũ flagitat · Deinde ſi ſe oſculari:neſcio a quo·vel petit vel pᷣcipit: cur ſignãter ⁊ nominatim oꝛe: ⁊ oꝛe ſuo il lius quaſi aliud qᷓ; os aut alienũ ⁊ nõ po tius ſuũ exhibere ſibi ſoleant oſculantes⸗ Quãq; nec hoc quidẽ dicit: oſculetur me oꝛe ſuo.ſʒ aliud ꝓfecto inuſitatiꝰ oſculo ĩ⸗ quit oꝛis ſui.Et quidẽ iocundũ eloquiũ: qð ab oſculo pꝛincipiũ ſumit. et blanda 4 — — 2* 8— Bermo pſa quedã ſcripture facies facileafficit⁊ allicit ad legendũ.ita vt qð in ea latet de⸗ lectet eriã ců laboꝛe ĩueſtigare. nec fatiget inquirẽdi foꝛe difficultas. vbieloquij ſu⸗ auitas mulcet. Veꝝ quẽ nõ valde attẽtũ faciat:iſtinſmodi pꝛincipiũ ſine hncipio ⁊ nonitas locutiõis in veteri libꝛo. Vn⸗ decõſtat hoc opus nõ humano ingenio: ſed ſpũs arte ita cõpoſitũ vt qᷓ;uis ſit dif⸗ ficile intellectu:ſit tñ inquiſitu delectabile D ¶ Sed quid: Titulũ p̃terimꝰ? Nõ opoꝛ⸗ tet ne vnũ quidẽ iota qũ ⁊ minutias iube mur colligere fragmentoꝛũ ne pereant. Titulus talis eſt. Incipiũt Tãtica can⸗ ticoꝝ Salomonis· Obſerua in pᷣmis pa cifici nomẽ qð eſt Salomõ cõuenirepᷣn cipio libꝛi qui incipit a ſigno pacis.id eſt ab oſculo.ſimulq; aduerte huiuſcemodi pꝛincipijs ſolas ad hãc intelligendã ſcri⸗ pturã mẽtes iuitari pacificas que ſe ſe iã a vicioꝝ vendicare ꝑturbatiõibꝰ ⁊ curaꝝ tumultibo pᷣualent · Dehinc ne hoc quoq; ocioſum putes:qð nõ ſimplliciter cantica ſed Cantica canticoꝛũ habet inſcriptio. Wulta quippe legi cãtica in ſcripturis. ⁊ nullů illoꝝ meminitaliter appellari. Te cinit iſrael carmẽ dño.ꝙ gladiũ pariter ⁊ iugũ euaſerit pharaonis: gemino mgris mirabiliter liberatꝰ ſimul⁊ vindicatꝰ ob ſequio Nõ tñ qð cecinit dictũ eſt canticũ „ canticoꝝ ſed ſi bene recolo:cecinitait ſcri ptura)iſrael carmẽ hoc dño · Cecinit etiã deiboꝛa. cecinit ⁊ iudith · cecinit?m ſa⸗ muelis. ꝓphete quoq; alij cecinerũt·⁊ ne mo eoꝛũ legit᷑ appellaſſe canticũ ſuũ can tica canticoꝝ. Sane om̃es(ni falloꝛ)ceci niſſereperies ꝓ quocũq; ſuo ſuoꝝ ve per⸗ cepto cõmodo. Uerbi gratia.pꝛo obtẽtu victoꝛie ꝓ euaſione periculi.autꝓ cupite rei qualicũq; adepto beneficio · Ita ergo pleriq; cecinerũt ſinguliꝓ ſingulis cauſiſ ne ingrati diuinis bificijs innenirẽt. Iu xta iliud. Cõfitehitur tibicũ bñfeceris ei At vero rex iſte Salomõ ſapiẽtia ſingu⸗ laris. ſublimis gloꝛia.rebaffluens· pace ſecurus.nulliꝰ taliũ eguiſſe cognoſciturp quo accepto iſta decãtare libuerit. Sed nec ſcriptura ia ſui vſpiã tale aliquid ſi⸗ gnificare videt᷑.itaq; diuinitꝰ inſpiratus chꝛiſti ⁊ ecckie laudes ⁊ ſacri smoꝛis gra riam ⁊ eterni cõnubij cecinit ſacramenta. ſimulq; expꝛeſſit ſancte deſideriũ anime: ⁊epithalamij carmẽ erultãs in ſplritu io cundo cõpoſnit eulogio:figurato tamen· Nimirũ velabat ⁊ ip̃e inſtar moyſi facieʒ ſuam nõ minus foꝛſitan in hac parte ful⸗ gentẽ. eo ꝙ illo adhuc in tempe nemoaut rarus erat qui reuelara facie gloꝛiã iſtam ſpeculari ſufficeret. Igitꝓ ſui excellentia reoꝛ nuptiale hoc carmẽ huiuſmodi titu lo pᷣſignitũ vt merito Cantica cãticoꝛum. ſingularit᷑ appellet ſicut is quoq; cui ca⸗ nitur ſingularirer eſt dictus rex regũ ⁊ do minus dominãtiũ. Leteꝝ vos ſi veſtraʒ experientiã aduertatis: nõne in victoꝛia qua vicit mundũ fides veſtra⁊ ĩexitu ye ſtro de lacu miſerie⁊ de luto fecis cãtaſtis ⁊iidño cãticum nouuz quia mirabilia fec Rurſus cũ adiecit pᷣmũ ſup̃ petrã ſta tuere pedervr̃os? dirigere greſſꝰvoſ· pu to ꝙ⁊ tũc nihilominꝰp ĩdulta nouitatevi te ĩimiſſum ſit ĩ os veſtrũ cãticũ nouũ car men ðo noſtro. Quid cũ penitẽtibus vo bis nõ ſolũ peccata dimiſit. ſed inſuperꝓ mit ⁊ pᷣmia.nõ multo magis ſpe gauden tes futuroꝝ bonoꝛũ cantaſtis in vijs dñi — quoniã magnaẽ gloꝛĩa dñi⸗t ſicui for⸗ te veſtrũ clauſum vel obſcurũ aliquid de ſcripturis interdũ eluxerit. tunc pꝛoꝛſus neceſſe eſtꝓ ꝑcepta celeſtis panis alimo⸗ nia diuinas mulceat aures ĩ voce exulta⸗ tionis ⁊ cõfeſſionis ſonꝰ epulantis. Sʒ ⁊ in quotidianis exercitijs ⁊ bellis q̃ nul la hoꝛa pie in xp̃o viuentib deſunt acar nea mũdo a dyabolo · ſicut militiã eſſe vi tam homis ſuꝑ terrã ĩceſſanter erperimi ni in vobiſmetipſis qu otidiana neceſſeẽ cantica pꝛo aſſecutis victoꝛijs innouari- Quotiẽs temptatio ſupatur.aut vicium ſubigit᷑ aut imminens periculũ declinat᷑ aut laqueꝰ inſidiãtis depᷣhẽditur.aut an noſa ⁊ inueterata quecũq; aĩme paſſio ſe⸗ mel perfecteq; ſanat᷑ aut multũ diuq; cu⸗ pitax ſepius petita vᷣtus tandẽ aliquãdo dei munere obtinet᷑. quid niſi totiens iu⸗ xta ꝓphetam ꝑſonat gratiaꝝactio ⁊ vox laudis.⁊ ad ſingula quec; beneficia bene dicitur deꝰ in donis ſuis? Zlioquin ĩgra tus reputabit᷑ cum diſcuſſio venerit qͥ nõ poterit dicere deo · Cantabiles mihi erãt iuſtificationes tue in loco ꝑegrinationis recognoſcere que in pſalterio nõ Cantica canticoꝝſed cantica graduũ appellãtun —— —— — — 70 . — —— — 5— eo qꝙ ad ſingulos ꝓfectus veſtros iuxta aſcẽſiões quas quiſq; in coꝛde ſuo diſpo⸗ ſuit ſingula ſint cãtica depꝛomẽda ad lau dem ⁊ gloꝛiã ꝓmonentis. Quonã modo impleat᷑ aliter ille verſicułꝰ nõ video. vor erultationis ⁊ ſalutis in tabernacul iuſto rum. aut certe apoſtoli illa pulcerrima ſa luberrimaq; exhoꝛtatio:in pſalmis hym⸗ nis ⁊ canticis ſpiritalib cantãtes? pſal⸗ lentes in coꝛdib veſtris dño. Sed ẽ can ticum qð ex ſui ſingulari dignitate⁊ ſua⸗ uitate cũctis merito que memoꝛauimus ⁊ ſi qua ſunt alia antecellit ·⁊ iure hoc ap⸗ pellauerim Canticũ canticoꝝ · ꝙ celeroꝝ ommũ ip̃m eſt fructus · Iſtiuſmodican⸗ ticuʒ ſola vnctio docer: ſola gadiſcit expe⸗ rientia. Experti recognoſcãt · inerpertii⸗ grdeſcãt deſiderio nõ tam cognoſcẽdi 5 experiẽdi. Nõ eſt enim ſtrepitꝰ oꝛis:ß iu⸗ bilus coꝛdis.nõ ſonus labioꝝ ſed motuſ? gaudioꝝ: voluntatũ nõ vocũ cõſonãtia. Põ audit᷑ foꝛis. neceni in publico perſo nat.ſola que cantat audit.⁊ cui cantatur· id eſt ſponſus ⁊ ſpõſa. Eſt quippe nupti ale carmẽ expꝛimęs caſtos iocũdoſq; cõ⸗ plexus animoꝝ inoꝝ cõcoꝛdiã aflectuũ q; conſentaneã ad alterutrũ charitatem. Teteꝝ nõ eſt illud cantare ſeu audire ani me puerilis ⁊ neophite adhuc ⁊ recenter ↄuerſe de ſeculo.ſed ꝓuecte iam ⁊ erudite mẽtis que ſuis nimiꝝ pfectibus deo pꝛo mouẽte intantũ iam cieuerit: quatenꝰ ad perfectã etatẽ? ad nubiles qðammodo ꝑ uenerit annos. annos dico meritoꝝ non tempoꝛum: facta nuptijs celeſtis ſpon⸗ ſiidonea.qualis deniq; ſuo loco plenius deſcribet᷑. Sed pᷣterijt lzoꝛa:qua nos exi⸗ re vꝛget ad opera manuũ?⁊ pauptas? in⸗ ſtitutio reguiaris. Tras in noĩne dñi qð ceperamꝰꝓſcquemur de gſculo · qꝛ de titu lo hodiernꝰ ſermo nõ expẽdiuit. Bdoꝛem deſi⸗ derij patrũ ſuſpirantiũ chꝛiſti in carne pᷣſentiã frequẽtiſſime cogitans cõpungoꝛ ⁊ ↄfundoꝛ in fnemet ipio. Et nũc vix contineo lachꝛymas ita pudet tepoꝛis toꝛpoꝛiſq; miſerabiliũ tem poꝛũ hoꝝ. Cui nãq; noſtꝝ tantũ ingerat gdiũ gratie huiꝰ erhibitio quauri ve⸗ eriby ſanctis accenderat deſideriũ ꝓmiſ⸗ ſio?Ecce enim qᷓ;multi in hac e⸗ꝰ que⸗ xime celebꝛanda eſt natiuitate gaudebũt? ſed vtinã de natiuitate: non de vanitate⸗ Illon ergo deſideriũ flagrans ⁊ pie expe⸗ ctatõis affectũ ſpirat mihi vox iſta Oſcu letur meoſculo oꝛis ſui. Senſerat nimiꝝ in ſpiritu quiſquis tũc ſpiritualis eſſe po „ terat quãta foꝛet gratia diffuſa in labijs il lis. ꝓpterea loquens in deſiderio anime: aiebat Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui nimiꝝ om̃imodis cupiẽs tãte ſuauitatis parti⸗ cipio non fraudari · Dicebatenim perfe⸗ ctus quiſqʒ Duo mihi oꝛa hec ſeminer⸗ biapphetaꝝipe potius ſpecioſus foꝛma pꝛefiijs bominũ.ipᷣe me oſculetur oſeu⸗ ſo oꝛis ſui. Nõ audio iã Wopſen: impe⸗ ditioris ſiquidẽlinguefactꝰeſt mihi. Iſa ie labia immũda ſunt. Hieremias neſcit loqui.quia puereſt.⁊ ꝓphete omnes elin gues ſunt. Ip̃e ip̃e quẽ loquunt᷑ ipſe loqᷓ⸗ tur:ipſe me oſculet᷑ oſculo oꝛis ſui. Honĩ eis iam aut ꝑ eos loquatur mihi. quoniã tenebꝛoſa aqua ĩ nubiby aeris· ſed ip̃e me oſculetur oſculo oꝛis ſui cuiꝰ gratioſapꝛe ſentia ⁊ admirande fluenta doctrine fiãt in mefons aque ſaliẽtis in vitãeternam Quẽ vnxit pater olco leticieðᷣ cõlðꝛtibus ſuis. nñqᷓd nõ er ip̃o mihi vberioꝛ infun ditur gratia ſitamẽ dignetur me oſculari oſculo oris ſui: Cuꝰ vtiq; ſermo vinꝰ et icax oſculũ mihieſt.nõ quidẽ ↄiunctio labioꝝ que interdũ pacẽ mentit animoꝝ ſed plane infuſio gaudioꝝ:renelatio ſecre toꝝ:inira quedã ⁊ qðᷣammodo indiſcre⸗ ta ↄiunctio ſuꝑniluminis ⁊illumĩatemẽ tis. Adherẽs quippe deo vnꝰ ſpiritꝰ eſt· Werito ꝓinde viſiones ⁊ ſomnia nõ reci pio. figuras⁊ enigmata noloipſas qᷓ;ʒ an gelicas faſtidio ſpecies · Quippe⁊ ipſos lõge ſuꝑat Ihs meꝰ ſpecie ſua ⁊ pulcritu dine ſua. Nõ ergo aliũ ſiue angelum ſiue poĩem ſʒ ip̃m peto oſculari meoſculo ort ſui. Nec ſane pᷣſumo meoſculatum iriab oꝛe ipſiꝰ.eſt enĩ hoc ꝗſſumpti hoĩs vnice felicitatis ⁊ pᷣꝛogatiue ſingularis.ſed hu⸗ miliꝰ ab oſculo ꝙꝛis ſui peto me oſculari. qð cõmune vtiq; ẽ multoꝝ qͥ dicere pñt· ⁊ nos om̃es de plenitudine eiꝰ accepimꝰ. ¶Intẽdite. Sit os oſculãs vᷣbum aſſu⸗ mens.oſculatũ caro que aſſumit᷑ oſculuʒ veroqð pariter ab oſculãte⁊ oſculatocõ ficitur ꝑſona ip̃a ex vtroq; compacta me⸗ 9 2 Bermo Iitoꝛ dei⁊ hominũ homo Ibs chꝛiſtꝰ Pac ergo rõne ſanctoꝝ nemo dicerep̃ſu⸗ mebat Oſculet me oꝛe ſuo.ſed tĩ oſculo oꝛis ſulipi ſane ſeruãtes pᷣꝛogatiuã iſtaʒ cui ſingniariter ſemelq; os verbi imp̃ſſuʒ tůc eit eñ ei ſe coꝛpꝑaliter plenitudo omniſ dininitatis induſſit. Felix oſ culũ ac ſtu⸗ penda dignatõe mirabile. in quo non os oꝛi impꝛimit᷑.; de hoĩ vnit᷑. Et ibi qͥdeʒ Hractus labioꝝ cõplexũ ſignilicat aĩoꝛuʒ pic aũt ↄſideratio naturaꝝ diuinis hũa⸗ na cõponitq̃ in terra ſunt⁊ queĩ celis pa cificans. Ipe eſt eni pax noſtra qͥ fec vtra q; vn. Ad hoc igit᷑oſculũ ſanctus qͥſqʒ; antiqui tpis ſuſpirabat. eo ꝙ iocũditateʒ ⁊ exultationẽ theſauriarit ſup eum.?⁊ the ſauros oĩes ſapiẽtie⁊ ſciẽtieĩ ipßᷣo abſcõ ditos pᷣſentirent. cuperẽtq; ⁊ ipide pleni⸗ tudine eius accige. ¶ Sentio placet vob qð dicit. Sed accipite⁊ aliũ jenſuʒ · ñõ latuit ſanctos ⁊ ante aduentũ ſaluatoꝛis deñ ſug moꝛtaliũ genꝰ cogitare cogitatio nes pacis. Nec eni faceret vbum ſuß ter⸗ ram qð nõ reuelaret ſeruis ſuis ꝓphetis. Erattñ verbũ hoc abſconditũ a multis·. uit nãq; in tꝑeillo rara fides in terris ⁊ tennis admodũ ſpes: in plurib quoq; il loꝝ qui expectabãt redemptõnem iſrael. Qui ðo pᷣſciebãt ip̃i⁊ bᷣdicebant chꝛiſtũ in carne ventuꝝ ⁊ cũ ipᷣo pacẽ. Vñ qͥdaʒ eoꝝ.⁊ pax eritlinqͥt)in terra noſtra cuʒ vẽ⸗ nerit. Immoꝑ ipm dei gr̃am hoies recu peraturos cũ omi fiducia ſicut diuinituſ acceperãt pᷣdicebãt. ð ⁊p̃curſoꝛ domi⸗ ni Joßes luo tpe impletũ agnouit ⁊phi⸗ buit· gratia(inquiẽs) ⁊ veritas ꝑ Jeſum xpᷣm facta eit:⁊ lta vexꝝ eſſe om̃is nũc chꝛi ſtianus populꝰ experit᷑. Ceteꝝ ilis pᷣnun ciãtiby pacẽ:moꝛã aũt faciẽte auctoꝛe pa cis:nutabat populi fides dũ nõ erat qͥ re dimeret neq; qui ſaluũ faceret. Itaq; cau fabant᷑ hoĩies moꝛas ꝙ ille totiẽs nũciat?ꝰ nec dů venerit bᷣnceps pacis:ſicut locut?ꝰ fuerat ꝑ os ſanctoꝝ qa ſeculo ſůt ꝓpheta rum eꝰ.⁊ ſuſpectas habẽtes ꝓmiſſiones ſignũ ꝓmiſſerecõciliatõis qð eſt oſculu flagitabãt: ac ſi nũcijs pacis vnus qͥlibet reſpõderet ð populo. Quouſq; tolliti ani — mas nr̃as. Jã olim pᷣdicitis pacẽ? non venit. ꝓmitiitis bona ⁊ adhuc turbatio · Ecce ßᷣipm multipharie multiſq; modis xangeli patrib ⁊ patres noſtri annũcia⸗ nerunt nobis picktes pax par·⁊ nõ ẽ par Si mihi vulteſſe ꝑſuaſum deꝰ qð ð ſue beneplacito volũtatis tã crehꝛa iã legari⸗ one ſpondet nec exhibet. oſcule᷑ me oſcło oꝛis ſui.ſicq; in ſigno pacis faciat de pa⸗ „ ce ſecurũ. Nã verbis iã quomõ credam? Opꝰ magis eſt ope pba firmari. Pꝛobet veridicos nuncios ſuos deꝰ · ſi tñ nunchj eñ ſunt. ⁊ ſequat᷑ eos ipe vt ſepiꝰꝓmiſeft· quia ſine ipᷣo poſſunt facere nihil. Wiſit puerũ.tulit baculũ ·⁊ nec dñ eſt vox neq; vita. õ ſurgo. nõ ſuſcitoꝛ· nõ excutio?ð pulnere. nõ reſpiro in ſpem ſi nõ ꝓpheta ipſe deſckdat ⁊ oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui- Vnc accedit ꝙ is qui noſtrũ ꝓfiterſe me W diatoꝛem ad deñ. deifili eſt ⁊ deus ẽ. Et qᷓd eſthomo vt innoteſcatti. aut füliꝰ ho⸗ minis vt reputet eum: Que mihi fiducia aut tãte me audeã credere maieſtati? Uñ inquã terra ⁊ cinis pᷣſumo deñ curã habe re mei Ad hec · diligit pr̃em ſuũ · me vero opus nõ habet.bonoꝝ meoꝛuʒ non egel⸗ Uñzcõſtabit mihi ꝙ mediatoꝛ meus ĩ parte fequaqᷓ; ſit Tñ ſi vere vt dicitꝭ de⸗ treuit miſereri de cogixatq; vt cõplaciti⸗ oꝛ ſit adhuc. ſtatuat teſtamentũ pacis. et fedus ꝑpetuũ feriat mihi ĩ oſculo or ſui vt quepcedũt de labijs ſuis nõ faciat irri ta. exrinaniat ſe. hũiliet ſe. inclinet ſe.⁊ oſcu letur me oſculo oꝛis ſui.vt ex equo ꝑtibuſ ↄgruens mediatoꝛ neutri ſuſpectꝰ ſit. de ſilius del fiat honſo ·fiat filꝰ hois. et cer⸗ tum me ieddat in B oſculo oꝛis ſui. Se⸗ curus ſuſcipio mediatoꝛẽ dei filiũ. quem agnoſco ⁊ meiʒ · Minimeplane iã mihi ſuſpectꝰ erit. Vrater enĩ ⁊ caro meaẽ. Pu toenim ſpernereane iã nõ poterit os ð ol⸗ ſib meis ⁊ caro de carne mea. Itaqᷓ ver⸗ querela ſacroſanctũ oſculũ.i.incarnãdi v bi myſteriũ exigebat duz longa ⁊ moleſta expectatiõe fatigata fides deliceret.⁊ infi delis popułꝰ aduerſus ꝓmiſſa dei victuſ tedio murmuraret · Adinuẽtio mea eſt. ſ nõ hoc idẽ ⁊ vos recognoſcitis deſchtu ris · Indepfecto erãt querule ille etplene murmure voces. Wãda remãda · Expe⸗ cta reẽxpecta. Modicũ ibi modicum ibi Indeunxie ille ⁊ plene pietate pᷣces· Da mercedẽ dñe ſuſtinẽtib te:vt ꝓphetui fi⸗ deles inueniant᷑. Itẽ. Suſcita dñe pᷣcati ones q̃s locuti ſuntĩ noĩetuo ꝓphe pꝛio⸗ res. Inde blãde ille ⁊ plene conſolatione M——— ð — —— ℳ——— ſue i⸗ do pa et t. ſt Ui. nB midi edio⸗ . ꝓmiſſiones · Ecce apparebit dñs ⁊ñm⸗ tietur·ſi moꝛã fecerit expects eũ. q?Venið veniet ⁊ nõ tardabit. Itẽ. Pꝛopeẽ vt ve⸗ niat tos ei· ⁊ dies eiꝰ nõ elongabunt᷑· Et ex pſona ꝓmiſſi. Ecce egolinqͥt) declino i vos vt flumẽ pacis · ⁊ vt toꝛrẽs inundãs gloꝛie gentiũ. In qͥby verbis ſaris appa⸗ ret ⁊ pᷣdicatoꝝ inſtãtia ⁊ diffidẽtia pop⸗ loꝝ. Sicitac; ⁊ plebs murmurabat⁊ fi des nutabat.⁊(iurta Eſaie vaticiniũ)an⸗ D geli pacis amare febãt. ¶ Neß vniuerſus gen humanũ moꝛã faciẽte xpᷣo deſperati one ꝑiret. dů ſe cõtẽni ſuſpicaret᷑ infirma moꝛtalitas:ſueq; recõciliationis cuʒ deo de gratia totiẽs repꝛomiſſa diffideret· ſan cti qͥ de ſpñ certi erãt:certitudinẽ ðtarniſ pñtia exoprabãt ac ſignũrefomãde pac ꝓpter puſillanimes ⁊ incredulos om̃i in antia reqrebãt. D radix ieſſeqͥ ſtas inſi gnũ populoꝝ.qᷓ;multi reges ⁊ ꝓphete vo luerũt te videre ⁊ nõ viderũt. Felix tamẽ ex om̃iby ſymeon. cuꝰ ſenectꝰ in wiſcõia vberi. Is nempe exultauit vt videret de⸗ ſiderij ſignuʒ:⁊ visit ⁊ gauiſus eſt. Acce⸗ ptoq; oſculo pacis in pace dimittit · ante tamẽaꝑte ꝓnunciãs Ihm eſſe natũ in ſi⸗ gnum cni ↄtradicẽdũ erat. Om̃ino iia fu it. Lõtradictũ eſt exoꝛto ſigno pacis: ſed ab his qͥ oderũt pacẽ. Nã pat hominib bone volũtatis Maliuolis auteʒ petra ſcandali ⁊ lapis offenſiõis. Verodes de nicq; turbatꝰ eſt ⁊ oĩs hieroſolyma cũillo Siquidẽ in ꝓpꝛia venit ⁊ ſui eũ non rece perũt. Velices illi in ſua ꝑnoctatõe paſto res qͥ ſigni huiꝰ viſione digni habitiſũt. Jã tunc ſe abſcõdebat ajapiẽtib et pꝛu⸗ dentibo.⁊ reuelabat ꝑuulis. Et herodes videre voluit: ſ; qꝛ nõ bona volũtate nõ meruit. Pacis ſiquidẽ ſigũ erat datum tĩ hominib bone volũtatiſ. Herodi ve ro ⁊ ſimilibo eiꝰ nõ dabit᷑ niſiſignũ Jone P pphete. Poꝛro ad paſtoꝛes. ⁊ hoc ſait an⸗ gelus)vobis ſignũ. vobis humilib. vo⸗ bis obediẽtiby. vobis nõ alta ſapiẽtibus vobis vigilãtib ⁊ in lege dei meditãtibꝰ die ac nocte Hoc inqᷓt vobis ſignũ. Dð? Dõ angeliꝓmittebãt.qð pplireqͥrebant qð ꝓphete 5ᷣdirerãt. hoc fecit dñs nunc? oſtẽdit vobis. in qͥ recipiant incredulifi dem. puſillanimes ſpem.ꝓfecti ſecuritatẽ Bocẽ vobis ſignũ. Luꝰ rei ſignũ: In ⸗ dulgẽtie. gre·pacis ⁊ pacis cuiꝰ non erit — „ip moſculũ eſſe nõ ali ,.„ finis Hoc eſtð ſignũ Inuenietis infantẽ pãnis qdẽ inuolutũ ⁊ poſitũ in pꝛeſepio. Deꝰ eſt tñ in ipᷣo mundũ recõciliãs ſibi. Moꝛiet ꝓpter peccata vñ̃a.⁊ reſurget ꝓ⸗ pter iuſtificatõem veſtrã vt iuſtificatiꝑ fi dem pacẽ habeatis ad deũ. Hoc ſignum pacis ꝓpha quondã regi Achaʒꝓpone⸗ bat petendũ a dño deo ſuo · ſiue in excelſo ſupꝛa.ſiue in inferno deoꝛſum. Sʒ impl⸗ us rex recuſanuit nõ credens miſer ꝙ in ſi⸗ gno hoc ima ſũmis in pace ſociãda eẽnt. quatenꝰ ⁊ inferi dño deſcẽdente ſalutatii oſculo ſancto ſignũ pacis ⁊ ið̃i recipiant ⁊ ſupni ſpũs idipſum nihilominꝰcuʒ ad celos redierit eterna ſuauitate participẽt Sermo finiẽdus eſt · ſʒ vt qð in eo diſpu tatũ eſt bꝛeui recolligã ſumma· patet hoc .ſanctũ oſculũ duab excauſis neceſſariei dultũ mũdo.vt⁊ infirmis faceret fidem ⁊ deſiderio ſatiffaceret ꝑfectoꝛum. Poꝛro aliud qᷓ; mediatoꝛẽ dei ⁊hominũ:hoĩem Ihm chꝛiſtũ · Qui cũ patre⁊ ſpũfancto viuit?⁊ regnat de'ꝑ oĩa Jecula ſeculoꝝ Amen. Sermo..ij· 5 die legimus h in libꝛo 4d voſipſos⁊ attẽdat vnnſqͥſq; Mientiã ſuã ſuꝑ his que dicẽda ſũt. Ex⸗ ploꝛare velim ſicui vnq; veſtx ex ſentẽtia dicertdatũ ſit. Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui Fõ eſt enim cuiuſuis hoĩum ex affectu h dicere.ſed ſi qͥs ex oꝛe xp̃i ſpũale oſculum vel ſemel accepit hũc ꝓpꝛiũ experimentũ ꝓfecto ſollicitat⁊ repetit libẽs. Ego arbi troꝛ neminẽ vel ſeire poſſe qͥd ſit: niſi qͥ ac cipit. Eſt qͥppe mãna abſcõditũ ⁊ ſolus qᷓ edit:adhuc eſuriet. Eſt fons ſignatꝰcui nõ cõmunicat alienꝰ. ſed ſolus qͥ bibit ad huc ſitiet. Audi exꝑtũ quõ req;rit. Redde mihiinqͥt. Leticiã ſalutari tui. Minime id ſibi arrogat mei ſilis aĩa onerata pec catis ·ſuec; adhuc carnis obnoxia paſſi⸗ oniby.q̃ ſuauitat? ſpũs necdũ ſenſerit: in ternoꝝ ignara atq; inexꝑta penit?gaudi⸗ oꝛum. Oſtẽdo tñ eiq̃ hmõi eſt locũin ſa⸗ lutari ſibi ↄgruenteʒ · Nõ temere aſſurgat ad os ſereniſſimi ſpõſi:ſʒ ad pedes ſeuerii ſimi dñi mecũ pauida iaceat.⁊ cũ publi⸗ cano terrã tremẽs nõ celũ aſpiciat.ne cõ⸗ fuſa in luminarib celi facies aſſueta tene 6 5 — ——————————— ———.— Bermo bꝛis oppꝛimat᷑ a glia· atq; inſolitis reuer berata ſplẽdoꝛibꝰ maieſtatj. dẽſioꝛis rur⸗ ſuʒ cecitate caliginis obuoluat᷑· Föõ tibi o quecũq; es talis aĩa nõ tibi ille locus vi lis aut deſpicabilis videat᷑. vbi ſctã pecca trix peccata depoſuit. induit ſanctitatem Ibiethyopiſſa mutauit pellẽ·⁊ in nouuʒ feſtituta candoꝛẽ iã tũc fiducialiter vera⸗ citerq; rñdebat expꝛobꝛãtib ſibi verbuz · R igra ſum ßʒ foꝛmoſa filie hierlm. Wi⸗ 5 raris qua nã id arte potuerit vłquibꝰ ob⸗ tinuerit meritl. Paucis accipe.fleuit ama re ⁊ de intimis viſceribo lõga ſuſpiria tra⸗ pens ſalutaribo intra ſe ſuccuſſa ſingulti⸗ bus felleos humoꝛes euomuit. Teleſtis medicꝰ celerrime ſubuenit. qꝛ velocit cur rit ſermo erꝰ. Hũqd nõ potio eſt ᷣmo ðᷣiñ Eiſt vtiq; foꝛtis ⁊ vehemẽs ⁊ ſcrutãs coꝛ⸗ qa⁊ renes. Deniq; ßmo dei viuꝰ ⁊ efficax ⁊ penetrabilioꝛ oĩ gladio ãcipiti: ꝑtingẽs vſq; ad diuiſionẽ aie ac ſpũs: cõpagũ qͥʒ· „ ? medullaꝝ:⁊ diſcreto? cogitationũ. Hu ius ðᷓ beate penitẽtis exẽplopſternere⁊ tu o miſexa vtdeſinas eſſe miſera pſternerer tu in tẽrrã.amplectere pedes · placa oſeul riga lachꝛymis qͥby tñ nõ illũ laues ſed te ⁊ fias vna degregetonſaꝝ q̃ aſcẽdunt de lanachro. Ita ſane. vt ſuffuſuʒ pudoꝛegc oꝛe vuitũ nõ ante ſuſtollere audeaſq; audias ⁊ ipᷣa. dimittunt᷑ tibi peccata n. — ᷓqᷓ; audias. Lõſurge cõſurge captiua filia ſyon. ↄſurge excutere de puluere. ¶ Sum pto itaq; ad pedes pᷣmo oſculo nec ſicq⸗ dem pᷣſumes ſtatim ad oſculũ oꝛis aſſur⸗ gere. ſʒ erit tibi gradꝰ ad ipm mediũ qð⸗ qam aliud oſcuiũ qð ſecũdo loco ad ma⸗ nũ accipies · De quo ⁊ kalẽ accipe rõnem Sidixerit mihi ihs · dimittunt᷑ tibi pec⸗ cata tua.niſi ego peccare deſieto: qͥdꝓde⸗ — rit: Exui tunicã meã:ſi reinduero eã ãn⸗ tum ꝓfeci: Si rurſus pedes meos quos lauerã inqnauero nũqͥd aliqd lauiſſe va⸗ — iebit: Soꝛdens om̃i genere vicioꝝiacui diu in luto fecis. ß erit ſine dubio recidẽ⸗ tiqᷓ; iacẽti deterꝰ. Peniq; qui me ſanũ fe⸗ cit ipᷣm mihi dixiſſe recoꝛdoꝛ. Ecceſanuſ faciꝰ es vade iã amplꝰ nolipeccarene 5 teriꝰaliqd tibi ↄtingat. Dui aũt dedit vo luntatẽ penitẽdi: opꝰ eſt vt addat? ↄtinẽ di virtutẽ. ne iterẽpenitẽda faciãc; nouiſ ſima mea peioꝛa pꝛioꝛiby. Ve enim mihi — ttiã penitẽti ſi ſtatim ſubtraxerit manũ ſi⸗ -———„— 8— 2*2 ——————* ——— 5 ne q nihil poſſum facere. Nihil inquã. qꝛ nec penitere nec cõtinere· Audio pꝛoinde qð ↄſulit ſ apiẽs. Verbũlinqͥt)in oꝛatõne neiteres. aueo ⁊ qð iudeꝝ intẽdat arbo rinõ faciẽti fructũ bonũ · Vateoĩ ꝓ hmõi nõ ſum om̃ino ↄtentꝰ poꝛi gr̃a qua iã ma loꝝ ſum penitẽs · niſi ſcõam accepero · vt videlicet dignos faciã pnie fructꝰ.⁊ dein ceps non reuertar ad vomitũ. Hoc ergo reſtat mihi pᷣus petendũ ⁊ accipiendũ qᷓ; pᷣſumã altioꝛa ⁊ facrgtioꝛa ↄtingere· No⸗ jo repẽtefieri ſummꝰ. paulatiʒ ꝓficere vo lo. Quahtũ diſplicet deo impudẽtia pec⸗ catoꝛis.tm̃ penitẽtis verecundia placet. Titi placas eñ ſi mẽſurãtuã ſeruaueris xaltiðꝛa te nõ q̃ſieriſ. Lõgus ſaltꝰ⁊ ardu us eſt de pede ad os. ß nec acceſſus cõue nies. Duid eni? Recẽti adhuc reſperſus puluere. oꝛa ſacra cõtin es? Beri deluto tractus. hodie vultui glie pᷣſentaris. Per manũ tibi trãſitꝰ ſit. Illa pᷣus te tergat.il⸗ la te exigat. Duõ erigat:dãdo vñ pᷣſi umat Quid itud:decoꝛ cõtinẽtie ⁊ digne pnĩe fructꝰ.q̃ ſunt opa pietati. Vec te de ſterco re erigẽt in ſpe audẽdi potioꝛa. Sane ac cipiendo donũ oſculare manũ. hocẽ.nõ tibi ſed noĩeius da gliam · Pa ſemel ⁊ da iterũ.tũ ꝓdonatis criminibtũ ꝓ collatꝭ virtutibv. Aut certe videto vnde munias frontẽ cõtra ictus iſtos. Duid habes qð nõ acceꝝiſt: Siaũt accepiſti qͥd gloꝛia⸗ ris quaſi nõ acceperis? Jã tandẽ in oſcu T lis duoby geminũ habẽs diuine dignati⸗ onis experimẽtũ foꝛſan nõ ↄfunderis pᷣ⸗ ſumere fanctioꝛg. Duantũ quippe creſciſ in gratia:tñ ⁊ ið fiduciã dilataris. Inde fit vt ⁊ ames ardentiꝰ⁊ pulſes fidentius p eo qð tibi deeſſe ſentis. Poꝛro pulſanti 7 aperiet᷑. Jamummũ illud qðᷣcũq; eſt ſů medignatiõis ⁊ mire ſuauitatis oſculuʒ · credo nõ negabit᷑ ſic affecto. Hec via · hic oꝛdo. Pꝛimo ad pedes ꝓcidimꝰ ⁊ ploꝛa⸗ mus coꝛã dño qͥ fecit nos· eaq̃f ecimꝰnoſ Secũdo manum querimꝰ ſubleuãtis et roboꝛãtis genua diſſoluta. Poſtremo cũ iſta multis pᷣcib ⁊ lachꝛymisiobtinemꝰ. tũ demũ audemꝰ foꝛſitan ad ipᷣm os caput attollere. Pauens ⁊ tremẽs dico ñ — ſpeculandũ: ſed etiã oſculandum. Buig piritus antefaciẽ noſtrã chꝛiſtꝰdo minꝰ cui adherẽtes in oſculo ſancto vnꝰ ſpiritus ipſiꝰ dignatione efficimur. Tibi 0 — —*— — domine Ihu tibi merito dirit coꝛ meum exquiſiuit te facies mea:faciẽ tuaʒ dñe re⸗ quiram. Hempe auditã feciſti mihi mãe miſericoꝛdiã tuã. cũ iaceni pꝛimũ in pul nere· tuaq; deoſculãti reuerenda veſtigia ꝙ male vixerã remiſiſti. Poꝛro inpgreſſu diei letificaſti animã ſerui tui cũ deindeĩ oſculo manus etiã bene viuẽdi gratiã in⸗ dulſiſti. Et nũc quid reſtat o bone domie niſi vt iam in plenitudine lucis in feruo⸗ re ſpũs ad oꝛis quoq; oſculũ dignant ad mittens adimpleas me leticia cumvuliu tuo.¶ Indica mihi o ſuauiſſime oſereniſ ſime indica mihi vbi paſcis vbẽcubas ĩ meridie. Fratres bonum eſt nos hic eſſe ⁊ ecce aduocat nos diei malicia. Hiſiqͥ⸗ dem qui moc ſuꝑueniſſe nunciaut᷑ gra⸗ tum cogt rumpꝑe magis qᷓ; linire ſermo⸗ nem. Ego exibo ad hoſpites: ne quid de⸗ ſit officijs eius de qua loquimur charita tis:ne foꝛte ⁊ de nobis gudire ↄtingat. di cunt enim ⁊ nõ faciũt. Vos oꝛate interiʒ vt voluntaria oꝛis mei beneplacita faci⸗ at deus. ad veſtrã ipſoꝝ edificatiòʒ ⁊ lau dem ⁊ gliam noĩg ſui. iplicẽ quen⸗ t dam anime pꝛofectũ ſub noſe trium oſculoꝝ ſermo heſternus complexꝰ eſt. Nunqͥd excidit vobis? Is mihi hodierna diſputationepſeguendus erit ꝓut parare dignabit᷑ in dulcẽdiue ſua pauperideꝰ. Diximus ſi recolitꝭ illa oſcu ja ſumi ad pedes · ad manuz · ad os.ſingu la ſingulis referẽtes. In pꝛimo ſane ꝑꝛi⸗ moꝛdia dedicãtur noſtracõuerſiõis. Se cundũ aũtpficientib indulgetur. Poꝛro tertiũ ſola experit᷑ et rara ꝑfectio. Eb hoc ſolo quod vltimũ poſitũ eſt ſumpſit exoꝛ dium ſcriptura iſta quã tractare ſuſcepi⸗ mus ⁊ ipſiꝰ cguſa reliqua duo a nobis ad iuncta ſunt. An vero neceſſarie:vos iudi cabitis. Puto enim facies ipſa eloquij fa cile admonet ⁊ iſta requirere. Mirũ vero ſi non?⁊ vos aduertitis opoꝛtere reuęra eẽ aliud ſiue alia oſcula a quibus illud oꝛis diſtinguere voluit: qui dixit. Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui. Lur enim cũ ſufficere po ⸗ terat dixiſſe ſimpliciter.oſculetur me.pꝛe⸗ ter moꝛẽ tamenvſumq; loquẽdi diſtinste ⁊ ſignanter adiecit oſculo oꝛis ſui.niſi vt 5 ₰ oſtenderet imquod petebat oſculũ ſum mum eſſe. nõ ſolũ. Nõne deniq; ita inui⸗ cem loquimur.oſculare me vel da mihi oſculũ. ⁊ nemo ſequitur vt dicat oꝛetuo. ſiue oſculo oꝛis tui. Duid alterutrũ oſcu⸗ lari parãtes num verſus inuicẽ oꝛa tendi mus · que tamẽ ab inuicẽ nõ requirimus nominatim: Deniq; qui narrat(pbi gr̃a) a dño ſuſceptũ in oſculo ꝓditoꝛẽ.⁊ oſcula tus eſt(aitjeũ.nec addidit oꝛe ſuo vłoſcu lo oꝛis ſui. Sic nimiꝝ om̃is ⁊qͥ ſcribit⁊ qui loquit᷑ ↄſuenit. ¶ Sunt ergo hitres animaꝝ affectus ſiue ꝓfectus expert dũ taxat ſatis noti ⁊ manifeſti cũ autde actꝭ malis indulgentiã.aut de bonis agendiſ gratiã.aut ipſiꝰ etiã indultoꝛis ⁊ benefa ⸗ ctoꝛis ſui pᷣſentiã.eo quidẽ modo quo in coꝛꝑe fragili poſſibile eſt obtinent intueri Leterũ pꝛimũ ⁊ ſecundũ qua rõne oſcu⸗ la nominaueri:manifeſtiꝰ accipite. Oſcu lum pacis indiciũ eſt. om̃s nouimꝰ. Poꝛ ro aũt ſiſvt ſcriptura loquitur)pctã nr̃a ſe pardnt inter nos ⁊ deñ.tollatur ð medio quod intereſt.⁊ pax eſt. Ců ergo ſatiffaci mus vt ablato quod ſepat peccato recon ciliemur.indulgentiã quã recipirsꝰquid niſi quoddã oſculũ dixerim paciſ?Idq; interim nõ alibi qᷓ; ad pedes ſumendum Mumilis quippe⁊ verecũda debet eſſe ſa riſfactõ qua emendat᷑ ſuperba trãſgreſſio At cũ etiũ ad viuendũ emendatiꝰ: deoq; digniꝰ cõuerſandũ: placita quadã ampli oꝛiſ gratie familiaritate donamur.ampli oꝛi⁊ fiducia caput iaʒ leuamꝰ de puluere largitoꝛis(vt aſſolet) manũ oſculaturi.ſi tñ de accepto munere nõ nr̃am ß auctor᷑ gliam querimus:eiq; ſua dona ⁊ non no bis aſcribimꝰ. Alioqn ſi in te⁊ nõ magis in dño gloꝛiaris ꝓpꝛiã ꝓfecto ⁊ nõ domi ni manũ oſculari ↄuinceris. Quod iupta beati Job ſnĩam ẽ iniqtas maxima? ne⸗ gatio in deũ. Si ð ad ſcripture teſtimo⸗ nium ꝓpꝛiã glam querere· ꝓpꝛiã eſt oſcu lari manũ. ꝓfecto qui dat gloꝛiã deo. dei dicit᷑ ñ incõgrue manũ oſculari.Etĩ hoĩ bus quidẽ ita eſſevidemꝰ: ſeruos videli- ccet offenſoꝝ dñoꝛnʒ oſculari ſolere pedes cũ ab eis veniã pctũt ·⁊ pauperes diuitũ manus cũ ab eis munꝰ accipiũt. ¶ Qcrũ quia ſpũs eſt deꝰ.⁊ nullis ſimplexilla ſub ſiãtia mẽbꝛis diſtincta coꝛpoꝛeis erit foꝛ ſan qͥ nullatenus ð illo recipiat tale a ————————— — Bermo da meſibidei mamꝰ⁊ pedes flagitetde. mõſtrari.ſicq; ꝓbari qð de oſculo pednʒ mamꝰ vediffinio. Sʒ qd ſi⁊ ego viciſſiʒ differamus · 3 ab ipᷣo meo ſciſcitatoꝛede oꝛeqᷓ; dei reqſi⸗ M g ttuoꝛ ſ. piri— ero quatenꝰqð de oꝛis oſeulo ſcptura loqᷓ tur ad deñ ꝑtinere demõ ſtrer. Hempe aut cũ iſto ſimul? illa hz· aut cũ illis parit et iſto caret. Sʒ enĩet os hʒ de quo docet poĩem ſciam ·⁊ manũ habet qj dateſcam oñ̃i canni.⁊ pedes habet · qͥꝝ terra ſcabel lum eſt. ad quos nimiꝝ pctõꝛes terre con nerſi atq; půdliari ſariffaciãt. Hec inquã pʒ de om̃ia ꝑ effectũ nõ ꝑ naturã. Inne nit ꝓfecto apud deũ? verecũda ↄfeſſio qᷓ ſehumiliando deijciat.⁊ꝓmpta deuotio vbiſeinnouãdo reficiat.⁊ iocũda ↄtẽp la p rio vbi excedẽdo qeſcat. Q̃ia oĩiby eſtq oñ̃ia adminiſtrat. nec qᷓcqᷓ; eſt oĩm ꝓpꝛie ⁊ pare exupat oẽm ſenſum· ⁊ ſapie eins * nð eſt numerꝰ.⁊ magnitudis eiꝰ nõ et fi moꝛi d . poſt coꝛpus. ſʒ ad ea quibw beate viuitur ã qð in ſe eſt iucẽ habipatinacceſſib ileʒ“ nulꝰ nobis acceſſus patet niſi ꝑ coꝛpus. ieei Senſerat hoc qui dicebat. Inuiſibiliæ dei ꝑ ea que facta ſunt intellecta cõſpiciũ 6 ſoꝛte qꝛ finiẽqitã ſermonis anguſtia non admittit. ↄſilij magis eſt vt in tuũ genera nota ſunt vobis pe coꝛis· n angelicꝰ.⁊ quiↄdidit iſtos. Põ eſt ex oiby cui ſiue ꝓpter ſc.ſiuep pter aliũ. ſiue ꝓpter vtruch Ie pus nõ ſit coꝛpis ve ſikindo · excepto dũ taxat illo cui om̃is tã coꝛpalis qᷓ; ſpũalis creatura merito cõfiteka dicit. de⸗ meꝰ es tu. qm̃ bonoꝝ meoꝝ nõ eges. Et pᷣmum quidẽ ita coꝛpeegereſtat vtnec ſubſiſte⸗ re abſq; illo vtrũ; poſſit. Simul quip⸗ neceſſariũ coꝛ „ e viniticare deſinit ⁊ viuerę ile ſpiritꝰqñ fpecus · Verũ:nos viuimus qdem nis. ner põt eũ videre hõ vt viuet· Põꝙ. tur. Ip̃a ſiquidẽ que facta ſunt.id eſt. coꝛ lõge ab vno qᷓq; ſit. q eſſe oĩm ẽ.ſine ͥ om ni nihil. ſßʒ vttu płꝰ mireri. ⁊ nil eo pſenti Z us.⁊ ꝑiliop̃henſibilꝰ. Quid nẽpe cuiq; rei pᷣſentiꝰ qᷓ; eſſe ſuũ: Quid cuiq; tã incõ pꝛehẽſibiliꝰ qᷓ; eſſe oĩm? Sane eſſe oĩum dixerim deñ nõ qꝛ illa ſunt qð eſt ille · ſed qex ipᷣo⁊ ꝑim ⁊ in ißᷣo ſunt oĩa. Eſſeẽ ergo oĩm q̃ facta ſũtip̃e factoꝛ eoꝝ·ſʒ cqu⸗ ſale nõ materiale. Talipinde mõ dignat᷑ illa maieſtas ſuis eſſe creaturis oiby qͥdezʒ ꝙ ſunt. animãtib autẽ ꝙ ⁊ viuũt. Poꝛꝛo rõne vtẽtibo lux · recte vᷣo vtẽtiby vᷣtꝰ.vin ⸗ centiby glia. Etĩ his oĩb creãdis. guber — poꝛalia. ⁊ viſihilia iſta nõ niſi ꝑ coꝛpoꝛis inſtrumentũ ſenla in noſtrã noticiqm ve niunt. Mabet ergo nec tualis creaturaq̃ nos ſumꝰ.ſine qͥ nimiꝝ nequaq illã ſciam aſſequit᷑. quã ſolã ac⸗ cepit gradũ ad ea de quoꝝ fit cognitione beata. Micſi mihi obijcit᷑ de paruulis re generatis. ꝙ abſcʒ ſciẽtia reꝝ coꝛꝑalium exeũtes de coꝛꝑe ad beatã vitã nihilomi⸗ nus trãßre credant᷑ bꝛeuiter rñdeo B dllif ↄferre gr̃am nõ naturã. Et qͥd ad me de miraculo dei. q de naturalib diſſero? Jã — eſſariũ coꝛpꝰ ſpiri⸗ ꝙ ⁊ ſuꝑceleſtes ſpũs opus coꝛpoꝛiby ha ⸗ nãdis. adminiſtrãdis · mouẽdis ꝓmouẽ beant illa maxime certos nos faciat vera dis. innouãdis firmãdis. nullis coꝛpo⸗ rreis indiget inſtrumẽtis. qͥ oia ſolo vᷣboꝛ coꝛpa creauit ⁊ ſpũs. Aiecoꝛꝑib⁊ co?po rreis egẽt ſenſiby ꝑ q̃ ſibi innick inoteſcãt? tis. ſuũ abſq; coꝛꝑe. pᷣſertim apud viuentes i coꝛpe. Deniq; nõ eſt diſcurrere nec de lo⸗ co ad locũ trãſire niſi coꝛpoꝝ. qð frequẽt᷑ angelos facere tã indubitata qᷓ; nota pꝛo bat auctoꝛitas. Hincẽ ꝙ⁊ viſi ſunt pri⸗ bus⁊ ad eos intrauerũt ⁊ mãducaueft. ⁊pedes lauerũt. Ira inferioꝛ ſupioꝛq; ſpi ritus ꝓpꝛijs coꝛꝑibꝰ egẽt tĩ qͥby iuuẽt nõ etiã iuuent. Eit pe nitutis ⁊ ad vſus tiñ tꝑaliũ coꝛꝑaliumq; neceſſitatũ iuuãdo ſeruit. iõq; ille ſpiritꝰ ⁊cũ tgetrãſit ⁊ cũ coꝛꝑe delicit. Seruus vaieãt· At nõ ita om̃ipotẽs de cuið ſola volütate celeris ſuppetit efficiẽtia ·tã creã dis reb qᷓ; voluerit. Valʒ cui vult.q̃ntũ vult· ⁊ abſq; coꝛpaliuz offi⸗ cio obſequio ve mẽbꝛoꝝ · Quidꝰad intuẽ da q̃pdidit ip̃e putas fibi reqrat coꝛpoꝛei ſenſus adiutoꝛiũ? Nihil oĩum oino latet aut effugit lucẽvbiq;pñtẽ · nec tñvt agno ſcataliqͥd neceſſariũ bʒ renũciãtis ſenſus miniſteriũ. Hec ſolũ vniuerſa noſcit ſine coꝛꝑe.ſʒ⁊ innoteſcitmũdis coꝛde ſine coꝛ poꝛe· Dico aũt idẽ latiꝰvt planꝰfiat. Sʒ ⁊ vere diuina ſehtẽtia. Hõne om̃s(aitjad miniſtratoꝛij ſpũs ſunt:miſſi in miniſte⸗ rium ꝓpter eoð qͥ hereditatẽ capiũt ſolu⸗ Vuo nã ego modo implẽt miſteriuʒ tpech qͥdẽ ex debito ſer⸗ „ — * — — — —————— ——— ——— 5 3 „ Ippenõ manetindomoi eternũ.licz qui bñ eo vᷣtunt᷑ omnẽ vſum huipalis ßᷣui⸗ tutis ad queſtũ referãt eternoꝝ. Angelus vero curat ſatagitq; in libertate ſpũs ad- miniſtrare officiũ pietatis futuroꝝ bouo rum ꝓmptũ moꝛtalibv alacrẽcʒ miniſtrũ ſeſe erhibẽs. vtpote ſuis in eternũ futuris ciuib⁊ coheredib ſupne iocũditatꝭ. Il⸗ leð vt iure ſeruiatiſte vt pie ſubuciat· am boꝓculdubio ſuis coꝛꝑiby egẽt vt iuuẽt. Jã in qᷓ ipᷣteis iunent᷑ nõ video · ad pꝛofe „. ctũ důtaxateternitati. Irrationalis nem C peſpũs ⁊ ſicoꝛpalia ꝑcoꝛpꝰ⁊ ie hauri⸗ at. nunqd tñ co vſq; iuuat᷑ coꝛꝑe ſio vt ꝑ coꝛpalia ⁊ ſenſibilia q̃ ꝑ illud ſentit.etiam ad ſpiritalia ⁊ intelligilia ꝓficiẽdo pertin gat??d qᷓ tñ capeſcẽda ꝓ ſuo coꝛpali ha⸗ ſiq; obſequio noſcit᷑ iuuare illotz qͥ omnẽ yſum reꝝ tꝑaliũ ad fructũ trãſfẽrunt eter naxꝝ. vtẽtes ð mundo tanqᷓ; non vtentes. Poꝛro aũt ſupceleſtis ſpũs abſq; adiuto rio coꝛpis ⁊ abſq; intuitu hoꝝã̃ ꝑ coꝛpꝰ ſentiunt᷑ ſolapfecto ſue vicinitate acviua citate nature ſufficit appꝛehẽdere ſumnma ⁊ intima penttrare ꝓn nõ hocapoſtolus intellexir?qui cũ diceret. Inuiſibilia qeip enguata ſunt intellecta cõſpiciunt᷑· ad iecit ꝓrinus.a creatura mũdi. Nimirum quoiiã a treatura celinõ ita. Quo eni is inuoluꝰ carne ⁊ terre incola ſpũs ex con⸗ ſideratione ſenſibiliũ ꝓficiens gradatim qðᷣammodo paulatimq; nitit᷑ peruenire. co ille celeſtiũ habitatoꝛ ingenita ſhbtilita te ac ſublimitate ſua in om̃i velocitate fa⸗ cilitateq; ptigit. nullo vtic; ſenſus coꝛpo rei amminiculo fultꝰ nullo coꝛpoꝛei mẽ⸗ bꝛi adiutus officio· nullo goꝛpoꝛee cuiuſ⸗ cũq; rei infoꝛmatꝰ intuitũ. Cur eni inter roꝛꝑa ſpeciales ſcrutet ſenſus quos in li⸗ pyo vite ⁊ abſq; cõtradictionelegit ⁊ abſ q;difficultate intelligit?Ciĩ ſudoꝛe vul tus ſui laboꝛet excutere grana de paleiſ.ð vnis vina.⁊ de amurca oleñ· qui ex omni bus ſatis abundeq; ad manũ hʒ? Quis mẽdicet victũ ſuũ ꝑdomos alienasi ſua abundãs panib? Quis puteũ fodere cu ret⁊ in terre viſcerib venas aquaꝝ kũ la⸗ boꝛe rimari cui vltro affatim aq̃s limpi⸗ das fons viuꝰ emanat? Hec brutꝰ ð nec angelicꝰſpũs ad ea capeſcẽda q̃ beatã ſpi ritualẽ faciũt creaturã: ſuis vllo mõ cqꝛ⸗ poꝛiby adiuuant᷑. ille dͥdẽꝓ innata ſtolidi tatenõ capiẽs iſte poꝓ excellẽtioꝛis glie pᷣꝛogatina nõ indigens. Poꝛro hois ſpl⸗ 5 ritum qͥ mediũ quendã inter ſupmũ⁊ in fimũ tenet locũ vſq; adeo ad vtrũq; necef ſariũ habere coꝛpꝰ manifeltũ eſt vt abſq; eo nec ipe ꝓficere. nec alteri ꝓdeſſe poſſit · Hã vt taceã mẽbꝛa cetera coꝛpis officia ve membꝛoꝝ.qͥ naz modo queſo aut ſine lingua inſtruis audientẽ. aut ſine aurib pcipis inſtruentẽ? Itaq; cũ abſq; coꝛpo ris amminiculo nec beſtialis ſpũs ſeruit ditionis ſoluere debitũ nec ſpũalis cele ſtiſq; creatura implere miſteriũ pletatis. nec rõnalis aia tã ꝓximo qᷓ; etiã ſibi ſuffi ciat ↄſulere ad ſalutẽ.liquet oẽm creatum ſpũm ſiue vt iuuet ſiue vt iuuet᷑: ſimulet iuuet coꝛpoꝛeo pꝛoꝛſus indigere ſolatio. Quid eniſiqᷓ animãtia qᷓ;tũ ad vſum ſui repiant᷑ incõmoda nulliſq; apta vſiby hu manaꝝ neceſſitatũ: Pꝛoſunt ꝓfecto viſi ⁊ ſi nõ vſu.vtilioꝛa coꝛdib intueutiumqᷓ; vtentiũ coꝛꝑibo eſſe poſſent. Etſi nociua ʒſi etiã pnicioſa tꝑali hominũ ↄſtet eẽ ſa⸗ luti nõ tamẽ deeſſe eoꝝ coꝛꝑib vnde coo⸗ „ perent᷑ in bonũ his qui ſchm ꝓp oſitũ vo cuti ſunt ſancti· ⁊ſinõ cedẽdo in cibũ aut erhibendo miniſteriũ. certe ingeniũ krer⸗ cendo iuta eũ qui vtiq; om̃i vtẽti ratiõe „„ pꝛeſto eſt cõmunis diſcip line ꝓfectũ quo viſibilia deiꝑ ea q̃ facta ſunt intellecta cõ⸗ ſpigiunt᷑. Hã⁊ diaboeiuſq; ſateilites cũ ſit fp eoꝝ maligna intẽtio.nocere qͥdeʒ ſp cupiunt: ſ bonis emulatoꝛiby quib dici tur.qsvobis nocere poterit ſi boni emu latoꝛes fueritis· abſit vt poſſint. magi au tem ꝓſunt?⁊ nolẽtes. coopanłcʒ in bonuʒ bonis. ¶ Leteꝝ angelica coꝛꝑa vtx nam ipᷣis ſpiritib naturalia ſint ſiẽ hoĩby ſua. ⁊ſint aĩalia ſiẽ hoĩes. ĩmoꝛtalia tñ ꝙ non dñ ſunt hoĩes. Poꝛro ip̃ coꝛꝑa mutẽt. et verſent ĩ foꝛma ⁊ ſpecie q̃ volũt qñ appa⸗ rere volũt · dẽſantes ⁊ ſolidãtes eaqᷓ;tum volũt.cũ tñ in ſui veritate pᷣ ſubtilitatena ture atq; ſube ſue ĩpalpabilia ſint.⁊ nr̃is oino inattingibilia viſiv. an vᷣo ſimplici ſpiritali ſuba ſubſiſtẽtes coꝛpa cũ opꝰẽſu mãt. rurſũq; erplero oꝑe ponãt ĩ eãdẽð qᷓ ſũt materiã diſſoluẽda: nolo vta mereqͥ⸗ rati? Vidẽt᷑ pr̃es ð hmõi diuerſa ſenſiſſe. nec mihiꝑſpicuũ eſtvñ alterutꝝ doceam et neſcire me fateoꝛ. Sed ⁊ veſtris ꝓfecti⸗ bus non multũ conlerre arbitroꝛ harum a ———— 6 rerum noticiã. Illud aũt ſcitote nullũ cre atoꝛum ſpirituũ per ſe noſtris mẽtib ap⸗ plicari.vt videlicet nullo mediãte nr̃i ſui ve coꝛꝑis inſtrumẽto ita nobis immiſce atur⁊ infundat᷑ quo eiꝰ participatõne do ctiſinedoctioꝛes ⁊ boni ſiue melioꝛes effi ciamur. Nullus angeloꝝ.nulla animarũ hoc modo mihi capabilis eſt. nullꝰ ego capax. Nec ip̃i angeli ita ſe alterutrũ capi unt. Sequeſtret᷑ pinde pᷣꝛogatiua hec ſũ moac incircumſcripto ſpiritui.qui ſolus cũ docet angelũ ſiue hominẽ ſcientiaʒ in ⸗ ſtrumentũ nõ querit noſtre coꝛpoꝛee aurt ſicut nec ſibi oꝛis. Per ſe infundit᷑. ſe in noteſcit purus capi᷑ a puris. Solꝰ nulli us indiget.ſolus ⁊ ſibi⁊ omnibuſde ſola omnipotẽti voluntate ſufficiẽs. Operat᷑ tamen immenſa ⁊ innumera ꝑ ſubiectam creaturã coꝛpoꝛalẽ ſiue ſpiritualẽ.ſed qᷓſiĩ perans. nõ quaſi mendicans. En(verbt᷑ gratia) ꝙ linguã meam coꝛpoꝛalẽ aſſum pſit nunc in opus ſuum:docere videlicet vos.cũ per ſe abſq; dubio faciliusquaui⸗ uſq; id poſſet. ꝓfecto indulgentia eſt:non indigentia. In ꝓfectu ſiquidẽ veſtro me ritum querit mihi.nõ ſibi ſolatiũ. Idiß ⸗ ſum pere opꝰ eſt omni homini operãti honũ ne foꝛte in ſe de bonis dñi⁊ in dño F gloꝛietur. Eſt tamẽ qui bonũ operat᷑non volens ſiue homo malus ſiue angebꝰ ma lus.⁊ cõſtat nõ fieriꝓpter eum quod ſit ꝑ eum.cũ ꝓdeſſe nullũ bonũ ꝑoſſit inutto. Igit᷑ ei quidẽ diſpenſatio tiñ creditaẽ.ſʒ neſcio quomõ gratius iocundiuſq; ſenti mus bonũ quod ꝑ malũ diſpenſatoꝛem miniſtrat᷑. Ipſa eſt ergo cauſa cur ⁊ ꝑma los deus faciat bona bonis.nõ autem vt opera eoꝝ indigeat in benefaciẽdo. Poꝛ⸗ ro his que ratione vel fenſu carentia ſunt multominus deũ egere qͥsdubitet: Sed quãdo in opꝰ bonũ ⁊ ip̃a ↄchrrũt appa⸗ ret quoniã om̃ia ſeruiunt ei cui merito eſt dicere. Weus eſt oꝛbiſ terre. Aut certe qꝛ nouit que ꝑ q̃ cõuenientiꝰfiãt. De ſeruitu te coꝛpoꝛee creature nõ efficaciam querit: ſed cõgruentiã. Eſto deinde ꝙ coꝛpoꝛus miniſteria opoꝛtune plerũq; diuinis ope rib applicent᷑. vt(pbigp̃a) plunie viuifi⸗ cãdis ſeminib⁊ multiplicãdis ſegetiby⁊ fructibo maturãdis. qͥd ꝓpꝛio q̃ſo de coꝛ⸗ poꝛe facere hʒ:cui ad nutuʒ indifferenter vniuerſa coꝛpa celeſtia atq; terreſtria obſe Bermo qui conſtat· plane ſupfino haberet— nullũ reperit ſibialienũ. Tleꝝ cunctaãh de loco dicenda occurrũt: pᷣſenti nolum ſermone cõeludere.ſermo modũ excedit: ⁊ vires foꝛſitan aliquoꝝ. ꝓpterea que re⸗ ſtant ſub alio ſeruemus abſoluenda pꝛin cipio. Sermo. vi. T pꝛecedẽti ſe v quens ſermo cohereat.tenetine datũ ſuperius ſolũ ſummũ ⁊in circũſcriptũ ſpũm ad om̃e qð facere vłfi B eri vult coꝛpis inſtrumẽto ſiue— nõ egere: Demus 3ᷓſecuri verã ſolideo ſi? im mortalitatẽ:ita ⁊ incoꝛpoꝛeitatẽ: ꝙ ſolus ſpirituũ vniuerſam coꝛpoꝛeã naturaʒ eo vſaʒtrãſcendat vt quocũq; coꝛpe in quo⸗ cũq; oꝑe nõ indigeat:ſolo ſpũali nutu cũ vult: ad quecũq; vult agenda contentus Sola igitur eſt que necꝓpter ſenecpꝛo⸗ pter aliũ ſolatio coꝛpoꝛei inſtrnmẽti opꝰ pabethilla maieſtas· cuiꝰ om̃ipotẽti arbi⸗ trio incunctãter pᷣſto eſt om̃eopus · om̃e altũ inclinat.om̃e aduerſum cedit.omne creatũ fauet. etiã nullo interueniẽtevł ſub uenjente ſolatio coꝛꝑãli ſiue ſpũali. Docʒ vel monet ſine lingna.pꝛebet vel tenet ſine maniby.ſine pedib currit ⁊ ſuccurrit pe⸗ reũtib. Zictitabat iſta⁊ cũ pr̃ib pᷣoꝛiby ſe culis. experiebãt᷑ hoĩes ſedula bificia. ſʒ latebat eos bñficꝰ. Ille qdẽ attingebata fine vſq; ad finẽ foꝛtir.ſʒ diſponẽs oĩa ſu auit᷑ nõſentiebat᷑ ab hoĩb. Et gaudebãt de bonis dñi.⁊ dñm ſabaothco ꝙ cũ trã qᷓllitate iudicaret oĩa)oĩno neſciebãt. Ab ipᷣo erãt:ſ nõ cũ ip̃o. Per ip̃m viuebãt.ſ nõ ip̃i. Ex ip̃o ſapiebãt:ſʒ nõ ip̃m. aliena ti. ingrati.inſenſati. Hinc demũ factũ eſt vt ꝙ erãt.ꝙviuebãt. ꝙ ſapiebãt.nõ aucto ritribuerẽt.ſʒ nature aſcriberent.aut certe (qð inſipiẽtiꝰerat) foꝛtune. ꝓpꝛie qͥʒ indu ſtrie atq; vᷣtuti multi multa arrogabant. Quãta ſibi vſurparunt ſeductoꝛij ſpũs? ᷓ;ta ſoli ⁊ lune data ſũt?qᷓ;taterrſ⁊ aquis attributg;qᷓ;ra etiã mãufacti fabꝛilibuſq; moꝛtaliũ reputata oꝑib herbis.arbuſti. minntiſſimis viliſſimiſq; ſemib ꝓ numi niby ðferebat̃. Heu ſic hoĩes ꝑꝓdiderũt et ↄmutaueft gliaʒ ſuã ĩ ſilitudinem vituli comedentis fenum. Quoꝛum deus miſe rqtus erroꝛes de mõte vmbꝛoſo ⁊ ↄdẽſo diq̃nt᷑ egrediẽs.ĩ ſole poſuit tabnack ſuũ 25* * ———————— —„—* — 8— — ———— ——— ——— 7 ſu lu 3 obtulit carnẽ ſapiẽtib carnẽ.ꝑ quã diſce rent ſape?⁊ ſpũm. Hã dũ in carne⁊ ꝑcar⸗ nem facit opa nõ carnis ſʒ dei. nature vti q; impans. uꝑanſq; foꝛtunã. ſtultã faci⸗ ens ſapiam hominũ. demonũq; debellãſ tyrannidẽ. manifeſte ipm ſe indicateſſeꝑ quẽ eadẽ ⁊ antefiebãt qñ fiebãt. In car⸗ ne inquã ⁊ ꝑcarnẽ potẽter ac patẽter ope ratus mira. locutꝰ ſalubꝛia.paſſus indi gna. enidẽter oſtẽdit qꝛ ipe ſit qͥ potẽter ß inniſibiliter ſecula ↄdidiſſet.ſapiẽter rege ret. benigne ꝓtegerʒ · Deĩq; dũ euãgeliat ingratis:ſigna phibet infidelibo. pꝛo ſuis crucifixoꝛiby oꝛat.nõne liquido ip̃m ſe eẽ declarat qͥ cũ patre ſuo q̃tidie oꝛiri faẽ ſo⸗ lem ſuũ ſuꝑ bonos?⁊ malos.⁊ pluit fuper inſtos ⁊ iniuſtos Hoceni eſtwð ip̃e aie⸗ bat. Si nõ facio oꝑa pr̃is mei: nolite cre I dere. En aperiat os carnis ſue docens in mõte diſcipulos.qͥ in ſilẽtio angelos ĩce⸗ leſtiby docet. En ad tactũ coꝛpoꝛee manꝰ curat᷑ lepꝛa. fugat᷑ cecitas · auditꝰ reparat᷑. lingua muta.reſoluit᷑. diſcipulꝰꝓpe mer⸗ ſus erigit.⁊ is indubitãtẽr agnoſcitut cui dixerat lõge añ Dauid. Zperis tu manũ tuã:⁊ imples om̃e aĩal bñdictõe. Et item E periẽte te manũ tuã: oĩa replebunt᷑ bo⸗ nitate. En ſecꝰcoꝛꝑaleſpedes iacẽs ac pe nitenſ audit peccatrix. remittunt᷑ tibi pec cata tua.⁊ recognoſcit eß de qͥ ex multi re tro tpibo ſcriptũ legerat. Egrediæ diabo lus añ pedes eiꝰ. Ubi nẽpe ꝑeccatum re⸗ mittik᷑.ibiꝓculdubio diabolꝰde coꝛð pec catoꝛis expellit᷑. Hinc vniuerſalit᷑ ð cun ctis penitẽtiby dicit. Nũc iudiciũ eſt mũ⸗ di.nũc pᷣnceps huiꝰ mũc eijciet᷑ foꝛaſ.ꝙ ſcʒ humiliterↄfitenti remittat deus pecca tum.⁊ dyabolꝰ eũ quẽ in homiĩs coꝛde in naſerat amittat bncipatũ. Beniq; ambu⸗ lat ſuꝑvndas carnalibꝰ pedib:cui necdũ carne veſtito iã pſalmiſta pꝛecinerat. In mari via tua:⁊ ſemite tue in aquis młtis. Duod eſt: Cõculcas coꝛda tumẽtia ſuꝑ⸗ boꝛum.⁊ fiuxa deſideria carnaliũ compꝛi mis.iuſtiticãs impios.⁊ ſupbos humi⸗ lians. Oð tamẽ quia inuiſibiliter fit.car⸗ nalis nõ ſentit a quo fit. Undeet ſubdit. ⁊ veſtigia tua non cognoſcent᷑. Hinc rur ſus pater ad filiũ. Sede(inquit)a dextris meis:donec ponã inimicos tuos ſcabol⸗ lum pedũ moꝝ hoc eſt. donec om̃es qui teↄtemnũt tue volũtati ſubijciã.ſine ĩui⸗ 5 xos ⁊ miſeros.ſiue volũtarios et beatos. Itaq; hoc opus ſpũs quia caro nõ perci piebat.animalis quippe homo nõ perci⸗ pitea que ſunt ſpũs dei. opꝰfuit vt coꝛpo ralib pedib coꝛꝑaliter incũbãs ⁊ coꝛpo ralib labijs pedes eoſdẽ deoſculans ve⸗ niam peccatoꝝpeccatrix pciperet · Sicq; illa mutatio dertere excelſi qua mirabilit ſed inuiſibiliter iuſtificat impiũ: etiaʒ car naliby innoteſceret. ¶ Veꝝ ilos ſpiritua⸗ les pedes dei quos pꝛimo loco ſpũaliter oſculari penitẽtem opoꝛtet: pᷣteriremenõ opoꝛtet. Houi ego curioſitatẽ veſtrã. que nil ſua voluntate inſcrutatum om̃ino pꝛe tereat. Nec pᷣo ducendũ ↄtemptui noſſe: quibo ſcriptura pedib tã frequẽter deum cõmemoꝛat nũc q̃dẽ ſtare.vt ibi.adoꝛabi mus in loco vbi ſteterũt pedes eiꝰ nunc po ambulare. vt ibi.⁊ habitabo in illis ⁊ deambulabo in eis nũc etiã currere. Ju⸗ xta ilud. Exultauit vt gigas ad currẽdã viam Si recte apoſtolo viſum eſt.caput chꝛiſti referre deitatẽ puto.⁊ nobis nõ in⸗ congruevideri pedes ad hominẽ ꝑtinere quoꝝ alteꝝ miſcðiaʒ · alteꝝ iudiciũ vomi nemus. THota ſunt vobis duo iſta voca⸗ bula et de pleriſq; ſcripture locis ambo pariter ſi cogitatiſoccurrũt. Quia vᷣo mi ſericoꝛdie pedẽ deꝰ in carne cui ſe vniuit aſſumpſerit. docet epiſtola ad Mehꝛeos. temptatũ ꝑhibẽs ꝑ om̃ia xpᷣmꝙ ſimilitu dine abſq; peccato vt miſericoꝛs fieret. Quid illũ alterũ qͥ iudiciũ nũcupat᷑ꝰ eſt: Hõne ad hominẽ eque aſſumptuz⁊ im ꝑtinere ip̃edeꝰ homo aꝑte ſigiificat: vbi datã ſibi ꝑhibet a patre poteſtatẽ iudiciũ facere qꝛ filꝰ homẽs eſt. His duoby ergo pedib apte ſubvno diuinitatis capitecõ currentib natꝰex muliere. factus ſub lege inuiſibilis emanuel in terris viſus eſt et cũ hominiby ↄuerſatus eſt. His certe per tranſit ⁊ nũc benefaciendo ⁊ ſanãdo om⸗ nes oppꝛeſſos a diabold· ſed ſpiritualiter ſed inuiſibiliter. His inquã pedibo deuo tas ꝑambulat mentes:inceſſant luſtrans ſcrutãſq; coꝛda ⁊ renes fideliũ. Vide aũt ne foꝛte hec illa ſint ſponſicrura.que ſpõ⸗ ſatam magnifice cõmendat in ↄ ſequenti bus · comparans ea lni falloꝛ columnis marmoꝛeis fundatis ſuper baſes aureas KR L Pulcre omnino. Dnoniãqͥdẽ incarnata deiſapiẽtia( que auro deſignat᷑)miſcðia? „ Bermo. veritas obuiauerũt ſibi. denic; vniuerſe vie dñi miſcðia⁊ vᷣitas. Felix mẽs cui ſe meldñs ihs vtrũq; infixerit pedẽ. Adu/ obus ſignis cognoſcite eã q̃ hmõi eſt.q̃ſe . cũ necelſe ẽ referat diuis imp̃ſſa veſtigis Ißa ſunttimoꝛ ⁊ ſpes. illeiudicij.illa mi fricoꝛdie repᷣſentãs imaginẽ. Merito be neplacitũ eſt deo ſuꝑ timẽtes eũ ·⁊ in eis q ſperãt ſuꝑ miſcia eiꝰ.cũ ſapietimoꝛ in itiũ ſit.ſpes ꝓfectꝰ. Nã ↄſũmationeʒ ſibi charitas vẽdicat. Due cũ ita ſint:nõ par⸗ uus fructꝰ eſt in pᷣmo B oſculo qð ad pe⸗ des accipit᷑.tantũ curato vt neutro frau⸗ daris illoꝝ. Poꝛro eni ſiiã doloꝛe peccat moꝛderis ⁊ iudicij timoꝛe cõpũgeris. ve ritatis iudicijq; veſtigio labia imp̃ſſiſti. Oſitimoꝛẽ doloꝛẽq; diuie intuitu boni tatis ⁊ ſpe ↄſequẽde indulgentie tẽperas etiã miſcðie pedem amplecti te noueris. Alioqn alteꝝ ſine altero oſculari nõ expe⸗ dit. qꝛ recoꝛdatio ſoliꝰ iudicij in bauatruʒ deſperatõnis pᷣcipitat. ⁊ miſcðie fallax eſ⸗ ſentatio peſſimã generat ſecuritatẽ Datũ eſt ⁊ mihi miſero nõnunqᷓ; ſedere ſecꝰ pe⸗ des ði Ihu.⁊ mõ hunc · mõ illũ tota de notiõe amplecti inqᷓntũ me ſua benigni⸗ tas dignabat᷑ admittere. At ſi qñ miſera⸗ tionis oblitꝰ: ſtimulante ↄſciẽtia iudicio paulo diutiꝰ inhererẽ: mox metuincr di⸗ bůi ac miſerabili ↄfuſione deiectꝰ et tehe⸗ bꝛoſo circũfuſus hoꝛroꝛe.̊ ſolũ palpitãſ de ꝓfundis clamabã. Quis nouit᷑ ptãteʒ ire tue.⁊ pᷣ timoꝛe tuo irã tuã dinumerare Vſies relicto pedẽ miſchieplꝰtenerecõ tingeret tãta ecõtrario incuria? negligen tia diſſoluebar vtↄfeſtim ⁊ oĩo tepidio. ⁊ actio pigrioꝛ.⁊ riſus ꝓmptioꝛ.⁊ ſermo incautioꝛ. ⁊ oĩs deniq; vtriuſq; hoĩs ſta⸗ tus incõſtãtioꝛ appareret. Pꝛoinde ma⸗ giſtra inſtructꝰ expꝑiẽtia:nõ iudiciũ iã ſo⸗ lum aut ſolã miſcðiã: miam parit᷑⁊ in⸗ diciũ cãtabo tibjdñe. In eternũ nõ obli niſcar inſtificatões tuas iſtas. Cãtabileſ mihi erã gri mee:qᷓuſq; miſcðia ſußerexaitata iudicio miſeria ↄticeſcat. ac ſola cãtet tibi decete⸗ ro głia mea.⁊ nõ ↄpũgar. v Fdſe mihi labo i rem ſuſcito · q vos ſpõte ꝓuoco ad q̃rendũ. Dꝛ enĩ ego bmi oſculi occaſi⸗ tambe parirſ loco ꝑegrinatiõis oepũcleg deipedeo ppꝛjo difinit⸗ bus ac noĩbo equidẽ ex abũdanti demon ſtrare curaui. Vos ꝑgiti inqͥrere ⁊ dema nu q̃ ſcðo loco oſcuiãda ꝓponit᷑. A nnuo gero vobis moꝛẽ. inſuꝑ non manũ ß ma nus oñdo ꝓpꝛijſq; diſtinguo vocabulis Tatitudo vna. altera foꝛtitudo dicat᷑. ꝙ ⁊ibuat affluent:⁊ defendat potẽter qð dederit. Vtrãq; ꝓfecto oſculabit᷑qͥ ingra tus nõ fuerit. deũ vtiq; bonoꝝ oĩm ſicut largitoꝛẽ ita ↄſeruatoꝛẽ recognoſcẽs ⁊ↄfi tens. Satis de duoby oſculis dictũ eſſe rcoꝛ.videamꝰ⁊ ð tertio. Oſculet᷑ inqͥt me oſculo oꝛis ſui. Quis dic̃ſpõſa. Due nã iᷣargia ſitiẽs deũ. Sʒ pono diuerſas af⸗ fectides. vtea q̃ ꝓpꝛie ſpõſe ↄgruit: diſtin ctieluceſtat. Si ſeruꝰ ẽ:timeta facie dñi Simercẽnariꝰ.ſperatð mãu dñi. Sidẽ ſcipubꝰ. aurẽ paratmgp̃o · Sifiliꝰ hono⸗ rat prem. Due vᷣo oſculũ poſtulat amat. Excellit ĩ nature donis affectio hᷣ amort pᷣſertim cũ ad ſuũ recurrit bᷣncipiũ qð eſt deꝰ. Hec ſũt inuẽta eq̃ᷓ dulcia noĩa qͥbh vᷣ⸗ biaſec; dulces ad iniicẽ expᷣmerent᷑ affe⸗ ctus quẽadmodũ ſpõſus ⁊ ſpõſa. Duip⸗ pe qͥbo oĩa cõia ſunt.nil ꝓpꝛiũ. nila ſedi⸗ uiſum hebẽtiby. Vna vtriuſq; hereditas vna domꝰ.vna mẽſa.vnꝰ thoꝛꝰ.vna etiaʒ caro. Deniq; ꝓpter hãc relinq;t ille pr̃em ⁊ mfem ⁊ adherebit vxoꝛi ſue.⁊ erũtduo in carm vna.. Hec q́;ʒ iubet᷑ nihilominus obliuiſci ppłm ſuũ? domñ pr̃is ſuivt cõ cupiſcat üle ðᷣcoꝛẽ eiꝰ Si qᷓ amare ſpũalit᷑ ſpõſis pᷣncipalitq; cõuenit.nõ immerito ſpõſe noĩe cẽſet aĩa q̃ amat. Amat autẽ q̃ oſculũ petit. Hõ petit libertatẽ. nõ merce dẽ. nõ hereditatẽ.nõ deniq; vl doctrinaʒ · ß oſculũ. Moꝛe plane caſtiſſime ſpõſe ac ſacꝝ ſpirãtꝭ Amoꝛẽ nec oĩno valẽt flãmã diſtimulare quã patit· Videeni qᷓlepᷣꝛipi at ßᷣmõis exoꝛdiũ. Magnũ qͥda magno petitura:nullo tñ vt aſſolet)vtit blãdicia rũ fuco.nulł circũuolutõib ad id qð de⸗ ſiderat ãbit. Nõ faẽphemiũ. ñ captat be niudlẽtiã.ſʒ ex abũdãtie coꝛdis repẽte ꝓ⸗ rũpẽs:nude frõtoſeq; ſatj· oſculet᷑ me. ait oſcko orj ſui. Anñ tibi q̃ſi dicere mãifeſte videt᷑ qͥd mihiẽ ĩ celo.⁊ ate qͥd voluiſuꝑ terram. Zmat pꝛofecto caſte. que ipſum quem amat querit:non aliud quicq; ipſi⸗ us. Amat ſancte. qꝛ non in ↄcupiſcentia carnis:ſed ĩ puritate ſpũs · Vmat ardent — — — — — S—5 2 S8—— — —— 2——.— 3———— E E , p m ₰ * que ita ꝓpꝛio deebꝛiebat᷑ amgꝛe yt maie ⸗ ſtatem non cogitet. Quid eni? reſpicit ter ramẽ facit eã tremere. ⁊ iſta ſeqb eo poſtu lat oſculari. Ebꝛia neeſt? Ebꝛia pꝛoꝛſus Etfoꝛte tũccũ ad iſta ꝓꝛupit exierat ð cel ia vinaria quo ſe nimiꝝ introductã poſt⸗ modũ glioꝛiatur. Nã ⁊ Dauid de quibuſ dam dicebat deo. Inebꝛiabunt᷑ ab vber⸗ tate domꝰ tue:⁊ toꝛrente voluptati tue po tabis eos. O quãta amoꝛis vis. quanta in ſpiritu libertatis fiducia. Quid mani⸗ feſtius · quia ꝑfecta charitas foꝛas mittit timoꝛẽ: Verecũde tamen nõ ad ipmſpõ ſum ſermonẽdirigit. ſed ad alios tanqᷓ; ð abſente. Oſculet᷑ me inquiẽs oſculo oꝛis ſui. Brandis quippe res petit᷑· ⁊ opus eſt verecundia comitari pᷣcem:cõmẽdarꝰ pe tenteʒ. Itaq; ꝑ domeſticos ⁊ insimos ac ceſſus ad intima querit᷑. ambit᷑ ad deſide ratum. Qui nã illi? Credimꝰ ſanctos an⸗ gelos aſtare oꝛantiby · offerre deo pꝛeces? vota hominũ.vbi tam̃ ſine ira ⁊ diſcepta tione leuari puras manꝰ ꝑſpexerint. Po bat hoc angelꝰ ita loquẽs ad Thobiam. Muando oꝛabis cũjachꝛymis:⁊ ſepelie⸗ bas moꝛtuos:⁊ derelinquebas pꝛandiũ: ⁊ moꝛtuos abſcõdebas per diẽ in domo tua·⁊ nocte ſepeliebas: ego obtuli oꝛõem tuam dño. Puto id vobis ſati ⁊ alijs ſcri ptureteſtimonijs ꝑſuaſum. Hã qð pſal⸗ ientib quoq; dignãter admiſceri ſcti an⸗ geli ſoleãt. qͥd co manifeſtlꝰ qð pſalmiſta ait. Pꝛeuenerũt pꝛincipes cõiunti pfal⸗ lentibyꝛin medio iuuenculaꝝ timpaniſtri grum. Unde⁊ dicebat. In ↄſpectu ange loꝛum pſallã tibi. Doleo pinde aliq̃s ve⸗ ſtrũ graui in ſacris vigilijs depꝛimi ſom noꝛnec celi ciues reuereri.ſed in pñtia hn cipum tanq; moꝛtuos apparere.cuʒ vñ̃a ipſi alacritate ꝑmoti veſtris jntereſſe ſolẽ nijs delectent᷑. Vereoꝛ ne veitrã deſidiaʒ quãdoq; abominãtes cũ indignatõere⸗ cedant.⁊ incipiat vnuſquiſqʒveſtruʒ ſero cũ gemitu diceredeo. Lõge feciſti notos meos a me:poſuerũt me abominatõeʒii⸗ bi. Et illud. Elõgaſti a me amicũ ⁊ꝓxi⸗ mũ:⁊ notos meos a miſeria. Itẽ · Dui iu xta me erãt de lõge ſteterũt:⁊ vim faciebãt q querebãt aĩam meã. Pꝛo certo enĩ ſiſe a nobis boni ſpũs elõgauerint:impetus malignoꝝ qͥs ſuſtinebit: Dico ðᷓ his qui. xiuſmodiſunt · Waledictꝰ qͥ opꝰdei facit „ negligẽter. Dicit q́ʒ non ego ßʒ dñs. Vi⸗ nẽ te calidũ aut frigidũ inueuiſſem.ſʒ qͥa te tepidũ inueni incipiã te euomere exoꝛe meo. Eappter attẽdite pᷣncipes vñ̃os cũ ſtatis ad oꝛãdũ vel pſallẽdũ.⁊ ſtate cũ re⸗ uerẽtia et diſciplina.⁊ gliamini qꝛ angeli veſtri q̃tidie vidẽt faciẽ patris. Nimiruʒ miſſi in miniſteriũ ꝓpter nos qͥ heredita tem capimꝰ ſalutꝭ· deuotõʒ nr̃am in ſuꝑ⸗ na ferũt:referũt gram. Vſurpemꝰ officiũ qᷓx ſoꝛtimurↄſoꝛtiũ vtin oꝛe infantium? lactentiũ ꝑficiat laus. Dicamꝰ eis. ſal⸗ lite deo nr̃o: pſallite. Atq; audiamꝰeos vi ciſſim rũdentes. Pſallite regi nr̃o pſallite ¶ Laudẽ ðᷓ cũ celi cãtoꝛib in cõe ducẽtes vtpote ciues ſanctoꝝ? domeſtici deipſal lite ſapiẽter. Liby in oꝛe pſalmꝰ in corde ſapit. Tñ ilũ terere nõ negligat fidelis et wudẽs aia qͥbuſdã dẽtib intelligẽrie ſue neſi foꝛte integrũ glutiat ⁊ nõ mãſum fru ſtret᷑ palatũ ſapoꝛe deſiderabili⁊ dulcioꝛi ſuꝑ mel⁊ fauũ. Offeramꝰcũ apłis in cele ſtlHuiiio ⁊ in dñica mẽſa fauum mellis· Wel in cera deuotio in fa eſt. Alioqͥn lit tera occidit:ſiabſcʒ ſpũs ↄdimẽto glutie ris. Si aũt cũ apło pſallas ſpũ: pfallas ⁊ mẽte.cognoſces ⁊ tu de illius veritate monis quẽ dixit Ips. Verba q̃ locutus ſum vobis ſpũs ⁊ vita ſũt. Et itẽ quẽ legi mus dicẽte japĩia. Spũs meus ſuꝑ mel dulcis. Sic delectabit᷑ ĩ craſſitudine aĩa tua.ſic holocauſtũ tuũ pingue fiat. Sic placabig regẽ.ſic placebis pᷣncipib.ſic ð niq; totã tibi curiã beniuolam reddes:⁊ odoꝛati odoꝛẽ ſuauitatiin celeſtiby ð teqͥ; dicẽt. Que eſt iſta q̃ aſcẽdit ꝑ deſertũ ſicut virgula fumi ex aromatib mirre ⁊ thur ⁊vniuerſi puluer pigmẽtarij? Pꝛincipeſ (inqͥt)iuda duces eo pncipes ʒabulon: ⁊ pncipes neptalim. eſt.ↄfitẽtiũ. ↄtinẽ⸗ tiũ.ↄtẽplãtiũ. Noꝛũt ſiqͥdẽ pᷣncipes ñi regi ſuo acceptã eſſepſallẽtiũ ↄfeſſionem ↄtinẽtiũ foꝛtitudinẽ. ↄtẽplãtiũ puritateʒ ⁊ſolliciti ſũtexigere a nohiſtiꝰmõipᷣmiti as ſpũs ·qᷓ ꝓfecto ñ alið ſũtq; hmi⁊pu⸗ riſſimi fructꝰſapie. Nð eĩ nõ ignoꝛatꝭ in⸗ das laudãs ⁊fitẽs ·⁊ ʒabulõ habitaclm foꝛtitudis. neptali ceruꝰ emiſſꝰ ĩterpᷣtat᷑. Qui nimiꝝ agilitatis ſue ſaltib expꝛimit ſpeculantis exceſſus. Sed? opaca pene trare nemoꝛũ(vtille ſenſuum) conſueuit. Scimus aũt quidixerit Sacrificiũ lau D Bermo qis honoꝛificabit me· Veꝝ ſinoneſt ſpe⸗ cioſa laus in oꝛe peccatoꝛis. nõne Pnec ſariam habetis ↄtinentie virtutẽ P quam fiat vtnõ regnet peccatũ in veſtro moꝛta⸗ li coꝛpoꝛe? Poꝛro cõtinentia nõ habʒ me ritum apud deũ que gliam requirit hũa⸗ nam. Ideoq; maxime opꝰ eſt etiã purita⸗ te intentioni placere appetat⁊ valeat inherere. Nec;ei aliud eſt inherere deo qᷓ; videre deũ.qð ſo lis mũdis coꝛdib ſingulari felicitate do⸗ natur. Loꝛ mundũ habebat Dauid qdi cbat deo. Adheſit aima mea poſtte. Itẽ Wihi autẽ adherere deo bonũ eſt. Vidẽ qo adperebat.⁊ adherendo videbat. Ani me ergo in his exercitate celeſtes ſeſe nun cij familiares exhibẽt ⁊ frequẽtes: pꝛeſer⸗ tim ſi frequenter oꝛantẽ ꝑſenſerint. Duis dabit mihl per vos o benigni pꝛincipes petitiones meas innoteſcere apud denz? Pon eni deo cui etiã cogitatio hominis confitet᷑:ſed apud deñ. hoc eſt. ipſis qͥcuʒ deo ſunt. taʒ beatis vᷣtutibus.q; carneſo⸗ lutis ſpiritibo · Duis ſuſcitabit medeter⸗ ra inopem ⁊ de ſtercoꝛe eriget pauperein: vtſedeã rũ pꝛineipibus ⁊ ſoliũ gloꝛie te⸗ neam? Nõ ambigo quin gratãter in pala cio colligant quẽ dignãter in ſterquilinio viſitant. Denic; letati ſuntde cõuerſione ⁊ in aſſumptiõe non agnoſcẽt? Mos ita⸗ q; puto inter oꝛandũ alloq ſpõſam ꝰip̃is tanqᷓ; ſponſi domeſticis ac ſodalibus de ſiderium coꝛdis ſuiaperire cũ ait Oſcule tur me oſculo oꝛis ſui. Et vide familiare amicumq; colloquiũ anime in carne ſu⸗ ſpirantis cũ celeſtibus poteſtatib Beſtit in oſcula. petit quod cupit: nõ tamen no⸗ minat quẽ amat. qui illos noſſe non du bitat.vtpotede quo ſibi frequẽs cuzʒ illis ſoleat eſſe confabulatio. ꝓpterea nõ dicit „ Oſculctur meille vel ille. ſed oſculetur me pꝛimebat ex nomie quẽ quereret. ti aie bat ei quem pwtabat oꝛtulanũ. Domine ſitu ſuſtuliſti eñ Quẽ eũ Non aperit. qͥa palam om̃iby eſſe credit quoda ſuocoꝛde nec ad momentum recedere poteſt · Ita ergo ⁊ iſta loquẽs ſodalibus ſpõſi ſui tã⸗ qᷓ; cõſcijs ⁊ quib ſe nouerat manifeſtã.ta cito nomine repẽte in hec de dilecto vᷣba oſculo nolo vos diutiꝰ ꝓtrahere· ſed ſer ⸗ pꝛüpit. Oſculet᷑ me oſcko orſ ſui. De q̃ iã gꝛqua ſoli mens veſtradeo? ti. Sicut ⁊ Maria magdalena non ex⸗ — 5 5 6 monecraſtiuo audietis qᷓcůͥd oꝛantibus vobis ſuggerere mihi inde dignabit: do⸗ cens de omnibv vnctio. Neq; enĩ hoc je⸗ cretũ reuelat caro ⁊ ſanguis.ſed is qͥſcru⸗ tatur ꝓfunda dei ſpũſſanctꝰ· Quia patre filioq; ꝓcedens cũ ip̃is pariter viuit ĩ re⸗ gnat in ſecula ſeculoꝝ Zmen. Sermo.viij. Odie vobis ſi R h ut heſternapmiſſione teneti ð ſmmo.id eſt de oꝛis oſculo diſ putarę ꝓpolitũ eſt. Anditeattendiꝰ qð ſa pit ſuãuiꝰ guſtatrarꝰ⁊ intelligit diffi cilius. Wihl videt᷑ vt paulo altꝰ incho emineffabile quoddã atq; inexpertũ om nicheature oſculũ deſignaſſe qͥ ait. Hemo nouit filiũ niſipater:⁊ nemo nouit patrẽ niſi filꝰ: aut cui voluerit filius reuclare- Pater eni diligit filiũ ⁊ ſingulari dilectio ne amplectit᷑.ſummꝰ equalẽ.eternus coe ternũ.vnuſ vnicũ. Sʒ enĩ nõ minoꝛi ipᷣe afiljo affectione aſtringit᷑ quippep cuiꝰ amoòꝛe ⁊ moꝛit᷑ ipo atteſiante cuʒ ait. Vt ſciant om̃es qꝛ dilige patrem ſurgite ea⸗ mus. haud dubiũ qͥn ad paſſioneʒ. Illa itaq; mutua gignẽtj genitiq; cognitio ꝑa riter ⁊ dilectio. qᷓd niji oſculũ eſt ſuauiſſi⸗ mũůſed ſecretiſſimũ. Ego ꝓ certo ad tan tũ ⁊ tam ſanctũ diuini amoꝛis archannʒ ne ipᷣam qͥdem angelicã admittiarbitroꝛ cregturã · Etenim paulo hoc ip̃m ſapiẽte par illa exuperat oẽm etiã angelicũ ſenſũ. Unde nec iſta qᷓ;qᷓ; multũ pᷣſumẽs audet m dicere. oſculet᷑ me oꝛe ſuo · ſoli illð ſcʒre ſeruãs patri.ſʒ aliqͥd minꝰ poſtulãs. oſcu let᷑ melinqͥtoculo oꝛis ſui. idete nouã ſpõſam nonũ oſculũ accipientẽ. nõ tñ ab oꝛeꝛſʒ ab oſculo oꝛis · Inſufflauitſinquit) eis. haud deꝛbiũ qͥn is apkłis.i.pᷣmitiue ecckie. ⁊ dixit. Accipite ſpm̃ſctm̃ · Oſculũ ꝓfecto fuit. Quid?coꝛpoꝛeus ille flatus? Põ.ßʒ iuiſibilis ſpũs. qͥ ꝓpterea i illo dñi co flatn darꝰ ẽ vt ꝑß intelligeret᷑⁊ abiᷣo parir tãqᷓ; a pre ꝓcedere tãqᷓ; ʒe oſculum qð oſculãti oſculatoq; cõeẽ. Itac; ſuffiẽ ſpõſe ſi oſculet᷑ ab oſculo ſpõſi etiã ſinon — 5 oſculet᷑ ab oꝛe. Nec ei exiguuʒ qͥd aut vile putat oſculari ab oſcko. qð ñ eſt alið niſiĩ fundi ſpũſancto. Hempe ſi recte pr̃ oſcu⸗ Jans. filius oſculatus accipitur. non erit ab re oſculũ ſpm̃ſcm̃ intelligi.vtpote qui ————.——————————————— —2 6 — 1) 5 i 0 ſi bon vie niſii (o u VIII pr̃is filijq; imperturbabilis pax ſit glutẽ firmum indiuiduꝰ amoꝛ · indiuiſibit vni tas. De ip̃o igit᷑ audet ſponſaip ſumq; i⸗ fundi ſibi fidenter ſub oſculi nomie petit Tenet quippe aliqͥd vnde nõ deſit occa⸗ ſio pᷣſumẽdi. D icẽs enĩ filius. Nemo no⸗ uit fillũ niſi pater. ⁊nemo nouit patrẽ niſi filius.adiecit. aut cui voluerit filiꝰ reuela re. Hon aũt diffidit ſponſa qͥn ſibi velit: ſicui voluerit. Petit ergo audẽter dari ſi bioſculũ.hoc eſt.ſpiritũ illũ in quo ſibi⁊ 5 filius reuelet᷑? pater. Alter enĩ ſine altero nequaq; innoteſcit. Unde eſt iliud. Qui videt me videt ⁊ patrẽ meũ. Et illudo⸗ hãnis. Om̃is qᷓ negat filiũ: nec patrẽ ha⸗ bet. Qui autẽ confitet᷑ filiũ:⁊ patrẽ habet Ex quib liquido cõſtat. quia nꝙc pater ſi ne filio.nec filiꝰ ſine patreagnoſcit. We⸗ rito ꝓinde nõ in alterius tĩ ſed in vtriuſ q; cognitione cõſtituit ſummã beatitudi nem qͥ dicit. ec eſt vita eterna vt cogno ſcant te verũ deũ ⁊ quẽ miſiſti Ihmchꝛi ſtum. Deniq; ⁊ qui ſequunt᷑ agnũ referũ⸗ tur habere nomẽ eius ⁊ nomẽ patris eiuſ ſcriptuʒ in frontiby ſuis. quod eſt de vtri⸗ uſq; noticia gloꝛiari Sed dicit aliquis Ergo ⁊ ſpirituſſancti agnitio non eſt ne⸗ ceſſaria.vt cũ dixerit eſſe vitam eternã noſ ſe ⁊ patrẽ ⁊ filiũ de ſpirituſancto tacuerit Eſt vtiq;.ſed vbi p̃ ⁊ filiꝰ perfecte agno ſcitur: vtriuſq; bonitas due ſpirituſſan⸗ ctus eſt quomõ ignoꝛat᷑? Neq; enimn inte gre homo homini innoteſcit qᷓ;diu latet: vtrũ nã bone an male ſit volũtatis · qᷓ;qᷓ; ⁊ cum dictuz eſt. hec eſt vita eterna vt co⸗ gnoſcant te verũ deum:⁊ quem miſiſti ie⸗ ſum chꝛiſtũ. Pꝛofecto ſi miſſio illa bene⸗ placitũ tam patris benigne mittentis:qᷓ; filij voluntarie obedientis dgmõſtrat.nõ omnino tacitũ eſt ð ſpirituſancto · xbitã⸗ te vtriuſq; gratie mentio facta eſt. Utriuſ q; ſiquidem amoꝛ⁊ benignitas ſpirituſ⸗ ſanctus eſt. Trine ergo huiꝰ agnitionis infundi ſibi gratiã quantũ quidem capi in carne moꝛtali poteſt ſponſa petit:cum oſculum petit. Petit autẽg filio. quia filij eſt cui voluerit reuelare. Reuelat ergo fili us ſeipſum cui vult. renelat et patrẽ. Re⸗ nelat autẽ ſine dubio per oſculuʒ. hoc eſt · per ſpiritũſanctum:apoſtolo teſte qui aie Pobis autẽ reuelauit deus per ſpiritum ſuũ. At vero dando ſpiritũ per quẽ reue/ 6 4 * — at:⁊ re⸗ % lat:etiã ipſum reuelat · dando reue nelando dat. Poꝛro reuelatio que per ſpi ritumſanctũ fit· nõ ſolũ illuſtrat ad agni⸗ tionẽ:ſed etiã accendit ad amoꝛẽ: dicente Paulo. Lhartas dei diffuſa eſt in coꝛdi⸗ bus noſtris per ſpiritũſanctũ qui datus eſt nobis. Et ideo foꝛſan de his qui co⸗ gnoſcentes deũ:non tanqᷓ; deũ gloꝛifica⸗ nerunt. nõ legit᷑ ꝙ ſpirituſancto reuelan⸗ te cognoſcerent.quia cũ cognoſcerẽt non amauerũt. Sic quippe habes · Peus enĩ illis reuelauit. Necadiunctũ eſt per ſpiri tum ſuũ:ne ſibi ſponſe oſculũ mentes im pie vſurparent que cõtente ea que inflat: eam que edificat neſcierunt. Deniq; ipſe apoſtolus dicat ꝑ quid cognouerũt Per en(inquit) que facta ſunt intellecta cõſpi⸗ iuntur. Unde⁊ cõſtat quia nec perfecte cognouerũt quem minime dilexerũt Si enim integre cognouiſſent: bonitatẽ qua pꝛo eoꝛũ redemptõne in carne naſci⁊mo ſi voliit nõ ignoꝛaſſent. Audi deniq; qͥd eis dedeo reuelatuʒ fuerit Sempiternà ⁊ (ait)virtus eius? diuinitas. ides quia quod ſublimitatis qd maieſtatis eſtin pᷣ ſumptione ſpirituſ non dei ſed ſui rimati ſint. ꝙ autẽ mitis ſit ⁊ humilis coꝛde nõ intellexerunt. Nec mirũ. quia et caput eo ⸗ rum behemoth nihil humile. ſed(ſicut de eo legitur)omne ſublime videt. Duo con tra Pauid nõ ambulabat in magnis:ne⸗ q; in mirabiliby ſuper ſe.ne ſcrutatoꝛ ma⸗ ieſtatis oppꝛimeret᷑ a gloꝛia. os quoqʒ vt caute in archanis ſenſibus pedeʒ figa⸗ tis memẽtote ſemꝑ quod ſapiens ammo net. Altioꝛa(inquit) te ne queſieriſ:⁊ foꝛti oꝛa te ne ſcrutatus faeris. In ſpiritu am ⸗ bulate in illiſ;⁊ non in ſenſu pꝛopꝛio. Do ctrina ſpiritus nõ curioſitatẽ acuit· ſ ca⸗ ritatem accẽdit. Merito pꝛoinde ſponſa quẽ diligit anima ſua inquirens:nõ ſe ſue carnis ſenſibus credit. non curioſitatꝭ hu mane inanibus ratiocinijs acquieſcit. petit oſculum·id eſt. ſpiritumſanctũ inuo cat. per quẽ accipiat ſimul et ſcientie gu⸗ ſtum ⁊ gratie condimentũ. Et bene ſcien tia que in oſculo datur:cum amoꝛe recipi tur.quia amoꝛis indiciũ oſculum ẽ. Sci entia ergo que inflat(cum ſine charitate ſitynõ pꝛocedit ex oſculo. Sed nec ꝗᷓ zelũ dei habẽt ⁊ nõ fᷣm ſciaʒ ſibi vllatenꝰarro⸗ gent illud. Utrũq; enĩ munus ſimulfert ——— ——* ——— Bermo tie⁊ par illa oẽm ſenſum exuꝑat. 6 oſculi gratia ⁊ agnitiõis luch? denotõis men qð oculꝰ nõ vidit:necauris audiuit pingnedinẽ. Eſt quippe ſpũs ſapiẽtiet nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit paulo reuelauit de inteliectus.qͥ inſtar apis cerã poꝛtant et us ꝑſpm̃ ſuum · hoceſt: oſculũ oꝛis ſui mel habet om̃ino ⁊ vnde accẽdat lumen Igit tiliũ in patre? patie eſſe in filio oſcu ſciẽtie⁊ vnde infundat ſapoꝛẽ gre· Neur ſum de oꝛeeſ. Oð aüt legiinõ eni deceh ergo ſe oſculũ pcepiſſ eputet:ſiueq́ verita mus ſpm̃ hulꝰ mũdi:ſʒ ſpĩ quier deoe· tem intelligit nec diligit· ſiue diligit nec vtſciamus qued deo donata ſunt nobis. enieit. Wane ĩoſcuio iſto necerroꝛlo⸗ oſculũ ſanede oſculo eſt. Et vtapertiꝰ al/& cum pabet nec tepoꝛ. Duãobꝛem gemie teru trů diſtinguamꝰ. quiplenitudinẽ ca⸗ gratie ſacroſancti oſculi ſuſcipiẽde patet pit: oſculũ de oꝛe ſumit · Qui vᷣode pleni — eregione duo labia ſua que ſpſa eſt:itelli tudine:oſculũ de oſculo recipit. Magnꝰ gentie rõnem · ſapiẽtie voluntatẽ. vtð ple quidẽpau 2.ſʒ quãtũlibet ſurſum potri⸗ no oſculo gloꝛiãs mereat᷑ audire. D iffuſa gat oðꝛetiã ſi ſe vſc ad tertiũ celũ extẽdat eſt gratia in labijs tuis: ꝓpterea bñdixit citra os altiſſimi tamẽ neceſſe eſt vt rema te deꝰ in eternũ. Itaq; pater filiũ oſculãs neat:⁊ modo ſuo ↄtẽtus in ſe ſubſiſtat · et pleniſſime illi archana ſuc diuinitatꝭ eru/ cũ ꝑtingere ad vultuz glie nõ valebit cõ ctuat ⁊ ſpirat ſnauitatẽamoꝛ is:ſcriptura deſcẽdi obi⁊ ex alto tranſ mitti oſculũ hu hoc ſignificãte:cũ ait Dies diei eructat pᷣ militer petat. Qui vᷣo nõ rapinã arbitra⸗ „ bum. Lui ſane ſempiterno ſingularirq; tur eſſe ſeequalẽ deo. ita vt audeat dicere. beato cõplexui nulli om̃ino vt iam dictñ Ego ⁊ pater vnũſ umꝰ. qui etequo ↄiun eſt creature intereſſe donat᷑.ſolo ʒtriuſg gitur:ex equo cõplectit. nõ oſculũ deloco ſpñ teſte ac cõſcio mutue agnitiõis ⁊ dile inferioꝛi mẽdicat.ſed pari celſ itudine os ctionis · Duis enĩ cognouit ſenſum dñi: oꝛiʒtingit:⁊ ſingulari pᷣꝛogatina oſculuʒ U aut quis ↄſiliariꝰ eius fuit⸗ Secd dicat de oꝛeſumit. Ehꝛiſte igit oſculũ eſt pleni mipi foꝛtaſſe aliquis. Tibi q̊ vnde inno tudo. Paulo ꝑticipatio. vt cũ illedeoꝛe. tuit qð nulli fateris cognitum creature? iſte tantũ de oſculo oſculatũ ſe gloꝛietur. Pꝛofecto vnigenitꝰ qͥ eſt in ſinu pris iße elix tamẽ oſculũ ꝑ qð nõ ſolũ agnoſcit cnarrauit. Enqrrauitdixijnõ mihi miſe⸗ de. ſ⁊ diligit pater qͥ nequach pleneco⸗ ro⁊ indigno. ſ plane Johi amico ſpõſi. gnoſcitur:nilicũ ꝑfectediligit. Dueĩ vo cuiꝰ hec verba iunt. Tõ ſolũ aũt:ʒo bis anima ſenſit aliañ in ſecreto ↄſcientie pãni euãgeliſte vtiq; diſ cipulo quẽ dilige ſue ſp filij clamantẽ abba pater:ip̃a ip̃a bat Ißs placita eni fuit deo ⁊ gia illius paterno ſediligi pᷣſumataffectu. q̃ eodem digna ꝓꝛſus noĩe⁊ dote ſpõſe. digna ſpõ ſeſpũ quo? fiiꝰ affectã ſentit. Lõfide qᷓ⸗ ſiampiexiby. digna denic; que recũberet cũq; es illa. cõfide nihil heſitans. Inſpi ſuꝑ pectꝰ dñi. Vauſit Joßes deſinn vni ritu filij filiã cognoſce te patris:ſponſam geniti:qð de paterno ßauferatille. Hec ſo kfilij ⁊ ſoꝛoꝛẽ. Vtroq; vocabulo eã que hu ius ipe tamẽtß ⁊ omnes quibo iſdẽ giebat infmodieſt iuenies appellari. Ad manũ magni ↄſilij angel· Vos diri amicos. eſt vnde idpbẽ:nõ multũ laboꝛabo. Uox qꝛ om̃ia quecũq; audiui a patre meo no ſponſieſtas ipᷣam. Veni ĩ oꝛtũ meum ſo feci vobis. auſit ⁊ paulꝰ· cuꝰ euãge roꝛ mea ſpõſa. Soꝛoꝛ ſiquidẽ eſt· quia er liů nõ eſt ab hoĩe neq; ab hoie illud acce Vno patre. Spõſaqꝛ in vno ſpũ · Hamſi pit:ſ ꝑ reuelatiõeʒ Jhuxi. Pꝛofectohi carnale matrimoniũ ↄſtituit duos in car— dm̃es tã feliciter qᷓ; veraciter dicere poſſũt nevn.cut nõ magis ſpũalis copula du Unigenitꝰ qͥ erat in ſinu patris iß̃e enar 03 diunget in vnoſpũ Deniq; qͥ adherʒ rauit nobis. Et illaenarratio qͥd eis niſi deo:vn ſpũs eſt. Sʒ audi etiã de patre: oſculũ fuit? Sʒ oſculũ deoſcuio⁊ nõde; amãter qᷓ;q; dignãter ⁊ filiã eã nomi⸗ oꝛe. Audiſ iquide oſculũ ð oꝛe · Ego⁊ pa nat? nibilominꝰ tanqᷓ; nurũ ꝓpꝛiã ad fi⸗ ter vnũ ſumꝰ· Itẽ. Ego in patre? pateri lij blandos inuitet amplexuſ. Audi inqͥt me eſt. Oſculũ eſt oꝛe ad os ſumptũſ ne filia⁊ vide ⁊ inclina aurẽ tuã: ⁊ obliuiſce mo appꝛopiat · Dſculũ plane dilectõis? Ie populũ tuũ ⁊ domũpatris tui.⁊cõcu⸗ pacis.ßʒ dilectio illa ſupeminet om̃ ſcien piſcet rex decoꝛẽ tuũ. Eccea quo iſta fla⸗ Verũta gitat oſculũ. O ſanctaaia reuerẽtiã habe — e. nſo uer nſi cir du Nr ure omi⸗ gaͤfi⸗ inqt iuiſc cõcu be 3 guoniãip̃eeſtdñs de tuꝰ fotaſſeñ oſen andus.ſed aboꝛãdus cum pre? ſpũſan⸗ cto in ſecula ſeculoꝝ Amen · Lcedamus iq a ad libꝝ. verbiſq; ſpõſe rõnem demꝰ ⁊ ↄſequentiã. Pendẽt ei ⁊ p̃ꝛupta nutãtabſq; pꝛincipio. Ideoq; pᷣmittendũ cui cõpetẽter cohereant. Po⸗ namus ꝓinde iſtos quos ſponſi ſodales diximꝰ:viſitãdi ſalutãdiqʒ gratia ſiẽ heri ⁊ nudiuſtertiꝰ:acceſſiſſe nũc qᷓ;ʒ a ſpon⸗ ſam ſubmurmurantẽ ⁊ tedentẽ reperiſſe. mirari cauſam ⁊ quaſi alloqͥ in hunc mo⸗ dum. Quid noui accidit? Quid te cerni⸗ mus ſolito triſtioꝛẽ: Que inopinatt mur muris cauſa? Certe cuʒ auerſd⁊ alienata ires poſt amatoꝛes tuos cũ quibus ma⸗ le erat tibi:cõpulſa tandẽ reuerti ad viruʒ tuũ pꝛioꝛẽ.nõne vt ſaltẽ merererꝭ tangere pedes. multis pᷣciby ⁊ fletib inſtitiſt Re colo inquit. Duid? Obtento eo ſimulq; accepta in oſculo pedũ indulgẽtia de of⸗ fenſis · num rurſuꝰ facta impatiẽs ⁊ tãta nequaqᷓ; dignatõe ↄtenta · ſed mairꝭ fa⸗ miliaritatis cupida.ſcðᷣam quoq; gratiã cadẽ qua pᷣus inſtãtia poſtulaſti ⁊ impe⸗ traſti.ita vt in oſculo manꝰadepta ſis vir tutes nõ paucas ⁊ nõ paruas? Nõ diffi⸗ teoꝛ ait. Et illi. Enimuero num tu es qᷓ̃ ſurare ⁊ obteſtari ſolebas ſi vnqᷓ; ad oſcu um manꝰ ꝑuenire daret᷑:ſufficere iã tibi⸗ nil te de cetero petiturã. Ego? uid igit oꝛte hoꝝ que acceꝑas quippiã ablatuʒ cauſaberis? Nibil. An vero times repeti⸗ tum iri. qð tibi de mala tůa pᷣſtina ↄuerſa tione indultũ pᷣſumpſeras? Non · Age ta men dic vñ queamꝰ ſatiffacere tibi Hon quieſco ait niſi oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui. Bratias de oſculo pedũ.gf̃as ⁊ de manꝰ ſʒ ſi cura eſt illi vlla de me.oſculet᷑ meoſcu looꝛis ſui. Nõ ſum in q̃ta.ß amo. Acce⸗ pi fateoꝛ meritis potioꝛa.ſ ꝓꝛſus inferio ra votis. Peſiderio feroꝛ. nõ rõne. Neqᷓ ſo cauſemini pᷣſumptionẽ vbiaffectio vꝛ ⸗ get. Pudoꝛ ſane reclamat.ſ ſupatamoꝛ. Nec ignoꝛo qꝛ honoꝛ regis iudiciuʒ dili git. ſʒ pᷣceps amoꝛ nec iudiciũ pᷣſtolatur. nec ↄſilio tẽperat᷑. nec pudoꝛefrenat᷑· pec rõni ſubijcitur. Rogo · ſupplico.flagito. oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui.En gf̃a ipſius multis iã annis caſte ſ obꝛiec vinerecu⸗ ro.lectiõi inſi iſto reſ iſto vicijs · oꝛõni incũ bo frequẽter. Uigilo 3 temptatões. reco⸗ gito annos meos ĩ amaritudineaie mee. Sine querela me arbitroꝛ qᷓ;tũ in meeſt duerſari inter frẽs. Superioꝛibo poteſta tib ſubdita ſum. egrediẽs ⁊ regrediẽs ad imperiũ ſenioꝛis. Aliena nõ cupio. mes potiꝰ ⁊ meparit dedi. In ſudoꝛe vultus mei comedo panẽ meũ · Leteꝝ qð in his om̃ibo eſt totũ ↄſtat de ↄſuetudine.ð dul cedine nihil. Quid niſi iuxta ꝓpham vi⸗ tula effraim ſum. docta diligere trituraʒ? Deniq; ĩ euãgelio qͥ hoc ſolũ qð facerede bet facit: ſeru inutiiis reputat᷑. Mãdata foꝛſan vtcũq; adimpleo · ſ aĩa mea ſiẽ ter ra ſine aqua in illis. Vt igit᷑ holocauſtuʒ meũ pingue fiat. oſculet᷑ me queſo oſculo oꝛis ſui. Pleriq; veſtꝝ mihi quoq; vt me mini in pꝛiuatis ↄfeſſionibꝰ ſuis ↄqueri ſolent vt ſuꝑ huiuſcemodi grentis animt anguoꝛe atq; hebetudine ſtolide mentis ꝙ ði ſcʒ alta atq; ſubtilia penetrare nedut rent · ꝙ de ſuauitate ſpũs aut nil aut parũ Eentirẽt. Quid iſti niſi ad oſculũ ſuſpirãt? Suſpirãt planeꝛ inbiãt ſpiritui ſpiẽtie ⁊ intellectꝰ. iutellectꝰ vtic; quo ꝑtingant ſapiẽtie qua guſtent qʒ intellectu app̃hẽ⸗ derint. Ego in hocipo affectu ſanctũ pu⸗ to oꝛaſſepphᷣam cũ diceret. Sicut adipe ⁊ pinguedine repleat᷑ aĩa mea:⁊ labijs ex⸗ ultatiõis laudabit os meũ. Oſculũ oĩno petebat vt illud oſculũ in cuiꝰ tactu pfu⸗ ſis labihs pinguedinege ſpñalis ſeq̃rer: qð alibi idẽ ipᷣe pᷣcat᷑. Repleat᷑os meñ lau de vt cantẽ gloꝛiã tuã: tota die magnitu⸗ dinem tuã. Peniq; ⁊ eructauit vbi guſta⸗ uit. Duã magna multitudo dulcedis tue dñe:quã abſcõdiſti timẽtiby te. Satis h oſculũ detinuit nos.⁊ nec dũ me illud vt veꝝ fatear digne ſatis expꝛeſſiſſe confido. Sʒ trãſeamꝰ ad reliqua.qꝛ id melius im pᷣſſum qᷓ; expᷣſſum innoteſcit. ¶ Sequit. Quia melioꝛa ſuntvbra tua vino fragrã tia vngentis optimis. Et hec vᷣba cuius ſint auctoꝛ nõ loluit᷑. relinquẽs nob libe re cõmẽtari cui potiſſimũ ꝑſone ↄueniãt Mibi vo nõ deeſſe vñ illa cõgruent᷑ aſſi⸗ gnẽ ſiue ſpõſeſiue ſpolo ſiueetiã ponſiſo dalib. Et pᷣmũ ſpõſe qualit ↄgruãt indi cabo. Interim ↄfabulãtibv illa parit arc illis:acceſſit ip̃e de quo ſermo ſuus⁊ tenerut᷑ al dim⁊ miſerehite· ibẽs appꝛopiat de ſeloquẽtib. Sic eun tibo in emaus ⁊ ↄferentib inter ſe · iocunꝰ qum ſe facundũq; exhibuit comitẽ. Nẽ⸗ peß eſt qð in euãgelio pollicct. Vbiduo vel tres ↄgregati fuerint in noĩe meo:ego ſum in medio eoꝝ. Et ꝑꝓpham · Anteqᷓ; (aityclamẽt ego etandiã. Adhuc loquẽti⸗ bus illis dicã:ecce aſſum. Ita ð nũc non vocatꝰ affuit⁊ delectatꝰ vᷣbis pᷣuenit pꝛe ceps. Arbitroꝛ ꝙ interdũ nec verba expe ctat.ſʒ ſolis cogitatõib aduocet᷑· Deniq; ait homo qͥ inuẽtus ẽ ᷣm coꝛ dei. Deſide rium paupeꝝ exaudiuit dñs:pᷣparatõem coꝛdis coꝝ audiuit auris tua. Attẽdite et vos vobis in om̃i loco · ſciẽtes qm̃ om̃ia vr̃a nouit.ſcrutãs coꝛda ⁊ renes deꝰ. qui finxit ſingillatim coꝛda veſtra.⁊ intelligit omia oꝑa vr̃a. Spõſa ð ſpõſum adeſſeꝑ ſentiẽs ſubſtitit. ſoudet enipᷣſumptiõis ĩ⸗ qua ſe dep̃henſam intelligit. Hã verecun dius id moliriꝑ internũcios exiſtimarat Woꝝq; cõuerſ ad ipᷣm: temeritatẽ ꝓut. valet excuſare conat᷑. quia melioꝛa ſunt(in quiens)vbera tua vino:fragrãtia vnguẽ tis optimis. Ac ſi dicat. Si altũ ſaꝑe yi⸗ deoꝛ au feciſti o ſponſe:qͥ ĩ dulcedine vbe⸗ rum tuoꝝtãta me dignatõe lactaſti:q̃tenꝰ õi metu tuicharitate nõ mea temeritate depulſo audeã plꝰ foꝛte qᷓ; expediat · Au⸗ deo ſane. pietatis memoꝛ · ĩimemoꝛ maie⸗ ſtatis. Vecꝙ verboꝝ ↄſequẽtia dicta ſint Nũcqᷓł ſit iſta vbeꝝ ſpõſi ↄmẽdatiovide amus · Duo ſpõſi vbera · duo in ipfo ſunt ingenite mãſuetudinis argumẽta ꝙ ⁊ pa tiẽter expectat delinquentẽ. ⁊ clement᷑ re⸗ cipit penitentẽ Bemina(inquã)dulcedo ſuguitatis exuberat in pectoꝛe dñi Jeſu. longauimitas videlicet in expectãdo.⁊ in donãdo facilitas. Et audi qꝛ nõ ſit in⸗ nentũ meñ:legis ꝓfecto de longanimita⸗ te. An diuitias bonitatis eiꝰ ⁊ patientie? longanimitatis ↄtẽnis? Itẽ. An ignoꝛaſ quia benignitas dei ad pniam te adduẽ? Lahoe ſiquidẽ diu ſuſpendit ſententiaʒ vltionis a ↄtemnẽte. vt qñq; exhibeat ꝗ̃ti am remiſſionis in penitẽte. Hõ vult eniʒ moꝛtẽ peccatoꝛis:ſʒ vt ↄuertatur ⁊ viuat „n Ponamꝰ exempla:? de altero vbere qð dictũ eſt remittẽdi facilitas · legi ⁊ de iba· QDuacũq; hoꝛal ingemuerit peccatoꝛ: pec catum ſuũ remittet᷑ ei·legis · Derelinquat impius viã ſuãiẽ vir iniquus cogitatões X „ 6 ad deñ noſtx. qm̃ multus eſt ad ignoſcen dum: pulcrs Dauid paucis cõpꝛehendit vtrũq; dicẽs· Longanimis ⁊ multũ mi⸗ ſericoꝛs Mnꝰ q̊ gemine bonitatis exp eri mẽto in eã ſe fiduciã excreuiſſe fatet ſpon ſa:vt auderet petere oſculũ. quid miꝝ(di⸗ cens ji ſic pᷣſumo de teo ſpõſe: que ð luis vberib tantã ſum experta abũdantiã ſu⸗ auitatis?Ergo ad audiendũ meꝓuocat dulcedo vbeꝝ tuoꝝ: non meoꝝ ↄfidentia meritoꝝ. D aũt dicit. Welioꝛa ſüt vbe⸗ ratua gr̃e quedetu i is vberib fluit efficacioꝛ mipi ẽad ſpũa⸗ lem ꝓfectũ qᷓ; moꝛdax increpatio pᷣlatoꝝ Pec ſolũ melioꝛa vino:ſed⁊ fragrãtia vn guentis optimis · qꝛ nõ mõ interne dulce dinis lacte pñtes alis:ſ bone quoq; opi⸗ nionis grato odoꝛe reſpergi abſentes · bo num habẽs teſtimoniũ ⁊ ab his qͥ intꝰet ab his q foꝛis ſunt. Mabes inqᷓ; lac intꝰ: ⁊ foꝛis vnguẽta. q̃quidẽ nõ eſſent quos lacteręficeres ſi nõ pᷣus odoꝛe attraheres Sane de his vngentis ſi ͥd dignũ cõſi⸗ derationeotineant vicebit᷑ poſt hec cũ eo vent fuerit vbi dicit in ↄſequentibꝰ. In xta ꝓmiſſum noſtꝝ hec ip̃a vᷣbaq̃ ponſe date ſunt:an ⁊ ſponſo ↄgruãt videamus Spõſa loquẽte de ſpõſo: repẽte(vt dite⸗ ram)adeſt ile. annuit voto· dat oſculum. impletq; in ea ᷣmonẽ qͥ ſcriptꝰeſt. Deſide — tuoꝝ currimꝰ. ¶ Hũcin E rium coꝛdis ei tribuiſti ei.⁊ volũtate la⸗ bioꝛũ eius nõ fraudaſti eũ. Quod ⁊ꝓbat ex eius vbeꝝ repletione. Tãte nempe effi cacie oſculũ ſanctũ eſt vtex ipßᷣo moxeum arceperit illud ſponſa cõcipiat: tumeſcen tibus nimiꝝ vberiby⁊ lacte quaſi pingue ſcentibus in teſtimoniũ. Quib ſtudium eſt oꝛare frequẽter:experti ſũt quod dico⸗ Sepe coꝛde tepido ⁊ arido accedimꝰ ad altare. oꝛationi incũbimus. Pꝛeſiſtentib aũt repẽte infundit᷑ gr̃a. pingueſcit peciꝰ repletviſcera inundgtio pietatj·⁊ ſiſit qui pᷣmat. lac ↄcepte dulcedinis vbertim fun dere nõ tardabũt. Dicat d. Mabes ſpõſa qð petiſti.⁊ tibi ſignũ. qꝛ melioꝛa facta ſunt vberg tua vino · Hincte ſcʒ noueris oſculũ accepiſſe ꝙ te ↄcepiſſe ſentis. Vñ ⁊vbera tibi intumuerũt.facta vbertate la ctls melioꝛa vino ſciẽtie ſecuiaris. que q qem inebꝛiat:ſed eurioſitate nõ charitate ——— ——*—.———.— .————————— ———— v—— —————— W 5 implens nõ nutriss. inflãs nõ edificans. ingurgitans nõ ↄfoꝛtãs. Sʒ demꝰ ⁊ ſo⸗ dalib iſta depmere. niuſteinqũt)mur „ muras aduerſuʒ ſpõlum · q id pł valet qð ille iam deditqᷓ; qð tu petis · Dõ enim poſtulas.te qdẽ delectat ßybera quibus paruulos alis q̃s 7 paris. melioꝛg hocẽ. „ neceſſarioꝛa ſunt vino ↄtem platõis. Ali⸗ nd ſiquidẽ eſt qð vnt letificat coꝛ homi⸗ nis.⁊ aliud qð edificat multos. Nam? ſi Rachel foꝛmoſioꝛ. ß; Lia fecũdioꝛ ẽ Ho liergo nimis inſiſtere oſculis ↄtemplatõ nis. qꝛ melioꝛa ſunt vbera pꝛedicstionis ¶ ccurrit? alꝰ ſenſus quẽ quidẽ nonꝓ poſuerã ſʒ minimepᷣteribo. Vt quid eniʒ pba hec nõ magi ↄnenire eiſipᷣis dicamꝰ quib peit in ſolcitudine tãqᷓ ꝑaruul ma ter aut nutrix: Hec enĩ equaniiniter ferũt fuuencule⁊ tenere adhuc aĩe illam vaca⸗ re quieti. cuiꝰ pleniꝰ erudiri doctrina ⁊ ex emplis infoꝛmarideſiderãt. An nõ deni⸗ q; taliũ in ſubſequẽti cõpeſcitur inquietu do.vbi ſub graui ↄteſtatione ꝓhibsnt᷑ ſu⸗ ſcitare dilectã quonſq; ip̃a velit? Me ita⸗ m; ſentiẽtes oſculis inhiare ſpõſam:ſecre⸗ tũ querere ſibi:fugitare pubiicũ: declina⸗ re turbas:?⁊ cure ipᷣaꝝ ꝓpꝛiã pᷣferre qetem noli inquiũt noli: quia maioꝛ in vberibh: qᷓ in amplexibo fructus exiſtit. Per ea ſiq dem nos vẽdicas a carnalib deſiderijs: que militãt aduerſus auimã. eripis mun do ⁊ acquiris deo. Voců eſt quèd aiunt quia melioꝛa ſunt vbera tua vino- Car⸗ nis(inquiũt)voluptatẽ qua paulo añ tã⸗ ÿ vino ebꝛie tenebamur vincũt he quas tua nobis vbera ſtillantpelicie ſpũales. Et pulcrevino comparãt carnalẽ affectũ Htenĩ vua ſemel expꝛeſſa nõ habet iã qð denuo fundat: ſʒ ppetua ariditate dãnat· ſic caro in pſſura moꝛtis ab om̃i pꝛoꝛſus ſua delectatiõe ſiccat᷑. nec vltra reuireſcit ad libidines. ñ ꝓpha. Omis caro fe⸗ num.⁊ omis glia eiꝰ tãqᷓ; flos feni· Exic ratum eſt fenum et cecidit flos. Et apo⸗ ſtolus. Dui ſemiĩatin carne decarne? me tet coꝛruptionẽ. Et rurſum. Eſca ventri 2 vẽter eicis.deꝰ aũt ⁊ hũc ⁊ has deſtruet Vide aũt ne non carnitiñ̃ ß ⁊ mũdo foꝛ te cõpetatiſtaꝓpoꝛtio. Siquidem xipſe trãſit ⁊ ↄcupiſcẽtia eiꝰ.⁊ cũ om̃iaq̃ ĩmun do ſunt:finẽ habeãt. finis eoꝝ non erit fi⸗ nis. Vexꝝ vbera nõ ſic. Vecenĩ cũ echau ſtafuerint·rurſum ð fonte matemipecto kis ſumũt qð ꝓpinẽt ſugẽtib. Weritoʒ inde melioꝛa carnis ſeculi ve amoꝛe aſe⸗ runt᷑ vbera ſpõſe. q̃ nullo vnq; lactentiuʒ numero arefiũt:ß p abundãt de viſ ceri⸗ bus charitatis vt iteꝝ fluãt. luminaſi⸗ .„ quidẽ fluũt ð vẽtre eiꝛfitq; in ea fons a3̃ — ſalientis in vitã eternã. Cumulat᷑ deinde laus vbeꝝ fragrantia vnguentoꝝ · ꝙ non ſolũ vᷣboꝝ ſapoꝛe paſcãt:ſed ⁊ factoꝝ opi nione redoleãt. Jã que ſint vbera? quo tu mida lacte? qualiby delibuta vuguentis? ſub alio ßᷣmonis pᷣncipio chꝛiſto adiuuã te mõſtrabimꝰ. Qui cũ ꝑatre⁊ ſpũſancto viuit ⁊ regnatdeus ꝑ om̃ia ſecula ſeculo⸗ rum. Amen. Sermo x. On ſũ ego pꝛ e n fundi ſenſus neq; adeo ꝑſpica⸗ ⸗ cis ingenij vt noui quippiã ex me alinuenire poſſiz · Szẽ fons magn? ⁊ indeficiens os Pauli qð patet ad nos· De ipᷣo haurio mihi etiam nunc in oſten ſione vbeꝝ ſpſe · ſicut ⁊ frequenter ſoleo. Baudere inqt cũ gaudẽtiby:flere ci flen⸗ tibus. Waterni bꝛeuit expᷣmũt affectus qꝛ nec dolere ꝑuuli nec valere q̃unt abſq; ila que genuit. Vtrobiq; neceſſe eſt ſuis cã põfoꝛmari viſcerib· Igit᷑ iuxta Pauli ſntam duas illas affectiões duobo ſpõſe vberibo aſſignabo.cõpaſſionẽ vni. ⁊gꝛg „ tulatõem alteri. Alioqͥn paruulaeſt? nõ dũ nubilis ſinð dñ vbera miſit · iſevide licet neq; ad cõgaudendũ ſentiat ꝓmptã neq; ꝓnam ad cõdolendũ. Talis ſi foꝛte ad regimẽ aĩaꝝ ſeu ad officiũ pᷣdicatiõi aſſumit᷑. alijs qͥdẽ nõ ꝓdeſt: ſibi vᷣo obeſt plurimũ. Poꝛro ſeſe ingerere qnte impu⸗ detie eſt; Sʒ redeamꝰ ad vbera ſpõſe. ac ꝓ diuerſitate vbeꝝ diuerſas ⁊ lactis ſpẽs pponamꝰ. Hã ↄgratulatio qdẽ erhoꝛta⸗ tionis. cõpaſſio pᷣo ↄſolatõis lac fundit. Poꝛro vtrãq; ſpẽm ybertim celitꝰ irroꝛa⸗ ri pio pectoꝛi ſuo ſpũalis mñtotiẽs ſentit quotiẽs oſculũ ſůmit. Videas eam moꝝ plenis vberib paruulis incubare lactan dis.⁊ ex vno qͥdẽ ↄſolatoꝛia.ex altero vᷣo exhoꝛtatoꝛia vberiꝰ miniſtrare ꝓut ſingu lioouenire videbit. erbicaula. Siquẽ forteex his qͥs genuitĩ enãgelio dep̃hen U derit foꝛtialiq̃ tẽptatiõe ↄcuſſum: t inde 8 Bermo turbati actriſtẽ puſllanimẽc; factũ non poſſe iã ferre vim tẽptatõis. quõ ↄdolet! quõ mulcet?quõ plãgit?quõꝰſolatꝰquot urgumẽta pietat mor repperit qbus eri⸗ ſipmptũ. ſi alacreʒ ſi bñ pficientẽ cognouerit exultat. aggre⸗ ditur ſalutaribꝰ monitꝭ. accẽdit amplius inſtruit de qͥbo põt vt ꝑſeueret: vtq; ĩme⸗ lius ſpꝓficiat echoꝛtat᷑. Om̃ibo ſe confoꝛ mat. oĩm in ſe trãffert affectꝰ. mr̃em ſede⸗ niq; ꝓbat nõ minꝰdeficiẽtiũ qᷓ; ꝓficiẽtiũ. Quãri bodie ſecꝰ affect?ꝰ ſe oñdũt.de his dico qͥ aĩas regere ſuſceperũt. Oð enĩ ſine miſerabili gemitu dicendũ nõ eſt. chꝛiſti oppꝛobꝛia.ſputa.flagella· clauos. lanceã crucẽ.⁊ moꝛteʒ · hec oĩa ĩ foꝛnace auaricie ↄflant.⁊pfligãt in acquiſitionẽ turpis q̃⸗ ſtus.⁊pᷣciũ vniuerſitatis ſuis marſupis inciudere feſtinãt. Hoc ſolo ſane a Juda ſcariothis differẽtes ꝙ ille hoꝝ om̃eemo lumentũ denarioꝝynumero cõpẽſauit.iſti voꝛacioꝛi ĩglunie lucroꝝ infinitas exigũt pecunias. His inſatiabili deſiderio inhi ant. ꝓ his ne amittãt timẽt.⁊ cũ amittunt dolẽt haꝝ ĩ amoꝛe quieſcũt qᷓ;tũ dũtaxãt libeꝝ eis eſta ſeruãdi vel augmẽtandi cu⸗ m.Znimaꝝ nec reputat᷑ caſus nec ſalus. õ ſunt ꝓfecto matres · q̃ cũ ſint de cruci fixi patrimonio nimiũ incraſſati.impin ⸗ guati. dilatati.nõ cõpatiunt᷑ ſuꝑ ↄtritiõe Joſeph · Que mater eſt nõ diſſimulat ha pet vbera ⁊ nõ vacua. Baudere cũ gaudẽ tiby:flere cũ flẽtibʒ nouit·nec ceſſat expꝛi mere de ybere qͥdẽ ↄgratulatõnis lac ex⸗ hoꝛtatõnis · de vbere vᷣo cõpaſſionis lac cõſolatiõis. Et de ſpõſe vberib ⁊ vberuʒ lacte iſta ſufficiãt. ¶ Jã qualib etiam vn⸗ guentis eadẽ vbera redoleãt indicabo.ſi tñ veſtris oꝛõniby iuner vt qð inde mihi ſentire datũ eſt: detur ⁊eloqͥ digne ad au⸗ dientiũ vtilitatẽ. Alia ſpõſi atq;alia ſpõſe vnguẽtg ſnnt: quẽadmodum ⁊ ſua cuiq; vbera. Sʒ de ſpõſi qͥ in loco tractanduʒ ſit:ſuperꝰpᷣfixũ eſt. Nũc ſpõſe vnguẽtis intẽdamꝰ. Idq; attentiꝰ tãqᷓ; his que ſcri ptura nõ mediocriter tõmendauit.ita vt ea ꝓnunciauerit nõ ſimpliciter bona: ſed optima. Et pono diuerſas ſpẽs vnguen toꝝ: quo ex pluriby ea que potiſſimũ ſpõ⸗ ſe vberibogruãt eligamꝰ. Eſt vnguentũ tritionis:⁊ eſt vnguentũ deuotõis:eſt⁊ pletatis Pꝛimũ pungitiuũ:doloꝛem fa ⸗ ciens. Sechndũ tempatiuũ: doloꝛẽ leni ens. Tertiũ ſanatiuũ:etiã moꝛbuʒ expel⸗ lens. Nnncde ſingulis iatius diſſeramꝰ. Eſt ergo vnguentũ qð ſibi ↄficit anima multis irretita criminiby. ſitñ incipit co⸗ gitare vias ſuas:colligat. ↄgregat.conte⸗ ratq; in moꝛtariolo ↄſciẽtie multas ac va rias ſpecies peccatoꝝ ſuoꝝ.⁊ intra eſtuan tis pectoꝛis ollã ſimul om̃ia coquat igne quodã penitẽtie ⁊ doloꝛis vt poſſit dice⸗ recũ ꝓpheta · Concaluit coꝛ mrũ itra me 2 in meditatiõe mea exardeſcet ignis. Ec ce hocaſt vnũ vnguentũ quo anima pec⸗ catrir ſua cõuerſionis pꝛimoꝛdia cõdire debet · plagiſq; ſuis recentibuſ adhibere. Pꝛimũ nãq; ſacrificiũ deo ſpũs cõtribu⸗ latus. Quãdiu qᷓ nõ habet tãq; pauper? inops vndeſibi meliꝰ acpᷣcioſꝰcõponat vnguentũ.nõ negligat parare interĩ iſt. licet de vilib ſpeciebo.quia coꝛ ↄtritum? humiliatũ deꝰ nõ deſpiciet. Tanto auteʒ minus vile diuinis apparebit cõſpectib quanto plus ſibi illa vliuerit in recoꝛdati one peccatoꝝ ſuoꝝ. Tgmen ſi illo viſibili quoiſibilitervncti a peccatrice coꝛpoꝛei pedes dei referunt᷑ in euãgelio. inuiſibile hoc ⁊ ſpũale fuiſſe dicimus figuratũ: nõ omnino vile reputare poterimus? Quid enim de illo legitur? Et domus(inqͥthim pleta eſt ex odoꝛe vnguẽti. Peccatric ma nibus diſtillaba.⁊ extremis mẽbꝛis coꝛ poꝛis.ill eſt pedib fundebatur ⁊ ñ non vſq; adeo ↄtemptibile aut vile fuit quin totã domñ vis aromatũ ⁊ ſuauitas reple ret odoꝛis. Do ſi attendamꝰ quãta in vni us peccatoꝛis ʒuerſione fragrãtia reſper gatur eccłia.⁊ quãtis fiat odoꝛ vite ad vi taʒ quiuis penitẽs ſi pnblice ꝑfecteq; pe⸗ niteat: ꝓfecto de hoc eque indubitanter ꝓnnnciabimꝰ: quia domꝰ impleta eſter odoꝛe vnguenti. Deniq; ⁊ ſupernas bea⸗ toꝝ manſiones attingit pnie odoꝛ.ita vt ſteſte ipᷣa veritate)magnũ gaudiũ ſit iter angelos dei ſuꝑ vno peccatoꝛe penitẽtiã agente. Baudete penitẽtes · puſillanimes ↄfoꝛtamini.vobis dico quos nuper con nerſos de ſeculo:⁊ a vijs veſtrĩ pꝛauis re⸗ cedentes excepit mox amaritudoꝰ? confu ſio animi penitẽtis· ac velut recentiũ ad⸗ hrc vulneꝝ doloꝛ nimius excruciat ⁊ ꝑ⸗ turbat. Secure manus veſtre diſtillent mimeamaritudinẽ in ſalubꝛẽ hãc vnctõʒ ——— 8. — — — — — „ * quia coꝛ ↄtritũ ⁊ humiliatũ deus non de ſpiciet. Hõ eſt om̃ino ſpernẽda nec vilis eſtimãda puiuſcemodi vnctio · cuiꝰ odoꝛ non ſolũ hoĩes ꝓuocat ad cðꝛrectionemt ſed ⁊ angeios ad exultatiõʒ iuitat· e *. — eſt vnguentũ tãto iſto ꝓfecto p̃cioſiꝰ.qᷓ;to de melioꝛiby cõpoſitũ ſpecieb · Huꝰ ſi „ dem ſpecies ne longe q̃rant᷑.penes nos? abſq; difficultate reperimꝰ ac de nr̃is oꝛ tulis taliũ pfacile copiã tollimꝰ quotienſ cũq; neceſſitas poſcit. Quis enĩ nõ ſatis — deꝓprio cũ vult ad manũ hʒ iniquitates ⁊peccataſi nõ diſſimilat: He aũt ſunt ſi⸗ cut recognoſciti ſpecies vnguen pꝛimi qð iam deſcripſimꝰ. Iit vᷣo ſecũdi hꝰ aro mata terra noſtra nequaqᷓ; pfert· ſedꝓcul ⁊de vltimis finib ea nobis ↄquirimus. Hempe om̃e datũ optimũ: ⁊ gm̃e donu ꝑfectũ deſurſum eſt deſcẽdẽs à pr̃elumi⸗ num. it enĩ vnguentũ iſtud de di uinis collatis humano generi bñficijs· Velix qͥ ĩa ſibi ſtudioſe colligere ⁊ añ mentis ſue oculos digna cũ gfarũactione reducere — curãt. Pꝛofecto cũ fuerint in vaſcuio pe⸗ ctoꝛis piſtillo crehꝛe meditatiõis cõtuſa: atq; ↄtrita deindeq; igne ſancti deſiderij ſimul decocta oññ̃ia.⁊ demñ impinguata oleo leticie:erit vnctio longe pᷣcioſioꝛ: ex: cellentioꝛq; pᷣoꝛe. Sufficit ad ꝓbandum eð teſtimoniũ qͥ ait· Sacrificiuʒ laudis ponoꝛificabit me · Nec dubiũ quin erci⸗ tet ad laudandũ bñficioꝛum recoꝛdatio- Poꝛro cũ ſcriptura hoc ſolũ teſtrt᷑ de illo alio quia nequaqᷓ; deſpiciẽ᷑:liquet ampliꝰ eſſe cõmendatũ qð ⁊ honoꝛificat· Deni⸗ q; illud pedibꝰ apponit᷑· ß capiti. Si enĩ in chꝛiſto caput ad diuigitatẽ referẽdum eſt. dicẽte Paulo. caput chꝛiſti de'· ꝓcul⸗ „ dubio caput vngit qͥ gr̃as agit · qm̃ deuʒ tangit:nõ hominẽ.Hõð qꝛ põ ſit homo 4 deus eſt. ſiquidẽ deꝰ ⁊ hono vn eſtchꝛi⸗ ſtus. ß qꝛ oſe bonũa deo: nõ ab hoie eſt etiã ipᷣm qõ ꝑhominẽ miniſtrat. Pꝛofe⸗ cto enĩ ſpũs eſtqͥ viuificat. caro nõ ꝓdeſt quicq;. Pꝛopterea ⁊ maledictus qui ſpeʒ — ſuã ponit in homie· qm̃ ⁊ ſi ſpes nña tota merito pendet ex hoie deo.nõ tñ quia hõ ſed q deẽ. Itac ilð pedib hoc capiti echibet᷑. am̃ ⁊ humiliatio contriti coꝛdis humilitati ↄgruit carnis. ⁊ maieſtatẽ de⸗ * cet gloꝛificatio · En quale vnguentũgpo ſui vobis· quo ſe nimiꝝ tangi caput illud tremendji dncipatiby nõ ducit indianu jmmo ⁊ honoꝛis inſigne indicat dicens. Sacriticium laudis honoꝛificabit me· uãobꝛem nõ eſt paupis ⁊ iopis ſcupu ſilli coꝛdis anĩe cõficere iſtiuſiodi vncti onem. nempecuiꝰ aromata⁊ ipecies ſola 3 vfidentia poſſidet· que tñ delibertate ſpi⸗ ritus ⁊ coꝛdis puritate deſcẽdat. Que ei puſillanimis eſt⁊ modicefidei mens ret ſue familiaris tenuitate ↄſtringit᷑ nec va let pᷣ inopia ociariad vacandũ diuĩs lau dibus ſeu his q̃ laudes pariũt in tnẽdis beneficijs. Et ſi quãdo certeconat᷑ aſſur“ gere:ↄfeſtim domeſticaꝝ neceſſitatum cu ris vꝛgentiby reuocat᷑ ad ſug: in ſecõ pꝛi mi ppꝛia egeſtatecõpellit · Dſihni mi⸗ 2 ſerie queritur ame cauſa. dicã ꝙipiin vo bis ſniſi falloꝛ) auteſſe aut fuiſſe recoono ſcetis. Duabo de cauſis videtur mihihu⸗ 8 iuſcemodianimiegritudo ⁊ diffidẽtia ſo „ lere cõtingere · aut de nouitate vic uerſionis · aut certe de Zuerſationis tepo⸗ re.enã ſi in cõuerſione longů tempꝰhabu erit. Vtrũc ꝓfecto humiliat ⁊ deijcit cõ ſcientiã ⁊ inquietam facit · dum ſiue ꝓtẽ⸗ poꝛe ſiue ꝝ tepoꝛe antiquas animi paſſio nes nec dũ in ſe emoꝛtuas ſentit. ⁊ eceſſe pinde habens reſecandis intẽdere deco? dis oꝛtulo ſpinis iniquitatii? vꝛticis cu piditatũ:longius a ſemetipſa euagari hõ ſipit Auid enim: Qui laboꝛat in gemitu ſuo.poterit ne ſimul ⁊ indei laudib exul⸗ tare: Quonã modo in oꝛe gementis? plã gentis ſonabit pariter illud Eſaie. gratia rum ſcʒ actio:⁊ vox laudis? Nam ſicuta ſapiente accepimꝰ Muſica in luctu im⸗ poꝛtuna narratio eſt. Deniq; gr̃arũactio — beneficiũ ſequit᷑:non pᷣcedit · Que autem adhuc in triſticid eſt anima. beneficio nõ gaudet: ſed indiget. Habet 5 vnde p̃ces bfferat. nõ aũt vñ referat grates · Ouõ eni recolet beneficiũ qð nõ accepit? Merito ꝓinde dixi.nõ eſſe anime pauꝑis cõficere poc vnguentũ. qð de recolẽdis diuĩs be⸗ neficijs componi debẽt. quoniã non põt videre lucẽ donec tenebꝛas intuet᷑. Hem⸗ pe in amaritudihe eſt. occupatq; memoꝛi am triſtis recoꝛdatio peccatoꝛũ.nec libet letũ quippiã ſimul admittere. Idcircota lib denũciat ſpũs ꝓpheticus dicẽs. Ua num ett vobis añ iucẽ ſurgere: QOuod eſt. ruſtra ſurgitis ad intuẽda Sefich 5 tate videlicʒ cõ Bermo delectant:niſi dus recepto lumie ↄſolati vnis de reatib qͥ ↄturbant. Nõ eſt dᷣ pau perum hoc vnguentũ. Sʒ videteq nam de eiꝰ copia nõ immerito gloꝛient. Ibãt gandẽtes apłi a cõſpectucilij. quoniaʒ digni habiti ſunt ꝓnoĩe Jeſu ↄtumeliaʒ pati. Multũ ſibiꝓfecto inſtillauerant de pinguedine ſpũs · quoꝝ lenitas non dico verbis:ſ nec vᷣberiby ceſſit. Erãt eni diui tes in charitate.q̃ nullis exhaurit᷑ expen ⸗ ſis· et de ip̃a facile holocauſta medullata offerre ſufficiebãt. Vundebãt paſſim ſu⸗ dantia pectoꝛa liquoꝛẽ ſanctũ quo imbu ta plenꝰ crãt. quãdo loquebãt᷑ varijs lin guis magnalia deiput ſpũſſanctꝰ dabat loqui illis. Vec dubiũ quin ⁊ illi abun⸗ darent iſdẽ vnguentis quib apoſtołꝰ te⸗ ſtimoniũ ꝑhibebat dicẽs. r̃as ago deo meo ſempp vobis in gratia dei qᷓ data eſt vobis in chꝛiſto ieſu.qꝛ in om̃iby diuites facti eſtis in illo.in om̃i vᷣbo ⁊ in om̃i ſci⸗ entia.ſicut teſtimoniũ chriſti ↄfirmatum eſt in vobis.ita vt nihil vobis deſit ã vlla · g̃a · Vtinã ⁊ꝓ vobis ego has ipᷣas gra⸗ Nas referre poſſim vt videã vos diuites in virtutibꝰ · alacres in laudibꝰ dei ſpñali hac pinguedineabundantius redundan tes in chꝛiſto ieſu domino noſtro. Sermo ri. „„ xi in fine ſer⸗ —— d monis nec me iterare piget. ꝙ cupiã vos om̃es fieri ſace vn ⸗ cctiõis participes.illiꝰvidelicet in qua dei bñficia cũ leticia ⁊ gp̃axꝝactiõe recolit ſan cta deuotio. Hoc enĩ bonũ eſt.tũ ꝓpt᷑ re⸗ leuãdos vite pᷣſentis laboꝛes.qͥ vtiq; tol lerabilioꝛes nobis fiũtexultãtitv ĩ laude dei.tũ qꝛ nibil ita ꝓpꝛie quendã terris reß ſentat celeſtis habitatõnis ſtatũ ſicut ala critas laudantiũ deum.ſcriptura dicente Beati qui habitãt in domo tua dñe: in ſe cula ſeculoꝝ laudabũt te. De pᷣcipue vn guento puto dixiſte ꝓpham. Ecceqᷓ; bo⸗ num ⁊q; iocundũ habitare frẽs in vnñ. ſicut vnguẽtũ in capite.Heq; enĩ poꝛi vi det᷑ ↄgruere poſſe. I llud enĩ? ſi bonuzſit nõ eſttamẽ iocundũ.qꝛ recoꝛdatio ꝓctõ⸗ rũ amaritudinẽ facit nõ iocunditatẽ Sʒ nec qᷓ illud faciũt in vnũ habitãt. cũ qͥſq; pctã ꝓpꝛia lugeat atq; deploꝛet. Qui vᷣo in graxactiõe verſunt᷑: deñ ſolũ intuent᷑ ⁊ cogitãt. ac ꝑhoc ipi ve habitãt in vnum. Bonũ eſt aũt qð faciũt. qꝛ ſeruãt ei inſtiſ ſimegliam euꝰ eſt.⁊ nihilominꝰiocũduʒ qꝛ delectat. Quãobꝛeʒ ſuadeo vob amicꝭ meis reflectere interduz ꝑedè s moleſta⁊ anxia recoꝛdatõe viaꝝ vr̃aꝝ:⁊ enadere in itinera planioꝛa ſerenioꝛis memoꝛie bene ficioꝝ dei. vt qͥ in vobis ↄfundimini: ip̃i us intuitu reſpiretis. Uolo vos experiri illud qð ſanctꝰꝓpheta ↄſulit dicẽs. Dele ctare in dño ⁊ dabit tibi petiones coꝛdis tui.Et quidẽ neceſſariꝰ doloꝛꝓ pctis: ſʒ ſi non ſit ↄtinuꝰ. Sane interpolet᷑ letioꝛi recoꝛdatõe diuine benignitatꝭ:ne foꝛtep̃ triſticia induret᷑ coꝛ.⁊ deſperatõe płꝰpere at. Miſceamꝰ abſintheo mel. vt ſalubꝛis amaritudg ſalutẽ daritũc poſſit: cum mi xto tpata vulcoꝛe bibi poterit. Audi deni q; deũ quomõ ip̃e ↄtriti coꝛdis temperat amaritudinem?quomõ puſillanimẽ a de ſperationis baratro reuocat?quõ blãde⁊ fidelis ꝓmiſſionis melle merentẽ ↄſolat⸗ erigit diffidentẽ?it perꝓpham. Egoĩ⸗ frenabo os tuũ laude wea ne intereas. 5 eſt. nę intnitu facinoꝝ iuoꝝ nimi incur⸗ ras triſticiã:atq; inſtar effrenis eqͥ deſpe⸗ raꝰ in pᷣceps ruas ⁊ pereas. Vreno te(in qjt)inhibebo indulgẽtie mee ·⁊ meis lau⸗ dibyerigã.reſpirabiſq; in bonis meis q ð tuis ↄfunderꝭ malis. dñ me ſane benigni oꝛẽ qᷓ; te culpabilioꝛẽ inuenies. Moc 4 no ſi infrenatꝰ fuiſſet Cayn: neq̃qᷓ; deſpe⸗ rãdo dixiſſet. Maioꝛ eſt iniqtas meaqᷓ; vt veniã merear. Abſit abſit. Maioꝛ enĩ eſt erꝰ pietas qᷓ; q̃uis iniqtas. Jõ iuſtus nõ ↄtinue ß t̃ jn pᷣncipio ßᷣmonis accu ſatoꝛ eſt ſui. Podo aũt in dei laudes extre ma ßmonis claudere ↄſueuit. Uidete de⸗ niq; iuſtũ oꝛdine ꝓcedenteʒ. Logitaui Git)vias mead:⁊ ↄuerti pedes meos ĩte⸗ ſtimonia tua.vt vidcelicʒ qͥↄtritõʒ ⁊ infeli citatẽ in vijs ꝓpꝛijs ꝑpeſſus fucrat:ĩ via teſtimonioꝝ dei delectaret᷑ ſiẽ in oĩbo diui tijs · Et vos igit᷑ exẽplo iuſti ſide vobis ĩ hüulitate ſentitj.ſentiteꝛ dedñoĩ bonitate Si eni legitfapud ſapiẽtẽ. Sẽtite ð do mino ĩ bonitate:⁊ ĩ ſimplicitate coꝛdis qᷓ rite illũ.ð autẽ facile mẽti ꝑſuadet diuine munificẽtie frẽns ĩmo ↄtinua recoꝛda⸗ tio. Alioqn quõ ĩplebit᷑ aplicũ illð.in oĩ⸗ buð gras agẽtes · ſicap qbgiedebent̃a ——— —————— ———— —— ———— —,— roꝛde recefferint? Nolo vos iudaico nota ri oppꝛobꝛio ð qͥbo ſcpᷣturateſtat ꝙ nõ fu erint memoꝛes bñfactoꝝ eiꝰ: a mirabiliũ eqᷓ oſtẽdit eis. Uerũ qm̃ bona q̃ largiri moꝛtaliby non celſat miſericoꝛs ⁊ miſera⸗ toꝛ dñs recolere⁊ recolligere oĩa om̃i hoĩ impoſſibile ẽ(qͥs eĩ loquet᷑ potẽtias dñi⸗ auditas faciet oẽs laudes eiꝰid ſaltẽ qð pᷣcipuũ eſt ⁊ maximũ opꝰ videlicʒ nñ̃ere⸗ demptiõis a memoꝛia redẽptoꝝ aliq̃tenꝰ nõ recedat. In q̃ oꝑe duo potiſſimũ que nũc occurrũt vr̃is ſtudijs intimare cura⸗ bo. Et qᷓ; paucis ad ↄpẽdiũ potero.me moꝛ illiꝰ ſnie. Da occaſionẽ ſapiẽti?⁊ ſapi entioꝛ erit. Duo ð illa ſũt modꝰ ⁊ fructus Et modcꝰ qͥdẽ: dei exinanitio ẽ. fructꝰ vᷣo nr̃i de illo repletio. Hoc meditari ſaacte ſpei ſeminariũ eſt.illud ſũmi amor incen tiuũ. Utrũq; ꝓfectibo nr̃is neceſſariũ.ne aut ſpes mercẽnaria ſit ſi amoꝛe nõ comi tet᷑ aut amoꝛ tepeſcat ſi infructuoſꝰputer̃ Poꝛro fructũ talẽ expectãꝰñi amori.q̃lẽ ip̃e quẽ amamꝰꝓmiſit. mẽſurã(inquiẽs) plenã ⁊ ↄfertã ⁊ coagitatã ⁊ ſuꝑeffiũentẽ dabũt in ſinũ veſtrñ Mẽſura iſta(vt au⸗ dio)erit ſine mẽſura. Sʒ velim ſcire ouðꝰ rei futura ſit illa mẽſura vel potiꝰ illa ĩmẽ ſitas qᷓ repꝛomitti?? Oculꝰnð vidit deus abſq; te:q̃ pᷣparaſti diligẽtib te. Dic nob tu qͥ p̃paras qͥd pᷣparas?E redimꝰ.ↄfidi mus reuera ſicꝓmittis.replebimuri bo⸗ nis domꝰ tue. Sʒ qͥby qᷓſð bonis vłqua⸗ liby7foꝛte frumento · vino. oleo. auro. atq; argẽto · lapidibꝰve pᷣcioſis? Sʒ hec noui mus ⁊ vidimꝰ ⁊ videmꝰ ⁊ faſtidimꝰ. Id querimꝰ qð ocułꝰ nõ vidit.nec aur audi unit. nec ĩ coꝛ hoĩs aſcẽdit. Doc placʒ. hoc ſapit.ð delectat:inqͥrere qðcũq; eſt illud. Erütlinqͥt)om̃es docibiles dei.⁊ ip̃eerit om̃ia ĩ oĩly. ¶ Utaudio plenjtudo quaʒ expectamꝰa deo. nõ erit niſi de ðᷣo · Duis vo cõpꝛehẽdatqᷓ; magna mltitudo duice dinis in bꝛeui iſto fᷣmone cõpꝛehenſa ſit. erit deꝰ oĩa in oĩlv t de coꝛꝑe taceã.in gia tria intueoꝛ.rõnem.volũtatẽ.memo ⸗ riã.⁊ hec tria ipᷣam aĩam eſſe:quãtũ cuiq; hoꝝ in p̃ſenti ſeculo deſit de ĩtegritate ſua 2 ꝑfectiõe:ſentit om̃is qͥ ambulat in ſpũ. Vuare hrniſi qꝛ deꝰ nõdũ eſt oĩa in oĩby. Binceſt ꝙ⁊ rõ ſepiſſime ĩ iudicijs fallit᷑. ⁊ volũtas q̃druplici ꝑturbatiõe iactat᷑· x memoꝛia multiplici obliuione cõfundit᷑. . Triplici huic vanitati nobilis creatura ſubiecta eſt nõ volẽs · in ſpe tñ. Nã quire⸗ plet in bonis deſideriũ aĩe:ip̃e ratõifutu⸗ rus eſt plenitudo luc:ipᷣe volũtati multi⸗ tudo pacis:ip̃e memoꝛie ↄtinuatio eterni tatis. O vitas.charitas·eternitas. O be⸗ ata ⁊ beatificãs trinitas. ad te mea miſe⸗ ra trinitas miſerabilit ſuſpirat:qĩ a tein feliciter exulat. Diſcedẽs a te quãtis ſe in⸗ tricauit erroꝛiby.doloꝛibo ·timoꝛib. Meu me qualẽꝓ te cõmutauimꝰtrinitatẽ. Coꝛ meũturbatũ eſt.⁊ inde doloꝛ. dereliquit me virtꝰ meg. ⁊ inde pauoꝛ.⁊ lumẽ oculo ruʒ meoꝝ nõ eſt mecũ.⁊ inde erroꝛ. En qᷓ; diſſimilẽ trinitatẽ o aĩe mee trinitas exu⸗ lans offendiſti. Verũtñ q̃retriſtis es aĩa mea:⁊ quare cõturbas me Speraĩdeo⸗ qm̃ adhuc cõfiteboꝛ illi. cũ erroꝛ videlicʒ arõne.volũtate doloꝛ. atq; a memoꝛiati⸗ moꝛ oĩis receſſerit.⁊ ſucceſſerit illa quam ſperamus mira ſerenitas. plena ſuauitas eterna ſecuritas. ſꝛimũ illud faciet xeri⸗ tůs deꝰ· ſecũdũ charitas deꝰ. tertiũ ſimæ poteſtas deꝰ. vt ſit deꝰ oĩa in oĩbyꝛratõne recipiente lucẽ inextinguibilẽ. voluntate pacẽ imperturbabileʒ ↄſequẽte. memeia fonti indeticiẽti eternalit inherẽte. Vide ritis vos recte ne pᷣmũ illud filio.ſpiritui ſancto ſequẽs.pr̃i vltimũ aſſignet? ſic tñ vt nihil hoꝝvel pẽi vel filio vłſpũiſancto ſubmwahatꝭ.ne cui foꝛte ꝑſonaꝝ aut pleni⸗ tudinẽ minuat diſtinctio. aut ꝓpꝛietatem tollat piectio. Simul ⁊ h aduertite quid ſimile filij huiꝰ ſeculi exꝑiant᷑ de carnis il⸗ lecebꝛis. de mũdi ſpectaculis.⁊ de põpis ſathane.cũ tñ hoc totũ ſit vñ vita pꝛeſens eludit miſeros amatoꝛes ſuos · dicẽte Jo hãne. Quicqd in mũdo eſt: cõcupiſcẽtia carnis eſt.⁊ cõcupiſcẽtia oculoꝝ.⁊ ambi tio ſeculi. Hec de redẽptionis fructu. In modo quoqʒ quẽſi recolitꝭ dei eſſe exina⸗ nitionem diffiniuimꝰ.tria itẽ pꝛecipuevo bis intuenda cõmendo. Hõ enĩ ſimplex aut modica illa exinanitis fuit.ſed ſemet⸗ ipſum exinaniuit vſq; ad carnẽ.ad moꝛtẽ ad crucem. Quis digne penſet quante fu erit humilitatis. manſuetudinis. dignati onis deñj maieſtatis carne indui.mulcta⸗ ri moꝛte.turpari cruce!? Sed dicit aliq M PNon valuit opus ſuum reparare creatoꝛ ahſqʒ iſta difficultate Valuit. ſed maluit cũ iiuriaſui:ne peſſimũ atq; vicium ingratitudinis occaſionẽ᷑ vltrai periret in hoie. Sane multũ fatigationiſ aſſumpſit. qᷓ multe dilectionis hoĩem de⸗ bitoꝛẽ teneret:cõmonereic gr̃axactiõis: difficultas redemptõis: quẽ minꝰ eſſede notũ fecerat ↄditionis facilitas. Quid eĩ dicebat homo creatꝰ ⁊ ingratus? Bratis quidem cõditfumſed nuilo auctort gra deomnib quountt Pelpicabiles vidẽ namine vł laboꝛe. Siquidẽ dixit ⁊ factꝰ etiãſi fuerint inimici. Deſpicabiles vidẽ ſum:quẽadmodũ? vniuerſa. Duid ma gnum eſt quõlibet magna in verbi facili⸗ tate donauerit: Sic beneficiũ creationiſ attenuãs humana impietas. ingratitudi nis materiã inde ſumebat vñ amori cau⸗ ſam habere vᷣbuerat. idq; ad excuſandas excuſatõnes in peccatis. Sed obſtructũ eſt os loquentiũ iniqua. Luce clarꝰ ptʒ quantũ modoꝓ te o homo diſpendiũ fe⸗ cit dedño ſeruus · de diuite paup.caro de verbo.⁊ de dei filio hominis fillꝰ fierinõ deſp nõ tñ de nihilo redemptũ · Sex disby cãũ exit. Memẽto iã te ⁊ ſide nihilo fem̃ didit om̃iar teinrer om̃ia. t po ꝑrotos triginta annos opatus eſt ſalutẽ tuã ĩ me dio terre. D quantũ laboꝛauit ſuſtinens. Tnis neceſſitates· hoſtis temptatiões nonne ſibi crucis aggrauauit ignominia moꝛtis cumulauit hoꝛroꝛe: Receſſarie q dem. Sic ſic hoĩes ⁊ iumẽta ſalnaſti do⸗ mine. quẽadqmodũ multiplicaſti miſcðiã tuã de Bec meditamini:in his verhami ni. Talib odoꝛamẽtis refouere viſcerave ſtra que diu toꝛſit odoꝛ moleſtioꝛ;pctõꝛũ vt abundetis et his v e nõ minus ſuauib qᷓ; ſalutarib · He — ctñ adhuc vos 4 putetis habere illa optima q̃ in ſpöſe vbe rib cõmendant᷑· De quib inciꝑe modo tiniẽdi iã ßᷣmonis anguſtia ꝓhibet. Que dicta ſunt de alijs:tenete memoꝛia:ꝓbate vita:⁊ de his iuuate me pᷣcibus veſtrisvt digne loqͥ poſſim qð ⁊dignũ ſit tãtꝭ ſpõ ſe delicijs.⁊ vras aias adamoꝛeʒ edificet ſponſi Zeſu dñi nr̃i. ermo · xij. Mome vngué d ta vob tradidiſſe recoꝛdoꝭ · Qnũ ↄtritiõis:delicta multa ↄplectẽs Zltex denotõis:multa ↄtinẽs beneficia. Zmbo ſalubria ſed nõ ambo ſuauia ſei mum ſiquidẽ pungitiuũ ſentit᷑ · q mouct ad cõpunctionẽ amara recoꝛdatio pctõꝝ Bermo ⁊doloꝛẽ facit:cũ ſequens mitigatoꝛiũ ſit· n dinine bonitatis intuitu:ↄſolatiõʒ dante ⁊ ſedante deioꝛẽ · Sed eſt vnguentuʒ qð ambob longe añcellit. ⁊ appellauerim pietatis· eo ꝙ fiat de neceſſitatibꝰ paupeꝝ de anrietati oppꝛeſſoꝝ · de pturbatõibꝰ triſtiũ. de culpis delinquẽtiũ.⁊ poſtremo „ deomnib quoꝛũlibet miſeroꝝ erumnis: tur ſpẽs iſte.ſʒ eſt ſuꝑ om̃ia gromata vn⸗ guentũ qð ex eis ↄficit· Sanatiuũ ẽ. Be — gti enĩ miſericoꝛdes: qĩ ip̃i miſ ericoꝛdiã ↄſequtnt᷑ · Igit᷑ multe miſerie collecte at⸗ q; oculo pietatis inſpecte:ipᷣe ſunt ſpecie ex quibo vnguẽta optima cõponunt᷑:ſpõ⸗ ſe diana vberib:ſponſiſenſib grata. Fe lipdenoꝗᷓtaiũ colectione arwmati ditare? ifnpinguare curauit infundẽs ea collectione aromatũ ſeſe oleo miſericoꝛdie.⁊ardoꝛe decoquẽs cha ritatis. Duiſputas eſt iocũdus homo q́ miſeret᷑⁊ cõmodat?pnus cõpati: ſubue⸗ nire pmpt?: dareq; acciꝑe beatiꝰ iudicãs ignqſcere faciliſeiraſci difficilis: vlciſci pe nitus nõ acquieſcẽs:⁊ ꝑ om̃iaꝓximo?uʒ eque vt ꝓpꝛias reſpicẽs nece itates? D qudcũq; es aĩa ſic affecta.ſic imbuta roꝛe miſericoꝛdie.ſic affluens pietatis viſceri⸗ bus.ſicte oĩiby om̃ia faciẽs · ſic fctã ip̃a tibitanqᷓ; vas ꝑditũ vt ceteris pᷣſto vbiq; ſemꝑ occurras atq; ſuccurras. ſic deniq; moꝛtua tibi vt yinas oibo · tu planetertiã optimũq; vngůẽtũ felix poſſides. etma⸗ nus tue diſtillauerũt totiꝰſuauitatꝭ iiqᷓꝛẽ. ſõ exiccabit᷑ in tꝑe malo. nec feruoꝛ gſe⸗ cutõis ebibʒ illũ. ß ſo der memoꝛ erit ois ſacriticij tui⁊ holocauſtũ tuũ pingue fiet *. Sunt viridiuitiaꝝ in ciuitate dñi virtu⸗ tũ. quero an apud aliq̃s hec vnguẽta iue niant?Et pᷣmus occurritſicut vbiq; ſo⸗ letymihi panłꝰ vas electionis. reuera vas aromaticũ:vas odoꝛificũ⁊ refertũ omni puluere pigmẽtario. Chꝛiſti eĩ erat bon odoꝛ deo in om̃iloco. Multe ꝓfecto ſua⸗ nitatis fragrãtiã lõge lateq; ſpargebatpe ctus illud.qð ſic affecerat folicitudo oĩm cier e enĩq̃les ſpẽs⁊ qualia aro mata coaceruerat ſibi. Quotidie(inquit) moꝛioꝛ ꝓpter veſtram gliam · Et rurſum Quis intirmat᷑⁊ ego nõ infirmoꝛ? Quis ſcandaliſa᷑⁊ ego nõ vꝛoꝛ Et młti taliby duevobis bñ nota ſunt:abũdabat diues iſte in componendis vnguentis optimis S————.— — —— — — — et — — N XII ² Pecebat nãq; bmis ⁊ puriſſimis aroma tibo redolere vbera que xp̃i membꝛa lacta rent. quoꝝ Paułꝰ mater erat ꝓ certo ꝑtu⸗ riens ſemel ⁊ iten donec xp̃s foꝛmaret᷑ in eis. ac membꝛa capiti ſuo refoꝛmarentur. Zudi⁊ de alio dinite quõ ad manũ habe bat electas ſpecies: de quib optima vn⸗ guenta cõficeret. Voꝛis inquit) nõ mãſit peregrinus. Oſtiũ meum viatoꝛi patuit. Itẽ. Oculus fuit ceco:⁊ pes claudo. Pa ter eram panpeꝝ:ↄterebã molas iniqui? de dentib illꝰ auferebã pᷣdam. Itẽ. Si negabã quod volebãt pauperib⸗⁊ ocu⸗ los vidue expectare feci: Si comedi buc cellam meã ſolus ⁊ nõ comedit pupillus xea: Si deſpexi p̃tereuntẽ eo ꝙ nõ habe ret indumentũ.⁊ abſq; operimãto paupe rem: Si nõ benedixerũt mihi latera eiuf ⁊5 velleribus ouiũ meaꝝ calefactus eſt? Duãto putamꝰ vir iſte odoꝛe terrã reſp⸗ ſerat in his operibo?. Singula opera ſin⸗ gula erãt aromata. Disppꝛiã repleuerat ↄſciam vt fetoꝛẽ putride carnis iterne ſu ⸗ auitatis exalatõne Ebi tẽperaret · Joſeph poũtqᷓ; vniuerſam egyptũ poſt ſe fecitcur rere in odoꝛe vngentoꝝ ſuoꝝ:etiã ſuis vẽ⸗ ditoꝛibo eandẽ demũ fragrantiã pꝛopina nit. Equidẽ increpatoꝛia verba vultupfe rebat irato.ſed erumpebant lachꝛymede pinguedine coꝛdis.nõ ire indices: ſʒ gra⸗ tie ꝓditrices. Samuel lugebat ſaul qͥ ſe querebat occidere:⁊ ad ignem chajitatis incaleſcẽte pectoꝛe liquefactꝰ intꝰ pietatiſ adeps foꝛas emanabat ꝑ oculos. Oh bo num deniq; quẽ circumquaq; diffuderat ſue opinionis odoꝛẽ:refertde eo ſcpᷣtura. quia cognonerũt oẽs a Dan vſqʒ ad ber⸗ ſabee.ꝙ fidelis ſamuel ꝓpheta eſſet domi ni. Quid de Woyſe dicã. quãto adipe⁊ pinguedine ⁊ ipſe repleuerat viſcera ſua: Nec domus illa exaſperãs in quaꝓ tem/ poꝛe verſabat᷑ potuit vnq; ĩ om̃i murmu re ⁊ furoꝛe ſuo vnctiõem ſpũs qua ſemel imbutꝰfueratexterminare.quo minꝰ(int aſſiduas lites ⁊ quotidiana iurgia) iᷣein ſua mãſuetudine pduraret. Merito teſta tus eſt ſpũſſanctus de eo ꝙeſſʒ mitiſſimꝰ oĩm hominũ qͥ moꝛabant᷑ ſuꝑtetrã. Si/ quidẽ cũ is qui oderũt pacẽ erat pacific? intĩ vt pplo ingrato ⁊ rebelli nõ mõ nõ iraſceret᷑:ßʒ ⁊ iraſcentẽ deũ ſuo ĩteruẽtu le⸗ niret:ſ icut ſcriptũ eſt. Dixit vt diſperderʒ — „ aosꝛſinð moyſes clechꝰ ehſtetiſſet inofrg ctione in ↄſpectu eñ· vt aduerteret iã eß. nediſperderet eos· Deniq; ſi dimitt lait) dimitte ſin aũt:dele me de libꝛo tuo queʒ ſcripſiſti. O pᷣe hoĩem vnctũ vnctiõe mi⸗ ſericoꝛdie. Loquit᷑ plane parẽtis affectu quã nulla poſſit delectarefelicitas: exoꝛti bus quos parturiuit. Verbi gra. Sidi⸗ nes quiſpiã mulieri pauꝑcule dicat? In⸗ gredere tu ad pꝛandiũ me:ſed quem ge⸗ ſtas infantulũ relinq̃ foꝛis · qm̃ ploꝛat et moleſtꝰeſt nobis.nũqͥd faciet? Nõne ma gis eliget ieiunareqᷓ; expoſito pignoꝛeca ro ſola pꝛãdere cũ diuite Ita ner Moy⸗ ſi ſedet ſolũ ſe introduci in gaudiũ domi⸗ ni ſui: foꝛis.ſ· remanẽte populo · cui licetĩ quieto ⁊ ingrato vice pariter ⁊ affectione matris inheret. dolet viſcera: ſed tollerabi lioꝛem ſibi iudicat toꝛtionẽ qᷓ; euulſioneʒ Quid Dauid mãſuetius qui illiꝰ moꝛteʒ Q lugebgt quiſuã ſempſitierat. Diud beni⸗ gnius vt eius moleſie ferret deceſſum cui ſuccedebat in regnũ? Sed ⁊ ð moꝛte par ricide tilij qᷓ; difficile ↄſolatõem admiſit? agnã ꝓfecto optie vnctõis copiãpfe⸗ rebat tał affectio. Jõ ⁊ ſecuꝰoꝛabat ðicẽ Memẽto dñe dauid: ⁊ oĩs mãſuetudis eiꝰ. Ergo hi oẽs habuerũt vnguẽta opti⸗ ma qͥby hodieq; ꝑ vniuerſas ecctias ſua⸗ niſſime redolẽt. Nec ſolũ ip̃i.ſʒ ⁊ qͥcũq; ſe ĩhac vita ita beniuolos ⁊ bñicos pᷣbue⸗ rũt.itaint hoĩes hñane viuere ſtuduerũt q̃tenꝰ oẽm quã viſi ſũt habuiſſe gram nõ ſibi tenerẽt ſʒ ĩ cõe deducerẽt.eſtimãtes ſe amic parit᷑⁊ inimici.ſapiẽtibꝰ ⁊ inſipiẽti bus debitoꝛes.cũq; fuiſſent vtiles om̃ib hñiles ĩ oĩbo ⁊p̃ oĩbo extitert dilecti deo ⁊ hoib. q̃n in bñdictõe ẽ.q̃tq̃t in qᷓ; tales pᷣceſſerũt fragrarunt ſuis tꝑibus fragrant ⁊ hodie vnguẽtis optimis. Tu quoqʒ ſidonũ qð de ſuꝑ accepiſti: nobis tubernalib tuis libẽter ĩpartiari:ſi te ex hibeas vbiq; int᷑ nos officioſum: ſiaffe⸗ ctuoſum:ſi gratũ:ſitractabilẽ. ſi hũilẽ te⸗ ſtimoniũ habebiſqb oĩbꝙ fragres ⁊ ip̃e vnguẽtꝭ optimiſ. Bĩs in vob qͥfraternal infirmitates tã coꝛpoꝝ qᷓ; aĩoꝝñ ſolũ pa tiẽt ſuppoꝛtat:ſ inſuꝑ ſi lz ⁊ ſi valʒ iuuat obſeqis:ↄfoꝛtat alloqis: ↄſilijs ifoꝛmat. ſiß ñ pᷣtꝓpr diſciplinã.ſollicitꝭ ſaltẽ oĩoꝛ bo ſolatiariñ ceſſatifirmo. oĩs(inqᷓ;)q tlia oꝑat᷑ in nob:bonũ om̃ino ſpargit odoꝛeʒ „ Bermo 3 mis. Balfamũ in oꝛe huiuſcemodi frater in cõgregatione monſtrat digito· ⁊ dicũt de eo om̃es. Hic eſt fratrũ gmatoꝛ:⁊ po⸗ puli iſrael. hic eſt qui multũ oratꝙ popu⸗ R io⁊ vniuerſa ſancta ciuitate.¶ Sed recur f. ramus ad euangeliũ atq; aliqͥd quod foꝛ te ſpectet ⁊ ad hec vnguẽta requiramus. Maria magdalene ⁊ maria Jacobi⁊ ſa⸗ lome emerunt aromata: vt veniẽtes vñ⸗ gerent Ihm. Que nã iſta vnguẽta tam pᷣ cioſa vt chꝛiſti coꝛꝑi parenꝭ ⁊ comparen tur.tam copioſa vt toti ſufficiãt: Neutrũ quippe duoꝝ pᷣcedentiũ aut em ptuz aut factũ ſpecialiter ad opꝰ dñi:aut toto ĩ coꝛ poꝛe legit᷑ fuiſſe diffuſum.ſed de ſubito ĩ⸗ troducit᷑ mulier vno quideʒ in loco oſcu⸗ lans pedes ⁊ vnguento vngẽs · in altero⸗ vero vel ip̃a vel altera habẽs alabaſtrum vnguẽti ⁊ illud mittẽs in caput. Leteruʒ tũc emerũtſait)aromata: vt veniẽtes vn/ gerẽt Ihm. Emũt nõ vnguẽta ſʒ aroma⸗ ta. ⁊ vnctio in obſequiũ dñi nõ facta aſſu mitur ſed noua cõficitur.nec ad vnguen⸗ dam tĩ aliquã coꝛpis partẽ. Verbi gr̃a · pedes aut caput. Sed ſicut ſcriptum eſt vt veniẽtes vngerẽt Jeſum.quod eſt toti us complexio nõ partis diſtinctio. Vu quoq; ſi te induas viſcera miſericoꝛdie. i beralẽ benignũq; exhibeas:non tĩ parẽ tibus ſiue cognatis tuis aut quos tibivl benefactoꝛes tenes vel benefactunos ſpe ras. naʒ ethnici hoc faciũt.ſed(iuxta pau li conſiiũ)ſtudeas oꝑari bonũ ad om̃es. ita vt ppter deũ nec inimico officium hu ⸗ manitatis corpꝑale ſeu ſpũale negandum ſubtrahendũq; exiſtimes · cõſtat te quoq; abundarevnguentis optimis. nec caput aut pedes domini tĩ. ſed paſſim qᷓ̃ntum in te eſt vngere ſuſcepiſſe totũ coꝛpꝰquod eſt eccleſia. Et foꝛte pꝛoinde ob hocdomi nus Jeſus paratã ſibi cõfectionẽ expẽdi noluit in ſuo coꝛpoꝛe moꝛtuo vt ſeruaret viuo. VUiuit enĩ eccleſia que mãducat pa nem viuũ qui de celo veſcendit. Ipſa eſt carius coꝛpus xpi.qð ne moꝛtẽguſtaret moꝛti illud alterũ traditũ fuiſſe nullꝰchꝛi ſtianus ignoꝛat.I pfam vngui. ipᷣam fo⸗ neri deſiderat.ipſiꝰ i d ſiꝰ infirma mẽbꝛa cupit fomẽtis accuratioꝛibꝰ releuari. Ipſi ergo pᷣcioſa vnguenta retinuit. cũ anticipans hoꝛã ⁊ accelerans gliam:mulieꝝ deuoti⸗ inter fratres.⁊ odoꝛẽde vnguentis opt — 8 onem nõ elulit ßʒ inſtruxit Renuitvngui ſed parcens.nõ ſpernẽs. Nõ recuſans ob ſequium ſed reſeruãs ꝓficuũ. Pꝛoficuuʒ dico nõ huꝰmaterialis atq; coꝛpoꝛal vn guenti.ſed plane ſpñalis: qð in iſto deſi⸗ gnatũ eſt. In iſto ergo pepcit magiſter pi etatis vnguẽtis optimis pietatis.qͥ mem bꝛis ſuis indigẽtibv tam coꝛꝑaliter qᷓ; ſpi ritualiter om̃ino cuperet exhiberi· Deni⸗ q; paulo ante cũ in caput eius autetiã in pedes funderet᷑ vnguentũ:ipſumq; ſatis pᷣcioſum. nunqͥd ꝓhibuit: ĩmo et obſtitit ꝓhibentib. Nã ⁊ Spymoni indignãti ꝙ ſe tangi a peccatrice ꝑmitteret: longam te xuit repᷣhenſionis parabolã.⁊ alijs perdi tiomis vnguentũ cauſanribꝰ reſponditdi cens. Duid moleſti eſtis huic mulieri? Ponnũq; egovt modicũ faciã exceſſuʒ) cum ſederẽ mihi ad pedes Jeſu merens: ⁊ offerens ſacrifici ſpiruꝰ contribulatii recoꝛdatõne peccatoꝝ meoꝛum: aut certe ad caput ſi quãdo vel raro ſtarem ⁊ exul⸗ tarer̃ in recoꝛdatõne beneficioꝝ eius.au dini dicẽtes. Vt quis perditio hec? Cau ſanses videlicet ꝙ ſoli viuereʒ mihi qͥ(xvt putabant)multis ꝓdeſſe poſſem. Et dice bant. Potuit enim venũdari multo ⁊ da⸗ ri pauperibus. Sed nõ bonum mercatũ mihi: etiã ſi vniuerſum mundum lucrer: meipſum perdere ⁊ detrimentũ mei face⸗ re. Qpde intelligẽs verba hec inter illas eſſe quas ſcriptura loquit᷑ muſcas moꝛi⸗ turas que perdũt ſuauitatẽ vnguenti: re⸗ coꝛdatus ſum diuine illiꝰ ſentẽtie. Popu le meus quite beatificãt in erroꝛem indu cunt. Uerũ audiant excuſantẽ dominuz? ⁊ reſpondentem pꝛo me. qui me quaſi de ocio incuſant. Quid(inquit) moleſti eſtii huic mulien? quod eſt. vos videtis in fa cie.⁊ ideo ſcðᷣm faciem iudicatis. Nõ eſt vir(vt putatis) qui poſſit mittere manus ad foꝛtia:ſed mulier. Duid temptatis ei imponere iugum ad quod ego eum mi⸗ nus ſufficientem intueoꝛ? Bonum opui operatur in me. Stet in bono qᷓ;diu non conualeſcit ad melius. Si quando ð mu liere in virum:? virum perfectum pꝛofe⸗ cerit:poterit et in opus perfectionis aſſu mi. Fratres reuereamꝰ epiſcopos: ſed ve reamur laboꝛes eoꝛum. Si laboꝛes pen ſamus non affectamus honoꝛes. Eg⸗ noſcamus impares vires noſtras · nec ——z—————˙.————————————————————— —„——„—„—„—— — — ———— — —— M — — — W un * velectetmolles ⁊ femineos humeros vi⸗ eos:ſed honoꝛemꝰ. Inbumane nẽpe eoꝝ redarguis opera: quoꝝ onera refugi · Te merarie obiurgat virum dep̃lio reuerten tem:mulier nens in domo · Dico enĩ. Si roꝛuʒ: ſupponere ſarcinis·nec obſeruemꝰ is qui de clauſtro eſt: eum qͥ verſaturĩ po ſua fragret. Dõ eni ſibi deeſt in vnoꝛhabet in altero:ßᷣm mẽſurã donatõnis xp̃i.ac mo deratõem ſpũs diuidẽtis ſingulis pꝛout pulo interdũ minus diſtricte:minꝰ ve cir cumſpecte ſeſe agere dep̃henderit.(verbi gratia. in verbo · in cibo. in ſomno. in riſu in ira.in indicio) nõ ad iudicandũ confe ſtim ꝓſiliat.ſed meminerit ſcriptũ. Weli oꝛ eſt iniquitas viri qᷓ; bñ faciens mlier. Nam tu quidẽ in tui cuſtodiavigitãs be „ ne facis.ſed qui iuuat multos.⁊ meliꝰfa⸗ cit⁊ virilius. Dõ ſi implere nõ ſufficit abi q; uliqua iniquitate. id eſt abſqʒquadæin equalitate vite ⁊ ↄuerſationis ſus.memẽ ⸗ to quia charitas operit multitudinẽ pec⸗ catoꝝ. Hec dicta ſint cõtra geminã tẽpta tionẽ. qua ſepe viri religioſi epᷣoꝝ vel am⸗ bire gliaz vel erceſſus temere iudicare di abolicis inſtigationiby incitant᷑ ¶ Sʒre deamus ad vnguẽta ſpõſe · Vides neqᷓ; ſit pᷣferendũ ceteris iſtud pietatis vnguẽ⸗ tum de quo ſolo ꝑmiſſum nõ eſt ꝑditiõeʒ fieri: Intĩ ꝓditio de ip̃o nõ fit. vt nec aqᷓ frigide mumꝰ irremuneratũ ſina. Bonũ tamẽ ↄtritionis vnguentũ qð de recoꝛda tione peccatoꝝ cõficii: mittitq; in pedes dñi quia coꝛ cõtritũ ⁊ humiliatũ deꝰ nõ deſpiciet. eteꝝ longe meliꝰ eſſe arhitroꝛ id quod dicit᷑ denotõis:factũ de recoꝛda tione beneficioꝝ dei.qͥppe quod etcapiti idoneñ reputat᷑. ita vt ꝑhibeat de ĩo de Sacriticium laudis honoꝛificabit me. Poꝛro vtrũq; vincit vnctio pietatis.q̃ ð reſpectu miſeroꝝ fit·⁊ ꝑ vniuerſum chꝛi⸗ ſti coꝛpus diffundit᷑. Loꝛpus dico nõ il⸗ ind crucifixum.ſed quod illi acquiſituʒ eſt paſſione. Optimũ reuera vnguentum in cuiꝰ cõparatione cetera nec reſpicereſe oſtendit qui ait. Miſericoꝛdiã volo ⁊ nõ ſacrificiũ. Manc ergo potiſſimũ inter ce⸗ teras virtutes redolere puto vbera ſpõſe que ſponſi ꝑ om̃ia geſtit ↄgruere volũta⸗ ti. An nõ odoꝛe miſcðie thabita etiam in moꝛte fragrabat?? ideo cito de moꝛte cõ⸗ naluit. qꝛ pᷣnaluit odoꝛ vite. Sʒ audite y bum abbꝛeuiatũ ſuꝑ pñti capło · Quiſqͥſ ⁊ inebꝛiat vᷣbis ⁊ fragrat bůficijs ſibi di⸗ ctum putet· q melioꝛa ſunt vbera tua vi⸗ — **. 2 S — noꝛfragrãtia vnguẽtis optimis. Etadß qs idoneus: Quis veſtx vnũ ſaltẽ hoꝛuʒ integrepfecteq; poſſideat: vtnõ videlicet interdũ⁊ in dicẽdo ſterilioꝛ:⁊ in operan⸗ de vniuerſitate ſua deeſt ⁊ vñ ĩebꝛiet:⁊ vñ vult. Vragrat ecclia in his qͥ ſibi faciunt amicos de mãmona iniqtatꝭ · inebꝛiat in miſtris vᷣbi qͥ vino leticie ſpũalis infun⸗ duntterrã ⁊ inebꝛiãt eã.⁊ fructũ referunt in patiẽtia· Ipᷣa audacter ſecureq;ſeſeno minatſpõſam.tanq; q̃ ðe habʒ vberame lioꝛavino:⁊ fragrãtia vnguẽtis optimis Dõ⁊ſi nemo noſtrũ ſibi arrogare pꝛeſu mat.vtaĩam ſuã qͥs audeat ſpõſamdomi ni appellare. qm̃ tñ de ecckia ſumꝰq̃ mert to B noĩeet re: noĩs gliat᷑.nõ ĩmerito glie huiꝰ ꝑicipiũ vſurp amꝰ. Oõð enĩ ſil om̃s plene integreq; poſſidemꝰ. h ſinguli ſine ↄtradictõepticipamꝰ. Ñas tibi dñe Je⸗ ſu q nos chariſſimeecclie tue aggregate dignat elt·nð ſolũ vtfideles eſſemꝰ xt etiã tibi vice ſpõſe in amplexꝰ iocundòs: caſtos:eternoſq; copularemur:reuelata ⁊ ipifacie ſpeculãtes gliam tuãq̃tibicom munis pariter ẽ cũ patre ⁊ ſpũſctõĩ ſecu⸗ la ſesuloꝝ Amen. Sermo.xüj. o 2fluminũ oĩm mareẽ vᷣtutuʒ ⁊ ſciaꝝ dñs ihs xp̃s. Quis eni dñs vtutũ niſi ip̃eẽ rex glie: Sʒ ⁊ iuxta anne canticũ idẽ ipodeꝰ ciaꝝ dñs ẽ. Eõ tinẽtia carnis.coꝛdis ĩduſtria.volũtatis rectitudo:ex illo fonte manãt. Nõ ſolũ ãt ß⁊ ſi qͥs callet ĩgenio.ſi qͥs nitet eloqo.ſi qͥs moꝛiby placet indeẽ. Inde ſcie inð ſa piẽtie bᷣmo · Theſauri ſiqͥdẽ ſapĩe ⁊ ſciẽtie ibi oẽs abſcõditi ſũt. Quidꝭcaſta cõſilia. iuſta iudicia · ſctã deſideria. nonne riuuli font! illiꝰ ſũt: O ſicopie aq̃ꝝ ſecretis ſub terraneiſq; ſcurſiby ĩceſſant᷑ eqͥꝛa repetũt: vt ide rurſꝰ ad viſus vſuſq; nr̃os iugi⁊ẽ fatigabili erũpãt obſeco · curñ etiã ſpũa⸗ leſ riui vt arua mẽtiũ rigare ñ ðᷣſinãt ꝓpᷣo fonti ſine frauð ⁊ ſine itermiſſiõe reddãt? Ad locũ vñ excũt renertãt᷑ flumia graruʒ bie B pᷣconio gkiet᷑. eccłie vtiq; cui nunqᷓ; yt iteꝝ flnant. Remittat᷑ ad ſuũ pᷣncipinʒ celeſtepfiuuiũ qͥ vberius terre refundatur Dualiter inqͥs: qualiter dicit apoſtolus. n om̃iby gratias agẽtes · Duicqͥd ſapie cqd te vtutis habere ↄfidis · dei virtuti ? dei ſapiẽtie reputaxpᷣo. Et qs tam inſa nus(ais)vt aliũde pᷣſumat: Nemo plane adeo vt ⁊ phariſeus gr̃as agat:cuiꝰtñ iu⸗ ſticie nõ eſt laus a deo. Nec eni illa gf̃arũ actio ſi bñj recolis euãgeliũ gratioꝛẽ eñ fa cit. Duare? Quia quicqͥd in oꝛe deuotuʒ ſonuerit:coꝛdis nõ ſufficit excuſaretumo rem apud eum qui alta alonge cognoſcit Deus o phariſee nõ irridet᷑. utas tu ha bes aliqͥd qð nõ accepiſti. Nihil(inquit) ⁊ ideo gratias refero largitoꝛi. Si omni⸗ no nihil. ð nec meritũ pᷣceſſit in te vllũ. vt ſlla de quib gloꝛiaris acciges Dõð ſi⁊ fa teariſ.pꝛimo quidẽfruſtra inflaris adue: ſus pnblicauũ. qui ideo nõ habʒ quod tu quia nõ accepit vt tu. Deinde videetiam ne nð integre ſua dona reſignes doet ti⸗ bi inflectẽs aliqͥd de glia ⁊ honoꝛe ipſius fraudis merito arguaris:⁊ fraudis ĩ deñ Sieni de his que iactas ex te:tibi qͥpxiã foꝛee arrogares:falli te magi qᷓ; vellefrau⸗ darecrederem ⁊ erroꝛẽ coꝛrigerẽ. Hũc ve ro quia gp̃as agẽdoꝓbas te tibi nihil tri⸗ buere:ſed dei eſſe dona tua merita pꝛudẽ⸗ ter agnoſce.certeceteros aſpernẽdo ꝓdis teꝙ in coꝛde⁊ coꝛde locutus ſis alteło cõ modans linguã mẽdacio. altero vᷣitatis vſurpans glam. Hõ eni iudicareb publi nütannendäßlel nöpreiloiebo⸗ noꝛandũ cenſeres? Sed qͥd rñdes aplo pᷣſcribenti ⁊ dicẽti.ſoli deo honoꝛ et glia: Qnid angelo docẽti qͥd ſibi retinere placeatdeo ·? ſis deo.⁊ in terra pax hominiby bone vo luntatis. Cernitis ne phariſeũ agentẽ ꝗᷓti as · labijs quidẽ ponoꝛare dei:coꝛdis au tem ſentẽtia ſe? Sic vſu quodã magis qᷓ; ſenſu vel affectu ꝑſonare in oꝛe multoꝛuʒ gratiaxactionẽ aduertere eſt. intiñ vt ho⸗ mines q̃q;ʒ ſceleratiſſimi ad queq̃ flagicia ⁊ facinoꝛa ſua ſoleãt gr̃as deo agere ꝙ bñ ꝓſpereq;vt quidẽ ip̃ijapiũt ceſſerit ſibi in Audias pbi gr̃a)furẽ cũ impie machina tionis male cupitũ manipuiũ repoꝛtarit cxultantẽ clamddicentẽ. Deo gratias nð turhominib? Nam glialinquit)in excel⸗ adimpletiõe ꝑuerſaꝝ voluntatũ ſuarum. cauit vite ↄtraria ng iũ facere eñ 2 ſe 7 .. inanes vigilias feci. nocturnũ laboꝛẽ me um nõ pdidi. Similit qui hoĩem interfe cit nõne gloꝛiat᷑?⁊ refert gratias ꝙ pᷣnalu⸗ it aduerſus emulũ. aut de hoſte ſe vindi⸗ cauit:Et nihilominꝰadulter tripudians geſtit in dei laudes ꝙ diu optatoꝰcubitu tandẽ potitus ſit. Nõ ð om̃is gp̃axactio accepta eſtdeo · niſiq̃ decoꝛdis pudicaet mera ſimplicitate ꝓcedit · Pudica ſanedi xerim:ꝓpter eos qͥ ⁊ de malis actib ſuis gloꝛiãtes deo gr̃as dicere ſolẽt. quaſi deꝰ moꝛe ipſoꝝ leter᷑ cũ male fecerint ⁊ exultẽt in reby peſſimis. Audiet qᷓ hmõi eſt. Exi⸗ ſtimaſti inique ꝙ ero tuiſilis:arguã te et ſtatuã ↄtra faclẽtuã. Mera vᷣo adiunxip pter hypocritas ᷓ deũ quidẽ de bonis ſu is verbotenꝰ gloꝛificãtes:coꝛde retinẽt qð oꝛe pᷣbuerant.⁊ qm̃ doloſe agũt in cõ⸗ ſpectu eiꝰ.inuenit᷑— ad odiũ Illi impie mala ſua ðᷣo.iſti dei bona frau dulenter intoꝛquẽt ſibi. Et quidẽpmum illð tã ſtultũ tãq; ſeculare ac qðᷣammodo etiã heſtiale eſt:vt neceſſe nõ habeã de ip̃o monere vos. Leteꝝ ſequẽs:religioſis ma xime ⁊ ſpñaliby viris inſidiari iolet. Ma gn ⁊ rara virtus ꝓfectò eſt: vt magna li⸗ cet operantẽ magnũte neſcias ⁊ manife⸗ ſtã omniby tuã te ſolũ latere ſanctitatem. WMirabilẽ te apparere ⁊ ↄtẽptibilẽ repu⸗ tare hocego ipſis vᷣtutibꝰ mirabiliꝰ iudi co. Fidelis renera famułꝰ es ſi de multa gloꝛia dñitui:⁊ ſi nõ exeũte ex te:tñ trãſe⸗ unte ꝑ te nil tuis manib adherere cõtin⸗ gat. Tunc iuxta ꝓpham ꝓijcis auariciã ex calũnia.⁊ excutis manꝰ tuas ab oĩ mu nere. Tũc iuxta mandatũ dñi: lux tua lu⸗ cet coꝛã homtnib · ad gloꝛificandũ nõ te ſed pf̃em qui in celis eſt. Sed et imitatoꝛ panuli fideliũq; pᷣdicatoꝝ nõ pᷣdicantiũ ſe metipſos:eque nec tu q̃ tua ſunt q̃ris.ſed que Ihu chꝛiſti. Quãobꝛem audies ⁊ tu Euge ſerue bone ⁊ fidelis.qꝛ ſuꝑ pauca fuiſti fidelis:ſupꝛa multa te ↄſtituã. Jo⸗ ſephcũ domus ⁊ om̃ia bona egyptij dñi ſui ſibi credita ſciret. dñam nõ ignoꝛauit xceprã.⁊ ob hoc nõ acquieuit ↄtingere. Hõ eſt inquithex omnib bonis dñi mei — qð nõ in mea poteſtate ſit yel nõtradide rit mihi pᷣter te: que vxoꝛ eiꝰ es. Mulierẽ vouerat gloꝛiã eſſe viri.⁊ iniquũ ſibi iudi fecerat gloꝛioſum · Aduertit hõ dei ſapia * 2————————————— ————„—„————„— * pꝛudẽs viꝝ vxoꝛt foꝛtiter tãqᷓ; ꝓpꝛiã zela egliam ſibic; ipi retinuiſſe ſeruandã.nõ alij credidiſſe:⁊? manũ ad nõ ↄceſſum ex⸗ tendere non pᷣſumpſit. Quid ꝗhomoʒeꝛ — lat gliam ſuã. ⁊ dei audet velle fraudare A ð ſun quaſi nõ ʒelantẽ? Sʒ audi qͥd dicat Bioꝛiã inqͥt meã alteri nõ dabo · QDuid ð dabis nobis diñeqͥd dabis nobis ſacẽ inquit do vobis:pacem relinquo vobis. Sufficit mihi. Bratãter ſuſciꝑio qð reli quis. ⁊ relinquo qð retines. Sic placet. ſic mea intereſſe nõ dubito. Abiuro gliaʒ ꝓꝛſus:ne foꝛte ſi vſurpauero nõ ↄceſſum pdã merito ⁊ oblatũ. Pacẽ volo pacẽ de ſidero·? nihil amplius. Lui non ſufficit pax:non ſufficis tu. Tu es enĩ pax noſtra qui feciſti vtracʒ vnũ · oc mihi necſſa⸗ rium. hoc ſatis eſt:recõciliari tibi.recõcili gri mipi. Nã exqͥ poſuiſti me ↄtrariũ tibi factꝰ ſum etiã mihi metip̃i grauis· Lau⸗ tus ſum nec ingratꝰ foꝛe bñficio datepa⸗ cis:nec ſacrilegus inuaſoꝛ glie tue · Tibi dñe tibi glia tua maneat illibata. męcum bñ agit᷑ ſi pacẽ habuero. Bolia ꝓſtiato le tatus eſt populꝰ pee recepta. ſed Danuid ſingulariter extitit gkioſus · Joſue. iepte. gedeon. ſamſon. Judith quoq; qq femi na:gloꝛioſe in dieb ſuis triũpharũt ð ho ſtiby.ſed pace cũ gaudio frnẽtibo ceteri: ne mo eis cõmunicauit in głia. Judas ma⸗ chabeꝰ multis ⁊ ipe inciitꝰ victoꝛijs: cuʒ frequẽter exultãti populò pacẽ foꝛtit pu⸗ gnando tribuiſſet:nunqͥd gliam qñq; eſt partitꝰ alicui Denic;? facta eſt(inqͥt) nõ gloꝛia:ſʒ leticia magna in pop ulo. Duid minm ab his om̃ib cõditoꝛ oim fecit quo minus? ip̃e debeat gliari ſingularit? So ius cũcta creauit ſolꝰ de hoſtetriumpha nuit. ſol captinos liberauit:⁊ ſociuʒ habe bit in gloꝛia: Et bꝛachiũ inguit meũ au⸗ xiliatũ eſt mihi. Itẽ. Toꝛcular calcaui ſo — PB lus:⁊ de gentib nõ eſt vir mecum. Quid mihið ců victoꝛia ſi nec in p̃lio fuiꝰ Im⸗ pudẽtiſſime mihi arrogo vel gliam abſq; victoꝛia: vel victoꝛiã ſine pugna · Sed ſu ſcipite mõtes pacẽ populo · paceʒ ſuſcipi te vobis.nõ gliam · ipi ſoli eam ſeruantes ꝗ ſohꝰ⁊ pugnauit ⁊ vicit. Ita queſo ita ſit gloꝛia in excelſis deo:⁊ in terra pax hoĩb bone volũtatis. At vᷣo nõ bone ſed plane inique volũtatis eſt: qͥ nequaqᷓ; pace ↄtẽ⸗ tus:ſuꝑbo oculoĩ inlatiabilicoꝛde inqui 6 ₰ etus anhelatad gliam dei· nec pack pin deretinens necgliaʒ appꝛehdẽs. uis credat parieti ſiſedicat parturire radium quẽ ſuſcipitꝑ feneſtrã: Aut ſi gloꝛient nu bes ꝙ imbꝛes genuerint:qͥs nõ irrideat? Wipi liquido ↄſtat necde canalib oꝛiri riuos aquaꝝ:nec delabijs vel dentiby vᷣ⸗ ba pꝛudẽtie.⁊ ſi ſenſus vltra coꝛpoꝛeꝰ nõ attingat. Si qua ſaneĩ ſanctis digna lau de veladmiratione inrueoꝛ: clara luce ve ritatis diſcutiẽs: ꝓfecto repio laudabileʒ ſiue mirabilẽ aliũ apparere atc; aliuʒ eſſe ⁊ lando deñ in ſanctis eðꝰ. ſiue ſit heiyſcꝰ. ſiue ille magnꝰ helyas moꝛtuoꝝ vtiq; ſu⸗ ſcitatores.ip̃i quidẽ ſuo nõ imperio ſßʒ mi niſterio foꝛis exhibẽt nobis noua? inſue ta· Deus vᷣoiĩiis manens ipefacit opa⸗ inuiſibilis ⁊ inacceſſibilis ĩſe:in ſuis ſpe ctabilis atq;mirabilis eſt. ⁊ ſolus mirabi . lis qui facit mirabiliaſ olus. Hec eſt laus calami.laudabilis eſt pictura ſiue ſchtu⸗ ra:neg gloꝛia lingue aut labioꝝ ſermo bo jus Tempus eſt vt⁊ ꝓpbeta loduaiur. Hũquid gloꝛiabit᷑ inqͥt ſecuris ↄtra eum 3̃jſecat in ea· aut exaltabii ſerra ↄtra euz a quo trahit Quomõ ſi elenet᷑ vᷣgaotrg ele uantẽ ſer⁊ exaitet bacułꝰ:qͥ vtiq; lignũ eſt ſic ↄtra dñm õis qͥ gloꝛiat᷑:ſinõ in dño gloꝛie᷑ Si gloꝛianduʒ eſt Paulꝰ medo⸗ cuit vnde⁊ in qno. Bloꝛia inguit noſtra peoeſt:teſtimoniũ ↄſcĩe nre. Securꝰglo⸗ rioꝛ:ſiteſte ↄſciẽtia ð glia cõditoꝛis nihil mihi vſurpo. Securꝰ plane. qꝛ iam nõ 5 dñm ſed in dño. Hec nobis gloꝛiatio nõ ſolũ nõ ꝓhibe: ß ⁊ ſuadet᷑ cũ ðᷣꝛ. loꝛiaʒ ab inuicẽ q̃ritis ·⁊ gkiam que ꝗ ſolo deoẽ nõ vultis Reuera gloꝛiari in ſolo deo:nõ niſi a ſolo deo eſt. Nec mediocris iſta gla quippe tã vera qᷓ; de veritate ⁊ in veritate tam rara vt vix vel paucitas ꝑfectoꝝ pfe⸗ cte gloꝛiet᷑ in ea. Eantß;vani filij hominũ mẽdaces filij hominũ.eant? decipiãt iði de vanitate in idipſum. Hã ſapiẽs gloꝛi⸗ atoꝛ ꝓbabit opus ſuũ. atq; ad lumẽ veri⸗ tatis diligẽter examinabit.⁊ ſie habebitĩ ſemetipſo gliam:⁊ nõ in oꝛe alteriꝰ. Stul tus ſum ſiciſtelle jabioꝝ tuoꝝ gliam me⸗ am credidero:⁊ cepero mendicareeã abs te cũ habere voluero. Hõne nempei tuo arbitrio eſt ꝓbare me vel impꝛobare ꝓut volueris: Sʒ ſiretineo penes me:ipſefi⸗ delius ſeruo mihi · Immo nec mihieam c eſt depoſitũ meñũ ſeruare in illũ diẽ cauꝰĩ ruſtodiẽdo:fidelis in reſtituẽdo. Secura tũc erit vnicuiqʒ laus a deo: his dũtaxat q humanas landes ↄtempſerint. Nã glo ria in ↄfuſione eoꝝ qͥ terrena ſapiũt.dicẽ⸗ teetiã Dauid. Dui hominibv placẽt ↄfu⸗ ſi ſunt: qm̃ deꝰ ſpꝛeuit eos. Vratres ſi hec ſcitis:nemo veſtꝝ velit laudarii vita iſta. quia qͥcquid hic fauoꝛis captaſqð ad de um nõ retuleris:ip̃i furaris. Tibi enĩ vñ gloꝛia putide puluis: tibi vnde? De vite ſanctitate? Sed ſpũs eſt qui ſanctificat⸗ ſpũs dico.nõ tuꝰ ſed dei.Et ſi pꝛodigijs aut ſignis effulgeas:in manu tua fiunt.ſ; virtute dei.An blandit᷑ popularis fauoꝛ. ꝙ verbũ bonũ ⁊ bene foꝛte depꝛompſeri? Sed chꝛiſtꝰ donauit os ⁊ ſapiam. Ham lingua tua quid niſi calamꝰ ſcribe? Et hᷣ ipſum mutuo accepiſti. Talentũ creditũ eſt. repetendũ cũ vſura. Si inuẽtus fue ⸗ ris ad opꝰ impiger. ad fructũ referqnduʒ ſidelis.ꝓ laboꝛe tuo mercedem accipies · Si quo minꝰ.tollet᷑ a te talentũ.⁊ nihil⸗ ominus exiget᷑ lucrũ.⁊ vocaberis ſeruus nequã? piger. Om̃is igit᷑ de bonis mul tifoꝛmis gp̃e apparẽtis in vobis referat᷑ ad ip̃m laus laudabiliũ ſiquidẽvniuerſo rum auctoꝛẽ? largitoꝛem. Idq; nõ ficte. neceſſitate vt iumẽta ferẽdis oneribꝰ ap ⸗ quẽadmodũ ab hypocritis· nec ſola ↄſue tudine ſicut a ſecularibp.ſed nec quadum plicant᷑.ſʒ ſicut decet ſanctos ſineeritate fida.denotiõe ſollicita. hilaritate grata.ſʒ nõ diſſoluta. Immolãtes itaqʒhoſtiã lau dis ⁊ reddẽtes vota noſtra de die in dieʒ curemꝰ om̃i vigilãtia iũgere ſenſum vſui affectũ ſenſui exultativnẽ affectui.graui⸗ tatẽ exultationi.hũilitatẽ grauitati.liber⸗ tatẽ humilitati.q̃ interdũ liberis purgate mẽtis paſſibꝓcedamꝰ.⁊ excedamꝰꝑ in⸗ uſitatas quaſdã affectiões ſpũales letici⸗ as in iubileis amenitatib.in lumine dei. in ſuauitate.in ſpũſancto.ꝓbãtes nos cõ pꝛehẽſos in his quos ꝓpha intuebat cũ diceret. Dñe in lumineultꝰ tui ambula⸗ bunt ⁊ in noie tuo exultabũt tota die⁊ in inſticia tua exultabunt᷑.¶ At foꝛtaſſe ali⸗ quis mihi dicat. Bñ admones.ßʒ ſi ea di ceres que tuo ꝓpoſito ↄuenirẽt. Expecta te pauliſper. õ ſum immemoꝛ. Nõneĩ maniby eſt id tractare qð ðꝛ. Oleũ effuſũ eredo.ii potdꝰrepono ſernandã qᷓ potẽs nomẽ tuũ?. Hoc opꝰ hic laboꝛ ẽ. Etque pᷣmiſimus an fuerint neceſſaria vos við⸗ ritis. Nũc qð ad meattinet · qꝛ hinc alie⸗ na nõ ſint paucis aduertite. Nõ recoꝛda⸗ miniin ſpõſe vberiby extremã cõmẽdataʒ eſſe ſuaue. olentiãvnguentoꝝ Quidc; ↄſequentiꝰ qᷓ; vt eandẽ fragrantiã ſponfa ne ſibi arrogare putet᷑. ð ſponſi beneficio recognoſcat? Cui plane ſenſui illa omnia q̃ pꝛetaxauimꝰ ſubſemire cognoſcitj. D vberaſinqͥt)mea ſic redolent⁊ ſic placent nec ſtudijs nec meritis aſcribo meis. ſed tue o ſponſetrihuo largitati. de oleo vti; effuſo noĩe tuo. Hocpꝓ ſe ↄſequẽtia. Ce⸗ terũ explanatio ipſiꝰ capituli cuiꝰ occaſi⸗ one ſuꝑ nequiſſimo vicio ingratitudinis pñlem ſermonẽ tã in longũ ꝓtraximꝰtẽ⸗ pus aliuò? aliud exoꝛdiũ ßᷣmonis deſide rat. Nũc hoc ſolũ admonitos vos eẽ ſuf ficiat.ſi ſpõſa vtiq; de om̃i vᷣtute ſua vłᷓ tia minime audet ſibi qͥppiã arrogare.qᷓ̃n to minꝰ adoleſcẽtule foꝛte que nos ſumꝰ? Dicqinꝰ ꝓinde⁊ nos ſponſe veſtigia in⸗ ſectãtes. dicamꝰ. Nõ nobis dñe nõ nob ſed noĩ tuo da gliam · Dicamꝰ nõ verbo⁊ lingua tĩ.ſʒ ope ⁊veritate· ne foꝛtequod nimis vereoꝛ)dica᷑?⁊ ð nob. Duoniã di lexerũt eñj in oꝛe ſuo.⁊ lingua ſua mentiti ſunt ei. Coꝛ aũt eoꝝ nõ erat rectũ cum eo. nec fideles habiti ſunt in teſtamẽto eius. Dicamꝰ ðᷓ dicamꝰ.clamãtes płꝰmedulliſ coꝛdisqᷓ; labijs oꝛiſ. Saluos fac nos do mine deꝰ noſter.⁊ cõgrega nos de natio⸗ nibus.vt ↄfiteamur noĩ ſancto tuo.ñ no⸗ ſtro.⁊ gloꝛiemur in laude tua nõ noſtra ĩ ſecula ſeculoꝝ Zmen. Sermo.xiiij. Otus in iudea n dedin iſrl magnũ nomẽeꝰ. Po pulꝰ gentiũ qͥ ambulabat ĩtene hꝛis vidit lucẽ magnã.q̃ erat ĩ iudea erin iſrael. voluitq; accedere⁊ illumĩari. vt qui aliqñ nõ populꝰ.nũc popuꝰ eſſet. lapiſq; vnꝰ angular ambos ĩ ſe ꝑietes veniẽtes e diuerſo recipet.⁊ eſſet de cetero ĩ pace lo cus eiꝰPoꝛro fiduciã dabat inuitatꝭvox que iã ſonuerat. Letami gentes cũ plebe eiꝰ. Ergo accedere voluit. ſed vetuit ſyna goga.immũdã aſſerẽs eccłiam de gẽtibo ⁊ indignã:idolatrie fecẽ ⁊ ignoꝛãtie ceci⸗ tatẽ ĩpꝛoperãs ⁊ dicebat. Tu enim quo e — x 4„ iſq 6tes celo wot cbe tſyn gech ecec nol N merito: Holi metãgere · Cur inãt: Anin droꝝ tĩ de? Hõne ⁊ gentiũ: Etſi mihi xerte meritũ deeſt ſʒ nõ illi miſeratio? Rũ qᷓd ſolũmodo iuſtus eſt: Eſt⁊ miſericoꝛs Dñe veniãt mihi miſeratões tue ⁊ viuaʒ Etrurſum. Miſericoꝛdie tue młte domi ne:ᷣm iudiciũ tuũ viuifica me qð nimiꝝ tpatũ miſcðiaẽ· Duid faciet iuſtꝰ ⁊ miſe⸗ ricoꝛs dñs: Altera gloꝛiante in lege:⁊ b⸗ plaudẽte iuſticiã ſibi nec indigẽte miſeri⸗ coꝛdia:ſʒ deſpiciẽte ipᷣam qᷓ indiget· Alte⸗ raeregione ꝓpꝛia cognoſcẽte delicta: cõ⸗ itẽte indignitatẽ:rẽnuẽte indiciũ:flagitã temiſcðiam. qͥd inqᷓ; faciet iuder?? illeiu dexcui⁊ iudicare⁊ miſereri ſic vtrũq; fa⸗ miliareeſt:vt nentrum altero fam iliariꝰ? Muid ſane poſſit ↄueniẽtiꝰ q; vtꝙ ſuo qᷓ⸗ maccipiat voto. iudiciũ illa:iſta miſcðiã Judeꝰ iudiciũ querit ⁊ habeat. gẽtes aũt npꝑ miſcia honoꝛãt deñ. Et eſt iudiciuʒ vtqͥ ↄtemnũt dei miſericoꝛdẽ iuſticiaʒ:et ſuã volũt ↄſtituereſqᷓ̃ ꝓfecto nõ inſtificat ßʒ accuſatjeidẽ ſue iuſticie relinquãf᷑ oppᷣ⸗ „ . B mẽdi magis qᷓ inſtificãdi. Et qͥppeex le gelã neminẽvnq;duxit ad pfectũ)ẽ iugũ qð neq; ip̃ineq; patres eoꝝ vnqᷓ; poꝛtare potuerũt. Sʒ ſynagoga foꝛti eſt. ſi curat onꝰ leue. nec iugũ ſuaue. Sana eſt.nõ eſt ei opꝰ medicꝰ:nec vnctio ſpũs. Tõfiditĩ lege:liberet eã ſi pᷣt. Nõ aũt data ẽlex que poſſit viuificare: inſup ⁊ occidit. Tittera enioccidit. Pꝛoptera iñq̃t dico yohꝛmo⸗ riemini ĩ pctis vñis. Moc q iudiciũ o ſp⸗ nagoga qð flagitas. Erroꝛituo ceca⁊ cõ ẽtioſu deſereri: donec plenitudo gẽtium ᷓs ſupꝑba ſpernis ⁊ innida repellis intro⸗ et agnoſcat etiã ipa ipᷣm qͥ notꝰeſtĩ in⸗ eg deꝰ· qðq; eſt in irt magnũ nomẽe. hic qͥppein iudiciũvenit ihs ĩ hũcmm ytq nõ vidẽt videãt:⁊ qͥ vidẽt ceci fiant. Ex ꝑgtetñ q nõ repellet dñs plebẽ ſuã ex totoꝛſeruãs ſibi ad ſemẽ aplos:⁊multitu dinẽ credentiũ q̃ꝝ erat coꝛ vnũ⁊ aĩa vna Sʒ nec repellet in finẽ reliqas ſaluaturꝰ? Iteꝝ eni ſuſcipiet iſr᷑ pueꝝ ſunʒ: ⁊ recoꝛ⸗ dabit᷑ miſcðie ſue. vt ne ibiqͥdẽ iudicium deſeratcomes miſcʒia: vbi nullũ ip̃arep perit locũ. Alioqͥn ſiꝓ meritis recepiſſet: iudiciũ ꝓfecto ſine miſcðia ei qͥ nõ fac mi ſericoꝛdiã. Habet qͥppe iudea oleũ młtũ diuine noticie.idq; ĩ ſe tanq; in vaſe dau comodat. Sola deicultũ: ſola noticiam: olavult poſſidere nomẽ eiꝰ. Hec ʒelat ſibi:ſʒ inuidet mihi Ergo tu dñeiu⸗ dica iudiciũ meũ.⁊ nomẽ tuũ magnum magnificet᷑ adhuc. ⁊ oleũ qð młtũ eſt mł tiplicet᷑ magl · Treſcat. ebulliat. effundat᷑. deriuet᷑ ⁊ in gentes ⁊ ſentiat oĩs caro ſalu tare dei. Duo pacto vt vult iudeꝰ ingrat? tota in barba aaron remaneatvnctio ſalu taris? Hõ barbe:ſʒ capiti eſt · Laput aũt nõ barbe ſoliꝰ ſßʒ ⁊ totiꝰẽ coꝛpis · apiat ſane bma:nõ ſola. Refundat? inferioꝛib mẽbꝛis qð accepit ĩa deſupꝑ. Deſcendat deſcẽdat⁊ in vbera ecclie ſupnꝰ liq̃. Aui da quippe nimis hũc ſibi expᷣmereð bar ba nõ deſpicit. Perfuſaq; roꝛegie vt ſe ñ ingratã ꝓbet· dicat. leñ effuſum nomẽ tnũ. Sʒ exuberet q̃ſo adhuc ⁊ pueniatvſ q; in oꝛam veſtimẽti.in me vtiq; oĩm no⸗ uiſſimo atq; indigniſſimo de veſtimento riãqᷓ; ꝑuulꝰ in xpᷣo iure ꝓfecto pieta t effiagito· Do ſi murmuret hõ cui de boni tateoculꝰnequã eſt: dñe reſpõdep me· De yultu tuo iudiciũ meũ ꝓdeat:⁊ nõ de ſu cilio iſri Immo rñdeʒ te:⁊ diccalnia⸗ toꝛi.tibi qppe calũniat᷑ ꝙ tribuas gratis Dicpindeili. Voloꝛ huic nouiſſimo da re ſimiliter. Diſplicet phariſ eo. Quid mu ſitas? Jus meũ volũtas eſt iudic. Duid inſtiꝰ àd meritũ. qͥd ad pᷣmiũ ditius? An nõ licet ei qð vult facere Mihi ͥdẽ miſe ricoꝛiia. ſʒ tibi mime iniuria fit. To lleqð tuñ eſt ⁊ vade. Si decreuerit ſaluareꝛ me ãd tu pdis? Exaggera qᷓ;tũ vis merita:⁊ ertolle udores melioꝛ eſt miſchia dñi ſu⸗ per vitas. Fateor nõ ſuſtinui põdꝰ diei? eſtꝰ:ſʒ iugũ ſuaue-⁊ onꝰ leueꝓ bñplacito· patriffamilias poꝛto · Opꝰ meũ vix vniꝰ eſt hoꝛe.⁊ ſipłꝰ:pᷣ amoꝛe nõ ſentio. Inde⸗ us ꝓpꝛias exercitet vires:mihi ꝓbareli⸗ bet qᷓ ſit volũtas dñi bona ⁊ bñplacens? pꝑfecta. Exea ſane:oꝑis ac tꝑis dãna mi⸗ pireſartio. Ille pacto ↄuẽtiõis:ego placi to volũtatis innitoꝛ.credo ⁊ nõ ad inſipi entiã mihi. Hãvitaĩ volũtateeiꝰ. Illa mi hi recõciliat pẽem:illa hereditatẽ reitituit etiã cumulatioꝛi gr̃a ſymphonie ⁊ cãtꝰ et epulaꝝ: ac totiꝰ exultãtis familie celeber⸗ rima gaudia ſuſcitat mihi. Si indignat᷑ frar meꝰ ſenioꝛ ille: q hedũ comederema⸗ uult cũ amicis ſuis foꝛis:qᷓ; mecũ in pa⸗ am Sm ò — 6 tñ eſt ⁊ nobis. Excubem ternadomo vitul ſaginatũ. Rñbit ili. Epulari ⁊ gaudere opoꝛtet. qꝛ hic filius meꝰ moꝛtuꝰfnerat?⁊ reuixit. ꝑierat ⁊ inuẽ⸗ tus eſt. Zdhuc ſynagoga foꝛis epnlat᷑cũ micis ſuis demonib. qbo ſatis placet ꝙ hedũ pcii inſipiẽs denoꝛat trãſglutiẽs et reponẽs atq; qðᷣammõ occultãs ſibi illõ in vẽtre ſecoꝛdie⁊ inſipiẽtie ſue: dũ ↄtem nens dei iuſticiã:⁊ ſuã volẽs ↄſtituere: di cit ſe nõ hre peccatũ.nec moꝛte egere vitu li ſaginati mũdã ſiquidẽ iuſtãq; ex legis opib reputãs. At vᷣo ecclia ſciſſo velo oc cidẽtis lr̃e in moꝛte vᷣbi crucifixi. audact ad eꝰ penetralia p̃eunte ſpů libertatꝭ irrũ pit agnoſcit. placet.ſoꝛtit emule locuʒ fit ſpõſa.fruitp̃ꝛeptis amplexiby.⁊ in caloꝛe ſpůũs chꝛiſto dñi cui ↄfricat inherens ſtil lante ac fundẽte vndiq; ſui oleũ exultatõ nis p ꝑticipib ſuis.excipiens ipᷣum ait.· ſi vngit᷑ que vnctũ amplectit? Eccleſia ð Pleũ effuſum nomẽ tuũ· ¶ Quid mirum recũbit inrꝰ ßecclia iteri gfecto x. Spes. ꝓ foꝛib qͥ mi⸗ nus ꝑfecti ſumꝰ:ſpe gaudẽtes. Spõſus ⁊ ſpõſa ſoli interim intꝰ ſint. mutuis ſecre tiſqfruant᷑ amplerib.nullo ſtrepitu car naliũ deſiderioꝝ. nullo coꝛpoꝛeoꝝ fantaf matũ ꝑturbãte tumultu · Turba pᷣo ado leſcẽtulaꝝ q̃ abſqʒ hmõi inquietudinibuſ nõdũ eſſe pt.foꝛis expectet. Expectẽtq; ſecure.ſciẽtes ad ſe illud ſpectare qð legũt Adducent᷑regi vᷣgines poſt eã ꝓximeeꝰ afferent᷑ tibi. Et vt qᷓq; ſciat cuꝰſpkrirꝰſit virgines dico illas q̃ añ Chꝛiſto federate qᷓ; fedate mundi compleribus. ipfi fir⸗ miter ꝑſeuerãt cui ſe tãto feliciꝰqᷓ;to matu rius deuouerũt Pꝛoximas ʒo q̃ pᷣſtinaʒ ſuã defoꝛmitatẽ in q̃ nũdo huic quãdo⸗ ↄfoꝛmes. mũdi pᷣncipib.idẽ ſpiritibv ſpurcis in oĩ carnali ↄcupiſcentia ſeſe tur piterpſtituerãt.tandẽ aliqñ erubeſcentes ⁊ eruẽtes in noui hoĩs foꝛmã. q̃nto ſeriuſ tãto ſinceriꝰ refoꝛmari feſtinãt. Et he⁊il le ſane ꝓficiãt.nõ deficiẽt neq; fatigẽt᷑.⁊ ſi nec dũ plene in ſe ſentiũt vñ dicãt⁊ ip̃e. Oleñ effuſum nomẽ tuũ. Nec enĩ audent adoleſcẽtule ꝑ ſefacerepba ſpõſo. Tamen ſi magiſtre veſtigijs pᷣſſius inherere ſtu ⸗ dent.effuſi olei ſaltẽ odoꝛe delectabuntur ⁊ incitabunt᷑ etiã de odoꝛis ꝑceptõe cupe ren q̃rere potioꝛa. requẽter egoipſe qð futeri nõ verecũdoꝛmaximeq; in iitio cõ Bermo 1 nerſionis mee· coꝛð dinꝰ⁊ frigidꝰ. ⁊q̃rẽs quẽ vellet diligere aia mea · ncc adhuc eni diligere poterat quẽ nõdũ inuenerat · aut certe minꝰqᷓ; vellet diligebat.⁊ ob h̊ que⸗ rebat vt magis diligeret quẽ nequaqᷓ; qᷓ⸗ reret niſi iã aliquatenꝰ dilexiſſet · Eum eñ quercrẽ in qᷓ recaleſceret atq; reqeſcerʒ ſpũs meꝰ.vtiq; toꝛpẽs ⁊ languẽs · necvł la de parte occurreret qͥ ſuecurreret. ꝑ quẽ videlicet bꝛuina rigẽs ·q̃ ſenſus ſtrĩgebat inter nos diſſolueret᷑.et vernalis illa ſua⸗ uitas ac ſpũalis amenitas reuerteret᷑.tũc magis ac magis languebat et tedebatet doꝛmitabat aia meap tedio ·triſtis pene? deſperãs.⁊ muſitãs ſecũ illud. Z facie fri goꝛis eiꝰ quis ſuſtinebit. cuʒ ſubito foꝛte ad affatũ vel etiã aſpectũ cuinſpiã ſpirita lis ꝑfectich viri interdũa ad ſolam defun cti ſeu abſentis memoriã flabat ſpiritus? fluebãt aque.⁊ erãt mihi lachꝛyme llle pa neſdie ac nocte · Duid nã iſtud?niſi odoꝛ exalantis vnctõis · q erat ille ꝑfuſus? Nõ enĩ vnctio q̃ ad menimiꝝ niſi hoĩe medi⸗ ante nõ ꝑtingebat. Eappter⁊ ſi gaudebã de munere.cõfundebartamẽ ⁊ hũiliabar ꝙ ſoła ad me tenuis eralatio.⁊ ñ pingnis aſperſio ꝑueniſſet. Odoꝛatu qppe delecta tuſ.nõ tactu. indignũ me ꝑindecognoſce bam.cui ꝑ ſeip̃m dulceſceret deꝰ. Etnũc idipſuʒ ſiaccidat.auidꝰ qͥdẽ ſuſcipio mu nus induitũ. gratũq;habeo.ſed dolẽs do leo ꝑ meip̃m nõ meruiſſe. atq; vt dicit. de manu in manũ minime accepiſſe cuʒ ob⸗ nixe id peterẽ. Pudet nimiꝝ mag ad ho minis qᷓ; ad dei moueri memoꝛiã.Et tũc cum gemitu clamo. Qñ veniã ⁊ appare⸗ bo añ faciẽ dei? Exiſtimo ⁊ aliqᷓs veſtrñ idẽ eſſe exꝑtos.⁊ experiri interduʒ adhuc Qua in reqͥd ſentiendũ niſi ꝙ noſtra aut ſuꝑbia cõnimeit᷑ aut humilitas cuſtodit᷑- aut fraterna charitas nutrit᷑.aut deſideri um excitat᷑. Qnus idẽq; cibo ⁊ egrotis eſt medicina ⁊ egrotatiuis dieta.poꝛro ⁊ de⸗ biles cõfoꝛtat ⁊ delectat valẽtes · Enꝰidẽ q; cib ⁊ languoꝛẽ ſanat.⁊ ſeruat ſanitateʒ ⁊coꝛpus nutrit.⁊ palato ſapit.¶ Sed re⸗ deamꝰ ad vᷣba ſpõſe.⁊ ſic curemꝰ audire q̃ ait vtſtudeamꝰſaꝑe⁊ qð ſapit. Spon ſa vt dixi.eccłia eſt. Ip̃a eſt cui pꝰ dimiſ⸗ ſum eſt. ⁊ q̃ pbꝰ diligit. Qð emula imppe rat eiad conuiciuʒ· hoc ſibi ipſa inflectit. ad cõmodũ · Jñ mãſuetioꝛ ad correptõ; c,— 7 p amoꝛẽ. inde ſagacioꝛ milioꝛꝓ ↄſciẽtia. inde acceptio? ꝓ verecu dia.inde ad obediendũ pgratiot. inde ad inde patiẽtioꝛ ad laborẽ.inde ardẽtioꝛ ad „„ oꝛ ad cautelã. inde hu · gf̃axactionẽ deuotioꝛ acſ olicitior. Deni⸗ qʒ illaſvt dictũ ẽmurmurãte? memoꝛãte merita ſua ⁊ laboꝛes ⁊ pondꝰ diei ⁊ eſtus ecclia bñficiũ recolit dicẽs Dleũ effuſuʒ nomẽ tuũ. Moc planeteſtimoniũ iſr᷑ ad „fitendũ noĩ dñi. Nõ tñ iſrł ᷣm carnẽ: ß eiꝰ qͥ ßᷣm ſpĩ eſt. Hã illeqͥ pacto dicat? Põ ꝙ nõ habeat oleũ:ſʒ nõ habet effuſuʒ Babet:ſʒ recõditũ. habet in codisiby:ſʒ ñ in coꝛdib. Voꝛis heret in la. ↄtrectat ma nibo vas plenũ ß⁊ clauſuz ·nec aꝑit vt vn guat. Inꝰ:inꝰeſt vngtio ſpũs·aꝑi vn⸗ gere.⁊ iã nõ eris domꝰ exaſperãs. Quid facit oleñ in vaſis:ſi nõ ſentias ⁊ in mem bꝛis Onid tibi ꝓdeſt piũ ſaluatorjnomẽ lectitare in libꝛis:nec hr̃e pietatẽ in moꝛi⸗ bus: Oleñ eſt. E ffunde ⁊ ſenties vᷣtutem e.q̃ triplex eſt. Sʒ iudeꝰ iſta faſtidit. voſ audite. Volo dicere cur nomẽ ſponſi oleo cõparet᷑ qð nõdũdixerã. Ettres huꝰ rei occurrũt cauſe. At qi pluribyvocahulis appellat᷑eo ꝙ nullũ quoꝓpꝛie dicat᷑ inue nit:ineffabilis qͥppe eſt) pᷣus nobis inuo cãdus eſt ſpũſſanctꝰ. vt de multis vnum qð vult loco int elligi.¶qm̃ ſcripto deſi⸗ nõ placuit)ꝑ ſe nob aꝑire dignetur Sʒhoc q́; alias. Hã ⁊ ñ in ꝓmptu nunc eſſent omnia.⁊ neq; vos oneratiꝰnecego fatigatꝰ eſſem:hoꝛa tñ finẽ indicit. Tene te in quo attẽtos vos reddidi: yt non ſit cras neceſſe repetere: incũbit.hocĩ ma⸗ nihy eſt. docere ſcʒ cur nomẽ ſpõſi oleo cõ paret᷑:⁊ qð de noiby Etqm̃ non poſſum ego a medicere qͥcqᷓ;:indicta oꝛatioeſt vt nobis ſponſus ip̃e reuelet zi ſuũ Je⸗ Enignusẽ ſus chꝛiſtus dñs nr̃ cui eſt ue onoꝛ ⁊ glia ĩ ſecula ſeculoꝝ Amen. —„ ſpi⸗ b ritus ſapiẽtie ⁊ non ↄſuenit eſſe difficilis ſe inuocãtiby. qͥ ſepe⁊ añqᷓ; inuocet᷑:dicit. Ecce aſſum. Audite iam qð oꝛantib vobis:ꝑ me indicare di⸗ gnat᷑ de eo qð heri ad hipſum diſtulimuſ ⁊oꝛationũ veſtraꝝ fructũ tẽpeſtiuũ pesci pite. En oñdo nomẽ qð oleo merito com Parat᷑ ⁊q̃ merito dicã. Wulta qͥdẽ ſpõſi X vocabula ſparſaꝑ oẽm diuinã paginam legitis. ſʒ in duo ea vobis vniuerſa cõple ctoꝛ. Hullũ vt arbitroꝛ rep erieti:qð ñ aut pietatis g̃am.aut potẽtiã maieſtatis ſo⸗ net. Spũs ita dicit etiã ꝑ ſibi familiariꝰ oꝛganũ. Duo hec audiui.qꝛ poteſtas dei eſt.⁊ tibi dñe miſcʒia. Ergo m magieſta⸗ tem ſanctũ ⁊ terribile nomen ciꝰ. Scᷣm pietatẽ.nõ eſt nomẽ aliud ſub celo datuʒ hoĩby in qᷓ opoꝛteat nos ſaluos fieri. Sʒ exemplis magis ꝑſpicuũ fiet. Voc eſt in quit)nomẽ qð vocabũt eñ dñs iuſtus ñ Homẽ potẽtie ẽ. Itẽ. Etvocabit nomen eiꝰ emanuel. Pietatẽ inſinuat. Itẽ ipᷣede ſe. Vos vocatis me ait ng̃ ⁊ dñe. Pri⸗ mũ gratie eſt. ſecũdũ maieſtatis. Rõenð minus piũ eſt docere animũ ſciam;ð⸗ bereeſcam coꝛꝑi. Rurſum ꝓpha. Voca⸗ bitur(inãt)nomẽ eiꝰ admirabil· ↄſiliariꝰ. deus foꝛtis. p̃ futuri ſeculi. pᷣnceps pack Primũ.tertiũ. quartũ maieſtatẽ ſonãt. re liqud pietatẽ. Dð hoꝝ ðeffundit. Pꝛofe cto maieſtati ac potẽtie nomẽ in id qð eſt pietatis ⁊ gre qᷣammõ trãſfundit᷑: ipſuʒ q; effundit᷑ abũde ꝑ ihm xp̃m ſaluatoꝛeʒ nr̃m. Homẽ(pbicauſa) qð deꝰeſt. nðneĩ id qð eſt nobiſcũ deꝰ. hoc eſt. in emanuel liᷓſcit ⁊ deficit. Sic admirabilis ĩ id qð eſt ↄſiliariꝰ.ſic deꝰ ⁊ foꝛtis ĩ eaq ſunt pat futhri ſeculi ⁊ pᷣnceps pacis · Et dominꝰ iuſiꝰ noſter. miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ dñs Fõ dico nouũ qͥd.quondã qͥ;ʒ nihilomi⸗ nus abꝛam in in ſaram effi ſa ſunt.⁊ iã tũc ſalutifere effuſiõis celebꝛa tũñ pᷣfiguratũq; miſteriũ recoꝛdamur.vbi iam illð qð apud antiqͥs tã terribiliter q; frequent᷑ itonare ſalebat. ego dñs · ego do minꝰ. Wihidictat᷑ oꝛõ:cuiꝰ pᷣncipiũ no⸗ mine dulce paterno:ſequẽtiũ obtinẽdarũ petitionũ pᷣbet fiduciã. Serui nominãt amici.⁊ reſurrectio nõ ſaltẽ diſcipulis ſed fratriby nũciat᷑. Nec miꝝ ſicũ venit pleni tudo tpis facta ẽeffuſio nomiĩs. deo quip pe qð ꝑ iobelẽ ꝓmiſcrat adimplẽte⁊ effü⸗ dẽte de ſpũ ſuo ſuꝑ oẽm carnẽ· cũ taleali⸗ qd ⁊ apð hebꝛeoð olimgtigiſſe legã. Ere do vos pᷣuolare ⁊ ſcire iã qͥd diceꝛe velim Qualeerat inqᷓ; qð ſciſcitãti moyſipmo rñſum eſt. Ego ſum qͥ ſuʒ.⁊ q̃ eſt miſit me ad vos. Neſcio an vł ip̃e ſic:ſi nõ videlicʒ effunderet᷑. Sʒ fuſum ẽ. ⁊ captũ eſt: Nec mõ fuſum ſed ⁊ effuſum- 3 z infuſum iã erat. Jã celi habebãt ills Jã angelis inotuerat · Eſt aũt for miſſũ ⁊qð angelis ita erat infuſum vt eſſet⁊ d⸗ natũ.effuſum ⁊ in hoĩes eſt. ita vt iã tunc merito ciamaret᷑deterra. leũ effuſuʒ no mẽtuũ.ſi non ingrate plebis exoſa ꝑuica cia obſtitiſſet. Ait enĩ. Ego ſum deꝰ abꝛa N am. ⁊ de Iſaac ⁊ deꝰ iacob. Currite gen tes.ad manũ eſt ſalꝰ. effuſum ẽ nomẽ qð qcũq; iuocauerit ſaluꝰ erit. Angeloꝝ de⸗ etiã hoĩm deñ ſe noĩat. Oleñ miſit in Ja⸗ cob:⁊ cecidit ĩ iſrł · Dicite fratribꝰ veſtris Date nobis de oleo vr̃o· Si nolũt. roga⸗ te dñm olei vt mittat⁊ vob. Dicite. Aufer oppꝛobꝛiũ ñm. Ne q̃ſo inſultet maliuo⸗ lus dilecte tue: quaʒ a finiby terre euocare placuit tibi.tãto vtiq; dignãtiꝰ. qnto mi⸗ nus dignã. Decet ne obſecro vt benigni · patriffamilias inuitatos ſeruꝰ nequã ex⸗ cludat? Ego ſum(ais deꝰ abꝛaã:⁊ deꝰ iſa c:⁊ doꝰ iacob. Et nõ ampliꝰ? Effunde. effunde.aperi manũ tuã adhnc.⁊ĩple om neaial bñdictiõe. Teniãt ab oꝛiẽte⁊ occi dẽte:⁊ recumbãt cũ abꝛaã iſaac? iacobã regno celoꝝ. Veniãt veniãt tribꝰ triby do miniteſtimoniũ iſrael ad ↄfitẽdũ noĩ do mini. Ueniãt ⁊ recũbant epulent᷑⁊ dele⸗ ctent᷑ in leticia ⁊ vnꝰ vbiq; reſonet ĩ voce exultatõis ⁊ ↄfeſſionis ſonꝰ epulãtis:ole um effuſum nomẽ tuũ · Vnñ ſcio. ſi Phi ⸗ lippũ ⁊ ndreã habuerimꝰ oſtiarios:re⸗ puiſam oĩno nõ patimur qͥcũq; oleũ peti mus qͥcũq; volumꝰ Ihm videre. Incũ ctãter Philippꝰ dicet andree. Andreas gůt ⁊ Philippꝰ dicẽt ieſu. Jeſus aũt qͥd:? Pꝛofecto qͥdẽ ieſus. Niſi ̃nũ frumẽti ca dens ĩ terrã moꝛtuũ fuerit:ip̃m ſoluʒ ma⸗ net. Si aũt moꝛtuñ fuerit:multũ fructuʒ affert. Moꝛiat᷑ igit᷑ ᷣnũ:⁊ ſurgat gẽtium ſeges. Dpoꝛtʒ pati tpᷣm⁊ reſurgere a moꝛ tijis ⁊ pᷣdicari. In noĩe eiꝰpnĩam ⁊ remiſ ſionẽ pctõꝝ:nõ ſolũ in iudeã ſʒ etiã ĩ om⸗ nes gẽtes q̃tenꝰ ab vno noĩne qð eſt chꝛi ſtus milia miliũ credẽtiũ xpᷣiani dicãtur: ⁊ dicãt. Oleũ effuſum nomẽ tuũ. Agno⸗ ſco enĩ nomẽ qð ĩ Iſaia legi. Seruos ſu os(inqͥt)vocabit noie alo· in q̃ qui bñdi ctus eſt ſuꝑ terrã:bñdicet᷑ in dño:Amen. D nomẽ bñdictũ. O oleũ vſqʒquaq; effu ſum. Quo vſq;?de celo ĩ iudeaʒ ·⁊ inde in oẽm terraʒ excurrit.⁊ de toto oꝛbe clamat kecliq;oleñ efulum nomẽ tuũ· Effuſum plane: qð nõ ſolũ celos terraſc; pfudit aſpſit⁊ inferos: adeo vtĩ noĩe Ihu om̃e genn flectat᷑ celeſtiũ terreſtriũ ⁊ infernoꝝ ⁊ oĩs lingua ↄfiteat:⁊ dicat Pleũ effuſuʒ nomẽtuũ. Eccexp̃s · ecceieſus. vtrũq; ĩ⸗ fuſum angel vtrũq; effuſum ĩ hoies.⁊ ilꝰ los hoies qͥ cõputruerãt tanqᷓ; iumẽta in ſtercoꝛe ſuo: hoĩes ⁊ iumẽta ſaluãs: quẽ⸗ admodũ młtiplicauit miſcðiam ſuã de⸗ qᷓ carũ qᷓ; vile. Vile ßʒ ſalubꝛe. Si vile ñ eſſet:nõ mihi effunderet᷑. Si ſalubꝛe non eſſet:ĩ melucraret᷑. Particeps noĩs ſum · Et hertditatꝭ. Chꝛiſtianꝰ ſum · frater chꝛi ſti ſum. Si ſum qʒ dicoꝛ: heres ſum dei. coheres aũt xpᷣi. Et qͥd miꝝ ſiſpõſi effu⸗ ſumẽ nomẽ:cũ ipe qͥʒ effuſus ſit. Hamſe⸗ metipᷣm exinaniuit foꝛmã ſerui accipiẽs. Deniq; ait. Sicut a effuſus ſum. Effu ſa eſt pienitudo diuinitatj: habitãs ſuper terrã coꝛpalir:vt de illa plenitudine om̃s qᷓ coꝛpꝰ moꝛt geſtamꝰ cagemuſ. ac vitali odoꝛe repleti:diceremꝰ. Oleũ effuſum no mẽ tuũ · En qð nomẽeffuſum? ⁊ q̃liter et qtenꝰ. Lur vo oleũ Rãh nõdũ dixi. In ſermone ſuꝑioꝛe dicere ceperã. ſʒ interue ⸗ nit ſubito aliud qð pᷣdicendũ videbatur. qᷓ;qᷓ; intermiſerim vltra qᷓ; credidi. Dð ñ aliud eſſe reoꝛ niſiꝙ foꝛt mulier ſapiẽtia miſit manũ ad colũ.⁊ digiti eapp̃hẽde⸗ rũt fuſum. Houit eni modicã lanã ⁊ linũ in longß ꝓducerẽ filũ atq; in tele extẽdere latitudinẽ.⁊ ſic om̃s domeſticos ſuosve ſtire duplicib. Eſtꝓculdubio inter oleuʒ ⁊ nomẽ ſpõſi ſikitudo.nec ocioſe ſpũſſan⸗ ctus alterutrũ cõparauit. Ego aũtdicoĩ triplici q̃dã qualitate olei.qð lucet paſcit ⁊ vngit: Si vos melius nõ habet᷑:fouet ignẽ nutrit carnẽ.lenit doloꝛẽ.lux.cibus medicina.¶ Aide idẽ nũc ⁊ de ſpõſi noĩe lucet—. aſcit recogitatũ.ĩiuocatuʒ lenit ⁊ vngit.̃ ñ putas ĩ toto oꝛbe tãta? tã ſubita fidei lux niſide pᷣdicato ieſu: NHõne ĩ huiꝰ noĩs lu⸗ cedeꝰ nos vocauitĩ admirabile lumẽ ſu⸗ um.q́by illuminatꝭ ⁊ ĩ lumie iſto vidẽtib lumẽ dicat merito Paulꝰ. Fuiſtis aliqũ tenebꝛe:nũc aũt lux ĩdño: Moc deniq; no men coꝛã g by ⁊ gẽtibo ⁊ filijs iſrt poꝛta re iuſſus ẽ iſdẽ apłs:⁊ poꝛtabat nomẽtã⸗ qᷓ lumẽ:⁊ illumiabat patriã et clamabat vbiq;. Hox pᷣceſſit: dies aũt appꝛopinqᷓ⸗ nit abijciamꝰ ð oꝑa tenebꝛaꝝ ⁊ iduamur „ t ꝑcurramꝰ ſingula. VUñ —— * ieſu ß eſt ⁊ cib · En nõ totiẽs ↄfoꝛtaris: qᷓ; arma lucis·ſic vt in die honeſte ambulẽꝰ. Et mõſtrabat oĩby lucernã ſuꝑ cãdelabn annũciãs in om̃i loco IJhm ⁊hũc cruci⸗ fixũ. Ouomõ lux iſta inſplẽduit:ac ꝑſtrin xit cũctoꝝ intuentiũ ocłos.qñ de oꝛe pe⸗ tri tãqᷓ; fulgur egrediẽs:claudi vnius coꝛ poꝛales plãtas ſolidauit ⁊ baſes. multoſ⸗ q; ſpñalit cecos illumĩauit? Nũquid nõ ignẽ ſparſit. cũ ait. In noĩe ihuxp̃i naza⸗ reni ſurge ⁊ ambula? Hec tij lux ẽ nomẽ tiens recoꝛdar? Duid eq̃ mentẽ cogitãti impinguat? Quid ita exercitatos reꝑat ſenſuſ.ytutes roboꝛat.vegetat moꝛes bo nos atq; honeſtos. caſtas fouet affecões Aridꝰ eſt om̃is aĩe cib: ſi nõ oleo iſtò in ⸗ fundit᷑. Inſipidꝰeſt ſi nõ h ſalevdit᷑. Si ſcribas:nõ ſapit mihi niſi legero ibi im Sidiſputas autaferas.nõ ſapit mihini ſi ſonuerit ibi ihᷣs. Jeſus mel in oꝛe in au re melos.ĩ coꝛde iubilꝰ. Sʒ ẽ⁊ medicina Triſtat᷑ aliqͥs veſtx:veniat ĩ coꝛ Jeſus et inde ſaliat ĩos.⁊ ecce ad exoꝛtũ noĩs lum̃ nubilũ om̃e diffugit. redit ſerenũ. Labit᷑ q̊s ĩcrimẽ. currit inſuꝑ ad laqueũ mꝛti deſperãdo:nõne ſi innocet nomẽ vite. cõ⸗ feſtim reſpirabit ad vitã? Cui aliqñ ſtetit añ faciẽ ſalutaris noĩs duricia(vt aſſolet) coꝛdis.ignauie toꝛpoꝛ.rancoꝛ animi.lan⸗ guoꝛ accidie? Cui fons foꝛte ſiccatꝰ lacri maꝝ.inuocato ieſu.nõↄtinuo erugit vbe rioꝛ.fluxit ſuauioꝛ? Cuiĩ pericul᷑ palpitã ti ⁊ trepidãti: inuocatũ vᷣtuti nomẽ. ñ ſta tim fiduciã pᷣſtitit · depulit metũ! Euiqᷓ⸗ ſo in dubis eſtuãti⁊ flnctuãti.nõ ſubito ad ĩuocatõʒ clari noĩis ſpito emicuit ctitu do? Cuiĩ aduerſis diffidẽti.iã iãq; defici enti.ſinomẽ adiutoꝛij ſonuit. defuit foꝛti tudo. Himiꝝ moꝛbiꝛ lãguoꝛes animi iti ſũt. illð medicina. Deniq; et ꝓbarelʒ. In noca melinqͥtin die tribulatõis.eruã te⁊ honoꝛificabis me. Nibil ita ire impetum cohibet. ſuꝑbie tumoꝛẽ ſedat.ſanat liuor vulnꝰ. reſtringit luxurie fluxũ. reſtinguit libidinis flãmã.ſitim tꝑat auaricie.ac to⸗ tius indecori fugat pꝛuriginẽ: Siquidẽ cũ noĩe Ihu boĩem mihiꝓpono mitẽ et humilẽ coꝛde. benignũ.ſobꝛiũ.caſtũ. mi⸗ ſericoꝛdẽ.⁊ oĩ deniq; honeſtate ac ſctitate ↄſpicuũ.eũdẽq; ipm deũ oĩpotẽteʒ.qͥ ſu meꝰ exemplo ſanet⁊ roboꝛet adiutoꝛio. VBec oia ſil mihi ſonãt cũ inſonueritibs %₰ Sumo itacʒ mihi exẽpla ð hoĩea aurſh um a potẽte.illa tãqᷓ;pigmẽtarias ſpẽs. tãqᷓ; vñ acuaʒ eas ⁊ facioʒfectõʒ · cuiſite; medicoꝝ nemo facere poſſit. Hoc tibiele ctuariũ habes o aĩa mea recõditũ ĩ vaſcu lovocabli hꝰqð ẽ ihᷓſ.ſalutifeꝝxcerte. qðqʒ nulli vnqᷓ; peſti tue ĩueniat ĩefficax. Sẽꝑ tibi ĩ ſinu ſit · ſꝑ ĩ manu.q̃ tui oẽs ĩ im ⁊ ſenſus dirigãt᷑⁊ actꝰ· Denic; ⁊ inuitaris. Pone melinqͥtſignaculũ ĩ coꝛde tuo.ſiq⸗ culũ ĩ bꝛachio tuo. Sʒ h alias · Nũc pᷣo habes vñ ⁊ bꝛachio medeari⁊ coꝛdi. Ha bes inqᷓ; ĩ noie ihu vñ actꝰtuos vłl pᷣuos coꝛrigas vł minꝰꝑfectos adimpleas.itẽ⸗ q;vñ tuos ſenſus aut bues ne coꝛrũpant᷑ aut ſi coꝛrũpant᷑ ſanes · Mabuit ⁊ iudea q̃ſdã ihs qͥꝝ vacuis gkiat᷑ vocabul· Illa pec ſatiabit᷑ q̃uſq; ſciat meũ ihᷣm dñari ia cob ⁊ finiũ terre.⁊ cõuertat᷑ ad veſpam.⁊ famẽ patiat᷑ vt canis.⁊ circũeat ciuitateʒ Et illi qͥdẽ pᷣmiſſi ſũt tãqᷓ; baculꝰ ad moꝛ tuũ.ꝓpham hᷣueniẽs.⁊ ſua iter̃tari neĩa nequerũt. acua qͥppe erãt. Suppoſit? moꝛtuo bacułꝰẽ ⁊ nõ erat vox neq; ſenſus qm̃ baculꝰerat. Deſcẽdit qͥ baculũ miſit. ⁊ mox ſaluũ fec ppłm ſuũ a pctis eoꝝꝓ⸗ bãs ſe eſſe qð dicebat᷑ Quis ẽ ᷓ qͥ etiã pec cata dimittit? Nimiꝝ qͥ dic. Salꝰpopuli ego ſů.kãvox iã ſenſꝰẽ.⁊pʒ eũ nõ ĩane poꝛ tare nomẽ inſtar pᷣoꝝ. Sẽtit᷑ infuſa ſabꝰ.⁊ bñficiũ nõ tacet᷑. I ntꝰſenſus · foris vox. Lõpũgoꝛ ⁊ ↄfiteoꝛ.⁊ ↄfeſſio vitã indicat A moꝛiuo eĩtãqᷓ; qͥ nõ ẽ peritofeſſio. Ec⸗ ce vita ecce ſenſus. Suſcitatꝰpfecte ſũ.in tegra ẽ reſurrectio An alið moꝛs coꝛꝑis ẽ niſi cũ ſenſu pᷣuat᷑?⁊ vitaꝰ Pctiñ qð moꝛs aĩe ẽ nec cõpũctiõis mihi ſenſũ.necofeſſi oniſ reliq̃rat vocẽ.⁊ erã moꝛtuꝰ. Venit is qᷓ pctã dimittit. ⁊vtrũq; reſtituit.⁊ dic aĩe mee.ſalꝰtua ego ſũ. Quid mirum ſicedit moꝛs.vbi vita deſcẽdit? Jã coꝛde credit᷑ ad iuſticiã.⁊ oꝛe ↄfeſſio fit ad ſalutẽ. Jaʒ oſcitat puer.⁊ oſcitat ſeptieſ.⁊ dic. Septi es ĩ die laudẽ dixi tibi. Uidete hunc ſepte nariũ. Sacer nũerꝰẽ nõ vacat. Sʒ meliꝰ veni nec luckt. nec paſcũt nec medent᷑. Id V circo ſynagoga i tenebꝛis ẽ vſq; adhuc fa me⁊ infirmitate laboꝛãs. Et nõ ſanabi᷑ ß alij uam ßmõi.q̃ famelici⁊ ñ faſtidio ſiadtã bonas epulas accedãꝰ.iuitãte noſ pöſoccciepñonoihuxßᷣo qeſtſu oĩa de bñdictꝰĩ ſeckla Zmẽ. 1 c Serwoxxi · MBid ſibi ergo ult ſeptenarꝰ iſte Heſcio eni an ita ſimplex qͥſpiã in vob ſit ʒ ocioſas eſſe has viceſe⁊ numeꝝ hũc pu et eſſe foꝛtuitũ. Ego nec illð vacare reo? ꝙ ꝓpha incũbens ſuꝑ moꝛtuũ:ad mẽſu rã puerilis coꝛpꝑis ſeſe ↄtraxit. os ſuũ oꝛi illiꝰ ↄiũxit: oculiſq; oculos.⁊ manit ma nus · Spũſſanct᷑ꝰ ſic oĩa fieri:⁊ ſic ſcribi fecit ad eruditionẽ ꝓeuldubio illoꝝ ſpiri tuũ qͥs coꝛrupti coꝛꝑis circũiuenit infida ſocietas:ac ſtulta mũdi ſapia deſipere do cuit. Coꝛpꝰ qͥppe qð coꝛrũpit᷑ aggrauat aiam.⁊ depmit terrena inhabitatio ſenſũ multa cogitantẽ. Propterea nemo miret 5 ac moleſte accipiar ſi in his ſcrutãdis tã⸗ j quibuſdã ſpũſſancti apothecis curio⸗ ſus exiſto.ců ſciam qꝛ ſic viuit⁊ in tali vita ſpũs mei. Dico tñ his qͥ pᷣuolãtes in genioꝛin om̃ßmone aipene fagitantfi nẽ qᷓ; pᷣncipiũ teneãt. debitorẽ me etiã tar dioꝛib eſſe:⁊ maxie · Sʒnec ſtudiũ tã.eẽ mii vt exponã vᷣbaq; vt imbuaʒ coꝛda Ethaurire ⁊ ꝓpinare me optet· qð nõ fit celerit pcurrẽdo.ſʒ tractãdo diligẽter⁊ e poꝛtãdo frequẽter · Duãqᷓ; ⁊ p̃ter ſpem q̃ʒ meã diu nos diſcuſſio detinuit ſacf᷑oꝛuʒ. Putani fateoꝛ vnũ ad ß ßmonẽ ſuffirere. ſiluãq; iſtã vmbꝛoſam latebꝛoſamq; alle⸗ goꝛiaꝝ ptrãſire nos cito · ⁊ ad planiciem moꝛgliũ ſenſuũ itinere diei qᷓſi vniꝰ ꝑueni re. Sʒ ſecꝰrigit. Biduũ qͥppe iã in eo ex pẽdimꝰ.⁊ adhuc reſtat via · ctꝰ ocli emi nus ſũmitates ramoꝝ ⁊ mõtiũ cacumĩa puolabat.ſʒ valliũ ſibteriacẽs vaſtitas? dẽſitas dumetorꝝ fruſtrabat᷑obturꝰ. Rũ⸗ qd(vᷣbi gr̃ahelyſei miraclm p̃uidere va⸗ lebã. qꝛ nob videlicʒ de gentiũ vocatõe ⁊ repulſione iudeoꝝ diſſerẽtibyꝛita ð ſubito in mediũpſiliret· Et nũc qñdͥdẽ icidimꝰ nõ pigeat nos paululũ ĩmoꝛari: ↄſequẽt ad id qð intermittimꝰpoſtea reuerſuros Siidẽ aĩaꝝ cib nihalominmꝰẽ iſte. Tani bus qᷓʒ ac venatoꝛiby plerũq; ↄtingit a be ſtia quã aggreſſi erãt deſiſtere:⁊ ſeqͥ aliãqᷓ inopinãtibo foꝛte occurrerit · Nõ ꝑuũ fi⸗ ducie robur pᷣſtat mihi. ꝙ magnꝰile virp pheta potẽs ĩ ope ⁊ ᷣmðeð excelſo mõte celoꝝ deſcẽdẽs viſitare dignatꝰẽ mecum ſim cinis ⁊ puluis:miſereri moꝛtuoꝛ ĩcli⸗ — Bermo clinareſe iacẽti. ↄtrahi⁊ cocã̃ripuo:ceco partirilumẽ ockoꝝ ſuoꝝ. ⁊ os mutũ oꝛis ꝓpꝛij oſculo ſoluere· debileſc manꝰ:ſuaꝝ roboꝛare ↄtactu. Suauit᷑ rumino iſta. et replent᷑ viſcera mea ·⁊ iterioꝛa mea ſaginã tur.⁊ oĩa oſſa mea germinãt laudeʒ · Voc ſemel ↄtulit vniuerſitati.B qͥtidie ſinguli in noß actitari ſentimꝰ.⁊ coꝛdi ſcʒ tribuiĩ telligẽtie lumẽ.⁊ oꝛi edificatõis vᷣbum · et manib opꝰ iuſticie. Dat ſentire fideliter. dat ꝓferre vtilir. dat efficacit adimplere. Etẽ funiculꝰ triplex qͥ difficile rũpit᷑.ad extrahedas aĩas ð carcere diaboli · ⁊ tra⸗ pẽdas poſtea ad regna celeſtia: ſi recte ſen tias.ſidigne ꝓloq̃ris.ſi viuẽdo ↄfirmes. Oculſuis tetigit meoſ.iteriorihoĩs frõtẽ darꝭ lumiariby oꝛnãs:fiden itellectu · Dꝛi meo iũxit ſuũ:⁊ moꝛtuo ſignũ pac imp̃ſ⸗ ſit. qm cũ adhuc pctõꝛes eſſemꝰrecõcilia nit nos vᷣoꝛinſticie moꝛtuos. Os oꝛi ap⸗ plicuit: iterato inſpirãs ĩ faciẽmeã ſpira⸗ cuiũ vite.ſʒ ſanctiori qᷓ; dmo Nã bᷣmoqͥ⸗ dẽ inaĩam viuẽtẽ creauit me.ſcõo ĩ ſpũům viuificãtẽ refoꝛmauitme. Manus ſuas meis ſuppoſuit exẽplũ pᷣbẽs bonoꝝ opeꝝ foꝛmã obediẽtie. Aut certe manꝰſuas mi ſit ad foꝛtia.vt doceret meas ad pᷣliũ.⁊ di gitos meos ad belluz. Etoſcitauitinqͥtꝰ puer ſepties · Sufficiebat ad gliaʒ mani feſtãdi miraculi oſcitaſſe ſel · ſ; multiplici tas ⁊ ijſignis numerꝰ myſterij admonẽt Si illð ĩgẽs vniuerſi hũani generi pᷣmũ qdẽ exanime coꝛpꝰ attẽdas · vides vbic ecckiamſex qͥ vitã ꝓphᷣa incũbẽte recepit) qjſi ſepties oſcitare. qꝛ ſepties ĩ die laudeʒ dicere ↄſueuis·Si teip̃ʒ aduertas: in Pᷣte nouer vita viuere ſpiritali: ac miſticũ hũc ĩplere nũeꝝ · ſi ſenſualitatꝭ tue q̃nariũ.cha ritatꝭ binario ſubijc.exhibeſqʒiuxta apiʒ mẽbꝛa tua ßᷣuire iuſticie ĩ ſcificatõʒ.q̃ pᷣuſ exhibuiſti ᷣuire iniqͥtati ad iniqͥtatẽ. Aut certe ſieũdẽ qͥnariũ ꝓximoꝝ ſaluti ĩꝑtiẽs ad pficiẽdũ ſeptenariũ duo h adijciaſ. mi ſcðiã.ſ.⁊ iudiciũ cãtare ðo · ¶ Mabeo⁊ ali as ſeptẽ oſcitatões · ſeptẽ vicʒ exꝑimẽta.ſi ne qᷓby vᷣa ⁊ certa ſalꝰ rediuiui ſpũs mime ↄſtat. qttuoꝛ ad ſenſum cõpũctiõis. tria ad ↄfeſſionis ſonũ ꝑtinẽtia. Si viuis. ſi voxſi ſenſus ẽ tu qͥʒ cadẽ in te recognoſci — Poꝛro ſenſum ex ĩtegro recuꝑaſſe te ſcias ſituã ↄſciam q̃druplici ſenti ↄpunctione moꝛðᷣri. pudoꝛe gemio·⁊ gemĩo metu nã — — 1* vitã ad pficiẽdũ ſeptenariũ triplex ↄfeſſi onis ſpẽs atteſtat᷑. de qͥby poſtea videbit᷑. Nõnet ſanctꝰ Mieremias ĩ ſuo plãctu ob ſernat hũc numeꝝꝰ. Et tu igit᷑ in tuaꝓ te lamẽtatiõe foꝛmã hñs ꝓpheticã. deũ co⸗ gita factoꝛẽ tuũ. cogita ⁊ bñfactoꝛẽ.cogi⸗ ta pr̃em.cogita dñm.Ad om̃ia reꝰes:plã gepꝑ ſingula· Ad pᷣmñ? vltimũ reſpãdeat timoꝛ tuꝰ.ad duo media pudoꝛ. Pÿ̃ſane nõ metuit cũ p̃ſit P̃is eĩ eſt miſereri ſp apcere. Et ſi ꝑcutit:vᷣga nõ baculo ꝑcutit ⁊ cũ ꝑcuſſerit ſanat. Paterna vorẽ. Per⸗ cutiã ⁊ ego ſanabo. Nõ eſt ꝓinde quod a pr̃e foꝛmides.qͥ ⁊ſi qñ feriat vt emendet: nũqᷓ; mñ vt vindicet. At vᷣo cogitãtẽ ꝙ pa trẽoffenderim:eſt certe qð pudeat:⁊ ᷣnõ qð terreat. Qolũtarie genuit in vᷣboveri tatis:nõ ſtimulo carnal cupiditatꝭ excuſ⸗ ſit: quẽadmodũ genitoꝛ carnis mee. De⸗ inde etiã nõ peꝑcit vnigenitoꝓ ſicgenito Ita ip̃e qͥdẽ pr̃em ſe ibnt mihi: ß nõ ego me illi viciſſim filiũ. Quanã frõte at⸗ tollo iã oculos ad vultũ pr̃is tã boni:taʒ mab filiꝰ? Pudet indigna geſſiſſe genere meo.pndet tãto pre vixiſſe degenerẽ. Exi tus aquaꝝdeducite oculi mei.opꝑiat cõfu ſio faciẽ meã. vultũ meũ pudoꝛ ſuffundat occupetq; caligo. Deficiet in doloꝛe vita mea:⁊ ãni mei in gemtii. Pꝛochpudoꝛ quẽ fructum habui in qͥby nũc erubeſco? Si ĩcarne ſeminaui: de carne nõ metam niſi coꝛruptõʒ. Si in mũdo:⁊ ip̃e krãſit⁊ ↄcnpiſcẽtia eꝰ. Quid? C aduca. vana.et ꝓpe nulla.⁊ qͥꝝ finis moꝛs ẽ̃:infelix et in⸗ ſanꝰ pᷣferre nõ erubui: eterni pr̃is amoꝛi ⁊ponoꝛi. Lõfundoꝛ:confindoꝛ audire. Siego pr̃ vbi eſt honoꝛ meꝰ? Sʒ ⁊ ſipt nõ eſſet· obꝛueret me bñficijs. Inſtaurat aduerſum meteſtes(vt alia inumera tace am)huꝰcoꝛpꝑis victũꝛ vſum kpis huiꝰ:⁊ ſuꝑ om̃ia ſanguinẽ dilectifilij clamãtẽde terra· Pudet iꝗᷓtitudinis. Duãqᷓ; ad cõfu ſionis cumulũ:arguar etiã reddidiſſe ma la ꝓ bonis.⁊ odiũ ꝓ dilectõe. Minimeqͥ dem mihia bñfactoꝛe ſiẽ neca pf̃e timen dũ eſt. Qerꝰ qͥppe beneficꝰeſt:dãs affinẽ ter⁊ nõ impperans. Nõ impperat dona qꝛ dona ſũt.⁊ bñficia ſua mihi dedit non vẽdidit. Deniq; ſine pnia ſũt dona eius. At q̃ntoð illo benignꝰ tãto ð me idigni us ſentire cogoꝛ. Erubeſce⁊ dole nihilo minꝰ aia menq̃ ⁊ ſiillũ nõ repetereeti . mpperare decet nos tñ oĩnodedech inʒ tos ĩimemoꝛeſq; extitiſſe. Veu qͥd vł nũc tandẽ retribuã dñoꝓ oĩby q̃ retribuit mi⸗ hi. Doſi ſegnioꝛ foꝛte.ſuas ꝑtes minꝰexe quit᷑ pudo?:timoꝛ ſane excitet᷑ ĩadiutoꝛiũ Excitet᷑ vt excitet. Sepone paꝝ pia vo⸗ cabula bñfactorꝭ ⁊ pr̃isatq; ad auſterio ra ↄuertere. Nẽpe qͥ legit᷑ p̃ miſcʒiarũ:et deꝰtotiꝰↄſolatõislegit᷑ nihilominꝰdeꝰvł tionũ dñs. Legit᷑ deꝰ iudex iuſtꝰ⁊ foꝛtis Tegit᷑ terribil in ↄſilijs ſuꝑ filios hoĩm⸗ eſt. ꝙ dñs ac creatoꝛ ſibi. Etenĩ ꝓpterſe⸗ metipᷣm fec᷑ oĩa.ſcᷣtura teſte. Duidꝰ qͥd tuñ eſt:tibi defendit ac ſeruat · putas et ꝓ ſe aliqñ nõ ʒelabit.putas ſui nõ reqͥret pᷣn cipatꝰhonoꝛẽPꝛopr h irritauit impius deũ.qꝛ dixit ĩ coꝛde ſuo:nõ reqͥret. Et qͥð eſt ĩcoꝛde ſuo dicere.nõ reqͥret.niſi nõ me tuero qð reqͥrat? Sʒ reqͥret vſq; ad nouii ſimũ q̃drantẽ.reqͥret ⁊ retribuet abũdant᷑ „ faciẽtib ſuꝑbiã. Recqhret a redẽpto ß̃uiti⸗ Legit᷑ de zelãs. Oo pr̃eſt. ꝙ bñficꝰẽ:tibi um honoꝛẽ?⁊ głiam ab eo quem plaſma uit. Eſto ꝙ diſſimulet pr̃ bñfi cus:ſʒ nõ dñs ⁊ creatoꝛ. Et qͥ parcit filjo nõ parcet figmẽto · nõ ꝑcet ſeruo nequaʒ· Pẽſa cuꝰſit foꝛmidis ⁊ hoꝛroꝛis tuũ at⸗ q; oĩum ↄtẽpſiſſe factoꝛẽ: offendiſſedñm maieſtat Maieſtati eſt timeri:dñi ẽtime ri.⁊ maximehꝰ maieſtatꝭ.huꝰq; dñi. Nã ſi reuʒ rei maieſtatꝭ qᷓ;uis hũane: hũanis legiby plecti capite ſancitũ ſit:qͥs finis cõ temnentiũ diuinã oĩpotẽtiã erit: Tangit mõtes⁊ fumigant.⁊ tam tremendã magie ſtatẽ audet irritare vilis puluiculꝰ:vno le ui flatu mox diſpergẽdꝰ ⁊ mime recolligẽ dus. Ille ille timẽdꝰẽ.qͥ poſtqᷓ; occiderit coꝛpꝰ:ptãtẽ hʒ mittere ⁊ in gehennã. Pa ueo gehennã. paueo iudicis vultũ.ipſis quoq; tremendũ angelicis poteſtatibus Tõtremiſco ab ira potẽtis a facie furort eiꝰ. a fragoꝛe ruẽtis mũdi.a ↄflagratione elementoꝝ.a tempeſtate valida.a voce ar changeli.⁊ a verbo aſpero. Contremiſco a dentibus beſtie inhernalis.a ventre infe ri.a rugientib pꝛeparatis ad eſcam hoꝛ⸗ reo vermem rodentẽ.⁊ ignẽ toꝛrentem.fu mũ ⁊vapoꝛem ⁊ ſulphurẽ? ſpĩpcellarũ Moꝛreo tenebꝛas exterioꝛeſ. Dnis dabit capiti meo aquã.⁊ ocuł meis fontẽ lacri⸗ marũ.vt pꝛeueniã fletibo fletũ ⁊ ſtridoꝛe dentiũ⁊ manuũ pedũq; dura vincula⁊ — pondus cathenaꝝ pᷣmentiũ.ſtringentiũ⸗ Fꝛentiũ.necofumẽtiũ eu mem̃mea: vt qͥd megenuiſti filiũ doloꝛis:filiũ ama ritudis ⁊ indignatos ⁊ ploꝛatõis eterne Lur exceptꝰ genib· cur lactatꝰ vberibus na in cõbuſtionẽ? cibo ignis Qui ſica ſicit:ſenſum ꝓculdubio recupauit.⁊ ĩ du plici metu iſio:itẽq; pudoꝛe iſo eq̃ dupli⸗ ꝓ C cihʒoſcitatiões q̃ttuoꝛ. Tres qj reſtãt ex voceofeſſiõis adiciet·⁊ nequaq; dicet᷑ iã deeo ꝙ nõ ſit vox nec; ſenſus · ſi tñ decoꝛ dehumili ſimplicifideliq;pceſſerit illa cõ feſſio. Diñe ð qð remoꝛdet ↄſciaʒ ↄfitere humilir· pure. fidelit·⁊ has vices ipleſti. Sůt qͥ gliant᷑ cũ malefecerint:⁊ exultãt in reb peſſimis.s notãspphᷣa. peccata ſuaſinòtpᷣdicauerũtſiẽ ſodoma. erum hos ab hac diſputatõne tanqᷓ; ſeculares. noueo. Hã qͥd ad nos de his qͥ for ſũt Vuãqᷓ;⁊ de his qͥ religioſeveſtiti ⁊ religi dnẽ pfeſſi ſunt:nõnũq; audimꝰ alijs re⸗ miniſci⁊ iactitare impudentiſſimẽ mala ſua öterita:q̃( vᷣbi gfaaligi vel foꝛtit gla diatoꝛio.vel argute litterato?io geſſere cõ pꝑnicioſum · dãnoſum. S Kistu. ſeu aliud qͥd m mũdi qͥdẽ vanita⸗ tem fauoꝛabile ᷣm aie po ſalutẽ nociuuʒ ecuiaris adhuc animi indiciũ eſt.⁊ humil habit?ꝰ qͥ ge⸗ ſtat᷑ atalibꝰ nð ſanctenonitat eit merituʒ ſed pᷣſce vetuſtatj opculũ. Hönulli tłia qᷓ „ ſidolendo⁊ penitẽdo rememoꝛãt:ſʒ gliaʒ intẽtiõe caprãtes:cõmiſſa ſua nõ dünũt. ſed ſeiðos Uludũt. ãdeꝰnð irridet· le rerẽ hoĩem nõ exuerũt:ſʒ nouo palliãt.nõ ꝓdit᷑ aut ꝓijcit᷑ velfermẽtũ illa ↄfeſſione ʒ ſtetuit᷑ hm ills. Inneterauert oſſa mea dũclamarẽ tota die Pudet reminiſci q·· rundã tantãpteruiã. vtnõ pudeat eos cũ exultatõe lugẽda iactitare. ꝙ ⁊ poſt ſuſce⸗ ptũ ſanctũ habitũ:callide quẽpiã ſupplã jauerint. ⁊ circũuenerint ĩ negocio fratrẽ aut ꝙ talionẽꝓ ↄuiciovł maledicto red⸗ diderint. imalũꝓ malo · aut maledictũꝓ maledicto audacter reddiderint. Sʒẽch feſſio eo periculoſiꝰ noxia:q ſubtilꝰ vana rů ipᷣaetiã inhoneſta ⁊ turpiade nob de⸗ tegere nõ veremur nõ qꝛ humiles ſumꝰ. ßxt eſſe putemur· Appetere aũtde hůili⸗ tate laudẽ. hũilitatis eit nõ virtꝰ ſed ſub⸗ nerio. Terꝰ humil nihil vult reputariũ humilpdicari. Baudet ↄtẽptu ſui h ſoſo Pneſupb cplaudes ↄtẽnit. Quid pueri * ns d veindigntꝰ vthũditat cuſtos cð⸗ feſſioꝛ ſupbie militet:⁊ inde velis videri melioꝛ vñ videris deterioꝛ Mirabile ia⸗ ctãtie genꝰ vt nõ poſſis putari ſanctus:ſi nõ appareas ſceleratꝰ· At talis ↄfeſſio ſpe f ciem hñs hũilitatis nõ pᷣtutẽ · nõ ſolũ ve niam nõ meret᷑.ſ ⁊ ꝓuocat irã · Fũquid fuit Saul ꝙ ſead increpatõem ſamu peccaſſe ↄſeſſus ẽ Cnlpabilꝓculdubio tuit illa ↄfeſſio: queculpã nõ diluit. Dnð enĩ humilẽ ↄtemneret ↄfeſſ ionẽ humilita tis magiſter.⁊ cui humilivdare gram cer te ingenitũ eſt· Om̃ino nõ poteratnõ pla cariiq̃ in oꝛe ſonuit. in coꝛde radiaſſ hu militas. Ecce cur humilẽ eſſe debere con feſſionẽ dixi. Dpoꝛtet aũt?⁊ eſſe ſimpliceʒ · E Fö intẽtionẽſfoꝛte q latet homines)ex⸗ cufaredelectet.ſiſitrea necleuigareculpã que grauis eſt. nec alieno adũbꝛare ſuaſu 5— cũ inuitũ nemo coegerit Pꝛimũ illud nõ ↄfeſſio eſt. ſed defenſio.nec placat ſed pꝛo nocat. Sequẽs monſtrat ingratitudinẽ ⁊ quv minoꝛ reputat culpa · to minuitur glia indultoꝛis · Sed eni minmꝰ libẽter be neticium dat᷑ qð minus grate min vene ceifarie ꝓuenire ſenti᷑. Ceniã ꝓinde ſibi abiudicat.q munus largitoꝛis attenuat. qð quidẽ om̃is qͥ reatũ fuũ verbis alleui gre conat᷑ facit. Jã a poſtremo pꝛimi ho⸗ minis dehoꝛtet᷑exẽpiũ ·nec culpã ſiqͥdem diffidẽtis. nec zñ ↄſequẽtis veniaʒ· nõ du biuntquin ob reatus mulieris admixtio nem. Benus excuſatiõis eſt cum arguert tu· aliuʒ incuſare · Poꝛro excuſare te velle quando coꝛriperis · qᷓᷓ ſit nõ modo mini⸗ me fructuoſum ſʒ ⁊pnicioſum · ſanctũ da nid interroga. Verba nempe malicieex⸗ cuſationes in peccatis appellat· neinea declinet coʒ ſuũ rogans? ſupplicãs. WMe rito quidẽ In animã etenim ſuã peccat- qui ſe excuſat. repellens ꝑinde a ſe indul⸗ gentie medicinã.et ſic vitam ſibi pꝛopꝛio oꝛeintercindens. Et quenam mgiot ma licia qᷓ; pꝛopꝛiã armari in ſalutem· et lin⸗ guetuetemetipſum mucrole confodere. utem ⁊ fidelis confeſſio vt confitear in ſpe de indulgentia penitus nõ diffidens netuo teoꝛe non tam iuſtifices qᷓ cõdem nes. Judas certe pꝛoditoꝛ domini.⁊ K ter. Peccauiſinqͥtradẽs languinẽ inſtũ. — 8— B Deniq; qui ſibi nequã. cui eſt bonꝰ? Sit; 9 yn fratricida confeſſi ſunt.⁊ diffiſi ſũt. A —.——————— — Alter. Maioꝛelt iniquitas mea qᷓ; vtve⸗ niam merear.⁊ verax licet nil eis pꝛofuit infidelis cõfeſſio. Ve itaq; tres ↄfeſſiõis obſernantie iũcte quattuoꝛ ſuperioꝛibus cõpunctiõis:ſeptenariũ implẽt. Jam po ſic cõpunctꝰ:⁊ ſic cõfeſſus:ac ꝓpꝛia ꝑinð certus de vita certꝰ quoq; nihiominꝰ es (vt arbitroꝛ)vacuo nequaqᷓ; noie appella ri Jeſum eũ qui in te talia valuit ⁊ voluit opari.nec vacne ſubſecutũ fuiſſe baculuʒ quẽ pᷣmiſergt. Hõ venit vacue. quia non venit vacuꝰ. Ham quõ vacuꝰ in quo ha⸗ bitauit plenitudo! Heq; enim ei datus ẽ ad menſurã ſpiritꝰ. Deniq; ⁊ venit in ple⸗ nitudine tẽpoꝛis:plenũ ꝑinde venire ſeĩ⸗ dicans. Bene plenñ quẽ vnxit pater olao leticie pꝛeconſoꝛtiby ſuis. Vnxit ʒt miſit plenũ gratie ⁊ veritatis. Vnxit vt vnge⸗ rret. Om̃es ab eo vncti ſunt qui de pleni⸗ tudine eius meruerunt acciꝑe. Ideo ait. Spiritꝰ dñi ſuꝑ me:eo ꝙ vnxerit me.ad annnnciandũ mãſuetis iſitme: vtme⸗ derer cõtritis coꝛde. vt pᷣdicarẽ captiuis ĩ dulgentiã:⁊ claudis qpertionẽ.vt pᷣdica⸗ rem annñ placabilẽ dño. Venichat vtag dis vngere ↄtritiões noſtras ac leniredd loꝛes Ideoq; venit vnctꝰ. venit manſue tns ⁊ mitis ⁊ multe miſericoꝛdie om̃iby ĩ nocantib ſe. Sciebat ſe ad infirmos de ſcendere:ethibuitqʒ qualẽ opoꝛtuit. Etãᷓ niam multe erãt intirmitates:multa qͥ;ꝓ uidis medicꝰmedicamĩa curauit afferre Zttulit ſpĩ ſapie ⁊ intellectꝰ.ſpiñ̃ ↄſilij ⁊ foꝛtitudinis.ſpm̃ ſcie ⁊ pietatꝭ·⁊ ſpũm ti⸗ moꝛis dñi.¶ Uides q̃t phialas plenas odoꝛamẽtis celeſtꝭ medicꝰ pᷣpgrauitad ſa nãda vulnera illiꝰ miſeri qͥ inẽidit ĩ latro nes. Septẽ ſunt numero: ſeptẽ foꝛtaſſe p̃ fatis oſcitatiõiby excitãdis accõ modate. Spñs eni vite erat ĩ phialis. Ex hispfe cto infudit oleñ meis vuinerib. Infudit vinũ:ß minꝰqᷓ; olei. Sic nẽpegruebat infirmitatibꝰ meis: vt miſcðᷣiam ſuꝑeral taret iudicio. quẽadmodũ vinũ oleo ſuꝑ⸗ fert infuſum. Attulit ꝓinde qͥnq; cados olei.vini nõ niſi duoſ. Vinũ ſiqͥdẽ timoꝛ tĩ ⁊ foꝛtitudo fuere.reliq̃ qͥnq; oleũ ꝓpa ſuauitate deſignãt. In ſpũ deniq; foꝛtitu dinis tãqᷓ; potẽs crapulatꝰ a vino deſcẽ⸗ dit ad inferos.ↄtriuit poꝛtas ereas.⁊ ve⸗ ctes lerreosↄfregit · alligauit foꝛtẽ.⁊ vaſa captiuitatis eripuit. Deſcendit nihilomi —.„ nus in ſpů timoꝛis.timẽdꝰ nð timidꝰ D ſapiẽtia quãta arte medẽdi in vino et oleo aĩe mee ſanitatẽ reſtauras.foꝛtiter ſi auis.⁊ ſuauiter foꝛtis. Voꝛtis ꝓ me⁊ ſua nis mihi. Deniq; attingis a fine vſq; ad finẽ foꝛtiter.⁊ diſponẽs om̃ia ſuauiter. ꝓ pellens inimicũ⁊ infirmũ fouẽs. Sana me dñe ⁊ ſanaboꝛ.pſallã ⁊ ↄfiteboꝛ nomi ni tuo:⁊ dicã. Oleũ effuſum nomẽ tuum. Hõ vinũ effuſum.nolo eniĩ vt intres ĩ iu⸗ diciũ cũ ſeruo tuo:ſʒ oleũ. qꝛ coꝛonas me in miſericoꝛdia ⁊ miſeratiõibꝰ. Hleũ pla⸗ ne. qð dũ ſuꝑnatatcunctis qͥbo immiſcet᷑ liquoꝛib:liquido illud deſignat nomen: qð eſt ſuꝑ om̃e nomẽ. O nomẽ pꝛeſuaue ⁊pᷣdulce. O nomen p̃clarũ pᷣelectũ ⁊ p̃ex ⸗ celſum ⁊ ſupexaltatũ in ſecula · Hoc vero oleũ qð exhilarat faciẽ homis · qð caput ieĩunãtis impinguat: vt oleũ peccatoꝛis nõ ſentiat. Hoc nomẽ nouũ qð os domi ni nominauit. quod ⁊ vocatuz eſt ab an⸗ gelo pꝛibſqᷓ; in vtero cõciperet᷑· Voc non folũ iudeus:ſed quicũq; inuocauerit ſal⸗ uus erit. intantuʒ vſqʒquaq; effuſumeſt- Mot pater donauit filio ſpõſo eccleſiedo mino noſtro Jeſu chꝛiſto qui eſt benediꝰ ctus in ſecula?men. Sermo · xxij Wtamus neſa? p„ tis ꝓceſſum eſt in ſanctuario de dum ſcrutamur mirabile ſacra⸗ mentũ. an ad ꝑſcrutanduʒ adhuc ſi quid reſtat:audemꝰ ſpiritũ ad interioꝛa ſequi? Spũs nẽ̃pe iſte ſcrutat᷑ nõ ſolũ hoĩʒ coꝛ da? renes.ſʒ etiã ꝓfunda ði.⁊ ſiue ad ña ſiue ad alia:ſecurꝰ ſeqͥꝛ eũ quocunq; ierit. Tm̃ vt cuſtodiat coꝛda nra itelligẽtias nr̃as. ne foꝛte cũ nõ aderit:adeſſe putemꝰ noſtuq; ꝓ ip̃o ſeqᷓ mur ſenſũ deuiãtes Ve nit nãq; et vaditput vult · ⁊ nẽo facile ſcit vñ veniat aut qͥ vadat. At iſtð ſine dãno foꝛtaſſe ſaluti neſcire lʒ. Leteꝝ qñ veiatvł qñ vadat:id plane ꝑiculoſiſſime ignoꝛat᷑ Lũ enĩ he ſpũſſctĩ circa nos diſpẽſatoꝛie qͥdẽ viciſſitudines vigilãtiſſime nõ obſer nãt᷑.fit vt nec abſentẽ ðſideres: nec pñteʒ glificeſ. Nẽpeqͥ idcirco recedit vt auidꝰ reqrat᷑ qͥnã mõ ſi abeſſe neſcit reqͥriiꝰ Et rurſũ.qͥ dignãt ad h̊ redit vtↄſolet.q̃liter digne ꝓ ſua maieſtate ſuſcipit᷑ ſi nec adeẽ ſentit Mẽs ð q̃ ihꝛat abſceſſũ pʒ ſeductõi ⁊q̃ reditũ nõ obuat:erit inta viſitatõi. Sermo nuitſicut ſcitis:niſi ea quidẽ?ditiõe ſivi deret quãdo tolleret᷑a ſe. In figura cõti⸗ git hoc iiis. ſcriptũ eſt aũt pꝛopternos. I iigiles eſſe⁊ ſoliciti circa opꝰ nñe ſaluti qð mita ſubtilitateac ſuauitate diuĩe ſue artis inceſſanter actitat ſpũs in ĩtimo no ſtripphetico docemur? monemur erem plo. Hunqᷓ; ſane ſine nr̃a ↄſcientia: mgra nctio que docet de om̃ibo tollat᷑a nobis ſiduplicato volumꝰ munere nð fraudari unqᷓ; cũ venerit inueniat imparatos:ſʒ ſemp vultꝰ ſuſpẽſos expanſoſq; habẽtes ſinus ad largã dñi bñdictiõem. Quales deniqʒquerit ſimiles hoĩb exp ectãtibus dñm ſuũ quãdo reuertat᷑a nuptijs: q vri⸗ qʒ ab illis ſuperne mẽſe copioſis delicis vacua nunq; reuertit᷑ manu. Vigilãdũp inde ⁊ vigilandũ om̃i hoꝛa · qꝛ nelcimus qua hoꝛa pũs venturꝰſit ſen iteꝝ abitur? Itẽt redit ſpũs: ⁊ q ſtat eo tenẽte: deſerẽ⸗ ecadat neceſſe eſt.ſed nõ collidet᷑· qadñs rurſum ſupponit manũ ſuam. Ethas al ernare vices nõ ceſſat in his qͥ ſpiritales ſnt vel quos potꝰ ſpirituales ꝑinð ip ſe creare intẽdit:vifitans diluculo: ⁊ ſubito ꝓbans. Deniq; ſepties cadit iuſtꝰ ⁊ ſepti es reſurgit. ſi tamẽ cadat in die ⁊ ſe cadere videat:?cecidiſſe ſciat ⁊ reſurgerecupiat xrequirat manũ adiuuãtis ⁊ dicat. Dñe in volũtate tua tem. Vuertiſti faciẽtuã a me:⁊ factus ſuʒ ↄturbatꝰ. Aliud eſt dubitare de veritate. iqð patiaris neceſſe eſt)cũ ſpũs mĩime ſpi rat.⁊ alið ſaꝑe falſitatẽ · quod facile caues ſi eandẽ tuã ĩgnoꝛantiã nõ ignoꝛas: qua⸗ tenꝰ dicas ⁊ tu. Et ſi qͥd ignoꝛaui:iguoꝛã tia mea mecũ eſt. Sancti Job ſentẽtiaẽ. ſime itidẽ filie due ſũt:falſitas ⁊ dubietaſ Illa miſerioꝛ.iſta miſergbilioꝛ. Pernicio ſ̃oꝛ illa.iſta moleſtioꝛ. ũ loquitur ſpũs cedit vtraq;.⁊ nõ eſt ſolũ veritas:ſed⁊ cer ta veritas. Eſt quippe veritat ille ſpiritꝰ cui ↄtraria falſitas eſt. Eſtã ſapĩe.q̃ cum fit candoꝛ vite eterne:⁊ vbiq; attingat ꝓ⸗ pter mundiciã ſuã· obſcuꝝ ambigui non admittit. Lauenda ſaneſcũ ſpũs iſtenon loquit᷑)ꝛ ſi nõ moleſta dubietas:certe fal ſitas execranda · Aliud eſt enĩ ſub incerto hoc vel illud opinãdo ſentire. aliud teme⸗ Petijt quondã aliqd PHelyſeamgfoc piſceiſum ei imminere pſenſit. necobli⸗ pᷣſtitiſtidecoꝛi meo virtu⸗ Agnoſcite Peſſime mf̃is ignoꝛãtie:peſ reaffinnareqʒ neſcias. Aut ðloquat ſ půs. qʒ noliri quidẽminime arbirrijeſt aut quãdo ſilere placet:ß ipſumindicet? loquat᷑ ſaltẽ ſuũ ſilentiũ ne ipᷣmnobis fal ſopire putantes ·noſtꝓ ipᷣo male ſecurt ſequamur erroꝛẽ · Etſi ſuſpenderit gmhi guo:nõ relinquat mẽdacio. Eſt qͥ dubie ꝓfert mendaciũ:nec mentit eſt qͥ verita⸗ tem quã neſcit affirmat· et mẽtit. Nãx ille nõ quidẽqð nõ eit eſſe ſed ſe quod credit credere dicit.⁊ veꝝ dicit· etiã ſi hoc veruʒ nõ ſit qð credit ·⁊ is cũſe certũ vñ non eſt certus dicit. veꝝ nõ dicit. etiã ſi veꝝ ſit de quo aſſerit. His pᷣmiſſis ad cautelã talia inerpertoꝝ ſequar iã ſp m̃ ſicut cõfido pᷣ⸗ enntẽ:eadẽ tamẽ cauteia ſi potero quã pꝛe miſi:⁊ temptabo facere ipſe qð doceo· ne dicat ⁊ mihi Tu qͥ alios doces:teipſum nõ doces? ¶ Diſtinguendũ ſane inter ma nifeſta ⁊ dubia.nec illa ſcʒ adduci ĩdubi⸗ um. nec iſta temere affirmari. Dð quideʒ ipm:demagiſterio ſperandũ eſtſ piritus Prceni noſtra ad illud om̃ino induſtria ſufficit. Duis nouit hoĩm: an id qð iter hoies iudicatus adeo.ſermo ſuperioꝛ· a q̃ videlicetiſi bene meminiquarꝰẽ iſte:pa tefecit:in ſupnis quoq; iudiciũ iã factuʒ pᷣceſſerit. Dð dico tale eſtytx nã videlicʒ iucifer qui mane oꝛiebat᷑ ſed pᷣpꝛopere eie uabatur. anteqᷓ; verteretĩ tenebꝛasgeneri noſtro inuiderit. ⁊ ipe olei effuſioneʒvtꝑ ſeiprum iã tũc indignabũdus muſſitarʒ dicẽs intra ſe qðᷣammodo. vt qͥd ꝑditio hec: Hoc ego non aſſero dicere ſpm̃. ſed necↄtradiceredico. Neſcio ei. Potuit au tem cõtingereſi tamẽ incredibie nonpu tetur· plenũ ſapĩa ⁊ ꝑfectuʒ decoꝛe: hoĩes pᷣſcire potuiſſe futuros etiã ⁊ pꝛofecturoſ „„ in pari parigkia. Sʒ ſibſcinit in dei vbo abſ⸗ qʒ dubio vidit:⁊ in liuoꝛe ſi uo inuidit et molitꝰ eſt habere ſubiectos· ſocios dedi⸗ gnatus· Infirmioꝛes ſunt ſinqͥt inferio⸗ feſq; natura.nõ decet eſſecõciues. neceq les in gloꝛia. An loꝛtepdit impiã hãceiꝰ machinationẽ illa pᷣſumpta aſcẽſio ſeſſio 5 q; ſignificãs magiſteriũ · Aſcendam inqͥt ſuꝑ montẽ ercelſum ⁊ ſedebo in lateribus aquilonis.qᷓ altiſſimi quandã ꝑinde ſili⸗ tudinẽ obtineret.ſi quẽadmoduzʒ ille ſuꝝ cherubin ſedẽs gubernat oẽm angelicam creaturã. ita ⁊ ipſe altus ſederet regeretqʒ ge humanð· Abſit. Initatẽ meditat — 1 1 bi e ne eſt in cnbili ſuo mentiatur iniquitas ſibi. Pos aliũ nõ cognoſcim us iudicẽ q; au⸗ ctoꝛẽ. Hõ diaboꝰ ß dñs iudicabit orbeʒ terre.ipſe de noſter in ſeculũ ⁊ in ſeculnʒ ſeculi.ipe reget nos in ſecula. Ergo in ce lo ↄcepit doloꝛẽ:⁊ in paradiſo peꝑit iniqͥ⸗ tatẽ ꝓiem malicie:matrẽ moꝛtis ⁊ erũna⸗ rum omniũq; pma parẽs ſupbia. Hã⁊ſi inuidia diaboli moꝛs intrauit in oꝛbẽter aꝝ· initiũ tñ om̃is peccati ſupbia · Verũ quid illiꝓfuit? Nihilominꝰ tu in nobes dñe ⁊ nomẽ tuũ inuocatũ eſt ſuꝑ nos · Et dicit popułꝰ acqſitionis. dicit eccliaredẽ ptoꝝ · Oleũ effuſum nomen tuũ · Cũ eijci oꝛ ego·tu illud effundis poſt meet in me· qñ cirarꝰ fueris· miſericoꝛdie recoꝛda⸗ beris. Eccepit tñ ſathan regnũ ſuꝑ oms filios ſuꝑbie.factus pᷣnceps temebꝛaꝝ ha nm · vt regno humilitati eriã ſupbia mili ret. dũ in imo ſuo pᷣncipatu tempali⁊ talꝭ multos humiles excelſos eternoſq; reges ↄſtituit. Jocũdũ iudiciũ vt ſuꝑb ille hu miliũ malleatoꝛ:eiſdẽ ipᷣis neſcienafabꝛi cet coꝛonas ppetuqs:impugnãdo om̃es ⁊ om̃ib ſuccũbẽdo. Siquidẽ vbiq; ⁊ ſp iudicabit dñs populos:⁊ ſaluos facfet fi lios paupeꝝ.⁊ humiliabit calumniatoꝛẽ Vbiq;⁊ ſemꝑ defenſabit ſuos·ꝓpulſabit ſoꝛtẽ iuſtoꝝ.vt nõ extẽdant iuſti ad iniq⸗ tatẽ manꝰ ſuas. Eritq; tãdẽ cũ ex toto ar cum ↄteret.⁊ ↄfringet arma.⁊ ſcu cõbu ret igni. Tu tibi miſer ſedẽ collocas ĩaq̃⸗ lone: plaga nebuloſa ⁊ frigida·⁊ ecce ſi uſci tant᷑ de puluere inopes ⁊ de ſtercoꝛe pau⸗ peres · vt ſedeãt cũ pᷣncipib? liũ gloꝛie teneãt: doleaſq; implereillũd. Pauꝑ ⁊ in⸗ — laudabũtnomẽtuũ · Sras tibipr̃ oꝛ phanoꝝ ⁊ iudex pupilloꝝ. incaluit ſuper nos mons coagulatꝰ. monspinguis. ce⸗ li diſtillauerũt a faciedei ſynai. effuſuz eſt oleũ. dilatatum eſt nomẽ qð nobis ⁊ cui nos inuidebat iniquꝰ. Dilatatũ(inqᷓ;)vſ⸗ q; ad coꝛda ⁊ oꝛa ꝑuuloꝝ.⁊ in oꝛe infanti um ⁊lactentiũ pficit᷑ laus. Poꝛro pecca⸗ toꝛ videbit ⁊ iraſcet᷑.·⁊ erit ſicut ira impla⸗ cabilis.ſicut flãma inextinguibilis.q̃ iaʒ parata eſt ei⁊ angelis eiꝰ. Zelus dñi exer⸗ cituũ faciet. Duõ me amas deus meuſ amoꝛ meꝰ· quõ me amas.vbiq; recoꝛdãs mei· vbic ʒelãs ſalutẽ egeni⁊ pauperis. nõ ſolũ aduerſum hoĩes ſuꝑbos.ſʒ etiam W aduerſus ſublimes angelos. Inccloa in tẽrra iudicas dñe nocẽtes me: expugnas impugnãtes me. Ubiq; ſubuenis. vbiq; aſſiſtis. vbiq; a dextris es mihi dñe. necð mouear. Mec cãtabo dño ĩ vita mea:pſal lam deo meo qᷓ;diu ſum. Me vᷣtutes eius NR hec mirabilia eiꝰ que fecit. Hoc pꝛimũ ⁊ maximũ iudiciũ. qð mihi illa ↄſcia ſecre⸗ toꝝ aperuit vᷣgo maria. Depoſuit(inq̃ẽs) potẽtes de ſede ⁊ exaltauit humiles. Eſu⸗ rientes impleuit bonis:⁊ diuites dimiſit inanes. Secundũ aũt ſile eſt huic. qð iã audiſtis. vt qͥ nõ vidẽt videãt.⁊ qᷓ vident ceci fiant. In his duoby iudicijsꝰſolet᷑ ſe pauꝑ? dicat. Memoꝛ fui iudicioꝝ tuoꝝ a ſeculo dñe:⁊ ↄſolatꝰ ſũ. Sʒ reuertamur ad noſipſos.ſcrutemurq; vias nr̃as.⁊vt in veritate id poſſimꝰ inuocemꝰ ſpm̃ ve⸗ ritatis.⁊ reuocemus ab alto qͥ nos eduxe rat. quatenꝰañcedat nos etiã ad nos · qm ſine ipᷣo poſſumꝰ nihil. ec verenduʒ ꝙ dedignet᷑ ↄdeſcẽdere nobis.qͥ potiꝰ ſi vel exiguũ quid abſq; ipᷣo conamur indigna tur. Nõ eſt eni ille vadẽs ⁊ nõ rediẽs · ſed ducit nos ⁊ reducit de claritate in clarita⸗ tem tãqᷓ; dñi ſpũs. qñq; rapiẽs ad ſeiu lu — mine ſuo. qñq; ↄtẽperans ⁊ illuminãs te nebꝛas nr̃as · vt ſiue ſupꝛa nos · ſiue apud nos · ſemp in luce.iꝑ vt filij lucis ambule⸗ mus. Trãſiuimꝰ allegoꝛiaꝝ vmbꝛas · võ⸗ tũ eſt ad indagãda moꝛalia dificataẽ fides. inſtruat᷑ vita.exercitatꝰ ẽ intellectꝰ. dictetùr actꝰ. Siquidẽ intelleciꝰ bonus om̃ibo faciẽtib eñ.ſi tñ ⁊ actꝰ⁊ intelligen tia dirigant᷑ in laudẽ⁊ gloriã dñi nñi Je⸗ ſu chꝛiſti qui eſt ſuꝑ om̃ia debenedictus in ſecula Amen: eũ effuſũ no? o men tuũ. Quid certũ demon⸗ ſtrat ſpũſſanctus nobis in no bis occaſione huꝰ capituli? Pꝛofecto qð interim occurrit gemine cuiuſdã ſue oꝑa⸗ tionis expimentũ. Vniꝰ quidẽ qua nos pᷣmo intus vᷣtutib ſolidat ad ſalutẽ.alte⸗ rius ðᷣo qua foꝛis quoq; munerib ornat ad lucrũ. Illas nobis:hec noſtris accipi mus · verbi gr̃a. fides.ſpes.charitas. no⸗ bis ꝓpter nos dãt᷑. Abſq; his quippe ſal ui eſſe nõ poſſumꝰ. Poꝛro ſciẽtie ſen ſapi entie bmo · gr̃a curatõis ꝓphia·ſimiia; — Bermo quſcarere cũ integritate etiã ſalutis ꝓ⸗ pꝛie poſſumꝰ ꝓrimoꝝ ꝓculdubio in ſalu tem erpendẽda donant᷑· Et has ſpũſſan⸗ cti opationes quas vel in nobis velĩ alijſf erpimurvt ex re noĩa accipiãt infuſionẽ ſiplacet atq; effuſionẽ nominemus · Cui nã ergo haꝝ cõuenit oleũ effuſum nomẽ tuũ: Nõne effuſioni: Nã de infuſione in⸗ fuſum potiꝰqᷓ; effuſum dixiſſet. Deniq; ð vbeꝝ foꝛis ſpirãte fragrãtia⁊ de nõ inter nis ſponſe virtutiby ꝓlatũ eſt:oleũ effuſũ nomẽ tuũ. Deniq; ob bonũ odoꝛẽ vberũ ertrinſecꝰ ꝑfuſoꝛũ:ait ſpõſa. Oleũ effuſuʒ nomen tui.aſcribẽs iðᷣm odoꝛẽ noĩ ſpon ſi tanq; olco effuſo ſuꝑvbera · Et quicũq; munere gp̃e exterioꝛis ꝑfuſum ſeſentit: q ⁊ ipe alijs refundere poſſit:etiã huic vice⸗ reeſt· oleũ effuſum nomẽ tunʒ. Sed ſane. cauendũ i his aut dare qð nobis accepi⸗ mus.aut qð erogandũ accepimꝰ retinere Rẽpfectoprimi retineſtibi.ſiſpbi cauſa) plenus vtutib cñ ſis: foꝛiſq; nibilolnin? donis ſciẽtie ⁊ eloquẽtie adoꝛnatꝰ: metu foꝛteaut ſegnicie aut minꝰ diſcreta humi litare: verbũ bonũ qð poſſet ꝓdeſſe młril iutfi imo ⁊ dãnabili ligas ſilẽtio·ẽtema⸗ ledictus ꝙ frumẽta abſcõdis in populis Rurſum qð tuũ eſt ſargis ⁊ ꝑcioſi pᷣuſ „— qᷓ infundaris tu: totꝰ ſem eſtines 2 7 f effundere. cõtra legẽ arans in pᷣmogenito bouis. ⁊ ouis pᷣmogenitũ tondẽs. Himi rũ vita atq; ſalute quaʒ alteri das tg frau⸗ das. dů ſana vacuꝰ intẽtione · glie inanis vẽto inflaris · aut terrene cupiditatꝭ vene⸗ no inficeris. ⁊ letali apoſtemate turgẽs in teris. Duãobrem ſi ſapis conchã te exhi pebis?⁊ nõ canalẽ. Hic ſiquidẽ pene ſimł ⁊recipit ⁊ refundit. Illa vᷣo donec imple atur· expectat. ⁊ſic qð ſuꝑabũdat ſineiuo dãno cõmunicat. ſciẽs maledictũ qͥ teʒ ſuã facit deterioꝛẽ. Et ne meũ ↄſiliũ ↄtem ptibile ducas. audi ſapiẽtioꝛẽ me. Stul tus(ait Salomð)pfert totũ ſpĩ ſuũ ſil· fapiẽs reſeruat ĩ poſteꝝ · Veꝝ canales mł tos hodie hẽmꝰin ecclia.cõchas vᷣo per⸗ paucas. Tãte charitatis ſuntꝑqͥs nobi ſinẽta celeſtia emanãt.vt ante effundereqᷓ; infundi velint. loq qᷓ; audire paratio?es⸗ ⁊ꝓmpti docere qð nõ didicerũt-⁊ alijs p eile geſtiẽtesq́ ſeipᷣos regere neſciũt. Ego nullũ ad ſalutẽ pietatꝭ graduʒ illi gradui anteponendũ exiſtimo. quẽ ſapiẽs poſu⸗ te iuſſionẽ nõ ꝓfero · itdicens. Miſerere aletueplacks ðo. Dꝛ ſinon babeo niſiparumper olei qͥ vngar⸗ putas tibi debeo dare? remanere inabi Seruo ilud mibi.⁊ oĩino niſi adpphe Si inſtiteriut rogan tes aliq ex his qͥ foꝛteexiſtimãtde meu; id qʒ vidẽt in me. aut audi aliqhd exrme reſpõdebit᷑ eis. Tie foꝛte nõ ſufficiat nob ⁊ vobis.ite potiꝰ ad vẽdentes ⁊ emitevo dis. Sʒ charitas(inqᷓs) nð q̃rit que ſua ſunt. Ettu ſcis qᷓobꝛem! Rõð querit que ſua ſunt. ꝓfecto qꝛ nõ deſunt. Qnisnãq̃⸗ rat q habet? Charitas q̃ ſua ſunt. ideſt. ꝓpꝛie ſaluti neceſſaria nũqᷓ; nõ habʒ. Rec mõ habet ßʒ etiã abundat. Uultgbunda re ſihi vt poſſit⁊ om̃ib. Sernat ſibiqᷓ;tũ ſufficiat vt nulli deficiat. Alioqͥn ſiplena nõ eſt. xfecta nõ eſt. ¶ Ceterũ tu frater cui N firma iatis ꝓpꝛia ſalꝰ nõdũ eſt. cui chari⸗ tas adhuc aut nulla ẽ. aut adeo tenera at⸗ q; arundinea quatinus om̃i flatui cedat. om̃i credat ſpũi.oĩi circũferat᷑ vẽto do ⸗ ctrins imo cuicharitas tanta eft. vtvltra mandatũ quidẽ diligas ꝓrimũ tuũ plus qᷓ teiðᷣm.⁊ rurſum tãtilla vt ʒ mãdatum faudꝛe liqueſcat.panoꝛeðᷣficiat. perturbe tur triſticia. auaricia ↄtrabat᷑ · ꝓtmbhatur ambitiõe.ſuſpitiõib inquietet᷑ↄaichs x agitetur. curis euiſceret᷑ honeꝛſb tamrat liuoꝛe tabeſcat. Tuſinq́;) ita in ꝓpꝛijs te⸗ ip̃m ſentiẽs · quanã demẽtia queſo aliena curare kut ambis autacheſcis? Sed eni andi qͥd conſulat cauta vigilq; charitas. Nõ ꝙ alijsſinqͥt)ſitremiſſio. vobis auteʒ tribulatio. ſ; ex equalitate. Nolinimium eſſe iuſtꝰ. Sufficit vt diligasprimũ tuũ tanqᷓ; teip̃m.& qᷓppe eſt exeqᷓ̃litate. Dicit enĩ Pauid. Sicut adipe ⁊ pinguediere⸗ pleat᷑ aĩa meg. ⁊ labijs exultatõnis landa bitos meũ.iufundi nimiꝝ pᷣus volens.⁊ ſic effundere. Nec ſolũ infundi bus ſed?⁊ ipleri. q̃tinꝰde plenitudine eructaret.non oſcitaret de inanitate. Caute qͥdeʒ. neqð alijs remiſſio.ſibi eſſʒ tribula tio. Et nihil ominꝰ caſte imitãs illũ de cuðꝰplenitudi⸗ — ne om̃es accep imꝰ. Diſce ⁊ tu non niſi de R pleno effundere.nec deo largioꝛ eſſe velis Cöcha imitet᷑ fontẽ. Nõ manat ille in ri⸗ num nec ĩ latũ extendit.donec ſuis ſatiet᷑ aqᷓs. Hõ pudeat cõchã nõ eſſe ſuo fontep fuſioꝛẽ. Peniq; ipe fons vite plenꝰĩſeipo ⁊plenꝰ ſeipſo nõne bmũ qͥdẽ ebulliens 6 ————— ——B ——— — ————— „ 50 ² galiens in ꝓxima ſecreta celoxom̃ia imple oꝛiby ſuꝑioꝛibuſq; ꝑtib erupitad terras. gc de ſupfluo homines ⁊ iumẽta ſaluauit quẽadmodũ multiplicauit miſericoꝛdiã ſuã deus? Prius interna repleuit. ⁊ ſic ex⸗ undans in multis miſerationibo ſuis vi⸗ ſitauit terrã ⁊ inebꝛiauit eã. multiplicauit locupletare eã. Ergo ⁊ tu fac ſimilit. Im plere pᷣus ⁊ ſic curato effũdere. Benigna pꝛudenſq; charitas affluere ↄſueuit: non effluere. Fili mi ne ꝑeffiuas. ait Salomõ Etapoſtołꝰ. Pꝛopterea inqͥt) dehemꝰ in tendere his que dicunt᷑: ne foꝛte ꝑefflua⸗ mus. Duid eni? Tu ne Paulo ſanctio?: ſapiẽtioꝛ Salone! Alioquin nec mihiſe 6 det ditariexte exinanito. Si euim tu tibi 0 nequã:cui bonꝰeris: De cumlo ſi vales S adiuua me. Sinautẽ:parcito tibi. ¶ Sʒ am audite que ⁊ quãta ſaluti ꝓpꝛie neceſ ſaria ſint. que⁊ quãta infundi opoꝛteat pᷣ usq; effundere pᷣſumamꝰ. que tñ ipꝛeſen⸗ „ tiaꝝ bꝛeuiter colligere potero. Hꝙa ſiqͥ⸗ dem iã multũ aſcendit.⁊ ſermonis ꝓlixi⸗ tas vꝛget ad finẽ. Accedit medicꝰad vul neratũ.ſpũs ad animã Duã eni nõ repe⸗ riat gladio diaboli vulneratã?etiam poſt ſanatũ vulnꝰ antiqui delicti medicamen to baptiſmatis? Ergo ad illã animã que dicit putruerũt ⁊ coꝛrupte ſunt cicgtriceſ mee:a facie inſipiẽtie mer:cũ accedit ſpũſ quid pᷣmo opus eſt? Vttumoꝛ vel vlcus quod foꝛte ſuꝑcreuitin. vulnere:⁊ poteſt ĩ pedire ſanitatẽ ante om̃ia amputet᷑. Ab⸗ ſcindat᷑ itaq; ferro acutecõpunctõis vlcꝰ „—*—— * — inueterate cõſuerudinis. Sʒ eſt acerbus ict doloꝛ leniat᷑ pinde vngudhto deuotiõis. en⸗ qð nõ eſt aliud niſi cõcepta deſpe indul⸗ ni gentie exultatio. Hãc ↄtinẽdi parit facul — tas · ⁊ victoꝛia de pctõ. Jam gras agitet ſcht dicit. Diſrupiſti vincula mea:tibi ſacrifi⸗ cabo hoſtiã laudis · Deinde apponit᷑ me dicamentũ penitẽtie malagma ieiunioꝝ vu vigiliaꝝ. oꝛationũ.⁊ ſi qua ſunt alig peni⸗ nhl tentiũ exercitia. In laboꝛe cibandꝰ eſt ci tudi“ bo boni opis:ne ðficiat. Dopus ſit cibꝰ niide 3 inde doceris. Meus ciby eſtinqᷓt)vt faci vci am voluntatẽ patris mei. Itaq; comiten einn tur penitẽtie laboꝛes: pietatis oꝑa q̃ con⸗ 8 ſuid S foꝛtent. Magnãaitjfiduciã pᷣſtatapðal fonth tiſſimũ elemoſyna · Ciby ſitim excitat:po⸗ — tandus eſt Zccedatcibo boni oꝑis oꝛõ⸗ uit bonitate.⁊ tũc demũ impletis ſecreti nis potus. cõponẽs in ſtomacho ↄſcien⸗ tie quod bñ geſtuʒ eſt ⁊ cõmendans deo. Dꝛãdo bibitur vinũ:letificãs coꝛ homis vinũ ſpũs quod inebꝛiat:⁊ carnaliũ vo⸗ luptatũ infundit obliuionẽ. Dumectat ĩ terioꝛa arẽtis ↄſcientie.eſcas bonoꝝ actu um digerit ⁊ deducit ꝑ quedã anime mẽ⸗ bꝛa.fidem roboꝛãs.ſpem ↄfoꝛtans · vege tans oꝛdinãſq; charitatẽ.⁊ impinguans moꝛes. ¶ Sumpto cibo potuq;: qͥd iam T reſtat niſi vt pauſet egrotus ·⁊ quieti con⸗ templatiõis poſt ſudoꝛes actionis incũ⸗ bat: Doꝛmiẽs in ↄtemplatõe deũ ſomni at. p ſpeculũ ſiquidẽ ⁊ in enigmate nõ au tem facie ad faciẽ interim intuet᷑ · Tamen ſic nõ tã ſpectati qᷓ; cõiectati: idq; raptim ⁊quaſi ſub quodã choꝛnſcamineſcintil⸗ lule trãſeuntis.tenuiter vix attacti inarde ſcit amoꝛe. ⁊ ait. Anima mea deſiderauit te in nocte.ſʒ⁊ ſpũs meus in pᷣcoꝛdijs me is. Talis amoꝛ ʒelat. hic decet amicũ ſpõ ſi. hec neceſſe eſt ardeat fidelis ſeruꝰ⁊ pꝛu dens quẽ ↄſtituit dominꝰ ſuꝑ familiã ſu⸗ am. Hic replet. hic feruet. hic ebullit. hic iam ſecurꝰ effundit:exundans ⁊ erũpens gcdicens. Duis infirmat᷑:⁊ ego nõ isir⸗ mo Quis ſcandalizat᷑ ⁊ ego non vꝛoꝛñ Pꝛedicet. fructificet. innouet ſigna · imu⸗ tet mirabilia. non eſt quo ſe immiſceat va niras vbitotũ occupat charitas. Siqui defn plenitudo legis ⁊ coꝛdis eſt charitaſ ſi tamen plena. Deus deniq; charitas eſt ⁊ nihi eſt in reby quod poſſit replerecrea⸗ turam factã ad imaginẽ dei:niſi charitas deus. qui ſolꝰ maioꝛ eſt ila. Eam nõduʒ adeptus:periculoſiſſime ꝓmouet᷑. q̃ntiſli bet alijs videat᷑ pollere virtutib. Siha buerit oẽm ſcientiãʒ · ſi dederit omnẽ ſub ſtantiã ſuã paupib.ſi tradiderit coꝛpꝰ ſu nm ita vt ardeat. abſq; charitate vacuꝰeſt En quanta pꝛius infundenda ſunt vt ef⸗ fundere audeamꝰ de plenitudine non de penuria largientes. Pꝛimo quidẽ cõpun ctio. deinde deuotõ.tertio penitẽtie lahoꝛ quarto pietatis opuſ. quinto oꝛatõis ſtu⸗ dium.ſexto cõtemplatiõis ociũ. ſeptimo plenitudo dilectionis. Mec om̃ia operat vnus atq; idẽ ſpiritus ᷣm operationeʒqᷓ infuſio appellatur. quatinꝰilla que effuſio dicta eſt:pure ⁊ ob hoc tute iam aqmini⸗ ſtretur ad laudẽ ⁊ gloꝛiã domini noſtri ie ſu chꝛiſti Quicum patre⁊ ſp 56 vi⸗ * chꝛiſtñ. Bermo uit ⁊ regnat dꝰ in ſecula ſeculoꝝ Amen· Sermo.xix · u Phuc ſponſa a amatoꝛia loquit. adhuc pgit ampliꝰ ꝓſequi laudes ſponſi. Et gr̃am ꝓuocat dũ monſtrat eã:quã iaʒ accepit in ſe vacuã nõ fuiſſe. Audi eteniʒ quid ſecuta. adiũgit · Pꝛopterea(inquit) adoleſcẽtule dilexerũt te nimis. Duaſi di⸗ cat. Hõ fruſtra nec inaniter nomẽ tuũ er inanitũ eſt o ſpõſe atq; effuſum in vbera mea.ꝓpterea enĩ adoleſcẽtule dilexerũtte nimis. Pꝛopt᷑ qͥd? Pꝛopter nomẽ effuſũ ⁊ꝓpter vbera ex eo ꝑfuſa. Inde qͥppeex⸗ citate ſunt ĩ amoꝛẽ ſponſi: inde ſumpſef̃t vt diligãt. Spõſa infuſum munꝰ excipi⸗ ente ille mox ſenſere fragrantiaʒ. que lõge. a matre mime et poterãt:atq; illa ſuaui⸗ tate rep lete dicunt. Charitas dei diffuſa eſt in coꝛdib noſtris ꝑ ſpm̃ſctm̃ qͥ datus eſt nobis. Ergo ipſaꝝ deuotionẽ ſp̃onſa cõmendãs · Vclinqͥtfructꝰ o ſpõſediffu ſi noĩs tui.ꝙ ꝓpterea adoleſcẽtule dilexe⸗ rũt te. Effuſum ſiquidẽ ſentiũt:quod ite⸗ gromc aꝑe nõ valebãt: ꝓpterea dilexerũt te. Effuſio qͥ ppe nomẽ facit capabile.ca⸗ ptum amabile.ſʒ adoleſcentulis dũtaxat Qui capacioꝛes ſunt ĩtegro gaudẽt:effu⸗ ſo nõ indigẽt. Angelica creatura in reper cuſſa mẽtis acie intuet᷑ diuinoꝝ indicioꝝ abyſſum multã:quoꝝ ſumme eqͥtgtis in⸗ effabili delectatõe beata gloꝛiat᷑ inſup effe ctui ea mãcipari ꝑ ſuũ miniſteriũ:ac pa⸗ laʒ ſee terea diligit merito dominũ c õne om̃es(ait) adminiſtratoꝛij ſpũs ſunt:miſſi in miniſteriũꝓpter eos q hereditatẽ capiũt ſalutis? Poꝛro archan geloſtvt eis aliqd differentiꝰab his qͥ ſim pliciter angeli ſunt tribuamꝰmirabiliter credo.delectat ꝙ iis qͥ;ʒ eterne ſapie cõſi ijs familiarꝰ admittunt᷑ eadẽq; ꝑipᷣos locis queq; ſuis atq; tpib ſũmo modera mine diſpẽſant᷑ Et hec cauſa ꝙ diligunt dñm chꝛiſtů ⁊ ip̃i. Ille q;ʒ beatitudies q̃ vᷣtutes ex eo foꝛſitan appellate ſunt ꝙ vir ttũ ac ꝓdigioꝝ occultas ppetuaſq; cau ſas felici curioſitate rimari ac mirari diui nitus oꝛdinate.ſigna que ⁊ qñ volunt ex om̃iby elemẽtis:terris potẽter exhibeãt.⁊ ipᷣe ergo exinde nõ immerito inardeſcunt diligere dñm vtutũ ⁊ dei virtutẽ chꝛiſtu⸗ Plenũ quippe eſt ſuauitat᷑⁊ greꝛ incerta ⁊ occulta ſapie in ipᷣa ſapĩa intueri.plenũ nihilominꝰ honoꝛis ⁊ gliecauſaꝝ in dei verbo abſconditaꝝ mũdo ſpectãdas mi randaſq; in manu ipſondirigi efficiẽtias S⁊ illi ſpũs qͥ poteſtatẽs nominãt᷑ dũ crucifixi noſtri diuinã om̃ipotentiã vbi⸗ q; foꝛtiter attingentẽ. intueri ac magnifi⸗ care delectant᷑ exturbare ⁊ debellareðᷣmo nuʒ hominũq; ʒrias poteſtates · ꝓhis qᷓ; hereditatẽ capiũt ſalutis:accipiũt ptãteʒ Et hi nõne iuſtiſſimã habẽt cauſaʒ · vtdi ligãtdũm Ihm. Sunt ⁊ ſuꝑ iſtos pᷣnci⸗ patus qͥ ip̃m altiꝰ ſpeculãteſ⁊ liqͥdo ꝑui⸗ dentes. vniuerſitatis eſſe bncipiũ ⁊ pᷣmo genitũ oñ̃is creature · tãta ꝑinde pᷣncipa tus dignitate donant᷑.vt vbiq; terraꝝ ha beãt poteſtatẽ. quaſi deſummo quodãre rum cardine. regna ⁊ pᷣncipatꝰ.⁊ qualli⸗ betꝓ arbitrio mutare ⁊ oꝛdinare dignita tes. ꝓ quoꝝq; meritis facere pᷣmos nouii ſimos ⁊nouiſſimos pᷣmos. deponere po tentes de ſede⁊ exaltare humiles. Et hec iſtis quoq; ratio diligẽdi. Sʒ diligunt ⁊ ones. Cur? Heſcio quid ſubtilius. dñ ſublimiuſq; indagare· de chꝛiſti intermia bili atqʒ irrefragabili dñatu.laudabiliqᷓ⸗ dam pᷣſumptiõe ferunt᷑. ꝙ ſcʒ vbiq;: vni⸗ nerſitatꝭ nõ ſolũ potẽs ſed ⁊ pᷣſens ſupꝛa ifraq; obſeqͥ rectiſſime volũtati ſue. curſꝰ? tpm· motꝰcoꝛpm · nutꝰ mẽtiũ oꝛdie vtiq; pulcermo cogat.idq; cura tam vigili vt ne puncto quidẽ.aut iote vni vt dici᷑ ho rum omniũ debitũ ſubtrahere famulatũ yllatenꝰ liceat.opa tamẽ tã facili vt turba tionẽ ſeu anxietatẽ vllã om̃ino guberna⸗ toꝛ nõ ſentiat. Intuẽtes ergo diim ſaba⸗ oth tãta cũ tranqͥllitate om̃ia iudicãtẽ. in tentiſſime ſuauiſſimeq; ↄtẽplatõis ſtupo re nimio ß ſehſato raptu in illud diuĩe cia ritatis tam ingẽs pelagus recipiũt ſeſe in ſecretioꝛi quodã mire trãquillitatireceſſu vbi tanta pace ac ſecuritate fruunt᷑ vt qui eſcentib ipſis ꝓ reuerentia pᷣꝛogatiue.tã⸗ qᷓ; vere dominationib miniſtrare ⁊ mili⸗ tarevideat᷑ cetera multitudo. In thꝛonis ſedet deus. Et putoqꝙ his ſpiritibus ſuꝑ omnes qͥ memoꝛati ſunt · et iuſtioꝛ cauſa ⁊ copioſioꝛ ſit materia diligendi. Etenim ſiintres hoĩs regis cuiuſcũq; palatiũ.nõ ne cũ plenũ ſit ſellis.ſcamnis. chatedriq; regia ſedes ĩ eminẽti poſita cernit. Et nõ „ „ Ni ni 18 — M —*— — 0 N —** N bo . in ieck eſein reſſu tqui tä⸗ onis 2 s ſup caui tenin niü no teorig Erh 6 RhK eſtneceſſe querere vbi rex ſedere ſolitus ſit nimirũ mox occurrit manifeſta ſedes eñ· ceteris altioꝛ oꝛnatioꝛq; ſedili. Sic qʒ õi decoꝛis oꝛnatu cũctis alijs pᷣminere ſpiritiby iſtos intellige · in quibꝰ ſpeciali qͥ; dam ſtupẽde dignatiõis munere:diuina elegit reſidere maieſtas. Do ſi ſeſſio ſigni ficat magiſteriũ:puto illum qͥ vnus ẽno⸗ bis magiſter in celo ⁊ in terra:dei ſapiẽti⸗ am chꝛiſtũ. cũ alias quidẽ vbiq; attingat ꝓpter mũdiciã ſuã. ſpecialius tamẽ iſtos atq; pꝛincipaliꝰ tãqᷓ; ꝓpꝛiam ſedẽ ſua illu ſtrare pᷣſentia.⁊ inde tãqᷓ;de ſolẽnigudito rio docere angelũ. docere hominẽ ſciam. Inde angelis diuinoꝝ noticia iudicioꝛũ inde cõſilioꝝ archangelis · ibi vᷣtutes au⸗ diunt. quãdo ⁊ vbi⁊ quglia ꝓfrãt ſigna. Ibideniq; vniuerſi ſiue ſint poteſtates ſi ue pꝛincipaiꝰ ſiue dñationes · diſcuntꝓle cto qͥd ex officio debeãt. qͥd ꝓ dignitate p ſumant. ⁊ qͥd pᷣcipue cautũ eſt om̃ib. ac⸗ cepta poteſtate ad ꝓpꝛiã volũtatẽ ſeu glo riam nõ abuti. Illatñ celi agminaq che⸗ rubin nuncupant᷑ ſſi eis ſui vocabuli ſer⸗ netur interpꝛetatõ)arbitroꝛ nil hãe quod ab ip̃is aut ꝑ ip̃os accipiãt:cũ de ipᷣo fon te ad plenũ haurire liceat. ipſo eo ꝑ ſe(do⸗ mino Jeſu dignãter introducẽte in oẽm plenitudinẽ veritatis·⁊ theſauros ſapien tie ſcientieq; qͥ in eo om̃es abſcõditi ſunt) largiſſime reuelãte. Sʒ nec ea que appel⸗ lata ſũt ſeraphim · qͥppe que ip̃a charitas de in ſe adeo traxit ⁊ abſoꝛbuit atq; ĩeun deʒ rapuit ſancteaffectõis ardoꝛẽ. vt vnꝰ cum deo eſſe ſpũs videant᷑: inſtar ꝓfecto ignis ·qͥ aerẽ quẽ inflãmat dũ ſuũ ei totuʒ caloꝛẽ impꝛimit.induitqʒ oloꝛẽ.nõ igni⸗ tum.ſed ignẽ feciſſe cerni᷑.Amãt itaq; pᷣ⸗ cipne ↄtemplari in deo illi quidẽ ſpiritus ſciam:cuiꝰnõ eſt numerꝰ.hipo charitatẽ que nunqᷓ; excidit. Vñ ⁊ noĩa iſta ſoꝛtiti ſunt.ex eo quiq; in quo pᷣminere vidẽtur. Hã cherubin quidẽ plenitudo ſcientie.ſe raphin vᷣo incendẽtia vel incenſa dicunt᷑ Diligit᷑ ergo ab angelis deꝰ ob iudicioꝝ ſuoꝝ ſummã equitatẽ. Ab archangel ob conſilioꝝ ſummã moderatõem. Poꝛro a virtutibꝰ ob begniſſimã echibitioneʒ mi⸗ raculoꝝ. ꝑ que incredulos dignantiſſime trahit ad fidẽ. A poteſtatibo vᷣo ob illam inſtiſſime potẽtie vim:qua ſolz a pijs ma lignantiũ ꝓpulſare ⁊ arcere crudelitatem Ven apꝛincipatiby ob eternã? oꝛiginalẽ illam virtutẽ:qua dat eſſe ⁊ eſſendi pꝛinci pium om̃i creature ſuꝑioꝛi ⁊ inferioꝛiſpi 2 ritali ⁊ coꝛꝑali.attingẽs a fine vſq; aã fi⸗ nem foꝛtiter.& dñationib quoq; ob pla cidiſſimã voluntatẽ.qua licet vbiq; dñe⸗ tur in foꝛtitudine bꝛachij ſui: vᷣtute tamẽ potẽtioꝛiꝓ ſua ingenita lenitate ⁊imper⸗ turbabili trãquillitate diſponit om̃ia ſua uiter. Diligit᷑ ⁊ a thꝛonis ob benuolenti⸗ am magiſtre ſapiẽtie. ſine inuidia ſeſe cõ⸗ municantis:⁊ vnctionẽ que gratis docet de omnib. Leterũ a cherubin ꝓpterea di ligitur. quia deꝰ ſcientiaꝝ dñs eſt.⁊ ſciẽs quid cuiq; opus ſit ad ſalutẽ · Diſcreteꝓ⸗ nideq; dona ſua digne poſcẽtib ꝓut no⸗ uit expedire diſtribuit. A ſeraphin quoq; quia charitas eſt. ⁊ nihil odit eoꝝ q̃ fecit. *⁊ vult omnes homines ſaluos fieri etad agnitionẽ veritatis venire. Hiᷓ omes ꝓ ut capiunt diligũt. Sʒ enĩ adoleſcentule qm̃ minus ſapiũt:minꝰ ⁊ capiũt.nec om nino ſufficiũt ad tam ſublimia. Paruule qppe ĩxpᷣo ſunt lacte ⁊ oleo nutriẽde. Er go ex vberiby ſponſe opus ſumere habẽt vnde diligãt. Habet oleũ effuſum ſpðᷣſa: ad cuiꝰ ille excitãtur odoꝛẽ guſtare et ſen⸗ tire qᷓ; ſuauis eſt dñs. Cũq; amoꝛe flagrã tes ꝑſenſerit:ↄuertens ſe ad ſponſum ·ole um ait effuſum nomẽ tuũ · ꝓpterea adole⸗ ſcẽtule dilexerũt te nimis · Duid ẽ nimis? valde; vehemẽter · ardenter. Vel certe ma gis evobliquo vos q̃ nuper veniſtis tan git ſpiritalis ſermo:veſtrã illã quã et nos frequẽter repꝛimere conati ſumus minuſ diſcretã vehementiã: ĩmo intemperãtiaʒ ꝓꝛſus nimiũ obſtinatã redarguẽs.· Hon vultis eſſe cõmunicõtenti vita. Hõ ſuffi cit vobis regulare ieiuniũ. nõ ſolẽnes vi⸗ gilie.nõ impoſita diſciplina.non mẽſura quã vobis partimur in veſtimẽtis ⁊ ali⸗ mẽtis · pꝛiuata pᷣfertis cõmunibꝰ Nui ve ſtri curã ſemel nobis credidiſtis:qͥd rur⸗ ſum de vobis vos intromittitis. Nã illã qua totiẽs deum cõſcientijs veſtris teſti⸗ bus offendiſtis:ꝓpꝛiã ſcʒ voluntateʒ ve⸗ ſtram ecce nũciten magiſtrã habetis: nõ me. Illa vos nature docet nõ parcerera⸗ tioni nõ acquieſcere. nõ obtemperareſeni oꝛum cõſilio vel exemplo.nõ obedire no⸗ bis. An ignoꝛatꝭ qꝛ melioꝛ eſt obedientia qᷓ; victime. Hõ legiſtis in regula 3 B Vermo quicòd ſine volũtate vel ↄſenſu pr̃is ſpiri tualis fit. vane gloꝛie deputabit᷑ non mer C cedi HNõ legiſtis in euãgelio quã foꝛmã obediẽdi puer Shee ſanctis tradi- derit? Nã cũ remãſiſſet in hierlm: ⁊ dixiſ⸗ ſet in his qᷓ patris ſui erãt opoꝛtere ſe eſſe. nõ acquieſcẽtibv parentib ei.ſeqͥ illos in nazarech nõ deſpexit. mgr̃ diſcipulos. de ns hoies. verbũ ⁊ ſapientia:fabꝛũ ⁊ femi nam. Quid etiã addit ſacra hyſtoꝛia. Et eratſinqͥt) ſubditꝰ illis. Quouſq; vos ſa⸗ pientes eſtis in oculis vr̃is? deꝰ ſe moꝛta iib credit ⁊ ſubdit ·⁊ vos in vijs vr̃is ad⸗ huc ambulatis? Bonũ receꝑatis ſpũm: ß nõ bñ vtimini eo. Vercoꝛ ne aliũ ꝓ iſto recipiatꝭ:qͥ ſub ſpecie boni ſupplãtet vos ⁊ qui ſpũ cepiſti:carne cõſumemini. An neſcitis qꝛ angelꝰ ſathane multotiẽs trãſ igurat ſe in angelũ lucis? Sapĩa eſt deꝰ· ⁊ vult ſe amari nõ ſolũ dulciter:ſʒ ⁊ ſapiẽt Uñ apkus. Rationabile(inqͥt)obſequm veſtrũ. Alioqͥn facillime ʒelo tuo ſpũs il⸗ ludet erroris:ſi ſclam negligas. Hec ha⸗ betcallidus hoſtis machinamẽtũ effica cius ad tollendã de coꝛde dilectõem: qᷓ; ſi eficere poſſit vt in ea incaute ⁊ nõ cũ rõe ambuler̃. Quãobꝛem ego cogito modos quoſdã tradere vobis qͥs oꝑe pᷣciũ eſt de ⸗ um diligẽtiobſeruare. Sʒ qꝛ hicſermo finẽ deſiderat:cras eos ſi deꝰ vitã mihi et ociũ qð nũc habemꝰad diſſerendũ ſekua⸗ nerit:explicare conaboꝛ. Tũc enĩ recreatꝭ nocturna qete ſenſib:⁊qð eſt pᷣcipuũ oꝛa tione pᷣmiſſa/alacrioꝛes.vt iuſtũ eſt. ad ð monẽ de dilectiõe ↄueniemꝰ.pᷣſtãte domi no noſtro I huchꝛiſto cui honoꝛ⁊ gloꝛia in ſecula ſi mgn · Sermo x. d Ta magiſtrid v bis ſermo exoꝛdiũ ſumat.qͥ nõ amat dñm Ihm: anathema ſit Valde oĩno mihi amãd eſt: ꝑ quẽ ſum. viuo:⁊ ſapio. Si ingratꝰ ſum ⁊ indignꝰ. Dignꝰplane eſt moꝛte qͥ tibi dño ihu xp̃e recuſat viuere ⁊ moꝛtuꝰeſt.⁊ qͥ tibi non ſa pit: deſipit ⁊ qͥ curat eſſe:niſiꝓpter te:ꝓ ni hiloẽ ⁊ nihil eſt. Deniq; qͥd eſt hõ niſiqꝛ tu innotuiſti ei. Pꝛopter temetipᷣm deꝰ fe ciſti om̃ia.⁊ qui eſſe vult ſibi⁊ nõ tibi:ni⸗ hil eſſe incipit inter om̃ia. Deñ time⁊ mã data eiꝰ obſerua. eſt(inqͥt) omĩs homo · ₰ Ergoſi poc eſt oĩs hõ. abſqʒ; nihil h. Inclina tibideꝰ modicũ id qð me digna tus es eſſe. At qͥ de mea miſera vita ſuſci⸗ pe obſecro reſiduũ annoꝝmeoꝝ. Pꝛo hif po qᷓs viuẽdo ꝑdidi. qꝛ xdite vixi. coꝛ cõ tritũ ⁊ humiliatũ deꝰ nõ deſpicias. Dies meiſicut vmbꝛa declinauerũt:⁊ pᷣterierũt ſine fructu.impoſſibile eſt vt reuocẽ: pla⸗ ceat vt recogiteʒ tibi eos in amaritudine aĩe mee. Jã de ſapiẽtia· añ te eſt om̃edeſi⸗ derium meũ:⁊ꝓpoſitũ coꝛdis mei. Siqᷓ eſſet in merſeruarẽ ad te. Sʒ deꝰtu ſcis ĩ⸗ ſipieugiã meã. niſi ꝙ hip̃m foꝛtaſſe ſaꝑeẽ ꝙ ⁊ ego agnoſco eã. ⁊ quidem ex munere tuo. Auge illud mibi mimedͥdẽ ingrato ꝓ munuſculo:ß ſolicito ꝓeo quod deeſt. Pꝛo his ita ſum amãs te qᷓ;tũ poſſum. Sʒẽ qð mne płꝰmouet płꝰvꝛget · plꝰ accẽ dit. Sup oĩiaſ(inqᷓ; reddit amabilẽ temi hi Ißu bone calix quẽ bibiſti:opꝰ noſtre redẽptionis. Hoc oĩno amoꝛẽ noſtꝝ faci le vendicat totũ ſibi. Hocſinqᷓ; eſt quod nr̃am deuotionẽ ⁊ blandꝰ allicit: ⁊ iuſtꝰ exigit:⁊ artiꝰ ſtringit:⁊ afficit vchemẽtiꝰ. Multũ qͥppe laboꝛauit ĩ eo ſaluatoꝛ mũ di.nec in om̃i mũdi fabꝛica tĩ fatigatio⸗ nis auctoꝛ aſſumpſit. Illa deniq; dixit ⁊ facta ſunt: mãdauit ⁊ creata ſunt. At pᷣo hic ⁊ in dictis ſuis ſuſtinuit ↄtradictoꝛeſ ⁊ in factis obſeruatoꝛes:⁊ in toꝛmẽtis il⸗ luſoꝛes:⁊in moꝛe expꝛobꝛatoꝛes. Ecceq mõ diluxit. Adde ꝙ hãc ipᷣam dilectõem nõ reddidit ſʒ addidit. Rã qs pᷣoꝛ dedit ei:⁊ retribuet᷑ei? Sʒ vt ſanct? Johannes euãgeliſta ait.nõ qꝛ nos dilexerimꝰ eũ.ſ qꝛ ip̃epoꝛ dilexit nos. Deniq; dilexit etiã nõ exiſtẽtes. Bʒ adiecit ⁊ reſiſtẽtes dilige re iuxta Pauli teſtimoniũ dicẽtis. qĩ cũ adhuc inimici eſſemꝰ recõciliati ſumꝰ ðo ꝑ moꝛtẽ filifeiꝰ. Alioqͥn ſi nõ dilexiſſet ini micos:nõdũ poſſediſſʒ amicos.ſicut nec dũñqͥs ſic diligeret eſſent: ſi nõ dilexiſſet q; nõdũ eſſent. Dilexit aũt dulcit. ſapienter foꝛtir. D ulce nẽpe dixerim ꝙ carnẽ indu it. cautũ ꝙ culpã cauit. foꝛte ꝙ moꝛteʒ ſu⸗ ſtinuit. Hã q;s ſane in carne viſitauit.car nalit tñ ncqᷓqᷓ; amauit. ſ ĩ pꝛudẽtia ſpũs Spũs qppe añ faciem nr̃am xp̃s dñs. emulãs nos dei emulatõe:ñ hoĩs.⁊ certe ſanioꝛiqᷓ; pᷣmꝰ adã euã ſuaʒ. Itaq; q̃s in carne q̃ſiuit:dilexit ĩ ſpũ: redemit ĩ vᷣtute. Plenũ ꝓꝛſus oĩ ſuauitati dulcedie:viðre dei nge rato eet. um. act E o⸗ ez ſu⸗ nit c aſpüs s ds⸗ cere qäsin * hoĩeʒ hoĩs ↄditoꝛẽ · At dñ naturã pꝛudẽ ter ſelegita culpa:etiã potẽt᷑ moꝛtẽ ꝓpulit a nata · In carnis aſſũptõe ↄdeſcẽdit mi hii culpe vitarõe ↄſuluit ſibi.iĩ moꝛtis ſi ſceptiõe ſatiſfec pfi amicꝰ dulc. ↄſiliar⸗ pꝛudẽs. adiutoꝛ foꝛti · Duic ſecur?mecre do qᷓ ſaluare mevelit. nonerit· poſſit. Duẽ qᷓſinit?hũc ⁊ vocauit ꝑgr̃am ſuã. nunòͥd veniẽtẽ eijciet foꝛas? Sʒ nec viz nec frau dẽ metuo ꝓfecto vllã. ꝙ me vicz de manu eiꝰpoſſit eruere.qͥ ⁊ vincẽtẽ oĩa vic moꝛtẽ ⁊ ſeductoꝛẽ vniuerſitatꝭ ßᷣpentẽ arte vtiq; ſanctioꝛe deluſit.iſto pꝛudẽtioꝛ· illa potẽ⸗ tioꝛ. Larnis qͥdẽ aſſumit pᷣitatẽ:ſʒ pctã ſi militudinẽ:dulcẽꝓꝛſus ĩ illa exhibẽs ↄſo latõʒ infirmo.⁊ ĩ hac pꝛudẽt᷑ abſcõdẽs la queũ deceptõis diabolo. Poꝛrg vt patri nos recõciliet: moꝛtẽ foꝛtit᷑ ſubit? ſubigit fundẽs pᷣciũ nre redẽptõis ſanguinẽ ſuũ Ergo niſi amaſſ dlcir ñ meĩcarcerereqͥ ſiſſet illa maieſtas. Sʒ iũxit affectõi ſapi entiã q̃ tyrãnũ deciꝑei. iũxit ⁊ patiam:ᷓ placarz offenſũ deũ pĩem · Hi ſũtmõiqͥs vobpmiſerã.ſʒ pᷣmiſieos ixp̃oꝛvtↄmẽda bilioꝛes haberetꝭ Diſce o xpiane a chꝛiſto quẽadmodũ diligas xpᷣum. Piſce amare dulcir᷑? amare pꝛudẽt᷑. amare foꝛtit᷑. Dul⸗ rir᷑ ne illecti. Pꝛudẽt᷑ ne decepti. Voꝛtiter ne oppꝛeſſi ab amoꝛe dñi auertamur. Ne mõi gla ſeu carnis voluptatib abducarꝭ dulceſcat tibi pᷣ his ſapĩaxpᷣs. Ne ſeduca ris ſpũ mẽdacij ⁊ errorj.luceſcat tidi veri tas xpᷣs. Ne aduerſitatib fatigeri. ↄfoꝛtz te vᷣ deixpᷣs. Zelũ tuũ iflãmet charitas. infoꝛmet ſcĩa.firmet ↄſtãtia. Sit feruidꝰ ſit circũſcptꝰſit ĩuictꝰ. Nec tepoꝛẽ habeat nec careat diſcretõe.nec timidꝰſit. Et við ne foꝛte tria iſta tibi ⁊ ĩ lege tradita fue rit dicẽte ðo. Diligeſdñʒ deũ tuũ ex toto coꝛ tno.⁊ ex tota aniĩa tua ⁊ ex totã vᷣtute tua. Mihividet᷑ ſialꝰↄpetẽtioꝛ ſenſꝰ ĩ hactri na diſtinctõe ñ occurrit:amoꝛ qͥdẽ coꝛdis ad ʒelũ q̃ndã ptinere affectõnis. aĩe vero gmoꝛ ad ĩduſtriã ſeu iudiciũ rõis.ᷣtutis aũt dilectio ad aĩ poſſe referri ↄſtãtiã vl vigoꝛẽ. Dilige ð dñʒ deũ tu · toto⁊ pleno coꝛdis affectu dilige tota rõis vigiãtia⁊ circumſpectõe.dilige ⁊ tota vᷣtute. vt nec moꝛip eiꝰ amoꝛe ꝑtimeſcas:ſiẽ ſcpᷣtũ eſtĩ ↄſeq̃ntibo. qm̃ foꝛt ẽ vt mors dilectõ: du ra ſiẽ inferus emulatio. Sit ſuanis ⁊ dul tis affectui tuo dñs ihᷣs.q̃ male vtiq; dul gef vite carnał illecebꝛas. ⁊ vĩcat dulcedò dulcedinẽ. quẽadmodũ clauũ clauꝰexpel lit. Szʒ ſit nihilominꝰ itellectui pᷣuia lux⁊ dux rõni:ñ ſolũ ob cauẽdas heretice frau dis vcipulas.⁊ fidei puritatẽ ab eoꝝ vᷣſu tijs cuſtodiẽdã:veꝝ vt cautꝰqͥʒ ſis nimiã ⁊ idiſcretã vehemẽtiã ĩ tuaꝰuerſatõe vita re. Sit ec fortꝭ ⁊ ↄſtãs amoꝛ tuꝰnec cedẽſ terroꝛiby nec ſuccũbẽs laboꝛiby ·̊ amem?ꝰ affectuoſe:circũſpecte⁊ valið ſciẽtes amo rẽ coꝛdis quẽ affectuoſũ diciꝰ abſq; eo qᷓ ðꝛ aĩe dulcẽ qͥdẽ.ſʒ ſeducibilẽ.iſtũo ab qʒ illo q; ptut ẽrõnabilẽ eẽ:ſʒ fragilẽ. Et 2 videĩ manifeſti exẽplis ita eẽ vtdicꝰ Cũ egreferrẽt diſcipli qð ð aſcẽſuri mg̃idiſ⸗ ceſſu ab eoð ipᷣo audierãt: audier̃t. Sidi ligeretꝭ me:gauderetꝭ vtiq; qꝛvado ad pa trẽ. Quid. Hõ diligebãt ð cuiꝰdiſceſſio ve dolebãt· Sʒ diligebãt qðᷣãmð ⁊ñ di⸗ ligebãt. Diligebãt dulcir. ſʒ minꝰ pꝛudẽr Diligebãt carnalit ßʒ ñ rõnabilit. Deniqʒ diligedãt toto coꝛð.ñ ãt tota aĩa. Dilectõ eoꝝ 3 ſalutẽ eoꝛuʒ · Qñ ⁊ aiebat. Expedit vob vt ego vadã.cuſpãs ↄſiliũ nõ affem̃ Loq̃ntiitẽ ð moꝛte ſua fut̃a: obuiare ſibi conãtẽ petx qͥ eũ tenere diligebat cũ itat memiſtis icrepãdo repᷣſſit.qͥd ĩeo alið qᷓ; ipꝛudẽtiã repᷣhẽdit. Poſtremo qͥd ẽ.ñ ſa⸗ pis q̃ dei ſüt? niſiñ ſapiẽt diligi.hũanũ ſe quẽt affectũ:ʒ diuinũòſiliũ. Et vocauit ſathůnã.eo ꝙ ſaluti⁊ ſi neſciẽs aduerſaret᷑ qᷓ ſaluaoꝛẽ moꝛiphibebat. Uñ⁊ coꝛrectꝰ repetẽtẽ pꝰmodũ triſte ᷣbũ.miĩme iã mo ri vetuit.ſʒ ſe ↄmoꝛituꝝ eẽꝓmiſit. Nõ ãt ĩpleuit.qꝛ necdũ ad ttiũ ꝑuenerat ᷓdũ.ĩ qᷓ vᷣtute tota diligit᷑ Erat tota aĩa voctꝰdi ligere. ſ adhuc ffirmꝰ Bñ iſtructꝰ ſʒ paꝝ adiutꝰ. ñ ignarꝰ miſterij.ſʒ martirij pani⸗ dꝰ. Nõ plãe illa foꝛtꝭ vt moꝛs dilectõ tũc fuit q̃ moꝛti ſuccubuit.fuit ãt pꝰea cũ exp miſſiõe ihu xp̃i ĩdutꝰptute ex alto.tãta tã dẽ cepit vᷣtute diligere. vt ĩ ↄcilioꝓhibit? pᷣdicare nom̃ ſcm̃.ↄſtãt ꝓhibẽtib rñderʒ Obedire oʒ magi ðo qᷓ; hoĩb. Tũc ðᷣmũ tota vᷣtute dilexit cũ nec vite ſue pepꝑcit ꝓ dilectõe. Maioꝛẽ ſiqͥdẽ caritatẽ nẽo hʒ qᷓ; ſi aĩaʒ ſuã põat qͥs ꝓamic ſuis. Duã? ſi mime tẽ poſuit.iã tñ erpoſuit.ꝗᷓ ñ abduci blãdicijs. nec ſeduci fallacijs. nec ĩiurijs frãgi.toto coꝛð ·tõ aĩa.tõðtutediligẽẽEt J nð amoꝛẽ coꝛd qðᷣãmõ eẽ carnalẽ· ꝙ ma gi erga cãinẽ xp̃icq̃ ĩ cãne xõᷣſgeſſit d — ————————₰———— BPermo coꝛ humanũ afficiat· Noc repletus amo re facile ad omnẽ de hmõi ſermone com⸗ pũgitur. Nihil audit libentiꝰ. nihil legit ſtudioſius. nihil frequentiꝰ recolit. nil ſu⸗ auius meditatur· Inde holocauſta oꝛati onum tanqᷓex adipe vituli ſaginati impi guat. Aſtat oꝛãti hominis dei ſacra ima go. aut naſcentis aut lactentis:aut docen ris.aut moꝛiẽtis. aut reſurgentis. aut aſcẽ dentis.⁊ quicqͥd tale occurrerit. vel ſtrin gat neceſſe eſt animũ in amoꝛẽ virtutum vel carnis exturbet vicia.fuget illecebꝛas deſideria ſedet. Ego hanc arbitroꝛ pᷣcipu am inuiſibili deo fuiſſe cauſam ꝙ voluit in carne videri.⁊ cũ hominib homo cõ⸗ nerſari.vt carnaliũ videlicet qui niſi car⸗ naliter amare nõ poterãt:cunctas pꝛimo ad ſue carnis ſalutarẽamoꝛẽ affectiones retraheret. atq; ita gradatim ad amoꝛẽ ꝑ⸗ duceret ſpiritualẽ. Nõne deniq; in ß gra⸗ du adhuc ſtabant qui aiebant. Ecce nos reliquimus om̃ia ⁊ ſecuti ſumꝰ te: Sole pꝛofecto coꝛpꝑalis pᷣſentie amoꝛe relique- rant om̃ia.adeo vt ſalutaris future paſſi⸗ onis ⁊ moꝛtis ne audire quidẽ verbũ eq̃⸗ nimiter ſuſtinerent. ſed nec gloꝛiã aſcẽden tis poſtmodũ niſi cum graui meroꝛe ſu⸗ ſpicere. Hoc enĩ eſt quod eisdicebat. Dꝛ hec locutus ſum vobis· triſticia impleuit coꝛ veſtrũ. Itaq; in ſola interim gratiapᷣ ſentis ſue carnis. cos ab amoꝛe om̃is car nis ſuſpẽderat · Wonſtrabat aũt poſtea eis altioꝛẽ amoꝛis gradũ cũ dicerʒ. Spi ritus eſt qui viuificat:caro nõ pꝛodeſt qͥc qᷓ. Puto hũc aſceuderat iam qui dicebat Et ſi cognouimꝰchꝛiſtũ ᷣm carnẽ.ß nũc iam nõ nouimꝰ. Voꝛtaſſis ⁊ nihilominꝰ ꝓpheta in hocipᷣo ſtabat: cũ diceret. Spi ritus ante faciẽ noſtrã chꝛiſtꝰ dñs. Nam quod ſubiungit.ſub vmbꝛa eiꝰ viuemus inter gẽtes:mihi videt᷑ ex ꝑſona incipien tium addidiſſe.vt quieſcãt ſaltẽ ĩ vmbꝛa qui ſolis ferre ardoꝛẽ minꝰ validos ſe ſen tiunt:⁊ carnis dulcedine nutriunt: dum necvalẽt ea ꝑcipere q̃ ſunt ſpiritꝰdei. VUm bꝛam ſiquidẽ chꝛiſticarnẽ reoꝛ eſſe ipſiꝰ. de qua obumbꝛatũ eſt ⁊ Warie. vt eiꝰ ob iectu feruoꝛ ſplendoꝛcʒ; ſpiritus illitẽpe⸗ raretur. In carnis 3ᷓ deuotõne interim cõ ſoletur qui viuificantẽ ſpiritũ necdũ ha⸗ bet.eo dũtaxat modo quo habent illi qui aiunt. Spũs ante faciẽ noſtrãxps dñs · quin ſi carnis mee quãlibet ↄſanguinita⸗ Qui amgt patrẽ aut matrẽ plusqᷓ; me:nõ carnẽ xp̃i denotõ:carnalẽ tñ dixerim hũc Etitem. Etſi cognouimꝰxpᷣm ᷣm ram— ſed nũc iam nõ nouimꝰ. Vã alias qͥdem nequaq; ſine ſpũſancto vel in carne diligi tur chꝛiſtꝰ. ⁊ ſinõ ĩ illa plenitudine. Euiꝰ R tamẽ mẽſura denotõis hec eſt. vt totů coꝛ illa ſuauitas occupet ·totũ ſibi ab amoꝛe vniuerſe carnis ac carnalis illecebꝛe xẽdi cet. Hoc qͥppe toto coꝛde diligereẽ. Alio 3 tem vel voluptatẽ foꝛte p̃fero carni domi ni mei.ꝑ qð me videlicet minmꝰ ea implere ↄtingat:que in carne manẽs verbo ⁊ exẽ⸗ plo me docuit. Nõne liquido ↄſtatꝙ to⸗ to nequaq; diligo coꝛde. cũ id diuiſuʒ ha bens partẽ impendere videar carni eius: parẽ intoꝛquere ad ꝓpꝛiam? Deniq; ait· eſt me dignꝰ. Et qui amat filiũ aut filiam plus qᷓ; me:nõ eſt me dignꝰ. Ergo vt bꝛe⸗ uiter dicã. Toto coꝛde diligere: eſtomne qð blandit᷑ð carne ꝓpꝛia vel aliena ſacro ſancte carnis eiꝰ amoꝛi poſtponere. In qᷓ ⁊ mũdi eque głiam cõpꝛebẽdo. quia glia 8 mũdi gkia eſt carnis. ⁊qui in ea delectant᷑ carnales eſſenõ dubiũ eſt. Licʒ vᷣo donũ ⁊ niagnũ donuz ſpũs ſit iſtiuſmodi erga amoꝛẽ:illiꝰvtiq; amorfreſpectu.q̃ nõ taʒ verbũñ caro i ſapit qᷓ; vᷣbũ ſapia.vbũ iu⸗ ſticia.verbũ vᷣitas.vᷣbũ ſanctitas.pietas virtꝰ.⁊ ſiqͥd aliud qð ſit hmõi dici pᷣt. Et hec nernpe oĩa xp̃s qͥfactꝰ eſt nob ſapiaa deo ⁊ iuſticia ⁊ ſanctificatio⁊ redemptio An tibi eque⁊ vno modo affecti viden᷑. is quidẽ quixp̃o paſſo pie compatit.cõ⸗ pungitur:⁊ mouet᷑ facile ad memoꝛiã ho rum que ꝑtulit. atq; iſtiꝰ deuotõis ſuaui⸗ tate paſcitur ⁊ cõfoꝛtatr᷑ ad queq; ſalubꝛia honeſta.pia: Itemq; ille qͥ iuſticie ʒelo ſꝑ eſt accenſuò. qui veritatẽ vbiq; ʒelat. qui ſapientie feruet ſtudijs. cui amica ſancti⸗ tas vite ⁊ moꝛuz diſciplina.cuius moꝛes„ erubeſcunt iactàntiã. abhoꝛrent detracti⸗ onem.inuidiam neſciũt · ſuperbiam dete⸗ ſtantur.omnẽ humanã gloꝛiã non ſolum w fugiunt.ſed ⁊ faſtidiũt ⁊ cõtemnunt: om⸗ e nem in ſe carnis ⁊ coꝛdis impuritatẽ ve⸗ fi hementiſſime abominant᷑⁊ perſequũtur⸗— omne deniq; tanqᷓ; naturaliter et malum reſpunnt ⁊ quod bonũ eſt amplectuntur- ve Nonneſi compares vtriuſq; affectiones 6 cõſtat qᷣammẽõ illů ſuꝑioꝛẽ reſpectu qͥdẽ am eu5 4 co no di lio ſta⸗ huꝰ amare quaſi carnaliter? Vonusta men amoꝛ iſte carnalis ꝑ quẽ vita carna⸗ lis excluditur. cõtemnit᷑·⁊ vincit᷑ mũdus Pꝛoficitur aũt in eo cũ fit ⁊ rationalis · ꝑ ficitur cũ efficit eriam ſpiritualis· oꝛro rationalis tunc eſt cũ in om̃iby(que opoꝛ tet ð chꝛiſto ſentiri fidei ratio ita firma te neturvt ab ecckiaſtici ſenſus puritate:nul la veri ſimilitudine.nulla heretica ſen dia bolica circumuẽtione aliquatenꝰ deuiet. itemq; cũ in ꝓpꝛia ↄuerſatione illa caute⸗ la ſeruatur.vt diſcretionis meta nulla ſu⸗ perſtitione vel leuitate.vel ſpiritus quaſi feruentioꝛis vehemẽtia excedat᷑. Et hoc eſſe.tota anima deñ diligere. iam ſupꝛa di ximus. Oo ſi etiã adiunuãtis ſpiritꝰvigoꝛ tantus accedat:vt nulla vi laboꝛũ veltoꝛ mentoꝛum: ſed nec moꝛtis metu iuſticia vnq; deſeratur. in hoc etiã tota virtutedi ligitur.⁊ eſt amoꝛ ſpiritualiſ Quod nimi rum nomen huic ſpecialiter amoꝛi ↄgru⸗ ere puto. ob pꝛerogatiuã vtiq; plenitudi⸗ nis ſpiritus qua pᷣcellit. Et hec ſuffichant pꝛo eo qð ſponſa dicit. Pꝛopterea adole⸗ ſcentule dilexerũt te nimis. In his queſe quunt᷑: dignetur nobis aperiretheſauroſ miſericoꝛdie ſue. ipſe cuſtos eoꝛum Ihs chꝛiſtus dominꝰ noſter. Qui viuit et re⸗ gnat cũ patre in vnitate ſpũſſancti de ꝑ om̃ia ſecula ſeculoꝝ Emen. SSermo.xi. Nahe me poſt te. In odoꝛe vngentoꝝ tuoꝛuz curremus. QDuid? Sponſa ne ergo neceſſe habet trahi ·⁊ hoc poſt ſpon ⸗ ſum Quaſi vero inuita eũ ⁊ non libẽs ſe⸗ quatur? Sed nõ oĩs qui trahitur:inuit? trahitur. Hec eni infirmũ aut ʒebilẽ: euʒ videlicet quiꝑ ſe ire nõ valet:trãhi ad bal neum ſeu ad pꝛandiũ piget. ⁊ ſi reum pi⸗ geat trahi ad iudiciũ velad penã. Deni⸗ q; trahi vult que et hoc rogat. Non autẽ rogaret:ſi ſequi ꝑ ſeipſam dilectũ ꝓut vel let valeret. Ut quid vero non valet: En ĩ firmã fateamur ⁊ ſponſam? Sivna que nuis ex adoleſcentulis infirmam ſe diceret ⁊peteret trahi: nequaq; miraremur. At vero de ſpõſa que trahere⁊ alios: vtpote foꝛtis ⁊ ꝑfecta poſſe ſufficere videbatur: cui nõ durũ ſonet ꝙ ⁊ ipſa trahi tanqᷓ; in firma vel debilis neceſſe habeat: De qua N nõanima iam cõfidimus ꝙ valida ſitet ſana.ſi illam infirmã dici conſenſerimus que ꝓ ſui ſingulari ꝑfectione ⁊ excellentio ri virtute ſpõſa dñi nominatur?Ein eccle⸗ ſia foꝛte id dixerit:cum intueret᷑ dilectum aſcendentẽ:geſtiens eũ ſequi atq; aſſumi cum ip̃o in gloꝛia Quamqᷓ;⁊ quanteuis pfectionis anima:qᷓ;diu quidẽ gemit ſub coꝛpoꝛe moꝛtis huꝰ: ⁊ huiꝰ ſeculinequã retinetur incluſa carcere.vincta neceſſita⸗ tibus.toꝛta ſcelerib. lentius ſegniuſq; aſ⸗ ſurgat neceſſe eſt ad cõtemplanda ſubli⸗ mia.nec omnino liberũ habet ſequi ſpon ſum quocũq; ierit. Hinc lachꝛymoſavox illa gementis. Infelix ego homo: q́;s me liberabit de coꝛpoꝛe moꝛtis huiuſ. Hinc ſupplex illa pᷣcatio· Educ decarcereaniꝰ wã meam. Dicatꝓinde:dicat cum gemi N tu etiam ſponſa. Trahe me poſt te. qꝛ coꝛ pus quod coꝛrumpit᷑ aggrauat animaz: ⁊ depꝛimit terrena inhabitatio ſenſũ mul ta dogitantẽ. An hoc dicat cupiens diſſot ui⁊ eſſe cũ chꝛiſto:pᷣſertim dũ videat eas pꝛopter quas manere ipᷣaz in carne necel ſariũ videbat᷑ bene ꝓficientes:amareiam ſponſum ⁊ ſtarein tuto charitatis? Siqᷓ⸗ dem hoc pᷣmiſerat ꝓpterea(inquiẽs ado⸗ leſcẽtule dilexerunt te. Hũc ergo qᷓſi dicat ecce adoleſcẽtule amãt te.⁊ amãdo firmi⸗ ter inkerent tibi.meq; mime iã opꝰ habẽt nulla mihi cauſa in hac vita vlterius cõ⸗ moꝛãdi.I dcirco ait. Trahe me poſt te. Boc ſentirem: ſi dixiſſet.trahe me adte. Hũc vᷣo quia dicit. poſt te: magis illðõ mi hi poſtulare videt᷑:vt ↄuerſatõis eiꝰ vale⸗ at veſtigia ſequi:vt poſſit emulari vᷣtuteʒ et noꝛmã tenere vite.⁊ moꝝ queat appꝛe⸗ hendere diſciplinaʒ. In his qͥppe marie opꝰ ẽ adiutoꝛio.qͥ valeat abnegare ſemet⸗ ipam:⁊ tollere crucẽ ſuã.⁊ ſic ſeqͥ chꝛiſtuʒ Bic ꝓꝛſus trahi neceſſe hʒ ſpõſa:necſane trahi ab alio qᷓ; ab eoipᷣo qͥ ait. Sine me nihil poteſtifacere. Scio(inqͥthme neqᷓqᷓ; poſſe ꝑuenire ad te niſi diẽdo pꝰ te. ſʒ ne q; qͥdeʒ:niſi adiutã abs te.iõq; pᷣcoꝛ vt trahas mepꝰte. Beatꝰ ſiquidẽ cuius eſt auxiliũ abs te:aſcẽſiões ĩ coꝛde ſuo diſpo ſuitĩ vallelachꝛymaꝝ:ꝑuẽturꝰ qũq; ad te in mõtiby gaudioꝝ Duãpauci poſtte o dñe Ihu ire volũt. cũ tñ ad te ꝑuenire ne mo ſit qͥ nolit. ſcientib cũctis. quia de⸗ lectationes in dextera tua vſq; in finem Bermo Et pꝛopterea volũt om̃es te frui at non ita⁊ imitari.conregnare cupiũt ſed nõ cõ pati. Ex his erat ille quidicebat. Moꝛi⸗ gtur anima mea moꝛte iuſtoꝝ. ⁊ fiant no⸗ uiſſima mea hoꝛuz ſimilia. Optabat ſibi extrema iuſtoꝛum· ſed nõ ita ⁊ pꝛincipia · MWotẽ ſpiritualiũ optant ſibi etiã carna les. quoꝛũ tamen vitã abhoꝛrẽt. ſcientes pꝛecioſam moꝛtẽ eſſe ſanctoꝛũ. quoniam cũ dederit dilectis ſuis ſomnũ: ecce here⸗ ditas domini.⁊ quia beati moꝛtui qui in dño moꝛiũtur cũ econtrario iuxta ꝓphe⸗ te ſentẽtiam:moꝛs peccatoꝛũ peſſima ſit. Fon curãt querere:quẽ tamen deſiderãt inuenire. cupientes cõſequi.ſed non ⁊ ſeqͥ põ ſic illi quiby aiebat Vos eſtis quiꝑ⸗ manſiſtis mecũ in temptatõnibus meis Beati qᷓ digni habiti ſũt teſtimonio tuo benigne Jeſu. Ipſi reuera ibant poſtte⁊ pedibus ⁊ affectib. Notas eis feciſti vi⸗ gs vite. vocans eos poſt te. qui vig ⁊ vita es.7 dicens. Venite poſt me:faciãmvos fieri piſcatoꝛes hominũ. Item · Qui mi⸗ pi miniſtrat:me ſequatur.⁊ vbi ſum ego: illic ⁊ miniſter meꝰ erit. Dicebãt ergo glo flantes. Ecce nos reliquimus om̃ia ⁊ ſe⸗ cuti ſumus te. Sic itaq; ⁊ dilecta tua re⸗ lictis omnibo ꝓpter te. concupiſcit ſemꝑ ire poſtte.ſemꝑ tuis inherereveſtigijs:ac ſequi te quocũq; ieris · ſciens quoniã vie tue vie pulcre. ⁊ omnes ſemite tue pacifi⸗ ce. Et quia quiſequit᷑ te:non ambulat in tenebꝛis. ſoꝛecat᷑ autẽ ſe trahi. quoniã in⸗ ſticia tua ſicut montes dei. Nec ſuffiẽ ad illam ſuis viriby. Pꝛecat᷑ ſe trahi(vt aſfo⸗ letjquia nemo venit ad te:niſi pater tuus traxerit eũ. oꝛro quos pater trahit:tra⸗ his ⁊ tu. Opera quippe que pater facit. h ⁊ filius ſimiliter facit. Sed familiarius a filio poſtulat trahi tanqᷓ; a ſponſo ꝓpꝛio. quem pater miſit obuiã eiducem ac pᷣce⸗ ptoꝛem qui ſibi pꝛeiret in via moꝛũ.⁊ pꝛe pararet iter virtutũ.⁊ erudiret eaʒ ſicut ſe⸗ metipſum.⁊ viã pꝛudentie doceret. et tra⸗ deret ei legem vite ⁊ diſcipline.⁊ ſic meri⸗ to ipſe concupiſceret decoꝛẽ eius. Trahe me poſtte in odoꝛe vngentoꝛum tuo?um cunemus. Pꝛopterea opus habeo trahi. quoniã refriguit pauliſper in nobis igniſ amoꝛis tui.nec valemus a facie frigoꝛis huius currert modoſicut heri⁊ nudiuſ⸗ tertius. Lurremus autẽ poſtea:cum red dideris leticiam ſalutaris tui. cuʒ redierit melioꝛ temperies gratie · cũ ſol iuſticie ite⸗ rum incaluerit.⁊ pertrãſierit temptatòis nubes · que hũc operiread hoꝛam cernit⸗ atq; ad leuem flatũ aure blandio?is: ſoli⸗ to ceperint vnguẽta liqueſcere:⁊ aromar fluere:⁊ dare odoꝛem ſuũ. Tunc curremꝰ in odoꝛeilo curremus. Spirãtiboſinq;) vnguentis curremus · quoniaʒ abſcedet toꝛpoꝛ qui nuuc eſt.⁊ reuertetur deuotio· ⁊ iam nõ erit opus nobis vt trahamur. quippe odoꝛe excitatis. vt ſponte curra- mus. Nunc vero iuterim trahe me poſt te. Uides ne illum qui in ſpiritu ambu⸗ lat:nequaqᷓ; permanere in vno ſtatu · nec eadem femp facilitate ꝓficere.⁊ ꝙ non ſit in homjne via eius · ſed quemadmodũ ei ſpiritus moderator pꝛout vult diſpenſat nunc ſegnius · nunc alacriꝰ. que retro ſũt obliuiſcl⁊ ad anterioꝛa ſeſe extẽdere? Pu⸗ to ꝙ hocipſum ſi attenditis veſtra vobis experientia intus reſpondet quod ego fo ris loquoꝛ. Ergo cum te toꝛpoꝛe accidia vel tedio affici ſentis. noli pꝛopterea diffi dere aut deſiſtere a ſtudio ſpirituali.ſed iu nãàntis require manum.trahi te obſecrãs ſponſe exemplo. donec denuo ſuſcitante gratia:factus pꝛomptioꝛ:alacrioꝛq; cur⸗ ras:⁊ dicas. Viam mandatoꝛũ tuoꝛum cucurri: cum dilataſti coꝛ meũ: Sic autẽ qᷓ;din adeſt gratia:delectare in ea. vt non te exitimes donũdei iurehereditario pol ſidere. ita videlicet ſecurus de eo quaſi nũ ᷓ perdere poſſis.ne ſubito cum foꝛte re⸗ traxerit manum ⁊ ſubtraxerit donum:tu animo concidas. ⁊ triſtioꝛ qᷓ; opoꝛtet fi⸗ as. Deniq; ne dixeris. in abundantia tua non moueboꝛ in eternum. ne etiã illud qð ſequitur dicere cum gemitu quideʒ coga⸗ ris. Auerkiſti faciem tuã a meꝛ⁊ factꝰſum conturbatus. Curabis potius ſi ſapis ꝓ conſilio ſapientis in die maloꝛum nõð im⸗ memoꝛ eſſe bonoꝛũj.atqʒ in die bonoꝛum non immemoꝛ eſſe maloꝝ. Ergo ĩ die vir tut is tue noli eſſe ſecurꝰ.ſed clama ad deũ cũ ꝓpheta ⁊ dic. Cũ defecerit vᷣtꝰ mea · ne derelinquas me. Poꝛro intꝑetẽptatõniſ conſolare.⁊ dic cũ ſpõſa. Trahe me poſt te. in odoꝛe vngẽtoꝝ tuoꝝ curremꝰ. Sic te nõ deſeret ſpes ĩtꝑe malo.nec ĩ bonoꝓ uidẽtia ðerit· eriq; int᷑ aduerſa ⁊ ꝓſpa mu tabiliũ tꝑm tenẽs ã̃ndã ernitatj imaginẽ — —˖— ————„ ₰ S. „ — — —— leit, töis mik. ſoli⸗ matg em n5 edet ro. hr. a boſt. bu⸗ 3 hec nſit důei enſat ſt u⸗ bis 0fo idia edin cris ue u⸗ m utẽ on pol in ew W. nfi⸗ ſtiat ludq; 3cog cn ſopip möin⸗ nom idie vi ga del mee ptöni 0 emepot cibonop pſtoM im vtiq; hanc inuiolabilem et inconcuſſum conſtãtis animi equalitatẽ: bñdicẽs do⸗ minũ in om̃itꝑe. ꝑindeq; vendicãs tibi ⁊ in huiꝰ nutabũdi ſeculi dubijs euẽti certiſc; defecttb ꝑhẽnis qðammodo in ⸗ cõmutabilitatis ſtatũ· dñ teceperis reno nare ⁊ refoꝛmare in inſigne ilud antiquũ ſimilitudinis eterni dei. apud queʒ nõ eſt tranſmutatio: nec viciſſitudinis obum/ bꝛatio. Quippe ſicut ipe eſt. ita ⁊ tu eris ĩ boc mũdo.nec in aduerſis timidus:neci pꝛoſperis diſſolutꝰ. In hocl inquã) nobi iis creatura facta ad imaginẽ⁊ ſimilitudi nem ei qui ſefecit: ãtiqui honoꝛis digni tatem receptare:iã iamq; ⁊ recuperareſe ĩ dicat.cum ſibi indignũ ducit huic laben ti ſeculo cõfoꝛmari:refoꝛmari magis ſata gens iuxta pauli doctrinã in nouitate ſui ſenſus in eam ſimilitudinẽ in qua ſecõdi⸗ *„ tam nouit. ac ꝑ hoc etiã cogẽs(vt dignũ eſtſſeculũ iſtud quod ꝓpter ſe factum fuit verſa vice mirũ in modũ cõfoꝛmari ſibi: dum oñia ei coopari in bonũ incipiunt. tanqᷓ; in ꝓpꝛia ⁊ naturali foꝛma: abiecta degeneri ſpecie:recognoſcẽtia dominũ ſu num:cui ad ſeruiendũ creata fuere. Qñ ar⸗ bitroꝛ illũ ſermonẽ quẽ dixit de ſe vnige ⸗ nitus.videlicet.ſi exaltarer᷑ a terra:omnia traheret ad ſeißm. cũctis quoq; eius fra⸗ triby poſſe eſſe cõmunẽ. Mis vtiq; quos pater pᷣſciuit ⁊ pᷣdeſtinauit confoꝛmes fie riimaginis filij ſui. vt ſit ipſe pmogenit? in multis fratriby. Et ego igikſi exaltatnſ fuero a terraſaudacter dico) om̃ia trahaʒ ad meipᷣm. Hecenĩ temerarie vſurpo mi hi fratris mei vock:cuiꝰ me induo ſimili- tndinẽ. Dð ſi ita eſt:non putẽtdiuites h? ſeculi fratres chꝛiſti ſola poſſidere celeſtia quia audiũt dicentẽ. Beati pagperes ſpi ritu:quoniã ipſoꝝ eſt regnũ celõꝛũ. Non eos(inquã)eſtimẽt ſola celeſtia poſſidere: quia ea ſola audiunt in ꝓmiſſione. Poſſi dent ⁊ terrena. Et quidẽ tanqᷓ; nihil habẽ tes:ſed oiia poſſidẽtes · Non mẽdican⸗ tes vt miſeri: ſedvt dñi poſſidẽtes. eo pꝛo certo magis dñi quo minus cupidi. De nic fideii bominitotꝰ mũdus diuitiarũ eſt. Totus plane. quia tã aduerſa qᷓ; pꝛo⸗ ſpera ipſꝰ. Eque om̃ia ſeruiũt ei⁊ coope rãtur in bonũ. Ergo auarus terrena eſu⸗ rit vt mẽdicus:fidelis cõtemnit yt domi nusIllepoſſideudo mendicat: iſte con ⸗ 6 temnnẽdo ſeruat. Dnerea quonis eoꝛnʒ inſatiabili coꝛde lucris tempalib inhiãt „ qnidnã de his ſentiat qui ſua vendentes ⁊ dantes pauperib:regna celoꝝ pꝛo terre na mercant᷑ ſubſtãtia:ſapienter agãt: hec nenpꝛoculdubio reſpõdebit ſapiẽr. Que⸗ re item cur qð appꝛobat ipſe non fac? nõ poſſum inquiet. Quare! pꝛofecto qa do⸗ mina auaricia nõ permittit. quia liber ñ̃ eſt. quia nõ ſunt ſua que poſſidere vider᷑. Sed necipſe ſui iuris. Si vere tua ſunt⸗ expẽde ad lucra.⁊ pꝛo terrenis celeſtia cõ mutato. Si non vales ·fatere te pecunie tue nõ dominũ eſſe ſed ſeruũ: cuſtodẽ: nõ poſſeſſoꝛem. Deniq; ⁊ confoꝛmaris cru⸗ mene tue tanqᷓ; ſeruꝰ domine ſue dñ quo modo ille illi neceſſario ⁊ congaudet gau denti:⁊ dolenti condolet · tn quoq; cũ cre ſcente tuo marſupio:creſci pariter animo ⁊cum decreſcẽte decreſcis. Nam? cõtra⸗ heris txiſticia: cum illud exinaniẽt et leti⸗ cis ſolueris:aut certe inflaris ſuperbia:cũ impletur. Hoc ille. Nos vero ſponſecu⸗ remus emulari libertatẽ atq; conſtantiã: que ſicut bene inſtructa in omniby: ⁊ eru⸗ dita coꝛde in ſapientia: ſcitabundare.ſci ⁊penuriam pati. Cum ſe rogattrahi. oñ⸗ dit quid deſit ſibi:non pecunie ſed virtu⸗ tis. Rurſum cum ſe nihilominus de ſpe rediture conſolat᷑:⁊ ſi deficere: non tamẽ diffidere ſe pꝛobat. Dicit ergo · Tra he me poſt te in odoꝛe vngentoꝛũ tuoꝛuʒ curremus. Et quid mirum ſi indiget ra hi. que poſt gigantem currit:que compꝛe hendere nititur eum qui ſalit in montibyt tranſilit colles? Velociter(ait)currit ſer⸗ mo eius. Non valet erequo currere · non poteſt pari cum illo celeritate contendere. qui exultat vt gygas ad currendam viam non poteſt ſuis viribus. et pꝛopterea ro⸗ gat ſe trahi. Feſſa ſuʒ(inquit) deficio. no ſi me deſerere.ſed trahe me poſt te. ne inci⸗ piam vagari poſt amatoꝛes alioſ.nec cur ram quaſi in incertum. Trahe me poſt te quia ſatius mihieſt vt metrahas · vt ſcili cet vim qualemcũq; mihi: aut terrendo minis:aut exercendo flagellis inferas:qᷓ; parcens in meo me toꝛpoꝛe male ſecuraʒ derelinquas. Trahe quodammodo inui tam:vt facias voluntariam. Trahe toꝛ⸗ pentem vt facias currentem · Erit quan⸗ do non indigeho tractore. qũ voluntarie — U ego ſola. ⁊ ſiſolã metrahi petierim:currẽt ⁊doleſcẽtule mecũ. Curremꝰ parir:cur remus ſimul.ego odoꝛe vngentoxtuo?u ille meo excitate exẽplo atq; hoꝛtatu. acꝑ poc om̃es in odoꝛe vngentoꝝ tuoꝝ curre mus. Mabet ſpõſa imitatoꝛes ſui: ſicut ⁊? iᷣa eſtchꝛiſti.⁊ ideonõ aitſ ingularit:cur ram.ß curremꝰ. ¶ Sʒ oꝛit᷑ queſtio · cur ſi militer cũ ſe petijt trahi:etiã adoleſcentu⸗ las nõ adiũxit. vtñ trahe me.ß trabenos diceret. Duid eni:foꝛte ne ſponſa indiget trapi.⁊ adoleſcẽtulenõ indigent? O pul⸗ cra. o felix. o beata· ediſſere nobis huiꝰ di ſiinctiõis rationẽ. Trahe me ais. Quare me.⁊ non nos? En hoc bonñ inuides no bis: Abſit. Heq; enĩ ꝓtinus dixiſſes ado leſcentulas tecũ eſſe curſituras ſi ſola poſt 6 um ire voluiſſes. Kur ð pluralit᷑ mox u biũctura curremꝰ: trahi te ſingulariter poſtulaſti: Charitas inqͥt ita poſtulabat Diſce ꝑ hoc verbuz a me in ſpũali exerò⸗ tio duplex auxiliũ deſuꝑ ſperare:coꝛrepti rawiſitat intꝰ. Illg repᷣmit inſolentiã. iſta in fiduciã erigit. Illa opatur hũilitatem· iſta puſillanimitatemꝰſolat᷑. I lla cautos iſta deuotos facit. Timoꝛẽ dñi docet illa iſta ip̃m timoꝛẽ infuſo tẽperat gaudio ſa⸗ lutari: ſicut ſcriptũ eſt. eter coꝛ meum? imeat nomẽ tuũ · Itẽ. Seruite dño in ti moꝛe:⁊ exultate ei cũ tremoꝛe. Tnhimur cũ temptatõib ⁊ tribulatõib exercemur Eurrimꝰ cũ internis ↄſolatõibo⁊ inſpi⸗ rationibo viſitati: tanqᷓ; in ſuaue olentiꝰ vnguẽt reſpiramꝰ. Ergo qð anſteꝝ ⁊ du rum videt᷑:retineo mihi tãqᷓ; foꝛti.tãqᷓ; ſa netãqᷓ; ꝑfecte.⁊ dico ſingularit: trahe me Oð ſuaue⁊ dulce tibitãqᷓ; intirmo com⸗ „ munico ⁊ dico.curremꝰ. Nouiego adole ſcentulas delicatas ⁊ teneras eſſe. ⁊ minꝰ idoneas ſufferre tẽptatões · ⁊ ꝓpterea me⸗ cum volo vt currãt.ß nõ vt mecũ trahãt volo hre ſocias ↄſolationis: non aũt⁊ la boꝛis. Onare: Diñj infirmeſunt. ⁊ vereoꝛ ne deficiãt.ne ſuccũbant· Melinqͥto ſpõ ſecoꝛripe.me exerce. me tẽpta.metrahe pꝰ te. qĩ ego in flagella parata ſum:⁊ p otẽs „ ad iuſtinendũ. Tertatim ſimul curremꝰ. id eſt. ſola trahar: ſʒ ſiłcurremꝰ. Curremꝰ curremꝰſʒ in odoꝛe— tuoꝝ non in noſtroꝝ fiducia meritoꝝ · Heci magni ⁊ců oñ̃talacritate curremꝰ. Nõ curam onẽ ⁊ ↄſolationẽ. Altera foꝛis exercet:alte Bermo mdine viriũ noſraꝝ currerenoſofidimꝰ ſed ĩ multitudine miſerationũ tuaꝝ. Vazʒ ⁊ſiquãdo cuturrimꝰ ac volũtarie fuim nõ fuit volẽtis neq; currẽtis · ſʒ miſerẽtis dei. Reuertat᷑ miſeratio ⁊ curremꝰ. Tuq́; dem ĩ virtute tna tãqᷓ; gygas ⁊ potẽs cur ris: nos niſi vngnẽta iua ſpirauerint non curremꝰ. Tu quẽ pater vnxit oleo letici- „ pᷣ cõſoꝛtibo tuis curris in ipᷣa vnctõe:nos in illiꝰ odoꝛe curremꝰ Tu in plenitudine nos in odoꝛe. Tempꝰ eſſet vt ꝑſoluerem. qð de vnguẽtis ſpõſe longe ſupꝛa ꝓmiſiſ ſememneminiſi nõ huiꝰ ßᷣmonis longitu do vetaret. Differo d. Hã ⁊ materie digni tas: artari moleſta bꝛeuitate nõ patit᷑. Ro galedñm vnctiõis vt volũtaria oꝛis mei beneplaeita facere dignet᷑: ad inſinuandã veſtris deſiderijs: memoꝛiã abũdãtie ſu⸗ auitatis ſue. que eſt in ſponſo ecclie Jeſu chꝛiſto dño noſtro ⁊ Sermo. xxij · „ .CF ita pꝛeci uẽta ſunt: quẽadmodũ cumtra ctarent᷑: audiſtis. ſpõſi qualia ſunt Etſi digne ea nos ꝓut ſunt nðſ ufficimꝰ expli⸗ — carè.haud dubiũ tñ quin excellẽtio hoꝛũ virtus ⁊ gr̃a efficacioꝛ ſit. quoꝝ ſolus nõ ſolũ adoieſcẽtulas ſʒ ipſam quoq; ſpõſaʒ odoꝛ rcitat ad currendũ. Sienĩ aduer/ tis. n tale de ꝓpꝛijs vnguẽtis auſa ẽ pol liceri. Et quidẽ illa optima eſſe gloꝛiat᷑. ſ nõ dicit tamẽ: quia in eis cucurriſſet aut curreret. qð in iſtoꝝ ſolo odoꝛe pꝛomittit Quid ſiiham vnctionẽ inſee uſam ſen⸗ tiret. cuiꝰ ita tenui exhilaratafragrãtia ꝑ mouet᷑ vt currat: Mirum ſi nð et volaret ¶ Szʒ dici aliqͥs. Deſineiaz cõmendare: ſatis cũ ea ceper aſſignare: apparebit qͥd ſint. FHon. Minimeego iſtud polliceo?. Sane an vel ipᷣa ſint que aĩo ſuggerũtur dicẽda:crede mihi.adhuc neſcire me fate oꝛ. Exiſtimo enĩ ſpõſum varias aromatũ atq; vnguentoꝝ habere ſpẽs ⁊ nõ paucaſ ⁊aiias quidẽ eſſein quib ſingulariter ob lectat ſpõſa:tãqᷓ; ꝓpĩquioꝛ ac familiarioꝛ alias po que vſq; ad adoleſcentulas ꝑne nit.alias que ꝑtingũt etiã ad lõge poſi⸗ tos ⁊ extraneos vt nõ ſit qͥ ſe abſcondat a % caloꝛe eiꝰ. Sed licet ſuauis dñs vniuer 6 — s itamagnifica ſpõſevnguẽta in maxime m̃ domeſticis.⁊ quanto quis ei —————— Ur dä u⸗ en 4, Ain ntra Ethi v vñ 5 63 — o .6 W dwit mſen/ itap⸗ volaret endne ebitd mefute romatu paca wite ob miliaro ulas pl gepo ſcondut is vno no qusit familiarius ꝓ vite meritis ac mẽtis puri tate appꝛopiat · Tãto eũ arbitroꝛ recenti⸗ — oꝛum aromatũ? vnctionis ſuauioꝛis ſen Z tirefragrantiã. Poꝛro ĩ hmõi non capiti telligẽtia:niſi quantũ experientia attingit Ego do baud temere mihiarrogariſpõ ſepᷣꝛogatiuã. Nouit ſpõſus qͥb delicijs — oueat dilectã:quib ſingulariter re⸗ vcillet ſenſus eius inſpirationib. ⁊ mul⸗ „ ceat odoꝛamẽtis. Sit ſibi fons ꝓpꝛᷣꝰin qͥ einõ cõmunicetalienꝰ. nec indignꝰbibat g exeo · Eſt quippe oꝛtus ↄcluſus fons ſi⸗ gnatus. Ceteꝝ deriuant᷑ aque indeĩ pla⸗ teas.eas me habere ad manũ fateoꝛ. dum ſñ nemo mihi moleſiꝰ ſit aut ingratus: ſi de publico haurio ⁊ ꝓpino. Hãvt pauliſ per miniſteriũ meñ in hac ꝑte cõmendem ð nulliꝰ ꝓfecto fatigatõis eſtatq; labo ris.q̃tidie ſcʒ exire ⁊ haurire etiã de mani feſtis riuulis ſcripturaꝝ· ⁊ ex eis ſingulo⸗ ruz neceſſitatibꝰ inſeruire.vt abſq; ſuo la boꝛe quiſq; veſt pſto habeat aquas ſpi⸗ „ rituales ad oĩe opꝰ· vᷣbi gra ad lauãdũ ad potandũ. ad cibos coquẽdos. Kſt ni⸗ miꝝ aqua ſapiẽtie ſalutaris ſermo diuinꝰ nõ modo potãs:ſed ⁊ lauãs. dickte domi no. Et vos mũdi eſtis ꝓpter ſermonem quẽ locutꝰ ſum vobis. Sʒ ⁊ crudos car⸗ nis cogitatꝰ· igne ſpũſſancti accendente: coquitdiuinũ eloquiũ. ac vertit ĩ ſenſus ſpũales ⁊ cibos mẽtis. ita vt dicas. Hon pari. Vtinã aut alteri cura jncũberetiſta caluit coꝛ meñ intra me:⁊ in meditatione mea exardeſcet ignis. Dui mẽte ne pu⸗ rioꝛiꝑ ſeipſos appᷣhẽdere ſublimioꝛa ſuf ficiunt qᷓ; ꝑ nos ꝓferant᷑:nõ ſolũ nõꝓhi⸗ beo.ſ ⁊ multũ ↄgratuloꝛ. dum⁊ ipi nos patiant᷑ ſimplicioꝛa ſimplicioꝛib mĩſtra re. Duis dabit mihi vt om̃es ꝓphetent! Ntinã mihi neceſſe nõ eſſet in his occu⸗ ut certe. qð mallẽ. nemo in vobis eſſet q ea indigeret. eſſentqʒ oñ̃es docibiles dei. ⁊ego poſſem vacareĩ videre qm̃ ſpõſus eſtdeꝰ· Nũc vero · quẽ minime interim nõ dico intueri ſß ne inqͥrere quidẽ licet. qð ſi nelachꝛymis nõ loquoꝛ.regem in decoꝛe 3 ſuo ſedentẽ ſup ſoliũ excelſum ⁊ cleuatuʒ · in ea foꝛma qua equalis patri in ſplẽdo⸗ rib ſanctoꝝ ante luciferũ genitꝰeſt. ĩ qua ⁊ ſempꝑ deſiderãt angeli eũ ꝓſpicere: deuʒ apud deũ. ipm ſaltẽ oiem. homo hoſty Joquoꝛ)Em eã foꝛmã in qua vt ſe manife⸗ pmiſſis tanqᷓ; vnguẽ ſtum nimia ſua dignatõe ⁊ dilectõnep̃be ret:minoꝛaiꝰ ab angelis in ſole poſuitta⸗ bernaculũ ſuũ:tãqᷓ; ſpõſus ꝓcedẽs ð tha lamo ſuo. Suauẽ magis qᷓ; ſublimem.⁊ vnctũ nõ altũ loquoꝛ. qualẽ deniq; ſpũs dñi vnxit.⁊ miſit euangeliʒare pauꝑibus medere ↄtritis coꝛde. pᷣdicare captiuis in dulgentiã.⁊ clauſis apertionẽ pꝛedicare annũ placabilem dño. Saluo igit᷑cuiq qð foꝛte ſubmiliꝰ ſubtiliuſq; de ſpõſivn⸗ uẽtis ſpeciali munere ſentire ſibi ⁊ expe riri donatũ eſt · ego qð de cõmuni accepi ꝓfero in cõmune· Ihde ſiquidẽ fons vite: ipſe fons ſignatꝰ. de intra oꝛtũ cõcluſum erumpẽs ꝑ os pauli.fiſtulã ſuã tanq; pe illa ſapiẽtia que iuxa beati Job ſapiẽtiaʒ trahi deoccultis · in q̃ttuoꝛ ſeſe riuos dif fudit.⁊ deriuauit in piateas. vbi videlicʒ — ⁊ aſſignat nobis eũ factũ a deo ſapiẽtiã ⁊ — iuſticiã ⁊ ſanctificatõem⁊ redemptiõem- Er his vtiq; q̃ttuoꝛ rinis tanqᷓ; ꝓcioſiſſi mis vynguẽtis · nil enĩ obſtat vtrũc intel⸗ igi ᷣaquã ⁊ vnctionẽ. qquã qꝙ mũdant. vnctionẽqꝛ fragrant. Ex his inqᷓ;q̃ttuo? ẽtis pᷣcioſiſſimis ſug mõtes aromatũ de celeſtibꝰ ſi pecieby cõfe ctis:tãta ecckie nares odoꝛis ſuauitasne⸗ pleuit:vt mox a q̃ttuo? mũdi ꝑtiby ercita ta ilia dulcedine:ſupnũ ꝓperaret ad ſpon ſum:tãqᷓ vere illa regin auſtri:feſtinans a figibp terre audire ſapiam Salomonis opinionis ſiquidẽ odoꝛepuocata. Sane ⁊ eccleſia nð ante currere valuit in odoꝛe— ſui ſalomonis:quouſq; is qͥ ab eterno ex patre ſapiẽtia erat. factꝰ eſt ei in tempoꝛe a pr̃e ſapia: quo ipſiꝰ odoꝛẽ pciꝑe poſſet. ic iuſticia.ſic ſanctificatio.ſic ⁊ redem ptio nibilominꝰ ei factꝰeſt. vthoꝝ quoq; in odoꝛe currere poſſet: cũ hec eque om̃ia in ſe ante om̃ia eſſet. Nã ⁊ in pꝛincipio qᷓ dem erat verbũ.ſed tũc demũ ad vidẽdũ ip̃m paſtoꝛes venerũt feſtinãtes cũ nun⸗ ciatũ eſt factũ. Deniq; ⁊ loquunt᷑ ad inui cem. Tranſeamꝰ vſqʒ bethleẽ ⁊ videamꝰ poc verbũ quod factũ eſt. quod feẽ dñũs: xoſtendit nobis. Et ſequit᷑· qꝛ venerũt fe ſtinantes. ſꝛius nõ ſe mouebãt: dũ ver⸗ bum erat tmñ̃ apud deũ. At vbi verbũ qð erat:factum eit · vbi hoc dñs fecit ⁊ oſten ⸗ dit. tüc venerũt feſtinãtes tũc cucurrerũt Duomodo ð in pᷣncipio erat verbum: ß verbũ erat apud deũ:factũ eſt aũt q̃tinus e 6 Bermo efe inciperet ⁊ apud hoĩes · ſic nihilomi⸗ nus ĩ pꝛincipio japiẽtia eraterat iuſti ia. erat ſanctificatio ⁊ redemptio: ſʒ angelis · vt eſſet ⁊ hominib·feciteũ hec oĩia pat ⁊ fecit qð pater. Deniq; qͥ factus eſt(in⸗ quit)nobis ſapiẽtia a deo.⁊ nõ ait ſimpli citer. q factus eſt ſapiẽtia.ſed qͥ factus eſt nobis ſapiẽtia. qm̃ qð erat angelis factꝰ C eſt ⁊ nobis. Et angelis(inquis) quomo⸗ do redemptio fuerit:nõ video. Nec enim auctoꝛitas ſcripturaꝝ vſpiã aſſentire við tur eos aliquando aut peccato extitiſſe ca ptiuos:aut moꝛti obnoxios vt neceſſari⸗ am haberẽt redemptõem.exceptis dum⸗ taxat illis qͥ ſuperbie lapſu irremediabili corruẽtes:redimi deinceps nõ merentur Siitaq;angeli nunqᷓ; redempti ſunt.alij vtiq; nõ egentes · alij nõ ꝓmerentes illi q dem qꝛ nec lapſi ſunt. hi aũt quia irreno/ cabiles ſunt. quo pacto tu dicis dñm ie⸗ ſum xp̃um eis fuiſſe redemptionẽ? Audi beuiter. Qui ererit hoĩem lapſum. dedit ſtanti angelo ne laberet᷑.ſic illũ de chptini tate eruens ſicut hũc a captiuitate defen ⸗ dens Et hac rõne fuit eque vtriq; redem ptio.ſoluẽs illũ:⁊ ſeruẽs iſtum. Liquet ð ſahctis angelis dñm xp̃ᷣum fuiſſe redẽpti onem.ſicut inſticiã.ſicut ſapĩum.ſicut ſã⸗ ctiticatõᷣem · Et nihilominꝰ tñ hec p̃aqᷓt tuoꝛ eſſe factũ ꝓpter homiĩes.qͥ inuiſibilia dei nõ niſi ꝑ ea que facta ſũt intellectg cõ⸗ ſpſpicere poſſunt. Sic ᷓ om̃e qð erat ange⸗ D lis:factus eſt nobis. Quid:ſapiẽtia.iuſti tia.ſanctificatio.redemptio. Sapientia in pᷣdicatione. iuſticia in abſolutõe pctõꝝ ſanctificatio in uerſatiõe quã habuit cũ peccatoꝛib.redemptio in paſſione: quaʒ ſuſtinuit ꝓ peccatoꝛi. Ubi ergo ꝗ̊ a deo factus eſt:tũc ecckia odoꝛẽ ſenſit:tunc cu ⸗ rurrit. Vide iam quadrifariã vnctiõem. vide affluentiſſimã atq; ineſtimabilẽ ſua nitatem eiꝰ:quẽ vnxit pater oleo leticie cõſoꝛtiby ſuis. Sedebas o homo ĩ tene⸗ bꝛoſis ⁊ in vmbꝛa moꝛtis:ꝑ ignoꝛãtiam veritatis.ſedebas vinctus cathenis deli⸗ ctoꝛuz. Deſcendit ad te in carcerẽ: non vt toꝛqueret:ſed vt erueret de poteſtate tene⸗ bꝛax. Et pꝛimo quidẽ veritatis doctoꝛ ð pulit vmbꝛã ignoꝛãtie tue:luce ſapie ſue. Per iuſticiã deinde que ex fide ẽ joluit fu nes peccatoꝝ.gꝛatis iuſtificãs pctõꝛem. Quo gemino beneficio impleuit ſermõʒ — illum ſancti Dauid. Dominꝰ ſoluit com peditos. dñs illumiat cecos · Addidit qͥʒ ſancte inter peccatoꝛes viuere. ⁊ ſic trade⸗ re foꝛmã vite:tanqᷓ; vie qua redires ad pa triam.Ad cumulũ poſtremo pietatis tra didit in moꝛtẽ animã ſuam · ⁊ de pꝛopꝛio latere ꝓtulit pᷣcium ſatiffactionis quo pla caret patrẽ. ꝑ quod illũ plane ad ſe vᷣſicu⸗ lum arir pod ſiʒ miſericoꝛdia:⁊ copi oſa apud eũ redemptio. Pꝛoꝛſus copio⸗ ſa. quia nõ gutta ſed vnda ſanguinis lar⸗ giter ꝑ quinq; partes coꝛpoꝛis emanauit QDuid tibi debnit facere ⁊ nõ fecit? Illu⸗ minanit cecum.ſoluit vinctum · reduxit erroneũ · recõciliauit reũ. Quis nõ poſtil⸗ lum libenter atq; alacriter currat.q et ab erroꝛe liberat:⁊errata diſſimulat: qui dein de meritʒ viuẽdo tradit.pꝛemia moꝛiẽdo cõquirit? Duã excuſatõem habet qͥ ĩ odo re hoꝝ vnguentoꝝ nõ currit:niſi ad queʒ foꝛte odoꝛ minime ꝑuenit. Sedenim in omnẽ tertã exiuit odoꝛ vite:quoniã miſe ricoꝛdia dñi plena eſt terra:⁊ miſeratiões eius quꝑ oñ̃ia opa eius. hanc ſparſam vbiq; fragrantiã nð ſentit. ⁊ ob hoc non currit aut moꝛtuꝰeſt. aut pu tidus. Fragrantia fama eſt.pᷣuenit opini Ergo qui vitalẽ onis odoꝛ.excitat ad currendũ. perducit ad vnctionis experimentũ. ad bꝛauiũ vi ſionis. Vox vnaletantiũ: omniũ ꝑueniẽ tinum. Sicut andiuimꝰ:ſic vidimus ĩci⸗ nitate dñi virtutũ. Õino ꝓpter mãſue⸗ tudine; queĩte pᷣdicatur currimꝰ poſt te dñe ieſu:audientes ꝙ nõ ſpernas paupe⸗ rem.peccatoꝛẽ nõ hoꝛreas. Nõ hoꝛruiſti ↄfitentẽ latronẽ.nõ lachꝛimantẽ peccatri cem.nõ chananeã ſupplicantẽ. non deßp̃⸗ henſam in adulterio.non ſedentẽ in thelo neo. non ſupplicantẽ publicanũ.non ne⸗ gantẽ diſciꝑulũ. non ꝑſecutoꝛẽ diſcipulo rum. nõ ipſos crucifitoꝛes tuoſ. In odo re hoꝛũ currimꝰ. Poꝛro ſapiẽtie tue odo⸗ rem ex eo ꝑcipimus qð audimus. quia ſi quis ſapiẽtia:poſtulet eam a te: et dabis ei.Aiũt ſiquidẽ ꝙ des om̃iby afflu enter:⁊ non impꝛoperes · At vero iuſticie tue tanta vbiq; fragrantia ſpargitur. vt ñ ſolum iuſtꝰ:ſed etiã ip̃a dicaris iuſticia:et iuſticia inſtificans. Tam validus deniq; es ad iuſtifichdũ:qᷓ; multus ad ignoſcen dum. QDuãobꝛem qͥſquis ꝓpeccatis cõ⸗ punctus eſurit ⁊ ſitit iuſticiã credat ĩteq „ do 6 n ſe es M tit. ni — „ „ X I inſtiticas impius.⁊ſolam iuſtificarꝰꝑfi⸗ dem:pacẽ habebitad deñ. Sanctitatem quoq; ſuauiſſime?⁊ copioſiſſimetua redo let non ſolũ ↄuerſatio ſed ⁊ ↄceptio. Pec⸗ catum ſiquidẽ nõ cõmiſiſti:nec ↄtraxiſti. Quið iuitificati a peccatis:ſectari deſide rant deliberãtq; ſanctimoniã.ſine qua ne mo videbit deũ:audiãt te clamãtẽ. San cti eſtote qm̃ ego ſanciꝰ ſum. Lonſiderẽt vias tuas:⁊ diſcãt a te quia iuſꝰ ſis ĩom nibus vijs tuis.⁊ ſanctꝰ in om̃ib oꝑibuſ tuis. Jam redẽptionis odoꝛ quãtos cur rere facit? Tũ exaltaris a terra:tũc. ꝓꝛſus om̃ia trahis ad teipſum. Paſſio tua vlti⸗ mum refugiũ. ſingulare remediũ. deficiẽ⸗ X— te ſapiẽtia:iuſticia nõ ſufficiẽte.ſanctitatꝭ ſuccumbẽtiby meritj·illa ſuccupyit · Duis enide ſua vel ſapiẽtia vel iuſticia vel ſan⸗ ctitate pſumat ſufficientiã ad ſalutẽ? Rõ ꝙſufficiẽtes(inquit)ſimus cogitare aliqͥd a nobis tãqᷓ; ex nobis. ſed ſufficiẽtia nr̃a ex deo eſt. Itaq; cũ defecerit virtus mea: non ↄturboꝛ.nõ diffido.ſcio quid faciaʒ. Calic ſalutaris accipiã:⁊ nomen dñi in uocabo. Illumina oculos meos domie. vt ſciam qͥd acceptũ ſit coꝛã te oñ̃i temꝑe ⁊ ſapiẽs ſũ. Delicta iuuẽtutis mee ⁊ igno rantias meas ne memineris ·⁊ inſtꝰ ſum. Deduc me dñe in via tua.⁊ ſanctus ſum. Uerũtamẽ niſi interpellet ſanguis tuꝰ ꝓ me ſaluus nõ ſum. Pꝛo his om̃iby curri mus poſt te · dimitte nos qꝛclamemꝰ pꝰ te. Nec currimꝰ equaliter om̃es in odoꝛe omniũ vnguentoꝝ.ſʒ videas alios vehe mentiꝰ ſtudijs flagrare ſapiẽtie. alios ma gis ad pnĩam ſpe indulgẽtie animari.ali os ampliꝰ ad virtutũ exercitiũ:vite ⁊ con uerſationis eius ꝓnocari exẽplo.alios ad pietatẽ:paſſionis memoꝛia plus accendi Putamꝰ nos de ſingulis poſſe reꝑire exẽ pla. Lurrebãt in odoꝛe ſapiẽtie qui miſſi fuerãt a phariſeis:cũ reuerſi dicerẽt. Nũ⸗ 5ᷓ; homo ſic locutꝰ eſt. vtiq; ammirantes doctrinã ⁊ ↄfitentes ſapĩam. Currebat ĩ hocipſo odoꝛe ſanctꝰ Hicodemus qͥ veni ens ad Jeſum nocte · in ſplendoꝛe multo ſapientie. de multis quippeinſtructꝰ edo ctuſq; receſſit. Uerũ in odoꝛe iuſticie cu⸗ currit Maria magdalena cui dimiſſa ſũt peccata multa.quoniã dilexit multũ. Ju ſta ꝓfecto ⁊ ſancta.⁊ nõ iaʒ peccatrit quẽ admodũ phariſeꝰ expꝛobꝛabat: neſciens juſticiam ſeu ſanctitatẽ. dei eſſe munꝰ nð opus hominis.⁊ quia nõ modo iuſtꝰ ſed ⁊ beatus cui nõ imputabit dominꝰ pec⸗ catum. An oblitꝰ erat quomodo vel ſuaʒ ipſius vel alteriꝰcoꝛpoꝛalẽ tangẽdo lepꝛã fugarat nõ contraxerat? Sic tactꝰa pec⸗ catrice iuſtus inſticiã impꝑtit᷑ non perdit. nec ſoꝛde peccati qua illã mũdat ſe inqui nat. Lucurrit⁊ publicanꝰ qui cũ pꝛopici ationẽ peccatis ſuis humiliter imploꝛa⸗ ret:deſcendit inſtificatꝰ.teſte iðᷣa iuſticia. Cucurrit Petrus.qͥ lapſus fleuit amare. quatinus culpã dilueret: recupꝑaret iuſti⸗ ciam. Cucurrit Dauid qui reatum agno ſcens ⁊ cõfitens audire meruit. Et domi- nus tranſtulita te peccatũ tuũ. Poꝛro in ſanctificationis odoꝛe Paulꝰ currere ſeſe teſtatur cũ chꝛiſti ſe imitatoꝛẽ eſſe gloꝛiat *dicens ad diſcipulos. Eſtote imitatoꝛes mei ſicut ⁊ ego chꝛiſti. Lucurrerũtʒ om⸗ nes qui aiebãt. Ecce nos reliquimꝰ om⸗ uia ⁊ſecuti ſumꝰ te. Deſiderio quippe ſe⸗ —— quendichꝛiſtũ reliquerãt om̃ia. Moꝛtat᷑ generaliter vniuerſos ad eundeʒ odoꝛem iſta ſentẽtia. Qui ſe dicit in chꝛiſto mane ⸗ re:debet ſicuti ille ambulauit ⁊ ipᷣe amdu lare. Jam qui in odoꝛe cucurrerit paſſio⸗ nis:ſi audire vis. vniuerſos martyres ac cipe. En quattuoꝛ vnguẽta aſſignata ha betis.pꝛimũ ſapiẽtie.ſecundũ iuſticie.ter tium̃ ſanctificationis. quartũ redempti⸗ onis. Tenete nomia.pcipite fructũ.·⁊ cõ⸗ poſitionis modũ vel numerũ ſpecierum quibo cõfecta ſunt:nolite requirere. Non enim facile in ſponſi vnguẽtis hec pꝛeſto eſſe poſſunt nobis:quẽadmodũ in ſupe⸗ rioꝛibus illis ſponſefuerũt. In xp̃o nem pe rerũ plenitudo eſt: ſine numero et ſine modo. Nam ⁊ ſapiẽtie eius nõ eſt nume⸗ rus.⁊ iuſticia ipſiꝰ ſicut montes dei. ſicut montes eterni.⁊ ſanctitas ſingularis ⁊ re demptio inexplicabilis. Dicendũ ethoc. quia fruſtra huiꝰ ſeculi ſapientes de quat tuoꝛ virtutiby tam multa diſputauerunt. quas tamẽ appꝛehẽdere omnino neqͥue⸗ runt · cum illũ neſcierint qui factus eſt no bis a deo ſapiẽtia.docens pꝛudentiam.⁊ iuſticia delicta donãs.⁊ ſanctificatio: ĩex emplum tempantie cõtinenter viuens et redemptio:in exemplũ patiẽtie foꝛtit᷑ mo riens · ¶ Voꝛſitan dicit aliquis. Cetera be ne conueniũt.ſed ſanctificatio ad tempe⸗ e2 — — Bermo yantiam minus pꝛopꝛie referri vide?. Ag quod reſpondet᷑ pꝛimũ · id eſſe continen⸗ tiam qð tem pcrantiã. Deinde vſitatuz in ſcripturis ſanctificatõem pꝛo cõtinentia ſeu mundicia poni. Deniq; quid illeapð Moyſen tã crcbꝛe ſanctificationes aliud — erantqᷓ; quedã purificationes hominuʒ temper antiũ ſea cibo.a potu.a concubi⸗ tu. hisq; ſimilibus? Sed audi ipſump̃⸗ cipue apoſtolum.qᷓ; familiare habeat · vel vti vel vſurpare ſanctificatiõem in ð ſen⸗ ſu. Hec eſtſinquitvoluntas dei ſanctifi⸗ catio veſtra.vt ſciat vnuſquiſq; veſtrũ ſu um vas poſſidere in ſanctificatione.⁊ nõ in paſſione deſiderij · Item. Hõ enĩ voca⸗ nit nos deus in immũdiciam: ſed in ſan⸗ ctificatiõem. Liquet ꝙ ſanctificationẽ ꝓ temperãtia ponit. Educto itaq; in lucem quod ſubobſcurũ videbatur redeo ad id vnde digreſſus eram. Duid vobis cũ ðᷣ⸗ tutibus: qui dei virtutẽ chꝛiſtũ ignoꝛati? Ubinam queſo vera pꝛudentia niũ ĩxñi doctrina: Unde vera iuſticia niſi de chꝛi tti miſericoꝛdia? Vbi vera tem perantia niſi inchꝛilti vita. Vbi vera foꝛtitudo ni ſiin chꝛiſti paſſione: Soli ergo qui eius doctrina imbuti ſunt:pꝛudentes dicendi ſunt.ſoli iuſti quide eins miſericoꝛdia ve niam peccatoꝛũ conſecuti ſunt. ſolitem⸗ perantes qui eins vitã imitari ſtudẽt.ſo⸗ iifoꝛtes qui eius patiẽtie documeni foꝛ titer in aduerſis tenent. Incaſſum pꝛoin ⸗ de quis laboꝛat in acquiſitione vittutum ſialiunde eas ſperãdas putat qᷓ; a domi⸗ no virtutũ.cuiꝰ doctrina ſeminarinʒ pꝛu dentie. cuiꝰ miſericoꝛdia opꝰiuſticie.cuꝰ vita ſpeeulũ temperantie.cuꝰ moꝛs inſi⸗ gne eit foꝛtitudinis. Ipſi honoꝛ ⁊ glia in ſecula ſeculoꝝ Amen. S Sermo · xxiij. Ptroduxit me i rex in cellaria ſua. Ecce vñ odoꝛ ecce qͥ currit᷑ dixerat qꝛ currẽdũ ⁊iqᷓ currendũ.ſed qͥ currendũ eiß nõ dixe rat. Ergo ad cellaria currit᷑.⁊ curri ĩ odo re qui ex ipis pꝛocedit · ſponſa illuʒ ſolitg ſua ſagacitate pᷣſentiẽte ⁊ cupiente in ipᷣ lenitudinẽ introduci. Verũ de cellarijs is quid ſentiendũ putamꝰ? Cogitemuſ ea iterim loca quedã redolẽtia penes ſpõ ſum: plena odoꝛamentis:referta delicijs · In iſtiuſmodi nempe officina potioꝛa 5 q; ex orto ſiue ex agro ſeruãdg reponũtur Jjilucergo pariter currunt. Qui Spiri⸗ fu feruẽtes anime. Currit ſponſa. currũt adoleſcentule.ſed que amat ardentiꝰ: cur rit velocius. ⁊ citius puenit. Perueniens nõ dico repulſionẽ.ſed nec cunctationem patit᷑. Sine moꝛa aperit᷑ ei:tanqᷓ; dome⸗ ſtice:tanqᷓ; chariſſime:tanqᷓ; ſpecialiter di lecte⁊ ſingulariter grate. Adoleſcẽtule au tem qͥd: ũtur a longe. Neq; enĩ cũ adhuc infirme ſint pari poſſunt deuotio⸗ ne cũ ſponſa currere · nec ipſius omnino imitai deſideriũ ⁊ feruoꝛẽ: ideoq; tardiꝰ perneniẽtes: foꝛis remanẽt. At charitas ſponſe nõ quieſcit neq; inſoleſcit vtaſſo⸗ letjjucceſſibus ſuis vt eas obliuiſcat: cõ⸗ ſolans mgis⁊hoꝛtans ad patientiam.qᷓ tinus equanimiter ⁊ ſui ferant repulſam: ⁊ illius abſentiã. Deniq;? nũciat eis gau dium quod ꝑcepit.nõ ob aliud ſane: niſi vt ſibi congaudeãt: dñ confidãt minime alienj foꝛeu ſe quicqͥd gratie matri acceſ⸗ ſerit. Nam nec illa ꝓficere curat quoipſa rum negligat curam. nec iuuandos ſuos ꝓfectus putat illaꝝ damno. Nuocũq; ꝓ⸗ inde meritoꝝ pꝛerogatiua tollatur ab iili charitate abſq; dubia ⁊ pia ſolicitudie ne ceſſe eſteam ſemꝑ eſſe cũ illis. Opoꝛtz de⸗ niq; eã ſponſum ſuũ imitari:⁊ petentẽ ni mirum celos:⁊ nihilominus in terris cũ ſuis ſefoꝛe vſqʒ ad cõſummatiõem ſeculi pollicentẽ. Sic ⁊ iſta quãtumuispficiat quamtũlibet pꝛomoueat᷑: cura ꝓuidentia atq; affectu ab his quas in euangelio ge⸗ nuit nunqᷓ; amouet᷑.nunqᷓ; ſua viſcera ob liuiſcitur. Dicat itaq; eis. Baudete.con⸗ fidite. Introduxit me rex in cellaria ſua. putate ⁊ vos pariter introductas. Sola introductawidcoꝛ.ſed ſoli non pꝛodertt. Ueſtrũ omniũ eſt meus om̃is pꝛofectꝰ. vobiſ pꝛoficio.vobiſcũ partiboꝛ quicqd plus foꝛte vobis meruero. Uis indubi⸗ tanter ſcire quia in hoc ſenſu et affectu lo⸗ cuta ſit. Audi quid ille reſpondeant. Ex⸗ ultabimus ⁊ letabimur in te. Inte inqui untexultabimus ⁊ letabimur.nam in no bis necdũ meremur. Et addũt. Wemo⸗ res vberũ tuoꝛum hoc eſt. equanimit᷑ ſu- ſtinemus dũ venias ſcientes te plenis ad nos reuerſurã vberibus. Tunc nos con fidimuſ exultari ⁊ letari memoꝛes iterim vberum tuoꝛũ. Quod adiungũt ſuper vi num..ſignificant ſe adhuc quidẽ pꝛo ſuiĩ perfectione carnaliũ deſiderioꝛũ ſque vi ⸗ no deſignantur)recoꝛdatõne pulſari. vin ci tamen eadẽ deſideria memoꝛia abũdã tie ſuauitatis. quã iam ex vberibus fluen tem experte ſunt. Dicerẽ de vberibus.ſi ñ me ſatisdixiſſe ſuperꝰmeminiſſem. Nũc vcro vides quomodo de matrepᷣſumunt quomodo eius lucra ⁊ gaudia: ſua repu⸗ tant.pꝛopꝛie repulſe iniuriã: illius intro⸗ ductione conſolãtes. Minimeita confi. M derent niſi matrẽagnoſcerẽt · Audiantꝰ pꝛelati qui ſibi cõmiſſis ſp volũt eſſe foꝛ midini:vtilitati raro. Erudimini quiiu⸗ dicatis terram. D iſcite ſubditoꝝ mstres vos eſſe debere:non dominog Studete magis amariqᷓ; metui. Et ſi interdum ſe neritate opus eſt paterna:ſit non tyranni ca. Watres fouendo. patres vos coꝛripi endo exhibeatis. Manſueſcite:ponite fe ritatem. Suſpendite verbera. pꝛoducite vbera.pectoꝛa lacte pingueſcant:nõ typo turgeant · Duid iugũ veſtrũ ſuper eos ag grauatis. quoꝝ potius onera poꝛtare de⸗ betis? Cur moꝛſus a ſerpente paruulus: fugit cõſcientiã ſacerdotis.ad quẽ eũ ma gis opoꝛtuerat tanqᷓ; ad ſinum recurrere matris? Si ſpirituales eſtis inſtruite hu iuſmodi in ſpiritu lenitatis: conſiderans vnuſquiſq; ſeipß̃m ne⁊ ipſe temptet᷑. Alio quin ille in peccato ſuo moꝛiet᷑.ſanguineʒ autẽ eius ſait) de manu tua requirã. Sʒ hec alias. ¶ Nunc quoniã littereↄſequen tia ex his que pᷣtaxauimus:manifeſta eſt. videamꝰ iam de cellarijs quid ſpirituali- ter ſentire debeamus · In cõſequentibus mentio fit etiã de oꝛto ⁊ de cubiculo.que ambo nũc adiungo iſtis cellarijs.⁊ in pᷣ ſentem diſputationẽ aſſumò Nam ſimul tractata:melius ex inuicẽ innoteſcent. Et queramus ſi placet tria iſta in ſcripturis ſanctis. oꝛtũ.cellarium.cubiculũ. nip̃iſ nempe libẽter deñ ſitiens animaverſatur 2moꝛatur.ſciẽs ſe ibi abſq; dubio inuen ⸗ turam quẽ ſitit. Sit itaq; oꝛtus ſimplex ac plana hyſtoꝛia.ſit cellariũ moꝛalis ſen ſus.ſit cubiculũ archanũ theoꝛice ↄtem⸗ plationis. Et pꝛimũ quidem hyſtoꝛiam ad oꝛtũ puto nõ immerito deputari.ꝙ in ea inueniãtur viri virtutuʒ tanq̃m ligna fructifera in oꝛto ſponſi⁊ in paradiſo dei de quoꝛnʒ bonis actibus ac moꝛibus qͥt ſumis exempla:tot carpis poma. An foꝛ te quis ambigat dei eſſe plantatiõem bo⸗ num hominẽ? Audi ſanctũ Dauid de vi ro bono quid canat. Eritſait)tanq; lignũ quod plantatũ eſt ſecus decurſus aquaꝝ quod fructũ ſuum dabit in tempoꝛe ſuo 2 foliñ eius non defluet. Andi Hieremi⸗ am eodẽ ſpiritu concinẽtem.⁊ iſdeʒ pene verbis. Erit tanqᷓ; lignum(inquit) qð plantatũ eſt ſecus decurſus aquaruʒ · qð ad humoꝛẽ mittit radices ſias:⁊ non ti⸗ mebit cũ venerit eſtuſ. Itẽ pꝛopheta. Ju ſtusvt palma floꝛebit: ⁊ ſicut cedrus liba ni multiplicabitur. Et de ſeipſo· Egoau tem ſicut oliua fructifera ĩdomo dei · ſt D ergo hyſtoꝛia oꝛtus. ⁊ ipſa tripartita ·ð tinetur nãq; in ea celi⁊ terrecreatio. recõ⸗ * ciliatio ⁊ reparatio. Creatio quidẽ tanqᷓ; oꝛti ſatio ſiue plantatio. Reconciliatõ au tem quaſi germinatio ſatoꝛũvel plantato runt Tempe nempeſuo roꝛantibus celiſ deſuper ⁊ nubibus pluẽtibus iuſtũ: aper ta eſt terra ⁊ germinauit ſaluatoꝛẽ.ꝑ queʒ facta eſt celi terreq; reconciliatio. Ipeeſt enim par noſtra qui fecit vtraq; vnũa⸗ cificans in ſanguine ſuo quein terris ſũt ⁊ que in celis. Poꝛꝛo reparatio futura eſt in fine ſeculi. Erit enim celũ nouũ ⁊ terra noua.⁊ colligẽtur boni de medio maloꝛũ tamqᷓ; fructus ð oꝛto in dei pꝛomptuaria repopendi. In die illa erit ſxt ſcriptũ ei⸗ germen domini in magnificẽtia et gloꝛia ⁊ fructus terre ſublimis. Mabes igit᷑ tria tempoꝛa in oꝛto hyſtoꝛici ſenſus. In mo rali quoq; diſcipliha tria eque aduertere eſt.cellas quaſi tres in cellario vno. Etid circo foꝛſitan pluraliter cellaria dirit.⁊ ñ cellarium · cellarũ videlicet hunc numeꝝ cogitans. Infra deniqʒ introductã ſe glo riatur in cellam vinariã. Vos ergo quia legimus · da occaſionẽ ſapienti ⁊ fapienti oꝛ erit. habentes occaſioneʒ ex vocabulo: quod ſpirituſſanctus celle huic cenſuitĩ⸗ ponendum: reliquis quoq; duabus no⸗ mina imponamꝰ. Aromaticã vni.⁊ vn⸗ guentariam alteri.Cauſas hoꝝ vocabu ⸗ joꝛum videbimus poſtea. Nunc aũt ad⸗ uerte cuncta apud ſponſum ſalubꝛia.cũ⸗ cta ſuauia reperiri vinũ vnguenta aroma ta. Vinuzſſcriptura teſte) letificat coꝛ ho minis. Exhilarari nihilominus faciẽ in e3 vleo legis. quo vtic; puluis pigmentoꝛũ infunditur vt vnguenta fiant · Eromata non modo grata ſuauitate odoꝛis ſed vi quoq; medendi vtilia ſunt. Merito ſe in⸗ troductam illuc exultat ſpoſa:vbixãta re⸗ ũdat vbertas gratie. Sed habeo ⁊ alia nomina · puto ⁊ euidentioꝛeʒ ſui gerentie rationem. Et vt ſuo oꝛdine nominentur. pꝛimã nuncupauerim diſcipline.ſecũdaʒ nature. poſtremã gratie. In pꝛioꝛidiſcis uxta ethyce partis rõnem inferioꝛ eſſe.in ſequenti par. in poſterioꝛe ſuperioꝛ. eſt. ſub glio.cũ alio.ſuper aliũ. Ułſic. Sub ⸗ eſſe.coeſſe. pꝛeeſſe. Pꝛimo ergo diſcis eſſe diſcipulus.ſecundo ſocius.tertio et ma ⸗ giſter. Equidem om̃es homines natura equales genuit. At quoniaʒ bono nature in moꝛibus ſuperbia depꝛauato:facti ſũt homines equalitatis impatientes:cõten dentes inuicem ſuperioꝛes conſtitui.atq; alterutrum ſupergredi cupiẽtes. ⁊ inanis gloꝛie cupidi:inuicẽ inuidentes. iniicem Ppꝛouocãtes. Pꝛimo omniũ in cella pꝛio⸗ ri ingo diſcipline inſolentia moꝛũ domã⸗ da eſt. quouſq; duris ac diutinis ſenioꝛũ atiita legib humilietur ⁊ ſanetur cerui⸗ coſa voluntas.bonũq; in ſe nature quod ſuperbiendo amiſerat:obediendo recipi⸗ at:dũ ſolo iam naturali affectu. nõ metu⸗ diſcipline cum vniuerſis nature ſue ſocij id eſt. cũ omnib hominibo ſocialiter q̃n ⸗ tum in ſe eſt: quieteq; ſeſe habere digicerit in celiam tandẽ nature tranſiens experiẽſ⸗ q; quod ſcriptũ eſt. Ecce qᷓ; bonum et qᷓ; iocundũ habitarefratres in vnum · ſicut O vnguentũ in capite. Accedit nimirumdi ſciplinatis moꝛibus tanq; tritis ſpeciebo oleum leticie bonũ nature.⁊ fit vnguentũ bonum atq; iocundũ. Uno quaſi vnctuſ redditur homo ſuauis ⁊ mitis. homo ſi⸗ nequerela ·neminẽ circumneniens. nemi⸗ nem concutiẽs.neminẽ ledens · neminiſe ſuperextollens aut pꝛeferẽs · inſuper et li⸗ benter cõmunicans in ratione dati et ac⸗ cepti. Puto ſi bene intellexiſti vtriuſq; cel le pꝛopꝛietates:nõ incongrue mehãc vn⸗ guentariã:illam aromaticã appellaſſe te⸗ ſtaberis. In illa deniq; ſicut pigmentoꝝ vires atq; fragrantiã:piſtilli extoꝛquet et exigit violenta contuſio.ſic rectoꝝ moꝛuʒ clicit quodãmodo ⁊ expꝛimit naturalem vim vis magiſterij ⁊ diſtrictio diſcipline * Bermo In hac aũt voluntarie ⁊ tanq; innate al⸗ jectionis grata manſuetudo: ſponte offi⸗ cioſa currit inſtar plane vnguenti quod? in capite:ad leuem caloꝛis tactũ decendẽ tis ac diffluentis per totũ. Itaq; in cella ominus ex re nomen ⁊ ipſa accepit vt vñ guentaria nũcupetur. Hain vinariã quo q; cellam nõ aliã ſane in ſui nominis arbi troꝛ ferre rõnem. niſi ꝙ in ea vinnz ʒeli in charitate feruentis recondit᷑. Nec debet omnino pꝛeeſſe alijs qui in eã necduʒme ruit introduci. Opoꝛtet pꝛoꝛſus hoc vi⸗ no eſtuet qui alijs pꝛeſidet. quemadmo⸗ dum doctor gentiũ eſtuabat quando di⸗ cebat· Duis infirmat᷑? ego nõ infirmo Quis ſcandaliʒatur ⁊ ego non vꝛoꝛ? Ali vquin impꝛobe ſatis pᷣeſſeaffectas: quiby pꝛodeſſe non curas.⁊ quoꝛũ non ʒelas ſa lutem.ſubiectionẽ nimis ambitioſe ven⸗ dicas tibi. Manc ego cellam quoq; gra⸗ tie nominanui.non ꝙ abſq; gratia vel reli⸗ quas duas obtinere om̃ino quis poſſit. ſed ob plenitudinẽ: que ſingulariter ĩ iſta percipit᷑ Deniq; plenitudo legis eitcha⸗ ritas ·⁊ qui diligit fratreʒ legem implenit Uidiſti rõnem vocabuloꝝ vide ⁊ differẽ tiam cellaꝝ. Hec enĩ paris facilitatis ſeu facultatis eiuſdeʒ eſt petulantes vagoſq; ſenſus atq; intẽperantẽ carnis appetitu; magiſtri compꝛimere metu: ac rigida di⸗ diſcipline tanqᷓ; ſicce ac ſimplices aroma tum ſpecies cõtinent.⁊ inde aromaticum eam denominandã putaui. In ea verodᷓ nature dicta eſt. quoniã iam quaſi confe⸗ cta reponunt⁊ ſeruãtur vnguenta. nihil⸗ ſcipline cohibere cenſura:⁊ ſpontaneo af⸗ fectu bene cum ſocijs conuenire: caſtiga⸗ tis ſub ferula viuere moꝛib: ⁊ fola magi⸗ ſtra voluntate gratũ paribus gerere mo⸗ rem. Ham keq; vnꝰ rurſum quis dicat eſſe meriti vnꝰ ve virtutis:ſocialiter viue re⁊ vtiliter pꝛeeſſe. Ouãmulti denicq; ſub ꝛeceptoꝛe quietiviuunt.quos ſi iugoab ſoluas videas non poſſe quieſcere. nec ſe vllo modo equalibus ſernare innoxios. Itemq; innumeroſcernes ſimpliciter ac ſine qncrela inter tratres conuerſari.ſuꝑ fratres:non ſolum inutiliter. ſed ⁊ inſipiẽ ter ⁊ nequiter. Duadã ſiquidem bona me diocritate ↄtenti ſunt:qhmõi lunt.ſiẽ eis menſuram gratie partitus eſt deus · mini me quidem egentes mgoꝛ nec tñ idonet — „ XXIII magiſterio. Pꝛioꝛibus ergo ſequentes Nam nec vna eſtregina pꝛofecto ſed plu odt 3 dem in moꝛibus antecellüt. ſed vtriſq; ſu res.⁊ concubine multe ſunt · ⁊ adoleſcen nd— exiſtunt qui ſuperioꝛes eſſe ſciũt tularum non eſtnumerus. Et vnaqueq; eniq; ⁊ accipiunt in ꝓmiſſione qui be inuenit ſecretum ſibicum ſponſo · et dicit. ma nepꝛeſunt: cõſtitui ſuper oiᷓia bona do ¶ Secretũ meum mihi. ſecretũ meũ mihi am mini ſui. At pauci pꝛofecto qͥvtiliter. pau Fon om̃ibus vno in loco frui datur gra w cioꝛes qui ⁊ humiliter pꝛeſint. Jacile ta ta? ſecreta ſpõſi pꝛeſentia.ſed vt cuiq; pa ne⸗ men vtrü; adimplet qui matrem virtu/ ratum eſt a patre ipſius. Non enim nos il⸗ tum diſcretionem perfecte adeptus. vino eum elegimns, ſed ipſeelegit nos.⁊ poſu⸗ vn nihilominus charitatis vſqʒ ad ↄtẽptuʒ it nos.⁊ vbiab eo quiſq; poſitus eſt.ibi . pꝛopꝛie gloꝛie. vſq; ad ſuijpſius obliuio⸗ eſt. Deniq; mulier vna compuncta ſecus i nem.⁊ non ad querenda que ſua ſunt de/ pedes domini Jeſu ſoꝛtita eſt locum:cuʒ bꝛiatur. quod ſolo ac miro ſpirituſſancti altera ſue denotionis fructũ ad caput in⸗ b“ mggiſterio intra cellam vinariã obtinet. nenerit:ſitamen altera. Poꝛro Tpomas NUirtus ſiquidem diſcretionis abſq; cha in latere. Johannes in pectoꝛe. etrus ĩ ritatis feruoꝛe iacʒ ·⁊ feruoꝛ vehemẽab ſinn patris. Paulus in tertio celo. ſecreti q; diſcretionis temperamẽto pecpiut. huius gratiã ſunt aſſecuti. Quis noſtruʒ 1 Ideoq; laudabilis cui neutrũ deeſt · qua digne diſtinguere ſufficiat has varieta⸗ d tinus ⁊ feruoꝛ diſcretionẽ erigat.⁊ diſcre tes meritoꝛum vel potius pꝛemioꝝ Ne⸗ „ tio feruoꝛẽ regat · Ergo taliter opoꝛtet eſſe omnino tamen pꝛeteriſſe quod ipſi noni⸗ ii moꝛatũ eum qui pꝛeeſt · Optimũ autemĩ mus videamur. pꝛioꝛ mulier ſtrauit ſibi h moꝛibus dixerim ⁊ ſummã diſciplinehu ẽn tuto humilitatiſ. poſterioꝛ in ſolio ſpei h ius perfecte appꝛehẽdiſſe: cui totas has Thomas ĩ ſolido fidei. Johannes ĩ lato cellas abſq; offendiculo percurrere etcir/ charitatis. Paulus in intimo ſapĩe. Pe⸗ r cuire donatum eſt. qui in nulloꝓꝛſus aut trus in luce veritatis. Sic ergo apð 6 rli⸗ reſiſtat pꝛioꝛibus.aut inuideat paribus. ſum manſiones multe ſunt ·⁊ ſiue regina ſn aut ſubiectis vel deſit in cura vel inſuper ſiue concubina.ſiue etiam de numero ſit bia pꝛeſit · pꝛelatis obediens. ſocijs ↄgru adoleſcentularũ:congruũ queq; pꝛo me⸗ ens · ſubditis vtiliter condeſcendẽs. DOð rritis accipit locum.terminũq; quouſq; li . quidem perfectionis inſigne: haud dubi ceaꝝ ſibi cõtemplando pꝛocedere ⁊ introi r ns:ſponſe annuerim. Innuit hoc etiã ſer re iñ gaudiuʒ domini ſui.⁊ rimari dulcia eu mo quem dixit. quia introduxit merex ĩ ſecreta ſponſi. quod ſuo loco diſtinctius c cellaria ſua. dum non in vnã aliquam cel quantũ dignabitur ipſe ſuggereredemõ⸗ lam:ſedĩ cellaria pluraliter ſe introductã ſtrare conaboꝛ. ¶Runc vero id noſſe ſuf. di⸗ oſtendit. ¶am ad cubiculũ veniamus. ficiat. nulli adoleſcentularum.nulli cõcu⸗ 0 Quid ⁊ iſtud: Etid mepꝛeſumo ſcireqͥd binarum nulli vel reginarũ patere omni⸗ ſtig ſit. Minime mihitante reiarrogo expe/ no acceſſum ad ſecrstũ illud cubiculi.qð magi rientiam: nec gloꝛier in pꝛerogatiua: que ſue illi columbe foꝛmoſe· perfecte vni vni emo⸗ ſoli ſeruatur beate ſponſe. cautus iuxta il cum ſponſus ſeruat. VUnde necego ſane Sdict lud grecorũ ſcire meipſum vł ſciam etia; indighoꝛ:ſi non ad illud admittot pꝛeſer vine cum pꝛopheta quid deſit mihi. Tamẽ ſi rim cũ conſtet mihi ne iᷣam quidẽ ſpon ⸗ ſib nihil omnino ſcirẽ:nihil dicerem. Quod ſam interim gdhuc ad om̃e quod vult ꝑ⸗ goo* ſcio:nõ inuideo vobis nec ſubtraho. Oð nenire ſecretũ · Deniq; ⁊ flagitat indicgri uccle neſcio:doceat vos qui docet hominẽſci/ ſibivbipaſcat. vbi cubet in meridie. Sʒ orios⸗ entiam· Diti⁊ meminiſtis: in theoꝛicecõ audite quouſq; ꝑuenerim gut meꝑueniſ⸗ cicra templationis archano regis eſſe queren ſe putauerim. Nec eni iactãtie deputãdũ ari. ſup dum cubiculum. Sed quomododevn⸗ eſt. qð in veſtros pando ꝓfectꝰ. Eſt locuſ eiot guentis diriſſe me ſcio: multa videlicet? apud ſpõſum deq̃ ſua iura decernit ⁊ di⸗ 3— diuerſa penes ſponſum ea eſſe. nec omnia ſponit ↄſilia. ip̃e vninerſitatj gubernatoꝛ we pꝛeſto omnibus:ſed ſua quibuſq; pꝛo di leges ↄſtituẽs oĩ creature.pondꝰ ⁊ mẽſu in uerſitate indulta meritoꝛum· ſicquoq;nõ rã⁊ numeꝝ· Et loꝙ iſte aliꝰ⁊ ſecretꝰ. ſed n n vnum puto cubiculuʒ regi eſſeſed piura minime quietus· Vam ⁊ ſi 8 in ———————————— ——— ſeeſi diſponit om̃ia ſuauiter. diſponit ta⸗ men ⁊ contemplantẽ. qui foꝛte eo loci per nencrit: quieſcere non permittit. ſed mira biliter qᷓ;uis delectabiliter rimantẽ ⁊ ad⸗ mirantẽ fatigat redditq; inquietuʒ. Pul ⸗ cre vtrůq; in cõſequentib ſponſe expᷣmit ⁊ delectatiõem videlicet iſtiuſme i ↄtem plationis? inquietudinẽ:vbi⁊ ſedoꝛmi⸗ reꝰcoꝛ ſu vigilare fatetur. Ham in ſom⸗ no quideʒ ſuauiſſimi ſtupoꝛis placideq; admirationis ſentire quietem.in vigilijs vero inquiete nihilominus curioſitatiac laboꝛioſe exercitatonis pati ſe fatigatõem ſignificat. Hinc beatus Job. Si doꝛmi ero lait) dico quandoconſurgã: ⁊ rurſus expectabo veſperã. Sentis ne in his ver bis ſanctam animã velle interdum mole ſtam quodãmododeclinare ſuauitatẽ eã. demq; rurſum ſuauẽ moleſtiaʒ affectare? Non enim dixiſſet quando conſurgaʒ: ſi ex toto ei quies illa ſue contemplationis placuiſſet·ſed ⁊ ſiex toto diſplicuiſſet: v denuo expectaſſet hoꝛam quietis. id eſt. 1 veſperam · Hõ igitur locus eſt iſtecubien li vbi nequaqᷓ per omnẽ modum quieſci fhr. Eſt item locus de quo ſuper rationa⸗ lem repꝛobã quidẽ creaturã: immobilis vigilat ſecretiſſima ⁊ ſcueriſſima animad nerſio iuſti iudicis dei:terribilis in conſi lijs ſuper filios hominũ. Lerniturſinqᷓ;) atimoꝛato cõtemplatoꝛe hoc loco ðᷣeꝰ iu ſto ſed occulto iudicio ſuo:repꝛohoꝝ nec diluens mala. nec acceptans bona: inſuꝑ ⁊ coꝛda indurans:ne foꝛte doleant⁊ reſi⸗ piſcant⁊ cõuertantur.⁊ ſanet eos · Et hoc non abſqʒ certa ⁊ e.erna ratione.quod tã⸗ to foꝛmidoloſius conſtat eſſe quanto im⸗ mobilius fixum extat in eternitate Pauẽ dum valde qð in ꝓpheta ð huiuſmodile gimus. vbi loquens ad angelos ſuos de us · ſic ait. Miſereamurimpio · Duibus pauentib atq; querentib nõ ergo diſcet fucere inſticiam: Nonlinquit) ſubdenſqʒ cauſam in terra:ait.ſanctoꝛũ iniqua gel⸗ ſit. ⁊ non videbit gloꝛiã domini. Timeãt clerici.timeant miniſtri eccleſie qui in ter⸗ ris ſanctoꝛũ quas poſſident:tam iniqua gerunt:vt ſtipendijs que ſufficere debeãt ſipientiſſimus dicat · qui cum cognouiſ⸗ ſent deum:non tanqᷓ; deum gloꝛificaueft rie victum pauperũ conſumere non vere⸗ F k minime contẽti: ſuperfina qubus egeni ſuſtẽtandi foꝛent: impie ſacrilegec; ſibi re tineant.⁊ in vſus ſue ſuperbie atq; luxu⸗ antur duplici pꝛofecto iniquitate peccã tes.ꝙ ⁊ aliena diripiũt:? ſacris in ſuis va nitatibus ⁊ turpitudinib abutunt᷑. Ta ibus ergo cũ impꝛeſentiarum parcereac milererine in eternum parcat cuius iudi cia abyſſus młta aduertitur: quis hoc lo co requiem querat? Habet hec viſiotre⸗ moꝛem iudicij:non ſecuritatem cubiculi Terribilis eſt locus iſte ⁊ totiuſexpers etis. Totus inhoꝛrui ſi quando in eũ ra⸗ ptus ſum:illam apud me replicans cum tremoꝛe ſententiã · Quis ſcit ſieſt dignus amoze an odio? Nec mirum ſititubo ego ibiſtolium vtiq; qð a vento rapitur ⁊ ſti⸗ pula ſicca) vbi⁊ maximus ille contẽpla⸗ toꝛ ſuos quoq; fatetur pene motos fuiſſe pedes:pene effuſos greſſus. Et dicehat· xelaui uper iniquos:pacẽ peccatoꝛũ vi dens. Duare? In laboꝛe inquit hominũ non ſunt ⁊cũ hominibv non flagellabun tur. Ideoq; tenuit eos ſuperbia:ne humi lientur ad penitentiã:ſed damnent᷑ ꝓpter „ ſuperbiãcũ ſupbo diabolo et angelis ei· Hã qui in laboꝛe hominũ non ſunt: in la boꝛe demonũ ꝓłecto erũt. dicente iudice. Ite maledicti in ignem eternũ. qui para⸗ tus eſt diabolo ⁊ angelis eius. Eſt tamen dei locus ⁊ iſte:plane nõ aliudqᷓ; domus dei? poꝛta celi. Mic nempe timeri diſci deus. Hic ſanctũ ⁊ terribile nomen eius ⁊tanqᷓ; ingreſſus gloꝛie. Initium plane ſapientie timoꝛ domini. Vec te moueatꝙ initium ſapientie huic demũ loco dederi ⁊ non pꝛioꝛi. Ibi quippe in quodam qᷓſi auditoꝛio ſuo docentẽ de om̃ibus magi⸗ ſtram audimus ſapiẽtiã: hic ⁊ ſuſcipimꝰ bi inſtruimur quidẽ:ſed hic afficimur. Inſtructio doctos reddit. affectio ſapiẽ⸗ tes. Sol non om̃es quibus lucet etiã ca lefacit. Sł ſapientia multos quos docʒ quid ſit faciendũ:non cõtinuo etiã accen dit ad faciendũ. Aliud eſt multas diuiti as ſcire. aliud⁊ poſſidere.nec noticia diui tem facit: ſed poſſeſſio. Sic pꝛoꝛſus ſic. alind eſt noſſe deum · ⁊ aliud timere nec cognitio ſapientem:ſed timoꝛ facit: qui⁊ afficit. Tu ne ſapientẽ direris quẽ ſua ſci entia inflat Quis illos ſapientes niſi in⸗ aut gratias egerunt? Ego magis cũ apo ſtolo ſentio· qui inſipiens coꝛ coꝛum ma. ——— — 2 ci ion niteſte pꝛonunciat. Et bene initium ſapi ſancto apparentes ſibi. vt viderent virtu Tu x entie timoꝛ domini. quia tũc pꝛimũ deuf tem ſuam ⁊ gliam ſuã. quo eius foꝛẽt con eic anime ſapit: cũ eam afficitadtimenduʒ? ſoꝛtes hereditatis. cuiꝰ⁊ apparerentcon zindi non cũ inſtruit ad ſciendũ. Times deiiu foꝛmes imaginiſ. Hos ergo aduerti qua A ocb tſticiam.times potentiã. ⁊ ſapit tibi inſtꝰ ſi nunqᷓ; peccaſſe quoniã ⁊ ſi qua deliqſſe tr⸗ ⁊potens deus. quia timoꝛ ſapoꝛ eſt. Poꝛ videntur in tempe. non apparent in eter⸗ iculi ro ſapoꝛ ſapientem facit.ſicut ſcientia ſci nitate. quia charitas patris ipſoꝝ coope⸗ o4 nntem ſicutdinitie dinitem. Duid ergopß rit multitudinem peccatoꝝ. ⁊ diri beatot ün⸗ oꝛ locus? Tm̃ pꝛeparat ad ſapientiã. Il quoꝛũ remiſſe ſunt iniquitates. ⁊ quoꝛuʒ um lic pꝛepararis:yt hic initieris. Pꝛepara tecta ſunt peccata. cum ſubito tanta mihi us tio rerũ cognitio eſt. Uerum hanc facili quoq; deme ſuboꝛtafiducia? infuſa leti⸗ „ me ſequitur elationis tumoꝛ. ſi non rep?t cia eſt quantus certe in loco hoꝛroꝛis. id ⸗ di⸗ mat timoꝛ vt merito dicatur initium ſapi eſt. in loco ſecũde viſionis iaʒ pꝛeceſſerat du⸗ entie timoꝛ dñi quiſe peſti inſipientiepꝛi timo a vt mihi viſus ſim tanq; vnm er uſe mus opponit. Ibiitaq; quidam acceiſꝰ illis beatis eſſe. Oſi duraſſet. Iterum ite⸗ cb eſt ad ſapientiam hic⁊ ingreſſus. Noꝛꝛo rumq; viſita medñie in ſalutari tuo · ad vi 4 nechic nec ibi ſpeculanti verfeꝑta eſtqui/ dendum in bonitate electoꝛũtuoꝝ · ad le⸗ es. quia illic deus apparet tanq; ſollicit? tandum inleticia gentis tue. D vere quie n hic tanq; turbatus. Von ergo cubiculuʒ* tis locus.⁊ quem nõ immerito cubiculi bun queſieris in his locis. quoꝝ alter audito⸗ appellatõne cenſuerim · in quo deus noh mt rium quaſi docentis alter pꝛetoꝛiũ iudick quaſi turbatus ira.necvelut diſtentus cu pie Z mgis apparet. Sed eſt locus vbi vere 8a pioſpicitur.ſed pꝛobat᷑ voluntas eius cd. quieſcens?⁊ quietus cernitur deus.locus in eo bona ⁊ beneplacens ⁊ perfecta Ui⸗ ina omnino nõ iudicis:non magiſtri.ß ſpon ſio iſta non terret · ſed mulcet. inquietã cu⸗ dic.. ſi⁊ qui mihi quidẽ(nam dealijs neſcio). rioſitatẽ non excitat ſed ſedat · nec fatigat par plane cubiculum ſit. ſi quando in illũ cõ/ ſenſus ſed tranquillat. Hic vere quieſet᷑. m tigerit introduci. Sed heu rara hoꝛa:et Tranquillus deus tranquillat omnia. et— us paua moꝛa. Elara ibi agnoſcitnr miſeri quietum aſp icere. quieſcere eſt. Lernereẽ„ ſcit coꝛdia domini ab eterno ⁊ vſq; in eternũ regem poſt diurnas foꝛenſium auaſilite ius ſupertimentes eum Et felix qui dicerepᷣt cauſarum.dimiſſis a ſe turbis · curaꝝ mo ane Particeps ego ſum ompiũ timentiumte leſtias declinantẽ. petentẽ de nocte diuer⸗ at ⁊cuſtodiẽtium mandata tua. Sat. ꝓpo ſoꝛium· cubiculum introeuntẽ cum pau⸗ deti ſitum dei.ſtat ſententia pacis ſupertimẽ cis · quos hoc ſecreto ⁊ hac familiaritate nöſi. tes eum.ipſoꝛum ⁊ diſſimulans mala et dignaturſeo certe ſecurius quo ſecretius) nag ⁊remunerans bona. vt miro modo eis ñ̃ quieſcentem · eo ſerenius ſe habenicʒ quo 6yin modo bona.· ſed ⁊ mala cooperenturĩ bo placidius ſolos intuentem quos diligit. cm. num. D olus vere beatus cui non impu In hoc archanumæ in hoc ſanctuarium B oſyü tabit domin peccatũ. nam quinõ habu dei.ſi quem foꝛte veſtrũ aliqua hoꝛa ſic ra amia rrit peccatum?nemo · m̃es enim pecca pit ſic abſcondi contigerit. vt mĩme auo uerunt. ⁊ omnes egent gloꝛla dei. Quis cct aut perturbet. vel ſenſus egens. vel iacen accuſabit tñ aduerſus electos dei Suf cura pungens. vel culpa moꝛdens · velea ficit mihi ad omnẽ iuſticiam olũ habere certequedifficiius amouenturirruentia pꝛopicium cui ſoli peccaui. Dñ̃eqð mi imaginum coꝛpoꝛearum fantaſinata. po nſt. d hiipe non imputaredecreuerit:ſiccſt qua terit quidem hic cum ad nos redieritglo — ſi non fuerit. Non peccare: dei inſticia eſt riari⁊ dicere· Introduxit me rexin cubi⸗ — hominis inſticia indulgentia dei. Vidi culum ſuum. quod tamen an ipſum ſitð — hec intellexi illius ſententie veritatẽ. om quo exultat ſponſa non temere affirmaue e u nis qui natus eſt ex deo:non peccat. quia rim · Eſttamen cubiculum:⁊ cnbiculum l 5 generatio celeſtis ſeruat eũ. Beneratio ce regis · QDuia nimirum de tribus quos cognol ieſtis eterna pꝛedeſtinatio cſt. qua electos tripliciaſſignguimus viſioniſoꝰ factus ine uos deus dilexit⁊ gratificauit in dilecto eſt in pace locꝰ iſte. Vteni aꝑte mõſtratũã goci filio ſuo ante mundi conſtitutiõem.ſicin4000005 ——— ———————————— Bermo eſt in pꝛioꝛi exigua.⁊ in ſecundo nullap/ cipitur quies · cum⁊ illic apparens admi rabilis:ad indagãdi ſtudiũ exerceat curi oſitatem.⁊ hic innoteſcens terribilis: in⸗ firmitatẽ concutiat. At vero tertio iſto in loco non plane terribilis: nec tam admi⸗ rabilis qᷓ; amabilis appareredignatur:ſe renus ⁊ placidus · ſuauis ⁊ mitis.⁊ mul⸗ te miſericoꝛdie om̃ib intuentiby ſe. Jam vt hoꝝ quede cellario. oꝛto · cubiculo· lon gioꝛi ſunt diſputata ſermone memoꝛiave ſtra compendiũ teneat: memẽtote triũ tẽ ⸗ poꝛum triũj meritoꝝ.trium quaſi pᷣmioꝝ In oꝛto aduerte tempoꝛa. merita in cella rio.pᷣmia in triplici illa cõtemplationecu biculum inquirentis · Et decellario qͥdeʒ iſta ſufficiant. Poꝛro de oꝛto vel cubicu⸗ lo ſiq addenda antalia foꝛte qᷓ; dicta ſint modo aduertẽda occurrerint: loco ſuo ñ pꝛetereamus. Sinautẽ ſufficiant q̃ dicta ſunt.⁊ minime iterentur. ne vnq; in faſti⸗ dium(quod abſit) veniant ea queꝓferun 2 tur ad laudẽ ⁊ gloꝛiã ſponſi eccleſie domi ni noſtri Jeſu chꝛiſti. Quieſt ſup omnia deus benedictus in ſecula Amen· Sermo · xxiij. DOe demũ ter⸗ h tio fratres reditum ab vꝛbe no ſtrum clementioꝛ oculus edelo reſpexit.⁊ vultus tandẽ ſerenioꝛ deſuper arriſit nobis · quienit leonina rabies.finẽ accepit mglicia.eccleſia pacẽ recepit. Ad nihüũ deductus eſt ĩ conſpectu eius ma⸗ lignus: qui eam ꝑ hoc ferme octennium diro ſciſmate conturharat · Nũ vero ego atis de tantis periculis ero reddiiꝰ vo⸗ ſtris me pꝛofectib paro. quoꝛũ viuo me⸗ rriti:volo vinere ſtudijs ⁊ ſaluti. Daq; du dum cepta in canticis:me exequi vultis ubenter quidem accipio.⁊ dignum arbi⸗ troꝛ. interruptum potius reſartire ſermo ⸗ nem qᷓ; nonioꝛdiri quippiam. Uereoꝛ au tem nediſſuetum per id tempis animum ⁊diſtentũ diu habitũ:nõ ſolũ ad tam di⸗ uerſa:ſed etiã ad tam indigna: dignitas materie ꝓnt opoꝛtet non admittat · Sed is?veſtris deſiderijs donatus ſum.ve ſi quid pabeothoc vobis do. Poterit⁊ fi deii obſequio meo debetiã qð non habeo dare:vt dem. Si nõ. culpet ſane ingeniũ nön volũtas. Locus añt vnde incipere debemus niſi falloꝛiſte eſt · Rectidiligũt te. Dð anteqᷓ; explanare incipiamꝰ qͥd ſit videamꝰ cuꝰſit. quiſnam hoc videlicʒ di cat. E nobis nãq; exigitur qð auctoꝛ nõ loquitur. Et foꝛtaſſe melius adoleſcentu lis id damus.· vt ſuis verbis ⁊; addant. ¶ Recti diligũtte. Et cui hoc potiſſimnʒ perſone cõgruere iudicamus: Si adole⸗ ſcentulis? matri ſine dubio id loquuntur Siquidẽ cũ dixiſſent ei.exultabimus et letabimur in te:memoꝛes vbeꝝ tuoꝝ ſuꝑ vinum · nec dubiũ quin matri loquerent᷑: continuato ſermone hoc quoq; inferunt. recti diligũt te.puto ꝓpter aliqᷓs de nume ro ip̃aꝝ ſuoqᷓ nõ idẽ ſaperẽt. licet pariter currere viderent᷑. qᷓ ſua ſunt querẽtes:⁊nõ ambulãtes ſimpliciter neq; ſincere ß ſpe⸗ ciali glie matris inuidẽtes.⁊ captãtes oc caſionẽ murmurãdi aduerſus eã · ex eo ni miꝝ ꝙ ſola in cellaria introiſſet: Qð non eſt aliud niſi qð aplus ait: piculũ in falſis fratrihy. Ipſe ſuntdeniq; quib expꝛobꝛã tibus ſubinde pꝛo ſe ſatiffacere cogit:vbi eis ita reſpondet. Nigra ſum ſed foꝛmoſa filie bieruſalẽ. Itaq; pꝛopter murmuran tes ⁊ blaſphemantes dicit᷑ ab his que bo ne que ſimplices que humiles ⁊ manſue⸗ te ſunt. Ab his ſinqᷓ;dicitur ſpõſe.conſo⸗ landi gratia.recti diliguntte Non ſit tibi (inquiunt) cura pe iniqua repꝛehenſione blaſphemarũ harum cũ conſtet quia re⸗ cti diligunt te. Bona pꝛofecto conſolatõ cum biaſphemamur a mglis bene facien tes:ſi recti diligant nos. Omnino ſufficit aduerſus os loquentiũ iniqua opinio bo noꝛum cũ teſtimonio conſcientie. Indo mino laudabit᷑ anima mea:audiant man ſueti⁊ letentur. Manſuetiſinquit)letẽtur manſuetis placeaʒ: ⁊ equanimiter audio quicquid in me iactare voluerit liuoꝛ per ditarum · Ergo in hoc ſenſu puto appoſi⸗ tum.recti diligũt te. Nec abſurde. vt eſti⸗ mo · cum vbiq; pene in choꝛo adoleſcẽtu⸗ larum tales inueniam que acta ſponſecu rioſe obſeruent:derogandi non imitandi cauſa. Toꝛquẽtur in bonis ſenioꝛum ſu⸗ oꝛum:malis paſcuntur · Videas ambu ⸗ lare ſeoꝛſum.conuenire ſibi ⁊ ſedere pari⸗ ter.moxq; laxare pꝛocaces linguas in de teſtandum ſuſurrium. Una vni coniun gitur: nec ſpiraculum inceditin eis. tãta ——— nin 10 rſt libido dekrahendi: audiendive detra⸗ hentem. Ineunt familiaritatẽ ad maledi cendum:cõcoꝛdes ad diſcoꝛdiam · Con⸗ ciliant inter ſe inimiciſſimas amicicias? pariconſentanee malignitatiſ. Affectu ce lebꝛatur odioſa collatio. Haud ſecꝰ ege⸗ re quondã Herodes ⁊ Pilatus. de qͥbuſ narrat euangeliũ.quia facti ſunt amici in illa die. hoc eſt. in die dominice paſſionis Lonueniẽtibus ſic in vnum:non eſt do⸗ minicam cenã manducare:ſed magis ꝓ⸗ pinare ⁊ bibere calicẽ demonioꝛũ · dũ im⸗ poꝛtantibus lingnis alioꝝ perditiãis vi rus:alioꝛum aures intrantẽ moꝛtem libẽ ter excipiunt. Sic quippeiurta pꝛophe⸗ tam · intrat moꝛs per feneſtras ñas: iuʒ pꝛurientes auribo ⁊ oꝛilh.letale poculum detractionis inuicẽ nobis miniſtrare cõ⸗ tendimus. Hon veniat anima mea in cõ ſilio detrahentiũ:quoniam deus odit eoſ dicente apoſtolo.detractoꝛes deo odibi⸗ ies. Qugm ſentẽtiam deus ipſe loquens in pſalmo:audi quomodo affirmat De ⸗ trahentẽinquit)pꝛoximo ſuo:hunc perſe quebar. Hec mirũ iñ id pꝛecipue vicium charitateʒ que deus eſt. ⁊ quidem ceteris vcrius impugnare⁊ perſequi cognoſcat᷑. quemadmodũ vos quoq; poteſtꝭ aduer⸗ tere. Omnis qui detrahit:pꝛimũ quideʒ ſeipſum pꝛodit vacuũ charitate. Deinde uid aliuddetrahendo intendit:nili vt is ui detrahit veniat in odium vel coͤntem ptinn ipſis apud quos detrahit. Ferit rgo charitatẽ in omniby qui ſe audiunt lingna maledica.⁊ quantuz in ſe eſt necat funditus ⁊ extinguit. Non ſolum autem: ſed⁊ in abſentibus vniuerſis ad quos vo lans verbũ foꝛte per eos quipᷣſentes ſunt pernenire cõtigerit. ides qᷓ; facile et in bꝛeui ingentẽ multitudinẽ ankmaꝝ velo⸗ citer curtens ſermo tabe malicie huiꝰinfi cere poſſit. Pꝛopterea dicit de talibus ꝓ⸗ pheticus ſpiritus. Quoꝝ os maledictio⸗ ne⁊ amaritudine plenum eſt:veloces pe⸗ des eoꝛuz ad effundendũ ſanguinẽ. Uti⸗ ꝙ; tam veloces qᷓ; velociter currit ſermo. Vnus eſt qui loquitur. ⁊ vnum ti ver⸗ bum pꝛofert. ⁊ tamen illud vnñ verbum vno ĩ momẽto multitudinis audientium dum aures inficit:animas interficit Coꝛ ſiquidem felle liuoꝛis gmarũ per lingueĩ ſrumentũ ſpargere nili amara nõ poteſt. decente dño. Ex abũdantia coꝛdis os lo quitur. Et funt ſpecies peſtis huiꝰ: dum alij quidẽ nude atqʒirreuerenter vtiĩ buc cam venerit. virus euomãt detractionis Alij autẽ quodã ſimulate verecũdie fuco ↄceptam maliciã. quã retinere non poſ⸗ ſunt adumbꝛare conant᷑. Uideas pꝛemit ti alta ſuſpiria.ſicq; quadã cum grauita⸗ te⁊ tarditate: vultu meſto: demiſſis ſup⸗ cilijs:⁊ voce plangenti egredi maledicti⸗ onem.⁊ quidẽ tanto ꝑſuaſibilioꝛem.qᷓ;to creditur ab his qui audiunt coꝛde inuito 7 magis condolẽtis affectu: qᷓ; malicioſe— pꝛoferri. Doleoſinquit)vehementer ꝓ eo ꝙ diligo eum ſatis.⁊ nunqᷓ; potuide hac re coꝛrigere eũ. Et alius WMihi quidem (ait)bene compertũ fueratde illo iſtud: ſ per me nunq; innotuiſſet. At qiñ ꝑ alteꝝ patefacta eſt res:veritatẽ negare nõ poſſũ dolensdico. reuera ita eſt.Et addit. Brã⸗ de damnũ. Nã alias quidẽ in plurib va lel. ceten in hac parteſvt veꝝ fateamurer cuſari minime poteſt.¶ Mis paucis ad uerſus maligniſſimũ viciũ cõmemoꝛatii reuertamur ad explanandũ oꝛdinẽ.et de. monſtremꝰ qui ſint hoc loco intelligendi recti. Non eni arbitroꝛ ſentire quempiaʒ recte intelligentie.ᷣm coꝛpus rectos dict eos qui ſponſam diligunt. Pꝛopterea de⸗ mõſtxãda a nobis eſt ſpũal.i.animicoꝛ⸗ dis ve rectitudo. Spũs eſt qui loquitur ſpũaliba ſpũalia cõparãs. Ergo ᷣm aĩm nõ ßm terrenã ⁊ feculentã materiã deꝰho minẽ rectũ fecit. Ad e ppe⁊ſimi litudinẽ ſuã creauit illũ. Ip̃e vᷣo quemad inictas in eo. Rectꝰ iaq; deꝰ. rectũ fecit hoĩem:ſilem ſibi.i.ſine iniqtate.ſicut non eſt iniqtas in eo · Poꝛꝛo iniqͥtas coꝛdis ẽ. nõ carnis viciũ. vt ꝑh noueris in ſpũali poꝛtionẽ tui:⁊ nõ in craſſa luteaq; ſubſtã tia dei ſimilitudinẽ conſeruandam foꝛeſi ne reparandã. Spiritus enim eſt deus ⁊ eos qui volũt ſimiles ei vel ꝑſeuerare vel fieri:opoꝛtet intrare ad coꝛ atq; in ſpiritu id negocij actitare:vbi reuelata facie ſpe⸗ culantes gloꝛiam dei in eandẽ imaginem tranſfoꝛmẽtur:de claritate in claritatem: tanqᷓ; a dñi ſpiritu. Duamq; et coꝛpoꝛis ſtaturã dedit homini deꝰ rectã. foꝛſan vt iſta coꝛpꝑea exterioꝛis vilioꝛiſq; rectitudo figm̃tithoĩeʒ ĩterioꝛẽ illũ qͥ ad imagieʒ ðᷣi Bermo factus eſt:ſpiritualis ſue ſ eruande rectin dinis admoneret· et decoꝛ limi defoꝛmi⸗ tatem argueret animi. Quid enim indeck tius qᷓ; curuũ recto coꝛpoꝛe gereteanimũ Peruerſa res eſt ⁊ feda. luteũ vas quodẽ coꝛpus de terra:oculos habere ſurſum:ce los libere ſuſpicere. celoꝛũq; lu minaribuſ oblectare aſpectus.ſpiritualẽ vero celeſtẽ qʒ creaturã ſuos econtrario oculos · id eſt internos ſenſus atq; affectuſt trahere ĩter ram deoꝛſum.⁊ que debuit nutriri in cro ceis herere luto tanqᷓ; vnã de ſuibus am ⸗ I plexaric; ſtercoꝛa · Erubeſceanima mea diuina:pecoꝛinã cõmutaſſe ſimilitudinẽ Erubeſce volutari in ceno que de celo es Erubeſce anima ait coꝛpus.in mei conſi deratione. Creata ſimilis creãti recta:me quoq; accepiſti adiutoꝛiuʒ ſimiletibi.vti q; ſᷣm liniamenta coꝛpoꝛee rectitudinis. uocunq; te vertas:ſiue ad deum ſurſũ ſiuead me deoꝛſum.¶nemo ſiquidęm car nem ſuã vnq; odio habuit) vbiq; occur⸗ rit tibi ſpecies decoꝛis tui.vbiq; pꝛo ſta⸗ tu tue dignitatis habes de magiſterio ſa⸗ pientie familiarẽ admonitionẽ Me ergo meam quã tui gratia accepi retinente ⁊⸗ nante prerogatiuã.tu quomodo non cõ⸗ funderis amiſiſſetuam. Eur ſuaʒ in tecõ ditoꝛ intuetur abolitã ſimilitudineʒ:cum mam in me tibi conſeruet aſſidueq; repꝛe ſentet Jam om̃e adiutoꝛiũ quod tibi ex medebebatur vertiſti tibi in confſioneʒ· abuteris obſequio meo · idigne humanũ roꝛpus inhabitas. bꝛutus ⁊ beſtialis ſpi ritus. Iſtiuſmodi ergo curue anime non poſſunt diligere ſponſam. quoniam non funt amice ſponſi:cũ ſint mũdi. Qui vult (inquitamicus eſſe huius mũdi: inimicꝰ dei conſtituit᷑. Ergo querere ⁊ ſapere que ſunt ſuper terrã.curuitas anime eſt.⁊ ere⸗ gione meditari ac deſiderare que ſurſum junt:rectitudo. Et hanc rectitudinem vt ſit perfecta in omnibv inueniri neceſſeeſt ſenſu atq; conſenſu. I llů vero rectuʒ coꝛ⸗ de dixerim.qui? recte in omniby ſentiat⁊ a recto qð ſenſetit in nullo diſſentiat. Ec⸗ ce de quiby dicitur ad ſponſam. recti dili⸗ gunt te. Qui videlicet in om̃ib ⁊ recte et iecto acquieſcũt. Rectũ reuera te dixerim ſirecte in om̃ibv ſentias ⁊ factis non diſ⸗ ſentias. Inuiſibilis animiſtatũ nũciet fi des ⁊ actio. Rectũ iudica.ſi fide catholi⸗ cum ⁊ iuſtum opere ꝓbaueris · Siqmi⸗ nus curuũ cenſere nõ dubites · Sic nem pehabes. Si recte offers ⁊ recte non di⸗ uidis· peccaſti. Recte quidẽ quodcunq; poꝛũ offers.recte autẽ ab alterutro ea nõ diuidis. Hoii eſſe rectus oblatoꝛ⁊ pꝛau⸗ diuiſoꝛ. Duid diuidis actũ a fide inique diuidis·fidem perimẽs tuam. Hã fides ſine operibꝰ moꝛtua eſt. Munus moꝛtu⸗ um offers deo. Si enĩ quedam animafi dei ipſa deuotio eſt. quid fides que ñi ope ratur ex dilectione niſi cadauer exanime⸗ Bene honoꝛas deũ munere fetido · bene placas tue fidei interfectoꝛ · Duomodo poſtia pacifica. vbi tam ſeua diſcoꝛdia ẽ? Fon mirum ſi Cayn inſurrexit in fratrẽ· qui ſuam pꝛius occiderat fidẽ · Duid mi raris o Layn ſi ad tua non reſpicit mune ra quitedeſpicit? Nec hoc mirum ſinon reſpicit ad te. quiita es diuiſus in te. Si manũ denotõni. quid animũ das liuoꝛi: Fon concilias deñ tibi diſcoꝛs tecũ · Nõ placas ſed peccas.⁊ ſinondũ quidem im pie feriendo.ſed ramen diuidendo none cte. Et ſi necdũ fratricida.iam tamẽ fidei cida teneris. Nunquid rectus vel quãdo manũ poꝛrigis deo.cuiꝰ coꝛ in terraʒ tra⸗ pit liuoꝛ ⁊ fraternũ odiuz? Onomodo re ctus cuius fides moꝛtua.cuiꝰopꝰ moꝛs. cuius nulla deuotio. amaritudo multa? Erat quidem in offerente fides. ſed non in fice dilectio. Recta oblatio. ſed crude⸗ lis diuiſio. Moꝛs fidei eſt ſeparatiocha⸗ ritatis. Lredis in chꝛiſtũ. fac chꝛiſti oꝑa vt viuat fides tna. Fideʒ tuã dilectio ani met.· pꝛobet actio. Non incuruet terrenuʒ opus. quem fides celeſtinʒ erigit · Duite dicis in chꝛiſto manere. debes ſicut ipſe ambulauit ⁊ tu ambulare. Do ſipꝛopꝛiaʒ gloꝛiam qkeris. floꝛenti inuides · abſenti detrahis. reponis ledenti te. Hocchꝛiſt? non fecit. Lonfiteris te noſſe deum. fact autem negas Non recte.plane ſed impie linguam chꝛiſto. animam dediſti dyabo⸗ lo. udi ergo quid dicat. Homo iſte la bijs me honoꝛat.coꝛ auteʒ eius longe eſt ame. Hon es pꝛofecto rectus · quitã non rrecte dinidis. Non potes attollere caput pꝛeſſum dyaboli iugo · Hon te ſurrigere pꝛeuales cui dominat᷑ iniquitaſ. Iniqui tates tue ſupergreſſe ſunt caput tuum. et ſicut onus graue grauate ſunt ſuperte. — prigriodene ſedet ſuper talentũ plũ dD: ides ꝙ non faciat hominẽ rectuʒ fi des etiam recta que non operat᷑ ex dilecti one. At qui ſine dilectioneeſt: non habet vnde diligat ponſam. Sed nec operaq; nis recta:rectum cor efficere fufficiũt ſine fide. Quis enim rectũ dicat hominẽnon placentẽ deo: Sine fide autẽ impoſſibile eſt placeredeo · Dui non placet deo: non poteſt illi placere deuſ. Nam cui placz de us: deo diſplicere non poteſt. Poꝛro cui non placet deus: nec ſponſa eius. Duo⸗ modo ergo rectus qͥ nec deum diligit nec eccleſiamdei cuidicit᷑ recti diligũt tẽ: Si ergo nec fides ſine operibus. nec opera ſi nefide ſufficiunt ad animi rectitudinem: nos qui in chꝛiſtũ credimꝰ fratres rectas ſtudeamus facere vias noſtras èt ſtudia noſtra. Leuemus coꝛda noſtra cũ mani⸗ bus ad deum:vt toti recti inueniamur:fi dei noſtre rectitudinẽ:rectil actibus com pꝛohantes:dilectoꝛes ſpõſe:dilecti a ſpõ⸗ ſo Jeſu chꝛiſto domino noſtro · qui ſt de us benedictus in ſecula Emen· Sermoxxv. ce quod di⸗ e xerim in ſermone:quia emulis — laceſſientibus: ſponſa reſpon ⸗ dere cogatur. que coꝛpoꝛe quidẽ ð nume ro adoleſcentularuʒ eſſe vkdentur: animo autẽ longe ſunt. Ait nempe. Nigra ſum ß foꝛmoſa filie hieruſalem. Patet ꝙ detra⸗ herent einigredinẽ impꝛoperãtes. Sed aduerte ſponſe patientiã ac benignitateʒ · Ton modo eni non reddidit maledictuʒ pꝛo maledicto:ſed inſuper benedixit: fili⸗ qs hieruſaleʒ vocans. que magis pꝛo ſua nequicia filie babilonis:vel fiie baal aut ſi quod aliud nomen impꝛoperij occurriſ ſet:appellari meruerant. Sane didicerat apꝛopheta.immo ab ipſa vnctione: que Docet ſuauitatem.calamũ quaſſatum nõ conterendũ:⁊ linũ fumigans non extin ⸗ guendum. Pꝛopterea nõ putauit ampli⸗ us irritandas ſatis ↄmotas per ſe:nec qͥc qᷓ; addendum ſtimulis inuidie qua toꝛq̃ bantur. Magis autem cum his qui ode runt pacẽ ſtuduiteſſe pacifica. ſciẽs ſe eti⸗ am inſipientibus debitricem. Waluit er goipſas fanoꝛabili demulcere vocabulo. quia curefuit ei intirmarum potius ope⸗ ram dare ſaluti qᷓ; pꝛopꝛie vltioni. Omni bus quidẽ optanda eit iſta perfectio.pꝛo⸗ pꝛie autẽ optimoꝛum foꝛma eſt pꝛelato⸗ rum. Sciunt quippe boni fideleſq; pꝛe⸗ poſiti languentium ſibi creditam anima⸗ rum curã:non pompaz. Lũq; internum murmur cuiuſpiã illarũ querule vocis in dicio depꝛehendunt: ⁊ ſiin ipſos vſq;ad connuicia ⁊ contumelias pꝛoꝛumpentis: medicos ſe⁊ non dominos agnoſcentes parant confeſtim aduerſus freneſim ani⸗ me:non vindictã:ſed medicinã. ec igi⸗ tur ratio cur ſponſa filias hieruſalẽ dicat eas ipſas q̃s malinolas ſuſtinet atq; ma⸗ ledicas. videlicet vtĩ blando ſermonede⸗ liniet murmurantes: cõmotionem ſedets ſanet liuoꝛeʒ. Scriptũ eſt enim. Lingua pacifica compeſcit iites. Alias vero filie reuera hieruſalem quodãmodo ſunt que huiuſiodi ſunt: nec falſo ita eas nomiĩat ſponſa. Siue enim ꝓpter ſacramenta ec⸗ cleſie. que indifferenter quidẽ cum bonis ſuſcipiunt:ſine ꝓpter fidei eque cõmuneʒ confeſſionẽ:ſiue ob fidelium coꝛpoꝛalem ſaltẽ ſocietatem:ſeuetiã pꝛopter ſpem fu⸗ tureſalutis:a qua om̃ino ñ ſuntqᷓdiuhic viuunt vel tales deſperande quamtũlibʒ viuant deſperate:non incongrue filie hie⸗ ruſalem nominant᷑ ¶ Videamus iaʒ qͥd ſ illuduerit dicere:nigra ſum ſed foꝛmoſa Nulla ne in his verbis repugnantia eſt: Abſit. Pꝛopter ſimplices dico qui inter coloꝛem ⁊ foꝛmã diſcernere non nouerũt cum foꝛma aq compoſitõnẽ pertineat ni gredo coloꝛ ſit Rõ om̃e deniq; quod ni⸗ grum eſt:continue— eſt. Nigredo (verbi cauſa) in pupi nigri quidam lapilli in oꝛnamentis pla⸗ cent.⁊ nigricapilli candidis vultibus eti am decoꝛem augent ⁊ gratiam. Sic tibi quoq; facile aduertere eſt in reb innume ris. Duãqᷓ; ſine numero ſunt:que in ſuꝑ⸗ ficie quidem reperies decoloꝛia.in com⸗ poſitione vero decoꝛa. Tali foꝛtaſſis mo do poteſt ſponſa cum pulcritudine vti; compoſitionis. neuo nõ carere nigredis ſed ſane in loco peregrinationis ſue.Alio quin erit cũ eã ibi ĩpatria echibebit ſpõ ſus gkie glioſam.nõ habentẽ maculã aut qꝛ nigꝛedinẽ nõ haberet·ſeiðam ſeduceret la non dedecet. Et Bermo ⁊ veritas in ea non eſſct · Duamobꝛezne mireris quia dixit · nigra ſum · et rurſiim nihilominus quia foꝛmoſa ſit gloꝛiatur. uomõ eniĩ nõ foꝛmoſa.cui dicitur. Ve ni foꝛmoſa mea? Cui aũt dicit᷑ veni. non ⸗ dum puenerat.ne foꝛte qͥs dubitet B di⸗ ctum ·nõ quidẽ huic nigre. que adhuc la⸗ boꝛat veniendo in via.ſed beate illi q̃ iam pꝛoꝛſus abſq; nigredine regnat in patria Sed audiamus vnde nigrã ⁊ vnde foꝛ⸗ moſam ſe dixerit. An nigraʒ quidẽ ob te⸗ tram conuerſationẽ:quam pꝛius habuit ſub pꝛincipe huiꝰ mundi.imaginẽ terre⸗ ſtris hominis adhuc poꝛtans: foꝛmoſaʒ vero de celeſtis ſimilitudine. quaʒ poſtea cõmutauit ambulãs iam in nouitate vite Sed ſi hoceſt.cur non magis depꝛeteri to nigra fui.⁊nõ nigra ſum · dicit? Sicui tamen placet hic ſenſus · id quod ſequit? ſicut tabernacula cedar.ſicut pellis Sa lomonis.ſic opoꝛteret intelligi vt de vete ri quidẽ conuerſatõe cedar. de nota vero Salomonis ſedixerit tabernaculũ. Moc enim eſſe pelles qð tabernaculũ.ꝓpheta oſtendit dicens. Repente vaſtata ſunt ta⸗ kernacula mea · ſubito pelles mee. Pꝛius igitur nigra ſicutviliſſima tabernacula ce dar.poſtea foꝛmoſa ſiẽ pelles gloꝛioſi re⸗ gis. Sed videamꝰ quomodo in ſtatum potiꝰ vite potioꝛis vtrũq; reſpiciat. Si conſideremꝰ habitũ exterioꝛẽ ſanctoꝛum eũ qui in facie eſt:qᷓ; ſit humilis vtiq;⁊ ab iectus.⁊ quadã neglectus incuridcuʒ ta men identidẽ intus reuelata facie gloꝛiaʒ dei ſpeculantes:in eandẽ imaginem trãſ⸗ foꝛmentur de claritate in claritateʒ · tanqᷓ; a dñi ſpiritu. nõne vpa quelibet talis ani⸗ ma merito nobis videbit᷑ poſſe reſponde re expꝛobꝛantily ſibi nigredinẽ nigra ſuʒ ſed foꝛmoſa: Vis tibi deniq; demonſtrẽ animã ⁊ nigrã pariter ⁊ foꝛmoſam! Epi⸗ ſtolelinqunt)graues ſunt · ſed pᷣſentia coꝛ poꝛis infirma ⁊ ſermo cõtemptibil Pau lus hic erat. Ita ne Paulũ o filie hieruſa lem de pᷣſentia coꝛpoꝛis eſtimatis.⁊ tanqᷓ; decoloꝛẽ defoꝛmẽq; contẽnitis. quia cer⸗ nitis homũculum afflictari in fame ⁊ ſiti in frigoꝛe ⁊ nuditate. in laboꝛibus pluri⸗ mis in plagis ſupꝛa modum. in moꝛtib frequenter. Bec ſunt que denigrãt Pau lum. Pꝛo huiuſmodidoctoꝛ gentiũ repu tatur ingloꝛins. ignobilis. niger · obſcurꝰ tanqᷓ denic; peripſima huꝰ mũdi. Eni⸗ nero nonne ipeeſt qui rapitur in paradi- ſum.qui vnũ alterumq; perambulãs vl⸗ qʒ ad tertiũ ſui puritate penetrat celũ · D verepulcerrimã anima quã⁊ ſi infirmuʒ inhabitantẽ coꝛpuſculum · pulcritudo ce leſtis admittere nõ deſpexit. angelica ſub limitas non reiecit · claritas diuina no re pulit. hanc vos dicitis nigram? Nigraẽ led foꝛmoſa filie hieruſalẽ. Nigra veſtro. foꝛmoſa diuino angelicoq; iudicio · Etſi nigra eſt. foꝛinſecus eſt. Sibi autẽꝓ mi⸗ nimo eſt vta vobis iudicetur.aut ab his qui ſin faciem iudicãt. Homo ſiquidem videt in facie deus aũt intuetur coꝛ. Pꝛo pterea? ſi nigra foꝛis. ſed intus foꝛmoſa vt ei plageat cui ſe pꝛobauit· Non eni vo⸗ Uieußne ſi adhuc placeret. chꝛiſti ſer⸗ nus non eſſet. Velix nigredo que mentis candoꝛem parit. lumen ſcientie. conſcien ⸗ tie puritatẽ. Audi deniq; quid perꝓphe⸗ tam deus ꝓmittat iſtiuſmodi nigris. q̃s aut humiiitas penitentie. aut charitatis ʒelus.tanqᷓ; ſolis eſtus decoloꝛaſſe videt· Si fuerint ait)peccata veſtra vt coccinũ quaſi nixdealbabuntur.⁊ ſi fuerint rubꝛa quaſi vermiculus.velut lana alba erunt. Non plane contemnenda in ſanctis · iſta nigredo extera.que candoꝛem operaturĩ ternum.⁊ſedem pinde preparat ſapiẽtie. Candoꝛ eſt enim vite eterne ſapientia. vt ſapieus diffini.⁊ candidam opoꝛtet eſſe animã in qua ipſa ſedem elegerit. Do ſi anima iuſti ſedes eſt ſapientie. haud du⸗ biedixerim animam iuſti eſſe candidam. ⁊ foꝛtaſſis inſticia ipſa candoꝛ eſt. Juſtꝰ? autem erat; Paulus cui repoſita fuerat co rona iuſticie. Lãdida pꝛoinde Pauli ani ma erat.⁊ ſapientia ſedebat in ea. ita vt ſa pientiam loqueretur inter perfectos ſapi entiam in myſterio abſconditam. quam nemo pꝛincipum mundi huius agnouit Poꝛꝛo hunc in eo ſapientie iuſticieq; can doꝛem nigredo illa exterioꝛ de pꝛeſentia coꝛpoꝛis infirma. de laboꝛibus piurimiſ de ieiunijs ac vigilijs multis. aut opera⸗ batur aut pꝛomerebatur. Ideoq; ⁊ quod nigrum eſt Pauli.ſpecioſius eſt omnioꝛ⸗ natu extrinſeco:omni etiam regio cultu. Non cõparabit᷑ ei quãtalibet pulcritudo carnis. nõ cutis vtiq; nitida ⁊ arſura. nõ facies coloꝛata vicina putredi non veſtis i —————— i ro 0d ion lm⸗ wo s pꝛecioſa: obnoxia vetuſtati nõ auri ſpẽs ſplendoꝛve gẽmaꝝ ſeu queg; talia: q̃ om⸗ nia ſunt ad coꝛruptionẽ. Werito ꝓinde om̃is cura ſanctoꝝ:ſpꝛeto oꝛnatu cultuq; ſupfiuo exteriori ſui homis qui certe coꝛ⸗ rumpit᷑:oĩi ſediligentia pᷣbet? occupat excolẽdo ac ðᷣcoꝛando interioꝛiilli qui ad imaginẽ dei eſt:⁊ renouat᷑ de die in diem. Certe ſun tenĩ deo nõ poſſe eſſe quicq; ac ceptius imagine ſua:ſi ꝓpꝛio fuerit reſti⸗ tuta decoꝛi. roprerea ⁊om̃is glia eoꝛuʒ intus nõ foꝛis eſt. hoc eſt · nõ in floꝛe feni aut in oꝛe vulgi:ſed in dño. Vñ ⁊ dicunt Bloꝛia noſtra hec eſt:teſtimoniũ ↄlriẽtie noſtre:ꝙ cõſcientie ſolus ſit arbiter deus. cui ſoli placere deſiderãt:⁊ cui placere ſp⸗ la vera ⁊ ſumma gloꝛia eſt. Nõ mediocriſ plane gloꝛia illa: que intus eſt. in ua glo riari dignat᷑ ⁊ dñs gle. dicẽte danid. Om nis gloꝛia eins filie regis ab intꝰ. Ettu⸗ tioꝛ ſua cuiq; gloꝛia:dum habet eaz in ſe ⸗ metipſo ⁊ nõ in altero. At non in ſolo foꝛ taſſis candoꝛe interno. ſed in exterioꝛi q́ʒ nigredine gloꝛiandũ:ne qͥd om̃ino ſahcti depereat ß om̃ia coopent᷑ in bonũ. Non ſolũ igit᷑ in ſpe:ſʒ ⁊ gloꝛiari in tribulatiõi bus.libẽter(ait) gloꝛiaboꝛ in infirmitati⸗ bus meis vt inhabieet in me virtꝰ chꝛiſti. Optanda infirmitas quexpi vtute cõpẽ⸗ ſatur. QDuis dabit mihi nõ ſolũ iujfirmari ſed ⁊ deſtitui ac deficere penitꝰ a memet ⸗ pſo.vt dñi virtutũᷣtute ſtabiliar! Nam virtus in infirmitate ꝑficit᷑. Deniq; ait · Duãdo infirmoꝛ:tũc foꝛtis ſum ⁊ potẽs Mõ cũ ita ſit:pulcre ſpõſa ↄuertit ſibi ad głiam. quod eip oppꝛobꝛio ab emulis in toꝛquet᷑ nõ modo formoſam ß ⁊ nigram eſſe ſe gloꝛians. Hõ enĩ erubeſcit nigredi⸗ nem: quã nouit pᷣceſſiſſe⁊ in ſponſo. Cui ſimulari quãte etiã gloꝛie eſt: Nil ſibi glo rioſius ꝓinde putat qᷓ; chꝛiſti poꝛtare op pꝛobꝛiũ. Vnde voxilla ꝓꝛſus exultatõis ⁊ ſalutis. Abſit mihi gloꝛiari niſi in cruce domini noſtri Jeſu xpi · Brata ignomia crucis ei qui crucifixo ingratus non eſt. Higredo eſt. ſed foꝛma ⁊ ſimilitudo do⸗ mini. Vade ad ſanctum Eſaiã: et ſcribet tibi qualem in ſpiritu illũ viderit. Quem nãc; aliũ dicityirum doloꝛis⁊ ſcientem ĩ firmitatẽ:⁊ quia nõ eratei ſpecies neq; de coꝛ Etaddidit Hos putauimus eum tã q̃ʒ lepꝛoſum:⁊ ꝑcuſſuʒ a deo ⁊ humiliatũ V„ „ . . 5 1 *„. 5 Ipſe autẽ vulneratus eſt ꝓpter intquits⸗ tès noſtras.⁊ attritꝰ eſt ꝓpter ſcelera no⸗ ſtra.⁊ liuoꝛe eius ſanati ſumꝰ.Ecce vndeè niger. Junge ⁊ illud ſanctiDauid. Spe cioſus foꝛmap filijs hominũ⁊ habeſto⸗ tum in ſponſo qð ſponſa deſe hocĩ loco teſtata eit. tibi recteꝛ ipſe videt᷑ ᷣm ea que dicta ſunt emulis poſſe reſponde⸗ re iudeis · Niger ſuʒ ſed foꝛmoſus filij hie ruſalem!? Niger plane.cui non erat ſpeci⸗ es neq; decoꝛ. Higer. quia vermis ⁊ non homo.oppꝛobꝛiũ hominũt abiectio ple bis. Deniq; ſeipſum fecit peccatuʒ et ni⸗ grum dicere verear? Intuere ſanepan⸗ nis ſoꝛdidũ. plagis liuidum ·illitũ ſputii pallidum moꝛte.⁊ nigrũ vel tũc ꝓfecto fa tebere. Percunctare etiã apoſtolos eũdes ipſum qualẽ in monte pſpexerint.aut cer x angelos in qualeʒ pꝛoſpicere concupi⸗ ſcant ⁊ nihilominꝰ foꝛmoſum mirabere- Ergo foꝛmoſus ĩ ſe niger ꝓpter te.qᷓ; foꝛ moſum ⁊ in mea foꝛmate agnoſco domi⸗ ne Jeſu:ñ ob diuina tñ quibus effulges miracula. ſed ⁊ pꝛopter veritatẽ? manſue tudinem ⁊ iuſticiã. Beatus quite in his hominẽ inter homines cõuerſantem dilẽ genter obſeruans:ſeipſum pᷣbetp viribuf imitatoꝛẽ tui Moc iam beatitudinis mu nus foꝛmoſa tua pꝛimitias ſue dotis ac⸗ cepit.nec quod foꝛmoſum eſt tui imitari pigramec quod nigrũ ſuſtinere confuſa. QUnde ⁊ dicebat. Nigra ſum ſed foꝛmo⸗ ſa filie hieruſalem. Et addidit ſimilitudi⸗ nem ſicut tabernacula cedar.ſicut pelles Salomonis.At iſtud obſcurum eſt. nec attingendum omnino fatigatis? habetif tempus ad pulſandum ſi non diſſimu⸗ latis. aderit qui reuelat myſteria. Nec cun ctabitur aperire: qui ⁊ ad pulſandum in⸗ uitat. Ipſe eſt enĩ qui aperit:⁊ nemo clau dit:ſponſus eccleſie Jeſus chꝛiſtus do⸗ minus noſter qui eſt benedictus in ſecu⸗ la ſeculoꝛum Emen. Sermo · xxvi. Icuttaberna⸗ cula cedat.ſicut pelles Salo⸗ monis. Hinc incipienduʒ qa hic deſijt ſermo ſuꝑioꝛ. Hoc expectatꝭ au dire quid ſit ⁊ qualiter ei qð ꝓximetracta tum eſt caplo coapte᷑ quia ſimilitudo eſt rioꝛ eſt. noſtra ſunt coꝛꝑai — ——— Bermo Ppoteſt eni hoc ita ſubiũctũ fuiſſe vtvtra 6ps ſimilitudiniſ ad id ſolũ reſpondeat 5 qð ibipᷣcelſerat nigra ſum. Poteſt ⁊ itavt duobo iliis duo iſta · id eſt.ſingula ſingul referant᷑ Ille ſenſus ſimplicioꝛ:iſte obſcu Sed tẽptemꝰ vtrũq;? hus qͥdeʒ punc qͥ difficilio? apparet. Nõ aũt in du⸗ obus pᷣmis · ſed in duobdumtaxat extre mis difficultas eſt. Hãcedar quidẽ(qð ĩ terpᷣtatur tenebꝛe) apte ſatis cũ nigredine cõuenire videt᷑. ſʒ pelles S alomonis cũ foꝛmoſitate nõ ita. Poꝛro tabernacula in candẽ nihilominꝰ ↄcurrereꝰuenientiam qs nõ videat: Quid eni tabernacula niſi — qbo pegꝛinamur? Hec enĩ habemꝰ hic manentẽ ciuitatẽ ſß futu ram inquirimꝰ · Sz? militamꝰ in eis tã⸗ ᷓ in tabernaculis:pꝛſus violẽti ad regnſ Peniq; militia eſt vita hoĩs ſuꝑ terram. Etqᷓdin militamꝰ in hoc coꝛꝑe: peregri namura dño· id eſt· luce. Hã dijs luxẽ. ⁊ inquantũ qͥſq; cũ eo nð eſt:intĩ in tene bꝛis eſt. hoc eſt. in cedar. lebilẽ pꝛoinde vocẽ illã agnoſcat ſuã. Heu mihi quia in olatꝰ meꝰ ꝓlongaꝰ eſt:habitaui cu ha⸗ Pitantibo cedar:multũ incola fuit anima mea. Eſt hoc habitaculũ noſtri coꝛꝑis nõ ciuis mãſio aut domꝰ indigene.ſ aut tabernaculũ militãtis:aut ſtabulũ viato ris. Eſtlinqᷓ;hoc coꝛpꝰ tabernacujũ.⁊ ta bernaculũ cedar. qð nimiꝝ animã q̃ſi ob 7— iectu ſui: incircũſcripti luminis interim nůc fraudataſpectunec ſinit omnino vi dere ülud niſi ꝑ ſpeculũ quidẽ ⁊ in enig⸗ mate. nõ aũt facie ad faciẽ. Vides ne vñ „ U ccleſie nigredo. vñ pulcerrimis q;ʒ aĩma bus nõnulla rubigo inheſerit. De taber⸗ naculo ꝓfecto cedar· de exercitio laboꝛio⸗ ſemilitie de diuturnitate miſeri incolatꝰ. de anguſtijs erũnoſi exilij · de coꝛpe deni⸗ q; fragili⁊ graui. q? coꝛpꝰ qð coꝛrũpitur aggrauat aiam:⁊ depmit terrenã inhabi⸗ tatio ſenſum multa cogitantẽ. Pꝛopterea ⁊ cupiũt diſſolui. vt coꝛe leniate chꝛiſti auolẽt in amplerꝰ· Vñ ⁊ gemens vna de miſeris aiebat. Infelix ego homo q́;s me liberabit de coꝛpe moꝛtis hu Scit ni⸗ miꝝ que hmõieſt ꝙ nõ poſſit in taberna culo cedar carere ad purũ macula autru⸗ ga. nõ quantulacunq; nigredine.⁊ cupit ſa nigram ſe dixerit ·ſicut tabernacula ce⸗ exire vt ſe poſſit exuere. Et hec rõ curſpõ⸗ at Sedeni quð foꝛmoſa ſicut pellis ſa lomonis?t neſcio àd ſ ublime ac ſacru; ſentio in his pellib inuolutũ. quod mini — me auſim om̃ino ↄtingere. niſi ad nutum ſane ipſiꝰ qui repoſuit? ſignauit · Legint miꝝ · Dui ſcrutato? eſt maieſtatis:oppꝛi⸗ metur a glia. Supſedio igitur⁊ differo · Vobis interim cure erit ſolito impetrare fauoꝛẽ veſtris pᷣciby. vt eo alacrioꝛes quò fidentioꝛes redeamꝰ ad id qð attentioꝛi⸗ bus eget animiſ. Et foꝛtaſſis inueniet pi us pulſatoꝛ qð temerariꝰ ſcrutatoꝛ ñ poſ ſet. Quãqᷓ; ⁊ meroꝛ fineʒ imperat ⁊ cala⸗ mitas quã patioꝛ. Quouſq; ei diſſimulo ⁊ ignis quẽ intra meipm abſcondittriſte pectꝰ adurit· iterioꝛꝗ dep aſcit:clauſus la tius ſerpit. ſeuit acriꝰ. Vuid mihi? canti o huicqᷓ in amaritudine ſum Vis dolo ris abducit intentionẽ.⁊ indignatio din ebibitſpũm meũ. Subtracto ſiquidẽ i⸗ lo ꝑquẽ mea in dño ſtudia vtcũq; libera eſſe ſolebant.· ſimul⁊ coꝛ meñ dereliqͥt me Sed feci vim aimo acdiſſimulaui vſq; puc:ne affectus fidẽ vincere videret᷑. De⸗ niq; ploꝛãtibo alijs egoxt aduertere potu iſtis:ſiccis oculis ſecutꝰſum inuiſum fu⸗ nus · ſiccis oculis ſteti ad tumulũ · qͥuſq; cuncta pacta ſunt erequiaꝝ ſolennia· In⸗ dutus ſacerdotalibv · ſolitas in eũ oꝛõnes ꝓpꝛio oꝛe cõpleui.terraʒ meis manib er moꝛe ieci ſuꝑ dilecti coꝛpus:terrã mox fu tux uimeintuebant᷑ flebãt. ⁊ mirabãt ꝙ nõ flerẽ ipſe· cũ nõ illũ quidẽ.ſʒ mepo⸗ tius qᷓ ilũ amiſiſſem oiñes miſerarentur Euðꝰ eni vel ferreũ pectus ſuꝑ me ibi nðõ moueret᷑ quẽ videret Berardo moꝛtuo ſu perſtitẽ? Eõmune damnũ.ſʒ ꝓ meo non reputabat᷑ infoꝛtunio · At ego quibꝰ pote ram virib fidei reluctabaraffectui. nitẽs vel inuiꝰ nõ moueri fruſtra addictõe na ture. vniuerſitatis debito.cõ ditõnis vſu potentis iuſſu. iudicio iuſti. flagello terri bilis· dñivolũtate. ſꝛo hmõi ſemꝑ extũc ⁊deinceps exegia memetio nð indulge remulto fletui multũtfi turbatꝰ⁊ meſt Hec potui imperare triſticieqͥ potui lacri me ſed vt ſcriptum eſt. turbarꝰ ſum ⁊ nð ſum locutꝰ. At ſuppꝛeſſus doloꝛ altiꝰ in⸗ troꝛſum radicauit. eo vt ſentio acerbioꝰ fa „ ctus quo nõ eſt exire ꝑmiſſus. Fateoꝛ vi⸗ cius ſum · xeat neceſſeeſt foꝛas qð itus parioꝛ. Exeat ſane ad oculos filioꝛuʒ qui * ——— nn pole en onſ en uge n* c n u in nub uwni in oiwol XXVI ſcientes incõmodũ: planctũ humanius eſtiment.dulciꝰ ↄſolent᷑. Sccitis o filij q; iuſtus ſit doloꝛ meꝰ qᷓ; dolẽda plaga mea Cernitis nẽpeqᷓ; fidꝰ comes deſeruit me in via hac qua ambulabã qᷓ; vigil ad cu⸗ ram.qᷓ; ñ ſegnis ad opꝰ. qᷓ; ſuauis ad mo⸗ res. Duis ita mihi ꝑneceſſariuſ. cui eque dilectꝰ ego!Frater erat genere: ſʒ religiõe germanioꝛ. Dolete queſo vicẽ meã vos q bus hec nota ſunt. Infirmꝰcoꝛpe eram? ille poꝛtabat me. Puſillꝰ coꝛde erã ⁊ ↄfoꝛ⸗ tabat me. Piger ⁊ negligens: ⁊ excitabat me. Impꝛouidꝰ ⁊ obliuioſus ⁊ cõmone bat me. Quo mihi auulſus. qͥ mihi rapiꝰ emaniby homo vnanimis. hõ ß̃m coꝛ me um:Amauimꝰ nos in vita · quõ in moꝛ⸗ te ſumꝰ ſepati. Amariſſima ſepatio ⁊ quã 2 nõ poſſet om̃ino efficere niſi moꝛs · Dñ enĩ me vinꝰ viu deſereres. Oĩino op? moꝛtis hoꝛrendũ hoc diuoꝛtiũ Quis enĩ tã ſuaui vinculo mutui noſtri nõ peꝑciſſʒ amoꝛis niſi totiꝰ ſuauitati ĩimica moꝛs? Bene moꝛs q̃ vnñ rapiẽdo: duos kurio⸗ ſa peremit. An nõ moꝛs etiã mihiimmo płꝰmibi cui vtiq; om̃i moꝛte infelicioꝛvi ta ſeruata eſt. Oino vt viuẽs moꝛiar. ⁊ B dixerim vitã?qᷓ; mitiꝰ me pᷣuares o auſte⸗ ra moꝛs vite vſu qᷓ; fructu. Haʒ vita ſine fructu grauioꝛ qᷓ; moꝛs. ¶ eniq; duplex malũ ligno parat᷑ infructuoſo: ſecuris et ignis. Ergo meis laboꝛiby inuidẽs:elon gaſti a me amicũ ⁊ ꝓximuʒ · ꝑ cuiꝰmaxie ſtudiũ erãt:ſi quãdo erãt fructuoſi. Sa⸗ tius pꝛoinde mihi fuiſſet ꝑiclitari vita qᷓ; tua gerarde pᷣſentig.qͥ meoꝝ in dño ſtudi oꝛum eras ſollicitꝰ incitatoꝛ fidelis adiu toꝛ.cautꝰ examinatoꝛ. Cur q̃ſo aut ama⸗ nimus aut amiſimꝰ nos? Dura cõditio: ſed mea miſerãda foꝛtuna:nõ ⁊ illiꝰ. Haʒ tu chare frater ſi charos amiſiſti: chario⸗ res vtiq; recepiſti. Me ðᷣo que nã iã mi⸗ ſeꝝ cõſolatio manet poſt te vnicũ ſolatiũ meñ! Placita fuit pariter vtriq; ſocietas coꝛpoꝝꝓ moꝝ ↄcoꝛdia.ſʒ ſolum mediui ſio vnlnerauit.Lõmune qð libuit. quod triſte ⁊ lugubꝛe meñũ in metranſierũt ire.ĩ meↄfirmarꝰ furoꝛ eſt. Erat ambobvalte⸗ rutrũ grata pᷣſentia.dulce cõſoꝛtiũ. ſuaue colloquiũ. ß tantas vtriuſq; delicias ego pdidi.tu mutaſti. Et qͥdẽ immutatꝭ illis retributio multa. Quãto fenoꝛe gaudio⸗ rum ac bñdictionũ cumulo cares hodie — nobis frater chariſſime:tãto habes certe ꝓ me tãtillo repoſitã tibi xp̃i pᷣſentiã. Vec diſpendiũ ſentis abſentie a nobis tue:an geloꝝ admixtꝰ choꝛis. Nõ eſt igit᷑ quod cauſeris tu de ña quaſi ſubtracta tibi pñ tia:cui a ffatim ſui ſuoꝝq; copiã dñs ma⸗ ieſtatis indulſit. At egoꝓ te qͥd? qᷓ; velleʒ A ſcire qͥd nã ſentias nunc deme illo vnico tuo:medijs nudãte curis ⁊ penis:deſtitu to te baculo imbecillitatis mee. Sitñ li⸗ cet adhuc cogitare ð miſeris:ingreſſo ab vſſum luminis atq; illo pelago eterne feli citatis abſoꝛpto: foꝛte eni ⁊ ſi noſti nos ßᷣm carnẽ:ß nũc iam nõ noſti.⁊ qĩ ĩtroĩ ſti in potẽtias dñi:memoꝛaris iuſticie eiꝰ ſolius:immemoꝛ noſtri. Leteꝝ qͥ adheret deo:vnus ſpũs eſt.⁊ in diuinũ quendam „totꝰ immutat᷑ affectũ:nec poteſt iã ſentire aut ſaꝑe niſi deũ.⁊ qð ſentit ⁊ ſapitdeum plenꝰ deo · Deꝰ aũt charitas eſt. ⁊ quanto qs ↄjunctioꝛ deo · tãto plenioꝛ charitate. Poꝛro impaſſibilis eſt deꝰ. ſʒ nõ incom⸗ paſſibilis:cui ꝓpꝛiũ eſt miſereri ſp ⁊ par⸗ cere. Ergo ⁊ te neceſſe eſt miſericoꝛdẽ eſſe qͥ inheres miſericoꝛdi.q;uis iã mĩme mi⸗ ſer ſis. ⁊ q nõ pateris:compateris tñ. fe ctus ꝓindetuꝰ nõ eſt imminntꝰ.ß immu tatꝰ.nec qm̃ deũ induiſti:noſtri cura te er uiſti.⁊ ip̃i enĩ cura eſt de nobis. Dõð infir mũ eſt abieciſti.ſʒ non qð piũ. Tharitas deniq; nũq; excidet. Nõ obliuiſceris meĩ finẽ. Videoꝛ mihi qᷓſi audire frẽm meum dicentẽ. Nunqͥd mater obliuiſci poterit filijvteri ſui Et ſiilla oblita fuerit ego tñ ñ obliuiſcar tui. Nõ expedit ꝓꝛſuſ. Scis vbi verſer · vbi iaceã. vbi reliq̃ris me. Nõ eſt qͥ poꝛrigat manũ Ad om̃e qð emerſe⸗ rit reſpicio ad gerardũ vt ↄſueuerã:⁊non eſt. Heu tũc ingemiſco miſer:ſicut homo ſine adiutoꝛio. Duẽ cõſulã in ambiguis. cui in aduerſis fidam.qͥs poꝛtabit onera quis ꝑicula ꝓpulſabit: Nõne vbiq; greſ⸗ ſus meos Berardi oculi anteibãt; Nõne tuũ gerardi pectus cure mee notiꝰ qᷓ; me⸗ um ipſiꝰ habebãt. familiarꝰ incurſabant acrius vꝛgebãt:? Nõne in lingna tug illa placabili ⁊ potẽti:meãa ſermoniby ſeculi freq̃ntiſſime vẽdicabas:amico reddebas ſilentio? Dñs dederat illi linguã eruditã. vt ſciret quãdo deberet ꝓferre ſermonem Ita deniq; in pꝛudẽtia reſponſoꝝ ſuoꝝ⁊ eiibebomeici⸗ ſa⸗ 6 —— Bermo tiſtaciebat ⁊ exteris:vt pene me nemo re reret cui pꝛioꝛ foꝛte Berardus occurriſſet ſe ne ſubito meũ ociũ incurſarẽt. Si qͥby ſane ꝑ ſe ſatiffacere nõ quibat:hos perdu cebat ad me:ceteros emittebat. D viꝝ in duſtriũ· o amicũ fideleʒ. ⁊ amico gerebat moꝛem ⁊ officijs charitatis non deergt. uis vacua ab eo receſſerat manu? Si diues:cõſiliũ.ſi pauꝑ:ſubſidium repoꝛta bat. Hec querebat que ſua ſunt quiſeme dijs ingerebat curis vtegovacarẽ. Spe rabat eni(ſicut erat humillimus) maioꝛẽ de noſtra quiete fructũ qᷓ; ſi vacaret ipſe. Interdũ tñ poſtulabat abſolui⁊ alteri ce dere quaſi qui meliꝰꝓuideret. Sz vbiil⸗ le inueniret᷑? Nec petulãti aliquo(vtaſſo⸗ let)in eo officij detinebat᷑ affectu ſed ſolo ĩ⸗ tuitu charitatis. Siquidẽ plus omnib laboꝛabat:⁊ minꝰom̃ib accipiebat.itavt ſepe cũ alijs neceſſaria miniſtraret egeret ipe in plurib · verbi cauſa · cibo aut veſte. N Deniq; cũ ſe ſentiret deceſſui pꝛopinqua re. Deꝰlinquitjtu ſcis ꝙ quantũ in mefu ipſemꝑ quieteʒ mihi intẽdere:tibi vacare. Sʒ implicitũ tenuit timoꝛ tuus ⁊ volũtas fratrũ:⁊ ſtudiũ obediẽdi: ſuper om̃ia abbatis pariter ⁊ fratris germana dilectio. Ita eſt. Bratias tibi frater ð om ni fructu meoꝝ ſi quis eſt in ↄño ſtudioꝝ Tibi debeo ſiꝓfeci.ſi ꝓfui. Tu intricaba ris:⁊ ego tuo beneficio feriatus ſedebam mihi:aut certe diuinis obſequijs ſanctiꝰ occupabar.· aut doctrinefilioꝝ vtiliꝰintẽ debã. Lur eni ſecurꝰ intus nõ eſſem:cum te ſcirẽ agentẽ foꝛis manũ dexterã meam lumẽ oculoꝝ meoꝝ pᷣectꝰ⁊ linguã meam? Et quidẽ indefeſſa manul. ocułꝰ ſimplex pectus cõſilij lingua loquẽs iudiciũ. ſiẽ ſcriptũ eſt. Os iuſti meditabit᷑ ſapiẽtiam ⁊ lingua e loquet᷑ iudiciũ. Sed qͥd dixi foꝛis agentẽ illũ:q̃ſi interna Berardꝰ ne⸗ ſciret:ac ſpiritualiũ expers eſſet donoꝛũ! Horũt qui illũ noꝛũt ſpũales qᷓ; vᷣba eiuſ ſpiritũ redolerẽt. Norũt cõtubernalesqᷓ; moꝛes eÿ⁊ ſtudia nð carnẽ ſaperẽt. fer⸗ nerent ſpiritu. Qnis illo rigidioꝛ ĩcuſto⸗ dia diſcipline. qͥs in caſtigãdo coꝛpꝰ ſuũ diſtrictioꝛ vel ſuſpẽſioꝛ.ſublimioꝛ in con templãdo.ſubtilioꝛ in diſſerẽdo? Quoti⸗ ens cũ eo diſſerẽs ea didici que neſciebaʒ ⁊ qui docturus aduenerã:doctus magis Occurrebat añt aduentantibꝰ: opponẽs abſceſſi·Hec miꝝde me cũ magniac ſa⸗ pientes viri idipſum nihilominꝰ ex illo ſi biaccidiſſe teſtent᷑· Hon cognouit littera turam.ſed habuit litteraꝝ inuentoꝛeʒ ſen⸗ „ ſum.habuit⁊ illuminantẽ ſpiritũ. Nec in „ maximis tiñ:ſed⁊ in minimis maximus erat. Duid(verbi cauſa)in edificijs. ĩagr oꝛtis · aquis · cunctis deniq; artibus ſeu operibus ruſticoꝛũ. quid inqᷓ; vel in hoc rerũ genere Berardi ſubterfugit peritiã? Tementarijs. fabꝛis· agricolis. oꝛtulaniſ ſutoꝛibus atqʒ textoꝛibus facile mgp̃erat Eune; omnianimiindicio omnibo eſſet ſapientioꝛ: ſolis in ſuis oculis nõ erat ſa⸗ piens. Vtinã multos ⁊ ſi minus ſaplen⸗ tes.nõ plus tangeret illa maledictio. Ve qui ſaplentes eſtis in oculis vris · Sciẽ tibus iſta loquoꝛ.⁊ adhuc plura his ð il⸗ lo comptis ⁊ maioꝛa. Parco tamen quia caro mea ⁊ frater eſt hoc tamen ſecurꝰ ad do.mihi vtilis in omniby⁊ pꝛeom̃ib fu⸗ it. Vtilis in paruis⁊ magnis· in huatis ⁊ pudlicis foꝛis⁊ intus. WMeritoex eo pẽ debam totꝰ qui mihi totũ erat. Solũ pe⸗ ne reliquerat mihiꝓuiſoꝛis honoꝛẽ⁊ no⸗ men. Vam opꝰ ipſe faciebat. Ego voci⸗ tabar abbas.ſed ille pᷣerat in ſollicitudine Werito requienit in illo ſpiritus meꝰ ꝑ quẽ licebat delectari in dño in omnibus· pᷣdicare liberius.oꝛare ſecuriꝰ. Per te in⸗ qᷓ; mihi frater mi mens ſobꝛia⁊ grata qui es.ſerino efficacioꝛ.pinguioꝛ oꝛatio · fre⸗ quentioꝛ lectio.⁊ feruẽtioꝛ affectus. Neu ſublatꝰes.⁊ hec om̃ia ſimul. Tecũ om̃es pariter abiere delicie⁊ leticie mee. Jã cu⸗ re irruũt.iam moleſtie hincinde pulſant? vndiqʒ.ſolũ me reppererũt · ſole mihite abete remãſerũt.ſobꝰ ſub ſarcina gemo. Auʒ ponere aut oppꝛimi neceſſeẽ. quia tu tuos humeros ſubduxiſti. Quis mihi tribuat cito moꝛi poſt te? Nã pꝛo te nolim.nec te tua fraudare gloꝛia. Poꝛro ſuperuiuere tibi laboꝛ ⁊ doloꝛ. Tiuã quo ad viuam in amaritudine. viuã in mero⸗ re.⁊ hec ſit mihi conſolatio vt merẽdo af⸗ fligar. Non parcã.⁊ iuuabo manũ domi ni Etenim manꝰdñi tetigit me. We inqᷓ; tetigit ⁊ percuſſit.nõ illũ queʒ vocauit ad requie. Me occidit cũ ſuccidit illũ. Nũ⸗ quid eni occiſum quis dixerit quẽ plãta⸗ uit in vitã? At qðᷓ illi vite ianua fuit.mihi plane eſt moꝛs · meq; illa moꝛte moꝛtuuz ** 8 3— 6 3—„ E dixerim:nõ hũc qͥ obdoꝛmiuitĩ vño. Ex dgtus ſub peccato· addietus moꝛtipeniſ teexite lachꝛyme iam pꝛidẽ cupiẽtel Ex ⁊erumnis obnoxius. Hõ ſum fateoꝛ in⸗ B ite quia is qui vobis meatũ obſtruxerat: ſenſibilis ad penas:moꝛtẽ hoꝛreo meã et cõmeauit. periant᷑catharacte miſerica/ meoꝝ. Meus Berardꝰ erat· meus plane pitis:⁊ erumpant fontes aquarũ ·ſi foꝛte An nõ meus:qui frater ſanguine fuit. ꝓ⸗ fufficiãt ſordes diluereculpaꝝ quibiraz feſſionefilius.ſollicitudine pater. cõſoꝛs u merui. Cum cõſolatus fuerit ſug medo⸗ ſpiritu. intimus affectu: Is receſſit a me * minus:tũc foꝛtaſſis ⁊ ego merear conſo/ ſentio leſus ſum ⁊ grauiter. I gnoſcirefi⸗ 5 lari ſitamẽ non pepcero a meroꝛe. Naʒq ij immoi lilijvic dolete paternã. Wi⸗ lugent ipſi conſolabunt᷑. Pꝛoptereacõde ſeremini mei. miſeremini mei.ſaltem vos ſcendat mihi oĩis ſanctꝰ.⁊ in ſpiritu le;/ amici mei.qͥ certe cõſideratis qᷓ; grauiaꝓ t nitatis qui ſpiritualis eſt ſuſtineat lamẽ/ peccatis recepi de manu dñi. In virgaĩ tãtem. Luctus meꝰ humano queſq pen/ dignationis ſue ꝑcuſſit me digneꝓ meri⸗ ſeturaffectu:non vſu. Videmꝰ nẽpe moꝛ tis · dureꝑ virib. An leue quis direrit vi tuos quotidie plãgere moꝛtuos ſuos· fie nere me abſq; Berardo niſi qͥ ignoꝛat qͥd e tum multũ:⁊ fructũ nullũ. Nõ culpamꝰ mihicũ Berardo? Hec tamẽ cõtradico ð⸗ affectũ niſi cum excedit modũ:ſ cauſam monib ſancti. Nec repᷣhendo iudicinʒ qᷓ ⸗ Ille nimirũ nature eſt. ⁊ eius turbatio pe recepit quiſq; qð dignus eſt. Illecoꝛonã na peccati.hec vanitas ⁊ peccatũ. Eteni quã meruit:ego quã debui penã. Nũqd ibi ſola(niſi falloꝛ)ploꝛant᷑ damna gloꝛie quia ſentio penã. repꝛehẽdo ſententiam? carnis. vite pᷣſentis incõmoda. Etploꝛã Mumanũ eſt illð.hoc impiũ. Humanũ di qui ita ploꝛant. Hũquid ego ſic Si inqᷓ; ⁊ deceſſeafficierga charos:ſiue dele⸗ milis mihiaffectus. ſed altera cauſapiſſi ctabiliter cũ pꝛeſto ſuht.ſiue cũ abſũt mo e miliſqʒ intẽtio. Nulla mihi ſane quercla leſte. Hon erit ocioſa ſocialis cõuerſatio⸗ o deoĩib queſunt mũdi Inhis ꝓfecto bſertim inter amicos. ⁊ quid effecerit mu ⸗ que ſunt dei ademptũ doleo· fidele auxili runs amoꝛ in ſibipᷣſentibv: hoꝛroꝛ idicas um.ſalutare conſilinʒ. Berardum lugeo. ſeparatiõis. ⁊ doloꝛ de inuicẽin ſeparatꝭ Berardus eſt in cauſa. frater carne.ſed ꝓ ¶ Poleo ſuꝝ te Berarde chariſſime. nõ qͥa 6 ximus ſpiritu. ſociꝰ ꝓpoſito. dheſit ani ¶ dolẽdus:ſed quia ablatꝰ. Et ideo foꝛtaſ⸗ ma mea anime illiꝰ. ⁊ vnã fecit de duabv. ſis dolendũ mihi potius ſuꝑ me.quia bi nõ conſanguinitas ſʒ vnanimitas. Lar/ bo caiicẽ amaritudinis. Et ſolus dolen ⸗ nis quidẽ neceſſitudo nõ defuit.ſedplus dus.quia ſolꝰ bibo. Hõ enim⁊tu. So⸗ iunxit ſocietas ſpũs.cõſenſus animoꝛuʒ; lus ego patioꝛ qð ſolẽt pariter pati qui ſe u moꝛñ cõfoꝛmitas. Lñ ergo eſſemus coꝛ: diligũt cũ ſe amittũt. tinã nõ teamiſe⸗ 8 vnũ⁊ anima vnathanc meã pariter atq; rim:ſ pᷣmiſerim.vtinã vel tarde aliqñ ſe⸗ iðᷣt animã ꝑtrãſiuit gladiꝰ ⁊ ſcindẽs me quar te quocũq; ieris · Bõ enĩdubiũ n ò M diam:partẽ locauit in celo.parteʒ in ſceno ad illos ieris quos circa mediuʒ extreme ſol deſeruit. Ego·ego.illa poꝛtio miſera in lu noctis tue inuitabas ad laudẽ. cũ in vul⸗ cins to iacens truncata ꝑte ſui ⁊ parte potioꝛi tu ⁊ voce exultatõis ſubito erupiſti in il⸗ ſe ⁊dicit᷑ mihi.ne fleneris. Auulſuſunt viſce lud dauidicũ:ſtupentibo qui aſſiſtebant. us ra mea a me.⁊ dicit᷑ mihi ne ſenſeri. Sen Taudate dñm de celis. laudate eũ in ex⸗ ole tio. ſentio vel inuiꝰ.quia nec foꝛtitudo la celſis. Jã tibifrater mi nocte adhuc me⸗ o pidum foꝛtitudo mea. nec caro mea enea dia dieſcebat:⁊ nox ſiẽ dies illuminabat᷑. quo eſt. ſentio pꝛoꝛſus? dolco.⁊ doloꝛ meus ĩ Pꝛoꝛſus illa nox illuminatio tua in deli⸗ do⸗ cõſpectu meo ſemꝑ. Nõ ſane nos poterit cijs tuis. Accitus ſum ego ad id miracu⸗ daf⸗ duricie ⁊ inſenſibilitatis arguere ille. qui lividere exultantẽ in moꝛte hominẽ? in ⸗ domi verberat: quomõ illos dequibꝰ ait. er/ ſultãtẽ moꝛti. Vbi eſt moꝛs victoꝛia tua? ein cuſſi eos ⁊ non doluerũt Affectũ meũcõ ¶ Vbieſtmoꝛs ſtimułꝰ tuus? Jã nõ ſtimu mitad feſſus ſum:⁊ non negaui. Larnalẽ qͥs di/ lus ſed iubiꝰ. Jam cantãdo moꝛitur ho .Fü⸗ rerit. ego humanũ nõ negoꝛ ſicut necme moꝛ⁊ moꝛiẽdo cantat. Vſurparis ad leri pün hominẽ Si ne hoc ſufficit. neccarnalem ciam mater meroꝛis. vſurparis ad gloꝛiã n mib negauerim. Nã⁊ ego carnalis ſum:venũ gloꝛie inimica. vſurpariad 5 Bermo poꝛta inferi ⁊ fouea ꝑditionis ad inucnti onem ſalutis. Jdq; ab homie peccgtoe: iuſte nimiꝝ. quia tu inique in hominẽ in nocentẽ ⁊ iuſtũ poteſtatẽ temeraria vſur⸗ paſti. Moꝛtua es o moꝛs.⁊ ꝑfoꝛata ha mo quẽ incauta glutiſti.cuiꝰ illa vox eſt ĩ ppheta. D moꝛs ero moꝛs tua. moꝛſus tuns ero inferne.illo inqᷓ; hamo pfoꝛata tranſeuntiby ꝑ mediũ tui fidelibyꝛlatũ:le⸗ tumq; exitũ pandis ad vitaʒ. Berardꝰ te nõ foꝛmidat larualis effigies. Berardus per medias fauces tuas tranſit ad patri⸗ am:nõ modo ſecurꝰ: ſed ⁊ letabundus et laudans. Lũq ſuꝑueniſſem ⁊ extrema iã untla pfalm chꝛyme ille teſtes ꝓfecto nature: nõ indi⸗ ces diffidẽtie. Deniq; ⁊ ꝓdijt mox ad vo: cem eius qᷓ erat moꝛtuꝰ:nec continuo pu⸗ tes fideipᷣiudiciũ dolentis affectũ. Sic nec fletus vtiq; noſter infidelitatis eſt ſi⸗ pfalmi me audiente clara voce compleſſʒ ſuſpiciẽs in celũ ait. Pater in manꝰ tuas cõmendo ſpiritũ meũ. Et repetẽs eundẽ ſermonẽ:ac frequenter ingeminãs.pater pater· cõuerſus ad me: exhilarata quideʒ fcie. quanta inquit dignatio dei.patrem hominũeſſe. quanta hominũ gloꝛia. ði fi lios eſſe ⁊ heredes. Nam ſi filij ⁊ heredes Sic cantabat quẽ nos lugemꝰ in quo et meũ fateoꝛ luctũ pene in cantũ conuertit dů intẽtus gloꝛie cius: ꝓpꝛie fere miſerie obliuiſcoꝛ. Sed reuocat me ad me pun ⸗ geẽs doloꝛ. facileq; a ſereno illo intuitu tã⸗ ᷓ; a leui excitat ſomno ꝑſtringẽs anxietaſ Plangã igit᷑ſed ſuꝑ me quia ſuper illuʒ iam vetat ratio. Puto eni ſi opoꝛtunitas daretur:modo diceret nobis. Nolite flere ſuper me:ſed ſuꝑ voſipſos flete. Planxit merito Danuid ſuꝑ parricida filið.cui ꝑ⸗ petuo ſciret obſtructũ exitũ de vẽtre moꝛ⸗ tis mole criminis. Werito ſuper Saul ⁊ Jonatha · quib eque abſoꝛptꝭ ſel· emer⸗ ſio iam nõ ſperatur. Et quidẽ reſurgẽt: ſʒ nõ ad vitã. Immo ad vitã vt viui ĩmo te infelicius moꝛiant᷑. Dnãqᷓ; de ionatha poſſit nõ immerito herere ſentẽtia. At mi hi⁊ ſi non iſta ſuppetit plangendi ratio: nõ tamẽ nulla. Plango pꝛimũ ſuper mea ipſiꝰ plaga:atq; huiꝰ iactura domꝰ. plã⸗ go deinde ſuꝑ paupeꝝ neceſſitatib.quo/ rum Berardꝰ pater erat. Plango certe et ſug vniuerſo ſtatu noſtri oꝛdinis noſtrep feſſionis:qui detuo Berarde ʒelo.cõſilio ⁊exemplo robur non mediocre capiebat Plango poſtremo:⁊ ſi nõ ſuꝑ te:pꝛoprte tamẽ. inc ꝓꝛſus:hinc afficioꝛ grauiter quia vehemẽter amo. Et nemo mihimo leſtus ſit dicẽs nõ debere ſic affici cũ be ⸗ nignus Samucl ſup rẽpꝛobo rege⁊ pi⸗ Dauid ſuꝑ parricida filio ſatiffecerint at fectioni.⁊ nõ ad iniuriã fidei.nõ in ſuꝑni ſuggillatione iudici. Abſalon fili mi ait⸗ ſanctus Dauid. fili mi abſalon.·⁊ ecce płꝰ ᷓ; abſalon hic. Saluatoꝛ quoq; vidẽs ci uitatẽ hieruſalẽ:⁊ pᷣuidens ruiturã euit ſup eam. Ct ego pꝛopꝛiã ⁊ que in pñti eſt deſolationẽ nõ ſentiã?plagã meã recẽtem ⁊ grauẽ nõdoleã: Ille fleuit compatiẽdo ⁊ ego patiẽdo ðj audeo? Et certe ad tumu lum Lazari nec flẽtes arguit.nec a fletup hibuit. inſuꝑ ⁊ fleuit cuʒ flentibus. Et la⸗ chꝛyihatꝰ eſt inquit Jeſus. Fueruntla⸗ gnum:ſed cõditionis indiciũ. NHecqa ꝑ⸗ cuſſus ploꝛoꝛ: arguo ferientẽ:ſedꝓuoco pi etatẽ.ſeueritatẽ flectere ſatago · EUnde ⁊ vᷣ ba mea doloꝛe ſunt plena:nõ tamẽ? mur mure. Nunqͥd nõ plenũ iuſticie pꝛotuliqꝙ vnius ſentẽtie cõplemento ⁊ punitus eſt qui debuit:⁊ coꝛonatꝰ qui meruit · Etad hucdico. bene vtrimq; fecit dulcis et re⸗ ctꝰ dominꝰ. Miſericoꝛdiã ⁊ iudiciũ can tabo tibi dñe. Lantet tibi mĩa quã feci⸗ ſti cũ ſeruo tuo Berardo · cantet ⁊ iudiciũ quod nos poꝛtamꝰ. In altero bonus.in alterq iuſtꝰ⁊ laudaberis. An ſolius laus bonitatis? Eſt ⁊ iuſticie. Juſtꝰ es domi⸗ ne:⁊ rectũ iudiciũ tuñũ. Berardũ tu dedi⸗ ſti:tu abſtuliſti.⁊ ſi dolemus ablatũ. non tamen obliuiſcimur ꝙ datus fuit.⁊ grati as agimus ꝙ habere illũ meruimꝰ.q̃ ca⸗ rere intĩ non volumꝰ inquantũ non ex⸗ pedit. Recoꝛdoꝛ dñe pacti mei⁊ miſerati onis tue.w magis iuſtificeris in ſermõi⸗ bus tuis.⁊ vincas cũ iudicaris. Luʒ pꝛo cauſa eccłie anno pᷣterito biterbieſſemus egrotauit ille. ⁊ inualeſcente languoꝛe.cuʒ iampxima videret᷑ vocatio. ego egerrime ferens comitẽ ꝑegrinationis ⁊ illũ comi tem in terra relinquere aliena. necreſigna re his qui mihi eũ cõmiſerant. quoniam amabat ab om̃ibo ſicut erat amabilis val de.cõuerſus ad oꝛationẽ cũ fletu ⁊ gemi⸗ tu. Expecta inqᷓ; dñe vſqʒ ad reditũ. Pe⸗ ſtitutum amicis.tolle iam eũ ſi vis.⁊non cauſaboꝛ. Exaudiſti me deus · conualuit opus pfecimus quod iniunxeras · rediui mus ců exultatione repoꝛtãtes manipu⸗ los pac. ſvoꝛro ego oblitꝰ pene ſum mee conuẽtionis:ſed nõ in. Pudet ſingultuũ hoꝝ qui pᷣuaricatõnis me arguũt. Quid plura. Repetiſti cõmendatũ. recepiſti tu⸗ um. Finẽ verboꝛũ indicunt lachꝛyme:tu ilis dñe finẽ modũq; indixeris. Sermo · xvij. £ humanitatis officijs amicuʒ reuertentẽ in patriãpſesuti ſu mus: redeo fratres adꝓpoſitũ edificandi quod intermiſerã. Incongruuz nãq; eſt diu flere letantẽ.⁊ ſedentiad epulas lacri⸗ mas multas ingerere impoꝛtunũ. Sed ⁊ſinoſtras defleamꝰ erumnas: neid qui dem opoꝛtet nimis:ne nõ tã amaſſe illuʒ qᷓ noſtra queſiſſe de illo commoda videa mur. Temperet ſane dilecti gaudiũ meſti ciã deſolatoꝝ.⁊ tolerabiliꝰ fiat nobis qð nobiſcũ nõ eſt. quia cũ deo eſt · Vretus er go oꝛationiby veſtris volo in luceʒ ſipoſ· ſum ꝓdere quicqͥd illud eſt qð opertũ illiſ pelliby ſentio. que in exemplũ decoꝛis ſpõ ſe. ꝓducte ſunt. hoc ſicut recolitis tactũ fu. it:ſed indiſcuſſum remãſit. Poꝛro diſcuſ ſum? declaratũ quõ nigra ſit ſicut taber⸗ nacula cedar. Duõ ergo ſicut pelles Sa lomonis foꝛmoſa Quaſiyero Salomõ in om̃i gloꝛia ſua qͥcqᷓ; habuerit ↄdignuʒ — decoꝛe põſe⁊ gloꝛia ornatꝰ eiꝰ· Et qdem ſinõ ad decoꝛẽ ſponſe.ſed ad nigredinem potꝰ neſcio q̃s)pelles iſtas ſicut et taher nacula cedar reſpicere diceremꝰ.foꝛtaſſis cõ̃peteret nec deeſſʒ vnde idgruere mõ⸗ ſtraremus ſicut ⁊ monſtrabimꝰ. Atycro ſi ſponſe claritati quarũcunq; decoꝛẽ pel lium cõparandũ putamꝰ: hipꝛſus opꝰ nobis eſt eiꝰ ad quem pulſaſtis auxilio.q rinus miſteriũ hocdigne aperire poſſimꝰ Quid nãq; eoꝝ que in facie lucent:ſi ĩter⸗ ne cuiuſpiã ſancte anime pulcritudini cõ paret᷑.nõ vile ac fedũ recto appareat eſti⸗ matoꝛi Quidiinqᷓ;tale in ſe oſtendit ea qᷓ pꝛeterit figura huiꝰ mundi.quod equare ſpeciẽ anime poſſit iliꝰ: que exuta terreni hominis vetuſtatẽ:eius qui de celo eſt de coꝛem induit. oꝛnata optimis moꝛibusp moniliby.ipᷣo purioꝛ ſicut ⁊ excelſioꝛ ethe re· ſole ſplẽdidioꝛ? Noli ergo reſpiceread iſtũ Salomonẽ:cũ indagare cupis cuiꝰ cemodi ſe pellib ſimiẽ ĩ decoꝛe ſpõſa glo rietur· Duid eſt ergo quod dicit. foꝛmoſa M ſum ſicut pelles Salomonis. WMagnuz ⁊ mirabile quiddã. vt ego eſtimo.ſitamẽ nõ hunc:ſed illũ hic attendamꝰde quo di citur. Ecce plus qᷓ; Salomon hic. Nam vſq; adeo is meꝰ Salomon:ſalomon eit vt nõ modo pacificꝰ(quod quidẽ Salo mon interpꝛetat᷑).ſed ⁊ pax ipſe vocetur. Paulo ꝑhibente.quia ipſe eſt pax noſtra. Apud iſtũ Salomonẽ non dubito poſ⸗ ſe inueniri: quod decoꝛiſpõſe om̃ino com parare nõ dubitẽ. Et pᷣſertim de pellibus eius aduerte in pſalmo. Extendẽs ſait)ce lum ſicut pellẽ. Nõ ille ꝓfecto Salomõ. (⁊ſimultũ ſapiens: multũc; potens ex⸗ endit celũ ſicut pellẽ ſed is potiusq non tam ſapiẽs qᷓ ipſa ſapiẽtia eſt ipſe ꝓꝛſus extendit ⁊ cõdidit. Iſti ſiquidẽ ⁊ nõ illi⸗ us illq vox eſt. Onando p̃parabat celos (hauddubiũ quin deus pater egoaderã derat ſine dubio pᷣparanti celos ſua vir tus ſuaq; ſapiẽtia. Hec putes aſtitiſſe oci oſam.⁊ quaſi ad ſpectandũ ſolũmodo.qꝛ dixit aderam.nõ etiã pᷣparabam · Reſpi 4 pauliſper inferiꝰ⁊ inuenies aperte ſubiũ gentẽ. quia erat cũ eo cõponens oia. De⸗ niq; ait. Quecũq; enĩ pater facit:hec⁊fi⸗ lius ſimiliter facit. Et ipe itaq; extẽdit ce⸗ lum ſicut pellẽ. Pulcerrima pellis quein modũ magni cuiuſdã tentoꝛij vniuerſaʒ operiẽs faciẽ terreſolis · lune. atq; ſtellaꝝ vgrietate tã ſpectabili humanos oblectat aſpectuſ. Duid hac pelle foꝛmoſiꝰ Ouid oꝛnatius celo: Minime tamẽ vel ip̃m vl⸗ latenus cõferendũ gloꝛie ⁊ decoꝛi ſponſe eoipſo ſuccumbens ꝙ pterita heckigura ipſius. vtpote coꝛpoꝛea⁊ coꝛpoꝛeis ſubia iacens ſenſib · Due enĩ vident᷑: empꝑalia ſunt. que aũt nõ vident᷑:eterna. Sedẽra⸗ tionalis quedã onſe ſpecies: ſpirituali q; pulcritudo.ipſaq; eterna. quia imago eternitatis. Decoꝛ eius(verbi gratia)cha ritas eſt. ⁊ charitas ſicut legitis nunq; ex cidit. Eſt certeꝛ iuſticia.⁊ iuſticia eius in quit manet in ſeculũ ſeculi. Eſt etiã patiẽ⸗ tia. ⁊ legitꝭ nihilominꝰ. quia patiẽtia pau perum nõ peribit in finem. Quid volun⸗ taria paupertas: quid humilitas? Nõne altera regnum eternũ. altera eque exaltati one ꝓmerctureternã · ꝓo quoq; ſpectat? f3 ximoꝛ domini ſanctus permanens in&⸗ culum ſeculi. Sic pꝛudentia.ſic temperã tia ſic foꝛtitudo. ⁊ ſi que ſunt virtutes alie quid niſi margarite ſunt quedam in ſpon ſcoꝛnatu:ſplendoꝛe perpetuo choꝛuſcan tes. Perpetuo(inquã)quia ſedes ⁊ funda mentum perpetuitatis. Nec enim perpe⸗ tue beateqʒ vite om̃ino locus ĩ anima eſt niſi medijs quidẽ interiectiſq; virtutibuſ Qnde pꝛopheta deo(qui vtiq; vita bea/ ta eſt) iuſticia: inquit⁊ iudicium pꝛepara rio ſedis tue. Et apoſtolus dicit chꝛiſtuʒ habitare nõ omni modo quidem ſed ſi⸗ gnanter per fidẽ in coꝛdibus noſtriſ· Do mino quoq; ſeſſuro ſuper aſellum: veſtes ſuas diſcipuli ſubſtrauerũt:ſignificanteſ ſaluatoꝛẽ ſeu ſalutem nequaq;inſidere nu de anime.quam nõ videlicet veſtitam inj nenerit doctrina ⁊ moꝛibus apoſtoloꝛuʒ Et ideo eccleſia pꝛomiſſionẽ habẽs futu re felicitatis:curat interim pꝛepargre ⁊ p⸗ oꝛnareſe in veſtitu deaurato: circundata Varietate gratiarum atq; virtutum ſqua⸗ lem quidem ex parte deſcripſimus) quo digna ⁊ capax plenitudinis gratie inueni D etur. Leterum ſpirituali huic tam pulcre varietati quam de pꝛima interim ſtola in quadam veſte ſue ſanctificationis acce⸗ pit. nullo pacto ego comparauerim in de coꝛe celum hoc viſibile atq; coꝛpoꝛeuzʒ· qᷓ; uis in ſuo genere quidem ſiderea varieta te pulcerrimum. Sed eſt celum ꝙli.de qͥ pꝛopheta. Pſallite(inquit) domino: qui aſcendit ſuper celum celi ad oꝛientem. Et hoc celũ intellectuale ac ſpirituale.⁊ qͥ feẽ celos ĩ ĩtellectu:creauit illð ⁊ ſtatuit ĩſem piternum:ipſumq; inhabitat. Ne vᷣo pu tes ſponſe deuotõnem citra illud remane receiuʒ. in quo ſcit habitare dilectũ. Vbi enim theſaurus eius:ibi et coꝛ eiꝰ. Emn ⸗ latur ſane aſſiſtentes vultui ad quem ſu⸗ ſpirat.⁊ quibus ſe interim non valet vi⸗ dendo aſſociare: ſtudet confoꝛmari viuẽ⸗ do:moꝛibus magis qᷓ; vocibus clamãs. Domine dilexi decoꝛem domus tue:⁊ lo cum habitationis gloꝛie tue. Pꝛoꝛſus de hoc celo minime ſibi indignum ducit du cere ſimilitudinem.hoc extentũ ſicut pel⸗ lis:non ſpacijs tamen locoꝛum: ſed affe⸗ ctibus animoꝛũ. Hoc miris varijſcʒ ar⸗ tificis diſtinctum operibus. Diuiſiones autem ſunt non locoꝛũ:ſed beatitudinuʒ· am alios quidẽ poſuit angelos · alios autem archangelos · alios vcro virtutes. glios dominationes · alios pꝛincipatus- alios poteſtateſ alios thꝛonos · alios che rubin atq; alios ſeraphin. Sic ſtellatuʒ celum hoc. Sic depicta hec pellis · Mec vnade pellibus mei Salomonis. et hec pꝛecipua in om̃i oꝛnatu multifoꝛmis glo ſie eius. Habet autem grandis iſta pelliſ qᷓ;plurimas in ſe eque Salomonis pel⸗ les. quoniam vnuſquiſq; beatus ⁊ ſanct qui ibieſt: pellis ẽ vtiq; Salomnis. Be nigni ſiquidem ſunt atq; extenti in chari tate:pertingentes vſq; ad nos: quibꝰ gio⸗ riam quam habent non inuident:ſed op⸗ taut.ita vt ex ipſis huius rei gratia demo rari apug nos nõ grauentur. ſedulicirca nos.⁊ curam gerentes noſtri. omnes ad- miniſtratoꝛij ſpiritus miſſi in miniſteriũ pꝛopter eos qui hereditatem capiunt ſa⸗ jutis. Duamobꝛem ſicut celuʒ celi ſingu lariter dicitur vniuerſa illa multitudo col lecta beatoꝛum:ſic ⁊ celi celoꝛum pꝛopter ſingulos: qui vtiq; celi ſunt: nominantur ⁊ ad ſinguios ſpecrat quod dicitur. exten dens ceium ſicut pellem. Videtis credo que naz ille pelles.⁊ cuius ſint Salomo nis. De quarũ ſponſa ſimilitudine gloꝛi⸗ atur. Hunc iam intuemini eius gloꝛiam: que etcelo ſecomparat.⁊ ilii celo qð tan⸗ to eſt gloꝛioſius: quanto diuinius. Neci meris vſurpat inde ſimilitudinem: vnð oꝛiginem ducit · Ham ſi pꝛopter co?pus quod de terra habet: tabernaculis cedar ſe aſſimilat:cur non ⁊ pꝛopter animã que de celo eſtcelo eque ſimilem ſe eſſe gloꝛiet pꝛeſertim cum vita teſtetur oꝛigineʒ:teſte tur nature dignitatem ⁊ patrie? Vnũde⸗ um adoꝛat ⁊ colit quomodo angeli. xpᷣuʒ ſuper om̃i amat quomodo angeti.caſta eſt quomodo angeli. idq; in carne pecca⸗ ti ⁊ fragili coꝛpoꝛe.quod non angeli. que⸗ rit poſtremo ⁊ ſapit que apud illos ſunt non que ſuperterram. QDuod euidentius celeſtis inſigne oꝛiginis qᷓ; ingenitam ⁊ĩ regione diſſimilitudinis retinere ſimilitu dinem.gloꝛiam vite celibis in terra et ab exule vjurpari:in coꝛpoꝛe deniq; pene be ſtiali viuere angelũ. Leleſtis ſũt iſta potẽ tie. non terrene:⁊ ꝙ vere de celo ſit anima que hec poteſt aperte indicantia. Audita men apertius · Uidi(inquit) ciuitatẽ ſan —— pore a ctam hieruſalem:nonam: deſcendentẽde tur in terra viuitur moꝛe celeſtium. dñ in , celo.a deo paratam tanqᷓ; ſponſam oꝛna⸗ ſtar ſuperne illius beateq; creature hecq; tam viro ſuo.⁊ addidit. Et audiui voceʒ q; quea finibus terre venit audire ſapien 5 magnam dethꝛono dicenteʒ. Ecce taberꝰ tiam Salomonis · celeſti viro nihilomi⸗ c naculum deicum hominibet habitabit nus caſto inheret amoꝛe.⁊ſi necdum quo cc cum eis. Ad quid? E redo vt ſibi acqui modo illa iuncta per ſpeciẽ · tamen ſpon⸗ lo rat ſponſam de hominib. Mira res · Ad ſata per fidẽ · iuxta pꝛomiſſum dei dicẽtis lif ſponſam veniebat:⁊ ablq; ſponſa non ve per pꝛophetã. Sponſabo te mihi in mi⸗ 1 niebat. Querebat ſponſam ⁊ ſponſa cum ſericoꝛdia ⁊ miſerationibꝰ. ⁊ſponſabo te 6 ipſo erat. An due erant: Abſit. Una eſt mihiin fide. Unde magis magiſq; cõfoꝛ ₰ Q enim ait: columba mea. Sed ſicut de di/ mariſatagit foꝛme que ð celo venit. diſcẽ nerſis ouium gregibus vnum facerevo“ ab ea verecunda eſſe ⁊ ſobꝛia · diſcens pu⸗ * luit. vt ſit vnum ouile⁊ vnus paſto. Ita dica⁊ ſancta· diſcens patiens qtq; cõpati p cum haberet ſponſam inherentẽ ſibia dn ens poſtremo diſcens mitis ⁊humil coꝛ cipio multitudinem angeloꝛum: placuit de· Et ideo moꝛibus huiuſcemodi cõten ei⁊ de hominibus conuocareeccleſiam. dit⁊ abſens placere eiin quẽ angeli pꝛo⸗ atq; vnire illi queð celo eſt. vt ſi vna ſpõ ſpicere concupiſcunt. vt duz deſiderio fer ſa⁊ ſponſus vnus. Ergo adiuncta iſta: net angelico. pꝛobet ſe perinde ciuem ſan⸗ 5 perfecta eſt illginon duplicata.⁊ agnoſcit ctoꝛum ⁊ domeſticã dei. pꝛobet dilectaum 2 de ſe dictum. Vna eſt perfecta meq. oꝛ/ pꝛobet ſponſam. ¶ Ego puto omneʒ ani⸗ R u ro vnã confoꝛmitas facit: nunc quidem mamaiẽ non modo celeſteʒ eſſe pꝛopter ol in ſimili deuotione: poſten vero⁊ in pari oꝛiginẽ.ſed? celũ ipſum poſſe nonimme ler gloꝛia. Mabes itaq; vtrũq; decelo:⁊ ſpõ rrito appellari pꝛopter imitationẽ. Et tũc tur fum ſcilicet Jeſumi⁊ ſponſam hieruſales liquido oſtendit quia vere oꝛigo ipſius ð ſen Etille quidem vt videretur:ſemetipſum celis eſt. cum conuerſatio eius in celis eſt o exinaninit foꝛmam ſerui accipiens ·⁊ in ſi¶ Eſtergo celũ ſancta aliqua anima. habel 0 militudinem hominũ factus:⁊ habitu ĩ/ ſolem intellectũ. lunaʒ fidem. aſtra virtu⸗ nentus vt homo. At illam in qua naʒpu tes. Vel certe ſol iuſticie ʒelus aut feruẽs tamus foꝛma ſeu ſpecie. aut in quo habi charitas.⁊ luna continentia. Ouomodo tu videlicet deſcendentem vidit ille qͥ vi enim claritas(vt aiunt)lune. non niſia ſo i dit. An foꝛte in frequentia angeloꝛuʒ: q̊s leeſt.ſic abſq; charitate ſeu iuſticia.conti⸗ 5 vidit deſcendentes ⁊ aſcendentes ſaper fi nentie meritũ nullũ eſt. Hincdeniq; ſapi 8 liuʒ hominis? Sed melius dicimus ꝙ ens. Oqᷓ; pulcraeſt inquitꝰcaſta genera⸗ ſponſam tunc viderit:cum verbum ĩ car tio cũ charitate. Poꝛro ſtellas dixiſſe vir⸗ e ne vidit: agnoſcens duos in carne vna· tutes. non me penitet. conſiderantẽ ↄgru nict Dum enim ſanctus ille Emanuelterris entiãſ imilitudinis. QDuo mõ nẽpe ſtellei teſe intulit magiſterium diſcipline celeſti. dũ nocte lucent. in die latent· ſie vera vltus ſde uperne illius hieruſalem queeſt mar no aqueſepe in pꝛoſperis non apparet einiet jn ſtra: viſibilis quedamimago ⁊ ſpeciesde inaduerſis. Jilud ſane cauteleeſt. hoc ne an coꝛis eius per ipſum nobis 7in ipſo ex⸗ ceſſitaris. Sidis eſtð virtus. ⁊ hõ virtu c pꝛeſſa innotuit: quid niſi in ſponſo ſpon/ tũ celũ. Hiſi quis foꝛte cũ deñ perpphe⸗ qu⸗ fam perſpeximus. vnuz eundemq; domi ram diriſſe legit. celũ mihi ſedes eſt. celuʒ nnm gloꝛie admirantes ⁊ ſponſum deco hoc volubile viſibileq; intelligenauʒ eri⸗ ne ratum corona ⁊ ſponſam ornatam moni ſtimet · ⁊ non potius illud de quo alibiaꝑ — libus ſuis. Ipſe igitur quideſcendit. ißᷣe tius ſcripturs ↄmemoꝛat. animalinqenſ) ſe eſt ⁊ qui aſcẽdit. vl nemo aſcendat in celũñ iuſti ſedes eſt ſapiẽtie. Qui aũt ex doctria n b niſi qui decelo deſcendit: vnus idẽq; do⸗ ſapit ſaluatoꝛis ſpñ eſſe deũ atq; ĩſpiritu — minus.⁊ ſponſus in capite ⁊ ſponſa ĩcoꝛ: adoꝛãdũ. etiã ſedẽ ei ñ ambigit aſſignare eebe poꝛe Hec fruſtra in terris viſus eſthomo ſpiritualẽ. Ego po fident᷑ id fecerim. non ſpo celeſtis: cum de terrenis celeſtes qᷓ;pluri minin hoiĩs iuſtiqᷓ; ĩanglico ſpũ· Põ̃fir tamm mos fecerit ſibi ſimiles. vt ſit quod legit᷑ matmeiĩhᷣ ſenſu maxie illa fidel ꝓmiſſio. — qualis celeſtis:tales ⁊ celeſtes Extũcigi¶ Egolait filũꝰ)⁊ pr̃ ad 5 — — —,——————— veniemus ⁊ mãſionẽ apud eum faciem?: Pꝛophetã quoq; non de alio dixiſſe celo arbitroꝛ. Tu aũt in ſancto habitas laus iſrgel. Wanifeſte aũt apoſtołꝰ dicit: habi tare xpᷣm ꝑ fidẽĩ coꝛdib noſtris. Hecmi rum ſi libẽter inhabitat celũ hoc dñs Je ſus.qð vtiq; nõ quomõ ceteros dixit tm̃ vt fieret · ſed pugnauit vt acqͥreret. occu⸗ buit vt redimeret. Ideo ⁊ poſt laboꝛẽ vo to potitus ait. Hec requies mea in ſeckn ſeculi.hic habitabo quoniã elegi eam. Et beata cui dicit᷑. Veni electa mea.⁊ ponãĩ te thꝛonũ meñ. Quid tu triſtis es o aĩma mea:⁊ quare conturbas me? Putas neet tu penes te inuenias locũ dño Etqͥs no bis locus in nobis huic idoneus gloꝛie. ſufficiẽs maieſtati: Vtinã vłl mereamur adoꝛare in loco vbiſteterunt pedes eius. Quis dabit mihi ſaltẽ veſtigijs adherere ſancte cuiuſpiã aĩe quã elegit in habitati ⸗ onẽ ſibi: Tamẽ? ſidignetur infundere ⁊ meã animã vnctõe miſcðie ſue · atq; ita ex tendereſicut pellẽ. que vtiq; cũ vngit᷑di⸗ latatur: quatinꝰ ⁊ ego dicere valeã. Viaʒ mandatoꝝ tuoꝝ cucurri cũ dilataſti coꝛ meũ:potero etiã ip̃e foꝛtaſſis oſtendere in meipſo:⁊ ſi nõ cenaculũ grande ſtratum. vbi poſſit recumbere cuʒ diſcipulis ſuis. attamen vbi ſaltẽ reclinet caput. A longe ſuſpitio illos certe beatos de quibus dici tur. Et inhabitabo in eis:⁊ deambulabo in ülis. O quanta illi anime latitudo.q̃n⸗ ta ⁊ meritoꝝ pᷣꝛogatiua que diuinam in ſe bſentiam ⁊ digna inuenit᷑ ſuſcipere⁊ ſuffi ciens cape. Quid illa cui ⁊ ſpacia ſuppe⸗ tunt? deambulatoꝛia ad opus quidẽ ma ieſtatis? Non eſt ꝓfecto intricata foꝛenſi⸗ bus cauſis:curis ve ſecularibuſ nec certe ventri⁊ luxurie dedita.ſed nec curioſa ſpe ctandi.ſeu cupida om̃ino dominãdi.vel etiã tumida dñatu. Opoꝛtet nãq; pꝛimo quidẽ his om̃ib vacuã eſſe animã vt ce⸗ lum fiat: atq; habitatio dei. Alioqͥn quo⸗ modo poterit vacare ⁊ videre quoniã ipe eſt de Sʒ ⁊ odio ſiue inuidie aut ranco⸗ ri minime ꝓꝛſus indulgendũ · quoniaz in maliuolã animã nõ introibit ſapiẽtia. De inde neceſſe eſt eã creſcere ac dilatarivtſit capax dei. oꝛro latitudo eiꝰ dilectio ei⸗ (ſicut dicit apłus. Dilatami in charitate Creſcir Hã ⁊ ſiaĩa minime. cũ ſit ſpũs ·q̃n titatẽcoꝛpoꝛeã recipit.tñ ↄfert illi gratia. qð negatũ ẽ a nat. Treſcit àͥdẽ ⁊ extẽdi⸗ tur:ſed ſpiritualiter. reſcit nõ in ſubſtã⸗ tia fed ĩvirtute. Ereſcit ĩgloꝛia.· reſcit etiam in templũ ſanctum in dño. Treſcit deniq; ⁊ pꝛoficit in virũ perfectũ. ininen ſuram etatis plenitudinis chꝛiſti Ergo quãtitas cuiuſq; anime eſtimet᷑ de mẽlu⸗ ra charitatis quã habet. vt verbi gratiq. que multũ habet charitatis:magnaſit · ã parum:parua.que vero nihil:nihil dicen epaulo. Sicharitatẽ nõ habuero: nihil ſum. Oo ſi quantulamcũq; habere ceꝑlt · vt ſaltẽ diligentes ſe diligere curet. ac ſalu tare vel fratres ſuos:⁊ eos quiſe ſalutant iam nõ nihil quidẽ illam animã dixerim qu in ratione dati ⁊ accepti ſocialẽ ſalteʒ retinet charitatem. Verũtamẽ iuxta ᷣmo nem dñi: quid ampliꝰ facit? Hec amplaʒ — pꝛoinde nec magnã. ſed plane anguſtam: modicãq; cenſuerim animã:quã aðo mo dice charitat eſſe cognouerim. Atſi gran deſcat ⁊ pꝛoficiat. ita vt tranſiens limiteʒ anguſti obnoxijq; amoꝛis huiꝰ.latos fi⸗ nes bonitatis gratuite tota libertate ſpiri tus appꝛehẽdat. quatinꝰ largo quodam gremio bone voluntatis ad omnẽ ſeißᷣaz curet extendere ꝓximũ diligẽdo vnũquẽ q; tanq; ſeipſaʒ. Nũquid iam illi recte di⸗ cetur. quid amplius facis. quippe queſe ipſam tã amplã facit:Amplũ inqᷓ;)gerit charitatis ſinũ que complectit᷑ vniuerſoſ etiã quibus nulla ſe nonit carnis neceſſi⸗ tudine iunctam nulla ſpe percipiẽdicõ⸗ modicuiuſqʒ illectã. nulla percepti redibi tione obnoxiaʒ nullo deniq; om̃ino aſtri ctam debito niſi illo ſane de quo dicitur. Hemini quicqᷓ; debeatis niſi vt inuicem diligatiſ. Verum ſi adijcias etiã vſq;qua vltimos eiks termĩos occupare illud pi⸗ us inuaſoꝛ pꝛeualeas · dum ne inimicis qͥ dem claudẽda viſcera pietatis exiſtimes benefacias his quoq; qui te oderũt.oꝛes et pꝛo perſequentiby ac calumniantibo te. necnon ⁊ cum his qui oderunt pacem eſ⸗ ſe pacificus ſtudeas.tunc pꝛoꝛſus latitu⸗ do celi.latitudo tue anime.etaltitudo nõ diſpar.ſed nec diſſimilis pulcritudo. im⸗ pleturq; tunc demuz in ea quod dicitur. Extendens celum ſicut pellem · In quo iam mire latitudinis.altitudinis.ac puł critudinis celo ſummus et immenſus- U q; vim facere regno charitatis.vt vſq; ad S S= S*=—— — 8 n m di ri Wr. icem ßau U 2 op cb⸗ mes oꝛes bte. n aw 00 0 oin⸗ dicu In quo 8. M pol atch gloꝛiolus nõ modo dignãter habi⸗ tat. ſed ⁊ ſpacioſedeambulat. ides neqᷓ les in ſe habeat eccleſia celos.cuz ſit nihil ominus ip̃a in ſua q̃dem vniuerſitate in⸗ gens quoddã celũ extentũ a marivſq; ad mare:⁊ a flumine vſq; ad terminos oꝛbiſ terraꝝ. Vides etiã cõſequenter cui ⁊ inh ipſo aſſimiles eã.ſi tamen nõ tibi excidit illud quod paulo ante memoꝛatũ eſt hu ⸗ ius rei etemplar. de celo videlicet celi ⁊ ce lis celoꝛũ. Ergo exemplo illiꝰque ſurſum eſt mater noſtra.hec quoq; que adhucpe regrinatur habet celos ſuos: homies ſpi rithales:vita ⁊ opinione cõſpicuos · fide puros.ſpe firmos · latos charitate.ↄtem⸗ platione ſuſpenſos. Et hi pluentes pliui am verbi ſalutarẽ: tonãt increpqtionibꝰ. choꝛuſcant miraculis. hi enarrãt gloꝛiaʒ dei. hi extenti ſicut pelles ſuper omnẽter⸗ ram:legẽ vite ⁊ diſcipline· digito quidem dei ſcriptã in ſemetipſis oſtendũt: ad dã⸗ dam ſcientiã ſalutis plebi eius.oſtendũt ⁊ euangeliũ pacis.quoniã Salompnis & ſunt pelles. Zgnoſce iam in his pellibus ſupernarũ illarũ imaginẽ. que in ſpõſi oꝛ natu nõ longe ſuperiꝰdeſcribebãt᷑. Agno ſce ſimiliter ⁊ reginã aſtantẽ a dextris eiꝰ circumamictã ſimilibꝰ oꝛnamẽtis:nõ ta⸗ men paribus. Nam ⁊ ſihuicetiã in loco peregrinatiõis ſue⁊ in die virtutis ſue:in ſplendoꝛib ſanctoꝛũ. nõ minima ciarita tis atq; decoꝛis eſt poꝛtio· differenæer ta⸗ men illũ coꝛonat integritas ⁊ cõſumma⸗ tio gloꝛie beatoꝛũ. Quamqᷓ; ⁊ ſpõſam di⸗ xerim perfectã atq; beatã:ſed ex ꝑte. Naʒ er parte tabernaculũ cedar:foꝛmoſa tam̃. ſiue in illa poꝛtione ſui que iam beata re⸗ gnat. ſiue etiã in illuſtribus viris. quoꝛũ etiam in hac nocte ſua ſapientia atq; vᷣtu tibus tanqᷓ; celũ ſuis ſideribus adoꝛnat᷑. Vnde pꝛopheta. Quidocti(inquit) fue ⸗ rrint:fulgebunt quaſi ſplendoꝛ firmamen ti.⁊ qui ad iuſticiã erudiunt multos: qua ſiſtelle in perpetuas eternitates. O humi litas. o ſublimitas. Et tabernaculum ce⸗ dar:⁊ ſanctuariũ dei.⁊ terrenũ habitacu ⸗ lum.⁊ celeſte palaciũ.⁊ domus lutea.⁊au la regia.⁊? coꝛpus moꝛtis.⁊ templũ lucis ⁊ deſpectio denic; ſuperbis.⁊ ſponſa xp̃i igra eſt:ſed foꝛmoſa filie hieruſalẽ. quã 2⁊ſilaboꝛ ⁊ doloꝛ longi exilij ðcoloꝛat.ſpe cles tamen celeſtis exoꝛnat exoꝛnant pel⸗ les Salomõis Sin hoꝛretis nigrãmi ramini⁊ foꝛmoſam. Si deſpicitis humi lem:ſublimẽ ſuſcipite. Hocipſumqᷓ; cau tum.qᷓ; plenuʒ conſilij. plenum diſcretio⸗ nis ⁊ congruẽtie eſt. ꝙ in ſponſa deiectio iſta ⁊ iſta celſitudo ᷣm tempus quidẽ eo moderamine ſibi pariter contemperãtur vt inter mundi huiꝰ varietates ⁊ ſublimi tas erigat humilem nedeficiat in aduer⸗ ſis ·⁊ ſublimẽ humilitas repꝛimat ne eua neſcat in pꝛoſperis. Pulcre omnino am⸗ beres cũ ad inuicẽcõtrarie ſint. ſponſe ta men pariter cooperãtur in bonũ. ſubſer⸗ uiunt in ſalutẽ. Et hec pꝛo eo ꝙ ſpõſa vi⸗ detur de pellibus Salomonis inducere ſimilitudinẽ. Reſtat tamen aperiendus il le ſuper eodẽ capitulo ſenſus quem in bᷣn cipio cõmemoꝛaui? pꝛomiſi qualitervi delicet tota ad ſolam nigredinem ſimili do referatnr.qua quidem non eſtis ꝓmiſ⸗ ſione fraudandi. Ceterũ id differendũ in alind ſermonis pꝛincipiuʒ. Tũ quia hoc iam hutꝰ flagitat longitudo.tum etiaʒ vt pꝛeueniat ex moꝛe oꝛatio ea que in laudeʒ; ⁊gloꝛiam ſunt referenda ſponſi ecckie Je ſu chꝛiſti domini noſtri. Qui eſt deus be nedictus in ſecula ſeculoꝝ Emen. Sermo xxvij. Enetis credo t„ cuius ⁊ qh Salomonis pel libusdecoꝛem ſponſeſentiaum comparatũ.ſi tamen ad oſtenſionẽ com⸗ mendationẽq; referatur decoꝛis: data ex his ſimilitudo. At ſi ad nigredinẽ magi referenda putet ſicut ⁊ illa de tabernacu⸗ lis cedar.nõ equidẽaliũde occurrit mihi quicqᷓ; de pellibꝰ huiꝰ ſalomonis. niſi qᷓs foꝛte rex in yſum tabernaculi ſoleret aſſu⸗ mere:ſi qñ in tẽtoꝛijs habitare liberet. q̃s vtiq; ſi que tamẽ fuerunt) obſcuras ſine dubio⁊ tetras eſſe neceſſe fuit:tanq; que quotidiano foꝛent expoſite ſoli⁊ frequen tium iniurijs pluuiarum Heq; id fruſtra ſed vt is qui intus repoſitus erat oꝛnatuſ nitidioꝛ ſeruaret. Hoc exemplo ſpõſa nõ negat nigredinẽ ſed excuſat. necꝓbꝛo du cit qualemcũq; habitũ quẽ charitas foꝛ⸗ met. iudicium veritatis non impꝛobet. Deniq; quis infirmatur cum quo noniĩ⸗ firmetur?quis ſcandaliſatur⁊ nõ vꝛitur? —— —— ———— Induit ſe cõpaſſionis neuũ:vt moꝛbum in altero paſſionis leuet vel ſanet. Nigre⸗ ſcit cãdoꝛis ʒelo· lucro pulcritudis. Mul tos candidos facit vnꝰ denigratio: non cũ tingit᷑ culpa. ſed cũ afficit cura. Expe⸗ ditinquit)vt vnꝰ moꝛiat᷑ homoꝓ popu⸗ lo:⁊ nõ tota gens pereat. Expedit vt vnꝰ ꝓ omnibydenigretur ſimilitudine carnis peccati.⁊ nõ tota gens nigredine cõdem netur peccati. Splendoꝛ ⁊ figura ſubitã tie dei obnubilet᷑ in foꝛma ſerui ꝓ vita ſer ni. Landoꝛ vite eterne nigreſcat in carne purganda Specioſus foꝛmap̃fi ijs hominũp filijs hominũ illuminan dis obſcuret᷑ in paſſione.turpet᷑ in cruce. palleat in moꝛte. Ex toto nõ ſit ei ſpecies neq; decoꝛ:vt ſibi ſpecioſam atq; decoꝛaʒ acquirat ſpõſam eccleſiã ſine macula ⁊ſi⸗ neruga. Agnoſco pellẽ Salomonis · im mo ipᷣm in pelle foꝛis nigra Salomonẽ amplectoꝛ. Habet⁊ Salomon nigredi nem.ſed in pelle. Voꝛis niger. ĩ cute niger nõ intus. Alioquin omnis gloꝛia eiꝰ filie regis ab intus · Intus diuinitatis cãdor decoꝛ virtutũ.ſplendoꝛ gloꝛie. innocentie uritas. Sed tegit hoc deſpicabilioꝛ in⸗ firmitatis coloꝛ.⁊ quaſi abſconditꝰ vultꝰ eius ⁊ deſpectus:dũ temptat᷑ ꝑ omnia ꝓ ſimilitudine abſq; peccato· Agnoſco de⸗ nigrate foꝛmã nature. Zgnoſco tunicas illas pelliccasꝓthoplaſtoꝛũ peccantium habitũ · Deniq; ſemetipᷣm denigrquit:foꝛ mam ſerui accipiẽſtin ſimilitudinẽ homi num factus: ⁊ habitu inuẽtus vt homo. Agnoſco ſub pelle hedi(qui peccatuz ſi⸗ gnificat)ꝛ manũ que peccatũ non fecit:? collũ per quod mali cogitatio non tranſi nit. Ideoq; nõ inuentus eſt dolus in oꝛe cius. Houi ꝙ ſis lenis natura.mitis⁊ hu milis coꝛde.blandus aſpectu. ſuauis ſpi ritu. Et quidẽ vnctus oleo leticie pꝛe con ſoꝛtibo tuis. Unde ergo nunc inſtar eſau piloſus ⁊ hiſpidus:? Luiꝰnam rugoſa et tetra imago hec. ⁊ vnde hi pili: Weiſũt. nam piloſe manus ſimilitudinẽ pꝛoximi expꝛimũt peccatori. Meos agnoſco hoſ pilos.⁊ in pelle mea video deũ ſaluatoꝛeʒ meñ. Non tamẽ rebecca ſic illum induit. ſed Maria:tanto dignioꝛẽ qui benedicti onem acciꝑet: quanto ſanctioꝛ que pepe⸗ rit. Et bene in meo habitu.quia mihibe⸗ nedictio vendicatur:mihi poſtulat᷑ here⸗ Bermo ditas. Siquideʒ audierat. Poſtula a me ⁊ dabo tibi gentes hereditatẽ tuam·⁊ poſ ſeſſionem tuã terminos terre· Tuã(inqͥt) pereditatẽ.tuamq; poſſeſſionẽ dabo tibi Duomodo dabis ei ſiſua eſt: Et quomo do ſuã̃ mones vt poſtulet? Aut quomo⸗ do ſua ſi neceſſe habet vt poſtulet WMibi pꝛoinde poſtulat: qui meã ad hoc induit foꝛmã vt ſuſcipiat cauſam. Duippe diſci plina pacis noſtre ſuper eũ dicente. ꝓphe ta.⁊ dominꝰ in eo poſuit iniquitateʒ om⸗ nium noſtrũ. vnde debuit fratribꝰ ꝑ om⸗ nia ſimilari ſicut ait apoſtolus: vt miſeri⸗ coꝛs fieret. Pꝛopterea vox quidẽ vox Ja cob.manus autẽ manus ſunt Eſau. Su um eſt quod auditur ex eo. qudd in eo vi detur noſtrũ. Duod loquitur ſpiritꝰ et vi ta eſt. quod apparet moꝛtale ⁊ moꝛs. Ali ud cerhitur ⁊ aliud creditur. Nigruz ſen ⸗ ſus renunciat. fides candidũ ⁊ foꝛmoſuʒ pꝛobat. Niger eſt ſed oculis inſipientiuʒ · nam fideliũ mentibus foꝛmoſus valde. Niger eſt. ſed foꝛmoſus. Niger reputati⸗ one BMerodis.foꝛmoſus confeſſione la⸗ tronis. Centurionis fide. Ouã foꝛmoſũ aduerterat qui exclamauit. Vere homo hic filius dei erat. Sed in quo aduertit. aduertendũ. Sienim attenderat qð ap⸗ parebat · quomodo foꝛmoſus.quomodo filius dei Quid niſi defoꝛme⁊ nigꝝ ocu lis ſpectantiũ occurrebat · cum expanſis in criwe manibus.medius duoꝛũ nequã riſum malignantibus daret: fletum fide⸗ libus? Et ſolus erat riſui.qui ſolus pote⸗ rat eſſe terroꝛi.ſolꝰ honoꝛi debuerat. n⸗ de igitur aduertit pulcritudineʒ crucifixi ⁊ꝙ is ſit filius dei.qui cuʒ iniquis repu tatus eſt: Reſpondere aliquid ad id. no⸗ ſtrum nec fas nec opus eſt. Hec enĩ euan geliſte hocbiligentia pꝛeterijt. Sic enim habes. Uidens aũt Centurio qui ex ad⸗ nerſo ſtabat. quia ſic clamans expiraſſet. ait. Uere hic homo filius dei erat. Ergo ad vocem credidit.ex voce agnouit filius dei. ⁊ non ex facie. Erat enĩ foꝛtaſſe ex oui bus eius de quibus ait. Dues mee vocẽ meam audiunt.⁊ cognoſco meas et co gnoſcũtme mee · Auditus inuenit quod B non viſus. Oculum ſpecies fefellit · auri veritas ſe infudit Vculus pꝛonuncia⸗ bat infirmum · oculus fedum.oculus mi ſerum.oculus moꝛte turpiſſima ↄdẽnatũ 1 di 10 0 hi ut e u n i li ſ XXVIII Zuri dei filius: auri foꝛmoſus innotuit. ſed non iudeoꝝ quia erãt incircũciſi auri bus. Werito Petrus abſcidit auriculaʒ ſerui.vt viam faceret veritati.⁊ veritas li beraret eñ. id eſt. liberuz faceret · Erat ille Centurio incircũciſus:ſed non aure:qui ad vnam expirãtis vocẽ ſub tot infirmi⸗ tatis indicijs dominũ maieſtatis agno⸗ uit. Ideoq; non deſpexit qð vidit. qꝛ cre didit quod nõ vidit. Non aũt credidit ex eo qð vidit.ſed ex eo ꝓculdubio qð audi uit. quia fides ex auditu. Dignũ quippe fnerat ꝑ ſuperioꝛes oculoꝛũ feneſtras ve⸗ ritatẽ intrare ad animaʒ · ſed hoc nobis o anima ſeruat᷑ in poſteꝝ cũ videbimus fa cie ad faciẽ. Nunc aũt vnde erepſit moꝛ⸗ bus:inde remediuʒ intret.⁊ per eadẽ ſeq̃⸗ tur veſtigia.vita moꝛtẽ.tenebꝛas lux: ve⸗ nenum ſerpẽtis antidotũ veritatis· et ſa⸗ net oculũ qui turbatꝰ eſt vt ſerenus vide⸗ at: quem turbat?ꝰ nõ poteſt. Auris pꝛima mottis ianua.pꝛima aperiat᷑et vite. Vu⸗ ditus qui tulit reparet viſum. quoniũ ni⸗ ſicrediderimus non intelligemus · Ergo auditꝰ ad meritũ. viſus ad pꝛemiũ. Un⸗ deꝓpheta. Auditui meo(inquit) dabis gaudiũ ⁊ leticiã. Do fidelis retributio au ditionis beata viſio ſit.⁊ beate merituʒ vi ſionis fidelis auditio. Beatiſaitꝰ mundo coꝛde quoniã ipſi deũ videbũt. Poꝛro fi de opoꝛtet mũdari oculũ qui videat deñ: quemadmodũ habes fide mundaſs coꝛ da eoꝛũ. Interim ergo dũ necdum para⸗ tus eſt viſus.audiiꝰ excitet᷑· auditus exer citet᷑. audiꝰ excipiat veritateʒ. Velix cui veritas atteſtatur:dicens. In auditu au⸗ ris obediuit mihi. Dignꝰ qͥ videã:ſi gi⸗ uſqᷓ; videã:obediſſe inueniar. Securꝰ vi debo:ad quẽ mee obediẽtie munus pᷣceſ⸗ ſerit. qᷓ; beatꝰ qui ait. Dominꝰdeus ape⸗ ruit mihi aurẽ.⁊ ego nõ cõtradico. retroꝛ ſum nõ abij. Ubi⁊ volũtarie habes obe dientie foꝛmã ⁊ longanimitatis exemplũ Quieni non cõtradicit ſpontaneꝰ eſt.⁊ qᷓ retro non abijt:perſeuerat· Vtrũq; neceſ⸗ ſarium.quoniã hilarẽ datoꝛẽ diligit deuſ Et qui perſeuerauerit vſq; in finẽ hic ſal⸗ uus erit. Utinã ⁊ mihi aperiat aurẽ dñs: intret ad coꝛ meñ ſermo veritatis. mũdet oculum ⁊lete pᷣparet viſioni. vt dicaʒ deo etiam ip̃e. Pꝛeparatõnẽ coꝛdis meiaudi nit auris tua. Vtaudiã a deo etiã ipᷣecuʒ ceteris obedientiby. Et vos mundi eſtis ꝓpter ſermonem quẽ locutus ſum vobis Hec om̃es mundant᷑ qui audiũt:ſed qui obediũt. Beati qui audiũt: ⁊ cuſtodiunt illud. Talẽ requirit auditũ qui mãdatdi cens · Audi iſrael·Talẽ offert qui ait. o quere domine. quia audit ſeruꝰ tuus. Ta lem ſpondet qͥ dicit. Audiã quid loquatĩ me dominꝰ deꝰ. Et vt ſcias etiã ſpiritum ſanctũ hũc in anime ſpirituali ꝓfectu oꝛ⸗ dinem obſeruare.vt videlicet pꝛiꝰ foꝛmet auditũ qᷓ; letificet viſum. Audiſinquit) fi lia ⁊ vide. Quid intendis oculũ? Eᷣutem para. Uidere deſideras chꝛiſtũ: opoꝛtz te pꝛius audireeũ:audire de eo vtdicas cuʒ videris. Sicut audiuimꝰ: ſic vidimus. Immenſa claritas.viſus anguſtꝰ.et non potes ad eã. Potes auditu ſed non aſpe⸗ ctu. Clamantẽ denic deũ. dã vbieg:ñ videbã iam peccatoꝛ:audiebã tamẽ. Sʒ auditis aſpectũ reſtituet.ſi pius · ſi vigil· ſi fidelis pᷣceſſerit. Vides purgabit: queʒ turbauit impietas. Et quẽ inobedientia clauſit: aperiet obediẽtia. Deniq; a man⸗ datis tuis intellexi.inquit ꝙ itellectũ red dat obſeruatio mandatoꝝ: quẽ tulit tra greſſio · Aduerte adhuc in ſancto Iſaac q̃ D modo p ceteris ſenſibus auditus in iam ſene viguerit. Laligant oculi patriarche palatũ ſeducitur.fallit᷑ manus · non fallit auris. Quid mirũ ſi auris percipit veri⸗ tatem:ci fides ex auditu: auditus ꝑ ver⸗ bum dei. Verbũ dei veritas ſit? Vox in⸗ quit vox Jacob eſt. nihil verius. Manꝰ autẽ manus ſunt Eſau. nihil falſius. Val leris. manus ſimilitudo decepitte. Neci guſtu veritas.⁊ ſiſuauitas eſt. Nam quõ habet veritatẽ qui ſe putat edere venatio⸗ nem:cũ domeſticis veſcat᷑ hedoꝝ carnib Wulto minꝰ oculus qͥ nihil videt. Non eſt veritas in oculo.non ſapiẽtia. Cequi ſapientes eſtis aic)in oculis veſtris. Nũ bona ſapientia cui maledicit᷑ mundieſt? ac per hoc ſtulticia apud deũ. Bona ⁊ ve ra ſapientia trahit᷑ de occultis. vt ſapit be atus Job. Quid foris eam queris in coꝛ poꝛis ſenſu· Sapoꝛ in palatu.in coꝛð ſa⸗ piẽtia eſt. Heq̃ras ſapĩam in ocuł carnis qꝛ caro ⁊ ſanguis nõ reuelateãq; ſpiritus Fõ iguſtu or· nec ei iuenił ĩtra ſuauitvi uentiũ. Non in tactu manꝰ. cũ ſanctꝰ di⸗ cat. Si oſculatꝰ ſum manũ meã oꝛemeoo 3 ———— —— Bermo quod eſt iniqͥtas maxima? negatio ĩde⸗ um. Oõð tũc fieri arbitroꝛ cũ donũ ði qð eſt ſapiẽtia non ðoꝛſed meritis aſcribitur E actionũ. Sapiẽs fuit Iſaac ſʒ tamẽ erra uit in ſenſib. Solꝰ habet audiꝰ verum: qui ꝑcipitverbũ. Merito carnẽ rediuiuã verbitãgere ꝓhibet᷑ mulier carnalit᷑ ſapi ens · pluð qppe tribuẽs oculo qᷓ; oꝛaculo: id eſt carnis ſenſuiqᷓ; verbo dei. Quẽ enĩ moꝛtuũ vidit: reſurrecturũ non credidit. cum tñ hoc ꝓmiſerit ip̃e. Deniq; nõ quie uit oculus vſqʒ dñ ſatiatꝰ eſt viſus. quo/ niã nõ erat ↄſolatio fidei nec dei rata pꝛo⸗ miſſio. Hõne celũ ⁊ terra: ⁊ qͥcqͥd om̃ino carnis oculꝰ attingere poteſt: añ habent trãſire ⁊ perire. qᷓ; iota vnñ aut vnꝰ aper ex om̃ib que locutꝰ eſt deꝰ. Et tñ ceſſauit a fletu in viſu oculi: que noluit ↄſolari ĩ vᷣ bo dñi:pluris habẽs experimentũq; fidẽ Zt experimentũ fallax. Wittit à ad certi oꝛem fidei cognitionẽ. q̃ vtiq; appzehen ⸗ dit qð ſenſus neſcit. experimẽtũ nõ inueit PFoli metãgerelinqͥt)hoc eſt · diſſueſce hu ic ſeducibili ſenſui.innitere vᷣboꝛ fidei aſ⸗ ſueſce. fides neſcia falli.fides ĩuiſibilia cõ ehendẽs:ſenſus penuriã nõ ſentit. De⸗ niq; tranſgredit᷑ fines etiã rõnis humãe· nature vſum experiẽtie terminos. Quid interrogas oculũ ad qð non ſufficit: Et manus qᷓd exploꝛare conat᷑ qð ſup ipſam eſt. Winꝰ eſt qͥcqd ille vel illa renunciet. Sane fides ꝓnunciet de me.q̃ maieſtate nihil minuat. Diſce id hr̃e certiꝰ.id tutiꝰ ſequi qð illa ſuaſerit.noli metãgere. non ⸗ dũ enim aſcẽdi ad patrẽ meũ. Quaſi pᷣo vũ iam aſcẽderit:tunc tãgi ab ea velit aut poſſit. Etvtiq; poterit:ſ affectu nõ ma⸗ nu.voto nõ oculo.fidenõ ſenſib. Quid cn melaitymodo tãgere queris: que ſenſu vorꝑis gliam eſtimas reſurrectõis. Non recoꝛdaris quomõ tꝑe adhucmee moꝛta licatis trãſfigurati ad hoꝛã moꝛituri coꝛ⸗ poꝛis gliam:oculi diſcipuloꝛuʒ ſuſtinere nequinerũt · Adhuc qͥdẽtuis ſenſibo gero moꝛẽ:foꝛmã ingerẽdo ſeruilẽ. quã decon ſuetudine recognoſcas. Leteꝝ mirabilis facta eſt gloꝛia mea exte:ↄfoꝛtata eſt ⁊ nõ poteris ad eã. Differ ð iudiciũ.ſuſpende Iniazʒ.⁊ tãte reidiffinitionẽ necredas ſen⸗ ſui fidei reſeruato. Illadigniꝰ.illa diffini N et certiꝰ q̃ pleniꝰ cõpꝛchẽdet. Deniq; cõ⸗ pꝛehẽdit ilo ſuo myſtico acꝓfundo ſinu ———— d te vitã. ſummã gloie queſit longitudo. latimdo · ſublimitas· et ꝓfundũ. Vð oculꝰ nõ vidit. nec auris au diuit.nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit.illa in ſe q̃ſi quodã in volucro clauſum poꝛtat bᷣuatq; ſignatũ. Illa igit᷑ digneme tãget quepa⸗ tr ↄfedentẽ ſuſcipiet. nõ iam i pumili ha⸗ bituß in celeſti carne ip̃a · ſʒ altera ſpecie Quiqᷓ defoꝛmem vis tãgere? Expecta vt foꝛmoſum tãgas · Nã qui defoꝛmis mo⸗ do:tũc foꝛmoſus · Defoꝛmis tactui · vᷣfoꝛ mis aſpectui. Defoꝛmis deniq; defoꝛmi tibi que ſenſiby płꝰ inheres fidei minus · Eſtofoꝛmoſa:⁊ tãge me. Eſto fideł⁊ foꝛ moſa es. Voꝛmoſa foꝛmoſum ⁊ dignius tãges ⁊ feliciꝰ. Tãges manu fidei. deſide rij digito. deuotõis amplexu. Tãges ocu lo mentis. At nũqhd adhuc nigꝝ: Abſit. Dilectus tuꝰ cãdidus ⁊ rubicundꝰ. Foꝛ moſus plane quẽ circũdant floꝛes roſarũ ⁊lilia ↄualliũ.; ẽ.martyꝝ virginũc; cho ri. Et qui mediꝰ reſideo · vtriq; non diſſi⸗ deo choꝛo. vgoĩ martyr · Duõ deniq; cã⸗ diditnõ cõgruo virginũ choꝛis. virgo v inis filiꝰ.virginis ſpõſus? Quõ non ro eis martyꝝ cauſis.vᷣtus fructꝰ et foꝛma martyx? Talẽ talis taliterq; tange et dic. Dilectꝰ meus candidꝰ⁊ rubicũdus:ele⸗ ctus ex milib. Milia miliũ cũ dilecto. et decies centena milia circa dilectũ.⁊nemo ad dilectũ. Nñ tibiverendũ erit ne foꝛteĩ quẽpiã de multitudine erroꝛe incidas q̃⸗ rends quẽ diligis? Non ꝓꝛſus ambiges quẽ nã eligas · facile occurret electus emi libus cũctis inſignioꝛ. diceſ. Iſte foꝛmo fus in ſtola ſua· gradiens in multitudine foꝛtitudinis ſue. Nõð in pelle nigra que actenꝰ ſane ingerẽda fuit oculis ꝑſequen tiũ.vtotemnerẽtoccidendũ.aut etiã ami coꝝ: vt recoðſcerẽt rediuiuũ. Non(inqᷓ;) iam in pelle occurret nigra. ſed in veſteal ba · ſpecioſus foꝛina nõ modo p̃ filijs ho minũ · ſed etiã pꝛe vultib angeloꝝ · Duid me vis tãgere in humili habitu. ßᷣuili foꝛ ma.ſpecie ↄtemptibili: Tãge celeſti deco rum ſpecie.gloꝛia⁊ honoꝛe coꝛonatũ. di⸗ uina quidẽ maieſtate tremendũ.ſed inge⸗ nitaſerenitate grarũ ac placidum. Inter hec aduertẽda pmdẽtia ſpõſe ⁊pfunditaſ ſermonũ eius.q̃ub figura pelliũ Salo⸗ monis.ſcʒ in carne rimata eſt deũ.ĩ moꝛ⸗ ⁊honoꝛis inter op⸗ odeniq; hitu crucifixi pꝛobꝛia.⁊ ſubi „ * 5 — quippe qm̃ et ſibi ip̃e e sandoꝛẽ innocẽtie. ſplendoꝛẽq; vᷣtutũ.ſi⸗ cut ille vtiq; pelles cũ eſſent nigre atq; de ſpecte. pᷣcioſa ⁊ pᷣcandida pᷣdiuitis regis in ſe oꝛnamẽta ſeruabãt. Werito nigredi nem nõ ↄtẽnit in pellib. decoꝛẽ qͥ ſub pel libv eſt aduertẽs. Et ideo qͥdã illã cõtem ⸗ pſerũt. qꝛ hũc mime cognouerũt. Si enĩ cognouiſſent nũq; dñm glie crucifixiſſẽt Fõ cognouit Merodes.⁊ idcirco deſpe⸗ rit. Hõ cognouit ſynagoga.qᷓ nigredine; illi paſſionis ⁊ infirmitatꝭ impꝛoperans alios(ait)ſaluos fecit:ſeip̃m nõ poteſt ſal uum facere.xpᷣs rex iſrael deſcẽdat decru ce⁊ credimꝰ ei. Sʒ cognouit latro ð cru ce licet in cruce qͥ ⁊ innocẽtie puritatẽ con feſſus ẽ. Hic aũt(inquiẽs) qͥd malefẽcit: Et gliam regie maieſtat ſimubẽꝓteſtat? Memẽto mei dicẽs dũ veneris in regnũ tuũ. Tognouit Cẽturio.qͥ filium deicla⸗ mat. Cognoſcit ecckia.q̃ ⁊ emulat᷑ nigre ⸗ dinẽvt ðᷣcoꝛẽ ꝑticipet. Tõ ↄfundit᷑ nigra videri.nigra dici:vt dicat dilecto. Opp⸗ bꝛia expꝛobꝛãtiũ tibiceciderũt ſuper me. At ſane nigra inſtar pelliũ Salomonis koꝛis ſcʒ ⁊ nõ intꝰ: Heq; eni intꝰ nigredi nẽ noſter Salomon habet. Deniq; ñ ait ſicut Salomõ ß ſicut pelles ſalomonis. ꝙ in ſupficie tiñ ſit veri nigredo pacifici. Peccati nigredo intꝰ eſt.⁊ pᷣus interioꝛa culpa cõmaculat qᷓ; ad oculos ꝓdeat. De niq; de coꝛde exeũt cogitatões male.fur⸗ ta. homicidia. adulteria. blaſphemie. et h ſunt que coinqnant hoĩem. ſʒ abſit vt ſa⸗ lomonẽ WMinime ꝓꝛſus apudveꝝ pacifi cũ iſtiuſmodi inq namẽta reperies Opoꝛ tet nãq; eſſe ſine peccato eũ qͥ tollit pecca⸗ ta mũdi.qͥ ad recõciliandos peccatoꝛes. inuẽtus idoneꝰ iure ſibi nomẽ vẽdicetſa lomoniſ. Sz eſt nigredo affligktis penitẽ tie:cũ aſſumit᷑ lamẽtatio ꝓ delictis. Mãc foꝛtaſſis nõ abhoꝛreat inme Salomon ſi ſpõte induã mihi ꝓ pctĩs meis · qͥa coꝛ ↄtritũ⁊ humiliatũ de nõ deſpiciet. Eſt ⁊ afficiẽtis cõpaſſionis ſi afflictoꝰdoleaſ ⁊ fraternũ te decoloꝛet incõmodum. He hãt ꝓfecto reijciendã putat ñ pacificus. quipt nobis dignãter induit qͥ peccata nf̃a tulit in coꝛꝑe ſuo ſu⸗ per lignũ. Eſt ⁊ ꝑſecutiõis.q̃ etiã ʒ ſum⸗ mo oꝛnamẽto habet̃ ſiquidẽ ſuſcipiat᷑ ꝓ iuſticia ⁊ vᷣitate. Vñ eſt illud. Ibãt gau ⸗ dẽtes diſcipulia cõſpectu ↄcilij: quoniaʒ digni habiti ſunt ꝓ noĩe Jeſu ↄtumelias pati. Deniq; beati qͥ ꝑſecutiõem patiunt᷑ ꝓpter iuſticiã Hac potiſſimũ gliari eccle ſiam arbitroꝛ. hãc libẽtius imitari deꝑel⸗ lib ſpõſi. Deniq; ⁊ habʒ in ꝓmiſſiõe. Si me ꝑſecuti ſunt⁊ vos ꝑſequent᷑. Undeet J addit ſpõſa. Holite me ↄſiderare ꝙ fuſca ſim. qꝛ decoloꝛauit me ſol. B eſt. nolite me notare quaſi defoꝛmẽ. qꝛ cernitis ꝓingru ente ꝑſecutiõe minꝰ floꝛentẽ.minꝰßᷣm glo riam ſeculi coloꝛatã. Quid expꝛobꝛat ni gredinẽ: quã feruoꝛ ꝑſecutõis nõ ↄuerſa⸗ tionis pudoꝛ ĩuexit: el ſolẽ dicit ʒelum iuſticie quo accẽdi ⁊ accingit᷑ aduerſus malignãtes. dicẽs deo. Zelꝰdomꝰ tue co ⸗ medit me. Et illud. Tabeſcere me fecit ze lus meꝰ. qꝛ obliti ſunt verba tua inimici mei. Illud quoq;. Defectio tenuit me:ꝓ peccatoꝛib derelinquẽtitv legẽ tuã: Iteʒ. Nõne qui oderũt te dñe oderã: ⁊ ſuꝑ ini⸗ micas tuos tabeſcebã? Etiã illud ſapien tis caute obſeruat. Filieſait)tibi ſunt.no⸗ li oſtẽdere letũ vultũ ad ip̃as.vt ſcʒ remiſ⸗ ſis ⁊ molliby ⁊ fugitãtibo diſciplinaʒ:non candoꝛẽ ſerenitatj ſʒ obſcuꝝ ſeueritatꝭ ex⸗ hibeat. Uel decoloꝛaria ſole:eſt igneſcere charitate fraterna.flere cũ flẽtib.cũ infir⸗ mantib infirmari.vꝛiad ſcãdalaſingto⸗ rum. Uł ſic. Sol inſticie decoloꝛauit me chꝛiſtꝰ cuiꝰ amoꝛe langueo. Lãguoꝛ iſte coloꝛis quedã exterminatio eſt ⁊ defectꝰ deſiderio aĩe. Vñꝛ dicit. Memoꝛ fui dei ? delectus ſum ⁊ exercitatꝰ ſum:⁊ defecit ſpũs meꝰ. Ergo inſtar vꝛẽtis ſolis deſide rj ardoꝛ ꝑegrinantẽ ĩ coꝛꝑe decoloꝛat dñũ vuitui giie inhiantẽ impatiẽtẽ faẽ repul⸗ ſu:⁊ excruciat amantẽ dilatio. Quis nr̃m ita ſancto amoꝛe ardet vt deſiderio viden dixpᷣm omnẽ coloꝛẽ p̃ſentis glie leticieq; faſtidiat ⁊ deponat:iila ei ꝓphetica voce 2teſtãs.⁊ diẽ hoĩs nõ deſideraui:tu ſcis Itẽ cũ ſancto Dauid. Rennuit cõſolari aĩa mea.id eſt pᷣſentiũ bonoꝝ inanileticia deſpicit coloꝛari. Vel certe. Decoloꝛauit me ſol. ſui nimiꝝ cõparatõe ſplẽdoꝛis:ↄfi appꝛopiãs illi:ex eo me obſcurã dep̃hen ⸗ do· nigrã inuenio.fedã deſpicio. Leteruʒ alias qᷓdẽ foꝛmoſa ſum. qͥd fuſcam dicitj. ſoliꝰ ſolis pulcritudini ſuccũbentem. At ſenſui pᷣoꝛi vident᷑ magis aſſentireea que ſequunt᷑. Adijciẽs ſiquideʒ. Vilij matris mee pugnanerũtʒ me ꝑſecutõeʒ paſſam 8 dictꝰ in ſecula Amen. Bermo ſeeſſe apte ſignificat. Sʒ hinc aliud vᷣmo nis pᷣncipiũ oꝛdicmur · qm̃ ſufficere hac vice pñt q̃ accepimꝰ de glia ſpõſi eccieſie dñint̃i Ihu xpᷣi dono ipſiꝰqͥ eſt deꝰ bene Sermo · xit „ lü mris mee t pugnauerũt 5 me. Annas ⁊ ca yphas ⁊ iudas ſcarioth filij f⸗ nagoge fuerũt.⁊ hĩ eccłiam eq̃ ſynago⸗ ge filiã in ipᷣo exoꝛtu ip̃ꝰ acerbiſſime pu⸗ gnaueꝛũt.ſuſpendẽtes in ligno collectoꝛẽ ipſiꝰieſum. Jã tũc ſiquidẽ deꝰimpleuitꝑ eos qð olim pᷣſignauerat ꝑꝓpham dicẽs Percutiã paſtoꝛem ⁊ diſpergẽt᷑oues. Et foꝛtaſſis illꝰvox illa ẽ in cãtico Eʒechie. Pꝛeciſa eſt velut a texẽte vita mea. dũ ad· huc oꝛdirer ſuccidit me · De his ergoatq; alijs qͥ de illa gẽte chꝛiſtiano noĩ ↄtradi⸗ xiſſe ſciunt᷑. puta dictũ a ſpõſa. Filijm̃iſ mee pugnauerũt ↄtra me. Et pulcre fili⸗ os matris ſue.nõ aũt ⁊ pr̃is ſui illos vo ⸗ cat:qui nõ habebãt patrẽ deũ. ſʒ ex patre abolo erãt · homicide vtic ſicut et ille homicida erat ab initio. Pꝛopterea nõ di cit frẽs mei: ß filij inqͥtym̃is mee pugna nerũtↄtra me · Alioqͥn ſi nõ iſta diſtingue ret. videret᷑ etiã apłs Paułꝰ cõpꝛehenſus in his de qb ↄquerit᷑.ꝙ ⁊ ip̃e aliqñ ꝑſecu tus ſit eccłiaʒ dei. Sʒ miſcðᷣiam ↄſecutꝰ eſt qꝛ ignoꝛãs hoc fet᷑ manẽs in incredu⸗ litate.⁊ appꝛobauit deñ ſe hĩe ꝑr̃em.frẽm eccłlie tã ex patre qᷓ; ex matre eſſe. ¶ Sʒ at · tẽde quõ noĩatim filios mr̃is ſue.⁊ ſolos incuſat. quaſi ſoli ĩ culpa ſint. Quãta ab exteris paſſa eſt. iuxta illud apudꝓpham Sepe expugnauerũt mea iuuẽtute mea ⁊ ſup̃ doꝛſum meũ fabꝛicauerũt pctõꝛes⸗ Quid ð ſingularit filios mr̃is tuecauſa⸗ ris:qᷓ te mime ignoꝛas ⁊ exalijs atq; alijs natiõibo ſepiſſime impugnatã · ad mẽſaʒ diuitis vocatꝰ. Diligẽterinqͥtycõſidera qᷓ tibi apponunt᷑. Vrẽs:ad mẽſam ſalomo⸗ nis ſedemꝰ· uis ditioꝛ ſalomone NHon de terrenis dico diuitijs.qᷓ;qᷓ; ⁊ ip̃is Sa lomon abũdaret. Sʒ intuemi ptẽmen ſam:quõ ſupnis eſt referta delicijs. Spi ritualia ſunt ⁊ diuĩa q̃ nob in ea apponũt Diligẽter ð(inqͥtycõſidera q̃ tibi apponũ tur. ſciẽs qʒ talia te opoꝛtet pᷣparare. Ego vtiq; qð in me eſtdiligẽter attendo · id mi pi apponii his vbis ſpõſern ad meã ꝓe⸗ ſus doctrinã cautelãq; reſpicere· ꝙ ita ex. noĩe ac ſola exbᷣmit᷑ ꝑſecutio adomeſtici ⁊tacent᷑ tot ⁊ tã grauia q̃ vbiq; terraꝝ ni⸗ pilominꝰ ex oĩt natiõe qᷓ ſub celo eſtabi fidelib ab hereticis ⁊ ſciſmaticis ꝑtuliſſe cognoſcit.· Houi ſponſe pꝛudẽtiã nec pu taucrim caſu hec ilã aut qſi imemoꝛẽ pꝛe teriſſe. Sʒꝓfecto id expᷣſſius plãgit qð ⁊ ſentit differentiꝰ. qðᷣq; vigilãtius nob ca nendũ exiſtimat. Duidnã; Walũ vti⸗ q;ʒ inteſtinũ atq;domeſticũ. Hoc tibi ma nifeſte deuãgelio oꝛe ipſiꝰ ſaluatoꝛis expꝛi mit᷑: cuʒ dicit. Et inimici hoĩs domeſtici cð. Hoc?⁊ in ꝓpha. Homo(inòtpacis mek qͥ edebat panes meos:magnificauit ſuꝑ me ſupplãtatõem· Itẽ· qm̃ ſi inimicꝰ mo malediriſſet mihi:ſuſtinuiſſem vtiq; Etſi is qͥ oderat meſuꝑ me magna locu⸗ tus fuiſſet:abſcõdiſſem me foꝛſitan ab eo Tu po homo vnanimis dux meꝰ⁊ notꝰ meꝰꝛqͥ ſimul mecũ dulces capiebas ciboſ eſt. qð a te parioꝛ ↄuina ⁊ contubernali meo:id moleſtiſentio:fero egriꝰ. Scitis hec qᷓrimonia cuꝰ:⁊ de q̃ ſit Agnoſciteð ⁊ſpõſam codẽ de filijs mñis ſue ↄqueren tẽ uffectu. qm̃ in eodẽ ſpũ cũ ait· Nilij ma tris mee pugnauerũt me. Vñ ⁊ alibilo quit᷑. Emici mei ⁊ ꝓximimei aduerſũ me appꝛopinq̃uerũt⁊ ſteterũt. Võge queſo a nobis facite ſꝑ h̊ tã abominale ⁊ deteſta bile nfalũ vos qͥ exꝑti eſtis ⁊ q̃;tidie expe⸗ riminiqᷓ; bonũ ſit ⁊ qᷓ iocundũ habirare frẽs in vnũ.ſi tñ in vnũ ⁊ nð ĩ ſcãdalum. Zlioqͥn nec iocũdũ plane nec bonuʒ: ſed peſſimũ ac moleſtiſſimũ. Ve aũt homini illi ꝑ quẽ vnitatꝭ vinculũ iocũdũ turbat᷑. pꝛofecto poꝛtabit qͥcũq; eſt ille. Zñ mihi ↄtingat moꝛi qᷓ; audire ĩ vobis quẽpiã iuſte clamitãtẽ. Filij matris mee pugnauerũt ʒ me · Nõnepſenti ↄgregati onis tãqᷓ; vniꝰ mr̃is filij om̃es vos eſtis: ſinguli aiterutrũ frẽs. Duid ðᷓa foꝛis vof ↄturbare aut cõtriſtari poſſit:ſi intus bñ eſtis:⁊ fraterna pace gaudeti? Peniq; qͥs vobis nocere poteritiinqͥtji boni emula toꝛes fneritis: Duãobꝛẽ emulamĩ charii mata melioꝛa. vt bonos vos ꝓbeti emu⸗ latoꝛes. Thariſma ꝑoptimũ charitas eſt Plane incõparabile qð noue ſpõſeceleſtꝭ ſpõſus totiẽs inculcare curabat.nũc qͥdẽ dicẽs. In k cognoſcẽt om̃es qꝛ meieſtis ——— — ₰„ — e it io XXIX diſcipuli ſidilectionẽ habueritis ad inui⸗ cem:nũc pᷣo. Mandatũ nouũ do vobis vt diligatis inutcẽ.⁊ hoc eſt pᷣceptũ mei vt diligatis inuicẽ. itẽc oꝛãs vnñ eos fo reſicut ip̃e ⁊ patervnũ ſunt. Et videſi nõ ipᷣe Paulꝰ qͥ te ad chariſmata melioꝛa in⸗ uitat inter cetera charitatẽ in ſummo po⸗ nit. ſiue cũ fide ⁊ ſpedicit eã eſſe maioꝛem ⁊ ſuꝑeminentẽ ſciẽtie. ſiue cũ enumeratis plurib aut mirabilib ſuꝑne ge donis · tandẽ ad ſupercellentioꝛẽ viã nos mittit Maud aliã ꝓfecto illã q; charitatẽ diffini ens.· Deniq; qdnã huic cõparãdũ putẽ⸗ que ipip̃fert᷑ martyrio ac fidei tranſferẽti mõtes. Hoci a vobis ſit pax. ⁊ om̃e qð extrinſecꝰ mina rri videt᷑ nõ terret· qꝛ nõ nocet. Vã ecõtra rio qͥcqͥd foꝛis blandiri apparet nulla eſt pfecto ↄſolatio:ſi intus qð abſit ſeminari um diſcoꝛdie germinauerit. Pꝛoinde dile ctiſſimi pacẽ habete ad vos:⁊ nolite lede⸗ re inuicẽ. Nõ facto.nõ verbo·nõ ſigno q̃⸗ licũq;.⁊ ne qͥs foꝛte exacerbatꝰ⁊ pᷣockupa tus a puſillanimitate ſpũs ⁊ tẽpeſtate de⸗ um interpellare cogat᷑ aduerſus eos qͥ ſe leſerĩt aut ↄtriſtauerint. ⁊ ꝓꝛumpe in ver⸗ bum graue cõtingat.filij matris meepu⸗ gnauerũt ↄtra me. Sic enĩ peccãtes ĩ fra trem:in chꝛiſtũ peccaretꝭ qͥ ait Quodvni ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis. Pec cauendũ a grauioꝛib tiñ offenſis. ð bi gp̃a.ab aꝑto conuicio ſeu maledicto. a clandeſtino quoq; ⁊ venenato ſuſurrio. Fõſinqᷓ;ſuffiẽ os cuſtodireab his? his ſimilibus:cauẽda ſunt ⁊ lenia. Si tamẽ leue debeat dici qpcũq; in frẽm pᷣſumpſe ris volũtate ledẽdi.cũ hoc ſolo ſi iraſcer illi. dinini reꝰ iudicij tenearis · Merito qͥ dem. Vã qð tu leue putas.⁊ oh leuius pᷣcipitas:plerũq; aliꝰ aliteraccipit.tanqᷓ; homo vidẽs in facie ⁊ ᷣm faciẽ iudicans paratꝰ feſtucã trabẽ ſuſpicari⁊ ſcintillam putare foꝛnacẽ. Nõ enieſt oĩum chgritas illa que om̃ia credit. Pꝛoni ſũt aũt ſenſus hoĩs ⁊ cogitatões ad malũ potius ſuſpi⸗ candũ qᷓ; ad bonũ credendũ.pᷣſertim vbi diſciplina ſilẽtij nec te qͥ in cauſa es excu ⸗ ſare ꝑmittit: nec illũ vulnꝰ ſuſpitõis ape⸗ rire qð patit᷑ vt curet᷑. Ita vꝛit᷑ ille:⁊ moꝛi tur clauſo ⁊ letali vulnere:intra ſemetim „ ſitus:nil alius ſilẽs verſare in mẽte poſſit git eſt qð dico. Pax vobis emẽs:dum toÿꝰ in ira ⁊ diſceptatiõe po mſtiniuriã quã accepit. Hõ poteſt oꝛare. nõ poteſt legere.nõ ſanctũ aut ſpiritale ali quid meditari. Et ita itercepto vitali ſwi ritu dñ ſuis deſtituta alimentis vadit ad moꝛtẽ aĩa.ꝓ qua xpᷣs moꝛtuꝰeſt. qdtu in⸗ terim queſo animi habes? Quid oꝛõ tua aut opꝰ qpcũq; interim feceris ſapit tibi ↄtra:quẽ nimiꝝ xp̃s anxie clamat de pe⸗ ctoꝛe fratris tui quẽ ↄtriſtaſti.filꝰſinqui- ens)matris mee pugnat ↄtra me.⁊ qͥ ſimt mecũ dulces capiebat cibos repleuit me amaritudine. Do ſi dixeris illũ nõ tã gra⸗ uiter ꝓ tã leui cauſa debuiſſe turbari. Re ſpondeo. Duãto leuioꝛ eſt · tãtoate leuiꝰ potuit nõ cõmitti.qᷓ;qᷓ; neſcio quõ leuedi cas.vt iam dixi.qͥcquid ampliꝰeſt qᷓ; ira⸗ ſci.cũ vel ipᷣm obnoxium eſſe iudicio er vꝛe ipſi acceꝑis indicis. Quideni: Tu neleuediteris in quo offendit᷑ chꝛiſtꝰ.vñ ad deiiudiciũ ꝑtrahi habes · cũ hoꝛrẽdũ ſit incidere in man dei viuẽtis? Tu ergo accepta foꝛte iniuria.qð quidẽ interdum nõ accedere in his ↄuentib difficile ẽnõ ↄtinuo moꝛe ſecularꝭ obliqua referire fra⸗ trem reſpðſione feſtines:ſʒ neq; ſub ſpecie quaſi coꝛripiẽdi vᷣbo acuto ⁊ vꝛẽti trãfli⸗ gere audeas vllatenꝰanimãp qua chꝛiſt? affigi cruci dignatꝰeſt.nõ grũnire:qſi in⸗ crepando:nõ labijs muſſitare quaſi mur murãdo.nõ narẽ ↄtrahere aut cachinna⸗ re quaſi ſubſannqdo.nõ frontẽ rugare qᷓſi inuehẽdo aut cõminando: Sanecõmo tio tua ibi moꝛiat᷑ vbi oꝛit᷑.nec ꝑmittatur exire que moꝛtẽ poꝛtat ne perimat vt dice re poſſis ⁊ tu cũ ꝓpheta.turbgtus ſum? nõ ſum locutꝰ ¶ noſdã altiꝰ ĩtellexi ſen tire iſtud. quaſi dediabolo ⁊ angelis eius dictũ.qͥ cũ fuerint ⁊ ipi filij hieruſalẽ illi⸗ ᷓ ſurſum eſt mater nr̃a exquo lapſi ſũt:nõ ceſſant ſoꝛoꝛẽ ſuã eccliaʒ impugnare. Sʒ neq; ↄtendo ſi qͥs vſurpet. Hoc etiã ĩ bo nam ſignificatõem ᷣm ꝙ ſpũales qui ſũt in eccleſia aduerſus carnales frẽs ſuosdi micãt in gladio ſpũs. qð eſtverbũ ði.vul nerãtes eos ad ſalutẽ: atq; ad ſpiritualia iſtiuſmodi impugnatõiꝰ ꝓnehẽteſ. Uti nam coꝛripiat me iuſtꝰ in miſericoꝛdia et increpet me: pcutiens ⁊ ſanãs. occidens ⁊ vinificãs · quo audeã ⁊ ego dicere.viuo aũt iam nõ ego:viuit vero in mechꝛiſtus Eſtoinquitſentiẽs aduerſario tuo dũ es cum eo in via netradat te iudici.⁊ iu⸗ 6* dextoꝛtoꝛi. Bonns aduerſariꝰ:cui ſicon ſentiens ero.nõ crit vnde aut iudex meca lumniet: aut toꝛtoꝛ · Ego ꝓfecto ſi q̃s ve⸗ ſtruʒ aliqñ ꝓ huiuſmodi ↄtriſtaui nõ me penitet. Eontriſtatienĩ ſunt ad ſalutẽ. Et quidẽ neſcio id me feciſſe vnq; abſq; mea quoq; magna triſticia:ᷣm illud. Mulier cũ parit triſticiã habet. Sed abſit vt iaʒ meminerim pᷣſſure:tenẽꝰ fructum dolor? mei.dũ ꝑinde videã chriſtũ foꝛmatũ ĩ ſo ⸗ bole. Heſcio aũt quomõ etiã tenerꝰmihi aſtricti ſunt qui poſt increpatoꝛia? perĩ⸗ crepatoꝛia tandẽ ↄualuerũt de infirmita⸗ teqᷓ; qui foꝛtes ab initio ꝑꝓmanſerunt: nõ R idigẽtes iſtiumodi medicam̃to. Ergo ĩ hunc ſenſum poterit ecclia ſeu aĩa diligẽſ deũ:dicere.ꝙ decoloꝛauit eaʒ ſol.mittẽdo ſcʒ ⁊ armando de filijs matris eiꝰ. qui eaʒ ſalubꝛiter expugnarẽt.⁊ captiuã ducerẽt ad fidẽ amoꝛẽq; ipſiꝰ. multis vtiq; ↄfixã ſagittis illis de qͥby ſcriptuʒ eſt. Sagitte potentis acute. Et itẽ. Sagitte tue infixe ſunt mihi. I deoq; ſequit᷑.et ait. qim̃ non eſt ſanitas in carne mea.vt ᷣm aĩam ſani oꝛ ꝑinde foꝛtioꝛq; factus dicat. Spũs q́ Aem pꝛomptꝰ eſt:caro aũt infirma. Et cũ apoſtolo. Quãdo eni infirmoꝛ tũc potẽs ſum ⁊ foꝛtis. ides qꝛ carnis infirmitaſ robur ſpiritui augeat.⁊ ſubminiſtret vi⸗ res. Ita ecõ̃trario noueris carnis foꝛtitu dinẽ debilitatẽ ſpũs opari. Et quid mixꝝ ſihoſte debilitato:tu foꝛtioꝛ efficeri? Niſi foꝛte illã tibi in ſaniſſime ducas amicam que nõ ceſſat ↄcupiſcere aduerſus ſpũm. VUideq ſi nõ pꝛudẽter ſagittari ⁊ ĩpugna⸗ ri ſalubꝛiter poſtulat ſanctꝰ: cũ dicit ĩ oꝛa tione· Lonfigetimoꝛe tuo carnes meas. S Optima timoꝛ iſte ſagitta. qͥ ↄfigit ⁊ iter ficit carnis deſideria vt ſpiritꝰ ſaluus ſit. Sed ⁊ qͥ caſtigat coꝛpus ſuũ⁊ in ßᷣuitutẽ redigit.nõne is tibi videtur etiã manum Ztra ſe pugnãtis ip̃e iuuare? Eſt⁊ ſagitta ſermo dei viuꝰ⁊ efficax⁊ enetrabilioꝛ oĩ gladio ancipiti. De quo ſaluatoꝛ. Nõ ve⸗ nilinquit)pacẽ mittere ſß gladiũ. Eſt etiã ſagitta electa amoꝛ xp̃i.q Marie animaʒ nõ modo ↄfixit. ſʒ etiã ꝑtrãſiuit. vt nullã ĩ pectoꝛe virginali particulã vacuã amo rerelinqueret.; toto coꝛde. tota aĩa. tota virtute diligeret.⁊ etiã eſſet gratia plena. Vut certe ꝑptrãſiuit eam ⁊ veniret vſq; ad nos ⁊ de plenitudine illa om̃es accipere ⸗ 3 —— — mus ⁊ fieret mater charitatis· cuiꝰ pr̃ eſt charitas deꝰ. parturiẽs ⁊ in ſole ponẽs ta bernaculũ eius· vt ſcriptura impleretur: que dicit. Dedi te in lucẽ genti. vt ſis ſa⸗ lus mea vſqʒ ad extremũ terre. oceni impletũ eſt ꝑ Mariã. q̃ in carne viſibie edidit. quẽ inuiſibilẽ nec decarne nec cuʒ carne ſuſcepit. Etilla quidẽĩ tota ſe. gran de ⁊ ſuaue amoꝛis vulnꝰ accepit. ego vᷣo me felicẽ putauerim ſi ſumma ſaltẽ quaſi cuſpide huiꝰ gladij pungi interdũ meſen ſero.vt vł modico accepto amoꝛis vulne re. disat etiã anima mea. Vulnerata cha ritate ego ſum. Duis mihi tribuet in hũc modũ.non modo vulnerari ſßʒ expugnari om̃ino vſq; ad exterminationẽ coloꝛis et cgloꝛis illiꝰ qui militat aduerſus animaʒ Si expꝛobꝛauerint filij huiꝰſeculi illi aĩe que hmẽõieſt. dicẽtes. pallidã ⁊ ſine colo⸗ re eſſe.nõnetibi ↄgrue poſſe rñdere vide- bitur. Nolite meoſiderare ꝙ fuſca ſim.qꝛ decoloꝛauit me ſol? Et ſi ſe ad hoc memi⸗ neris ꝑueniſſeadhoꝛtatiõibꝰ ſeu increpa⸗ tionibo aliquoꝝ ſeruoꝝ dei emulantiũ eaʒ dei emulatiõe.nõne cõſequenter veraciter q; inferre poterit · qꝛ filij matris mee pu⸗ gnauerũtotra me? Erit ergo ſenſus(iupta quod dictũ eſt)vt eccleſia ſeu ſtudioſa que nis anima id loquat᷑nõ quaſigemẽs aut ↄquerens.ſ quaſi gaudẽs ⁊ gratias agẽf inſuper gloꝛiãs ꝙꝓ nomie? amoꝛerᷣ dignn ſit fuſca ſeu decoloꝛ eſſe ⁊ dici.atq; hocipſum aſcribat nõ ſue induſtrie. ſʒ gr̃e ⁊ miſericoꝛdie pᷣueniẽtis ſe ⁊ mittẽtꝭ ad ſe Ham quomõ crederet ſine pᷣdicãte: Quõ gůt pᷣdicarẽt niſi mitterent᷑? Nilios m̃is ſue contra ſe pugnaſſe memoꝛat nõ vt ira ta.ſed vt nõ ingrata. nde ⁊ ſequit᷑. Po⸗ ſuerunt me cuſtodẽ in vineis. Dð verbuʒ vtiq; ſi ſptialiter examinetur ·puto nilĩſe querimonie aut rancoꝛis habere videbit᷑ ſed magis fauoꝛabile aliqͥd redolere. Ve rum ad id cõtingendũ pꝛius ſanũ qᷓ; ma⸗ num apponere audeamꝰ ſocus enim ſan ctus eſt⁊ cõciliãdus eſt nobis ſolitis pᷣ⸗ cibus ⁊ conſultandꝰille ſpiritus. qui ſcru tatur alta dei.aut certe vnigenitus qui eſt in ſinu patris ſponſus eccleſie Ihs chꝛi⸗ ſtus dominꝰ noſter · qͥ eſt ſuper oĩia deꝰ? * benedictus in ſecula Amen · Sm —— 255 cſt. ph dor nob ſi — onlliſe vidcbit lere Ue qᷓ ma⸗ mimn olris d⸗ iſcn us 2. n cuſtodem ĩ vineis. QDui Tui ne illi oppugnatoꝛes quos ꝓ⸗ xime memoꝛaſti: Audite? in⸗ telligite ſi nõ ſe ab illisipis fatet᷑ iſtapmo tam. a quib ⁊ paſſam. Vec miꝝ tamen.ſi quidẽ fuerit cauſa pugnãdi.intẽtio corri⸗ gendi. Nã quis neſciat multos amicabi liter vtiliterq; multotiẽs oppugnatos.; Fꝛogatina.ſi quis diligentiꝰ curet aduer⸗ quoꝝ legit᷑ fuiſſe coꝛ vnũ ⁊ aĩ tere quantũ vbiq; ꝑ oꝛbẽ in hmõi vineaſ dilatauerit terminos ſuos a die illa qᷓ hie roſolimis a filijs matris ſue expugnataẽ ⁊turbata: vna cuʒ pꝛima illa ſua nouella bunbenſiuineoteheieun a vna · Et ipa eſt quaʒ modo fatet᷑ ſe minime cuſto ⸗ multos quotidie experimur in his impu gnationib pᷣlatoꝝ ad melioꝛa ꝓficere: ꝓ⸗ uchi ad altioꝛa. Ergo illud potiꝰↄemon⸗ ſtremꝰ ſi poſſumꝰ quẽadmodũ aduerſus ecckiam pugnatũ ſita filijs matris ſue et hoſtili animo ⁊ dãno vtili · Id eni iotun dius:cũ qui nocere intendũt:ꝓſunt ⁊ no⸗ lentes. Vtrũq; vᷣo ſenſum tenet ſuperioꝛ interp̃tatio. quoniãquidẽ nõ defuerunt⁊ qui bene ⁊ qui male emularent᷑ eã diuerſa intentiõe pugnãtes:ſed vtriq; ꝓfuerunt. Intĩ deniq; ſeꝓfeciſſe ex his q̃ ab emu ⸗ lis paſſa eſt gloꝛiat᷑: vt ꝓ vna vineaquaʒ ſibiabſtutiſſe viſe ſunt:ſuꝑ multas ſe gau deat ↄſtitutã. Moc mihi(inquit) pᷣſtitere pugnãdo ↄtra me ⁊ ↄtra vineã meaʒ:qui dicũt exinanite.exinanite vſq; ad funda⸗ mentũ in ea:vt vnã pluribꝰ cõmutarim · DPoc quippe eſt qð infert. vineã meã nõ cuſtodiui:tanqᷓ; cauſum ſubiungẽs vnð hoc illi ↄtigerit.vt nõ in vna iam: ß ĩplu ribus cnſtos poſita ſit. Et littera uideʒ ſic eſt. Sed ſi eã ſimpliciter ſequimur:cõ tenti eo ſ oloqð ſonare ĩ ſupficie illa vide⸗ tur putabimꝰnos legere in ſcriptura ſan⸗ cta de his vineis coꝛpoꝛeis ⁊ terrenis qs quotidie cernimꝰ de roꝛe celi ⁊ de pingu e dine terre accipe vinũ:in quo eſt luxuria. ⁊ſic nihil nõ dicodñi ſponſe pignũ:ß nec cuiuis ceteraꝝ ↄgruũ quid detã ſancta ⁊ diuia ſcriptura attuliſſe videbimur. Due enĩ cõuenientia ſpõſis⁊ cuſtodie vineaꝝ: Sed ⁊ ſi ↄuenire putet: vnde docebim?ꝰ fuiſſe aliquãdo eccliam iſtiuſmodi depu tatã officio? Hũquid ð vineis curaẽ ðᷣo diſſe.ſed nõ ad inſipientiã ſibi. Nec enim ita inde euulſa in pſecutione fuit: vt non alibi plantaret᷑:atq; alijs locaret᷑ agricoliſ qui reddãt fructꝰ eius tempib ſuis. Hõ pꝛoꝛſus. Nõ perijt:ſed migrauit etiã cre⸗ uit ⁊ dilatata eſt:tanqᷓ; cui benedixit dñs Deniq; leua oculos tuos ⁊ vide:ſi ñ ope⸗ ruit montes vmbꝛa eius:⁊ arbuſta eiꝰ ce⸗ dros dei.ſi nõ extendit palmites ſuos vf q; ad mare.⁊ vſq; ad flumẽ ꝓpagines eiꝰ Nec mixꝝ · dei eĩ edificatio eſt. dei agricul⸗ tura eſt. Ipſe fecũdat.ipᷣe ꝓpagat.ipſe pu tat ⁊purgat eãvt fructũ plus afferat. Dñ nempe ſua deſtitueret cura vel oꝑa quam plantauit dextera eius. Hõᷓ plane haben ⸗ Si aũt ſpirituali ſenſu vineas ecckias.id eſt.fideles interpᷣtamur populos:iuxtaꝓ phete ſenſum: dicẽtj. Vinea dñi ſabaoth domus iſrael eſt:incipiet foꝛtaſſis elucere nobis quomodo ſpõſe minime indignũ ſit fieri cuſtodẽ in vineis. Puto quidẽ ꝙ 2nõ parua inſuꝑ ⁊ in hocipſo apparebit da neglectui:ĩ qua apoſtoli palmites: do minus vitis.⁊pater eius agricola eſt. In fide plantata:in charitate mittit radicẽs. y defoſſa ſarculo diſcipline: ſtercoꝛata peni tentium lachꝛymis:rigata pᷣdicantiũ ver bis.⁊ ſic ſane exuberans vino.in quo ẽle⸗ ticia:ſed nõ luxuria:vino totiꝰ ſuauitatis nulliꝰ libidinis. Moc certe vinũ letificat coꝛ haminis. hoc cõſtat ⁊ angelos bibere cũ leticia. Deniq;ʒ gaudent in cõuerſione ⁊penitẽtia peccatoꝝ: ſalutẽ hominũ ſitiẽ tes.lachꝛyme penitentiũ vinũ eoꝝ.ꝙ ĩ il⸗ lis vite odoꝛ: ſapoꝛ gratie ſit. indulgentie guſtus.recõciliatõis iocunditas.ſaniias redeũtis innocẽtie.ſerenate ſuauitas con ſcientie. Ergo ex illa vna vinea quaʒ ſeue ꝑſecutionis viſa eſt deleuiſſe tẽpeſtas.q̃n te in vniuerſa terra ꝓpagata refloꝛuerunt ⁊ in his oĩby cuſtos poſita ſpõſa eſt.vt nõ ↄtriſte᷑ ꝙ pᷣmã vineã nõ cuſtodiuit. Cõ⸗ ſolare filia ſpon.ſicecitas ex ꝑte ↄtigit in iſrł: qͥd tu ꝑdis? Wirare myſteriũ et noli plãgere detrimẽtũ. Dilata ſinũ: ⁊ collige plenitudinẽ gentiuʒ. Dic ciuitatibꝰ iude. Vobis opoꝛtebatpᷣmũ loqͥ vᷣbũ dei. ſed qm̃ repuliſtis illud.⁊ indignos vos iudi caſtis eterne vite ecceↄuertimur ad gẽtes Moyſi ſane oblatũ eſt a deo:ſi pᷣuaricato rẽ populũ vellet dimittere.⁊ diuie expone 8 3 re vltioniim qᷓdẽ fieri poſſe in gentẽ ma gnã. ß ille rẽnuit. Quare: Ob nimiã ꝓfe⸗ cro dilcctõʒ q̃ illi foꝛtiter deuinciꝰpopulo tenebat᷑ ⁊ q̃ nõ reqhrebatq̃ ſuaſunt· ð ðᷣi ponoꝛẽ. ⁊ nõ qð ſibi vtile foꝛet. ſ qð mul tis. Et ille quidẽ ſic. Ego gůt ↄſilio ſecre⸗ tioꝛi puto ß̊ munꝰ diuiniꝰp ſui magnitu dine ſeruatũ ſpõſfe:vt ipᷣa potiꝰ⁊ nõ moy es mitteret᷑ in gentẽ magnã. Nõ eĩ opoꝛ tebat amicũ ſpõſi pᷣripere ſpõſe bñdictõʒ. ⁊ppterea nõ quidẽ moyſes ß noua ſpõſa cui dicit᷑. Ite in mũdũ vniuerſum: pᷣdica te euãgeliũ om̃i creature. Ipᷣalinqᷓ;pꝛoꝛ⸗ ſus miſſa eſt in gentẽ magnã. Nũ in ma⸗ ioꝛẽ potuit qᷓ; in vniuerſitatem? Etfacile vniuerſitas ceſſit poꝛtãti pacẽ.gr̃am offe renti. Sʒ non ſiẽ g̃a:ita⁊ lex. qᷓ; diſſimili vultu ad omnẽ ↄſcientiã ſe offerũt ſuaui/ tas hꝰ·⁊ illiꝰ auſteritas · Duis ſane ex eqᷓ reſpiciat ↄdẽnantẽ ⁊ ↄſolantẽ · repoſcentẽ ⁊ ignoſcentẽ. plectentẽ⁊ amplectẽtẽ? Nõ pari ꝓfecto acceptabit᷑ voto vmbꝛa ⁊ lux ira ⁊ pax.iudiciũ ⁊ miſcðia. figura ⁊ veri⸗ tas · virga ⁊ hereditas.frenuʒ ⁊ oſculum. Braues deniq; moyſi manteſtibo aaron vr. Braue leg iugũ teſtiby iðᷣis aplis· qͥ ßxſibi⁊ prib ĩpoꝛtabile clamitãt. Bra⸗ ue ⁊ vile pᷣmiũ.nã terra eſt in ꝓmiſſi one. Pꝛo hmõi nõ eſt moyſes miſſus ĩ gẽ tem magnã. Verũ tu m̃ ecckia:ꝓmiſſio⸗ nẽ habẽs vite q̃ nunc eſt ⁊ future:facile in duplici gp̃a obtines ab vniuerſig te reci pi.⁊ꝓpter ingũ ſuaue.⁊ ꝓpter regnũ ſub⸗ lime. Pulſa de ciuitate.ab vniuerſitate ex cipis:dũ ſic ꝓuocat qð pmittis.vt qð im ponis nõ terreat. Quid adhuc vnius vi⸗ nee plãgis damnũ:qð tãto tibi fenoꝛe cõ penſatum eſt? Pꝛo eo ꝙ fuiſti derelicta ⁊ odio habita ⁊ nõ fuit q ꝑ te trãſiret:ponã te(inqͥin ſupbiã ſeculoꝝ. gaudiũ ĩ gene rationẽ ⁊ generatõʒ.⁊ ſuges lac gentium: ⁊ mãmilla regũ lactaberis ·⁊ ſcies qa ego dñis ſaluãs te.⁊ redẽptoꝛ tuꝰ foꝛtis iacob Tali itaq; mõ dicit ſe ſpõſa poſitã cuſto⸗ dem ĩ vineis.⁊ qꝛvineã ſuã nõ cuſtodiuit Z Ego loci huꝰ occaſiõe meipᷣm repᷣhẽde⸗ refoleo ꝙ aiaꝝ ſuſceperim curã.qͥ meaʒ ñ ſufficerẽ cuſtodire.vineas aĩas interpᷣtãſ. Do ſi ꝓbas ⁊ tu hãc nr̃am iterpᷣtatõʒ · við etiã ↄſequẽter an recte qͥ;ʒ dicamꝰ fidẽ vi⸗ tem vᷣtutes palmites botrũ opꝰ. deuoti⸗ onẽ vinũ Sidẽ nec palmes abſq; vite Bermo nec vᷣtus ſine tiq e aliad eſt Sine fide ei impoſſibile ẽ placere deo · foꝛtaſſe ⁊ diſpli —— cere neceſſeerit. Deniq; om̃e qð nõ eſt ex fide:pctĩ eſt. Hoc à deſiderare opoꝛtuit illos q me poſuerũt cuſtodẽin vineis · ſi videlicet ꝓpꝛiã cuſtodiſſem. At quãto fẽ⸗ poꝛe inculta iacuit ⁊ deſerta:redacta ĩſoli tudinẽ? Pꝛoꝛſus defecerat vinũ ex ea tare factis p̃ ſterilitate fidei: vᷣtutũ palmitib. Erat fides ſʒ moꝛtua. Duõ enĩ non moꝛ⸗ tua ſine oꝑity:Et id qͥdẽ in ſeculari vita. Leteꝝ ↄnerſus ad dñm: meliuſcule cepi fatcoꝛ cuſtodire:nõ tñ put opoꝛtuit. Et qs nẽpe ad ß idoneꝰ? Hecſanctꝰꝓpha qͥ ait. Niſi dñs cuſtodierit ciuitateʒ ·frnſtra vigilatqͥ cuſtodit eã. Duãtisetiã tũc me⸗ mini me patere inßdijs illiꝰqͥ ſagittatĩ oc cultis ĩmaculatũ? Quãtum nob o vinea mea furtiuis ſubꝛeptũ eſt machinamẽtis eo ipᷣo tpequo vigilãtꝰ intẽdere cepimꝰ cure⁊ cuſtodie ñe: Quot ⁊ qᷓles pioꝝ bo bros opeꝝ aut pꝛefocauit ira: aut tulit ia⸗ ctãtia. aut fedauit inanis glia Quãta ab illecebꝛa gule. qᷓ̃nta ab accidie ſpũ · quãta a puſillanimitate ſpũs ⁊ tẽpeſtate ſuſtinu imꝰ Sic erã: ⁊ nihilominꝰ tñ poſuerũt me cuſtodẽ in vineis.nõ ↄſiderãtes qdð mea ego facerẽ vł feciſſem nec audientes arguẽtẽ mg̃m acdicentẽ. Si qͥs domui ſue pᷣeſſe neſcit:quõ ecckie dei diligẽtiã ha bebit: Miroꝛ audaciã plurimoꝝ qᷓs vi⸗ demꝰde ſuis vineis nõ colligete niſi ſpi⸗ nas ⁊ tribulos:vineis iñ dñicis etiã ſein gerere nõ vereri. Fures ſũt⁊ latroncs.nõ cuſtodes neq; cultoꝛes. Hoc ilł. Ve autẽ mihi etiã nũc a ꝑiculo vinee mee.ĩimo ma gis nũc qũ plurib intẽtꝰꝛminꝰ circa vnã diligẽs minꝰq; ſollicitꝰ fieri cogoꝛ. NHec ſepẽcircũdare.nec toꝛcular fodere ĩ ea licʒ Beu deſtructa ẽ maceria eiꝰ ⁊ vindemiãt eã om̃s qͥ pᷣtergrediũt᷑ viã. Patz expoſita triſticie iracũdie atq; ĩpatientie ꝑuia · De moliunt᷑ eã ſedule q̃dã vulpecule inſtãti⸗ um neceſſitatũ. Irrũpũt vndiq; anxieta tes·ſuſpitões.ſolicitudies. Turbe diſcoꝛ dantiũ cauſaꝝ. moleſtie rara hoꝛa deſunt Hõ eſtꝓhibẽdi facultas. nõ copia deci⸗ nãdi.ſʒ nec oꝛãdi ſpaciũ. Quo imbre la⸗ crimaꝝ ꝑfundere ſufficiã ſterilitatẽ aĩme mee. vinee mee volui dicere ſʒ de pſalmo ſic incidit ꝓpt᷑ vluʒ. ⁊ ſenſus idẽ eſt. Nec piget erroꝛis q admontt ſilituuiniſ quia —— —— —.——————————— ———————————————— — ei iit 8, ſi otö iſoli re o⸗ ra tioc in m bo tia⸗ aAb uita ſtin erüt 00 r i v* ſpi⸗ ſein n e mowa cavni . He eicai indemiät ʒerpolut puu· de einſtu⸗ Fancici rdediſco nadount opuded oinbrel litn n ßdepſi icct. K woi — nõ de vinea ſermo eſt. ſde aia Ergo aia cogitet:cũ vinea legit᷑. Siquidẽ ſub huiꝰ ſpecie⁊ noie illiꝰ ſterilitas deploꝛa Qui⸗ bus ð lachꝛymis rigabo ſterilitateʒ vinee mee Oiñes palmites eiꝰ aruerũtpᷣ ĩopia Jacẽt ſine fructu· eo ꝙ nõ habeãt hũoꝛeʒ Jeſu bone qͥs faſciculos ſarmẽtoꝝ ex eis in tuo qͥtidie ſacrificio. vſtioↄtriti coꝛdis meiteteſte abſumit? Sit obſecro ſacrifi ciũ tibiſpũs ↄtribulasꝰ:coꝛ ↄtritũ ⁊ hũi⸗ T liatũ deꝰ ne deſpicias. Et ego qͥdẽ ſicꝓĩ⸗ pfecto meo traho ad me capłm pꝛeſens · Perfectꝰ aũt oĩs erit qͥ alias dicerèpote⸗ rit.vineã meã nõ cuſtodiui.illo videlicet ſenſu qͥ ſaluatoꝛ loquit᷑ in euãgelio. Duip diderit aĩam ſuã ꝓpter me:inueniet eam. Idone plane⁊ dignꝰ qͥ ponat᷑ tuſtos in vineis. quẽ ꝓpꝛiecura vinee a cõmiſſarũ diligẽtia ⁊ ſollicitudine non ipedit aut re tardat. Dñ nõ querit q̃ ſua ſunt neq; qð ſi bi vtileeſt ß qð multi. Pꝛopterea ſane pe tro cura iſta credita eſt in tã multj vineis que erãtde circũciſione. qꝛ hõ paraꝰ erat ⁊in carcerẽ ⁊ in moꝛtẽ ire:vſq; adeo ſue vi nee.i.ſue aĩe nõ detinebat᷑ amoꝛe:qͥ minuſ cure intẽderet creditaꝝ. Werito ⁊ Paulo inter gẽtes tã ingẽs ſiua credita eſt vine⸗ arũ qꝙ ⁊ ip̃e in ſue cuſtodia vinee minime curioſus ĩuẽtꝰ ſit.ita vt ñ ſolũ alligari · ñ ⁊ moꝛi in hierłm ꝑatꝰfueritppter nomẽ do mini Ihn xp̃i. Heniq; nihil hoꝝ vęreoꝛi quit. nec facio aĩam meã pᷣcioſioꝛẽq; me. Optimꝰ eſtimatoꝛ reꝝ:qͥ hil ſuoꝝ ſibi pᷣfe rendũ exiſtimet. qᷓ; multi ſaluti ꝓpꝛie mo dicã viliſſimãq; pecuniã pᷣtulerũt. paulꝰ nec aĩam. Nõ(inqͥtjfacio eãpᷣcioſioꝛemqᷓ; me. Ergo differẽtiaʒ facis interte ⁊ aĩam tuã. ꝛudẽter qͥdẽ tu tibi pluris es qᷓ; qͥd uis tuũ. Sʒ quõ nõ tua aĩaty Arbitroꝛ ꝙ qꝛ Paułꝰ iã tũc in ſpũ ambularet:⁊ mẽ te cõſentiret legi dei. qm̃ bona eſt. idcirco pãc ipᷣam mẽtẽ ſuã tanqᷓ; bᷣncipale ac ſupᷣ mũ quiddã ſui: dignũ duxerit ſuimet po tius qᷓ; ſue cuinſpiã rei noie deſignare re⸗ liquũ ðᷣo q ↄſtat nature eſſe inferioꝛis ⁊ inferioꝛi ꝑinde vilioꝛic eſſentiequod eſt coꝛpꝰ) inherere:nõ mõ officio viuificãdi ac ſenſificãdi.ſʒ ⁊ fouẽdi nutriendiq; deſi derio. hoc(inqᷓ;) ſenſualeatq; carnale ap⸗ pellatiõe ſui hõ ſpũalis indignũ iudicãs inter ſua magis cẽſuit deputandũ qᷓ; ſeꝑ⸗ ſonaliter expᷣmendũ ꝑ illud. Cũ me dico inquit.excellentiꝰqð in meeſt inq̃⁊ ſtop gr̃am dei.id eſt. mentẽ rationẽq; intellige. Tũ loquoꝛ. aĩam meã. ð inferꝰaccipe qðõ — carni animãde vides accõmodatũ.etiã ⁊ iunctũ in ↄcupiſcẽtia. Id mefuiſſe qͥdeʒ ß iã nõ eſſe agnoſco. qꝛnõ ßᷣm carnem ad puc ambulo.ʒ ᷣm ſpm̃. Vino egoꝛ iã nõ ego.viuit vᷣo in me chꝛiſtꝰ· Scðm mẽtẽ ego. ſᷣm carnẽ nõ ego · Duideniſi carnali ter etiã nũc aĩa ↄcupiſcit. Jã nõ ego ope roꝛ jlud:ß qð habitat in me peccãtũ · It ideo nõ me qͥdẽ ſʒ tñ meũ direrim quodi me carnaliter ſapit. aiam. Reuera eni aie poꝛtio eſt carnalis affectis ei ⁊ vita quã adminiſtrat coꝛꝑi- Bãch aĩam ſuã Paubꝰ ſpernebat ſe pa ratus ꝓdño nõ ſolũ alligari. ſʒ moꝛi ihie ruſalẽ.⁊ ſic pdere aĩam ſuã: iuxta ↄſilium dñi. Tu qᷓʒ ñiꝓpꝛiã deſeras volũtatem · ſi coꝛꝑis voiuptatib pfecte renũcies: ſi car nem mã crucifigas cũ vicũs ⁊ ↄcnpiſcẽ⸗ tijs.ſʒ ⁊ moꝛtifices mẽbꝛa tua q̃ ſunt ſuꝑ terrã. ꝓbabis te pauli imitatoꝛẽ. qͥ nõ faci gs aĩam tuã pᷣcioſioꝛẽ teip̃o· ꝓbabis⁊ pi diſcipuiũ etiã illã ꝑdẽdo ſalubꝛiter. Etq́ dem pꝛudẽtiꝰ eã pdis vtcuſtodias · qᷓ ch ſtodis vt ꝑdas. Nã qͥ voluerit aĩam ſuaʒ ſaluã facere:ꝓdet eã.¶ Quid hic vos dici tis obſeruatoꝛes ciboꝝ:moꝝ neglectoꝛeſ⸗ Bypocras ⁊ ſequaces eðꝰ docent aĩas ſal nas facere in ß mũdo.chꝛiſtꝰ⁊ eðꝰdiſcipu li ꝑdere. Duẽ nã vos eduobꝰ ſequi magi ſtrũ eligit:Zit manifeſtũ ſe faẽ qͥ ſicdiſpu tat. hoc oculiſ. capiti.⁊ illud pectoꝛi vel ſtomacho nocet. ꝛofecto vnuſquiſcʒqð aſuo mgfo didicit. in medið ꝓfert. Hũ in euãgelio legiſti has differẽtias ·aut ip phetis. aut in lis apłoꝝ Caro? ſanguiſ ꝓ certo reuelauit tibi hãc ſapĩam · nõ ſpi⸗ ritus pr̃is. Eſt enĩ carnis hec ſapia. Sʒ; audi qͥd de ipᷣa ñi medici ſentiãt. Sapl⸗ entiaſinquiũtycarnis moꝛs eſt. Itẽ. Sa⸗ piẽtia carnis inimicaẽ deo · Rũ hypocra tis ſeu galieni ſnĩiam:aut certeð ſcola epi curi debui ꝓponere vobis? Chꝛiſti ſum diſcipulꝰ: xpi diſcipul loquoꝛ. Ego ſi pe⸗ regrinum dogma induxero:ipe peccaui. Epicurꝰ atq; hypocras coꝛpis alter vo⸗ luptatũ. alter bonã habitudinẽ pᷣfert.me⸗ us magiſter vtriuſq; rei temptũ pᷣdicat Zinime in coꝛpe vitã quã ſummo ſtudio iſte vñ ſuſtẽtet: ille vñ ⁊ delectet inquirit 8 4 idq; nõ aliud qᷓ; ipam Bermo atq; inquirere docet:ſaluatoꝛ monet? per E dere. Duid enim tibi aliud ð chꝛiſti audi toꝛio fonuit cũ paulo ante clamatũ eſt.q amat animã ſuã:perdet eam. Perdet eaʒ dixit:ſiue ponendo vt martyr.ſiue affligẽ do vt penitens. Duãq; genus martyrijẽ: ſpiritu facta carnis moꝛtificare: illo nimi rum quo mẽbꝛa cedunt᷑ ferro. hoꝛroꝛe qͥ⸗ dem mitius: ſed diuturnitate moleſtius. Vides ne hac ſententia magiſtri meicar nis ſapientiã cõdemnari ꝑ quaʒvtrim; aut in luxũ voluptatis diffluitur:aut ip̃a qc; bona valitudo coꝛꝑis vltra qᷓ; opoꝛ⸗ tet appetit᷑. Deniq; ꝙ vera ſapiẽtia in vo luptates nõ effiuat: audiſti ꝓfecto a ſapiẽ te ·ne inueniri quidẽ hanc ĩ terra ſuauiter viuentiũ. Que añt inuenit dicit. Supꝑ ſa lutem ⁊ omnẽpulcritudinẽ dilexi ſapien⸗ tiam. Si ſuꝑ ſalutẽ⁊ pulcritudinẽ.q̃nto mag ſuꝑvoluptatẽ ⁊ turpitudinẽ. Quid vero ꝓdeſt tempare a voluptatib inue ⸗ ſtigandis diuerſitatib cõplexionũ:cibo⸗ rumq; varietatib exquirẽdis.qᷓtidianaʒ expendere curã. Legumina(inquit)ven ⸗ toſa ſunt.caſeus ſtomachũ grauat.lacca piti nocet.potũ aque nõ ſuſtinet pectus. caules nutriũt melancoliã. coleraʒ poꝛri accendũt. piſces de ſtagno aut de lntoſa aqua:mee penitꝰ cõplexioni nõ cõgruũt. Quale eſt hoc vt in totis fluuijs· agriſ.oꝛ tis. cellarijs ve reꝑiri vix poſſit qð come⸗ das? Puta te queſo monachũ eſſe nõ me dicum.nec de cõplexione indicandũ. ſed de ꝓfeſſione. Parce obſecro pꝛimũ qͥdem quieti tue.parce deinde laboꝛi miniſtran ⸗ tium. parce grauamini domꝰ.parce ↄſci⸗ entie. Lõſciẽtie dico nõ tue:ſed alteriꝰ.il⸗ lus videlicetqui ꝓpe ſedens:⁊ edens qð ſibi apponit᷑:ð tuo ſing nlari ieiunio mur murat. Scandalo quippe eſt ei: aut tua odioſa ſuperſtitio:aut duricia.quaʒ foꝛte putat illiꝰ qui tibi habet ꝓuidere. Scan daliʒatur(inqᷓ;)in tua ſingularitate frater iudicãs te ſuꝑſtitioſum tanqᷓ; ſupflua qᷓ⸗ ren tẽ:aut certe me dur cauſans qui non ꝑquirã victui tuo neceſſaria. Vruſtra ſibi quidã blandiunt᷑de exemplo Pauli hoꝛ tantis diſcipulũ nõ bibere aquã.ſed mo⸗ dico vti vino ꝓpter ſtomachũ ⁊ frequẽteſ ſuas infirmitates. Dui attẽdere debẽt.pᷣ⸗ mum quidẽ apoſtolũ minime ſibijpſi rẽ iſtiuſmodi ſuadere. ſed nec diſcipuiuʒ cq̃ ——— erpoſcere ſibi. Deinde nõ mõacho hoeĩ⸗ timari:ſʒ epiſcopo. cuꝰ vita tenere adhuc ⁊ naſcenti ecclie ꝑneceſſaria eſſet. Thimo theus hic erat. Va mihi hic alterũ Thi⸗ motheñũ. ⁊ ego cibo eum ſi vis etiã auro ⁊ poto balſamo. Leteꝝ tu tibimctipi diſpẽ ſas:miſerẽs tui. Suſpecta eſt mihi fate⸗ oꝛ tua ipſꝰ in te diſpenſatio.⁊ vereoꝛ tibi illudi ſub tegimine ⁊ nomie diſcretionis a carnis pꝛudẽtia. Id te ſaltẽ volo admo nitum eſſe vt ſi tibiita auctoꝛitas apoſto li placetde bibendo vino:modico: quod ille agiunxit nõ pᷣtermittas. Et de hoc ſa⸗ tis. Sed reuertamur ad ſpõſam ⁊ diſca⸗ mus ab ea:vineas ꝓpꝛias ſe vtiliter ñ cu⸗ ſtodire:pᷣſertim nos qui videmur deputa ti cuſtodire:pᷣſertim nos qui videmur de⸗ putati cuſtodes in vineis ſponſi eccleſie Jeſu chꝛiſti dñi noſtri.qͥ ẽ ſuꝑ om̃iade benedictus in ſecula Amen · Sermo · xxxi. Pdica michi quẽ diligit anima mea. vbi pa ſcaſ vbi cubes ĩ meridie. Stu dioſis mentibꝰ verbuz ſponſus frequent᷑ apparet. ⁊ non ſub vna ſpecie. Quid ita? Pꝛofecto quoniã nõdum videt᷑ ſicuti eſt Nempe illa viſio ſtat: qꝛ foꝛma ſtat q̃ tũc videt᷑. Eſt enĩ nec vllã capit ex eo quod ẽ fuit el erit vmutationẽ. Tolle nempe fuit ⁊ erit?vñ iã trãſmutatio aut viciſſiudis obumbꝛatio?t qͥcqͥd veniẽs ex eo qð fu it nõ ceſſat tẽdere in id qð erit.tranſitũ ſa ne habet ꝑ eſt:ſʒ om̃ino nõ eſt. Nã quõ ẽ qð nũq; in eodẽ ſtatu ꝑmanet: Solůpin de vᷣeeſt qð necz fuit pᷣcidit᷑:nec ab erit ex pungitur.ſ; ſolũ atq; ĩexpugnabile rema net ei eſt.⁊ manetqð eſt. Nec fuit ſane tol lit illi eſſe db eterno. nec erit eſſe in eternus ac ꝑ h ſibi vẽdicat veꝝ eſſe.i.increabile.in terminabile. iuariabile. ũ igit᷑ipᷣeq ſicẽ Immo qͥ nõ ſic aut ſic ẽ videtur ſicutiẽ. ſtat vt dixi illa viſio.qꝛ nulla eã ĩterpolat viciſſitudo. Et tůc ille de euãgelio vnꝰ oĩ bus qͥ ſic vidẽt denariꝰ reddit᷑ in vna ſpe cie q̃ offert᷑. Nã ⁊ qð apparet vt ĩuariabi- leĩ ſe eſt. ita ĩnariabilit᷑ intuẽtiby pᷣſto eſt.⁊ qhh apparz: nil videre deſiderabilꝰ volũt nil poſſunt delectabiliꝰ. Qñ ð illa vł faſti diet auiditas vl ſe ſubtrahet ſuauitas. vl fraudabit veritas. vel deficiet eternitas? —,——————— — 2 in Thi, unor ifae⸗ tibi onis imo oſto uod dcſa⸗ iſu⸗ ſch⸗ pun arde⸗ ceſe ade bipa uent in jelt üc de ſuit dis bfu ic ſa t obpin deruc ierem tſanetol noem reabile ih hehſce xſicutle · ipolat iovw oi nvnaſpe tinariadi⸗ opſtoet ulb wot zülayl fiſi mins Do ſiin eternũ extendit᷑ vidẽdi copia pa riter ⁊ voluntas:quõ non plena felicitas: Jil quippe autdeeſt iã ſemꝑ videntibus aut ſupeſt ſempꝑ volẽtiby · At talis viſio nõ eſt vite pᷣſentis · ſ in nouiſſimis reſeruat᷑. pis dũtaxat quidicere poſſunt. Scimꝰ qꝛ cũ apparuerit:ſimiles eierimꝰ· q vide bimus eñ ſicuti eſt. Et nũc quidẽ apparʒ quib vult. ſed ſicuti vult. nõ ſicutiẽ. Nõ ſapiens.nõ ſanctꝰ.nõ ꝓpheta videre illuʒ ſicuti eſt poteſt. aut potuit in coꝛꝑeßᷣ moꝛ tali.poteritaũt in immoꝛtali:qͥ dignꝰha⸗ bebitur. Itaq; videbit᷑ ⁊ hic.ſed ſis videt ip̃i:⁊ nõ ſicuti eſt. Naʒ neq; hoc luminare magnũ(ſolẽ loquoꝛ iſtũ quẽ quotidie vi⸗ des vidiſti tĩ aliquõdo ſicuti eſt.ſed km̃ ſicut iliuminat. verbi cauſa· aerẽ monteʒ. parietẽ. QOuod nec ium quidẽ aliquate⸗ nus poſſes ſi nõ aliqua ex ꝑte ip̃m lumen coꝛpis tui ſui ingenira ſerenitate⁊ ꝑſpi cuitate celeſti lumini ſile eſſet. Nõ deniq; alteꝝ mẽbꝝ coꝛpoꝛis.capax eſt lumiĩs ob muſtã vtiq; diſſimilitudinẽ. Sʒ nec ipſe oculus cũ turbaiꝰfuerit luminiꝓpinqua bit nimirũ ob amiſſaʒ ſimilitudinẽ. Qui ergo turbatꝰ nullatenꝰ ſerenũ ſolẽ videt ꝓ prer diſſimilitudinẽ ſerenꝰ aliquatenꝰ vi det ypter nõnullã ſimilitudinẽ. Pꝛofecto ſi pariꝓꝛſus puritate vigeret:videret om nino inoffenſa acie eũ ſicutieſt ꝓpter om⸗ nimodã ſimilitudinẽ. ita ⁊ ſolẽ iuſticie il⸗ lum qͥ illuminat omnẽ hominẽ veſiẽtem in hůc mundũ:videre in b mũdo ſicut il⸗ luminat illuminatꝰ poteſt tãqᷓ; iã in aliq̃ ſimilis.ſicutieſt: om̃ino nõ põt tãqᷓ; non dũ pfecte ſimilis. Pꝛopterea dicit. Acce⸗ dite ad eũ ⁊ illuminamini:⁊ facies veſtre nõ ↄfundent᷑. Ita ſane:ß ſi qᷓ;tũ ſat eſt il⸗ luminamur: vt reuelata facie ſpeculantes głam dei:ĩ eandẽ imaginẽ trãſfoꝛmemur declaritate ĩ claritatẽ tãqᷓ; a dñi ſpũ. Er⸗ go accedẽdũ ad eũ.nõ irruẽdũ. ne irreue⸗ rens ſcrutatoꝛ maieſtatꝭ oppꝛimat᷑a glia Nec locis ſane accedẽdũ.ſ claritatibus. ipſiſq; nõ coꝛpoꝛeis: ß ſpiritalibo tanqᷓ; a dñi ſpũ. Adñi plane⁊ nõ ant̃eo · qᷓ;uis in nr̃o. Dui itaq; clarioꝛ.ille ꝓpinquioꝛ.eſſe aũt clariſſimũ ꝑueniſſe ẽ. Poꝛro iã pñti⸗ bus nõ gliudẽ videre ſicutiẽ qᷓ; eſſe ſicuti eſt.⁊ aliq̃ diſſimilitudine nõ ↄfundi. Sʒ id tũc dixi. Interim vo tãta hec foꝛmaꝝ yarietas atq; numeroſitas ſpẽꝝ in rebus cõditis. qᷣd niſi quidã ſunt radij deitatis monſtrãtes quidẽ quia ve ſit a quo ſunt: nõ tamẽ quid ſit ꝓꝛſus diffiniẽtes. Itaq; de ip̃o vides:ſed nõ ipᷣm · Cum gũt deeo quẽ nõ vides:cetera vides ·ſcis indubitã ter exiſtere quẽ opoꝛtet inqͥrere. vtinqren tem nõ fraudet gratia. negligentẽ ignoꝛã⸗ tia nõ excuſet. Verũ hoc genus videndi cõmune. Inꝓmptu eni el iuxta apoſto⸗ lum om̃i vtẽti ratione.ĩiuſibiliadei per ea que facta ſunt intellecta cõſpicere. Alius pꝓculdubio ille modus. quo quondã pf̃i⸗ bus crebꝛa illa atq; ambitioſa diuine pꝛe ſentie familiaritas dignanter induita eſt. q; nec ip̃is ſicuti eſt ſed ſicut dignataẽ. Nec vno om̃ib modoꝛ ſed vtait apoſto⸗ lus. Muitifarie multiſq; modis.cũ ipſe in ſe ſit vnus dicẽte ipſo ad irael · dñs de us tuus:deꝰ vnꝰ eſt. Ethec demõſtratio nõ quidẽ cõmunis. ſ tamẽ foꝛis facta eſt nimirũ exhibita ꝑ imagines extrinſccꝰap parẽtes ſeu voces ſonãtes. Sed eſt dini⸗ na inſpectio eo differẽtioꝛ ab his q interi oꝛ. cũ ꝑ ſeipſum dignat᷑ inuiſere deꝰ aiam querentẽſe.q̃ tñ ad querẽdũ toto ſe deſide rio ⁊ amoꝛe deuouit. Et h ſignũ iſtiumò diaduẽtus eiꝰ ſiẽ ab eo qͥ exꝑiꝰ eſt edoce⸗ in circuitu eꝰinimicos eiꝰ. Dpoꝛtet nãq vt ſancti deſiderij ardoꝛ pᷣueniat faciẽ ei ad oẽm aĩam:ad quã eſt ip̃e võturꝰ qͥ om nẽↄſumat rubiginẽ vicioꝝ.⁊ ſic pᷣparz lo cũ dño. Et tũc ſcit aĩa qm̃ iuxta eſt dñs. cũ ſe ſenſerit illo igne ſuccenſam.⁊ dixerit cũppha. De excelſo miſit ignẽ ĩoſſibo me is ⁊ erudiuit me. Et illud. Loncaluit co meũ intra me.⁊ in meditatõne mea exar⸗ deſcet ignis. Tali anime ſuſpirãti frequẽ ter. immo ſine intermiſſione oꝛanti ⁊ affli ctanti ſe pᷣ deſiderio.cũ interdũ deſideratꝰ illeqͥ ita q̃rit᷑· miſeratꝰ occurrit. puto illið pꝛopꝛia experiẽtia cõuenire.vt dicat cum fancto Mieremia. Bonꝰ es dñe ſperanti bus in te. anime querenti te. Sed et ange lus eius qui vnus eſtde ſodalibus ſpon ſi in hoc ipſum deputatus miniſter pꝛofe cto ⁊ arbiter ſecrete mutueq; ſalutationis is inqᷓ; angelꝰ quomodo tripudiat. quo⸗ modo colletatur ⁊ cõdelectatur.⁊ conuer ſus ad dñm dic̃. Br̃as ago tibi dñe maie ſtat.qꝛ ðᷣſideriũ coꝛdiſeiꝰtribuiſtiei.⁊vo lũtate labioꝝerꝰ ñ fraudaſti eã.ip̃eẽqͥĩoĩ 8 1 ——————— Bermo loco ſedulus quidam ped iſſequus aĩne nõ ceſſat ſollicitare eã. ⁊ aſſiduis ſuggeſti oniby monere dicẽs. Delectare in dñoꝛet dabit tibi petitiões coꝛdis tui. Et rurſuʒ Expecta dñm ⁊ cuſtodi viã ei· Itẽ. Si moꝛã fecerit expecta eũ.qꝛ veniẽs veniet? nõ tardabit. ddñm aũt. Sic ceruꝰ(in qͥt)deſiderat ad fontes aq̃x. ita deſiderat aia iſta ad tedeꝰ· Deſiderauit te ĩ nocte:ß ⁊ ſpũs tuꝰ in pᷣcoꝛdijs eiꝰde mane vigila nit ad te. Et itexꝝ. Tota die expãdit ad te manꝰ ſuas.dimitte illã qꝛ clamat poſt te. Cöuertere aliquãtulũ ⁊ depᷣcabil eſto ſu per eã. Reſpice de celo ⁊ vide ⁊ viſita deſo iatã fidelis paranimphꝰ:qͥ mutui amor ↄſcius.ſʒ nõ inuidꝰ:nõ ſuã querit:ſed dñi gr̃am. Diſcurrit mediꝰ inter dilectũ ⁊ di⸗ ſectã.vota offerẽs.referẽs dona. Excitat? iſtã:placat illũ. Interdũ qͥ;ʒ licet raro repᷣ⸗ ſentet eos parit ſibi:ſiue hãc rapiens.ſiue illũ adducens. Si quidẽ domeſtic eſt⁊ notꝰ in palacio.nec veret᷑ repulſam ⁊ qᷓti⸗ k die videt faciẽ pr̃is. Uide aũt tu nequid nos in hacðbi animeq; cõmixtiõe coꝛpo 6 ſeu imaginatoꝛiũ ſentire exiſtimeſ. Id oqͥmur qð apłls dicit. qm̃ qͥ adheret deo: vnus ſpũs eſt. Exceſſuʒ pure mẽtis ĩ de⸗ um.ſiue dei piũ deſcẽſum in aĩam: noſtriſ qjbpoſſumꝰ expmimꝰ vᷣbis:ſpũalibo ſpi ritualia comparãtes. Itaq; in ſpũ fit iſta Ziũctio.qꝛ ſpũs eſt deꝰ.⁊ ↄcupiſcit deco⸗ rem aie illiꝰ quã foꝛte aduertit in ſpũ am⸗ bulantẽ:⁊ curã carnis nõ ꝑficientẽ in de ⸗ ſiderio pᷣſertim ſi ſui amoꝛe flagrantẽ con ſpexerit Hõ ð ſic affecta ⁊ ſic dilecta ↄten ta erit om̃ino vł illa q̃ multis ꝑ ea q̃ facta ſunt. vel illa q̃ paucis:ꝑ viſa⁊ ſomnia.fa⸗ cta eſt manifeſtatio ſpõſi.niſi ⁊ ſpecialipᷣ⸗ rogatiua intimis illuz affectiby atq; ipſis medullis coꝛdis celitꝰ illapſum ſuſcipiat habeatq; pꝛeſto quẽ deſiderat. nõ figura⸗ tum ſʒ infuſum.nõ apparentẽ ß afficien⸗ tem.nec dubiũ qn eo iocundioꝛẽ:qͥ intus nð foꝛis. Verbũ nempe eſt nõ ſonãs ſed penetrãs. nõ loquax ſʒ efficax. non obſtre pens auribyꝛſʒ affectitv blandiẽs · Vacieſ eſt nõ foꝛmata ſʒ foꝛmãs.nð perſtringẽs oculos coꝛpoꝛis.ſʒ faciẽ coꝛdis letificãs F̃ta quippe amoꝛis munere: non coloꝛe. Hõ tamen adhuc illuʒ dixerim apparere ſicuti eſt.qᷓ;uis nõ omnino aliud hoc mo do exhibeatqᷓ; quod eſt. Neq; enĩ vel ſic ———— continue pꝛeſto erit. qᷓuis deuotiſſimis mentib: ſed nec vnifoꝛmiter omnibus. Opoꝛtet nãq; ꝓ varijs anime deſiderijs dinine guſtũ pᷣſentie variari. ⁊ infuſum ſa poꝛem ſuꝑne dulcedinis diuerſa appetẽ⸗ tis animialiter atqʒ aliter oblectarepala⸗ tum. Deniq; aduertiſti in hoc amatoꝛio carmine quotiẽs mutauerit vultũ·⁊ in ta multitudine dulcedinis ſue coꝛam dile cta dignatꝰ ſit tranſfoꝛmari.⁊ quomodo nũc quidẽ inſtar verecundi ſponſi:ſancte anime ſecretos petat amplexꝰ.⁊ oſcuł de⸗ lectetir. nunc vero in oleo ⁊ vnguẽtis me dicum echibere appareat.nimiruz ꝓpter teneras ⁊ infirmas aĩmas.iſtiuſmodi ad huc indigentes fomẽtis ⁊ medicamẽtis. vnde ⁊ delicato adoleſcentularũ nomine deſignãtur. Si muſſitet quis.audiet qͥa non eſt opꝰ ſanis medicus.ſed male habẽ tibus. Hũc rurſum quaſi viatoꝛ quiſpiã itinerantib ſpõſe ſimul atqʒ adoleſcentu⸗ lis ſeſe aſſocians:iocundiſſimis cõfabu⸗ lationibus ſuis:a laboꝛe vie oẽm releuat comitatũ.ita vt eo diſcedente loquamur. Nonne coꝛ noſtrũ ardens erat in nob de Jeſu dů loqueretur nobis in via? Facun M dus comes qui in ſermonũ ⁊ moꝝ ſuaui tate ſuoꝝ:tanq; in quadã ſuaue olẽtia ſpi rantiumvnguentoꝝ poſt ſe currere faciat vniuerſos. Undeꝛ dicũt in odoꝛe vnguẽ toꝛum tuoꝝ curremus. Itẽ · aliquãdo oc currens quaſi pᷣdiues aliquis paterfami⸗ lias qui in domo ſua abundet panibh:im mo tanqᷓ; rex magnificus ⁊ potens: qui ſponſe pauperis videatur puſillanimita⸗ tem erigere:pꝛonocare cupiditatẽ:demõ⸗ ſtrans illi omnia deſiderabilia gloꝛie ſue. diuitias toꝛculariũ ac pꝛomptuario?um· oꝛtoꝛum ⁊agroꝛũ copias.demum etiam introducens eam in ipſa ſecreta cubiculi. Nimirum confidit in ea coꝛ viri ſui.⁊ nõ eſt er omnibus quod ab illa exiſtimet ab ſcondendũ: quam redemit inopem: pꝛo⸗ bauit fidelem.amplexatur amabileʒ. At⸗ qʒ; ita non ceſſat ſiue hoc ſiue illo modo in terno ingiter apparere conſpectui queren tium ſe. vt ſermo impleatur quem dixit. Ecce ego vobiſcum ſum vſq; ad cõſum⸗ mationem ſeculi. Et in his omnibus ſu⸗ auis ⁊ mitis ⁊ multe miſericoꝛdie. Nam oſculis quidem affectuoſum ⁊ blandum ĩoleo q̃t⁊ ĩpigmẽtꝭ atq; vnguẽti clem̃tẽ⁊ 6 6 min is 6 nſa etẽ ala⸗ tio n ile do te de me pler iad vl affluentẽ viſceril pietatis ⁊ cõpaſſionis N Poꝛro in via hilarẽ affabilẽ plenũ gratie ⁊ ſolatij. in oñſione vᷣo diuitiaꝝ ac poſſeſ ſionũ munificũ ſe ac largũꝓ regia libera⸗ litate remuneratoꝛẽ demõſtrat. Ita ꝑom nẽ huꝰ carminis tertũ reperies verbum ſſtiufmodi ſilitudinib adumbꝛari. Un⸗ de ego puto id ſignificatũ apudꝓphetaʒ vbi ait. Spiritus ante faciẽ noſtrã chꝛi⸗ ſtus dñs:in vmbꝛa eiꝰ vinemus inter gẽ tes. ꝙ ſcʒ videamꝰ nũcꝑſpeculũ ⁊ in eni⸗ gmate:⁊ necdũ facie ad faciẽ. At iſtud ſa⸗ ne donec viuimꝰ inter gẽtes. Nã inter an gelos aliter: quãdo iam indifferẽti ömni no felicitate cũ ip̃is videbimus eũ⁊ nos ſicuti eſt.hoc eſt. in foꝛma dei⁊ nõ in vm bꝛa. Duõ nãq; apud veteres quideʒ vm⸗ „.„ am figurãq; dicimus extitiſſe.nob au⸗ tem ꝑ gr̃ani chꝛiſti in carne pſentis:iᷣam ꝑ ſeilluſcere veritatẽ. ita nos quoq; reſpe⸗ ctu futuri ſeculi in quadã interim verita⸗ tis vmbꝛa viuere nõ negabit:niſi qui nõ acquieſcit apoſtolo dicẽti. ex parte cogno ſcimus.⁊ ex partepphetamꝰ.Et illð· Nõ grxbitroꝛ me cõpꝛehẽdiſſe. Ouõ enĩ nõ eſt diſtinctio eiꝰ quiꝑ fidẽ ambulat.⁊ illius qui ꝑ ſpeciẽ: Ergo inſtꝰ er fide viuit: bea tus exultat in ſpecie. Et ideo ſanctus ho⸗ mo viuit interim in vmbꝛa chꝛiſti.ſctũs angelꝰ in ſplendoꝛe vultꝰ gloꝛie gloꝛiatur Et bona fidei vmbꝛa: que lucẽ temperat oculo caligãti.⁊ oculũ pᷣparat luci. Scri prũ eſt eni. Vide mundãs coꝛda eoꝝ · Fi des itaq; lucem non extinguit ß cuſtodit Quicqͥd ſane eſt illud qð videtan elus. poc mihi vmbꝛa fidei ſeruat. fideli ſinure poſitũ:in tꝑe reuelandũ. An non expedit tenere vel inuolutũ qð nuduʒ non capis. O Deniq; ⁊ mater dñi viuebat in vmbꝛa fi⸗ dei:cui dictũ eſt. ⁊ beata q̃ credidiſti. Ha huit ⁊ de xp̃i coꝛꝑe vmbꝛã q̃ audiuit.⁊ vᷣ⸗ xus altiſſimi obumbꝛabit tibi. Nec enim vilis vmbꝛa q̃ de virtute altiſſimi foꝛma⸗ tur. Et vere virꝰ in carne xp̃i.q̃ vᷣgini ob umbꝛauit. vt qð impoſſibile erat moꝛtali femine obiectu tñ inuolucri viuifici coꝛ⸗ poꝛis ferret pᷣſentiã maieſtatis. ⁊ lucẽ ſu⸗ ſtineret inacceſſibilẽ. Virtꝰ plane. in qua oĩs ↄtraria foꝛtitudo debellata eſt. Et vᷣ⸗ tus ⁊ vmbꝛa fugãs demones tutãs ho⸗ mines. Aut certe vᷣ vegetãs. vmbꝛa re⸗ figeris· Uiuimpindein vmbꝛachtult ꝑfidꝰ ambulamꝰ⁊ carne ipᷣpaſcimu vviuamꝰ. Caro eni xp̃i vere eſt cib. Et vide ne ꝓpterea etiã nüc deſcribat᷑ h loco apparens tãq; in ſcemate paſtoꝛali. vbiil lum ſponſa quaſi vnũ quempiã de paſto⸗ ribus videt᷑ alloq̃ dicens. Indica mihi⸗ vbi paſcas. vbicubes in meridie Vonꝰ paſtoꝛ qͥ aĩam ſuã dat ꝓ ouibo ſuis. Nĩiam ꝓ illis carnẽ illis. Illã in pᷣciũ.iſtã ĩcibũ Res mira. ipe paſtoꝛ. iðe paſcua eſt. ißere demptio. Ueꝝ ßᷣmo in longũ ꝑgit · qnia; locus amplꝰeſt⁊ grandia ↄtinẽs:⁊ nõ ex plicabit᷑ paucis · arq; hac neceſſitate vide tur mihi iã rumpendꝰ potiꝰ qᷓ; finiẽdus. Opoꝛtet aũtvt qm̃ materia pẽdet.memo ria vigilet. quatinꝰvbi pauſatũ:inde mor relumat᷑? ꝑtractet᷑put dñs dabit Jeſus xpᷣs ſponſus eccleſie qͥ eſt ſuper om̃ia der benedictus in ſecula Amen · Sermoxxxij. Pdica michi x vbipaſcas. vbi cubes in meri die. Hic ſumꝰ: hic ꝓgredimur Sed anteqᷓ; tractari incipiat viſio iſta et allocutio:recapitulãdũ hꝛeuiter arbitroꝛ. de alijs viſionib q̃ pᷣceſſerũt. quõ noõ ap tari ſpiritaliter poſſint ꝓ votis ⁊ meritis ſinguloꝝ: vt appᷣhenſis illis ſitũ h datus fueritfacilioꝛ ⁊ in huiꝰ diſcuſſione dluce⸗ at intellectꝰ. Veꝝ id difficilimũ. Nã et ſi illa vᷣba qᷓby ibe viſiões ſeu ſilitudines de ſcribũt᷑ſonare coꝛpa atqʒ coꝛꝑea videãt: ſũtqᷓ̃ nob miſtrant᷑ in his. ac ꝑ ð in ſpũ qᷓʒ cauſas ⁊ rões eaꝝ opꝑtet inqͥri „ — * 6 1 Etqs idoneꝰ iueſtigare ⁊ ↄpᷣhẽderetam mltos aieaffectꝰ ꝓfectuſq;: qͥby hec deß̃⸗ ſentia ſpõſi tã młtifoꝛmis gra diſpenſat? Tñ ſi intremꝰad nos:⁊ ſpũſſanctus inlu mine ſuo dignet᷑ oñdere nob qð oꝑe ſuo nõ dedignat᷑ natꝰ aſſidue actitare in nob. puto nõ omĩno nos i his ſine itellectu re⸗ mãſuros. Cõfido ei nõ accepiſſe nos ſpi ritũ hꝰ mũdi.ſʒ ſpm̃ qͥ exðo ẽvt ſciamꝰqᷓ a deo donata ſũt nob. Ergo ſicui nmcũ fancto ꝓpheta adherere deo bonum eſt ⁊ (vt loquar manifeſtiꝰ)ſi quis in nobis eſt ita deſiderij vir vt cupiat diſſoluiet cum chꝛiſto eſſe cupiat autẽ vehementer. ardẽ ter ſitiat. aſſiduemeditetur. Is pꝛofecto non ſecus qm in foꝛma ſponſi ſuſcipiet verbum in tempoꝛe viſitationis. Moꝛa n vidclicet qua ſe aſtringtintus quibuſqaʒ bꝛachijs ſapientie:atq; inde ſibi infundi ſenſerit ſancti ſuauitatẽ amoꝛis. Siqdeʒ deſideriũ coꝛdis ei tribuet᷑ ei. ⁊ ſiadhuc peregrinãti in coꝛpe. Ex partetñ idq; ad tempꝰ:⁊ tempꝰ modicũ. Nã cũ vigilijs⁊ obſecrationib ⁊ multo laboꝛe ⁊ imbꝛe la chꝛymaꝝ queſitꝰ affuerit: ſubito dñ tene ⸗ ri putat᷑ elabit᷑.⁊ rurſum lachꝛymãti⁊ in⸗ ſectanti occurrẽs cõpꝛehẽdi patit᷑.ſed mi nime teneri: dũ ſubito iteꝝ quaſie maniby euolat. Et ſi inſtiterit pᷣcib ⁊ fletiby deuo ⸗ ra anima:denuo reuertet᷑⁊ volũtate labi⸗ oꝛum eiꝰ nõ fraudabit eã.ſʒ rurſum mor diſparebit:⁊ nõ videbit᷑ niſi iteꝝ toto deſi derio requirat᷑. Ita ⁊ in B̊ coꝛꝑe põt eſſe de pᷣſentia ſpõſi frequẽs leticia. ſʒ ñ copia qꝛ ⁊ ſi viſitatio letificat:ſʒ moleſtat viciſſi tudo. Et tamdin neceſſe eſt pati dilectã donec ſemel poſita coꝛpoꝛee ſarcina mo⸗ lis. auolet ⁊ ip̃a leuata pennis deſiderioꝝ ſuoꝝ:libere iter carpẽs ꝑ campos ↄtẽpla tionis.⁊ mẽte ſequẽs expedita dilectuʒ qᷓ;⸗ cũq; ierit. Nec tamen vel in trãſitu pꝛeſto erit ſic om̃i aĩe.niſi illi dũtaxat quã ingẽs deuotio: ⁊ deſideriũ vehemẽs ⁊ pᷣdulcis affectus ſpõſam ꝓbat.⁊ dignã ad quã ꝗᷓ tia viſitãdi acceſſuꝝ verbũ decoꝛẽ induat foꝛmã ſponſiaccipiẽs. QDuieni nondum inuenit᷑ ita affectꝰ.ſ; cõpunct? mag actu um recoꝛdatiõe ſuoꝝ:loquẽs in amaritu⸗ dine anime ſuedicat deo. Noli meↄdem⸗ nare. aut foꝛte etiã adhuc periculòſe tẽpta hic talis nõ ſpõſum requirit:ſʒ medicum tura ꝓpꝛia ↄcupiſcẽtia abſtractꝰ⁊ illectꝰ. ac ꝑ hoc nõ oſcnla quidẽ vel amplexus.ſʒ t̃ remediavulneribo accipiet ſuiſ:in oleo vtic; ⁊ vnguentis. An nõ ſine numeroſic ſentimꝰ⁊ ſic exꝑimur oꝛãtes. nos qͥ nr̃is quotidie adhuc exceſſib temptamur pꝛe amaritudinefrequẽter liberaſti adueniẽs Jeſu bone? Quotiẽs poſt anxios fletus. ſentibo. moꝛdemur pᷣteritis: A quanta me poſt inenarrabiles gemitus ⁊ ſingultus. ſauciã ↄſcientiã meã vnxiſti vnxione mi ſericoꝛdie tue ⁊ oleo leticie ꝑfudiſt: Quo tiens me oꝛõ quẽ pene deſperãtẽ ſuſcepit reddidit exultantẽ ⁊ pᷣſumentẽ de venia: Qui ſimiliter afficiunt᷑ ecce hi ſciuntqꝙ ve tritos coꝛde? alligat ↄtritões eoꝝ· Qui perti nõ ſunt. credant inde eidẽ ip̃i dicẽ remedicus ſit dominꝰ Jeſus.qͥ ſanat cõ⸗ gemo ti. Spũs dñi vnxit me · ad euãgeliſandũ mãſuetꝭ miſit me.vt mederer ↄtritos coꝛ de. Si adhucdubitãt accedãt certe ⁊ ꝓ⸗ bent.⁊ ſic in ſemetipis diſcãt qͥd ſit.miſe ricoꝛdiã volo ⁊ nõ ſacrtficiũ.¶ Sʒ videa R mus ⁊ reliqua. Sunt qͥ in ſtudijs ſpirita liby fatigati ⁊ verſi in tepoꝛẽ atqʒ ĩ defectu quodã ſpũs poſiti ambulãt triſtes vias dñi coꝛde arẽte⁊ tedẽte accedũt ad queq; iniũcta.frequẽter murmurãt lõgos dies longas ↄquerunt̃? noctes ·loquẽtes cum ſancto Job. Si doꝛmiero dico.qñ cõſur gam⁊ rurſum expectabo veſperã. Ergo vbiↄtingit tale aliqͥd pati.ſi miſertus do minꝰ appꝛopiet nobis ĩ via q̃ ambulam?ꝰ vincipiat loqui decelo qͥ de celo eſt.necñ fauoꝛabile quippiã cantare nobis ð can⸗ ticis ſyon.narrare etiã de ciuitate dei.de pace ciuitatis.ð̃ eternitate pacis.ð ſtatu eternitatis · dico vobis eritp vehiculo aĩe doꝛmitanti? pigritãti leta narratio.itavt pellat om̃e faſtidiũ ab animo audientis. ⁊a coꝛꝑe fatigationẽ. An tibi aliud vl pa ti vel petere illevidet qui ait. Doꝛmitauit anima mea pᷓ tedio.cõfirma me in verbis tuis. Et nõne cũ obtinuerit clamabit.q;⸗ modo dilexi legẽ tuã dñe.tota die medita tio mea eſt? Sunt eni quedã verba verbi S ſponſiad nos. ñe meditatiões de ipſo et eius glia.elegãtia. potẽtia.maieſtate. Nõ ſolũ aũt ßʒ ⁊ cũ auida mẽte verſamꝰ teſti⸗ monia eiꝰ.⁊ iudicia oꝛis eius.⁊ in lege eð meditamur die ac nocte.ſciamus ꝓ certo adeſſe ſponſum atq; alloqui nos.vt nõ fa tigemur laboꝛib. ſermõib delectati. Tu ergo cũ tibi aliqua talia volui animo ſen ⸗ tis nõ tuam putes cogitationẽ.ſed illum agnoſceloquentẽ. qui apud ꝓpherã dicit Ego qui loquoꝛ inſticiã. Simillima eni ſunt noſtre cogitata mentis ſermonibus veritatis in nobis loquẽtis nec facileqͥs diſcernit quid intus pariat coꝛ ſuũ.quid ve audiat niſi qui pꝛudenter aduertit do⸗ minũ in euangelio loquentẽ. quia de coꝛ⸗ de exeunt cogitationes male. Et illud. Quid cogitatis mala i coꝛdibus veſtri? Etqui loquitur mendacium.de ſuo loq⸗ tur. Apoſtolus autẽ. ꝙ ſufficientes(inqͥt) ſimus cogitare aliquid a nobis tanqᷓ; ex nobis.ſubaudis bonum.ſed ſufficientia noſtra ex deo eſt. Cuz ergo mala in coꝛde verſamul.noſtra cogitatio eſt.ſi bona dei —————— ſemo eſt. Illa coꝛ noſty dicit hec audit Audiã(ait)qd loquat᷑in me dñs de · m̃ loquet᷑ pacẽ in plebẽ ſuã. Itaq; pacẽ. pie⸗ tatem.inſticiã. deus in nobis loquit᷑ nec talia nos cogitamꝰ ex nobis:ſed in nobiſ audimꝰ. Leteꝝ homicidia. adulteria.fur⸗ ta. blaſphemie.⁊ his ſimilia: de coꝛde exe⸗ unt. nec audimꝰ ea:ſʒ dicimꝰ. Deniq; di⸗ xit inſipiẽs in coꝛde ſuo:nõ eſt de. Etꝓ⸗ pter hoc irritauit impiꝰdeũ.qꝛ dixit ĩ coꝛ de ſuo nõ requiret. Sʒ eſt pᷣterea qð coꝛð quidẽ ſentit᷑:nõ tamẽ coꝛdis eſt verbum. nec enĩ de coꝛde exit ſicut nr̃a cogitatio:ſʒ neq; illud eſt qð ad coꝛ fieridiximꝰ:vᷣbuz videlicet vᷣbi: cũ ſit malũ. immittit autẽa ↄtrarijs poteſtatiby:ſiẽ fiũt immiſſiões ꝑ angelos malos · q̃le(verbi cauſa)fuit qð legit᷑ miſiſſe in coꝛ diabolꝰ: vt traderet do minũ iudas ſimonis ſcariothis · Veꝝqs ita vigil ⁊ diligẽs obſeruatoꝛ motionum internaꝝ ſuaꝝ. ſiue in ſe ſiue ex ſe factaruʒ vtliedo ad queq; illicita ſenſu coꝛdis ſui diſcernat inter moꝛbũ mẽtis ⁊ moꝛſuʒ ſer pentis. Ego nulli ß moꝛtalium poſſibile puto niſi qui illuminaꝰ a ſpũſancto ſpe⸗ ciale accepit donũ qð apoſtolꝰ inter cete⸗ ra chariſmata q̃ enumerat:noiat diſcreti⸗ onem ſpirituũ. Qnãtũlibetenĩ qͥs vᷣm ſa⸗ lomonẽ om̃i cuſtodia ſeruet coꝛ ſuũ.⁊om nia q̃ intra ſe mouent᷑ vigilãtiſſima inten tione obſeruet:etiã ſi diuturnũ foꝛte ĩ his habuerit exercitiũ:⁊ frequẽs experimẽtũ nõ poterit iñ ad puxꝝin ſe dinoſcere diſcer nere ve ab inuic malũ innatũ ⁊ malũ ſe⸗ minatũ. Nã delicta qͥs itelligit? NHec mul tum refert nr̃a ſcire vnde ineſt nob maluʒ dũmodo ineſſe ſciamꝰ:vigilãdũ potius? oꝛandũ vndecũc; ſit ne ↄſentiamus. De kig oꝛatꝓphera ↄtra vtrũq; malũ dicẽs Ab occuitis meis mũda mediie:⁊ ab ali enis parceſeruo tno. Et ego non poſſum tradere vobis qð nõ accepi. Nõ aũt acce pi fateoꝛ vñ aſſignẽ certã notionẽ int par tum coꝛdis ⁊ ſeminariũ hoſtis. uippe vtrũq; malũ.vtrũq; a malo.vtrũq; in coꝛ de. ſed nõ vtrũq; de coꝛde. Hoctotuʒ cer tum mihi in meꝛ ſi incertũ quid coꝛdiqͥd hoſti tribnã. Et id quidemſvt diriabſqʒ piculo. Sed ſane eſt vbi ꝑiculoſe imo dã nabiliter erratur. atq; ibi merito nob cer⸗ ta pᷣfigitur regula:ne quod deleſt in nobiſ demus nobis · putantes verbi viſitatõeʒ nwſtram eſſe cogitatõem. Ergo quantuʒ diſtat bonũ a malo:tiñ iſta duo a ſe. quo⸗ niam nec de verbo malũ:nec de coꝛde exi⸗ et bonũ:niſi qð hus foꝛte de vᷣbo ↄcepꝑit. quia non poteſt bona arboꝛ fructꝰmalos facere. nec arboꝛ mala fructꝰ bonos· At ſatis dictũ eſſe credo ͥd dei àd noſtrũ in noſtro ſit coꝛde. nec ſupflueſvt arbitroꝛ)ſÿ vt ſciant inimici gpe:abſq; gr̃a nec ad co⸗ gitandũ bonum ſufficere coꝛ humanum ß ſufficientiã ipſů exdeo eſſe: dei vocẽ bo num qʒð cogitat:nõ coꝛdis ꝓlem exiſtere. Tu 3 ſi vocẽ eius audis:iã neſcias vnde veniat aut quo vadat:ſciens qꝛ a ðo exit. ⁊ ad coꝛ vadit. Qide aũt quõ verbuz qð egredit᷑ de oꝛe dei nõ renertat᷑ ad eũ vacu⸗ um.ſʒ ꝓſperet᷑ ⁊ faciat om̃ia ad que miſit illud.vt dicere poſſis ⁊ tu qꝛ g̃a dei ĩme vacua nõ fuit. Velix mens cui verbũ in⸗ diuiduꝰ comes:vbiq; ſe affabilem pꝛebet cuiꝰindeſinẽter oblectata ſuauitate facun die:a carnis moleſtijs ⁊ vicijs ſeſe võdicʒ oĩi hoꝛa redimẽdo tꝑs a diebus malis. †õ laſſabit᷑.nõ moleſtabit᷑. qm̃ ſicut diẽ ſcriptura. Non ↄtriſtabit iuſtũ quicqᷓd ei acciderit. ¶ Jã ðᷣo magni patriſfamilias ſcu regie maieſtatis ſcema apparere exiſti mo his qͥ accedentes ad coꝛ altũ. ð maio⸗ ri ſpũs libertate ⁊ puritate ↄſcientie ma⸗ gnanimioꝛes facti ↄſueuer̃t audere maio ra.inquietiꝓꝛſus? curioſi ſecretioꝛa pene trare.⁊ appꝛehẽdere ſublimioꝛa.⁊tempta re ꝑfectioꝛa:nõ modo ſenſuũ: ſed ⁊ virtu⸗ tum. Hi enimp fidei magnitudine digni inueniunt᷑ qui inducant᷑ in omnẽ plenitu dinem. nec eſt om̃ino in om̃ibo apothec ſapiẽtie a quo deꝰ ſcientiaꝝ dominꝰarcen dos cenſeat.cupidos veritatis. vanitatis nõ cõſcios. Talis erat Moyſes q aude⸗ batdicere deo. Si inueni gr̃am in oculiſ tuis.oſtende mihi teipᷣum. Talis philip pus.quiſibi ⁊ ſuis cõdiſcipulis patrẽ fia gitabat oſtendi. Talis ⁊ Thomas.qᷓ niſi ſua manu tangeret vulnꝰ ⁊ foſſum latus: credere recuſabat. Pulilla fides.ſʒ de ma⸗ gnitudine animi miro modo deſcendens quoq; dauid.qui ⁊ iße dicebat ðo Tibi dixit coꝛ meum · exquiſiuit te facies mea:faciem tuã domine requiraʒ. Tales itaqʒ magna audent quoniam magni ſůt miſſionis ad ipſos · quod eſtiſtiumodi. ⁊ que audent obtinent. iuxta verhum pꝛo —— Nnẽcunq; locũ calcauerit pes veſter· ve⸗ ſier erit. Wagna ſiquidẽ fide magna me retur. ⁊ quatenꝰ in bonis dñi fiducie pe⸗ E dem poꝛrexeris:eatenꝰpoſſidebis Deni qʒ Woyſi oꝛe ad os loqui deus:? palaʒ nõ ꝑ enigmata ⁊ figuras dñm videre me retur:cũ ꝓphetis alijs tĩ ĩ viſione appa rere ſe dicat:⁊ ꝑ ſomniũ loqui. Philippo quoq; ᷣm petitionẽ coꝛdis ſui oñſus eſt pater in filio in eo ꝓculdubio qð in conti nenti audiuit. Philippe qͥ videt me: vidʒ ⁊ patrẽ.⁊ quia ego in patre:⁊ pater in me eſt. Sz ⁊ Thome iuxta deſideriũ coꝛdis eius palpandũ ſe pᷣbuit:⁊ volũtate labio⸗ rum eius nõ fraudauit eũ. Quid Dauid? Fõne ⁊ ip̃e voto ſe om̃ino fraudari ſigni ficat vbiait.nõ daturũ ſe ſomnũ ocul ſu⸗ is.nec palpebꝛis ſuis doꝛmitationeʒ:do⸗ nec inneniret locũ dño7 Igit̃ iſtiuſmodi magnis ſpiritib magnꝰ occurret ſpon ⸗ ſus:⁊ magnificabit facere cũ eis:ernittẽs lucẽ ſuã ⁊ veritatẽ ſuã:eoſq; ðᷣducẽs ⁊ ad ducens in montẽ ſanctũ ſuũ ⁊ in taberna cula ſua.ita vt dicat qͥ einſmodi eſt. qꝛ feẽ nihi magna qui potens eſt. Regẽĩ deco ſe ſuo videbũt oculi eins pᷣeuntẽ ſe ad ſpe cioſa deſerti:ad floꝛes roſarũ ⁊ lilia ↄualli um:ad amena oꝛtoꝝ ⁊ irrigua fontinʒ · ad delicias cellarioꝝ ⁊ odoꝛamẽta aromatũ poſtremo ad ip̃a ſecreta cubiculi. Iſti ſũt theſauri ſapiẽtie ⁊ ſciẽtie penes ſpõſuʒ ab ſconditi:hec vite paſcua pᷣpargta in refe⸗ ctionẽ animaꝝ ſanctaꝝ. Beatꝰvir qui im pleuit deſideriũ ſuũ ex ip̃is. Hoc ſolũ ad⸗ monitus ſit ne ſolꝰhabere velit:q̃ poſſunt ſufficere pluribo. Propterea eni foꝛtaſſis poſt iſta om̃ia ſpõſus tanqᷓ; paſtoꝛ appa rere deſcribit᷑.vt ꝑinde admoneat᷑ aſſecn⸗ toꝛ tantoꝝ munerũ paſcendigregis ſim⸗ plicioꝛũ.qͥ ſcʒ tam nõ valent ꝑſemetipᷣos appꝛehẽdere iſta qᷓ; nõ audẽt ſine paſtoꝛe oues exire in paſcua. Deniq; hocipᷣm ſpõ ſa pꝛudẽter aduertẽs poſtulat ſibi indica ri vbi ip̃e paſcat ⁊ cubʒ ſub meridiano fer noꝛe:parata(vt quidẽ ex hoc intelligi da⸗ tur)paſci⁊ paſcere cũ illo ⁊ ſub illo. Vec enim tutũ arbitrat longe agere gregem a ſummo paſtoꝛe. nimiꝝ ob incurſiones lu poꝛum:eoꝝ maxime qui veniũt ad nos ĩ veſtimẽtis ouiũ.⁊ ꝓpterea ſatagit eiſdem cũ ipſo parit paſcere paſcuis⁊ cubarevm bꝛis. Et cauſam ponit. Ne incipiãſinqui Bermo ens vagari poſt greges ſodalium tuoꝛnʒ ipſi ſunt qui ſe volũt videri amicos ſpon ſi⁊ nõ ſunt.⁊ cũ ſuos nõ illius greges pa ſcere cura ſit eis:hincinde tamẽ inſidian⸗ tes:dicũt. Ecce hic eſt chꝛiſtꝰecce illic eſt videlicet vt multos ſeducãt ⁊ abducant achꝛiſti gregib ⁊ ſociẽt ſuis. Mocplitte re textu. Jam po ſpiritaleʒ ſenſum qui in ea latet:ſub alio monis pꝛincipio expe⸗ ctate.qͥcquid illud erit quod mihi inð vo bis oꝛantibus ſua miſericoꝛdia partiri di gnabit᷑ ſpõſus eccleſie Jeſus chꝛiſtꝰ do⸗ minis eſt ſuꝑ om̃ia deꝰ bñdi⸗ ctus in ſecula Emen. Sermo· xxxiij. i quẽ diligit anima mea.vbi pa ſcas.vbi cubes in meridie. Et alꝰ quidã. Indica(inquit) mihicurme ita indices. Vbi nõ ſane ſententiã cauſat᷑ ſed ſcrutat᷑ cauſam.erudiri flagellis petẽſ non ẽrui. Itẽ alius pᷣcatur dicens. ias tuas dñe ð monſtra mihi.⁊ ſemitas tuas edoce me. QDuas dixerit vias vł ſemitas manifeſtat alibi. Deduxit me(inquiens) ſuꝑ ſemitas iuſticie. Ergo tria iſta aĩa cu rioſa dei nõ ceſſat inqͥrere iuſticiã⁊ iudici um ⁊ locũ habitatõis glie ſpõſi.tãq; viã in qua ambulet:cautelaʒ q̃ ambulet:et ad quã qmbulet mãſionẽ. Deq̃ mãſioneſic habes in ꝓpha. Vnãpetij inqͥt a domio. hãc requirã vt inhabitẽ in domo dñi om niby dieby vite mee. Et itexꝝ. D ñe dilexide coꝛẽ domꝰ tue:⁊ locũ habitatõis glie tue Poꝛro de reliqͥs duobyiuſticia ⁊ iudiciũ ait. pꝛeparatio ſedis tue. Merito tria iſta mens deuota reqͥrit. vtpote:ſedẽ dei.et ſe⸗ dis pᷣparationẽ. Et pulcre in ſpõſepꝛero gatiuã cõcurrũt pariter om̃ia ad conſum mationẽ virtutuʒ.vt de forma iuſticie ſit foꝛmoſa.ð iudicioꝝ noticia cauta. de deſi derio pᷣſentie ſeu glie ſpõſi caſta. Talẽ ꝓꝛ⸗ ſus decet eſſe ſpõſam dñi pulcram:erudi⸗ tam ⁊ caſtã. Ergo petitio quã vltimã po ſui iſtiꝰeſt loci. Petit ſiquidem ab eo queʒ diligit anima ſua indicari ſibi vbi paſcat et vbi cubet in meridie. Et pꝛimo aduer⸗ teqᷓ; eliganter amoꝛẽ ſpiritus a carnis di ſcernat affectu: dum dilectum expꝛimere magis ipſa affectione qᷓ; nomine volens non ſimpliciter quem diligo. ſed o(inqt) 6 —————— we ciũ ſiſta etſe⸗ nco ſum ieſit dei ip⸗ woöi⸗ po 0 006 pait douc⸗ misdl pꝛin volen o ini quẽ dlligit gĩa mea ſpũalẽ deſiguãs dile ctionẽ. Dei lud pᷣtereat te de hoꝛa meridiana.et quod is potiſſimũ exploꝛat᷑ locus. in quo qͥ pa ſcit cubat ſil: quod eſt magne ſecuritati in dicium. Arbitroꝛ enĩ ob hoc additum cu bat ꝙ eo loci minime neceſſe ſit ſtare ⁊ vi⸗ gilare ſupꝑ cuſtodiã gregiſ· quoniam grex etiã cubãte paſtoꝛe? pauſante ſub vmbri . libere nihilominus diſcurrat in paſcuis. elix regio in qua ꝓ libitu oues ingredi⸗ untur ⁊ egrediuntur ⁊ nõeſt qui exterreat Duis mihitribuat videre vos: mec; da⸗ riter in montib paſcivna cũ illis nonagi tanouem q̃ illicrelicte legunt: cum paſtoꝛ. eaꝝ dignãter ad vnã deſ cẽdit que erraue⸗ rat: Secure ꝓculdubio cubatꝓpe: qui? longe recedere minime dubitauit· ſciens quia in tuto eas reliquerat. Merito ſpon ſa illo ſuſpirat. merito inhiat loco paſcue ſimul⁊ pacis:ſʒ quietis.ſ ſecuritatis. ſed exultatiõis.ſʒ admiratiõis. ſed ſtupoꝛis⸗ Faʒ ⁊ me miſerũ heu longe agentẽ: erde longe ſalutantẽ en ið eius recoꝛdatio ad lacheymas ꝓuocat planę iuxta affecrõem ⁊ vocẽ dicentiũ. Sup flumia babilonis illic ſedimꝰ⁊ fleuimꝰ: dum reroꝛdaremur tui ſyon. Libet exclamare? mec ſponſa pariter ⁊ cũ ꝓpheta. Tauda deñ mñũ ſyõ quoniã cõfoꝛtauit ſeras poꝛtaꝝ tuaꝝx:be⸗ nedirit filijs tuis in te. Qui poſuitfiſes tuos pacẽ:⁊ adipe frumẽti ſatiatte. uiſ nõ illic vehemẽter cupiat paſci ⁊ pꝛopter pacẽ ⁊ꝓpter adipẽ⁊ ꝓpter ſatietatẽ. Ni⸗ pil ibi foꝛmidat᷑ nihil kaſtidit.nihil defiẽ Tuta habitatio ꝑa diſus· dulce pabuluʒ verbũ.opulentia multa nimis:eterntãs. Babeo ⁊ ego vᷣbũ.ſʒ in carne. ⁊ mihiap⸗ ponit᷑ pitas. ſ in ſacramẽto · Angelus ex adipe frumenti ſaginat᷑. ⁊ nudo atura᷑ᷓ no. me opoꝛtet interim quodã ſi acramẽti coꝛtice eſſe cõtentũ:carnis furfure · littere palea.velamine fidei. Et hec talia ſunt qᷓ̃ guſtata afferũt moꝛtẽ:ſinõ de pᷣmitijs ſpi ritus q̃tulũcũq; accipiãt ↄdimẽtũ. Hꝛoꝛ ſus moꝛs mihii olla:niſi exrꝓphe farinu⸗ la dulcoꝛet᷑ Deniq; abſq; ſpũ? ſacram̃tũ ad iudiciũ ſumit᷑: ⁊ caro nõ ꝓdeſt qͥcqᷓ; et la occidit. ⁊ fides moꝛtuaẽ. Sʒ ſpũs eſt viuificat: vt viuã in eis. At q̃ntalibet ſa ne· abũdãtia ſpũs pingueſcãt iſta:nõ pa⸗ t nde quidnã eã in loco paſcue adeo delectet diligẽter attẽde. Sed necil riom̃ino tocnnditate ſumit᷑ coꝛtex ſacra menẽi ⁊ adeps frumẽti.fides ⁊ ſpẽs. me⸗ moꝛia ⁊ pᷣſentia. eternitas ⁊ tꝑs · vultus? ſpeculũ.imago dei⁊ foꝛma ſerui Hempe in om̃ib his fides locuples mihi. intelle ctus paup. Nunqͥd vᷣo par ſapoꝛ intelle⸗ ctui fideiq;. cũ ſit in meritũ iſta. ile inpꝛe mium: Uides ð diſtare inter pabula: q̃n tum ⁊ inter loca. ⁊ ſicut exaltant᷑celia ter⸗ ra:ita habitãtes in eis bonis potioꝛibu abũdare. Feſtinemꝰ ꝓinde filij feſtinemꝰ ad locũ tutioꝛẽ · ad paſtũ ſuanioꝝ. ad vbe rioꝛẽ ⁊ fertilioꝛẽ agꝝ· Veſtinemꝰ vt habi⸗ temꝰ ſine metu. abundemus ſine defectu epulemur ſine faſtidio · Tueni dñe ſaba⸗ oth qͥ cũ tranqͥllitate indicas omia: etiaʒ ců ſecuritate eq̃ om̃ia ibi paſcis. Idẽipſe ⁊ dñs exercituũ ⁊ paſtoꝛ ouiũ. Ergo⁊ pa ſcis ⁊ cubas parit· ſed nõ hic. Deniq; ſta „ bas cũe celo ꝓſpiceres vnã extuis ouicu lis(Stephanũ loquoꝛ)a lupis circũda⸗ riſuꝑ terã. Et ꝓpterea queſo indica mi⸗ hi vbipaſcas. vbi cubes in meridie. B eſt tota die. Etenim illa meridies tota ẽ dies ⁊ ipa neſciens veſperã. Etideo melioꝛ di „. es illa in atrijs tuis ſuꝑ milia.q neſcit oc „ caſum. Zt matutinũ foꝛſitan habnit· cuʒ pꝛimuʒ videlicet dies ſanctificatꝰ illuxit nobis ꝑ viſcera vtiq; miſcðie dei noſtri.ĩ qbo viſitauit nos oꝛiẽs ex alto· Ueretũc ſuſcepimꝰ deꝰ miſcð iam tuã in medio tẽ⸗ pii tui: cũ in medio vmbꝛe moꝛtis exoꝛꝰ matutini lux oꝛta eſt nobis ·⁊ mane vidi⸗ mus głiam dñi. Quãti reges ⁊ ꝓphe vo luerũt videre⁊ nõ viderũt. Quareꝰniſiq nox erat ⁊ necduʒ venerat illð erpectatuð 5— mane cui fuerat repmiſſa miſcðia? Uñ oꝛabat qͥs dicẽs. Enditã fac mihi mane miſciaʒ tuã. q ĩte ſperaui. Fuit nãc;q̃⸗ dã huiꝰ auroꝛa diei. ꝙxqᷓ ſol iuſticie perar changelũ gabꝛielẽ nũciarꝰeſt terri.et vir⸗ go deũ in vtero de ſpũſctõ ↄcepit ⁊ peꝑit pᷣgo ·ac deinceps qad ĩterr viſus ẽ·⁊ ci hoibo ↄuerſarꝰẽ. Hã vſq; adeo ꝑ totũ id tpis lux puſilla ⁊ tanqᷓ; lur reuera auroꝛe apparuit. vt diẽ eẽ interĩ apð hoĩes pene yniuerſitas ignoꝛarʒ · Deniq; ſi cognouii ſent nũqᷓ;dñm gle crucifixiſſent. Et vtiq; ipᷣis pauc diſcipuł dicebat᷑ adhuc modi cũ lumẽ in vob ẽ · eo ꝙ auroꝛa eſſ ⁊ initiũ vłpotiꝰ idiciũ diei· dũ ſoladhuc abſcõde ret radios ſuoſ⁊ mime eoð ſpgerʒ ſuꝑ trã Paulꝰ quoq; dicebat. q nox pᷣceſſit: di⸗ 8 aůt appropinjuitignificãs eſſetunc adhucadeo E j veniſſe diẽ ditere maluerit. Qñ aũt hoc dicebat: Pꝛofecto quãdo ſol reuerſus ab inferis:iã ſead alta celi ſuſtulerat. Duãto magis cũ adbuc ſimilitudo carnis pecca ti inſtar denſe nubis opiret auroꝛã.iuxta om̃s nimiꝝ noſtri coꝛꝑis paſſiões. ita vt neq; amara moꝛs:nec crux ꝓbꝛoſa defue⸗ rit · Quãto magis(inqᷓ;tũc exigua tenuiſ q; ad modũ lux fuit⁊ que de auroꝛe ma⸗ gis qᷓ; ð ſolis ꝓdire pᷣſentia videret᷑. Erat ergo auroꝛa.⁊ ip̃a ſubobſcura ſatis: tota illa chꝛiſti ↄuerſatio ſuꝑ terrã.vſq; dũ oc ⸗ cumbẽs.⁊ rurſum exoꝛiẽs: ſolaris ſue pñ tie lumĩeclarioꝛi fugauit auroꝛã:et mane facto abſoꝛpta eſt nox ĩ victoꝛia. Deniq; habes. Et valde mane vna ſabbatoꝛin veniũt ad monumẽtũ oꝛto iã ſole. n nõ mane fuit quãdo oꝛtꝰẽ ſol? Ettulit ãt no nũ de reſurrectiõe decoꝛẽ: ⁊ ſerenioꝛẽ ſoli⸗ to lucẽ.qiñ ⁊ ſi noueramꝰ eũ hᷣm carnẽ. nũc iam nõ nouimꝰ. Eſt ſcriptũ in ꝓpha decoꝛẽ induit.induit foꝛtitudinẽ:⁊ pᷣcin ⸗ xit ſe ꝙ carnis infirma tanqᷓ; nubila qᷓdã ↄ excuſſerit:ſtolã glie induẽs. Sane extũc elenatꝰeſt ſol.⁊ſenſim demũ diffundẽs ſu os radios ſupꝑ terrã.cepit paulatimvbiqʒ clarioꝛ apparere · feruidioꝛq; ſentiri. Veꝝ quãtũlibet incaleſcat ⁊ innaleſcat: multi⸗ plicʒ ⁊ dilatʒ radios ſuos ſuꝑ oẽ hꝰnoſtre moꝛtalitatis curriculũerit enĩ nobiſcum vſq; ad ↄſummatiõʒ ſeculijnõ tñ ad meri dianũ ꝑueniet lumen. nec in illa ſui pleni tudine videbit᷑ modo: in qj videndus eſt poſtea:ab his dũtaxat q̃s hac viſione ip̃e dignabit᷑. O vðe meridies.plenitudo fer⸗ notis? lucis.ſolis ſtatio. vmbꝛarũ exter minatio · deſiccatio paludũ. fetoꝛũ depul ſio · D pꝑenne ſolſticiũ quãdo iã non incli⸗ nabit dies.o lumẽ meridianũ.o vernaliſ temperies.o eſtiua venuſtas. o autumna lis vbertas.⁊ neqͥd videarp̃terijſſe. O qᷓ⸗ es ⁊ feriatio hyemalis.aut certe ſi hoc ma gis ꝓbas · ſola tũc hyems abijt et receſſit. MHũc locũ(inquit)tãte claritatis etpacis ⁊ plenitudinis indica mihi. vt quẽadmo dũ Jacob adhuc in coꝛꝑe manens vidit dñm facie ad faciẽ.⁊ ſalua facta eſt aĩa eiꝰ vel certe ſicut Moyſes cũ vidit eñ nonꝑ figuras ⁊ enigmatã ſeu ꝑ ſomnia vti pꝛo Bermo les tuos.⁊ nõ ſunt: habẽtes greges ſuos phete alij ß modo planepᷣcellẽtiatq; inen perto ceteris:ſibi noto ⁊ deo.vł ſicut Eſa ias renelatis oculis coꝛdis vidit euʒ ſuꝑ ſoliũ excelſuʒ ⁊ elenatũ.vel etiã qusmodo paułꝰ raptꝰ in ꝑadiſum audiuit verba in effabilia ·⁊ dñm ſuũ Ihm xpᷣm vidit ocu lis ſuis:ita ego qͥ;ʒ te in lumine tuo⁊ in de coꝛe tuo ꝑ mẽtis exceſſum merear ↄtẽpla ri paſcentẽ vberius.qeſcentẽ ſecuriꝰ. Nã ⁊ hic paſcis:ß nõ in ſaturitate. Nec cuba re licet:ſ ſtare ⁊ vigilare opoꝛtet ꝓpter ti⸗ moꝛes noctuꝛnos. Beu nec clara lux. nec J plena refectio.nec mãſio tuta.⁊ ideo indi ca mihi vbi paſcas.vbicubes ĩ meridie. Beatã medicis cũ eſurio ⁊ ſitio inſticiaʒ Quid hoc ad illoꝝ felicitatẽ:qͥ repleti ſũt in bonis demꝰ tue.qͥ epulant᷑⁊ exultant ĩ cõſpectu dei.⁊ delectant᷑ in leticia: Sed⁊ ſiqͥd patioꝛ ꝓpter iuſticiã.nihilominꝰ be⸗ atam ꝓnũcias. Et cerce paſci vbitimeas pati:iocunditatẽ habet.ſed nõ ſecuritatẽ. Poꝛro aũt paſci⁊ patiſimul. nonne mo⸗ leſta iocũditas eſt: Om̃ia mihi hic cedũt cita ꝑfectũ.plura pᷣter votũ.⁊ tutũ nihil. Quãdo adimplebis me leticia cuʒ vultu tuo? Vultũ tuũ dñe requirã. Vultꝰ tuus meridies ẽ. Indica nhi vbi paſcas vbi cubes in meridie. Scio ſatis vbi paſcas nõ cubãs.idica mihi vbi paſcas?⁊ cubes Fõ ignoꝛo vbi alijs tꝑib paſcere ſoleas. ſed ſcire velim vbi in meridie paſcaſ. Vã in tpe quidẽ moꝛtalitatj mee.⁊ in loco pe⸗ regrinatiõis mee cõſueni ſane ſub tua cu⸗ ſtodia paſci ⁊ paſcerein lege ⁊ ꝓphetis et pſalmis dete. hecnõ in euãgelicis paſcu⸗ is ⁊ apud aplos ſimiliter reqeui.frequen ter etiã de geſtis ſanctoꝝ ⁊ vᷣbis ⁊ ſcriptiſ eoꝝ victũ mihi atq; attinẽtiꝰ mihi men ⸗ dicaui vt potui. frequẽtiꝰ aũt(qm̃ is ma⸗ gis ad mahũ fuit) mãducani panẽ dolo⸗ ris. ⁊ vinũ cõpunctiõis bibi.⁊ facte ſunt mihi lachꝛymemee pães die ac nocte. dñ dicit᷑ mibi quotidie. vbi eſt deꝰ tuꝰ. Niſi ꝙ demẽſa tua ſiquidẽ paraſti in cõſpectu meo mẽſam aduerſus eos qͥ tribulãt me. De ipᷣalinq;)tue quidẽ beneficio miſerati onis accipio.in q̃ vtrũq; reſpiro quotiẽs triſtis eſt aĩa mea·⁊ quotiẽs cõturbat me Mec paſcua noni⁊ frequentauite ſecuta paſtoꝛẽ.ſʒ ĩdica qᷓſo etiã q̃ nõ noui. Sũt quidẽ ⁊ alij paſtoꝛes.qͥ dicũt ſe eſſe ſoda⸗ eſſeſod eges ſuos ⁊fines ſuos pabulo moꝛtis refertos: ĩqͥ⸗ bus paſcũt nec tecũ necppterte· quoꝛum vtiq; terminos nõ intraui nec appꝛopia⸗ ni eis. Ißi ſunt qͥ dicũt. Ecce hic eſt chꝛi ſtus ecce illic eſt. ꝓmittẽtes ſapiẽtie ⁊ ſcie — paſcua vberioꝛa. ⁊ credi eis.⁊ cõfluũt ad cos multi.⁊ faciũt eos filios gehennedu ploqᷓ; ſe· Cur hoc niſi qꝛ nõ eſt ibi meridi es ⁊ pſpicua lur vt liquido vᷣitas cogno⸗ ſcatur. facileq; ꝓ ea recipit᷑ falſitas ꝓpter veri ſimilitudinẽ.q̃ nõ facile in obſcuro a vo diſcernit᷑. pſertim qꝛ aque furtiue dul⸗ cioꝛes ſunt ⁊ panis abſcõditꝰſuauioꝛ. Et ꝓpterea queſo vt indices mihi vbtpaſcaſ vbi cubes in meridie.i.in manifeſto ·ne ſe ducta incipiã vagari poſt greges ſodgiũ tuoꝝ. quẽadmodũ ⁊ ipᷣi vagi ſunt. nulla ſtabiles certitudine veritatiſemꝝ diſcen⸗ tes ⁊ nũqᷓ; ad ſcĩam veritatis ꝑuenientes Bec ſpõſa ꝓpter philoſophoꝝ? heretico rũ varia ⁊ vana dogmata. WMihi vᷣo vi⸗ det᷑ nõ ſolũ ꝓpterea:ſʒ ⁊ ꝓpter dolos inui ſibiliũ poteſtatũ.ſicut ſunt ſeductoꝛij ſpi⸗ ritus ſedẽtes in inſidijs:⁊ paranted ſagit tas ſuas ĩ pharetra:vt ſagittẽt in obſcuro rectos coꝛde. Pꝛopt hos inqᷓ;)⁊ maxime videt᷑ mihi illa meridies optãda etiã no⸗ pis: vt clara luce depᷣhendamus aſtutias diaboliatq; angelũ ſathane illũ qͥ ſetrãſ⸗ figurat in angeiũ lucis ab angelo noſtro facillime vłdiſcernamꝰ. Nõ eni alit nos rcuſtodire ſufficimꝰ ab ĩcurſu ⁊ demonio meridiano.niſi in meridiano eque lumie. Dð quidẽ demoniũ idcirco meridianuʒ dictũ exiſtimo.qꝛ ſũt aliqͥ de numero ma lignoꝝ qͥ cũ merito tenebꝛoſe obſtinatec; volñtatis ſue nox ⁊ nox ꝑpetua ſint: diem tñ ſe ad fallẽdũ ſimulare nouerũt ·nec mo do diẽ:ſed ⁊ meridiẽ.ſicut eoꝝ pᷣnceps nõ Itentꝰ eſſe equalis deoꝛetiã aduerſat᷑? ex⸗ tollit᷑ ſupꝛa id qð dicit᷑ aut qð colit᷑ deus. Itaqʒ niſicoꝛdi illꝰ quẽ foꝛte aliqð iſtiuſ modidemoniũ meridianũ temptandum accepit: oꝛiẽs ex alto illuxerit verꝰ meridi es:qͥ falſum ↄuincat ⁊ ꝓdat: non poterit oñ̃ ino caueri:ſʒ tẽptabit ⁊ ſupplãtabit ſi nedubio ſub ſpecie boni.ꝓ bono ſcʒ ma⸗ lum incauto ⁊ impꝛouido pſuadens. Et tũc meridies.id eſt. maioꝛ claritas appa⸗ ret tẽptatis: cũ quaſi boni maioꝛis ima⸗ ginẽ pᷣfert. Quotiẽs(pbicauſa) ſuggeſſit anticipare vigilias:q ad ſolẽnia fratrũil⸗ — luderet doꝛmitãti: Quotiens ꝓduci ieii nia vt diuinis obſequijs eo inutilẽ redde⸗ ret· quo imbecillẽ: uotiẽs bñ ꝓficienti⸗ bus ĩ cenobijs inuidẽs obtẽtu q̃ſi maio⸗ ris puritatis heremũ petere ꝑſuaſit.⁊ co⸗ gnouerũt miſeri tãdẽ qᷓ; verꝰ ſit Eᷣmo quẽ fruſtra legerãt.ve ſoli. qm̃ ſiceciderit non habʒ ſubleuantẽ: Quotiẽs ad opꝰ manu um płꝰ qᷓ; opus fuerat incitauit⁊ fractũ viribyꝛceteris regularib exercitijs inuali⸗ dum reddidit: Ouãmultis exercitatõem coꝛpis que iuxta aplm ad modicũ yalet) nõ modicam ꝑſualit⁊ pietate fraudauit? Deniq; ipi expti eſtis quõ quidãſad vere cundiã illoꝝ dico qͥ ante inhiberi non po teranthita in ſpũ vehemẽtiad omnia fere⸗ bant:poſt ad tantã ignaniã deuenerũt vt ßm illud apłicũ ſpũ ceperint:nunc carne ↄſumẽt᷑. q; turpe iniere fedus cũ ſuis coꝛ⸗ poꝛiby.qͥby crudele ante indirerãt belluʒ? Uideaspchpudoꝛ impoꝛtune ſupflua q̃ ritars:qͥ pᷣns neceſſaria obſtinãtiſſime re⸗ cuſabãt. Duãq; ſi qͥ ĩ ſua foꝛte inuicti ob⸗ ſtinatione ꝑdurãt indiſcretius abſtinẽtel ⁊ſingularitate notabili cõturbantes eos cũ qͥdy habitare debẽt vniꝰmoꝛis ĩ domo aut ſcio ſane an ſe exiſtimẽt pietatẽ retint⸗ re.cũ hmõi mihi vident⁊ longꝰ abieciſ⸗ ſe. Nã qͥ ſapiẽtes in oculis ſuis decrenert apud ſe nec cõſilio acquieſcere nec pᷣcepto videãt quid reſpõdeant:nõ mihi· ſ dicen ti. qm̃ quaſi peccatũ ariolãdi eſt repugna re.⁊ quaſi ſcelus idolatrie nolle acceſcere Pꝛemiſerat aũt: qꝛ melioꝛ eſt obediẽtia qᷓ; victima.⁊ auſcultare magi qᷓ; offerre adi⸗ pem arietũ. id eſt. abſtinentiã ↄtumaciuʒ Vñ dis ꝑꝓpham. Hũqd manducabo (aitjcarnes thauroꝝ aut ſanguinẽ hircoꝝ potaboꝰſignificãs mime ſibi acceꝑta fo⸗ re ieiunia ſupboꝝ vel ĩimundoꝝ. Sed ſa ne vercoꝛ ne damnãtes ſuꝑſtitioſos vide amur frena laxare guloſis.⁊ audiãt illiad piculũ ſui qð ad remediũ his ðᷣꝛ· Quãob rem audite vtraq; pars: quattuoꝛ eẽ tem⸗ ptationũ genera:⁊ ip̃anobis ita ꝓpheri⸗ co ſermone deſcribi. Scuto(inqͥt)circũ⸗ dabit te veritas eiꝰ: nõ timebis a timoꝛe nocturno:a ſagitta volante in die:a nego cio pambulãte in tenebꝛis ab incurſu et demonio meridiano. Attẽdite nihilomi⸗ nus ⁊ vos alij: quod om̃ib ſpero Plutu⸗ rum Illud om̃es in nobis ſentim ſimus qͥ ↄuerſi ſumꝰ ad dñʒ quod ſancta Bermo ſcriptura dicit. Fili accedẽs ad ſeruitutẽ dei:ſta in timoꝛe:⁊ pᷣpara aĩam tuã adtẽ⸗ ptationẽ. Jraq; pᷣmoꝛdia noſtre ↄuerſio⸗ nis ſiuxta cõmunis qͥdẽ expientie rõem). pᷣmus cxagitat timoꝛ: quẽ intrãtib ſtatiʒ poꝛroꝛ vite ĩgerit artioꝛis:⁊ inſueta auſte ritas diſcipline. At is timoꝛ nocturnꝰðꝛ vel qꝛ nox in ſcripturis deſignare ſolʒ ad uerſa.vł qĩ ꝓpter qð aduerſa pati aggre dimur:id nõdũ reuelatũ eſt. Si enĩ dies ille luceret in cuiꝰ lumine parit᷑ ⁊ laboꝛes ⁊ pᷣmia videremꝰ:timoꝛ om̃ino qͥꝛumuis laboꝝ nulꝰ eſſet:pᷣ deſiderio pᷣmioꝝ:duʒ clara luce appareret: qm̃ nõ ſint cõdigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurã gloꝛiã que reuelabit᷑ in nobis. Nũc vero qm̃ abſcon dita ſunt ab oculis noſtris ⁊ noxeſt inte⸗ rim in hac ꝑte: tẽptamur nimiꝝ a timoꝛe nocturno.⁊ꝓ bonis qᷓ nõ videmꝰ:foꝛmi⸗ damus q̃ᷓ imp̃ſentiaꝝ ſunt aduerſa tolera⸗ re · Vigilandũ ꝓinde ⁊ oꝛandũ pᷣmõð itrã tiby ↄtra hãc pꝛimã tẽptationẽ: ne ſubito pᷣoccupatia puſillanimitate ſpũs ⁊ tẽpe⸗ ſtate.a bono cepto:qð abſit. reſiliãt. Suj ſ aũt hac tẽptatiõe.armemꝰnos ni⸗ iominꝰ⁊ aduerſus hoĩm laudes. que ð laudabili potiſſimũ vita ſumũt materiã. Zilioqn patebimꝰvulneria ſagitta volãte in die. que eſt inanis glia. Fama ſiqͥdem volat.⁊ ideo ĩ die. qꝛ ex oꝑiby lucis. Sih exufflat᷑ tanqᷓ; inanis aura.reſtat vt ſolidi us aliqd afferat᷑ de diuitijs ⁊ honoꝛib ſe culi.ſifoꝛte qͥ nõ curat laudes: appetat di gnitates. Et vide ſi nõ hic oꝛdo tẽptandi ſeruatꝰ eſt ĩ dño noſtro.cui poſt ſuggeſtũ ad ſolã vanitatẽ pᷣcipitiũ.oñſa ſunt om̃ia regna mũdi atq; oblata· Tu q̃ exẽplo dñi ⁊ iſta rẽnue. Eliter neceſſe eſt circũueniri re a negocio pꝑambulãte ĩ tenebꝛis. qʒð eſt hypocriſis. Eteni iſta de ambulatõne de ſcẽdit.⁊ in tenebꝛis habitatio eiꝰ. quippe abſcõdit qð ẽ.⁊ qð nõ ẽ mẽtit᷑. Negociat᷑ aũt om̃i tꝑe. foꝛmã retinẽs pietatis ad ſe⸗ ſe occultandũ.virtutẽ aũt eiꝰ vendicãs ⁊ emẽs honoꝛes. Poſtrema tẽptatio eſt de moniũ meridianũ ꝙ ſoleat maxime inſi⸗ digri ꝑfectis.qͥ videlicet tãqᷓ; viri vᷣtutuʒ om̃ia ſuꝑauerint.voluptates. fauoꝛeſ. ho noꝛes. Duid eni iam ſuꝑeſt eiqͥ temptat in quo poſſit pugnare palã aduerſus hu iuſinodi. Venitpinde occultus qͥ mani⸗ 6 feſtꝰ nõ audet.⁊ quẽ ſatis expertꝰeſt aper⸗ tũ om̃e hoꝛrere malũ.falſo bono ſupplan tare molit᷑. Qui aũt dicere poſſunt cũapo ſtolo. nõ eni ignoꝛamꝰ aſtutias eiꝰ.q̃ płꝰ ꝓficiũt. eo magis ſolliciti ſunt cauerea la⸗ queo iſto. Hinc eſt ꝙ Waria angelica ſa lutatiõe turbat᷑. dolũ(niſi falloꝛ) ſuſpicãs Et Joſue nõ pᷣus amicũ angelũ ſuſcipit qᷓ; eſſe amicũ nouerit. Deniq; ſciſcita? ſu⸗ us ne ſit an aduerſarioꝝꝰ?tãqᷓ; q expertꝰ ſit demonij meridiani verſutias. Epłli quo⸗ q; aliqñ cũ laboꝛarẽt in remigãdo vento aduerſante?⁊ iactãte nauiculã vidẽtes do minũ qmbulantẽ ſupꝛa mare ⁊ putantes eſſe fantaſma.ita vt clamarẽtpᷣ timoꝛe nõ ne aꝑtã meridiani ſuſpitionẽ demonijpᷓ⸗ tenderũt? Et recoꝛdami ſcripture dicẽtis qꝛ quarta vigilia noctis venit ad eoſ am bulans ſupꝛa mare. Quarto igit᷑id eſt.ſu pꝛemo dem loco hec tẽptatio foꝛmidet᷑ 2quo ſe in ſãmo ſtare qͥs viderit.eo ſibi vi gilantiꝰab incurſu⁊ demonio meridiano cauendũ intelligat. Poꝛro diſcipulis ve⸗ rus ſe inanifeſtauit meridies ĩeo ꝙ audi⸗ erunt.ego fum nolite timere.⁊ falſi ſuſpi⸗ tio ab eis depulſa eſt. Utinã ⁊ nobis quo tiens palliata falſitas molit᷑ irrepere emit tat lucẽ uã ⁊ veritatẽ ſuã ad ꝓdendã illaʒ oꝛiẽs ex alto verꝰ meridies. ⁊ diuidat lucẽ a tenebꝛiſ.vt nõ notemura ꝓpha tãqᷓ; po nẽtes lucẽ tenebꝛas ⁊ tenebꝛas lucẽd huc nißtedio fuerit longitudo ſermonis. has qjttuoꝛ tẽptatões tẽptabo ſuo oꝛdine aſſignare ipi coꝛꝑixpᷣi. qð eſt ecclia.Etec ce qᷓ; bꝛeuꝰ poſſum ꝑcurro. Videte pᷣmi⸗ tiuã eccliaʒ · ſinõ pᷣmo ꝑuaſa eſt acriter ni mis a timoꝛe nocturno. Eratenĩ nox qñ om̃is qͥ interficeret ſanctos arbitrabatur obſequiũ ſepᷣſtare deo. Hac aũt tẽptatõe deuicta ⁊ ſesata tẽpeſtate.inclita facta eſt ⁊ iuxta ꝓmiſſionẽa ſe factã in bꝛeui poſi⸗ ta in ſuꝑbiã ſeculoꝝ. Et dolẽs inimicꝰ ꝙ fruſtratꝰ eſſeta timoꝛe nocturno.cõuertit ſe callide ad ſagittã volantẽ ĩ die.⁊ vulne⸗ rauit in ea quoſdã de eccłia. Et ſurrexert homies vani.cupidi glie. ⁊ voluerũt ſibi facere nomẽ. ⁊ exeũtes de ecckia diu eãdeʒ matrẽ ſuã afflixerũt in diuerſis ⁊ ꝑuerſis dogmatiby. Sed hec quoq; peſtis depul ſa eſt in ſapiẽtia ſanctoꝝ. ſicut ⁊ pꝛima in patientia martiꝝ · En tempoꝛa iſta libera quidẽ deo miſerãte ab vtraq; illa malicia — ſe — XXRXIII ſed plane feda a negocio pambulãteinte nebꝛis. Ue generationi huica fermento phariſeoꝝ.qð eſt hypocriſis · ſitamen hy pocriſis dici debet: que iã latere pᷣ abũdã 6—„ tia non valet.⁊ pᷣ impudentia non querit. Serpit hodie putida tabes ꝑ om̃e coꝛp ecckie.⁊ quo latius: eo deſperatiꝰ: coc; pe riculoſius quo interiꝰ. Nam ſi inſurgeret aptus inimicꝰ hereticꝰ: mitteret᷑ foꝛas et greſceret.ſi violentꝰ inimicus:abſcõderet ſe foꝛſitan ab eo. Nũcvero quẽ eijciet: aut a quo abſcondat ſe: Om̃es amici: ⁊ oñs inimici. om̃es neceſſarij ·⁊ om̃es aduerſa⸗ rij. om̃es domeſtici.⁊ nulli pacific omns primi.⁊ om̃es q̃ ſua ſunt querẽtes. Wi⸗ niſtrixp̃i ſunt:⁊ ſeruiũt antichꝛiſto. Mo noꝛati incedũtde bonis dñicui dño ho⸗ noꝛẽ nõ deferunt. Inde is qͥttidie vides meretriceꝰ nitoꝛ. hiſtrionicꝰ habitꝰregiꝰ „ apparatꝰ.inde auꝝ in freniſein ſcllis ⁊ cal carit.⁊ plus calcaria q; altaria fulgent. Inde ſpledide mẽſe ⁊ cibis ⁊ ciphis. in⸗ Z̃e comeſatiões ⁊ ebꝛietates · inde cythara ⁊ lyra⁊ tybia. inde redundãtia toꝛcularia ⁊ꝓmptuaria plena eructãtia ex in illð · Iñ dolia pigmẽtaria.iñ referta marſupia ꝓhmõivolũt eſſe ⁊ ſüt ecckiaꝝ pᷣpoſiti· de cani.archidiaconi. ep̃i.archiep̃i. NHecei merito cedunt: ſʒ negocio illi qð ꝑambu⸗ lat in tenebꝛis · Olim pᷣdictum eſt.⁊ nunc tempꝰ impletiõis aduenit. Scce in pace amaritudo mea amariſſ ima. Amara pᷣus in nece martiꝝ. amarioꝛ poſt in cohflictu hereticoꝝ.amariſſima nũc in moꝛibꝰ do/ meſticoꝝ Hõ fugare nõ fugere eos poteſt ita inuaiuerũt.⁊ multiplicati ſunt ſuꝑg nu meꝝ. Inteſtina ⁊ inſanabilis eſt plagaec cleſie.⁊ iõ in pace amaritudo eꝰamariſſi⸗ ma. Sʒ in q̃ pace?Et pax eſt ⁊ nõ eſt pax „ Pat a paganis.⁊ pax ab hereticis · ß nõ pfecto a filjs. Vor plangẽtiõ in tꝑe iſto. ilios enutriui ⁊ exaltaui.ip̃i aũt ſpꝛeue⸗ runt me. Spꝛeuerũt ⁊ maculauerũt me a turpi vita.a turpi queſtu. a turpicõmer cio.a negocio deniq; ꝑambulãte in tene⸗ bꝛis. Supeſtvt iã de medio fiat demoni um meridianũ ad ſeducẽdos ſi qͥ in chꝛi⸗ ſto reſidui ſunt. adhuc ꝑmanentes in ſim plicitate ſua. Siquidẽ abſoꝛbuit fluuios ſapientiũ ⁊ toꝛrẽtes potẽtiũ.⁊ habʒ fidu⸗ ciam vt ioꝛdanis influat in os eii·ſim⸗ plices⁊ humiles qͥ ſunt in ecclia. Ihe enĩ eſt antichꝛiſtꝰqͥ ſe nõ ſolũ diẽ · ß ⁊ meridi⸗ em mentiet᷑. ⁊ extollet᷑ ſupꝛa id qð dicitur aut qð colit᷑ deꝰ. quẽ dñs eſus interfici et ſpü oꝛis ſui:⁊ deſtruet illuſtratõe aduẽ⸗ tus ſui.vtpote verꝰ⁊ eternꝰ meridies ſpõ ſus ⁊ aduocatꝰ ecclie.qͥ eſt ſuꝑ om̃ia deuſ benedictꝰ ĩ ſecula Amen. 2 Fignoꝛas te o a pulcra inter mulieres · egredere xabipoſt greges ſodaliũ tuoꝛũ ⁊paſce hedos tuos iuxta tabernaclꝭ pa⸗ ſtoꝝ. Olim ſanct? Moyſes qm̃ multũpᷣ⸗ ſumebat de gr̃a ⁊ familiaritate quã inue⸗ nerat apud deũ:aſpirabat ad quandã vi⸗ ſionẽ magnã · ita vt diceret deo. Si inue nigf̃am in oculis tuis:oñide mihi teiÿm „ Accepit aũt ꝓ ea viſionẽ longe inferioꝛeʒ ex quatñ ad iᷣam quã volebatpoſſetali⸗ quando ꝑuenire. Filij quoq; Zebedei in ſimplicitate coꝛdis ſuiãbulãtes: magnũ aliqda ip̃iauſi ſunt.ſʒ ad gradũ nihilomi nus ſunt reducti ꝑ quẽ fuerat aſcendẽdũ. Ita ⁊ modo ſpõſa: qm̃ rẽ grandẽ poſtula ſe videt᷑: repꝛimit᷑ ſane auſterioꝛi rñſione. ſed plane vtili⁊ fideli. Opoꝛtet nãq; hũ⸗ liter ſentire de ſe intendentẽ ad altioꝛa ne dñ ſupꝛa ſe attollit. cadat a ſe:niſi in ſefir⸗ miter ꝑ verã humilitatẽ fuerit ſolidatus. Et qꝛ niſi humilitat merito maximo mi⸗ nime obtinent᷑ ꝓpterea qͥ ꝓnehendus eſt coꝛreptiõe humiliat᷑.humilitate meretur. Tu ð cũ te humiliari viderſ: habeto id ſi⸗ gnum in bonũ· om̃ino argumẽtuʒ gratie ꝓpinquãtis. Hã ſicut ante ruinaʒ exaltat coꝛ.ita ante exaltatõʒ humiliatur. Sane vtrũq; legis. deñ ſcʒ et ſuꝑbis reſiſtere et humilib dare gr̃am. Nõne deniq; ſeruũ ſuũ Job.cũ poſt inſignẽ triumphũ:tãtã tam ꝓbatã ipᷣiꝰpatientiã: larga remunerã dã benedictiõe cenſeret. pᷣus ⁊ in multis ⁊ diſtrictis pcunctatiõibꝰ humiiare cura uit. ⁊ ſic parare viã benedictiõi. At paruʒ eſt cũ ꝑſeiðᷣm humiliat nos deꝰ:ſi tunc li⸗ benter accipimusniſi qñ ⁊ ꝑ aliũh facit: ſapiamꝰſimiliter. Ouãobꝛem accipite h? rei mirabile documentũ de ſancto dauid Ziliquãdo maledictũ eſt illi: ⁊ a ſerno Zit ille nec cumulatã iniuriã ſenſit quia pᷣſen ⸗ ſit gratiã · Quid mihilaity⁊ vobis fiij ſr uie. O vere boĩeʒ ᷣm coꝛ deiqͥ ſe 2 1 potius i; expꝛobꝛãti ſuccenſendũ puta⸗ uit. Unde ⁊ ſecura cõſcientia loquebatur Sireddidi retribuentibb mihi mala · de⸗ cidam merito ab inimicis meis inanis. Vetuitergo ꝓhiberi maledicũ cõuician⸗ tem:queſtũ eſtimãs maledicta. Et addit dominꝰ miſit illũ ad maledicendũ dauid 1 Pꝛoꝛſus ſᷣm cœꝛ dei. qui de coꝛde dei fere 1 bat ſententiã Seuiebat lingua maledica 21llle intẽdebat quid in occulto ageret de⸗ us. Vox maledicẽtis in aurib.⁊ animuſ inclinabat ſe ad benedictõem. Nunqd in oꝛeblaſphemideꝰ⁊Ebſit. Sed eo vſus ẽ ad humiliandũ Dauid. Hec latuit ꝓphe tam.quippe cui incerta ⁊ occulta ſapiẽtie ſue manifeſtauerat deꝰ ⁊ ideo dicit. Bo⸗ 1 num mihi ꝙ humiliaſti me:vt diſcã iuſti⸗ 1— S tficationes tuas. Vides qꝙ humilitas iu⸗ liatio. Quãti humilian᷑⁊ humiles ñ ſũt. Zlij cũ rancoꝛe humiliant᷑. Alij patienter ⁊alij libẽter. Pꝛimi rei ſunt. ſequẽtes ĩno xij · vltimi iuſti. Quãqᷓ;x innocẽtia poꝛtio iuſticieeſt:ſ; cõſummatio eiꝰ apud hůileʒ Quiaũt dicere poteſt · bonũ mibiqꝛ hũili aſti me:is vere humilis eſt. Non poteſt ß murat. Neutri hoꝛũ ꝓmittimus gratiãꝙ humiliat᷑. ⁊ ſi ſanelonge hi duo a ſe diffe⸗ rant.⁊ alter quidẽ in patiẽtia ſua poſſide⸗ at animã ſuã alter in ſuo murmure peat. Sedeni⁊ ſi vnꝰ irã. neuter tñ gratiã pꝛo meret᷑. qm̃ nõ hůiliatis ſed hũibus deꝰ dat gratiã. Eſt añt hũilis qui hũiliatõeʒ cõuertit in humilitateʒ.⁊ ipſe eſt qui dicit deo. Bonũ mihi ꝙ hůiliaſti me. Nemini 8 pꝛoꝛſus Bhhre fert bonũ eſt.ſ; plane moleſtũ. Scimꝰ aũt ꝙ hilarẽ datoꝛẽ dili⸗ git deus. Unde ⁊ cuz ieiunamꝰ iubemur dio condiat.⁊ holocauſtũ noſtrũ pingue fiat. Eteni ſola gratiã quaʒ pꝛefert meret leta ⁊ abſoluta kuuins Que eni coacta fuerit vel extoꝛta: qualis vtiq; eſt in viro patiẽte illo qui poſſidet animã ſuã. ec (inqᷓ; hũilitas ⁊ ſi vitã obtinet ꝓpter pati entiãꝓpter triſticiã tñ gratiã nõ habebit Pon enĩ congruit ei qͥ eiuſmodi eſt illud uoniã nõ ſponte hũiliatur neq; libenter Vis aũt videre bumilẽ rectegloꝛianteʒ⁊ vere dignũ gloꝛia. Libẽterſinquit)gloꝛi⸗ ttificat nos? Vumilitas dixi.⁊ nðõ humi. „ hicere qui inuitus tolerat minꝰ qui mur⸗ 1 caput noſtꝝ vngereoleo:⁊ faciẽ lauare.vt noſtꝝ ſcʒ opus bonũ ſpiritali quodã gau ſcripture. Bloꝛiet᷑ hũilis in exaltatõe ſua. aboꝛ in infirmitgtibo meis:vt inhabiteti me virtus xp̃i. Nõ dicit patiẽter ſe ferreĩ⸗ firmitates ſuas:ß ⁊ gloꝛiari? libẽter glo⸗ riari in illis:ꝓbans etiaʒ ſibi bonũ eſſeꝙ hũiliatur. nec ſufficere om̃ino vt poſſide⸗ at animã ſuã tanqᷓ; patiẽter hũiliatꝰ niſi — accipiat tanq; ſponte hũlliatus. Be neralẽ vero hinc audi regulã. Õis T qui ſe hũiliatiait)exaltabit᷑· Significatꝓ fecto non omnẽ exaltandã eſſe hũilitateʒ · ſed eã tmñ que de volũtate venit:non ex tri ſticia:nec ex neceſſitate. Neceni ꝑ cõtrari um õis qui exaltat᷑: hũiliandꝰerit:ſʒ tiñ qui ſe exaltat: hũiliabitur.nimiꝝ ob volũ tariũ vanitatẽ. Ita ergo nõ qui hũiliatur ſed qͥ ſponte ſe hũiliat exaltabit· vtiq; ob meritũ voluntatis. Eſto enĩ ꝙ hůñilitatis materia ꝑ aliũ miniſtrat᷑.verbi gp̃a. Pꝛo⸗ bꝛa· dãng.ſupplicia. nõ tã idcirco recte ab alio qᷓ; a ſemetiðᷣo hũiliatꝰ ille dicet᷑ q illa om̃ia tacita⁊ leta cõſcientia: cauſa dei ſubeunda decreuerit · Sʒ qͥ ꝓgredimur? Patiẽter vt ſentio ſuſtinetis exceſſuʒ in v bo de hũilitate ⁊ patientig.ſ reuertamur ad locũ de qͥ digreſſi ſumꝰ. Id nãq; inci dit nobis ex occaſione reſpõſi: q̃ grandia pᷣſumentẽ ſpõſam repꝛimẽdã cẽſuit ſpon ſus.⁊ nõ ad inſipientiã illi.ſʒ vt ſane ex eo ꝓbabilioꝛis ⁊ maioꝛis hũilitatꝰ daret oc caſio:ꝑ quã dignioꝛ potiorũ atq; eoꝝ io rũ que petebat capacioꝛ efficeret᷑. Veꝝtñ quia auhuc in ianuis ſumꝰ pᷣſentis capłi diſcuſſionis eiꝰinitiũ:pᷣncipio ſi placʒ ſer monis alteriꝰ oꝛdiamur.pᷣſertim ne vᷣba ſpõſi vel recenſeant᷑ cũ tedio vel audiãtur qð ip̃e auertat a ſeruis ſuis Jeſus xp̃s do minus noſter qͥ eſt ſuꝑ om̃ia deꝰ bñdictꝰ in ſecula Amen. S Sermo. xxxv. I te inqᷓt. igno u s ras:egredere · Dura ⁊ aſpera in⸗ crepatio ꝙ dicit egredere. Moc ãppe verbũ ſerui audire ſolet a valde ira ſcẽtib ⁊ indignãtibo dñis · vl ancille a do minabo ſuis:cũ grauit᷑ illas offenderint. Exi hinc.exia me.egredere aↄſpectu meo ⁊ adomo iſta. Moc ergo vᷣbo aſpero atq; amaro ſatis nimiũq; ĩcrepatoꝛiũvti᷑ mo do ſpõſus 3̃ dilectã:ſub ↄditõe tñ ſiſeip⸗ ſam ignoꝛauerit · Nil quippe validius: iſ ñ i ſe a zur 8d erin „Yoe de ira lleado erint. ero Alc üvtitm m̃ liſap vlidus cficacius vead terrendũ potuitin eamĩ tendere.qᷓ; vt egredi minaret᷑. Duod⁊ tu aduertere potes: ſi bene atrendas: vndeq; egredi inbeatur. Unde enĩ quo putas ni „ ſide ſpiritu ad carnẽ.de bonis animi ad 5 ſeculari rarũ exterionꝰ In quibꝰ om̃ibus non eſt niſi laboꝛ ⁊ doloꝛ.atqʒ afflictio ſpiritus. Dueenĩ anima ſemel a dño didicitã acce pit intrare ad ſeipᷣam ⁊ in intimis ſuis ði —„— fpiritus eſt enĩ deꝰ.⁊ qui querũt eñvpoꝛ⸗ tet eos in ſpiritu ambulare ⁊ non ĩ carne vtᷣm carnẽ viuãt. Talis(inqᷓ;aia neſcio an vel ipᷣam gehennã ad tempus experi poꝛribiliꝰ penaliꝰveducat.qᷓ; poſt ſpiritu glis ſtudij buiꝰ guſtatã ſemel ſuauitatem erire denuo ad illecebꝛas vel potiad mo leſtias carnis ſenſuũq; inexplebilẽ repete recurioſitatẽ dicẽte Eccleſiaſte. Oculus non implet᷑ viſu. nec auris auditu. Audi enim hominẽ expertuʒ q̃ loquimur Bo⸗ nus es(inquit)dñe ſperantiby in te: aĩme querenti te. Ab hoc bonoſi quis auertere ãanimã conaret᷑: puto haud ſe⸗ cus accepiſſet qᷓ; ſi ſe de paradiſo ⁊ abipßᷣo —* ſanctã illã ani introitu gloꝛie cõſpiceret deturbari. Au⸗ di adhuc ⁊ alium ſimilẽ huic. Tibi dirit coꝛ meũait)exquiſiuit te facies meaꝛ faci — em tuã dñe reqͥraʒ. Vñ⁊ dicebat. Mihi aũt adherere ðo bonũ eſt. Et item loq̃ns ad aĩaʒ ſuã dicit. Lonuertere anima mea 5 & in requiẽ tuã: quia dñs benefecit tibi. Di co ego vobis. nihil eſt quod intĩ foꝛmi⸗ det quiſquis hoc beneficiũ ſemel accepit qᷓ; ne gratia derelictus:neceſſe habeatde⸗ nuo egredi ad carnis cõſolatõnes · immo deſolationes. rurſumq; carnaliũ ſenſuum uſtineretumul?ꝰ · Terribilis pindeet ni⸗ mis foꝛmiduloſa cõminatio · egredereet paſce hedos tuos. Duod eſt. indignaz te noueris illa tua familiari ⁊ ſuaui reꝝ con templatiõe celeſtiũ. intelligibiliũ: diuina⸗ rum. Duãobꝛem egredere de ſanctuario meo coꝛde tuo:vbi ſecretos ſacroſq; veri⸗ tatis ac ſapientie ſenſus dulciter haurire ſolebas.⁊ magis tanqᷓ; vna de ſecularibꝰ paſcendis ⁊ oblectandis tue carnis ſenſi bus intricare. Hedos quippe(qui pecca tum ſignificãt ⁊ in iudicio collocandi ſũt aſiniſtris) dicit vagos⁊ petulãtes coꝛpo ularia deſideria. de interna requie men tis ad mundi ſtrepitũ.⁊ inquietudinẽ cu pᷣſentiã ſuſpirare ⁊ querere faciẽ ei ſemꝑ. . mxſenſus ꝑquos peccatũtan moraꝝ feneſtras intrauit ad animã · Cui⁊ bñ cõ gruit quod ſequit᷑i ſcriptura:iuxta taber⸗ „* nacula paſtoꝝ. Nõ enim ſupꝛa ſicut agni ſed iuxta tabernacula paſtoꝝ hedi paſcũ⸗ tur. Paſtoꝛes ſiquideʒ qui veri paſtoꝛes ſunt: licet tabernacula habeãt de terra?i „ terra:coꝛꝑa videlicet ſua· his dieb qͥbus nunc militant:nõ tamẽde terra ſedde cele ſtibus paſcuis greges dñicos paſcerecꝰ ſueuerunt. nec; eni ſuã eis: ſed dñi pꝛedi⸗ cant voluntatẽ. t hediſqui ſunt coꝛpor ſenſus celeſtia nõ requirũt: ſʒ iuxta taber⸗ nacula paſtoꝝ in om̃ibus videlicʒ bonis ſenſibiliby hulꝰ mũdi(que eſt regio coꝛpo rum) ſumũt vnde ſua deſideria nõ tamſa 5 tientqᷓ; irritent. Turpis mutatio ſtudio⸗ rum. vt cuiañ ſtudij fuerat ꝑegrinanteet exulẽ animã ſuã ſacris meditatõib tanq; celeſtiby paſcere bonis. dei beneplacitũ et myſteria volũtatis eiꝰ inquirere: penetra „ re deuotione celos ⁊ mente ſupnas circũ ire manſiones: ſalutare patres atq; apkoſ ⁊ choꝛos ꝓphetarũ martyrũc; admirari nes angeloꝝ nüc om̃iby his omiſſis: tur⸗ trumphos:ac ſtupere pulcerrimos oꝛdi dum carni. ad ſatiffaciendũ veniri? gule ad mendicandũ in vniuerſa terra vnð ex ea que p̃terit mũdi huðꝰ figura: ſuã ſemꝑ famelicã curioſitatẽ aliquatenꝰ ↄſoletur. Exitus aquaꝝ deducãt oculi mei ſuꝑ hu iuſmodi animã:que cũ nutriret᷑ in croce⸗ is:demũ amplexat ſtercoꝛa. Paſcit enim iuxta beati viri ſententiã.ſterilẽ quenõ ha bebat filios ⁊ vidue nõ benefacit. Et við quia nõ ſimpliciter egredere: ſed egredere inquit ⁊ abi poſt greges ſodaliũ tuoꝛũ. et tur) magne cuiuſdã rei nos admonet. qͥd iſtud: Beu ꝙ egregia creatura iam olim facta de grege:⁊ nũc in peius miſerabilit — ꝓꝛuens: n ſaltim inter gentes remanere pmittit:ſed poſt abire iubetur. Duomo⸗ do inquis: Duõ legis. Vomocũĩhono re eſſet nõ intellerit: cõparatꝰeſt iumentis inſipiẽtib ⁊ ſimilis factꝰeſt illis. Ecce qͥ·⸗ modo de grege facta eſt egregia creatura. Puto dicerẽt iumẽta ſi loqui fas eſſʒ. Ec ce Adam factꝰeſt quaſi vnus ex nob. Lũ risꝰ habitabat in paradiſo:⁊ in loco vo⸗ 53 luptatis conuerſatio eius. nihil moleſtic. nipil indigẽtie ſentiebat.⁊ odoꝛiferi ſtipa tus malis fulcitus floꝛiby: gloꝛia ⁊ hono recoꝛonatus.⁊ cõſtitutus ſuꝑ opera ma nuum plaſmatoꝛis. Magis gůt ob inſi⸗ gne diuine ſimilitudinis pᷣcellebat:et erat illi ſoꝛs ⁊ ſocietas cum plebe angelo?um. Z etcum omni milicia ceieſtis exercitꝰ. Sʒ mutauit iſtã gloꝛiã dei in ſimilitudinẽ vi tuli comedẽtꝭ fenũ. Inde eſt ꝙ panis an⸗ geloꝛum factꝰ eſt fenũ poſitũ in pꝛeſepio. uppoſitũ nobis tanqᷓ; iumentis. verbum quippe caro factũ eſt.⁊ iuxta pꝛophetam d̃is caro fenũ. At fenũ iſtud minimeð ſiccatũ eſt. nec ex eo cecidit flos:quia reqe nit ſuper ipm ſpiritꝰ dñi. Pꝛopter hoc nã aliquando finis venit vniuerſecarnis quia ſpũs receſſerat vite. Deniq; ait. Nõᷓ permanebit ſpũs meus in homie in eter⸗ num. quia caro eſt. Carnis nomine h lo⸗ co viciũ deſignari intellige:non naʒuram Nec enĩ ſpiritũ natura expungit ſed vici⸗ um. Pꝛopter viciũ ergo om̃is caro fenuʒ ⁊ om̃is gloꝛia eins tãqᷓ; flos feni. Exicca tum eſt(inquit)fenñ ⁊ cecidit Hos.ſed nõ eille flos qui de virga ⁊ radice ieſſe aſcẽdit. ro ꝙ requieuit ſuꝑ eum ſpiritus domini. Pec illud fenũ quod verbũ factũ eſt: pꝛo co ꝙ ſequitur in ꝓpheta. Verb autẽ do⸗ mini manet in eternũ. Si enim fenũ ver bum.⁊ verbũ in eternũ manet. fenũ quo⸗ q; neceſſe eſt maneat in eternũ. Alioquin quomõ vitã pꝛebet eternã ſi ip̃m minime manet in eternũ? Ait enim. Si quis mã⸗ ducauerit ex hoc pane:viuet ĩ eternũ. Et quẽ panẽ dicat:aperit cũ ſubiũgit. Et pa nis quem ego dabo:caro mea eſtꝓmũdi vita. Dnõ ergo eternũ non eſt quo eterna liter vinitur? Sed recole nũc mecũ vocẽ filij ad patrẽ loquẽtis in pſalmo. BNõ da⸗ bis(inquit)ſanctũ tuũ videre coꝛruptõeʒ Maud dubiũ quin de coꝛꝑe dicat quodi ſepulcro iacebat exanime. Moc enĩ ſctĩ ⁊ angelus qͥ nunciauit virgini locutus eſt dicẽs.⁊ quod naſcet̃ex te ſanctũ vocabit᷑ filius dei. Quo ergo pacto ſanctũ fenum poterat videre coꝛruptioneʒ:qð de incoꝛ⸗ rupti vteri ꝓpetuo viroꝛe vernãtibus pa ſcuis oꝛtietiã auidos angeloꝝ in ſefige⸗ repoſſit obtutus:inſatiabiliter oblectan dos? Perdat ſane fenũ viriditatẽ ſi Ma⸗ ria virginitatẽ amiſerit. Ergo cib homi⸗ Bermo nis mutauit ſe in pabulũ pecoꝛis. homie mutato in pecꝰ. Heu triſtis ⁊ lach?ymo⸗ ſa mutatio· vt homo paradiſi accola: ter⸗ redominꝰ celi ciuis. domeſticꝰ dñi ſaba⸗ oth. frater beatoꝝ ſpirituũ:⁊ celeſtium co heres virtutũ:repentina ſe cõuerſione ĩue nerit.⁊ ꝓpter infirmitatẽ iacentẽ in ſtabu lo.⁊ ꝓpter pecoꝛinã ſimiliudinẽ indigen tem feno:⁊ ꝓpter indomitã feritatẽ alliga tum pᷣſepio:ſicut ſcriptũ eſt In chamo⁊ freno maxillas eoꝝ conſtringe:qui nõ ap pꝛoximãt ad te. Egnoſce tamẽ o bos poſ ſeſſoꝛ tuuʒ. ⁊ o tu aſinepᷣſepe domini tui⸗ vtpphete dei fideles inueniãt᷑ qui iſta ſũt mirabilia pꝛelocuti. Lognoſce pecꝰ queʒ non cognoniſti homo. Zdoꝛa in ſtabulo quẽ fugiebas in paradiſo. onoꝛa pꝛeſe pium cuiꝰcõtempſiſti imperiũ. Comede fenũ quẽ panẽ:⁊ panẽ angelicũ faſtidiſti. Sed que nã cauſa(inquis) tãte deiectio/ nis Pꝛofecto ꝙ homo cũ in honoꝛe eſſet nõ intellexit. Onid nõ intellex it: Non di⸗ cit. Nos dicamꝰ. Poſitus in honoꝛe nõi tellexit ꝙ limus eſſet:honoꝛis faſtigio de lectatus.⁊ cõtinuo in ſe expertus eſt ꝙ tã ro poſt tempoꝛe homo de filijs captiuita tis ⁊ pꝛudẽter aduertit ⁊ veraciter ꝓtulit dicẽs. Qui ſe putat aliquid eſſe cuʒ nihil ſit. ip̃e ſe ſeducit. Ve miſero ꝙ non fuit q iam tũc diceret ei. Quid ſuperbis terra et cinis? Minc egregia creatura gregi admi xta eſt hinc beſtiali ſimilitudine dei ſimi⸗ litudo mutata eſt.hinc ſocietas cũ iumen 3 tis ꝓ cõſoꝛtio angeloꝝ inita eſt. Vides q; ſit fugienda nobis hec ignoꝛãtia. de qua tot milia maloꝝ vniuerſo noſtro generiꝓ uenerũt: Ait enim ꝓpterea hominẽ iumẽ tis inſipientitv cõparatũ.quia nõ intelle⸗ xit. Cauendaꝓinde om̃imodis ignoꝛan tia:ne foꝛteſi adhuc ſine intellectu et poſt vexationẽ inuẽti fuerimus.multo plura?⁊ grauioꝛa pꝛioꝛiby mala inueniãt nos. di⸗ caturq; denobis. Lurauimꝰbabylonem ⁊ nõ eſt ſanata. Merito quidem ꝙ nec ve ratio dederit intellectũ auditui.¶ Et vi⸗ de ne foꝛte etiã hic ſponſus cũ dilectã ab gnoꝛantia tanto increpationis tonitruo deterreretꝓpterea minime dixerit.egrede re cuz gregib aut egredere ad greges:ſed egredere ait poſt greges ſodalium tuoꝛũ. Atquid hoc. Sane vt ſecundã pꝛoinde ignoꝛantiã pꝛioꝛe magis pauendã pudẽ⸗ mo⸗ te, e nc eiue igen lg iumẽ intele⸗ gnoꝛan apolt plurt nos di⸗ ynecve (Er g ſectad toviuwo rit. egrede re ſcd iponi nopuoh F dãq; oſtenderet. ꝙ illa hominẽ beſtijs pa rem feciſſet · iſta ⁊ poſterioꝛẽ. Nam homi⸗ nes quidẽ merito ignoꝛantie ignoꝛati.id eſt repꝛobati.⁊ ad tremendũ illud iudici⸗ um ſtare:⁊ igni ꝑpetuo tradi habent. non gũt ⁊ pecudes. Hec dubiũ foꝛe deterꝰhiſ qui ſic erũt qᷓ; his que om̃ino non erun. Welius eifuerat(inquit)ſi natus nõ fu⸗ iſſet homo ille. Hon vtiq; ſi natus nõ fu⸗ iſſet om̃ino.ſed ſi natus nõ fuiſſet hõ · ſed verbi gratia.aut pecus aut alia quepiam creatura. que quoniã iudiciũ non haberʒ ad iudiciũ nõ venirʒ ·ac ꝑ hoc nec ¶ ſup plicium. Sciat 3 anima rationalis que ſe ob pꝛioꝛẽ ignoꝛantiã erubeſcit pecudeſ pabere ſodales in ꝑfruendis vtiq; bonẽs terre.nõ etiã ſimiliter ſocias habituraʒ in pferendis toꝛmẽtis gehenne.⁊ tñ demuz etiã ab ip̃is gregib ſuoꝝ ſodaliũ iumẽto rum cũ dedecoꝛe exturbandã nec iam vel cũ ið̃is iturã ßʒ plane poſt. quãdo illis ni⸗ pil mali ſentientiby: ipᷣa malis omnib ex⸗ ponet᷑. A quib nõ liberabitur in eternuʒ · ſi quidẽ ſcðᷣo ignoꝛare adiecerit. Egredit᷑ itaq; homo ⁊ ſolitariꝰ abit poſt greges ſo dalium ſuoꝛuz ·cñ ſolꝰ in inferno inferio?i retrudit. An non tibi poſterioꝛẽ videt te⸗ nere locum:qͥ ligatis manibo et pedibus „ * D „ pÿcitur in tenebꝛas exterioꝛes? Et erunt pfecto nouiſſima hois illiꝰ peioꝛa pꝛioꝛt bus: quando qui pᷣus beſtijs equabatur nũc ⁊ poſtponit᷑. Putoꝙ ⁊ in pꝛeſanti vi ta.ſi bene aduertaspoſterioꝛẽ ire pecoꝛi⸗ bus hominẽ iudicabis. An nõ ſiquidẽ ti bividetur ip̃is beſtijs qᷣammodo beſti⸗ alioꝛ eſſe homo rõne vigens. ⁊ rõne nõ vi gens? Nam pecus quidẽ ſi ſeratione nõ regat:excuſatõem habeta natura.aq̃ hoc ei penitus munꝰ negatũ eſt non habʒ ho moꝛeui ab ipa ſpeciali pꝛerogatiua dona tum eſt. Merito ꝓinde eoipſo cenſet᷑ ho⸗ mo egredi:⁊ poſt ire gregalib animãtibv ꝙ nõ ſolũ hoc animal cõuerſatione dege⸗ neri:iura nature tranſgrediẽs. rõnis com pos.ratiõis exꝑtia moꝛib ⁊ effectibꝰ imi tatur· Lonuincit᷑ ergo ire poſt greges ho mo.⁊ nũc quidẽ depꝛauatiõe nature: poſt modum aütet extremitate pene. Ecce ſic maledicet᷑ homo qui ignoꝛantiã dei ha⸗ bere inuẽtus fuerit. Dei dicã an ſui rx qʒ; ſine dubio. ytraq; ignoꝛantia damna⸗ bilis eit vtralibet ſufficit ad perditiõem Uis ſcire quia ita eſt? Sed de dei mime důbitas.ſi tamen conſtattibi non aliã vi tam eſſeqᷓ; vt patrem cognoſcas deñ veꝝ ⁊ quem miſit Jeſum chꝛiſtũ · Audiqᷓ ſpõ ſum liquido?⁊ aperte in anima etiã anime ignoꝛantiã cõdemnantẽ. Quid eni dicit? Pon vtiq; ſi deum · ſed ſi ignoꝛas te inqͥt ⁊c̃. Patet ergo quia ignoꝛaus ignoꝛabit᷑: ſiue ſe ſiue deũ ignoꝛare cõtingat. Dequa vtraq; ignoꝛantia erit nobis(ſitamẽde? manum apponat) vtilis admodũ diſpu⸗ tatio. Non modo tamen. ne fatigati:⁊ nõ pꝛemiſſa ex moꝛe oꝛatione· aut ego minul diligẽter rem neceſſariã ꝓſequar.aut yos minus attente: que nõ niſi magno ſuſcipi enda ſunt deſiderio audiatis. Etenim ſi coꝛꝑis ciby cũ abſq; appetitu ⁊ ſatiatꝰ il⸗ lum ſumis:nõ modo non ꝓdeſt.ſed⁊ no ⸗ ret plurimũ. multo magis panis aĩecuʒ faſtidio ſumptus:nõ ſcientie nutrimẽtuʒ ſed magis toꝛmentũ cõſcientie impoꝛta⸗ bit. Qod a nobis auertat ſponſus eccle — ſie Jeſus chꝛiſtus domimꝰ noſter q̃ eit ſu 5 per om̃ia de bñdictꝰ in ſecula Emen · Sermo xxxvi. e miſſionien ego deſiderijs veſtri en ego etiã deo ꝓ debito famula⸗ tu triplici vt videtis ratiõe vꝛgeoꝛ ad lo⸗ quendũ.pacti veritate. charitate fraterna timoꝛe dñi. Si tacuero:os meũ cõdẽna⸗ bit me. Quid ſi loq̃r: Pꝛofecto vereoꝛ idẽ iudiciũ:ne loq̃ntẽ vicʒ ⁊ ñ faciẽtẽ idẽtidẽ os meñũ ↄdẽnet me. Juuate me oꝛõiby ve ſtris vt ſp poſſim ⁊ loqͥ q̃ optet:⁊ oꝑeĩple reqᷓ loqᷓꝛ. Hõ ignoꝛati hodiernũvobppo ſitũeſſe monẽð ignoꝛãtia. vł potiꝰð ig⸗ noꝛãtijs. qm̃ due ſi memiſtis ꝓpoſite ſůt nr̃i vna.⁊ altera ði. Quas ⁊ monuimꝰã⸗ bas eẽ cauẽdas· ꝙ ambe dãnabiles ſint · Supeſt vt clariꝰip̃m faciã: ediſſerã ple n. Sʒ pᷣus q̃rendũ exiſtimo.ſit ne igno rãtia oĩs dãnabil· ⁊ mihi qͥdẽ videt᷑ñ eſſe Neq; enĩ om̃is ignoꝛantia damnat ß młk ta⁊ innumera eſſe q̃ neſcire liccat abſcʒdi minutione ſalutis. vbi gr̃a. Si ignoꝛas fabꝛilẽ artem.ſeu carpentariã.aut cemen ⸗ — tariam.⁊ q̃cũq; iſtiuſmodi ſunt artes que ad vſus vite huiꝰ pᷣſentis ab hoibexercẽ tur.nunqᷓ; impedit ad ſalutẽ? Etiã abſq; oĩby illis artiby que liberales poneſtioꝛib vtilioꝛibnſq; ſtudijs ⁊ diſeã tur ⁊ exerceant᷑: ⁊ qᷓ; plurimi hominũ ſal⸗ ui facti ſunt: placẽtes moꝛiby atq; opibuſ Duãtos enumerat apoſtołꝰ ĩ epiſtola ad Bermo MBebꝛeos factos dilectos nõ in ſciẽtia lit terarũ. ſed in cõſcientia pura ⁊ fide non fi cta. Om̃es placuerũt deo in vita ſua: vite meritis. nõ ſcientie. Petrus ⁊ Andreas? filij Zebedei ceteriq; cõdiſcipuli om̃s nõ de ſcola rethoꝝ aut philoſophoꝛũ aſſum ⸗ pti ſunt.⁊ nihilominꝰ tñ ſaluatoꝛ ꝑ ip̃os opatus eſt ſalutẽ in medio terre. Hõ in ſa pientia que in ip̃is eſſet plꝰqᷓ; in cũctisvi nentib. quẽadmodũ ſanctus aliquis de ſemetipſo cõfeſſus eſt. ſed in fide ⁊ lenita⸗ te ipſoꝝ ſaluos fecit illos:etiã et ſctõs.eti⸗ am ⁊maggiſtros: Deniq; notas mũdo fe⸗ cerunt vias vite:⁊ nõ in ſublimitate ᷣmo. nis. aut in doctis humane ſapiẽtie verbiſ ſed ſicut placuit deo ꝑ ſtulticiã pᷣdicatõis eoꝝ ſaluos facere credẽtes quia mõdꝰ eũ N in ſua ſapiẽtia nõ cognouit. Uidear foꝛ⸗ ſan nimius in ſuggilatiõe ſciẽtie.⁊ quaſi repᷣhendere doctos ac ꝓhibere ſtudia litte rarum. Abſit. Nõ ignoꝛo quantũ eccleſie pfuerint ⁊ ꝓſint litterati ſui:ſiue ad refellẽ dos eos qͥ ex aduerſo ſunt.ſiue ad ſimpli⸗ ces inſtruendos. Deniq; legi. Quia tu re puliſti ſcĩam:repellã ⁊ ego te.vt nõ funga ris mihi ſacerdotio. Legi. QDui docti fue rint:fulgebũt quaſi ſplẽdoꝛ firmamẽti: et qui ad iuſticiã erudiũt multos.qᷓſi ſtelle ĩ ppetuas eternitates. Sʒ ⁊ ſcio vbi legerĩ Tibi po velim ſcire que nã hax videatur vtilioꝛ ſeu magis neceſſaria ad ſalutẽ. Il la ne que tumet.an que dolet: Sʒ nõ du ⸗ bito qͥn dolentẽ tumenti pᷣferas.qꝛ ſanita tem quam tumoꝛ ſimulat:doloꝛ poſtulat Duiaũt poſtulat:ꝓpinquat ſaluti. quoni am qͥ petit accipit. Deniq; qͥ ſanatↄtritoſ coꝛde:execrat᷑ inflatos.dicẽte ſapiente.qꝛ deus ſupbis reſiſtit. humiliby aũt dat ᷓti am. Etaplus aiebat. Dico aũt ꝑ gratiaʒ que data eſt mihi om̃iby qͥ ſunt inter vos nõ plꝰ ſaꝑe qᷓ; opoꝛtet.ſʒ ſaꝑe ad ſobꝛieta tem. Nõ ꝓhibet ſape:ß płꝰ ſaꝑeqᷓ; opoꝛtʒ — ciẽtia inflat.⁊ rurſum.qͥ apponit ſcientiã apponit⁊ doloꝛẽ. Vides qꝛ differẽtia eſt ſcientiaꝝ. qñ alia inflans: alia ↄtriſtãs ẽ? Nuid eſt aũt ſape ad ſobꝛietatẽ. Cigilan tiſime obßuare quid ſcire magis pᷣus ve opoꝛteat. Tꝑs eni bꝛeueeſt· Eſt autẽ. qð in ſe eſt: oĩs ſcia bona:qᷓ tñ veritatẽ ſubni xa ſit.ſʒ tu qui cũ timoꝛe ⁊ tremoꝛe tuã ip̃i us oꝑari ſalutẽꝓ tpis bꝛeuitate feſtinas. ea ſcire pᷣus ampliuſq; curato:que ſenſer vicinioꝛa ſaluti. Nonne medici coꝛpoꝛuʒ medicine poꝛtõnẽ diffiniũt eligere ĩ ſumẽ dis cibis. quid pᷣus.quid poſteriꝰ.⁊ quẽ⸗ admodũ quidq; ſumi opoꝛteat. Ham ⁊ſi bonos cõſtat eſſe cibos quos deꝰcreauit. tu tamen ip̃os tibi ſi in ſumẽdo modum Zoꝛdinẽ nõ obſerues.reddis plane nõ bo nos · Ergo quod dico de cibis. hoc ſenti⸗ te ⁊ deſcientijs Sʒ meliꝰ mitto vos ad magiſtx. Nõ eſt enĩ noſtra iſta ſentẽtig.; illꝰ immo ⁊ noſtra.quoniã veritati. Qui ſelinquit) putat aliquid ſcire nondũ ſcit quõ opoꝛteat eũ ſcire. Uides qm̃ non ꝓ⸗ hat multa ſcientẽ ſi ſciẽdi modũ neſcierit? Uides(inqᷓ;) quomodo fructũ ⁊ vtilita⸗ tem ſciẽtie in mõ ſciẽdi conſtituit? Ouid ergo dicit modũ ſciendi: Quid niſi vt ſci⸗ as quo oꝛdine. quo ſtudio.quo fine. que⸗ q; noſſe opoꝛteat: Duo oꝛdine? vt id pꝛi⸗ us quod maturiꝰ ad ſalutẽ. QDuo ſtudio? vt id ardentiꝰ quod vehementiꝰad amo⸗ rem. Quo fine; vt nõ inanẽgliam aut cu rioſitatẽ.aut aliqͥd ſimile. ſed tĩ ad edifi⸗ catiem tuãvel ꝓximi. Sunt nãq; qͥ ſcire volunt eo fine tĩ vt ſciãt.⁊ turpis curio⸗ tas eſt. Et ſunt qͥ ſcire volũt vt ſciant᷑ipſi ⁊turpis vanitas eſt. Qui ꝓfecto non eua dent ubſannantẽ ſatyricũ ⁊ ei qͥ einſmo⸗ dieſt decantantẽ. Scire tuũ nihil eſt: niſi te ſcire hoc ſciat alter. Et ſunt item q ſcire volũt vtſciam ſuã vendãt. vᷣbi cauſa. ꝑꝛo pecunia. ꝓ honoꝛiby.⁊ turpis q̃ſtꝰ. Sʒ ſunt qͥ;ʒ qͥ ſcire volũt vt editicẽt.⁊ caritas eſt. Et itẽ qͥ ſcire volunt vt edificẽt᷑⁊ pꝛu dẽtia eſt. oꝝ oĩm ſoli vltimi duo nõ in ueniunt᷑ in abuſiõe ſcie.qppe qͥ ad vo⸗ lũt ĩtelligere vt bñ faciãt. Deniq; itellectꝰ hbonꝰ oibv faciẽtiby eũ. Reliqͥ oẽs audiãt. Scciẽti bonũ ⁊ nõ faciẽti. ↄctiñ ẽ ei.Ac ſi ꝑ ſititudinẽ dicat. Sumẽti cibũ ⁊ nõ ĩdi gẽti· ꝑnicioſum ẽ ei. Ciln ſiqdẽ indigeſtꝰ. ⁊qᷓ bonã nõ habet decoctionẽ:malos ge⸗ nerat hũoꝛes.⁊ coꝛrũpit coꝛpꝰ ⁊ ñ nutrit. Ita?⁊ młta ſcĩa ĩdigeſta ſtomacho aie.q̃ẽ memoꝛia· ſi decocta igne charitatis non fuerit. ⁊ ſic ꝑ quoſdam artus anime mo⸗ res ſcilicet arq; actus tranffuſa atq; dige ſta quatinus ipſa de bonis que nouerit xXVI. vita atteſtãte ⁊ moꝛibůs. bona efficiatur nonne illa ſciẽtia reputabitur in peccatũ: tanqᷓ; cibus ↄuerſus in pꝛauos noxioſq; humoꝛes? n nõ malus humoꝛ pecꝙœatũ an nð mali humoꝛes pꝛaui moꝛes? Kin ñi infiationes ⁊ toꝛtiones in cõſcientia ſuſti nebit qui huiuſmodieſt. ſciẽs videlicz bo num ⁊ non faciẽs? An nõ reſponſuʒ moꝛ tis⁊ damnationis totiẽs in ſemetipſo ha bebit. quotiẽs in mentẽ venerit ᷣmo quẽ dixit deus. quia ſeruꝰ ſciena voluntatem dñi ſui ⁊ nõ faciens digne plagis vapula bit multis? Et vide ne foꝛte in ꝑſong ra lis anime pꝛopheta plangeret dlcẽs · Tlẽ trem meñ doleo · ventrẽ meuz doleo. Hiſi g ip̃a ingeminatio geminũ videt᷑ innue⸗ re ſenſum.vt pᷣter hunc quẽ diximus etid alium requiramꝰ. Puto enĩ ꝙ in ſua ꝑſo⸗ na potuit hoc dixiſſe ꝓpheta · ꝙ videlicet ſcientia plenꝰ:⁊ eſtuans charitate· ⁊ om̃i⸗ no effundere cupiens. nõ inuenirʒ qui cu raret audire.⁊ ſic quaſi oneri ſua ſibi ſcien tia erat quã cõmunicare nõ poterat. Plã⸗ git itaq; pius eccleſie doctoꝛ.tam illos q; ſcire cõtemnunt quomõ ſit viuendum. qð; illos qui ſciẽtes:male nihilominꝰ viuunt Et hoc pꝛo eo ꝙ eundẽ ſermonẽ pꝛophe⸗ ta repetit. Aduertis ne iam q verũ ſenſit apoſtolꝰ. quia ſciẽtia inflat. Volo ꝓinde animã pꝛimo omniũ ſcire ſeipſaʒ ꝙ id po ſtulet ratio ⁊ vtilitatis ⁊ oꝛdinis. Etoꝛdi nis quidẽ quoniã ꝙ nos ſumus pꝛimuʒ eſt nobis. Qtilitatis vero. quia talisſciẽ tia non inflat:ſed humiliat.⁊ eſt quedaʒ ð paratio ad edificandũ. Riſi enim ſuꝑ hu militatis ſtabile fundamentuʒ:ſpirituale edificium ſtare minime poteſt. Poꝛro ad ſebumiliandũ nihil anima iuenire viua⸗ cius ſeu accõmodatius poteſt. qᷓ ſi in ve⸗ ritate inuenirʒ ·tiñ non diſſimulet. non ſit in ſpiritu eius dolus.ſtatuat ſe ante faciẽ ſuam. nec a ſe auertere abducat᷑. Nõne ita ſe intuens clara luce veritatis inueniet ſe in regione diſſimilitudinis ⁊ ſuſpirãs mi ſera quã iam latere non poterit ꝙ vere mi ſera ſit. nõne cũ pꝛopheta cdamabit ad do minum. In veritate tua hũiliaſti me. RNã quomodo non vere humiliabit᷑ in hac ve ra cognitione ſui: cum ſe ꝑceperit oneratã peccatis:mole huius moꝛtalis coꝛpoꝛis aggrauatãtterrenis intricatam curis:car nalium deſiderioꝛũ fece infectam:cecam. bus expoſitaʒ mille periculis· mille timo curuam.intirmã.implicitã multis erroꝛt ribus trepidam. mille difficultatib anxi am. mille ſuſpitionibns obnoxiaʒ: mille neceſſitatibus erumnoſaʒ · pꝛocliuem ad vicia: inualidaʒ ad virtutes. Unde huic iam extollentia oculoꝛuʒ: vnde leuare ca⸗ put Nonne magis conuertet᷑ in erumna fua:dum configitur ſpina? Lonuertetur inqᷓ;ad lachꝛimas. conuertet᷑ ad planctꝰ ⁊gemitus. conuertet᷑ ad dominũ ⁊ in hu militate clamabit. ſana animã meas quia peccani tibi. Poꝛro conuerſa ad dominũ recipiet conſolationẽ. quia pater eſt miſe⸗ ricoꝛdiarum.⁊ dens totiꝰ conſolationis. Ego qᷓdin in mereſpicio:in amaritudi L nemoꝛatur oculꝰ meus · Siautẽ ſuſpere ro ⁊ lenauero oculos ad dinine miſcrati- anis auxiliu m:tempabit moxamarã viſi oneʒ mei:viſio leta dei. cui⁊ dico · Ad me⸗ ipſum anima mea cõturbata eſt · pꝛopte⸗ tea memoꝛ ero tui. Nec mediocris deiVi⸗ ſio pium ⁊ depꝛecabilẽ experiri:ſicut reue „„ rabenignus? miſericoꝛs eſt. et pꝛeſtabi lis ſuper malicia. quippe cuꝰ natura bo⸗ nitas ·⁊ cui pꝛopꝛiũ eſt miſereri ſemperet parcere. Tali ituq; experimẽto ⁊ tali oꝛdi⸗ ne ſalubꝛiter innoteſcit deus · cum p?ius ſe homo nouerit in neceſſitate poſitum.et clamabit ad dominũ:⁊ exaudiet eũ et di⸗ cet. Eruam te ⁊ honoꝛificabis me. Atq; hoc modo erit gradus ad noticiã dei co gnitio tui.⁊ ex imagine ſua que in tereno⸗ uatur ipſe videbitur · dñ tu quidem reue⸗ lata facie gloꝛiã domini cum fiducia ſpe⸗ culando:in eandẽ imaginem tranffoꝛma mur de claritate in claritatẽ tanqᷓ; a domi ni ſpiritu. ¶ Sed iam demũ aduerte: quo M modo vtraq; cognitio ſit tibi neceſſuria ad ſalutẽ ita vt neutra carere valeas cum falute. Nam ſiignoꝛas te:non habebis ti moꝛem dei in te:non humilitateʒ · An ve⸗ ro ſine timoꝛe dei? ſine humilitate de ſalu te pᷣſumas:tu videris. Bene feciſtis grun niendo ſignificare ꝙ minime ita ſap latis immo ꝙ non ita delipiatisne in eo quod planum eſtimmoꝛemur. Sed attendite cetera. An potiꝰ pauſandũ eſt nobisppt ſomnolentos? Putabam me vno ſermo ⸗ ne implere quod pꝛomiſide duplici igno rãtia. ⁊ feciſſeʒ:nili faſtidioſis lõgioꝛ við ret. qſdã ſiqdẽ oſcitãteſ.qdãꝛdoꝛmitãteſ intucoꝛ. Nec mirum Pꝛecedẽtis noctis vigilie ongiſſime quippe fuerunt) exeu⸗ ſant eos. Verũ illis quid dicã: qui et tũc doꝛmierunt. ⁊ modo mhilominꝰ doꝛmi⸗ nnt: Sed nõ pergo nũc vlterius exagita re:verecundiã eoꝝ ſufficit tetigiſſe. Puto ꝙ melius deinceps vigilabũt:noſtre ob⸗ ſeruationis cauteriũ verituri. In hac ſpe gerimus eis hac vice moꝛẽ.⁊ quod conti nnandũ ratio exigebat:eoꝛũ charitate.pẽ dente licet diſputatione partimur:facien ⸗ tes finẽ vbi nõ erat finis. Ipſi vero ſuper ſibi facta indulgentia nobiſcuʒ gloꝛificẽt ſponſum ecckie Jeſum chꝛiſtũ dominuʒ noſtrũ.qui eſt ſuꝑ oĩia deus benedict?ĩ ſecula ZEmen. Sermo. xxxvij to nõ habe p mus nũc opus hoꝛtari ad vi ⸗ gilandũ:cũ abſq; dubio ſermo ille ſuggillatoꝛiꝰ vigilet. vtpote adhuc re⸗ cens qͥ heria nobis charitatiueꝓlatꝰ:be ⸗ ne aliquoſ expgefecit. Ergo teneti memo ria.ꝙ teneã aſſenſum.veſtrñ neminẽ abſ⸗ q; ſui cognitione ſaluari · de qua nimiruʒ mater ſalutis humilitas oꝛitur: et timoꝛ dñi.qui⁊ ip̃e ſicut initiũ ſapiẽtie.ita ẽ⁊ ſa lutis. Nemo dico abſq; illa cognitiõe ſal uatur. qui tamẽ etatẽ habeat ac facultateʒ cognoſcẽdi. Quodꝓpter paruuloſ loq̃:⁊ ꝓpter fatuos quoꝝ alia ratio eſt. Quid ſi ignoꝛas deũ! Poterit ne ſpes eſſe ſalutis cum dei ignorãtia? He hoc quideʒ. Nec eni potes aut amare quẽ neſcias aut ha ⸗ bere quẽ nõ amaueris. Noueris ꝓindete vt deũ timeas. noueris ip̃m.vteque im diligas. In altero initiaris ad ſapiẽtiam in altero ⁊ ↄſummaris. quia initiũ ſapiẽ⸗ tie timoꝛ dñi eſt.⁊ plenitudo legis eſtcha ritas. Tam ð vtraq; ignoꝛantia cauenda eſt tibi qᷓ; ſine timoꝛe ⁊ amoꝛe dei ſaiꝰ eſſe nõ poteſt. Cetera indifferẽtia ſunt.nec ſa⸗ lutem ſi ſciant᷑nec damnatiõem ſi neſciã⸗ tur habẽtia. Nõ tamen dico cõtemnẽdaʒ aut negligendã ſcientiã litterarũ.qᷓ oꝛnat animã ⁊ eruditeã.⁊ facit vt poſſit etiã ali os erudire. Sed duo illa opoꝛtet ⁊ expe dit vt pᷣcedant in qͥb ſummã ſalutis con ſtitui ſuꝑioꝛ ratio declarauit. Et vide ſiñ intuebatur⁊ ſi nõ docebat hũc oꝛdineʒ qͥ dicebat. Scmĩate vobis ad inſticiã. me⸗ Bermo tite ſpem vite. ⁊ tũc demũ illuminate vo bis(ait)lumen ſcientie. Vltimã poſuit ſci entiaʒ tanqᷓ; picturã:que ſtatũ habere ne⸗ queat ſuper inane.⁊ideo illa duo pꝛemiſit ⁊ ſubiecit illi tanqᷓ; ſi ſolidũ aliquid pictu re ſubſterneret. Securꝰ iam intendã ſciẽ⸗ tie.ſi vite pꝛius ꝑ beneficium:ſpei ſecuri- tateʒ accepero. Tu ergo ſeminaſti tibi ad inſticiã.ſiex vera noticia tui euigilaſti ti⸗ mere deũ:temetipᷣm humiliaſti. fudiſti la chꝛymas. elemoſynas ꝓfudiſti.ceteriq; te pietatis actionibꝰ mancipaſti.ieiunijs et vigilijs afflixiſti coꝛpus:ſi pectus tunſio nibus.celos clamoꝛiby fatigaſti.hocſiq⸗ dem ſeminare eſt ad iuſticiã. Semĩa ſüt bona opera.bona ſtudia.ſemina lacrime ſunt. Jbant(inquit)⁊ flebant mittentes ſe mina ſua. Sed quid? Semp flebũt: Ab ſit. Sed veniẽt cum exultatiõe poꝛtãtes manipulos ſuos · Merito cũ exultatione cũ repoꝛtant manipulos gloꝛie. At iſtud (ſinquis) in reſurrectione.i nouiſſimo die ⁊eſt nimis longa expectatio. Noli aĩmo frangi.noli deficere a puſillanimitate ſpi⸗ ritus. habes interim de pꝛimicijs ſpiritꝰ. quod ad pᷣſens in exultatione metas. Se minateſait)vobis inſticiã.metiteſpem vi te. VNon te modo mittit ad diẽ nouiſſimũ quando res iã erit in re.⁊ non in ſpe.ſ de pᷣſenti loquitur. Pꝛoꝛſus magna leticia ⁊ exultatio multa nimis cum vita venerit: Sed nũquid tante leticie ſpes erit ſine le ticic Spe gaudẽtes ait apoſtolꝰ. Etda uid non letaturũ.ſed letatũ ſe dixit ꝙ ĩdo mum dñiſe ſperaret iturũ. Hondũ vitaʒ tenebat · ſed ſpem pꝛofecto vite meſſuerat atq; in ſemetipſo experiebat᷑ veritatẽ ſcri⸗ pture ꝑhibentis. quia nõ modo remune⸗ ratio.ſed ipſa quoq; expectatio iuſtoꝛum leticia. Hanc parit in animo illius qui ſi⸗ bi ad iuſticiã ſeminauit. pᷣſumpta indul⸗ gentia delictoꝛũ.ſi tamen ipᷣam indulgen tiam efficacia atteſtat᷑ accepte gratie advi uendum ſanctius deinceps. Omnis in vobis qui hec ſentit ĩtra ſe actitari.ſcitqͥd loquitur ſpiritus cuius vox atq; opera⸗ tio minime int᷑ ſe nunqᷓ; diſſentiunt. Pꝛo pterea ergo intelligit que dicuntur.quo⸗ niam que foꝛis audit.intus ſentit. Ham qui in nobis loquitur.operatur in nobis vnꝰ atq; idẽ ſpũs diuidens ſingulis ꝓut vult.alijs quidem loqͥ alijs aũt oꝑari qð —————————— bon illa? bm dan tieſi än lack cen ſo zri Nem cata indt zac Jeb qui nen tof 3 pen P ine in in fer quo autẽ ſact qui qu enm O noſ bio poſſ lerde ſepic lhi nos ig muoie modo quide neeſu ſocien mecu itaon inus w mit ſci Wun⸗ biad ——— XXVII bonum eſt Huiſquis itacz veſtrum poſt illa amara ⁊ lachꝛymoſa ↄuerſationis ſue bmoꝛdia:reſpirare in ſpem atq; in quod⸗ dam ſerenũ ſupne ↄſolationis pẽnis gra tie ſubleuatũ ſe auolaſſe letatur: is ꝓfecto iã metit ſuaꝝ recipiẽs fructũ tẽpoꝛaneuz lachꝛymaꝝ.⁊ ip̃e vidit deũ ⁊ audiuit vo⸗ cem dicẽtis. Date ei defructibꝰ manuum ſuaꝝ. Hã quomõ nõ vidit deũ qͥ guſtauit 2⁊ vidit: qm̃ ſuauis eſt dñs? qᷓ; dulcẽ ⁊ ſua uem te ſenſit dñe Jeſu:cui a te nõ mõ pec⸗ cata donata ſunt. ſed ⁊ munus ſanctitat? indultũ eſt.neq; id ſolũ. ſed addita inũuꝑ ad cumulũ bonoꝛũ:vite eterne pꝛomiſſio elix qui tantũ nõ meſſuithabẽs interiʒ quidem fructũ ſuũ in ſanctificatiõem. fi⸗⸗ nem vero vitã eternã. Merito quiſeĩuen to fleuit:gauiſus eſt viſo dño: ad cuiꝰ vti q; miſerationis intuitũ tantos iam leua⸗ nit manipulos remiſſionẽ.ſanctificatõʒ · ſpem vite. O qᷓ; verus eſt ſermo qui in ꝓ⸗ pheta legitur. Qui ſeminãt in lachꝛymis in exultatione metẽt. bi bꝛeuiter coup henſa vtraq; cognitione:⁊ noſtri quidem in lachꝛymis ſerenis:que aũtdei metens in gaudio. Hac ergo in nobis geminap̃ eunte noticia:iã ea que foꝛte ſupercreuerit ſciẽtia minime inſlat.vtpote que nihil af⸗ ferre valeat terreni cõmodi vel honoꝛis: quod nõ ſit ſane inferius ſpe cõcepta leti ciaq; ſpei iam altiꝰradicata in aĩmo · ſpes autẽ nõ cõfundit. quia charitas dei diffu ſa eſt in coꝛdib noſtris ꝑ ſpiritũſanctum qui daꝰ eſt nobis. Ideo illa nõ ↄfundit. quia iſta infundit certitudinẽ. Per hanc eni ipſe ſpiritꝰ teſtimoniũ ꝑhibet ſpiritui Q noſtro ꝙ filij dei ſumꝰ. ¶ Quidnã igino bis de noſtra quãtacunq; ſciẽtia ꝓuenire poſſit. quod nõ ſit minꝰ hac gloꝛia qua in ter dei filios numeramur. Parũ dixi nec reſpici in eius cõparatõe poteſt oꝛbis ip̃e a plenitudine eiꝰ:etiaʒ ſitotus cedat vni⸗ cuinis noſtrũ in poſſeſſionẽ. Leterum ſi nos ignoꝛãtia dei tenet: quomodo ſpera⸗ mus ĩeũ quẽ ignoꝛamꝰ? Si noſtri: quo⸗ modo humiles erimus.putãtes nos ali⸗ quid eſſe cum nihil ſimꝰ? Scimus auteʒ nec ſuperbis nec deſperatis partẽ eſſe vel ſocietatẽ in ſoꝛte ſanctoꝝ. Intuere ð nunc mecum quãta cura ⁊ ſollicitudine ambaſ iſtas repellere a nobis ignoꝛãtias dehea⸗ mus. quarũ omis peccati altera initium panit altera cõſummationẽ. ſicutduaruʒ eregio ne noticiarũ:inimicũ ſapiẽtie vna perfectõnẽ altera gignit. illa timoꝛẽ domi ni.iſta charitatẽ · At iſtud de noticijs ſu⸗ pꝛa oſtenſum eſt. Nũc de ignoꝛantijs vi⸗ de. Etenim ſiẽ initiũ ſapientie timoꝛ dñi: ſic initiuʒ om̃is peccati ſupbia.⁊ quomo do ꝑfectionẽ ſibi ſapientie vendicat amoꝛ dei.ita deſperatio ſibi omnẽ malicie con⸗ ſummationẽ. Et quẽadmodũ ex noticia tui venit ĩ te timoꝛ dei. atq; ex dei noticia dei itidem amoꝛ.ſic ecõtrario de ignoꝛan tia tui ſupbia. ac ð dei ignoꝛãtia venit de ſperatio. Sic autẽ ſupbiã parit tibiigno R rantia tui:cum melioꝛẽqᷓ; ſis decepta⁊ de ceptrixtua cogitatio te eſſe mentit᷑· Hoc quippe eſt ſuperbia. hoc initiuʒ om̃is pec cagi: cum maioꝛ es in tuis oculis qᷓapud deum:qᷓ; in veritate. Et ideo qui pꝛimus peccauit hoc grande peccatũ(ſoyabolum loquoꝛ) de ipſo dictuz eſt quia in veritate non ſtetit:ſed mendax eſt ab initio. quoni am quod in ſua fuit cogitationenon fu⸗ it in veritate. Duid ſi ĩ eo diſcoꝛdaret a ve ritate. vt minoꝛẽ le inferioꝛemq; putaret: qᷓ; veritas haberet? Excuſaret eũ ſua pꝛo⸗* culdubio ignoꝛantia:⁊ minime reputare⸗ tur ſuperby nec tam inueniret᷑ iniquitas eius ad odiũ qᷓ; humilitas foꝛtaſſis ad ð tiam. Sienim in quonã ſtatu vnũquem q; noſtrũ habeat deus:liquido cognolce remꝰ:nec ſupꝛa ſane nec infra ſecedere de⸗ beremus: veritati in om̃ib acquieſcẽtes Nunc autẽ qꝛ conſiliũ hoc pꝛofuit tene⸗ bꝛas latibulũ ſuũ.⁊ ſermo abſconditꝰ eſt a nobis.ita vt nemo ſciat ſidignꝰſit amo re vel odio:inſtius tutiꝰq; pꝛofecto iuxta ipſius veritatis conſiliũ nouiſſimum no bis locũ eligimus:de quo poſtmodũ cuʒ honoꝛe ſuperius educamur: qᷓ; pᷣſumimꝰ altioꝛẽ vnde cedere mox opoꝛteat cu ru⸗ boꝛe Non eſt ergo periculũ quãtumcũq; S te humilies:quãtumcũq; reputes mino⸗ rem qᷓ; ſis hoc eſt.q; ſe veritas habeat · eſt autem grande malũ: hoꝛrendumq; peri⸗ culum. ſi vel modice plus vero extollas: ſi vel vni videlicet in tua cogitatione tepᷣ feras · quem foꝛte pareʒ tibi veritas iudi⸗ cat aut etiam ſuperioꝛem. Quẽadmoduʒ enim ſiꝑ oſtiũ tranſeas cuiꝰ ſuꝑliminare xt ad iñtelligentiã loquar) nimiũ baſſuʒ ſit nõ nocet quãtumcunq; te inclinaueri· nocct añt ſi vel trãſuerſi digiti ſpacio ꝓlꝰ oſtij patit᷑ mẽſura erexeris. ita vt ĩpin ⸗ guas: ⁊ capite quaſſato collidaris. ſic in gĩa nõ eſt plane timẽda quãtalibet humi liatio. hoꝛrẽda aũt nimiumq; pauẽda vł minima temerepᷣſumpta erectio. Duãob rem noli te hõ cõparare maioꝛiby.noli mi noꝛib. noli aliq. noli vni. Quid ſcis eĩ o homo ſi vm̃ille quẽ foꝛte oĩm viliſſimũ atqʒ miſerrimũ reputas:cuꝰ vitã ſcelera ⸗ tiſſimã ac ſingulariter fediſſimaʒ hoꝛres. ⁊ꝓpterea illũ putas ſpernendũ:non mo⸗ do pᷣteqͥ foꝛteiã ſobꝛie⁊ iuſteꝝ pie viuere teↄfidis.ſʒ etiã p̃ ceteris om̃ibo ſceleratis tãqᷓ; omniũ ſceleratiſſimũ· qͥd ſcis(inqᷓ;) ſi melioꝛ ⁊ te?⁊ illis mutatõe dextere excel⸗ ſi in ſe quidẽ futurꝰ ſit· in deo vero iaʒ ſit: Etꝓpterea nõ mediocrẽ non vel penulti — mů.nõ ip̃m ſaltẽ inter nouiſſimos eligeie locũ nos volnit.ſʒ recũbeinqͥt)in nouiſſi mo loco.vt ſolꝰ videlicet oĩm nouiſſimuſ ſedeas.teq; nemini:nõ dico pᷣpoñas. ſed nec cõpararepᷣſumas. En q̃ntũ malũ ve nit de ignoꝛãtig noſtri. Vtiq; pctm̃ dya⸗ boli.⁊ initiũ om̃is pctĩ ſuꝑbia. Quid eti am dei parturiat ignoꝛantia alias videbi mus. Tã nũc hoꝛe bꝛeuitas non ꝑmittit. qm̃ hodie tarde ↄuenimꝰ. Itaq; ſufficiat vnũquẽq; modo ne ſeiðʒ ignoꝛet ammo⸗ nitũ eſſe.nõ ſolũ ßᷣmone noſtro · ſʒ ipſiꝰ qᷓʒ dignatione ſpõſiecckie Jeſu chꝛiſti domi ni noſtri.qͥ eit ſuꝑ om̃ia deus benedictꝰ ĩ ſecula Zmen. Sermoxxxvij. Mid igitur dei q ignoꝛãtia parturit? Nã hinc in cipiendũ eſt ·ſicut recoꝛdamini hic heri fniſſe terminatũ. Quid itaq; par turit: Diximꝰ deſperationẽ.ß q̃nã modo dicamꝰ. Voꝛte aliqͥs reuerſus ĩ ſe:⁊ diſpli cens ſibi in om̃iby malis qᷓfecit: cogitanſ q; reſipiſcere ⁊ redire ab omi via mala:et carnali ↄuerſatõne ſua:ſi ignoꝛat qᷓ; ſit bo nus deꝰ.qᷓ; ſuauis ⁊ mitis.⁊ qᷓ; multꝰ ad ignoſcendũ.nõne ſua carnalis cogitatio arguet eñ ⁊ dicet: Quid facis? Et vitam iſtã vis pdere ⁊ futurã. Peccata tua ma⸗ xima ſunt ⁊ nimiũ multa:nequaqᷓ; ꝓ tot ⁊tãtis necſi te excoꝛies ſufficies ſatiſface re.cõplexio tenera eſt:vita extitit delicata. ↄſuetudinẽ difficile vinces. To his ⁊ ſi⸗ Bermo miliby deſperatꝰ reſilit miſer ignoꝛans q; facile om̃ipotẽs bonitas q̃ nemineʒ vult perire cuncta iſta diſſolueret. ſequitq; ipe nitẽtia.qᷓ eſt delictũ maximum· ⁊ blaſphe mia irremiſſibilis.ipᷣe vᷣo aut ↄturbatꝰni mia triſticia abſoꝛbet ⁊ fert᷑ inpfundũ.mi nime iã vt ↄſolationẽ recipiatemerſurus ſicut ſcriptũ eſt. Jmpꝰ cũ venerit ĩꝓfun ⸗ dum maloꝝ ↄtẽnit. aut certe diſſimilans ⁊ ſibi qualicũq; veri ſimili blandiẽs rõne renocat ſe irreuocabiliter in ſeculũ · ad per fruendũ ⁊ deliciandũ in om̃iby bonis eiꝰ quoad licuerit. ũ aůt dixerit pax ⁊ ſecu ritas.tũc repẽtinꝰ ei ſuꝑueniet interitꝰ:ſiẽ doloꝛ in vtero habẽtis.⁊ nõ effugiet. Ita ergo ⁊ de ignoꝛantia dei vniuerſe malicie ↄummatio venit:q̃ eſt deſperatio. Apls dicit ꝙ ignoꝛãtiã dei qᷓdã habẽt. Ego au tem dico om̃es ignoꝛare deũ qͥ nolũt con nerti ad eũ. Neq; eĩ ob aliud ꝓduldubio rennuũt:niſi qꝛ grauẽ ⁊ ſeueꝝ imaginant᷑ qui pius eſt. duꝝ ⁊ implacabilẽ q; miſeri⸗ coꝛg eſt · ferũ ⁊ terribilem qͥ amabilis eſt⁊ mentit᷑ iniqtas ſibi.foꝛmãs ſibi idoluʒ ꝓ eo qð nõ eſt ie. Quid timetis modicefi⸗ dei vt peccata nolit remittere: Sʒ affixit ea crucicũ ſuis manibo. Quid teneri⁊ de licati eſtis: Sʒ ip̃e nouit figmẽtũ noſtrũ Quid male aſſueti ⁊ ligati peccãdi ↄſue⸗ tudine: Sʒ dñs ſoluit cõpeditos. Foꝛte ne irritatꝰ in ĩmanitate ⁊ multitudinecri minũ cunctet᷑ poꝛrigere manñ adiutoꝛij? Sʒ vbi abũdauit delictũ.ſupabũdare et gr̃a ↄſueuit. An de veſtimẽto ſolliciti eſt vel cibo ceteriſq; coꝛꝑi veſtro neceſſarijs ⁊ ꝓpterea cũctamini relinq̃re vñ̃ a? Sed ſcit qꝛ his om̃ib indigetis. Quid vultis amplꝰ Quid iã impedit a ſalute:Sʒ eſt qð dico. deñ ignoꝛatis.ſʒ nec creditis auditui noſtro.vellẽ vos vl expꝑtis crede re. qꝛ niſicredideritis nõ intelligeti. Sed nõ eſt omniũ fides. Abſit añt vtde tali. eſt. de dei ignoꝛãtia ſpõſam cõmonitã ſen tiamꝰ.qᷓ tãta ſponſi parit ⁊ dei ſui:non di co agnitiõe.ſʒ amicicia ⁊ familiaritate do nata eſt.vt eiꝰ crebꝛa colloqͥa ⁊ oſcula me reret᷑.⁊ nũcfamiliari auſu loquit᷑. Indica mihi vbi paſcas? vbi cubes in meridie! Ubi ſanenõ ipᷣm ßʒ locũ habitatõis glie ꝓ eiꝰ ſibi indicari reqͥrit. qᷓ;qᷓ; nõ aliud ipſe. ⁊ gliud locꝰ eiꝰ vel glia. Sʒ repꝛimenda cenſet᷑ꝓpter ᷣſumptiõeʒ ·⁊ de ſua ipſius —n vitaröis gi npinn deiniſ J xXRxXX cõmonẽda cognitõe. in q̃ nimiꝝ viſaẽ ali quatenꝰ caligare.q̃ tãte ſe eſtimarit idone am viſioni ue minꝰ attẽdens pꝛe excel⸗ ſu ſuo ꝙ eſſʒ in coꝛpꝑe · ſiue fruſtra ſperans etiã manentẽ in coꝛꝑe ad illã ſe poſſeĩac⸗ ceſſibilẽ accedere claritatẽ. Ergo ad ſeip⸗ ſam ꝓtinꝰ reuocat᷑. ⁊ ignoꝛãtia conuincit 2 inſolẽtia caſtigat᷑· Si ignoras telinqͥt. egredere. Terribiliter ſpõſus intonat in dilectã. nõ tãqᷓ; ſpõſus.ſ tãq; mg̃. ⁊ nõ quaſi iratꝰ.ſʒ vt territa purgaret᷑. purgata idonea redderet huicipſicui inhiat viſio ni. Wundis coꝛdib nẽpe illa viſioſeque ſtrat᷑. Pulcre aũt pulcrã:nõ om̃imode qͥ⸗ dem.ß pulcrã inter mulieres eã didicitvi delicet cũ diſtinctõe quatinꝰ ⁊ ex ampli us repᷣmat᷑? ſciat qͥd deſit ſibi. Ego enim puto mulieꝝ noĩe h̊ loco appellatas aĩas carnales ac ſeculares:nihil in ſe virile ha bẽtes.nihil foꝛte aut cõſtans ĩ ſuis actiby demonſtrãtes · ſʒ totũ remiſſuʒ totũ femi neũ ⁊ molle qð viuũt ⁊ qð agũt. Spũa⸗ lis aũt aĩa⁊ ſi inde iã pulcra ꝙ nõ ſᷣm car nẽ ambulat.ſʒ ᷣm ſpm̃ex eo tñ ꝙ adhuc in coꝛꝑe viuit citra ꝑfectũ adhuc pulcri⸗ tudinis ꝓficit. ac ꝑinde nõ pulcra oĩ mo⸗ do.ß; puicra int mulieres.i· inter aĩas ter renas ⁊ q̃ nõ ſunt ſicut ip̃a ſpũales. nõ au tem iter angelicas beatitudines · nõ inter pᷣtutes. poteſtates. dñatiões. Siẽ patrũ aliqs olim inuẽtus ⁊ dictꝰ eſt iuſtꝰĩ gene⸗ ratione ſuaid eſt.pᷣ oĩbo ſui tꝑis ſue; ge⸗ neratõis.⁊ Thamar iuſtificata ꝑhibetur ex iuda. B eſt. pᷣ iuda.⁊ ĩ euãgelio publica nus deſcẽdiſſe refert᷑ de tẽplo iuſtificatus ßʒ iuſtificatꝰ a phariſeo ·⁊ quõ magnꝰ ille Johes magnifice quondã cõmẽdatusqꝙ videlicet ſuꝑiorẽ nð haberet.ſʒ h inter na tos mulieꝝ. nõ aũt inter choꝛos beatoꝛũ: celeſtiũq; ſpirituuz · ita ⁊ ſponſa modo ðꝛ pulcra.ſ interim adbuc inter mulieres? nõ inter celeſtes beatitudines. Deſinat ꝓ inde qᷓ;din in terris eſt.q̃ in celis ſunt curi oſius inueſtigare.ne foꝛte ſcrutatrix maie ſtatis oppꝛimat᷑a glia. deſinat(inquã)do nec inter mulieres verſat᷑.inqͥrere meapð ſublimes illas ſunt poteſtates. ſolis ipis ꝑſpicua.ſolis licita tanqᷓ; celeſtibv celeſtia ad videndũ. Wirabilis facta eſt(inquit) viſio iſta exte o ſponſa quã tibi poſtulas demonſtrari nec mõ pᷣuales intueri meri dianã ⁊ mirã quã inhabito claritatẽ. Di⸗ viſti eni. Indica mihi ybi paſcas vbicu⸗ bes in meridie: Szeni induci in nubes: penetrare in plenitudins lumiĩs:irrũpere claritatis abyſſos ⁊ lucẽ habitare inacceſ ſibilẽ:nec tꝑis eſt huiꝰ nec coꝛꝑis. Id ti⸗ bi in nouiſſimis reſeruat᷑.cũ te mihi exhi⸗ buero gloꝛioſaʒ:ñ hñtẽ maculã aut rugã aut aliqͥd hmõi. An neſcis qꝛ qᷓ;diuviuis in hoc coꝛꝑe:pegrinaris a lumine? Duõ que necdũ tota pulcra es:idoneã te exiſti⸗ mas vniuerſitatẽ pulcritudinis intueri? Duõ deniq; queris meĩ mea claritate vi⸗ dere q̃ adhuc ignoꝛas te! Nã ſite pleniuſ noſſes:ſcires vtiq; coꝛꝑe qð coꝛrumpitur aggrauatã nullatenꝰpoſſeattollere ocłos ⁊ figere in illũ fulgoꝛẽ in quẽ ꝓſpicerean ⸗ geliocupiſcũt. Erit cũ apparuero ꝙ tota pulcra eris ſicut ego pulcer ſum totꝰ.⁊ ſi⸗ millima mihi videbis me ſicuti ſuʒ. Tũc audies. Tota pulcra es amica mea?ma cula nõ eſt ĩ te. Nũc pᷣo⁊ ſiex ꝑte iã ſimilis ex ꝑte tñ diſſimiliſeↄrẽta eſto ex ꝑte cogns ſcere. Teipſam attẽde ⁊ altioꝛa te ne que⸗ ſieris.⁊ foꝛtioꝛa te ne ſcrutata fueris. Ali⸗ oquinn ſi ignoꝛas te o pulchra inter mu/ lieres. nã ⁊ ego te dico pulcrã.ſʒ inter mił lieres. B eſt. ex ꝑte. Lũ aũt venerit qð ꝑle⸗ ctum eſt:tũc euacuabit᷑ qð ex ꝑte eſt. Si ergo ignoꝛas te.ſʒ q̃ ſequunt᷑ dicta ſunt:⁊ nõ opoꝛtet iteꝝ dici. Pꝛomiſerã með du⸗ plici ignoꝛãtia vtiliter diſputatuꝝ.ſi quo minꝰ umpleſſe videoꝛ:date veniã volenti Hã velle adiacet mihi. pficere aũt nõ ine nio:niſi qᷓ;tũ ſua benignitate adveſtrã edi ficationẽ largiri dignabit᷑ ſpõſus eccleſie Jeſus chꝛiſtꝰ dñs noſter qͥ eſt ſuꝑ omnia deꝰ bñdictus in ſecula Zmen. Sermo · xxxix. Quitatui meo? e in currib pharaonis aſſimila⸗ uite amica mea.ñ om̃ia ĩ his pᷣbis libẽter accipimꝰecclietypũ in patri bus pᷣceſſiſſe:⁊ noſtre ſacramẽta ſalutis ð oſtenſa eſſe. In exitu iſrael ð egypto· gemi noq; illo admirabili mar obſequio.? trã ſitũ ſcʒ populo dãtis:⁊ vltionẽ de hoſtib baptiſmi gratia euidẽter expᷣmit: ſaluãtiſ homies ⁊ crimina ſubmergẽtis. Omnes (inquit)ſub nube fuerũt.⁊ om̃es in moy⸗ ſe baptizati ſunt in nube⁊ in mari. Sed opoꝛtet ↄſequentiã ſicut ſolemꝰ ſignare ð boꝛum.⁊ ſcquentia pꝛioꝛiby copulare. Et ita demũ elicere ſuaue quippiam ſipoſſu mus qð ꝓſit moꝛib inſtruẽdis. Vbi ita q; ſponſepſumptio: dura ⁊ auſtera icrepa tione repꝛeſſa eſt:netriſtioꝛ remaneret:bo na illi aiiqua que iõ accepat ad memoꝛiã reducunt᷑.⁊ aliqua que nõdũ acceperat ꝓ mittunt᷑.ß ⁊ pulcra denno ꝑhibetur ⁊ ap pellat amica. Oo tibi(inquit)dure locutꝰ ſum amica mea: nulla in metibi ſuſpitio ſit odij vel rancoꝛis ·nã ſigna amoꝛis mei in te euidẽtia ſunt:ipᷣa mea munera· quibꝰ te honoꝛaui? oꝛnaui. Nec mihi animi eſt illa retrahere.ſed magis addere amplioꝛa Uel ſic. Non egreferas amica mea: mini me te accipere modo quod poſtulas:que tãta a me iam accepiſti:⁊ maioꝛa hoꝛũ ac cipies:ſi in pᷣceptis meis ambulaueris: ⁊ in amoꝛe meo ꝑſeueraueris. Mecꝓ littere ↄſequentia.¶ Hũc iam videamꝰ q̃lia ſint que ſedonaſſe cõmemoꝛat. Et pꝛimũ qui dem ẽ ꝙ eã aſſimilauit equitatui ſuo ĩ cur ribus Pharaonis:liberãdo vtiq; a iugo peccati: moꝛtificatis vniuerſis operibus carnis quẽadmodũ ille populꝰ liberatus ſt a ſeruitute egypti:ſubuerſis ⁊ ſubmer ſis cũctis currib Pharaonis. Id qͥdem miſeratio marima.ĩ qua ego quoq; ſi glo riari voluero nõ ero inſipiẽs. veritatẽ enĩ dicã. Vateoꝛ ⁊ fateboꝛ: niſi quia dominꝰ adiuuit me:paulominꝰ habitaſſet ĩ inter⸗ no anima mea. Nõ ſum ingratꝰ:non ſum oblitus · miſericoꝛdias dñiin eternũ can ⸗ tabo. Ueꝝ hactenꝰmihi cũ ſponſa. De re liquo ila ſingulari dignatiõe poſtqᷓ; libe⸗ rata eſt aſciſcit᷑ in amicã decoꝛẽ.induit᷑tã qᷓ; dñi ſponſa interim tñ in genis dumta xat ⁊ ĩ collo. Zd hec illiꝓmittũt᷑ murenu leꝓ oꝛnatu:ip̃eq; aureeꝓ pᷣcio ⁊ diſtincte argento ꝓ decoꝛe. Lui nõ admodũ place at oꝛdo ip̃edonationũ. Pꝛimũ miſericoꝛ diter liberat᷑.ſcðᷣo dignãter adamatur.ter tio benigne abluit᷑? purgatur. Poſtremo optimi oꝛnamẽti accipit ꝓmiſſionẽ. Nõ ambigo quoſdã iam veſixꝝ in ſemetipſis recognoſcere qne dicunt᷑.ꝓpꝛioq; experi⸗ mento cõmonitos ad intelligentiã pᷣuo⸗ lare. Sed ſane memoꝛ verſiculi illins.de claratio ſermonũ tuoꝝ illuminat⁊ intelle ctum dat paruulis ꝓ hmõi dignũ duco eadẽ modice latꝰ explananda. Benignꝰ eſt eni ſpũs ſapiẽtie:⁊ placz ili doctoꝛ be nignus: diligẽs: qͥ ita cupiat ſatiffacere ſtudioſis:vt moꝛẽ gerere tardioꝛibꝰ nõ re cuſet. Deniq; qͥ elucidãt me vitã eternam habebũt.ait ipᷣa ſapiẽtia. Quo quidẽ pꝛe mio ego fraudari noluerim. Duãqᷓ; ĩhis — etiã que plana vident᷑ qñq; talia latent. qᷓ iᷣis quoq; qui capacioꝛes vident᷑⁊ pᷣuo⸗ lantes ingenio:nõ erit inutile ſi diligentiꝰ declarent᷑. Sed vide iam ſimilitudinẽ de Pharaone ⁊ exercitu eꝰ:⁊ dñi equitatu. Põ inter ipſos exercitus ſimilitudo data eſt:ſed de ipſis. Que eĩ ſocietas luci adte⸗ nebꝛas:aut q̃ pars fideli cũ infideli? Sʒ inter ſanctã ſpiritalẽq; animã ⁊ eqtatum dñi:plane comparatio eſt · et inter Pha ⸗ raonẽ ⁊ diabolũ amboꝛũq; exercitꝰ. Hec miraberis vnã animã equitatꝰmultitudi ni ſimilatũ.ſi aduertas quãte in ipſa vna que tã ſancta anima ſit pᷣtutũ acies habe ant᷑· quãta in affectionibꝰ oꝛdinatio.qᷓ;ta in moꝛiby diſciplina. quãta in oꝛatiõibut armatura. quantũ in actionib robur.n tus in ʒelo terroꝛ. quãta deniq; ipi cuʒ ho ſte cõflictuũ aſſiduitas. numeroſitas triũ phox. Deniq; in cõſcquentibo legi᷑. Ter⸗ ribilis vt caſtroꝝ acies oꝛdinsta. Et iteʒ. Quid videbis inquit ĩ ſunamite niſi cho ros caſtroꝝ: ut ſi id tibi nõ placet:noue ris huiuſmodi animã nũq; eſſe ſine ange loꝝ cuſtodia.qͥ eam emulant᷑ dei emulati⸗ one. ſolliciti ſuo viro ſeruare.⁊ virginẽca ſtamhibere chꝛiſto. Et ne dixeris ĩcoꝛ de tuo. Ubi ſunt: Quis eos vidit: Qidit eos pꝛopheta Meliſeꝰ.inſuꝑ ⁊ fecit oꝛan ⸗ do vt videret etiã Bieʒi. Tu nõ vides. qx nõ es ꝓpheta.nec puer ꝓphete. Qidit pa triarcha Jacob.⁊ ait. Caſtra dei ſunt hec Uidit ⁊ doctoꝛ gentiũ qui dicebat. Non ne om̃s adminiſtratoꝛij ſpiritus ſůũt:mi⸗ ſiin miniſteriũ ꝓpter eos qui hereditateʒ capiumt ſalutis? Ergo angelicis fulta mi niſterijs ⁊ ſuperno ſtipata agmine. ſpõſa incedens ſimilis eſt equitatui dñi.illi vti⸗ q; qui quondã in curribꝰ Pharaonis taʒ ſtupendo diuini adiutoꝛij miraculo triũ⸗ phauit. Si enim diligẽter aduertas cun cta que ibi miraris magnifice perpetrata inuenies hic nihilominꝰ admirãda. Niſi ꝙ in eo nũc magnificentiꝰ triumphat᷑ ꝙ̃ que illic coꝛpoꝛaliter pᷣceſſerũt.hic ſpiritu aliter adimplent᷑. En nontibi nempemł᷑ to foꝛtius longeq; gloꝛioſius eſſe videtur — ———— n c————— titʒ. cho oue ge i co idit ow es iditpa unthet 1. Fon ſürmi⸗ reditae fulam ne. põn iilivn⸗ onis ti lo wi⸗ cas 2 eren if mphi hic pnn i nempen cſt vidu 8 8. X XIX*5 diabolnm pſternere ð; pharaonẽ atq; ae reas debeliare poteſtates qᷓ; currus Pha raonis ſubuertere · Ibi deniq; eſt aduerſus carnẽ ⁊ ſanguinẽ hic aduer/ ſus pꝛincipes ⁊ poteſtates. aduerſus mũ di rectoꝛes:tenebraꝝ haꝝ· cõtra ſpiritua⸗ C ia nequicie in celeſtib. Etꝓſequere mo⸗ do mecũ ſingula ꝓpoꝛtionis mẽbꝛa · Ibi popuꝰ eductꝰ de egypto. hic homo deſe culo. Ibiꝓſternit᷑ Pharao · hic diabolꝰ. Ibi ſubuertunt᷑ currus Pharaonis · hic carnalia ⁊ ſecularia deſideria que militãt aduerſus aĩam ſubꝛuunt᷑. Illi in fuctib iſti in fletibb. Marini ili.amari iſti. Pu ⸗ to ⁊ nũc clamitare demonia:ſi foꝛte ↄtin⸗ gat incidere in talẽ animã. Vugiamꝰiſta⸗ aliquos de pᷣncipib Pharaonis ꝓpꝛijs tibi deſignẽ nomiĩby ⁊ de curriby deſcribã inſtar quoꝝ tu quoq; alios ſi qͥ ſunt ꝑte⸗ ip̃m valeas inuenire: Magnꝰ quidẽ pᷣn⸗ ceps ſpiritalis atq; inuiſibilis regis egy⸗ ptiꝓfecto malicia eſt. magnꝰ luxunia.ma gnus auaricia. Et hi quidẽ poſſident ter minos ſuos ſub rege ſuo ſicut ſui cuiq; aſ ſignati ſunt. Naz malicia in om̃i regione maleficioꝝ atq; facinoꝛuz dñatur. Luxu ria õi immũdicie ⁊ turpitudini carnis pᷣeſt. Auaricia ĩ ꝑtes rapine⁊ fraudis ſoꝛ tita eſt ᷣncipatũ.¶Eccipe nunc quoq; qᷓ les his ſuis pᷣncipib Pharao pᷣparaue⸗ rit currus ad ꝑſequendũ populũ dei Ha bet nãq; malicia currũ ſuũ:rotis quattu oꝛ ↄſiſtentẽ·euicia.impatiẽtia.audacia.i pudentia. Ualde etenĩ velox eſt currꝰ iſte ad effundendũ ſanguinẽ.ij nec innocẽtia ſiſtit᷑.nec patiẽtia retardat᷑. nec timoꝛe fre natur.nec inbibet᷑ pudoꝛe. Trahit᷑ auteʒ duob admodũ ꝑnicib equis · ⁊ ad oẽm Pniciẽ paratiſſimis:terrena potentia:⁊ſe culari põpa. Tũc nãq; quadriga iſta ma licie currit valde velociter:cũ hinc quideʒ effectus ſubeſt eiꝰadimplẽdis ma licioſis conatiby: inde plauſus põpe arri det ppetratis ſcelerihy · vt ſermo impleat᷑: ſcriptus eſt. quoniã laudat᷑ peccatoꝛ in deſiderijs aĩme ſue:⁊ iniquus benedicit᷑. Etiteꝝ alia ſctiptura. Hec eſtſinquit) ho ra veſtra:⁊ poteſtas tenebꝛaꝝ. Poꝛro pᷣſi⸗ dent duoby his equis aurige duo:tumoꝛ ⁊ liuoꝛ.⁊ tumoꝛ quidẽ pompã. liuoꝛ vero potentiã agit. Is eni rapido fert diaboli earũ amoꝛe pomparũ cuꝰapud ſecoꝛpᷣ⸗ us intumuit. Nã quod in ſe firmiter ſtat timoꝛe cõpꝛeſſum.grauitate modeſtũ hu militate ſolidũ.puritate ſanũ. aura huiuſ vanitatis nequaqᷓ; leuiter rapiet. Itẽ ter⸗ rene iumentũ potentie nõne inuidia agit᷑ ⁊quaſi quibuidã linoꝛis vget᷑ hincinde calcarib · ſuſpitione vtiq; decedẽdi et me tu ſuccũbendi?Aliud eſt enĩ ꝙ ſuſpectus eſt ſucceſſoꝛ ⁊ aliud ꝙ timet᷑ inuaſoꝛ. His itaq; ſtimulis terrena potẽtia ↄtinueagi⸗ tatur. Et currus qͥdem malicie ſic ſe habʒ Tuxurie po currus quadriga nihilomi⸗ nus voluit᷑ vicioꝝ.ingluuie videlicet vẽ⸗ tris.libidine coitus. mollicie veſtiuʒ. ocij ſopoꝛiſq; reſolutõe. Trahit᷑ equis duob pſperitate vite. ⁊ reꝝ abundãtia.⁊ qui hiſ pſident duo:ignauie toꝛpoꝛ.⁊ infida ſec ritas. quia ⁊ copia ĩ ignauiaʒ ſoluit.⁊ ᷣm ſcripturã. ꝓſperitas ſtultoꝝ perdet illos. nõ iane ob alið niſi qiñ male ſecuros red⸗ dat. Lũ aũt direrint pax⁊ ſecuritas:tunc ſubitaneꝰ ſupueniet eis interitꝰ. Hicalca ria minime habẽt neq; flagellavł aliquid huiuſmodi.ſed ꝓ his vtunt᷑ paruulo pa⸗ pilione conopeo ad faciendã vmbꝛam ·? flabello ad citandũ ventuʒ · Poꝛro cono⸗ peum diſſimulatio eſt vmbꝛã faciẽs etp⸗ tegens ab eſtu curaꝝ. Pꝛopꝛiũ namq; eſt mollis ⁊ delicate anime ⁊ neceſſarias diſ⸗ ſimulare curas.? ne eſtuantes ſollicitudi nes ſentiat ſub latibulo diſſimulatõis ab ſcondi. Flabellũ vero effuſio eſt ventum adulatiõis appoꝛtãs. Largi ſunt enĩ lu⸗ xurioſi emẽtes auro ventũ de oꝛe adulato rum Et de hoc ſatis · ¶ Jam vero auari- cia rotis ⁊ ipſa vehitur quattuoꝛ vicioꝛũ. que ſũt puſillanimitas. inhumanitas.cõ temptus dei. moꝛtis obliuio. Poꝛro iu ⸗ menta trahẽtia.tenacitas. ⁊ rapacitas· et pis vnꝰ auriga ambobo pᷣſidet:habẽdi ar doꝛ. Sola ſiquidẽ auaricia quoniãodu⸗ cere plures nõ patitur. vno cõtenta eſt ſer nitoꝛe. Ipe vero iniuncti oꝑis pꝛompt?ꝰ admodũt:atq; infatigabilis executoꝛ. vꝛ⸗ gẽdis ſane iumẽtis trahẽtib:flagris vti⸗ tur acerrimis:libidine acquirẽdi:et metu amittendi. Sũt⁊ alij pꝛincipes reg egy⸗ pti.habentes ⁊ ip̃i currus ſuos in expedi tionedñi ſui.ſicut ſuperbia· que vnius eſt de maioꝛiby pᷣncipiby: ſicut inimica fidei ĩpietas · magnũ ⁊ ipa tenẽs locũ ĩdomo 12 etregno Pharaonis· ⁊ multi adhuc ſunt alij inferioꝛis oꝛdinis ſatrape ⁊ equites: quoꝛũ non eſt numerus in haraonis er ercitu. quoꝝ ⁊ nomina ⁊ officia necnon? arma ⁊ apparatus coꝝ:veſtris ſtudijsvt in his exerceamini: inquirenda relinquo. In iſtoꝛũ itaq; pꝛincipũ foꝛtitudine:cur ruumq; ſuoꝛũ:inuiſibilis· Pharao vbiq; diſcurrens in omnẽ familiã domini qui⸗ bus poteſtvirib moꝛe tyꝛannico debach atur. In his etiã his dieby exeuntẽ iſrael de egypto inſequit᷑. At ile nec ſubuectus surribus nec ꝓtectus armis.nihilominꝰ tamen ſola dñi manu confoꝛtatus ſecure decᷓ̃tat.Cantemꝰ dño. gloꝛioſe enim ho⸗ noꝛificatus eſt. equũ ⁊ aſcenſoꝛẽ pꝛoiecit in mare · Item. Hi in curriby.⁊ hi in eqͥs nos aũt in nomine dñi dei noſtri inuoca bimus. Et hec dicta ſint ꝑpꝛo adducta ſi⸗ militudine de equitatu dñi ⁊ curribꝰ pha raonis.¶ Poſt hec amica appellatur. Nã ipſe quidẽ ⁊ ante liberationẽ amicus erat alioquin non liberaſſet quã non amaſſet. ſed illa beneficio liberationis adducta eſt vt eſſet amica. Nudi deniq; confidentem „nõ quia dilexerimꝰ eñ nos(inquit) ß ipſe pꝛioꝛ dilexit nos. Recoꝛdare nunc mihi⁊ moyſi⁊ ethyopiſſe.⁊ agnoſce iam tũc pꝛe figuratum cõiugiũ verbi ⁊ anime pecca tricis · ⁊ diſcernere ſi potes quid tibi dul⸗ cius ſapiat in cõſideratione ſuauiſſimi ſa cramenti.verbi ne nimiũ benigna digna tio · an anime ineſtimabilis gloꝛia.an ino pinata fiducia peccatoꝛis. Sed nõ potu it Moyſes ethyopiſſe mutare pellem. po tuit chꝛiſtꝰ? Sequitur eni. Pulcre ſũtge ne tue ſicut turturiſ· Sed hoc ſermoni al⸗ teri reſeruetur. vt ſemꝑ que in menſa ſpon ſi nobis appo nũtur:cũ auiditate ſumen ⸗ tes:eructemus in ipſius laudẽ ⁊ gloꝛiam Jeſu chꝛiſti dñi noſtri.qͥ eſt ſuper omnia deꝰ bñdictꝰ in ſecula Amen. Sermoxl. „ Picke ſuntge p netne ſicut turturis. Teneraẽ ſponſe verecũdia.⁊ ad increpa⸗ tionẽ ſponſi puto facies eius ruboꝛe ſuf fuſa eſt: pulcrioꝛq; ex eo apparens illico audit. Pulcre ſunt gene tue ſicut turturiſ Vide autẽ ne carnaliter cogites coloratã Bermo camis putredinem ⁊ pꝛurulentiam flaui ſanguinci ve humoꝛis vitree cutis ſuper ficieʒ ſummatim atq; equaliter fuffundẽ⸗ tem equibus ſibi inuicẽ moderate permi xtis ad venuſtandã genarũ effigiẽ ruboꝛ ſubpallidus ĩ efficientiã coꝛpoꝛee pulcri⸗ tudinis cooperatur. Alioquin ĩcoꝛpoꝛea illa anime inuiſibiliſq; ſubſtantia nec coꝛ poꝛeis diſtincta membꝛis. nec viſibilib extat fucata coloꝛibus. Tu vero ſpiritalẽ eſſentiam ſpiritali ſi potes attingere inu itu.⁊ ad coaptandũ pꝛopoſite ſimilitudi nis ſcema cogita anime faciẽ mentis in⸗ tentionem · ex qua nimirũ rectitudo ope⸗ ris.ſicut ex facie pulcritudo coꝛpoꝛis eſti matur. Poꝛro verecundiã intellige tanqᷓ; coloꝛem in facie. ꝙ hec potiſſimũ virtus ⁊ venuſtatẽ ingerat ⁊ augeat gratiã. Pul⸗ cre ergo ſunt gene tue ſicut turturis. Po ⸗ terat vſitatius facieʒ ponere.⁊ deſcribere pulcram.ſicut ſolet.cuius pulcritudo lau datur. pulcra facie ſeu decoꝛa facie dici.ſʒ neſcig quid ſibi voluerit vt magis genas pluraliter dicendũ putauerit niſi ꝙ mini me id crediderim ocioſum. Spiritꝰnãq; ſapientie loquit᷑. cui non eſt fas vel modi cum quid om̃ino aſcribere ocioſuʒ aut ſe⸗ cus dictũ qᷓ; opoꝛtuerit. Eſt itaq; ſine du bio cauſa quecũq; illa ſit.cur ꝑluraliter ge nas maluerit q; ſingulariter faciem dice re · Et ſitu melius non habes. egoqõ mi⸗ hi videtur aperio · Duo quedam in inten tione quã faciem anime eſſediximus.ne⸗ ceſſarie requirũtur.res ⁊ cauſa. id eſt. qͥd intendas ⁊ pꝛopter quid. Et ex his ſane duobus anime vel decoꝛ vel defoꝛmitas iudicatur.vt(verbi cauſa) anima que am bo iſta recta atq; pudica habuerit illime rito veraciterq; dicatur. Pulcre ſunt gene tue ſicut turturis. QDue vero altero hoꝛuzʒ caruerit.nõ poterit dici ð ea ꝙ pulcre ſint gene eius ſicut turturis.pꝛopter eam que adhuc ex parte erit defoꝛmitatẽ. Multo autem minꝰ illi hoc poterit cõuenire. que neutrũ hoꝛum habere laudabile inuenit᷑. vt id totum fiet planius in exempliſ. Si (verbi cauſa)intendat quis animũ inqui rende veritati.atq; id ſolo veritatis amo re.nonne is tibi videtur ⁊ rem et cauſam habere honeſtam. meritoq; ſibi vendica⸗ re quod dicit᷑. Pulcre ſunt gene tue ſiẽtur turis· quippecui in neutra genaruz neuꝰ ———.—„ X. quidẽ veritatis deſiderio · ſed aut inanis gloꝛie. aut alterius qualiſcũq; commodi tempoꝛalis obtentu in veritatẽ intende⸗ rit. ium ⁊ ſi vnã genarum videatur habe⸗ re foꝛmoſam.non tamẽ vt arbitroꝛ dubi⸗ tabis iudicare vel ex parte defoꝛmẽ cuiuſ alterã faciem cauſe turpitudo fedauerit. Si aũt videris hominẽ nullis honeſtis ſtudijs intendenteʒ:ſed carnis illecebꝛis irretitum.ventri ⁊ luxurie deditũ. quales ſunt illi quoꝛũ deus venter eſt. ⁊ glpꝛiain confuſione eoꝛũ qui terrena ſapiunt.qͥd iſtum?nonne ex vtraq; parte fediſſimum iudicabis.in cuꝰ vtiq; intentione ⁊ res? cauſa repꝛoba inuenitur? Ergo intendere non in deñ ſed in ſeculũ: ſecularis anime eſt.nec vllã pꝛoꝛſus genarum ſpecioſam pabentis. Intendere autẽ quaſi in deum ſed nõ pꝛopter deũ:hypocrite plane ani⸗ me eſt.cuiꝰ ⁊ ſi vna facies decoꝛa videtir ꝙ ad deum qualicũq; intentione reſpici⸗ at · ipſa tamẽ ſimulatio omne decoꝝ in ea exterminat:⁊ magis per totũ ingerit fedi tatem. Si aũt vel ſolũ vel maxime ob vi te pꝛeſentis neceſſaria ad deuz conuerte rit intentionẽ:non quidẽ vece hypocriſis putidã.puſillanimitatis tamẽ vicio dici mus ſubobſcurã ⁊ minus acceptaʒ. Poꝛ ro econtrario intendere in aliud qᷓ; in deũñ tñppr deũ.ñ ociũ marie:ſed marthenego cium eſt. Abſit autẽ yt qui huiuſmodieſt quicqᷓ; illã dixerim habere defoꝛmẽ nec „„ tamẽ ad perfectũ affirmauerim perueniſ ſe decoꝛis: quippe que adhuc ſollicita eſt ⁊ turbatur erga plurima.⁊ nõ poteſt terre noꝛũ actuũ vł tenui puluere non reſpergi Quem tamen cito facileq; deterget vel in hoꝛa ſancte doꝛmitionis caſta intentio ⁊ bone ↄſcientie interrogatio in deum. Er⸗ go ſolũ inquirere deñ pꝛopter ipſum ſolũ poc plane eſt vtrãq; bipartite intentiõis faciem habere pulcerrimã.atq; id pꝛopꝛi um ac ſpeciale ſponſe.cui merito ſingula⸗ ri pꝛerogatiua audire conueniat. Pulcre ſunt gene tue ſicut turturis. Cur vero ſiẽ̃ turturis. Pudica auicula eſt:⁊ conuerſa⸗ tio eius nõ cuʒ multis.ſed ſolo degere fer tur contenta cõpare:ita vt ſi ilum amiſe⸗ rit:alterũ non requirat.ſed ſola deinceps conuerſetur. Tuergo qui hec audis vt ſa ne non ocioſe audias ea que ſcripta ſunt deo. atq; vnũ ſpiritum eſſecum eo. Se itaq; ſolitariꝰ ſicut turtur:nihil tibi⁊ tur⸗ ßꝛopter te.⁊ nůũc pꝛopter te verſantur ⁊di ſputãtur. Tu(inquã)ſi ad iſtiuſmodi ſpi⸗ rituſſancti incitamenta moueris: ⁊ inar⸗ deſcis dare operã quomodo animã tuaʒ facias ſponſam deiſtude ambas ſpecio⸗ ſas habere has genas tue intentionis. vt imitatoꝛ caſtiſſime volucris: ſedeas ᷣm pꝛophetã ſolitarius. quoniaz leuaſti te ſu pꝛate · Omnino ſupꝛa te· angeloꝛũ domi⸗ no deſponſari · An non ſupꝛa te adherere ede bis. nihil cum multitudine ceteroꝛũ:etiaʒ q; ipſum obliuiſcere populũ tuum etdo⸗ mů patris tui:⁊ concupiſcet rex decoꝛem O ſancta anima ſola eſto: vt ſoli omniuzʒ ſerues teipſam quẽ ex omnibo tibi elegiſti Fuge publicuʒ:fuge ⁊ ipſos domeſticos ſecede ab amicis ⁊ intimis: etiam ⁊ab il⸗ lo qui tibi miniſtrat. An neſcis te verecũ dum habere ſponſum.⁊ qui nequaqᷓ; ſuã velit tibi indulgere pꝛeſentiã pꝛeſentibus ceteris: Secede ergo · ſed mente non coꝛ⸗ poꝛe.ſed intentionẽ.ſed deuotione.ſ; ſpi⸗ ritu. Spiritus enim ante faciẽ tuaʒ chꝛi ſtus dominꝰ.ſpirituſq; requirit non coꝛ⸗ poꝛis ſolitudinẽ. quãq; ⁊ coꝛpoꝛe ĩterdũ non ocioſete ſeparas:cum opoꝛtune po⸗ tes.pꝛeſertim in temꝑe oꝛationis· Tenes etiam in hoc ⁊ mandatũ ſponſi ⁊ foꝛmaʒ Tu(inquit) cuz oꝛaueris intra in cubicu lum tuũ.⁊ clauſo oſtio oꝛa. Etquod dixit fecit. Solus in oꝛatione pernoctabat. nõ modo ſe abſcondẽs a turbis · ſed nec vllũ quidem diſcipuloꝛũ.nec vllũ domeſtico⸗ rum admittẽs. Deniq; tres ſecũ intimos ſibi adduxerat cuʒ vltro ꝓperaret ad moꝛ tem.auulſus eſt ⁊ ab ipſis oꝛare volens. Ergo ⁊ tu fac ſimiliter quando oꝛare vo⸗ lueris. De cetero ſola indicitur tibi men ⸗ tis ⁊ ſpiritus ſolitudo. Solus es ſinon cõmunia cogites:ſi nõ affectes pꝛeſentia. ſi deſpicias quod multi ſuſpiciũt.ſi faſti⸗ dias quod omnes deſiderãt. ſi iurgia de⸗ uites.ſidamna non ſentias.ſi non recoꝛ⸗ deris iniuriarum. Alioquin nec ſi ſolus coꝛpoꝛe es:ſolus es. Vides ne poſſe eſſe te ⁊ ſoluʒ inter multos:⁊ inter multos nõ ſolum: Solus es in quãtacunq; homi⸗ num verſeris frequẽtia:tiñ cauealiene cõ uerſationis eſſe:aut curioſus exploꝛatoꝛ⸗ aut temerarius iudex. Etiam ſi perperaʒ 13 acmm quid depꝛchendas· nec ſiciu diccs pꝛoximũ.magis autẽexcuſa Ercuſain tentionẽ:ſi opus nõ potes. puta ignoꝛã⸗ tiam puta ſubꝛeptioneʒ. puta caſum. Do ſi omnẽ omnino diſſimulationẽ rei certi⸗ rudo recuſat.ſuade nihilominus ipetibi: ⁊dicito apud temetipᷣm. Vehemens fu⸗ it nimis temptatio. Quid de me illa feciſ⸗ ſet ſi accepiſſet in me ſimiliter poteſtateʒ? Et memẽto me modo alloqui ſponſam ⁊ non amicum ſpõſi inſtruere. cui alia ratõ eſt diligentius obſtruẽdi ne quis peccet. ⁊ exploꝛandi an peccet⁊ emẽdãdiſi pec⸗ catum fuerit. E qua ſane neceſſitate ſpon ſa libera eſt:ſoli viuens ſibi⁊ ipſi quẽ dili git ſponſo pariter ⁊ domino ſuo.qͥ eſt ſu⸗ per omnia deꝰ bñdictꝰ in ſecula Amen. 0 Sermo xli. Sium tüſi c cut monilia. Solet oꝛnari col lum monilibus:nõ ipſis com parari. Sed hoc ille faciant quib quia ð pꝛopꝛio nõ eſt decoꝛ · aliunde neceſſeeſtvt mendicẽt vnde ſe ſpecioſas mentiantur. Nã ſponſe collů ita in ſeipſo foꝛmoſum ⁊ tam decẽter quaſi natura foꝛmatuʒ eſt:vt extrinſecus nõ requirat oꝛnatũ. Quid ei opus eſt peregrinoꝛũ fucos adhibere co⸗ loꝛum:cui ꝓpꝛia ⁊ tanqᷓ; ĩnata ſufficit pul critudo.intiñvt ipᷣoꝝ quoq; que ad oꝛnã dum querunt᷑ moniliuz poſſit adequare nitoꝛem: Moc nempe intelligivoluit qui minime quidẽ a collo(vt aſſolet) pendere monilia:ſed ip̃m potius eſſe ſicut moni⸗ lia dixit. Nũc iam inuocandus eſt nobis ſpirituſſanciꝰ vt ſicut ſpirituales ſpõſe ge nas ſua dignatõne tribuit inuenire:ita eti am ipſius ſpirituale collũ demõſtrare di⸗ gnetur. Et meo quidẽ intellectuiquia mi pi incumbit loqui que ſentio) nihil inte⸗ rim veriſimilius pꝛobabilius ve elucet qᷓ; ipᷣm anime intellectũ colli nomĩe deſigna ri. Tu quoq; idem(vt arhitroꝛ)appꝛoba⸗ bis:ſi aduertas ſimilitudinis ratiõʒ. An non ſiquidẽ tibi vidercolli quodammo do vice fungi intellectꝰ:per quẽ tua aĩma traijcit in ſe ſpiritꝰ vitalia alimenta: atq; ĩ quedam trãjfundit viſcera moꝛñ affectu⸗ umq; ſuoꝝ Moc ergo ſpõſe collũ.idẽ pu ms ⁊ ſimplex intellectus:cum nuda⁊ aꝑ Bermo ta veritate ſatis per ſeip̃m reniteat:non in diget oꝛnamento. ſed ipſum magis tanq; pꝛecioſum monile animaz decenter exoꝛ⸗ nat: ac perinde ſimile monilibus iis de⸗ ſcribitur. Bonũ monile veritas · bonum puritas ſiue ſimplicitas. honũ plane mo nile ſapere ad ſobꝛietatẽ. Philoſophoꝛuz vel pereticoꝝ intellectus non habet hunc in ſe puritatis veritatiſq; nitoꝛẽ.⁊ iõ mu tam curã gerunt ip̃m coloꝛare? fucarefa leris verboꝝ ⁊ verſutijs ſyllogiſmoꝛuʒ ·ne ſi nudus appareat:falſi etiã appareat tur pitucdd. ¶ Sequitur. Wurenulas aure⸗ as faciemus tibi:vermiculatas argento. Si faciam ſingulariter:⁊ non pluratiter faciemus dixiſſet:abſolute ⁊ indubitãter etiã hoc loqͥ ſponſum ꝓnunciaſſem. Hũe gutem vide ne foꝛte magis ſodalib eius congruentiꝰ aſſignemus:ſpõſam qᷓſicon ſolantibus tali ꝓmiſſione ꝙ donec perue niat ad viſioneʒ cuiꝰ ſic flagrat deſiderio: facturi ſint illi murenulas pulcras ⁊ pꝛe⸗ cioſas. que ſunt auriuʒ oꝛnamenta. Ktq; hoc pꝛopterea(vt oppinoꝛ) quia fides ex auditu.⁊ qᷓ;diu per fidẽ ambulatur ⁊ non per ſpeciẽ. dando opera potius inſtruen⸗ do auditui qᷓ; viſui exercẽdo. Fruſtra nã⸗ q; intenditur oculus qui nõ ſit fide mun datuſ.cũ ſolis qui mũdo coꝛde ſunt: vidẽ di copia pꝛomittat᷑. Scriptũ vero eſt. fi⸗ de mndans coꝛda coꝝ · Duia ergo fideſ ex auditu.⁊ exilla viſus purgatio eſt:me⸗ rito illi oꝛnandiſauribus intendebãt.dñũ guditus ſicut ratio docuit:viſus ſit pᷣpa⸗ ratio. Tn(inquiũt)o ſponſa intuende di lecti inhias claritati.ſed hoc alterius tem poꝛis eſt. Damus aũt impꝛelentiarũ oꝛ- namentũ aurib tuis. quod trit tibi inte⸗ rim conſolatio:erit⁊ pᷣparatio ad ipſum quod poſtulas. Ac ſi ilud pꝛophete ei di cant. Zludi filia ⁊ vide. Videre deſideras ſed audi pꝛiuſ. Bradus eſt anditus ad vi ſum.pꝛoinde audi ⁊ inclina aurẽ tuam oꝛ⁊ namentis que tibi facimus. vt per audi⸗ tus obedientiã ad gloꝛiã peruenias viſio nis. Nos guditui tuo damus gaudiuz et leticiam.nã viſui non eſt noſtrũ darelin qͥᷓ gaudij plenitudo ⁊ tui deſiderij adimple tio eſt)ſed illius quẽ diligit aĩma tua. Iße vt gaudium tuũ plenũ ſit· oſtendet ſeip̃m tibi. Iß̃e adĩplebit te leticia cũ vultu ſuo Tu interim accipe ad conſolatõnem mu an ero 19de⸗ nun kemo enz bunt rehn ne tyn. puto eſſealiudq; texere ipiridies qud ſimilitudines.⁊ in ip̃is puriſſima diuine renulas has de mann noſtra.ceteruʒ dele ctationes in dertera eins vſcʒ ad finem· N Zduertẽdũ cumoqiei munernlas of⸗ erũt. Nureas linquit)⁊ vermiculatas ar⸗ gento. Aurũ diuinitatis eſt fulgoꝛ⸗auruz japientia que deſurſum eſt. Voc auro ful gentia quedam quaſi veritatis ſignacula ſpondent ſe figuraturos hi quib id mini ſterij eſt ſuperni aurifices:atq; internis anime auribus inſerturol. Duod ego nõ ſſe aliudqᷓ; texere ſpiritales quaſdã ſapientie ſenſa:anime cõtemplantis con⸗ ſpectib impoꝛtare. vt videat ſaltẽ per ſpe culum ⁊ in enigmate quod nonduz facie ad faciẽ valet vilatenꝰ intueri. Diuina ſůt ⁊niſi expertis pꝛoꝛſus incognita aue ef⸗ famur:quomodo videlicet in hoc moꝛta „ licoꝛpoꝛe:fide adhuc habente ſtatũ ⁊ nec dumppalata pſpicui. Subſtãtia lumis iam tñ interim pure interdũ contempla⸗ io veritatis partes ſuas agere inira noð vel ex partepᷣſumit. ita vt liceat vſirpare etiam alicui noſtrũ cui hoc datũ deſuper fuerit ilud apoſtoli. Nunc cognoſco erꝑ te. Item. Ex parte cognoſcimus ⁊expar te pꝛophetamus. Lñ autẽ diuiniꝰ aliqd raptim ⁊ veluti in velocitate choꝛuſci lu⸗ minis interiuxerit menti ſpiritu exceden ⸗ ti:ſiue ad temperamentũ nimij ſlẽdoꝛis ſiue ad doctrine vſum:cõtinuo neſcio vn de adſunt imaginatoꝛie quedã reriinferi „„ oꝛum ſimilitudines infuſis diuinitꝰ ſen ⸗ 5— ſis cõuenienter accõmodate. quib quod ammodo adumbꝛatꝰ: puriſſimus ille ac ſplendidiſſimꝰ veritatis radiꝰ:⁊ ipe aĩme rollerabilioꝛ fiat.⁊ quib cõmunicareillũ voluerit capabilioꝛ. Exiſtimo tamẽ ip̃as foꝛmariin nobis ſancoꝝ ſuggeſtionibuſ angeloꝛũ. ſicut ecõtrario contrarias ⁊ma las ingeri immiſſiones ꝑ angelos malol non dubiũ eſt. Et foꝛtaſſis hinc illud eſt ſpeculũ atq; enigmatvt dixi.per quod vi debat apoſtolꝰ ex iſtiuſmodi puris pul⸗ criſq; imaginationibꝰ angeloꝝ quaſi ma nibus fabꝛicatũ.quatinꝰ⁊ dei eſſe qð pu rum? abſq; omnifantaſia coꝛpoꝛeaꝝ ima ginum cernit᷑:ſentiamꝰ. ⁊ elegantẽ quam⸗ bet ſimilitudinẽ. qua id digne veſtienn apparuerit:miniſterio deputemus ange lico. Ouod ſignaſſe expꝛeſſius videt᷑ alia interpꝛetatio dicens · Similitudines au ritabꝛi faciemus tibi:cum diſtinctionib argenti. Vnñ eſt. cũ diſtinctionib argen ti:⁊ vermiculatas argento. In quo mihi ſignificare videtur nõ modo ſimilitudi- nes intus per angelos ſuggeri ſed nitoꝛẽ quoq; eloquij per ipᷣos extrinſecus mini⸗ ſtrari: quo congrue atq; decenter oꝛnate?⁊ ab auditoꝛibus facilꝰ capiant᷑⁊ delecta⸗ bilius. Oo ſidixeris. quid eloquio ⁊ argẽ to! dicet tibi pꝛopheta · Eloquia domini eloquia caſta: argentũ igne eraminatum. Itaergo illiccleſtes adminiſtratoꝛij ſpi⸗ fitus: peregrinãti in terris ſponſe faciunt murenulas aureas vermiculatas argẽto. Uide aũt quomodo illa aliud cupit? ali ud accipit. ⁊ nitentiad cõtemplationis qͥ etem laboꝛ pꝛedicatiõis imponit᷑· ⁊ ſitien ci ſponſi pꝛeſentiã:filioꝛum ſponſi parien doꝛum alendoꝛũq; ſollicitudo iniũgitur Neq; nũctĩ accidit illi hoc. ſed et alia vi ce.vt memini. cũ ſponſi amplexus ⁊ oſcu la ſuſpiraret:reſponſum eſt ei. quia melio⸗ ra ſunt vbera tua vino · vt ex hoc ſe intelli geret matrem ·atq; ad dandũ lac paruuliſ nutriendumq; fiios reuocari. Voꝛtaſſis ⁊ in alijs cantici huꝰ locis hocipſum tu⸗ quoq; niſi piger ſis ad inquirandũ per te ipſum aduertere poteris. An non res iſta quondã in ſancto patriarcha Jacob p̃fi⸗ gurabat᷑ cũ fruſtratꝰ optatis diuq; expe⸗ ctatis rachelis amplexibyꝛꝓ ſterili⁊ deco ra:fecundã ⁊ lippã inuitꝰ atq; ignarꝰ ac⸗ cepit? Ita ergo nũc ſpõla ſcire cupiẽs ⁊ quirens. vbi in meridianis hoꝛis dilecꝰ paſcat ⁊ cubet. murenulas ꝓ eo repoꝛtat aureas. vermiculatas argẽto.i.ſapiẽtiam cũ eloquentia. haud dubiũ qͥn ad pᷣdicati onis opus · Docemur ex hoc ſane itermit tenda plerũq; dulcia oſcula ꝓpt lactãtia vbera.nec quẽq; ſibi.ſʒ oẽs illi qͥ moꝛtuꝰẽ ꝓ oĩb eſſe viuẽdũ. Te qͥ bñ de ðo ⁊ ſenti⸗ re⁊ eloqͥ accepertſi q̃ſtũ eſtimẽt pietatẽ.ſi ↄuertãtad ĩanẽ gkiaʒ qð ad lucra dei acce perãtegrotãdũ.ſi alta ſapiẽtes · hũilib ñ conſentiãt. Paueãtqð in ꝓpheta legitur· dicente dño· Dedi eis aurũ meũ⁊ argen tũ meñ.ip̃i aũtð argẽto⁊ auro meo opati ſũt baal. Tu ðᷓ audi qͥd ſpõſa accepta hic qdem increpatõe· ide vo ꝓmiſſione rñde rit. Heq; enim vel de pꝛomiſſis extollitur vel pꝛo repulſa iraſcitur.· ſed ſicut ſcriptuʒ eſt. coꝛripe ſapientẽ ⁊ amabitte· Et itẽ qð ad donationes ⁊ pꝛomiſſiones ſpectal · Quanto maioꝛ es:humilia te in omnib. Duod ex eius reſpõſione melius vtrũq; patebit Sed ipſu ſiplacet diſcuſſio ĩ ali⸗ ud ſermonis pꝛincipium differat᷑. Etde his que dicta ſunt gloꝛificemus ſponſuʒ ecclelie dominũ noſtrũ Jeſum chꝛiſtũ.q; eſt ſuꝑ omnia benedictus deus in ſecula Sermo.xlij. Mm eſſet rex ĩaccubitu ſuo:nardus mea de odoꝛem ſunz · Mec ſunt verba ſponſe que in hodiernuz diẽ diſtulimus. hoc reſpõſum quod dedit.vbi increpata eſt a ſponſo:non tamẽ ſponſo ſed eius ſo⸗ dalibus. Duod facile eſt aduertere ex ver bis ipſis. Lũ enim nõ dicit quaſi ad ſecũ dam perſonã:cũ eſſes rex in accubitu tuo ſed cuz eſſet in accubitu ſuo.patet ꝙ non ad ipſum loquit᷑.ſed de ipſo. Putapinde ſponſum vbi eã(quatinꝰ viſum fuit) aut coꝛripuit aut repꝛeſſit. cõperta ex ſuffuſio ne genarũ verecundia ceſſiſſe loco vt illa ſe abſente loqueret᷑ liberius que ſentiret. ſ ⁊ ſi pauidioꝛ(vt aſſolet) qᷓ; opoꝛtuerit:⁊ ð iectioꝛ animo facta eſſet:ſodaliũ eam ↄſo⸗ lationes erigerent. Duod tamẽ⁊ꝑ ſeip̃m facere nõ neglexit. quantũ iudicauitꝓ tẽ⸗ poꝛe opoꝛtere. Ham vt clarũ relinqueret: quantũ ſibi in illa coꝛreptione complacu it. quippe quã ſenſit digne:⁊ ꝓut opoꝛtu⸗ it acceptari.non ſane ante ſe abſentauit qᷓ; ex abundantia quod nõ eſt dubiũcoꝛdiſ proꝛumperet in laudes eius.⁊genaꝝ col⸗ liq; ipſius pulcritudinẽ cõmendaret.pꝛo pterea ⁊ qui cũ ipſa remanẽt. blãde loquũ tur ili.⁊ munera offerũt ſcientes domini voluntatẽ.d ipſos ergo reſponſio eius Et litteralis quidẽ contextio ſcematis ita ſe habet. Sed pꝛiuſqᷓ; ex hac teſta nucleũ ſpũs elicere inchoemus:dico vnũ bꝛeui⸗ ter. Velix cui ſua obiurgatõ ſic reſpondet quẽadmodũ habemus foꝛmã pᷣſentis lo ci. Vtinã magis neminẽ obiurgare neceſ ſe ſit. hoc eni melins. Sed quoniã ĩ mul ⸗ tis offendimus om̃es.mihi tacere non li cetcui er officio incũbit peccãtes arguere magis aũt vꝛget charitas. O ſi arguero ⁊ fecero qð meũ eſt. illa autẽ increpatio ꝓ cedens minime quod ſuũ eſt faciat. neq; id ad quod miſiillam.ſed reuertat᷑ ad me vacua tanqᷓ; iaculũ feriens ⁊ reliliens.qͥd me animi tunc habere putatis frẽs? Non ne angoꝛ?nõne toꝛqᷓ̃oꝛ? Et vt mihi vſur⸗ pem aliquid ex verbis magiſtri(quia ð ſa pientia nõ poſſum)pꝛoꝛſus coartoꝛ edu obus.⁊ quid eligam neſcio.placere ne mi hi in eo quod locutus ſum.quoniã quod debui feci. an pniaz agere ſuper vᷣbo meo quia quod volui non recepi.volui nimi- rum perimere hoſtẽ.⁊ eripere fratrẽ·⁊nõ feci ſic. magis autẽ contrariũ accidit. Rã leſi amimã.⁊ culpã auxi. Siquideʒ acceſ⸗ ſit⁊ cõtemptus. Nolũt audire te ſinquit) quia nolunt audire me. Uides que maie ſtas ↄtemnit᷑ Non te putes me ſolũſpꝛe uiſſe. dominꝰ locutꝰ eſt. Et quod dixit ꝓ⸗ phete. dixit ⁊ apoſtolis. Qui vos ſpernit ait.me ſpernit. Non ſum pꝛopheta. nõ ſũ apoſtolus.⁊ ꝓphete tamẽ ⁊ apoſtoli(au⸗ deo dicere)vice fungoꝛ.⁊ quiby nõ equoꝛ meritis.eoꝝ implicoꝛ curis. Et ſi ad meã multã ↄfuſionẽ.⁊ ſi ad grande periculum mihi ſuꝑ cathedrã Moyli ſedeo · cuiꝰ ta⸗ men nõ vendico mihi vitãtnec experioꝛ 5 tiam. Duid tñ Nõ ideo cathedre non de feretur. quoniã occupata eſt ab indigno! Etiã ſi ſcribe ⁊ phariſei in ea ſedeãt(inqͥt) que dicũt facite. Pleꝝq; etiã impatientia ↄtemptui iũgit᷑. ita vt aliqͥs non ſolũ non curet ꝓoꝛrigi obiurgatꝰ ſed inſuꝑ obiur⸗ ganti indignet᷑ moꝛe frenetici manũ me· dici repellẽtis. Wira ꝑuerſitas. Wedi- cãti iraſcit᷑ qͥ nõ iraſcit ſagittãti. Eſt eniʒ qͥ ſagittat in obſcuro rectos coꝛde.qͥ et te⸗ ipᷣm nũc ſagittauit ad moꝛtẽ.⁊ĩ iliũ nõ cõ mouert. Wihi idignarꝭ qͥ ſanũ tefieri eu⸗ pio? Iraſcimi(inqͥt)⁊ nolite peccare. Si pctõ iraſceri.nõ ſolũ mime peccaſ.ß⁊ qð peccaras extermiĩas. Hũc po⁊ pctm̃ reti nes medicamẽtũ reſpuẽdo.⁊ peccare ap⸗ ponis irõnabilit᷑ iraſcẽdo.⁊eſt ſupꝛa mo dũ peccãs pctiñ. Zliquotiẽs addi᷑⁊ im pudẽtia.vt nõ mõ ĩpatiẽter ferat ꝙ coꝛri⸗ pit᷑.; etiã id vñ repᷣhẽdit impudẽt᷑ defen dat Moc planedeſperatio. Frõs(ſinquit) mulierꝭ meretric facta ẽ tibi. noluiſti eru⸗ beſcere. Et ait. Receſſit zeꝰmeꝰ ate.vltra nõ iraſcar tibi. Solo auditu cõtremiſco Sent! ne qᷓ;ti piculi qᷓ;ti hoꝛori ⁊ tremo ris res ſit peccati defenſio. Dicit iterum. Ego quos amo arguo⁊ caſtigo. Sier⸗ ——. ——— au⸗ vo mei lum öt⸗ o de vo7 ſtia n iur⸗ m Ndi⸗ Keniz herte⸗ ünöcò ficic e Si ſnc nmnren ccureap ⸗ prmo iktim ꝙ coꝛri⸗ er demn s incui wiſtic or nemo cit icun goSin gote ʒeł deſeruit:⁊ amoꝛ. Nec eris amo ⸗ redignus:qui indignus caſtigatione cen R ſeris. Uides quia tũc magis iraſcitur de us:cuz nõ iraſcitur. iſereamur impio (inquitj⁊ non diſcet facere iuſticiã. Miſe ricoꝛdiã hanc ego nolo. Sup omnẽ iraʒ miſeratio iſta:ſepiens mibi vias iuſticie · Satins ꝓfecto mihi iuxta pꝛophete con ſiium. appꝛehẽdere diſciplinã:ne quãdo iraſcatur dominꝰ:⁊ pereã de via iuſta.vo lo iraſcaris mihi pater miſericoꝛdiaꝝ. ſed illa ira qua coꝛrigis deuiũ:non qua extru dis deuia. Illud tua nobis benigna anĩ⸗ aduerſio parit. ð foꝛmiduloſa nutrit diſi mulatio. Nõ enim cũ neſcio:ſed cũ ſentio te iratum:tũc maxime confido ꝓpicium· etenim cũ iratus fuerſ:miſericoꝛdie reco? daberis· Deus(inquit)tu ꝓpicius fuiſti eis:⁊ vlciſcens in om̃es adinuentiões eo rum. Moyſen loquit᷑⁊ Aaron atq; Sa⸗ muelẽ:quos modo pᷣmiſerat.⁊ hoc vocat ꝓpiciationẽ: ꝙ eoꝛũ deus nõ pepercitex ceſſibus. I nũc tu ergo atq; hanc tibi ex⸗ cludito in eternũ:defendendo erroꝛem:et accuſando coꝛrectionẽ. An non iſtud eſt malũ dicere bonũ:⁊ bonũ maluʒ? An nõ ex hac odioſa impudẽtia pullulabit mox impenitẽtia:mater deſperationis? Queʒ enim peniteat ſuꝑ bono quod putat? Ue illis inquit. Ue illud eternũ eſt. Aliud eſt quemq; tẽptari a pꝛopꝛia concupiſcentia abſtractũ ⁊ illectũ.⁊ aliud ſponte appete⸗ re malum tanqᷓ; bonũ. ad moꝛtẽ quaſi ad vitam male ſecurũ pꝛoperare · Pꝛo huiuſ modidico: Mallẽ aliquando tacuiſſe et diſſimulaſſe quod agi perperã depꝛehẽdi q; ad tantã repᷣhendiſſe pernicieʒ · Dicas foꝛſan mihi ꝙ bonum meũ ad me reuerta tur.⁊ quia liberaui animã meã.⁊ munduſ ſum a ſanguine homiĩs cui annunciaui? locutus ſum: vt auerteret᷑ a via ſua mala? viueret. Sed ⁊ſi innumera talia addas · metamẽ minime iſta cõſolabũtur: moꝛtẽ filij intuentẽ. Quaſi vero meam illa repꝛe henſione liberatiõem queſierim:⁊ nõ ma gis illius. Due enĩ mater:etiã ſi oẽm quã potuit curã⁊ diligẽtiaʒ egrotanti filio ad hibuiſſe ſe ſciat:ſidemũ fruſtratam ſe viðj rit.⁊ om̃es laboꝛes ſuos eſſe penitus inef ficaces. illo nihilominꝰ moꝛiẽte: ꝓpterea vnq; a fletibus temperauit? Et illa qͥdeʒ hocpꝛo moꝛte tempali quanto magj me pꝛo moꝛte eterna mei fiij manetvtiq; plo ratus ⁊ vllnlatꝰ multus · etiã ſi nihil mihi conſcius ſum:quo minꝰ annunciauerim illi Vides etiã a quantis eregione maliſ ⁊ ſe ⁊ nos liberat: qui coꝛreptus:manſue⸗ te reſpõdet. verecũde acquieſcit. modeſte obtemperat. humiliter confitetur? Vuic ego anime in om̃ibus me ꝓfitear debito⸗ rem. Muic me miniſtrũ ⁊ ſerunz tanq; di⸗ gniſſime dñi mei ſponſe: ⁊ que reuera di⸗ cere poſſit. Lum eſſet rex in accubitu ſuo nardus mea dedit odoꝛẽ ſuum. Bonꝰhu militatis odoꝛ qui de hac valle ploꝛatio⸗ nis aſcendens: pfuſis circumquaq; vici⸗ nis regioniby:ipſum quoq; regiũ accubi tum grata ſuauitate reſpergat. Eſt nardꝰ humllis herba. quã ⁊ calide ferunt eẽ na⸗ ure hi qui herbarum vires curioſiꝰexplo tarunt.⁊ ideo per hãc videoꝛ mihi nõ in⸗ conuenienter hocloco virtutẽ humilita⸗ tis accipere.ſed que ſancti amoꝛis vapo⸗ ribus flagret. Ouod ꝓpterea ſane dico · q niam eſt humilitas quam nobis veritas S 3 parit. ⁊ non habet caloꝛẽ.⁊ eſt humilitas quam charitas foꝛmat ⁊ inflãmat. Atq; dẽ in affectu:illa in cognitionecò⸗ „ ſiſtit. Etenim tu ſitemetipm intus ad lu⸗ „ 7 men veritatis ⁊ ſine diſſimulatione inſpi cias:⁊ ſine palpatione dijudices:non du bito quin humilieris ⁊ tu: in oculis tuis factus vilioꝛ tibi ex hac vera cognitõetui qᷓ;uis necdum foꝛtaſſe id eſſe patiaris in oculis alioꝛum. Eris igit᷑ humilis.ſʒ de opere interim veritatis·⁊ minime adhuc de amoꝛis infuſione. Nam ſi veritatꝭ iði⸗ us quete tibi veraciter atq; ſalubꝛiter de⸗ mõſtrauit: ſiẽ ſplẽdoꝛe illuminatꝰ: ita affe ctus amoꝛe fuiſſes:voluiſſes ꝓculdubio. qð in teẽ. eandẽ de te oẽs tenere ſnĩaʒ quã ipᷣam apð te veritatẽ hrecognoſcis. Sa⸗ ne. qð in teẽ: dixerim. qi plerũq; nõ expe dit innoteſcere oĩby oĩa q̃ nos ſcimꝰde no bis: atq; ipᷣa vᷣitatj charitate ⁊ charitatiꝰ pitate vetamur palã fieri velle qð noceat agnoſcẽti. Alioqͥn ſipuato amoꝛetui tẽrꝰ „„ detines parititra te indiciũ vᷣitati ſcluſũ: cui dubiũ ẽ minꝰ te vᷣitatẽ diligere cuiꝓh um pᷣfers vł ↄmodũ vel honoꝛẽ. Tlides igit᷑ nð eſſe idip̃— iã ſaꝑepitati luie redargutũ.⁊ hůilibꝰ ſpõ dipᷣm:hoieʒ deſeip̃o nõ altu te ↄſentire mũere caritat adiutus· Ilð eĩ neceſſitatis eſthoc voluntati. Semetip ſn exinaniuit ſinquitꝰ foꝛmam ſerui as⸗ cipiens·⁊ foꝛmam humilitatis tradens · Ipſeſeexinaniuit· ibe ſe humiliauit: non ſieceſſitate iudicij:ſʒ noſtricharitate. Po ⸗ terat nimix vilẽ fe ⁊ ↄtemptibilẽ demon ⸗ ſtrare:ſed plane nõ reputare:quoniaʒ ſcie bat ſeipᷣm. Volũtate ꝓinde humilis fuit· ⁊nõ iudicio:qui talẽſe obtulit qualeʒ eſſe neſciuit.magis aũt placuit minimũ repu tari: qui ſe ſummũ nõ ignoꝛabat. Deniq; ait. Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humi⸗ lis coꝛde. Coꝛdedixit coꝛdis affectu. id ẽ voluntate. Itaq; neceſſitatẽ excluſit:qͥ vo tumtatẽ cõfeſſus eſt. Nõ enim quomodo ego vel tu inuenimꝰ nos ĩ veritatedignoſ dedecoꝛe?⁊ cõtemptu · dignos oĩiextre⸗ mitate ⁊ inferioꝛitate· dignos etiã ſuppli cijs · dignos plagiſ.nð(inqᷓ;)ita ⁊ ille:que ramẽ om̃ia expertꝰ eſt. quia voluit tanqᷓ; humilis coꝛde. Humilis videlicʒ illa hu militate quã coꝛdis ſuaſit affectõ:nõ quã extoꝛſit diſcuſſio veritatis. Pꝛopterea di⸗ xi hanc voluntarie humilitatis ſpeciẽ.nõ redargutione veritatis.ſed charitatis in ⸗ tra nos infuſione cregi.quia coꝛdis ẽ.qa affectionis. quia volũtatis. an vero recte tu iudica. Itẽq; etiã hoc tuo eque exami⸗ netur iudicio:digne ne eãdẽdño aſſigna⸗ rim:quẽ charitate conſtat exinanitũ. cha⸗ ritate minoꝛatũ ab angelis: charitate pa⸗ rentib ſubdituʒ.charitate baptiſte mani⸗ hs inclinatuʒ. charitate crucis infirma paſſum.charitate poſtremo moꝛti obno ⸗ ium:cruce ingloꝛiũ extitiſſe. Sed et hoc vnũadhuctui ſit cõſiderare arbitrij:recte ne etiã hãc ipᷣam humilitatẽ:ita charitate calentẽ herba humili ⁊ calida. id eſt. nar⸗ do:putanerim deſignatã. Etſi ita cuncta ꝓbaueris · ꝓbabis enĩ rationi.manifeſtiſ⸗ ſime acquieſcens tũc.ſi iam apud teipſuʒ humiliatꝰes neceſſaria illa hůilitate quaʒ ſcrutans coꝛda ⁊ renes veritas ſenſiby in gerit anime vigilãtis. Adhibevoluntacẽ ⁊ fac de neceſſitate virtutẽ. quoniam nul⸗ la eſt virtus ſine cõniuentia voluntatis. Sic autẽ fiet iſtud.ſi nolis alter appare⸗ re foꝛis ·qᷓ; te inuenis intus. Alioquin ti⸗ me ne deteipſo legas. Quoniam doloſe egit in conſpectu eius. vt inueniatur in⸗ iquitas eins ad odium. Pondus(in⸗ quit)ꝛ pondus abominatio eſt apudde⸗ um · Duid eni Tu tedepꝛeciaris in ſecre Bermo to apud teipᷣm veritatis trtina ponden rus.⁊ foꝛis alterius pᷣch metiens maioꝛi tepondere vendis nobis qᷓ; ab ipfoacce⸗ piſti: Time deũ ⁊ noli hanc rem peſſimã facere. vt quem humiliat veritas:extollat voluntas. hoc enim eſt reſiſtereveritati. pugnarecontra deũ. Wagis autẽ acqui eſcedeo.⁊ ſit voluntas ſubdita veritati. nec tĩ ſubdita ſed ⁊ deuota. Nonne deo inquit:ſubiecta erit anima mea? At parũ eſt eſſe ſubiectũ deo:niſi ſis ⁊ omni huma ne creature ꝓpter deũ.ſiue abbati tanqᷓ; pᷣ cellenti:ſiue pꝛioꝛib tanqᷓ; ab eo ↄſtitutis Egoplus dico ſubdere parib · ſubdere et minoꝛibus. Sic enim decet nos(inquitꝰ om̃es implere inſticiã. Vade ⁊ tu mino⸗ rem ſi vis in iuſticia eſſe perfectꝰ.defer in ferioꝛi:iunioꝛi te inclinato. Moc enim fa⸗ ciens:trabes ⁊ ip̃e ad te ſponſe ſermoneʒ quẽ dixit. quia nardus mea dedit odoꝛeʒ ſuũ. Odoꝛ denotio eſt. odoꝛ bona opinio que ad om̃es ꝑuenit·vt chꝛiſti ſis bonus odoꝛꝭ om̃i loco.ſpectabilis omnib · ama bilis omnib. Nõ poteſt hoc ille humilis qu veritas ad humilitatẽ cogit. quoniaʒ ſibi habet illam ⁊ exire nð patit᷑. vt ſparſa foꝛis redoleat. Magis aũt nõ habʒ odo⸗ rem.quia nõ habʒ deuotionẽ. vrpote qui non ſponte neq; libenter ſe hũiliat. Spõ ſe vero hũilitas tãqᷓ; nardus ſpargit odo rem ſuũ:amoꝛe calens deuotione vigens opinione redolens. Sponſe vero humi⸗ litas voluntaria eſt. ꝑpetua eſt · fructifera eſt. O doꝛ eius nec repꝛehẽſione extermiĩa⸗ turnec laude. udierat. Pulcre ſunt ge⸗ ne tue ſicut turturis.⁊ collũ tuum ſiẽ mo⸗ nilia. Acceperat ⁊ repꝛomiſſionẽ oꝛnatul aurei: ⁊ nihilominus tamẽ cum humili⸗ tate reſpondet. ⁊ quanto maioꝛem ſeau⸗ dit.tanto humiliat e in omniby. Hõ glo⸗ riaturĩ meritis.nec inter laudes ſuas hu⸗ militatis obliuiſcitur: quam ⁊ humiliter confitetur ſub nardi nomine. Ac ſi voce ginis Mariedicgt. Nullius mihi meri⸗ ti conſcia ſum ad tantã dignationem. hi⸗ ſi ꝙ reſperit deus humilitateʒ ancille ſue. Nam quid eſt alind. nardus mea dedit odoꝛem ſuum qᷓ; placuit mea hnmilitas! Hon mea(inquit)ſapientia.non mea no ⸗ bilitas. nõ mea pulcritudo: que nõnulla erãt mihi ßq̃ ſola ierat hũilitas vðᷣdit odo rẽ ſuj.i ſolieñ. Sotito placʒ ðo hũilitas imh⸗ one or inio s 7 a ooo⸗ Solito plane atc; ex cõſueto excelſus do minus humilia reſpicit.⁊ ideo cũ eſſʒ rex in accubitu.idẽ.ĩ excelſo habituculo ſuo. illuc quoq; humlitatis odoꝛ aſcẽdit. In altis habitat(inqͥt)ꝛ humilia reſpicit ĩce⸗ lo ⁊ in terra. Ergo cũ eſſet rex in accubitu ſuo:nardꝰ ſpõſe dedit odoꝛẽ ſuũ. Accubi tus regis ſinꝰeſt patris.qꝛ ſempꝑ in patre fili. Nec dubites regẽ hũc eẽ regẽ clemẽ ⸗ tem cui ꝑennis accubitꝰ eſt paterne beni⸗ gnitatis diuerſoꝛiũ. Werito clamoꝛ hũi⸗ lium aſcẽdit ad eñ.cui fons pietat ẽ man ſio. cui familiaris ſuauitas.cui ſubſtanti⸗ alis vel potiꝰ cõſubſtantialis bonitas eſt cui ideo totũ qð eſt de patre eſt. vt nil ꝓꝛ⸗ ſus in regia maieſtate niſi paternũ.humi lium trepidatio ſuſpicet᷑. Deniq; ꝓpter miſeriã inopũ⁊ gemitũ paupeꝝ nũc exur gam dicit dominꝰ. Hoꝝ igitur ↄſcia ſpõ ⸗ ſa(vtpote domeſtica atq; chariſſima)non ſe putat arcendã ſpõſi gratia.penuria me ritoꝝ ſola de humilitate pᷣſumens. Regeʒ deniq; nomĩat.nã ſponſum interimterri ta increpatione nõ audet.⁊ in alto habita re fatetur.nec ſic tamẽ diffidit humilitas. ¶ Pꝛimitiue ecckie potes hũc cõgruentiſ ſime aptare ſermonẽ:ſi recoꝛderis dies il⸗ los quibꝰ aſſumpto domino vbi erat pꝛi⸗ us:⁊ ſedente in dertera patris illo ſuo an⸗ tiquo nobili atq; gloꝛioſo accubitu: diſci puli erant cõgregati in loco vno:ꝑſeuerã⸗ tes vnanimiter in oꝛõne cum mulienibuſ 1Maria matre Jeſu ⁊ fratriby eius. Nõ ne tibi videt᷑ renera tunc tꝑis nardũ par⸗ uule ⁊ trepidãtis ſponſe dare odoꝛẽ ſuuʒ!? Deniq; cũ factus eſt repẽte de celo ſonus tanqᷓ; adueniẽtis ſpiritus vehementis:et repleuit totã domũ vbi erant ſedẽtes. an nõ merito paupercula tunc dicere potuit cum eſſet rex in accubitu ſuo:narduſmea dedit odoꝛẽ ſuũ? Patuit p certo omnibĩ loco manentiby qᷓ; gratꝰ humilitatis et qᷓ; bene placidꝰodoꝛ aſcẽderat:cui mox tam copioſa ⁊ gloꝛioſa remuneratione reſpon ſum eſt. Cetexꝝ illa non ĩgrata bñficij fuit. Zudienĩ quomõ mox repleta denotione parat ſe ad om̃ia mala ꝑferenda ꝓ nomiĩe eius. Hã ſequitur. Vaſcicuꝰ mirre dile⸗ ctus meꝰ mihi inter vbera mea cõmoꝛabi tur. Infirmitas mea(quam noſtis)nõ ſi⸗ nit vlterius pꝛogredi. Voc ſolũ dico.qa nibulationum amaritudines ſub myrre cula Amen. nomine dicit ſe ſubire:paratã amoꝛe dile cti. Reliquũ capituli alias pꝛoſequemur ſi tamẽ exoꝛatus a vobis ſpirituſſanctꝰ af fuerit: qui nos intelligere faciat vᷣba ſpon ſe que ipſe inſpirando foꝛmauit. ſicut no⸗ uit illius cuꝰ ipſe ſpiritꝰ eſt laudibus cõ uenire ſponſi eccleſie Jeſu chꝛiſti domini noſtri.qͥ eſt ſuper om̃ia deꝰ bñdictꝰ in ſe⸗ Sermo xliij. Aſciculus mir re dilectus meus mihi:int vbe⸗ ra mea ↄmoꝛabit᷑. Anteret. mo 3 do dilectus. Anie in accubitu regio.mo⸗ do inter ſponſe vbera. Wagna humilita tis virtus cui etiã deitatis maieſtas tam hcile ſe inclinat. Lito reuerentie nomẽ in vocabulũ amicicie mutacũ eſt.⁊ qui lõge erat:in bꝛeui factꝰ eſtꝓpe. Vaſcicuꝰ mir⸗ re dilectus meꝰmihi. Mirra amaraẽ res dura? aſpera tribnlationũ ſignificat. Ea ſibi dilecti cauſa e gra⸗ tulabunda id loquit᷑: cõfidens ſe om̃ia vi riliter ſubiturã. Ibantſinqͥt)gaudẽtes i ſcipuli a cõſpectu ↄcilij: quoniã digni ha biti ſunt ꝓ nomine Jeſu cõtumeliã pati. Pꝛopterea deniq; nõ faſcem: ß faſciculũ diẽ ꝙ leue pᷣ amoꝛe ipſius ducat qͥcquid laboꝛis immineat ⁊ doloꝛis. Benefaſci⸗ culus. quia paruulꝰ natꝰ eſt nobis. Bene faſciculus. quia nõ ſunt cõdigne paſſiõeſ huiꝰ temgis ad futurã gloꝛiã que reucla- bitur in nobis. Id eniſinquithquod in ſenti ẽ momẽtaneũ ⁊ leue tribulatõis nr̃ ſupꝛa modũ in ſublimitate eternũ põduſ gloꝛie operat in nobiſ. Erit ðᷓ qñq; nobis ingẽs cumułꝰglie.qͥ modo eſt faſciculus mirre. An nõ faſcicubꝰ cuiꝰ iuguʒ ſuaue? onꝰleue? Nõ qʒ leue in ſe. nec enĩ leuis paſ ſionis aſperitas: moꝛtis amaritudo.ſʒ le⸗ uis tamẽ amãti.Et ideo non ait tñ faſci culus mirre dilectꝰ meus:ſed mihi ſinqͥt) que diligo faſciculus eſt. vñ ⁊ dilectũ no⸗ minat.monſtrãs dilectionis vim omniũ amaritudinũ ſuꝑare moleſtiã. ⁊ qꝛ foꝛtis eſt vt moꝛs dilectio. Et vt ſcias nõ in ſe il lam:ſ; ĩ dño gliari. neq;ðᷣ ppꝛia vᷣtute ð dñi adiutoꝛio pᷣſumere foꝛtitudinẽ: diẽ il lum inter vbera ſua cõmoꝛatuꝝ: cui ſecu⸗ ra decãtet. Etiã ſi ãbulaueroĩ mediovm bꝛe moꝛtj ñ̃timebo mala. qm̃ tu mecũ es N 78 Memini meĩ vno ſuperioꝝ ßmonũ dno ſpõſevberagratulationẽ diffiniſſeatq; cõpaſſionẽ:iuxta paulidoctrinã. dicẽtis· gaudere cũ gaudẽtib:flere cũ flẽrib. Dꝛ po inter aduerſa ⁊ ꝓſpera verſans: nouit ytrobiq; ꝑicula nõ deeſſe mediũ huiuſce modi vbeꝝ ſuoꝝ vult hr̃e dilectũ:cuꝰ ad nerſus vtraq; ↄtinua ꝓtectiõe munitam. nec leta extollãt nec triſtia deijciãt. Tu qͥ;ʒ ſi ſapis imitaberis ſpõſe pꝛudentiã: atq; hũc myrretã chaꝝ faſciculũ de pꝛincipa⸗ litui pectoꝛis nec ad hoꝛã patieris auelli amara illa om̃ia q̃ꝙ te ꝑtulit ſp in memo⸗ ria retinẽs.⁊ aſſidua meditatõe reuoluẽs quo poſſis dicere ⁊ tu. Vaſcicuꝰmyrredi lectus meꝰmihi:inter vbera mea cõmoꝛa bitur. ¶ Et ego frẽs ab ineũte mea ↄuerſi⸗ oneꝓ aceruo meritoꝝ que mihi deeſſe ſci⸗ ebam:hũc mihi faſciculũ colligare: ⁊ iter vbera mea collocare curaui.collectũ ex oĩ bus anxietatib ⁊ amaritudinib dñi mei Pꝛimũ videlicet infantiliũ illaꝝ neceſſi · tatũ. Deinde laboꝝ q́s ꝑtulit in pᷣdicãdo fatigationũ in diſcurrẽdo.vigiliaꝝ ĩ oꝛan do.tẽptationũ in ieiunãdo. lachꝛymaꝝin vcõpatiendo.inſidiaꝝ in colloquendo. po ſtremo ꝑiculoꝝ in falſis fratriby. nuicioꝝ ſputoꝝ.colaphoꝝ.ſubſannationũ.expꝛo bꝛationũ.clauoꝝ hoꝝq; ſimiliũ.q̃ in ſalu tem noſtri generꝭ ſilua euãgelica copioſiſ⸗ ſime noſcitꝓtuliſſe. Ubi ſane int᷑ tot odo rifere myrre:huiꝰ ramuſculos mĩme pᷣter mittendã putaui etiã illã myrrã ̃ in cru⸗ ce potatꝰ eſt. ßʒ neq; illã qua vnctꝰeſt in ſe⸗ pultura. Quaꝝ in pᷣma applicuit ſibi me oꝛum amaritudinẽ pctõxꝝ. In ſcða futu⸗ ram incoꝛruptiõeʒ mei coꝛꝑis dedicauit Memoꝛiã abũdãtie ſuauitatis hoꝝ eru⸗ ctabo q̃ad virero · In eternum nõ obliui ſcar miſeratõnes iſtas · qꝛ in ipᷣis viuifica tus ſum. Hgs olim ſanctꝰ Dauid cum la chꝛymis reqͥrebat · veniãt mihiinquiẽs). miſeratiões tue ⁊ viuã. Has ⁊ alias qͥdã ſanctoꝛuz cũ gemitu memoꝛabat. dicens Miſericoꝛdie dñi multe.qᷓ; multi reges⁊ ꝓphete voluerũt videre:⁊ nõ viderũt.⁊au dire ⁊ nõ audiẽt. Ip̃i laboꝛauerũt.⁊ ego in laboꝛes eoꝝ introiui. Ego meſſui myr ram quã illi plantauerũt. Mihi bic ſalu⸗ taris faſcicuiꝰ ſeruatꝰeſt. Nemo tollet eũ D ame. int᷑ vbera mea cõmoꝛabit᷑. Mec me⸗ ditari dixi ſapientiã. in his iuſticie mihi: Bermo ritoꝝ. Ex his mihi interdũ potꝰ ſalutar pfectionẽ ↄſtitui in his plenitudinẽ ſclen tie.in his diuitias ſaluti.ĩ his copias me amaritudis· ex his rurſum ſuauis vnctio ↄſolatõis. Hec me erigũt in aduerſis: in ꝓſperis repᷣmũt ·⁊ inter leta triſtiaq; vite pᷣſentis via regia incedẽti tutũ pᷣbẽt vtro⸗ biq; ducatũ.hincinde mala imminẽtia ꝓ pulſando. Mec mihi ↄciliãt mũdi iudicẽ dũ tremendũ poteſtatibꝰ mitẽ humilẽq; figurãt. dũ nõ ſolũ placabilẽ ß ⁊ imitabi⸗ lem rep̃ſentãt eũ qui inacceſſibilis eſt pᷣn cipatib:terribilis apud reges terre. Pꝛo pterea hec mihi in oꝛe frequẽter:ſicut voſ ſcitis.hec in coꝛde ſp.ſicut deꝰ ſcit.hee ſti lo meo admodũ familiaria: ſicut apparet hec mea ſublimioꝛ interim phia.ſcire Je⸗ ſum ⁊ hũc crucifixũ. Nõ requiro ſiẽ ſpon ſa vbi cubet ĩ meridie:quẽ letꝰ amplectoꝛ mea inter vbera ↄmoꝛantẽ. Hõ reqͥro vbi paſcat in meridie:quẽ intueoꝛ ſaluatoꝛẽ ĩ cruce. Illud ſublimiꝰ.iſtud ſuauiꝰ vel pa ratiꝰ Panis illud:B̊ lac. Hoc viſcera refi cit paruuloꝝ.B̊ replet vbera matrũ.⁊ iðᷣo inter vbera mea cõmoꝛabit᷑. Mũc et vos dilectiſſimi tã dilectũ faſciculuʒ colligite vobis · hũc medullis inſerite coꝛdis. hoc munite aditũ pectoꝛiſ.vt ⁊ vobis int᷑ vbe ra cõmoꝛetur. Habete illũ ſemꝑ nõ retro ĩ humeris:ſʒ añ pᷣ oculis.ne poꝛtãtes ⁊ nõ odoꝛãtes:⁊ onꝰ pᷣmat:⁊ odoꝛ non erigat. Memẽtote qꝛ accepit eũ Symcon in vl nis ſuis. Maria geſtauit in vtero. fouit ĩ gremio.ſpõſa ſibi inter vbera collocauit. Etneqͥd ptermittã:factũ eſt verbũ ĩ ma⸗ nu Zacharieꝓphete.necnõ ⁊ quorundaʒ alioꝝ. Arbitroꝛ ⁊ Joſeph viꝝ Marie ſu per genua frequẽter illi arriſiſſe. Hi om̃s ante ſe eñ habuerũt:⁊ nullꝰ retro. Exẽplo ergo ſint vobis.yt ⁊ vos ſimiliter faciatꝭ Si eniante oculos habueritis queʒ poꝛ tatis:ꝓ certo vidẽtes anguſtias dñi. leui⸗ us veſtras poꝛtabitis. ipᷣo auxiliãte eccle ſie ſpõſo qui eſt ſuꝑ om̃ia deꝰbñdictus in ſecula Amen. Sermo.xliiij. Otrus cypꝛidi b lectus meꝰmihiin vineis engad di. S dilectꝰ in mirtg: młroma gis in botri ſuauitate. Ergo dñs meꝰe ſus mirra mihi ĩ moꝛte.· botrꝰ ĩ̃ſurrectõe co ſu ole ſcc om un 8:in vite m tiap dics iẽq; abi⸗ ſdn Po tvol eſti pret 13 ſon coe ybi i dpa arei 10o etvos Migite hoe ybe troi and igat ⸗ ai Foviti ocawit. oöima⸗ ownò Paneſu Pioſs roExipo imfun s q6Po s dñi ul⸗ lir ece idicus M ſeipſum mihi ſaluberrimũ tpauit ĩ potũ: in lachꝛymis in mẽſura. Woꝛtuꝰ eſt ꝓpr peccata ña.⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificati⸗ onẽ noſtrã:vt peccatis moꝛtui iuſticie vi uamꝰ. Itaq;tu ſi pctã luxiſti:bibiſti ama ritudinẽ. Si aũt iã reſpiraſti in ſpem vi⸗ te vita ſanctioꝛi:mutata ẽ tibi mirre ama⸗ ritudo in vinuʒ. qð letificat coꝛ hoĩs. Et foꝛtaſſis h illnd ſignificauerit qð ſaluato yi oblatũ eſt in cruce vinũ mirratũ.⁊ ideo noluit bibere:qm̃ iſtud ſitiebat. Tu ergo poſt mirre(vt dixi amaritudines:vinuʒ iocũditatis experiẽs: haud temereet ipſe dicere poteri. Botrus cypꝛi dilectꝰmeus mihi in vineis engaddi. Engaddi dupli cem hz interß̃tatõʒ.⁊ vni ambe intellectui ſeruiũt. Dicit᷑ nãq; fons edi.⁊ baptiſma gentiũ lachꝛymaſq; peccantiũ aperte de⸗ ſignat · Dicit᷑ ⁊ oculꝰtẽptatiõis.qͥ ⁊ lacri⸗ mas eque fundat. ⁊ tẽptatiões qᷓ minime vnq; deſunt vite hoĩs ſuꝑ terrã:ꝓſpiciat Sʒ⁊ populꝰ gentiũ qͥ ambulabat ĩ tene bꝛis:nũqᷓ; ꝑ ſe laqueos tẽptationũ agno ſcere · ac ꝑpᷓ nec euadere potuit: donec per g̃am illiꝰ qͥ illuminat cecos:recepit ocu ⸗ los fidei:donec venit ad eccłiam qᷓ habet oculũ tẽptationis donec ſetradidit viris ſpiritalib inſtruẽdũ.qͥ illuminati ſpũ ſa⸗ piẽtie:ſuo ⁊ experimẽto docti:poſſunt ve „ raciter dicere.quia nõ ignoram⸗ aſtutias . diaboli ⁊ cogitatões eiꝰ. Verũt in engad⸗ di arbuſculas balſami creſcere.q̃ ĩ modũ vineaꝝ ab indigenis excolunt᷑.⁊ inde foꝛ ſitan vineas appellauit. Alioquin qͥd fa⸗ ceret botrꝰ cypꝛiĩ vineis engaddi: Quis vnqᷓ; botros de vineis in vineas trãſpoꝛ tauit: Solet ſiquidẽ vinũ vbi deeſt:aliũ ⸗ de euehi.non vbi adeſt. Ergo vineas en⸗ gaddi dicit plebes ecckie qᷓ habʒ balſami liquoꝛẽ:ſpũm mãſuetudinis.in qͥ ꝑuulo⸗ rum adhuc in xpᷣo teneritudinẽ blãde fo⸗ net·⁊ doloꝛes penitẽtiũ ↄſolat᷑. Sed et ſi qs frater in aliqͥ delicto poccupatꝰfuerit: vir eccleſiaſticꝰqͥ hũcſſpm̃ iã accepit:cura bit hmõi mox inſtruere in eodẽ ſpiritu le⸗ nitatis:ↄſiderãs ſeĩm ne ⁊ ip̃e temptet᷑. In hoc typo quotq̃t baptiſandi ſunt etiã coꝛꝑaliter:ecckia oleo materiali vngere cõ ſueuit. Quia vᷣo vulnera illiꝰ qͥ inciditĩ la trones? iumẽto coꝛꝑis pij ſamaritani ec cleſie eſt depoꝛtatꝰ in ſtabulum. nõ ĩſolo oleo:ſʒ in vino ſimul⁊ oleo ſanitatẽ recipi unt·neceſſariũ habet ſpñalis medicꝰ etiã vinũ feruidi ʒeli cũ oleo mãſuetudis:cu ſaneuenitñ modo ↄſolari puſillanimes ß⁊ coꝛrige inquietos. Sieni viderit illũ qui vulneratꝰeſt.i.qᷓ peccauit:blãdis aut lenib hoꝛtamẽtis q̃ in eũ pᷣꝛogata ſũt:mi nime emendatũ.magis aũt foꝛte etiã ab⸗ utentẽ ſua mãſuetudine ⁊ patientia negli gentioꝛẽ fieri:⁊ in pctõ ſuo etiã ſecurꝰob doꝛmire:fruſtrato tã ſuauiũ oleo monito rum:opoꝛtebit ſane moꝛdacioꝛiby vti me⸗ dicamẽtis:⁊ vinũ cõpunctõis infundere duris videlicet cũ eo increpationiby atq; inuectiõib agere. ⁊ ſi cauſa reqͥrit ⁊ duri⸗ cia tãta eſt.etiã cenſure eccleſiaſtice bacu ⸗ lo ꝑcellereotẽptoꝛẽ. Sʒ vnde illiß̊ vinũ⸗ necenĩ in vineis engaddi vinũ inuenitur ſed oleũ. Querat in cypꝛo. nã illa inſula feraxeſt vini.⁊ vini optimi.tollenſq; inð ſibi ingentẽ botrũ:quẽ olim exploꝛatoꝛes de iſrael in fecte ferebãt.choꝝ ꝓpheticũ cedentẽ.⁊ ſubſequentũ apłicũ.mediũ au⸗ tem ihm pulcro ſcemate figurãtes. Hñc ergo botrũ accipiẽs ſibi· dicat. Bottꝰ cy⸗ pꝛi dilectꝰmeꝰ mihi.¶ Vidimꝰ botrũ:vi deamꝰ qualiter ʒeli vinũ expᷣmatur ex eo Etenĩ ſipeccãti hoĩ homo pctõꝛ minime indignat᷑.ſʒ magis q̃ſi quendã eiſuauiſſi mi balſami roꝛẽ ſudãs. piũ exhibet cõpaſ ſionis affectũ. ß̊ ſeimꝰ vnde venit.⁊ iã au diſtis.ſʒ nõ aduertiſtis foꝛſitan. Dictum nãq; eſt ꝙ ex ↄſideratiõe ſuijpſiꝰ cuiq; ve⸗ niat mãſuetũ eſſe ad om̃es. dũ homo cõſi⸗ lio ſapiẽtiſſimi Pauli.vt pie cõdeſcẽdere ſciat pᷣoccupatis in peccato.cõſiderat ſe⸗ ipſum:ne ⁊ ip̃e tẽptet᷑. An nõ hinc deniq; amoꝛ ꝓximi radicẽ trahit? de quo in lege mandat. Diliges ꝓximũ tuũ ſicut teipm Exitimis ſane humanis affectibꝰ pᷣmoꝛ dia ducit ſui oꝛtꝰ fraterna dilectio.⁊ de in ſita hoĩ ad ſeipſum naturali quadã dulce dine tanqᷓ; de humoꝛe terreno ſumitꝓcul dubio vegetatõem ⁊ vim.ꝑ quã ſpirante quidẽ gratia deſuꝑ fructꝰ parturit pietatꝭ vt qð libi aĩa naturaliter appetit. nature ſoꝛti.id eſt. alteri hoĩ iure quodã huma⸗ nitatis vbi poterit ⁊ opoꝛtuerit nõ exiſti⸗ met denegandũ.ſed ſpõte ac libẽs impar tiat᷑. Ineſt ð& nature ſi pctõ nõ obſole cat iſtiuſmodi grate ⁊ egregie qᷓſi ſuauitatꝭ li⸗ quoꝛ. vt mollioꝛẽ magis ad cõpatiẽdum peccantib qᷓ; ad indignandũ Bermo V ſeſe ſentiat⁊ exhibeat. Veꝝ quia iurta ſa/ pientis inĩaʒ: muſce moꝛiture exterminãt poc ſuauitatis vnguentũ. et minime ha⸗ het in ſe natura vñ id reparet ſibi ſel amil⸗ ſum.ſentit ſe dolẽda mutatõe coꝛruereĩil lud qð veraciter ait ſcriptura. Pꝛoni ſũt ſenſus hoĩs ⁊ cogitationes in malum ab adoleſcẽtia. Nõ bona adoleſcẽtia in qᷓ fili us iunioꝛ poꝛtionẽ ſibi paterne ſubſtãtie poſtulat ſequeſtrari ⁊ bonũ incipit velle diuidere qð in cõmune dulciꝰ poſſidetur ⁊ he ſobꝰ quod ꝑticipatõne nõ minuit: partitione amittit᷑. Deniq; om̃ia(inquit) bona ſua diſſipauit · viuẽdo luxurioſecuʒ meretricibꝰ. Quenã he meretriceſ- Uide ne ipe ſint q̃ exterminãt ſuauitati vnguen tum:carnales videlicet ↄcupiſcẽtie:de qͥ⸗ bus ſaluberrime ſcriptura te admonens. poſt ↄcupiſcẽtias(inqͥttuas nõ eas. Et? merito moꝛituras deſcribit ſapiẽs · qm̃ ⁊ mũdus trãſit ⁊ ↄcupiſcẽtie eiꝰ. His ergo dũ ſatiſfacere ſingulariter volumuſ: boni nos ſocialis atq; cõmunis ſingulari ſua⸗ uitate pᷣuamꝰ. Me ꝓꝛſus muſce ſoꝛdẽtes ⁊ pungentes:que in nobis decoꝛẽ nature ſcdant mentẽ curis ⁊ ſollicitudinibo lace⸗ rant:ſocialis ge ſuauitateʒ exterminant. MHinc homo iunioꝛ filiꝰ appella ꝙ natu ra quodã inſenſate lubꝛico adoleſcẽtie de pꝛauata:omnẽ virilis maturitatis ac ſa⸗ piẽtie ſuccũ amiſerit.⁊ verſus in aſperum arẽte animo pᷣter ſe vniuerſos deſpiciat fa ctus ſine affectione. Igit᷑ ab ineüte ado⸗ leſcentia iſta peſſima atq; miſerrima ꝓni ſunt ſenſus hoĩs ⁊ cogitatões in malũet natura ad indignandũ qᷓ; ad cõpatiẽdũ paratioꝛ. Inde hõ tãqᷓ; om̃ino exutꝰ ho⸗ minẽ in qͥ vult ſibi cũ opꝰhabet ab hoĩby ſubueniri:nõ vult ipe hoĩby opꝰ habẽtiby ſubuenire. Magis aũt iudicat.ſpernit.ir ridet hõ hoĩes delinquẽtes:pctõꝛ nõ cõſi derans ſeißᷣm:ne ⁊ ipe temptet᷑. Aq̃ malo mime ꝑſe vt dixi natura reſurget.neq; re cupabit oleñ ingenite mãſuetudinis.qð ſemel eſt exterminatũ in ea. Uerũtñ qð ñ poteſt natura:põt gr̃a. Duẽð hominum vnctio ſpũs miſerata ꝑfundere ðnuo ſua benignitate dignabit᷑· is ↄtinuo reuertet᷑ in hoĩem.inſup ⁊ aliqͥd meliꝰ a gratia qᷓ; a natura recipiet. In fide ⁊ lenitate ſctũm faciet illũ:⁊dabit illi nõ oleũ ſed balſamũ 3 Wriusngadi fecenibiücfou⸗ te hedipfluere chariſmata melioꝛa.cuius vtiq; vnctio hedos vᷣtit in agnos. ⁊de ſi niſtra trãſfert in dexterãpctõꝛes · ab ũdã⸗ tius quidẽ añ ꝑfuſos vnctione miſericoꝛ dic. vt vbi abundauerũt delicta. ſupabũ⸗ det ⁊ gratia. An nõ vere videt tibi rediſſe qðᷣammodo is hõ in hoĩem: qͥ animiſe⸗ cularis feritate depoſita:⁊ recupcrata eti am cũ fenoꝛe gre: humane vnctiõe man⸗ ſuetudinis. quã in ipᷣo muſce carnaliũ cu piditatũ penitꝰ erterminarãt: de ſuo queʒ geſtat hoie:immo qͥ ip̃eeſt:⁊ materiã ſu⸗ mit ⁊ foꝛmã miſerẽdi homiĩby alijs.ita vt tãqᷓ; feralẽ quendã rictũ exhoꝛreat nõ ſo⸗ lum cuiq; facere hominũ qð pati ipſeno lit.ſed etiã nõ facere om̃ia om̃ib quecũq; ſibi fieri velit? En vñ oleũ. Vinnz vnde! ꝓfecto ex botro cypꝛi. Etenĩſi amas dot minum Ihm toto coꝛde.tota aĩma.tota virtute tua:nũquid ſi videris eiꝰ iniuriai ↄtemptũq;:ferre vllatenꝰequo animo po teris: WMinime.ſ mox arreptꝰ ſpiritu iu dicij:⁊ ſpũ ardoꝛis·⁊ tãqᷓ; potens crapu⸗ latus a vinoꝛ:repletꝰ ʒelo finees · dices cũ dauid. Tabeſcere me fecit ʒelus meus.qꝛ obliti ſunt vᷣba tua inimici mei.⁊ cũ dño Zelus domꝰ tue comedit me. Vinũ eſt ð feraidiſſimꝰ ʒelꝰ iſteerpᷣſſum de botro cꝙ pꝛi.⁊ calix inebꝛiãs:xp̃i amoꝛ. Deniq; de us noſter ignis ↄſumẽs eſt.⁊ꝓpha. ignẽ dicebat ð excelſo miſſum in oſſiby ſuis eo ꝙ diuino amoꝛe flagraret· Hñs itaq; ex fraterno oleñ mãſuetudinis.⁊ ex diuino amoꝛe vinũ emulatõnis:ſecuiꝰaccede ad ſananda vulnera illiꝰ qui incidit in latro⸗ nes.pijſſimi ſamaritani optimꝰimitatoꝛ ſecure quoq; dicito ⁊ tu cũ ſpõſa. Botruß cypꝛi dilectus meꝰ mihi in vineis engad⸗ di.hoc eſt ʒelus inſticie amoꝛ dilecti mei mihi in affectibꝰ pietatis. Et de hoc ſatiſ. Ham? infirmitas mea pauſandũ indiẽ. ſic⁊ ſepe facit.ita vt plerũq; cogar impꝑfe⸗ ctas(vt ip̃i ſcitis)relinquere diſputatões. reſiduaq; capituloꝛũ in diem aiterũ reſer⸗ nare. Sed quid? Ego in flagella paratut ſum:ſciens me adhuc longe recipere ĩpa⸗ ria meritis. Qapulez ſane · vapulẽ vt ma⸗ le operãs.ſi foꝛte verbera immerita repu⸗ tentur:foꝛtaſſis miſerebitur flagellato.q́ bonum in me nõ inuenit quod remunerʒ põſus ecckie Ihs xpᷣs dñs ñ qͥ eſt ſuꝑ om̃ia deꝰ bñdiciꝰ in ſecula Zmen. 8 ins del ico bü⸗ cciſe miſ ta ci nan⸗ cu u8 iſn tavt öſo⸗ Meno de 9 do⸗ fola a po hin Wu⸗ s cũ 8 0 jdño jeßß och pde 8 0 c wiwo edead h⸗ mito Pom engꝛ 6 ſectme hocſu dü idẽ ing gů nn ipereipo⸗ uvw — agillAto onn n. det Imc. „ . bn Semo Cce tu pulcra e es amica mes:ecce tu pulchra ooculi tui colũbaꝝ. Pulcre op⸗ time. Ex amoꝛe ſpõſepᷣſumptio · ex amoꝛe idignatio ſpõſi. Vec rei exitꝰpbat. tenĩ pᷣſumptõʒ coꝛreptio· coꝛreptionẽ emẽda⸗ tio.emẽdationẽ remuneratio ſecutaẽ.Ad eſt dilectus.amoue᷑mgj̃· rex diſparet di⸗ gnitas exuit᷑ reuerentia ponit᷑. Teditqͥp pe faſtꝰ vbi inualeſcit affectꝰ. Et ſiẽ quon dam q̃ſi amidꝰ ad amicũ Woyſes loq̃ba tur. ⁊ dñs rñdebat.ita ⁊ nũc inter verbuʒ ⁊ gĩam ac ſi inter duos vicinos familiari admodũ celebꝛat ↄfabulatio. Hec miruz Ex vno amoꝛis fontevtriqʒ influit dilige reinuicẽ:cõfoueri pariter. Ergo dulcioꝛa melle volãt hincinde vᷣba:mutui in ſeto⸗ tius ſuanitatis ferunt᷑ aſpectꝰ:ſancti indi ces amoꝛis. Deniq; is illã amicã nuncu⸗ pat. pulcrã ꝓnũciat.pulcrã iterat.eadem ab illa viciſſim recipiẽs. Hec ocioſa itera tio q̃ amoꝛis ↄfirmatio eſt.⁊ foꝛtaſſis ali⸗ qͥd innuit reqhrendũ. Queramꝰgeminam aĩe pulcritudinẽ. enĩ mihi videt᷑ innue⸗ re. Decoꝛ aĩe humilitas ẽ. Nõ a meipſo dico.cũ ꝓpheta pᷣoꝛ dixerit. Aſperges me iſopo ⁊ mũdaboꝛ. Mũili herba ⁊ pectorꝭ purgatiua. humilitatẽ ſignificãs. Wac ſe poſt grauẽ lapſum rer ⁊ ꝓpha lauari cõfi dit. ⁊ ſic niueũ quendã innocẽtie ʒecuꝑa⸗ re candoꝛẽ. Ueꝝ in eo qͥ grauit᷑ peccauit. ? ſi amãda nõ tñ admirãda hůũllitas. At fi qͥs innocentiã retinet:⁊ nihilominꝰ hu militatẽ iũgit.nõne is tibi videt᷑ geminũ aĩe poſſidere decoꝛẽ? Sãcta Waria ſan⸗ ctimoniã nõ amiſit:⁊ hůilitate nõ caruit. Et iõ ↄcupiuit rex decoꝛẽ eiꝰ.qꝛ hũilitatẽ innocẽtie ſociauit. Deniq; reſpexit(inqͥtꝰ hũilitatẽ ancille ſue · Ergo beatiq́ cuſto ⸗ diũt veſtimẽta ſua mũda.videlicʒ ſimpli citatis ⁊ innocẽtie.ſi tñ ⁊ decoꝛẽ induere humilitatꝰ adijciãt. Pꝛofecto audiet que hmõi inuenit᷑. Ecce tu pulcra es amica mea:ecce tu pulcra. Utinã vel ſemł dicaſ aĩe mee dñe Jeſu.ecce tu pulcra es. Vti⸗ nã mihi humilitatẽ cuſtodias. Nãpmã veſtẽ ego male ſeruaui. Seruꝰ tiꝰ ſũ ego⸗ Nec eni audeo ꝓfiteri amicũ qͥ teſtimoni um decoꝛis meicũ repetitiõe non audio. Sufficit. Sufficit mihiſiſemel audii. Szqd ſi ⁊ in qᷓſtione ſit? Scio qͥd fa⸗ ciam.veneraboꝛ amicã ſeruꝰ. cumulatũĩ ea decoꝛẽ defoꝛmis homũculus admira⸗ boꝛ.gaudebo ad vocẽ ſpõſi:tantã nihilo⸗ minꝰ pulcritudinẽ admirãtis. Quis ſcit ſi ſaltẽ ex h inuenturꝰ ſim gr̃am in oculis amice.vt gr̃a ipſi ⁊ ipe inueniar int᷑ ami⸗ cos. Deniq; amicus ſponſi ſtat⁊ gaudio gaudet ꝓpter vocẽ ſpõſi. En vox eꝰĩau⸗ rib dilecte:audiamꝰ⁊ gaudeamꝰ. Adſũt ſibi.loqunnt᷑ parit.ſtemꝰ ſimul. nulla noſ huic ſubducat colloqͥo ſeculi cura. nulla illecebꝛa coꝛꝑis. Ecce(inqͥt) tu pulcra es amica mea.ecce tu pulcra. Ecce admirã⸗ tis vox eſt. reliquũ laudis. Merito admi rãda:cui ſanctitas amiſſa humilitateʒ nõ attulit:ſ ſeruata admiſit· Merito pulcra repetit᷑. cui neutra defuit pulcritudo. Ra⸗ raauis in terris: aut ſanctitatẽ nõ pdere: aut humilitatẽ ſanctimonia nõ exciudi.⁊ ideo beata qᷓ vtrãq; retinuit. Deniq; ꝓba tũ eſt nihil ſibi cõſcia eſt. ⁊ coꝛreptiõʒ nõ abnuit. Nos ⁊ cũ magna delinqͥmus · vix ferimꝰ repᷣhendi.hec antẽ equo aĩo audit ↄtra ſe amaritudines. nihil peccãs. Nã ſi deſiderat videre claritatẽ ſpõſi:qͥd mali ẽ magis ⁊ laudis eſt.⁊ tñ increpata pniam egit.⁊ dixit. Faſcicułꝰ mirre dilectꝰmeus mihi inter vbera mea cõmoꝛabit᷑. Hocẽ. Sufficit mihi.nolo iã ſcire niſi Jeſum ⁊ hũccrucifixũ. Wagna humilitas. Actu innocẽs ſuſcipe penitẽtis affectũ.⁊ q̃ nõ habet vnde peniteat:habet tñ vt peniteat Lur ð(inqͥs)increpata eſt.ſi mhil mali fe cit: Sed enĩ audi nũc diſpenſatõʒ ⁊ pꝛu⸗ dentiã ſpõſi. Sit̃ abꝛae olim obedientia ſane tẽptata eſt. ita ⁊ nũc humilitas ſpõſe Et quõ ille impleta obediẽtia tunc audi⸗ nit.nũc cognoui ꝙ timeas deñ.ſica huic mõ quaſi ſub alijs vᷣbis ðꝛ. nũccognoui ꝙ humilis ſis. Moc ei eſt qð ait. Ecce tu pulcra es. Et iõ pᷣconiũ iterat vt glie ſan ctitatis additũ ſignet humilitatꝭ decoꝛeʒ eccc tu pulcra es amica mea: ecce tu pul⸗ cra. Pũc cognoui ꝙ pulcra ſis:nõ ſolum ex meo amoꝛe.ſʒ etiã ex tua hũilitate. Nõ dico nũc pulcrã int᷑ mulieres:necĩ genis nec in collo:ſicut añ dicebã.ſʒ pulcrã ſim pliciter fateoꝛ.nõ vtiq; pulcrã ex cõpatio ne.nõ cũ diſtinctõe. nõ ex ꝑte. ¶ Et addit. Oculi tui columbaꝝ. Apte adhuc cõmẽ . — datur hũilitas · Adhoc ſiquidẽ ꝙœ 2 reßhenſa de alta inaͤſitiõe ſua:cõtinuo nõ cunctata eſt ad ſimplicioꝛa deſcendere ita vt diceret. Vaſciculꝰ mirre dilectꝰ meꝰ mihi. Multũpfecto diſtat inter vultũ gle ⁊ faſciculũ mirre· ⁊ ideo magnũ humilita tis inſigne eſt inde huc acqeſcere reuocari Ergo oculi tui columbaꝝ. Jã(inqͥt)non ambulas in magnis:neq; in mirabilibuſ ſuꝑ te.ß inſtar ſimpliciſſime volucris cõ tenta es ſimplicioꝛib. nidificans in fora miniby petre:meis vulnerib immoꝛãs.⁊ libẽter ea que ſunt de me dũtaxat incarna to ⁊ paſſo.oculo intuẽs colũbino.aut cer te quia in ſpecieauis huꝰ ſpũſſanctꝰ ap⸗ paruit:ſpũalis magis qᷓ; ſimplex in ea in tuitus colũbe noĩe cõmẽdat᷑. Et ſiß pla⸗ ceat. opoꝛtet referas caplm pñs ad id qð paulo añ ſodales murenulas ei facere au⸗ rcas ꝓmiſerũt /nõ intẽdentes(vt tunc do cuioꝛnare aures coꝛꝑis ſed infoꝛmare au ditũ coꝛdis. Potuit itaq; fieri.vt fide.q̃ ẽ ex auditu:coꝛde ampliꝰmidato ad viden dum qð añ nõ poterat:inſtructioꝛ redede retur. Et qi de acceptis murenulis ĩ vi⸗ ſu acutioꝛi ad intelligentiã ſpũalẽ viſa eſt Pfeciſſe:placuit ſpõſo. cui ſꝑ qð in ſeẽ:pla cet magis videri in ſpũ.⁊ annumerãs id qᷓʒ eins anin at ci tui columbaꝝ. Jã me(inqͥintuere in ſpũ.qꝛ ſpũs ante faciẽ tuã xpᷣs dñs. Et habes vñ id poſſiſ quia oculi tui columbaꝝ. Añ nõ habebaſ ⁊ ideo repmẽda fuiſti:ʒ nũc copiã habe ⸗ to vidẽdi.qꝛ oculi tui colũbaxꝝ.i.ſpiritua les. Nõ ſane copiã quã petebas. nec eniʒ vel mõ adhuc ad illã potes: ſʒ que tñ inte rim ſufficere poſſit. Sane ducenda es de claritate in claritatẽ⁊ꝓpterea vide.vt po tes mõ ·⁊ cũ plꝰ poteris płꝰ videbis. Nõ puto frẽs.nõ puto mediocrẽ hãc neq; cõ munẽ eſſe om̃ibo viſionẽ. ⁊ ſi ſit inferioꝛ il la qua vidẽdꝰ eſt ĩ futuro.¶ Deniq; ex hiſ que ſequunt᷑ aduertite. Sequit᷑ em̃. Ecce tu pulcer es dilecte mi.ecce tu pulcer. Ui⸗ deqᷓ; in excelſo ſtat⁊ in ſublime mẽtis ver ticẽ extulit:q̃ vniuerſitatis dñm qdã ſibi ꝓpꝛietate vẽdicet in dilectũ. Attẽde enim quõ nõ ſimplr dilecte:ſʒ dilecte mi(inqͥt). vtꝓpꝛiũ deſignaret. Wagna viſio ꝓꝛſuſ de qua iſta in id fiducie ⁊ auctoꝛitatis ex ⸗ ceuit vt oĩm dñm:dñm neſciat ſʒ dilectũ Exiſtimo enĩ nequaqᷓ; hac viceeꝰ ſenſibꝰ impoꝛtatas imagines carnis aut crucis Bermo aut alias quaſcũq; coꝛpoꝛeaꝝ ſilitudinet infirmitatũ. In his nãq; iuxtq ꝓpham ñ crat ei ſpẽs neq; decoꝛ · Hic gũt eũ intuita nũc pulcrũ decoꝛũq; ꝓnũciat: in viſione melioꝛi illum ſibi apparuiſſe ſignificãs. Dꝛeeni ad os ſicut quondã cũ ſctõ moy ſe)loquit᷑ cũ ſpõſa.⁊ palã nõ ꝑenigmata? figuras deũ videt. Talẽ deniq; oꝛeꝓnun ciat:qualẽ ⁊ mẽte cõſpicat᷑: viſione plane ſublimi⁊ ſuaui. Regẽ in decoꝛe ſuo vide⸗ runt oculi eiꝰ.nõ tñ vt regẽ:ſed vt dilectũ. Uiderit e ſane qͥs ſuꝑ ſoliũ excelſũ ⁊ ele⸗ natũ.⁊ aliꝰ facie qͥ;ʒ ad faciẽ ſibi apparuii ſe teſtatꝰ ſit. mihi tñ videt᷑ eminẽtia ĩ hac ꝑteeſſe apud ſpõſam ꝙ ibi viſus legit᷑ do minꝰ. hic dilectus. Sic enĩ habes. Vidi dñm ſedentẽ ſupꝑ ſoliũ excelſum ⁊ elenatũ Et itẽ. Uidi dñm facie ad faciem:⁊ ſalua facta eſt aĩa mea. Sʒ ſi ego dñs(inqt)vbi eſt timoꝛ meꝰ? Oa ſi illis facta ẽ reuelatio cũ timoꝛe.qꝛ vbi dñs:ibi timoꝛ. ego ꝓfe⸗ cto.ſioptio daret᷑.tãto libẽtiꝰtãtoq; cariꝰ ſpõſe amplecterer viſionẽ. quãto in melio riaffectiõe qᷓ eſt amoꝛ factã aduerto. Naʒ timoꝛ penã hʒ · pfecta aũt charitas foꝛas mittit timoꝛẽ. WMultũ ſane inter eſt. appa rere terribilẽ in ↄſilijs ſup filios hoĩm. et apparere ſpecioſum foꝛmap filijs hoim. Ecce tu pulcher es dilecte mi?⁊ decoꝛus. Uerba iſta plane amoꝛẽ reſonãt.nõ timo rẽ. Sʒ foꝛte aſcendũt cogitatões ĩ coꝛde tuo.⁊ q̃ris dubiꝰ apud te dicẽs. Qua rõe verba vᷣbi facta ad aĩam referunt᷑: et rur⸗ ſum aĩe ad verbũ. vt illa audierit vocẽ lo⸗ quẽtis ſibi ⁊ ꝑhibẽtis ꝙ pulcra ſit. viciſ⸗ ſimq; idẽ pᷣconiũ ſuo moxreddiderit lan⸗ datoꝛi: Quõ poſſunt hec fieri? Nã vᷣbo loq mur.nõ verbũ loquit᷑. Itẽq; aĩma nõ habet vñ loquat᷑: niſi os coꝛpꝑis ſibi vba foꝛmanerit ad loquẽdũ. Bñ q̃ris.ſʒ atten de ſpm̃ loqui.⁊ ſpũalit opoꝛtere intelligi q̃ dicunt᷑. Quotiẽs ꝓinde audis vł legis vᷣbũ atq; aĩam parit᷑ colloqͥ ⁊ ſe inuicẽ in tueri.noli tibi imaginari qᷓſi coꝛpoꝛeas ĩ⸗ tercurrere voces ·ſicut nec coꝛpoꝛeas col⸗ loquentiũ apparere imagines. Eudipo⸗ tius qͥd tibi ſit ĩ hmõi cogitãdũ. Spũs eſt vᷣbũ. ſpũſq; aĩa.⁊ habẽt linguas ſuas: qͥby ſe alterutꝝ alloquant᷑. pᷣſenteſq; indi⸗ cent. Et verbi quidẽ lingua: fauoꝛ digna tionis eiꝰ.aĩe pᷣo deuotiõis feruoꝛ. Eiin⸗ guis eſtaĩa atq; infans que hãc nõ habet P ⁊ nð poteſt iði vllatenꝰ ſermocinatio eſſe cũ verbo. Ergo huinſcemodi linguã ſuã cũ verbũ mouet:volẽs ad animã loqͥ: nðõ poteſt anima nõ ſentire. Viuns eſt enim ſermo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilioꝛ oĩ gla⸗ dio ancipiti.ꝑtingens vſq; ad diuiſioneʒ anime? ſpũs. Et rurſum.cũ ſuũ aĩa mo⸗ net verbũ:latere multo minus poterit. nõ ſolũ qꝛ vbiq; eſt pᷣſens.ſ; ꝓpter hoc magi ꝙ niſi ip̃o ſtimulãte:deuotõis lingua mi nime ad loquendũ mouet᷑. Verbo igit᷑di cere aĩe.pulcra es.⁊ appellare amicã:ifun dere eſt vñ ⁊ amet⁊ ſepᷣſumat amari. Ip̃i vo verbũ viciſſim nomĩare dilectũ ⁊ fate ri pulcrũ ꝙ amat ⁊ ꝙ amat᷑.ſine fictione? fraude aſcribere illi·⁊ mirari dignationeʒ ⁊ ſtupere ad g̃am. Si quidẽ pulcritudo illiꝰ: dilectio eiꝰ.⁊ iõ maioꝛ quia pᷣueniẽs. Medullis ꝓinde coꝛdis ⁊ intimaꝝ voci⸗ hus affectionũ:tãto ampliꝰ atq; ardenti us clamitat ſibi diligendũ:quãto id bus ſenſit diligẽs qᷓ; dilectũ. Itaq; locutio vᷣ⸗ bi:infuſio doni.reſpõſio anime cũ zratia rumactiõe admiratio. Et idcirco płꝰ dili⸗ git ꝙ ſe ſentit in diligẽdo victã.⁊ ideo plꝰ mirat᷑ ꝙ pᷣuentã agnoſcit. Uñ nõ ↄtenta eſt ſemel dicere pulcrũ. niſi repetat ⁊ deco rum:eminentiã decoꝛis illa repetitiõe de ſignãs · Aut certe in vtraq; xp̃iſubſtantia dignñ exp̃ſſit om̃i admiratiõe decoꝛem.i altera nature. in altera gfe· Duã pulger es angelis tuis dñe Jeſu in foꝛma dei.ĩ die eternitatis tue.in ſplendoꝛib ſanctoꝝ añ lucifeꝝ genitus ·ſplẽdoꝛ ⁊ figura ſubſtan ⸗ tie patris et quidẽ ꝑpetuꝰ minimeq; fu ⸗ catus candoꝛ vite eterne.qᷓ; mihi decoꝛuſ es dñe mi in ipᷣa tui huiꝰ poſitõe decoꝛis. Etenĩ vbite exinaniſti.vbi naturalibo ra⸗ dijs lu mẽ indeficiens exuiſti: ibi pietas magis emicuit.ibi charitas plus effulſit. ibiampliꝰ g̃a radiauit.qᷓ; clara mihi oꝛi⸗ ris ſtella ex iacob.qᷓ; lucidꝰ flos de radice ieſſe egrederi.qᷓ; iocundũ lumẽ in tenebꝛiſ viſitaſti me oꝛiẽs ex alto ·qᷓ; ſpectabil ⁊ ſtu pendus etiã virtutibꝰ ſuꝑnis in cõceptu de ſpů.in oꝛtu de vᷣgine. in vite innocẽtia in doctrine fluẽtis.in choꝛuſcationib mi raculoꝝ.in reuelatiõibꝰ ſacramentoꝛũ.qᷓ; deniq; rutilans poſt occaſum ſol iuſticie de coꝛde terre reſurgis qᷓ; foꝛmoſus ĩſto la tua.demũ rex glie ĩ alta celoꝝ te recipis Quõ nõꝙ his om̃ity omnia oſſa meadi⸗ cent. Dñe qͥs ſilis tui Mec ð ſimiliaq; pn to in dilecto intuentẽ ſponſam aduertiſſe. cũ diceret · Ecce tu puicer es dilecte miet decoꝛus. Heq; hec ſola: ß inſuꝑ aliqͥd ꝓ⸗ culdubio ð nature decoꝛe ſuꝑioꝛis quod noſtx om̃ino pᷣteruolat intuitũ et effugit exꝑimentũ. Ergo iteratio:vtriuſq; deco⸗ rem ſubſtãtie deſignauit. Audi deindeq̃⸗ modo tripudiat ad aſpectũ affatũq; dile⸗ cti.⁊ coꝛã ip̃o nuptiali carmine q̃ amoꝛis ſunt gratulabũda decãtat. Sequit᷑ enim lectulꝰ noſter floꝛidꝰ:tigna domoꝝ nf̃arũ cedrina:laquearia cypteſſina · Sed ſerue mus recẽtioꝛi pᷣncipio ſpõſe cantilenã. vt ⁊ nos de quiete facti alacrioꝛes:liberꝰ ex ultemus ⁊ letemur in ea ad laudẽ?⁊ gliam ſpõſi ip̃iꝰ ieſu xp̃i dñi noſtri qͥ eſt ſuꝑ om nia deus benedictus in ſecula. Amen. Sermo· xlvi. Ectulus noſter ⁊ 1 floꝛidꝰ:tigna domoꝝ nr̃aꝝ cedri na. laquearia nr̃a cyp̃ſſina. Epy talamiũ canit:cubile ⁊ thalamos pulcro ſermone deſcribẽs. Spõ ſum inuitat ad, requiẽ. oc enĩ meliꝰ:quieſcere? cuʒ xpᷣo eſſe. Heceſſariũ aũt exire ad lucra ꝓpt᷑ ſal⸗ uandos. Veꝝ nunc opoꝛtunitate(vt pu⸗ tat)inuenta.oꝛnatũ nũciat thalamũ · lectu lumq; velut digito monſtrãs: dilectũ(vt dixi)inuitat ad requiẽ:⁊ cũ eũtibꝰ ĩ emauſ coꝛdis ardoꝛẽ nõ ſuſtinẽs: ad mẽtis ꝑtra hit hoſpitiũ:ſecũ ꝑnoctare cõpellit:⁊ cuʒ petro loquit᷑. dñe bonũ eſt nos hic eẽ. Jã qd ſpũaliter iſta ↄtineãt requiramꝰ. Etiĩ ecckia qͥdẽ lectũ in qͥ; quieſcit᷑:clauitra exi⸗ ſtimo eſſe ⁊ monaſteria in qͥb quiete a cu ris viuit᷑ ſeculi:⁊ ſollicitudinibꝰ vite. At/ q; is lectus floꝛidꝰ demöſtrat᷑. cũ exẽplis ? inſtitutis patꝝ tãqᷓ; qͥbuſdã bñ olẽtiby reſperſa floꝛib fratxuerſatio ⁊ vita refui get. Poꝛro domos populares:ↄuẽtus in tellige xpᷣianoꝛũ:q̃s hi qui in ſublimitate poſiti ſunt xp̃iani vtiq; vtriuſq; oꝛdinis hᷣncipes qᷓſi tigna parietes:iuſtis impoſi tis legib foꝛtit᷑ ſtringũt: ne ſua qͥſq; lege vel volũtate viuẽteſttãqᷓ; parietes inciina ti ⁊ macerie depulſe diſſideãt a ſemetipis ⁊ ſic om̃is ſtructura edificij coꝛruẽs diſſi petur. Laqᷓaria vᷣo que a tignis firmit᷑ pẽ dent:⁊ domos inſignit᷑ oꝛnãt:puto bene inſtituti cleri manſuetos ⁊ diſcip 5 ——— —————— Bermo moꝛeß:riteq; adminiſtrata officia deſiq̃re Duð nãq; ſtabũt oꝛdines clericoꝝ etad⸗ miniſtrationes eoꝝ:ſi nõ pꝛincipũ tanqᷓ; tignoꝝ beneficio ⁊ munificẽtia ſuſtẽtent ⁊ꝓtegant᷑ potẽtia? D aũt tigna cedrina ⁊cypꝛeſſina laquearia deſcribunt᷑.natura abſq; dubio habet in his ſpecich lignoꝝ qð cõgruat pᷣfatis oꝛdinib. Etcedrus qᷓ dem quoniã imputribile eſt: necnõ⁊ odo rifeꝝ: alteq; ꝓceritatis lignuʒ ·ſatis ĩdicat quales opoꝛteat aſſumi viros in vices ti⸗ gnop. Ergo validos ⁊ cõſtantes neceſſe eſt eſſe eos qͥ ſuꝑ alios oꝛdinant᷑:necnon? longanimes in ſpe atq; ad ſuꝑna mentis verticẽ attollẽtes.qͥ etiã bonũ fidei ſugęt Hucrſationis vbiq; odoꝛẽ ſpargẽtessði⸗ cere cũ apoſtolo poſſint. Chꝛiſii eĩ bonꝰ odoꝛ ſumus deo in õi loco. Lypꝛeſſus- item boni eque odoꝛis ⁊ imputribile ſilr tignũ: incoꝛrupte vite ⁊ fidei etiã quẽuis de clero debere eſſe demonſtrat.vt merito decoꝛi domꝰ ac laqueariũ oꝛnatui depu⸗ tetur. Scriptũ eſt enĩ. Domũ tuam decʒ ſanctitudo dñe in longitudine dieꝝ. Ubi „ſane ⁊ ſanctimonie decꝰ:⁊ indeficiẽtꝭ gra⸗ T tie exp̃ſſa ꝑſeuerãtia eſt. O poꝛtet ð virũ q́ ad oꝛnamentũ ⁊ decoꝛẽ aſſumit᷑ domus: bonis oꝛnatũ moꝛib eſſe. ⁊ qᷓ;uis ſp ipſe ſit intus:bonũ eſt tamẽ teſtimoniũ habe ⸗ re⁊ ab his qͥ foꝛis ſunt. Sunt ⁊ aliaĩ na⸗ tura lignoꝝ hoꝝ:cõpetẽtia his que ſpũa⸗ liter diſſerunt᷑:ſed bꝛeuitatis cauſa pᷣtereo ¶ Notandũ vero pulcre oẽm ecckie ſtatuʒ bꝛeui vno verſiculo cõpꝛehẽſum:auctoꝛi tatẽ ſcʒ p̃latoꝝ.cleri decꝰ.populi diſcipli⸗ nam.monachoꝝ quietẽ. In hoꝝ pꝛoꝛſus cũ recte ſunt om̃ia ſancta m̃ ecckia ↄſide⸗ ratione letat᷑:⁊ tũc ea quoq; offert intuen da dilecto:cũ ad eiꝰ tanqᷓ; oĩm auctorꝭ re⸗ fert om̃ia bonitatẽ:nihil ſibiex om̃iby tri ⸗ buens. Hã ꝙ ait noſter? nr̃aꝝ:nõ vſurpa tionis eſt ſignũ:ſʒ dilectõis ꝙ nimie vide licet fiducia charitatis:nihil eiꝰ quẽ valð diligit a ſe eſtimet alienũ. Nec eni ſe ſpon⸗ ſi cõtubernio aut quietis eiꝰpntat arcẽdã cõſoꝛtio:que ſemp nõ que ſua ſed que illiꝰ ſunt querere ↄſueuit.⁊ hec cauſa cur ſibi⁊ ſponſo ſimul ſiue lectuluʒ ſiue domꝰ auſa ſitꝓnunciare cõmunes. Dixit enĩ lectulꝰ noſter:⁊ tigna domoꝝ noſtraꝝ: ⁊ laquea⸗ ria nf̃a: audacter ſe in poſſeſſione aſſociãſ cui iunctã nõ dubitat in amoꝛe· Non ita illa que ꝓpꝛie volũtati nõdum abꝛenun⸗ ciauit. ʒ perſe iacet· ꝑ ſe habitat. magi au tem nõ p ſe. ſʒ cũ meretricib luxurioſe vi⸗ uendo ↄuerſat᷑. cupiſcentias loquoꝛ car nis.cũ quib diſſipat bona ſua:⁊ poꝛtiõʒ ſubſtãtie quã ſibi dinidi poſtulauit. Tete ruʒ tu qui has ſpũſſancti voces audisvt legis: pntaſne aliqua hoꝝ que dicunt᷑ va⸗ leas applicare tibi.ac de felicitate ſponſe⸗ que hocamoꝛis carmine ab ip̃o ſpũ cani tur: aliquid recognoſcere in temetipſo. ne dicat᷑? tibi.qꝛ vocẽ eius audis.⁊ nõ ſcis vnde veniat aut quo vadat. En foꝛte ap⸗ petis ⁊ ipᷣeↄtemplatiõis quietẽ.⁊ bñ fack tiñ ne obliniſcaris floꝛes quib lectulum ſponſelegis aſperſum. Ergo cura⁊ tutu um ſimiliter circũdare:bonoꝝ floꝛib ope rum:virtutũ exercitio tãq; floꝛe fructum ſctũm ociũ pᷣuenire. Alioquin delicato ſa tis ocio doꝛmitare voles: ſi nõ exercitat? quieſcere appetas· ⁊ Tie fecũditate negle cta:ſolis cupias Rachelis amplexibo ob lectari. Sʒ ⁊ pᷣpoſterꝰ oꝛdo eſt ante meri tum exigere pᷣmiũ⁊ añ laboꝛẽ ſumere ci⸗ bum · cũ dicat apłus. qui nõ laboꝛat: non manducet. Z mãdatis tuis intellexi(in⸗ quit)vt ſcias niſi obediẽtie mãdatoꝛum: ↄtemplationis guſtũ penitus nõ debere. Hõ igit᷑ putes de ꝓpꝛie amoꝛe qͥetis. ſan⸗ cte obediẽtie actiby: ſcnioꝝ ve traditiõib pᷣiudiciũ vllatenꝰ faciendũ. Alioquin nõ doꝛnfiet tecũ ſponſus in lecto vnoꝛillo pᷣ⸗ ſertim quẽ tibiꝓ obedientie floꝛib:cicutꝭ atq; vꝛticis inobediẽtie aſperſiſti. Pꝛopt᷑ qð nõ exaudiet oꝛõnes tuas vocatuſq; ñ veniet. Nec enĩ dabit inobediẽti copiam ſui tantꝰ obediẽtie amatoꝛ: vt moꝛiq; nõ obedire maluerit. Sʒ neq; appꝛobat tue ↄtemplatõis inane ociũ:qͥ dicit ꝑꝓphaʒ Laboꝛaui ſuſtinẽs.ſignificãs tꝑs qͥ exul celo ⁊ patria ſũme qͥetis opatꝰ eſt ſalutem in medio terre. Magis aũt vereoꝛ ne teqͥ q; inuoluat foꝛmidoloſa illa ſnĩa:ita into⸗ nans in ꝑfidiã iudeoꝝ. Neomenias vfaſ ⁊ ſabbatũ ⁊ feſtiuitates alias nõ ferã. Itẽ kalẽdas veſtras ⁊ ſolẽnitates vr̃as odit aĩma:mea facta ſunt mihi moleſta. Et lu⸗ gebit ſuꝑ te ꝓpheta ⁊ dicet. Viderũteam hoſtes:⁊ deriſerũt ſabbata eiꝰ. Cur enim ꝙ dilectꝰ repudiat:nõ irrideat inimicus? Miroꝛ valde impudentiã aliquoꝝ qͥ int nos ſunt. qui cũ om̃es nos ſua ſingulari⸗ ₰ ————— ZLVI. rate turbauerint ſua impatiẽtia irritaue⸗ rnnt. ſua ↄtumacia ⁊ rebellione cõtempſe⸗ rint. ſua inobediẽtia coinquinauerint.au dcnt nihilominꝰ ad tam fedũ ↄcupiſcẽtie ſue lectulũ om̃i oꝛationũ inſtãtia totiꝰ pu ritatis dñm inuitare. Ait cuʒ extenderitis ait)manꝰ veſtras:auertã oculos meos.⁊ cũ multiplicaueritis oꝛõnem:nõ exaudi⸗ am. QDuid eni? Lectulꝰnõ eſtfloꝛidꝰ.ma⸗ is añt ⁊ putiqꝰ eſt. ⁊ tu illuc regẽ glie tra is. Ad pauſandũ facis.an ad cauſan⸗ dum? Centurio vetat illũ ĩtrare ſub tectũ ſuũ:ꝓpter ſuã indignitatẽ: cuiꝰ tñ fides i vniuerſo redolet iſraele.⁊ tu ad te cõpellis intrare tantoꝝ ſoꝛdẽs ſpuratia vicioꝛuʒ? Llamat apoſtoloꝝ pᷣnceps. exi a medñe qꝛ homo peccatoꝛ ſum.⁊ tu dicis. Intra ad me dñe:qm̃ ſauctꝰ ſum? Om̃es(inqͥt) vnanimes in oꝛõne eſtote.fraternitatẽ di⸗ ligite. Et vas electionis.leuantes puras manꝰ(ait) ſine ira ⁊ diſceptatiõe. Uides ne quõ cõcoꝛdent ſibiæ eodẽ ſpiritn de pa ce ⁊ tranquillitate animi.quaʒ habere de⸗ bet ille qui oꝛat loquant᷑ pꝛinceps aploꝝ ⁊ doctoꝛ gẽriũ? Perge ergo tu tota die ex⸗ pandere ad ↄeũ manꝰtuas.qͥ fratres tota die moleſtaſ.vnanimitatẽ impugnas · ab vnitatete ſepas. Et dd me vis facere. in⸗ quis? Pꝛofecto vt pᷣmo quidẽemundes ↄſcientiã ab om̃i inquinamẽto ire ⁊ diſce ptationis.⁊ murmuris.⁊ liuoꝛis.⁊ qͥcq̃d om̃ino aduerſari cognoſcit᷑: aut pati fra⸗ trum aut obediẽtia enioꝝ: de coꝛdis ha⸗ bitaculo elim inare feſtineſ. Deinde etiam circũdare tibi floꝛes bonoꝝ quoꝝq; actu um.⁊ laudabiliũ ſtudioꝝ:atq; adoꝛamen ta virtutũ.i.quecũq; ſunt vera · q̃cũq; pu dica. qnecũq; iuſta. quecũq; ſancta. q̃cun q; amabilia. quecũq; bone fame. ſiq̃ vir⸗ tus.ſi qua laus diſcipline. Heccogitare: in his exerceri curato. Ad iſtiuſmodi ſecu re vocabis ſpõſum.qi cuʒ ivtroduxeris eñ.veraciter dicere poteris ⁊ tu. qꝛ lectuꝰ noſter floꝛidꝰ.redolẽte nimiꝝ ↄſciẽtia pie tatem.ſʒ pacẽ.ſed manſuetudinẽ.ſed iuſti ciam.ſʒ obedientiã.ſʒ hilaritatẽ.ſʒ humi⸗ Z litatem. Et de lectulo quidẽ ſic. Domum po dei ſpiritualẽ ſeipſum quiſq; agnoſcat qui tñ iã nõ in carne ambulet · ſed in ſpũ⸗ Templũ eni deilait) ſanctũ eſt. quod eſti vos. Curate ergo frẽs ſpũali huic edifi⸗ cio qð vos eſtis.ne foꝛte cũ in ſuꝑioꝛa ꝓ⸗ ficere ceꝑit:vacillet ⁊ coꝛruat ſi lignis foꝛ tib nð fuerit ſubnixũ ⁊ colligatũ. curate (inqᷓ;)illi tigna dare imputrabilia ⁊ imo⸗ bilia.timoꝛdẽ videlicet dñi.illũ caſtũ qᷓ per manet in ſeculũ ſeculi.patientiã deq̃ ſcri⸗ ptum eſt. qꝛ patiẽtia paupeꝝ nõ peribit ĩ finẽ longanimitatẽ quoq; que ſub q̃uis ſtructure põdere inflexibilis ꝑſeuerans ĩ infinita ſecula vite beate ꝓtendit᷑.ſaluato⸗ re loquẽte in euangelio. Qui ꝑſeuerauerit vſq; in finẽ. ſaluꝰerit· Magis aũt ſuꝑ om nia charitatẽ.q̃ nunqᷓ; excidit.quia foꝛtis eſt(inqt)vt moꝛs dilectio dura ſicut infe⸗ rus emulatio. Studete deinde his tigniſ ſubſternere ⁊ alligare ligna alia eque pᷣcio ſa ⁊ pulcra. cui tñ illa ad manũ luerintin opus laqucariũ. ad decoꝛẽ domꝰ· ßmonẽ ſcʒ ſapiẽtieſiue ſciẽtie ꝓphetiã ·gf̃am cura tionũ.interpᷣtationẽ ſermonũ. ⁊ cetera ta⸗ lia. q̃ magis noſcunt᷑ ſane apta oꝛnatuiqᷓ; neceſſaria foꝛe ſaluti. De his pᷣceptũ non habeo.ↄſiliũ aũt do. Quoniã qͥdẽ iſtiuſ⸗ modiligna ↄſtat ⁊ laboꝛioſe queri ⁊ diffi cile inueniri ⁊ ꝑiculoſe elaboꝛari.nã et ra⸗ ra ea pᷣſertĩ his tꝑibo tra ñapducere repi tur. cõſulo ſane ⁊ moneo nõ multoꝑe iſta requiri.magis aũt ex lignis alijs laquea⸗⸗ ria pᷣparari. q̃ ⁊ ſiminꝰ appareãt ſplendi⸗ da.nõ minꝰ tñ valida eſſe ephankeinſi uper ⁊ facilius poſſident᷑ ⁊ tutiꝰ. Vtinã ⁊ mi⸗ hi illoꝝ ſuppetat copia lignoꝝ.qͥ oꝛtus ſpõſi eccłia copioſe denſat᷑ pax bonitas. benignitas.gaudiũ.in ſpũſancto · miſere⸗ ri in hilaritate.tribuereĩ ſimplicitate. gau dere cũ gaudẽtib.flere cũ flẽtib. An non tu illã domũ(qð ad laq̃aria ſpectat) ſatis abũdeq; oꝛnatã cẽſeas. quã talib lignis inſpexeris ſufficient᷑ cõpoſiteq; tabulatã⸗ Die dilexi decoꝛeʒ domꝰ tue.ſꝑ da mihi ligna hec qᷓſo.qͥbo tibi ſꝑ oꝛnatũ exhibeaʒ thalamũ ↄſcie.ↄſcĩe dico ⁊ mee ⁊ alterius his ↄtẽtus ero erũt ⁊ qͥ meo in hac reↄſi⸗ lio acqeſcere volũt.qꝛ ⁊ te puto foꝛe ↄtẽtũ cetera ſctis apłis ⁊ viris aplicis derelin⸗ q̃. Sz ⁊ vos dilectiſſimi tã ⁊ ſi illa ligna nõ habeatis. nihilominꝰ tñ ſi habetis cõ fidite. nihilominꝰ cuz oĩ fiducia accedite ad lapidẽ ſummũ. angularẽ electũ. pꝛeci⸗ oſum.nihilominꝰ ſuꝑ fundamẽtũ aploꝝ ⁊ꝓphaxꝝ.⁊ ip̃itãqᷓ; lapides viui ſupedifi cami domos ſpũales · acerdotiũ ſctiñ. of̃ ferre ſpũales hoſtias acceptabiles deo ꝑ iᷣm xpm ſpõſů ecclie dñm nr̃m qͥ elt ſuꝑ oĩa deꝰ bñdictꝰ in ſecla Zmẽ. Go fios cam⸗ e pi⁊ liliũ ↄualliũ.Ad hoc reſpi cere puto ꝙ ſponſa dereſperſis lectulũ floꝛib ↄmendarat. NHe enĩ ſibi flo res aſcriberet illos: quibꝰ lectulꝰ decoꝛatꝰ ⁊ venuſtatꝰ thalamꝰ videbat᷑: infert ſpon ſus ſe eſſe floꝛẽ campi.nec de thalamo ſa⸗ neꝓdire floꝛes.ſʒ de campo. ⁊ ſuo mune⸗ re ⁊ ſui ꝑticipatiõefieri qð renitet ⁊ quod redolet. He quis 3ᷓ expꝛobꝛare illi poſſet⁊ dicere.qͥd habes qð non accepiſti? ſi aũt accepiſti:qͥd gloꝛiaris quaſi nõ acceperi? ipſe dilecte ſue ſicut ambitioſus amatoꝛ. ita infirmatoꝛ benignus · pie illi dignant᷑ q; demonſtrat.cui nitoꝛẽ de quo gloꝛiaba tur· ac ſuaue olentiã lectuli debeat deputa re. Ego flos campi(inquit)de me eſt qð gloꝛiaris. Saluberrime admonemur et ex hoc loco.quig nequaqᷓ; gloꝛiari opoꝛtʒ ⁊ſi quis gloꝛiat᷑. in dño gloꝛiet᷑ Et ðm lit P teram iſtud. Nũc iã ſcrutemur ip̃o ð quo loqmur adiuuãte ſpiritalẽ q in ea tegitur intellectũ. Et pᷣmo aduerte nunc mihi tri ariũ quendã floꝛis ſtatũ.in cãpo.in oꝛto in thalamo · vt poſt etiã illud faciliꝰ cõ⸗ pertũ fiat.cur ſe potiſſimũ campi floꝛẽ ele gerit appellare. Et in campo quidẽ ⁊ ĩoꝛ to oꝛit flos. in thalamo aũt minime redo let ⁊ lucet in eo.nõ tamen erectus ⁊ ſtans vt in oꝛto vel cãpo.ſ; plane iacens tãqᷓ; qᷓ illatus ſit nõ innatꝰ. Pꝛopterea ⁊ neceſſe eſt ſane reꝑare frequẽter ⁊ ſemꝑ recẽtioꝛes apponere floꝛeſ.ꝙ diu odoꝛẽ ſuũ minime retineãt nec decoꝛẽ. Oo ſi vt in alio ßmõe pᷣfatus ſum lectulꝰreſperſus floꝛiby:cõſci entia eſt boĩs referta oꝑib. vides certe vt ſimilitudo ſeruet᷑. nequaqᷓ; ſufficere ſemel vel ſcðo oꝑari qð bonũ eſt. niſi inceſſant addas noua pᷣoꝛib.qᷓtinꝰ ſeminãs in bñ dictionibo · de bñdictionibo ⁊ metas. li⸗ oquin iacet ⁊ marcet flos boni oꝑis.atq; in bꝛeui oĩis ex eo ⁊ nitoꝛ exterminatur? vigoꝛ.ſi nõ alijs atq; alijs ſuꝑiectꝭ pietatꝭ T actiby ↄtinue reparet᷑ hocĩ thalomo. In oꝛto aũt non ita ſʒ neq; in cãpo ſilr. Exſe enĩ ſemel ꝓductꝰ floꝛibaſſidue ſubmini⸗ ſtrãt. vñ din in ip̃is decꝰingenitũ ꝑſeuerʒ Differũt tñ ⁊ ipi inter ſe ꝙ oꝛtus quidem vt floꝛeat hominũ manu? arte excolitur. campus po ex ſemetipſo naturaliterꝓdu cit floꝛes ·⁊ abſq; oñi humane diligentie adiutoꝛio. Putaſne iãtibi videris gduer⸗ tere quiſnã ille ſit campꝰ nec ſulcatꝰvome re. nec defoſſus ſarculo. nec fimo impin⸗ gnatuſ.nec manu homis ſeminatꝰ. venu⸗ ſtatus tñ nihilominꝰ nobili illo floꝛe. ſuꝑ quẽ cõſtat requieuiſſe ſpũm dñi Eccelin quit)odoꝛ filtj mei ſiẽ odoꝛ agri plenicui benedixit dñs. Necduzʒ ſpẽm ſuã ille flos agri induerat⁊ iam eũ vt hocpᷣ gaudio exclamaret pᷣſenſit ſpi ritu.coꝛꝑe marcens ſanctus ⁊ ſenex patri archa caligans viſu ß odoꝛatu ſepinde debuit floꝛẽ thalami ꝓteſtari.qui. flos eſt ꝑpetuo vigens · ſed neq; item oꝛti ne humano videret᷑ oꝑe generatuſ.pulcre aũt ⁊ ↄuenientiſſime flos campi ſumlait) qui ⁊ abſq; humana induſtria pꝛodijt.et ſemelpdeunti nulla eſt deinceps domina 3 ta coꝛruptio.vt ſermo impleat᷑ queʒ dixit. Bõ dabis ſanctũ tuũ videre coꝛruptõeʒ.. Sed ſi placet accipe ⁊ aliã huꝰrei rõnem DH vt arbitroꝛ.nõ ſpernendã. Hõð enim ſine cauſa ſane multiplex ſpiritus a ſapiẽte de ſcribitur niſi ꝙ ſub vno l̃e coꝛtice.diuer⸗ ſos plerũqʒ ſapientie intellectꝰtegere ↄſue 3 nit. Itaq; iuxta pꝛefatã de floꝛis ſtatu ꝑti tionem.flos eſt virginitas.flos martyriũ 9 kos actio bona. In oꝛto virginitas.ĩcã⸗ ſu po martyriũbonũ opus in thalamo. Et ſiſ beue ip oꝛto virginitas.cui familiaris ve hn recunòia eſt fugitãs publici.latibuligau ho dens patiẽs diſcipline. Deniq; ĩ oꝛto floſ. clauditqͥ in cãpo erponit᷑.ſpargitq; ĩtha u lamo. Et habes. Dꝛt?ꝰ concluſus.fons ſi— ti gnatꝰ. Dð vtiq; clauſtrũ pudoꝛis ſignat no in virgine⁊ inuiolate cuſtodiã ſanctitati. m. ſitñ talis fuerit q̃ ſit ſctã coꝛꝑe⁊ ſpũ. Bñ ca itẽ in campo martyriij. dů martyres ludi ſen bꝛio oĩm exponant᷑.ſpectaculũ facti? an⸗ ſue gelis ⁊ hoib. Nöne iloꝝ miſeranda vox wn eſt in pſalmo. Facti ſumꝰ oppꝛobꝛi vici mi nis nr̃is·ſubſannatio ⁊ illuſio his qͥ ĩcir⸗ hben cũitu nr̃œo ſunt. Bñ q̃;; ĩ thalamo actõ bo naq̃ ↄſcientiã ⁊ quietã facit ⁊ tutã. Poſt lsft bonũ deniq; opꝰ ſecuriꝰ in ↄtemplatione doꝛmit᷑ ⁊ tãto quis fiducialius ſublimia r intueri? inueſtigare aggreditur. quãto ſi 5 ſitd biↄſcius eſt minime ſe ꝓpꝛie amoꝛe quie n tis.charitatis opiby defuiſſe. Et hec om⸗ g 6 nia ᷣm aliquid dñs J hs. Ipſe flos oꝛti. virgo virga virginegeneratꝰ. Idem flos rãpi martyr. martyriuʒ coꝛona · martyrij foꝛma. Deniq; foꝛas ciuitatẽ eductꝰeſt ·ex tra caſtra paſſus eſt. in ligno eleuatus eſt. ſpectãdus hoĩby.ſubſannãdꝰ ab om̃ibuſ Ipe itẽ thalami flos: ſpeculũ ⁊ exemplũ totiꝰ bñficiẽtie: quẽadmodũ ip̃e iudeis ꝓ teſtatꝰ eſt dicẽs. Multa bona oꝑa oſtẽdi vobis ex patre meo. Et itẽ ſcriptura ð eo Qui ꝑtrãſijt ait)bñtaciẽdo ⁊ ſanãdo om nes. Si igit᷑ hec tria dñs.q̃ fuit cauſa vt etriby ſe campi floꝛẽ maluerit appellare? Pꝛofectovt eã ad tollerantiã aĩmaretcui nouerat ĩminere(¶ſiquidẽ vellet pie viuere in xpᷣo) ꝑſecutionẽ pati. Id ſeð libentius ꝓfitetur ad qð potiſſimũ vult habere ſeq̃ cem.atq; hoc eſt qð alias dixi.qm̃ ſemꝑg? ülla appetit quietẽ.⁊ ille incitat ad laboꝛẽ. denuncians ei ꝙ ꝑ multas tribulatõnes opoꝛtet ĩtrare in regnũ celoꝝ. Undecum noua in terris ecclia nouiter deſpõſata ſi⸗ bi:redire ad pr̃em diſponeret. dicebat ei. Uenit hoꝛa vt om̃is qͥ interficit vos:ar⸗ bitretur obſequiũ ſe pᷣſtare deo. Iteʒ. Si me(ait)pſecuti ſunt:⁊ vos ꝑſequent᷑. wo tes ⁊ tu in euãgelio multa colligere huic denũciationi maloꝛũ ꝑferendoꝝ ſimilia. Ego flos campi ⁊ liliũ cõualliũ. Illad monſtrãte lectulũ: ille vocat ad campum ad exercitiũ ꝓuocat. VHec putat quicqᷓ; ꝑ⸗ ſuaſibiliꝰ foxe illi ad ineundũ certamen qᷓ; fi ſeipᷣm certãtis aut exemplũpponat aut pᷣmiũ. Ego ſios campi. Sane vtrũnjs ĩ hoc ſermone intelligi dat᷑. vł ꝙ ſitvidelicʒ pugnãtis foꝛma.vel ꝙ glia triumphãtiſ nn es miidñe Jeſu: ⁊ ſpeculũ pa⸗ tiendi.⁊ pᷣmiũ patiẽtis. Vtrũq; foꝛtit ꝓ⸗ nocat ac vehemẽter accendit · Tu doces manꝰ meas ad pllũ:exẽplo virtutꝭ tue.tu caput meũ poſt victoꝛiã:tue coꝛonas pꝛe ſentia maieitati.ſine qꝛ pugnãtẽ te ſpecto ſue qꝛ te expecto nõ ſolũ coꝛonantẽ.ſʒ ⁊ co ron.in vtroq; mirabiliter tibi me allicis vtriq; funiſviolẽtiſſimꝰ ad trahẽdũ. Tra heme poſtte.libenter te ſequoꝛ:libentius fruoꝛ. Si ſic bonꝰ es dñe ſequentibo te:qᷓ⸗ lis futurꝰ es aſſequentibo · Ego flos cam⸗ pi Qui diligit me:veniat in campũ: non refugiat mecũ ⁊ ꝓ me iire certamẽ.vt poſ ſit dicere. Bonũ certamẽ certani. Et quo niam nõ ſuꝑbi vel arrogãtes:ſed humilel potius.qui de ſepᷣſumere neſciunt: marty rio iqonei ſunt· addit ſe etiã liliũ eſſe ↄual liumid eſt. humiliũ coꝛonã: ſpecialẽ glo riam future exaltatiõis ipſoꝝ:huius emi nẽtia floꝛes deſignãs. Erit nãq; cũ om̃is vallis implebit᷑⁊ om̃is monſ⁊ collis hu miliabitur.⁊ tũc candoꝛ ille vite eterne:li⸗ lium plane nõ colliũ ſed cõualliũ appare⸗ bit. IJuſtus germinabit ſicut liliũ. inquit Quis iuſtꝰniſi humiliſ: Deniq; cũ ſema nibus baptiſte ſerui dñs inclinaret:⁊ ille expaueſceret maieſtatẽ:ſine(inquit)ſic enĩ decet nos implere omnẽ iuſticiã: ↄſũma⸗ tionẽ ꝓfecto iuſticie in humilitatis ꝑfecti one ↄſtituens · Juſtꝰ ergo humilis:iuſt? cõuallis eſt. Et ſi humiles inuẽti fuerimꝰ germinabimꝰ⁊ nos ſiẽ liliũ:⁊ floꝛebimu in eternũ añ dñm.. An nõ vere vel tũc ma xime ſe liliũ cõuallium cõpꝛobabit:cuʒ re foꝛmabit coꝛpꝰ humilitatis noſtre:confi ghratũ coꝛꝑiclaritatis ſue? Nõ ait coꝛp? noſtrũ:ſʒ coꝛpꝰ humilitatis noſtre. vt hu⸗ ius lilij miro ⁊ ſempiterno candoꝛe ſolos ſignificet humiles illuſtrãdos. Et hecdi cta ſint ꝓ eo ꝙ ſponſus ſefloꝛẽ campi? li lium eſſe cõualliũpteſtatus eſt. Jam etiã quid de ſua cõſequẽter chariſſima ꝓteſtet bonũ eſſet audire: ſʒ hoꝛa nõ patit᷑. Exre⸗ gula nãq; noſtra nihil oꝑi dei pᷣponere li cet. Quo quidẽ noĩe laudũ ſolẽnia q̃ deo in oꝛatoꝛio quotidie ꝑſoluũtur:pater iðᷣo benedictꝰ voluit appellare. vt ex hoccla⸗ rius aperiret qᷓ; nos opꝑi illi vellet eſſe intẽ tos. Unde vos moneo dilectiſſimi: pure ſemꝑ ac ſtrẽnue diuinis intereſſe laudib. Strẽnue quidẽ. vt ſicut reuerenter: ita et alacriter dño aſſiſtatis. Nõ pigri.nõ ſom nolenti.nõ oſcitãtes.nõ parcẽtes vocib. nõ pꝛecidẽtes verba dimidia. nõ integra trãſilientes nõ fractis ⁊ remiſſis vocibh muliebꝛe quiddã balba de nare ſonantes ſed virili vt dignũ ẽ) ⁊ſonitu ⁊ affectu vo ces ſanctiſpũs depꝛomẽteſ. Pure vero vt nil aliud dum pſallitis qᷓ; qð pſallitis co gitetis. Nec ſolas dico vitandas cogita tiones vanas ⁊ ocioſas.vitãde ſunt ⁊ ille illa dũtaxat hoꝛa ⁊ illo loco qᷓs officiales frẽs ꝓ cõi neceſſitate q̃ſi ncẽ̃ario freq̃nter admittere ↄpellũt᷑. Sʒ ne illa qdẽꝓfecto recipe tũcↄſuluerĩ qᷓ foꝛte paulo añ ĩclau ſtro ſedẽtes ĩ codicib iegeratis. qualia et nũc me viua voce diſſerenteex hoc audi⸗ toꝛio ſpirituſſancti: recentia repoꝛtatis. Salnbꝛia ſunt. ß minime illa falubꝛiter ————————— Bermo inter pſallendũ renoluit. Spũs eniſan 3 K cłꝰ illa hoꝛa gratum non recipit qͥcquid aliud qᷓ; debes:neglecto eo qð debes ob⸗ tuleris. Luꝰ ſp facere volũtatẽ ad eiꝰvo ⸗ luntatẽ iðᷣo inſpirãte poſſimꝰ. gr̃a ⁊ miſe⸗ ricoꝛdia ſpõſi ecckie Ihuxp̃i domini nr̃i ꝗᷓ eſt ſuꝑ om̃ia deus benedictus in ſecula Sermo · xlviij. eriülumin⸗ ſ ter ſpinas:ſic amica mea interfi⸗ lias. Hon bone filie q̃ pungunt Actẽde peſſimũ germẽ eñ cui maledictũ eſt terre nr̃e. Lũ linqͥt)colueris eã:ſpinas ⁊tribulos germinabit tibi. Donec ergo ĩ carne eſt aĩa:int ſpinas ꝓfecto verſatur.⁊ neceſſe eſt vt patiat᷑ inqetudines tẽptatig nũ tribulatõnũq; aculeoſ. Oo ſi liliũ ẽ ipᷣa iuxta ſpõſi vᷣbũ.videat qᷓ; vigilẽ ſollicitã ⸗ q; eſſe opoꝛteat ſuꝑ cuſtodia ſui:ſepta vn ⸗ diq; ſpinis· hincinde aculeos incedẽtibꝰ. NHec enĩ vel leuiſſimã ſpine ſuſtinet vllate nus pũctionẽ floꝛis teneritudo:ſʒ moxvxt modice pᷣmit᷑ ꝑfoꝛat᷑. Sẽtis qᷓ; merito ne ceſſarieq; hoꝛtet᷑ nos ꝓpha ſeruire dño ĩ timore.⁊ itẽ aplłs.cũ timoꝛe nibilominꝰ⁊ tremoꝛe nr̃aʒ ip̃oꝝ opari ſalutẽ? Tenebãt nimiꝝ ꝓpꝛio experimẽto huiꝰ ſnĩe vᷣitatẽ vtpote amici ſponſiq̃ mime ꝓꝛſus ambi gerẽt ⁊ ad ſuas aĩas prinere qð ðᷣꝛ · ſit lili⸗ um inter ſpinas: ſic amica mea inter fili⸗ as · Deniq; vm eoꝝ. cõ̃uerſus ſumſait) in erũna mea dũ ↄfigit᷑ ſpina. Bene ↄfixꝰ q́ Huerſus exinde eſt. Bene pñgeris ſi ↄpñ geris. Multi c ſentiũt penã:coꝛrigunt culpã)⁊ talis dicere pᷣt. uerſus ſum ĩ erũ Spina culpaẽ. na mea:dũ ↄfigi ſpina. culpaẽ. ſpina penaẽ.ſpina falſus frat᷑.ſpina vici⸗ nus eſt małꝰ. Siẽ liliũ int᷑ ſpinas ſicami ca mea int᷑ tilias. O candẽs liliũ.o tener? delicate flos:ĩcreduli ⁊ ſubuerſoꝛes ſũt te cũ.vide quõ caute ambules inter ſpinas. Plenꝰ ẽ mũdꝰ ſpinis. In terra fũt. ĩ aere ſunt.ĩ carne tua ſũt. Verſari ĩ his ⁊ mĩme ledi dinĩe potẽtie eſt nõ vᷣtut tue. Sʒ ↄfi dite(inqͥt)qꝛ ego vici mũdũ. Etſi ig vn⸗ diq; tibi intẽdiꝓſpicias tribulatõnũ tãqᷓ; tribuloꝝ aculcos:nõ turbet᷑ coꝛ tuũ: neq; foꝛmidet.ſciẽs qʒ tribulatio opat᷑ patĩaʒ. patiẽtia ꝓbationẽ ꝓbatio ſpem:ſpes añt nõ ↄfundit. ¶ Cõſidera lilia agri quõ ĩiter ſpinas vigẽt⁊ nitẽt. Sifenũ qð hodieẽ: ⁊cras iclibanũ mittit᷑. deꝰ ſic cuſtodit.q̃n to mag amicã ⁊ ſpõſam ſuã chariſſimã? Deniq; cuſtodit dñs omẽs diligẽtes ſe. Siẽ liliũ inr ſpinas · ſic amica mea int᷑ fi lias. Nõ mediocris titulꝰ ꝓfecto int᷑ pꝛa nos viuere bonũ. ⁊ int malignãtes ĩnocẽ tie retinere cãdoꝛẽ ⁊ moꝝ lenitatẽ. magis aũt his qᷓ oderũt pacẽ pacificũ ⁊ amicuʒ ip̃is te exhibere inimicꝭ. Id plane tibi ſi⸗ militudinẽ datã de lilio iure ̃dã ꝓpꝛieta tis ſpecialit vẽdicabit ꝙ ip̃ᷣas vtiq; pũgẽ tes ſe ſpinas cãdoꝛe ꝓpꝛio illuſtrare ⁊ ve nuſtareñ ceſſat. An nõ pindeliliũ tibi vi der᷑ implere qðᷣammõ euãgelij ꝑfectiõem ᷓ oꝛare inbemurꝓ calũniãtibꝰ⁊ pſequẽti bus nos · bñi facere his qͥ oderũt nos?Er go⁊ tu fac ſilr. ⁊ erit aĩa tua aĩca dñi.⁊ lau dabit te de te dicẽs.qꝛ ſiẽ liliũ int᷑ ſpinas. ſic amica mea int᷑ filiaſ.ꝗ Seqͥ̃ Siẽ ma lus int li— os. Reddit ſpõſa pᷣconij vicẽ cõmẽdãti ſe ſpõſp:a q̊ laudari eſt laudabilẽ fieri.⁊ quẽ laudare.itelligere.⁊ gdmirari laudabilem Et ſicut ex eminẽti floꝛe. figurataa ſpõſo laus eiꝰ ẽ.ita eregione ⁊ ex excellẽti ligno ip̃a illiꝰ ſingularẽ gliam eminẽtiãq; ðᷣmðõ ſtrat. Wonet tñ mede ligno h ꝙ nõ tãte eſſe ercellẽtie videat᷑ qᷓ;te aliqᷓ ceteroꝝ⁊ i minꝰ digne aſſumiĩ opꝰ ſikitudis. vtpo⸗ te qð nõ ſufficiat laudis vic ĩꝑlere. Siẽ maꝰ int᷑ ligna ſiluaꝝ.ſic dileciꝰ moꝰ int᷑ fi lios. Deniq; nec ſpõſa magnieſtimaſſe vi det᷑.q̃ in lignis ſiluaꝝ tm̃ efferre curauit nimirũ ſteriliby.nec fructꝰ hũano victui aptos ferẽtib. Cur ðᷓ omiſſis melioꝛib⁊ nobilioꝛibo lignis:hꝰmediocritas arbor? adducta ĩ mediũ ẽad foꝛmãdũ ſpõſi pᷣco niũ? Ita ne ad mẽſurã laudẽ recipe debu it:q ad mẽſurã ſpĩ nõ accepit? Mec nẽpe data ð illa arboꝛe ſilitudo fac̃ vt videatur h̃e ſupioꝛẽ qͥ parẽ nõ hʒ. Quid dicemus ad h? Nateoꝛ parua laus. qm̃ parui laus Fõ eĩ loco pᷣdica magnꝰ dñs ⁊ lauda⸗ bilis nimis.ſʒ ꝑuꝰ dñs ⁊ amabil nimis. ꝑunꝰ vtiq; qͥ natꝰẽ nob. Ergo nõ maie⸗ ſias atrolli. ſʒ ↄmẽdat᷑ hũilitas · digne⸗ ðʒ ac rõnabilir qð infirmũ ⁊ ſtultũ eſtdei hoiĩm foꝛtitudi⁊ ſapie añfert᷑. Ip̃i ſũt nã⸗ qʒ; ligna ſilueſtria ⁊ ifructuoſa.qm̃ ᷣm ꝓ⸗ phetã oñ̃s declinauerũt ſil inutiles fetĩ ſüt. nõ eſt qͥ faciat bonũ.nõẽ vſq; ad vnũ· ſiluaꝝ ſic dilectꝰ meꝰ int fili⸗ S 8 no victui nelioꝛiyr tas abon ñſpoſio ipe dehu e rHernẽpe t videnur idicemls pmi laus is tuda⸗ M Sirut mat inter ligna ſiluaꝝ. ſie dilectꝰ mꝰꝰ inter filios. Vnña inter ligna ſiluarũ dñs Ihs arboꝛ:faciẽs fructũ ᷣm hoĩiem ſane ⁊ ſip̃latꝰ hoĩiby.ſed ab angelis mino⸗ ratus. Wiro etenĩ modo ⁊ angelis ſeſe fa cctus caro ſubiecit:⁊ angelos ſibi manenſ doꝰ ſubiectos retinuit. Deniq; videhitis (inquitangelos aſcẽdentes ⁊ deſcẽdẽtes ſuꝑ filiũ homĩs. ꝙ in vno eodẽq; homie xp̃o ieſu ⁊ infirmitatẽ foueant ⁊ ſtupeant maieſtatẽ. QDuia ð̊ ſponſe id dulcius ꝙ ſe imminuit ſapit:libẽtius attollit gratiam p̃fert miſericoꝛdiã:ſtupet dignatiõeʒ · Li buit ꝓinde hoĩem inter hoĩnes admirari nõ inter angelos deũ:tanqᷓ; malus inter li gna excellit ſiluaꝝ ⁊ nõ plane iter oꝛtoꝛuʒ plantaria. Nec putat minui laudes. vbi de ↄſideratione infirmitatis pietatis bo⸗ nitas exaltat᷑. QDuo enĩ iuxta aliqͥd a lau⸗ dibus tem ꝑat:eo item iuxta aliqͥd magis laudat minus ꝓſequẽs gloꝛiã dignitatis vt gꝛatia dignatõis emineat. Sicut ergo apoſtolꝰ qð ſtultũ ⁊ infirmũ eſt dei:ſapiẽ tius foꝛtiuſq; dicit eſſe homiĩb ß nn an gelis.⁊ ſicut ꝓpha ſpecioſum pᷣdicat foꝛ⸗ mapð filijs hominũ· ⁊ nõ p angeliſ.ſic iſta certe in eodẽ ſpũ loquens ſub typo fructi fere arboꝛis lignoꝛũ hoc loco efferre voluit hominẽ deũ ſuꝑ omnẽ gra⸗ giam hoĩm.nõ aũt ſuꝑ excellentiã anglo⸗ rum. Siẽ małꝰ inter ligna ſiluaꝝ ſic dile⸗ ctus meꝰ inter filios · Et bñ inter filjos. qꝛ cuz eſſet vnicus pr̃is ſui multos illi et abſq; inuidia filios acqͥrere ſtuduit: quoſ nõ ↄfundit vocare fratres vt ſit ibe pᷣmo genitin multis fratribv. Jure aũt pᷣponi tur vniuerſis adoptatis ꝑ gr̃am is qͥ per naturã filiꝰ eſt. Si maꝰꝰ inter ligna ſil/ naꝝ:ſic dilectꝰ meꝰ inter filios. Werito ſi cut małꝰ.qͥ inſtar fructiferearboꝛis ⁊ vm bꝛaz refrigerij habet ⁊ fert fructũ optimũ An nõ vere fructifeꝝ lignũ cuiꝰfloꝛes fru vtus honoꝛis ⁊ honeſtatis. Deniq; lignũ vite eſt appꝛehẽdentib eũ. Nõ ↄꝑabunt᷑ huic om̃ia ligna ſiluaꝝ.quia ⁊ ſi ſint arbo res pulcre ⁊ magne: qᷓ opem ferre videan tur oꝛãdo.miniſtrãdo. docẽdo.exẽplis iu vando:ſolꝰ tñ dei ſapiẽtia xpᷣs lignũ eſt vi te.ſolus panis viuꝰ qui de celo deſcendit ⁊ dat vitã mundo. ¶ Idco ait. Sub vm ⸗ bꝛa eiꝰ quẽ deſiderauerã ſedi:⁊ fructꝰ eiuſ dulcis gutturi meo. Merito ei deſidera uerat vmbꝛã:de qͥ ⁊ refrigeriũ eẽt ⁊ relecti onẽ pariter acceptura. Vã cetera qͥdẽ ſil⸗ uaꝝ ligna ⁊ ſi vmbꝛã ſolatij habẽt:ſed nõ vite refectionẽ.nõ fructꝰꝑpetuos ſalutis · Unus eſt eĩ vite auctoꝛ. vnꝰmediatoꝛ dei ⁊ hoim:hõ chꝛiſtꝰ ieſus.qͥ dicit ſpõſe ſue. ſalus tua ego ſum. Nõ Woyſes(inquit) dedit vobis panẽ hũc de celo:ß pr̃ meus dat vobis panẽ de celo veꝝ. Pꝛopterea& xp̃i potiſſimũ deſiderauerat vmbꝛã ꝙ ſo lus ſitqͥ nõ ſolñ ab eſtu refrigerat vicioꝛũ ſed ⁊ replet delectatõe virtutũ. Sub vm⸗ bꝛa eins quẽ deſideraueraʒ ſedi. Umbꝛa eñ caro eius. vmbꝛa eꝰ fides marie obũ⸗ bꝛauit: ꝓpꝛij filij caro mihidñi fides. quã qᷓ;? mihi q;ʒ quomõ nõ obumbꝛat caro qᷓ in myſterio mãduco eã? Et ſancta nihii⸗ ominꝰ vᷣgoꝛfidei? ip̃a expta eſt vmbꝛam eui dictũ ẽ.⁊ beata q̃ credidiſti. Sub vm bꝛa eiꝰ quẽ deſiderauerã ſedi. Etꝓpheta. Spũs(inqͥt)añ faciẽ nr̃am xp̃ dominꝰ ĩvmbꝛa eꝰviuimꝰ int᷑ gẽtes. In vmbꝛa in gẽtib. in luce cũ angel. In vmbꝛa ſu⸗ mus qᷓ;diu ꝑ fidẽ ambulamꝰ ⁊ nõꝑ 2 3. Et iõ iuſtꝰin vmbꝛa qͥ ex fide viuit. Atq̃ viuit ex intellectu beatꝰeſt. qꝛ nõ ĩ vmbꝛa iã:ſʒ in umie. Juſtꝰ erat dauid ⁊ ex fið vi uebat cũ dicebat ðᷣo. Da mihi intellectuʒ yt diſcã mãdata tua ⁊ viuã· ſciẽs ſucceſſu rũ fidei intellectũ:ĩtellectui reuelandũ lu⸗ mẽ vite ⁊ lumĩs vitam. Pꝛiꝰ ẽ venire ad vmbꝛã ⁊ ita ad id cuꝰ vmbꝛaẽ ꝑtranſire q̃ niſi crediderit(ait)ynõ intelliget. Ui des fidẽ ⁊ vitã eſſe⁊ vite vmbꝛã · Nã ere⸗ gione vita in delicijs agẽs. qm̃ nõ eſt ex fi de ⁊ moꝛs eſt ⁊ vmbꝛa moꝛtl. Queenĩ(in qͥt)vidua ĩ delitijs ẽ:viuẽs moꝛtua ẽ. De niq; ſapĩa rarnis moꝛs ẽ. Sʒ? moꝛt eſt vmbꝛa illiꝰ.ſ.qͥ cruciat ĩ eternũ. Sedimꝰ ⁊ nos aliqũ ĩ tenebꝛoſis ⁊ vmbꝛa moꝛtis carnalit ↄuerſantes:⁊ nõ ex fide viuẽtes. moꝛtui iã qͥdem iuſticie a moꝛte vᷣo ſcõa paulominꝰabſoꝛbẽdi Quãtũ eteĩ vmbꝛa ꝓpe eſt coꝛꝑi cuiꝰ ẽ vmbꝛa.tiñ ꝓ certo vi⸗ ta illa nr̃a inferno appꝛopinqᷓuit. Deniq; niſi qꝛ dñs adiuuit me(inqͥt ypaulominꝰ habitaſſʒ ĩ inferno aĩa mea. Nũc ãt ð vm bꝛa moꝛtis ad vite trãſiuimꝰvmbꝛã.ma⸗ gis aũt trãſlati ſumꝰ ð moꝛte in vitã:ĩxpᷣi vmbꝛa viuẽtes.ſi tñ viuẽtes:⁊ nõ moꝛtui Hec eni reoꝛↄtinuo vt qͥ;s in vmbꝛa eius fuerit ꝙ viuat in ea· quia nõ plane om̃is qut fidẽ habʒꝛex fide viuit. Nã fides ſine opib moꝛtuaẽ. nec poteſt dare vitã quaʒ minime ip̃a habuerit · Ideoꝓphera cũ di xiſſet. Spũs añ faciẽ noſtrã xpᷣs dñs nõ Itentus fuit ſeqͥ ⁊ dicere. in vmbꝛg eiꝰ ſu⸗ mus.ß in vmbꝛalinqͥtheðꝰ viuimꝰint gen tes. Et tu ergo vide vt viuas exẽplo pꝛo⸗ phete in vmbꝛa riꝰ. vt qñq; ⁊ regnes ĩlu⸗ mine eiꝰ. Her enĩ tiñ vmbꝛã habet · habʒ 7 lucẽ. Iß̃e ꝑ rarnẽ vmbꝛa eſt fidei.ip̃e in telligẽtieiumẽꝑ ſpũm. Et caro eſt enim? ſpũs. Laro in carne manẽtib. ſpũs ante faciẽ noſtrã.i.in futuro.ſitñ que retro ſůt obliniſcẽtes.ad ea que añ ſunt noſmetip ⸗ ſos extendimꝰ. quo ꝑueniẽtes exꝑiamur de verbo qð dixit. Laro nõ ꝓdeſt quicqᷓ;. ſpũs eſt qͥ viuificat. Hec ignoro ꝙ in car nendhuc manẽs qͥ;s dixerit. Et ſi cogno ⸗ nimꝰ chꝛiſtũ ßᷣm carnẽ.ſʒ nũc iã nõ nout mus. Zt h ille. VNos vo qͥ nondũ in para diſum:nõdũ ad tertiũ celũ rapi meruimꝰ xðᷣi interim carne paſcamur myſteria ve⸗ neremur:exẽpla ſectemur.fidẽ ſeruemus · ⁊ viuimꝰꝓfecto in vmbꝛa. In vmbꝛa e quẽ deſiderauerã ſedi. Foꝛtaſſis felicius gliqd iſta exꝑtã ſegloꝛiat᷑ in eo ꝙ ſe in vm hꝛa dicit nõ in ꝓpheta viuere. ſed ſediſſe Sedere eni quieſcere eſt. ſpłꝰ eſt aũt qui- eſcere in vmbꝛa qᷓ; viuere.ſicut viuere plꝰ eſt qᷓ; tantũmodo eſſe in ea. Igit᷑ qð eſt cõ mune multoꝝ ꝓpheta aſſumẽs ſibi: ĩ vm bꝛa eius viuimꝰinqͥt)ſpõſa vᷣo habens pᷓ rogatiuã etiã ꝙ ſub ea ſingulariter ſederit gloꝛiat᷑. Hõ eni vt ille pluraliter viuimus dixit. ita ⁊ hic ſedimꝰ.ſed ſingulariter ſedi vt agnoſcas pᷣꝛogatiuã. bi itaq; nos cũ laboꝛe viuimꝰ qͥ ↄſcij peccatoꝝ ſub timo⸗ re ſeruim?ꝰ.ibi hec denota ⁊ amãs ſuauit᷑ requieſcit.¶ Deniq; timoꝛ penã hʒ. amoꝛ ſuauitatẽ. Vñ ait.⁊ fructꝰ eð dulcis gut ⸗ turi meo.guſtũ ↄtẽplationis ſignificans quẽ obtinuerat ꝑ amoꝛẽ ſuauiter ſubleua ⸗ ta. At iſtud in vmbꝛa.qꝛ ꝑ ſpeculũ ⁊ ĩeni gmate. Erit cũ declinauerint vmbꝛecre⸗ ſcente lumine. ĩmo penitꝰ diſparuerint.et ſubintrabit ſiẽ ꝑſpicua ita ⁊ ꝑpetua viſio eritq; nõ modo ſuauitas gutturi.ſ ⁊ ſati⸗ etas ventri:ſine faſtidio tamẽ. Sub vm ⸗ bꝛa cꝰquẽ deſiderauerã ſedi.⁊ fructꝰeius dulcis gutturi meo. Nos quoq; vbi ſpõ⸗ ſa pauſat: pauſemꝰ parit:ð ſumpto guſtu patrẽfamilias gloꝛificãtes. qͥ nos ad ta⸗ les epulas inuitanit ſpõſum ecckie Ihm chꝛiſtũ dñm noſtrũ. qᷓ eſt ſuꝑ omia deus bñdictus in ſecula Amen. ermo.xli. „ troduxit me a irrex in cellã vingriã. oꝛdinauit in me charitatẽ. Ut quidẽ ꝓpoſiti capituli videt᷑ ſanare littera. habito ꝓ vo tis dulci admodũ familiariq; colloqo cũ dilecto.illo abeũte ſpõſa regredi᷑ ad ado⸗ leſcentulas. Eſpectu itaq; ipꝰ affatuq; re fecta atq; accẽſa quatinꝰebꝛie ſimilis ap⸗ pareret. Et quaſi illis ſtupẽtibꝰ nouitatẽ 2 querẽtib cauſam:rñdit mirũ mĩmeeſſe ſi vino eſtuaretq̃ in cellã vinariã introiſſ⸗ Et ßᷣm l̃am ita. Scðm ſpũm quoq; nõ negat ebꝛiã.ſʒ amoꝛe ñ vino· niſi ꝙ amoꝛ vinũ eſt. Introduxit me rex in cellã vina⸗ riam. Qñ pᷣſens eſt ſpõſus.⁊ ſpõſa ad ip̃ʒ ſermonẽ dirigit.tũc ſpõſus dicit᷑ aut dile ctꝰ.aut quẽ diligit aĩma mea.inquit.Lo quens po de ip̃o adoleſcentulis regẽ no⸗ minãt. Ut qd?ppterea credo.qꝛ ⁊ ſpõ⸗ ſe amanti atq; dilecte ↄueniat vti familia rius(qð a ſeeſt)amoꝛis noity ⁊ adoleſcen tulis tãqᷓ; diſciplina indigẽtibꝰ opꝰ ſit re⸗ uerendo pᷣmi vocabulo maieſtati. Intro duxit me rer in cellã vinariã. Quenã iſta ſit cellavinaria pᷣtereo dicere.qꝛ dixiſſe me recolo. Tamẽ ſiad eccliam referat᷑ ſermo cũ rpleti ſpũſancto diſcipuli muſto ebꝛij a populo putarent᷑tũc tãqᷓ; amicꝰ ſponſi ꝓ ſpõſa ſtans Petrꝰin medio eoꝝ.non(in quit)ſicut vos eſtimatis hi ebꝛij ſunt. At tende interim ꝙ nð om̃ino ebꝛios.ſʒ ebꝛi os ſicut ab iliis eſtimati ſunt denegauit. Erãt enĩ ebꝛij.ſ ſpũſancto.nõ muſto. Et quaſiteſtificarent᷑ ad plebẽ reuera in cellã ſefuiſſe vinariã introductos.rurſum Pe trus ꝓ om̃ib. Sʒ hoceſt(ait)qð dictum eſt ꝑppham Johel. Et erit in nouiſſimis diebo · dicit dñs. effundaʒ de ſpũ meo ſuꝑ omnẽ carnẽ.⁊ ꝓphetabũt filij veſtri⁊ filie Junenes veſtri viſiones videbũt.⁊ ſenes veſtri ſomnia ſomniabũt. An nõ tibi cel⸗ la videt᷑ fuiſſe vinaria illa domꝰin q̃ erant diſcipuli pariter cõgregati.cũ factꝰ eſt re⸗ pente de celo ſonꝰ tanqᷓ; adueniẽtis ſpũs vehemẽtis.⁊ repleuit totã domũ vbi erãt ſedentes · adimplenitq; ꝓphetiã Johel⸗ ⁊ nõne vnuſquiſq; illoꝝ exiens.inebꝛiatꝰ? XLIX ab vbertate domꝰ illiꝰ:⁊ toꝛrẽte volupta⸗ tis tãte potatꝰ:dicere merito qͥbat.qm̃ in⸗ troduxit me rer in cellã vinariã. Sʒ et tu quoq; ſi collecto tuo ſpũ:mẽte ſobꝛia? va cua curis:oꝛõnis domũ ſolꝰ introeas. et ſtans coꝛã deo ad vnũ aliqð de altariby: celi ianuã tãgas ſancti deſiderij manu⁊pᷣ ſentatꝰ choꝛis ſanctoꝝ tua penetrante de notiõe(ſiquidẽ oꝛð inſti penetrat celos)ĩ ipᷣoꝝ pᷣſentia miſerãdus deploꝛes miſeri⸗ as ⁊ calamitates qs pateris.crebꝛis ſuſpi rijs ⁊ gemitib inenarrabilibꝰꝓdas neceſ ſitatẽ.flagites pietatẽ.ſi inqᷓ; hoc egeris: ↄfido in eo qͥ dixit.petite ⁊ accipietis.qͥa ſiꝑſeueraueris pulians:nõ exibis vacuꝰ. Veꝝ cũte nobis reddideris plenũ gp̃a⁊ charitate.nec poteris ſpũ feruẽs diſſimu lare munꝰ acceptũ. qð ſine inuidia cõmu nicabis:eriſq; oĩib in gf̃a qᷓ data eſt tibi nõ modo gratꝰ ſʒ foꝛtaſſis etiã admirãdꝰ poteris ⁊ ie veraciter ꝓteſtari.qꝛ ĩtrodu xit merex in ẽellã vinariã.tiñ cautꝰ eſto ñ in te ß ĩ dño gliari. Hec om̃e donũ qᷓ;uis ſpũale ꝓdire dixerim de cella vinaria.cuʒ ſint ⁊ alie penes ſpõſum celle vel apothe⸗ ce · diuerſa in ſe recõdita habẽtes dona at⸗ q; chariſmata.ßᷣm diuitias glie eiꝰdeq;⸗ bus cellis memĩ me alibi latiꝰ diſputaſſe Hõne hec ↄdita ſunt(inqͥt) apud me⁊ſi⸗ gnata in theſauris meis: Ergoꝓ diuerſi⸗ tate cellaꝝ: diuiſiones gr̃aꝝ ſunt.⁊ vnſcui q; manifeſtat᷑ ſpũs ad vtilitateʒ · Et qᷓ;qᷓ; alij quidẽ det᷑ ſermo ſapie. alij aũt ᷣmo ſci entie. alij vᷣo ꝓphetia. alij gr̃a curationuʒ. alij genera liuguaꝝ.alij interp̃tatio ſermo num.aliaq; alijs his ſilia. nõ tñ q́;s hoꝛũ ꝓ hmõi dicere poterit ꝙ introductꝰfuerit in cellã vinariã. Ex alijs qͥppe cellis ſiue theſauris iſta ſumunt᷑. Sʒ ſiqͥs oꝛando obtineat mẽte excedere in id diuini archa ni:vñ mox redeat:diuino amoꝛe vehemẽ tiſſime flagrãs ⁊ eſtuans iuſticie ʒelo. nec nõ ⁊ in cunctis ſpũaliby ſtudijs atq; offi⸗ cijs ꝑnimiũ feruẽs:ita vt poſſit dicere.cõ caiuit coꝛ meñ intra me.⁊ in meditatõibꝰ meis exardeſcet ignis.is plane cũ ex cha ⸗ ritatis abũdantia beatã ⁊ ſalutarẽ vini le ticie ructare crapulã ceꝑit:in cellã nõ im⸗ merito ꝑhibebitvinariã introiſſe. Cũ eni duo ſint beate ↄtemplatõis exceſſus ĩ in ⸗ tellectu vnꝰ:⁊ alter in affectu. vnꝰ in lumi neralter in feruoꝛevnꝰ in agnitõe. alter in deuotione pius ſane affectꝰ.⁊ pectꝰamo⸗ re calẽs.⁊ ſancte deuotiõis infuſio: etiã et vehemẽs ſpũs repletꝰ ʒelo.nõ plane aliũ⸗ de qᷓ; e cella vinaria repoꝛtant᷑.⁊ cuicunq; cũ hoꝝ copia ſurgere ab oꝛõne donat̃po⸗ teſt in veritate loq. qꝛ introduxit merexi cellã vinariã · ¶ Sequit᷑. Dꝛdinauitĩ me charitatẽ. Dmino neceſſarie. Impoꝛtabi lis ſiquidẽ abſq; ſciẽtia eſt ʒelꝰ. Vbið ve hemẽs emulatio.ibi maxime diſcretio eſt neceſſaria.q̃ eſt oꝛdinatio charitatis. Sẽ per quidẽ ʒelꝰ abſq; ſciẽtia minus efficax minuſq; vtilis inuenit᷑.plerũq; aũt ⁊ ꝑni cioſus valde ſentit᷑. Quo igit᷑ ʒelꝰ feruidi⸗ oꝛ.ac vehemẽtioꝛ ſpũs.ꝓfuſioꝛq; caritas eo vigilãtioꝛi opꝰ ſcia eſt.q̃ ʒelũ ſuppᷣmat ſpũm tẽperet.oꝛdinet charitatẽ. Pꝛoinde ſane ne tãqᷓ; nimia ⁊ impoꝛtabilisp impe tu ſpũs quẽ ecella videt᷑ vinaria repoꝛtaſ ſe pᷣſertim ab adoleſcẽtulis ſponſa timeat᷑ iñgit qð diſcretiõis eſt etiã ſe pariter acce piſſe.i.oꝛdinẽ charitatis. Diſcretio qͥppe om̃i vᷣtuti oꝛdinẽ ponit.oꝛdo moduz tri⸗ buit ⁊ decoꝛẽ:etiã ⁊ ꝑpetuitatem. Deniq; ait. ODꝛdinatiõe tua ꝑſeuerat dies.diẽ vir⸗ tutẽ appellãs. Eſt ꝗᷓ diſcretio nõ tã vᷣtus qᷓ; quedã moderatrix ⁊ auriga virtutũ.oꝛ dinatrixq; affectuũ.⁊ moꝝ doctrix. Tol⸗ le hãc ⁊ vᷣtus viciũ erit.ipᷣaq; affectio na⸗ turalis in ꝑturbationẽ magis ↄnertet᷑ ex⸗ terminiũq; nature. Dꝛdinauit ĩ me chari tatẽ. Vactũ eſt hoc cũ in ecclia quoſdã qͥ· dem dedit aplos. quoſdã autẽ ꝓphetas. alios po euãgeliſtas.alios paſtoꝛes ⁊ do ctoꝛes ad ↄſummationẽ ſanctoꝝ. Opoꝛ/ tet aũt vthos vna om̃es charitas liget et ↄtempet in vnitatẽ coꝛꝑis xp̃i.qð mime om̃ino facere poterit ſi iᷣa nõ fuerit oꝛdi nata. Hã ſi ſuo quiſq; ferat᷑ ĩpetu m ſpi⸗ ritũ quẽ accepit.⁊ ad queq; volet indiffe⸗ rẽter ꝓut affici⁊ nõ rõnis iudicio ↄuola rit: dum ſibiaſſignato officio nemo ↄten⸗ tus erit. ß om̃es oĩa indiſcreta admĩſtra⸗ tione parit᷑ attẽtabunt.non plane vnitas erit.ſʒ magis ↄfuſio. Oꝛdinauit ĩ me cha ritatẽ. Utinã ⁊ in me dñs Ihs tantillum oꝛdinet charitatꝰ qð dedit. vt ſic mihi cu ⸗ re ſint vniuerſa qᷓ ſunt ipſiꝰ. vttñ qð mei potiſſimũ ꝓpoſiti ſeu officij eſſe cõſtiterit añ om̃ia curẽ.ſʒ ſane ita id pᷣus.vt tamen ad multa q̃ mihi ſpecialit nõ attinẽt affi⸗ ciar ampliꝰ. Rõ enĩ ſꝑ qð pᷣus Bermo id etiã diligendũ amplierit cũ ſepe qð d ns eit ad ſollicitudinẽ:minꝰ ſit ad vtilita⸗ tem · ac ꝑhoc minꝰ eſſe opoꝛteat ⁊ in affe⸗ ctu. Vrcquẽter ꝓinde qðp iniũcto pᷣponi tur: de iudicio poſt habet᷑.⁊ qð veritas iu dicat pᷣponendũ:id tarꝰ amplectendum oꝛdo poſtulat charitatis. Nõne(pᷣbi gr̃a) ex iniuncto incũbit mihi cura oĩm veſtꝝ Jam qͥcqͥd huic foꝛte p̃tulero oꝑi: ꝙ mi⸗ nus ipi innigilẽ:digne ⁊ vtiliter ꝓ viribꝰ exequendo:?⁊ ſiex charitate foꝛtaſſis id fa cere videar.oꝛdinis tñ rõ nõ ↄſentit. Do ſi añ om̃ia quidẽ vt debeo huic intẽdo cu re.nõ aũt magis ad maioꝛa.gaudio ð̃i lu cra q̃ꝑ alteꝝ fieri foꝛte cõpereo: ptʒ me oꝛ dinẽ charitatis ex ꝑtetenere.ex ꝑte neqjqᷓ;. Si vero me⁊ ad id ampliꝰqð ſpecialius incũbit ſollicitũ:⁊ nihilominꝰ ad illð q; maius eſt magt affectũ exhibeã:vtrobiq; ꝓfecto inuenioꝛ charitatis oꝛdinẽ aſſecu⸗ tus:⁊ nõ eſt cur dicere nõ poſſim ⁊ ip̃eꝛqha oꝛdinauit ĩ me charitatẽ. ¶ Si aũtdicas difficile quẽqᷓ; plꝰalieno gaudere magno bono.qᷓ;ꝓpꝛio paruo.aduertes certe vłex boc excellentiã ge apud ſpõſam:⁊ q̃niaʒ nõ cuilibet aĩe dicere ſit. qꝛ oꝛdinauitĩ me charitatẽ. Quare facies deciderũt quoꝛũ⸗ dam veſtꝝ mõ ad hũc ſermonẽ? Nam al⸗ ta ſuſpiria teſtant᷑ triſticiam animoꝝ con ſeiẽtiaꝝq;delectõnẽ. Nimiꝝ metiẽtes noſ metipᷣos nobis ſentimꝰ aliqͥ vrmꝓ nr̃eĩ⸗ pfectionis experiẽtia qᷓ;ᷓ rara vᷣtus ſit. alie ne nõ inuidere vᷣtuti. nedũ gaudere ad il⸗ lam:nedũ etiã tãto plꝰ qᷓ; adꝓpꝛiã quẽq; gratulari: quãto ſe ꝓpenderit in vᷣtute ſu⸗ peratũ. Adhuc modicũ lumẽ in nobis ẽ frẽs qͥtq̃t de nobis ita ſentimꝰ. Ambule⸗ mus dů lucẽ habemꝰ ne tenebꝛe nos cõp hendãt. mbulare ꝓficereẽ. Ambulabat apłus qͥ dicebat. Nõ arbitroꝛ me cõp̃hẽ⸗ diſſe. Et addit. Qnũ aũt queretro ſũt ob liuiſcẽs:ad ea q̃ᷓ añ ſunt me extẽdo. Duid eſt vnũ aũt: Unũ aũt(inqͥt) quaſi reman ſit mihi ad remediũ. ad ſpem · ad ↄſolatõʒ Oʒ illud? Que retro ſunt videlicet obli⸗ niſcẽs ad ea que ante ſũt me extẽdo. Ma ⸗ gna fiducia ꝙ magnũ electõis vas perfe⸗ ctũ abnuẽs pꝓfectũ fatet· Ergo nõ ambu lantẽ ſʒ ſedentẽ a moꝛtis tenebꝛis ↄpᷣhẽdi ꝑiculũ eſt. Et qͥs ſedẽs niſi qͥ nõ curatꝓ- ficere? Id caueto ⁊ ſi moꝛte pᷣoccupatꝰ fu eris:in refrigerio eris. Dices deo · Impꝑſe ctum meñ viderũt oculi tui:⁊ ĩlibꝛo tuo. nihilomin linqt)om̃s ſcribent᷑· Qui om nes?pfecto qͥ in deſiderio ꝓficiẽdi inueni unt᷑. Sequit᷑eni. Dies foꝛmabunt̃:⁊ ne⸗ mo in eis ·ſubaudis. ꝑibit. Dies ꝓficien⸗ tes intellige.qͥ fi moꝛte pᷣoccupati fuerint ĩeo qð eis deeſt ꝑficiẽdi ſunt. Voꝛmabũ⸗ tur ⁊ nemo in eis infoꝛmis relinquit᷑. Et quõlais)ego ꝓficere poſſum qui fratriꝓ⸗ ficiẽti innideo? Si doles ꝙ inuides:ſen ⸗ tis ſʒ nõ ↄſentis. Paſſio eſt qñq; ſanãda: nõ actio ↄdemnãda. Tm̃ nõ illic reſideaſ iniquitatẽ meditãs in cubilituo.qualiter videlicet foueas moꝛbũ.ſatiffacias peſti: ꝑſequaris inſontẽ:biñ ab illo geſta calum niãdo. depmendo.ꝑuertẽdo atq; impedi endo gerẽda. Alioqͥn nõ nocet ambulãti ⁊extẽdenti ſe ad melioꝛa qʒ iã nõ ipᷣe oꝑa tir.ßʒ qð habitat in eo pctm̃. Hõ eſt q dã⸗ natio illi qͥ nõ dat mẽbꝛa ſua arma iniqta ti nõ lignã ad detrahendũ.nõ quicq; reli quicoꝛꝑis ad ledendũ nocẽdũ ve aliquo modo.magis aũt ↄfundit᷑ ſic ſeeſſe male affectũ.⁊ inolitũ ex lõgo viciũ ↄfitẽdo.flẽ do.oꝛãdo conat᷑ expellere: ⁊ cũ nõ pᷣualet. mitioꝛ inde ad om̃es:atq; apud ſe humi⸗ lioꝛ inuenit᷑. Quis ſane ſapiẽs hoĩem dã⸗ netqͥ a dño didicit mitis eſſe ⁊ humil coꝛ de:Zbſit vt inueniat᷑ expers ſalutꝭ imita⸗ toꝛ ſaluatoꝛis ſpõſi ecckie dñi noſtri · qͥ eſt ſuꝑ om̃ia deꝰ bñdictꝰin ſecula Amen. Sermo.l. 0as foꝛſitan ex⸗ v pectatꝭ tractari ſequẽtia:explici⸗ tuʒ putãtes verſiculũ qͥ noniſſi me tractabat᷑. Uexego aliud molioꝛ. Ba beo enĩ qð adhuc vobis apponã de frag⸗ mẽtis heſterni ↄuiuij: que mihi collegerã ne perirẽt. Peribũt aũt ſi nulli appoſuero äã ſi voluero ea habere ſolꝰ: ipſe peribo. Holopinde veſtrã illis quã bñ noui frau dare ingluuiẽ.pᷣſertim cuz ſint de ferculo charitatis eo dulcia q̃ ſubtilia.eo ſapida quo minuta:Elioqn ↄtra caritatẽ eſt val⸗ de nimis de ip̃a charitate fraudare. Ita⸗ qʒ hic ſum. Oꝛdinauit in me charitatem. Eſt charitas ĩ actu.eſt ⁊ ĩaffectu. Et deil la quidẽ q̃ opis eſt. puto eſſe datã legẽ ho minibh.mãdatũq; foꝛmatũ. Nã ĩ affectu quis ita habeat vt mãdat᷑? Ergo illa mã dat᷑ ad meritũ:iſta in pᷣmiũ datur. Cuius oie in Wuni nn ne/ pficen⸗ ifuerint uit. Et fat rip⸗ coſen⸗ nãdg: dideaſ waliter pcti: clum impedi nbulin eopa tdi⸗ niqtn c reli dicuo ſemqe tẽdo.ſẽ pualet. ſehumi⸗ md⸗ milco imita ri.Aeſt nen. oterplici⸗ i0 noniſſi noiio nidefng⸗ picollegei iappoſueo ipiepoibo nouifuu deſuculo gcoſupida inẽciuu⸗ udare Itu charitaic cndel dnilgh Füiafun Ergpllum ve* & initiũ quidẽ ꝓfectũq; vitã qᷓʒ pñtẽ expiri diuina poſſe gr̃a nõ negamꝰ·ſʒ planeↄſũ⸗ matiõʒ defendimꝰ future felicitati. Duð ergo inbẽda fuitq̃ implẽda nullo mõerat Aut ſi placet tibi magis de affectuali da⸗ tum fuiſſe mandatũ. nõ inde ↄtendo:dũ⸗ modo acquieſcas ⁊ tu mihi ꝙ mimeĩ vi⸗ ta iſta ab aliquo hoĩum poſſit vel poterit adimpleri. Duis eni ſibi arrogare idau⸗ deat qð ſe Paułꝰ iðe fatet᷑ nõ cõp̃hẽdiſſe: NHec latuit pᷣceptoꝛẽ pᷣcepti põdus hoĩm ercedere vires · ſʒ iudicauit vtile ex hipſo ſue illos inſufficiẽtie admoneri. ⁊ vt ſcirẽt ſane ad quẽ iuſticie finẽ niti ꝓ virib opoꝛ teret. Ergo mãdando impoſſibilia.nõpᷣ⸗ naricatoꝛes hoĩes fecit. ſed hũiles. vt om ne os obſtruat᷑.⁊ ſubditꝰfiat om̃is mun⸗ dus deo. qꝛ ex oꝑib legis nõ iuſtificabit om̃iſ caro coꝛã illo. Accipiẽtes qͥppemã datũ ⁊ ſentiẽtes defectũ clamabimꝰ in ce lum ⁊ miſerebit᷑ noſtrideꝰ.⁊ ſciemꝰ in illa die. quia nõ ex opibo iuſticie q̃ fecimꝰnos ſʒ ßᷣm ſuam miſericoꝛdiã ſaluos nos fecit tqʒ dixerim.ſiquidẽ cõſenſerimꝰ affe⸗ ctualẽlegẽ fuiſſe mandatã. Sʒ actuali id potius ↄuenire inde vł maxime appare⸗ re videt᷑ ꝙ cũ dixiſſet dñs. diligite inimi⸗ cos veſtros.mox de oꝑib infert. benefaci te his qͥ oderũt vos. Item ſcriptura. Si eſurierit inimicꝰ tuꝰciba illũ.ſi ſitit:ꝓotũ da illi.⁊ hic de actu habes non de affectu Sʒ audi itẽ dñm etiã de ſui dilectõe mã dantẽ. Si diligitis me ſinqͥt) ſermones meos ſernate. Atq; hic quoq; ad oꝑa mit timur ꝑ iniunctã obſernantiã mãdatoꝛũ Supuacue aũt de ope monuiſſet:ſi ĩaffe ctione iã fuiſſet dilectio · Sic te ð neceſſe eſt⁊ illud acciꝑe ꝙ iuberi diligere ꝓximũ tuñ ſicut teip̃m· ⁊ li nõ ita apte expꝛeſſum ſit. An nõ deniq; ſatis tibi eſſe iudices ad implendũ iſtud deꝓrimi dilectõe manda tum:ſi id ꝑfecte oblerues in qͥ om̃i homi⸗ ni recte de lege nature pᷣſcribit᷑.qð tibi nõ vis fieri:alij ne feceris· Et itẽ illud.q̃cũq; vultis vt faciãt vobis hoĩes:⁊ vos faci⸗ te illis. Neq; hoc dico vtſine affectõne ſi⸗ mus:⁊ coꝛde arido ſolas moueamus ma nus ad opa. egi inter alia q̃ ſcribit apo⸗ ſtolus magna⁊ grauia hoĩm mala.; qᷓ;ʒ adnumeratũ.ſine affectione. Sʒ eſt affe ctio quã caro gignit.⁊ eſt quã rõ gignit. xeſt quã ratio regit.⁊ ẽ quã cõdit ſapiẽtia * Pꝛima eſt quã apoſtolꝰ legi dei dicit non eſſe ſubiectã:nec eſſe poſſe. Secũda quaʒ phibete regione ↄſentientẽ legidei. qniaʒ bona eſt. Vec dubiũ diſtare inter ſe ↄten⸗ tioſam ⁊ cõſentaneã. Longe vo tertia ab vtraq; diſtat. que ⁊ guſtat ⁊ ſapit qͥniã ſu⸗ auis eſt dñs. pᷣmã eliminãs ſecundaʒ re⸗ munerãs. Hã pᷣma quidẽ dulcis:ſed tur⸗ pis.ſecũda ſicca:ſʒ foꝛtis · vltima pinguiſ ⁊ſuauis eſt. Igit ꝑ ſecundã oꝑa fiunt: et in ip̃a charitas ſedet.nõ illa affectualis ᷓ ſale ſapiẽtie cõdita pinguiſcẽs: magnam mẽti ĩpoꝛtat multitudinẽ dulcedinis do⸗ mini:ſʒ quedã potiꝰ actualis:q̃⁊ ſi nõdũ dulci ilo amoꝛe ſuauiter reficit: amoꝛetñ amoꝛis ipſiꝰ vehemẽter accẽdit · Nõ dili⸗ gamus(ait)verbo neq; lingua:ſʒ oꝑe? ve itate. Vides quomõ caute mediꝰincedit inter vicioſum atq; affectuoſum amoꝛem ab vtroqʒ parir hãc diſtinguẽs actualẽ? ſalutiferã charitatẽ? NHec lingue mẽtiẽtis in hac dilectiõe recipit fictũ. nec rurſũ af⸗ ficientis exigit ſapiẽtie guſtũ. Ope ſinqͥtꝰ diligamus ⁊ veritate: ꝙ videlicet mouea mur ad bñ operandũ. magis quodã viui. de veritatis impulſu qᷓ; ſapide illiꝰ chari⸗ tatis affectu ꝛdinauit in me charitatez B Duã putas haꝝ Utramq;:ſʒ oꝛdineop poſito. Nã actualis inferioꝛa pꝛefert. affe ctualis ſupioꝛa. Eteni in bñ affecta mẽte nõ dubiũ.(verbi cauſa)qn dilectõni hoĩs dei dilectio p̃ponat᷑.⁊ in hoĩby ip̃is ꝑfecti oꝛes infirmioꝛib.celũ terre.eternitas tꝑi. anima carni. Attamẽ in bñ oꝛdinata acti one ſepeaut etiã ſemꝑ oꝛdo oppoſitꝰinue nitur. Nã ⁊ circaꝓximi curã ⁊ plus vꝛge mur? pluries occupamur.⁊infirmioꝛib fratrib diligẽtioꝛi ſedulitate aſſiſtimus ⁊ paci terre magis qᷓ; celi glie iurehumani⸗ tatis ⁊ ip̃a neceſſitate intendimꝰ.⁊ tpaliũ inquietudine curaꝝ vix aliquid ſentire de eternis ꝑmittimur· ⁊ languoꝛibꝰ ñi coꝛ⸗ poꝛis poſtpoſita aĩe cura pene ↄtinue in⸗ ſeruimus.⁊ ip̃is deniq; infirmioꝛiby mẽ⸗ bꝛis noſtris abũdantioꝛẽ honoreʒ · iuta ſniam apoſtoli.circũdamꝰ.ꝑ qðᷣammo do faciẽtes vᷣbũ dñide quo habes. Erũt nouiſſimi pᷣmiũ⁊ pꝛimi nouiſſimi. Dꝛan⸗ tem deniq; hoĩem cũ deo loquiqͥs dubi⸗ tet. Quotiens tamẽ inde charitate iuben te abducimurx auellimurꝓpter eos qͥ no ſtra indigẽt opa vel loquela? ² Bermo pie cedit negocioꝝ tumultibꝰ pia quies? quotiẽs bona cõſcientia ponit᷑ codex. vt opi manuũ inſudet᷑: Quotiens ꝓ admi⸗ niſtrandis terrenis:iuſtiſſime ipis ſuꝑſe⸗ demus celebꝛãdis miſſaꝝ ſolẽnijſ. Oꝛdo Fppoſterus · ß neceſſitas non habet legem Zigit qᷓ ſuũ actualis charitas oꝛdinem iun xta patriffamilias iuſſionẽ. incipiẽs a no nuiſſimis. Pia certe ⁊ iuſta que nõ ſit acce ptrix ꝑſonax. nec pᷣcia cõſideret reꝝ.ſʒ ho ⸗ minũ neceſſitates · At nõ ita affectual nã L a pꝛimis ip̃a ducit oꝛdinẽ. Eſt enĩ ſapien effuderis. S ip̃o experim̃to amoꝛis tui⁊ affectõis quã ad teißᷣm habebis nihil dignũ teeſſeinue nies. quod vłla teipſo amet᷑ niſi ꝓpr im tia ꝑ quã vtiq; queq; res ſapiũt. ꝓut ſunt vt(verbi gp̃a)que pluris natura habʒ:plu ris quoq; iðᷣa affectio ſentiat minoꝛa mi⸗ nus · minima minime. Et illũ qͥdẽ oꝛdinẽ charitatis veritas facit. hũc aũt veritatiſ oꝛdinẽ charitas vendicat ſibi. Nã ⁊ vera⸗ in hoc eſt charitas.vt qui indigẽt ampliꝰ accipiant pᷣus.⁊ rurſum in eo cara appa⸗ rret veritas:ſi oꝛdinẽ tenemus affectu:quẽ illa rõne. Tu ð ſi diligas dñm deũ tuũ to to coꝛde·tota aĩa.tota virtute tua.⁊ amo⸗ rem amoꝛis illũ quo cõtenta eſt charitas actualis:affectu feruẽtioꝛi tranſiliẽs: ipᷣo eo minꝰ diuino amoꝛe ad quẽ is eſt Fdus accepto in plenitudine:ſpũ totꝰ igneſcas ſapit tibi ꝓfecto deus.⁊ ſi nõ digneomn noꝓut eſt. qð vtiq; impoſſibile eſt oĩ crea ture.certe ꝓut tuũ ſaꝑe eſt. Deinde ſapies etiã ip̃e tu tibi ꝓut es:cũ te ſenſeris nil ha bereꝓꝛſus vnde te ames niſi inquantum dei qͥ totũ vnde amas in illuʒ Sapies(inqᷓ;) tibiꝓut es:cum D ſine quo ipeeſt nihil Jã vero ꝓximꝰ queʒ —— vere te opoꝛtet diligere tanqᷓ; teipᷣm. vt ti⸗ bi⁊ ip̃e ſapiat ꝓut eſt: haud aliud ꝓfecto ſapiet tibiqᷓ; tů tibi qͥ hoc eſt qð tu. Eſteĩ homo. Qui itaq; te nõ diligis niſi qꝛ dili gis deũ:ↄſequẽter om̃es qui ſimiliter dili gunt eñ:diligis tãqᷓ; teipᷣm. Poꝛro inimi cũ hominẽ qĩ nihil eſt. ꝓeo ꝙ nõ diligit deũ nõ potes quidẽdiligere tãqᷓ; teipſum qui deũ diligis. diliges tamen vt diligat. höõ eſt aũt idipᷣm diligere vt diligat.⁊ di⸗ ligere quia diligit. Pꝛoinde vt tibi ⁊ ipe ſapiat ꝓut eſt.ſapiet tibi:nõ quidẽ quodẽ qui vtiq; nihilieſt. ſʒ qð futurꝰ foꝛſitã eſt. ð eſtꝓpe nihili. qͥppe q adhuc pendet „ ſub vubio. Etenĩ de quo ↄſtat ꝙ ad amo rem dei nõ ſitdeinceps rediturꝰ:ſapiatti⸗ bi neceſſeeſt. nõ ꝓpe iam nihileſed nihiler toto. vtpote qð in eternũ nihiliẽ. Illo igi tur excepto qͥ nõ modo iã nõ diligendus inſuꝑ ⁊ odio habẽdus eſt. ſᷣm illud.nõne qui oderũt te dñe oderaʒ: ⁊ ſuꝑ inimicos tuos tabeſcebã.⁊ de cetero nulli vei inimi ciſſimo hoĩ negari quãtulũcũq; affectuʒ charitas in hac ꝑte ambitioſa permittit· Quis ſapiẽs⁊ intelliget hec? Da mihi ho minẽ qͥ ante om̃ia quidẽ ex toto ſe diligat deñ.ſe vᷣo ⁊ꝓximũ inquantũ diligũt ipm inimicũ aũt tanqᷓ; aliquãdo foꝛſitan dile⸗ cturum.poꝛro parẽtes carnis ſue germa⸗ nius ꝓpter naturã.ſpũales vᷣo eruditoꝛeſ ſuos ꝓfuſius ꝓpter gr̃am · atq; ĩ hũc mo⸗ dumad cetera queq; dei oꝛdinato inten⸗ dat amoꝛe.deſpiciens terrã. ſuſpiciẽs ce⸗ lum · vtẽs hoc mũdo tãqᷓ; nõ vtens. ⁊ int᷑ vtenda ⁊ fruẽda intimo qͥdã mẽtis ſapo⸗ rediſcernẽs.vt trãſitoꝛia tranſitoꝛie ·⁊ ad id důtaxat quod opꝰ ⁊ ꝓut opus eſt curʒ eterna deſiderio amplectat eterno. Taleʒ (inquã)da mihi hoiem ⁊ ego audacter il⸗ lum ſapientẽpnũcio.cui nimiꝝ queq; res reuera ſapiũt ꝓut ſunt.⁊ in veritate atq; ſe curitate cõpetit gliari ⁊ dicere.qꝛ oꝛdina⸗ uit in me charitatẽ. Sʒ vbi ille. aut quan do iſta: Qð flens dico:quouſq; odoꝛamꝰ ⁊ nõ guſtamꝰ.ꝓſpiciẽtes patriã ⁊ nõ ap⸗ pᷣhemdẽtes:ſuſpirãtes ⁊ ð lõge ſalutãtes? O veritas exuiũ patria.exilij finis.video te:ſed intrare nõ ſinoꝛ:carne retẽtuſſʒ nec dignus admitti:peccat ſoꝛdẽs. O ſapiẽ⸗ tia que attingis a fine vſq; ad finẽ foꝛtit. in inſtituẽdis ⁊ↄtinẽdis reby.et diſponis om̃ia ſuauiter.in beandis ⁊ oꝛdinãdis af fectiby:dirige actꝰ noſtros.ꝓut noſtra tꝑa lis neceſſitas poſcit·⁊ diſpone affeciꝰ no⸗ ſtros ꝓut tua veritas eterna reqͥrit. vt pol ſit vnuſquiſq; noſtxꝝ ſecure in te gloꝛiari? dicere. quia oꝛdinauit in me charitatẽ.tu es eni dei vtus ⁊ dei ſapia Chꝛiſtꝰ ſpon⸗ ſus ecckie dñs nr̃ ſuꝑ om̃ia deus bñdictꝰ in ſecula Amen. Bilcue me flo ⸗ f ribus:ſtipate me maliſ· qꝛ amo re langueo. Creuitamoꝛ.quia incentiua amoꝛis plura ſolitoꝓceſſerunt. „———————— = S 8*— 08 mi 15 t. 0 1 1 0 e it. onis disa c nyol ut vẽ. Vides ſiquidẽ quãta hac vice nõ viden ⸗ di tĩ:ſʒ ⁊ colloquẽdi copia fuit. Ipſa q̃; viſio apparet vultu indulta ſerenioꝛi:⁊ ð̃⸗ mo iocũdioꝛ: ⁊ ſermocinatio lõgioꝛ atq; ꝓtractioꝛ. Nec ſolũ oblectata colloqͥo ſed ? gloꝛiata pᷣconio eſt. Ad hec eiꝰ quẽ deſi⸗ derauerat refrigerata ẽ vmbꝛa.cibata fru ⸗ ctu.potata calice. Heceniĩ ſitibũda putan da eſt exiſſe de cella vinaria.in quã ſe ĩtro ductã modo nouiſſime gliat᷑. Immo po ſitibũda.qm̃ qͥ bibit melinqͥt)adhuc ſiti⸗ et·Poſt iſta om̃ia ſpõſo moꝛe ſuo ſecedẽte illa languere amoꝛe ſe ꝑhibet.i.pꝛe amoꝛe Quo eni gratioꝛẽ fuerat exꝑta pᷣſentiã.eo poſtmodũ abſentiaʒ moleſtioꝛem ſentit. Subtractio nẽpe rei quã amas. augmẽ⸗ tatio deſiderij eſt. ⁊ qð ardentiꝰ deſideras cares egrius. Rogat ꝓinde iſta interim odoꝛamẽtis floꝝ ac fructuũ ↄfoueri:q̃uſ⸗ q; denuo reuertat quẽ moleſtiſſime ſuſti⸗ net demoꝛantẽ. Etqʒ is oꝛdo ſermonum. Rũc iã ſpiritalẽ fructũ qͥ in ip̃is eſt:ſpiri tu duce veritatis tẽptemꝰ eruere. Et ſi cõ munis ecckia ſanctoꝝ hic recipit᷑ loquenſ nos in floꝛiby fructibq; deſignati ſumus ß ⁊ quiq; cõuerſi de ſeculo in toto ſeculo. In fioꝛib quidẽ nouella ⁊ tenera adhuc incipientiũↄuerſatio demõſtrat᷑. in fructi bus vᷣo ꝓficientiũ foꝛtitudo.⁊ maturitaſ pfectoꝝ Mis ſtipata mperegrinãſ ⁊ fru ctiticãs:cui viuerexpᷣs eſt.⁊ moꝛi lucruz. ꝓfecto equanimiꝰ fert moleſtiã ſue ðilati⸗ onis. qm̃ iuxta ſcripturã dat ei de fructu manuũ ſuaꝝ tãqᷓ; ex pᷣmitijs ſpũs:⁊ lau⸗ dant eã in poꝛtis oꝑa eiꝰ Si aũt ᷣm mo ralẽ ſenſum in vna aĩa vis tibi vtraq; hec aſſignari.⁊ floꝛes videlicet ⁊ fructꝰ fidem floꝛẽ:fructũ actũ intelligo. Rec incõgrue (vt opinoꝛ)id tibi videbi᷑: ſi aduertas qͥ;⸗ modo inſtar floꝛis neceſſario pᷣcedentis fructũ bonũ quoq; opꝰ fide opoꝛteat pꝛe ueniri. Alioqͥn ſine fide impoſſibileẽ pla⸗ cere deo · Paulo atteſtq̃te. magis aũt eque ipᷣo docẽte om̃e qð nõ eſt ex fide:etiã pec⸗ catũ eſt. I taq; nec ſine lloꝛe fructꝰ nec ſi⸗ ne fide opꝰbonũ. Sz fides ſine operibuſ moꝛtua eſt. ſicut inutiliter qͥʒ flos apparʒ vbi nõ ſequit᷑ fructꝰ. ¶ Fulcite me floꝛibv. ſtipate me malis qꝛ amoꝛelãgueo. Ergo ex bonis opꝑibo in fide nõ ficta radicatꝭ re cipit ↄſolationẽ mẽs aſſueta qͥetis · quoti ens ſibiſvt aſſolet)lux ↄtemplatõnis ſub trahit᷑ Quis enĩ nõ dico ↄtinne ſʒ velali⸗ qᷓ;diu dũ in hoc coꝛꝑe manet lumie ↄtem platiõis fruat? At quotiẽs(vt dixi coꝛru ita cõtemplatiua.totiẽs in actiuã ſe reci⸗ pit inde nimiꝝ tãq; e vicino familiarius reditura in idipſum.qm̃ ſunt inuicẽ cõtu bernales he due:⁊ cohabitãt pariter. Eſt qppe ſoꝛoꝛ marie martha · Neq; enim ⁊ſi a ↄtemplatiõis lumie cadit:patit᷑ tñ vlla tenus ſe ĩcidere tenebꝛas peccati ſeu igna niam ocij · ſane in luce bone opatiõis ſere tinens. Et vt ſcias etiã opa lucẽ eſſe. luce⸗ at lux veſtralinqͥt)coꝛã hoiby. qð nõ ẽdu ⸗ bium de oꝑibo fuiſſe dictũ que hoĩes po⸗ terant intueri. Fulcite me floꝛiby: ſtipate me malis. qꝛ amoꝛe langueo · ũ pꝛeſtoẽ qð amatur viget amoꝛ.languet cuʒ abeſt Muod nõ eſt aliud qᷓ; tediũ quoddã im⸗ patiẽtis deſiderij:qᷓ neceſſe eſt affici mẽtẽ vehementer amãtis· abſente quem amat: dũ torꝰin expectatione:quãtãlibet feſtina tionẽ reputat tarditatẽ Et ideo iſta poſtu lat ſibi accumulari bonoꝝ opeꝝ fructꝰ cũ fidei odoꝛamẽtis ·in quibꝰ moꝛã faciente ſponſo interim requieſcat. Loquoꝛ vob B experimentũ meũ qð exptus ſum. Siqñ ſane cõperiꝓfeciſſe aliquos veſtꝝ ex meil monitis:tũc nõ me piguit fateoꝛ curã pꝛe tuliſſe ſermonis ꝓpꝛio ocio ⁊ quieti. Cuz enim(verbi gp̃a)poſt ſermonẽ iracundus quiſpiã reperit᷑ mutat? in mitẽ. ſupb ĩ hu milẽ.puſillanimis in foꝛtẽ. Poꝛro mitis humilis. foꝛtis · in ſua quiſq; g̃a excreuiſ ſe ⁊ ſeipſo melioꝛ factꝰ eſſe agnoſcit᷑.ſed ⁊ qui foꝛte tepuerant⁊ languebãt circa ſpi⸗ rituale ſtudiũ toꝛpẽtes ⁊ doꝛmitanteſ.ad ignitũ eloquiũ dñi referbuiſſeꝛ euigilaſſe vident᷑.⁊ qui deſerto fonte ſapĩe foderant ſibiꝓpꝛie volũtatis ciſternas nõ valẽtes aquas ↄtinere:pᷣtereaq; ad om̃e iniunctũ grauati:coꝛde arido murmurabãt: nullũ in ſe habẽtes deuotiõis humoꝛẽ. Hi(in⸗ qᷓ; cũ de roꝛe vᷣbi⁊ pluuia volũtaria quã ſegregauit deꝰ hereditati ſue refloꝛuiſſe ꝓ⸗ bant᷑ĩ opa obediẽtie:facti in om̃ibus vo⸗ luntarij ⁊ deuoti.nõ eſt. dico vobis. vnde ſubeat mentẽ quaſiꝙ intermiſſo ſtudio io cunde cõtemplationis triſticia: cũ talibo fuero circũdatus floꝛiby atq; fructib pie tatis. Patienter auelloꝛ ab infecunde Ra chelis amplexibv: vt de Lia mibi exube⸗ rent tructus ꝓfectuũ veſtroꝛũ. M pꝛoꝛſus pigebit me intermiſſe qetis ꝓ cu ra ſermonis.cũ video in vobis germina ⸗ re ſemẽ meũ:atqʒ exeo gugeri incrementa frugũ iuſticieveſtre. Charitas enĩ que nõ querit q̃ ſua ſunt id mihi iã dudũ facileꝑ ſuaſit. nil.ſdeſiderabiliũ meoꝝ veſtris pᷣ⸗ ferre vtilitatib. Dꝛare. legere.ſcribere. me ditari.⁊ ſiqua ſunt alia ſpiritalis ſtudij lu cra. Mec arbũüratꝰſum ꝓpter vos detrim̃ H ta. Julcite me floꝛib.ſtipate me maliſiqꝛ amoꝛe langneo. Moc itaq; locuta eſt ſpõ⸗ ſa adoleſcẽtulis in ſponſi abſentia:monẽſ eas in fideꝓficere ⁊ operib bonis · donec vcniat:ſentiẽs in eo foꝛe ⁊ beneplacitum ſponſi ⁊ filiaꝝ ſalutẽ ⁊ ſuã ipſius cõſolati⸗ onem. Scio me hũc locũ in libꝛo de dile ctione dei plenius explicuiſſe ⁊ ſub alio ĩ⸗ tellectu potioꝛi ne an deterioꝛi lectoꝛ iudi, cet:ſi cui vtrũq; videre placuerit. Non ſa ne a pꝛudẽte de diuerſitate ſenſuũ iudica boꝛ. dñmodo veritas vtrobiq; nobis pa trocinetur:⁊ charitas cui ſcripturas ßᷣui⸗ re opoꝛtz eo edificet plures quo plures ex eis in opus ſuũ veros eruerit intellectus Tur enĩ hoc diſpliceat in ſenſiby ſcriptu⸗ „ rarũ qõ ĩ vñb reꝝ aſſidue experimur. In quãtos(verbi cauſa)ſola aqua noſtroꝝ af ſumitur coꝛpoꝛũ vſus. Ita vnꝰ quilibet diuinꝰ ſermo nõ erit ab re:ſi diuerſos pa⸗ riat intellectus:diuerſis aĩaꝝ neceſſitatibꝰ I 2 vſih accõmodatosq Sequitur. Teua eius ſub capite meo:⁊ dextra eiꝰ am plexa bitur me. Et ſuꝑ quoq; ĩ pᷣfato op uſcu lo memini vberiꝰ diſputatũ.ſʒ ſignemus ßmoniſ oꝛdinẽ. Liquet de nuo adeſſe ſpõ ſum.credo vt ſua pñtia languẽtem erigat Ouõ eni nõ in pñtia eiꝰ ↄualeſceret quaʒ abſentia ↄſternarat: Ergo nõ ſuſtinet di⸗ lecte moleſtiã. adeſt.neq; eni moꝛaz facere poteſt tãtis deſiderijs euocatꝰ. Et qʒ illã ↄpererat donec abſens fuit fidelẽ ad ope⸗ ra ⁊ ſollicitã ad lucra.in eo nimiꝝ ꝙ floꝛeſ ſibi ⁊ fructus p̃ceꝑat adunarietiã cuʒ ꝓ⸗ penſioꝛi hac viceremuneratõe gr̃eẽ reuer ſus. Deniq; vno bꝛachioꝛũ ſuoꝝ ſuſtẽtat caput iacẽtis:alteꝝ ad amplexãdũ parãs yt ſinu foueat. Nelix aĩa q̃ in xp̃i recũbit pectoꝛe.⁊ inter vᷣbi bꝛachia reqͥeſcit · Ve⸗ ua erꝰ ſub capite meo:⁊ dextra eiꝰampler⸗ abit᷑ me. Nõ ait amplexat᷑: ſʒ amplexabit᷑ me:vt noueris pᷣoꝛi gr̃e adeo nõ ingrataʒ vtſcðam gratiaꝝactiõe ᷣuenerit. Piſceĩ Bermo referẽdo gram nõ eſſe tardus aut ſegnis. diſce ad ſingula dona gras agere· Diligẽ⸗ terinqͥt)ↄſidera q tibi apponunt᷑. vt nul⸗ la videlicet dei dona debita graxactione fruſtrent᷑ nõ grandia nõ mediocria. non puſilla. Deniq; iubemur colligere fragit ta ne pereãt.i. nec mima bñficia obliuiſci Pũd nõ perit qð donat᷑ ingrato? Inð̃⸗ titudo inimica eſt aĩe exinanitio meritoꝝ virtutũ diſperſio. bñficioꝝ ꝓditõ. Ingra titudo ventꝰ vꝛens ſiccãs ſibi fontẽ pieta tis.roꝛẽ miſcð̃ie.fluẽta gr̃e. Pꝛopter b de niq; ſpõſa mox vt gr̃am de leua ſenſit. ti as egit nõ expectãs plenitudinẽ queĩ de⸗ xtra eſt. NHeq; enĩ vbi memoꝛata eſt leuaʒ lã eſſe ſub capite ſuo· etiã ſecuta eſta dexte ra ſe ſimiliter amplexatã.ſʒ amplexabitur me.inquit. Ceteꝝ qͥd putamus vᷣbo ſpõ⸗ ſo leuã eſſe ſiue dexterã? Nũ id qð ðꝛ ho ⸗ minis verbũ iſtiuſmodi coꝛpoꝛeas partel habet in ſediuiſas:⁊ liniamẽta diſtincta ac diſtinguentia inter ſiniſtrã ⁊ dextram? Quãto magis is qͥ dei ⁊ deus eſt ſermo: varietatẽ ꝓꝛſus aliquã nõ admittit.ſʒ eſt qui eſt:in jua nimiꝝ natura tã ſimplex:vt nõ habeat ꝑtes ·tam vnꝰ vt nõ habeat nu meros. Eſteni dei ſapia deqᷓ ſcriptuʒ eſt⸗ Et ſapĩe eiꝰ nõ eſt numerꝰ. Et ſi qð inua⸗ riabileeſt:id incõpᷣhenſibileac ꝑ hocetiã ineffabile eſſe neceſſe eſt. vbi q̃ſo innenias verba quibo illaʒ maieſtatẽ vel digne aſſi⸗ gnesvelꝓpꝛieploquaris: vel cõpetenter diffinias. Tñ vtcũq; loquamur qð vtcũ q; ð ea ſpũſctõ reuelãte ſentimꝰ:docemur auctoꝛitate patꝝ ⁊ ↄſuetudine ſcriptura⸗ rũgruẽtes de reby notis licere ſititudies vſurpare.ſʒ ⁊ vᷣba nõ noua inuenire.ſʒ no ta mutuari vel trãfferre. quib digne⁊ cõ⸗ petẽter eedẽ ſilitudines veſtiant᷑· Alioqͥn ridicule ignota ꝑ ignota docere conaber Ergo qꝛ ꝑ dextꝝ ⁊ ſiniſtrũ aduerſa ſolent atqʒ ꝓſpera ðᷣſignari:videt᷑ mihi hoc loco intelligi poſſe leuã quidẽ verbi.cõminati onẽ ſupplicij:dertrã vᷣo regniꝓmiſſioneʒ Eſt aũt cũ mẽs nr̃a foꝛmidine peneſerui liter pᷣmit᷑ ⁊ tũc nequaqᷓ; ſub capiteſ ſuꝑ caput leua eſſe dicẽda ẽ.nec põt ſicaffecta gia oĩno dicere. qꝛ leua e ſub capitemeo At po ſſpficiẽs ex ſpñ ſeruitutj trãſierit in quendã ſpõtanei obſequij dignioꝛẽ af⸗ fectũ:q̃tinꝰ videlicet pᷣmijs potiꝰ ꝓuocet᷑ q; artet ſupplicijs mogi aũt ſi amoꝛe ba⸗ ——— ————————— yt niipius agat tũc indubitãter digere pote rit. quia leua ei ſub capite meo qͥppeqͥ il lum ſeruilẽ metũ q ĩ ſiniſtra eſt melioꝛiat⸗ q; ercellẽtioꝛi habitudine ſuꝑarit anim:? dignis deſiderijs etiaʒ ip̃i appꝛopiauerit dertere. in qua ſunt om̃es ꝓmiſſiões:dicẽ te ꝓpheta ad dñm · Delectatões ĩ dextera tua vſqʒ in linẽ. Vnde ⁊ certa ſpe ↄcepta cũ fiducia loquit. ⁊ dextera ciꝰ amplexabi tur me· Tu iã mecũ videris an ita affecte ⁊aſſecute hũc tãte ſuauitatis locũ illðõ qͥʒ Hucniat depſalmo vſurpare. vt dicat etiã ĩa. In pace in idipſum doꝛmiã? requi⸗ eſcam. pᷣſertim cũ ſuppetat cã que ſeqtur. qm̃ tu dñe ſingulariter in ſpeↄſtituiſtime Dõ equidẽ tale eſt Donec qͥs pᷣmit᷑a ſñ — ſeruitutis parũq; habet de ſpe · detimoĩe plurimũ:nõ eſt ei pax neq; requies fiuctu ante nimiꝝoſciẽtia inter ſpem ⁊ timoꝛem maximeq; ꝙa ſupercellẽte timoꝛe abũdã tins cruciet᷑. Nã timoꝛ penã hʒ · Et iõ nõ eſt illi dicere in pace in idipᷣm doꝛmiã ⁊re quieſcã:qñ necdũ ſe ſingularit᷑ in ſpe ↄſti⸗ tutũ dicere põt. Ceten ſi paulatim ꝑ ĩcre⸗ mentũ gr̃e ceꝑit deficere timoꝛ⁊ pꝛoficere ſpes · cũ demũ ad ventũ fuerit vt toti vi riby exurgẽs charitas ĩgdiutoꝛiũ ſpei fo⸗ ras mittat timoꝛẽ.nõne eiuſmodi aĩa ſin gularirĩ ſpe ↄſtituta vid ebit᷑.ac ꝑinð etiã in pace in idipᷣm doꝛmire iã ⁊ reqͥeſcere? Si doꝛmiatis(inqͥt)inter medios cleroſ pẽne colũbe deargẽtate. Dð ꝓpterea di⸗ ctum puto. q̃ eit locꝰ inter timoꝛẽ ⁊ ſecu ritatẽ tãqᷓ; inter leuã? dexterã media vide licet ſpes:in qua mẽset ↄſcia molli nimi⸗ ruʒ ſuppoſito charitatꝭ ſtratu ſuauiſſime reqeſcit. Et foꝛte in ↄſcquẽtibꝰ huiꝰipſiuſ cantici hic locꝰ fuerit deſignatꝰ. vbi in de ſcriptiõe ferculi ſalomonis int᷑ cetera ha ⸗ bes. Media charitate ↄſtrauitꝓpr filias hierkm. Nã q ſe ſingularit ĩ ſpe ↄſtitutuʒ ſentit.nõ iã in timoꝛe ßᷣuit.ſʒ reqͥeſcit ĩ ca⸗ ritate. Deniq; reqeſcit ⁊ doꝛmit ſpõſaꝓqᷓ ꝛ. Adiuro vos filie hierlm ꝑcap̃as cer⸗ uoſq; cãpoꝝ. ne ſuſciteti neq; euigilare fa⸗ ciat dilectã q̃aduſq; ip̃a velit. Magna? ſtupẽda dignatio ꝙ qͥeſcere fac aĩam ↄtẽ⸗ plãtẽ in ſinn ſuo · inſuꝑ ⁊ cuſtodit ab infe⸗ ſtãtibo curꝭ. ꝓtegitqʒ ab inqͥetudib actio⸗ nů ⁊ moleſtijs negocioꝝ. nec patit oĩno ſuſcitari niſi ad ip̃vtiq; volũtatẽ. At iſtð yõ ĩanguſtijs finiẽdiiã ſemõis adoꝛlen dũ eſt. mag aũt hinc aliꝰ ichoek:qᷓtin lo c delectabil debita ĩ tractãdo diligentig nõ fraudet᷑ Nõ ꝙ vłrũc ſufficiẽtes ſim? cogitarealiqd a nob q̃ſi er nob(õſertimi tã digna tãq; ercellẽte ⁊ oĩno ſugeminẽte materia)ß ſufficiẽtia nr̃a ex ðᷣoẽ:ſpõſo ec cleſie Jeſu chꝛiſto dño noſtro.qͥ eſt ſuper om̃ia deus bñdictꝰin ſecula Amen. Sermolij. Piuco vos fi a lie hierlm ꝑ capꝛeas: ceruoſqʒ N 8 cãpoꝝ.vt nõ exciteti neq; eui⸗ gilare faciatidilectã qͥaduſq; ipᷣa velit. ꝓ⸗ hibẽt᷑ adoleſcẽtule. Has ei filias hierlm diẽ. qꝛ ⁊ ſi delicate ⁊ molles qᷓſi femineis adhuc affectib ⁊ infirme actib:ſpõſe tñi perẽt ſpeꝓficiẽdi ⁊ ꝓficiſcẽdi hierlm.ꝓ⸗ bibent᷑z ab infeſtatõe ſpõſe doꝛmiẽti.ne ſcʒ pᷣter volũtatẽ ipᷣvllatenꝰeã excitarepᷣ ſumãt. Pꝛopterea eĩ dulciſſimꝰſpõſus le⸗ nã ſuã capiti eiſuppoſuit ᷣm eaqᷓ pᷣmiſſa ſũt.q̃tinꝰ ĩſinn ſuo eã qͥeſcere facerz ⁊ doꝛ mire. Et nc ſiẽ ſubindeſchtura ꝓſequit ipe cuſtos illiꝰ dignãtiſſimeet beniuolen tiſſime vigilat ſuꝑ eãtne adoleſcẽtulaꝝ cre bꝛis minutiſqʒ neceſſitatibꝰ inqetata eui⸗ Wr cogat᷑. Iſtaẽ lal coherẽtia textus. ʒ enioteſtãtio illa fctã ꝑ capꝛas ceruoſ D q; cãpoꝝ:nihil oĩno m raʒ ↄſequẽtie rõ nabilis hr̃e videt᷑: adeo totã ſibi eã vendi cat itelligẽtia ſpũal. At q̃q̃ mõ illa ſe hẽat interim bonũ ẽ nos h̊ cẽ⁊ itueri pauliſp nature diuie bonitatẽ · ſuauitatẽ dignarõ nẽ. Quid nãq; tu hõ in hũanis vnqᷓ; affe ctibo expertꝰ es du lciꝰ qᷓ; mõ tibi exp mit᷑ de coꝛð altiſſimi. Eterpᷣmit᷑ abillo qͥ ſcru . tat᷑ alta dei.⁊ ñp̃t neſcire q̃ĩ eo ſũt. q ſpůũſ ipᷣ ẽ nec alið plane loq q; qð apð ipʒ vi dit. qĩ vitat ſpũs& Deniq; nec deeſt in nro genere qͥ b mũere felix letificari meru⸗ erit.⁊ ſic ĩ ſemetiðᷣo ſuauiſſimi archam 5? pabuerit erpimẽtũ. niſi tñ ſcpᷣture loco q p mãibẽ oĩno ðᷣcredimꝰ vbimãifeſte in⸗ ducit᷑celeſtj ſpõſus vehefñ̃tiſſime zelãs ꝓ qete cuiuſdã dilecte ſue:ſollicit? ßuare int bꝛachia ꝓpa doꝛmiẽtẽ ne q̃foꝛte moleſtia vłinqetudie a ſomno ſuauiſſi imoðturbet᷑ Hõ me capio pꝛe leticia ꝙ illa maicſtas tam familiari dulciq; conſoꝛtio noſtre ſe inclinare infirmitati minime dedignatur ⁊ſuꝑna deius animeculãtis inn Bermo bia:eiq; ſpõſi ardẽtiſſimo amoꝛecaptiex⸗ hibere affectum nõ deſpicit. Sic:ſic ĩ ce⸗ lo eſſe nõ ambigovt lego in terra.ſentietq; ꝓ certo aĩma gõ ↄtinet pagina · niſiꝙ nõ ſufficit iſta om̃ino expᷣmere quantũ cape illa tũc poterit: ſ nec qᷓ;tů iq poteſt. Ouid pietas illic accipiet qᷓ hic tãta familiarita te donat᷑. vt dei bꝛachijs amplecti ſe ſenti at:dei ſinu foueri:dei cura ⁊ ſtudio cuſto⸗ diri.ne doꝛmiẽs foꝛte a quopiã donec vl⸗ tro euigilet ercitetꝰ E ge iaʒ itaq; dicamꝰ ſipoſſumꝰ.qͥ nã ille ſit ſomnus q̃ dilectaʒ ſuã ſpõſus obdoꝛmire velit: nec patiatur om̃ino niſi ad ip̃arbitriũ ercitari.ne foꝛ te cũ legerit quis apud apoſtolũ. Hoꝛaẽ iam nos de ſomno ſurgere. ſiue apud pꝛo phetã:exoꝛari.ab ip̃o deñ illuminare ocu los ſuos ne vmqᷓ; obdoꝛmiatĩ moꝛte.no⸗ minũ equocatione turbet᷑. necĩueniat oĩ no quid digne ð doꝛmitiõe ſpõſe que hoc loco memoꝛat̃ ſentire poſſit. Nã ne illð qᷓ dem ſimile eſt huic qð de laʒaro aitĩ euan gelio dñs. Lazarꝰ amicꝰ noſter doꝛmit: eamꝰ ⁊ a ſomno excitemꝰ eũ. Hoc enĩ di⸗ cebat de moꝛte coꝛꝑis eius cũ diſcipulið doꝛmitõe ſomni dictũ putarẽt. Nonẽau tem is ſpõſe ſomnꝰ:doꝛmitio coꝛꝑis.vel placida que ſenſus carnis ſuauiter ſopit ad tꝑs · vel hoꝛrida que funditꝰ vitã tolle re ↄſueuit. Multo mag vero ⁊ ab illa ali⸗ enus exiſtit qua obdoꝛmit᷑ in moꝛte.cum videlicet in pctõ qð eſt ad moꝛtẽ irreuoca biliter ꝑſeuerat᷑. Magis autẽ iſtinſmodi vitalis vigilq; ſopoꝛ ſenſum interioꝛẽ illu minat.⁊ moꝛte ꝓpulſata vitã tribuit ſem⸗ piternã. Reuera enĩ doꝛmitio eſt qᷓ tñ ſen⸗ ſum nõ ſopiat ß abducat. Eſt ⁊ morsſqð nõ dubiꝰdixerim) q̃ apłs quoſdã ĩ car⸗ ne adhuc viuẽtes cõmẽdando ſic loquit᷑. Moꝛtui eſtis:⁊ vita vf̃a abſcõdita eſt cũ xpᷣo ĩdeo. Pꝛoinde ⁊ ego nõ abſurde ſpõ⸗ ſeextaſim vocauerim moꝛtẽ.qᷓ tñ nõ vitã ſed vite eripiat laqᷓis.vt poſſit dicere. Aĩa noſtra ſicut paſſer erepta eſt:de laqueo ve nãtiũ. Inter medios nãq; laqueos ĩ hac vita incedit᷑. qͥ vtiq; totiẽs nõ timent᷑.qͥti ens ſctã aliqua et vehementi cogitatione aia a ſemetipᷣ abꝛipit᷑ ſi tñ eouſq; mẽte ſe⸗ cedat?⁊ auolet.vt ⁊ hũc cõmunẽ trãſcẽdat vſum ⁊ ↄſuetudinẽ cogitãdi. Eteni fru⸗ ſtra iacit rete añ oculos pẽnatoꝝ. Duid enĩ foꝛmidet᷑ luxuria:vbi nec vita ſentit? vmbꝛg ——— —— 2 Ercedẽte&ppe aĩa ⁊ ſi nõ vita: certe vite ſenſu:neceſſe eſt etiã vt nec vite temptatio ſentiat᷑. QDuis dabit mihi pẽnas ſiẽ colũ⸗ be ⁊ volabo ⁊ requieſcã? Vtinã hac moꝛ⸗ teego frequenter cadã:vteuadã laqueos moꝛti.vt nõ ſentiã vite luxuriãtis moꝛti⸗ fera blãdimẽta· vt nõ obſtupeſcã ad ſen⸗ ſum libidinis.ad eſtũ auaricie.ad iracun die ⁊ impatiẽtie ſtimulos · ad angoꝛes ſol licitudinũ.moleſtias curaꝝ. Woꝛiat᷑ aĩa mea moꝛte iuſtoꝝ. vt nulla illaʒ illaqueet fraus. nulla oblectet iniqͥtaſ. Bona moꝛſ que vitã nõ aufert:ſʒ trãffert in meliꝰ. Bo na qua nõ coꝛpꝰ cadit:ſed aĩa ſubleuatur Ueꝝ hec hoĩm eſt Sʒ moꝛiat᷑ aĩma mea moꝛte etiãſſi dici poteſtꝰ angeloꝝ.vtpᷣſen tiũ memoꝛia excedẽs:reꝝ ſe inferioꝝ coꝛ⸗ poꝛearũq; nõ modo cupiditatibꝰ ſʒ ⁊ ſiti tudinib exuat.ſitq; ei pura cũ illisↄuerſa tio:cũ quiby eſt puritat᷑ ſilitudo. Tal(vt opinoꝛ)exceſſus aut tiñ aut maxime cõtẽ platio ðꝛ. Reꝝ etenĩ cupiditatibꝰ viuẽdo nõ teneri:humane vᷣtutis eſt.coꝛpoꝛũ po ſilitudinib ſpeculãdo nõ inuolui:angeli ce puritat eſt.vtrũq; tñ diuini munerꝭ eſt vtrũq; excedere. vtrũq; teip̃m trãſcẽdere eſt.ßʒ lõge vnũ · alteꝝ nõ lõgeẽ. Beatꝰqͥ di cere pᷣt. Ecce elõgaui fugiẽs:⁊ mãſi ĩ ſoli⸗ tudine. Nõ fuit ↄtẽtꝰ exire niſi ⁊ lõge ſe fa ceret:vt poſſet qeſcere. Tranſiliſti carnis oblectamẽta.vt mime iã obedias ↄcupi⸗ ſcẽtijs eiꝰ:nec teneari illecebꝛis. pꝛofeciſti Sepaſti te:ſʒ nõdũ elõgaſti niſi ⁊ irruen⸗ tiavndiq; fantaſmata coꝛꝑeaꝝ ſilitudinũ trãſuolare mẽtj puritate pᷣualeas. Hucuſ q; nolitibipmittere requiẽ. Erras ſi citra inuenirete eſtimas locũ qͥeti. ſecretũ ſoli⸗ tudinis.lumis ſerenũ. habitaculũ pacis. Sʒ da mihi qͥ illuc ꝑuenerit. ⁊ incũctant fateoꝛ qeſcentẽ.qͥ merito dicat. Cõuertere giĩa mea in requiẽ tuã.qꝛ dñs bñfecit tibi Atqʒ h vein ſolitudine locꝰ ⁊ ĩ lumiĩe ha⸗ us iuxta ꝓphaz. tabernackmĩ cłm diei ab eſtu.ĩ ſecuritatem ⁊ ab ſcõſionẽ a turbine⁊ a pluuia. De qͥ ⁊ ſctũſ dauid. Abſcõdit me(inqͥt) ĩ tabernaculo ſuo ĩ die maloꝝ:ꝓtexit meĩ abſcõdito ta⸗ bernacki ſui. Puto ð ĩ ſolitudinẽ hãc ſeceſ ſiſſe ſpõſaʒ · ibiq; p̃ amenitate loci inrãple xus ſponſi ſuauiter obdoꝛmiſſe. id eſt. in ſpiritu exceſſiſſe. quando pꝛohibite ſunt adoleſcentule expergefacere illã aduſq; —jG—————„„ —— cun i a ol 60 ea en ſi s ccleritatẽ. ſiquidẽ viril ſpiritib cõuenire cognoſcimus. nã facile ipſa voluerit. Atilud qualiter? Rõ enim ſimpliciter neq; leui(vt aſſoletꝰcõmoniti one phibite ſunt· ſed om̃ino noua? inſue eacöteſtatione ꝑ capꝛeas. ſ. ceruoſqʒ cam⸗ poꝛum. Quo quidẽ genere ferarũ:viden ⸗ tur mihiſatis cõgruẽter expꝛeſſe ſetẽ ani⸗ me exute corpoꝛib· ſimult qui cũ ðo ſunt angeli. Nimiꝝ ꝓpter acumen viſus ⁊ ſal⸗ trũq; hoc ſiquidẽ vtriſq; ⁊petuntſumma ⁊ intima penetrãt· Duo⸗ rum qͥ; in campis deſignata ↄuerſatõ eui denter liberos atq; expeditos ſignatĩcõ⸗ templatione diſcurſus. Duid ſibi vult er go adiuratio facta ꝑ iſtos! Pꝛofecto neĩ quiete adoleſcentule audiãt leui ex cauſa enocare dilectã a tam reuerendo collegio: cuiabſqʒ dubio totiẽs admiſcet᷑ quotiẽs cõtempiando excedit. Pulcreitaq; hoꝛũ guctoꝛitate terrent᷑ a quoꝛũ ſocietateↄſtat quelli illam ip̃aꝝ impoꝛtunitate. Attẽdãt adoleſcentule quos offendãt pariter cuʒ matrẽ inquietãt.⁊ minime ita materna ð charitate cõfidant:vt nõ in illum celeſteʒ cõᷣuentũ ſine magna neceſſitate irruere ve reãtur. Id quippe ſeagere cogitẽt quoti ens in cõtemplatiõe quieſcẽti plus iuſto xnoleſte ſunt. Ponit᷑ ſane in volũtate ip̃ið ⁊ vacare ſibi⁊ cure illarũ intendere. pꝛout opoꝛtere iudicauerit.cũ vetat᷑ excitari ab iis quouſqʒip̃a velit. Houit ſponſus qn taflagret dilectiõe. etiã erga ꝓximosõ⸗ ſu.⁊ ſatis ꝓpria charitate ſollicitari meʒ deꝓfectibv filiaꝝ · nec ſevllo pacto ilł ſub⸗ tracturã ſeu denegaturã quantũ ⁊ q;tiens opus fuerit ꝓptereaq; ſecuredi ſcretõi e credendã cenſuit hancdiſpenſatiõeʒ. VNõ enim eſt talis quales multos phetica inuſtione notatos. qͥ quod craſſũ rſt ⁊ foꝛte aſſumẽtes · quod debile eſtꝓijci unt. Nunqͥd medicus vglẽtes reqrit.⁊ ñ potius egrotãtes? Si cõtingat. facit foꝛ⸗ ſitan vt amicus.ß nõ vt medicus. Duos docebis magiſter bone ſi om̃es indoctos repuleris uib queſo habebis diligen tiam diſcipline ſi indiſciplinatos vel effu gaueris om̃es vel fugeris? In quib ob⸗ ſecro tuã pꝛobabis patientiã ſi ſolos ad/ miſeris manſuetos: inquietos excluſeri! Sunt tamẽ de hic ſedentibꝰ qui vtinam pᷣſens capitulũ attentius obſeruarẽt. Lo gitarent certe quãta ᷣpoſitis reuerẽtiade beatur· quos temere inquietãdo celi quo⸗ q; ciniby ſe reddunt infeſtos ·⁊ nobis fo? te pluſculũ ſolito parceredemũ inciꝑent. nec tam irreuerẽter leuiterq; ſe iam ingere rent cũ vacamꝰ. Rara ſatis mihi ad feri⸗ andum a ſuꝑueniẽtiby(vt bene noꝛũtcõ⸗ ceditur hoꝛa.etiã cum ip̃i me in om̃i pati entia ſuſtinebũt. Verũ ego ſcrupuloſius moueo iſtiuſmodi querelaʒ ne quis foꝛte puſillanimis ſup̃ vires ꝓpꝛie patiẽtiediſ⸗ ſimulet a neceſſitatib ſuis. dum me inqͥe⸗ tare vere᷑. Superſedeo igit᷑ ne magis ĩ⸗ patientie exemplũ videar dare infirmis. Puſilli dñi ſunt credẽtes in eñ ·non pati⸗ oꝛ vt ex me ſcandaluʒ patiant᷑. Hon vtar hac poteſtate. magis aũt ip̃i me vtãtur vt libet:tiñvt ſaluifiant. Parcẽt mihi ſi non pepercerint. ⁊ in eo potius requieſcã ſi nõ me inquietare timuerintꝓ neceſſitatibus ſuis. Beram eis moꝛẽ quoad potuero.⁊ĩ ipſis ſeruiã deo meo qᷓ;diu fuero in chari⸗ tate non ficta. Nõ queram que mea ſunt. nec quod mihi eſt vtile.ſed quod mult id mihl vtile iudicabo. Moc ſoluʒ depꝛeco vt fiat acceptũ eis fructuoſumq; miniſte⸗ rium meũ.ſi foꝛte vel ex hoc inueniã ĩdie⸗ mala miſericoꝛdiã in oculis patris coꝛuz ſimul ⁊ ſponſi eccłie Jeſu chꝛiſti dñino⸗ ſtri quicũ eo eſt ſuꝑ om̃ia deꝰ bñdictꝰ in ſecula Amen. Sermoliij Oxdilecti mei v Uidens ſpõſa nouã adoleſcen ⸗ tulaꝝ verecundiãz verecunduʒ timoꝛẽ. ꝙ ſcʒ de nouo cepiſſent nõ audere ſe ingerere ſancto ocio ipſiꝰ.nec ſiẽ heri et nudiuſtertiꝰ moleſte fieri quieſcẽti in con templationepᷣſumerent: agnoſcit hoc ſibi ꝓueniſſe cura? opera ſponſi: ⁊ exultans ĩ ſpiritu ſiue ꝓ illaꝝ ꝓfectu q̃ a nimia ⁊ ſuꝑ fiua inqͥetudine cõpeſcunt᷑.ſiuep ſua de⸗ inceps futura liberioꝛiqete.ſiue etiã ꝓ di⸗ gnatõe ⁊ fauoꝛe ſpõſi adeoꝓ hac ipa eiꝰ q́; ete ʒelãtis:⁊ tãto ſtudio defenſanti ſuauii ſima ocia ſua. imo ſtudia feruẽtiſſima ·ait B facere vocẽ dilecti ſui huius rei gratia factã ad illas. Eteni his qͥ alijs pᷣeſt i ſol⸗ licitudine: vix vnqᷓ; vel raro ſecure vacat ſibi dũ ſemꝑ timet ſui penuriaʒ facere ſub ditis.⁊ non placere deo ꝙ cõmuni vtilita tiꝓpꝛiã pfert detẽ ⁊ↄtẽplatõis dulcedieʒ Bermo tta.⁊ nõ dubie ſenſerim· qñ ſimile quidꝰ xð aũt paꝝ gaudij ⁊ ſecuritatis accedit interdũ ſuauiter feriãti. cũ ex metu q̃dam ⁊ reuerẽtia erga ſe immiſſa diuinitꝰcoꝛdi⸗ pus ſubditoꝝ intelligit ſuã deo placereqͥ⸗ ctem.qᷓ facit vt illi equo magis animo ſu⸗ as neceſſitates ſuſtineãt qᷓ; patris ſpirita⸗ lis grata audeãt ocia temere perturbare. Hã inſta trepidatio ꝑuuloꝝ manifeſte ſi⸗ gnat audiſſe eos iniꝰ quaſi minacẽatq; ĩ⸗ crepatoꝛiã illꝰꝓculdubio vocẽ qͥ in pꝛo⸗ pbeta loquit᷑. Ego qui loquoꝛ iuſticiam. Norx ei inſpiratio eius eit ac iuſti timo ⸗ ris incuſſio · Compta ð hac voce ſponſa · audẽs ⁊ exultãs · voxſinquit)dilecti mei A mica eſt.⁊ gaudio gaudet ꝓpter voceʒ ſponſi.¶ Et addit. Ecce iſte venit ſaliens in montiby:tranſiliẽs colles. Cöperta ex auditu vocis dilecti pᷣſentia: incunctãtet intẽdit bene curioſos oculos ad vidẽdũ quẽ audierat. Auditꝰ ducit ad viſum.qͥa fides ex auditu.qua coꝛda mundant᷑. vt poſſit videri deꝰ. Sic ei habes. Vide mũ dans coꝛda Uidet itaq; venientẽ:quem loquentẽ audierat. obſeruãte etiam hic oꝛ dinẽ illũ ſpũſancto qui apud ꝓpham de⸗ ſcriptꝰ eſt ita. Endi filia ⁊ vide. Et vt cer⸗ tius aduertas nõ caſu neq; foꝛtuitu: ſʒ de ſtudio magis ⁊ induſtria· ob illã ſcʒ ratio nem quã pᷣmiſimꝰ auditũ h̊ loco pᷣmiſſũ viſui. ide ſi nõ hic oꝛdo verboꝛuʒ a ſctõ quoqʒ Job obſeruatꝰ inuenit᷑ vbi ſic loq tur deo · Euditu aur audiuite.⁊nũc ocu⸗ lus meꝰ videt te. Sʒ ⁊ vbi ſpũſſanctꝰ ſu⸗ per apłos in die pẽthecoſtes deſcendiſſe memoꝛat᷑ nõne auditꝰ viſum p̃ueniſſe de ſcribit. Ait eni. Vactꝰ eſt repẽte de celo ſo nus tãqᷓ; adueniẽtis ſpũs vehemẽtis · Et infert. Et apparuerũt illis diſptite ligue tãqᷓ; ignis · Et hic ð ſpũſſancti aduentuʒ audiꝰ dehinc viſus ꝑcepiſſe refert Sz 5 ſatꝭ qm̃ tu qͥ;ʒ ſicuras operã dare puiuſcemodi inqͥſitioni:poteris ⁊ ip̃e foꝛ taſſis ĩalijs ſcripture locis nõnulla ſimi- lia repire. Nũc iã illud ↄſideremꝰ qð dili gentioꝛis eget inqͥſitionis. ⁊ difficilioꝛes pabet acceſſus. Ad qð nimiꝝ omino me egere fateoꝛ adiutoꝛio ſpũſſancti. vtpone reĩ lucẽ poſſim:qui ſint illi mõtes ſeu col les ſup quos ſalientẽ ⁊ tranſilientẽ eos:ec cleſia ſpõſum letis ſpectauit obtutib · cre do cũ ꝓperaret ad ipſiꝰ redemptõʒ cuius ↄcupierat decoꝛẽ. Nã id quidemꝓpterea ꝓpheta occurrit mihi euidẽter in ſpũꝓui denter expmente ſaluatoꝛis aduentũ · In ſole poſuit tabernaculũ ſuum:⁊ ipᷣetanq; ſpõſus ꝓcedens de thalamo ſuo. Exulta uit vt gigas ad currendã viam:a ſummo celo egreſſio eiꝰ.⁊ occurſus eñꝰ vſq; ad ſũ⸗ mũ eius. Turſus ⁊ recurſus is notiſſimꝰ eſt.a quo ⁊ ad qͥd initꝰ ↄſummatꝰq; notiſ ſimũ. Duid igit? Pingemꝰ nobis ſiue in pſalmis iſta legẽtes · ſiue in pſenti cantico viꝝ gigantẽ:ꝓcere ſtature· abſentis cuiuſ⸗ piam muliercule amoꝛe captũ.⁊ dũꝓpe⸗ ratad cupitos amplexꝰ:tranſilientẽ mon tes colleſq; hos: quos videmꝰ molecoꝛ⸗ poꝛea ſuꝑ plana terre tãta altitudine emi- nẽtes.vt⁊ ſupꝛa nubes aliqui illoꝝ verti⸗ cem extuliſſe cernant᷑? Veꝝ nõ decet iſti⸗ uſmodi coꝛpoꝛeas fantaſias imaginari: pᷣſertim tractãtes canticũ ſpiritale. ſed nec licet om̃ino nobis q̃ meminimꝰlegiſ⸗ ſe in euãgelio.qꝛ ſpũs eſt deꝰ.⁊ eos qͥ ado rant eñ:in ſpñ opoꝛtet adoꝛare · Dui ſunt 3 hi ſpiritaies mõtes ⁊ colles?vt poſtmo dũ ↄſequẽter qͥ deꝰ ac ꝑhoc ⁊ ſpũs eſt. quales ⁊ cuiuſmodida⸗ bat ſaltus in illis ⁊ ſuꝑ illos. Si illos pu tamus in quibꝰ euangeliũ refert olim fuiſ ſe relictas nonagintanouẽ oues.cũ pius paſtoꝛ eaꝝ venitvnã in terris querere que perięrat. nihilominꝰ ⁊ adhuc in obſcuro res eſt ⁊ intellectꝰ heret:dñ difficile ſit ĩue nire ſpiritales illas ⁊ ſupceleſtes beatitu⸗ dines.(nam ipe ſunt ſine dubio q̃ ibi me⸗ moꝛate ſunt oues)quos vel quales alios habeãt ſpiritales ſimiliter mõtes vel col⸗ les ad habitandũ paſcendũ veĩillis. Ve rũtamẽ ſi nõ ille in vitate aliqͥ eſſent ʒitaſ 5 nõ dixiſſet. Sʒ neqʒ; ꝓpha lõge añ ð ci uitate dei ſuꝑna hierlm ꝓtuliſſet. qꝛ fũda mẽta ei ſintĩ mõtibyſctis:ſi nõ ve inibieſ ſent mõtes ſcti Deniq; ꝙceleſt habitatõ ſctã illa vᷣe habeat nõ mõ ſpiritales ſ ⁊ vi nos acrõnales mõtes colleſq;:audi iſaiã. Mötes ⁊ colles cantabũt coꝛã ðo laudẽ Qninã igit᷑ iſti niſi idẽ ip̃i celi ĩhabitato⸗ res ſpũs · q̃s dñica voce oues diximꝰ aꝑ pellatos. vt ip̃iſint montes qͥ oues? Niſi foꝛte abſurdũ tibivideat᷑ aut ĩ mõtiby mõ teſ aut ĩ ouib oues paſci.⁊ iuxta l̃aʒ qͥdẽ duꝝ ſõat. ßʒ ſpñalẽ ãt itelligẽtiã dlce ſapit ſiſptilr adutãꝰ quõ vtraꝝq; ouiũ paſtoꝛ ———— £——— S———— —— 3— ——————. 3 6 — 6———— 8 TLIII. deiſcʒ ſapiachꝛiſtꝰ vnñ idemq; pabuluʒ veritatis.aliter in terris.aliter in celeſtibh tales hoiĩes interim in loco pegrinatiõis nfe in ſudoꝛe vultꝰ noſtri comedere panẽ noſiꝝ neceſſe babemꝰ· foꝛis illũ in laboꝛe ⁊ erumna mẽdicãtes · i.vel a doctis viris vel a ſacris libꝛis. vel certe ꝑ ea que facta ſunt inuiſibilia dei.intellecta ↄſpicientes ongeli aũt in om̃i plenitudine?⁊ ſi nõ aſe⸗ metipis:tamẽ in ſemetip̃is tanta facilita⸗ teq̃nta ⁊ felicitate accipiũt vnde beate vi⸗ unnt. Sunt enĩ om̃es docibiles dei.qð ſane electos hoĩm quãdoq; aſſecuturos certa veritate ꝓmittit᷑. ⁊ nõdum expꝑiritri buitur felicitate ſecura. Paſcunt᷑pꝛoinde in montiby mõtes · vel oues in ouib · cuʒ ſane ſupne ille ſubſtãtie ſpiritales intra ſe⸗ metipſas de vᷣbo vite vnde ſuã beatã per⸗ petnãt vitam affluẽter inueniũt. Idẽ ipſi 2montes ⁊ oues. mõtes ꝓpter plenitudi⸗ nem ⁊ celſitudinẽ. Dnes ꝓpter mãſuetu⸗ dinẽ. Pleni quippe deo.celſi meritis. cu ⸗ mulati virtutib nihilominus tñ erectos vertices tota ⁊ humili obediẽtia ſubmit⸗ tunt ⁊ inclinãt illiꝰ lõge ſuꝑeminẽtis im⸗ perio maieſtatis tãqᷓ; oues mũſuetiſſime ꝓpham Dauid.vere in mõtib ad nutũ ſui paſtoꝛis ꝑ om̃ia ambuſãtes: ⁊ſequẽtes eũ quocũq; ierit. Etĩ his ᷣm * lc mõtiby ſanct.tã⸗ ; bᷣma omniũ creata ſapiẽtia: fundamẽ⸗ ta ciuitatis dñi ab inirio firmiter ſiabili⸗ ta ↄſiſtunt.q̃ vtiq; vna eũ in celo ⁊ ĩterra licet ex pte pegrinãs ⁊ ex ꝑte regnans. Et ex his nihllominꝰ inxta Iſaiã tanqᷓ; qui⸗ buſdam vitalibꝰ cimbalis bene ſonãtib ingis reſonat gratiaxꝝactio ⁊ vox laudis. ſuaui ⁊ inceſſabili voce implentib quod ex eodẽ ꝓpheta paulo añ memoꝛauimus qꝛ mõtes ⁊ colles cãtabunt coꝛã deo lau⸗ des.⁊ itẽ qð ille aliꝰ loquẽs ad dñm deuz · Bentiaq habitãt in domo tua dñe: in ſecula ſeculoꝝ laudabũt te. Mi ðſvt ad id recurramꝰvñ aliquantulũ:ſed vt puto ne ceſſarie digreſſum eſt) Illi ſunt mõtes at⸗ q; colles in quib ecclia vidit geleſtẽſpon ſum mira alacritate ſalientẽ:cũ ad ſuos ꝓ peraret amplexꝰ:nec modo ſalientẽ:ſʒ trã ₰ ſilientẽ eos. Uis tibi hos ſaltꝰ er lis pꝛo phetaꝝ ap koxq; demöſtrẽ? Nõ ꝙ tũc oĩa q̃ de hac re apð illos. ab ocioſis inueniri queũt teſtimonia replicareincipiã. Moc gregitv ſuis admiſtret. Nã nos qͥdẽ moꝛ enĩ longũ eſt⁊ opꝰ nõ eſt. ſʒ ea tññmõ po⸗ no quebꝛeuiter ⁊ aperte aſtruere videant᷑ id qð dicit de ſponſi ſaltibꝰ. Dicit de illo Dauid.qꝛ poſuit in ſole tabernaculũ ſuũ ⁊ ipe tãqᷓ; ſpõſus ꝓcedẽs de thalamo ſuo Exultauit vt gigas ad currendã viam.a ſummo celo egreſſio eius. En quantũ ſal tum dedit a ſummo celo ad terras. Sane enĩ nõ inuenio alibi vbi ĩ ſole poſuerit ta⸗ bernaculũ ſuũ.i.ẽin luce ⁊ĩ manifeſto ſu⸗ am dignatus ſit exhibere pᷣſentiã ip̃e luc inacceſſibilis habitatoꝛ niſi vtiq; ĩ terris Deniq; in terris viſus eſt:⁊ cũ hominiby Auerſatꝰ eſt. In terris(inqᷓ;palã. quodẽ. in ſole poſuit tabernaculũ ſuũ.coꝛpꝰ vide licet qð de vᷣginis coꝛꝑe ad hoc ſibi apta re dignatꝰ eſt · vt in eo in ſe inuiſibil vide⸗ „retur. ⁊ ſic videret om̃is caro ſalutare dei cũ in carne veniſſet. Salijtð̃ in mõtibus id eſt.in illis ſup̃mis ſpiritib:cuʒ ad eos vſqʒ deſcẽdit ſacramẽtũ a ſeculis abſcõdi tum.⁊ magnum pietatis myſteriũ eis di⸗ gnãter aperiẽs. Sʒ trãſiẽs hos ſuꝑioꝛeſ atq; eminẽtioꝛes mõtes.cherubin ·ſ.qtq; ſeraphin.necnõ dñationes. pꝛincipatꝰ et poteſtates. virtuteſq; etiã vſq; ad inferio- rẽ oꝛdinẽ angłoꝝdeſcẽdere tãqᷓ; ad colles dignatꝰ eſt. Sz nũqͥd vel in illis reman⸗ ſit Trãſilijt ⁊ colles. Nõ enĩ(inquit)an⸗ gelos:ſed ſemẽ abꝛae appᷣhendit. qðᷓ vtiq; angelis inferꝰeſt. vt ᷣmo impleret᷑ quẽ di xit memoꝛatꝰ ꝓpheta:loquens ita ad pa⸗ trem de filio. Winniſti eũ paulominꝰ ab angelis. Quãqᷓ; hoc ſane ad cõmendatio neʒ nature humane dictũ:poſſit intelligi. ꝙ homo ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ dei ↄdi⸗ tus ac pᷣdixꝰ rõe inſtar vtiq; angeli. modi cum tñ diſtet ab angelo ꝓpter coꝛpus de terra. Sʒ audi apłm Paulũ apte ꝓnũci⸗ T antẽ de eo · Qui cũ in foꝛma dei eẽt ñ rapi nam arbitrabat᷑ eſſeſe equalẽ deo. quiaſe⸗ metipᷣm exinaniuit foꝛmã ſerui accipiẽs: in ſimilitudinẽ hominũ factꝰ ⁊ habitu in uentus vt homo. Et rurſum. Vbi venit (inquit)plenitudo tꝑis:miſit defiliũ ſuũ factum ex muliere. factũ ſub lege. vt eos qͥ ſub lege erãt redimeret. Duið factꝰ ex mu liere factus ⁊ ſub lege eſt. ꝓculdubio non ſolũ mõtes.i.maioꝛes ſuꝑioꝛeſq; beatitu⸗ dines.ſed etiam minoꝛes angelos deſcen dendo tranſilijt. qui quidẽ in comparati⸗ one ſuperioꝝ merito colliũ noĩe deſignãt᷑ Bermo Teterũ qͥ minoꝛ eſt in regno ccloꝝ:maioꝛ eſt quouis carnẽ poꝛtãte ſuꝑ terrã etiã ſi ſit ile magnꝰ Johes baptiſta. Nã ⁊ſi ſa⸗ ne deñ hoĩem fateamur. etiã in hoĩe ſuper omnẽ pᷣncipatũ:⁊ poteſtatẽ lõge incõpa⸗ rabiliter pᷣminere:certũ tñ quia ⁊ ſipᷣit ma ieſtate:etiã infirmitate ſuccũbit. Ita ergo ſalijt in montiby ⁊ trãſilijt colles · cũ nõ ſo lum ſuꝑioꝛib ß ⁊ inferioꝛib ſpiritiby di⸗ gnantiſſime ſe inferioꝛem exhibuit. NHec modo illis ſupnis ſpiritib ſ ⁊ ip̃is qͥ do mos luteas inhabitãt:ſubiectũ ſe ehibu it· tranſiliens ⁊ vincẽs humilitate etiã ho minũ humilitatẽ Erat deniq; ſubditus marie ⁊ ioſeph:cũ eſſet duodẽnis in naza reth.⁊ apud ioꝛdanẽ Johis ſe maniby iã iuuenis inclinauit. Sʒ ⁊ inclinata eſt di⸗ es.nec adhuc om̃ino de his mõtiby deſcẽ dere libet. Ceteꝝ ſi hac vice voluerimꝰ cũ cta hoꝝ ꝓut delectat exploꝛare amena. ab dita ꝑſcrutari:verendũ ne aut ßᷣmo grata bꝛeuitate careat.aut larga excellẽſq; mar⸗ tires debita diligẽtia feſtinatiõe fraudet᷑. Pauſemꝰ ꝓinde hodie iã ſi placet in mõ⸗ tib iſtis. qm̃ bonuz eſt nos hic eſſe. vbia paſtoꝛe xpᷣo vna cũ ſanctis angelis ĩ loco paſcue collocati.⁊ iocundius paſcimur ⁊ vberiꝰ. Et nos ſiquidẽ oues paſcue eius Ruminemꝰ ð tãqᷓ; mũda animalia boni paſtoꝛis q̃ de hodierno ſermone tota aui ditate glutiuimꝰ:ᷣmone altero reſidua ca pituli eiuſdẽ attẽtiꝰꝑcepturi:largiẽte ſpõ⸗ ſo ecckie I hu chꝛiſto dño ño· qͥ ſuꝑ om nia eſt deus benegictus in ſecula· Amen. Sermo liij. * Wper eodem capitulo qʒð heſterno ſermone verſatũ eſt dicturꝰ ſum aliũ in tellectũ · quẽ hodierno ßᷣuaui.vos ꝓbate? eligite potioꝛa. Hõ eſt opꝰ ſupioꝛa repete⸗ re q̃ excidiſſe nõ arbitroꝛ in tã bꝛeui. Si qᷓ; minꝰ tamẽ ſcripta ſunt vt dicta ſunt ⁊ ex⸗ cerpta ſtilo.ſicut ⁊ ᷣmones ceteri vtfacile recuꝑet᷑ qð foꝛte exciderit. Quapꝛopt᷑ ac⸗ cipite alia. Ecce venit is ſinqͥt) ſaliens in möõtilyꝛ:trãſiliẽs colles. Spõſum loquit᷑ qᷓ ꝓfecto tũc in montiby ſalijt: cũ miſſus a pread euãgeltzandũ paupib angeloꝛuz fungi nõ ẽ ðdignatꝰ officio: factꝰ magni ↄſilij angełꝰ qͥ dñs erat. perſe deſcẽdit ad terras q alios delegare ſolebat.ꝑ ſe notuz fecit dñs ſalutare ſuũ· ꝑ ſe in ↄſpectu gen ⸗ tiũ reuelauit iuſticiã ſuã. Tũ itacʒ of̃cs iuxta Pauli ſniam adminiſtratoꝛij ſpũs ſint miſſiin miniſteriũ ꝓpter eos qͥ here⸗ ditatẽ capiũt ſalutj. qͥ erat ſuꝑ illos fact eſt inter ilos tãqᷓ; vnꝰ ex illis· diſſimulãs iniuriã ⁊ accumulãs gf̃am. Sʒ audi ip̃ʒ Hõ veni ſinqͥt)miniſtrari ßʒ miniſtrare.et animã meã dare ꝓ multis. Dõ quidẽ ce⸗ teroꝝ nemo feciſſe innẽtus eſt. vt om̃s qᷓt qᷓt miniſtraſſe viſi ſunt: iðe deuotis trãſie⸗ rit fidelibuſq; obſequis. Bonꝰ miniſter ꝗ carnẽ ſuã in cibũ.ſanguinẽ in potũ.ani mã miniſtrauit ĩ pᷣciũ. Bonꝰ plane qͥ ſpi ritu alacer.charitate feruẽs.pietate deuo⸗ tus.nõ ſolũ falit in mõtibo.ß ⁊ trãſilit col les.i.ſupat ⁊ vincit alacritate miniſtrãdi. vtpote quẽ vnxitdeꝰ:deꝰ ſuꝰ oleo leticiepᷣ cõſoꝛtib ſuis. In q̃ vtiq; ſingularit exul tauit vt gigas ad currendã viaʒ · Deniq; trãſilijt Babꝛielẽ ⁊ pᷣuenit ad virginẽ: eo⸗ dem archangelo teſtãte cũ ait. Aue gratia plena:dñs tecũ. QDuid: Quẽ modo reliqᷓ⸗ ſti in cele. nũc in vtero reꝑis. Duo nã mo do? Volauit ⁊ pᷣuolauit ſuꝑ pẽnas vẽto⸗ rum. Uictꝰ es o archangele. tranſilijt teqͥ pᷣmiſit te. Aut certe ſaliebat in montibus cũ in angelis olim patribꝰ apparebat. qð vtiq; ꝓpꝛietati l̃e magis cõuenire videt᷑ Hõ eni(ait)ſaliens in mõtes.ſʒ in mõtib vt ip̃e in eis videat᷑ ſalire q facit⁊ dat vt ſa liant. quẽadmodũ loquit᷑ in ꝓpheti. opat᷑ in iuſtis cũ illis vᷣba.⁊ iſtis opera tribuit Adde ꝙ aliqui eoꝝ ꝑſonã eius gerebant. ita vt loqueret᷑ quiſq; illoꝝ nõ tãqᷓ; angelꝰ ſed tãq; dñs. Uerbi gr̃a. Ille angelꝰqͥ ci Woyſe loquebat᷑ dicebat.nõ ego dñi⸗ſed ego dñis · atq; id frequẽtiꝰ iterabat. Sali⸗ ebat ð in montiby.i.in angelis.in quib et loquebat᷑. ⁊ ſuã hoĩby exhibebat pᷣ ſentiaʒ. Ad hoĩes eni ſaliebat.ſed in angelis.non in ſe. Nõ in ſua natura · ſed in ſubiecta cre⸗ atura. QDui eni ſalit: de loco ad locũ vadit. qð nõ cadit in deũ. Ergo in montib idẽ in angelis ſaliebat.qͥ in ſe nõ poterat.⁊ ſa⸗ liebat vſq; ad colles.i.patriarchas ⁊ pꝛo⸗ pbetas ceteroſq; ſpiritales viros ð terra. Sʒ trãſiliebat⁊ colles cũ nõ ſolũ magniſ ⁊ ſpiritalib viris.ſ ⁊ aliquib de populo etiã ⁊ nõnullis mulierib eque in angelis loqui⁊ apparere dignatꝰ ẽ. Velcolles di cit gereas poteſtates.q̃ inter mõtes qͥdeʒ 6—— ————————————————— — . minime iã numerant᷑ p eo ꝙ a vtutũ celſi tudine defluxerunt ꝑ fupbiã. nec tñ vſus ad humilia valliũ.ſiuead valles humiliũ ꝑ pnĩam detumeſcũt. De his arbitroꝛ il⸗ iud dictũ in pſalmis. Mõtes ſiẽ cera fu⸗ xerunt a facie dñi. Vos itaq; tumẽtes ac ſteriles colles tanqᷓ; medios poſitos ĩter möõtes ꝑfectoꝝ ⁊ valles penitentiũ ꝓcul⸗ dubio trãſilijt qͥ in montibo ſalit. hiſq; pᷣte ritis ⁊ deſpectis deſcẽdit ad valles:vt val les abundẽt frumẽto. Poꝛꝛo illi e regione eterna ariditate ac ſterilitate damnant᷑· ſiẽ habespphe ſupꝑ illos imp̃catõʒ Necros (inquit)nec pluuia veniãt ſuꝑ vos · Atq; vt noueris ꝙ ad angelos qͥ pᷣuaricati ſt ſub figura montiũ gelboe iſta loquatur- vbi(inquityceciderũt vulnerati multi. q; multi in his maledictis mõtib de exerci tu iſtaelceciderũta ᷣncipio ⁊ quotidie ca dunt· De quib ⁊ habes in eodẽ ꝓpheta · cũ dicit dño. Sicut vulnerati doꝛmien⸗ — tes in ſepulcris:q̃ꝝ nõ es memoꝛ ampliꝰ ⁊ ipi de manu tua repulſi ſunt. Nõ ẽergo mirũ ſi ſteriles ⁊ infructuoſi ꝑmanẽt iſti. nõ mõtes celici:ſʒ aerij colles ſuꝑ qͥs nec ros nec plunia deſcendit. quippe auctoꝛe gre ⁊ benedictõnũ largitoꝛe trãſiliẽte eos ⁊ deſcẽdente ad valles · vt celeſti imbꝛe ꝑ⸗ fundat humiles q ſunt ſuꝑ terrã:⁊ fructũ afferãt in patiẽtia.fructũ triceſimũ: ſexa⸗ B geſimũ ⁊ centeſimũ · Denicʒ viſitauit ter⸗ „ ram ⁊ inebꝛiauit eam:multiplicauit locu⸗ pletare eã. Terrã viſitauit.nõ gerẽ. qꝛ mi⸗ fericoꝛdia dñi plena eſt terra. Deniq; opa tus eſt ſalutẽ in medio terre.nũqͥd in me⸗ dio aeris? Moc aduerſum oꝛigenẽ.qui in aere dñm glie denuo ꝓ demõib impudẽ⸗ ti crucifigit mẽdacio. cuʒ hui cõſciꝰ my⸗ ſterij pauꝰ affirmet ꝙ reſurgẽs ex moꝛtu is:iam nõ moꝛit᷑ moꝛs illi vltra nõ domi nabit᷑. Veꝝ nõ ſolũ viſitauit terrã qͥ aereʒ trãſiliuit ß etiã celũ dicẽte ſcriptura. Dñe in celo miſericoꝛdia tua: ⁊ veritas tua vſ⸗ q; ad nubes. Uſq; ad nubes eni celuz eſt qð inhabitãt ſancti angeli.q;s nõ trãſilit ſponſus:ſʒ ſalit in eis.ita vt impᷣmat ip̃is duo quedã veſtigia pedũ ſuoꝝ.miſericoꝛ diã ⁊ veritatẽ. De quiby dñi veſtigijs me mini me in ſuꝑioꝛib ſermonib plenius diſputaſſe. A nubiby vᷣo ⁊ infra demonũ habitatio eſt ĩ aere iſto infimo ⁊ caligino⸗ ſo in quibv nõ ſalit ſpõſus: ſed tranſilit il⸗ los ⁊ p̃terit. nec vllů in ſe retinẽt deitrãſe⸗ untis veſtigiũ. Nã quõ in diabolo vᷣitas eſt. de quo in euãgeltjs veritatis ſententia ertat ꝙ in veritate nõ ſtetit:ſʒ mẽdar exri⸗ tit ab initio? Sʒ nec miſericoꝛdẽ qͥs di⸗ xerit eũ qui nihilominꝰab initio homici⸗ da fuiſſe eadẽ ipᷣa euãgelij veritate uinci tur. Poꝛro aũt qualis paterfamilias: ta⸗ les ⁊ domeſtici eiꝰ. pulcre pindede ſpõſo ecckia pſallẽs ꝙ in altis habitet:⁊ humi⸗ lia reſpiciat in celo ⁊ in terra:nullã om̃ino mentionẽ facit de his qͥ in aere verſantur ſdiritity ſupbis. qñ deus ſupbisreſiſtite ⁊humiliby dat gram. Uidetẽ illũ ſalien⸗ tem in mõtiby:⁊ trãſilientẽ colles iuxta ĩ⸗ pᷣcationẽ Dauid dicẽtis. Om̃es mõtes q́ in circuitu eiꝰ ſunt.i.in circuitu gelboe:vi ſitet dñs · a gelboe aũt trãſeat. Diabolo nẽ pelqͥ ꝑ gelboe deſignat᷑hincinde ſůt mõ⸗ tes quos viſitat dñs. ſupꝛa angeli. infra hoieſ. In penã ſiquidẽ ſuã locũ ĩ aere iſto mediũ inter celũ ⁊ terrã de celo cadẽs ſoꝛ titus eſt. vt videat ⁊ ĩuidiat ip̃aq; inuidia toꝛqueat᷑. ſcriptura dicẽte. Peccatoꝛ vide bit ⁊ iraſcet᷑: dentib ſuis fremet ⁊ tabeſcet 5ᷓ; miſer cũ ſuſpicit celos in qͥbh innume⸗ ros mõtes intuet᷑: diuina claritate fulgen tes:diuinis laudib reſultãtes: ſublimes in glia:abũdantes in gf̃a.qᷓ; miſerioꝛ cuʒ reſpicit terrã.mõtes nihilominꝰ qᷓ; pluri⸗ mos de populo acqſitiõis habẽtẽ fide ſo lidos.ſpe excelſos·caritate ſpacioſos · cul⸗ tos virtutib.bonoꝝ opeꝝ fructib refer⸗ tos.de roꝛe celi tanqᷓ; de ſaltu ſpõſi qͥttidi anam capiẽtes bñdictõnẽ· Lũ quãto pu tamus doloꝛe ⁊ rancoꝛe aſpiciat illecupi diſſimꝰ gloꝛie iſtos in circuitu ſuo tã glo⸗ rioſos mõtes · cũ ſe ⁊ ſuos eregione incul tos.tenebꝛoſos ·bonis om̃iby infecundoſ deſpiciat. itavt ſe ſentiat eſſe oppꝛobꝛium hominũ ⁊ angeloꝝ qͥ omnibo expꝛobꝛat. ßm illud in pſalmis. Draco iſtequeʒ foꝛ⸗ maſti ad illudendũ ei. Atq; hoc ꝙ ob ip̃o rum ſupbiã trãſilit eos ſpõſus:ſaliens in möõtes qͥ in circuitu eiꝰ ſũt tãqᷓ; fons aſcẽ dens de medio padiſi: irrigans vninerſa ⁊ implẽs om̃e aial benedictõe. Beati qui toꝛrẽte voluptatꝭ hꝰpotari iterdũ vl raro ꝓmerent᷑. in quibv ⁊ ſi nõ cõrinue fiuit ſal tem ꝑ hoꝛas ſalit aqua ſapiẽtie ⁊ fons vi te. vt fiat in ip̃is quoq; fons aque ſaliẽtis in vitã etemam · Et quidẽ hui fiuminis J. impetꝰ letifieat ciuitatẽ dei⁊ ſane pennit xaffluẽter. In nr̃os aũt mõtes qͥ in terra funt vtinã interdũ facta qſi inundatõe ſal tus dare aliquos nõ deſp iciat quib ſuffi cienter irrigatinobis quoq; qͥ valles ſu⸗ mus ſtillare vł raras guttulas poſſint. ne om̃ino aridi ⁊ ſteriles remaneamus. i ieria ⁊ egeſtas ⁊ om̃ino fames valida ĩre gione illa: que nullis vnq; iſtiuſ modi vel faltiby vcl inſtillationib humectet᷑: pᷣter⸗ finente⁊ trãſiliente illã fonte ſapiẽtie. Et quia nõ habuerũt(inqͥt) ſapĩam:perierũt ꝓpter ſuã inſipientiã. ¶ Ecce venitis ſali ens in mõtiby:tranſiliẽs colleſ. Ad ſalit vt tranſiliat. qͥ nõ vultad om̃es ꝑtingere. neq; ei in om̃ibo beneplacitũ æñt deo. Vra tres ſi iuxta ſapiam Pauliicripta ſũt iſta ad coꝛrectionẽ noſtrã· obſeruemꝰ ſpõſi dj ſcretos ⁊ circũſpectos ſaltꝰ. quẽadmodũ videlicet tã apud angelos qᷓ; apud nos ⁊ in humiles ſaliat:⁊ ſupbos trãſiliat · Si quidẽ excelſus dñs:⁊ humilia reſpicit: et alta a longe cognoſcit. Bec(inqᷓ;attẽda⸗ inus quo cauti ſimꝰ ſponſi nos ſalutiferꝭ ſaltiby pᷣparare ne velutia mõtibgelboe foꝛte trãſeat ⁊ a nobis:ſi idignos nos ſua viſitatione ↄſpexerit. QDuid ſuꝑbis terra ⁊cinis? Et de ãgelis trãſilit dñs:ꝙxecrãs eoꝝ ſuperbiã. Ergo repudiatio angeloꝝ fiat emẽdatio hoĩm · ſcripta eſt enĩ ad ipᷣo⸗ rum coꝛreptionẽ· Coopet᷑ mihi in bonuz etiã diaboli malũ:⁊ lauẽ manꝰ measĩ ſun guinepeccatoꝛis · Dualit. inquis? Audi. Supbo certe diabolo hoꝛrenda ⁊ foꝛmi doloſa maledictio intoꝛquet᷑. Pꝛopheta dauid in ſpũ dicẽte ð illo ſub typo gelboe vt ſupꝛa memoꝛatũ eſt Mötes linqͥt qͥi circuitu eius ſunt viſitet dñs:a gelboe au tem trãſeat. Sane ego h legẽs:referenſq; oculos in meꝛ intuẽs diligẽterĩuenio me peſte ip̃a infectũ quã in angelo dñs intm̃ exhoꝛruit. quatinꝰ ꝓpterea declinaret ab co. cũ om̃es in circuitu eiꝰ mõtes ſiue de angelis ſiue de hoĩby viſitatõis ſue gratia dignarct:⁊ pauẽs tremẽſq; aio ad memet ipᷣm. Si ſic actũ eſt cuʒ angelo · qàãd deme fiet terra ⁊ cinere: Ille ĩ celo ĩtumuit. ego in ſterquilinio. Quis nõ tollerabilioꝛẽ in diuite luperbiã qᷓ ĩpanpeducat: Temi⸗ hi.ſi tã dure in potẽte illo animaduerſum eſt ꝓ eo ꝙ elenatũ eſt coꝛ illiꝰ. nec ei ꝓfuit ꝙ Cognata potẽtib ſuꝑbia eſſe cognoſcit quidde me exigendũ? miſero ⁊ ſuperbo? Deniq; iam luo penas· iã acerbiſſime va pulo. Hõ ſine cã ſane ab heri⁊ nudiꝰterti us inuaſit me lãguoꝛ iſte animi⁊ mentis ebetudo:inſolita quedã iertia ſpũs. Cur⸗ rebaʒ bñ ſed ecce lapis offenſiõis · In via impegi ⁊ coꝛrui. Supbia inuẽta eſt ĩ me ⁊ dñs declinauit in ira a ſeruo ſuo. Minc iſta ſterilitas aĩe mee ⁊ deuotiõis inopia quã patioꝛ. Quo mõ ita exaruit coꝛ meuʒ coagulatũ eſt ſicut lac:factũ eſt ſicut terra ſine aqua. Rec compungi ad lach?ymas queo:tanta eſt duricia coꝛdis. Hon ſapit pſalmꝰ.nõ legere libet. non oꝛare delectat meditatões ſolitas nõ inuenio · Vbiilla inebꝛiatio ſpũs: Ubi mẽtis ſerenitas: et pax ⁊ gaudiũ in ſpũſancto! Ideo ad op? manuũ piger· ad vigllias ſomnolentꝰ. ac irã pᷣceps · ad odiũ ꝑtinax. lingue⁊ gule i⸗ duigentioꝛ ſegnioꝛ obtuſioꝛq; ad pᷣdicati onẽ. Heu om̃es mõtes ĩcircuitu ineo vi⸗ ſitat dñs. ad me aũt nõ appꝛopinqt · Nũ collis nõ ſum. er his quos trãſilitdomi⸗ nus ſpõſus? Hã aliũ qͥdẽ intueoꝛſ ingka⸗ ris abſtinẽtie. aliũ vero patiẽtie admiran de.aliũ aũt ſumme hũilitatis ⁊ mãſuetu/ dinis. aliũ multe miſericoꝛdie ⁊ pietati·ik lum iↄtemplatõe frequẽter excedere. hũc pulſare ⁊ penetrare celos oꝛõ̃nñ inſtantia lioſq; in alijs pᷣminere pᷣtutib. Mos lin quã)ↄſidero om̃es feruẽtes. omies deuo⸗ tos vm̃es in xpᷣo vnanimes · oiñes doniſ celeſtiby ⁊ gr̃a affluẽtes:tãqᷓ; ſpiritales re⸗ uera mõtes qui a dño viſitant᷑: ⁊ ſpõſum in ſe ſalientẽ frequẽter recipiũt. Ego autẽ qui hoꝝ in me inuenio nihil · quid me ali⸗ ud putẽ qᷓ; vnũ de montib gelboe quem pᷣterit in ira ⁊ indignatiõe ſua illecetero omniũ benigniſſimꝰ viſitato:? Filioli cogitatio toilit extollentiã oculoꝝ. ↄciliat — gr̃am. ſpõſi ſaltib pᷣparat. Mec ego in me— tranffiguraui ꝓpter vos. vt ⁊ voð ita faci atis. Imitatoꝛes mei eſtote · Duod nõ de exercitio dico modo virtutũ · aut moꝝdi ſciplina. aut gloria ſanctitatis nec eni de huiuſmodi quicqᷓ; mihi temere arrogaue rim imitatione dignũ. Sed volovos nõ parcere vobis· ſed accuſare voſmetipſos: quotiẽs foꝛte in vobis vel ad modicũ te⸗ pere gratiã. virtutẽ langueſcere depꝛehen ditis. ſicut ⁊ egoꝓ huiuſmodi memetipʒ; accuſo. Voc facerehomĩs eſt qͥ curioſus — ———————————————————— ——— — LIIII circumſpectoꝛ eſt ſui.⁊ ſcrutatoꝛ viaꝝ ſua rum ac ſtudioꝝ.atq; in om̃ib ſemp ſuſpe ctum habet arrogantie viciũ ne ſurrepat. In veritate didici nil eque efficax eſſe ad Fam ꝓmerendã. retinendã. recuperãdaʒ qᷓ ſi om̃i tempꝑe coꝛã deo inueniaris non aitũ ſape:ſed timere · Beaiꝰ homoqͥ ſemp eſt panidus. Timeẽ cũ arriſerit gratia· ti me cũ abierit.time cũ denuo reuertetur.⁊ poc eſt ſemꝑ pauidũ eſſe. Succedant vi⸗ ciſſim ſibi in animo tres iſti timoꝛes. ᷣm ꝙ gratia vel adeſſe dignat᷑. vel offenſa rece dere. ſeu iteꝝ placata redire ſentie᷑. ũ ad eſt.time ne indigne operis ex ea. Nã hoc monetapoſtolꝰ. Videte(inquiẽsne ĩua⸗ cuũ gr̃am dei recipiatis. Et ad diſcipulũ oli(ſinquit)negiigere gram que inte eſt Et deſemetip̃o dicebat. quia gratiadeii me vacua nõ fuit. Sciebat homo ↄſiliuʒ dei habẽs:redũdare in ↄtemptũ donãtis vonũ negligere nec expẽdere ad quod do natũ eſt. idq; intolerabilẽ eſſe ſuperbiã iu⸗ dicabat.⁊ ꝓpterea ſtudioſiſſime hoc ma⸗ lum ⁊ ip̃e cauebat:docebatq; cauendum. n Sʒ rurſum latet fouea hic. que nolo vos lateat. de qua is iᷣe ſupbie ſpũs tãto peri culoſius:quãto occultiꝰ(ſicut habetis in pſalmo) inſigiat᷑ quaſi leo in ſpelũca ſua. Hã ſi impedire nõ p̃ualet actionẽ: tẽptat intentionẽ.ſuggerẽs⁊ ſuadens quatinus effectũ gratie arroges tibi. Duod quideʒ ſuꝑbie genꝰ longe illo pꝛioꝛe intolerahili us eſſe nõ ambigas · Duid enĩ odioſiꝰ il⸗ la voce. quia quidã dixerũt. manꝰ noſtra ergo timendũ manente gratia. Quid ſire ceſſerit: Nũ multo magis tunc timẽduʒ? Plane multomagis. quia vbi deficit tibi gratia:deficis tu. Audi etenĩ quid datoꝛ gratie dicat. Sine me it) nihil poteſtis facere. Time ergo ſubtracta gratia tanq; mox caſurꝰ. Time ⁊ contremiſce deo tibi yt ſent irato. Time quia reliquit te cuſto dia tua. Nec dubites in cauſa eſſe ſuꝑbiã etiam ſi nõ appareat.etiã ſi nil tibi ↄſcius ſis. Dʒð enĩtu heſcis:ſcitdeus.⁊ quiteiu dicat ip̃e eſt. Sed nec qᷓ ſeip̃m cõmendat ille ꝓbatus eſt.ſʒ quẽ deus cõmẽdat. Nũ quid cõmendat te deus cũ gratia pꝛiuat? Aut nunqͥd qͥ humilibo dat gratiã humi⸗ liauferet datã? Ergo argumentũ ſuꝑbie pꝛinatio eſt gratie· Quãq; tamẽ interduʒ ſubtrahit᷑ gratia ſiue ſubtrahit᷑ nõ ꝓſup⸗ bia que iã eſt:ſed q̃ futura eſt niſi ſubtra⸗ patur. Mabes huðꝰ rei euidẽs documen⸗ tum ð apłlo qͥ ſtimulos carnis ſue ſuſtine bat inuitꝰ.nõ quia extolleret᷑: ſed neextol⸗ leretur. Sʒ ſiue iã exiſtens ſiue nondũ · ſu perbia tñ ſemꝑ cauſa erit ſubtractegratie· Jam ſi gr̃a reppiciata redierit. multo am plius tũc timendũ. ne foꝛte cõtingat reci⸗ duum pati.iuxta illud in euãgelio. Ecce ſanus factꝰ es. vade ⁊ ampliꝰ iã noli pee⸗ care.ne aliqͥd deterius tibi cõtingat. Au⸗ dis recidereqᷓ; incidere eſſe deteriꝰ? Pꝛo⸗ inde inualeſcẽte ꝑiculo:inualeſcit ⁊ metꝰ. Beatus es ſi coĩ tunz triplici iſto timoꝛe repleueris.vt timeas quidẽꝝ accepta gra tia. ampliꝰꝓ phꝰꝓrecupꝑata Poc fac ⁊ eris idria in chꝛiſtiↄuiuio im⸗ pleta vſq; ad ſũmũ. tinens nimiꝝ metre tas nõ binas tiñ ſed ⁊ ternas:vtxp̃i mere⸗ aris benedictõnẽ:qᷓ aquas tuas cõuertat in vinů leticie·⁊ ꝑfecta caritas foꝛas mit⸗ tat timoꝛẽ. Quod dico tale eſt. Zqᷓ̃ timoꝛ eſt. qm̃ ab eſtu refrigerat ðᷣſiderioꝝ carna⸗ lium. Initiũſinquit)ſapiẽtie timoꝛ domi ni. Et habes. Aqua ſapiẽtie ſalutaris po tauit illũ. Si timoꝛ ſapiẽtia.⁊ ſapiẽtia aq̃ timoꝛ aqua eſt · Deniq; timoꝛ dñiſinquit) fons vite. Poꝛro idria mens tua. Lapiẽ⸗ tes(inquit) ſingule metretas binas vl ter nas. Tres metrete.timoꝛes tres. Et ĩple nerunt eas(inquit)vſq; ad ſummũ. Non vnus timoꝛ. nõ duo quoq;. ßʒ toti tres ſil replent᷑vſq; ad ſummũ · Om̃i temꝑetime deũ.⁊ exom̃i coꝛde tuo ⁊ impleſti idriã tu am vſq; ad ſummũ. Amat deus integruʒ munus · affectũ plenũ. ꝑfectũ ſacrificium Cura pinde nuptijs celeſtibo plenã infer re idriam vt dete quoq; dicat᷑. qꝛ repleuit eñ ſpũs timoꝛis dñi. Quiſic timet: nihil negligit. Unde nãq; negligẽtia intret in plenitudinẽ? Alioquin qð capere adhuc aliqd poteſt: plenũ nõ eſt. Eadẽ ſaneratio ne nõ poteſt ſimul ⁊ ſie timere ⁊ altũ ſape. Non eſt ei quo admittas ſuꝑbiam: reple tus timoꝛe dñi. Et ſic ð ceteris vicijs ſen tiendum.qꝛ neceſſe eſt om̃ia plenitudine timoꝛis excludi. Tũc demũ ſiplene:ſi ꝑfe cte timueris:dabit charitas ſapoꝛẽ aquiſ tuis ad dñi benedictionẽ. Sine charita⸗ te enĩ timoꝛ penã habet. Eſt quidẽ chari tas vinũ:qð letificat coꝛ hoĩs · Perfecta m* autãcharitas foꝛas mittit timoꝛẽ. vt ybi gqua fuerat vinũ eſſe incipist ad laudem ⁊ gliam ſpõſi ecclie Jeſu xpᷣi dñi noſtri. qui eſt ſuper om̃ia deus benediciꝰ in ſecu la Amen. Sermolv. Imilis eſt dile etũs meꝰ capꝛee hinnnloq; cer⸗ noum. Exbcedẽti verſiculo pẽ det. Duẽeni ſalientẽ ⁊ ꝓperantẽ modo de ſcripſerat.ↄſequenter cõpgrat capꝛee hin nuloq; ceruoꝝ. Apte quidẽ ꝙ hoc genus animantium:curſu velox ⁊ ſaltu agileſit· Poꝛro ſermo de ſpõſo eſt. ⁊ ſermo ſpõſus eſt. Et ꝓpheta dicit de deo · qꝛ velocit᷑ cur rit ſermo eius.ſane ↄgruẽs huic loco. vbi ſponſus ſqͥ ſermo dei eſt)aliẽs trãſ kien deſcribit᷑ imilis ꝑinde factꝰ capꝛee hi nuloq; ceruoꝝ. Et hec rõ ſilitudinis. Ad detamẽ ne vlia ſimilitudinis ip̃ðꝰ vel mi⸗ nima ꝓpoꝛciuncula vacet. qꝛ capꝛea qui⸗ dem nõ modo curſus ꝑnicitate: etacu mine viſus eminet.qð vtiq; ꝓpꝛie illaʒ re⸗ ſpicit narratiõis partẽ. qua ſpõſus nõ ſo⸗ lum ſaliẽs:ſed ⁊ tranſiliẽs apparere refer⸗ tur· quia niſi acuto ⁊ ꝑſpicaci intuitu non poſſet omninoꝛ pᷣſertim inter currendum diſcernere in quos ſalire. ⁊ quos trãſilire deberet. Alioqn poterat ſufficere. ad deſi⸗ gnandã feſtinantis velocitatẽ. de ſolo hin nulo cõparatio. Is qppe rapidioꝛi ſe fer re noſciturcurſu. unc pᷣo quoniã pon⸗ ſus iſte ⁊ ſi ardẽter amans curſum:ruere ĩ dilecte videat amplexns: nihilominꝰ tñ greſſus vel potiꝰ ſaltus ſuos pꝛudẽti cõſi deratiõc dirigere nouit. cautꝰ vbi opoꝛte⸗ at figere pedẽ. opoꝛtuit ꝓfecto cũ hinnu⸗ lo eriã de capꝛeã ſimilitudinẽ dari q̃tinuſ ⁊ꝑ illũ ſaluantis deſideriũ:⁊ ꝑ hãc eligẽ⸗ tis expmeret᷑ iudiciũ. Ehꝛiſt? nẽpeiuſtuſ ⁊ miſericoꝛs ſaluatoꝛ⁊ iudexꝝ.⁊ quia amat vult om̃es hoĩes ſaluos fieri.⁊ ad agniti⸗ onẽ veritatiſ venire. ⁊ quia iudicat. nouit qui ſunt eiꝰ·⁊ ieſcit qͥs elegit a pᷣncipio. Igit duo hec bona ſpõſi miſericoꝛdiã ſ ⁊iudiciũ in his duob animãtiby cõmen data a ſpũſancto nobis interim ſentiamꝰ vt in teſtimoniũ integritatis ⁊ pfectionis fidei voſtre.nos qʒ ꝓpham imitãtes mi⸗ ſericoꝛdiã ⁊ indiciũ cãtemꝰ dño. Ego au tem ñdubito ⁊ alia de boꝝ natura ab his Bermo quidẽ quitaliũ curioſi⁊ gnari ſhnt polſe mõſtrari.q̃ ſponſo aptari vtiliter ⁊ cõgru enter queãt. ſed hec(vt arbitroꝛ)ſufficere poſſunt ad dandã rõnem adducteſimili⸗ tudinis. oulcre tñ ſpũſſanctus nõ ð cer⸗ no ſed de hinnulo ceruoꝝ ſimiliudinẽ de dit. in quo ⁊ patxꝝ fecit mentionẽe quibuſ xpᷣs ßᷣm carnẽ:⁊ infantie meminit ſaluato ris. Vt hinnulꝰ quippe apparuit paruu⸗ lus qᷓ natus eſt nobis. Verũ tu qͥ aduen⸗ tum deſideras ſaluatoꝛis:time ſcrutinius iudicis. time oculos capꝛee.time illũ q̊ ꝑ pꝓphetam dicit. Et eritĩdie ila⁊ ego ſcru taboꝛ hierlm in lucernis · Acuto viſi eſt. nihil inſcrutatũ relinqᷓ̃t ocułꝰ eiꝰ. Scru⸗ tabitur renes ⁊ coꝛda.ipᷣaq; cogitatio ho minis ↄfitebit᷑ illi. Quid tutũ in babylo ne:ſi hieruſalẽ manet ſcrutiniũ: Puto eni hocloco ꝓpᷣam hierkm noie deſignaſſe ulos qᷓ in hoc ſeculovitã ducũt religioſaʒ moꝛes ſupne illius hierlin ↄuerſatiõe ho neſta ⁊ oꝛdinata ꝓ viribo imitãtes · et non veluti hi qui de babylone ſunt vitã inꝑ⸗ turbatione vicioꝝ ſcelerũc; cõfuſione vs ſtãtes Deniq; illoꝝ peccata manifeſta ſũt pᷣcedẽtia ad iudiciũ. ⁊ nõ egent ſcrutinio · ſed ſupplicio. Mea aũt qͥ videoꝛ eſſe mo nachus ⁊ hieroſolimita · peccata certe oc⸗ culta ſunt.noĩe ⁊ habitn monachi adum bꝛata. Et idcirco neceſſe erit ſubtili ea in⸗ ueſtigari diſcuſſione. ⁊quaſiadmoti lucer nis de tenebꝛis in lucẽꝓdi. Poſſumꝰ af⸗ ferfe aliquid ⁊ de pſalmo ad cõfirmãduʒ id quod dicit᷑ de ſcrutãda hierlm. Ait nã g ſub ꝑſona dñi. Lũacceꝑo tꝑs ee iu⸗ ſticias iudicabo. Viaſ iuſtoꝝiniſi ⁊ actus eoꝝ diſcuſſurũ ſe ⁊ examinatumʒ 9llo2) dicit. Verendũ valdecũ ad boc ventum fuerit.ne ſub tam ſubtili examine młte no ſtreiuſticie(vt putant᷑)peccata appareãt AVnum eſt tñ ſi noſmetipſos dijudicare⸗ mus:non vtiq; iudicgremur. Bonũ indi cium qð meiilli diſtricto diuinoq; iudi⸗ cio ſubducit⁊ abſcõdit. Pꝛoꝛſus hoꝛreo incidere in manus dei viuẽtis. Volo vut tul ire indicatꝰ pꝛeſentari.nõ iudicqndus Spiritualis hõ oĩa dijudicat. ⁊ iðᷣe a ne⸗ mine iudicat᷑. Judicabopinde mala mea iudicabo ⁊ bona. Wala melioꝛib cura⸗ bo coꝛrigere actib· diluere lachꝛymis. pu nire ieiunijs · ceteriſq; ſancte laboꝛibus di ſcipline. In bonis deme humilit ſentiã. xiuxta pᷣceptũ dñiſeruũ me inutilẽ repu ⸗ R tabo.qͥ qð facere vðᷣbui ti feci· Dabo ope ram nec lolia ꝓ granis nec paleas cũ gra nis offerre. Scrutaboꝛ ego vias meas ⁊ ſtudia mea. quo is qui ſcrutaturus ẽhie ⸗ ruſalẽ in lucernis nihil inſcrutatuʒ inme ſiue indiſcuſſum inneniat Neq; enĩiudi⸗ caturus eſt bis in idipᷣm. Quis mihidet ita ad liquidũ ꝓſequi⁊ ꝑſequi vniuerſa ð licta mea.vt in nulio opoꝛteat vereri ocu⸗ los capꝛee.in nullo ad lumen ↄtingat eru beſcere lucernarũ?Et nũc videoꝛ: ſed nõ video. Pꝛeſto eſt oculꝰ cui om̃ia patent ⁊ ſi nõ patet ip̃e. Erit quãdo cognoſcã ſiẽ⁊ cognitꝰ ſum. Atnunc quidẽ cognoſco ex parte.nõ tamẽ ex pte cognitus: ſedex to to. Vereoꝛ aſpectũ exploꝛatoꝛis illiꝰqͥ p arietẽ ſtat. ec enĩ ſcriptura addit deil⸗ o quẽ ꝓ acumie viſus capꝛee aſſimilauit. En iðe ſtat(inquit) poſt parietẽ:reſp iciẽſ ꝑ feneſtras. ꝓſpiciens ꝑ cancellos · De ſuo loco videbimus. Mũc ð vereoꝛ occul tum occultoꝝ exploꝛatoꝛẽ. Spõſa nihil veretur. quia nihil ſibi cõſcia eſt. Quid ð niq; vereat᷑ amica.colũba.foꝛmoſa? Nẽ⸗ pe ſubinde habeſ· En dilectus meꝰ(inqͥt) loquitur mihi. Wihi nõ loquit᷑.⁊ iõ for⸗ mido aſpectũ. quoniã nõ habeo teſtimo⸗ niuʒ. Tu quid audis de teo ſpõſa: Quid tibi loquit᷑ dilectꝰ tuus? Surge ſinquit) ꝓpera gmica mea · colu mba mea.ſpecioſa mea. Verũ hoc quoq; alteri feruabohn⸗ cipio nec bꝛeuitate artabo ea que diligen⸗ tiam deſiderãtia ſunt:ne forteĩ de hoc re? inueniar.ſi quo minus vos inueniamini in hac parte edificati ad intelligentiam et amoꝛẽ ſponſi eccłie Jeſu chꝛiſti domini noſtri. qui eñt ſuꝑ om̃ia de bñdictꝰin ſecu t* Sermo.lvi. Mipe ſtat poſt e parietẽtreſpiciẽs per feneſtras: ppiciens ꝑ cancellos. Sctm l̃am quidẽ videtur dicere. quia is qͥ cum ſaltiby aduentare ꝓſpiciebat᷑: ap pꝛopiaſz vſqʒ ad cõtuberniũ ſponſe: ⁊ ſtans pꝰ pa rietem curioſiꝰ introſpiceret ꝑ feneſtras ⁊ rimas:⁊ verecũde nõ pᷣſumeret ſeſe inge ⸗ rere. Scðm ſpũm aũt appꝛopiaſſe qͥdeʒ nihilominus intelligit᷑. ſed aliter · Ita ſa⸗ ne quẽadmodũ ⁊ a celeſti ſpõ ſo agi opoꝛ foꝛami as hominũ homo factꝰ experimẽto ſciret ⁊miſericoꝛs fieret. Sciebat ⁊ añ. ſ aliter Scciebat deniq; virtutẽ obediẽdi iðᷣe do minus virtutũ. ⁊ temẽteſte apoſtolo didi git ex his que paſſus eſt obedientiaʒ. In pũc modũ ⁊ miſericoꝛdiã didicit. ⁊ ſimi⸗ ſericoꝛdia dñi ab eterno. Docet hoc quò tuit. ⁊ a ſpirituſancto dici. Nil quippe qð vel auctoꝛẽ dedeceat vel narratoꝛẽ· verus ⁊ ſpñalis intellectus admittet. Ergoap⸗ pꝛopiauit parieti cũ adheſit carni. Laro paries eſt ⁊ appꝛopiatio ſpõſi·verbiicar natio. Poꝛro cancellos ⁊ feneſtras ꝑqs reſpicere ꝑbibet᷑:ſenſus(vt opinoꝛcarniſ ⁊humanos dicit affectus.ꝑ quos erperi mentũ cepit omniũ humanaꝝ neceſſita⸗ tuz. Deniq; lãguoꝛes noſtros ipſe tulit:⁊ doloꝛes noſtros ip̃e poꝛtauit. umanis ergo affectionib ſenſibuſq; coꝛpoꝛeis ꝓ ₰ niby vſus eſt ⁊ feneſtris vt miſeri⸗ qʒ idẽ gentiũ doctoꝛ · vbi eñ aſſerit tẽpta⸗ tum pꝑ om̃iaꝙ ſimilitudine abſq; peccato vt miericoꝛs fieret · ides ne factuʒ eſſe qð erat ⁊ qð noueratdidiciſſe ⁊ ſibi apud nos queſiſſe rimas ⁊ feneſtras ꝑ quas ca lamitates noſtras diligentius exploꝛaret Tot aũt in noſtro ruinoſo ⁊ pleno rimaꝝ pariete inuenit foꝛamĩa quot noſtre infir mitatis ⁊ coꝛruptiõis in ſuo coꝛpoꝛe ſen ⸗ ſit experimẽta. Sic itaq; ſpõſus poſt pa rietẽ ſtans ⁊ ꝑ feneſtras ⁊ cancellos reſpi ciens erat. Et bene ſtans. quia ſoꝰ reuera in carne ſtetit:qui carnis peccatũ nõ ſen ⸗ ſit. Poſſumꝰ ⁊ hoc fideliter ſapere · q ſte⸗ tit ꝑ diuinitatis potentiã. quiꝝ carnis in firmitatẽ occubuit:dicẽte ipᷣo. Spiritus quidẽ pꝛomptꝰẽ:caro autẽ infirma. Ego aũt puto etiã illud huic ſentẽtie ſuffraga⸗ ri qð ſanct? Dauid in hoc myſterio. vtpo te. ꝓpheta dñi:⁊ ꝓphetans de domino lo quebatur.⁊ quidẽ Moyſen loquẽs.ßʒ do minũ intuẽs · Ip̃e enĩ verus eſt Moyſes qui vere ꝑ aquã venit.⁊ nõ in aqua tĩ: ſ in aqua ⁊ ſanguine · Ait itaq; memoꝛatuſ ꝓpheta. Dixit vt diſperderet eos(patrem ſiquidẽ loquebatſi non Moyſes electus eius ſtetiſſet in confractione in conſpectu eins.vt auerteret iraʒ eius ne diſperderet eos. Duonã modo queſo Woyſes ſtetit in confractiõe · Duẽadmodũinqᷓ;aut ſte tit ſi cõfractus eſt. aut ſi ſtetit quomõ con fractus eſtAt ego tibi oſtendo ſi vis qui vere ſtetit in confractõne? Ego alium no uineminẽ qui hoc potuerit niſi dominuʒ meũ Jeſum quicerte in moꝛte viuebat.q́ coꝛpoꝛe fractus ĩ cruce: diuinitate ſtabat cum patre in vno nobiſcũ ſupplicans · in U altero cũ patre pꝛopicianſ.Et ſtabat poſt parietẽ dum quod iacebat in illo:manile ſtum erat in carne.⁊ quod ſtabat in ipſo qᷓ ſipoſt carnẽ latebat.ſane vnus idẽq; ho · mo manifeſtꝰ:⁊ deꝰ abſconditus. Et vni cuiq; noſtrü qui deſideramꝰ aduentũ ip̃i us:puto illũ nihilominus poſt parietem ſtare:dũ coꝛpus hoc noſtrũ.qð certe pec cati eſt:abſcondat interim nobis faciẽ eiꝰ ⁊ pꝛeſentiã intercludat. Deniq; qᷓ;diu ſu⸗ mus in hoc coꝛpe(inquit)peregrinamur adomino. Nõ quia in coꝛpoꝛeſed quia ĩ coꝛpoꝛe hoc quod vtiq; de peccato ẽ et ſi ne peccato nõ eſt. Et vt ſcias quoniã ob⸗ ſtant non coꝛpꝑa:ſed peccata.audi ſcriptu⸗ ram. Peccata veſtrainquit) ſeparãt inter vos ⁊ deũ. Et vtinã vnꝰ mihi ti obſtet paries coꝛpoꝛis. ſolũq; obicem patiar id quod eſt in carne peccatũ.⁊ nõ multe iter ſint macerie vicioꝝ · Uereoꝛ enim neetiaʒ pꝛeter illud quod in natura eſt qᷓ;plurima de pꝛopꝛia iniquitate adiecerim: quoꝛum a me interiectu nimiũ elongauerim ſpon ſum.ita vt ſi verum dicere velim:poſt pa⸗ rietes magis mihi illů ſtare fatear. nõ pꝰ parietem. Sed dico hocplanꝰ. Spõ⸗ ſus quidẽ equaliter atq; indifferenter pꝛe ſto vbiq; eſt:dinine vtiq; pᷣſentie maieſta tis ⁊ magnitudine virtutis ſue. Bratie ta men exhibitione ſeu inhibitione: quibuſ⸗ dam longe. quibuſdã pꝛopeeſſedicit᷑ an⸗ geloꝛum dũtaxat ⁊ hominũ. id eſt. ratio⸗ nalium creaturaruʒ. Deniq; longe a pec⸗ catoꝛiby ſalus. Et ſanctus Dauid nihilo minus dicit Ct quid dñereceſſiſtilonge Ceterum a ſanctis pia diſpenſatione ad tempus:⁊ non ex toto: ſed iuxta aliquid aliquando longe ſe facit. Peccatoꝛibus autem de quibus dicit. ſuperbia eoꝛum aſcendit ſemꝑ. Et iteʒ. inquinate ſunt vie illoꝛum in om̃itemꝑe: ſemꝑ valdec; lõge eſt. atq; in ira hoc:⁊ non in miſericoꝛdia. Quamobꝛẽ oꝛat ad deũ ſanctus.⁊ ait. ne declines in ira a ſeruo tuo. ſciens quia⁊ ĩ miſericoꝛdia potuerit declinare. Pꝛope ẽ ergo dominꝰ ſanctis ⁊ electis ſuis: etiam cm longe eſſe videtur.·⁊ nõ equaliter om Bermo ritoꝛum diuerſitate. Nam ⁊ ſipꝛopeẽdo minus omniby inuocantibo eũ inveritate ⁊ iuxta eſt his quitribulato ſunt coꝛde. ñ tamen om̃iby foꝛſan:ita vt dicere poſſint. quia ipſe ſtat poſt parietẽ. Sponſe vero qᷓ pꝛopeeſt. que vno tiñ pariete diuidit? Pꝛopterea cupit diſſolui: ⁊ rupto medio pariete cum ilio eſſe quẽ poſt parieteʒ eſſe confidit. Ego autẽ quoniã peccatoꝛ ſum diſſolui non cupio·ſed foꝛmido.ſciens q⁊ moꝛs peccatoꝛi peſſima. Quomodo nõ peſſima moꝛs:vbi nõ ſubuenit vita? Vo mido exire. ⁊ in ipſo cõtremiſco poꝛtus ĩ⸗ greſſu:dum nõ confido pꝛope gſſiſtere q; excipiat exeuntẽ. Duid enim:? Securene ex eo ſi nõ dominus cuſtodiat exitum me um? Meu ero ludibꝛio demonũ intercipi entium me:nõ aſſiſtente qui redimat:ne⸗ q; qui ſaluũ faciat. Nil tale verendũ erat anime pauli.cui ab aſpectu⁊ amplexu di lecti vnus tiñmodo paries obſiſtebat.vi delicet lex peccati quam inueniebatĩ mẽ⸗ bꝛis ſuis. Ip̃a eſt carnis concupiſcentia qua carere omnino nõ potuit donecĩ car ne fuit Moc ſane vno interiecto pariete: non longe peregrinabat᷑ a domino. Vn⸗ de ⁊ optabat clamanſ. Quis me liberabit de coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ:ſciens ſe moꝛtis compẽdio continuo ad vitam peruentu⸗ rum. Mac ergo Paulus ſe fatebatur vna lege teneri ſcʒ concupiſcentia quam carni ſue immobiliter inſitã tolerabat inuitus. De cetero nihi(inquit)mihi cõſcius ſum Verum quis ſimilis Paulo.qui non vi⸗ delicet huic interdum conſentiat cõcupi⸗ ſcentie ad obediendũ peccato? Honerit pꝛoinde is qui peccatoꝰſenſerit:etalteruʒ ſibi ſe oppoſuiſſe parietem · ipſum vtiq; p̃ uum illicitumq; cõſenſum.nec poteſt glo riari qui huiuſmodi eſt. quia ſtet ſibi poſt parietẽ ſponſus.quando iam parietes in terſunt:non paries. Wulto minus ſicõ⸗ ſenſus venerit ad effectum · cum tertiꝰ qᷓ; iam paries ſponſi arceat impediatqʒ ac⸗ ceſſum.actus videlicet ipe peccati. Ouid ſi⁊ conſuetudo foꝛte peccatum in vſum: aut vſus etiã in contemptum pꝛoduxerit Sicut ſcriptũ eſt. Impius cum venerit in pꝛofundũ maloꝛum contemnit? Fõ⸗ ne ſi ita exieris:milies ante a rugientibuſ pꝛeparatis ad eſcam poteris deuoꝛariq; he⸗ ent udi iwi⸗ centia ecicar Mriete: „On⸗ nbit oꝛtis enu⸗ rvna cxi vius. us um nonvi⸗ chapi⸗ Fonert peruenire ad ſponlum non vno ſiquideʒ iam:ſed tanta a teparietũ numeroſitateĩi⸗ tercluſum? ßꝛimus concupiſcentia. Se cundus conſenſus. Tertius actuſ. Quar ſtere viribus:vt non pertrahat in conſen ſum.⁊om̃is deinceps malignitatis fabꝛi ca euaneſcit. nec eſt omnino quod ſpõſuʒ pꝛohibeat appꝛopinquare tibi pꝛeter ſo⸗ lum parietem coꝛpoꝛis. quatinus gloꝛia⸗ ri poſſis ⁊ tu dicẽs de illo. quia en ip̃e ſtat Z poſt parietem noltrũ. Sed⁊ hoc tibi to⸗ ta vigilantia pꝛouidendũ:vt apertas ſem per inueniat feneſtras:⁊ cancellos quoſ⸗ dam confeſſionũ tuarũ.per quos te ĩtus benigne reſpiciat. quoniã reſpectus eius pꝛoſpectus tuus. Kiunt cancellos angu ſtioꝛes eſſe feneſtras. quales vtiq; bi qui libꝛos deſcribunt aptare ſibiſolent ad re⸗ cipiendum lumen paginis. Vnde et pu⸗ 1o cancellarios eos appellari: quicart cõ ſcribendis ex officio deputãtur. Lumer go ſint duo genera compunctiõis. vnum ₰ Sermo.lvij e us loquitur mihi. Videteꝓceſ⸗ ſus gratie:⁊ dignationis diuine dilectus me tus conſuetudo. Quintus contemptus. Lura ergo concupiſcẽtie pꝛioꝛi totis reſi animaduertite gradus. Attendite ſponſe deuotõnẽ atq; ſolertiã.qᷓ; vigili vti; ocu lo ſponſi obſeruat aduentum.⁊ deinceps ip̃is om̃ia intuetur. Venit ille.accelerat. appꝛopiat. adeſt.reſpicit. alloquitur.⁊ ni⸗ fugit anticipat ve noticiam. Venit in an⸗ hil hoꝝ momentoꝛũ ſponſe induſtriaʒ ef⸗ gelis ·accelcrat in patriarchis. appꝛopiat in pꝛophetis. adeſt in carne. reſpicit ĩ mi⸗ raculis.alloquit᷑ in apoſtolis. Uł ſic. Ue nit affectu ⁊ ſtudio miſerẽdi.accelerat ſub nenendi zelo. appꝛopiat humiliando ſe⸗ metip̃ m.adeſt pᷣſentiby.pꝛoſpicit in futu⸗ ros.loquit᷑ docens ⁊ ſuadẽs de regno dei Sic ergo eſt aduentus ſpõſi. Benedicti ones ⁊ diuitie ſaluti cũ eo.⁊ vniuerſa que de ip̃o ſunt affluunt delicijſ redundantia terte iocundis ac ſalutaribus ſacramẽtis in meroꝛe pꝛo noſtris exceſſibus alteruz in exultatione pꝛo diuinis muneribus. qᷓ tiens ſaneeã que ſine anguſtia coꝛdis mi nime fit.peccatoꝝ ſcʒ meoꝛum facio con ⸗ feſſionem videoꝛ mihi cancellũ.id eſt. an ⸗ guſtioꝛem aperire feneſtrã. Hec dubium quin libenter per iſtã reſpiciat is qui ſtat ſtat poſt parietem pius exploꝛatoꝛaja coꝛ vontritũ ⁊ humiliatum deus non deſpici et · Deniq; ⁊ hoꝛtatur ad hocipſum. Dic tu(inquiens) iniquitates tuas vt iuſtifi⸗ cceris. Do ſi interdum coꝛde dilatato ĩ ca⸗ ritate pꝛo conſideratione diuine dignati onis ac miſerationis libet animum laxa⸗ re in vocem laudis ⁊ gratiarumactioneʒ · puto me non iam anguſtam ſed ampliſſi⸗ mam ſtanti poſt parietẽ ſponſo aperire fe neſtram.per quã(niſi falloꝛ)tanto libenti⸗ us reſpicit quanto amplius ſacrificiũ lau dis honoꝛificat eum.Ad manũ eſt ð ſcri⸗ pturis vtrãq; hanc appꝛobare confeſſio ⸗ nem.ſed ſcient ibus iſta loquoꝛ.⁊ nõ eſtis ſuperfluis onerandi qui vix neceſſarijs i⸗ dagandis ſufficitis.tanta quippe ſunt ſa cramenta epytalamij huius ⁊ laudũ pꝛe⸗ conia que in eo decantantur eccleſie ⁊ ſpõ ſo eius Jeſu chꝛiſto domino noſtro. qui eſt ſuper om̃ia deus benedictus in ſecula Poꝛro que amat: vigilat ⁊ obſeruat. ⁊ be B ata quã dñs inuenerit vigilantẽ. Nõ trã⸗ ſibit illam nec pᷣteribit ab ea.ſed ſtabit⁊ lo queturei:loquetq; amatoꝛia: ſiquideʒ vt dilectus. Slc quippe habes. En dilectꝰ meus loquit᷑ mihi. Bñ dllectus qui veit amatoꝛia locuturꝰ.non aũt increpatoꝛia: neq; enĩ de illis eſt qui a dño merito argu untur ꝙ faciẽ celidijudicare noſſent:tꝑs vero aduẽtus eius minime cognouiſſent Bec nãq; tã ſollers? pꝛudẽs ac bone vi⸗ gilans:⁊ venientẽ a longe pꝛoſpexit.⁊ ſa⸗ lientẽ feſtinatione aduertit.⁊ tranſulien ⸗ tem ſupbos.vt humili ſibi ꝑ humilitateʒ ꝓpinquaret:vigilantiſſime obſeruauit. et demũ cum iam ſtaret ⁊ occultaret ſe poſt parietem:nihilominus pꝛeſentem agno⸗ uit:ſed ⁊ reſpicientẽ ꝑ feneſtras cãcelloſq; ꝑſenſit·⁊ nuucꝓ remuneratione tante de notiõis ⁊ religioſe ſollicitudinis loquẽteʒ audit. Sane eni ſi reſpexiſſet⁊ minimelo cutus fuiſſʒ:ſuſpeciꝰ poterat eſſe ille reſpe ctus.ne foꝛte mag indignationis foꝛet qᷓ; dilectionis. Deniq; reſpexit Petrum.⁊ ñ fecit ei verbum · Et ideo foꝛtaſſis fleuit il⸗ le ꝙ tacuit cum reſpexit. Hec autem qm̃ pꝰ aſpectũ meruit ⁊ affatũ. ñ mõñ fict ſß ⁊ glat᷑pᷣ leticia clamãſ· En dile me lo·mihĩ m 4 —————————————— Bermo NVides intuitũ dñi cũ in ſe ſemꝑ maneat idem. nõ tamẽ eiuſde ſempꝑ efficacie eſſe:ſ; cõfoꝛmat ſe meritis ſinguloꝝ quos reſpi⸗ cit. ⁊ alijs quidẽ incutere metũ:alijs vero magis ↄſolationẽ ⁊ ſecuritatẽ afferre· De niq; reſpicit terrã facit eã tremere · cume regione reſpexerit Mariã ⁊ infuderit gra tiam. Reſpexitait)h umilitatẽ ancille ſue. ecce enĩ ex hoc beatã me dicent om̃es ge⸗ nerationes. Nõ ſunt hec verba ploꝛantis aut trepidãtis ſed gaudẽtis. Reſperit ſi⸗ militer hoc loco ſpõſam ⁊ nec tremuit illa nec flenit inſtar petri.quia nõ ſapiebat ter ram ſicutille. dedit vero leticiã in coꝛð ei affatu teſtificans quo eã reſpexerit affectu Deniq; verba que loquit᷑: audiqᷓ; nõ in⸗ D dignãtis ſint ſʒ amãtis. ¶ Sequit᷑. Sur⸗ „ ge pꝛopera amica mea.columba mea · foꝛ moſa mea.⁊ veni. Nelix cõſcientia que de ſe iſta meret᷑ audire. Duisputas in nobiſ eſt adeo vigilans ⁊ obſeruãs tempus vi⸗ ſitationis ſue ſpõſumq; aduentantem ita ꝑ ſingula eius momenta diligẽter explo⸗ rans.vt cũ venerit ⁊ pulſauerit:cõfeſtim aperiat ei? Non eni ſic iſta de eccleſia refe⸗ untur:vt nõ ſinguli nos qui ſimuleccia ſumꝰ participare his eiꝰbenedictionibuſ debeamꝰ. Etenim in hoc generaliter om nes atqʒ indifferẽter vocati ſumus vt bñ dictionẽ hereditate poſſideamus. Unde ⁊ qudebat dicere ad dominũ quidã. Me⸗ reditate acquiſiui teſtimonia tua ĩeternũ quia exultatio coꝛdis mei ſunt. Illa puto hereditate qua ſe eſſe pᷣumebat filiũ pr̃is ſui qui eſt in celis. Poꝛro ſi filiũ ⁊ heredè heredẽ dei.coheredẽ aũt xpᷣi. WMagnã ðᷣo rem gloꝛiat᷑ ſe acquiſiuiſſe hereditate iſta. teſtimonia dñi. Vtinã ego de mevl vnñũ meruerim tenereteſtimonium dñi· qa is non in vnoꝛſed in multis exultat teſtimo nijs. Deniq; ait iteꝝ. In via teſtimonio⸗ rum tuoꝝ delectatꝰſum:ſicut in omnibuſ diuitijs. Et reuera quid diuitie ſalutꝭ.qͥd delicie coꝛdis. qͥd anime vera ⁊ cauta ſe ⸗ curitas: niſi dñi atteſtatiões? Non enim (inquitjq ſeipſum cõmendat ille ꝓbatus eſt. ſed quẽ deus ↄmendat. Vt quid nos actenus adhuc fraudamur cõmendatio⸗ nib ſeu atteſtationib his diuinis? pater na hereditate pᷣuamur? Quaſiminimeet nos volũtarie genuerit vᷣbo veritatis:ſic in nullo nos meminimꝰ ab illo taliter cõ⸗ mendatos:nec vlla de nobis aſſecutos te ſtimonia eiꝰ. Vbi eſt qð apoſtolus dicit. quia ip̃e ſpũs dei teſtimoniũ ꝑhibet ſpiri tui noſtro ꝙ filij dei ſumus: uomõ fili ſi expertes hereditatis? Arguit nos ꝓcer to negligentie ⁊ incurie ip̃a inopia noſtra Nam ſi quis noſtꝝ integre ⁊ pfecte iurta verbũ ſapientis:coꝛ ſuũ tradat ad vigilan dum diluculo ad dñm qui fecit ilũ:⁊ĩ cõ ſpectu altiſſimi depꝛecet᷑:ſimulq; votj oĩ⸗ bus ſtudeat. ᷣm Iſaiã ꝓphetã.parare vi⸗ as domini: rectas facere ſemitas dei ſui. cuicuʒ ꝓpheta ſit dicere. Oculi mei ſemꝑ ad dñm.⁊ quia ꝓuidebã dñm in conſpe⸗ ctu meo ſempꝑ:nõnehicaccipiet benedicti onẽa dño⁊ miß̃icoꝛdiã a ðo ſalutari ſuo Uiſitabitur pꝛofecto frequẽter. nec vnqᷓ; ignoꝛabit tempꝰ viſitationis ſue: quãtũ⸗ libet is qui in ipiritu viſitat clãdeſtinꝰ ve niat ⁊ furtiuus · vtpote verecũdꝰ amatoꝛ. Adhuc ergo longeagentẽ bene vigilans anima ſobꝛia mẽte pꝛoſpiciet:⁊ deinceps vniuerſa cõperiet que in dilecti aduentu ſponſam tã ſolerterqᷓ; ſignanter aduertiſ ſe monſtrauimus. quia ip̃e ait. Dui mane vigilauerit ad me:inneniet me. Ham⁊ de ſiderium feſtinãtis agnoſcet.⁊ quandoꝓ pe⁊ quãdo pꝛeſto iam erit cõtinuo ſentiet ſed ⁊ reſpicientis ſe oculũ quaſi ſolis radi um ꝑ feneſtras ⁊ rimas parietis ſubeun⸗ tem beato oculo cernet ⁊ demũ audiet vo ces exultatiõis ⁊ amoꝛis appellata ami⸗ ca.columba.foꝛmoſa. Quis ſapiens ⁊ in telliget hec ita vt ea etiã digne ab inuices diſtinguere⁊ deſignare ſingula queat: ac diffinire ad intelligentiã alioꝝ: Si a meil lud ſperat᷑. ego ea mallẽ ab experto audire ⁊ qui aſſuetus ſit ⁊ exercitatus in talibus Ztquoniã quiſq; qui huiuſmodieſt:vere cunde magis ſilentio abſcõdere eligit qð ſilentio percipit. ⁊ ſeruare ſecretũ ſuum ſi⸗ biid ſibi tutiꝰ arbitratur. dico ego cui ex officio loqui eſt.nectacere licet. quicquid illud eſt quod de huiuſmodi vel ꝓpꝛiovłl alieno teneo experimẽto.⁊ quod facile er periri plures queũt.ſane altioꝛa relinq̃ns appꝛehendere illa valentibus. Siigitur admonitus fuero vel foꝛis ab homine vl intus a ſpiritu de tuenda iuſticia ⁊ ſeruan da equitate:iſtiuſmodi ſalutari ſuaſio erit mihi pꝛofecto pꝛenuncia imminentis ad uentus ſponſi⁊ pꝛeparatio q̃dã ad digne dic ulcipiendũ ſupernũviſitatoꝛẽ. pꝛopbeta rem · coquẽs: ſed nõ ercoquẽs. mouens ſʒ tpin hec mihi indicante. dicẽdo. quia iuſticia non ꝓmouens. Eñ̃ ad excitandũ pᷣmitti öfii ante euʒ ambulabit. Et item· loquit᷑ deo tur⁊pᷣparandũ:ſimulqʒ ad cõmonẽdum pce ſic. Juſticia ⁊ iudiciũſinqͥtypꝛepargtio ſe quid ex te ſis:quo dulcius ſapiat poſtmo noſt dis tue. Hibilominꝰ vero ſpes eadẽ ari, dum qð ex deo mor eriſ At vo ignis qui inmn e debit.ſi ſermo inſonnerit ð humilitatevł deus eſt cõſumit quidẽ:ßʒ non affligit· ar⸗ güan patientia ſeu etiaʒ de fraterna charitateet detſuauiter deſ ohakfeliciter Eſtenime ꝛich obediẽtia deferẽda p̃latis · maximeautes carbo deſolatoꝛiꝰ: ſed qͥ ſic in vicia exerce ot⸗ de fectanda ſanctimonia ⁊ pace⁊ coꝛdis at vim ignis yt inaĩma vic exhibeat vn ept⸗ puritate qucrẽda: quoniã quideʒ ſcriptu ctionis Ergo in vtute qua immntaris? iſn. raait. Domuʒ dñi decet ſanctitudo. ⁊ fa⸗ in amoꝛe quo inflãmaris vñm pᷣſeutemẽ ctus eſt in pace locus eins ⁊ mũdi coꝛde tellige nã dertera dñi fecit virtutẽ. RHõ au un deũ videbunt. Quicꝗd itaq; ſiue dehis: tem fit hec mutatio dertere exceſi niſi in ſine de alijs quibuſſibet virtutibꝰ ſugge⸗ feruoꝛe ſpñs ⁊ in charitate nõ ficta. itavt u ſtum animo fuerit:ſignificatio vt dixi erit dicat qui huiuſmodieſt · Ccaluit coꝛ me ſu: mihi viſitationẽ dñi virtutũ ĩminere ani um intra me:⁊ in meditatiõe mea exarde⸗ n5 memee. Sed ⁊ ſicoꝛripueritme iuſtus ĩ ſcet ignis. Poꝛro hoc igne cõſumptaom zu⸗ miſericoꝛqia? increpauerit meꝛidiᷣm ſen nilabe peccati⁊ rubigie vicioꝝ.ſi iã emũ ve tiam.ſciẽs quia emhlatio iuſti ⁊ beniuo ¶ data ac ſerenata cõſcientia ſequat᷑: ſubita oe. lentia iter faciũt eiqͥ aſcẽdit ſuꝑ occaſum quedã atq; inſolita latitudo mẽtis:⁊ infu n5 Bonus occaſus cũ ad coꝛreptioneʒ iuſti ſio luminis illuminãtis intellectũ vel ad p ſtat homoꝛ⁊ coꝛrnit viciũ:⁊ dominꝰaſcẽ/ ſcientiã ſcripturarũ · vel ad mylterioꝝ no⸗ n dit ſuꝑ illud.cõculcans hoc pediby ⁊ ↄte ticiam.quoꝝ alteꝝ ꝓpter nos oblectãdoſ nil⸗ rens:ne reſurgat. Hõ ergo cõtemnendaĩ alteꝝ ꝓpter edificãdos pximos reoꝛ dart nane crepatio inſti· quia ruina peccati: coꝛdis ocuius reſpiciẽtis ꝓcuidubio eſt iſte edu de ſanitas eſt:necnð⁊ dei via ad animã. Sʒ cens quaſi lumẽ juſticiã tuam:⁊ iudiciuʒ⸗ op nec vllus om̃ino ſermo qui edificetad pi tuñ tanqᷓ; meridiẽ iuxta ilud ꝓpheteiſa⸗ ner etatem.ad virtutes. ad moꝛes optimos. ie. Dꝛiet᷑inquit) tanqᷓ; ſol lux tua ⁊c. Sz ₰ i negligẽter eſt audiẽdus. quoniam etillic ſane nõ per oſtia aperta ſed ꝑ anguſta fo n⸗ iter quo oñdit᷑ ſalutare dei. Oyſi ßmo gra ramina is tãte claritatis radius ſe infun⸗ vo tus venit ⁊ placidus: quatinꝰ pulſo faſti det. ſtante adhuc dñtaxat hoc ruinoſo pa mi⸗ dio: cum deſiderio audiat: iã nõ madove niete coꝛpoꝛis. Erras ſi aliter ſperas · ad ain nire ſponſus:ſed accelerare. id eſt cumde quãtamcũc; coꝛdis pꝛoficias puritatem nicc ſiderio venire credẽdus eſt. Illꝰ nãq; de cũille pᷣcipuus cõtemplatoꝛ dicat. Vide — ſiderium tuñ creat · ⁊ ꝙ tueius ꝓperas ß mus nũc per ſpeculũ ⁊ inenigmate: tunc mei monẽ admittere: indeeſt ꝙ ipefeſtinat in autẽ facie ad facieʒ. Poſt hũc tãte digna⸗ wdire trare. Nõ enim nos eũ:ſedip̃e ſinquit) dᷣ tionis ac miſerationis reſpectũ: ſequitur ibus oꝛdilexit nos. Jam ⁊ſi etiã ignitũ eloqui vox blande ⁊ leniter diuinam inſinuans um ſentis atq; ex eo ↄſciaʒ vꝛi in recoꝛda voluntatem:que nõ eſt aliudqᷓ; iðe amoꝛ — tione peccati:recoꝛdare tũcde quo ſcriptu qui ocioſus eſſe non poteſt · dehis que ði g0 ra dicit. qꝛ ignis añ ipᷣum pᷣcedet:⁊ imꝓ ſunt ſollicitans ⁊ ſuadens. Deniq; audit umſi B peeſſe nõ dubiteſ. Deniq; iuxta ẽ dñs hiſ ſponſa vt ſurgat ⁊ pꝛoperet:haud dubiuʒ ocuct tribulato ſunt coꝛde. Si ßᷣo nõ ſolũ cõ qͥnad animarum lucra. Hoc ſiquidẽ ve ichui pungeris in ßmone illo:ſʒ ⁊ uerterj torꝰ ra⁊ caſta contemplatio habet · vt mẽtem ot ad dñm:iurãs? ſtatuẽs cuſtodire iudicia quam diuino igne vehementer ſuccende⸗ cile c inſticie eiꝰ.etiã adeſſe im iã noueri:pᷣſer⸗ rit:tanto interduʒ repleat ʒelo ⁊ deſiderio inöns tim ſite inardeſcere ſentias amoꝛeeius? acquirendi deo qui eum ſimiliter diligãt. iigirur Etenĩ vtrũq; de illo legis:⁊ ignẽ videlicz vt ocium cõtemplationis pꝛo ſtudio pꝛe minerk ante ipᷣm pᷣcedere:⁊ im nihilominꝰ ignẽ dicationis libentiſſime intermittat.⁊ rur aſeun eſſe. Moyſes ſiquidẽ de illo dicit ꝙ deus ſum potita votis aliquatinꝰ ĩ hac ptetan aſiocit ignis cõlumens eſt. Differũt autẽꝙ is ᷓ to ardentius redeat in idipſum · quanto ſe entis Ppmittitur ignis ardoꝛẽ habet:ſ nõ amo/ fructuoſius intermiſiſſe meminerit.⁊ iteʒ 3 dign —————— —-————— Bermo ſumpto ↄtemplatiõis guſtu: valentiꝰ ad ↄquirẽda lucra:ſolita alacrirate recurrat. Teteꝝ inter has viciſſitudines plerumq; mens fluctuat:metuens ⁊ vehemẽter exe ſtuans: ne foꝛte alteri hoꝝ dů ſuis affectio nibus bincinde diſtrahit. plꝰiuſto inhere gt.⁊ ſic in vtrolibet vel ad modicũ a diui⸗ na deuiet voluntate. Et foꝛtaſſe tale aliqͥd ſanctus Job patiebat᷑cũ diceret. Si doꝛ miero.dico quãdo cõſurgã.⁊ rurſum ex⸗ pectabo veſperã?hoc eſt. Et quietus ne⸗ glecti operis. ⁊ occupatꝰperturbate nihil ominus quietis me arguo. Vides viruʒ anima ſiſimiliter vigilet ſimiliter⁊ ſaluia bitur vt amica· conſolabit᷑ vt colũba.am plexabitur vt foꝛmoſa. Perfectꝰ om̃is re⸗ putabitur in cuꝰ anima tria heccõgruen ter atq; opoꝛtune cõcurrere videbunt᷑. vt ?gemere pro ſe:⁊ exultare in deo nouerit: ſimul ⁊ ꝓximoꝝ vtilitatibꝰ potens ſit ſub uenire:placens deo· cautꝰ ſibi.vtilis ſuis Sed ad hec quis tã idoneus? Vtinã ip̃a in vniuerſis nobis ⁊ ſi non tota in ſingu⸗ lis:ſaltẽ ſingula ĩ diuerſis ſicut hodie ha⸗ beri vident᷑ longis reſeruent᷑ tempoꝛibus Mabemus ſiquidẽ Marthã tãqᷓ; ſaluato ris amicã in his qui exterioꝛa fideliter ac ſanctũ interfructũ oꝑis ⁊ ſomnũ cõtem⸗ plationis grauitereſtuare.⁊ in bonis licz trät. Habemus? qc ſempꝑ verſantẽ:ſemꝑtñ quaſide malis pe lumbõ gementẽ·nonicios vtiq; qui nuꝑ nitentiã agere.⁊ dercũ gemitu momentis peccatis moꝛtui pꝛo recentibꝰ adhucpla ſingulis inquirere voluntatẽ? Vnicũ qp gis laboꝛant in gemitu ſuo ſub timoꝛein pein huinſmodi remediũ ſeu refugiũ oꝛa dicij.⁊ ſicut vulnerati doꝛmientes ĩſeput tio eſt⁊ frequens gemitꝰ ad deuʒ · vtquid cris quoꝝ nõ eſt memoꝛ amplius.ſic ſeññ miniſtrãt. Habemus ⁊ Lazarũ tanqᷓ; co R quãdo ⁊ quatenꝰ nos facere velit aſſidue nobis demõſtrare dignet᷑. Habes vt ego opinoꝛ tria hec.id eſt. pᷣdicatiõem.oꝛatio ⸗ nem.ↄtemplationẽ:in triby cõmendataẽ 2deſignatavocabulis. Etenĩ merito ami ca dicit᷑ que ſponſi lucra ſtudioſe ac fideli terdicando cõſulendo. miniſtrando cõ quirit. Merito columba que nihilomin cans diuinã ſibi nõ ceſſat cõciliare miſeri coꝛdiam · Werito quoq; foꝛmoſa q̃ cele⸗ ſti deſiderio fulgens:ſupne cõtemplatio⸗ nis decoꝛẽ ſe induit:hoꝛis dũtaxat quitv cõmode?⁊ opoꝛtune id poteſt. Sed⁊ illð vide ſi valeat coaptari huic triplici vniuſ anime bono · de triby videlicʒ ꝑſonis illis in domo vna cõmanentibo: amicis vtiq; ſalnatoꝛis:⁊ admodũ familiariby ei.mar⸗ tham loquoꝛ miniſtrantẽ.⁊ mariã vacan tem ·7 Lazaꝝ quaſi gementẽ ſub lapide⁊ reſurrectiõis gratiã flagitantẽ. Hec dicta ſunt pꝛo eo ꝙ ſponſa deſcribit᷑ adeo ſolerſ ⁊ peruigil in obſeruando ſemitas ſponſi. vt minime eã latere poſſit quando ⁊ ĩqn ta feſtinatione ad ſe veniat. ſed et quando longe. ⁊ quando ꝓpe.⁊ quando pᷣſens ſit. nulla ſubitatõe pᷣoccupari valeat·vt igno ret⁊ quiaꝓinde meruerit non ſolũ reſpici miſericoꝛditer. ſed et dignanter letificari amoꝛis vociby ⁊ gauderegaudio ꝓpt vo ⸗ cem ſponſi. Nos quoq; ad hecqᷓ;ᷓuis au⸗ dacter adiecimus ꝙ quenis etiã de nobiſ putant reputari donec ad chꝛiſti iuſſionẽ ſublato pondere timoꝛis tanqᷓ; pᷣmentis lapidis mole reſpirare in ſpem venie pol⸗ ſint. Habemus quoq; Wariã ↄtemplã · tem in illis qui ꝓceſſu longioꝛis temꝑis cooperãte gratiadei in aliquid melius et letius ꝓficere potuerũt.quãdo iam dein⸗ dulgentiapᷣſumentes:non tam verſare in tra ſeſolliciti ſunt triſtẽ imaginẽ peccato ⸗ rumqᷓ; certe in lege dei meditari dieac no cte inſatiabiliter delectant᷑. interdũ etiam reuelga facie gloꝛiam ſponſi cũ ineffabili gaudio ſpeculantes:in eandẽ imaginem tranſfoꝛmant᷑ declaritate in claritatẽ tãqᷓ; domini ſpũ. Jam ad quid ſpõſam ſur⸗ gere⁊ pꝛoperare hoꝛter̃ his qui pauloan te defenſare viſus eſt eam:ne doꝛmiẽs ſu⸗ ſcitaretur: alio ſermone videbimuſ. Adſit ipſe vt ⁊ huiꝰ nobis ſacramẽti rationem aperire dignet᷑ ſponſus eccleſie Ihs xps dñs noſter. qui eñt ſuꝑ om̃ia de bñdictꝰt ſecula&men. 66 amica. columba mea. foꝛmoſa mea ⁊ veni. Quis h dic̃?bſq; dubio ſpõſus. Et nõne ipᷣeẽ qͥ paulo añ ſuſcitari dilectã tãtopere ꝓhibebat? Quo pacto ego nũc nõ ſolũ vt vt⁊ ac⸗ celerʒ iuber: Qeniti mentẽ ſile qͥd ex euan gelio. Ea qͥppe nocte q̃ dñs tradebat᷑ cũ. — o plä pis sct ein⸗ ein o⸗ o0 um ſure an s ſu⸗ Adſit moſa ſñ r Duo t ereu cat d fatigatos pductioꝛiy viglijs diſciplos qui ſecũ erãt doꝛmire demũ ac reqͥeſcere p cepiſſet:in iß̃a hoꝛa ſurgere cogit· ſurgite eamꝰ(inquit)ecce appꝛopinqᷓt qui me tra det. Nũc quoq; ſilr vno pene momento ⁊ ꝓhibet ſuſcitari põſam ⁊ ſuſcitat. ſurge (inquiẽs)⁊ veni· Duid ſibi itaq; vult taʒ ſubita hec mutatio volũtatis ſiue cõſilijꝝ Putamꝰne leuitate vſum ſpõſum ⁊ aliqͥd noluiſſe pᷣus qð mox voluerit? WMinime Sʒ agnoſcite eas q̃s vobis ſupꝛa ſi me⸗ miniſtis cõmendaui ⁊ nõ ſemel: viciſſiu dinis vtiq; ſancte qetis ac neceſſarie acti⸗ onis.⁊ qꝛ nõ ſit in hac vita copia ↄtẽplan di.nec diuturnitas ocij:vbi officij ⁊ oꝑis ingẽtioꝛ vꝛget inſtãtioꝛq; vtilitas. Mo ⸗ re igit᷑ ſuo ſpõſus vt dilectã paululuz ſinu ꝓpꝛio quieuiſſe ꝑſentit:ad ea denuo q̃ vti iioꝛa viſa ſunt trahere nõ cunctat᷑: non tñ qusſi inuitã.nec enĩ qð fieri vetuit: facerʒ vllatenꝰ ip̃e. Sed trahi ſane a ſpõſo ſpon ſeeſt ab ipᷣ oacciꝑe deſideriũ quo trahat᷑. deſideriũ bonoꝝ opeꝝ deſideriũ fructifi candi ſpõſo · quippe cui viuere ſpõſus eſt ⁊ moꝛilucrũ. Et eſt deſideriũ vchemens: ꝙ eã nõ tĩ ſurgere:ſed ⁊ ſurgere feſtinant ſollicitat. Sic quippe habes. Surge· ꝓ⸗ pera.⁊ veni. Nec paꝝ cõfoꝛtat ꝙ audit ve ni.⁊ nõ vade.ꝑ hoc ſe intelligẽs nõ tã mit tiqᷓ; duci.⁊ ſecũ pariter ſpõſum eſſe vẽtu ⸗ rum. QDuid eni difficile ſibi illo comite re⸗ putet?· Pone melinqͥthiuxta te⁊ cuiuavis manus pugnet cõtra me. Itẽ. Si ambu lanero in medio vmbꝛe moꝛtis: nõ time⸗ bo mala: quoniã tu mecũ es. Nõ vtiq; ſu ſcitatur pᷣterqᷓ; velit: quãdo fit pᷣus vt ve⸗ lit qð nõ eſt aliud niſi ſancti queſtꝰ immẽ ſa auiditas · ¶ Animat᷑ etiã ad opꝰ iniun ⸗ ctum:⁊ð tꝑis opoꝛtunitate reddit᷑ alacri oꝛ. Tempꝰfaciẽdiſinqͥt)o ſpõſa.qꝛ hiemſ tranſijt qñ oꝑari nemo poterat. Imber qͥ q; qui inundatiõe facta operiebat terram culturas impediebat.⁊ vel ſata necabat. vel ſeri vetabat. Is(inqᷓ; imber excurrit. abijt ⁊ receſſit. Vloꝛes apparuerũtĩ terra noſtra.vernalẽ ꝓfecto temperiẽ adeſſe ſi⸗ gnantes · opandiꝰmoditatẽ. frugũ vicini tateʒ ac fructuũ. Deinde ſubdit. vbi⁊ qᷓd pᷣmũ opari opoꝛteat. Tpꝑs(inquiẽs)pu⸗ tationis aduenit. Ad vineas qᷓ excolẽdas duci? Que vt poſſint vberioꝛiby fructiꝰ reſpondere:colonis añ om̃ia neceſſe ẽ ſar mentaſterilia pijci ſuccidi noxia. putart — k———— 2—————— ſupflua. Hec iuxta lam.¶ Nũc iã videa N mus qd iſtiuſmodi quaſi hiſtoꝛico ſcema te ſpũaliter nobis innuat᷑ intelligendum. Et vineas quidẽ animas eſſe vel ecclias ſimulq; hui rei rõnem. que nã ſit: dixi vo bis iam.⁊ audiſtis.nec opꝰ habetis itera to audire. Ad has itaq; reuiſendas.coꝛri gendas. inſtruẽdas.ſaluãdas:anima pfe ctioꝛ ĩuitat᷑. que tñ id miniſterij ſoꝛtita ſit. nõ ſua ambitione:ſʒ vocata a deo tãqᷓ; aa ron. Poꝛro inuitatio ipᷣa quid eſt niſi inti ma quedã ſtimulatio charitatis · pie nos ſollicitans emularifraternã ſalutẽ emula ri decoꝛẽ domus dñi incremẽta lucro?uʒ; eius:incremẽta frugũ iuſticie eiꝰ.laudẽ? — gliam noĩs eius? Iſtiuſmodi itaq; circa deũ religioſis affectiby:quotiẽs is qͥ aĩas regere aut ſtudio pᷣdicationis ex officio ĩ⸗ tendere habet:hoĩem ſuũ interioꝛeʒ ſenſe⸗ rit ꝑmoueri:totiẽs ꝓ certo ſpõſum adeſſe intelligat:totiẽs ſe ab illo ad vineas inui⸗ tari. Ad qͥdꝰniſi vt euellat⁊ deſtruat ⁊ edi ficet ⁊ plantet. Verũ quoniã opi huic ſiẽ ⁊ om̃i rei ſub celo:nõ oñ̃e tempꝰſuppetit ⁊aptũ eſt. addit is qui inuitat:tempꝰ pu⸗ tationis adueniſſe. Adeſſe hoc noueratqͥ dicebat. Ecce nunc tempus acceptabile. ecce nũc dies ſalutis.nem ini dãtes vllaʒ offenſionẽ:vt non vituperet᷑ miniſterium noſtrũ. Uicioſa ſine dubio atq; ſuperfiua ⁊ om̃e deniq; quod offendiculũ daret im pedire fructum ſalutis poſſit:putari iam ⁊reſecari monebat.ſciens quia tempꝰ pu tationis aduenerit. Ideo?⁊ aiebat fideii cuidam cultoꝛi vinearum. argue.increpa obſecra.in pꝛimo ⁊ ſecundo hoꝛũ putati⸗ onem vel extirpationẽ:in vltimo plantati onem indicens. Et hec quidẽ ſponſus ꝑ os Pauli de temꝑe operandi. Sed audi quid ꝑ pꝛopꝛiũ os detempoꝝ cõſiderati⸗ one ſub alio quidẽ rerũ ſcemate ⁊ nomine cũ noua ſponſa ſit locutus. Nonne vos dicitis ſinquit) quia quattuoꝛ mẽſes ſũt- ⁊ meſſis venit?Ecce dico vobis. Lcuate oculos veſtros:⁊ videte regiones.quia al be ſunt iam ad meſſem. Itẽ. Weſſis qui⸗ dem multa. operarij pauci. rogate domi⸗ nũ meſſis vt mittat oꝑarios ĩ meſſeʒ ſuaʒ Siẽ igit᷑ ibi metendi aĩmarũ ſegetes toa adeſſe mõſtrabat.ita ⁊ h vineas eq̃ intelli gibiles ·ianimas vel ecclias tps putãdi ——————————— adueniſſe denũciat. id foꝛſitan inter vtraſ q; res volẽs vocabuloꝝ diuerſitate diſtin gui. vt meſſes plebes · vineas ↄgregatio⸗ nes ſanctoꝝ cohabitantiũ intelligamus D oꝛro hyemale tꝑs q p̃teriſſe ſignificat llud mihi deſignare videt᷑. cũ dñs Jeſus 6 iam nõ in palã ambularet apud iudeos. co ꝙſpiraſſent aduerſus eũ volẽtes eum interficere. Uñ ⁊ dicebat ad quoſdã. Tẽ⸗ pus meũ nondũ aduenit. txs aũt veſtruʒ fempꝑ eſt patũ. Et rurſuʒ · Aſcẽdite vos ad diẽ feſtů pũc. ego nõ aſcendã. Aſcẽdit tñ poſtea ⁊ ip̃e.nõ palã:ſed quaſi in occulto Extũc ð⁊ deinceps vſq; ad aduentũ ſpi⸗ rituſſancti quo recaluerũt toꝛpẽtia fideli⸗ um coꝛda tanqᷓ; igne quẽ dñs ad h ipſuʒ miſit in terrã:hyems fuit. Tu ne negaue⸗ ris hyemẽ tũc fuiſſe:cuʒ Petrꝰ ſederet ad pꝛunas:nõ minus gelido coꝛdeqᷓ; coꝛꝑe! Deniq; erat frigꝰ inqt). Wagnuz reuera frigus coꝛ negãtis cõſtrinxerat. Hec miꝝ tamẽ cũ ignis ab eo ablat᷑ꝰ eſſʒ Hã paulo ante nõ paruo feruebat ʒelo· qͥppe adhuc igniꝓrimꝰ.qͥ euaginato gladio(ne igneʒ pderet)ſerui auriculã amputauit. Sʒ nõ erat tps putatõis.⁊ iõ audit. Cõuerte gla dium tuũ in locũ ſuũ. Eratenĩ hoꝛa ⁊ po teſtas tenebꝛaꝝ·⁊ qͥſqͥs tũc diſcipuloꝝ le⸗ uaret gladiũ vel ferri vel vᷣbi:aut ferro trũ cãdus erat:⁊ neminẽ lucraret᷑: nec qͥppiã fructus afferret. aut certe timoꝛis gladio ad negandũ cogendꝰ.⁊ ſic magis ipᷣe pe⸗ riret.iuxta verbũ dñi qð ſubiũxit mox ita dicẽs. Om̃is qui accipit gladiũ: gladio peribit · Quis nẽpe ceteroꝝ añ pauẽdam moꝛtis imaginẽ impauidꝰ ſtaret:trepidã te⁊ cedẽte pᷣncipe ipᷣo.⁊ qͥ voce ↄfoꝛtato⸗ ria ſui im patoꝛis fuerat pᷣmunitꝰ ⁊ pᷣmo⸗ nitus alios ↄfoꝛtare. Leteꝝ nec is nec illi ſibi adhuc induerãt vᷣtutẽ ex alto. ⁊ ob ð tutũ nõ erat eis exire in vineas:⁊ exercere lingue ſarculũ. ⁊ gladio ſpũs putare viteſ purgare palmites · vt fructũ płꝰ afferrent Deniq; ipe dñs tacebat in paſſiõe⁊ ĩmł⸗ tis interrogatꝰ:nõ reſpõdebat.factusſiu⸗ xta ꝓphamſicut homo nõ audiẽs⁊ non pabẽs in oꝛe ſuo redargutiões · Dicebat aũt. Si vobis dixero:nõ creditis mihi.ſi aũt ⁊ interrogauero:nõ reſpõdebit mihi ſciens tempꝰ putatiõis nondũ adueniſſe nec reſpõſurã ꝓꝛſus vineã ſuã impẽſis la Bermo boꝛiby.i. nec fidei nec boni oꝑis fructum aliquẽ relaturã Duare? Quig hiems erat in coꝛdib pfidoꝝ. ⁊ hiemales qͥdã mali⸗ cie imbꝛes occupauerãt terrã. iacta ſemĩa verbi ſuffocareqᷓ; fouere paratioꝛes · ſed⁊ cultui vineaꝝ omnẽ nihilominꝰimpẽdẽ daʒ operã fruſtraturi. Duos vos me nũc D putatis dicere imbꝛes? Iſtos ne quosyt demꝰcurrẽtes ꝑ aera nubes turbulẽto ſpi ritu ſpargere ſuꝑ terrã? Nõ eſt ita. Sʒq̃s deterra in aerẽ furſum ferũt hoĩes turbu⸗ lenti ſpũs:ponẽtes in celũ os ſuũ.⁊ ligua eoꝝ tranſiẽs in terrã. tãqᷓ; pluuia auariſſi materrã ipᷣam paluſtrẽ ac ſterilẽ facit ·⁊ tã plantis qᷓ; ſatis inutilẽ. Nõ quidẽ his vi ſibilib atq; coꝛpoꝛeis ad nr̃os vtiq; coꝛ⸗ poꝛeos vſus datis.ð quib nulla plane ſi cut necde bobo cura eit deo. Sed qͥbus? Pꝛofecto q̃ ſeuit ⁊ plantauit dei manus⁊ nõ hois. que ⁊ velgerminare vel radicare in fide ⁊ charitate poterãt⁊ fructꝰ partu⸗ rire ſalutis:ſi bonis?⁊ tẽpoꝛaneis imbꝛib rigarent᷑. Aiĩe deniq; ſůtꝓ quib xpᷣs moꝛ tuus eſt. Venubibo pluẽtibo iſtiuſmodii bꝛes ſup eas. qui lutũ faciãt:fructũ nõ at ferant. Nã ſicut ſunt ⁊ bone ⁊ male arbo⸗ res:ferẽtes queq; fruct?ꝓ ſir diſſilitudie differẽtes. bone videlicet bonos et male malos. ita ⁊ arbitroꝛ nubes ⁊ bonas que bonos:⁊ malas q̃ᷓ malos pluant imbꝛes · Et vide ne foꝛte innuerit nobis hanc nu bium imbꝛiũq; differentiam qui dicebat Mdabo nubibo meis ne pluãt ſupꝑ eaʒ · Maud dubi qͥn ſup vineazʒ imbꝛẽ. Lur putas adiũxiſſe ſignãter meis · niſiqʒ ſũt ⁊ male nubes qᷓ nõ ſunt eiꝰ Tolle. tolleli⸗ quiũt)crucifige eũ. O nubes violentas ⁊ turbidas. O imbꝛẽ ꝓcelloſum.o toꝛrentẽ iniqtatis:euertere magis qᷓ; fecũdare ido ne· Fiec minꝰ malꝰ mimꝰ ve auarꝰ mino ri licet imperu ꝓꝛuens imber illeqͥ ſubſe⸗ cutus eſt. lios ſaluos fecit:ſeim nõ po teſt ſaluũ facere: Chꝛiſtꝰ rex iſrl deſcẽdat nũc de cruce⁊ credimꝰ ei. Philoſophoꝝ R ventoſa loqᷓcitas nõ bonꝰ imber eſt. qͥ ſte⸗ rilitatẽ magis intulit terris qᷓ; fertilitateʒ Multo magis pꝛaua dogmata heretico⸗ rum:mali imbꝛes ſũt.qᷓꝙp fructib ſpinas ꝓducũt ⁊ tribulos. Mali imbꝛes etiã tra ditiones phariſeoꝝ q́s ſaluatoꝛ redargu⸗ it.⁊ ipi nubes male. Et niſi exiſtiines me iniuriã facere moyſi. nã bona nubes illa nõ om̃e qð pluit veliᷣa bonũ. mñ dicã ne oc llitradicã qͥ ait. Dedi illis.i.iudeis pᷣce ſtuctũ natiuitatis. Pꝛoceſſu tꝑis tempe⸗ imil pta nõ bona. haud dubiũ qͥn ꝑmoyſen. ſtas ſedata eſt: ⁊ pace reddita terris: cre⸗ ſn iuſtificatiões in qͥby nõ viuẽt. Titteralis nerunt vinee ꝓpagate ⁊ dilatate ſunt. et illaſvᷣbi cauſa)obſeruatio ſabbati ſonãtis multiplicate ſunt ſiꝑ numeꝝ. Et tuncde pid requiẽ:nõ donãtis · indictꝰ ſacrilicioꝝ ri mũ ſpõſa ad vineas innitat᷑ no quidẽ acd hehi tus. interdictꝰ poꝛcine carnis eſus: non plantãdũ:ſʒ ad putandũ qð plantatũ iaʒ wosy nulloyg; ſimilii. Jimmida amorſecen rrar Hportune qdẽ nãid opus pachtpo Sohi ſent᷑. pluuia eſt totũ ex illa nube deſcen/ requirebat. Dñ etenĩꝑſecurõis tpe id lice 8ie des. ſed nolo in agrũ vel oꝛtuz meũqũq; ret: Alioq̃n ſumerein manꝰ gladios anci urbu⸗ deſcẽdat. Fuerit ſune bona ſuo tpe. pꝰtẽ pites facere vi dictã in natiõitw increpa pus ſivenerit nõ bonã iã cenſeg mnis tiones in popul.· alligare reges eoꝝ in cõ u N 6 kiä lenis leniter deſcẽdens pluuia: ſi ſit pedib.⁊ nobiles eoꝝ in manicis ferreis. itati intẽpeſtiiia:moleſta eſt. Donec iſtiulmo ⁊facere in eis iudiciũ ↄſcriprũ. Moc qͥp⸗ io di aqũe peſtilẽtes occũpaũerũt terã ⁊ in⸗ peputare vineas eſt. Hec inquãomnia ce⸗ üalüerũt ſuꝑ eã ꝑs ſuũ vinee nõ habue⸗ vix vłpacis tge actitant᷑ in pace. Etð hiſ e runt. nec fuit ꝙſpõſa inuirarer ad putan/ ſatis. ¶oterat etiã finiri ðmoꝛſi pꝰ quẽ/ Z bus: S das vineas. Teteꝝ illis decurrẽtii terra q; veſtʒ iuxta moꝛẽ meñũ de ſua vineamo aperuit arida:⁊ floꝛes apparuerũt in ea ſi nuiſſem. Duis enĩ ita adynguẽ om̃ia aſe — nificãtes txs putatõis adeſſe. Querſqñ ſupſtua reſecauit. vtnil ſehabere putetpu re hoc fuit Qñ putas. niſi cũ refloꝛuitcaro tatione dignũ Lredite mihi:⁊ putata re⸗ ⸗ xpl in reſurrectiõe: Et hic pᷣmus ⁊ maxi pullulãt:⁊ effugata redeũt ⁊ reaccendunt᷑ uih mus flos qͥ apparuit in terra nr̃a.nã pᷣmi extincta:⁊ ſopita denuo excitant᷑. Paxeſt tie doꝛmientij xp̃s. Ip̃e(inqᷓ;) flos cam⸗ 3 ſemel putaſſe:ſepe putandũ eſt. Immo wdiſ pi:⁊ liliũ ↄualliũ Jeſus: vt putabat᷑filiꝰ ſi fieri poſſit:ſp. q ſp qð putari opoꝛteat. nö Joſeph a naʒareth qð interp̃tat᷑ flos. Is ſi nõ diſſimulas. inuenis. Duãtumlibeti awo⸗ ergo flos apparuit pᷣmusinõ ſoꝰ. Ham? hoc coꝛꝑe manens ꝓfeceris: erras ſi vicia. imdie multa coꝛꝑa ſanctoꝛũ q doꝛmierãt parit putas emoꝛtua:⁊ nõ magis ſupp̃ſſa. Ue tmale ſurrexerũt: qͥ veluti quidã lucidiſſimiflo/ iis nolis intra fines tuos habitat iebuſe oque res ſimul apparuerũt intera nr̃a. Deni ſubiugari põt ßʒ nõ exterminari Scio ſi bꝛes. ꝙ; venerür in ſanctã ciuitatẽ:⁊ apparũeft quityqꝛ nõ habitat in me bonũ. ſurũ eſt cnu miiltis. Vloꝛes etiã füerũt qͥ pᷣmi credide niſi⁊ malũ ineſſe fateat. Ait non qð volo cedat unt de populo pꝛimitie ſanctoꝝ. Vloꝛes hoc agoꝛß qð odi illð facio. Siãt quod pesz. eoꝝ miracula inſtar fioꝝ ꝓducẽtia fuctũ odi illud facio.iã nõ ego operoꝛ illud.ſec Lur fidei. Hã poſtq; ile intidelitatꝭ imber ali qð habitat inme pctij. Aut teergo ſiau⸗ ſicſit quantulũ velex ꝑte abijt ⁊ receſſit: ſecuta des pᷣfer aploſnẽpe ipᷣꝰ iſta vox eſtaurfàa wolei⸗ mox eſt pluuia volũtaria quã ſegregauit tere cũillo te quoq; vicijs nõ carere Me entast deꝰ hereditati ſue:⁊ floꝛes apparerecepe/ diũ deniq; vicioꝝ vᷣtus tenet. ac ꝑinde ſe⸗ worenn rũt. Dñs dedit benignitatẽ? terra noſtra dula eget nõ ſolũ putatõe:ſ ⁊ circũciſiõe. dareido decdit floꝛes ſuos: ita vt vna dietria milia Elioqᷓn verendũ necincũquaq; allambẽ⸗ amino ĩalia qͥnq; milia de populo crederẽt. adeo tib vel potiꝰ arrodẽtibꝰ vicij s illa duz ne ec nb in beeui creuit floꝝ numerꝰ.i.credentium ſcis paulatim elãgueat: aut ſi ſupcreuerit nnöpo multitudo. Et nõ potuit gelu malicie pꝛe ſuffocet᷑. VUnũ in tãto diſcrimine ↄſilium netin nalere aduerſus floꝛes q apparebant:nec eſt· obſeruare diligẽter.⁊ mox vt renaſcen öpbot B p̃ripelvt aſſoletfructũ vitequã pꝛomitte iũ capita apparebãt pꝛompta ſeueritate ckaſte bant. Hã cũ om̃es qͥ crediderãt induerẽ᷑ ſuccidere. Nõ põt vᷣtus cũ vicijs pariter mits vute ex altoꝛſurrererũt ex eiſ bomineoq; creſcere. Ergo vtila vigeat: iſta creſcere — minas hoĩm ↄrẽpſerũt. foꝛtes in fide paſ ¶ nõ ſinãt᷑. Tolle ſupfiua:⁊ ſalubꝛiaſurgũt. i ſi ſunt qdẽqᷓ; plurimos ↄtradictoꝛes:ſed xtilitati accedit: qͥcqͥd cupiditati demis. h vin nõ ceſſerũt. neq; ſubterfugerũt. qͥ minus Demus operã putatiõi. Putet᷑ cupidita l ⁊ facerẽt ⁊ annnnciarẽt oꝑa dei. Nã iuxta vt vᷣtus roboꝛet᷑· Nobis frẽs putationis min illuc in pfalmo.ſpñaliter quidẽ.⁊ ſemina ſempꝑ eſt ꝑs · ſicut ſemp eſt opꝰ. Tonfido 9 inon⸗ ucrũt agros ⁊ plãtauerũt vineas ⁊ feceft eni quia nobis hiems iãtrãſijt. Scitis nhn — uã hiemẽ dicã: Ti Bermo „ it illũ tãqᷓ; hiemẽ eſtas. Eſtas eiĩ caritas eſt. Oue ſi iã venit:ĩmo qꝛ venitlſiẽ iuſtu eſt mihi ſentire de vob iccauerit neceſſeẽ omnẽ hiemalẽ imbꝛẽ· omnẽ vidclicet an⸗ ietat lachꝛymaz: quã amara recoꝛdatio ceſſit. Nã ⁊ floꝛes apparent: indices plu peccati⁊ timoꝛ añ extoꝛãbat iudicij Ita m(qð nõ dubꝰ dicoꝛ ſinõ de oĩb vobi ꝓkfecto de plurib h̊ iam imber abijt et re⸗ nie ſuauioꝛis. Mabet ⁊ eſtas pluuias ſu⸗ as ſnaues? vberes · Duid dulciꝰlacrimis charitatis?. Vlet qͥppe charitas ßʒ ex amo re:nõ ex meroꝛe. Ilet ex deſiderio. Nlet cũ flentiby. Tali imbꝛe non ambigo rigatos vberꝰ actꝰ obediẽtie veſtre:qͥs letꝰ intue⸗ oꝛ.nõ murmure tetros · nõ triſticia ſubob. ſcuros.ſ quodã ſpũaligaudio iocundof ⁊ floꝛidos. Sic ſunt ac ſi ſp floꝛes geſteti in manib. E rgo ſi hiems tranſijt: imber abijt ⁊ receſſit.ſi demũ floꝛes apparuerũt in terra nr̃a:⁊ ſubinde quedã ſpũalis gr̃e vernalis tẽperies tꝑs putatõis indiẽ qͥd reſtat niſi vt de cetero toti incũbamꝰ huic opꝑitã ſancto taʒ neceſſario. Scrutemur uxtaꝓpham vias nr̃as? ſtudia noſtra:⁊ in eo ſe quiſqʒ iudicet ꝓfeciſſe nõ cũ nõ in nenerit qð repᷣhendat:ſed cũ qð inuenerit repᷣhendet. Tũc te nõ fruſtra ſcrutatꝰ es: ſirurſum opꝰ eſſe ſcrutinio aduertiſti. Et totiẽs nõ te fefellit inqͥſitio tua: quotiens iterãdã putaueris. Si aũt ſp hoc cũ opꝰ eſt facis:x fac. Semp ů opꝰ eſſe tibi me mineris ſupni guxilij⁊ miſericoꝛdie ſpon ſiecckie Ihu xp̃i dñi noſtri.qͥ eſt ſuꝑ om⸗ nia deꝰ bñdictꝰ in ſecula Amen. Sermo.lix. Orturturiſau v dita eſt in terra nr̃a. Minime iã diſſilare queo. ꝙecce ſcðo is q de celo eſt:de terra loquit᷑. Vtiq; tã dignã ter.tã ſocialiter q̃ſi vnꝰ de terra. Spõſus eſt iſte. Qui cũ pᷣmitteret floꝛes apparuiſ⸗ ſe in terra:adiũxit nr̃a.⁊ nũc nihilominuſ voxſinqͥt)turturis audita eſt in terra nf̃a. Ergo nerõne carebit. deo quidẽtã inſue⸗ ta(ne dicam indigna) locutio? NHuſq;(vt opinoꝛ)de celo ſic locutũ reꝑiesnuſqᷓ; ali bide terra· Zduerte igit᷑ quãte ſuauitatis moꝛẽ illũ qͥ nð eſtĩca rritate:ꝙ cũ om̃es ſſe Sſummat. qm̃ ſuꝑueniẽs charitas extẽ 9 nẽſummat. q k multũ cũ ſpõſa quãð terris ibi aſciſcere placuit. In terralinqͥt)nr̃a. Nõ plane pᷣn ſit. deñ celidicere in terra nr̃a. Quiq; terri gene⁊ filij hoĩum gudite. Magnificauit dñs facere nobiſcũ. Multũ illi cuʒ terra. —— cipatũ ſonat vox iſta:ſʒ ↄſoꝛtiũ.ſʒ familia ritatẽ. Tãq; ſpõſus h dicit.nõ tãqᷓ; dñs. Quid? Cõditoꝛ eſt.⁊ ↄſoꝛtem ſe reputat. Zmoꝛ loquit᷑ qͥ dñm neſcit. armẽ nimi rum amoꝛis ẽ.nec alijs hocqᷓ; amatoꝛijg fulciri opoꝛtuit. mat⁊ deꝰ. nec aliũde Habet.ſʒ ip̃e eſt vñ amat. Et iõ vehemẽtiꝰ qꝛ nõ amoꝛẽ tã habet qᷓ; hic eſſe ip̃e. Veꝝ quos amat:amicos habet:nõ ßᷣuos. De⸗ niq; amic fit de mgr̃o. nec enĩ amicosdi ſcipulos diceret:ſi nõ eſſent. Oides amo⸗ — ri cedere etiã maieſtatẽ ipſo celſos humileſqʒætempat nec modo pares:ſʒ vnñ eos fac. Tu deũ foꝛſitan ad huc ab hac amoꝛis regula excipiputas. ßqᷓ adheret deo vnꝰ ſpñs eſt. Onid mira ris hꝛ Ie factꝰeſt tãq; vnꝰ exnob. Mi⸗ nus dixi nõt ãqᷓ; vnꝰ:ſß vnus. Paꝝẽpa⸗ rem eſſe hoib:hõ eſt. Indeterrã noſtraʒ vendicat ſibi:ß quaſi patriã.nõ quaſi poſ ſeſſionẽ. Quid niſi võdicet? Iñ illi ſponſa inde ſuba coꝛꝑis. inde ſpõſus ip̃e. Inde duo in carne vna. Si caro vna. cur non et patria vnaꝰ Telũ celi dño(inqͥt) terraʒ gũt dedit filijs hoĩm. Ergo vt filꝰhomi⸗ nis hereditat terrã. vt dñs ſubijcit. vtodi toꝛ admiſtrat.vt ſpõſus cõicat. Dieendo nẽpe in terra nr̃a ꝓpꝛietatẽ ꝓfecto abnuit ſocietatẽ nõ reſpuit. Et hᷣꝓ eoꝙ ſpõſus tã benigno vſus ẽ vᷣbo. vtdignatꝰ ſic di⸗ cereĩ terra nr̃a. ¶ Nunc cetera videamus Vox turturꝭ audita eſtĩ terra nf̃a. Ethiĩ⸗ diciũ eſt trãſacte hiemis:tps nihilominꝰ putatõis adeſſe denũciãs. Id iuxta ſaʒ. Vllias turturꝭ vox nõ dulce admoduʒ ſo⸗ nat:ſ; ſignat dulcia. Ip̃a auicula.ſi emis⸗ nõ magni.ſi diſcutꝭ:nõ ꝑuipᷣcij ẽ. quidẽ gemẽti qᷓ; canẽti ſilioꝛ ꝑegrinatõis Et vox nf̃e nos admonet. Illiꝰdoctoꝛis libenter andio vocẽ.qͥ nõ ſibi plauſuʒ ſ mihiplã⸗ ctũ moueat. Vere turturem exhibes ſi ge mere doceas. Et ſiꝑſuadere vis:gemẽdo id magi qᷓ; declamãdo ſtudeas opoꝛtebit xẽplũ ſane tũĩ alijs mltis tũ vł maxie hin negocio vᷣbo efficaciꝰẽ. Dabis voci cedere etiã maieſtatẽ: Ita eſt fratres. ne minẽ ſuſpicit amoꝛꝛß ne deſpicit quideʒ. Oñes ex eq̃ intuet᷑ qͥ pfecte ſe amãt.⁊ĩ ſe⸗ —————„— 3 tue vocẽ vᷣtutis:ſi qð ſuades: pus tibi il⸗ lud cognoſceris ꝑſuaſiſſe. Qalidioꝛ opis qᷓ; oꝛis vox. Fac vtloq̃ris.⁊ nõ ſoluʒ me faciliꝰemẽdas:ſʒ te qͥʒ nõ leui liberas pꝛo bꝛo. Nõ iã ptinebit ad te:ſiqͥs dicat. Alli gant onera grauia⁊ ĩpoꝛtabilia.⁊ ĩponũt ea in humeros hoĩm. digito aũt ſuo no⸗ lunt ea mouere. Sed neq; illud verearis: oportet. Tu qͥ alios doces ·teĩm nõ do⸗ Z ces. Voxturturꝭ audita eſt ĩ terra noſtra. Donec hoiĩes ꝓ dei cultu mercedeʒ tñ in terra:⁊ tiñ terrã gcceperũt ſillã vtic lacte ⁊melle manantẽ)mime ſe cognouerũt pe regrinos ſuꝑ terrã:nec moꝛe turturi inge⸗ muerũt veluti patriereminiſcẽtes.magis aũt ꝓ patria exilio abutẽtes: dederũt ſeco medere pinguia:⁊ bibere mulſum. Ita tã diu nõ eſt vox turturis audita in terra no ſtra. Qbiᷓ regniceloꝛũ ꝓmiſſio facta eſt: tũc ĩtellexerũt hoĩes ſe nõ habere hic ma⸗ nentẽ ciuitatẽ ſʒ futurã inqͥrere tota auidi tate ceperũt.⁊ tũc pᷣmũ manifeſte ſonuitĩ terra voxturturis. Nã dů ſancta qjꝙ; iam aĩa xp̃i pᷣſentiã ſuſpiraret:regni dilatõem moleſte ferret · deſideratã patriã gemitib ⁊ ſuſpirijs a lõge ſalutaret.nõne tibi vide tur vice fungi gemebũde ac caſtiſſime tur turis quecũq; aĩa in terris ita feciſ? Ex tũc ð ⁊ deinceps.vox turturis audita eſt ̃ terra nñ̃a. Quid ni moueat mihi crebꝛaſ lachꝛymas ⁊ gemitus qͥttidianos xp̃i ab ſentia? D ñe añ te om̃e deſideriũ mem:et gemitꝰmeꝰ ate nõ eſt abſcõditꝰ. Laboꝛa ⸗ ui in gemitu meo:tu ſcis:ſʒ beatꝰ qͥ dicere patuit. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectuʒ meñ:lachꝛymis meis ſtratũ meñ rigabo Tõ ſolũ aũt mihi: ſ⁊ om̃iby qᷓ diligunt aduentũ eiꝰ gemitꝰ iſti cõperti ſunt. Hoc qppeeſt qð ipe aiebat. Rũqͥd pñt(inqͥt) ſilij ſpõſi lugereqᷓ; diu cũ illis eſt ſpõſus! veniẽt aũt dies cũ auferet᷑ ab eis ſponſus ⁊ tũc lugebũt. Ac ſi diceret. Et tunc vox turtur audiet᷑. Ita eſt I hu bone. vener̃t dies illi. Vã⁊ ipᷣa creatura ingemiſcit? ꝑ⸗ turit vſq; adhuc:renelationẽ filioꝝ dei ex pectans. Hõ ſolũ aũt illa:ſ⁊ noſipſi itra nos gemimꝰadoptõnẽ filioꝝ dei expectã tes redẽptionẽ coꝛꝑis ñi. Hoc ſciẽtes qꝛ qᷓ;diu ſumꝰin coꝛꝑe h̊ ꝑgegrinamur adño Nec vacui gemitꝰ quib e celo tã mibicoꝛ diter rñdet᷑ Pꝛopter miſeriã inopũet ge⸗ miũ paupeꝝ:nüc exurgã dicitdominus uit in tge patꝝ vox iſta gementiũ:ßʒ ra⸗ ra⁊ penes quẽq; ſuꝰ gemitꝰ. Unde⁊ dice bat qͥs. Secretũ meũ mihi.ſecretũ meuz mihi. Sʒ ⁊qͥ aiebat. Bemitꝰ meꝰa tenõ eſt abſcõditꝰ. ꝓfecto mõſtrabat abſcondi⸗ tum eſſe:qui ſoli deo nõ eſſet abſcondituſ Et iõ rũc dici nõ potuit. ox turtur au dita eſt ĩ terra ña. qm̃ ſecretũ adhuc pau coꝝ iã tũc ĩ multitudinẽ nõ exiuit.&tvbi palã clamatũ eſt.q̃ ſurſum ſunt q̃rite: vbi xpᷣs eſt in dextera dei ſedẽs:ad om̃es iaum cepit ſber gemitꝰ iſte turtureꝰ.⁊ vnaoĩ bus eſſe gemẽdi rõ.qꝛ om̃es ſciebãt dñm ßm qð ĩꝓpheta legit᷑.⁊ cognoſcẽt me oẽs a mihimo vſq; ad maximũ dicit dñs. Le terũ ſi multi gemẽtes qd ſibi vult vniꝰ de ſignatio? Vox turtur(inqͥt). QDuare non turtuꝝ? Voꝛte apłs id ſoluit vbi ait. quia ipe ſpũs poſtulat ꝓ ſctĩs gemitib inenar rabilibh Ita ẽ· Ibe inducit᷑gemẽs qui ge mẽtes facit. Et quãlibet multi ſint q̃s ita emere audias:vniꝰ ꝑ omninz labia vox onat. Quid in illiꝰqͥ pᷣam ĩ oꝛe ſinguloꝝ ꝓ quoꝛumq; neceſſitatib foꝛmat:Heni⸗ q; vnicuiq; datur manifeſtatio ſpiritꝰ ad vtilitatẽ. Sua vox quẽq; manifeſtũ facit ⸗ ⁊ p̃ſentẽ idicgt. Et audi ex enãgelio ꝙ vo cem habeat ſpũſſctũs. Spũs(inqͥt) vbi vult ſpirat:⁊ vocẽ eiꝰ audis:⁊ neſcis vnð veniat aut qͥ vadat. Et ſi ille neſciebat qꝙ& ̃am occidẽtẽ docebat moꝛtuoſmagiſter moꝛtuꝰ:nos ſciamꝰ q́trãſiatide moꝛtein vitã ꝑ viuificantẽ ſpm̃ certo ⁊ q̃ttidiano exꝑimẽto ip̃o nos illuminãte ꝓbamꝰ vo ta ⁊ gemitꝰ ños ab ip̃o venire.⁊ ad deuʒ ire:illicq; ĩuenire miſcðiã in ocuł ði. Oñ enĩ ſui ſpũs vocẽ irritã faceretde At iÿe ſcit qd deſideret ſpũs. qꝛ ſᷣm deũ poſtulat ꝓ ſancti. NHec ſoli cõmẽdãt turturẽ gemi tus:cõmẽdat ⁊ caſtitas. Huꝰ deniq; me rito digna fuit dari hoſtiap vᷣgineo partu Sic qͥppe habes. par turturuʒ autduos pullos colũbaꝝ. Et licet alias qͥdẽ ꝑcolũ bã ſpũſſctũs ſoleat deſignari: tñ qꝛ libidi noſa auis ẽ.nõ decuit offerri eã in ſacrifi⸗ ciũ dñi:niſi ea ſane etate q̃ neſciret libidi⸗ nẽ. At turturi nõ deſignat᷑ etas. qm̃ agnod ſcit caſtitas in quacũqʒ etate. Deni;ꝰpa re vno ↄtẽta eſt.qͥ amiſſo alteꝝ iã non ad⸗ mittit. numeroſitatẽ in hominib nuptia rum redarguẽs. Hã⁊ ſi foꝛſitan culpaꝓ⸗ pter incontinentiã venialis eſt:ipᷣa tamen 8 — tãta incõtinentia turpis eſt. Pudet ad ne gocium honeſtati. rõnem nõ poſſe in ho⸗ mine qð natura poſſit in volucre. Lerne⸗ re eni eſt turturẽ tꝑe ſue viduitatis:ſancte vidnitatis opꝰ ſtrẽnue atq; infatigabilit inſequẽtem · Videas vbiq; ſingularẽ.vbi q; gementẽ audias ·nec vnq; in viridi ra⸗ mo reſidentẽ ꝓſpicies.vt tu ab eo diſcas. voluptatũ virẽtia velut virulenta vitare · Adde ꝙ in iugis montiũ ⁊ in ſummitati bus arboꝝ frequẽtioꝛ illi ↄuerſatio eſt. vt qð̃ vel maxime. ꝓpoſituʒ pudicicie decet: doceat nos terrena deſpicere:⁊ amare cele ſtia. Ex quib colligit᷑ ꝙ vor ſit turturis etiã pᷣdicatio caſtitati. Heq; eĩa pᷣncipio vox iſta in terris audita fuit:ſed magl illa Creſcite ⁊ multiplicami:⁊ replete terram Incaſſum ꝓfecto vox illa pudicicie ſonu. ſſet. necdũ ꝓp alata reſurgentiũ patria:in qua lõge feliciꝰ hoĩes neq; nubẽt neq; nu D benẽ̃.ſʒ ſunt ſic angeli dei in celis. Tu ne vociilli tꝑs fuiſſe tũc dicas cũ maledicto õis ſubiacebat ſteril in iſrl· cũ patriar⸗ che ip̃i plures ſimul haberẽt vxoꝛes:cum frater fris abſqʒ liberis defuncti ſemen ſu ⸗ſcitare ex lege cõpellebat᷑. At vbi inſonuit 8 ex oꝛe celeſt turturꝭ cõmẽdatio illa ſpado num qͥ ſe caſtrauerunt ꝓpter regnũ dei.⁊ itẽ alteriꝰ cuiuſdã caſtiſſime turturis cõſi lium de ðᷣginibyvbiq; inualuit:tũc pᷣmuʒ dici veraciter potuit. qꝛ vox turtur audi⸗ ta eſt in terra nr̃a. Ergo ſi in terra noſtra⁊ floꝛes apparucrũt:⁊ vox turturis andita eſt· ꝓfecto ⁊ viſu veritas cõperta eſt ⁊ au⸗ ditu. Vox qppe audit᷑.flos cernit᷑. Vlos miraculuʒ eſt. vt noſtra ſuperioꝛ interp̃ta ⸗ tio habʒ. qð voci accedẽs fructũ parturit fidei. Et ſi fides ex auditu:ſʒ ex viſu cõfir matio eſt. Sonuit vox.ſplenduit flos et veritas de terra oꝛta eſt.ꝑ fideliũ ↄfeſſiõʒ verbo ſignoq; paritↄcurrẽtib in teſtimo niũ fidei Teſtimonia iſta credibilia facta ſunt nimiſ:dñ flos voci:auri ocuꝰatteſta tur. Audita firmãt: vbi duoꝝ teſti⸗ moniũ(auris loquoꝛ? oculi)ratũ ſit. Pꝛo pterea dñs aiebat. Ite renũciate Johãni ſeius nẽpe diſcipuł᷑ loquebat᷑)q̃ audiſtis ⁊ vidiſtis. Hec bꝛeuiꝰ illis nec planiꝰinti mari fidei valuit certitudo. Eadẽ ſane in bꝛeui etiã vninerſe terre ꝑſuaſio facta eſt⁊ eodẽ argumẽti cõpendio. Due audiſt(in quit)ꝛ vidiſtis O verbũ abbꝛeuiatũ. atta 8. S 3 men viuũ ⁊ efficax. Haud dubꝰpꝛolecto aſſero qð auriby oculiſq; pcepi. Intonat tuba ſaiutari. choꝛuſcãt miracula.⁊ mun dus credit. Cito ꝑſuadet᷑ qð dicit᷑· dñ qð ſtupet᷑ oñdit᷑. Habes aũt. qꝛꝓfecto apo⸗ ſtoii pᷣdicauerũt vbiq; dño cooperãle: et ſermonẽ ↄfirmãte ſequentib ſignis. Va bes in mõte ſtupẽda claritate trãſfigura tum:⁊ nihilominꝰſupꝑna teſtificatũ voce · Babes in ioꝛdane ſilr ⁊ colũbã deſignã⸗ tem ⁊ vocẽ teſtificãtẽ. Itaq; hec duo vbi q; pariter vox ⁊ ſignũ. ad introducẽdam fidẽ ex diuina largitate ↄcurrũt. vt latꝰad aĩam ꝑ vtraſq; feneſtras ingreſſuſ pateat veritati.¶ Sequit. Vicus ꝓtulit groſſos ſuos. Nõ comedamꝰex eis. nec enim eſui abiles ſunt ob immaturitatẽ ſui. Bonaꝝ ficuũ habẽt ſpẽm:ſʒ ſimilitudinẽ nõ ſapo rem:foꝛte hypocritas deſignãtes. Hõ ab ijciamꝰ tñ:alias foꝛſitan his opꝰhabebi⸗ mus. Alioqn ſatis ꝑ ſeipſos leuit᷑?⁊ añ tẽ⸗ pus cadẽt ſiẽ fenũ tectoꝝ qð dus qᷓ; euel⸗ latur exaruit. qð ego de hypocritis dictũ reoꝛ. NHõ ſine cauſa tñ in carmine nuptia⸗ li eoꝝ mẽtio facta eſt. E rũt ſine dubio ⁊ ſi nõ elui:vſuiqᷓlicũq;. WMulta in nuptijs pᷣ ter dapes neceſſarie ꝓcurant᷑. Ego vero iſtud adco mime p̃tereunduʒ exiſtimo.vt qͥcqͥd illud eſt.int᷑ anguſtias extremitatũ ſermonis hꝰ diſtutere nolim: ßʒ differo in diẽ alterũ ⁊ hoꝛã liberioꝛẽ. An po neceſſa rie nobis tũc expiri licebit.tiñ mihi opoꝛ tunitatẽ facultatẽq; obtineãt vota veſtra ad ꝓferendũ qð ſentio:in veſtrã ipᷣoꝝ edi ficationẽ. in laudẽ ⁊ gliam ſpõſi ecelie Je ſuxp̃i dñi nr̃i.qͥ eſt inꝑ om̃ia de bñdictꝰ in ſecula Emen. Sermo ·x. Icus pꝛotulit/ F groſſos ſuos. Ex ſuꝑioꝛib pẽ⸗ det pñs locꝰ.dixerat eni tps pu ratõis veniſſe tã ex floꝛib qͥ iã apparebãt qᷓ; ex audita turturꝭ voce;̊ aſſerẽs. Idip ſum adhuc ex groſſoꝝ ꝓductõe affirmat · qꝛ nõ ſolũ ex floꝛibo ⁊ voce turtur exꝑimẽ tũ capit᷑ tpis:capit᷑ ⁊ ex ficu. Nũ enĩ non eſt aer indulgẽtioꝛ tũc cũ ficus gꝛoſſos ſu os ꝓtulerit. Ficus floꝛes nõ hʒ.ſßꝓfloꝛi bus groſſos mittit·tẽꝑe qͥ cetere arboꝛes floꝛẽt. Et quõ floꝛes apparẽt⁊ trãſeũt: ad nihil vtiles niſi ꝙ ſecuturi fructꝰquidam — * 4 B . * 6 5 pꝛenqtij ſunt. ita ⁊ groſſi oꝛiunt ß imma ture cadũt⁊ dant locũ maturãdis:ip̃i mi nime habiles ad veſcendũ. Et hinc ergo vt dixi:ſumit ſpõſus erꝑimentũ tpis ⁊ar B mentũ ſuaſionis: vt nõ pigritet᷑ ꝑgere ſpõſa ad vineas. qꝛ nõ parit opaqᷓ tempe ſtine venit. Et littera quidẽ ſic. Quid vᷣo amur:ß populũ.nẽpe de homibo cura eſt deo.nõ de arboꝛib. Vere ficus ẽ populꝰ fragilis carne.paruuꝰ cenſu. aĩo humił. cuiꝰ pᷣmi fructꝰ(vt interiʒ noĩ alludamꝰ) B gyoſſi vtiq; ⁊ terreni. Hec eni popularẽ ſudij pᷣmũ querereregnũ ði ⁊ luſticiã eiꝰ ſed vt ait apts cogitare q̃ mũdi ſunt. quõ — Jis affectꝰ in lucris totꝰ era k. intelleetus ĩ ſpũs? Utplane hocloco nõ ficum intue⸗ placeãt vxoꝛiby:vel ille viris. Tribulatio neʒ carnis habebũt hmõiſʒ ĩ nouiſſimis nõ negamꝰ eos fructꝰfideiaſſecuturos: ſi bonã habuerint nouiſſimã ↄfeſſionẽma ximeq; ſi carnis oꝑa elemoſynis redeme rũt. Ergo pᷣmi plebiũ fructꝰ nec fructus ſunt.nõ magis q; ficuũ groſſi. Deniq; ſi dignos poſtmodũ fructꝰpenitẽtie fecerit (nõ enĩ pᷣus qð ſpũale eſt: ſʒ qð animale)· lis in quib nũc erubeſcitis. Ego tamẽß loco nð quẽuis populũ interpᷣtari liberũ puto.vnꝰſignãter expꝛimit᷑. Neq; eniptu lerunt dixit. quaſi de plurib.ſʒ q̃ſi de vna ꝓtulit(inqͥt) ficus groſſos ſuos.⁊ vt ſen⸗ tio ego. que ẽ plebs iudeoꝝ. Duãta ĩ hãc ſaluatoꝛ ꝑabolice in euãgelio loqͥ videtur * vt eſt illud. Arboꝛẽ fici habebat qᷓdã plã tatam in vinea ſua ⁊c̃. Itẽ · Videte ficul⸗ neã ⁊ om̃es arboꝛes. Et Nathanaeli di⸗ ctum eſt. Cũ eſſes ſub ficu vidi te. Et rur ſum maledicit ficulnee ꝓ eo ꝙ nõ inuenit in ea fructũ. Bñ ficus:qᷓ bona licet patri⸗ archaꝝ radice ꝓdierit:nũqᷓ; tñ in altump ficere. nunqᷓ; ſe bumo attollere voluit. nũ qᷓ; reſpõdere radici ꝓceritate ramoꝝ.gene roſitate floꝝ. fecũditate fructuum. Wale ꝛſus tibi cũ tua radice ↄuenit arboꝛ pu⸗ ſilla.toꝛtuoſa nodoſa. Radix enim ſancta Qudd ea dignuz tuis apparet in ramis? icus(inqͥt)ptulit gꝛoſſos ſuos. Hõ hoſ nobili a radice traxiſti ſemẽ nequã. Qõ in ea eſt:de ſpũſancto eſt.ac ꝑ hoc ſubtile to⸗ tum ac ſuaue. Tibi vñ hi groſſi? Et vere quid nõ groſſum ĩ gẽte illa? Hec actus ꝓ tecto. nec affectꝰ.nec intellectꝰ.ſʒ nec ritus quẽ in colẽdo deũ habuit. Nã actꝰ in bel⸗ craſſitudine le. cult? in ſanguine pecudũ x armentoꝝ. At dicit aliqͥs. ũ iſtiuſmo di groſſos nõ aliquando ꝓferre gens illa ceſfauerit.3 nõ aliquãdo tps putationis nõ extitit. qꝛ vnñ vterq; rei tos exiſtere ꝑ⸗ pibet᷑. Nõ ita eſt. Dicimꝰ mulieres filios pcreaſſe nõ cũ pariũt:ſ eũ iã pepererunt Dicimꝰ ⁊ arboꝛes edidiſſe floꝛes ſuos: ñ cũ ceperint floꝛere.ſʒ potiꝰ cum deſierint. Ita hoc qͥ;ʒ dictuz eſt. quia ficus pꝛotulit groſſos ſuos.nõ ců aliqͥs edidit ſʒ cũ to⸗ tos · i.cũ ad finẽ puenit editio· Duerj quo tꝑe iſtiuſmodi ↄplementũ illi populo ac⸗ cidit:Cũxpᷣm occidit tũc cõpletaẽ mali cia eius.iuxta qð ip̃e eis pᷣdixerat.imple⸗ te menſurã patꝝ veſtroꝛũ.vñ in patibulo traditurꝰ iã ſpiritũ ↄſummatũ eſt · inquit D qualẽ ↄſummationẽ dedit groſſis ſuiſ ficus hec maledicta:⁊ ſubinde eterna ari⸗ ditate dãnata. O qᷓ; ſunt nouiſſimi peio⸗ res pᷣoꝛib. Incipiẽs ab inutilib:ad ꝑni⸗ cioſos ꝑuenit ⁊ venenatos · D groſſuʒ vi pereũq; affectũ:odire hoĩem qͥ hominũ? dicet᷑ illis. Quẽ fructũ habuiſtis tũc in i coꝛpa ſanat ⁊ aĩas ſaluat. O nihilominꝰ tellectũ groſſum ⁊ certe bouinũ qui deuʒ nõ intellexerũt.nec in opib deũ. Nimiriꝰ me foꝛtaſſe querat᷑ in ſui ſuggillatõe iude⸗ us qᷓ intellectũ iliꝰ dico bouinũ. Sedle⸗ gat in Iſaia.⁊ plꝰqᷓ; bouinũ audiet. Lo⸗ gnouitinqͥt)bos poſſeſſoꝛẽ ſuũ:⁊ aſinus pᷣſepe dñi ſui:iſrael nõ cognouit me:popu jus meꝰ nõ intellexit. Vides me iudee mi tioꝛẽ tibiꝓpha tuo? Ego te cõparaui iu⸗ mentis. üle ſubijcit. Quãqᷓ; in ſua ꝑſona ꝓpheta nõ dirit h:ſʒ in dei. qui deum ſeet ipᷣis opib clamat. Et ſimihi(inqͥt)ñ cre⸗ ditis:oꝑibo credite.⁊ ſi nõ facio opa patri meinolite credere ·nec ſic tñ euigilant ad intelligendũ. Nõ fuga demonũ. non obe dientia elemẽtoꝝ.nõ vita moꝛtuoꝝ beſti⸗ alem hãc? płꝰqᷓ; beſtialẽ ebetudinẽ ab eis depellere qͥuit. De qua nõ minus mirabi liqᷓ;miſerabili cecitate factũ eſt. vt in illud tam hoꝛrendũ tãq; enoꝛmiter groſſum fa cinus ꝓꝛuerent · dño maieſtatis inijciẽtes manus ſacrilegas. Extũc itaq; dici potu it. qꝛ ficus ꝓtulit groſſos ſuos.cũ iã vide licet legitima illiꝰ populi eſſe ceperũt q̃ſiĩ eritu ſup ſummũ · vt nouisliuxta veterẽꝑ phetiã)lupueniẽtiby: vetera ꝓijcerent Rõ gliter ſane qᷓ; quõ gꝛoſſi cadũt⁊ cedũt ſub 5 „—————— vocauio ſpõſa.ſciẽs non poſſe vna ꝓdire —— ———— Bermo„ oꝛiẽtib ficubyſbonis. Duãdiuſinqͥtnon ceſfauitficus ꝓducere groſſos ſuos nõ te optimas ficus · Nũc aũt ꝓductis qͥ pᷣus ꝓducẽdi erãt. nõ iã intẽpeſtiue te ĩuito:cũ boniac ſalutares fructꝰ in ꝓximo eſſe no⸗ I ſcant᷑: inutiles expuncturi. ¶ Ham vinee bus vineis om̃e reptile venenatnz cedere (inqͥtfloꝛẽtes odoꝛẽ dedẽt.qð nihilomi⸗ nus appꝛopinquãtis fructus indiciũ eſt Bic odoꝛ ſerpẽtes fugat. Aiũt floꝛeſcenti loco. nec vllatenꝰ nonoꝝ ferreodoꝛẽ fioꝛũ Oõð volo attendãt nouicij ñi.⁊ fiquciali ter agãt:cogitãtes qualẽ ſpĩ acceperunt „ cuiꝰ pᷣmitias ðᷣmones nõ ſuſtinẽt. Si ſic nouicꝰferuoꝛ· qͥd erit abſoluta perfectio: perpendat᷑ex floꝛe fructꝰ ⁊ ſapoꝛis pᷣtus ex vi eſtimet᷑ odoꝛis. inee floꝛẽtes odo rem dederũt. Et in pᷣncipio qͥdem ſic fuit Zd pdicationeʒ noue gre ſecuta eſt noui⸗ tas vite in his qᷓ crediderũt. qͥ ↄuerſatõeʒ ſuã inter gẽtes habẽtes bonã:xp̃ierãt bo nus odoꝛ in om̃i loco. Odoꝛ bonus: teſti moniũ bonũ. Hocdebono oꝑe tanqᷓ; de ſoꝛe odoꝛ ꝓcedit·⁊ q̃ tali floꝛe ⁊tli odo re inter pᷣmoꝛdia naſcẽtis fidei.fideleſ aĩe veluti Fehin vinee referte appa ruerũt. habẽtes teſtimoniũ bonũ⁊ ab his qui foꝛis erãt nõ incõgrue(vt opinoꝛ) de ipſis dictũ ſentimꝰ.qꝛ vinee floꝛẽtes odo rem dederũt. Ad qͥd? Vt eo ſane ꝓuocati etiã qui nec dũ crediderãt ex bonis oꝑibo illos ↄſiderantes gloꝛificarẽt ⁊ ip̃i deum. atqʒ ita eis odoꝛ vite ad vitã eſſe inciperʒ Jdcirco ð dediſſe odoꝛẽ nõ immerito re⸗ ferunt᷑.qͥ nõ ſuã glam:ſed alioꝝ de ſua bo na opinione q̃ſiere ſalutẽ. Alioqn poterãt moꝛe quoꝛundã queſtũ eſtimare ꝑietateʒ · verbi gr̃a.oſtẽtatiõis.mercedis. At iſtud eſſet nõ dare odoꝛẽ ß vendere. Hũc vero dquia om̃ia ſua in charitate faciebãt. non plane vendiderũt odoꝛẽ:ſʒ dederũt. Lete rum ſi vinee aie· flos opus · odoꝛ opinio ẽ quid fructꝰ Martyriũ. Et ve fructꝰ vitt ſanguis eſt murtyris. Lñ dederitſinquit) dilectis ſuis ſomnũ:ecce hereditas dom ni filij merces fructꝰ ventris. Pꝛope mo ⸗ dum dixiſſem · fructꝰ vitis. QDuidĩ ſãgui nem vuedixerim meraciſſimũ.ſanguineʒ innocẽtis.ſanguinẽ iuſti. Quid ni muſtũ rubẽs. ꝓbatũ.pᷣcioſum.plane de vinea ſo reth·toꝛculari paſſionis expᷣſſuʒ. Deniq; pꝛecioſa in cõſpectu dñi moꝛs ſctõx eius Mecpeo ꝙ dictũ eſt.vineas floꝛẽtes odo rem dediſſe. Ita ſiad tempa gfehunc lo/ cum reſpicere malimꝰ. aut ſi placet magi referri ad patres. inã vinea dñi ſabaoth: domꝰ iſtael eſt) erit ſenſus. Chꝛiſtũ ĩcar ne naſcituꝝ ⁊ moꝛituꝝ odoꝛauerũt ꝓphe⸗ te⁊ patriarche · ſed nõ dederũt tũc eundẽ odoꝛẽ ſuũ.qꝛ nõ exhibuerũt in carne quẽ in ſpiritu pᷣſenſerũt. Nõ dederũt odoꝛem ſuũ nec ſecretũ ſuũ publicauerũt: expectã tes vt reuelaret᷑ in ſuo tẽpe. Quis ſanetũc caperet ſapientiã in myſterio abſcõditam in coꝛpenõ exhibitã: dem nõ dederũt odoꝛẽ ſuũ. Dederũt aũt poſtea.cũ ꝑ ſucceſſiones generatõnũ na⸗ ſcentẽ ex ſexpᷣm 5ᷣm carnẽ partu virgineo ſeculis ediderũt. Tũc plane ſinquã)ſpũ⸗ gles ille vinee dederũt odoꝛẽ ſuũ cum ap⸗ paruit benignitas ⁊ humanitas ſaluato⸗ ris noſtridei.⁊ cepit pᷣſentem habere mũ⸗ dus quẽ pauci adhuc abſentẽ pᷣſenſerant Uir ileverbi cauſa) qui Jacob tangens ⁊xp̃m ſentiẽs ·eccelinqͥt) odoꝛ filij mei ſiẽ̃ odoꝛ agri pleni cui bñdixit dñs. cũ h̊ di⸗ cebat:habebat delicias ſuas ſibi.nec cui⸗ q; illas cõmunicabat · At vbi venit pleni tudo tꝑis in qͥ miſit deꝰ filiũ ſuũ factũ er muliere:factuʒ e. vt eos qͥ ſub eg erãt redimeret:tũcpꝛſus odoꝛ ille qͥ in ili erat:ſeſe vbiq; ſparſit. adeo vta finiby ter⸗ re ip̃m ſentiẽs clamaret eccłia · oleũ effuſũ nomẽuũ:currerẽtq; adoleſcẽtuleĩ odoꝛe olei. Ita iſta vinea dedit odoꝛẽ ſuũ·⁊ eo tẽ poꝛis dederũt ⁊ cetere in qͥby hic ip̃eodo vite extiterat. Quid ni dederũt.e qͥb chꝛi⸗ ſtus ᷣm carnẽ: Dictũ eſt itaq; vineas de diſſe odoꝛẽ.ſiue qꝛ fideles aĩe bonam ð ſe vbiq;opinionẽ ſpargũt.ſiue ꝙ palã facta ſunt mũdo oꝛacula ⁊ reuelatões patruʒ ·⁊ in oẽm terrã exiuit odoꝛatꝰ eoꝛum. dicẽte apło. Manifeſte magnũ eſt pietat ſacra mentũ qð manifeſtatũ eſt in carne. iuſtifi catũ eſt in ſpũ. apparuit angeliſ. 5ᷣdicatuʒ eſt gõtib. creditũ eſt mũdo· aſſumptũ eſt in glia. ¶ Wirũ vo ſi nec ficus nec vinee 2 iſtealiqͥd habẽt qð moꝛes edificet. Ego hũc locũ arbitroꝛ eſſe⁊ moꝛalẽ. Dico aũt ꝑ gratiã dei que in nobis eſt:⁊ ficꝰ nõ ha. bere⁊ vineas. Vicus qͥdẽ qͥ ſuauioꝛes in moꝛiby ſunt.vineas vo qͥ ſpũ feruẽtioꝛes. Miis quiſe inter nos cõmuniter ſociali⸗ ta vinee tunc qu E O0 — — S 8—— Gl V 5 000 . lo⸗ mna — üich⸗ Pohe⸗ eund e qu joꝛem — pectã diam cqui ütañt n⸗ nap Ao⸗ ni⸗ ens ei ſiẽ hdi⸗ ccui⸗ pleni 1 ter⸗ uſü doe cot todot chi as de amöſe lů facta m ndickte u oc⸗ ein dicunz pct . Ego ico Mt vioꝛes in uẽtioc⸗ ſocul⸗ terc agitꝛ⁊ nõ ſolũ ſine querela ↄnerſatur inter fratres:ſʒ ⁊ multa cũ ſuauitate fruẽ⸗ dum ſe om̃iby pᷣbet in om̃i officio charita tis:qͥd ni illũ vicẽ agere ficus ↄueniẽtiſſi medicã: Quitñ groſſos ſuos hus ꝓtule rit ꝓieceritqʒ opoꝛtet:timoꝛẽ vtiq; iudicij quẽ pfecta charitas foꝛas mittit ⁊ amari⸗ tudinẽ peccatoꝝ q̃ vere ↄfeſſioni ⁊ infuſi⸗ oni gratie crebꝛarũq; ꝓfuſioni lachꝛyma rum cedat neceſſe eſt. ceteraq; talia inſtar groſſoꝝ pᷣeuntia fructuũ ſuauitatẽ. qᷓ voß quoq; ꝑ voſmetipᷣoſ cogitare poteſt. t tamẽ adhuc ego aliqͥd adijciã de eiuſmo⸗ di quod occurrit. videte ne foꝛteetiã heci ter groſſos deputari poſſint. ſciẽtia ꝓphe tia.lingue.ſimiliaq;. Eteni iſta moꝛe groſ ſoꝝ deficere habẽt ⁊ cedere melioꝛib· dicẽ te apoſtolo.qꝛ ⁊ ſciẽtia deſtruet᷑.⁊ ꝓphetie euacuabunt᷑.⁊ lingue ceſſabũt. Vidẽ quo qʒ; ipaʒ intellectꝰ excludet:ſpeiq; ſuccedat viſio neceſſe eſt. Ouod enĩ videt quis:qͥd ſperat? Sola nõ excidet charitas:ſed illa qua deꝰ toto coꝛde tota aia.tota vᷣtute di ligitur. Jð hãc minimegroſſis annuera⸗ nerim:ne ad ficũ quidẽ dixerim pertinere ſed ad vineas. Jã qͥ vinee ſunt ſeuerioꝛes nobis qᷓ; ſuauioꝛes ſe exhibẽt.in ſpũ vehe menti agẽtes · ʒelantes ꝙ diſciplina. vicia acerrime coꝛripiẽtes. aptãtes ſibi congru entiſſime vocẽ illã. Nõne qͥ oderũt te dñe oderã:?⁊ ſuꝑg inimicos tuos tabeſcebam. Itẽ. Zelꝰ domꝰ tue comedit me. Et mihi quidẽ illi in vilectiõe ꝓximi.iſti ĩ dilertõe dei eminere vident᷑. Sʒ libet pauſare ſub hac vite ⁊ ſub hac ficu · vbi deiprimiq; ob um bꝛat dilectio. Utrãq; teneo cũ te amo dñe Ihu xp̃e.qͥ meꝰ ꝓximꝰ es · qi hõ es ⁊ feciſti mecũ miſericoꝛdiã.⁊ nihilominꝰ es ſuꝑ om̃ia deus bñdictꝰin ſecu la mẽ Sermo lxi. Wrge amica v⸗ T nſa mea ⁊ veni. Lõmẽdat ſpõſus multã dilectõʒ ſuã:iterãdo amo⸗ ris voces. Nã iteratio:affectõis expᷣſſio ẽ 2ꝙ rurſum ad laboꝛẽ vineaꝝ ſollicitatdi⸗ lectã. oñdit qᷓ; ſit de aĩaꝝ ſalute ſollicitus Nã vineas aias eſſe iã audiſti.nõ ĩmoꝛe⸗ mur ſupuacue ĩ his q̃ dicta ſũt. Videte ſe quẽtia. Spõſaʒ tñ nuſqᷓ; vt memi. ihᷣ to⸗ to oꝑe aꝑte adhuc noĩarat: niſi mõ cũad vincas itur.cũ vino caritatꝭ appꝛopinq̃t Quecũ venerit ⁊ pfecta fuerit faciet ſyla leↄiugiũ:⁊ erũtduo nõ ĩcarne vna:ſed in vno ſpũ. dicẽte aplo. Dui adherʒ ðo vn ſpũs ẽ. ¶ Sequit᷑. Lolũba meaĩ foꝛami⸗ nib petre:in cauernis macerie. oñde mi⸗ hi faciẽ tuã.ſonet vox tua in auribꝰ meis Amat ⁊ ꝑgit amatoꝛia loq. Lolumbã de nuo blandiẽdo vocat. ſuã dic̃·⁊ ſibi aſſe⸗ rit ꝓpꝛiã. Doq; ipe rogari obnixiꝰ ab illa ſolebat:ipꝰ nũc ꝓſa vice⁊ ↄſpectũ poſtu lat ⁊ colloquiũ. Agit vt ſpõſus:ß vt vere⸗ cundꝰ: publicũ erubeſcit. decernitqʒ frui delicijs ſuis in loco ſeq̃ſtri. vtiq; ĩfoꝛami nidy petre ⁊ in cauernis macerie. Puta; N ſic dicere ſpõſum. Hetimeas amica qᷓſih ad quã te hoꝛtamur opa vineaꝝ negociũ amoꝛis ipedire ſeu iterrũpe habeat. Erit certe⁊ aliqs vſus ĩ ea ad id qð parit opta nuſ. Uinee ſane macerias hñt.⁊ he diuer ſoꝛia grata verecundis. Hic Falis luſus Quid ni dixerim luſum? Qð eniſeriũ hʒ hec le ſeries? He auditu quidẽ dignũ qð foꝛis ſonat:ſi non iniꝰ adiuuet ſpũs infir mitatẽ intelligẽtie nr̃e. NHeðᷓ remaneamul foꝛis:ne⁊ turpiũ(qð abſit) amoꝝ videa⸗ mur lenocinia recẽſere.afferte pudicaſ au res ad ßᷣmonẽ qͥ ĩ maniby ẽ ð amoꝛe.⁊ cuʒ ip̃os cogitatꝭ amãtes:nõ viꝝ ⁊ feminã:ſʒ pᷣbũ ⁊ aiaʒ ſentiati oꝑtet. Et ſixpᷣm etec⸗ cleſiã dixero.idẽ ẽ.niſi ꝙ eccĩe noĩe ñ vna aĩa:ſ; młltoꝝ vnitas vłpotiꝰvnanimitas deſignat᷑. Hec ſane foꝛamina petre aut ca⸗ uernas macerie latebꝛas puteti oꝑantiu iniqͥtatẽ.ne q̃ ꝓꝛſus ſuſpicio ſubeat ð oꝑi by tenebꝛaꝝ. aliꝰ hũc locũ ita expoſuit. fo⸗ ramĩa petre vulnera xp̃i ĩterpᷣtans. Recte oĩno.nã petra xpᷣs. Bona foꝛamia q̃ fidẽ aſtruũt reſurrectõnis ⁊ xp̃ĩ diuitatẽ. Dñs meinqͥt⁊deꝰmeꝰ. Uñ h repoꝛtatũ oꝛa⸗ culũ niſi ex foꝛamiby petre? In his paſſer ĩuenit ſibi domũ:⁊ turtur nidũ vbi repo⸗ nat pullos ſuos. In his ſe colũba tuta?? circũuolitãtẽ ĩtrepida ĩtuet accipitrẽ. Et ið ait. Lolũba mea ĩ foꝛamibypetre. Qo colũbeĩ petra exaltauit me. Et itẽ. Statu itinqͥt)upᷓ petrã pedes meos. Vir ſapiẽ edificat domũ ſuã ſup petrã ꝙ ibi nec vẽ⸗ toꝝ foꝛmidʒ ſiuri 2— 1 ſecurꝰ.ĩ petra firmir ſto. Securꝰab hoſte foꝛt a caſu· ⁊ hoc q exaltatꝰa terra · An⸗ ceps eſt enim ⁊ caducum terrenum omne n 4 aſnec iundatõnũ Quid ꝙ ñ̃ boni ĩ petra: In petra exaltat?.in petra —————— ———————— — Bermo Tõuerſatio noſtra in celis ſit: ⁊ nec cade⸗ renec deijci foꝛmidamꝰ · In celis petraĩ illa firmitas atq; ſecuritas eſt. Petra refu gium erinacijs · Et reuera vbi tuta firma q; infirmis ſecuritas ⁊ requies niſi ĩ vul⸗ nerib ſaluatoꝛis · Tãto illic ſecurioꝛ ha ⸗ bito· quãto ille potẽtioꝛ eſt ad ſaluandum Fremit mũdus.pᷣmit coꝛpꝰ.dyabolꝰinſi diatur.nõ cado:fundatꝰ enim ſum ſupra firmã petrã. Peccaui peccatũ gꝛande.tur batur cõſcientia:ſʒ nõ ꝑturbabit᷑.quoniã vulneꝝ dñi recoꝛdaboꝛ. Nempe vulnera tus eſtꝓpter ĩiquitates noſtras. Quid tã ad moꝛtẽ: qð nõ xp̃i moꝛte ſaluetur? Si ergo in mentẽ venerit tã potens tãq; effi⸗ cat medicamentũ:nulla iã poſſum moꝛ⸗ bi malignitate terreri. Et ideo liquet erraſ ſeillum. qͥ ait. Waioꝛ eſt iniquitas mea ꝗ vt veniã merear. Hiſi qð nõ erat ð mẽ⸗ bꝛis xp̃i.nec ꝑtinebat ad eũ dexpᷣi merito vt ſuũ pᷣſumeret.ſuũ diceret quod illiꝰeſʒ tanqᷓ; rẽ capitis membꝝ. Ego vero fiden ter qð ex me mihi deeſt:vſurpo mihi er vi ſceriby dñi.qm̃ miſericoꝛdia afluũt.nec ð ſunt foꝛamina ꝑ que effluãt. Voderũt ma nus eiꝰ⁊ pedes latuſq; lancea foꝛauerũt. 2ꝑ has rimas licet mihi ſugere mel ð pe⸗ tra· oleũq; ð ſaxo duriſſimo· i.guſtare ⁊ vi dere quoniaʒ ſuauis eſtdñs. Togitabat cogitatiões pacis.⁊ ego neſciebaʒ · Quis enĩ cognouit ſenſum dñi.aut qͥs ↄſiliarꝰ eius fuit: At clauis reſerãs:clauus pene⸗ trãs factꝰeſt mihi:vt videã volũtatẽ dñi. Quid ni videã ꝑ foꝛamẽ. Clamat clauꝰ. clamat vulnꝰ ꝙ ʒe de ſit inxᷣo mũdum recõciliãs ſibi. Ferrũ ꝑtrãſijt aĩam eiꝰꝛ et appꝛopinq̃uit coꝛ illiꝰ· vt non iã nõ ſciat cõpati infirmitatibꝰ meis · Patz archanũ coꝛdis ꝑ foꝛamia coꝛpis.patet magnũ il⸗ lud pietatis ſacm.patẽt viſcera mißicoꝛ die deiñi in quibo viſitauit nos oꝛiẽs ex alto. Quid ni viſcera per vulnera pateãt. In q̃ eni clariꝰ qᷓ; in vulnerib tuis eluxiſ t ꝙ tu dñe ſuauis ⁊ mitis ⁊ multe miſe⸗ ricoꝛdie: Maioꝛẽ eni miſeratõnem nemo hʒ qᷓ; vt aĩam ſuã ponat qsp addictimoꝛ ti⁊ dãnatis. Weũ ꝓinde meritũ miſera ⸗ tio dñi Nõ planeſuʒ meriti inops ᷓdiu ille miſerationũ nõ fuerit. Oo ſi miſericoꝛ die dñi młte:muiꝰnihilominꝰego ĩ meri ris ſum. Quid enĩſi multoꝝ ſim mihicõ⸗ ſciꝰdelictoꝝ: Nẽpe vbi abũdauit delictũ ſupabũdauit ⁊ gr̃a · Et ſimiſcie dñiab eterno ⁊vſq; in eternũ:ego qᷓʒ milericoꝛdi as dñi in eternũ cãtabo. Nunqͥd iuſticiaſ meas? Dñe memoꝛaboꝛ iuſticietue ſoliꝰ. Iha eſt eni ⁊ mea. Nempe factꝰ es mihi tu iuſticia a deo. Nũquid mihi xerẽdum ne nõ vna amboby ſufficiat: Nõ eſt palli⸗ um bꝛeue qð ᷣm ꝓpham nõ poſſit oꝑire duoſ. Juſticia tua iuſticia ĩ eternũ. Duid largiter. Targa ⁊ eterna iuſticia. Etĩ me quidẽ oꝑit multitudinẽ pctõꝝ in te auteʒ dñe q̊d niſi pietatis theſauros: diuitias bonitatis?. Hein foꝛam iniby petre repo ſite mihi.qᷓ; magna multitudo dulcediniſ tue in illis opte quidẽ:ſʒ in his qͥ pereunt Vt qͥd eĩ ſanctũ der̃ canib vel margarite poꝛcis? Nobis aũt reuelauit deꝰ ꝑ ſpũm ſuũ:etiã ⁊ aptis foꝛaminib introduxit in ſancta. Quãta in his multitudo dulcedi⸗ nis:plenitudo g̃e:ꝑfectioq; vᷣtutũ. Ibo mihi ad illa ſic referta cellaria:atq; ad am monitiõʒ ꝓphete relinquã ciuitates ⁊ ha⸗ longꝰ eternitate?Et te parit⁊ meoperiet bitabo ĩ petra.ero quaſi colũba nidificã in ſummo oꝛe foꝛamĩs · vt cũ Moyſe po⸗ ſitus ĩ foꝛamine petre: tranſeũte domino merear ſaltẽ poſterioꝛa eiꝰ ꝓſpicere. Nam videat.niſi qͥ; introduci iã meruit nõ ĩ ſan faciẽ ſtãtis.i.incõmutabilis claritatẽ ́ͥs cta:ſed in ſanctaſanctoꝝ. Vec vilis tamẽ aut ↄtemnẽda poſterioꝝ ↄtemplatio. Eõ temnat herodes · ego tãto magis nõ cõtẽ no quãto magis ↄtẽptibilẽ ſe oñdit hero di. Habẽt etiã aliqd ⁊ poſterioꝛa dñi qð videre delectʒ. Quis ſcit ſi ↄuertat᷑⁊ igno ſcat deꝰ⁊ relinquat poſt ſe bñdictõʒ? Erit cũ oñdet faciẽ ſuã:⁊ ſalui erimꝰ. Sʒ inte⸗ rim p̃ᷣueniat nos in bñdictõiby dulcedis. ülis vtiq; q̃s poſt ſe relinq̃reꝰſueuit. Nũc dignatiõis ſue poſterioꝛa demõſtret: ali⸗ as in E dignitat faciẽ ſuã demõſtratu rus. Sublimis ĩ regno:ſʒ ſuauis ĩcruce. In hac me viſiõᷣepᷣueniat.in illa adimple at. dimplebis me(ait)leticia cum vultu tuo. Vtraq; viſio ſalutari.vtraq; ſuauis ſʒ illa in ſublimitate.iſta in hũilitate. Illa in ſplẽdoꝛe. hec in palloꝛe eſt · Deniq;(in⸗ quit)⁊ poſterioꝛa doꝛſi eius ĩ palloꝛe auri QDuomodo nõ ĩ moꝛte palleſcat? Sʒ me lius pallens aurũ qᷓ; fulgens auricalcum ⁊quod ſtultum eſt dei:ſapientius eſt ho⸗ minibus. Aurũ verbum auꝝ ſapiẽtiaeſt. 5 ————„ ————— — Ni ulc ueſo ömh rdun ctpai ꝗDuii openie Eti me eautc Muitas werpo lceciniſ pereunt rgnit pim uritin cedi⸗ Ibo 0 dm 3 Wa⸗ Nſepo⸗ omino r. Bom wõ hs ön m o.Lö ð cõtẽ ithero dñi qð kigno ö Erit Szinte⸗ ulcedis⸗ enit ſc öſtret:ali⸗ s icuce. oinple um vuln ſuauis tute. Ilà eic in⸗ aloꝛeaun Sz ne wricalcn Tx. R Poc aurꝝ ſemetipſum decoloꝛauit abſcõ⸗ dens foꝛmam dei· ⁊ foꝛmã ſeruipᷣtendẽs. Decoloꝛauit⁊ ecckiaʒ q̃ ait. Holite mecõ ſiderare ꝙ fuſca ſim.qꝛ decoloꝛauit meſol — Ergoꝛ poſterioꝛa ip̃iin palloꝛe auri que fuſeũ nð erubuit crucꝭ. vſtionẽ paſſionis nõ hoꝛruit. liuoꝛẽ vulneꝝ nõ refugit· Et ã cõplacet ſibi in illis ⁊ optat nouiſſima ſua foꝛe hoꝛũ ſilia · Idcirco deniq; audit. colũba mea in foꝛaminibo petre: ꝙ inxpl vulneribo tota dilectõe verſe᷑⁊ iugi medi tatione demoꝛetĩ ilis. Iñ martyri rolle⸗ rãtia. inde illi magna fiducia apud deum ultiſſimũ. Nõ eſt ꝙ vereat᷑ martyr exan⸗ guem:liuidãq; leuare ad eñ ſaciẽ:cuius li noꝛe ſanatꝰeſt gliolam rep̃ſentare ſititudi nem moꝛtis eiꝰ vtiq; ĩ palloꝛe auri· uid vereat᷑cui etiã a dño ðꝛ. Dñde mihi faciẽ tuãd qͥdꝛvt mihi videt᷑: ſe magl oñðᷣre vult. Itaẽ. videri vult. ñ videre. Duid eĩ ille nõ videt: Hõ eſt ei opꝰ vtqͥ;s ſe oñdat aq̃ nihilñ videt᷑:nec ſi ſeabſcõdat. Vult videri.vult benignꝰ dux deuoti militis vultũ ⁊ oculos in ſua ſuſtolli vulnera· vt illꝰex ß aĩm erigat:⁊ exẽplo ſui reddat ad tollerandũ foꝛtioꝛẽ. Enimueranõ ſentiet ſua dñ illiꝰ vulnera intuebi᷑ Stat mar⸗ tyr tripudiãs⁊ triũphãs toto licet lacero coꝛꝑe ⁊ rimãte latera ferro:nõ mõ foꝛtiter ß ⁊alacriter:ſacruʒ e carne ſua circũſpicit cbullire cruoꝛẽ. Vbi ð tũc aĩma martyri? Nempe in tuto.nẽpe in petra.nẽpe Pr ſceribꝰ Ihu:vulneribo nimiꝝ patẽtiꝰ ad introenndũ. Siĩ ſuis viſceriby eſſet: ſcru tans ea ferrũ:ꝓfecto ſentiret ⁊ doloꝛẽ non ferret.ſuccũberet ⁊ negaret. Rũc aũtĩ pe⸗ tra habitãs:qͥd miꝝ ſi in modũ petredu⸗ ruerit: Sʒ neq; h̊ mixꝝ.ſi exula coꝛꝑe do⸗ loꝛes nõ ſentiat coꝛꝑi. Neq; h fac ſtupoꝛ ſed amoꝛ. Submittit᷑enĩ ſenſus:nõ amit titur. Hec deeſt doloꝛ:ſed ſuꝑat᷑ ſi cõtem ⸗ nitur. Ergo ex petra martiris foꝛtitudo. Inde plane potẽs ad bibendũ calicẽ dñi Et calix hic inebꝛiãs qᷓ; pᷣclarus eſt. Pꝛe⸗ claruslinqᷓ;atcʒ iocũdus nõminimpa⸗ toꝛi ſpectãti qᷓ; militi triũphanti. Baudi⸗ num eteni domini foꝛtitudo noſtra. Quid ni gaudeat ad vocẽ foꝛtiſſime ↄfeſſionis? Deniq; ⁊ requirit eũ cũ ðſiderio. Sonet (inquiẽs)vox tua in aurib meis. Vec cũ ctabitur repẽdere vicẽ ſcðm ſuãꝓmiſſio⸗ nem cõtinno.vt qui ſe cõfeſſus fuerit co⸗ ram hominiby:cõtitebit᷑ ⁊ ipſe eũ coꝛã pa tre ſuo· Rumpamus ſermonẽ nec eni po teſt finiri modo. ne ſit ſine modo ſi cũcta que adhuc exppoſito capitulo reſtãt: vno iſto velimus ſermone cõplecti. Ergo qð ſupereſt ſeruemꝰ pꝛincipio alteri: vt ð no ſtro ſane ⁊ verbo ⁊ modo gaudeat ſpõſus ecckie Ihs xpᷣs dñs ñqͥ eſt ſuꝑ om̃ia de us bñdictꝰ in ſecula Amen · Sermo lrij. Glumbamea c in foꝛaminibo petre:in cauernii macerie. Nõ tĩ in foꝛaminib petre tutũ reperit columba refugiũ.ſed et in cauernis macerie. Oo ſi maceria nõ cõ geriem lapidũ.ſʒ ſanctoꝝ cõmunionẽ ac⸗ cipimus · videamꝰ ne foꝛte cauernas ma⸗ cerie dixerit angeloꝝ · qui ob ſuꝑbiã lapſi ſunt. loca quaſi vacua derelicta.quippe d repleri ex hominiby habẽt tãq; rimede la⸗ pidib vinis reficiende. Vñ apoſtolꝰ Pe trus. Eccedẽtes inqͥt ad lapidẽ viuum ·et ip̃i tanqᷓ; lapides viui ſugedificaminido mos ſpũales. Hec puto ab re eſſe ſi intelli gimꝰ angeloꝝ cuſtodiã vicẽ exhiberema cerie in vinea dñi. que eſt ecckia pᷣdeſtina⸗ toꝝ:cũ Paulus dicat. Nõne om̃es admi niſtratoꝛij ſpũs ſunt:miſſi in miniſterius ꝓpter eos qui hereditatẽ capiũt falutꝭ Et ꝓpheta. Immittit angelꝰ dñi in circũitu timentiũ eũ. Et ſi ita ſedet.erit ſenſus. q a eccleſiam tempoꝛe ⁊ loco peregrinatõnis due res cõſolentur · De pᷣterito quideʒ me moꝛia paſſionis xp̃i.de futuro autẽ ꝙſeĩ ſoꝛtẽ ſanctoꝝ cogitat ⁊ cõfidit recipiendũ Zmbo hec veluti ante ⁊ retro oculata inſa tiabili deſiderio contuetur.⁊ vterqʒ ilii in tuitus admodũ gratus. vterq; eit ilirefn gium a tribulatione maloꝝ ⁊ doloꝛe. In⸗ tegra conſolatio cuʒ non ſolum quid ſibi expectandum:ſed ⁊ vnde id ſit pꝛeſumen dum nouerit. Expectatio leta nec dubia: que chꝛiſti moꝛte firmata eſt. Curpaueat ad pꝛemij magnitudinem: que pꝛecij di⸗ gnitatem conſiderat? Quã libens mente inuiſit foꝛamina per que ſibi ſacroſancti ſanguinis pꝛecium fluxit. Quã libens ca uernas perambulat ⁊ diuerſoꝛia? mãſio⸗ nes q̃ ſunt ĩdomo pfis multe atq;diuerſe in qͥbo hzʒ collocare filios ſuos ꝓ quoꝛũq; ———— ———————— Bermo diuerſitate meritoꝝ. Et nũc quidẽ qð ſo⸗ lum interim põt.ſola in his memoꝛia req́ eſcit celeſte habitackm qʒð deſurſũ ẽ iã aĩo inducẽs. Erit aũt cũ implebit ruinas:cũ cauernas? coꝛꝑe ĩhabitabit ⁊ mẽte:cũ va cua domicilia q̃ antiqͥ reliq̃rũt habitato⸗ res:ip̃a ſue vniuerſitatis illuſtrabit pñtia nec vlla vltra apparebit cauerna penitus in celeſti maceria. felici de cetero pfectõne U ſui atq; integritate gaudẽte. Aut ſi id ma⸗ gis ꝓbas · dicemꝰhas cauernas a ſtudio⸗ ſis ⁊ pijs mẽtiby nõ inueniri ßʒ fieri. Duo nã mõ inquiſ?Cogitatõe ⁊ auiditate. Le dit nẽpe in modũ macerie mollioꝛis pia maceries deſiderio aie. cedit pure ↄtẽpla ⸗ tioni.cedit crebꝛe oꝛõni. Deniq; oꝛatio iu ſtipenetrabit celos. Non vtiq; aeris hu“ iuſ coꝛpoꝛei ſpacioſas altitudines veluti quodã remigio alaꝝ ſuaꝝ inſtar volucrit volãtis ſcindet: aut quaſi gladiꝰ acuꝰ ip̃i us firmamẽti ſolidũ celſumq; verticẽ ꝑfo rabit. Sʒ ſunt celi ſancti.viui.rationales qͥ enarrãt gliam dei.qͥ fauoꝛabili quadaʒ pietate ñis ſe votis libẽter inclinãt:⁊ ſi⸗ nuatis ad tactũ ñe deuotõis affectib in ſua nos recipiũt viſcera quotiens digna ad eos intẽtiõe pulſamꝰ. Pulſanti eĩ ape⸗ rietur. Licebit itaq; vnicuiq; nr̃m etiã tꝑe nr̃e moꝛtalitatꝭ cauare ſibi quacũq; ꝑ te volet ſupne macerie:nũc qͥdẽ pr̃iarchaſ reuiſere.nũc vᷣo ſalutare ꝓphas · nũc ſena tui imiſceri apłoꝝ.nũc martyꝝ inſeri cho ris · ſed ⁊ beataꝝ vᷣtutũ ſtatꝰ⁊ inãſiones a minimo angelo vſq; ad cherubin ⁊ ſera⸗ phin tota mẽtis glacritate ꝑcurrendo lu⸗ ſtrare. ꝓut quẽq; ſua deuotio feret. Apud qͥs magt afficie᷑ immittẽte ſibi ſpũ pꝛont vult:ſi ſteterit ⁊ pulſauerit: ↄfeſtim apie᷑ ei.⁊ facta q̃ſicauerna in mõtib vł potius mẽtib ſanctj. dũ ſe vltro inflectũt ad pie⸗ tatẽ:reqeſcet vl paululũ apð illos. Õis aĩe ſic faciẽtis ⁊ facies ⁊ vox deo grata ex iſtit. facies ꝓpter puritatẽ.vox ꝓpter ↄfeſ ſionẽ. Etenĩ ↄfeſſio ⁊ pulcritudo in ↄſpe⸗ cru eßꝰ· ñ ⁊ꝛilli qeinſodi eſt. Hñde mihi faciẽ tuã:ſonet voxꝝ tua in auribꝰ me is. Qox admiratio in aĩo ↄtẽplãtis. vor gr̃axactõ eſt. Delectat admodũ iſtiuſmo di cauernis deꝰ.eqͥbo ſibi vox reſonatgra tiarũactionis. vor admiratiõis ⁊ laudis. elix mens q̃ ſibi in hac maceria frequẽ⸗ ter cauare ſtuduit · ſed q̃ in petra felicioꝛ. Licet quidẽ cauare⁊ in petra ß ad hᷣ pu⸗ rioꝛe mẽtis acie opꝰ eſt:⁊ vehemẽtioꝛi oĩ⸗ no intẽtioneetiã ⁊ meritis potioꝛib ſan⸗ ctitatiſ. Et ad hec qͥs idoneꝰ? Hẽpeilleq dirxit. In pncipio erat vᷣbü: ⁊ vᷣbum erat apud deñ ·⁊ deꝰ erat vᷣbũ· erat in pꝛinci⸗ pio apud deũ. Hõne tibi videt᷑ ip̃is ſe ver bi penetraliby ĩmerſiſſe ⁊ de abditꝭ pecto⸗ ris eꝰquandã intime ſapie ſacroſanctam eruiſſe medullã: Quid ille qͥ ſapiam loqᷓ⸗ bat᷑ inter ꝑfectos.ſapĩam in myſterio ab ſconditã:quã nemo pᷣncipũ mũdi huius cognouit. Nonne vno ⁊ altero celo:acuta ß pia curioſitate terebꝛati etertio tande hãc pius ſcrutatoꝛ euexit? At ipᷣam nõſi⸗ luit nobis vᷣbis qᷓh potuit fidelibo fideti intimans. Audiuit aũt vᷣba ineffabilia:q̃ nõ licuit illi loq. Nõ vtiq; hoĩ nã ſibi illa loqueba⁊ deo. Puta ð deũ quaſi ſollici⸗ tam Pauli charitatẽ mõ ↄſolari⁊ dice⸗ re. Quid anxiaris ꝙ ↄceptũ tuũ auditus nõ capit humanꝰ: Sonet vox tua in au rib meis.; eſt. Si qð ſenti nõ licet reue⸗ lare moꝛtaliby:ↄſolare tñ ꝙ vox tua diui⸗ nas queat mulcere aures. Uides ſanctaʒ animã nũc quidẽ charitate ſobꝛiã nobis nũc vᷣo puritate excedentẽ deo? Vide eti⸗ am de ſancto Dauid ne foꝛte ipe ille ſit hõ de quo cũ deo q̃ſi de alio loquit᷑. quonia cogitatio hoĩs cõfitebit᷑ tibi:⁊ reliquieco gitationis diẽ feſtũ agẽt tibi. Ergo qð de cogitatiõe ꝓphetica vᷣbo ⁊ exẽplo ꝓphete venfte ad mediũ poterat:id ꝓpheta ĩ pu⸗ blicã mox ferebat ↄfeſſionẽ.⁊ ex eo cõfite batur inpopulis dño reliquũ ſibi⁊ ðo ß⸗ nans ·vnaq; feſtiuũ ducẽs in leticia et er⸗ ultatione. Hoc ergo eſt qð nobis intima re memoꝛato verſiculo voluit. quicqͥd vi delicet ſua illa ſcrutabunda ⁊ auida cogi⸗ tatione ex archano ſapientie eruere pꝛena lebat: partem quam poterat in ſalutẽpo⸗ puloꝛum ſollicita pꝛedicatõne impartie⸗ batur. reliquũ quod capere plebes nõ po terant feſtiua iubilatione in dei laudibus expendebat. Uides ſancte contemplatio ni deperire nihil.dum quod expẽdii ple⸗ bium edificatõnẽ non poteſt:id vel max me deo ſit iocunda decoꝛaq; laudatio? ¶ Que cuz ita ſint duo liquet contempla/ ꝙ tionis genera eſſe. vnũ de ſtatu ⁊ felicitate? ⁊glia ciuitatis ſuperne. quo vel actu vel ocio ingẽs illa celeſtiũ ciuiũ occupata ſit ———— —.—————„„ a dini⸗ ſancnʒ nobis lideci⸗ eſtbõ oniz uieco qð de hete aipn⸗ o cöfite ivo⸗ ciacer⸗ 8 intima wichdvi nidacogi⸗ ere pꝛeus ſalutipo⸗ inan⸗ es no po budidus emplatio pezipt⸗ vmp mdalo ontenp felice v acl ocupati büt. Quis d multitudo· alterũ de regis ipðmaieſtate. eternitate. diuinitate. Illa ĩ maceria · ta ĩ petra. Sʒ qᷓ;to difficiliꝰ cauatitãto ſua uiuſ qð inde erius ſapit. Nec verear illð qð ſcriptura minat᷑ ſcrutatoꝛibv maieſta⸗ tis:tiñ affer puꝝ ⁊ ſimplicẽ oculũ. Hõ op pꝛimeri a glia:ſʒ admitteris ·niſi nõ ði ſ5 tuã queſieris gliam. Alioqͥn ſua qͥſqʒ op⸗ pꝛimit᷑ nõ dei gloꝛia. dũ ꝓcliuꝰ in iſtam: ad illã leuate ceruicẽ nõ ſinit᷑. nimiꝝ ̃ueʒ cupiditate. Hac excuſſa ſecure ſcrutemur in petra in qᷓ theſauri abſcõditi ſapiĩe ⁊ ſci entie ſunt. Si adhuc dubitas: audi ip̃az petrã. Qui egnkl inqͥt) in me nõ pecca⸗ abit mihi pẽnas ſicut colum be:⁊ volabo ⁊ reqeſcã? Ibi requiẽ inuenit mãſuetꝰ⁊ ſimplex:vbi doloſus oppꝛimit᷑ vl elatus ⁊ cupidꝰ inanis glie. Eccłia co lumba eſt.⁊ iõ reqeſcit. Colũba:qꝛ inno⸗ cens qꝛ gemẽſ. Colũba(inqᷓ;)qꝛ in mãſue tudine ſuſcipit inſiũ vᷣbũ. Et reqͥeſcit in vᷣbo.B eſt. in petra.nã petra eſt vᷣbum. Ec cleſia ð in foꝛamiin petre ꝑ quã ĩtroſpicit ⁊ videt gliam ſpõli ſui.nec oppꝛimit᷑ tñ a glia. qñ̃ nõ ſibi vſurpateã. Nõ oppꝛimi tur qꝛ nõ ſcrutatrix maieſtat eſt:ſʒ volun tatis. Nã qð maieſtati attinet: interdũ q dem ⁊ ĩip̃am intẽdere gudet ·ſʒ q̃ſi admi⸗ rans:nõ qᷓſi ſcrutãs. Sʒ ⁊ſi qũꝑ exceſſũ rapiĩ illã ↄtingat:digitꝰvei eſt iſte-dignã ter leuãs hoĩem.nõ hoĩs temeritas inſo⸗ lẽter dei alta ꝑuadẽs. Lũ enĩ apłs raptũ ſe cõmemoꝛet. vt auſum exctuſet: qſnã alt pſumat moꝛtaliũ huic ſediuie maieſtatis hoꝛrẽdo ſcrutinio ꝓpꝛijs intricare conati bus:⁊ impoꝛtunꝰ ↄtẽplatoꝛ pauẽda irrũ pere in archana? Scrutatoꝛes ꝓinde ma ieſtatis tãqᷓ; irruptoꝛes dici reoꝛ.nõ qͥ ſcʒ rapiunt᷑ in eã:ſʒ qͥ irruũt. Ip̃i itaq; oppꝛi mũt᷑ a głia. Ergo foꝛmiduloſa ſcrutatio maieſtatꝭ at volũtat tã tuta qᷓ; pia. Duid ni tota diligẽtia ſcrutãdo inſtẽ ſac̃o glie volũtatis:cui mihi ꝑendũ ꝑ omnia ſcio? Suauis gla q̃ nõ aliũde qᷓ; de ip̃iꝰ ſuaui⸗ tati ↄtẽplatiõe ꝓcedit qᷓ; de diuitiaꝝboni tati ac młte miſeratõis intuitu. Deniq; vi dimꝰgłiaʒ hãc:gliam q̃ſi vnigeniti a pr̃e Totũ nẽpe benignũ ⁊ vᷣe pr̃nũ qð appa⸗ ruit glieĩ hac ꝑte. Nõ me oppᷣmet gloꝛig iſta.totj licʒ viriby intẽdẽtẽ in ſe:ego potiꝰ impmar ili. Eteni reuelata facie ſpeculã⸗ tes ĩ eandẽ imaginẽ trãſfoꝛmamur decla ritate ĩclaritatẽtãq; a dñi ſpũ. Tranſfoꝛ⸗ mamur cũ ↄfoꝛmamur. Abſitãtvtĩma⸗ ieſtat glia:⁊ ñ magi ĩ volũtati modeſtia: dei ab hoĩe ↄfoꝛmitas pᷣſumat᷑. Bla mea hecẽ ſi vnqᷓ;de me audiero. Inueni hoieʒ ßm coꝛ meũ. Coꝛ ſpõſicoꝛ pẽis ſui. Ip̃ʒ q̃le? Eſtoteſait)miſericoꝛdes ſicut ⁊ pĩ vr miſericoꝛs ẽ. Hec foꝛma quã videre deſi⸗ derat:cũ ecclie dic· oñde mihi faciẽ tuam foꝛma pieta ⁊ mãſuetudis. Hãc cũ oĩ fi⸗ ducia leuat ad petrã cui ſilis ẽ· Accedite. (inqͥhad eũ ⁊ illumiamini:⁊ facies vñe nõ ↄfundẽt᷑. Quo pacto hũilis ab hũili con A fundet᷑.a pio ſctã.⁊ a manſueto modeſta? Hõ plane abhoꝛrebit a puritate pettepu ra facies ſpõſe.nõ magi qᷓ; a vᷣtute vᷣtuſ.a lumie lumẽ. Sʒ qꝛ non ex oĩſe ĩterim ꝑte adhuc ad petrã foꝛãdã ecctia accedere pᷣt neq; eĩ oim eſt qͥ in ecclia ſũt ſact᷑a diuine volũtati inſpicere:aut appᷣhẽdere ꝑ ſemet ipᷣos ꝓfunda dei.iõ nõ ſolũ ĩ foꝛaminibꝰ petreß ⁊ ĩ cauernis macerie hitare oñdi⸗ tur Ergo ĩ ꝑfectꝭ qͥdẽ qͥ rimari ac penetra re archana ſapĩe:⁊ puritate ↄſcie audẽt:et intelligẽtie acumie pñt:habitat ĩ foꝛami⸗ niby petre. Dereliqͥ in cauernis macerie. vt qͥ in petra ꝑ ſemetip̃os fodere:aut ñ ſuf ficiũt:aut nõ ꝑſumũt:in maceris fodiant ↄtẽti vłgliam ſctõꝝ mẽte itueri. Sicui neh qͥdẽ poſſibile ſit:huic ſane ꝓponet ie⸗ ſum:⁊ hũc crucifixũ. vt ⁊ ip̃e abſq; ſuo la boꝛe habitet ĩ foꝛamiby petre.ĩ qͥby nõ la⸗ boꝛauit. Indeiĩ his laboꝛauerũt.⁊ ip̃e in laboꝛes infideliũ ĩtroibit vt ſit fideł. Nec ferẽdũ qð patiat᷑ repulſaʒ.qͥ ⁊ vocat᷑ vt in tret. Ingrederelinqͥt) ĩ petrã:⁊ abſcõdere in foſſa humo a facie timoꝛis dñi⁊ a głia maieſtatj eiꝰ. Infirme adhuc? inerti aĩe q̃ᷓ iuxta qð ĩ euãgelio qͥdã de ſemetipᷣoↄfi tet᷑. fodereñ valz:mẽdicare erubeſcit/foſſa oñdit᷑ humꝰvbi lateat:don ↄnaleſcat⁊ ꝓ ficiat:vt poſſit ⁊ ip̃a ꝑ ſe cauare ſibi foꝛaĩa ĩpetra.ꝑ q̃ itret ad ĩterioꝛa vᷣbiaĩ vtiq; vi goꝛe ⁊ puritate. Et ſi itelleximꝰ foſſaʒ hu⸗ mũ:illã q̃ ait. oder̃t manꝰmeas ⁊ pedeſ „„—— meos:ñ erit ãbigẽdũ ð ſanitate in ea citi? adipiſcẽda aĩe vulnerate q̃ ĩ ea ð moꝛabit᷑ uid eitã efficax ad curãda ↄſcie vulne⸗ ra:necñ ad purgãdã mẽti aciẽ qᷓ; xpᷣi vul⸗ nerum ſedula meditatio? Verum donec purgata et ſanata perfecte fuerit: non vi⸗ deo qualiter illi aptari poſſit quod dicit· Pſtede mihi faciẽ tnã. ſonet vox tua ĩau⸗ ib meis. Quomõ deniq; faciẽ ſuã oſten dere audeat. vłlenare vocẽ ſuã cui ⁊ late⸗ renicitibſcõderelinqr)ĩfo ſſa humo Ouare: QDuia nõ ẽ puitra facie nec digna que videat᷑· Nõerit digna videri:qᷓ;diuñ rit videre idonea · Lũ aũt ꝑ inhabitatõʒ foſſe humi in ſanãdo oculo interioꝛi tinꝓ fecerit:vt reuelata facie ſpeculaui gloꝛiam dei ⁊ ip̃a poſſit:tũc demũ q̃ videbit: fidu⸗ cialiter iã loquet᷑. voce⁊ facie placẽs · Pla ceat neceſſe eſt facies que in dei claritateʒ intẽdere põt. Hec; eni id poſſet niſi clara Wa quoq; eſſet ⁊ pura. vtiq; trãffoꝛmata in eandẽ quã ↄſpicitclaritatis imaginem Blioqn ipᷣa diſſimilitudine reſiliret inſoli to reuerberata fulgoꝛe. Ergo cũ pura pu⸗ ram intueri potuerit veritatẽ:tũc faciẽii us ſpõſus videre cupiet ↄſequẽter ⁊ vocõ eius audire. Nã quantũ illi placeat cum puritate quidẽ mẽtis pᷣdicatio veritatis: vſtẽdit cũ ſubinde infert. Voxꝝ eitua dul⸗ cis. Quia enĩ nõ placeat vox ſi diſpliceat facies:demõſtrat cũ ilico ſubdit. Et faci⸗ es tua decoꝛa. Quid ĩterne decoꝛ faciei ni Kpuritas? In pluriby hec abſq; pᷣdicati⸗ onis voce cõplacuit: illa abſq; iſta ĩ nemi ne. Impuris nõ ſe oñdit pᷣitas. nõ ſe cre⸗ dit lapiẽtia. Quid ʒ loquũt᷑ quã nõ vide⸗ runt: Qð ſcimus(inqtloqmur. ⁊ q̃ vidi mus teſtamur. Id ð tu audes teſtari qð nõ vidiſti?⁊ loq qð ignoꝛas Querꝭ que dicã impun? Qui laudes requirit huma⸗ ns · qͥ nð ponit ſine ſumptu euãgeliuʒ. qᷓ xuãgeliʒat vt manducet.qͥ queſtũ eſtimat Ppietatẽ.qͥ nõ recrit fructũ:ſ datũ. Impu iſunt tdles:⁊ cũ nõ habẽt vnde videant veritatẽ ꝓpter impuritatẽ habẽt tñ vnde ilã loquãt᷑. Duid pꝛepꝛopere agit? Tur lucẽ nð expectatis?Cur opꝰlucis añ lucẽ pᷣſumitis: Vanũ eſt vobis añ lucẽ ſurge⸗ re· Lux eſt puritas.luxeſt charitas q̃ non querit q̃ ſua ſunt. Hec pᷣcedat:⁊ pes ligue in incerto nõ ponit᷑. Supꝑbo oculo veri⸗ tas nõ videt᷑:ſincero patet · Nõ eſt quod ſe veritas deneget intuendã puro coꝛdi: ac ꝑ hoc neeloquendã. Peccatoꝛi autẽ dixit deus. Quare tu enarras iuſticias meas: ⁊aſſumis teſtamẽtũ meũ ꝑos tuũ? Wul ti puritate neglecta:añ loqͥ qᷓ;videre cona ti funt⁊ aut grauit᷑ errauerũt neſcientes De quib loq̃ent. neq; ð quitꝰ Wirmarẽt Bermo aut turpiter viluerũtvũ ui alios docent bñdictus in ſecula Zmen. Sermo. Ixiij. ſeipſos non docuiſſent. Aq̃ nos gemino malo ſp cuſtodiat exoꝛatꝰa nobis ſpõſus ecclie Jhs xp̃s dñs ñ.qͥ eſt ſug oĩiade Apite nobis d c vulpes paruulas q̃ demoliũ tur vineas. Hã vinea noſtra floꝛuit. Liquet ꝙ nõ ocioſe ad vineas itũ ſit. qñ ibi inuẽte ſunt vulpes demolientel eas. Lf̃a quidẽ iſtud. Spõſus autẽ qͥd? Zñ om̃ia ſane vt cõmunẽ ⁊ vſitatũ littere ſenſum ĩ hac explanatõe penitꝰ reſpuam? vtpote ineptũ ⁊ inſulſum: indignũq; pla neqͥ recipiat᷑ in ſcriptura tã fancta tã au⸗ tentica. Niſi qͥs foꝛteita vecoꝛs ⁊ aĩo ſto⸗ lidus ſit vtꝓ magno habeat didiciſſe er ea inſtar filioꝝ huiꝰ feculi:curã gerere ter⸗ renaꝝ poſſeſſionuʒ. cuſtodire ⁊ defenſare vineas ab incurſantibobeſtijs.ne foꝛte cõ tingat amittere fructũ vini: in q̃ eſt luxru⸗ ria.ſimulq; ꝑeat oꝑa ⁊ impẽſa. Brandeſ⸗ damnũ vt ꝓpterea libꝛũ ſanctũ tanto ſtu dio ⁊xãta cũ veneratõelegãꝰ.ꝙ docemur in eo avulpib vineas cuſtodire:ne in ex⸗ colẽdis illis fruſtra marfupia vacuent᷑ ſi in cuſtodiẽdis illis pigri fuerimus. Nõ eſtis tã rudes:neq; adeo ſpũalis gr̃eexꝑ⸗ es:vt ita carnaliter ſapiatis Ergoĩ ſpiri tu iſta queramꝰ. Ibi ſane inuenimꝰ: ſanꝰ quiaẽ intellectu: ſenſuq; nihilominus di gno:⁊ vineas floꝛẽtes: ⁊ vulpes demoliẽ tes.in quibo capiẽdis vł amouẽdis ⁊ ho⸗ neſtius iaboꝛat᷑ ⁊ fructuoſiꝰ. An vos du bitatis longe vigilãtiꝰinſiſtenduʒ mẽti ſeruãdis qᷓ; frugib. lõge curioſꝰinuigilã dum cauẽdis ꝓpter illas ſpũaliby neqͥtijs qᷓ; capiẽdis ꝓpter iſtas fraudulẽti vulpe⸗ culis? Sed iã a me demõſtrãde ſũt ſpũa E les iſte tã vites qᷓ; vulpes. Ueſtꝝ ĩtererit — filij ſuequẽq; vinee ꝓuidere:cũ me diſpu⸗ tante aduerterit in quib ſiuea quib ma⸗ rime ſitcauendũ. Tliro ſapiẽti ſua vita vi nea eſt· ſua mens. ſua ↄſciẽtia. Hil quippe incultũ deſertũve in ſe ſapiẽs derelinquet Stultus nõ ita. Lũcta apð eũ neglecta inuenies cũcta iacẽtia. cũcta inculta⁊ ſor dida. Nõ eſt vinea ſtulto. Ouõmodo vi⸗ nea vbinilplantatũ. nilelaboꝛati vſpiaʒ narer Totã ſpinio ſiueſcit⁊ ribul ſuũ ———————————————— randeſ. anto ſtu docemur neiner/ uen ſ , 5 fettp⸗ iſpiri bſam iusdi demoliẽ disho⸗ wosdu uzmth vinuigii honeqͥtis lt vulpe deſütſpis E ctyinen imedipu⸗ auma⸗ ſuuvilav ilquippe ſtum⸗ vita⁊ vinca. Et ſi fuit: iã nõ eſt redactai ſolitudinẽ. Vbi vitis vtutis: Vbi botrꝰ? boni opis? Vbi vinũ leticie ſpñaliſ Per agꝛũ hois pigri trãſiui inqͥt)⁊ ꝑ vineã vi riſtulti.⁊ ecce totũ repleuerãt vꝛtice:⁊ ope ruerãt ſupficiẽ eiꝰ ſpine. ⁊ maceria lapidũ deſtructa erat. Audis ſapientẽ irridentem ſtultũ ꝙ bona nature⁊ bona g̃e:q̃ foꝛte ꝑ lauacrũ regeneratiõis accepat:tanqᷓ; illaʒ quã plãtauit deꝰ:⁊ nõ homo pᷣmã ſuã vi⸗ neam in nõ vineã negligẽdo redegit. De⸗ niq; nõ poteſt vinea eſſe vbi vita non eſt. Nã ſtultꝰ ꝙ viuit moꝛtẽ potiꝰ qᷓ; vitã eſſe cenſuerim · Duõ vita cũ ſterilitate:Arboꝛ arida ⁊ in ſterilitatẽ verſa nõne moꝛtua iu dicat᷑: Et ſarmẽta moꝛtua ſunt. Et occi⸗ dit(inqͥt)in grandie vineas eoꝝ.mõſtrãs vita pᷣuatas q̃ ſterilitate dãnate ſũt. Sic ſtultꝰeoipſo ꝙ inutiliter viuit:viuẽs mo? tuus eſt. Soli itaq; ↄuenit ſapiẽti habe⸗ re vel potiꝰ eſſe vineã. Dui vitã habet: eſt lignũ fructifeꝝ in domo dei. ac ꝑh lignũ viuẽs. Siquidẽ ⁊ ip̃a ſapiẽtia q̃ ſapiens dicit᷑ ⁊ eſt:lignũ vite eſt appꝛehẽdẽtib eã. Quid ni viuat app̃henſoꝛ eiꝰ Uiuit⸗ ſed ex fide. Juſtꝰ nẽpe eſt ſapiẽs ·⁊ iuſtus ex fi deviuit. Et ſigia iuſti ſedes eſt ſapie·ſicut eſt. ꝓfecto is ſapiẽs qͥ iuſtus. Is ðᷓſiue iu ſtũ nomines ſiue ſapientẽ:nũqᷓ; abſq; vi⸗ ta viuet. qꝛ nunqᷓ; nõ viuet. Hoc quippe eſt illi vinea qð vita. Et bona vinea iuſti immo bona vinea iuſtꝰ.cui vᷣtus viticui actio palmes.cui vinů teſtimoniũoſpien tie. cui lingna toꝛcular expᷣſſionis. Deni⸗ q; glia nf̃a hec eſt(inqͥtjteſtimoniũ ↄſciẽ⸗ tie nr̃e. Vides apð ſapientẽ vacare nihil: Sermo cogitatio. ↄuerſatio.⁊ ſi qͥd alið eſt ex eo qͥd ni totũ dei agricultura.ði edi ficatio eſt:⁊ vinea dñi ſabaoth! Quid de niq; illi de ſe ꝑire poſſit qñ ⁊ foliũ einon N defluet. Leteꝝ tali vinee nũqᷓ; infeſtatões nunq; inſidie deerunt. Hempe vbi multe opes:multi ſunt ⁊ qͥ comedũt eas. Sapi ens erit ſollicitꝰ ſeruare vineã ſuã non mi nus qᷓ; excolere.necſinet eã voœꝛaria vulpi bus. Peſſima vulpis occultꝰdetractoꝛ:ſʒ nõ minꝰ nequã adulatoꝛ blãdꝰ. Lauebit ſapiẽs ab his. Dabit operã ſane. qð ĩ ip̃o eſt cape illos qͥ talia agũt ßʒ cape bñficijs atqʒ obſequijs monitiſq; ſalutarib ⁊ oꝛa⸗ tiõibꝓhis ad deũ. hõ ceſſabit iſtiuſmo dicarbones ignis ↄgerere ſuꝑ caput ma⸗ ledici.⁊ itẽ ſuꝑ adulatoꝛis. quouſq; ſi fie⸗ ri poteſt:⁊ illi inuidiã.⁊ iſti ſimulatõeʒ de coꝛde tollat faciẽs mandatũ ſpõſi dicẽtis Capite nobis vulpes ꝑuulas:q̃ demoli⸗ unt᷑ vineas. An nõ tibi captꝰ ille videtur qui ſuffuſus oꝛa ruboꝛe.qͥppe ꝓpꝛiũ eru⸗ beſcens iudiciũ:ip̃e ſue ↄfuſionis ⁊ peni⸗ tudinis teſtis eſt. ſiue ꝙ oderit hoĩieʒ amo re digniſſimũ.ſiue ꝙ dilexerit tiñ verbo⁊ lingua eũ a qͥ ſediligi oꝑe⁊ veritate vel ſe ro exꝑtus eſt. Captꝰ plane ⁊ captus dño ßm ꝙ nominatim ipᷣeexpᷣſſit. capite ſinq̃⸗ ens)nobis. Utinã ego om̃es aduerſanteſ mihi ſine cã ita capere poſſim. vt xpᷣo eos vel reſtituã vel acquirã. Sic ſic:ↄfundã⸗ tur ⁊ reuerant᷑ qui querũt aĩam meã · auer tant᷑ retroꝛſum ⁊ erubeſcãt qui volũt mi⸗ hi mala.quatinꝰ inueniar ⁊ ip̃eobediens ſpõſo nõ in capiẽdo vulpes:ſʒ ⁊ in capiẽ⸗ o ip̃i. Sed reflectat᷑ ſermo ad ſuipᷣncipi um vt ſuo oꝛdine ſeries explanatõis ꝓce⸗ dat. ¶ Capite nobis vulpes paruulas: demoliunt᷑ vineas. Locus moꝛalis eſt:⁊ iuxta moꝝ diſciplinã nos iã oſtendimus — B pũales has vineas nõ niſiſpũales viroſ eſſe. quoꝝ cũ om̃ia ĩterioꝛa culta ſint:om niaq; germinãtia. oĩa fructificãtia ⁊ par⸗ turiẽtia ſpm̃ ſalutis. quõ de regno dei ·ſic de his vineis eque dñi ſabaoth pñt dice⸗ re. qm̃ intra nos ſunt. Deniq; in euãgelio legit dari gentiby regnũ faciẽtibꝰ fructus eius. Mi ſunt q́;s Paukꝰ enumeratdicẽs. Fructꝰ aũt ſpũs eſt charitas. gaudium. pax.patiẽtia.lõganimitas. bonitas. beni gnitas · mãſuetudo. fides. modeſtia.cõti⸗ nentia.caſtitas. Fructꝰ iſtiꝓfectꝰ noſtri. Bi accepti ſpõſo · qꝛ ip̃i cura eſt de nobis Hum de virgultis cura eſt deoꝰ hoĩes nõ arboꝛes amat homo deꝰ:⁊ noſtros pꝛofe ctus ſuos fructꝰ deputat. Tempꝰ hoꝝ di ligẽter obſeruat · arridet apparẽtiby:⁊ ſolli citus ſatagit ne pereãt nobis cũ apparne rint I mmo po ne pereũt ſibi ſereputattã q nos. Ideoq; puidens capi ſibi iubeti ſidiãtes vulpeculas ne nouellos fructus ip̃e pᷣꝛipiant. Capiteſinqͥt) nobis vulpes paruuias: que demoliunt vineas. Etq̃ſi quis dicat. ̃pꝛopere times· nondũ venit fructuũ tempꝰ.nõ eſt ita.inquit.nã vinea noſtra floꝛuit. Poſt floꝛes nõ eſt fructunʒ moꝛa:adhuc illis cadentibꝰ:iſti erumpũt ilico.ilico incipiunt apparere. Parabola poſſumꝰde ipi a inſtãtis eſt tpis Videtis iſtos noui xios?·Hup venerũt.nup ↄuerſi ſunt · non is dicere. qꝛ vinea nr̃a floꝛu ſt. Vloꝛet eni. Interim qð in eis appare⸗ re videtis flos eſt. fructuũ tps nõduzʒ ad⸗ uenit. Vlos nouella ↄuerſatio ẽ. flos foꝛ⸗ mula recẽs vite emẽdatioꝛis eſt. Indue⸗ vůt ſibi faciẽ diſciplinatã ⁊ bonð̃:totiꝰcoꝛ poꝛis cõpoſitõem. Placẽt fateoꝛ q̃ĩ facie ſunt. negligẽtioꝛ vtiq; is qͥ foꝛis apparet roꝛpoꝝ cultꝰ ⁊ veſtiũ.ſermo carioꝛ. vultꝰ hilarioꝛ. aſpectꝰverecũdioꝛ. inceſſus ma ⸗ turioꝛ. Veꝝ qꝛ; nouit cepe: iða ſui noui⸗ tate floꝛes cẽſenda ſunt⁊ ſpes fructuũ ma gis q; fructꝰ. Vobis filioli nõ timemꝰa raude vulpiũ.q̃ fructib magisqᷓ; floꝛiby nuidere noſcunt᷑. Ueſtx aliũde ꝑiculũ ẽ. Uſtionẽ certe metuo floꝛiby:nõ ſubꝛepti⸗ onẽ ß vſtionẽa frigoꝛe. Aqͥlo mihi ſuſpe⸗ ctus eſt ⁊ frigoꝛa matutina q̃ in tempeſti⸗ uos floꝛes ſolẽt pdere.fructꝰpᷣꝛipe. Itaq; ab aqlone pandit᷑ veſt? malũ. E facie fri⸗ goꝛis eiꝰ qͥs ſuſtinebit. Voc frigꝰ ſi ſemel aiam aie quidẽſvt aſſolet)incuria ſpũ doꝛ mitante puaſerit. ac neminẽ deindeſquod abſit)inhibẽte ad interioꝛa eiꝰꝑuenerit:ð⸗ ſcenderit in viſcera coꝛdis ⁊ ſinũj mẽtl.cõ cuſſerit affectões · occupauerit ↄſilij ſemi taſ. pturbauerit iudicij lumẽ · ibertatẽ ad dixerit ſpũs · mox vt in coꝛꝑe ſolet eueni⸗ re febꝛicitãtibꝰ:ſubit quidã aĩ rigoꝛ.et vi⸗ goꝛ lenteſcit. languoꝛ fingit᷑ viriũ. hoꝛroꝛ auſteritatis intẽdit᷑.tim oꝛ ſollicitat paup tatis. ↄtrahit᷑ animꝰ.ſubtrahit᷑ gp̃a. ꝓtra⸗ hitur longitudo vite.ſopit᷑ rõ.ſpũs extin⸗ guit᷑. deferueſcit nouiciꝰ feruoꝛ.ĩgraueſcit toꝛpoꝛ faſtidioſus.refrigeſcit fraterna ca⸗ ritas. blandit᷑ voluptas fallit ſecuritas.re nocat ↄſuetudo. Quid plura? Diſſimula tur lex. abdicat᷑ ius.fas ꝓſcribit᷑. derelinq tur timoꝛ dñi. Dant̃ poſtremo impuden⸗ tie manꝰpᷣſumit᷑ ille temerariꝰ:ille puden dus.ille turpiſſimꝰ.plenꝰ ille ignominia ⁊ ↄfuſione ſaltꝰ de excelſo ĩ abyſſum.ð pa uimẽto in ſterqͥliniũ. de ſolio in cloacã. de celo in ſcenũ.ð clauſtro ĩ ſeculũ. de ꝑadiſo in infernũ. Pꝛincipiũ ⁊ oꝛiginẽ hꝰ peſtis ⁊ vel qua arte vitet᷑ vel q̃ ſuꝑet᷑ virtute: nõ eſt huꝰ tꝑis ðᷣmöſtrare. Alias erit.nũc cepta ꝓſequamur.Ad ꝓuectioꝛes ⁊ firmi oꝛes ſermo eſt retoꝛquẽdꝰad vineã q̃ iam oꝛuit cuiqͥdẽ ⁊ ſi nõ eſt qð floꝛiby foꝛmi Bermo ſecula Emen. det a frigoꝛe:ſʒ nõ fruerꝰſecuri ſũt a vulpi bus. Dicendũ aptiꝰ qͥd ſint ſpũaliter he vulpes. cur puſille dicant cur iubeãt᷑po⸗ tiſſimũ capi.⁊ nõ abigi vl occidi.etiã in⸗ troducẽda d inerſa genera haꝝ beſtiaꝝ ad maioꝛẽ audientiũ noticiã ⁊ cautelã. nõ ſa ne ßmone iſto. vt faſtidio cõſulamꝰ.⁊ nf̃e deuotõis alacritas ꝓpetuet᷑ in gr̃a? ↄfeſ⸗ ſione glie magni ecclie ſpõſi dñi noſtri ie⸗ ſuxp̃i· qui eſt ſuꝑ om̃ia deus benedictꝰ in Dlum pꝛomiß⸗ a ſioni veſtre. Lapite nob vulpes paruulas q̃ demoliunt᷑ vineas. nã vinea noſtra floꝛuit. Vulpes tẽptatio nes ſunt. Heceſſe eſt vt veniãt tẽptatões. Quis eni coꝛonabit᷑ niſi qͥ legitime certa⸗ uerit:Aut quõ certabũt ſi deſit qui impu gnet? Tu 5ᷓ accedẽs ad ſeruitutẽ dei: ſtaĩ timoꝛe:⁊ pᷣpara aĩam tuã ad temptatõem certꝰ om̃es qͥ pie volũt viuere in xp̃oꝛ ꝑſe⸗ cutionẽ paſſuroſ. Poꝛro tẽptatões diuer ſe ſunt ꝓ tẽpoꝝ diuerſitate. Et initijs qui dem nr̃is tãqᷓ; nouellaꝝ teneris floꝛibus plãtationũ in euidẽti vis algoꝛis incũbit cuꝰ meminimꝰin ßᷣmone altero.⁊ incipiẽ tes ab hac peſte cautos reddidimꝰ. Jam pᷣoꝓficientiũ ſanctioꝛiby ſtudijs mimeq́; dem ſeſe opponere ↄtrarie vᷣtutes apte an dent.ſʒ ſolẽt ex occulto inſidiari q̃ſi qᷓdam fraudulẽte vulpecule:ſpecie qͥdeʒ vᷣtutes. reãt vicia. Quãtoſſybi gr̃a)ĩgreſſos viaf vite ꝓgreſſos ad melioꝛa.ſuꝑ ſemitas iu⸗ ſticie bñ ſecureq; ꝓficiſcẽtes ⁊ꝓficientes fraude ꝓcpudoꝛ vulpiũ haxꝝ turpiter ſup plãtatos exptꝰſuʒ.⁊ ſero in ſe vᷣtutũ ſuffo raros plãgere fruct Tlidi gohoiczcurẽ tem bñ.⁊ ecce cogitatio. Quid ĩ vulpecla fuit. Duãtis(inqͥt)bonũ q́ͥ ſobꝰfruoꝛ ſieſ⸗ ſem ĩ patria:poſſem vtiq; imptirifratritv ⁊ cognatinotis ⁊ amic. Amãt me: ⁊ faci le acqeſcerẽt ſuadẽti. Vt quid ꝑditio bec? Vado illuc ⁊ ſaluo multos ex ilł⁊ mepa riter. Nec verẽdũ in loci mutatiõe. Etenĩ dũ bñ faciã. qd intereſi vbi niſi ꝙiliicꝓ⸗ culdubio ſatiꝰvbi fructuoſiꝰdegã: Quid plura? It⁊ perit miſer.nõ tã exul ad patri am qᷓ; canis reuerſus ad vomitũ. Etſeꝑ didit infelix.⁊ ſuoꝝ acqͥſiuit neminẽ. En vna vulpecula iſta. videlicet fruſtratoꝛis ————————————— — t ſufo ivulpech worſc unfun itme tfuc ꝛmepa ſicilicp⸗ egrui wiadpmi fulnnu ſpes quã habuit in acqͥſitione ſuoꝛũ· Po tes tu qͥʒ ꝑ teipm in teipo alias atq; alias ſiles huic inuenire ſen aduertere ſinõ ne⸗ k gligas Vis tñ vt vnã adhuc ego oñdazʒ tibi Vacio etiã? tertiã:⁊ quartã qͥʒ demõ ſtrabo:ſi te ad capiendas eas q̃ð foꝛte ex pis in tua aduerteris vinea inuenero vigi lantẽ. Interdũ bñ ꝓficiẽtis cuiuſpiã:cuʒ ſibi ꝓfnſiꝰ aliqͥd ſupne gfe ſenſerit irroꝛa⸗ ri.ſubit animũ deſideriũ pᷣdicãdi:nõ qͥdẽ ad parẽtes ⁊ ꝓpinquos:iuxta illud. cõti⸗ no nõ acqeuicarni? ſanguini.ſʒ qᷓſi pu⸗ rius. fructuoſiꝰ. foꝛtiuſq; paſſim ad extra . — neos ⁊ ad om̃es. Laute om̃ino. Saneti metꝓpheticũ incurrere maledictũ.ſiq̃ in abſcondito accepit frumẽta: abſcondati populis:⁊ ↄtra enãgeliũ facere. niſi quei aure audiuit: pᷣdicauerit ſuper tecta. Vul pes eſt atq; illa pᷣoꝛe eo nociuioꝛ qͥ occuiti oꝛ veniẽs. Sʒ capio tibi eã. Pꝛimꝰ moy⸗ ſes dicit.nõ arabis in pᷣmogenito bouis Hoc Pauꝰ interpᷣtans.nõ neophitũ(in quityne in ſuꝑbiã elarꝰ incidat in iudiciũ diaboli. Et rurſum. THec quiſq;(inqͥt)ſu⸗ mit ſibi honoꝛẽ:ſʒ qͥ vocat᷑a deo tãqᷓ; Ba ron. Itẽ ip̃e. QDuõ pᷣdicabũt(ait) niſi mit ⸗ tant᷑ꝰ Et ſcimꝰ monachi officiũ:nõ doce⸗ re eſſe:ſʒ lugere. Ex his ſimilibuſq; colle⸗ ctis mihi texo rethe:⁊ capio vulpẽ:ne de⸗ moliat᷑ vineã. Ex his nẽpe claret ⁊ certuʒ eſt ꝙ publice pᷣdicare nec monacho cõue⸗ nit. nec nouicio expedit. necnõ miſſo licʒ Poꝛro ↄtra hec tria venire quãta ↄjiẽtie demolitio eſt: Ergo qͥcad tale aĩo ſugge⸗ ratur:ſiue ſit illud tua cogitatio: ſiue imiſ ſio ꝑ angelũ malũ: doloſam agnoſce vul⸗ peculã.i.malũ ſub ſpecie boni. Sʒ aſpice aliã. Quãtos ex monaſterijs ſpũ feruen ⸗ tes heremi ſolitudo ſuſcepit:⁊ aut tepefa⸗ ctos euomuit aut tenuit ↄtra heremi legẽ non modo remiſſos:ſʒ etiã diſſolutos · ſic q; apparuit vulpeculã affuiſſe vbi tãta fa cta eſt vaſtatio vinee.i.vite ⁊ↄſcĩe homĩs detrimẽtũ. Cogitabat ſi ſolꝰ degeret:mul to ſe copioſioꝛes fructꝰ ſpũs ꝑceptuꝝ.qͥp pe qͥ in cõmuni vita tiñ ſpũalis g̃e fuiſũ exptus. Et bona viſa eſt ſua cogitatõ ſibi ß rei exitꝰ indicauit magis eandẽilli cogi tationẽ vulpẽ demolientẽ fuiſſe· Quid il⸗ lud qð nos qͥ;ʒ totiẽs in domo iſta tã gra⸗ niter inqͥetat.notabilẽ loquoꝛ quoꝛundã d inter nos ſunt ſuꝑſticioſamq; abſtinẽti amterã̃ ſeom̃iby ſibicʒ oẽs moleſtos red⸗ dunt? Quõ nõ hec iða diſcoꝛdia tã gene⸗ ralis ⁊ ſue illis ↄſciẽtie diſſipatio eſt.⁊ qð in ip̃o eſt:grandis vinee huiꝰ quã planta uit dextera dñi: nñe ſcʒ omniũ vnanimita tis demolitio? Ne hoĩ ꝑquẽ ſcandalũ ve nit. Qui ſcãdaliʒauerit(inqͥt) vnũ de his puſillis:duꝝ eſt qð ſequit᷑. Quãto durio⸗ ra mere?qͥ tantã ⁊ tã ſanctã multitudineʒ ſcandaliʒat: Pꝛoꝛſus iudiciũ poꝛtabit qͥ cũq; eſt ille duriſſimum. Sed hec alias. ¶ Nũc po intẽdamꝰhis q̃ a ſpõſo dicunt᷑ ſuꝑ puſillis ⁊ aſtutis his gĩalibꝰ demoliẽ tiby vineas. Puſillis dixerim. nõ malicia ß ſubtilitate. Aſtutũ ſiquidẽ natura b̊ ge nus eſt animãtis: ꝓmptũq; admodũ ad nocendũ in occulto.⁊ videt mihi cõgru⸗ entiſſime deſignare ſubtiliſſima quedã yi cia:ſpecie palliata vtutũ · qualiũ vtiq; foꝛ mã hmiſſis ad noticiã exẽplis:paucꝭ licʒ iã aliquãtiſper expᷣſſi. Neceni aliter noce re queũt niſi ꝙ le vᷣtutes:virtutũ quadã ſi militudine mentiunt᷑. Sunt aũt cogitati ones hoĩm vane aut facte immiſſiones ꝑ angelos malos:angelos ſathane:qͥ ſetrãl figurant in angelos lucis: parãtes ſagit⸗ tas ſuas in pharetra · B eſt.ĩ occulto · vł ſa gittent in obſcuro rectos coꝛde. Uñ⁊pu ſillas eas ꝓpter ß reoꝛ dici ꝙ cũ cetera vi⸗ cia quadã quaſi coꝛpulẽtia ſui manifeſta ſe pᷣbeant: P genus ꝓ ſui ſubtilitate haud facile agnoſci:⁊ iðᷣo nec caueri poſſit. niſi dũtaxata pfectis⁊ exercitatis:⁊ qͥ habeãt illuminatos oculos coꝛdis ad diſcretõeʒ boni⁊ mali maximeq; ad diſcretiõʒ ſpiri tuũ:qͥ cũ apło poſſint dicere. qꝛ nõ igno⸗ ramus aſtutias ſathane:neq; cogitatões eius. Et vide ne foꝛte ob h̊ a ſpõſo iubeãt᷑ nõ quidẽ exterminari vłabigi vel occidi ß capiq videlicet hmõi ſpũales doloſaſ⸗ q; beſtiolas om̃i vigilãtia ⁊ cautela obſer nari optet? examinari.⁊ ſic capi.icõp̃hẽ⸗ diĩ aſtutia ſua. Ergo cũ ꝓdit dolus:cum fraus aꝑit᷑.cum vincit᷑ falſitas.rectiſſime tũc ðꝛ capta vulpis puſilla q̃ demoliebat᷑ vineã. Deniq; dicimꝰ hoĩem in ᷣmõe ca⸗ pi.ſiẽ habes ĩ enãgelio.qꝛ ↄuenerũt pha⸗ riſei ĩ vnũ vt caperẽt Ihm ĩßᷣmõe. Itað ſpõſus capi iubet vulpes puſillas que de moliunt᷑ vineas.i.dep̃hẽdi. ↄuinci. pꝛodi Solũ malignitatꝭ genꝰ idꝓpꝛiũ habʒ vt agnituʒ iã mĩme noceatita vt agnoſci 0* ———————— — ſit illi expugnari. Auis eni niſi demẽs cõ perta decipula:ſciẽs ⁊ pꝛudẽs pedeʒ mit⸗ tat in illã Sufficit ꝓinde ſi capiant᷑ que eiuſmodi ſunt. h eſt.ſi pꝛodas ⁊ deducas ad mediũ.qppe quib appere pireẽ. Rõ ſir cetera vicia. Rẽpe manifeſte veniunt. manifeſte nocẽt.ſciẽtes captiuãt.ſuꝑant reluctãtes. vtpote vi nõ dolo agẽtia. Er⸗ go 5 hmõi aperte ſeuiẽtes beſtias nõ ĩue⸗ ſiigatõe opꝰ eſt:ſʒ refrenatõe. Solas has vulpes paruulas. diſſimulatrices maxi⸗ mas. qꝛꝓdite iã nõ nocẽt ſufficit educiin lucẽ ⁊capi ĩ calliditate ſua. Nã foueas ha bent. Tali itaq; ex cauſa vulpes iſte:⁊ ca⸗ pi iubent᷑:⁊ ꝑuule deſcribunt᷑. Vel iõ par uule.vt naſcentia vicia in ip̃o oꝛtu:donec vtiq; paruula ſunt vigilãter obſeruãs ili⸗ co cõpꝛehẽdas · necreſcẽtia pſꝰ noceant:et D difficilius capiant᷑ Et ſi iuxta allegoꝛiaʒ ecclias vineas. vulpes hereſes vel potius hereticos ip̃os intelligamꝰ:ſimplexẽ ſen ⸗ ſus.vt heretici capiant᷑ potiꝰ qᷓ; effugent᷑ apiant᷑ dico.nõ armis:ſʒ argumẽtis q́;⸗ bus refellant erroꝛes eoꝝ.ip̃i do ſi fieri pᷣt recõcilient᷑ catholice.reuocent᷑ ad verã fi⸗ dem. Mec eſt enĩ volũtas eiꝰqᷓ vult om̃es hoies ſaluos fieri:⁊ ad agnitionẽ verita⸗ tis venire. Hoc deniq; velle ſe ꝑhibet qͥ ñ ſimplr:capite vulpes:ß capite(inqͥt)nob vulpes paruulas. Sibi qᷓĩ ſpõſe ſue.idẽ catholice iubet acq̃ri has vulpes · euz ait. capite eas nobis. Itaq; hõ de ecckia exer citatus ⁊ doctꝰ ſi cũ heretico hoĩe diſpu⸗ tare aggredikeillo itẽtionẽ ſuã dirigeredʒ quatinꝰ ita errantẽ ↄuincat.vt ⁊ cõuertat cogitãs illud apłi Jacobi.qꝛ qͥ ↄuerti fe⸗ cerit peccatoꝛeʒ ab erroꝛe vie ſue:ſalnabit aĩam eiꝰ a moꝛte:⁊ oꝑit multitudinẽ pec⸗ catoꝝ. Oo ſi reuerti noluerit nec ↄnictus poſtpmã iã ⁊ ſcõᷣam admonitiõʒ(vtpote q om̃ino ſubuerſus eſt)erit ᷣm apłlum de nitãdus. Ex B iã meliꝰ(vt qͥdem ego arbi troꝛ)effugat᷑ aut etiã reiigat᷑qᷓ; ſinit᷑ vine⸗ as ðᷣmoliri. Nec ꝓpterea ſane nihil ſe egiſ ſe putet qͥ hereticũ vicit ⁊ cõnicit.hereſes Sfutauit.veriſimilia a vᷣo clareaperteq;di ſtinxit.pꝛaua dogmata: plana? irrefragi bili rõne:pꝛaua eſſe mõſtrauit. pꝛauũ de⸗ niq; inteliectũ extollentẽ ſe aduerſus ſciẽ⸗ tiam dei in captinitatẽ redegit · Nempe ce pit nihilominꝰ qͥ talia oꝑatꝰeſt vulpẽ:⁊ſi nõ ad ſalutẽ illi:⁊ cepit eã ſponſo ⁊ ſponſe Bermo quis aliter. Nã ſtbereticꝰnð ſurexit ð fe ceecckia tñ ↄfirmat᷑ in fide. ⁊ quidẽ de ꝓ⸗ fectibo ſponſe:ſpõſus ſine dubio gratulat᷑ Baudiũ etenĩ dñi eſt foꝛtitudo nia. Deni q; nõ putat a ſe aliena lucra nr̃a: qͥ ſe noh tam dignãter aſſociat. dũ iubet capi vul⸗ pes:nõ ſibi:ſʒ nobis ſecũ: capite inquiẽs nobis. Aduertere eſt enim ꝙ git nobis. Nuid hac voce ſocialiꝰ? Zn nõ tibi videt᷑ B dicere. q̃ſi quidã paterfamilias qͥ ꝑ ſeni hil habeat:ſ oĩa cõmunia cũ vxoꝛe ⁊ filijt atq; domeſticis. Et qͥ loquit᷑ deꝰ eſt.mini me ñ vt deꝰ id loquit. ſ vt ſpõſus.Lap te nobis vulpes. Uides q; ſocialir᷑ loqui tur qͥ ſociũ nõ habʒ. Poterat dicere mihi ſʒ maluit nobis:ↄſoꝛtio delectatꝰ. D ſua⸗ nitatẽ.o gẽam. o amoꝛis vim · Ita ne ſum mus oĩm vn factꝰeſt oĩm? Quis h̊ fac⸗ Amoꝛ dignitati neſciꝰ. dignatione diues affectu potẽs.ſuaſu efficax. Quid violẽti us? Triũphatð deo amoꝛ · Duid tñ tam violentũ. Amoꝛ eſt. Que eſt iſta vis q̃ſo tã violẽta ad victoꝛiã:tã victa ad violẽtiã Deniq; ſemetip̃ʒ exinaniuit vt ſcias amo ris fuiſſe ꝙ plenitudo effuſa ẽ. ꝙ altitudo adequata eſt. ꝙ ſingularitas aſſociata eſt. Lũ qᷓnãtibi o admirãde ſponſe tã famili areoſoꝛtiũ?· Nobis inq;s capite · Lui tecũ In ecclie de gentibyde moꝛtalibo⁊ pctõ ⸗ rib collecta eſt. Illã ſcimꝰ q̃ ſit· Sʒ tu qs es:ethyopiſſe huiꝰ tã deuotꝰ tã ambicio⸗ ſus amatoꝛ: Sane nõ alter Moyſes.ſed plusq; moyſes. Nũ tu ille es ſpecioſus foꝛma p filijs hoĩm?. Paꝝ dixi. cãdoꝛ es vite eterne:ſplendoꝛ? figura ſubſtãtie dei Poſtremo ſuꝑ om̃ia deus benedict? in ſe cula Amen. I Sermo lxv. Vobis ſu 2 MWos vobis ſu d per vno capitulo diſputaui ᷣmo nes: tertiũ edere paro: ſi audire ñ tedeat. Et neceſſariũ reoꝛ. Nã qð ad nr̃aʒ quidẽ ſpectat domeſticaʒ viueã(que von eſtis)ſatis me arbitroꝛ in duobv feciſſe ß⸗ moniꝓ munimẽto illi aduerſus inſidi⸗ as tripartiti generꝭ vulpiũ. qͥ ſunt adula⸗ toꝛes · detractoꝛes.ac ſeductoꝛij quidã ſpi ritus:gnari ⁊ aſſueti mala ſub ſpecie boni inducere. Veꝝ dñice vinee nõ ita. Illam loquoꝛ qᷓ impleuit terrã. cuiꝰ⁊ nos poꝛtio — — ₰. manu. redemptã ſanguie rigatã vᷣbo · pꝛo pagatã gr̃a. fecundatã ſpũſctõ · Ergo pł ppꝛij curã gerẽs:in cõmune minuspfui Mouet me aũtꝓ ipᷣa multitudo demoli entiũ eã. defenſantiũ paucitas · difficultaſ defenſionis. Difficuitatẽ occultatio facit Eã cum ecckia ſꝑ ab initio ſui vulpes ha buerit.cito om̃es ↄperte ⁊ capte ſunt. Lõõ fligebat hereticꝰ palã:nã inde hereticꝰ'ma xime qð palã vincere cupiebat ⁊ ſuccũbe bat. Ita ergo ille facile capiebant᷑ vulpes uid eni ſipoſita in lucẽ vitate:hereticꝰi ſue ꝑtinacie tenebꝛis remanẽs ſolus fort religatꝰ areſceret Nihilominꝰcapta repu tabat᷑ vulpesꝰdẽnata impietate.⁊ impio foꝛas miſſo: oſtẽtui vtiq; iã victuro non fructui. Ex hoc iuxta ꝓphaz erãt illi vbe ra arẽtia? vẽt᷑ ſteril· qꝛ nõ repullulat erro? publice ↄfutatus·⁊ falſitas apta non ger minat. Quid faciemꝰ his maligniſſimis vulpibo vt capi queãt:q̃ nocere qᷓ; vincere malũt.⁊ ne apparere quidẽ volũt: ſʒ ſerpe re: Õib vna intẽtio hereticis ſemp fu ⸗ it:captate gliam de ſingularitate ſcientie. ſola iſta malignioꝛ ceteris: verſutioꝛq; he reſib.dãnis paſcit᷑ alienis ꝓpꝛie glie ne⸗ gligens · docta credo exẽplis veteꝝ.q̃ ꝓdi te enadere nõ valebãt:ſʒ ↄfeſtim capiebãt᷑ canta eſt nouo malefictj genere oꝑarimy⸗ ſteriũ iniqtatis:eo licentiꝰ quo latentius. Deniq; ĩdixere(vt ðᷣꝛMatebꝛas ſibi:firma uerunt ſibi ſermonẽ nequã. Jura ꝑiura.ſe cretũꝓdere noli. Enimuero alias n tenu iter quidẽ iurare vllatenꝰ acquieſcũt. ꝓpt lud de euãgelio.nõ iurare neq; ꝑcelũ ne q; ꝑterrã ⁊c̃· D ſtulti ⁊ tardi coꝛde:repleti plane phariſaico ſpũ.liquãtes culicem:et camelũ glutiẽtes. Iurare nõ licetã peiera re licet: An in R ſolo vtrũq; licet? De quo nã mihienangelioꝝ loco ꝓducitis iſtã ex teptionẽ. qͥ ne iota quidẽ.(vt falſo gloꝛia⸗ minihp̃teritis? Patet vos? ſupꝑſticioſeob ßᷣuare ð iuramẽto:⁊ flagicioſepᷣſumerede piurio. O ꝑuerſitatẽ. Dõ ad cautelãoſul⸗ tum eſt. videlicet nõ iurare. iſti manda⸗ ti vice tam ↄtentioſe obſeruant.⁊ qð im⸗ mobili iure ſanctitũ eſt nõ peierandũ ſcʒ: hoc tanqᷓ; indifferẽs ꝓ ſua volũtate diſpẽ ſant. Hõ(inquiũt)ß ne myſteriũ publice⸗ mus. Quaſi glia dei nõ ſit reuelare ſermo nem. An dei inuidẽt glie: Sed magꝭ cre do ꝙ pandere erubeſcãt: ſciẽtes ingioꝛiũ. 8 Nam nefanda ⁊ obſeena dicunt᷑ agere in ſecreto · ſiquidẽ⁊ vulpiũ poſterioꝛa fetent Sʒ taceo que negãt. ad manifeſta reſpõ⸗ deant. An iuxta euangeliũ cauent ſanctũ dare caniby:⁊ margaritas poꝛcis:At iſtꝰ apꝑte faterieſt ſenõ eſſede ecclia.qꝛ om̃es T de eccłlia ſunt canes cenſent ⁊ poꝛcos Sine exceptiõe eĩ om̃ib qui de ſua ſecta nõ ſunt:ſuũ illud qͥcqͥd eſt ſubtrahẽdũ ex iſtimãt. Eeteꝝ hec ⁊ ſi ſentiãt nõ reſpõde bunt. ne manifeſti fiãt.nẽpe qð omnimo do fugiũt. ſʒ nõ effugiẽt. Reſpõde mihi o homo qͥ płꝰ qᷓ; opoꝛtet ſapis:⁊ plꝰqᷓ; dici poteſt deſipis. Dei eſt:an nõ:myſteriũ qð occultas: Sieſt:cur nõ ad eiꝰglam pan⸗ dis? Hã glia dei reuelare ſermonẽ. Siñ cur fidẽ habes in eo qð nõ eſt dei: niſiqa hereticꝰes. Aut igit᷑ dei ſecretũ ad dei glo riam ꝓdant:aut dei negẽt myſteriũ: ⁊ mi⸗ nime ſe hereticos negent: aut certe nihilo minꝰ manifeſtos ſe fateant᷑ inimicos glo rie dei qͥ nolũt manifeſtũ fieri qð ei noꝛũt foꝛe ad głiam. Stat nẽpe ſcripture veri⸗ tas. Blia regũ celare verbũ · glia dei reue⸗ lare ſermonẽ Nõ vis tu reuelare: Noner go vis deñ glificare · Sʒ foꝛte nõ recipis ſcripturã hãc Ita eſt.ſoliꝰ euãgelij ſe ꝓfi⸗⸗ tent emulatoꝛes ⁊ ſolos. Reſpõdeãt ꝓiñ euãgelio. Dð dico ſait)in tenebꝛis: dicite in lumine.⁊ qð in aure auditi.pᷣdicate ſu⸗ per tecta. Jã nõ licet ſilere vſqʒqͥ occultuʒ tenet᷑ qð palã deꝰ fieri iubet: Vſq;qᷓ oper t eſt euangeliũ vr̃m? Suſpicoꝛ vñr̃m nõ eſt pauli. Hã ille ſu fatet᷑ optũ nõ eẽ. Et ſi inquit)oꝑtũ eſt euangeliũ meñ · in his opꝑtuz eſt qͥ pereũt · Videte ne vos diceret apud qͥs euãgeliũ inuenit᷑ optum. Quid aptius ꝙ ꝑeatis? An foꝛte nec paulũ reci pitis? De quibuſdã ita audiui. Nõ enim inter vos om̃es ꝑ oĩa ↄcoꝛdatis.⁊ ſia no bis om̃es diſſentiatꝭ. At vᷣo eoꝝ verba et ſcripta⁊ traditões qͥ coꝛpaliter cũſaluato re fuerũt pari auctoꝛitate euãgelij cuncti: (ni falloꝛindifferẽter recipitis Rũqͥd üli opertũ tenuere euãgeliũ juũ Nũquid in deo carnis infirma.moꝛtis hoꝛrida.cru⸗ cis ignominiã tacuere? Et quidẽ in oẽm terrã exiuit ſonus eoꝝ. Ubi aplica foꝛma ⁊ vita quã iactatis: Illi clamant. vos ſu⸗ ſurratis. Illi in publico. vos in angulo · Illi vt nubes volant. vos in tenebꝛis ac fubterraneis domibo deliteſciti. Quidſi⸗ mile illis in vobis oſtẽditis:Anꝙ vobi⸗ — ſcum mulierculas:nõ vtiq; circũducitis: ſed includitis? õ eque comitatio vt co⸗ pabitario ſuſpitioni patet. Verũ quimsʒ de illis ſiniſtrũ quippiã ſuſpicaret qͥ mo? nos ſuſcitabant. ac tu ſimiliter· et vna recubante putabo femina tutũ Alioquin temere tibi vſurpas illoꝝ diſpenſationeʒ: quoꝝ ſanctitatẽ nõ habes. Lũ femina ſp eſſe⁊ nõ cognoſcere feminã nõne plꝰ eſt qᷓ; moꝛtuñũ ſuſcitare: Duod mimꝰ eſt ñ po tes · ⁊ quod mai eſt vis credã tib uot tidie latus tuũ ad latꝰ iuuenculeeſt ĩmen ſa. Tectus tuꝰ ad lectũ eius ĩ camera ocn li tui ad illiꝰ oculos in colloquio.manus tue ad manꝰ ipſiꝰ ĩ oꝑe.⁊ ↄtinens vis pu tari: Eſto vt ſis:ſed ego ſuſpitõne.non ca reo. Scandalo mihi es. tolle ſcãdali cau ſam:quo te ꝓbes vexꝝ vt iactitas euãgelij emulatoꝛẽ. Qui ſcandalizauerit vnũ ð ec cleſia.nõne euangeliũ ↄdemnat illũ? Tu ecckiam ſcandalizas? Vulpis es demoli ens vineã. Juuate me ſocij vt capiat᷑. Vł potius capitevos nobis eã o angeli ſan⸗ cti. Verſuta eſt valde. operta eſt ĩiquitate ? pietate ſua. Plane tã puſilla atq; ſubtil munus ſuũ. cõfeſſionẽ facere.ſacramẽeis cõmunicare. Quid fideliꝰ? Jaʒ quod a vitã moꝛeſq; ſpectat.neminẽ concutit. ne minẽ circũuenit. neminẽ ſuꝑgredit᷑. Pal⸗ lent aũt inſuꝑ oꝛa ieinnijs.panẽ nõ come dit ocioſus.operat᷑ manib vnde vitã ſu⸗ ſtentat. Ubi iã vulpes? Tenebamus ea; quomõ elapſa eſt e maniy! Quomõ tam repẽte diſparuit? nſtemꝰ. inueſtigemꝰ a fructib eius cognoſcemꝰ eã. Etcertevi⸗ nearũ demolitio teſtat᷑ vulpeʒ. Wulieres relictis viris.⁊ itẽ viri dimiſſis vxoꝛibus ad iſtos ſe conferunt. Clerici ⁊ ſacerdotss populis eccleſijſq; relictis intõſi ⁊ barba tio iſta An nõ opera vulpiũ hec: Verum ti apud eos inter textoꝛes ⁊ tertrices ple⸗ rũq; inuenti ſunt. n nõ grauis demoli⸗ nõ apud om̃es foꝛte iſta tã manifeſta de⸗ pᷣhendunt᷑.⁊ ſi ſint nõ eſt vnde pꝛobẽtur. Quo nã modo capimus illos! Reuerta⸗ murad cõſoꝛtiũ ⁊ ↄtuberniũ feminarum Boccei intereos nemo qui careat. Inter⸗ hoꝝ Beus tu bone vir roga vnũquẽpiã quenã muiier.⁊ vñ hec tibi Vxoꝛ netua t facile quidẽ humanos fruſtret᷑ obtuiꝰ. ũ qd ⁊ veſtros 7 Pꝛopterea vox illa ad vos:vfpote ſodales ſpõli· capite nob vul pes paruulas. Ergo facite quod iubemi ni.capite nobis hãc tam verſipellẽ vnlpe culã quã ecce iam diu fruſtra inſequimur Docete ⁊ ſuggerite qualiter fraus depß̃hẽ datur. Hoc eni eſt cepiſſe vulpẽ.qꝛ longe plus nocet falſus catholicꝰ qᷓ; ſi verꝰ ap⸗ pareret hereticꝰ. Nõ eſt aũt hominis ſci⸗ re quid ſit in hoĩe:niſi qͥs foꝛte ad hipſus fuerit vel illuminarꝰ ſpũ dei: vel angelica infoꝛmatus induſtria. Dõ ſignum dabi⸗ tis vt palã fiat peſſima hereſis hec docta mentiri.nõ lingua tiñ̃:ſed vita?¶ſEt qͥdeʒ recens vaſtatio vinee vnlpẽ indicat affuiſ ſe. ſed neſcio qua arte fingẽdi ita ſua ↄfun dit veſtigia callidiſſimũ aĩmal. vt qua vł intret vel exeat haud facile queat ab hoie depᷣhendi. Cũq; pateat opus nõ apparet actoꝛ.ita ꝑ ea que in facie ſunt cuncta diſ⸗ ſimulat. Deniq; ſi fidem interroges nihil chꝛiſtianꝰ. Si ↄuerſatõᷣem nihil irrepꝛe henſibilius.⁊ que loquit᷑ factieꝓbat · Vi· deas hoĩem in teſtimoniũ ſue fidei frequẽ tare ecckiam. honoꝛarepᷣſbyteros · offerre Honſinquit)nã voto meo iſtud nõ cõue⸗ nit. Filia ergo Non. Duid: Nõ ſoꝛoꝛ. nõ neptis.nõ aliquo ſaltẽppinquitatis vłaf finitatis gradu attinẽs tibi⸗ Nullopꝛſu Et quomodo tuta tibi cum iſta cõtinẽtia tua? Sane nec licet tibi iſtud. Cohabita⸗ tionẽlſi neſcis)viroꝝ ⁊ feminarũ in his q́ vouere ↄtinentiã eccleſia vetat. Siñ vis ſcandaliʒare eccliam: eijce feminã. Alio⸗ quin ex hoc vno cetera que nõ adeo mani eſta ſunt pculdubio credibilia fiũt. Sʒ quo mihiinquit)euangelij loco mõſtras ꝓhibitũ iſtud: Euangeliũ appellaſti: ad euangeliũ ibis. Si obedias euãgelionõ facies ſcandalũ. Pꝛohibet enĩ plane euã⸗ geliũ ſcandalũ facere. Vacis aũt tu:iſtam nõ amouẽdo iuxta conſtitutũ ecclie. Su ſpectus eras at nũc manifeſte cenſebere? cõtemptoꝛ euangelij:⁊ ecclie aduerſato?. Quid indicatis frẽs: Si ꝑtinar fuerit vt qͥd iã tergiuerſari põt: Nõne apte vob vi detur dep̃hẽſa frauſ:cõpᷣhẽſa vulpes: Si nec obediat euãgelio nec eccleſie acqͥeſcat nõ amouet feminã:nõ amouet ſcandaluʒ Si nõ amouet ſcandalũ cũ amouere poſ ſit:trãſgreſſoꝛ tenet᷑ euãgelij · Quid lactu⸗ ra ecclelia ẽ:niſi vt amoucat illũ qͥ nõ vult y publicanꝰ. Vecimꝰ ne aliquid? Puto qͥa fecimus. Cepimꝰ vulpẽ.qꝛ fraudẽ ꝑcepi IXVI. diens? Ham hoc mandatũ habet exeuã⸗ gelio. nõ parcere nec ꝓpꝛio oculo ſcanda ſzanti ſe.nõ manui.nõ pedi. Beruere illũ abſcidere iſta. ⁊ ꝓijcere a ſe. Silinqͥtheccle ſiam nõ audierit.ſit tibi ſicut ethnicus et mus Manifeſti ſunt qͥ latebãt falſi catho lici:veri depᷣdatoꝛes catholice. Eteni duʒ mecũ dulces capiebas cibos.coꝛpꝰ dico ⁊ ſanguinẽxp̃i.dů in domo dei ambulaui mus cũ ↄſenſu:fuit ſuadendi locꝰ immo opoꝛtunitas ſeducẽdi.iuxta illð Sapie. Simulatoꝛ oꝛe decipit amicũ ſuũ. Hunc aũt facile ᷣm ſapiam Pauli: poſt vnam? ſcõamammonitõnẽ:hereticũ hominẽ de uitabo.ſciẽs qꝛ ſubuerſus eſt qui eiuſmo ⸗ dieſt. ac ꝑinde cautꝰ ꝓuidere ne iam ſit et ſubuerſoꝛ. Itaq; nõ nihil eſt(iuxta vᷣbum ſapientis)inſidijs ſuis captos eſſe iniqͥs · Illos pᷣſertim iniquos:qui inſidijs ꝓ ar mis vti cauti ſunt. Nã cõflictus omnino ab his ⁊ defenſio perijt. Uile nempe ge nus ⁊ ruſticanũ ac ſine litteris ⁊ pꝛoꝛſus imbelle. Deniq; vulpes lunt ⁊ puſille. ſed neq; illa in quib male ſentire dicuntur:de fenſibilia ſunt.nec tã ſubtilia qᷓ; ſuaſibilia idq; dũtaxat mulierculis ruſticis ⁊ idiotꝭ ⁊ quales vtiq; om̃es ſunt quotqͥt adhuc de ſecta hac eſſe exꝑtus ſum. Hec enim in cũctis aſſertiõib eoꝝ.¶nã multe ſuntꝰno⸗ uum qͥd aut inauditũ audiſſe me recolo: ſed qð certũ eſt⁊ dinvẽtilatũ inter antiqͥs hereticos a nr̃is aũt ↄtritũ ⁊ enentilatum Dicendũ tñ ⁊ dicã quenã ille ineptie ſint. partim quas ſciſcitãtibo ſe catholicis:mi nus caute rñdentes:ip̃i cõfeſſi ſunt. ꝑtim qs diniſi ab inuicẽ litigãtes de inuicemp diderũt.partim qͥ; qᷓ̃s nõnulli eoꝝ redeũ ⸗ tes ad ecckiam detexerũt.nõ ꝙ adomnes rũdeam.neceni neceſſe eſt.ſʒ nõ tiñ inno. teſcãt. Atiſtud alteriꝰ erit opꝰ ſermonis.ĩ laudẽ ⁊ głiam noiĩs ſpõſi eccłie Jeſu xpi 5 eſt ſuꝑ oĩa deꝰ benedictus in ſe⸗ dñi nr̃iq cula Amen. Sermo. lcvi. Spite nobis c paruulas:q̃ demoliunt᷑ vineas. Ecce ego ad vulpes iſtas · Ipſe ſunt q̃ pᷣtergrediũt᷑ viã:⁊ vindemiãt vine am Iõ ſunt ↄtẽte deſerere viã:niſi ⁊ ðᷣſer tare vineã poſſint addẽtes ᷣuaricatõem. Bs ſufficit hereticos eſſeniſi ⁊hypocrite — o ſint vt ſitſup̃ modũ peccãs peccatũ/ Hẽ „ ſunt q veniũt in veſtimẽtiſ ouiũ.ad nudã das oues:⁊ ſpoliãdos arietes · An nonti bi vtraq; res impleta videt᷑ vbi ⁊ fide ple⸗ bes:⁊ plebib ſacerdotes depᷣdati inuen untur? Quidnã iſti pᷣdones? Hi oues ſit habitu.aſtu vulpes. actu ⁊ crudelitate lu pi. Hi ſunt qͥ boni videri:nõ eſſe. mali nõ videri.ſʒ eſſe volũt. Wali ſüt⁊ videri bo ni volũt.ne ſoli ſint mali.mali viðᷣritimẽt ne paꝝ ſint mali. Etenim minꝰſu malicia paiã nocuit.nec vnqᷓ; bonꝰniſi boni ſimu latione decepiꝰeſt. Itað in malũ bonoꝛũ boniapparere ſtudẽt. mali nolũt yt plꝰli⸗ ceat malignari. Neq; enĩ eſt apud eos vir tutes colere:ſʒ vicia coloꝛare. qͥdã q̃ſi vtu tum minio. Deniq; ſuꝑſtitiõis impietatẽ noie religiõis intitulãt. Innocentiã diffi niũt tñ in aꝑto nõ ledere· innocẽtie pinde ſolũ ſibi vẽdicãtes coloꝛẽ. In oꝑimẽtum turpitudistinẽtie ſe inſignirevoto · Por ro turpitudinẽ ĩ ſolis exiſtimãt reputãdã vxoꝛih.cũ idẽ vł ſola ſitea q̃ cũ vxoꝛeeſt cã q̃ turpitudinẽ excuſat in coitu ß nõ eſt dico vob cũ eis negligẽter agẽdũ Wultũ eni ꝓficiũt ad ĩpietatẽ.⁊ ᷣmo eo⸗ rũ vtcãcer ſerpit. Deniq; ñ neglexit ſp iſ⸗ A ſctũs qͥ dehis q̃ndã tã mãifeſte vaticina tus ẽ dicẽte apło. Spũs ãt mãifeſte dicit qꝛ ĩ nouiſſimis tꝑiby diſcedẽt qͥdã a fide. attẽdẽtes ſpiritiby errori: ⁊ doctrinis de⸗ monioꝝ. ĩ hypocriſi loquẽtiũ mẽdaciũ.? cauteriatã habẽtiũ ſuã ↄſcĩamꝓhibẽtius nubere.abſtinerea cibis q̃s deꝰcreauit ad pꝑcipiendũ cũ gr̃axactõe. Iſtos:pꝛoꝛſus tos dicebat. hi nuberephibẽt. hi a cibis abſtinẽt qͥs deꝰ creauit.ð qͥbo poſtea vide bimus. Hũc aũt vide ſi nõ ꝓpꝛie ðᷣmonũ ⁊ nõ hoĩm ludificatio k.ᷓᷣm qð pᷣdixerat ſpũs · Duere ab ill ſue ſecte auctoꝛẽ. nemi nẽ hoieʒ dabũt. Due hereſis ñ ex hoibus hũit ꝓpꝛiũ hereſiarchã? Manichei Ma nẽ habuere pᷣncipẽ ⁊ pᷣceptoꝛẽ. ſabelliani ſabelliũ. arriani arrium· eunomiani euno miũ. neſtoꝛiani neſtoꝛiũ. Ita omẽs cetere hmõi peſtes ſingule ſingulos magiſtros hoies habuiſſe noſcunt᷑: a qͥby oꝛiginẽ ſit duxere ⁊ nomẽ. Quo noie iſtos titulo ve recẽſebiſ- Nullo. Qm̃ nõ eſt ab hoie illoꝝ hereſiſneq; ꝑ hoieʒ illã tũ o 4 — cani holes ſunt ⁊ idiote ꝓꝛſus ↄtẽptibilei ——— —— Bermo vtꝑrenelatiõʒ ieſij xp̃iſed magis ⁊ abſq; dubio(vti ſpũſſanct? pᷣdixit)ꝑ immiſſiõʒ ⁊ fraudẽ demonioꝝ in hypocriſi loquẽti um mendaciũ ꝓhibentiũ nubere. In hy⸗ pocriſiplãe b ⁊ vulpina doloſitate loquũ tur. fingẽtes ſe amoꝛe id dicere caſtitatis: qð magis cauſa turpitudinis fouende et multiplicande adinuenerũt. Res tamẽtã in aperto eſt vt mirer quomõ vnqᷓ; homi nixp̃iano ꝑſuaderi poterit.niſi ꝙ hi adeo beſtiales ſunt vt nõ aduertãt qualiterom ni immũdicie laxat habenas qͥ nuptias damnat.aut certe ita pleni nequicia ⁊ dia bolica malignitate abſoꝛpti:vt aduerten tes diſſimulẽt ⁊ letent᷑ in pditõe hominũ B Polle de ecckia honoꝛabile cõnubium et thonũ immaculatũ nõne reples eã cõcu binarijs. inceſtuoſis.ſeminifluis.molliby maſculoꝝcubitoꝛib.⁊ om̃i deniq; gene re immũdoꝝ. Elige ð vtrũlibet:aut ſalua ri vniuerſa mõſtra hec hoĩm:aut numerũ ſaluandoꝝ ad ↄtinentiũ redigi paucitatẽ pardꝰ in vno.qᷓ; largꝰ in altero. Neutꝝ hoꝝ cõpetit ſaluatoꝛi. Quid? Coꝛonabit᷑ turpitudo? Nihil minꝰ decet honeſtatis auctoꝛẽ. Damnabit᷑ vniuerſitas pᷣter pau * culos ↄtinẽtes: Hõ eſt hoc eſſe ſaluatoꝛẽ. Rara in terris cõtinentia.neq; ꝓ tantillo queſtu ad terras plenitudo illa ſemetipᷣaʒ erinaniuit. Et quõ de illa om̃s accepimꝰ ſi ſolis indulſit ↄtinentib participiũ ſui? Fõ eſt qð ad hoc reſpondeãt. Sed neq; ad illud credo. Si honeſtati in celis ẽlo⸗ cus:nõ ſit at honeſto ⁊ turpi cõſoꝛtium ſicut nõ eſt ſocietas luci ad tenebꝛas ꝓfe ⸗ fecto neminẽ immũdoꝝ locꝰ in loco ſalu- tis manet. Siqͥs alit ſaꝑit. arguet illum aplica vox.abſq; om̃i ambiguo aſſerens qm̃ qͥ talia agũt regnũ dei nõ poſſidebũt Qua iã exiet de cauerna hec inſidioſa vul pecula: Puto in fouea dep̃henſam.ĩ qua ſibi duo qᷓſi foꝛamĩa fecerat. vnũ q̃intret. alteꝝ qͥ exeat. Nãſueuit ita. Vide quõ vtrobiq; illi itercluſus ſit exiiꝰ. Si ſolos in celeſtib collocat ↄtinẽtes:ꝑit ex maxĩa pte ſalꝰ. Si oẽm ſpurciciã ꝑit᷑ cũtinẽti ⸗ bus collocat.pit honeſtũ. iuſtiꝰperit ip̃a. neq; hac ex itura neq; illac recluſa per x petuo ⁊ capta ĩ fouea quã fec̃. Quidã t diſſentiẽtes ab alijs iter ſolos vᷣgies m̃i moniũ ʒhi poſſe fatẽt. Veꝝ qͥd ĩ hac di⸗ ſtinctõe rõis afferre poſſint nõ video.niſi 3— ꝙplibitn qſq; ſuò facka eccie tãqᷓ; matr viſcera:dẽte viꝑeo certatim ĩter ſe dilace⸗ rare ↄtendũt. ã qð dicũt᷑pᷣtẽdere de pꝛi misingib. qꝛ vᷣgieſerãt. d iſtð äl o ma trimonij pᷣiudicat libertati.qᷓ minꝰ⁊ inter nõ vᷣgines Zhi liceat? Sʒ neſcio qͥd ſein euãgelio ĩueniſſe ſuſurrant:qð ſue ineptie fruſtra exiſtimãt ſuffragari. Illð credo ꝙ dñs cũpᷣmiſiſß teſtimoniũ ð geneſi. ⁊ cre auit hoĩem deꝰad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ ſu am.maſculũ⁊ feminã creauit illoſ.poſtea intulit. q̊ qð deꝰiũxit:hõ nõ ſepꝑet · Mos (inquiũt)iũxit deꝰ qꝛ vᷣgines ambo erãt ⁊iã nõ licuit ſeꝑari.nõ erit aũt ex ðᷣo copu latio ſecꝰpᷣſumpta. Quis tibi dixit. ꝓpte⸗ rea a deo ↄiũctos.qꝛ vᷣgies erãt: HNã ſcri⸗ ptura;̊ nõ loq́t̃. An nõð vᷣgies erãt: inqͥt: Erãt.ſ; nõ eſt idipᷣm.copulatos vᷣgines: ⁊ copulatos qꝛ vᷣgines. Duãqᷓ; neq; B qͥ·⸗ dẽ noĩatim dictũ reꝑies ꝙ vᷣgines eſſent: qᷓ;uis eẽnt. Sexuũ ſane q diuerſitas eſt.nõ vᷣgitas:cũ dictũ eſt. maſculũ⁊ femi nam creauit illos. Werito quidẽ. Rõeni maritalis copula:coꝛpoꝝ requirit integri tatem.ſʒ ſexuũ aptitudinẽ. Bene pꝛoinde ip̃am inſtituẽs ſpũſſanctꝰ: ſexũ expꝛeſſit. ⁊ virginitatẽ tacuit. nec dedit occaſioneʒ venandi vᷣbũ inſidioſis vulpeculis. Dð vtiq; libẽter feciſſent. qᷓ;uis id quoq; fru ⸗ ſtra · Quid enĩ ſi dixiſſet. virgines creauit ilos? Nũ ꝓpterea continuo obtinuiſſes ſolos vᷣgines licere ↄiungi. Et tamẽ quo moo exultaſſes ex ſola verbi occaſione? quomodo exufflaſſes ſecundas ⁊ tertias nuptias? quomodo inſultaſſes catholice ſcoꝛta lenoneſq; ad inuicẽ tanto libentiuſ cõiungi:quantopinde eos de turpi ad ho neſtum tranſire nõ dubitat? Foꝛtaſſis et repꝛehenderes deñ pꝛophete pꝛecipiẽtem foꝛnicariã ducere.nũc aũt ⁊ occaſio deeſt. ⁊ libet gratis hereticũ eſſe Nã teſtimoni um qð vſurpaſti ad aſtruendũ erroꝛẽtuũ plus ad deſtruendum valere inuentuz eſt pꝛo te facere nihil:cõtra te plurimũ. Nũe auteʒ audi quod te ex toto aut confundit: aut coꝛrigit:⁊ hereſim tuam pꝛoꝛſus con terit⁊ cõminuit. Mulier quanto tempo⸗ re vir eius viuit: alligata eſt viro. Si au⸗ tem doꝛmierit vir eius.ſoluta eſt a lege vi ri. cui vult nubat.tantum in domino. Paulus eſt qui concedit vidue: vt cui D vult nubat. et tu econtra pꝛecipis.nulla —————— ——— — uenius nfemi öm ritintegi nprinde üexpꝛeſſi. occaſiontʒ rols Oö quo; fu⸗ c cœauit tinuiſſes tamẽ quo occaione? terias s cacholice no libentiuſ tuwiadho Foꝛſſoc d pꝛecipiden ccuiodect. Rutinou diemnu mini hüe confundit orus con nto tempo“ eiro Siü⸗ ucta leget n domin · idue: wc pyrete · virginẽ nubat. ⁊ hoc nõ niſ vᷣgini vt nð cui vult nubatveli aQuid manũ. dei abbꝛeuias. Duid largã bñdictionem nnptiaꝝ reſtringis? Quid ꝓpꝛiũ vẽdicaſ virgini qð induicũ eſt ſexrui Nõↄcederet boc Pauꝰ niſiliceret. At parũ dico cõce dit. vult quoq;. Voloſinqͥt)adoleſcentio⸗ res nubere. nec dubiũ quin viduas dicat Quid manifeſti: Ergo quod ↄcedit. qͥa licet. etiã vult qꝛ expedit. Quod licet ⁊ ex ⸗ pedit:hereticꝰ pꝛohibet: Nihil ex hacꝓ⸗ hihitione ꝑſuadebit: niſi ꝙ hereticus eſt. E ¶ Supeſt vt ⁊ de reſiduo apłice ꝓphetie iſtos aliquantulũ exagitemus. Abſtinẽt nãq; hi vt pꝛedixit ille)a cibis quos crea nit deus ad ꝑcipiendũ cũ gratiarũactiõe Binc quoq; hereticos ſeꝓbantes.nõ ſa⸗ ne quia abſtinẽt:ſ quia heretice abſtinẽt. Nam ⁊ ego interdũ abſtineo:ſed abſtinẽ⸗ tia mea ſatiſfactio eſt ꝓ peccatis nõ ſuper ſticio ꝓ impietate. Nũ redarguimꝰ Pau um ꝙ caſtigat coꝛpꝰ ſuũ⁊ in ſeruitutẽ re digit: Abſtineo a vino · quia in vino luxu ria eſt. aut ſi infirmus ſum: modico vtoꝛ. iuxta cõſiliũ Pauli. Abſtinebo a carniby· nedum nimis nutriũ carnẽ ſimul ⁊ carniſ nutriãt vicia. Panẽ ipᷣm cũ menſura ſtu ⸗ debo ſumere.ne onerato vẽtre ſtare ad oꝛã dum tedeat.⁊ ne impperʒ etiã mihi ꝓphe ta. quia panẽ meũ comederim ĩ ſaturitate Sed ne ſimplici quidẽ aqua ingurgitare me aſſueſcã.ne diſtenſio ſane ventris vſq; ad titillationẽ ꝑtingat libidinis. Hceti⸗ cus aliter. Hẽpe hoꝛrʒ lac ⁊ qcqd exeo cõ ficitur. Poſtremo om̃e qð excoitu ꝓcreat᷑ Recte ⁊ chꝛiſtiane.ſi nõ idcirco. qꝛ ex coi⸗ tu:ſʒ ne ad coitũpuocent. Leteꝝ quid ſibi vult ꝙ ita generaliter om̃e qð excoitu ge. neratur: vitat᷑. Suſpitionẽ generat mihi obſeruatio iſta ciboꝝ tã ſignãter expꝛeſſa Uerũtamẽ ſide regula medicoꝝ hec pꝛo⸗ fers nobis.nõ repᷣhendimꝰ curam carnis quã nemo vnqᷓ; odio habuit.ſitñ non ni⸗ mia fuerit. Si de diſciplina abſtinentiuʒ id eſt ſpũaliũ medicoꝝ ſcola etiã vᷣtutem appꝛobam?ꝰ.qᷓ carnẽ domas. frenas libi⸗ dinẽ. At ſið inſania manichei pᷣſcribis be neficentie dei. vt qð ille creauit ⁊ donauit ad pcipiendũ cũ grr̃axactiõe: tu nõmõĩ gratꝰ:ſʒ ⁊ cenſoꝛ temerariꝰ immũdũ ðᷣcer nas. ⁊ tanqᷓ; a malo abſtineas. non plane abſtinentiã collaudabo:ſʒ execraboꝛ mali ciam ⁊ blaſppemiã te magis immũdum dixerim qͥ immũdũ qͥd putas. Dĩa mun da můdis git ille reꝝ optimꝰ eſtimatoꝛ.⁊ nihil immũdũ:niſi ei qui immunduz qᷓd putat. Immũdis aũt⁊ infidelibꝰ nihilẽ mundũ:ſed polluta eſt eoꝝ ⁊ mens ⁊ con ſcientia. Ue qͥ reſpuitis cibos quos deuſ creauit: iudicãtes immũdos ⁊ indignos quos traijciatis in coꝛꝑa veſtra. cũ ꝓpte⸗ rea vos coꝛpus xp̃i:quod eſt eccłia:tanqᷓ; pollutos ⁊ immũdos expuerit. Nõ igno ro ꝙ ſe⁊ ſolos coꝛpꝰ chꝛiſti eſſe gloꝛiẽtur: ſed ſibi hoc ꝑſuadeãt qui illud quoq; per ſuaſum habẽt: poteſtatẽ ſe habere q̃ttidie in menſua ſua coꝛpꝰ chꝛiſti ⁊ ſanguinẽcõ ſecrandi ad nutriendũ ſe in coꝛpꝰ chꝛiſti? mẽbꝛa NHẽpe iactãt ſe eſſe ſucceſſoꝛes apo ſtoloꝝ ⁊ apłicos nominãt: nullũ tñ apo⸗ ſtolatꝰ ſui ſignũ valẽtes oñdere. Quouſ⸗ q; lucerna ſub modio! Vos eſtis luxmũ di dictũ eſt apłis.⁊ ideo apłi ſuꝑ candela bꝛũvttoto luceãt mũdo. Pudeat ſucceſſo res apłoꝝ lucẽ nõ eſſe mũdi:ſ; modij. mũ di aũt tenebꝛas. Dicamꝰ eis.vos eſtis te nebꝛe mũdi. Et trãſeamꝰ ad alia. Sedi⸗ cunt ecckiam:ſʒotradicũt ei qui diẽ. Non poteſt ciuitas abſcõdi ſupꝛa montẽ poſi⸗ ta. Ita ne lapidẽ ð mõte abſciſuʒ ſine ma nib. montẽ fetm̃ ⁊ implentẽ munduʒ ve⸗ B ₰ ſtris creditis incluſum antris? Et ne hic qͥdẽ immoꝛãdũ.ip̃a opinio refugit publi cari ſuo ↄtẽta ſuſurrio. ʒ ⁊ ſꝑ habebitĩẽ tegrã xpᷣs hereditatẽ ſuã:⁊ poſſeſſiõʒ ſua; terminos terre ſe potius ſubtrahunt hu⸗ ic magne hereditati: qͥ xpᷣo illã conande trahere: Videte detractoꝛes. videte caneſ Irridẽt nos qꝛ baptiſamꝰinfanteſ.ꝙ oꝛa musp moꝛtuis. ꝙ ſctõꝝ ſuffragia poſtu⸗ lamꝰ. In oĩ genere hoĩm atq; ĩ vtroq; ſe⸗ xu feſtinãt ꝓſcriberexpᷣm ĩ adultꝭ ⁊ ꝑuul- ĩviuis ⁊ moꝛtuis. Hinc qͥdẽ infantiber ipoſſibilitate nat̃e.ĩde vᷣo adultis ex diffi cultate ↄtinẽtie pᷣſcribẽtes · Poꝛro moꝛtu os viuẽ̃tiũ fraudãtes auxilijs. viuẽtes ni hilomiuꝰ ſctõꝝ qͥ ðceſſerũt ſuffragijs ſpo que eſt ſiẽ arena mari.nec ↄtẽtꝰ erit pauci tate hereticoꝝ qͥ om̃es redemit. Heq; enĩ parua:ſed plane copioſa apud eũ redem⸗ ptio. Quaniꝰ vero numerus iſtoꝛum ad magnitudinem pꝛecij? Se magis pꝛe⸗ cio fraudant qui iðᷣm euacuare conantur —————————* Quid eniſi infans ꝝ ſe loqui nõ poteſt: ꝓ quo vox ſanguinis fratris ſui ⁊ talis fra⸗ tris clamatad deũ ð terra. ſtat⁊ clamat nihilominꝰ mater ecckia. Quid tamen in fans! Nõne⁊ ip̃e videt᷑tibi inhiare quod ammodo defontibo ſaluatoꝛis.vocifera⸗ riad deũ. ſuiſq; vagitib clamitare domi⸗ ne vim patioꝛ:reſpõdep me!Vlagitat au xiliũ gratie. quia vim patit᷑ ab oꝛigie. Cla mat innocẽtia miſeri clamat ignoꝛãtia ꝑ⸗ uli.clamat addicti infirmitas. Ita ergo clamãt hec om̃ia ſangnis fratri.fides ma tris. deſtitutio miſeri ·⁊ miſeria deſtituti. Et clamat ad pr̃em. Poꝛro pr̃ ſeip̃m ne⸗ gare nõ poteſt. pater ẽ. Hemo mihi dicat. qꝛ nõ habet fidẽcui mater impartit ſuam inuoluẽs illi in ſacramẽto quouſq; idone us fiat ꝓpꝛio nõ tiñ ſenſu ſed aſſenſu euo ⸗ lutã puramq; ꝑcige. Nunqd bꝛeue palli⸗ um vtñ poſſit ambos coopire: Magna eſt ecckie fides Nũquid minoꝛ fide cha⸗ nanee mulieris. quã ↄſtat ⁊ filie ſufficere⁊ ſibi: Ideo audiuit. D mulier magnaẽfi des tua.fiat tibi ſicut petiſti Nũquid mi noꝛ fide illoꝝ paraliticũ ꝑ tegulas demit ⸗ tentes:aĩe illi ſimł? coꝛꝑis obtinuere ſalu teni. Deniq; habes. Duoꝝ fideʒ vt vidit ait paralitico. Confide fili remittunt᷑ tibi peccata tua. Et paulo poſt. Tolle graba⸗ tum tuũ ⁊ ambula. Qui hec credit: facile huic ꝑſuadebit᷑· merito eccliam pᷣſumere: non ſolũ ꝑuulis baptizatis in fuafide ſa⸗ lutem:ſed etiõ interfectis ꝓ chꝛiſto infan⸗ tibus coꝛonã martyrij. Duecum ita ſint. nullũ pꝛeiudiciũ ſuſtinebũt regenerati de eo quod dictũ eſt. Sine fide impoſſibile eſt placere deo · cũ ſine fide nõ ſint qui ĩte⸗ ſtimoniũ fidei baptiſmigr̃am ꝑceperunt Sed neq; de eo qʒ itẽ dictũ eſt.qui vero nõ crediderit:cõdemnabit᷑. Quicd eni cre dere eſt niſi fidẽ habereItaq;? mulier ſal nabitur ꝑ generatõem filioꝝ ſi ꝑmanſerit in fide ⁊c̃.⁊ infantibo ꝑ lauacri regenerati⸗ onem ſuccurret᷑.⁊ adulti qͥ ↄtinere non po terunt:ↄiugij triceſimo fructu ſe redimẽt. viuentiũ quoq; pᷣces ⁊ hoſtias moꝛtuiq́ opus habebũt ⁊ dignierũt:mediantibuſ pcipiẽt angelis.⁊ eoꝝ qui iam ꝑuenerunt viuentib adhuc nequaqᷓ; ſolatia deerunt per deũ qui vbiq;ẽ.⁊ in deo nuſqᷓ; affectu charitatis abſentiũ. Nã ⁊ chꝛiſtus ꝓpter hoc moꝛtuꝰ eſt ⁊ reſurrexit:vt viuoꝛũ do⸗ Bermo minaretur ⁊ moꝛtuoꝝ. Pꝛopter hocquo q; ⁊ infans natus eſt. ⁊ ꝑ ſingulos etatuʒ gradus ꝓfecit in virũ vt nulli deeſſet eta⸗ ti. Non credũt aut ignẽ purgatoꝛiũ reſta⸗ re poſt moꝛtẽ. ſed ſtatim animã ſolutam a coꝛꝑevel ad requiẽ tranſire vel ad damna tionẽ. QDuerãt ergo ab eo qui dixit quod⸗ dam peccatũ eſſe qð neq; in hoc ſecko ne⸗ q; in futuro remitteret᷑. cur hoc dixerit ſi nulla manet in futura remiſſio purgatio ve peccati. Jã vero qui eccliam nõ agno ſcunt. non eſt mirũ ſioꝛdinib eccleſie de⸗ trahunt.ſi inſtituta nõ recipiunt.ſi ſacra⸗ menta cõtemnũt.ſi mãdatis nõ obediũt. Peccatoꝛes(inquiunt)ſunt aplici.archi⸗ epiſcopi.epiſcopi.pᷣſbyteri. ac ꝑ ꝗ nec dã dis nec accipiendis idonei ſacramentis. Nunqᷓ; vero duo iſta ↄueniẽt· epiſcopuʒ eſſe ⁊ peccatoꝛeʒ. Valſum eſt. Epiſcopus erat caiphas.⁊ tamẽ qᷓ;uis peccatoꝛ quiĩ dñm moꝛtis dictabat ſentẽtiã: Si negal 3 epiſcopũ. arguet te teſtimoniũ Johãnis qui eũ in teſtimoniũ ſui pontificatꝰ etiaʒ ꝓphetaſſe refert. Apoſtolꝰ erat iudas et li cet auarꝰ ⁊ ſceleratus electꝰ a dño. An tu de illiapoſtolatu dubitas quẽ dñs elegit FHonneegoſinquit)vos duodecim elegi. ⁊ vnus ex vobis diabolꝰeſt? Audis ele⸗ ctum eundẽ apoſtolũ.⁊ extitiſſe diaboluʒ egas poſſe eſſe epᷣum qui peccatoꝛ eſt. Sup cathedrã Moyſi ſederunt ſcribe ⁊ phariſei.⁊ qͥ nõ obedierũt eis tanqᷓ; ep̃is⸗ inobediẽtie rei fuerũt:etiã in im dñmpᷓ⸗ cipientẽ ⁊ dicentẽ. que dicũt facite. Patet qᷓ;nis ſcribe.qᷓ;uis phariſei.qᷓ;uis videli⸗ cet maximi pctõꝛes ꝓpter cathedrã tamẽ moyſi ad eosq;ʒ nihilominus ꝑtinere qð itẽ dixit.qͥ vos audit:me audit.⁊ qui vos ſpernit:me ſpernit. Multa qͥdẽ? alia hu ⸗ ic populo ſtulto ⁊ inſipiẽti a ſpiritiby erro ris in hypocriſi loquẽtibꝰ mẽdaciũ mala ꝑſuaſa ſunt:ſʒ nõ eſt rñdere ad oĩa. Quis enĩ om̃ia nonit: Deinde laboꝛ infinitꝰ eẽt ⁊ minime neceſſariꝰ. Hã quãtuʒ ad iſtos nec rõnib ↄuincunt᷑.qꝛ nõ intelligũt.nec N k auctoꝛitatibv coꝛrigũt᷑ qꝙ nõ recipiũt. nee flectũt᷑ ſuaſiõib.qꝛ ſubuerſi ſunt. Pꝛobg tũ ẽ.moꝛi mag eligũt qᷓ; ↄuerti. Hoꝝ fi⸗ nis ĩteritꝰ.hoꝝ nouiſſima incẽdiũ manet Boꝝ ſiqdẽ in facto ſamſon ex ſuccẽs vul piñ caudis figura pᷣceſſit. Pleꝝq; fideles iectꝭ mãiby alqͥs ex eis ad mediũ traxert Queſiti fidẽ. cũ de quib ſuſpecti videbã⸗ tur: om̃ia ꝓꝛſus ſuo moꝛe negarẽt. exami⸗ nati iudicio aque:mendaces inuẽti ſunt. Lůg; iã negare nõ poſſent. quippe deß̃⸗ denſi. aqua eos non recipiẽte:arrepto · vt dici᷑ freno dentiby tam miſereqᷓ; libereĩ⸗ pietatẽ nõ confeſſi: ſed pꝛofeſſi ſunt. palaʒ pietatẽ aſtruentes.⁊ ꝓ ea moꝛtẽ ſubire pa rati. Nec minꝰ parati inferre qui aſtabũt. Itaq; irruens in eos populꝰ. nouos he reticis ſue ipſoꝝ perfidie martyres dedit. Eppꝛobamꝰ ʒelũ:ſed factũ nõ ſuademꝰ. quia fides ſuadenda eſt: nõ imponenda. Quãq; meliꝰ ꝓculdubio gladio coercerẽ tur: illꝰ videlicet qui nõ ſine cauſa gladiũ poꝛtat:qᷓ; in ſuñ erroꝛẽ multos traijcereꝑ mittãtur. Dei enĩ miniſter ille eſt. vindex L in irã ei qui maleagit Wirabãt᷑ aliqui ꝙ nõ modo patiẽter:ſed ⁊ leti vt videbat᷑ du cerẽtur ad moꝛtẽ.ſed qui minꝰ aduertunt quanta ſit poteſtas dyaboli: nõ modo in coꝛꝑa hominũ:ſed etiã in coꝛda que ſemł᷑ pmiſſus poſſederit. Nõne płꝰ eſt ſibimet hominẽ inijcere manus q; id libenter ab alio ſuſtinere? Moc aũt in multis potuiſ⸗ ſe dyabol frequẽter exꝑti ſumꝰ: qͥ ſeipᷣos aut ſubmerſerũt aut ſuſpenderũt. Deniq; iudas ſuſpẽdit ſeipᷣm:diabolo ſine dubio tmmittẽte. Ego tamẽ maꝰ exiſtimo:ma⸗ giſq; admir dꝛ ꝙ potuit immiſiſſeĩ coꝛ eiꝰ vt traderet dñm qᷓ; vt ſemetipᷣm ſuſpende ret. Nihil ergo ſimile habẽt cõſtãtia mar⸗ tyꝝ ⁊ꝑtinaci a hoꝝ quia moꝛtis ↄtẽptuʒ in illis pietasꝛ in iſtis coꝛdis duricia ope rat᷑. Et ideo ꝓ pheta martyris foꝛſitan vo ce dicebat.coa ʒulatũ eſt ſic lac coꝛ eoꝛum ego vero legẽ tuã meditatꝰ ſum. ꝙ eo vide licet ꝙ ⁊ ſipena eadẽ videret: longe diuer ſa eſſet intentio:illo vtiq; durante coꝛ con tra dñm.iſto ĩ lege dñi meditãte. Duecũ ita ſint.nõ eſt opus(vt dixijfruſtra multa Aduerſus hoĩes ſtultiſſimos atq; obſtina tiſſimos dicere. ſufficit innotuiſſe illos vt vitent᷑ Dnãobꝛem vtdepꝛehẽdant᷑: cogẽ di ſunt vel abijcere feminas vel exireð ec ⸗ cleſia.vtpote ſcandaliʒãtes eccłiam in cõ nictu ⁊ ↄtubernio feminaꝝ. Dolendũ val de ꝙ nõſolũ laici ncipes.ſed ⁊ quidã.vt ðꝛ:de ciero:necnõ ⁊ de oꝛdine epß̃oꝝ qͥ ma is eos ꝑſequi debnerãt:ꝓpter queſtũ ſu. tineãt:accipiẽtes ab eiſ munera. Et quõ (inquiũtdamnahimꝰ nec ↄnictos nec cõ feſſos! Vriuola ſatis nõ ratio ſed oecaſio Boc ſolo etiã ſi aliud nõ eſſet:facile depꝛe hendis ſilvt dixi) viros ⁊ feminas quiſe cõtinentes dicũt ab inuicẽſeꝑes ·⁊ femi⸗ nas qdam cũ alijs ſui ſexus ⁊ voti degere cogas. viros eque cũ eiuſdẽ ꝓpoſiti viris Per hoc eni cõſultũ erit vtroꝛũq; voto ſi mul? fame.cũ cõtinentie ſue ⁊ teſtes ha⸗ buerint ⁊ cuſtode Ouod ſi non ſuſtinent iuſtiſſime eliminabunt᷑ð eccleſia quã ſcã dalizant: non ſolũ notabili: ſed etiã ilici⸗ ta cohabitatõne. Ergo iſta ſufficiant pꝛo dephendendis haꝝ vulpiũ dolis. ad dan dam ſcientiã ⁊ cautelã dilecte ⁊ glioſe ſpõ ſedñi nri Jhuxi qͥeſt ſuꝑ om̃ia de bñ⸗ dictꝰin ſecula Amẽẽ. Sermo.lxvij. Slectus meus x d miht⁊ ego illi. Hactenus vᷣba ſpõſi. Adſit glo⸗ riam ip̃iꝰ ⁊ nr̃am ip̃oꝝ ſalutẽ ſponſe eius poſſimus inueſtigare ſermoneſ. Neq; eni tales ſunt qui a nobis cõſiderari ⁊ diſcu⸗ tiꝓut dignum fnerit valeãt:niſi ip̃e fuerit dux verbi. Sunt enĩ qᷓ; ſuaues ad g̃am: tam fecũdi ad ſenſus:tã etiã pꝛofundi ad ⸗ myſteria. Lui ſimilabo eos! Vni interim epularũ que triplici quadã emineat gra⸗ tia· delicioſa ad ſapoꝛẽ.ſolida ad nutrimẽ tum efficaꝝx ad medicinã. Sicſinquã)ſic ſingulꝰ quiſq; ſponſe ſermo:⁊ ex eo ꝙ ſua nit ſonat affectũ mulcet. ⁊ de ſenſuũ vber tate mentẽ impinguat ⁊ nutrit:⁊ dealtitu dine myſterioꝛũ dů intellectũ quo phꝰex⸗ ercet plus terret. miro mõ tumoꝛẽ ſanat ĩ⸗ flantꝭ ſcie. Etenĩ ſi vnꝰquiſpiã ex his foꝛ⸗ teqͥ ſibi ſcioli videntur curioſiꝰ ſedederit ſcrutinio hoꝝ:cũ viderit ingenij ſui ſuccũ bere vires:⁊ redigi in captiuitatẽ oẽm in⸗ tellectũ ꝑſenſerit. nõne humiliatꝰad illam vocẽ cõpellet᷑ vt dicat. Mirabilis factaẽ ſciẽtia tua ex me: ↄfoꝛtata eſt: ⁊ nõ potero ad eã. Et nůc qͥdẽ pᷣncipiũ vᷣboꝝ eiꝰ qᷓte ſuauitatis inſignep̃fert: Nã vide qᷓle pᷣn⸗ cipiũ dederit. dilectus(inqͥtmeus mihi: ⁊ego illi. Simplex vox videt᷑.qm̃ ſuaui⸗ ter ſonat. Sed deß videbit poſtea. Rũc ꝙ vo a dilectõe ĩcipit.ð dilecto ꝓſedt̃.nihil aliud ſe ſcire iudicãs niſi dilectũ. Ptz ð q; ßmo.cũ quo nõ ita. Nõ ei vt cũ ip̃o eodẽ fuerit ſentire ꝑmittit cũ ipe iãnõ affuerit Permo 2 Hec; id dubiuʒ nempe mox ej reuocare videt᷑.⁊ quaſi poſt tergũ clamare. reuerte⸗ re. inquiens. dilecte mi. Vñ adducimur nõ aliud ſane cõijcere niſi ꝙ finitis vᷣbis ſuis.itex ſuo moꝛe ſe abſentauerit:⁊ illa re manſerit nihilominꝰ de eo loquẽs: qͥ nũ⸗ ʒj abſens eſt ſibi. Ita eſt. in oꝛe retinuitqͥ nunqᷓ; recedit a coꝛde. quod de oꝛe exit: de coꝛde venit.⁊ ex abũdantia coꝛdis os lo⸗ quitur. Ergo loquit᷑ de dilecto vt vere di lecta ⁊ vᷣe diligenda. qm̃ diligit multum. Querimꝰ cũ quo?nã deqͥ nouimꝰ.⁊ non occurrit niſi foꝛte cũ adoleſcẽtuliſ.qᷓ̃ a ma tre abeſſe nõ poſſũt niſi diſceſſerit ſpõſus ſed meliꝰvt opinoꝛMentimꝰ:ſecũ potiꝰ et nõ cũ altero ſic locutã: pᷣſertim ꝙ trũcata ⁊ minus cõtinens inueniat᷑ ipſa locutio. inſufficiẽs plane ad dandã intelligentiaʒ auditoꝛi. ob quã vel maxime inuicẽ loqui- mur · Dilectꝰmeꝰmihilinqͥt)⁊ ego illi. Nõ plus. ſẽdet oꝛõ. Immo nõ pẽdet ſed de ficit. Suſpẽditur auditoꝛ nec erudit᷑: ſed erigit᷑. Quid eſt ꝙ dicit. ille mihi. et ego illi. Heſcimus qd loquit᷑.qꝛ nõ ſentimus qᷓd ſentit. O ſancta aĩa qͥd tuꝰ ille tibi.qͥd tu illi: Que nã queſo hec intervos tam fa miliariter fauoꝛabiliterq; diſcurrẽs exhi⸗ bitio ⁊ redibitio? Tibi ille.tuq; viciſſim illi. Sed qͥd? Idipᷣm ei tu.quod tibi ille. an aliud? Si nobis.ſi ad noſtrã loquerꝭ intelligentiam:euidẽter qð ſentis edicito MQuouiq; aĩas nf̃as tollis? An pᷣm ꝓphe tam ſecretũ tuũ tibi. Itaeſt. affectus locu tus eſt:nõ intellectꝰ.⁊ ideo non ad intelle⸗ ctum. Ad qͥd&Ad nihil niſi ꝙ mirabilit delectata ⁊ affecta vehemẽter:ad deſidera tos affatꝰ finẽ illo faciẽte nec tacere omni no quiuit.nec tñ qð ſenſit expᷣmere. Neq; enĩ vt expᷣmeret ſic locuta eſt: ſed ne tacerʒ Ex abundãtia coꝛdis os locutũ eſt.ſ nõ ꝓabundãtia. Habẽt ſuas voces affectus pꝑquas ſe etiã cũ nolũt ꝓdunt timoꝛ(pbi cauſa) meticuloſas · doloꝛ gemebundas. amoꝛ iocũdas. Nũqͥd dolentiũ planctꝰ: merentiũ ve ſingultꝰ vel gemitus:ꝑcuſſo ruz itẽq; pauentiũ ſubitas ⁊ efferatas cla mitationes. ſeu etiã ſaturatoꝛũ ruciꝰ: aut vſus creat. aut rõ excitat · aut deliberatio oꝛdinat. autpᷣmeditatio foꝛmat Eiuſmo dicertũ eſt nõ nutu ꝓdireanimi ſed erum pere motu. ſic flagrãs ac vehemẽs amoꝛ pſertim diuinꝰ.cũ ſeintra ſecohiberenon let ⁊ nõ attenditqͥ oꝛdine. qua lege qua ve ſerie ſeu paucitate vᷣboꝝ ebulliat: dum⸗ modo ex B nullũ ſui ſentiat detrimentum Interdũ nec vᷣba reqͥrit. interdũ nec vo⸗ ces õino vllas:ſolis ad hoc ↄtentus ſu ſpirijs. Jñ eſt ꝙ ſpõla ſctõ amoꝛe flageãs idq; incredibili mõ ſane ꝓ captãda quã- tulacũq; euapoꝛatiõe ardoꝛis quẽ pati᷑. nõ cõſiderat qᷣd qualiter eloquat᷑· ſ qͥcqd in buccã venerit amoꝛe vꝛgẽte nõ enũciat ſed eructuat. Quid ni eructet ſic refecta et ſicrepleta? Reuoluetextũ epytalamij hꝰ ab ipᷣo exoꝛdio vſq; huc.⁊ vide ſitanta vſ piam illi quãta hac vice incũctis viſitati oniby ⁊ allocutionib ſpõſi copia eiꝰ idu ta fuerit. ⁊ ſi vnq; ex oꝛe ip̃ꝰ nõ modo taʒ multos:ſʒ et ta u iocũdos ſermones acce pit. Queð repleuerat in bonis deſiderinʒ ſuũ.quid miꝝ ſi ructũ potiꝰqᷓ; vᷣbũ fecit? Et ſi verbũ feciſſe tibi videt᷑. eructatũ pu ta:⁊ nõ ſub oꝛdinatũ aut pᷣoꝛdinatũ Nec enĩ ſponſa rapinã arbitrat᷑ ſibi aptare ꝓ⸗ phete dictũ. E ructauit coꝛ meũ vᷣbuz bo num.qͥppe eodẽ repleta ſpũ. Dileciꝰ me mihi:⁊ ego illi. Nihil cõſequẽtie hʒ: deeſt oꝛatiõi. Quid inde: Ruct eſt. Quidtuĩ ructu queris oꝛationũ iuncturas:ſolẽnia dictionũ Quas tu tuo ructui leges ĩpo⸗ nes vel regulas? Hõ recipittuã modera⸗ —— tionẽ:nõ a te cõpoſitiõem expectat.nõcõ moditatẽ.nõ opoꝛtunitatẽ reqͥrit.ꝑ ſeexrĩ timis nõ modo cũ nõ vis:ſed ⁊ cũ neſcis eruripit euulſus potiꝰ qᷓ; emiſſus. Tamẽ odoꝛẽ poꝛtat ructꝰqũq; bonũ qñq; malũ ꝓ vaſoꝝ e quib aſcẽdit ↄtrarijs qᷓlitatiꝰ. Deniq; bonꝰ homo ð bono theſauro ſuo ꝓfert bonũ.⁊ maꝰmalũ. Bonũ dñi vas ſpõſa mei.⁊ bonꝰ mihi odoꝛ ex illa. Brati as ago tibidñe ihu qͥ me diqᷓtꝰ es admit⸗ tere faltẽ ad odoꝛandũ. Ita dñe:nam⁊ ca telli edũt de micis que cadũt de mẽſa do ⸗ minoꝝ ſuoꝝ. Wihl fateoꝛ bñ redolet ru⸗ ctus dilectetue:⁊ de plenitudineeiꝰqᷓ;uis modicũ qͥd gratãter accipio · Memoꝛiaʒ abundãtie ſuauitatis tue eructat mihi:et neſcio qͥd ineffabile ſue dignatõis ⁊ amo ris odoꝛatꝰſum in voce iſta. Dilect? meꝰ mihi ⁊ ego illi. Ipᷣa(vt dignũ eſt)epulet᷑⁊ exultet in cõſpectu tuo:⁊ delectet᷑ ĩ leticia. Verũtamẽ ſic tibi excedat vt ſobꝛia ſitno bis. Ipa ð repleat᷑ in bonis domꝰ tue: et toꝛrentevoluptatis tue potetur.ſed queſo Q M enöch — clis viſtuti pia ebiu 0 modo 1 moneg Ace deſicer ÿbũfecin rüpn ar e ptarep⸗ pboz do iec mo iehʒ deeſt Quidmi eges po ⸗ mom ⸗ aut nõc itpſeexi cũ neſcis qñch malũ qlitati. heſauro ſuo nů dñivus cil Brni ð es admit dücnam tde mẽdo⸗ ñ nolum/ Q diecqᷓuis Benotiz aumibi:et töis amo Julamijhꝰ LX pueniat ad me paupereʒ veltenuis odoꝛ eructãte illa cuʒ ſatiata fuerit. Bene mihi eructauit moyſes ⁊ bonus odoꝛ in ructu eð creãtis potẽtie. In pᷣncipioſinqͥt)crea uit deus celũ ⁊ terrã. Bñ Iſaias.nã ſua⸗ uiſſimũ redimẽtis miſericoꝛdie odoꝛẽ de dit. ita eructuãs. Tradidit in moꝛtẽ aĩaʒ ſuãx cũ ſceleratis rep utatꝰeſt.⁊ ip̃e pecca ta multoꝝ tulit:⁊ ꝓ trãſgreſſoꝛibꝰ rogauit vt nõ perirẽt. Quid eque miſericoꝛdiã re dolet. Bonꝰ qͥ;ʒ ex oꝛe Bieremie ructus. bonꝰ ex Dauid:qͥ ait. Eructauit coꝛ meũ verbũ bonũ. Repleti ſunt ſpũſctõ: ⁊ eru ⸗ ctantes oĩa impleuerũt bonitate. Ructuʒ Bieremie reqͥritis. Nõ ſum oblitꝰ.iã pa⸗ rabam illũ. Bonũ eſt pᷣſtolari cũ ſilentio ſalutare dñi. E eſtſniſi falloꝛadmoue⸗ re narib balſamũ. vincit ſuauitas remu⸗ nerãtis iuſticie quã impoꝛtat. Patiẽteʒ ꝓ inſticia vult me expectare mercedẽ in po⸗ ſteꝝ nõ recige in pñti qð iuſticie merces: ſalutare nõ ſeculi:ſʒ dñi ſit. Si moꝛã fece ritinqͥt)expecta eũ. ⁊ ne murmuraneris. q̃ bonũ eſt cũ ſilẽtio expectare. Ergo fa ciam qð hoꝛtat᷑.expectabo dñim ſaluato ⸗ rem meũ. Sʒ pctõꝛ ſum ⁊ adhuc grãdis mihi reſtat via.qꝛ lõge a peccatoꝛib ſałꝰ. Fõ murmurabo t̃ · in odoꝛe vel doloꝛeĩ terim ↄſolaboꝛ me. Letabit᷑ iuſtꝰ in dño. guſtu experiẽs quod ego ſentio odoꝛatu. Duẽ ſpectat inſtꝰ:peccatoꝛ expectat.⁊ ex⸗ pectatio odoꝛatio eſt. Nã expectatia¶ait) creature reuelatõem filioꝛum dei expectat Poꝛro ſpectare guſtare eſt⁊ videre quoni am ſuauis eſt dñs. En potiꝰiuſtus quier pectat ⁊ q iã tenet beatꝰ? Deniq; expecta⸗ tio iuſtoꝝ leticia. Nã peccatoꝛ nihil expe ctat. Et inde peccatoꝛ: ꝙ bonis pñtibus nõ modo detẽtus:ſʒ ⁊ ↄtẽtus:nihil ĩ futu rum expectat:ſurdꝰad vocẽ illã. Expecta me diẽ dñs in die reſurrectõnis mee in fu tuꝝ. Et ideo iuſtꝰ erat ſymeon.quia expe⸗ ctabat ⁊ odoꝛabat iã xpᷣum in ſpũ.qꝛ nec dũ in carne adoꝛabat. Et beatꝰ in expecta tione ſua:qꝛ ꝑ odoꝛẽ expectatiõis ꝑuenit ad guſtũ ↄtemplatõis. Deniq; ait.⁊ vide runt oculi mei ſalutare tuũ. Juſtus quo⸗ q; abꝛaã qͥ ⁊ ip̃e expectauit.vt videret diẽ dñi. ⁊ nõ eſt ↄfuſus ab expectatõe ſua.nã S vidit ⁊ gauiſus eſt. Juſtiapli cum audie bant.⁊ vos ſiles hoĩby expectantib dñm ſuũ. Quid ni iuſtꝰ ⁊ dauid qñ aiebat. Ex pectans expectaui dñm: Ißeeſt quartus de numero pnolatoꝝ ructatoꝝ ncoꝝ quẽ pene pᷣterierã. Nõ expedit qͥdẽ. Iſte os ſu um aperuit ⁊ attraxit ſpĩ.⁊ ſaturatꝰ non mõ eructauit:ſʒ ⁊ cãtauit. Jhu boneqn ⸗ tam meis narib ⁊ auribo iſte infudit ſua⸗ uitatẽ in ructu⁊ cãtu ſuo de oleo leticie qͥ vnxit te deꝰ deꝰ tuꝰ pᷣ ↄſoꝛtiby tuis ex mir⸗ ra ⁊ gutta ⁊ caſſia a veſtimẽtis tuis a do⸗ mib eburneis:er quibꝰ delectauerũt te fi lie regũ in honoꝛe tuo. Vtinã medigne ⸗ ris in occurſu tãti vatis ⁊ amicitui indie ſolẽnitatꝭ ⁊ leticie: qñegredit᷑ dethalamo ſua epythalamiũ ſuũ canẽs ĩ pſalterio io⸗ cundo cũ cythara:affluẽs delicijs: reſper ſus ⁊ reſpergẽs vniuerſa iſtiuſmodi pul⸗ nere pigmẽtario. In illa die vel potiꝰ in il la hoꝛa· nã hoꝛa eſt. ſi qñ eſt. ⁊ foꝛtaſſis ne hoꝛa quidẽ:ſed hoꝛe dimidiũ. inxta illud ſcripture. factũ eſt ſilentiuʒ in celo q̃ſime⸗ dia hoꝛa. ĩ illa hoꝛa replebit᷑ gaudio os meũ⁊ lingua mea exultatõe duz ſinglos nõ dico pſalmos:ſed verſus ſingulos ſen tiam ruciꝰ⁊ quidẽ odoꝛiferos ſuꝑ omnia gromata. Quid Johis ructu fragrantiꝰ. qͥ verbi mihi redolet eternitatẽ.generatõʒ diuinitateʒ? Quid de Pauli ructib loq̃rt quãta oꝛbeʒ ſuauitate repleuerit? Deniq; xpᷣi bonus odoꝛ erat in om̃iloco. vᷣba cer te ineffabilia ⁊ ſi nõ ꝓfert vt audiã. offert tñ vt cupiã ⁊ libeat odoꝛare que audireũ licet. Neſcio enĩ quo pacto.que płꝰ latent pꝰ placẽt·⁊ auidiꝰ inhiamꝰ hegat ¶Sʒ T jam aduerte apud ſpõſam ſilem rẽ quõ i⸗ ſtar Pauli in pñti caplło:⁊ ſecretũ nõ aꝑit nec pᷣterit tñ intactũ:aliqͥd q̃ſi olfactui no ſtro indulgẽs. qð guſtui foꝛte interim nõ cõpetere indicarit: ſiue ꝓpter indignitatẽ nr̃am:ſiue ꝓpter incapacitatẽ. Dilectꝰ me us mihi ⁊ ego illi. Dõ nõ eſtdubiũ: duoꝝ quidẽ loco amoꝛ mutuꝰflagrat.ß ĩamo re ſũma vnðpfecto felicitas. alteriꝰ mira diq̃tio. NHeq; eĩ int pares eſtↄſenſio ſeu cõ plexio hec. Teterũ qͥd iſta ex hac pᷣꝛogati ua amoꝛis gliet᷑ impẽſum ſibi repẽumq; viciſſim a ſe.qͥs ſe liquido noſſe pᷣſumat. niſi qͥ pᷣcipua puritate mentis⁊ coꝛpoꝛis ſanctitate in ſemetip̃o meruerit tale aliqd expiri: Res eſt in affectib. nec rõne ad eã ptingiteſed ↄfoꝛmitate.qᷓ; pauci vero qui dicãt. Hos aũt reuelata facie ſpeculantes gliam dñi: in eandẽ imaginẽ tranſfoꝛma⸗ Bermo mur de ciaritate in claritatẽtanq; adomi U niſpũ. Veꝝ vt ſub aliqua qualicũq; ĩtel⸗ ligentie foꝛma qð legitredigat᷑:ſaluo qui dem ſpõſe ſuo ſingulari ſecreto ad qʒ inte rim nõ dat̃ accedere:pᷣſertim taliby qualeſ nos ſumꝰ:apponendũ ſane aliqd nobis. o accõmodatius ad cõmunẽ conſenſuʒ quo vſitatiꝰ. qð ⁊ verbis cõſequentiam ⁊ intellectũ det puulis. Et mihi quidẽ vide tur ſatis eſſe ad noſtrã groſſam ⁊ qðᷣãmo⸗ do popularẽ intelligentiã.ſic dicendo. di⸗ lectus meꝰ mihi.ſubaudiamus. intendit vt ſit ſenſus. dilectꝰ meus intẽdit mihi et ego illi. Duãqᷓ; tñ nec ſolꝰ ego id ſenſerim nec pᷣmus ·cũ ꝓpha añ dixerit. Expectãs expectaui dñm:⁊ intẽdit mihi. Habes ap te intẽtionẽ dñi adꝓpham.habes ⁊ꝓphe te ad dñm in eo qð ait. expectãs expecta⸗ „ di. Hã qͥ erpectat intẽdit:⁊ expectare intẽ dere eſt. Idẽ om̃ino ſenſus:eadẽ pene vᷣ⸗ ba apud ꝓpham q̃ apud ſpõſam.ſßʒ pus exꝓpheta trãſpoſita. Pꝛius ſiquidem is: qð illa poſteriꝰ poſuit.⁊ ecõuerſo. Leteꝝ õſa rectius locuta eſt.⁊ nõ pᷣtendẽs me ritũ ſʒ ꝓmittẽs beneficiũ.⁊ ſe pᷣuentã dile ⸗ cti gf̃a ↄfitens. Recte om̃ino. Hã quis pᷣ oꝛ dedit illi ⁊ retribuet᷑ ei: Deniq; audiio⸗ hannẽ qͥd in epła ſuꝑ hoc ſenſerit. In ẽ charitas(inquitnõ quaſi nos dilexerimꝰ deñ:ſed ille pᷣoꝛ dilexit nos. Pꝛopheta tñ gratie pᷣuẽtionẽ ⁊ ſi tacuit:nõ neganit ſub ſecutionẽ. Plane nõ tacuit. Sed accipe⁊ glio loco certioꝛẽ de iſta:ipſius ↄfeſſioneʒ Etmia tua(inquit dño loquebat᷑ꝰ) ſubſe⸗ ſequetur me om̃ib dieb vite mee. Audi ⁊ deß̃uentiõe identidẽ ip̃ꝰ:non minꝰcer⸗ tam manifeſtã ve ſnĩam. Deus meꝰinqͥt) miſericoꝛdia eius p̃uenit me. Itẽ ad dñʒ. Citoſait)anticipẽt ños miſericoꝛdie tue. qꝛ paupes facti ſumꝰnimis. Pulcre ſpon ſa poſteriꝰ(nifalloꝛ)hec eadẽ verba nõ eo⸗ dem oꝛdine ponit.ſed ſequit᷑ ⁊ ip̃aꝓphete oꝛdinẽ:loquẽſß modo · E go dilecto meo ⁊ dilectꝰ meus mihi. Eur ita? Hempe vt tũc magis g̃a plenã ſe ꝓbet:cũ totuz g̃e dederit·⁊ pᷣmas ſcʒ illi ꝑtes aſcribẽs ⁊ vl⸗ timas. Alioqͥn quõ gr̃a plena ſi quid ha⸗ buerit qͥd nõ ſit ex gra? Nõ eſt quo gratia intret:vbi iã meritũ occupauit. Ergo iaʒ plena cõfeſſio gratie:ip̃iꝰgratie plenitudi nem ſignat in an imasfitẽtis. Nam ſiqͥd deꝓpꝛio ineſt:inquantũ eſt. gram cedere Zmen. ili neceſſeeſt. Deeſt gratie qͥcãd meritde putas. Folo meritũ quod gratias exciu⸗ dat. Moꝛreo qͥcqͥd de meo eſt vt ſim meꝰ. niſiqꝙ illud magis foꝛſitan meũ eſt qð me meũ facit. Bratia reddit me mihi iuſtifi⸗ catũ gratis. ⁊ ſic liberatũ a ſeruitute ꝑcti. Deniq; vbi ſpũs dñi: ibi libertas. O fa tuã ſpõſam ſynagogã: q̃ ↄtemnẽs dei iu⸗ ſticiam.i.gp̃am ſpõſi ſui.⁊ ſuã volẽs ↄſti⸗ tuere:iuſticie dei nõ eſt ſubiecta. Ob̊ mi ſera repudiata eſt.⁊ iã nõ eſt ſpõſa: ſed ec⸗ cleſia cui ðᷣꝛ. Deſpõſaui te mihi ĩ fide. De⸗ ſponſaui te mihi in iudicio ⁊ iuſticia. De⸗ ſponſaui te mihi in miſericoꝛdia ⁊ miſera tionibv. Nec tu me elegiſti:ſed ego elegi te nec vt te eligerẽ tua inueni merita:ſed pᷣue ni Itað in fide deſpõſaui te mihi.⁊ nõ in opꝑiby legis:deſpõſauiq; in iuſticia.ſed iu ſticia q̃ eſt ex fide nõ ex lege. Reſtat vt iudi ces iudiciũ rectũ inter me ⁊ te.indiciũ in quo te deſpõſaui.vbioſtat interueniſſe nõ tuũ meritũ:ſed meũ placitũ. Moc eſt aũt iudiciũ vt tua merita nõ extollas. nõ pᷣfe⸗ ras opa legis.nõ iactes põdus diei?⁊ eſt? que magis in fide⁊ ĩ iuſticia queeſt ex fi⸗ de:nec nõ in miſericoꝛdia⁊ miſeratiõibuſ noſceris deſpõſata. Due ðe ſpõſa ẽ: agno ſcit iſta.⁊ vtrãq; gp̃am confitet᷑. Pꝛimo qᷓ dem eã que pᷣma eſt:qua ⁊ pᷣuenta eſt.po⸗ ſtea vᷣo ⁊ſubſequentẽ. Ait itaq; nũc. dile⸗ ctus meꝰ mihi:⁊ ego illi. ᷣncipiũ dilecto tribgẽs in ↄſequẽtib· ego(inquit) dilecto meoĩ? dilectꝰ meꝰ mihi. Lõſummatiõeʒ illi eq̃ ↄcedẽs. Nũc iã videamꝰ qͥd dicat. dilectꝰmeꝰ mihi: Si enĩ recipit᷑ vt ſub audiamꝰ:intẽdit.ſicut iã diximꝰ.⁊ ſicutꝓ pheta ait. Expectãs expectaui dñm.⁊ in tẽdit mihi.ego aũt in vᷣbo iſto ſentio: ne⸗ ſcio qͥd nõ ꝑlaneexiguũ:nec mediocris ᷣ rogatiue. Sed nõ eſt ingerẽda fatigatſau rib ⁊ mẽtiby res oĩ alacritate digna. S nõ grauat:differat᷑.⁊ nõ in longũ craſtinꝰ inde incipiat ßᷣmo. Tãtũ oꝛate vt ab iru entib occupatõib interim cuſtodiat noſ gr̃a ⁊ miſcðia ſpõſiecclie Jeſuxpᷣidñi ñi qᷓ eſt uper omia deꝰ benedictus in ſecula a heridiſtulimꝰ audite gaudium meũ qð ſenſi.Et vñm eſt. audite —2 Bite iamqò⸗ 3 occRt nößpfe⸗ sdiei cP ueeſtexfi⸗ iranötbuſ öäg imoq nruet po⸗ nůc. dile⸗ iů dilecto it) dilecto mwate addick. ripit᷑ vt ſub mſicup vidñm.⁊in to ſentone medionsp e diguo. ugiouli ar vtobim nlnoiu nol uthwüm us inſecwa mc vn gaudẽtes. In vno vᷣbo ſpõſe ſenſi hoc et quaſi odoꝛatꝰ abſcõdi.eo vobis hodie fe ſtiuius exhibendũ qͥ tempeſtiuiꝰ. Spon ſa locura eſt. ⁊ dixit ſpõſum intendere ſibi Que eſt ſpõſa. ⁊ q́s eſt ſpõſus? Mic eſt de us ñ.illa ſſi audeo dicere)nos ſumꝰ:cum reliqua quidẽ młltitudine captiuoꝝ quoſ ip̃e nouit. Baudeamꝰiglia noſtra hec eſt: teſtimoniũ ↄſcie nñ̃e. Hos ſumꝰ in quos intẽdit deꝰ. Quãta tñ diſparilitas. Duid terrigene ⁊ filij hoĩm coꝛã illo? Scðᷣm ꝓ phetã ſic ſunt q̃ſi nõ ſint:⁊ qᷓſi nihilũ et in ane reputati ſunt ei. Quid ſibi ðᷓ vult iſta inter tã diſpares ↄꝑatio? Aut illa ĩ immẽ ſum gloꝛiat᷑· aut is in immẽſum.qᷓ; admi rabile eſt ꝙ illiꝰ intẽtionẽ iſta ſibi q̃ſiꝓpꝛi am vẽdicat dicẽs. Dilectus meus mihi. Nec eo ↄtẽta tñ: ꝑgit amplius gloꝛiari:re wondere ſe illiqᷓſi ex equo moꝛẽ gerere.re Z pendere vicẽ. Sequit᷑ei. Etego illi. In⸗ ſolens verbũ ⁊ ego illi. Hec minꝰ inſolẽs dilectꝰ meꝰ mihi. niſi ꝙ vtroq; inſolentiꝰ vtrũq; ſil. D qͥd audet coꝛ puꝝ.⁊ↄſciẽtia bona.⁊ fides nõ ficta. Mihi(inqͥt) inten dit. Ita ne huic intẽta ẽ illa maieſtas:cui gubernatio parit⁊ adminiſtratio vniuer ſitatis incũbit:⁊ cura ſeculoꝝ ad ſola trãſ fert negocia ĩmo ocia amoꝛis ⁊ deſiderij huiꝰ Ita plane. Ip̃a eſt enĩ ecclia electo⸗ rum. de quibꝰ apłus. O ia(inqͥt)ppter ele ctos. Et cui dubiũ ꝙ gr̃a ⁊ miſericoꝛdia dei ſit in ſanctos eiꝰ ⁊ reſpectꝰ in electos il lius? Ergo ꝓuidentiã ceteris creatij nõ negamꝰ. curã ſpõſe vẽdicat ſibi. Nũquid de boby cura eſt deo? Hecdubiũ qͥn ideʒ poſſimus dicere de eqᷓs. de camelis.ð̃ ele⸗ phantib.⁊ de cũctis beſtijs terre.ſimilit ⁊ de piſciby maris ⁊ volatilib celi.poſtre mo de om̃i re q̃ eſt ſupꝑ terrã:ſolis ſane ex⸗ ceptis quib ðꝛ. Dẽm ſollicitudinẽ vñ̃am Pijciẽtes in eũ. ĩ ip̃icura eſt de vobis. An nõ tibi videt᷑ veluti his vᷣbis dictum intẽdite illi. qꝛ ip̃e intẽdit vobis. Et obß⸗ ua aplum Petꝝſeiꝰ eniĩ verba ſunt)ſi non ⁊ ipſe vᷣboꝝ ſpõſe obſeruauerit oꝛdinem. NRẽpe nõ ait. oẽm ſollicitudinẽ veſtrã ꝓij ciẽtes in eů vt ſit ip̃icura de vobis. ſed qͥa ipi cura eſt de vobis.apꝑte ꝑinde mõſtrãs ecctia ſanctoꝝ.nõ modo qᷓ; dilecta ß et ꝙ hus dilecta fuerit. Tõſtat eã nõ tãgi vᷣbo qð de boby dixit apłs.nã curã illiꝰhabet ne hec eſt ouis errãs:cuꝰ cura etiã ſupno rum cure gregũ pᷣlata eſt? Deniq; illis ex⸗ poſitis: paſtoꝛ deſcẽdit ad iſtã.q̃ſiuit dili genter. inuentã non reduxit⸗ ſʒ reucxit:no⸗ ua cũ illa ⁊ de illa intulit celis feſta gaudi oꝛum:populis angeloꝝ inuitatis ad ſolẽ⸗ nitarẽ. Quid q;ppꝛijs humeris dignatuſ eſt eã reuehi:⁊ curã illiꝰnõ habebit! Ideo nõ ↄfundit᷑ dicere. dñs ſollicitus eſt mei. nec ſe exiſtimat errare cũ itẽdicit. Dñs re tribuetꝓme.⁊ ſiqͥd eſtaliud quod curam dei circa ipᷣam ſignificare videat᷑. Indeẽ ꝙ dñ̃m ſabaoth. dilectũ ſuũ dicit.⁊enz qᷓ cum trãquillitate iudicat oĩa ſibi intende re gloꝛiat᷑. Duid ni gloꝛiet᷑? Audiuit illuʒ dicenteʒ ſibi. Nunqͥd m̃ poteſt obliniſci vt nõ miſereat᷑ filio vteri ſuiæ⁊ ſi illa obli⸗ ta fuerit:ego tñ nõ obliuiſcar tui. Deniq; oculi dñi ſuꝑ iuſtos. Et qͥd ſpõſa niſi cõ⸗ gregatio iuſtoꝝ: Quid ipᷣa:niſi generatio querentiũ dñm:q̃rentiũ faciẽ ſpõſi Non eni ille intẽdit huic.⁊ nõ iſta illi. Pꝛopte⸗ rea vtrũq; ponit dicẽſ. Ille mihi:⁊ ego i li. Ille mihi qꝛ benignus ⁊ miſericoꝛs eſt ego illi.qꝛ nõ ſum ingrata. Ille mihi gra⸗ tiam ex g̃a.ego illi gratiamp gratia. Ille mee liberationi.ego illiꝰhonoꝛi. Ille falu⸗ ti mee.ego illiꝰ volũtati. Ille mipi ⁊ nõ al teri qm̃ vna ſuʒ colũba eiꝰ. ego illi⁊ non alteri nec enĩ audio vocẽalienoꝝ. necenĩ acquieſco dicẽtib mihi ecce hic eſt xpᷣus aut ecce illic eſt Mec ecckia. QDuid ſingulꝰ quiſq; nr̃m? Putamꝰ ne in nobis quẽpi⸗ am eſſe cui aptari queat qð ðᷣꝛQuiddixi in nobis? Ego aũt ⁊ de quouis intra ec⸗ cleſiã ↄ ſtituto ſi qͥs h querat:nõ omnino rephendendũ cẽſuerim. Hec enĩ vna vnĩ us rõ eſt atq; multoꝝ. Deniq; non ꝓpter aiam vnã:ß ꝓpter multas in vnã eccliaʒ colligẽdas:in vnicã aſtringẽdas ſpõſam deꝰ tã multa ⁊ fecit⁊ ꝑtulit: cũ opatus eſt ſaluteʒ in medio terre. Lhariſſima illa eſt vna vni: nõ adherẽs alteri ſpõſo: non ce⸗ dens alteri ſpõſe. Quid iſta ñ audeat apð tam ambitioſum amatoꝛẽ: Quid non ab iilo ſperet.qͥ ſe q̃ſiuitecelo.vocauit a fini⸗ bus terre? NHec mõ qᷓſiuit ſʒ acqͥſiuit. Ad⸗ de ⁊ demõ acqͥſitiõis. In ſanguine acqͥſi toꝛis. Alias vᷣolvt aſſolet)ꝓpterea magiſ pᷣſumit: qm̃ ꝓſpiciẽs in futuꝝ. non igno⸗ rat. qm̃ dñs ſe opus habʒ. Queris ad qde qui dilexit illã⁊ ſemetipm deditp illa. Nõ Ad videndũ in bonitate electoꝝ ſuoꝝ:ad ecudun itt gaudt p2 Bermo letandũ in leticia gentis ſue · vt laudet᷑cũ hereditate ſua. Nec paꝝ hoc opus exiſti⸗ mes · nullũ dico tibi remanebit opus pfe⸗ ctum ſi hoc nutarit. Nõne de ſtatu ⁊ ↄſũ⸗ matione ecclie finis omniũ pẽdet: Tolle hanc:⁊ fruſtra inferioꝛ iſta creatura reue latiõem filioꝝ dei expectat. Tolle hanc.⁊ neq; patriarche neq; ꝓphete aliquiꝰſum mabunt᷑:cũ Paulus aſſerat deñ ita pꝛoui diſſe ꝓ nobis ne ſine nobis cõſummarẽt᷑ Toile hanc.⁊ ipᷣa ſanctoꝝ angeloꝝ pꝛo ĩꝑ fectiõe ſui numeri gloꝛia claudicabit. nec dei ciuitas de ſui integritate gaudebit.vn de ðᷓ implebiturꝓpoſitũ dei.⁊ myſterium voluntatis eiꝰ.magnũq; illud pietatis ſa cramentñ. Unde poſtremo dabis mihiĩ fantes ⁊ lactentes: quoꝝ ex oꝛe laudẽ ſuaʒ pficiat deus? Celũ nõ habet infantes: ha bet eccłia.quib ⁊ dicit. Lac vobis potuʒ dedi:nõ eſcam. Et hi ad laudẽ quaſi com plendã a ꝓp heta inuitãtur:dicente. Lan date pucri dñm. Tu putas deñ noſtx to⸗ tam habituri ſue glie laudẽ:donecveniãt qui in cõſpectu angeloꝝ pſallãt ſibi· Le⸗ tati ſumusꝓ dieby qͥbh nos humiliaſti:an nis quib vſdimꝰ malg · Moc gemꝰ leticie celi neſcierũt:niſi ꝑ ecelie filioſ.hoc nemo vnqᷓ; letat qui nunqᷓ; nõ letat᷑. Opoꝛtune poſt triſticiã gaudiũ ſubit. poſt laboꝛẽ qᷓ⸗ es poſt naufragiũ poꝛtus. Placet cunctꝭ ſecuritas:ſed ei magis qui timuit. Jocun da om̃iby lux.ſed euadẽti ð poteſtate tene bꝛarum iocũdioꝛ. Trãſiſſe ð moꝛte ad vi tam: vite gr̃am duplicat. Pars mea hecẽ in celeſti ↄuiuio.⁊ ſeoꝛſum ab ip̃is ſpiriti bus beatis. udeo dicere expertẽ mee be⸗ atitudinis ipᷣam beatã vitã. niſi ſi dignet᷑ fateri ꝙ ꝑ charitatẽ ea ĩ me frui ⁊ per me. Ziliquid ſanevidet᷑etiã ꝑfectõi illi acceſſiſ ſe er me.neq; hoc pax. Deniq; gaudẽt an geli ad pnĩam peccatoꝛiſ. Qoſi delicie an geloꝝ lachꝛyme mee:qͥd delicie? ẽ opus ipſoꝝ laudare deñ ſed deeſt laudi ſi deſint qui dicãt. Tranſiuimꝰ ꝑ ignẽ? aquam:⁊ eduxiſti nos in refrigeriũ. Felix ꝓinde in ſua vniuerſitate ecckia.cuiꝰ om̃is gliatio impar eſt cauſe.nõ ꝓ his tĩ q̃ illi que iaʒ facta ſunt:ſʒꝓ his qʒ q̃ ð illa adhuc opoꝛ tet fieri. Vã ⁊ ð meritis qͥd ſollicita ſit cui deppoſito dei firmioꝛ ſuppetitſecurioꝛq; gloꝛiãdi rõ. Võ poteſt ſeiᷣm negare deꝰ. neq; nõ facere que iã fecit vt ſcriptum elt. qui fe quefutura ſunt. Faciet faciet. nee deerit ſuo ꝓpoſito deꝰ. Sic nõ eſt qð iaum queras quil merit ſperemꝰbona: pᷣſerti cũ audias apud ꝓpham. Nõ Ppter vos: ſedꝓpter me ego faciã: dicit dñs. Suffi⸗ cit ad meritũ ſcire ꝙ nõ ſufficiant merita. Sʒ vt ad meritũ ſatis eſt de meritis non pᷣſumere:ſic carere meritꝭ ſatis ad iudiciũ eſt. Poꝛro infantiũ renatoꝝ neminẽ care⸗ re meritis:ſed xp̃i habere merita. Quibuſ ſe tamẽ indignos reddũt ſi ſua iungereqͥ⸗ uerunt ß neglererũt.qð quidẽ periculum iãadulte etatis eſt. Werita ꝓinde hrecu⸗ res:habita data noueris: fructũ ſperauerꝭ dei miſcðam:⁊ om̃e ꝑiculũ euaſiſti paup⸗ tatis. ingratitudinis.pᷣſumptiõis. Perni cioſa pauptas. penuria meritoꝝ.pꝛeſum⸗ ptio aũt ſpñs.fallaces diuitie. Et ideo di uitias ⁊ pauptates ne dederis mihi dñe⸗ ait ſapiẽſ. Felix eccia cui nec merita ſine pᷣ ſumptõe.necpᷣſumptio abſq; meriti. Ha bæt vude pᷣſumat.ſʒ nõ merita. Habʒ me⸗ rita:ſed adꝓmerendũ:nõ ad pᷣſumẽdum. ip̃m nõ pᷣſumere:nõne ꝓmererieſt:Ergo eo pᷣſumit ſecuriꝰ quo nõ pᷣſumit. ⁊ nõ eſt ꝙ cõfundat᷑ in vᷣbo glie cui multa materi es gloꝛiãdi.miſericoꝛdiedñi multe.⁊ veri tas eius manẽs in eternũ. Quid ni gliet᷑ ſecura:in cuꝰteſtimoniũ gloꝛie:miſericoꝛ dia ⁊ vᷣitas obuiauerũt ſibi: Siue igitur dicat. dilectꝰmeꝰmihi.ſiue dicat.expectãi erpectaui dñm:⁊ intẽdit mihi.ſiue etiam. dñs ſollicitꝰ eſt mei. vl ſiq̃ ſunt eiuſmodi voces alie atq;alie q̃ diuinũ qndã affectũ ac ſingularẽ fauoꝛẽ erga aliqͥd ſilr exme re videant᷑.nihil hoꝝ a ſe alienũ putabit. cui rõ pᷣſumẽdi dñi ↄſtitutio eſt. pꝛeſertij cũ nõ alterã videat ſpõſam.alterã ve eccle ſiã. cui poſſint fieri q̃ nõ poſſunt non fieri Ergo de ecclia patet ꝙ in nullo illa o ̃ia ſibiaptare verebit᷑. De vna aĩa q̃rit᷑etiam ſi ſit ſpñalis ⁊ ſancta.liceat ne illi vllo mo do audere in talib. Veq; enĩ pᷣꝛogatiuas om̃es vniꝰ illiꝰ catholice multitudis(ob quã om̃ia fiũt)vna de multitudine arro⸗ gabit ſibi quãtalibet emineat ſctitate. Et ideo difficiliꝰ vt ſentio ego inueniet᷑.¶ſitñ inueniet᷑ quomodo poſſit licere. Unð ne ceſſariũ reoꝛ alio illud ſermone temptari: nec modo ingredi vias ſcrupuloſe diſpu⸗ tationis.quaꝝ adhuc exitũ ignoꝛamꝰ. ni ſipꝛius ſuper vᷣbo abſcõdito oꝛatũ fuerit ———————————— don onacſeri pon .Sufi heritis non d iudic minẽ can tu Outbuſ iungere„ derclum nde bie ch üſpernuer aſiſi paup⸗ öis. Pan reüm⸗ tideo di mibidic uſne erit. H Jabzwe⸗ amduw. Ergo nu. ⁊nõct ultamateri nulte. ⁊ veri nidniglit᷑ x emiencoꝛ iueiginr expectãſ ſiuectian ndäafectũ aſür cbme c putadit. eſt pꝛeſen alriveccce ſun nonfioi mllo ilaoM nia nken ne li yllo 0 nia de ad eñ qui aperit⁊ nemo claudit: ſponſum rcctiehm xpᷣm dñm nr̃m q eſt ſuꝑ om⸗ bñdic in ſecula Amen. Sermo.lxix. Ilectus meus d mihi:⁊ ego illi. Hãc voceʒ vni⸗ uerſali eccłie ſermo ſupioꝛ aſſi⸗ gnauit. ꝓpter factas ſibi a deo ꝓmiſſiões vite eiꝰ qᷓ nũc eſt pariter ⁊ future. De ani⸗ ma ꝓpoſita queſtio eſt. qꝛ nõ poteſt ſibi ar rogare vna qð vniuerſitas audeat.nec ali quo mõ ad ſe trahere illã. Si nõ licet:refe ramus pꝛoinde opoꝛtet ita ad eccliam vt nullatenꝰ ad ꝑſonã? Hec mõ hanc:ſʒ⁊ re⸗ liquas voces ſimiles huic loquẽtes rgan dia.verbi gp̃a.expectãs expectaui dñm:⁊ intẽdit mihi.⁊ ſi quas alias ſermo ſupioꝛ ꝑſtrinrit. O ſi quis licere putat:ego non abnuo:ſʒ intereſt cui. Nõ enim cuicunq;. Pꝛoꝛſus hzʒ ecclia dei ſpũales ſuos qͥ nõ modo fideliter ſßʒ ⁊ fiducialiter agãt in eo. cũ deo quaſicũ amico loquentes:teſtimo nium illis ꝑhibẽte ↄſciẽtia glie eiꝰ. Qui nã illi ſint. id quidẽ penes deũ.tu vero au di qualem te eſſe opoꝛteat ſi talis vis eſſe. Dõ tamẽ dixerim nõ quaſi exꝑtus.ſed qᷓ⸗ ſierꝑiri cupiẽs. Da mihi aĩam nihil amã tem pᷣter deũ.⁊ qð ꝓpter deũ amandũ eſt cui viuere xpᷣs non tĩ ſit:ſʒ ⁊ diu iã fuerit cui ſtudij ⁊ ocij ſit ꝓuidere deñ inↄ ſpectu ſuo ſemp:cuiſollicite ambulare cũ domiĩo deo ſuo:nõ dico magna:ſʒ vna voluntas ſit ⁊ fachltas nõ deſit. da(ſinqᷓ;jtalẽ animã ⁊ ego nð n6 dignã ſpõſi cura:maieſtatꝭ reſpectu:diiantis fauore:ſollicitudine gu bernãtis ·⁊ ſi voluerit gloꝛiari: nõ erit inſi piens:tñ vt qͥ gloꝛiat᷑ in dño gliet᷑. Itaĩ quo multi audẽt:audet ⁊ vnus.ſʒ alia rõe Hempe ſanctã multitudinẽ cauſe ſupᷣdi⸗ cte fidentẽ faciũt.ſanctã aĩam duplex que dam rõ · Pꝛimo quidẽ ꝙ habeat in natu⸗ ra ſimpliciſſima ſpõſi diuinitas qᷓſi vnuʒ reſpicere multos.⁊ quaſi multos vnum. Nec ad młtitudinẽ multꝰ erit. nec ad pau citatẽ rarus.nec ad diuerſitateʒ diuerſus. nec reſtrictꝰ ad vnũ. nec anxius ad curas nec ꝑturbatus ſeu turbulẽtus ad ſollicitu dines. Sic ſane vni intẽtus vt nõ detẽtꝰ. ſic pluribo. vt nõ diſtẽtus. Deniq; qð vtp bare ſuauiſſimũ: ita chariſſimũ ꝓbaſſe eit tanta eſt verbi dignatio. tãta beniuolẽtia patris verbi erga beneaffectã ⁊ bñ cõpo⸗ ſitam aĩam.qð quidẽ ip̃m patris munꝰet verbi opus eſt.vt quã ſua tali bñdictõne pᷣuenerint ⁊ pᷣparauerit ſibi:ſua quoq; di⸗ gnent᷑pᷣſentia.⁊ ita vt nõ modo ad eã ve⸗ niant· ſed etiã mãſionẽ apud eam faciant Hõ eni ſufficit exhiberi niſi ⁊ copiam ſui pᷣbeant. Quid eſt venire ad aĩam verbuʒ? Erudire in ſapia. Duid eſt patrẽ venire: Afficere ad amoꝛẽ ſapiẽtie: vt dicerepoſ⸗ ſit · quia amatrix facta ſum foꝛme illiꝰ. Pa tris diligere eſt.⁊ ideo patris aduentꝰ exi fuſa dilectõe ꝓbatur. Quid faceret erudi⸗ tio abſq; dilectõne: Inflaret. Quid abſqꝝ eruditione dilectio! Erraret. Deniq; erra bant de quilv dicebat᷑. Teſtimoniuʒ illis ꝑhibeo ꝙ zelũ dei habẽt:ſʒ nõ ßᷣm ſciẽtiaʒ Fõ decet ſpõſampbi eſſe ſtultã. poꝛro ela tam pater nõ ſuſtinet. Pater enĩ diligit fi⸗ lium.⁊ oẽm altitudinẽ extollentẽã ſe aduer ſus ſciam verbi:ſemꝑ in ꝓmptu habz de⸗ hcere atq; deſtruere.ſiue imittẽdo ʒelum: ſiue itẽdendo: quoꝝ alteꝝ miſericoꝛdie al terum iudicij eſt. tinã in me oẽm extol⸗ lentiã cõpꝛimat.imo deijciat.⁊ ad nihilũ redigat nõ accẽſus furoꝛ.ſj infuſus amoꝛ Vtinã diſcam nõ ſuꝑbireß vnctõe poti⸗ us qᷓ; vltione magiſtra. Dñe ne in furoꝛe tuo arguas me.ſicut angelũ extollenteʒ ſe in celo. neq; in ira tua coꝛripias me · ſicut hoĩem in ꝑadiſo.Zmbo iniquitatẽ medi⸗ tati ſunt. altitudinẽaffectãtes. ille potẽtie. iſte ſciẽtie. Deniq; credidit inſipiẽs muli⸗ er pollicẽti:ſed ſeducẽti.eritis ſiẽdij: ſcien tes bonũ ⁊ malũ. Jam ſeſe añ ſeduxerat. cui ꝑſuaſerat ſilem foꝛe altiſſimo. Hã qui ſe putat aliqͥd eſſe cũ nihil ſit:ip̃e ſe ſeduẽ. Vexꝝ vtraq; altitudo deiecta eſt. ſed ĩ hoĩe mitius.iudicãte ita illo qͥ om̃ia faẽ in põ⸗ dere ⁊ menſura. Vã angelo in furoꝛe pu⸗ nito ĩimo damnato: homo irã ti ſenlit et nõ furoꝛẽ: NHempe cũ iratus fuit mitßicor die recoꝛdatus eſt. Pꝛopter hoc ſemẽ eiuſ filij ire ⁊ nõ furoꝛis vſq; in hodiernij diẽ. Si nõ naſcerer filiꝰ ire:non opus eſſʒ re⸗ naſci. Si furoꝛis filius naſcerer.aut non contigiſſet:aut non ꝓfuiſſet renaſci. Uis videre furoꝛis filiũ- Si vidiſti ſathanaʒ tanqᷓ; fulgur cadentẽ de celo. qð eſt. in im⸗ petu furoꝛis pᷣcipitatũ ⁊ cognouiſti de fu roꝛe dei· Deniq; nõ eſt recoꝛdatus miſeri⸗ coꝛdie ſue quia cuzʒ iratus fuerit miſcðie P3 Bermo recoꝛdabitur:nõ cũ iã vſq; ad furoꝛẽ exar ſcrit. Ve filijs diffidẽtie. his quoq; qui ex adam ſunt qͥ nati ire filij:ip̃i ſibi irã in fu⸗ roꝛem · virgã in baculã ĩmo in malleũ dia bolica obſtinatione ↄuertũt. Deniq; the ⸗ ſauriſant ſibi irã in die ire. Ira autẽ accu⸗ mulata:qͥd niſi furoꝛ? Peccauerũt pecca⸗ tum diaboli:⁊ diaboli ſentẽtia ꝑcellentur Ve etiã qᷓ;uis mitius quibuſdã filijs ire qui nati in irã nõ expectauerũt renaſci in L gratia. Hempe moꝛtui in quo ⁊ natiirefi lij pmanebunt. Iredixerim:non furoꝛis. quia vt pijſſime creditur ⁊ humaniſſime gemit᷑ mitiſſime ſunt penetotũ quo addi ccti ſunt aliunde trahentiũ. Ergo in furo⸗ re diabolus iudicatꝰ eſt. quia inuenta eſt iniquitas eius ad odiũ.hoĩs aũt ad iraʒ ⁊ideo in ira coꝛripit᷑. Ita om̃is altitudo cõtrita eſt:⁊ que inflat:⁊ que pᷣcipitat.pr̃e nimiꝝ ʒelante ꝓ filio. Vtrobiq; ſequideʒ iniuria eſt ilij. ⁊ de vſurpata potentia ad nerſus virtutẽ dei que ip̃eeſt:⁊ de pꝛeſum pta ſcientia aliũde qᷓ; a ſapiẽtia dei que ni⸗ hilominꝰ ißeeſt. Dñe qͥs ſilis tibi: QDuis niſi ſplendoꝛ ⁊ figura ſubſtãtie tue: Duis niſi imago tua:? Solꝰ in foꝛma tua · ſolus nõ rapinã arbitratus eſt eſſe ſe equalẽ tibi altiſſimus altiſſimi filꝰ. Quõ non equa⸗ lis? Etiã vnñ eſtis ipſe ⁊ tu. Sedes illi a dextris tuis.nõ ſub pedibus. QDuo pacto audet qͥs ꝑuadere locũ vnigeniti tuiꝰpᷣci⸗ pitetur Ponit ſibi ſedẽ in excelſo· ſubuer⸗ tatur cathedra peſtilẽtie. Itẽ quis docet hoĩem ſciam: Nonne tu oclauis Pauid aperiẽs cui vis.⁊ cui vis claudẽs. Etqj⸗ modo ſine claue ad theſauros ſapientie⁊ ſciẽtie introitus ĩmo irruptio temptabit᷑? Qui nõ intrat ꝑ oſtiũ:fur eſt⁊ latro. Pe⸗ trus q intrabit qͥ claues accepit. Hon ta⸗ men ſolus.nã ⁊ me ſi voluerit introducit. aliũq; excludet quẽ foꝛte noluerit in ſcĩa ⁊ poteſtate ſibi data deſuper. Et heclaues. Que:poteſtas aperiẽdi⁊ claudendi atq; inter excludẽdos ⁊ admittẽdos diſcretio. Et nõ in ſerpẽte theſauri ſed inxp̃o. Etiõ nõ potuit dare ſciam ſerpẽs quã nõ habu it:ſed qͥ habuit dedit Nec enĩ potuit habe re poteſtatẽ quã nõ accepit: ſʒ qui accepit habuit. Dedit xpᷣs accepit petrus nec in flatus de ſciẽtia.nec pᷣcipitandus de potẽ tia. Duare? Quia in neutra extollit ſead, nerſus ſciam dei. qui nihil hoꝝ pꝛeter dei —— ſciam affectauit.ſcnt ille qui doloſe egitĩ cõſpectu eius:vt inueniat᷑ iniquitas eius ad odiũ. QOuomõ deniq; pᷣter ſcientiã dei quiſe ſcribit apłum Ihuxp̃i hm pᷣſciẽtiã dei patris. ¶ Et hec dicta ſint ꝓ co quodi cidit de ʒelo dei. quẽ intẽdit in pᷣuaricãteſ angelũ hominẽq;. Rã in ambobo reperit pꝛauitatẽ. qualiter videlicʒ in ira ⁊ĩ furoꝛe ſuo deſtruxerit oẽm altitudinẽ cxtollẽtem ſe aduerſus ſciam dei. Hũ iã recurrẽdum ad ʒelũ miſericoꝛdie.i.qui nõ intendit᷑: ſ; qui ĩmittit. qm̃ qui ĩtendit᷑ xt iã diximꝰ) iudicij eſt:⁊ ſatis nos terruit ex memoꝛatꝭ exemplis tã grauit᷑ punitoꝛũ. Pꝛopterea ibo ego mihiad locũ refugij a facie furo⸗ ris dñi:ad illũ vtiq; pietatis ʒelñ ſuauiter ardentẽ.efficaciter expiantẽ. Nunqͥd non expiat charitas. Et potẽter Legi ꝙ operi at multitudinẽ peccatoꝝ.ß dico. Bũqd idoneo eſt ſen ſufficiẽs ad deijciendã hu⸗ miliandãq; oẽm extollentiã oculoꝝ ⁊ coꝛ dis? Et maxime. Hã nõ extollit᷑.nõ infla⸗ tur. Sið dñs Ihs dignet᷑ venire ad me vel potius in me.nõ in ʒelo furoꝛis.⁊ neĩ ira quidẽ:ſʒ in charitate ⁊ ſpũ mãſuetudi⸗ nis emulãs me dei emulatiõe.qd eniʒ ita dei vt charitas. nẽpe ⁊ deus eſt. ſi inqᷓ; in iſta venerit. in hoc cognoſcã ꝙ non ſit ſo⸗ lus. ſʒ venerit etiã pater ſuus cũ eo. am quid eque paternũ Pꝛopter hoc nẽpe nõ pateꝝ verbitĩ:ſʒ ⁊ pater miſericoꝛdiaruʒ eſt aßpellatꝰ. qui innatuʒ habeat miſereri ſemꝑ ⁊ parcere. Si ſenſero aꝑiri mihi ſen ſum vt intelligã ſcripturas:aut ſermoneʒ ſapĩe quaſi ebullire ex intimis. aut infuſo lumie deſuꝑ reuelari myſteria. aut certe er pandi mihi quaſi quoddã largiſſimũ celi gremiũ.⁊ vberioꝛes deſurſuʒ influere aĩo meditationũ imbꝛes: nõ ambigo ſpõſuʒ adeſſe. Verbi ſiquidẽ he copie ſunt et de plenitudine eiꝰ iſta accipimꝰ. Q ſi ſe pari ter infuderit humilis quedã ß pinguis ĩ⸗ timeaſperſiõis vᷣuotio.vt amoꝛ agnite ve ritatis.neceſſariũ qðdã odiũ vanitati in me generet ⁊ ↄtemptũ. ne foꝛte aut ſciẽtia infiet. aut freq̃ntia viſitationũ extollat me tũcꝓꝛſus paterne ſentio agi mecũ. ⁊ pr̃eʒ adeſſe nõ dubito. Si aũt ꝑſeuerauero hu ic dignationi:dignis ſp(qʒ in meeſt)affe ctiby ⁊ actiby reſpõdere.⁊ gratia dei apud me vacua nõ fuerit:etiũ manſioneʒ apud me faciet· tã pater enutriẽs qᷓ; vᷣbũ crudi⸗ —————— — —.———— S———— oloiee uoc äde fnpſciti beo qodi phnicäte otreent ifiror errollẽtem urẽdum ntendi:ß tüdixim Proptn faciefu⸗ lſuauier unqͥdnon ope . Vqd ndi hu⸗ oc tnöivha⸗ ire ad me rrig. nei mãſuemdi⸗ qd enizin inqᷓ in non ſtſo⸗ üeo. Ham npend icoꝛdiunʒ euwiereri irimbiſcn wt ſrmone s. aut infuſo a dut cereet vgiimũcei uz mfucedo mdigo pölt e ſunt ct de Ooſitpen lißpugusl⸗ moagne ſe ů vunin in dꝛtr aut cẽlã nů cxiolume inee uerd — necſhat nia da 4 nanſio6 N oibicni“ LMM. P ens. Duanta putas exhac mãſione inter aĩam ⁊ verbũ familiaritatis gr̃a oꝛiatur quãta ð familiaritate ſequat fiducia? Hõ eſt vt opinoꝛ)ꝙ iam talis aĩa dicere vere atur. dilectus meꝰ mihi.q̃ ex eo ꝙ ſe dilige re:⁊ vehemẽter diligere ſ entit: etiaʒ diligi nihilominꝰ vehemẽter nõ ambigit: ac de ſua ſingulari intẽtione.ſollicitudine.cura oꝑa. diligentia.ſtudioq; quo inceſſanter? ardẽter inuigilat quẽadmodũ placeat ðo eque hec om̃ia ĩ ipᷣo indubitãter agnoſcit recoꝛdans ꝓmiſſionis eius. In qua men ſura menſi fueritis remetiet᷑ vobis: niſi ꝙ redibitionẽ gratie pꝛudẽs ſponſa ad ſuaʒ magis cauta eſt trahere partẽ:ſciens ſepo tins pᷣuentã a dilecto. Inde eſt ꝙ illiꝰope ram p̃ert. Dilectus(ſnquiẽs) meus mihi ⁊ ego illi. Ergo ex ꝓpꝛijs que ſunt penes deũ agnoſcit. necdubitat ſe amariq̃ amat Ita eſt. moꝛ dei amoꝛẽ anime parit.⁊ il lius pᷣcurrens intẽtio intentã aiam facit. ſollicitudoq; ſollicitã. Neſcio enĩ qua vi⸗ cinitate naturecũ ſemel reuelata facie glo riam dei ſpeculari anima poterit: mox illi ſecõᷣfoꝛmãri neceſſe eſt. atq; in eandẽ ima ginem trãſfoꝛmari. Igit᷑ qualẽ te paraue · ris deoꝛtalis opoꝛtet appareattibi deus. Eũ ſancto ſanctus erit: ⁊ cum viro inno ⸗ cẽte innocẽs erit. Quid nieque⁊ cũ amã te amans.⁊ cũ vacante vacãs.⁊ cũ inten ⸗ Q to intẽtus·⁊ ſollicitus cũ ſollicito? Deni⸗ qʒ; ait. Ego diligentes me diligo.⁊ qͥ ina⸗ ne vigilauerint ad me ĩueniẽt me. Vides quomodo nõ ſolũ de amoꝛe ſuo certuʒ te reddat.ſiquidẽ tu ames illũ: ſed etiam de ſollicitudine ſua: quã ʒ te gerit: ſi te ſenſe⸗ rit ſollicitũ ſui. Uigilas tu: vigilat et ille. Lõſurge in nocte in pᷣncipio vigiliaꝝ tua rum.Accelera quantũ vis etiã ip̃as anti⸗ cipare vigilias:inuenies eũ:non pᷣuenies Temere in tali negocio vel pᷣus aliqͥd tri „ buis tibi vel plꝰ:⁊ magis amat⁊ añ. Si hec oĩa ſcit:ĩmo qꝛ ſcit. mniraris ꝙ illa ma⸗ ieſtatẽ quaſi cetera nõ curantẽ ſoli ſibi intẽ dere gloꝛiet᷑:cui ſoli ip̃a poſtpoſitiscuris om̃iby tota ſe deuotiõe cuſtodit. Sermo finẽ deſiderat.ſed vnũ dico ſpiritualibus quiin nobis ſuat.mixꝝ quidẽ.ſed veꝝ · ani mam deũ videntẽ haud ſecus videre qᷓ; ſi ſola videat᷑ a deo. Ea ergo fiducia dicit i lum intẽdere ſibi.ſecʒ illi.nihil pꝛeter ſeet ipᷣm videns. Bonus eſt dñe animeq̃ren⸗ ti te. occurris. amplecteris.ſponſum exhi bes qui dñs es. immo qui es ſup omnia deus bñdictus in ſecula&men. Sermo lxx. 6 Ilectus meus d mihu⁊ ego illi. qui paſcituriter llilia. Quis huic iam imputet ſumptõi vl inſolẽtie.ſi ſe dicat inijſſe ſocie tatẽ cũ illo qui paſcit inter lilia? Etiã ſiin ter ſidera paſceret᷑:eo ſolo quo paſceretur: neſcio qͥd magnũ videri poſſit cũ eiuſmo di amicicias ſeu familiaritatem hr̃e. Alio qnpꝛſuſ ignobile hũile ſonat paſci Nũc vero cũ? paſci inter lilia ꝑhibetur. deiect? onis adiectio longius amouet⁊ ꝓpulſat temeritatis notã. Quid enĩ ſunt lilia? Ju xta verbũ dñi. fenũ quod hodie eſt ⁊ cras in clibanũ mittit᷑. Quanꝰ eſt iſte quifeno paſcit᷑.quaſi vnus agnoꝝ aut vituloꝛum? Et agnus plane⁊ vitulꝰſaginatus. Sed tu foꝛte vigilantiꝰaduertiſtinõ pabulũ loco deſignari:ſʒ locũ.nec enim dictuz eſt lilis eum paſci:ſed inter lilia. Eſto. Non fenuʒ comedit vt bos:feno tñ verſari? ſu per fenum diſcũbere inſtarvnius ð turba qd eminẽtie habere poteſt; Quid pᷣo glie hinc:habere dilectuʒ illũ qͥ hoc egerit: Et ßm ſaʒ qͥdẽ ſpõſe verecũdia ⁊ cautela pꝛu dẽtie eiꝰĩ loquẽdo ſatj apparʒ:vtiq; diſpo nẽt ßᷣmones ſuos ĩ iudicio ꝰ reꝝ gliam boꝝ modeſtia tꝑantꝭ. Alias aũt nõ iꝛat vnũ eſſe ⁊ qͥ paſcit᷑⁊ qͥ paſeit:int᷑ lilia com moꝛãtẽ⁊ regnãtẽ ſuꝑ ſidera. Ac libẽtiꝰhu milia dilecti memoꝛat:ꝓpt᷑ hñilitatẽ qͥdẽ vt dixi. mag aũt qð exinde cepit eſſe dile⸗ ctꝰ exqͥ ⁊ paſci. Nec mõ exindeß ĩde. Nã qͥ in altiſſimis ẽ dñs:ĩ imis ẽ dilectꝰ. ſuꝑ ſidera regnãs. int lilia amãs. Zmabatet ſuꝑ ſidera.qꝛ nuſqᷓ; ⁊ nunqᷓ; potuit ñ ama re. qꝛ amoꝛ eſt.ſʒ donec ad lilia deſcendit? paſci inter lilia cõpertꝰ eſt.nec amatus eſt nec factꝰdilectꝰ. Duid? Hũ amatꝰẽ a pr̃i⸗ archis ⁊ꝓphetis? Eſt. Sʒ nõ pꝛius qᷓ;vi ſus eſt ⁊ ab ipſis inter lilia paſci. Neq; eĩ non viderunt quẽ pᷣuiderunt.niſi ita quiſ abſqʒ ſpñ ſit. vt videntẽ in ſpũ putet vide re nihil. Vñ ð vidẽtes(¶nã ſic ꝓphete ap⸗ pellati ſũtjſi nihilvidẽt. Iñ eſt ꝙ voluer̃t videre que nõ viderũt. Necenim poterãt velle videre ĩ coꝛꝑe quẽ ĩſpũ nõ Bermo ¶ Sed dico. Nunqͥd om̃esppke Quaſi om̃es videre voluerint aut fuerit omninzʒ fides? Sʒ enĩ qͥ viderũt. aut ꝓphe fuerũt autpphis acquieſcẽtes. Et credidiſſe eni vidiſſe eſt Hõ mõ nãq; qͥ ꝓphetie ſpm̃: ſi ⁊ qͥ ꝑ fidẽ videt ſi qͥs ip̃m quoq; dicat vi⸗ dere in ſpũ.mihi nõ videt᷑errare. Ita&ꝙ ad lilia deſcẽdere⁊ inter lilia paſcidigna⸗ tus eſt is qͥ om̃es paſcit: dilectũ fecit luʒ quia nõ potuit añ diligiq; agnoſci. Ac ꝑ hoc cũ dedilecto facta eſt mentio pulcre? illud memoꝛatũ eſt qð dilectõis ⁊ agniti onis extitit cauſa. Querẽda in ſpiritu refe ctio hec inter lilia.nã coꝛpoꝛeã cogitare ri diculũ eſt. Quin ip̃a lilia ſpiritaliaſſiqdeʒ potuerimus) demõſtranda a nobis erũt. Puto hoc qͥ;ʒ dicere nos opoꝛtebit. vñ in ter lilia paſcat᷑ dilectus · lilijs ne ipſis. an alijs inter lilia recõditis herbis vel floꝛi⸗ bus?Et in his illud mihi difficiliꝰ appa ⸗ ret. ꝙ paſci nõ paſcere ꝑhibet᷑. Nam quia paſcat dubiũ nõ eſt. nec eni indignum ei. At paſci indigentiã ſonat. ⁊ ne ſpũalieqᷓ⸗ dem ſine iniuria maieſtatis facile illi poſ⸗ ſeaſſignari videt᷑. Hec ego ſane recoꝛdoꝛ ſq; modo aduertiſſe me in hoc cãtico pa ſtum vſpiam ꝑhiberi.cũ paſcentẽ puto re coꝛdemini ⁊ vos mecuz. Deniq; poſtula⸗ nit ſibi aliquãdo demõſtrari vbi in meri⸗ die paſceret ⁊ cubaret. Et nũc quideʒ(qð necdũ dixerat)ꝑhibet paſci ſ nõ ſimiliter poſtulat locũ indicari— ipſa indicat. aſſignãs inter lilia. Houit h. ad eũ vſq; adhuc vł ip̃i ſpõſe. Et ideo ſe⸗ metipm exinaniuit vſq; ad hoc vt paſce⸗ reiur ipᷣe oĩm paſtoꝛ.⁊ inuẽtus eſt inter li⸗ lia.⁊ viſus ab ecclia.adamatus eſt ab in⸗ ope pauꝑ.factꝰdilectꝰ ꝓpter ſimilitudinẽ Tõ ſolũ aũt:ſʒ ⁊ ꝓpter veritatẽ ⁊ mãſue⸗ tudinẽ ⁊ iuſticiã.ꝙ ꝑ eã ſcʒ ꝓmiſſiões ad⸗ implete ſunt. ꝙ ſuꝑbi demões vna cũ pᷣn⸗ cipe ſuo iudicgti ſunt ꝙ iniqͥtates remiſſe ſunt. Talis ꝗᷓ apparuit qͥ merito amaret᷑ verax ꝑ ſe. mit homilbv · inſtꝰ oĩby. D vere amãdũs totis medullis coꝛdis amplectẽ dũ ſpõſum. Quid iã cunctet᷑ eccłia totaʒ ſe tota deuotõe cõmittere tã fido reddito⸗ ri.tã pio indultoꝛi.tã iuſto Mngnaoet⸗ Poꝛro pᷣmiſeratppha dicẽ. Specietua illud nõ no⸗ uit. qꝛ eq̃ pᷣſto eſſe nõ põt qð ſublime ⁊ in ſublimi eſt.⁊ qð humilex ſuꝑ terrã. Sub lime opus.ſublimis ⁊ locus. nec acceſſus ⁊ pulcritudine tua intẽde ꝓſpere. Vñ ſpe cies hᷣx pulcritudo? Puto ex lilijs. Quid lilio ſpecioſius: Sic nihil foꝛmoſiſpon ſo. Due ſunt ð illa lilia e quib ſpecies de ·& coꝛis eius? Pꝛocede(inqͥt)⁊ regna. ꝓpter veritatẽ ⁊ manſuetudinẽ? iuſticiã. Tilia ſunt.lilia inquã.oꝛta de terra · nitẽtia ſuꝑ terrã. eminẽtia in floꝛiby terre. fragrãtia ſu per odoꝛẽ aromatuʒ. Ergo inter hec lilia ſponſus.⁊ om̃ino ex his ſpecioſus ⁊ pul⸗ cer. Alias ei q quidẽ ad carnis infirma ſpectat)nõ erat ei ſpẽs neq; decoꝛ. Bonũ aũt liliũ veritas.candoꝛe conſpicuũ.odo re pᷣcipuum. Deniq; candoꝛ eſt lucis eter ne:ſplendoꝛ ⁊ figura ſubſtãtiedei. Lilinʒ plane quod ad nouã benedictõnem terra nr̃aꝓduxit.⁊ parauit añ faciẽ oĩm popu ⸗ loꝛum:lumẽ ad reuelationẽ gentiuʒ. Do⸗ nec ſub maledicto fuit terra: ſpinas et tri⸗ bulos germinauit. At nũc veritas deter⸗ ra oꝛta eſt.dño bñdicente.ſpecioſus om̃i⸗ no quidẽ.flos campi.⁊ lilium cõuallium Zgnoſce lilinʒ ex candoꝛe.qͥ mox in ipſo et oꝛtu floꝛis paſtoꝛiby de nocte emicuit. dicẽte euãgelio.qꝛ angeluſdñi ſtetit iuxta illos.⁊ claritas dei circũfulſit illos. Bene dei.qꝛ nõ angeli ſed lilij candoꝛ ille aderat ßʒ illuc micabat abuſq; bechleẽ. Agnoſce liliũ ⁊ ex odoꝛe: quo ⁊ longe poſitis inno⸗ tuit magis. Et qͥdẽ ſtella apparnit.ſed eã minime viri graues ſecuti fuiſſent: niſi in timd quadã ſuaue olẽtia oꝛti lilij traherẽt᷑ Et vere liliũ veritas.cuiꝰ odoꝛ animat fi⸗ dem.ſplendoꝛ intellectũ ülluminat. Lena etiã oculos nũc in ipᷣam ꝑſonã dñi.quiĩ euangelio loquit᷑.ego ſum veritas.⁊ vide qᷓ; competẽter vitas lilio comparet᷑. Si non aduertiſti:aduerte de medio florj hu ius quaſi virgulas aureas ꝓdeũtes ⁊ cin ctas candidiſſimo floꝛe puicre ac decẽter depoſito in coꝛonã. ⁊ agnoſce aureãi xpᷣo diuinitatẽ:humane coꝛonatã puritate na tureixpᷣm ĩ dyademate qͥ coꝛonauit eum mater ſua. Nam in quo coꝛonauit euz pr̃ ſiꝰ:ꝛlucẽ inhabitat inacceſſibilẽ nec poſſeſ in eo illũ interim adhuc videre. Sz ð hoc alias.¶ſ Nũc po liliũ vᷣitas ẽ. Eſt ⁊ man⸗ ſuetudo. Et benelliliũ manſuetudo habẽſ innocentie candoꝛem ⁊ odoꝛẽ ſpei.quoni am ſũt reliquie ſinqͥt)hoĩ pacifico. Bone ſpei vir mãſuetus.nec minꝰ etiã in pᷣſenti lucidũ quoddã vie eſt ſocialis exemplar — kN ———— e—— nop in ipſo cte emicuit. iſteritiurt ilos, Bene lleadut Agnole ſits inno⸗ mit ſeh eã ſent niſiin iwaherct d animatfi⸗ ninat. Leua nĩdñi. quii mparek. Si ncdio fon hu cre acderi euiW xi punuen eum onauit pr — bil. necpo Sʒðhoc .Slrnn vewmdo zur peiqu pacific In non liliũ que lucet officio:redolet ſpe Zidde ꝙ ſicut veritas deterra oꝛta eſt:ita manſuetudo. Niſi quis dubitet oꝛtum de terra agnũ dominatoꝛẽ terre:ilũ agnuʒqͥ ad occiſionẽ ductus eſt: ⁊nõ aperuit os ſu um. Hec ti mãſuetudo ſeuveritas ð ter⸗ ra oꝛta eſt:ſeda iuſticia: ꝓpheta dicẽte. Ro rate celi deſuper:⁊ nubes pluant iuſtum. aperiat᷑ terra ⁊ germinet ſaluatoꝛẽ.⁊ inſti⸗ cia oꝛiatur ſimul. ODo aũt iuſticia liliuʒ ſit: recoꝛdamini de ſcriptura.quia iuſtus ger minabit ſicut liliũ:⁊ floꝛebit in eternũ an ⸗ te dominũ. Hequaqᷓ; liliũ hoc hodie eſt: ? cras in clibanũ mittit᷑ quia in eternũ flo rebit. Et floꝛebit ante dominũ.cuꝰ ĩ me⸗ moꝛia eterna erit inſtus:⁊ ab auditiõe ma la nõ timebit.illa ſcʒ auditione qua in cli⸗ banũ igniſpeccatoꝛes ire iubẽtur. Poꝛro huiꝰlilij candoꝛ:cui nõ ſplendet niſicui ñ placet: Deniq; ſol eſt ſed nõ ille qui oꝛitur ſuper bonos ⁊ malos. Neq; ei: qui dictu⸗ ri ſunt.ſol iuſticie nõ oꝛtus eſt nobis.lucẽ ilius quqdoq; viderũt:viderũt aũt qtq;t audierunt.vobis gũt qui timetis deũ:oꝛi etur ſol iuſticie · Ergo candoꝛ huius lilij apud inſtos:fragrantia etiã vſq; ad iniqf diffunditur.⁊ ſi nõ in bonñ ip̃is. Deniq; audiuimus iuſtosdicẽtes. quia xp̃i bonꝰ odoꝛ ſumꝰ in om̃i loco · ſed alijs qͥdẽ odoꝛ vite in vitã. alijs odoꝛ moꝛtis in moꝛtem Quis vel ſceleratiſſimꝰ iuſti nõ ꝓbet opi⸗ nionem:qᷓ;uis nõ amet opꝰ? Et beatus ſi ſe nõ iudicat in eo qð ꝓbat. Judicat autẽ ꝓbanſbonũ ⁊ nõ amans · ideoq; nõ biũs plane.ſʒ miſer ꝓpꝛio ↄdem natus iudicio Quid eo miſerꝰ cui odoꝛ vite:nõ vite ſed moꝛtis nũcius eſt Immo nec nũcius ⸗· Z dem ſʒ baiulus. Sunt multa apud ſpon ſum ⁊ alia lilia pᷣter hec que ex ꝓpheta inci derunt nobis.veritatẽ loquoꝛ:⁊ manſue⸗ tudinẽ ⁊ iuſticiã. nec erit difficile iã cuili⸗ bet noſtx ſimilia reꝑire ꝑ ſemetipm ĩ oꝛto tam delicioſi ſponſi.bundat ⁊ ſuꝑabũ⸗ dat taliby. Quis illa enumerz? Nempeqᷓ̃t virtutes tot lilia · Quis finis virtutũ apð dñm virtutũ: Q ſi plenitudo virtutũ in xpᷣo ⁊ lilioꝛum:⁊ foꝛtaſſis ꝓpterea ip̃e ſeli lium appellauit ꝙ torꝰ verſetur in liljs:⁊ om̃ia que ipſiꝰ ſunt lilia ſunt cõceptio.oꝛ tus.cõnerſatio eloquia· miracula.ſacram̃ ra.paſſio. moꝛs.reſurrectio. aſcẽſio. Duid hoꝛum nõ candidũ ⁊ nõ ſuauiſſime redo lens? Tanta deniq; in cõceptione refullit ſuperni luminis claritas ð ſuꝑuenientis abundantia ſpũs vt ne ipſa quidẽ virgo ſancta ſuſtinuiſſet:ſi non ſibi obumbꝛatũ foꝛet a virtute altiſſimi. oꝛro oꝛtũ cãdi dauit incoꝛrupta virginitas matris.con uerſatõem innocẽtia vite. eloquia veritas miracula puritas coꝛdis.ſacramenta pie tatis archanũ.paſſionẽ patiẽdi volũtas- moꝛtẽ libertas nõ moꝛiendi.reſurrectõeʒ; martyꝝ foꝛtitudo. aſcenſionẽ exhibitioꝓ miſſionũ.qᷓ; bonus fidei odoꝛ in his ſin⸗ gulis:noſtra quidẽ qui candoꝛẽ non vidi mus temga ⁊ viſcera replens. Et beati q non viderũt⁊ crediderũt. Pars mea ĩhi odoꝛ vite qui pꝛocedit ex ipſis · Is infu ſus naribus meis:apto quodã fidei ĩſtru mento:⁊ quideʒ copioſus ꝓ multitudine lilioꝛum:ſane exiliũ leuat:⁊ patrie deſide⸗ rium aſſidue innouat in viſceribus meis Mabẽt lilia ⁊ aliqui ſodaliũ ſponſi: ß nõ copiam. Om̃es enĩ ad mẽſuram ſpirituʒ acceperunt:ad menſurã virtutes et dona Solus ille nõ habet modum qͥ habet to⸗ tum. Aliud eſt lilia habere aliud non niſi Ailia habere. Quẽ dabis mihi de filijs ca⸗ ptiuitatis adeo innocentẽ ⁊ ſanctum:qu totã terram ſuã floꝛiby occupare potuerit ⁊ iſtiuſmodi floꝛib. NHec infans certe vn us dici ſine ſoꝛde eſt ſuperterrã. Magn? eſt qui tria vel quattuoꝛ lilia edificare po⸗ tuerit in terra ſua in tanta denſitate ſpina rum ⁊ tribuloꝛũ que ſunt germina inuete rata maledictionis antique. Mecum ve ro qui pauper ſum bene agitur:ſi vnq;ab hac peſſima ſegete iniquitatũ videlicʒ at⸗ q; vicioꝛum tantillũ terre mee vẽdicare ex tirpando ⁊ excolendo ſufficiã: vnde vnũ ſaltem ꝓducere liliũ poſſim. ſi foꝛte et pe⸗ nes me paſci interdũ dignetur is qͥ paſci⸗ tur inter lilia. At paꝝ dixi vnum · depenu ria coꝛdis mei os meñ locutũ eſt. num ꝓꝛſus non ſufficit. duo ad minus neceſſa ria ſunt. Dico aũt ↄtinentiã ⁊ innocẽtiaʒ⸗ quaꝝ vna ſine altera nec ſaluabit Fruſtra deniq; ad vnãquãlibet haꝝ iuitabo ſpon ſum.qͥ non ad liliũ paſciſed inter lilia ꝑhi betur. Dabo ꝓinde operã habere lilia. ne de ſingularitate cauſetur lilij: qui nõ vult niſi inter lilia paſci.⁊ ſic declinet ĩ iraa ſer no ſuo. Pono itaq; pᷣmã oĩm inocẽtiã⁊ſi hnic iungereatinentiã quiuero:diuitẽme ——ᷓ—— in ea nõ eſt. S ꝓfeſſus eſt.nõ tñ inter ſpinas. Mag aũt ego(inquit)flos campi? liliũ conuallinʒ. ⁊ nõ eſt ſpinaꝝ mentio ꝙ ſoius ſit hoĩum Bermo putabo in poſſeſſione lilioꝝ. Rex ſuʒ au⸗ tem ſitertiã his adiũgere potero patiam. Et quidẽ poſſunt ſufficere ille.; qꝛ ⁊ de⸗ kficere in tẽptatõnib poſſunt.ſiquidẽtem ptatio eſt vita homiĩs ſuꝑ terrã:opus ꝓfe cto patientia eſt que vtriuſq; ſit q̃ſi nutrir quedã ⁊ cuſtoſ. Puto ſi venerit amatoꝛ il le lilioꝛũ.⁊ ita inuenerit ꝙ nõ dedignabit᷑ iam paſci apud nos ⁊ apð nos facere pa ſca.vbi illi⁊ multa ſuauitas in duabus.⁊ magna erit ſecuritas ꝓpter tertiã. Veꝝ qᷓ pacto dicat᷑ paſci qͥ paſcit om̃ia:poſtea vi debitur. Nũc vero apparet ſpõſum ñ mo do apparere inter lilia. ſed minime omni⸗ no extra lilia poſſe aliquãdo inueniri.cuʒ om̃e quod deeo eſt ⁊ ip̃e ſit liliũ ſpõſus ec cleſie IJhs xp̃s dñs n qͥ eſt ſuꝑ om̃ia de bñdictꝰ in ſecula Amen. Sermo · lxi. Inis pꝛecedẽ f tis ſermõis:pncipiũ huiꝰ. Eſt ergo liliũ ſpõſus.ſed nõ lilium inter ſpinas qm̃ nõ habet ſpinã qui pec⸗ catũ non fecit. Deniq; ſpõſam ꝓteſtatꝰeſt liliũ inter ſpinas. qm̃ ſi dixerit vel ip̃a qa ſpinã nõ habeat:ſeipᷣam ſeducit: ⁊ pᷣitas e vero floꝛẽ quidẽ ⁊ lilium qui opus nõ habeat dicere. cõuerſus ſuʒ in erumna mea dũ cõfigitur ſpina· Ergo abſq; lilijs nunq; eſt qͥ abſq; vicijs ſemꝑ eſt. quia totꝰ⁊ ſꝑ eſt cãdidꝰ:ſpecioſus foꝛ⸗ ma p̃ filijs hominũ. Tu qᷓ qui hec audis vel legis cura hr̃e lilia penes te ſi vis ha⸗ bere hũc habitatoꝛẽ lilioꝝ habitantẽ ĩte. Opus tuũ.ſtudiũ tuũ.deſideriũ tuum.li lia eſſeꝓteſtet᷑ moꝛalis quidã reꝝ ipſarnʒ candoꝛ atq; odoꝛ. Habent ⁊ moꝛes colo res ſuos:habẽt ⁊ odoꝛes. Neq; enĩ in ſpi ritualib idipſum eſt coloꝛ ⁊ odoꝛ. nõ ma gis q; in coꝛꝑib. Ergo de coloꝛe ↄſciẽtia cõſultetur.de odoꝛe fama. Vetere feciſtis odoꝛẽ noſtꝝ coꝛã Pharaone ⁊ ſeruis eiꝰ. Aiunt illi: dicẽtes de opinione. Poꝛro co loꝛem opꝑi tuo dat coꝛdis intẽtio ⁊ iudici⸗ um cõſcientie. Nigra ſunt vicig.virtꝰcan dida eſt. Inter hãc atq; illa cõſcientia cõ⸗ ſulta diſcernit. Stat ſentẽtia dñi de ocło nequã ⁊ lucido.que inter candidũ⁊ nigꝝ certos fixit limites · ⁊ diuiſit lucem ꝗ tene bꝛis. Quod ergo de coꝛde puro ⁊ↄſciẽtia egreditur bona:candidũ eſt. ⁊ eſt virtus. Br aũt ⁊ bona fama ſecuta fuerit:⁊ liliuʒ eſt. qͥppe cui nec cãdoꝛ lilij deſit nec odoꝛ. Poꝛro virtus ⁊ ſi nõ ꝓpterea maioꝛ. pul⸗ crioꝛ tamẽ illuſtrioꝛq; efficit. Ooſi in ↄſci entia neuus fuerit:nec qð ex ea pꝛodierit: carebit neuo. Ham ſi radixin vicio.et ra⸗ mus · ac ꝑ hoc qͥcquid illð ſit qð radix vi⸗ ciata nõ abſq; traduce vicij ex ſe ꝓducat. verbi gratia.ſermo · actio.oꝛatio. etiam ſi fama applaudere videatur.non eſt quod debeat liliũ dici.quia ⁊ ſiodoꝛ conuenire videtur.ſ nõ coloꝛ. Quo pacto enĩ liliuʒ cũ impuritatis neuo! Vec ſane fama vale bit vendicareptuti quod eſſe viciũ conui cerit cõſcientia. Erit quidẽ virtusↄtenta randoꝛe cõſcientie: vbi ſequi non poterit odoꝛ fame.ceter odoꝛ fame nec excuſare ſufficiet viciũ cõſcientie decoloꝛis. Pꝛo⸗ nidebit tamẽ ſemꝑ(quod in ſeeſt) homo virtutis bona.nõ tĩ coꝛã deo:ſed etiã co ram hominiby: vt vere ſit liliũ. Sed ẽ eti⸗ am candoꝛ anime indulgẽtia dei.ipſo di⸗ cente ꝑꝓphaz. Si fuerint peccata veſtra vt coccinũ:quaſi nix dealbabunt.⁊ ſi fue⸗ rint rubꝛa quaſi vermiculus veiut lana al ba erunt. Eteſt candoꝛ quẽ ſibi induit is quimiſeretur in hilaritate. Etenim ſi ĩtue aris illũ:quẽ pꝛopheta depingit.iocũdũ hominẽ:qui miſeret᷑ ⁊ cõmodat.nõne is tibiwidebitur de ip̃a animi iocunditateĩ duiſſe candoꝛẽ quendam pietatis vultui pariter ⁊ operi ſuo? Sicut e regioneſier triſticia ⁊ veluti ex neceſſitate quis tribu⸗ at:non candidũ plane:ſed tetrü pᷣfert ma ⸗ nu ⁊ fronte coloꝛẽ. Et ideo hilarẽ datoꝛeʒ diligit deus. Hunqͥd ⁊ triſtẽ?· Pꝛofecto qᷓ reſpexit ad abel ob alacritatis candoꝛem. auertit faciẽa cayn. qꝛ ⁊ ↄciderat facieſeiꝰ vtiq; triſticia⁊ liuoꝛe. Aduerteqᷓlis coloꝛ triſticie ſeu ĩuidie ſit:qͥ dei a ſeauertit aſpe ctum. Pulcre⁊ elegãter in coloꝛando bñ⸗ ficio candoꝛ iocunditatis laudatus ẽ vo⸗ ce illa poete· ſuꝑ omia vultꝰacceſſere boni Nec mõ hilar datoꝛ. ⁊ qͥ tribuitĩ ſimpli citate diligit᷑ a ðo: ⁊ ſimplicitas cãdoꝛ ẽ. Pꝛobãꝰ a prionã neuꝰduplicitas. Paꝝ dixi.macula eſt. Duid duplicitas niſi do lus? Sed qui doloſe egit in conſpectu dei: inuenta eſt iniquitas eius ad odium D mefimane evlaũcomi Musotenn Non potut eretcuſre is. Po⸗ eeſtbomo ed etũco Suia adei ipſodi⸗ eccata veſtra bunkaſifne⸗ welutlonga bindutis d tenimſiitue git. iocũdũ lat. nõne is ocunditaei anis vuui eregioneſier tr quis tribu/ etrüpfertma⸗ hilarẽ datoꝛeʒ —— is candoꝛem. cdenthciec uenrqlscoe E iaſeauentape ludatus evo⸗ uſat boni wibuitiſmpl icitus cidoꝛ? Et iõ beatꝰ cui nõ imputabit dñs pctĩ· nec eſt in ſpũ eius dołꝰ. Pulcre dñs pau⸗ cis vtrãq; notauit maculã. dolũ triſticiã⸗ q; nolitelinquiẽs) fieri ſicut hypocrite tri ſtes. Spõſus itaq; ⁊ cũ ſit vᷣtus: in tu⸗ ri cõplacet ſibi.⁊ ců ſit iiiũ libẽter inter lilia cõmoꝛat̃. ⁊ cũ ſit candoꝛ: delectat᷑ cã⸗ F gidis. Et foꝛtaſſis hoc eſt quod ðꝛ paſci inter lilia:candoꝛe ⁊ odoꝛe virtutum dele cfari.Et qͥdẽ paſcebat᷑ oliʒ coꝛꝑaliter apð mariã? marthã.⁊ recumbẽs etiã coꝛꝑeĩ⸗ ter lilia(illas loquoꝛ) nã lilia erãt:nihilo⸗ minus ſpm̃ refocillabat deuotione ⁊ vᷣtu tibus mulieꝝ. Do ſi illa hoꝛa intraſſet ꝓ⸗ pheta ⁊ angelꝰ ſeu alius quis ſpiritat:tiñ nõ ignoꝛans que maieſtas recũberet nõ⸗ ne ſtupẽs dignationẽ ⁊ familiaritatẽ quã illi eſſe cõſpiceret cũ puris animis pudi⸗ ciſq; coꝛpoꝛib:tñ terrenis:⁊ ſexꝰ infirmi⸗ oꝛis. merito teſtaret᷑. quia vidi illũ nõ mo ⸗ do cõmoꝛantẽ:ſed ⁊ paſcentem inter liia Ita ergo ſᷣm vtrũq;.carnẽ dico ⁊ ſpiritũ. paſci inter lilia ſpõſus inuẽtus eſt · Puto gũt ꝙꝛ ip̃e viciſſim paſcerẽt ſed in ſpiritu Boc ipſo quo paſcebat᷑ quomodo paſce hat: Quõ(inquã) cõfoꝛtabat timiditateʒ feminaꝝ.iocundabat humilitatẽ · impin ⸗ guabar deuotõnẽ: Sed ſi vidiſti ꝙ paſci illi ſit paſcere.vide etiã nunc ne foꝛte⁊ ecõ uerſo:paſcere ſit ei paſci. Domine qͥ paſciſ me a iuuẽtute mea. ait ſanctus patriarcha iacob · Bonus paterfamilias qui ſuqꝛuʒ domeſticoꝝ curã gerit. maxime in dieꝰns maliſ.vt alat eos in fame:cibans illos pa ne vite ⁊ intelleciꝰ: ⁊ ſic nutriẽs ad vitam eternã. At paſcens ita puto nihilominus paſcit᷑ ip̃e:⁊ quidẽ eſcis quib libenter ve⸗ ſcitur ꝓfectib noſtris. Eteni gaudiũ dñi foꝛtitudo noſtra. Ita à ⁊ cũ paſcit paſcit᷑. ⁊ paſciẽ cuʒ paſcit.ſimul nos ſuo gaudio ſpali reficiens:⁊ de noſtro eque ſpiritua li ꝓfectu gaudẽſ. Cib eius penitẽtia mea ⁊ cib eiꝰſalꝰ mea cibo eius egoip̃e. An nõ cinerẽ tãqᷓ; panẽ mãducat? Ego aũt quia peccatoꝛ ſum cinis ſum. vt manducer ab eo. Mandoꝛ cũ arguoꝛ.glutioꝛ cũ inſtitu oꝛ· decoquoꝛ cũ immutoꝛ.digeroꝛ cũtrãſ foꝛmoꝛ · vnioꝛ cũ ↄfoꝛmoꝛ. Nolite mirari hoc.⁊ mãducat nos.⁊ mãducat᷑a nobis. qᷓ artius illi aſtringamur. Võ ſane alias pfecte vnimur illi. Nã ſi mãduco ⁊ñ mã ducoꝛ:videbit in meeſſe ille.ß nõdum iil lo ego. D ſimãducoꝛ quidẽ nec mandu co.me in ſe hre ille:ſed nõ etiã in me eẽ vi⸗ debitur: Hec eĩ ꝑfecta vnitio in vno qᷓ⸗ uis hoꝛum. Si eni mãducet me vthabe at me in ſe.⁊ a me viciſſim manducetur vt ſit in me quatinꝰ integra firmaq; ſit cõne⸗ xio:cum ego in eo ⁊ nihilominꝰ in meipᷣe erit. ¶ Uis tibiꝑ ſimile oſtendã quod ðꝛ? Attollite oculos nũc in quandã ſublimi⸗ oꝛem quidẽ rexauenientiã:ſimilẽ tñ huic Si ipe ſpõſus in patre ita eſſet vt non tñ in ipſo pater. aut ita pater in ipſo eſſet. vt non eſſet ip̃e in patre· audeo dicere ⁊ ip̃oꝝ citra ꝑfectum vnitas remaneret:ſi tñ iam vnitas eſſet. Nunc pᷣo cũ ⁊ ipſe in patre. ⁊ pater in ipſo ſit.nõ eſt quo claudicet vni⸗ tas.ſed vere ꝑfecteq; vnũ ſunt ipſeet pat Sic igit᷑ anima.cui adherere deo bonũ ẽ nõ ante ſe exiſtimet ipſi ꝑfecte vnitam:ni⸗ ſicũ ⁊ illů in ſe⁊ ſein illo manentem ꝑſpe xerit. Non qꝛ vel tũc vnum dicat᷑ cuʒ deo ſicut vnũ pater ⁊ filius.qᷓ;nis qui adherʒ deo vnus ſpũs eſt. Legi hoc.ſed iliud nõ legi. Nõ dico de me qui nihil ſum. ß pla⸗ ne nemo niſi demens: ſiue de terra ſiue de celo vſurpabit ſibi illã vnigeniti vocem⸗ ego⁊ pater vnũ ſumus. Et tamẽego licet puluis?⁊ cinis. Vretus quidẽ ſcripture au ctoꝛitate mime iſtud dicere verear. qvn? cñ deo ſpũs ſum.ſi vnqᷓ; cũ certis fuero ꝑ ſuaſus experimẽtis deo me adherere ĩſtar vnius illoꝝ qui in charitate manẽtac ꝑ in deo manẽt ⁊ deꝰ in eis · manducãteſ qð ammodo deũ:⁊ mãducati a deo. Hamð tali adheſione puto dictũ. qui adheret ðᷣo vnus ſpũs eſt. Quid ergo: Dicit filiꝰ ego in patre ⁊ pater in me eſt.⁊ vnũ ſumꝰ. Diẽ homo. ego in deo.⁊ deus in meeſt.⁊ vnuſ ſpũs ſumus. Sed nũqͥd pater ⁊ filius vt ſint in inuicẽ:⁊ quaſi ꝑinde vnũ. inuicem ſe mãducãt:ſicut deꝰ ⁊ hõ mutua ſeq̃daʒ in ſeſe mãducatõe traijciũt:vtiq; ꝑ b̊ ⁊iñ vnũ:vnꝰcerte ſpũs exiſtẽtes? Abſit. Nec eĩ vno mõ inſũt ſibi hi atq; illi ſ neq; vna vnitas vtroꝝq;. Sũt ĩ ſeſe p̃ ⁊ filiꝰñ̃ ſo⸗ lum ieffabili: ſ etiã incõpᷣhẽſibili mõ ſui ip̃oꝝ capabiles parit⁊ capaces.ſ ſane ita capabiles vt nõ partibiles.ita capaceſvt nõ participes. Nã vt in hymno eccłiaca nit. In pñetoꝰfiliꝰ.⁊ totꝰ in vᷣbo pr̃. Eſt pr̃ĩ filio ĩ qͥ ſibi ſꝑ bñ ↄplacuit.⁊ ẽfiliꝰ in pfea quo vt nunc; non natus: a nunq; eſt ſepatus. Poꝛro ꝑ charitatẽ hõ in deo⁊ deus in hoie eſt. dicẽte Johãne.qꝛ qͥ ma ⸗ net in charitate in deo manet·⁊ deꝰ in eo. Lõſenſio quedã hec vt ſint duo ĩ vno ſpi ritu:imo vnꝰ ſpũs ſint. Uides nediuerſi tatẽ: Nõ eſt idẽ ꝓfecto ↄſubſtãtiale ⁊ con ſentibile Duãq; ſi aduertiſti ſatis tibi per vnns ⁊ vnũ ipᷣaꝝ quoq; innuit᷑differẽtia vnitatũ. qm̃ quidẽ nec patri ⁊ filio vnus nec hoĩ ⁊ deo vnũ poterit cõuenire. Non poſſunt dici vnꝰ pr⁊ filius qꝛ ille pater⁊ filius eſt.vnũ tñ dicunt᷑ ⁊ ſunt ꝙ vna om nino illis ⁊ nõ cuiq; ſua ſubſtãtia ẽ. Quo ↄtra homo⁊ deꝰ qꝛ vniꝰ nõ ſunt ſubſtan ⸗ tie vel nature.vnũ quidẽ dici nõ poſſunt Vnꝰtñ ſpũs certa ⁊ abſoluta veritatedi⸗ cũt᷑ſi ſibi glutino amoꝛis inhereãt. Duã quidẽ vnitatẽ nõ tã eſſentiaꝝ coherẽtia fa cit qᷓ; ↄuenientia volũtatũ. Patet(ni fal⸗ loꝛjſatis nõ modo diuerſitas ß ⁊ diſpari⸗ litas vnitatũ vna in vna:altera in diuers exiſtente eſſentijs. Quid tã diſtans a ſeqᷓ; vnitas pluriũ ⁊ vniꝰꝰ Ita inter vnitates vnitas(vtdixi)diſcriminãt vnꝰ ⁊ vnum. ꝙ ꝑ vnũ quidẽ in pr̃e ⁊ filio eſſe vnitas· ꝑ vnꝰ vero inter deũ ⁊ hoĩem nec hec ſʒ cõ⸗ ſentanea quedã affectõnũ pietas deſigna tur. Lñ adiectiõe tñ etiq̃ pater ⁊ filius ſa⸗ niſſime dicunt᷑ vnꝰ. vᷣbicauſa.vnus deuſ. vnus dñs.⁊ qᷓcqͥd aliud eſt qð a ſe quiſq; ⁊ nõ ad alteꝝ ðꝛ. Siquidẽ nõ eſt illis di⸗ nerſa diuinitas ſiue maieſtas nõ mag qᷓ; ſubſtãtia vel eſſentia vel natura. Nempe hec ip̃a om̃la ſi pieↄſideres nõ diuerſa ſeu diniſa in illis ſ vnũ ſunt minꝰdixi vnum ſunt ⁊ cũ illis. Duid illa vnitas qua mul ta coꝛda vnũ ⁊ multe aĩe vna legůtꝰ NHec cenſenda(vt reoꝛ)noĩe vnitatis compata buic q̃ nõ multa vnit ßʒ vnñ ſingularit᷑ ſi⸗ gnat. Ergo ſingulan ac ſumma ilaẽ vni tas que vnione conſtat:ſʒ extat eternitate. Nec ſane hãc ſpiritualis illa pᷣfata mãdu catio facit. qꝛ nec fit.Eſtenĩ. Multo mi⸗ nus eã̃ facere putãda eſt eſſentiaꝝ qualiſ⸗ cũq; ↄiunctio ſeu ↄſenſio voluntatũ. qꝛñ ſunt. VUna eni illis(vt dictũ eſt)⁊ eſſentia ⁊ volũtas. vni pᷣo nõ eſtↄſenſus. nõcõpo ſitio.non copulatio. aut tale aliqd. Duas eſſe opoꝛtet ad minꝰ volũtates · vt ſitↄſen ſus. duas eque eſſentias. vt ſit ↄiũctio ſi⸗ ue vnitio ꝑↄſenſum Moꝝ nihil in patre ʒilio qͥppe nec eſſentias duas nec duas — 0 habẽtiby volũtates. Una eſt vtraq; res il lis. vel potius(vt pᷣfatũ me memi)vnum duo iſta in illis vnũ ⁊ cũ illis ſunt· ac ꝑh ip̃i ſicut incõpꝛehẽſibiliter:ita incõpabili ter inuicẽ ĩ ſe manẽtes ve ⁊ ſingułrvnũ ſũt Si quis tñ inter patrẽ ⁊ filiũ dicat eẽcõ⸗ ſenſum.nõ ↄtendo dũmodo nõ volunta⸗ tum vnionẽ. ß vnitatẽ intelligat volũtatꝭ Zit qui deũ ⁊ hoĩem qꝛ ꝓpꝛijs extãt ac di ſtant ⁊ volũtatib ⁊ ſubſtãtijs. Lõge alir in ſe alterutrũ manere ſentimꝰ.i.nõ ſubſtã tijs ↄfuſos:ſʒ volũtatiby ↄſentaneos. Et hec vnio ip̃is cõmunio volũtatũ ⁊ cõſen⸗ ſus in charitate. Velix vnio ſi experiaris. nulla ſi cõparaueri. Vox expti. Mihi au tem adherere deo bonũ eſt. Bonũ plane: ſi om̃i ex ꝑte adheſeris Quis eſt qͥ ꝑfecte adheret deo niſi qͥ in deo manẽs tanqᷓ; di⸗ lectus a deo deũ nihilominꝰ ĩ ſetraxit vi⸗ ciſſim diligẽdo! Ergo cũ vndiq; inherẽt ſibi homo ⁊ deꝰ:inherẽt aũt vndiq; ĩtima mutuaq; dilectõe inuiſcerati alterutrũ ſi⸗ biꝑ hoc deum in hoiĩe ⁊ hoĩem in deo eſſe haud dubie dixerim. Sʒ hõ quidem ab eterno in deo tanqᷓ; ab eterno dilectꝰ: ſitñ ex illis ſit qͥ dicunt · qĩ dilexit ⁊ gratifica uit nos in dilecto filio ſuo añ mũdi cõſti⸗ tutõem. Deꝰ vero in hoiĩe exquo dilectus ab hoieeſt. Et ſi ita eſt.hõ quidẽ in ðo eſt ⁊ qñ in hoĩe deꝰ nõ eſt. deꝰ aũt in hoĩe nõ eſt qͥ nõ ſit in deo. Wanere eni in dilectõe nõ poteſt.⁊ ſi foꝛſitan ad tꝑs diligat non dilectꝰ. poteſt aũt nõdũ diligereetiã dile⸗ „ ctus · Alioqͥn quõ ſtabit · qm̃ ip̃e pᷣoꝛ dile⸗ xit nos! Poꝛro cũ iã etiã diligit qͥ añ dili⸗ gebat.⁊ homo in deo:⁊ deꝰ in homine eſt Qui aũt nunqᷓ; diligit:ſtat ꝙ nunqᷓ; dile ctus eſt acꝑ nec ipe in deo nec de in eo eſt. Hec dicta ſunt ad dandã differẽtiã in ter illã ↄnexionẽ qua pater ⁊ filiꝰ vnñ ſũt ⁊ illã qua adherẽs deo aĩa vnus ſpũs eſt. ne foꝛte qꝛ legit᷑ de hoĩe manente in chari tate · q in deo manet ⁊ deꝰ in eo· ⁊ itẽ de fi⸗ lio ꝙ nihilominꝰin patre ſit ⁊ pater ĩ ipſo por pᷣꝛogatina adoptati putaretur⁊ vnici ¶ Mis ita abſolutis:recurrendũ nobis ad illũ qͥ paſcit᷑ inter lilia.qꝛ inde excurſuſ hic factus eſt vſq; huc. vtrũ nã nõ ocioſe vos iudicabiti. Et iã qͥdẽ loci ipduos ĩ tellectꝰ poſuerã ſiue ꝙ virtutiby paſcit᷑ cã⸗ didatoꝝ: qui pᷣtus ⁊ candoꝛ eſt.ſiue ꝙpec catoꝛes recipitad pnĩam in coꝛꝑe ſuo. qð —.—————————— ritt gutifi můdicöſi⸗ uo diectus vicin do eſt tin hoienõ indilectöe sdilguvon gerei dile⸗ ſihepoꝛ dile iligit qͥañdili⸗ inhominect utꝙ nunqᷓdit eonerdoinc ndiferitüin erifilꝰ wůſit iannus hisct munnin chn Cino itẽde fi⸗ rſut pawiplo ruvnici dů nobis 1 cindecronſi n ninð ocw ẽ ocii duci ndo dwh mih cpelw — do qui occurrit ⁊ ſatis foꝛe reoꝛ nõ modo eeccleſia quil ſibi incorpoꝛandis ſe⸗ ipſum fecit peccatũ:qui peccatũ nõ fecit. 1a3‧71 S ante conſpectũ meũ:qͥs queſiuit ea de ma vt deſtrueret᷑ coꝛpus peccati. cui aliquan do cõplantati fuere peccantes:eſſentq; iu ſticia in ipſo iuſtificati gratis · Tertiũ ad ploci explanatiõe:ſed ⁊ ꝓ fine ſermonis · Sermo dei veritas eſt ⁊ ip̃e ſpõſus. No „ ſcis hoc. audite cetera. Is cuz audit᷑?⁊ mi nime obedit᷑ illi:vacuus interim ⁊ ieiunꝰ quodãmodo remanet: om̃ino triſtis ⁊̃⸗ rulus ꝙ ꝓlatus in vacuũ ſit. Si aũt obe ditũ fnerit. nõne tibi verbũ videbit᷑ in q̃n dam excreuiſſe coꝛpulentiã. quia vᷣbo op⸗ acceſſit. vtpote refectũ quibuſdã fructibꝰ obedientie.iuſticie frugi. Inde eſtqð ĩ Apocalipſi loquit᷑. Ecceſto ad oſtium et pulſo.ſi quis audierit vocẽ meam: ⁊ ape⸗ empe oꝛatõ peccatoꝛis execrabilis erit ruerit mihi ianuã:introibo ad illũ ⁊ cena bo cum eo:⁊ ipſe mecũ. Uidet᷑ appꝛobari hic ſenſus ⁊ apud ꝓphetã ſentẽtia domi⸗ ni.vbi dicit ꝙ verbũ ſuũ nõ reuertetur ad eũ vacuũ.ſʒ ꝓſperabit᷑ ⁊ faciet ad que mi⸗ ſit illud. Non reuertet᷑ ſinquit) ad me va⸗ cuum vel ieiunũ.ſ; quaſiꝓſpere in omni⸗ bus agens:ſaturabit᷑ bonis actib eoꝛum qui in dilectione acquieſcent illi. Deniq; vſu loquẽdi ſermo impletꝰ tũc dici᷑:cum fuerit mãcipatus effectui. ꝙ videlicet taʒ diu inanis? macer ac quodammodo fa⸗ melicus ſit donec oꝑe compleat᷑. Sʒ au⸗ diipᷣm quo ſedicat cibo ali. WMeus(inqͥt) ciby eſt vt faciã volũtatẽ patris meiVer bum verbi eſt aperte indicãtis eſſe ſuñ ci⸗ bum factũ bonũ:ſi tamẽ inuenerit illud ĩ ter lilia.hoc eſt. inter virtutes. Alioquin ſi extra repererit.⁊ ſibonus(quod in ſe eſt). videtcibus:nõ tanget illũ is qui paſciĩ ter lilia. Uerbi cauſa: nõ recipit elemoſy⸗ nã de manu raptoꝛis ſeu feneratoꝛis: ſed nec ð hypocrite quidẽ. qui cũ facit elemo ſynam:facit tuba cani ante ſe vt gloꝛifice⸗ tur ab hominib. Sz nec illius oꝛõeʒ ali⸗ quo modo exaudiet qui amat oꝛareĩ an ⸗ gulis platearũ vt ab hominib videatur. fruſtra quoq; offert munus ſuũ ad altare qui cõſcius eſt ſibi ꝙ frater ſuꝰ habet ali⸗ quid aduerſum ſe. Deniq; nõ reſperit ad Layn munera eo ꝙ nõ recte ambularʒ cũ fratre ſuo · Teſte ſancto ꝓpheta etiam ab⸗ ominabat᷑ ſabbata ⁊ neomenias ⁊ ſacrifi cia iudeoꝝ: ita vt manifeſte ꝓteſtaret᷑odiſ ſe ea animã ſuaʒ.⁊ dicebat. Cũ veniretis nibus veſtris? Credo non redolebãt lilia manus ille. ⁊ ꝓpterea reſpuebat munꝰ ex illis qui paſci inter lilia conſueuit:⁊ nõ in ter ſpinaſ. Duid ni ſpinoſas habebãt ma nus. quiby aiebat. Manus veſtre ſangui neplene ſunt: Et manus Eſau piloſe erãt ſpinoſis ſimiles.ideoq; non ſunt admiſſe vt miniſtrarẽt ſancto. Vereoꝛ neint nos aliqui ſint quoꝝ nõ acceptet munera ſpõ⸗ ſus · eo ꝙ non redoleãt liia. Eteniſiĩ die ieiunij mei inueniat᷑ voluntas mea. nõta le ieiuniũ elegit ſponſus · nec ſapit ili iein nium meũ qð non liliũ obedientie:ſed vi cium ꝓpꝛie volũtatis ſapit. Ego autẽ nõ ſolũ de ieiunio:ſed de ſilentio· de vigilijs. de oꝛatione. de lectõe.de oꝑe manuũ.po⸗ ſtremo de om̃i obſeruatiõe monachi. vbi inuenit᷑ volũtas ſua in ea ·⁊ non obedien⸗ tia magiſtri ſui:idipſum ſentio. Minime ꝓꝛſus obſeruãtias illas ⁊ ſi bonas in ſeta men inter lilia. id eſt. inter virtutes cenſue rim deputandas.ſed audiet a ꝓpheta qui eiuſmodi eſt. Hunqd tale eſt obſequium qð elegi dicit dñs? Et addet. In die bo⸗ noꝝ tuoꝝ inueniunt᷑ volũtates tue. Bran de malũ ꝓpꝛia voluntas qua fit vt bona tua:tibi bona nõ ſint. Opoꝛtz pꝛoinde ex tra lilia fiãt qui huiuſmodi ſunt. qꝛ nih õino qð ꝓpꝛia inquinatũ ſit voluntate guſtabit is qui paſcit᷑ inter lilia. Sapien tia eſt vbiq; qttingẽs ꝓpter mundiciã ſu⸗ amtẽ nil inqhinatũ in eã incurrit · Ita er⸗ go inter lilia paſci amat ſponſus:⁊ apud mũda ⁊ nitida coꝛda. Sed quouſqʒ: Do nec aſpiret dies ⁊ inclinent᷑ vmbꝛe. VUm⸗ bꝛoſus locus eſt⁊ cõdenſus. nõ intremuſ ſiluã hanc ꝓfundi ſacramẽti niſiclare lu⸗ cediei. Jãenidiſputãteme: longiꝰ iucli⸗ nata ẽ dieſ.dũ inuiti abſtrahimurab his lilijs. Necſum veritꝰpliritatẽ: cui vaſtidi um om̃e detraheret odoꝛ floꝝ. Wodicuʒ quid reſtare vider de pᷣſenti capitulo. At iſtud modicũ reconditũ nimis ſicut etce tera vniuerſa carminis huiꝰ. Sed qui re nelat myſteria aderit.vt cõfido:cum pul⸗ ſare ceperimꝰ.⁊ nõ claudet oꝛa loquentiũ ſe:cui familiare magis eſt reſerare clauſa. onſus ecckie dñs n Ihs xps qͥ eit ſu per omnia debñdictꝰ in ſeculaZmen. Bermo ectus meus d mihi:⁊ ego illi. qui paſcituriter lilia:donec aſpiret dies ⁊ inclinẽ ur vmbꝛe Nouiſſima tñ capituli huiuſ tractanda ꝑs eſt.⁊ dubito in ip̃o ingreſſu cui nã potiſſimũ eã iungam duaꝝ pꝛece dẽtiũ. Nã poſſuʒ indifferẽter vtriq;. Si⸗ neenim dicas · dilectus meꝰ mihi⁊ ego il lidonec aſpiretdies:⁊ inclinẽtur vmbꝛe. nterpoſito tñ quipaſcit᷑ inter lilia. ſiue ꝓ littere ſerie · qui paſcit᷑ iter lilia: donec aſpi ret dies:⁊ inclinent᷑ vmbꝛe. nõ incõueniẽ ter vtrouis aſſignas. Hoc ſane refert ꝙdo nec ſi pꝛimo iunxeris:incluſiuũ opoꝛtet ĩ ſe eſt.E ſto nempe ꝙ dedignat᷑ ſpõſus pa ſci iam inter lilia vbiaſpirauerit dies.nñ ⸗ quid ſimiliter ceſſabit etiã ſponſe intẽdere aut ipſa illi Abſit: In eternũ ꝑſeuerabũt ſibi. niſi ꝙ tũc felicius cũ vehementiꝰ.tũc vehemẽtius cũ expeditius. Sit ergo ta⸗ ie hoc donecꝛquale eſt illud apud Wathe um. vbi narrat᷑ nõ cognouiſſe Wariã io⸗ ſeph:donec peperit filiũ ſuũ pᷣmogenitũ. Non ei pꝰcognouit. Uel certe quale eſt il lud in pſalmo.oculi noſtri ad vñm deum noſtrũ:donec miſereat᷑ noſtri. Non enim auertẽtur cũ ceperit miſereri. Uł᷑ qᷓle item illud dñi ad apoſtolos. Ecce egovobiſcũ ſum vſq; ad ↄſummationẽ ſeculi. Nõ enĩ poſt nõ erit cum illis. Uerũ hoc ita:ſi do⸗ nec referas ad dilectus meus mihi et ego illi. Siautẽad qui paſcit interlilia reipi cere malis.erit alio ſen ſu accipiẽdũ. Poꝛ ro operoſiꝰ oſtendet᷑.quomodo tunc dile⸗ ctus paſci deſinat cum aſpirauerit dies. Etenim ſi dies reſurrectõnis is eſt. quid ni multo magis paſci ibi inter lilia iuuet. vbihoꝝ maioꝛ ad modũ copia erit: Et ꝓ optanda quidẽ littere cõſequentia hecdi⸗ cta ſint. Hũc ium aduerte mecũ:toto licet lilijs fulgentiby regno ſponſoq; medio ex iſtente ⁊ delitiãte:nõ tamen eſſe ꝙ dicat᷑ et paſci.iuxta id quidẽ quod ante conſuene⸗ rat. Ubi nãq; iam peccatoꝛes quos ſibiĩ oꝛpoꝛet chꝛiſtꝰmanſos moꝛſoſq; quaſiq buſdã dentib diſcipline auſterioꝛis. affli ctione ſcʒ carnis ⁊ coꝛdis contritõe? Sʒ neq; cibum ſibi iã exiget verbuʒ ſponſus ex aliquibo factis ſeu operiby obedientie. ſui.ſed hic:nõ ibi. Quid eni faciat? factaʒ vbi omne negociũ ociũ. ſoloq; in intuitu ⁊affectu res erit. Et quidẽ cibus eius vt faciat voluntatẽ filius vnigenitus patris ⁊ perfectã tũc eſſe conſtat · Deniq; pꝛoba⸗ re iam tũceſt omnib ſanctis que ſit volũ⸗ tas dei bona? beneplacẽs ⁊ perfecta. Et certe poſt perfectuʒ:faciendũ ſugeſt nihil. Fruide cetero reſtat:non fieri experiri:nõ operari. ea viuere:nõ exerceri in ea. Hõne ipſa eſt quã inſtantiſſima:pꝛece docti qui dem a domino:ſicut in celo ita⁊ in terrap fici poſtulamꝰ: quo eius iam delectet fru ctus:actus nõ fatiget. Non erit itaq; ſpõ⸗ ſo verbo operis ciby. quia ceſſet neceſſe eſt telligas.ſi medio excluſiuũ ſentias nece⸗. cipiunt eã ¶ Sed videamus nñũc ſiquod om̃e opus vbipleniꝰ ab vninerſis perci⸗ pitur ſapiẽtia. Hã qui minoꝛãtur actu:ꝑ dicimus ſtare poſſit. ⁊ ᷣm illã ſentẽtiam q̃ paſci inter lilia candidatu virtutuʒ oble⸗ ctarijquidã interpᷣtantur. Nã ⁊ nos ip̃aʒ inter ceteras nõ pꝛeteriuimꝰ. Dicemꝰ ne: autnõ foꝛe:aut ſponſo minime ſage tunc virtutes? Et quidẽ ſentire alterutrũ demẽ tie. Sed vide ne foꝛte alias illis delectet᷑. nam ↄſtat delectari: ſed foꝛſitan potu ma gis qᷓ; paſtu. Sane in temꝑe⁊ coꝛpe iſto nulla noſtra virtus ita ad puruʒ defecata erit. nulla ita ſnauis ⁊ mera:vt ſponſo abi lis ſit ad potandũ. Sed qui vultomnes homines ſaluos fieri:diſſimulat multa. et quã non poteſt potandi interim facilita⸗ te glutire:curat ex ea vel quippiã elicereſa pidum:quaſi arte quadã ⁊ quodã laboꝛe mandendi. Erit cũ erit virtus colabilis. nec pᷣmetur dente.nec fatigabit᷑ a mãden te. Uel potius non fatigabit mandẽtem: que bibentẽ abſq; opera delectabit.tanqᷓ; vtiq; potus nõ eſca. Deniq; habes ſpon ⸗ dentẽ in euangelio. quia non bibã de hoc genimine vitis(inquit) donec bibaz illud nouũ vobiſcũ in regno patris mei. Et de cibo nulla mentio eſt. Sed apudpphetã quoq; legitur.tanqᷓ; potens crapulatus as vino. De cibo aũt nihil ibi penitus inue⸗ nitur. Sponſa ergo conſcia myſterij hu⸗ ius.cũ dilectũ paſci inter lilia comperiſũ ac perhibuiſſet:cõſtituit terminũ quo ad id dignaretur: immo cõſtitutũ agnouit ⁊ perhibuit dicens. donec aſpiret dies:⁊ in clinẽtur vmbre. Sciebat enĩ virtutibus eum poſtea potandũ potius qᷓ; paſcẽdũ. ——— iugſi tneceſſeſt ris parci⸗ urgcp icſquo umij 1z oble⸗ os ißeʒ e ewc nũdenẽ delectc. pom ma corpeiſo E onabi tomnes muhaet facilita⸗ Cicereſa äaboe . coladils. it amãden mandun ctabit tanqᷓ; pabes ſpon bibidehoc bibtʒ ilud iomei Elde puippba qupuluus enins inne⸗ myſta du⸗ a comp minũ quoai ur agnolut LXXII Conuenire videtur ⁊ cõſuetudo eſt quia poſt cibũ potus ſumi ð moꝛe ſolet. Ergo qui hic manducgt: illic bibet:eo tunc ſua⸗ uius quo ſecuriꝰ glutit. ⁊ ea ip̃a que ſcru⸗ puloſius modo ⁊ quodammodo laboꝛio R ſius quaſi mandẽdo liquat.¶ Hunc iam intendamus cõſiderare de die illo. et illis vmbꝛis · qui ille. que iſte.ille qua rõe aſpi⸗ rans he in qua poteſtate habeant inclina ri. Signãter om̃ino dictũ eſt. donec aſpi ret dies. immo ſingulariter. Solo quip⸗ pehoc loco(niſi falloꝛ)diẽ dici aſpirãtem cõperies. Zure nempe.nõ tempꝑa ſpirare dicũtur. Spirat homo ſpirãt animalia cetera.quib indeſinẽter recipꝛocatus aer vitam ↄtinuat. Et quid hic niſi ventus? Spirat ⁊ ſpirituſſanctus ⁊ inde ſpirituſ Quo pacto ergo dies ſpirãs qui nec ven tus. nec ſpiritus. nec animal eſt? Duãqᷓ; nec ſpirans quidẽ:ſed quod ſignantiꝰ ſo⸗ nat aſpirans dictus ſit. Nec minus pꝛer ſolitũ dictum.⁊ inclinẽtur vmbꝛe. Deni⸗ q; ad exoꝛtũ huius coꝛpoꝛei viſibiliſq; lu minis vmbꝛe nõ inclinãtur ſed adnullan tur. Extra ꝓinde coꝛpoꝛa querẽde he res. Et ſiquidẽſpiritales inuenerimus dieʒ ⁊ vmbꝛas:tũc foꝛſitan ⁊ inclinatio harum ⁊ illius aſpiratio facilius elucebit. Quiil⸗ lum diẽ de quo ꝓpheta dicit. Welioꝛ eſt dies vna in atrijs tuis ſuper milia:coꝛpo reum opinat᷑.neſcio quid iã non coꝛpoꝛe⸗ um opinet᷑. Eſt⁊ in mala ſignificatõe di⸗ es:cui maledixere ꝓphete. E bſit aũt vt ex viſibilib his quos fecit dominꝰ. Itaq; ſpiritualis eſt. Jaʒ vmbꝛã quis ambigat ſpiritualem.q̃ Warie obumbꝛatũ eſt cõ⸗ cipienti. ⁊ itẽ eam que in pꝛopheta ſicme ⸗ moꝛat᷑. ſpũs aũt faciẽ noſtrã chꝛiſtus do minus ſub vmbꝛa eiꝰ viuemus inter gen S tes · Ego tamẽ vmbꝛaꝝ nomine hoc loco magis arbitroꝛ deſignatas cõtrarias po teſtates. que nõ modo vmbꝛe vel tenebꝛe: ſed ⁊ pꝛincipes tenebꝛaꝝ harũ ab apoſto⸗ lo perhibent᷑:ſimulq; inherẽtes illis ex ge nere noſtro.filios vtiq; noctis:⁊ nõ lucis neq; diei. He ſiquidẽ vmbꝛe nõ planecũ aſpirauerit dies in nihili reuertent᷑.ſicut a facie huiꝰ coꝛpoꝛee lucis vmbꝛas coꝛpo⸗ reas nõ diſparere tiñ:ſed ⁊ penitus depe⸗ rire videmus. Itaq; erũt minime quideʒ extremius nihilo. miſeriꝰ tamen. Erunt: ſed inclinate ⁊ ſubdite. Deniq; inclinabit ſe ſinquit)ĩ cadet haud dubiũ quin pꝛin⸗ ceps vmbꝛaꝝ)cũ dominatus fuerit pau⸗ perum. Ergo nõ natura delebitur:ſed po tentia ſubtrahetur. Hõ peribit ſubſtãtia: ſed tranſibit hoꝛa ⁊ poteſtas tenebꝛarum Tollunt᷑ ne videant gloꝛiã dei.nõ adnul⸗ lantur:vt ſemper vrant᷑. Quid ni inclina⸗ buntur vmbꝛecũ deponẽtur potentes ð ſede:ponẽturq; ſcabellũ pedum: Qõ vti⸗ q; opoꝛtet fiericito. Nouiſſima hoꝛa eſt. Box pꝛeceſſit dies autẽ appꝛopinquauit Aſpirabit dieſ ⁊ expirabit nox. Nox dia bolus eſt. nox angelus ſathane:⁊ ſiſe trãſ⸗ figuret in angelũ lucis. Nox etiã antichꝛi ſtus quẽ dominꝰ interficiet ſpiritu ori ſui ⁊deſtruet illuſtratõne aduentus ſui. Nun quid nõ dominꝰ dies eſt: Dies plane illu ſtrãs ⁊ ſpirans:qui ſpiritu oꝛis ſui fugat vmbꝛas? deſtruit laruas illuſtratõne ad uentus ſui. Vut ſi magis placet ſimplici⸗ ter verbũ inclinationis acciꝑe. nihilq; ali ud inclinari q; adnihilari eſſe putandum neq; huic deſimus ſenſui dicimꝰ vmbꝛaſ figuras ⁊ enigmata ſcripturarum.nec nõ ⁊ſophiſticas locutõnes. cauillationeſq; verboꝝ⁊ implicita argumentoꝛũ que om nia veritatꝭ interim lumẽ obumbꝛãt. Ex parteenĩ cognoſcimuſ.⁊ ex parte pꝛophe tamus. Verũ aſpirante die inclinabũtur vmbꝛe. quia occupãte om̃ia luminis ple⸗ nitudine nulla pars ſupereſſe poterit tene bꝛarum. Deniq; cũ venerit quod ꝑfectuʒ eſt:tũc euacuabit᷑ quod ex parte ẽ. Macte nus de his ſufficere poteratſi ſpirans di⸗ es illa⁊ nõ aſpirans dicta fuiſſet. Nũc ve ro pꝛo tantillo licet aqditamento adhuc aliquid addendũ exiſtimo·nimirũ pꝛo ĩ⸗ neſtiganda huiꝰ diuerſitatis ratiõe. Ego enim vt verũ fatear iam olim mihi ꝑſuaſi in ſacri pꝛecioſiq; eloquij textu ne modi⸗ cam vacare particulã. Solemus autem hac voce vti cũ vehemẽter aliquid deſide ramus. vt(verbi gratia)cum dicimus.ilꝰ le ad illũ honoꝛẽ vel illam dignitatẽ aſpi⸗ rat. Deſignat᷑ itaq; ꝑ hoc verbuʒ mira af⸗ futura affluentia: vehementiaq; ſpũs die illo.cum nõ ſolũ coꝛda:ſed ⁊ coꝛpoꝛa: ſuo quidẽ in genere ſpiritalia erũt.⁊ qui digni inueniẽtur:inebriabũtur ab vbertate do ⸗ mus domini:⁊ toꝛrẽte voluptatis illꝰpo tabuntur. ¶ Uel aliter. Jam ſanctis ange lis dies ſanctificatus illuxit:ſpirans illis q1 ———————————— —————— Sermo 5 iugi impetu. ꝓpetis meatuſ melliflua ſem pierne diuinitatis archana. Deniq; flu⸗ minis impetus letificat ciuitatem dei:ſed Ciuitatẽ cui dicitur. Licut letantium om ⸗ nium habitatio in te. Cũ autem et nobis quiterram inhabitamus: ſpirare adiece rit:erit nõ modo ſpirans ſed? aſpiransqꝙ dilatato ſinu admittat⁊ nos. Uel vt pau lo altius repetamus:? diſſeramus latius plaſmato homine ð limo terre: plaſmatoꝛ ſicut vera narrat hiſtoꝛia inſpirauit in fa⸗ ciem eius ſpiraculũ vite: factus pꝛoinde lli dies inſpiranſ. Etecce inuida norx cal lide impegit in diẽ hanc luce vtiq; ſimula ta · Ham dũ quaſi ſplendidus lumen ſci⸗ entie pollicetur:ĩopinatas noue luci effu ⸗ dit pꝛaui tenebꝛas conſilij · ⁊ pꝛimoꝛdijs oꝛiginis noſtre tetrã damnoſe pꝛeuarica⸗ tionis inuexit caliginẽ. Ve ve neſcierunt neq; intellererũt:in tenebꝛis ambulãt. ne⸗ ſcientes.ponentes tenebꝛas lucem:⁊ lucẽ tenebꝛas · Deniq; comedit de ligno muli er quod ſibi dederat ſerpens. quod vetue rat deus. deditc; viro ſuo. ⁊ cepit iliis qᷓfi de nouo dieſcere. Vaz ilico aperti ſũt ocu⸗ li amboꝛũ.⁊ factus eſt dies conſpirãs. in ſpirantẽ extundens:⁊ ſubſtituens expirã tem. Lõſpirauerunt ſiquidẽ ⁊ conuener̃t Ivnñ aduerſus dominũ: ⁊ aduerſus chꝛi ſtum eius:ſerpẽtis aſtutia. mulieris blan dicie.viri mollicies. Unde ⁊ loquebãtur mutuo dominꝰ ſcʒ ⁊ chꝛiſtus eius. Ecce Adam factus eſt quaſi vnus ex nobiſ. qð ad vtriuſq; iniuriã lactãtibus ſe peccato⸗ ribus acquieuiſſet. In hac die naſcimur vniuerſi. Poꝛtamus deniq; om̃s impꝛel ſum nobis cauteriũ cõſpirationis antiq̃: Eua vtiq; viuente in carne noſtra. cuius per hereditariã cõcupiſcentiam ſerpens noſtrũ ſue factioni ſedula ſatagit ſollicitu dine vendicare cõſenſum · Pꝛopterea(vt dixi)huic diei maledixere ſancti: bꝛeuẽ op tantes.⁊ cito verti in tenebꝛas ꝙ ſit ↄten⸗ tionis ⁊ cõtradictionis dies. dũ non ceſ⸗ ſet in ea caro concupiſcere aduerſus ſpiri tum. legiq; mentis membꝛoꝝ ↄtraria lex rebellione infatigabili: aſſidue contradi cat. Itaq; dies expirãs factus eſt. Extũc enim ⁊ deinceps quis eſt homo qui viuet ⁊ non videbit moꝛtẽ: Dicat pꝛo ira quis. ego non minus ꝓ miſericoꝛdia putem · ne electos ſcʒ pꝛopter quos omnia fiunt diu —— detfatiget moleſta contradictio qua capti ni ducunturz ip̃iin lege peccati:que eſt in membꝛis ipſoꝝ. Moꝛrent nimirũ egerri⸗ meq; ferunt turpem captiuitatẽet triſtem contentionẽ. Feſtinemus pinde reſpirare a conſpiratione antiqua? iniqua. quoni⸗ am bꝛeues dies hominis ſunt. Ante ſane excipiat nos dies reſpirans: quam noł ſuſpirans abſoꝛbeat eterne caliginis tene bꝛis exterioꝛibus inuoluẽdos. ¶Oueris in quo reſpiratio iſta? In eo ſi incipiat ſpi ritus viciſſim cõcupiſcere aduerſus car⸗ nẽ:reſpiras. Si ſpiritu facta carnis moꝛ tificas:reſpiraſti. Si hanc cũ vicijs ⁊ cõ⸗ cupiſcẽtijs ſuis crucifigi reſpiraſti. Laſti go(inquit)coꝛp ꝰmeũ? in ßuitutẽ redigo ne foꝛte cum alijs pᷣdicauerim ipſe repꝛo⸗ bus efficiar. Uox eſt reſpirantis · immo qui iam reſpirarat. Vade ⁊ tu fac ſimi⸗ liter. vt te reſpiraſſe pꝛobes: vtdiẽ denuo inſpirantẽ tibi noueris illuxiſſe. Hec nor moꝛtꝭ pꝛeualebit aduerſus rediuiuũ hũc diem:magis autẽ in tenebꝛis lucet ·⁊ tene bꝛe eum nõ comphenderũt. Interim nũc reoꝛ nec vita decedente cedere lumen vite. vt nemini congruẽtius qᷓ; ſic moꝛtuo aſſi gnãdam cenſeam vocẽ illaz. ⁊ noxꝝ illumi natio mea in delicijs meis. Quid niclari us videat nube: vel potius fece coꝛpoꝛis euolutus?Erit ſine dubio vinculis ſolu⸗ tus coꝛpoꝛeis inter moꝛtuos liber.⁊ inter cecos videns. HNã quẽadmodũ olim om ni oculo caligante ꝑ vniuerſam egyptum ſolus ĩ medijs tenebꝛis clare videbat po pulus videns deñ · id eſt.populus iſrael. dicente ſcriptura.quia vbicũq; iſrael erat lux erat. ſic inter filios tenebꝛaruʒ in tetra moꝛtis caligine fulgebũt iuſti.et videbũt eo vtiq; clarius quo exuticoꝛpoꝛum vm⸗ bꝛis. Hã ⁊ hi qui ante non reſpirauerunt nec enim queſierũt inſpirantis diei lumẽ ⁊ ſol iuſticie non oꝛtus eſt eis. Hi(ſinq̃m) ibunt de tenebꝛis in tenebꝛas denſioꝛes. vt qui in tenebꝛis ſunt:tenebꝛeſcãt adhuc ⁊qui vident videant magis. Ubi nonĩ⸗ conueniẽter foꝛſitan adducetur etiam ſer⸗ mo domini quẽ dixit. quia habenti dabi⸗ tur:⁊ abundabit.ei aũt qui non habet. et quod videtur habere auferet᷑ ab eo. Itaẽ 2 addit᷑ in moꝛte videntibus.⁊ nõ viden tibus demitur. Quo enim hi minꝰ etmi⸗ nus:eo illi magis magiſq; vident. donec ————————— a oni, Znte ſan quam n ginisc ob ncipiuj erſusc mon chozc⸗ MiCai u rrdig enp immo ſim⸗ denn ecnop wüdöc et.nene erim nüc menvite. 0to aſſt orlmi Unicuri opoeis rinter ouw om Fdm idchat po ulus iſrad. iſradert mzin un ti etvidedůt woꝛum m epinueht ns die ume piinäm ⁊ hos excipiat ſuſpirans nox.⁊ illos aſpi rans dies · que ſunt nouiſſima vtroꝛumq; extrema. videlicet cecitas ⁊ ſupꝛema clari tas Ex hoc iam nõ eſt quod demat᷑ om⸗ nino vacuis · nõ eſt quod addatur plenis niſi quod hi neſcio quid pleno ampliꝰ ſe gccepturos pꝛeſumũt: ᷣm pꝛomiſſionem adeo ad ſe factã. Et pꝛomiſſionis quideʒ verbum tale eſt. Menſurã bonam ⁊ con fertam ⁊ coagitatã? ſupereffluentẽ dabũt in ſinum veſtrũ. En non plus pleno qõ ammodo tibi eſſe videt᷑ quod ſuperefflu⸗ it. Poꝛro placide audies plenũ ⁊ plenius ſite legiſſe memineris in eternum ⁊ xltra Ergo is cumulus aſpirãtis erit diei pᷣa (inquãadijciet ad menſurã inſpirate ple⸗ nitudinis ad inſpirantis diei copiam ſu⸗ pꝛa modũ in ſublime pondus gloꝛie ope rans. ita vt redundet in coꝛpoꝛa ſuperef uẽs clarificatiõis adiectio. Hac de cau ſa enim non ſpirans:ſed aſpirans dicta ẽ. ꝙ addat ad inſpirantẽ.hoc ſignificãte ſpi rituſancto per adiectã ad pᷣpoſitõnem.qꝛ quos illa intus illuminat: hos iſta ador⸗ nat foꝛiſe? ſtola gloꝛie induit eos · Atq; id ſatis pꝛo danda ratione vocabuli quodẽ aſpirans. Et ſi vultis ſcire. dies aſpirans ipſe eſt ſaluatoꝛ quẽ expectamꝰ.qui refoꝛ⸗ mabit coꝛpus hũilitatis noſtre cõfigura tum coꝛpoꝛi claritatis ſue. Nam ⁊ inſpi⸗ rans nihilominus idẽ ipſe eſt. ᷣm qpera⸗ tionem qua nos reſpirare pꝛius facitĩ lu⸗ mine quod inſpirat:vt ſimus ⁊ nos dies reſpirans in ipſo ᷣm quod interioꝛ noſter homo renouatur de die in diẽ.⁊ renonat᷑i ſpiritu mentis ſue ad imaginẽ eius quiſe creauit.factus pꝛoinde dies ex die ⁊ lumẽ ex lumine. Lum igit᷑ duo in nobis pꝛece⸗ dãt dies. vnus quidẽ inſpirans pꝛo coꝛ⸗ poꝛis vita. Alter vero reſpirans in ſancti⸗ ficatõnis gratia.poꝛrotertius ſuꝑſit aſpi rans in reſurrectionis gloꝛia · claret pꝛofe cto aliquando adimpletuz iri in coꝛpoꝛe quod pꝛeceſſit in capite:magnũ vtiq; pie tatis ſacramentum:⁊ pꝛophete teſtimoni um qͥ ait. Uiuificabit nos poſt duos di⸗ es.in die tertia ſuſcitabit nos·et viuemuſ in conſpectu eiuſ.ſciemus ſequemurq; vt cognoſcamus dominũ.ipſe eſt in quẽ an ⸗ geli pꝛoſpicere concupiſcunt ſponſus ec⸗ cleſie Jeſus chꝛiſtus dominꝰ noſter qui ẽ ſug omnia deus bñdictus in ſecula mẽ Sermo·lxriij. Cuertere.ſimi ⸗ r is eſto dilecte mi capꝛęehinul⸗ 6 ceruoꝛum. Duid: Modo it modo renocas. QDuid ſubitũ in tam bꝛe · ni emerſit? O blita ne aliquid? etiam obli ta totũ quod non ille eſt: ſe quoq; ipſam · Deniq; cũ ſit rationis non expers.nõ ta⸗ men modo vt videtur rationis eſt cõpos Sed nec in ſenſu illi vllatenus apparet verecundia eſſe:quã foꝛte habet in moꝛi⸗ bus. Amoꝛ intemperãs facit hoc. Nem ⸗ pe is eſt qui omnẽ in ſe triumphãs capti uanſq; pudoꝛis ſenſum conneniẽtie mo ⸗ dum.deliberationis conſiliũ ·totius mo⸗ deſtie⁊ opoꝛtunitatis neglectũ quendam ⁊quandã incuriã parit. Nam vide nunc quomodo illũ pene adhuc incipientẽ ire: am tamen redire flagitat. Et iam acceie⸗ rare rogat.? quidẽ currere inſtar vnꝰ ali⸗ cuius fere ſiluarũ velociter currentis.ver bi gratia.capꝛee hinnuli ve ceruoꝛũ. Hic littere tenoꝛ ·⁊ hec iudeoꝛum poꝛtio. Ego vero quemadmodũ accepia domino ĩꝓ⸗ fundo ſacri eloquij gremio ſpirituʒ mihi ſcrutaboꝛ? vitã.⁊ pars mea hec quiĩ chꝛi ſtum credo · Duid ni eru dulceac ſaluta⸗ re epulũ ſpiritus de ſterili inſipida littera. tanqᷓ; granũ de palea · de teſta nucleum de oſſe medullã. Hihil mihi⁊ littere huic. qᷓ edenim quod in ea tectũ eſt:de ſpiritu Bi carnẽ ſapit. glutita moꝛtem affert ſancto eſt. Spiritus aũt loquitur myſte⸗ ria:teſte apoſtolo.ſed iſrael pꝛo velato my ſterio ipſum myſterij velamen tenet. Ona re?niſi quia adhuc velamen eſt poſitũ ſu⸗ per coꝛ eius Ita quod ſonat littera illins eſt · quod deſignat meñ eſt. ac perhoc illi miniſtratio moꝛtis in littera.mihi vita in ſpiritu. Naz ſpiritus eſt qui viuificat.dat quippe intellectũ. Ein nonvita intellectꝰ Intellectũ da mihi⁊ viuam: ait pꝛophe⸗ ta domino. Intellectus non remanet ex⸗ tra. non heret in ſuperficie.non inſtar ceci palpat foꝛinſeca: ſed pꝛofunda rimatur. pꝛecioſiſſimas ſolitus exinde veritatis er uuias tota auiditate diripere ac tollere ſi⸗ bi.⁊ cuʒ ꝓpheta dicere domino. Letaboꝛ ego ſuper eioquia tua:ſicut qͥ inuenit ſpo lia multa. Nẽpe ita regnuz veritatis vim patitur ⁊ violenti rapiunt illud. Verum 5 ℳ 3 — ———— —— ——— 1 ——— „———————————— Bermo Me ſenioꝛ fraier qui de agro veniens · foꝛ⸗ mam tenuit populi veteris ⁊ terreni.qui pꝛo terrena hereditate doctus diligere tri turã attrita frõte gemit anxius ſub graui iugo legis · poꝛtatq; pondus diei ⁊ eſtus Is(inquã)quia inteilectũ non habuit fo⸗ yis ſtat etiã nũc.⁊ nõ vult nec inuitatus a patre intraredomũuiuij.ſemetipᷣm fran dans vſq; adhuc participio ſimphonie ⁊ choꝛi⁊ vituli ſaginati. Miſer qui rẽnuit experiri qᷓ; bonũ ſit ⁊ q; iocundũ habita ⸗ refratres in vnum · Et hec dicta ſint ꝓ di⸗ ſtinctione partis ecckie:partiſq;ſynagoge quo? cecitas huiꝰ ex illius pꝛudẽtia ma ⸗ nifeſtioꝛ fiat.⁊ felicitas illius ex huiꝰ mi⸗ ſeranda fatuitate pᷣmineat. Nũc iã ſcrute mur verba ſpõſe:⁊ ſic conemur caſtos ex pꝛimere ſancti amoꝛis affectus. vt nilĩ ſa cro eloquio ratione carens nil indecoꝛuʒ impoꝛtunũ ve reſediſſe om̃ino appareat. Etſi in mentẽ venerit hoꝛa illa cũ domi⸗ nus Jeſus ſis enim ſponſus eſt) tranſiret ex hoc mundo ad patrẽ: ſimulq; qͥd tunc animigereret ſua illa domeſtica eccłia:no va vtiq; nupta cũ ſedeſeri cerneret quaſi viduam deſolatã vnica ſpe ſua:apoſtoloſ loquoꝛ. qui relictis omniby ſecuti fuerant cum:atq; cũ ipſo permanſerũt in tempta⸗ tionibus ſuis.ſi hec inquã cogitauerimꝰ nõ immerito.neq; incõgrue puto videbi- tur quantũ de abſceſſu triſtis.tĩ ſollicita extitiſſe de reditu: pᷣſertim ſic affecta et ſic relicta. Itaq; diligẽti ⁊ indigenti hec ipſa duplex ratio erat cõmonendi dilectuʒ vt quãdoquidẽ ꝑſuaderi nõ poterat qͥn iret ⁊ aſcenderet vbi crat pꝛius:ſaltẽpmiſſum denuo maturaret aduentũ. Dhenĩ optat ⁊ poſtulat ſim ilẽ foꝛe feris.⁊ eiuſmodi fe⸗ ris que curſu agilioꝛes eſſe viden tur: cu ⸗ pientis animi indiciũ eſt.cui nihil ſatꝭ fe⸗ ſtinatur. Nõne hoc quotidie poſtulat:cũ dicit in oꝛõne· adueniat regnũ tuuz? Ego tamẽ p̃ter agilitatẽ exiſtimo nõ minus ſi⸗ gnanter expꝛimi etiã infirmitatẽ.⁊ qͥdem ſexus in capꝛea.etatis in hinnulo. Vult itaq; eñ(vt mihi videt᷑)⁊ ſicum poteſtate venire:nõ tamẽ in foꝛma deiĩ iudicio ap⸗ parere:ſed ſane in ea qua nõ modo natus ſed ⁊ paruuiꝰ natus eſt nobis.idq; ſolo ð infirmioꝛi femineo ſexu. Eur hoc? Nẽpe vt ex vtroq; admoneat᷑ infirmo miteſcere in die ire memineritq; in iudicio mißico: diam ſupexaltare indicio. Etenim ſiiniq; tates obſeruauerit:etiã electoꝝ: quis ſuſti nebit: Aſtra nõ ſunt munda in conſpectu eius.⁊ in angelis ſuis reperit pꝛauitatem Zudi deniq; ſanctum ⁊ electũ quid dicat deo. Tuſinquitjremiſiſti impietatẽ pecca ti mei:ꝓ hac oꝛabit ad te om̃is ſanctus in tempeopoꝛtuno. Opus itac; habẽt ⁊ ſan ẽ̃ti ꝓ peccatis exoꝛare: vt de miſericoꝛdia ſalui fiãt: ꝓpꝛie iuſticie nõ fidentes· Om nes enim peccauerũt ⁊ egent miſcðᷣia dei Vt ergo cũ iratus fuerit miſericoꝛdie re⸗ coꝛdetur.rogatur ab iſta apparere in mi⸗ ſericoꝛdie habitu illo dequo apoſtolus. ⁊ habitu(inquit)inuẽtus eſt vt homo. Ne⸗ ceſſarie quidẽ. Si enĩ cum hoc quoq; tẽ⸗ peramento tãta erit in indicio equitas in iudice veritaſ.in maieſtate ſublimitas. no uitas in facie ipᷣa rerum. vt ᷣm pꝛophetã non poſſit cogitari dies aduentus eiꝰ·ͥd putas foꝛet ſiignis ille ↄſumens(deũ lo⸗ quoꝛ omnipotentẽ)in illa ſue diuinitatis magnitudine.foꝛtitudine.puritate. veniſ ſet contra foliũ quod vento rapit᷑ oſtenſu rus potentiã ſuã.⁊ ſtipulã ſiccã ꝑſecutu⸗ rus. Et homo eſt(inquit)⁊ quis videbit eum: Et quis ſtabit ad videndum eum: Qnãto magis deñ nobis abſq; homine exhibẽtẽ nemo hominũ ferret:vtpote cla ritate inacceſſibilẽ.celſitudine inattingi bilem incõpꝛehenſibilẽ maieſtate. Nunc vero cũ exarſerit in bꝛeui ira eius qᷓ; grata ꝓpter filios gratie apparebit blãda qᷓdaʒ viſio hoĩs · ſane firmamentũ fidei.ſpei ro bur ·fiducie augmentũ. ꝙ ſcʒ gr̃a ⁊ miſeri coꝛdia ſit in ſanctos eiꝰ:⁊ reſpectus in ele ctos illiꝰ. Deniq; ip̃e pater deus dedit fi⸗ lio i— oteſtatẽ.⁊ nõ qꝛ ſuꝰ:ſ qꝛ filiuſ hois eſt. O ve pñ̃em miſericoꝛdiaꝝ. vult ꝑ hoiĩem hoĩes iudicari.quõ in tãta trepi datione ⁊ ꝑturbatiõe maloꝝ:eiectis fidu ciam pᷣſtet nature ſilitudo. Pꝛedixerat ᷣ quondã ſanctꝰ Dauid oꝛãs pari?᷑⁊ ꝓphe tans. deus(ſinquiẽs)iudiciũ tuũ regi da⁊ iuſticiã tuã filio regi. Sʒ neq; huic diſſo nat ꝓmiſſio facta ꝑ angelos.qͥ eo aſſũpto ita ad apłos loquebant᷑. Hic Ihs q aſſũ ptus eſt a vob in celũ.ſic veniet quemad modũ vidiſti e euntẽ in celũ. eſt.ĩ hac ip̃a coꝛpꝑis foꝛma atq; ſuba. Liq̃t ex his oiby ſpõſam ĩſe diuinũ hre ↄſiliũ ⁊ myſte riũ ſuꝑne volũtatis mime ignoꝛareq̃ ub initis e venil it oſtenſu ipſecutu⸗ s videbir um m! homine potec attingi⸗ w. Hunc s 3 gan daqda; idei. ſpeiro miſoi ecs ince cus dedirfi⸗ wißefüuſ diat. vut ö intinmpt rcleen fiu tunn müngdar buicdilo eo aůpt cIhe zaſi niet quemi ge heſtihe äde 5 chiüenl Fumni . rvxn. vmbꝛa imbelliũ imbecilliũq; animãtinʒt naturã infirmioꝛẽ vel potiꝰ inferioꝛẽ·(ꝙ iã infirma nõ erit)in indicio exhibẽdam? — oꝛãtis affectu ⁊ ſpñũ ꝓphetãtis enũciat. q tinus qͥ celũ terrãq; mouehit in vᷣtute ſua accinctus potentia cõtra inſenſatos:⁊ ſu auis nihilominus ⁊ mitis⁊ quaſi om̃ino inermis appareat ꝓpter electos. Vbi q́ʒ addi põtqꝛ ad diſcernẽduʒ alterutros a ſe. opꝰ erit qᷣammodo illi cũ hinnuliq dem ſaltiby luminiby capꝛee. quatinꝰvide re? diſcernere in tãta multitudine ⁊ĩ tan ta turbatione poſſit in quoſnã ſalire.⁊ q̃s tranſilire opoꝛteat. ne foꝛte ↄtingat iuſtuʒ ꝓ impio ↄculcari:cũ in ira populos con⸗ fringet. Nã quantuʒ ad impios.neceſſeẽ vt impleat᷑ ꝓphetia Dauid. imo ßᷣmo dñi loquẽtis ꝑ os eius. qꝛ cõminuam cos vt pulnerẽ ante faciẽ venti: vt lutũ platearũ delebo eos. Et itẽ alius ᷣmo quẽ ꝑ aliũp phetã pᷣdixerat impletꝰ nihilominꝰ tunc cognoſcet᷑ cũ ad angelos rediens: dicet. Lalcaui eos in furoꝛe meo:⁊ conculcaui eos in ira mea. Si cui aũt magis ita itel⸗ ligendũ videt᷑:vt malos potius tranſilire atq; ĩ bonos ſalire hinnulus noſter debe⸗ at.nõ cõtendo.tm̃ cogitet ſaltus diſpoſi⸗ turũ iri in diſcriminatõem bonoꝝ maloꝝ ve. Hã ⁊ a nobis(ſi bene memiĩ) ita dictũ ett in ßmone altero vbicapłm idẽalibiſu pꝛa.⁊ ab auctoꝛe poſitũ:⁊ a me expoſituʒ nihilominꝰ reꝑit᷑. Veꝝ ibi vᷣm diſpẽſatõ; quidẽ gp̃e q̃ in pñti vita alijs dat᷑.alijs ñ dat᷑:iuſto quidẽ dei iudicio ſʒ occulto:ſali re ⁊ trãſilire is hinnulꝰ dictꝰ eſt. hic auteʒ ßᷣm vltimã ac variũ retributõʒ meritoꝛuʒ ⁊ foꝛte ſenſui huic videat᷑ aſtipulari extre⸗ mũ capituli hꝰ.qð quidẽ pene oblitꝰ fne⸗ ram. Dicens nan. Siti eſto dilecte mi capꝛee hinnuloq; ceruoꝝ.addit.ſup̃ mon tes bethel. Nec enĩ in domo dei qð ſonat bethelmali mõtes ſũt. Duãobꝛẽ ſaliẽs ĩ eos hinnulꝰ nõ ↄculcat:ſʒ letificat.vt ſcri⸗ ptura ĩpleat᷑.qᷓ dic̃.mõtes ⁊ colles canta⸗ bũt coꝛã deo laudes. Et qͥdẽ ſunt mõtes q̃s ᷣm euãgeliũ tollit fides ↄpata ſinapi. ſʒ nõ ſũt mõtes bethel. Etenĩ qͥcũq; ſunt bethel:mime eos tollit fides · ſʒ colit. D ſi pᷣncipatꝰ⁊ ptãtes necnõ ⁊ cetera nihilo⸗ minus beatoꝛum ſpirituum agmina celo numq; virtutes:montes ſunt bethel · vrde his intelligamus dictum. Vundamenta eius in montibus ſanctis. non ſane is hi nulus vilis ac ↄtemnendus qui ſupꝛa tã excellentes montes viſus eſt apparere: tã to angelis melioꝛ effectus:quanto differẽ tius pᷣ illis nomen hereditauit. QDuid enĩ ſiin pfalmo legimuſ:minoꝛatũ ab angel? NHeq; enĩ nõ melioꝛ quia minoꝛ.necotra⸗ ria ſunt locuti apoſtolꝰ ⁊ ꝓpheta · quippe habẽtes eundẽ ſpũm. HNã ſi dignationis fuit ꝙ minoꝛatꝰ ẽ nõ neceſſitati:nihil pla ne in k bonitati pᷣſcribit᷑:ſʒ aſcribit᷑. Deni q; minoꝛatũ ꝓpha ꝑhibuit nõ minoꝛem. attollẽs gp̃am.⁊ ꝓpellẽs iniuriã. Namet minoꝛitatẽ natura excuſat.⁊ minoꝛationẽ excuſat canſa. Nẽpe minoꝛatꝰeſt. quia ip̃e voluit. Minoꝛatꝰeſt ſua volũtate⁊ ĩ tua neceſſitate. Sic minoꝛari miſereri fuit. Que nã ꝑditio hec?· Pꝛofecto acceſſit pi⸗ Quãq; nec apłs tacuit hoc magnuz ma⸗ gne pietatis archanũtſed ait. Eũ aũt qui modico qᷓ; angeli minoꝛaꝰ eſt videmꝰie⸗ ſum ꝓpter paſſionẽ moꝛtis glia ⁊ honoꝛe coꝛonatũ. Et dixerimꝰꝓ noĩe ⁊ ſilitudi nehinnuli.q̃tinꝰſpõſo eã liuxta ßᷣmonem ſpõſe)abſq; maieſtat iniuria aptaremus Quid dico abſq; maieſtatꝭ ĩiuria: qñ nec infirmitas inhonoꝛata remãſit: Hinnu⸗ lus eſt. ꝑuulꝰẽ. capꝛeeqͥ; ʒ ſilis phibet tan ᷓ factꝰex muliere. attamẽ ſup̃ mõtes Be etati quicqͥd maieſtati viſum eſt deperiſſe thel.attamẽ excelſioꝛ ceł factꝰ. Hon dicit excelſioꝛ celis ens vel exiſtens. ſed excelſi⸗ oꝛ celis factus · ne quis ꝑutet de illa natu ra dictũ in qua eſt qͥ eſt. Sʒ ⁊(xt pᷣfertur) angelis melioꝛ nihilominꝰ ꝑhibet᷑effecꝰ ⁊ nõ dicit᷑ manens vl eriſtens melioꝛ. Ex quiby apparet ꝙ nõ modo in eo quod ab ctus eſt:omnẽ ſibi eminentiã vendicet:ſu pꝛa omnẽ pꝛincipatũ ⁊ poteſtatẽ:ſup om eterno eſt ſed etiã in eo quod in temꝑe fa⸗ nem deniq; creaturã.vtpote pꝛimogeni⸗ tus om̃is creature. Itaq; quod ſtultũ eſt dei:ſapientiꝰeſt hoĩb· ⁊ qð infirmũ eſtði foꝛtius eſt hoĩby. Hoc quidẽ apłs. Mi⸗ hi aũt nõ videt᷑ errare · ſi qͥs etiã ſapiẽtie et foꝛtitudini angeloꝝ pᷣferendũ dicat iden⸗ tidem ſtultũ infirmũc; dei. Itað pꝛeſens locus cõueniẽter aptabit᷑ vniuerſali eccie ã ðo qð ad vnã ſingularit aĩaʒ ſpectat. nã ⁊ vna ſi deũ dulcir ſapient. vehemẽter amat:ſpõſa ẽ.qͥſq; ſpũałi ſemetipᷣo aduer tere pᷣt qͥd ſibi ideꝓpꝛiũ ————————— —— S ————— 6 Ego vero quicquid illud eſt quod in me de huiuſm odi experiri donatũ eſt:coꝛam eloqui non vereboꝛ. Nam ⁊ ſi vile foꝛſitã cum fuerit auditũ ⁊ deſpicabile videatur non mea refert quia qui ſpiritualis eſt nõ me deſpiciet. qui minus non me intelligʒ Attamen ſi in aliů iſtud ſermonẽ ſeruaue roꝛfoꝛte nõ deerunt qui edificktur in his: que exeꝛatus interim dominꝰ inſpirabit: ſponſus eccleſie Jeſus chꝛiſtus dominꝰ noſter qui eſt ſuper omnia deꝰ bñdictꝰ in ſecula?men.„ Sermo. ltxiiij. rViquet non adeſſe quem reuo cat:affuiſſe tamen. idq; nõ lon ge ante. quippe qui dũ adhuc abiret:reuo cari videtur. Intempeſtiua reuocatõ ma gni vnius amoꝛis:magni alteriꝰ amabili tatis indiciũ eſt. Qui ſunt iſti charitatis cultoꝛes:amatoꝛijq; tam indefeſſi ſectato res negocij. quoꝛũ alterũ pꝛoſequitur. al⸗ terã vꝛget tam iniqutetus amoꝛ. Et mihi quidẽ vt memini mee pꝛomiſſionis incũ bit aſſignare hunc locũ verbo ⁊ anime: ſ ad hoc vt digne vel aliquantiſper fiat:ip̃i us adintoꝛio verbi egere mefateoꝛ. ¶ Et certe ſermo iſte decuerat magis expertum magiſq; conſciũ ſancti ⁊ archani amoꝛis ſed nõ poſſum officio deeſſe meo:non ve ⸗ ſtris omnino votis. Periculũ meum vi⸗ deo ⁊ non caueo · vos me cogitis · pꝛoꝛſuſ cogitis ambulare in magnis ⁊ in mirabi libus ſuperme. Meu qᷓ; vereoꝛ ne ſubinde audiã. Quaretu enarras iuſticias meas: ⁊aſſumis ſacramentũ meũ per os tuum? Audite me tamẽ hominẽ qui loquitrepi⸗ dat:⁊ tacere nõ poteſt. Excuſabit foꝛſitan auſum trepidatio ipᷣa mea:magis autẽ ve ſtra ſiꝓuenerit edificatõ. Et foꝛtehe lacri me pariter videbunt᷑. Reuertere ait. Be⸗ ne. abibat.reuocat᷑. Quis mihi reſeret hu ius mutabilitatis ſactamentũ Quis mi hi digne explicet ire ⁊ redire verbi: Nun ⸗ quid leuitate vtit ſponſus: Vnde q xeni re ſeu denuo ire queat qͥ totũ implet: Ouẽ deniq; motũ habere localẽ poſſit qui ſpi⸗ ritus eſt: Aut quẽ poſtremo vel cuiuſcun q; generis motũ das illi qui dens ẽ? Eſt L quippe om̃ino incõmutabilis. Veꝝ hec dui poteſt capere capiat. Nos aũt ĩ expo⸗ ſitione ſacrimyſticiq; eloquij caute ⁊ ſim ⸗ Euertere. inq̃t tiam queritur.⁊ rurſum pꝛeſentiã querit: dicens cũ pꝛopheta. Exquiſinit te facies pliciter ambulantes:geramus morẽ ſcri⸗ pture que noſtris verbis ſapientiã inmꝝ ſterio abſconditã loquitur noſtris affecti⸗ bus dum deñ figurat:inſinuat notis reꝝ ſenſibiliũ ſimilitudinibus tanq; quibuſ⸗ dam vilioꝛis materie poculis ea que pꝛe⸗ cioſa ſunt:ignota ⁊ inuiſibilia dei:menti⸗ bus pꝛopinat humanis. Sequamur ꝓ⸗ inde? nos eloquij caſti conſuetudinẽ:di⸗ camuſq; verbũ dei denz ſponſum anime: pꝛout vult venire ad animã ⁊ iterũ dimit tere eam:tiñ vt ſenſu anime nonverbimo tu iſta fieri ſentiamuſ. Verbi cauſa.cũ ſen tit gratiam agnoſcit pᷣſentiã · cũ nõ abſen mea:faciẽ tuam dominerequirã. Qui ni requirat? Neq; eni ſubducto ſibi tã dulci ſponſo interim aliquid aliud. nõ dico de⸗ tur vt abſentem ſtudioſe requirat:reuocet ſiderare.ſʒ nec cogitare libebit · Reſtat igi⸗ abeuntẽ. Ita ergo reuocat᷑ verbũ:⁊ reuo⸗ catur deſiderio anime:ſed eins anime cui ſemel indulſerit ſuanitatẽ ſui. Hunqͥd nõ deſideriũ vox? Et valida. Deniq; deſide⸗ riũ pauperũ(inquitexaudiuit dñs. Ver bo igit᷑ abeũte:vna interim ⁊ↄtinua aĩme vox ↄtinuũ deſideriũ eiꝰ.tanqᷓ; vnũ cõti⸗ nuũq; reuertere donec veniat.· Et nñc da mihiaĩam quã frequẽter verbũ ſpõſus ĩi⸗ uiſete ſoleat. cui familiaritaf auſuz. cuigu ſtus famẽ cuiↄtẽptus oĩm ociũ dederit: ⁊ ego huic ineũctant᷑ aſſigno vocẽ parir⁊ nomẽ ſpõſe:nec ab ea penitꝰlocũ qͥ in ma⸗ niby eſt cẽſuerim alienũ. Tal nẽpe induci tur loq̃ns. Quẽ eni renocat: eiꝰ abſq; du⸗ bio ꝓbat ſe meruiſſe pñtiã ⁊ ſi nõ copiaʒ. Zlioqͥn nõ reuocaſſ illũ:ſ; vocaſſz. Poꝛ⸗ ro renocatõis ꝓᷣbuz reuertere eſt. Et foꝛte iõ ſubtraxit ſeqͥ auidiꝰ reuocaret᷑: teneret᷑ foꝛtiꝰ. Hã ⁊ aliqñ ſilabat ſe lõgiꝰ ire:ñ qͥa B volebat:ſʒ volebat audire mãe nobiſcũ dñe qm̃ adueſpaſcit. Et rurſum olia vice ſuꝑ mare ãbulans:cũ apłi nauigarẽt?⁊ la boꝛarẽt ĩremigãdo:qᷓſi volẽs p̃terire eos: nec tũc quidẽ iſtud volebat: ſʒ mag ꝓba re fidẽ ⁊ elicere pꝛecẽ. Deniq;.ſic aitenan⸗ geliſtaturbati ſunt.⁊ clamauerũt:putan ⸗ tes fantaſma eſſe. Ergo iſtiuſmodi piã ſi⸗ mulationẽ ĩmo ſalutarẽ diſpẽſatiõeʒ quã tũc coꝛpꝑaliter vᷣbũ coꝛpꝰ ĩterdũ echibuit erchocet üarco anime cui unqdnö i; deſde⸗ dñs. Uer nauime n cöti⸗ tnũc da NP ſpöſusi⸗ crigu iüdedeir vock parit? nẽpe induci cabſq;du⸗ ſinõ copis reet. mat ögwie nienoblc ſum alia vMe uigmrütil ispicrireco5: tGmagpt ꝙ aiteuin⸗ averüt pulln uſmodipül⸗ ipẽunõql Siw non ceſſat identidẽ verbum ſpiritus ino do ſuo ſpirituali cum deuota ſibi anima ſedulo actitare. Pꝛeteriens teneri vult· ab iens renocari. Heq; enim hoc irreuocabi le verbum. It⁊ redit pꝛo beneplacito ſuo quaſi viſitans diluculo ⁊ ſubito pꝛobãs. Etire quidẽ ili quodammodo diſpenſa⸗ toꝛium:redire vero ſempvoluntariumeſt vtrũq; aũt plenum iudicij. At penes ip̃ʒ hoꝛum ratio. Hunc vero conſtat in aĩma fieri huiuſmodi viciſſitudines euntis et redeuntis verbi:ſicutait. Vado et venio ad vos. Item. Wodicũ ⁊ non videbitis me:et iterũ modicũ ⁊ videbitꝭ me. D mo dicum ⁊ modicũ. O modicum longum · piedomine modicum dicis ꝙ non vide mus te: Saluũ ſit verbum domini mei: longuz eſt ⁊ multum valde nimis. Uerũ tamen vtrũq; verum:⁊ modicuʒ meritis ⁊ñ modicũ voti. Habes vtrũq; in ꝓphe⸗ ta. Si moꝛam fecerit(inquit) expecta eũ. quia veniens veniet⁊ non tardabit. Duo modo non tardabit: ſi moꝛam fecerit? ni⸗ ſi ꝙ ad merituʒ ſatis eſt. ſed non ſatis ad votum. Poꝛro anima amans votis fert᷑. trahitur deſiderijs. diſſimulat merita.ma ieſtati oclos claudit. aperit voluptati:p o nens in ſalutari ⁊fiducialiter agens ico. Intrepida deniq; ⁊ inuerecunda reuocat verbum.⁊ cum fiducia repetit delicias ſu as · ſolita libertate vocans non dominnʒ: N ſed dilectuʒ. Reuertere dilecte mi.¶ Et ad dit. Similis eſto capꝛee hinuioq; ceruo⸗ rum:ſuper montes bethel. At inð poſtea Nunc vero ſuſtinete modicũ qurd inſipi entie mee. Volo dicere:naz et hoc pactus ſum vobis quomodo mecũ agiturt eiuſ⸗ modi. Non expedit quidẽ. Sed pꝛodar ſane vt pꝛoſim.⁊ ſi pꝛofeceritis vos:meã inſipientiã conſolaboꝛ:ſi non meã inſipi entiam cõfiteboꝛ. ateoꝛ⁊ mihi aduẽtaſ⸗ ſe verbũ.in inſipiẽtia dico:⁊ pluries. Lũ q; ſepius intrauerit ad me. non ſenſi aliqͥ⸗ tiens cuʒ intrauit. Adeſſe ſenſi.affuiſſe re ⸗ coꝛdoꝛ.interdũ⁊ pᷣſentire potui.introituʒ eius ſentire nequaqᷓ;: ſed ne exitũ quidem Tã vnde ĩ animã meã venerit. quo ve ab ierit: denno eã dimittens. ſed ⁊ qua vel in troierit vel exierit:etiã nũc ignoꝛare me fa teoꝛ:ßᷣm illud.neſciſ vnde veniat.aut quo vadat. HNec mirũ tamen. quia ipſe eſt cui dictum eſt.⁊ veſtigia tua non cognoſcent Saneper oculos non intrauit. quia non eſt coloꝛatũ. Sed neq; per aures qꝛ non ſonuit. ſed neq; ꝑ nares. quia non geri mi ſcetur ſed menti nec infecit aerem ſed fecit Feq; vero per fauces. quia non eſt man ſum vel hauſtũ. Nec tactu comperi illud quia palpabile non eſt· Qua igitur intro iuit? An foꝛte nec introiuit quidẽ.qꝛ non de foꝛis ven it: Neq; enim eſtvnũ aliquid ex his que foꝛis ſunt. Poꝛro nec de intra me venit. qui bonũ eſt. ⁊ ſcio quoniã non eſt in me bonũ. Aſcendi etiam ſuperiꝰ me um.⁊ ecce ſupꝛa hoc verbũ eminens · Ad inferius quoq; meũ curioſus exploꝛatoꝛ deſcendi.⁊ nihilominꝰ infra inuentuz eſt. Si foꝛas aſpexi:extra omne exterius me⸗ um comperi iliud. etiã ſi intus ⁊ ipſumi⸗ terius erat. Et cognoni verũ quidem eſſe quod legerã · quia in ipſo viuimus:moue mur ⁊ ſumus · ſed ille beatus eſt in quo eſt ipᷣm.qui illi viuit:qui in eo mouer Que ris igitur cũ ita ſint om̃ino inueſtigabilei vie eius.vnde adeſſe noꝛim? Uiuũ ⁊ effi⸗ cax eſt moꝝq; vt intus venit: expergefecit doꝛmitantẽ animã meã · monit ⁊ molliuit 2 vulnerauit coꝛ meñ · quoniã durũ lapl⸗ deũc; erat ⁊ maleſanũ · Lepit quoq; euel⸗ lere ⁊ deſtruere edificare⁊ plantare.rigare arida.tenebꝛoſa illuminare.clauſa reſera⸗ re. frigida inflãmare necnõ ⁊ mittere pꝛa⸗ ua in directa ⁊ aſpera in vias planas · ita vt benediceret anima mea dño:⁊ oĩa q in tra me ſunt nomini ſancto eius · Ita igit᷑ intrans ad me aliquotiẽs verbũ ſponſus nullis vnqᷓ; introitũ ſuũ indicijs innote⸗ ſcere fecit.non voce non ſpecie. non incel ſu. HNullis deniq; ſuis motibus cõpertũ eſt mihi.nullis meis ſenſibus illapſuʒ pe⸗ netralibus meiſ.tiñ ex motu coꝛdis ſicut pᷣfatus ſum intellexi pᷣſentiam eius · et ex fuga vicioꝝ carnaliũq; cõpꝛeſſiõe affectu um aduerti potentiam virtutis eiuset ex diſcnſſione ſiue redargutõe occultoꝝ me⸗ oꝛum admiratꝰ ſum ꝓfunditatẽ ſapientie eius.⁊ ex quãtulacũq; emẽdatiõe moꝛuʒ meoꝝ expertus ſum bonitatẽ manſuetu⸗ dinis eius. ⁊ ex renouatione acrefoꝛmatõ ne ſpũs mẽtis mee.i.interioꝛis hoĩs mei pcepi vtcũq; ſpẽm decoꝛis eiꝰ. ⁊ ex ↄtui⸗ tu hoꝝ omniũ ſimul expaui młtitudinem magnitudinis eiꝰ. Veꝝ quia hec oia vbi abſceſſerit vᷣbũ(perindeac ſi olle bulliẽti 1 cuum veniat:ſed plenũ gratie ⁊ veritatis toꝛpẽtia⁊ effrigida igcere ĩcipiũt · atq; h Bermo ſh ignem quodaʒ ilico läguoꝛe te opoꝛteat facere.ſi non detur ⁊ velle face⸗ mipi ſignum abſceſſionis eius triſtis ſic neceſſe eſt anima mea:donec iterũ reuerta tur:⁊ ſolito recaleſcat coꝛ meũ intra me.id q; ſit reuerſionis indiciũ. Tale ſane expe⸗ rimentũ de verbo habens. quid mirũ ſi⁊ ego vſurpo mihi vocẽ ſponſe in reuocan ⸗ do illud cũ ſe abſentauerit.quia ⁊ ſinõ pa ri:ſimili tamẽ vel ex parte deſiderio feroꝛꝰ Jamiliare mihi erit quoad vixero ꝓ ver⸗ bi reuocatõne:reuocationis verbũ· quod vtiq; reuertere eſt. Et quotiens elaber᷑:to ⸗ tiẽs repetet᷑ a me. nec ceſſabo clamitareqᷓ⸗ ſipꝰ tergũ abeuntis. ardenti deſiderio coꝛ dis vt redeat:⁊ reddat mihi leticiã ſaluta ris ſui:reddat mihi ſeipm. Vateoꝛ vobis filij. nil interim aliud libet: dũ non pꝛeſto eſt quod ſolũ libet. Ethoc oꝛo vt non va⸗ moꝛe vtiq; ſuo ſicut heri⁊ nudiuſtertius In quo mihi ſimilitudinẽ capꝛee ⁊ hĩnu⸗ liq; exhibitũ iri poſſe videt᷑.cũ veritas ca pꝛee oculos habeat.gratia hinnuli hilari tatem. Vtraq; res neceſſaria mihi.⁊ veri tas quidẽ cui abſcondi nõ poſſim.gratia aũt cui nolim. Alioquin ſine alterutra:vi⸗ ſitatio ꝓlena non erit:cum ⁊ illꝰ ſeueritas abſq; hac oneroſa. ⁊ huiꝰ hilaritas abſq; illa diſſoluta poſſit videri. Emara eſt veri tas ſine cõdimẽto gratie.ſicut abſq; veri⸗ tatis freno leuis ⁊ heſciens modũ pleꝝq; ⁊ inſolens ip̃a deuotio.qᷓ; multis non ꝓ⸗ fuit gratiã pᷣcepiſſe. pꝛo eo ꝙ temperamen tũ de veritate pariter non acceperunt. Ex hoc eni plus qᷓ; opoꝛtuit cõplacuere ſibiĩ eg.dum veritati nõ ſunt veritatis obtutꝰ dum nõ reſpexerũt ad capꝛee maturitateʒ magis aũt ſe totos hinnuli leuitati hilari O tatiq; dederũt. Inde factũ eſt vt in qua pᷣ uatim exultare voluerant gratia pᷣuarent᷑ quibv vel ſero dici potuerit. Euntes ergo diſcite. quid ſit. ſeruite dño in timoꝛe:⁊ ex ultate ei cuʒ tremoꝛe. Dixerat nãq; ſancta anima quedã in abundãtia ſua. non mo ⸗ ueboꝛ in eternũ.cũ ſubito ſenſit auerſam a ſe faciẽ verbi.ſeq; nõ modo motã ſed etiã ↄturbatam.⁊ ſic in triſticia didicit opus fuiſſe ſibi cũ munere quidẽ deuotiõis eti am pondere veritatis. Ergo non in ſola quidẽ gratia plenitudo gratie eſt: ſed ne ĩ ola quideʒ ᷣitate. Quid pꝛodeſt ſcireqͥd S re:Quid ſi velis quidem ſed minime poſ ſis: Quantos expertus ſum agnita veri⸗ tate triſtioꝛes.⁊ ideo magis · ꝙ iam confu gere ad ignoꝛantie excuſatõnem non lice ret.ſcientes ⁊ non faciẽtes quod veritas hoꝛtaretur. Que cũ ita ſe habeant. neutrũ ſine altero ſufficit. Parum dixi. Hon ex⸗ pedit quoq;. vnde id ſcimus? Sciẽti ſin quit)bonũ ⁊ non facienti peccatuʒ eſt illi. Item. Seruus ſciẽs voluntatẽ domini ſui ⁊ nõ faciens digna.vapulabit multis Zt iſtud ꝓ parte veritatis. Pꝛo gr̃e quid? Scriptum eſt. Et poſt buccellã introiuit in eum ſathanas· Judã loquit᷑ qui acce⸗ pto munere gratie. quia in veritate ñ am⸗ bulabat cum veritatis magiſtro · vel poti us cũ magiſtra veritate: locum in ſe dya⸗ bolo dedit. Audi adhuc. Cibauit illos ex adipe frumenti ⁊ de petra melle ſaturauit cos. Quos? Inimici domini mentiti ſůt ei. Quos melle cibauit ⁊ adipe: hi menti⸗ ti ſunt ei facti inimici:quia veritatẽ gratie non iunxerũt. De quibus alibi habeſ. Fi lij alieni mentiti ſunt mihi.lilij alieni ĩue⸗ terati ſunt.⁊ claudicauerũt a ſemitis ſuis Quid ni claudicarent:vno pede gratie cõ tenti.⁊ non apponẽtes veritatẽ? Erit igi⸗ turtempus coꝝ inſecula:ſicut?⁊ pꝛincipeſ ipſoꝝ.qui⁊ ipſe in veritate non ſtetit. ſed fuit mẽdax ab initio · ideoq; audiuit. Per didiſti in decoꝛetuo ſapientiã. Nolo de⸗ coꝛem qui mihi ſapientiã tollat. Queris quis ille tam noxius tãq; pernicioſus de coꝛ: Tuns. Adhuc foꝛte ſine intellectu es Planius audi. Pꝛiuatus.pꝛopꝛiꝰ. Hon culpamus donum: ſed vſum. Deniq; ſi aduertiſti.non in decoꝛe:ſed in ſuo decoꝛe dictus eſt ille perdidiſſe ſapientiam. Et (ni falloꝛ) vnus angeli animeq; decoꝛ ipa eſt. Duid enim vel hec vel ille abſq; ſapi⸗ entia· niſirudis defoꝛmiſq; materia ẽ Ea ergo ille non modo foꝛmatus ſß⁊ foꝛmo ⸗ ſus fuit. Sed perdidit eam cum fecit ſu⸗ am. vt non ſit aliud in decoꝛe ſuo qᷓ; in ſua ſapientia perdidiſſe ſapientiam. Pꝛopꝛi⸗ etas in cauſa eſt. Qh ſibi ſapiẽs fuit.ꝙ nõ dedit gloꝛiam deo.ꝙ non retulit gratiam pꝛo gratia.ꝙ non ſᷣm veritatem ambula ⸗ nit in ea·ſed ad ſuam eam retoꝛſit volun ⸗ tatem.iſtud eſt cuream perdidit. immo iſtud eſt: ꝙeam perdidit. Etenim ſic velpon nedya⸗ liloser umt ntitiſüt iwei⸗ M gratie dabel Fi alieni iue⸗ nitis ſuis egonec Entizi⸗ pinchel tetit. ſed it. Per Polode⸗ t. Queris nicioſus de ntellectues pr fon Daiſi3 in ſuo dechꝛe icntum. Pt cq;deco leabſg ſipi⸗ nanẽEa ßꝛfomo ⸗ fecitlu ⸗ euoqinu am. Prop⸗ iẽs fuit. ꝙM cwlit granin atem mbul nnſt vol⸗ didit · inn t. Ewnſ ppere pderes. Etſigbꝛai inqer opit iuſtificatus eſt hzʒ gliam ſ nõ apud deũ. Etego. Non ergo in tuto:inqᷓ;. Perdidi uicqͥd habeo nõ apud deñ. Nã quid tã perditũ qᷓ; quod extra deũ exultat· Quid moꝛs niſi pꝛiuatio vite? Ita nihil perditõ niſi alienatio a deo eſt Ve qui ſapientes eſtis ĩ oculis veſtris ⁊ coꝛã vobiſmetipᷣis pꝛudentes. De vobis dicit᷑. Perdã ſapiẽ⸗ tiam ſapientiũ:⁊ pꝛudentiã pꝛudentiũ re pꝛobabo. Perdiderũt ſapientiã.quia ſua ſapientia ꝑdidit eos. Quid nõ ꝑdiderũt qui ip̃i perditi ſunt? An vero nõ ꝑditi qᷓs S neſcit deus? Poꝛro aũt virgines fatue q̃s quidẽ nõ aliũde fatuas puto niſi quia di⸗ centes ſe eſſe ſapientes:ſtulte facte ſũt. He inquã a deo audire habẽt.neſcio vos. Et itẽ illi qui gratiã miraculoꝝ ad ſuaʒ vſur/ pauerunt gliam nibilominꝰ audituri ſũt quia nõ noui vos:vt liquido ex his clare ſcat gratiã non pꝛodeſſe vbi veritas ñeſt in intentione.ſed obeſſe magis. Et quidẽ penes ſponſum vtraq; · Deniq; gratiget veritas ꝑ Jeſum chꝛiſtũ lacta eſt. ait Jo⸗ hannes baptiſta. Si ergo cũ vna quaui harũ ſine altera pulſauerit ad hoſtiũ meñ dominꝰ Jeſus chꝛiſtꝰꝛipſe eſt enĩ dei ver bum anime ſponſus. Intrabit ſane nõ tã qᷓ; ſponſus:ſed tanqᷓ; iuder. Abſit.nequa⸗ qᷓ; fiet hoc. Non intret in iudiciũ cum ſer⸗ no ſuo. Intret pacificus.intret iocunduſ ⁊ hylaris. maturus tamẽ ⁊ ſerius intret q; ſeuerioꝛi quodã veritatis vultu in mẽ dũ inſolentiã repꝛimit:purget leticiã. Intret quaſi hinnulus ſaliens. quaſi capꝛea cir⸗ tumſpectus:qui culpã diſſimulando trã ſiliat.penã miſerãdo reſpiciat. Intret qᷓ̃ſi deſcendens de montibv bethel. feſtinus ⁊ ſplendidus.quaſiꝓcedens a patre ſuauiſ ⁊ mitis · qui non dedignet᷑ dici? fieri ſpõ⸗ ſus anime querenti ſe.cũ ſit ſuꝑ omnia de us bñdictus in ſecula Amen · Sermo lxxv. Piectulo me 1 dqueſiui per noctes quem diligit aĩa mea. Non eſt reuerſus ſpon ſus ad vocẽ ⁊ votum reuocãtis. Quare: Vtdeſiderium creſcat. vt pꝛobet᷑affectꝰ. yt exerceatur amoꝛis negociũ. Saneer⸗ go diſſimulatio eſt non indignatio. Sed ſupereſt vt querat᷑ ſi foꝛte reperiatur queſi tus: qui vocatus non venit. dicẽte domi⸗ no. Omnis qui querit inuenit. Poꝛro vᷣ⸗ bum reuocationis tale eſt · Reuertere aſſi⸗ milare dilecte mi capꝛee hinnuloq; ceruo rum. Ad quã vocem dũ non eſt reuerſus vtiq; ob illas cauſas que dicte ſunt. hinc iſta que amat facta cupidioꝛ: mox ſeſe ad requirendũ tota auiditate dedit. Et pᷣmo quidem querit illũ in lectulo:ſed minime inuenit Surgit inde. circũit ciuitatem.it et redit per plateas ⁊ vicos:⁊ non occur⸗ rit neq; apparet. Interrogantur quiq; foꝛte occurrerint. nihilq; certi repoꝛtatur Heq; vici vnius aut vnꝰnoctis queſitio hec⁊ hec fruſtratio.cum dicat iſta quia qᷓ ſiui per noctes. Quid hoc deſiderijẽ ⁊ ar⸗ doꝛis.vt ſurgens de nocte publicuz non erubeſcat.percurrat ciuitateʒ. percunctet᷑ palam ⁊ paſſim de dilecto. atq; a veſtigã⸗ dis ſemitis eins nulla valeat ratiõe auer⸗ ti.nulla pꝛepediri difficultate. non tempe ſtiue retineri amoꝛe quietis.non ſpõſe ve recundia. non vel timoꝛe nocturno? Et tamen in his omnib fruſtrata eit vſq; ad huc a ðſiderio ſuo Qnare? Quid ſibi vult: pertinar hec ⁊ dinturna fraudatio: tedio⸗ rum nutrix.ſuſpitionum fomes. impati⸗ entie fax. nonerca amoꝛis. mater deſpera⸗ tionis? Si adhuc diſſimulatio criminis eſt moleſta. Eſto ꝙ pie vtiliterqʒ interim 7 fuerit diſſimulatum · donec in ſola adhuc vocatione ſeu renocatione res erat. Nũc vero cum requiritur:et ita requirit᷑. quid iam conferre poterit diſſimulatio? Side carnalibus ſponſis ⁊ pudendis amoꝛib queſtio eſt. ſicut litterales ſuperficies pꝛe⸗ luſiſſe videtur.⁊ ſi inter illos talia contin⸗ gere queant.mea non intereſt.ipſi viderit Do ſi animarum querentium dominum: mentibus ⁊ affectibus pꝛo quantulocun q; poſſe meo reſpondere ⁊ ſatiffacere me opoꝛtet.eruẽdum ſane eſt de ſcriptura ſan cta(in qua ſe vitam habere confidunt) eo vitale aliquid quo ſpirituale. vt edãt pau peres et ſaturentur ⁊ viuant coꝛda eoꝛuz. Et quid tam coꝛdium vita:qᷓ; dominus meus Jeſus chꝛiſtus. de quo aiebat qui eo viuebat.quia cum chꝛiſtus apparuerit vita veſtra:tunc ⁊ vos apparebitis cum ipſo in gloꝛia? Ipſe ergo ad medium veniat quo ⁊ nobis veraciter dicipoſſit. ——— 1 1 1 1 11 1 iz 1 1 4 11 1 1. . † 1 4 111 1 5 1½ 31 1 1⁸ 1 . 6 5 1 1 1 11 5 4 1 141 5 8 11 1 1 1 111 33 11 1 1 11 5 1 † 1 13 † 1 1 . 1 1 Bermo medfus nũt veſtx ſteritquẽ vos neſcitis uãqᷓ; neſcio quomõ nõ ſciatur a ſpirita libus ſpõſus ſpũs · quitamẽ ita in ſpiritu ꝓlecerunt vtpoſſint dicere cum ꝓpherg. Spũs antetaciẽ noſtrã chꝛiſtꝰ dominꝰ ⁊cũ apoſtolo.⁊ ſi cognouimꝰ chꝛiſtũ ᷣm carnẽ. ſed nůũc iam nõ nouimns. Hõne is eſt quẽ ſponſus querebat! Is vere eſt ſpõ ſus ⁊ amans ⁊ amabilis. Is(inqᷓ;)pe ſpõ ſus · ſicut caro eius vere eſt cib.⁊ ſanguis eius vere eſt potus.totũ quod de ipſo eſt. vere eſt:quãdo ipſe eſt nõ aliud eſt ſaneqᷓ; ipſa veritas. Verũ is ſponſus quid eſt ꝙ nõ inuenit᷑ queſitus:cum requirat᷑tã ſtu⸗ dioſe⁊ impigre.nũc quidẽ in lectulo. nũc vero in ciuitate. aut etiã in plateis vel vi⸗ cis:ip̃e antẽ dicat.querite ⁊ inuenietis. et qui querit inuenit. Pꝛopheta quoq; loqᷓ⸗ tur ad eũ. Bonus es dñe anime querenti te.Et itẽ ſanctus Iſaias. Querite domi-⸗ nñ duen inueniripoteſt: Quõ ergo imple bunt̃ ſcripture: Neq; enĩ que hic inducit᷑ querens:vna eſt ex his quibv ip̃e ait. Que E retis me⁊ nõ innenietis. ¶ Sed attẽdite tres eſſe cauſas que interim occurrunt.et erẽtes fruſtrari ſolent. cũ aut videlicʒ ñ in tempꝑe querũt · aut non ſicut opoꝛtʒ · aut n5õ vbi opoꝛtet. Si eni oĩe tempꝰaptnʒ eſt ad querendũ.cur ergo dicit pꝛopheta. ſquod iã memoꝛaui) querite dñm dñ in ⸗ neniri poteſt: Erit abſq; dubio cũ inueni ri non poterit.⁊ ideo addit.vt inuocet᷑ dũ pꝛope eſt. quia futurũ eſt: iam nõ ꝓpe fu⸗ turũ. A quo enĩ tunc nõ require??; Mihi (inquit)curnabit omne genu ⁊c̃. NHec ta⸗ tnen inueniet᷑ ab impijs quos vltoꝛes an — geli arceb he tollent ne videãt glo riam dei. Fruſtra inclamabũt ⁊ fatue vir gines:pꝛoꝛſus iã ad eas erit clauſa ianua Sibi pꝛoinde dictũ ꝑutent ille. queretis tne⁊ nõ inuenietis. Leteꝝ nunctempus zcceptabile. nũc dies ſalutis ſunt.tempꝰ plane ⁊ querendi ⁊ inuocandi: quãdo ple rũq; ⁊ anteqᷓ; inuocetur adeſſe fentit᷑. Au⸗ di deniq; quid polliceat᷑ Anteqᷓ; me inuo vetis(inquit)dicam ecce adſum. Necla⸗ xuit benignitas hec⁊ facilitas tempoꝛis quod nũc eſt illũ qui in pſalmo loquitur. deſideriũ pauperũ exaudiuit dominꝰepꝛe Parationẽ coꝛdis eoꝛũ audiuit auris tua. Dſiper bona opera querit᷑ deus ·&dum vempꝰ habemus operemur bonũ ad om⸗ nes · p̃ſertim quia dominꝰ aperte pꝛenun ⸗ ciat venire noctẽquãdo nemo poteſt ope rari. Tu ne aliud ad querendũ deum: ad operandũ quod bonñ eſt reꝑturus es ti⸗ bi tempus in ſeculis venturis:pꝛeter hoc quod cõſtituit tibideus: in quo recoꝛdet᷑ tui!Et ideo dies ſalutis · quia in his ipſe deus rex noſter ante ſecula operatus eſt ſa lutẽ in medio terre. I ergo in medio et tu v gehenne. ego expectabo ſalutẽque factaẽ in medioterre. Quã tibi ſomnias pꝛouen turam inter ardoꝛes ſempiternos faculta⸗ tem veniã ꝓmerendi cũ iam tranſijt tem ⸗ pus miſerẽdi. Non relinquit᷑tibi hoſtia ꝓ peccatis moꝛtuo in peccatis. Non cru⸗ cifigitur iterũ filius dei moꝛtuꝰ eſt ſemel: iam non moꝛit᷑. Non deſcenditad inferoi ſanguis qui effuſus eſt ſuper terrã. Bibe runt om̃es peccatoꝛes terre non eſt quod ſibi ex eo vendicent demones ad reſtrin⸗ gendos focos ſuos.ſed neq; homines ſo cij demonioꝝ. Semel illo deſcendit: non ſanguis:ſed aĩma.⁊ bec poꝛtio eoꝝqui in carcere erant.vna illa viſitatio que tůc fa⸗ ctaeſt perpᷣſentiã anime.cũ coꝛpus pẽde⸗ ret exanime ſuꝑ terrã. Sanguis aridã ri⸗ gauit · ſanguis infudit terraʒ ⁊ inebꝛianit cam.ſanguis que in terra ⁊que in cel ſunt pacificauit. Nõ autẽ ⁊ que apud inferos niſi quod ſemel illo vt dixu anima eius ex cucurrit.⁊ fecit ex parte redemptioneʒ ·ne vel eo momẽti vacarent opera charitatis ſed vltra nõ adiciet. Ergo nũc tempꝰ ac⸗ ceptabile⁊ aptũ ad querendũ.in quo pla⸗ ne qui querit inuenit:ſi tamen vbi et vti opoꝛtetquerit. Et hec vna cauſa que im⸗ pedire poteſt ne inueniat᷑ ſponſus a que⸗ rentibus ſe.cũ non querũt in temꝑe opoꝛ tuno. Atnõ ea impedit ſponſam. nempe inuocantẽ ⁊ querentẽ in temꝑe opoꝛtuno Sed ne illa quidẽ cum tepide aut negli⸗ genter ſeu perfunctoꝛie querit᷑. nam coꝛð Lrdẽti ⁊ om̃ino infatigabiliter querit. pla ne vtdecet. ¶ Reſtat vt de tertia videamuſ ne videlicet vbi nõ decet querat. In lectu lo meo queſiui quẽ diligit aĩma mea · An oꝛtenõ imlectulo querẽdus erat.ſed inle⸗ co.qͥppe cui oꝛbis anguſtꝰeſt: Sʒñ hoꝛ neo lectulũ qͥ noui ꝑuulũ. Paruułꝰdeniq; nobis natꝰ eſt. Exulta tu ⁊ lauda habita⸗ tio ſon. qꝛmagnꝰin medio tui ſctũs iſrt· Aciſdẽdũs i ſpon magnꝰapð nos ꝑuuꝰ ———————— . t ua ndit non oyiin e tücfw dus pẽde⸗ is aridin⸗ inebelni incelhnt 0 infos naciuser tioneʒ ne haritatis c nquoph⸗ nbi e yti auſa quein⸗ onſus aqM ntempe opo mſam.— upeopornh pieaungi⸗ e nuncunb iuopi mundemu 1 apud nos infirmꝰ reꝑtus eſt. ex vno iace re·ex altero ⁊ in lectuio iacere hñs · n nõ lectulus tumułꝰran nõ lectulꝰ pᷣſepiũꝰ an nõ lectulꝰ vterꝰ vᷣginis: Neq; enĩ magni patris vterꝰ lectulus eſt:ſʒ lectus magnꝰ De quo ad filiũ. Ex vtero(inqᷓt)añ lucife rum genui te. Quãq; nec lectꝰ quidẽ foꝛ⸗ ſitan digne cenſendꝰſit vterꝰ ille qͥ regẽtis potius qᷓ; iacẽtis eſt locꝰ. Manẽs enimi patre regit cũ pr̃e vniuerſa. Deniq; nõ ia cere ſʒ ſedere ad dexterã patris filiũ fides indubitata hʒ.⁊ ip̃e celũ ſibi ſedẽ eſſe non lectũ ꝑhibetvt ſcias illũ in ſuis.i.in ſupis nequaqᷓ; ſolatia hre infirmitatis: ſʒ pote ⸗ ſtatis inſignia. Merito ꝓinde ſponſa po neẽs lectulũ dicit ſuũ. qꝛ õe qð infirmũ eſt dei:nõ de ꝓpꝛio ineſſe illi manifeſtũ eſt ß de nr̃o. Ex nobis aſſumpſit qᷓ ꝓ nob ſu ſtinnit.naſci.lactari moꝛi.ſepelir. Weaẽ moꝛtalitas nati.mea infirmitas parunli. mea expiratio crucifixi. mea ſepulti doꝛ⸗ mitio. Que pᷣoꝛa trãſierũt ⁊ ecce noua ſũt oĩia. In lectulo meo qᷓſiui ꝑ noetes quẽ diligit aĩa mea. Qnid!? In tuo querebas: qͥ ſe iã ĩ ſua recepat. Nũvideas filiũ hoĩs aſcendentẽ vbi erat pᷣus? Jã celũ tumulo cõmutauit ⁊ ſtabulo:⁊ tu illũ ĩ tuo adhuc lectulo q̃ris? Surrexit non eſt hic. Quid queris in lectulo foꝛtẽ.in lectulo magnuʒ clarificatũ in ſtabulo? Introiuit ĩ potẽti⸗ as dñi.decoꝛẽ induit ⁊ foꝛtitudinẽ.⁊ ecce ſedʒ ſuꝑ cherubin qͥ ſub lapide iacui. Ex hociã nõ iacet ſʒ ſedet.⁊ tu tãqᷓ; iacẽti ſub ſidia paras? Siue vt abſolutioꝛ veritas ſit. aut ſedet indicans. aut ſtat adiuuans. Sic vos o bone mulieres.cui nã q̃ſo ex⸗ cubias exhibeti?cui aromata ↄ patis? pa ratis vnguẽta? Si ſcireti q̃nꝰ is ſit qᷓ;q; ſit inter moꝛtuos liber moꝛtuꝰ iſte quẽ vn gere ꝑgitis:vos foꝛſitã petiſſetꝭ ab eo po⸗ tius vngi. Nõne iſte eſtquẽ vnxit deꝰ ſuꝰ oleo leticie p̃ ↄſoꝛtib ſuis? Beati eritivoſ ſigliari potueritj reuertẽtes:⁊ dicere. qꝛ ð plenitudine eiꝰ⁊ nos accepimꝰ. Eniuero factũ eſt ita Nã reuera vncte remeãt q̃ vn cture venerãt. Duid ni vncte tã leto ini⸗ tio noue odoꝛifereq; reſurrectõis? qᷓ; ſpeci oſi pedes euãgeliʒantiũ pacẽ:euãgeliʒãti um bona. Miſſe ab angelo opꝰ faciunt enãgeliſte. facteq; aple apłloꝝ dñ feſtinãt d annũciandũ mane miſcðiam dñi di⸗ cũt. In odoꝛe vngẽtoꝝ tuoꝝ currimꝰ. Ex tũcd ⁊ deinceps fruſtra in lectulo q̃itꝰeſt ſpõſus · qꝛ ⁊ ſi cognouerat eum ecckia ᷣm carnẽ.i.ᷣm carnis infirmitatẽ:ſʒ nũc iam nõ nouit. Deniq; qᷓſitꝰeſt poſtmodũ a pe⸗ tro ⁊ iohe identidẽ in ſepulcro.ß mimeĩ⸗ nẽtus. Vide tu vtxꝝ ne apte⁊ cõpetenter qͥſq; hoꝝ tũc dicere qͥuerit In lectło meo queſiui quẽ diligit aĩa mea. q̃ſiui⁊ nõ in⸗ ueni. Nẽpe itura ad pr̃em caro q̃ nõ erat ex pre:pᷣus ꝑ gliam reſurrectiõis om̃e in⸗ firmũ ſe exuit. accinxit potẽtia: induit lu ⸗ mine ſiẽ veſtimẽto:in qᷓli nimiꝝ glia⁊ oꝛ⸗ natu decuit eã paternis aſpectibꝰ pfitari Pulcre vᷣo ſpõſa nõ quẽ diligo ego ßʒ quẽ diligit aĩa mea:inqͥt. ꝙ ðᷣe ⁊ꝓpꝛie ad ſolã ptineat aĩam illa dilectio qᷓ aliqͥd ſpũalir diligit. vᷣbi g̃a.deũ.angłm.aĩam. Sʒet diligere inſticiã. veritatẽ.pietatẽ.ſapiam. ptuteſq; alias einſmodiẽ. Hã cũ ᷣm car⸗ nẽ quippiã diligit vł potiꝰ appetit aĩa. bigf̃a.cibũ.veſtimẽtũ.dominiũ ⁊ q̃j iſtiuſ modi ſũt coꝛpalia ſiue terrena:carnis po ⸗ tius q; aĩe amoꝛ dicẽdus eſt. Et ꝓeo ꝙ ſpõſa minꝰ vſitate: ß nõ minꝰ ꝓpꝛie añam ſuã ſpõſum diligere di. mõſtrãs perinde ſpm̃ eſſe ſpõſum:⁊ a ſe nõ carnali ßʒ ſpũali amoꝛediligi.Et bñ ꝑ noctes ſe qᷓſiſſe euʒ K ait. Ham ſi iuxta paulũ qͥ doꝛmiũt nocte doꝛmiũt.⁊ qͥ ebꝛij ſunt nocte ebꝛij ſũt. ita nõ abſurde(vt opinoꝛ)dici põt ꝙ qͥ igno rant nocte ignoꝛãt. ac ꝑ qui q̃rũt: nocte querũt. Quis enĩ q̃rat qð palã hʒ? Poꝛ⸗ ro dies palã facit qð nox abſcõdit. vt re⸗ perias ĩ die qð in nocte qᷓſieras. Nox ẽita q; donec querit᷑ ſpõſus. qm̃ ſi dies eſſʒ. de medio fieret.⁊ mime q̃reret᷑. Et de ſatis niſi foꝛte numeroſitas hec noctiũ adhuc aliqd querendũ ſignet.qꝛ nõ noctẽ:ſʒ no⸗ ctes poſuit. Et mihi videt᷑ ſitu melnon habes:talis mihi poſſerõ reddi. Hʒ mũ⸗ dus iſte noctes ſuas.⁊ nõ pancas. Duid dico qꝛ noctes hʒ mũdꝰcũ pene tolꝰ ipſe ſit nox.⁊ totꝰ ſu verſet᷑ in tenebꝛis? Noxẽ iudaica ꝑfidia.nox ignoꝛãtia paganoꝛus nox heretica pꝛauitas.nox etiã catholico⸗ rũ carnalis aialis ve ↄuerſatio. An ñ̃ nox vbi nõ pcipiunt᷑ea qᷓ ſunt ſpũs dei: Sed ⁊ apud hereticos vł ſciſmaticos qᷓt ſecte: tot noctes. Fruſtra ꝑ has noctes iuſticie ſolẽ⁊ lumẽ q̃ritis veritatj·i.ſpõſum · quia nulla ſocietas luci ad tenebꝛas. Sʒ dicit DH aliqͥs ꝙ nõ ſit tã ſtulta tãve ceca ſponſavt r —ũũũůũũ————————————————————— ——————————————— — ——— — —— — 3 ————. —————* 2———————— W———————————————————————— *———————————————————————————————— ⸗——————————— ——————————————————— S„————*—— ——— ——————————— Bermo querat lumẽ in tenebꝛis· qrat dilectũapð ignoꝛãtes:⁊ qᷓ nõ diligũteũj. Quaſi vo ſe ꝑnoctes nũc q̃rere dicat·⁊ ñ potiꝰ qᷓſiſſe. NHõ(ait) q̃ro:tz q̃ſiui ꝑ noctes quẽ diligit gĩg mea. Et eſt ſenſus.qꝛ cũ eſſet paruula ſapiebat vt ꝑuula. cogitabat vt ꝑuula.⁊qᷓ rebat vᷣitatẽ vbi nõ erat.errãs ⁊ ñ inueni⸗ ens.iuxta illð in pᷣs. Erraui ſiẽ ouis q̃ pe rijt. Deniq; ĩ lectulo ſe memoꝛat tunc ad⸗ huceſſe:tãqᷓ; etate imbecillẽac ꝑuulã ſen ⸗ ſu.ſi tamẽ ita ↄſtruas. ĩ lectulo meo. ſub⸗ audis cxiſtẽs. vl iacens. q̃ſiui quẽ diligit aĩa mea. Nõ q̃ſini ĩ lectulo:ſʒ iacẽs ĩ lectu lo q̃ſiui.; eſt. Lũ adhuc infirma ⁊ inuali da foꝛẽ:⁊ oĩno minꝰidonea ſeqͥ ſpõſum qͥ cũq; iret · ſeqͥ ⁊ ardua ⁊ excelſa ſublimitatꝭ illiꝰ:incidi ĩ młtos qͥ cognoſcẽtes deſide⸗ riũ meũ dicebãt mihi. ecce hic ẽ xp̃s ecce illic ẽ.⁊ neq; hic neq; illic erat. Incidiau⸗ tem ⁊ nõ ad inſipiẽtiã mibi! Nã q́ꝓpius acceſſi ⁊ exploꝛaui diligẽtiꝰ:eo citꝰcertiuſ q; cognoui veritatẽ apð eos minimeeſſe. Queſiui eũ ⁊ nõ inneni⁊ dep̃hẽdi noctes q ſe dies mẽtiebant᷑. Et dixi Surgã⁊ cir üibo cinitatẽ. ꝑ vicos ⁊ plateas q̃rã quẽ diligit aĩa mea. Intuere vł nũc qꝛ iacet qᷓ dicit ſurgã. Pulcre oĩno. Quid ni ſurge⸗ ret:cognito de reſurrectõe dilecti Ceterũ o btã ſi ↄſurrexiſti cũ xpᷣo:q̃ ſurſum ſũt ſa⸗ pias oꝑtet.neq; deoꝛſum:ſʒ ſurſum qᷓras neceſſe ẽ pᷣm:vbi ſedet ĩ dextra pr̃is. Sʒ circũibo(ais ciuitatẽ. Ad qͥd? In circũi⸗ tu impij ambulãt. Judeis iſt relinq;to: qbꝓpꝛcoꝝ ꝓpha k vaticinatꝰ ẽ.qͥa fa⸗ mẽ patient᷑ vt canes:⁊ circũibũt ciuitateʒ ⁊ ſi introierꝭ in ciuitatẽ ßᷣm ꝓpham aliuz. ecce attenuati fame. qð vtiq; ñ eſſet ſi ĩ ea fuiſſet panis vite. Surrexit ð coꝛde terre ß ſuꝑg terrã ñ remãſit. Aſcẽdit aũtvbi erat 5. Nã qͥ deſcẽdit:ip̃eẽ⁊ q aſcẽdit.panis vinꝰqͥ ð celo deſcẽdit.idẽ ip̃e ſpõſus eccĩe ihs xpᷣs dñs ñ qͥ eſt ſuꝑ oĩa deꝰbñdictꝰĩ ſecula Amen.— Sermo· lexvi. Erx picos ⁊ pla p teas q̃rã quẽ diligit aĩa mea.&d huc vt paruula ſapit. Puto arbi trata ẽegreſſum ð tumulo:publicuz mox petiſſe: vt ſolito doceret pplos ac ſanaretĩ firmos.⁊ vt manifeſtaret glam ſuã:ĩ iſrt. ſifoꝛte reciperẽtreſurgẽtẽ de moꝛte:qͥ ſe re —— cepturos ꝓmittebãt deſcẽdentẽ de cruce⸗ eꝝ ille ꝑfecerat opꝰ qʒ ſibi dederat pr̃. vt faceret. q ſane iſta itellexiſſe debuerat. vł ex voce pendẽt?illa.ſ.qᷓ ilico expiratu⸗ rus ait. Cõſũmatũ eſt. Hõ erat iã ꝙ ſede nuo crederet turbis. q̃ nec ſic foꝛſitã erãt ĩ eñ crediture. Et feſtinabat ad pr̃em qͥ ſibi diceret. Sede a dextris meis: don ponã inimicos tuos ſcabellũ pedũ tuoꝝ. Foꝛti us nẽpe atqʒ diuiniꝰ cũ exaltatus fuerit a terra oĩa trahet ad ſeim Mec aũt ꝑ vicoi ⁊ plateas querẽdũ putauit.fruẽdi auida: ß ignara miſterij. Itexꝝ ð fruſtrata repetit dicẽs.qᷓſiui illũ ⁊ nõ inueni illũ. vt ᷣmo ĩ⸗ pleret᷑ quẽ dixit. qꝛ vado ad pr̃em.⁊ iã nõ videbit me. Dicat foꝛſitã iſta. Duõ ð cre dent in eũ quẽ nõ viderũt? Quaſi fides ex viſu ſit⁊ nõ potiꝰer auditu. Duid magni eſt credere ꝙ videri:⁊ tuis nõ negare ocu⸗ lis fidẽ.qͥd laudis merer?; Sʒ ſi qð nð viĩ demꝰ:ſperamꝰ:ꝑ patiam expectamꝰ.⁊ pa tiẽtia meritũ eſt. Btĩ deniq; qͥ nõ viderũt ⁊ crediderũt. Pꝛoinde vt ñ euacuet᷑ meri tũ fidei:ſubducat ſe viſui:dãs vᷣtuti locuʒ Etiã ⁊ tpꝑs eſt. vt iam in ſuuz ſeſe recipiat. Queris in quẽ ſuũ? In dexterã pr̃is. Ne q; enĩ rapinã arbitrabit eſſe ſe equalẽ deo cũ ſit ĩfoꝛma dei. Ergo is ſit vnigeniti lo cus in q̃ oĩs eiꝰiniuriappulſata videatur Sedeat ſane iuxta ñ infra:vt oẽs honoꝛi ficẽt filiũ ſiẽ honoꝛificãt pr̃eʒ. In appa rebit maieſtat eq̃litas.ſi nec inferioꝛẽ pĩe nec poſterioꝛẽ ſuſpexeri. At iſta ĩterim ni⸗ hil hoꝛũ aduertit:ß q̃ſi ebꝛia pᷣ amoꝛe hac illacq; diſcurrẽs q̃rit ocuł quẽ iã oculꝰnõ ʒtingit:ſʒ fides. Nõ ei exiſtimat xpᷣm alit opoꝛtere ĩtrare ĩ gliam ſuã: niſi pus reſur rectiõis głia palã mũdo ĩnoteſcẽteↄfutet᷑ impietas exultẽt fideles. gkient᷑ diſcipuli ppli ↄuertãt᷑.demũq; ab vniuerſis glifi⸗ cet᷑ ipᷣe:cũ ex pñtia reſurgẽtꝭ cũctis clarue rit vitas pᷣdicẽti. Vallerꝭ o ſpõſa. Optet q́; dẽ hec fieri:ſʒ in tꝑe · ¶ Nũc po interim vi B de ne foꝛte id dignũ magi ⁊ſupne ↄſenta⸗ neũ iuſticie ſit.ſi nõ det᷑ ſctiñ caniby:⁊ mar garite poꝛci.ſi potiꝰ pᷣm ſcpturã tollat᷑ ĩpi us ne videat gliam dei:ſi nõ fraudet᷑ fideſ merito qᷓ tũc ſane ꝓbatioꝛ eſſe dinoſci᷑ cũ credit᷑ qð nõ videt᷑.ſi penes ip̃ᷣam ſeruer᷑ dignis qð occultat indignis. vt qᷓ in ſoꝛ⸗ dih ſunt ſoꝛdeſcãt adhuc.⁊ iuſti inſtificẽ tur magiſi ñ doꝛmitẽt pᷣ tedio. Celi⁊ celi 2 — 5. —— —z—— 23 magni oc⸗ önövi m.ipa iderüt cuetmeri wtilocuʒ erecipit. ipfis. He qual deo igenirilo vloeatur honoi nhapda giopie eimni⸗ amonebac iocuhn naxmalt iſipus reſn cſceyfurt enldicipul ee cůcis cun e pinpnq ſominvt 6 cninm arätolbiyi öfrandckfi edinoſc i es ian xiuſti„ Ccitc vlold LXXVI celoꝝ tabeſcãt⁊ ↄfundãt᷑ ab expectatõne ſua ſi nõ ip̃e pr̃ oĩipotẽs diutiꝰ iã fruſtret᷑ a deſiderio coꝛdis ſui.ſi nõ demũ vnige⸗ nitus vltra ab itroitu glie ſue. qð vl ſolũ indigniſſimũ eſt aliq̃tenꝰretardet᷑. Duãti putas eſtimãda ſit glia quantacũq; moꝛ taliũ.vt ab ea q̃ a pr̃e ſuo ab eterno pataẽ debeat eũ vład modicũ retinere:& dde ꝙ nulla rõe in longptrahi decet ip̃ius filij petitionẽ. Quã dicã petitionẽ q̃ris? Nẽ ⸗ pe illã de qua dic. P̃ clarifica filiũ tuum Dõ ĩ eñ petiſſe ſenſerim:nõ vt ſuppliceʒ ß vt pᷣſciũ libere petit᷑qð in ptãte petẽtis acciꝑe eſt. Ergo diſpẽſatoꝛia filij petitio ẽ nõ neceſſaria.qͥ ppe donãtis cũ pr̃e qͥcqͥd a pr̃eacceꝑit. bi ⁊; dicẽdũ.qꝛ nõ ſolũ pr̃ clarificat filiũ: ſʒ ⁊ filiꝰ clarificat pr̃em neqͥs dicat filiũ minoꝛẽ pre.q̃ſi a pf̃ecla⸗ rificet᷑.cũ ⁊ ip̃e clarificat pr̃em. dicente fi⸗ lio. P̃clarifica filiũ tuũ:vtfiliꝰ tuꝰ clariꝰ ficet te. Sʒ foꝛte adhuc ſubmittẽduʒ pu tes filiũ ꝙ q̃ſi ingloꝛiꝰ videat᷑ a pr̃e reciꝑe claritatẽ quã demuz pi refundat. Vudi qꝛ nõ eſt ita. Clarifica mel inqͥt)pr̃ clarita tequã habui pᷣuſqᷓ; můũdus fieret apð te. Siðclaritas filij poſterioꝛ nõ eſt. vtpote ᷓ ab eterno eſt. ex eq̃ ſe clarificãt p̃⁊ filiꝰ. Etſi ita eſt vbi eſt pᷣmatꝰ? Eqᷓlitaspfecto eſt vbi coeternitas · Et vſq; adeo eqlitas vt vna ſit claritas amboꝝ:ſiẽ ii vnũ ſũt. Uñ mihi videt᷑ dicẽdo rurſum. pr clarifi ca nom̃ tuũ.nõ ſane alið petereqᷓ; ſe clarifi cari ĩq̃ ⁊ ꝑ quẽ nomẽ pr̃is ꝓculdubiocla rificaret᷑. Et rñſum accepit a pre.⁊ clarifi caui ⁊ iteꝝ clarificabo. Que qͥdẽ ipᷣa rñſio nõ ꝑua filij glificatio fuit. Leteꝝ abũdan tius ad fluẽta ioꝛdanis auguſtiuſq; clari⸗ ficatꝰ dinoſcit᷑:⁊ Johis teſtimonio:⁊ co⸗ lũbe deſignatõe· ⁊ voce dicẽtis · hic eſt fili us meꝰ dilectꝰ. Sʒ ⁊ ĩ mõtecoꝛã trib di⸗ ſcipulis nihilominꝰ magnificẽtiſſimecla rificatꝰeſt.tũ voce eadẽ denuo ad ſe celitꝰ delapſa.tũ mira illa eximiaq; trãſfigurati one coꝛꝑis ſui.tũ etiũ ꝓphaꝝ atteſtatõne duoꝝ qͥ ibidẽ apparnuerũt:cũ eo loqntes⸗ ¶ Supeſt qᷓ vt iuxta ꝓmiſſum pr̃is ſemel adhuc clarificet᷑: eaq; erit plenitudo glo⸗ rie cui nõ queat ampliꝰaddi. Sʒ vbiilla dabit᷑ bñdictio! Hõ eſt vt iſta ſuſpicata ẽ. in plateis vl vicis. niſi foꝛte ĩ illis de qͥb ðꝛ. platee tue hierlm ſternẽt auro mũdo·⁊ x oñ̃s vicos tuos alla cantabit᷑· In his reuera illã recepit a pre filiꝰclaritatẽ cuiũ poterit ſilis inueniri.ne in celeſtib qͥdem Luieni aliqñ angkoꝝ dictũ eſt. ſede a de⸗ xtris meis? õ mõ aũt de numero anglo rũ ß nec de ſuꝑioꝛib qͥdẽ reliqͥs beatoꝛuʒ oꝛdinib.oĩno qͥs reptus idoneꝰ eſt ad ca peſſendã ſupexcellentẽ hãc gkiam. Ad ne minẽ ꝓꝛſus illoꝝ facta ẽ voxꝝ illa gke ſingu laris. nemini vocis ĩ ſeefficientiã experiri datũ. Siue troni.ſiue dñatiões · ſiue pᷣnci patus.ſiue poteſtates ꝓfecto deſiderãt in eũ ꝓſpicere:nõ ſe illi cõparepᷣſumũt. Igi R tur dño meo ſingularit᷑ a dño⁊ dictũ? da tum eſt ſedere a dextris glie ĩꝰ vtpotein glia coequali.ĩ eſſentia ↄſubſtãtiali ꝓ ge⸗ neratõe ↄſili.maieſtate nõ diſpari.eterni⸗ tate nõ poſterioꝛi. Ibi eni ilũ qᷓ q̃ret inue niet.⁊ videbit gkiam eiꝰ:nõ gliam qᷓſi vni us ceteroꝝ:ſʒ plane gliam q̃i vnigenitia pr̃e. Quid facies o ſponſa? Putas potes ſeqͥ eñ illuc Anut te ingerere audes vel va⸗ les huic tã ſctõ archano:tãq; archano ſã⸗ ctuario.vt filiũ in pr̃e.⁊ pr̃em intuear in filio? NHõ vtiq;. Ubi eſt ille:tu non potes venire mõ.venies aũt poſtea. Ege tñ · ſeqᷓ re.q̃re. nec te illa inacceſſibilis claritas v ſublimitas a q̃rendo deterreat. ab inueni⸗ endo deſperare faciat. Si potes credere: oĩa poſſibilia ſunt credẽti. Pꝛopeẽ(inqͥtꝰ vᷣbũ in oꝛe tuo ⁊ ĩ coꝛde tuo. Lrede⁊ ĩiue niſti nã credere ĩueniſſe eſt. Noꝛũt fideleſ habitarexpᷣm ꝑ fidẽĩ coꝛdib ſuis. Duid ꝓpius eſt: Quereq ſecura.q̃re deuota. bo nus eſt dñs aĩe q̃rẽti ſe. Quere vot. ſere actibfide iueni. Quid nõ ĩueniat fides: Attingit inacceſſa. depᷣhẽdit ignota.cõp̃ ⸗ hẽdit immẽſa. app̃hẽdit nouiſſima.ip̃aʒ deniq; eternitateʒ ſuo illo vaſtiſſimo ſinu qammõ circũcludit. Fidẽr dixerim eter nazʒ beatãq; trinitatẽ quã nõ intelligo cre⸗ do.⁊ fide teneo qð nõ capio mẽte. Sʒ di⸗ cit aliqͥs quõ credet ſine pᷣdicãte · cũ fides ex auditu ſit. audiiꝰꝑ vᷣbũ pᷣdicatõis? De us ꝓuidebit. Etecce iã pᷣſto ſunt qͥ no⸗ uã ſpõſam celeſti nupturã ſpõſo de qͥbus opoꝛtet inſtruãt ⁊ infoꝛment.fidẽ doceãt. foꝛmã pietatis ac religionis tradãt¶ Au di deniq; quid adijciat. Inuenerũt me vi giles qͥ cuſtodiũt ciuitatẽ. Qui eni vigileſ pi⸗ Nẽpe illi quos ſaluatoꝛ in euãgelio be atos ꝓnñciat:ſi cũ venerit inuenerit vigi⸗ lantes.qᷓ; boni vigiles qͥ nob doꝛmiẽtib ———— Bermo pſipuigilãt quaſirõnem redditurip aĩa⸗ bus noſtris.qᷓ; boni cuſtodes qͥ vigilan⸗ res animo atq; in oꝛõniby pnoctãtes ho⸗ ſtiũ inſidias ſagacit᷑ exploꝛãt. anticipant ↄſilia malignãtiũ.depᷣhendũt laqueoſelu qunt tẽdiculas. retiacula diſſipãt.machi nameta fruſtrant᷑. Hi ſunt fratrũ amato⸗ res ⁊ populi xpᷣiani qͥ multũ oꝛãtꝓ pplo ⁊ vniuerſa ſancta ciuitate. Hi ſunt qͥ mul tů ſolliciti ꝓ ſibicõmiſſis dñicis ouibus coꝛ ſuũ tradũt ad vigilanduʒ diluculo ad dñm qͥ fecit illos ⁊ in ↄſpectu altiſſimide p̃cant᷑. Et vigilãt ⁊ dep̃cant᷑. ſciẽtes ſuãĩ⸗ ſufficientiã in cuſtodiẽda ciuitate.⁊ quia niſi dñs cuſtodierit ciuitatẽ: fruſtra vigi⸗ lat qui cuſtodit eã. Poꝛro cũ dñs ita pᷣci⸗ —,. „ piat.vigilate ⁊ oꝛate ne intretis in tẽptati onẽ̃:liquet ꝙ abſqʒ duplici h exercitio fi⸗ deliũ:ſtudioq; cuſtodum: nõ poteſt eẽ ſe⸗ cura ciuitas.nõ ſpõſa.nõ oues. Moꝝ dif ferentiã queris? Unũ ſunt. Ciuitas ꝓpt᷑ vrollectionẽ.ſpõſa ꝓpter dilectõem.ouesp pter mãſuetudinẽ. Uis ſcire hoc ſpõſam qð ciuitatẽeſſe Vidilinqtãciuitatẽ ſctãm hierłm.nouã. deſcẽdentẽ decelo · a deo pa ratã tanqᷓ; ſpõſam oꝛnatã viro ſuo. Idẽti dem tibi hoc ⁊ de ouiby liquido appꝑebit. ſi recoꝛderis. pᷣmus ille cuſtos(petꝝ loqͥꝛ) cũ ſibipᷣmo oues cõmitterent᷑ qᷓ; attente ſi mul de amoꝛe cõmonitꝰ ſit. Qð vtiq; tan ta cura ſapiens creditoꝛ nõ feciſſet · niſi ſe ſentiret ſpõſum.id ſibi vtiq; ex intimo re⸗ ſpondẽte ↄſcia. Auditehec amici ſponſi. ſitñ amici.At paꝝ dixi amici.amiciſſimi ſint oꝑtet qͥ pꝛiuilegio tãte familiaritatis donant᷑. nõ ocioſe totiẽs repetitũ eſt. Pe⸗ tre amas me in cõmiſſione ouiũ Et ego quidẽ id ſignificgtuʒ ꝑinde putot ac ſi ili dixiſſet Ihs. niſiteſtimoniũ tibi ꝑhibẽte Sſciẽtia ꝙ me ames.⁊valde ꝑfecteq; ameſ hoc eſt.płꝰ qᷓ; tua.plus qᷓ; tuos.płꝰq; ⁊ te vt huiꝰreperitiõis mee numerꝰ impleatur nequaq; ſuſcipias curã hãc. nec te intro mittas de ouiby meis:ꝙ qͥbo ſanguis vti⸗ q; meꝰeffuſus eſt. Terribilis ßᷣmo ⁊ qͥ poſ ſit etiũ impauida quoꝛũuis tyꝛannoꝝ coꝛ da cõcutere. Pꝛopterea attẽdite vobis qͥ⸗ cũq; opus miniſterij huiꝰ ſoꝛtiti eſtis · at⸗ tendite(inquã) vobis ⁊ p̃cioſo depoſito: qð vobis creditũ eſt. Ciuitas eſt.vigilate ad cuſtodiã ↄcoꝛdiãq;. Sponſa eſt.ſtude e oꝛnatui. Oues ſunt. Intendite paſcui. Et hec tria ad illã dñi trinã ſciſcitatõem- foꝛte nõ incongrue ꝑtinere dicent᷑. Poꝛro cuſtodia ciuitatis:vt ſit ſufficiens trifaria erit. a vi tyrãnoꝝ. a fraude hereticoꝝ.a tẽ⸗ ptationiby demonũ. Spõſe po oꝛnatus in bonis oꝑibus ⁊ moꝛiln⁊ oꝛdinib. it paſtus ouiũ ↄmuniter qdẽĩ paſcuis ſcri⸗ pturaꝝ tanqᷓ; ĩ hereditate dñi ßʒ eſt diſtin⸗ ctio in illis. Hã ſunt mãdata que dur at⸗ qꝙ; carnaliby animis imponũt᷑ ex lege vite ⁊diſcipline. Et ſunt olera diſpenſationũ. que infirmis ⁊ puſillis coꝛde de reſpectu miſericoꝛdie apponunt᷑. Et ſunt ↄſilioꝛũ ſolida foꝛtiaq;. que ex intimis ſapiẽtie ꝓ⸗ ponunt᷑ſanis:⁊ qͥ exercitatos hñt ſenſus ad diſcretõem boni ⁊ mali. Paruulis nã⸗ q; tanqᷓ agniculis adhoꝛtationis lac:po⸗ tus dat᷑ non eſca. Ad hec boni ſollicitiq; paſtoꝛes ĩpinguare pecꝰnõ ceſſant bonis letiſq; exemplis.⁊ ſuis magis qᷓ; alienis. Hã ſi alienis ⁊ nõ ſuis:ignominia eit illiſ ⁊ pecus ita nõ ꝓficit. Si enĩ(verbi cau⸗ ſajego qͥ videoꝛ inter vos paſtoꝛis gerere curã vobis appoſuero Woyſi mãſuetu⸗ dinẽ patientiã Job. miſericoꝛdiã ſamuet dauid ſanctitatẽ.⁊ſi qua ſunt eiuſmodi ex empla bonoꝝ:immitis ið̃e ⁊ impatiẽs at q; immiſcricoꝛs ⁊ minime ſanctꝰ ſermo vt vereoꝛ minus ſapide eueniet.⁊ vos mi nus auide capietis. Qeꝝ hoc ſupne pieta ti relinquo vt qð minꝰ vobis ex nobis ẽ. ip̃a ſuppleat.⁊ qð perperaʒ ipſa coꝛrigat. Rüt vero bonus paſtoꝛ hoc qͥ;ʒ curabit. vt ᷣm euangeliũ inueniat habere ſal in ſe⸗ metipſo· ſciens qʒ ſermo ſale cõditus q̃n⸗ tũ placuerit ad g̃am:tiñ ꝓderit ad ſalutẽ Bec interim de cuſtodia ciuitatis atq; oꝛ natu ſpõſe necnõ ⁊ paſtu ouiũ dicta ſint. ¶ Voio iñ adhuc eadẽ paulo expᷣſſiꝰ deſi⸗ gnare ꝓpter eos qͥ dñ auide nimis hono⸗ ribus inhiãt.minus ꝓuide grauibo ſe ſup ponũt oneriby.exponũt periculiſ. vt ſciãt ad quid venerint.ſicut ſcriptũ eſt. Amice ad quid veniſti? Ni falloꝛ: ad ſolã ciuita⸗ tis cuſtodiã vt quantũ ſatis eſtꝓcuretur: opus eſt viro foꝛti.ſpirituali.fideli. Voœꝛ ti ad ꝓpulſandas iniurias · ſpũali ad dep hendẽdas inſidias.fideli qui nõ q̃ ſua ſüt qucrat. Poꝛro aũt ad moꝛes honeſtãdos vel coꝛrigẽdos(qð vtiq; ad decoꝛẽ ꝑtinet ſponſe)quis nõ liquido agnoſcat pneceſ⸗ ſariaʒ oꝛe cũ multa quidẽ diligẽtia diſci⸗ — Mioacp ollicitiʒ ſntbonis Falienb. niaeſtilif verbicau dꝛis gerete ſimäſuem⸗ diã muck eiuſmodier impatiat mſnmo tt vos mi one pieta nobise. corrigat. 36 cait. cteſalinſo⸗ còditus qn⸗ cit ad ſauẽ itatis atq; vi dicu ſin. cnimis hoo⸗ eguieip icull xt průcknie ublidti⸗ sckpcnu füci. fu, pline cenſuram. Ea ꝓpter om̃is cui hoc opus incum bit:opoꝛtet ferueat zelo illo q̃ accenſus pᷣcipuus ille emulatoꝛ ſpõſe do⸗ mini aiebat. Emuloꝛ vos dei emulatõne deſpondienĩ vos vni viro virginẽ caſtaʒ ethiberexpᷣo. Jam quomõ in paſcua di⸗ uinoꝝ educet eloquioꝝ gꝛeges dñicos pa ſtoꝛ idiota? Sed ⁊ ſi doctus quidẽ fuerit nöõ ſit aũt bonus. verendũ ne nõ tã nutri⸗ at doctrina vberi qᷓ; ſterili vita noceat Te mere itaq; ⁊ in hac parte hoc onus ſubit abſq; ſciẽtia pariter vitaq; laudabili. Sʒ ecce qð non laudamus. Finis indicitur: vbi nõ erat finis. Euocamur in materiaʒ alterã: ⁊ cui hãc cedere indignum. Angoꝛ vndiq; ⁊ qð egrius ferã ignoꝛo: auelli ab iſta. an diſtendi in illa. niſi ꝙ vtrolibet ſi⸗ mul vtrũq; moleſtius. O ſeruitutẽ. D ne⸗ ceſſitatẽ. Nõ quod volo hoc ago · ſʒ quod odi illud facio. Notate tamen vbi deſiui⸗ mus · vt qᷓ; cito in id redire libeꝝ erit. inde mox oꝛdiamur in noie ſponſi eccleſie Je⸗ ſu xp̃i dñi noſtri qͥ eſtſug om̃ia deus bñ⸗ dictus in ſecula Amen. Sermokrvij. e mus. Diximus heſterno ſermo . ne quales in via hac qua ambu lamus vellemꝰ habere duces non quales habemꝰ. Longe diſſimiles exꝑimur. Hõ om̃es ſunt amici ſponſi quos hodie ſpõ⸗ ſe hincinde aſſiſtere cerniſ.⁊ qui.vt vulgo alunt.eã quaſi addextrare vident᷑. Pauci admodũ ſunt qͥ nõ que ſua ſunt querãt ex om̃ibo caris eiꝰ. Diligũt munera:nec poſ ſunt pariter diligere xpᷣm.quia manꝰ de⸗ derũt mãmone. Intuere quomõ incedũt nitidi⁊ oꝛnati circũamicti varietatibus: tanqᷓ; ſpõſa ꝓcedens ð thalamo ſuo. Nõ ne ſi quẽpiam taliũ repente eminus ꝓce⸗ dentẽ aſpexeris:ſpõſam potiꝰ putabis qᷓ; ſponſecuſtodẽ: Vnde po hanc illis exu⸗ berare exiſtimas reꝝ affluẽtiã:veſtiũ ſplẽ⸗ doꝛem. menſaꝝ luxuriẽ.cõgeriẽ vaſoꝛum argenteoꝝ ⁊ aureoꝝ: niſi de bonis ſponſe. Inde eſt ꝙ illa pauꝑ⁊ ĩops ⁊ nuda relin quitur:facie miſerãda.inculta.hiſpida.ex ſanguis. Pꝛopter hoc nõ eſt hoc tempo⸗ re oꝛnare ſpõſam:ſed ſpoliare.nõ eſt cuſto dire:ſed ꝑdere nõ eſt defendereß expone re. nõ eſt inſtituere ſed ꝓſtituere non eſt pa ci. ſcere gregem:ſed mactare ⁊ deuoꝛare. dicẽ te de illis dño. qui deuoꝛant plebem mea vt cibũ panis ·⁊ quia comederũt Jacob: ⁊ locũ eius deſolauerunt. Et in alio ꝓphe ta Peccata populi mei comedent.qͥlidi⸗ cat. Peccatoꝝ pꝛecia exigũt.⁊ peccantibꝰ debitã ſollicitudinẽ nõ impendũt. Queʒ dabis mihide numero pᷣpoſitoꝝ qui noh plus inuigilet ſubditoꝝ vacuahdis mar ſupijs q; vicijs extirpandis? Tlbiqͥ oꝛan do flectat irã. qui pᷣdicet annũ placabileʒ dño? Leuioꝛa loquimur. grauioꝛa graui us manet iudiciũ. Sine cauſa tamen vel his vel illis immoꝛamur. quia nõ audiũt nos. Sed ⁊ſi litteris foꝛſitan mandẽtur iſta que dicimus:dedignabãt᷑ legere. aut ſifoꝛte legerint mihi indignabunt᷑. qᷓuis rectius ſibi hoc facerẽt. Pꝛopterea dereli⸗ quamus iſtos nõ inuẽtoꝛes ſponſe:ſʒ vẽ⸗ ditoꝛes.⁊ inquiramus potius illos a qui bus ſponſa ſeinuentã loquit᷑· Etquidem illoꝝ iſti ſoꝛtiti ſunt miniſterij locũ ſ non zelum. Succeſſoꝛes omnes cupiunt eſſe imitatoꝛes pauci. O vtinã tam vigiles re perirent ad curã qᷓ; alacres currunt adca thedrã. Vigilarent vtiq;:ſollicite ſeruan⸗ tes ab illis ĩuentã.ſibi creditã. Immopo ſemetipᷣis:nec ſinerent ð ſedi Amici mei? ꝓrimi meiaduerſumme appꝛopinquauerũt ⁊ ſteterũt. Juſta om⸗ nino querimonia.nec ad vllam inſtius qᷓ; ad noſtrã referenda etatẽ. Parũ eſt noſtri vigilibus ꝙ nõ ſeruãt nos niſi ⁊ perdant Slto quippe demerſi obliuionis ſomnd ad nullũ dominice cõminatõnis tonitru um expergiſcunt᷑. vt vel ſuũ ipſoꝝ pericu⸗ lum expaueſcãt. inde eſt vt nõ parcant ſu⸗ is:qui nõ parcunt ſibi:perimẽtes pariter ⁊ pereuntes. Sed eni qui nã illi ſunt vi⸗ giles a quiby ſe inuentã perhibet ſponſa; Nẽpe apoſtoli atq; apoſtolici viri. Vere hi ſunt qui cuſtodiunt ciuitatẽ. id eſt. eaʒ ſpſam quã inuenerũt eccleſiã.eoq; vigilã tius quo nũc tꝑis grauius periclitantem cõſpiciunt:a malo vtiq; domeſtico ⁊ inte ſtino:ſicut ſcriptũ eſt.⁊ inimici hominis domeſtici eius. Neq; enim ꝓqua vſq; ad ſanguinẽ reſtiterũt:ſuo derelinquunt pa⸗ trocinio deſtitutã:ſed pꝛotegũt ⁊ cuſtodi unt eam die ac nocte. hoc eſt.in vita et in moꝛte ſua. Et ſi pꝛecioſa eſt in ↄſpectu do mini moꝛs ſanctoꝝ eius nõ ambigo ego r35 —— ———*=————— 2 2.— ——— ——— —— uin etiã tãto in moꝛte potentius id agãt quanto in ip̃a etiã ↄfoꝛtatus eſt pꝛincipa S tus coꝝ. ¶ Sic iſta aſſerisait quis ac ſi oculis tuis videris ea. Sunt aũt ab hũa nis ſecluſa cõſpectibus. Cnui ego. Situ tuoꝝ oculoꝝ teſtimoniũ fidele putaſtteſti monium dei maius eſt. Ait vero Super muros tuos hicruſalẽ conſtitui cuſtodes tota die ⁊ tota nocte ĩ perpetuũ non tace · bunt. Sed de angelis(inquis)id dictum eſt. Nõ abnuo:om̃s ſunt adminiſtratoꝛij ſpũs. At quis me pꝛohibeat itidẽ ⁊ ð iſtiſ ſentire.qui potẽtia quidẽ minime iã ip̃is angelis impares ſunt. affectu autẽ⁊ miſe ricoꝛdia eo nobis foꝛſitã germanioꝛes ex iſtunt quo natura cõiunctioꝛes: Jungeꝛ tolerantiã earundẽ paſſionũ ⁊ miſeriaruʒ in quibus nos ꝓ temꝑe adhuc verſamur Hihil ne amplius miſeratõnis pꝛo nobiſ Vel ſollicitudinis operabit᷑ in mentiby ſã⸗ ctis ꝙ ⁊ ſe tranſiſſe per eas ꝓculdubio me minerunt? Hõne illa ipſoꝝ vox eſt. tranſi uimus ꝑ ignẽ ⁊ aquam: ⁊ eduxiſti nos in refrigeriũ. Duid? Ipſi tranſierũt:⁊ nos ĩ medijs ignibus vel fluctibus derelinqᷓnt nec ſaltẽ manũ poꝛrigere dignabũtur pe⸗ riclitãtibus filijs? Hon eſt ita. Bene tecũ agitur o mater ecckia.bene tecũ agitur ĩlo co peregrinatiõis tue.de celo ⁊ de terra ve nit auxilium tibi. Qui cuſtodiũt teñ doꝛ⸗ mitant neq; doꝛmiunt. Cuſtodes tui an ⸗ geli ſancti:vigiles tui ſpiritus ⁊ anime iu ſtoꝛum. Nõ errant qui te ab vtriſq; inuen tam ſpiritiby ſenſerint.ab vtriſq; parit᷑cu ſtodiri. Et eſt huðꝰ ſollicitudinis ratio.qͥ buſq; ſua.his quidẽ ꝙ ſine te nõ ↄſumen ⸗ tur.illis vero ꝙ niſi de te ad ſui plenitudi nem minime reſtaurent᷑. Nã quis neſciat ſathana cadente decelo ⁊eius complicibꝰ numerũ ſuperne multitudinis partenon modica imminutũ! De te itaq; om̃es cõ⸗ ſummationẽ expectãt.alij numeri.alij de⸗ ſiderij ſui.?gnoſce pꝛoinde vocẽ in pſal⸗ mo: tuã me expectãt inſti: donec retribu⸗ as mihi. Et aduertenduʒ ꝙ nõ iſta illos: ſed illi iſtã potius inueniſſe referunt᷑. Vti q; ego ſuſpicoꝛ ad hoc ip̃m ſtudio deſtina ti. Vã quomodo pᷣdicabũt niſi mittãtur! Deniq; habes loquẽtẽ in euangelijs. Ite ecce ego mitto vos.⁊ ite pꝛedicate euãge⸗ lium om̃i creature. Ita eſt. Illa querebat ponſum.⁊ ſponſum nõ latẽbat. Nempe qul in hocipſum excitauerat eam vt ſeqᷓ⸗ reret.⁊ dederat illicoꝛ ad pꝛecepta ⁊ legeʒ vite ⁊ diſcipline. dũmodo eſſet qui inſtru eret ⁊ doceret viam pꝛudentie. Et miſit in occurſum eius plantatoꝛes ⁊ rigatoꝛes q́ eam enutrirẽt ⁊ confirmarẽt in omnicerti tudine veritatis. hoc eſt.indicarẽt illicer⸗ tamq; redderent de dilecto · quia veritas eſt quã querit.⁊ quam vere diligit anima eius Et reuera quis fidus verusve aĩme gmoꝛ.niſi vtiq; is quo veritaſadamatur? Rationis ſum compos.veritatis ſum ca par · ſed vtinã non foꝛẽ ſiamoꝛ veridefue rit. Voꝝ quippe ramoꝛũ is fructus eſt.⁊ ego radix. Hon ſum ſecurus a ſecuri ſiabſ q; eo inueniar. In illo nimirũ nature mu nere illud diuine imaginis enitere inſigne haud dubinz · exquo ceteris pꝛeſto animã tibus inde eſt ꝙ audet anima mea ad dul ces caſtoſq; aſſurgere veritatis amplexuſ ⁊ ſic in amoꝛe ipſius tota ſecuritate ac ſua nitate quieſcere.ſitamen inueniat gratiaʒ in oculis tanti ſpõſi. vt dignam reputet qᷓ ad hanc pertingat gloꝛiã: immo ipſeeã ſi bi erhibeat non habentẽ maculam aut ru gam aut aliquid einſmodi. Duãti putas eſſe diſcriminis. quave dignũ pena tãtuʒ dei donũ ocioſum tenere? Verũ hoc ali⸗ as? ¶ Hunc vero ſponſa quem querebat: minime repperit.⁊ quos non querebat re perta eſt ab ipſis. Audiũt hoc qui ſinedu ce ⁊ pꝛeceptoꝛe vias vite ingredi non foꝛ⸗ midant:ipſi ſunt in arte ſpirituali exiſten ⸗ tes? diſcipuli pariter ⁊ magiſtri. Non ſuf ficit hoc.etiaʒ coaceruant diſcipulos ſibi ceci duces cecoꝛũ.qᷓ; multi ex hoc a recto tramite periculoſiſſime aberraſſe F7 ti ſunt. nimiꝝ ignoꝛantes aſtutias ſathãe ⁊ cogitationes ipſiꝰ: factũ eſt vt qui ſpiri⸗ tu ceperant:carne ↄſummarẽtur.abducti turpiter.lapſi damnabiliter. Uideantꝓ⸗ inde qui eiuſmodi ſunt: quomodo caute ambulent.⁊ de ſponſa exemplũ ſumant.qᷓ ñ pꝛius ad eũ quem deſiderabat vllo mo do valuit peruenire qᷓ; ſibi occurrerent q⸗ rum magiſterio vteret ad cognoſcendum de dilecto.certe ad diſcendũ timoꝛẽ domi ni. Seductoꝛi dat manuz qui dare diſſi⸗ mulat pꝛeceptoꝛi. Et qui dimittit oues ĩ paſcua abſq; cuſtode:paſtoꝛ eſt: non oui⸗ um ſed lupoꝛum. Nunc iam videamꝰ de ſponſa quomodo ſedicat inuentã. Mibi — ampleru/ ate ac ſua t gratiʒ reputetqj oipſeciſi umautm vãtiputas penatit rhocal querbut 4 erebatte uiſinedu inonfoꝛ⸗ Mexihen⸗ nHonſf ipulos ſibi poc a recto uſe compe wrias ſachäe ſtquiſyin⸗ ylö immã nb vlo nn itimore o admnviſ⸗ diminitoust en elt nonon⸗ man mi P enim inſuete ſatis verbũ inuentionis po⸗ juiſſe videtur. Hã ita hoc dicit. ac ſi vno ð ioco ecciefia venerit. Venitenim ab oꝛiẽ⸗ te ⁊ occidente:iuxta verbũ domini ⁊ à cũ⸗ ctis finibus terre · Sed neq; aliquãdo cõ gregata eſt in vnũ locũ · vbi ab apoſtolis feu ab angelis inueniretur: deducenda vł dirigenda ad eũ quem diligit anima ſua. y uit ne pꝛius inuenta qᷓ; collecta 7 Fon. quia nec erat. Quãobꝛem ſi collectã.ſi cõ⸗ gregatam · ſi certe(quod magis vocabulo ecclie competit)cõuocatã a pꝛedicatoꝛib ſe dixiſſet.tranſiſſem ſimpliciter.minimeĩ aliquo cunctabũdus. Loadiutoꝛes eniʒ dei ſunt quẽ ⁊ audiere loquenteʒ · qui non colligit mecũ:diſpergit. Sed neq; h mi⸗ hiab re videbitur.ſi dixerit qͥs ab eis fun datam ſiue edificatã. Siquidẽſhoc fecert vno cum illo qui in euangelijs loquitur. ⁊ſuper hanc petrã edificabo eccłiam me⸗ um.⁊ quia fundata eſt ſupꝛa firmã petraʒ Nunc vero nihil hoꝛũ loquens: ſed pᷣter ſolidũ quidẽ perhibẽs ſe inuentam: cun ⸗ ctari aliquantũ nos facit:atq; in ſuſpitio nem adducit latere loco quod ſit diligenti us intuendũ. Volebam fateoꝛ pᷣterire.me qʒ; ſubducere huic ſcrutinio: cui ſufficere non ſentirem. Ceteꝝ reminiſcẽs in quan- tis eque dubijs ⁊ obſcuris nobis quideʒ ſurſum coꝛda leuantibus · etiã ſupꝛa ſpeʒ meam adiutũ me ſenſerim. pudet diffidẽ tie:⁊ repᷣhendens timoꝛẽ meũ adoꝛioꝛ nõ quidẽ temere quo timide refugiebã. Ad- erit(vt cõfido) ſolitũ adiutoꝛiũ.að ſi mi⸗ nuſ apud beniuolos tñ auditoꝛes nõ erit ocioſum quod volui. Verũ hic habebit ſequens ſermo pꝛincipiũ. nam pꝛeſentem hic claudimus. Ipſe autẽ det vobis ea q̃ dicunt᷑ nõ ſolum tenere memoꝛiter. ſed et ardenter diligerex efficacit adimplere ſpõ ſus eccleſie Jeſus chꝛiſtꝰdominus noſter qͥ ẽſuꝑ oĩa deꝰbñdictꝰ ĩ ſecula Amẽ. Sermo lxxij. D verbumin a uentionis ſi bene memini. illic ſtetimus ⁊ heſimus ſcrupuloſi us. videlicet audientes ꝙ ſpõla a ᷣdicato ribus ſuis ſe inuentã direrit. Poꝛro cau⸗ ſe nr̃e cũctationis ⁊ dubitatõis a nob ex⸗ pꝛeſſe ſunt. ⁊ viſum eſta nobis aliq̃d eẽã̃⸗ rendum.ßʒ nõ in calce bmonis.qͥ iaʒ arta⸗ bamur. qð q̃ſitũ ẽ potuit explicari. Duid reſtat niſi vt debitũ iã ſoluamꝰ? In expli catione ſacti magni illud loqꝛ qð doctoꝛ gentiũ interpᷣtarꝰeſt in xpᷣo ⁊ in ecclia:ſan ctũ caſtũq; ↄnubiñũ. ipᷣm ẽ opꝰ nr̃e ſalutis In eoſinqᷓ;tres ſibi inuicẽ coopant᷑. deꝰ· angelꝰ.hõ · Et deꝰ qͥdẽ qͥd ni oꝑet᷑:⁊ curaʒ gerat nuptiaꝝ dilecti filij ſui · Ipᷣe vero ac tota voluntate ⁊ vtiq; ꝑ ſe iõe ſufficeret ⁊ abſq; ãminiculo hoꝝ · hi aũt ſine ipſo pñt facere nihil. Ergo qð ex illis aſciuit ĩopꝰ miſterij huꝰꝛnõ ſibi ſolatiũ. ꝓfectũ q̃ſi⸗ nit in iliis. Nã hoib qͥdẽ merita locauiti oꝑe. ßᷣm illð. Dignꝰ ẽ opariꝰ mercede ſua Etqꝛ vnuſqſq; Eᷣm ꝓpꝛiũ laboꝛẽ accipiet ſiue qͥ in fide piantat ſiue qͥ rigat qð plãta tũ fuerit. Angeloꝝ aũt cũ ad ſalutẽ hũani generi miſterio vtit᷑· nõne fac vtab hoĩb angeli diligant᷑? Nã qꝛ ab angel homĩes diligãt: idevł᷑ maxie aduerti pᷣtꝙ antiqua ſue ciuitati dãna ex hoiby reſarcitũ iri ãge li nõ ignoꝛãt. Nec alijs ꝓfecto legibus re gnũ caritati regi decebat qᷓ; pijs ipᷣoꝝ qui parie regnaturi ſunt mutuiſq; amoꝛiby et puris affectõib ĩ inuicẽ ⁊ in deũ. Eſt aũt Imõ opandi differẽtia mlta. ꝓ cuiuſq; nẽ miꝝ oparij dignitate. Deꝰ nẽpe fac quod vult ſola ip̃a facilitate volẽdi.ſine eſtu.ſi⸗ ne motu.ſine pᷣiudicio loci vłtꝑis vłcau⸗ ſe vł ꝑſone. Eſt eni deꝰ ſabaoth · qͥ cũtran qͥllitate iudicat oĩa · Eſtſapia diſponens oĩa ſuauiter. Poꝛro angelꝰnõ abſq; motu opat:tã locali qᷓ; tpali.ſineeſtu tñ. Vomo aũt nec ab eſtu animi: nec a motu coꝛꝑis animiq; liber eſtĩ opando. Deniq; cuʒ ti⸗ moꝛe ⁊ tremoꝛe ſuã iubet᷑ opari ſalutẽ: at⸗ q; in ſudoꝛe vuliꝰſui comedere panẽ ſuuʒ ¶ Bis ita explicit ituere nũc mecũ ĩ B tã magnifico ope nñe ſalutj tria eſſe q̃dã q̃ſi bi vẽdicat auctoꝛ deꝰ: pᷣuenitq; ĩillis oẽs auxiliatoꝛes ⁊ coopatoꝛes ſuos. vᷣdeſtina tionẽ.creatiõʒ. inſpiratiõʒ Quaꝝ õdeſti⸗ natio.nõ dico ab exoꝛtu ecclie.ſiuea mũ⸗ di pᷣncipio quidẽ pᷣncipiũ habuit ſaneſi⸗ ne atge illo vł illo. añ tꝑaẽ· Poꝛro creatõ cũ tꝑe. inſpiratio iã ĩtꝑe fit vbi⁊ qñ vult deꝰ. Sane vᷣm pᷣdeſtinatõʒ nũqᷓ; eccia ele etoꝝ penes deũ nõ ſint. Simirat᷑ B infi⸗ delis. audiat qð magi miret᷑.nũqᷓ; nõ ̃ta extitit.nunqᷓ; nõ dilecta. Quid ni audact loquar archanũ · qð mihide coꝛde deipm 1 3² 1 8 3 13 ſ 3 3 . 1 3 327 1 1 1 13 ptus ille ſupnoꝝ delatoꝛ ↄſilioꝛũ aperuit. Paulũ dico.qͥ vt multa alia.ita hoc qʒ de diuitijs bonitatis eius nõ eſt veritus di⸗ nulgare ſecretũ · Vñdixit nos(inquiẽs)ĩ om̃tbenedictiõe ſpiritali in celeſtib ĩxp̃o ſicut elegit nos in ipᷣo ante mũdi ↄſtitutõ nem.vt eſſemꝰ ſancti ⁊ ĩmaculati in cõſpe ctu eiꝰ in charitate · Et addit. Qui pᷣdeſti⸗ nauit nos in adoptõnẽ filioꝝ ꝑ ihm chꝛi ſtum in ip̃o.ſᷣm ꝓpoſitũ volũtatis ſue in laudẽ glie gr̃e ſue in qua gratificauit nos in dilecto filio ſuo. Vec dubiũ quin voce omniũelectoꝝ iſta dicant᷑:⁊ ipi ecclia ſůt In illo igit᷑tã ꝓfundo eternitatis ſinn añ qᷓ; in lucẽ opꝰꝓdiret huðꝰcreationis:q;s il lam vel bonoꝝ ſpirituũ inuenire aliqͥ mo do valuerit:niſi cui ip̃a eternitas deus vo lucrit renelare? Sʒ ⁊ cũ iam ad nutũ creã tis viſa eſt emerſiſſe ĩ ſpecies foꝛmaſq; fa⸗ cticias has atq; viſibiles.nõ ↄtinuo tñ ĩ⸗ uenta eſt a quoqᷓ; hoĩm vel angeloꝝ eo ꝙ nõ agnoſceret᷑: imagine terreſtris homi⸗ nis adumbꝛata ⁊ operta moꝛtis caligine Sine quo generalis velamine cõfuſioniſ nemo filioꝝ hoĩm intrauit hãc vitã. vno ſane excepto qͥ ĩgredit᷑ ſine macula. Ema⸗ nuel is eit qͥ tñ ⁊ ip̃e ex nobp nob noſtri ſe induit maledicti noſtriq; peccati ſilitudi- nem:nõ veritatẽ. Sic enĩ habes.qꝛ appa ruit ĩ ſimilitudine carnis peccati:vt ð pec cato dãnaret pcti ĩ carne. De cetero vnꝰ om̃iby ꝑ om̃ia introitꝰ eſt. electis dico ⁊ re pꝛobis. Hõ eni eſt diſtinctio. Dm̃es pec cauerũt:⁊ oẽs capuciũ ſue verecũdie poꝛ tant. ſꝛopter h itaq; ⁊ſi in reb ↄditis iã creata exiſtẽs ecclia nec ſic tamẽ a creatu/ ra vlla inueniri poterat vel agnoſci.miro vtroq; modo interim latẽs:⁊ intra gremi um beate pᷣdeſtinatõis ⁊ intra maſſaʒ mi ſere dãnationis. Leteꝝ quaz celauerat ab eterno pᷣdeſtinans ſapiẽtia.⁊ item creans potẽtia minime ꝓdiderat ab initio: viſi⸗ tãs ꝓfecto gr̃a ſuo ĩ tꝑe reuelauit:ᷣm ope rationẽ quã ideo inſpirationẽ ſupꝛa noĩa ui ꝙ de ſpõſi ſpũ humanis infuſum ſpiri tib qͥppiã fuerit in pᷣparatõʒ euãgelij pa cis.i.parare viã dño atq; euãgelio gle ei ad coꝛda oĩm q̃tq̃t erãt pᷣdeſtinati ad vi⸗ tam. Vruſtra vigiles laboꝛaſſent in pᷣdicã do:ſi nõ hec gratia pᷣceſſiſſet. Nunc ðᷣo vi dentes velociter currere verbũ.⁊ populoſ nationũ ad dũm in om̃i facilitate ↄuerti. Berno Icurrerein vnitatẽ fidei triby⁊ linguas: at q; in vnã colligi matrẽ catholicã termĩoſ terre:cognouerũt de diuitijs gratie quea ſeculis abſcõdite tenebant᷑ in abdito pᷣde ſtinationis eterne.⁊ gauiſi ſunt eã ſe inue niſſe quã ante ſecula dñs elegerat in ſpon ſaʒ ſibi. Exquo(vtopinoꝛclaꝝ ſit:nõ oci⸗ ofum eſſe ꝙ ſe inuentã ab his ſponſa teſta ta eſt.ſ; ꝓpterea ꝙ ſe ab ip̃is collectã agno ſceret nõ electã.cõpertã non ↄuerſam. Ei nẽq; aſcribẽda cuiuſq; ↄuerſio eſt: cui di⸗ cere neceſſe habẽt vniuerſi illud ð pſalmo Lõuerte nos de ſalutaris noſter. Sz nõ eque illi foꝛtaſſis inuẽtionis vocẽ cõpetẽ ter aptarim ſicut ↄuerſionis.ĩmo po ſicẽ Höõ eſt inuenire dño ſʒ pᷣuenire. ⁊ inuenti onẽ pᷣuentio excludit. Deniq; qͥd ĩueniat: qui nihil vnqᷓ; nõ nouit: Houit dñs qui ſunt eius.ait quidã. Ip̃e vero quid? go ſcio(ait)quos elegerim a pᷣncipio. Plane quã ab eterno pᷣſciuit quã elegit.quã dile⸗ xit. quã ↄdidit.rõnis nõ erat ab eodẽ ꝑhi beri inuentã:pᷣparatã tamẽ ab ip̃o vt inue niretur.fidẽter dixerim. Hã qui vidit teſti moniũ ꝑhibuit.vt ſcimus qꝛ vexꝝ eſt teſti moniñ eius. Uidi(inqͥt) cinitatẽ ſancta hiertm nouã. deſcẽdentẽ de celo. a deo pa ratã tãqᷓ; ſpõſam oꝛnatã viro ſuo. Isq; e vigilib vnꝰ qͥ cuſtodiũt ciuitatẽ. Sʒ au⸗ diim eiꝰ pᷣparatoꝛẽ veluti digito eam de monſtrantẽ vigiliby:ſed ſub tropo altero. Lenateoculos vñ̃os ait. ⁊ videte regiões qꝛ albe ſunt iam.i.pᷣparate ad meſſem. Ex hoc paterfamilias oꝑarios ĩuitat ad opꝰ qñ iã ſenſerit ſic oĩa pᷣparata vt abſq; mul to ſui ipſoꝝ laboꝛe gliari ⁊ dicere queant- quoniam coadiutoꝛes dei ſumus. Quid enim facturi ſunt? NHempe ſponſam que⸗ ſituri.inuenteq; indicaturide dilecto. HNõ enim ſuamquerẽt ß ſpõſi gliam. qm̃ ſpõ ſiamiciſunt. Et pꝛo hac nõ multuʒ apud illam laboꝛabũt.ad eſt. iamq; illũ tota de notione requirit: intĩ pᷣparata eſt volun⸗ tas eius a dño. Deniq; necdũ illis vigili bus quicq; loquentib interrogat de dile⸗ cto.⁊pᷣuenit pꝛedicatoꝛes ſuos: pꝛeuenta ipſa percunctãs:⁊ dicens. Num quẽ dili git anima mea vidiſtis? Bene pꝛoinde ſe inuentam perhibuit ab his qui cuſtodi⸗ unt cinitatem: que a domino ciuitatis p⸗ cognitã iam ſe nouerat ⁊ pꝛenentam.qus tinus illi talem eam inuenirent nõ facerẽt Sica petro Coꝛnelius.⁊ paulꝰ ab ana nia inuenti ſunt. nã ambo pᷣuentia domi no erant ⁊ pᷣparati. Quid ſaulo paratius. qui ſupplici iam ⁊ mente ⁊ voce clamaue rat. Dñe quid me vis facere. Hec minus coꝛnelius qͥ elemoſynis ⁊ oꝛationiby ſuis domino quidẽ eas ſibi inſpirante: ꝓme⸗ ruit puenire ad fideʒ. Inuenit quoq; phi lippus nathanaelẽ.ſed pᷣus dominꝰ illuʒ cũ eſſ ſub ficu iam viderat. Que domini viſio. nunqͥd nõ pᷣparatio fuit? Et andre as ſermonẽ fratrũ ſuũ nihilominus inue niſſe refertur: ſed pᷣuiſum eque a dño atq; pꝛeſcitũ.vt vocaret᷑cephas:quaſi foꝛtis ĩ fide. Legimus de Maria ꝙ inuenta fue rit invtero habẽs de ſpirituſancto. Exiſti mo aũt ſimile quid habere in hac ꝑte ſpõ⸗ fam domini matri ipſiꝰ. Niſi enĩ ⁊ ipſa in uenta eſſet habẽs de ſpũſancto. nequaqᷓ; ab ĩuentoꝛibo ſuis tã familiarit᷑ requiſiſũ de eo cuꝰ ſpũs eſt ille. Non ſuſtinuit vtil leffarent᷑ ad quid veniſſent.ipſa locuta ẽ ? quidẽ ex abundãtia coꝛdis. Nũ quẽdi ligit anima mea vidiſtis? Sciebat qꝛ be ati oculi quividiſſent.⁊ admirãs eos qui viderant: aiebat. Nũ vos eſtis quib vi⸗ dere donatũ eſt:quẽ tot reges ⁊ pꝛophete voluerũt videre ⁊ nõ viderunt. Nũ vos eſtis qui meruiſtis in carne aſpicere ſapiẽ tiam.in coꝛpoꝛe veritatẽ.in homie deum Multi dicũt.ecce hiceſt.⁊ ecce illic.ſʒ ego tutius mihi arbitroꝛ fidem accõmodare vobis qͥ mãducaſis? bibiſtis cũ eo poſt qᷓ; reſurrexit a moꝛtuis. Et hoc dictuʒ ſit de eo qð ſponſa ſciſcitata eſt a vigilibus. Si quo minꝰ ſupplebitur ſermone alio. Hũc aũt ex hoc vel maxime liquet:pᷣuen ⸗ taʒ fuiſſe a ſpirituſancto. ab his vero qui cuſtodiunt ciuitateʒ inuentã cõpertamq; ꝙ vere ipſa ſit quã pᷣſciuit ⁊ pꝛedeſtinauit ante ſecka deꝰ:pᷣparauitq; dilecto filio ſuo delicias ſempiternas in ſeculis eterniſ.vt ſit ſancta ⁊ immaculata in cõſpectu eius. germinãs ſicut liliũ:⁊ floꝛens in eternum ante dñm patrẽ dñi mei Ihu xp̃iſpõſi ec cleſie qͥ ẽſuꝑ oĩa deꝰbñdictꝰĩ ſecula Amẽ Sermo ltrit. — s Mm quẽ dili⸗ n git aĩma mea vidiſtiſ? O amoꝛ tuoſeqᷓ pter te aliud cogitare non ſinis· fa ſtidis cetera.ↄtemnis om̃ia vᷣter te:tecon tẽtꝰ. Cõfundis oꝛdines · diſſimulas vſiʒ modũ ignoꝛas.totũ quod opoꝛtunitatis quod rõnis. qð pudoꝛis.quod conſilij: iudicijve videt᷑triumphas in temetipſo. ⁊ redigis ĩ captiuitatẽ. En om̃e quod co⸗ gitat iſta ⁊ quod loquit᷑ te ſonat.te redo⸗ et.⁊ aliud nihil.ita tibi ipſiꝰ ⁊ coꝛ vendi⸗ caſti⁊ linguã ait. Nũ quẽ diligit aĩa mea vidiſtis? Quaſi vero hi ſciant quid cogi⸗ tet ipᷣa. Quẽ diligit anima tuas iðᷣo ſcicci⸗ taris? Et nõ habet nomen! Quenã vero tu ⁊ ille quis? Et hec ita direrim pꝛopter ſingularitatẽ eloquij ⁊ inſignẽ verboꝛum incuriã qua pᷣſens ſcriptura ceteris diſſi⸗ milis ſatis apparʒ. Unde in epytalamio hec nõ verba penſanda ſunt: ſed affectus- Lur ita? niſi ꝙ amoꝛ ſanctus quẽ totius huiꝰ voluminis vnã conſtat eſſe materi⸗ am nõ verbo ſit eſtim ãdus aut lingua: opere ⁊ veritate.moꝛ vbiq; loquitur et ſi quis hoꝛũ que legunt᷑ cupit adipiſci no nen fruſtratũ ad audien dũ legendũve amoꝛis carmen q̊ nõ amat accedit.quoniã omnino nõ poteſt capere ignitũ eloquiũ frigidũ pectꝰ. QDuõ enim grece loquẽtẽ nõ intelligit qͥ grecũ nõ no⸗ uit:nec latine loquentẽ qͥ latinꝰnõ eſt. ⁊ ita de ceteris.ſic lingua amoꝛis ei qͥ nõ amat barbara erit.ſiẽ es ſonãs aut cinbalũ tin⸗ niens. Iſti vᷣo(vigiles loqͥꝛ)qĩ de ſpũ et ip̃i acceperũt vt amẽt.ſciũt qͥd loquit᷑ ſpi⸗ ritus.⁊ amoꝛis vocib optime cõpꝑtis ſibi in ꝓmptu hñt rñderei ſili lingua.iſtudij amoꝛis pietatiſq; officijſ. Deniq; ita ĩ bꝛe ui edoctã. emittuntð eo qð q̃rit. vt dicat. Paululũ cũ ptra nſiſſem eos inueni que diligit aĩa mea. Bñ paululũ.quia verbuʒ abbꝛeuiatũ fecerunt ei:ſymbolũ fidei tra⸗ dentes. Et qð ſequit᷑ tale eſt. Opoꝛtebat quidẽ ſpõſaʒ trãſire ꝑ eos ꝑ quos cogno⸗ ſceret veritatẽ.ſed tñ ⁊ ꝑtranſire· Niſi eniʒ ⁊ ptranſiſſet ⁊ ipſos · non inueniſſet quem querebat. Atq; hocipᷣm ſuaſum ab illis ñ̃ ambigas. Hõ enim pᷣdicabãt ſemetipᷣos ſed dominũ ſuũ Jeſum · qui abſq; dubio ⁊ ſupꝛa ipſos eſt⁊ vltra. Qnde⁊ ait. Trã ſite ad me om̃es qui ↄcupiſcitis me. Nec ſufficiebat tranſire: ſed et pertranſire do ⸗ cetur. Siquidem pertranſierat is quem veſtigabat Hõ modo enim de moꝛte ad ———— vitã trãſicrat: ſ ptrã ſierat ad gliaʒ. Ouid F7 nictiam hanc opoꝛtuit pariter ꝑtranſire? tur gl q ac poterũt extinguere charitatẽ. Tenuieum Zlioqͥn nõ poterat appᷣhẽdere quẽ nonp eadẽ veſtigia ſc̃ret᷑ quocũq; ierat · Etvt qð dico clariꝰ it.ſi dñs meꝰihs ſurrexiſſʒ qdẽa moꝛtuis:ſʒ ad celos mĩme aſcẽdil⸗ ſet. nõ poterat dicið co ꝙ ptrãſierit · ß tin trãſierit. ac ꝑ ſpõſaʒ illũ q̃jrentẽ trãſire ſo lũmodo opteret:nõ ꝑtrãſire. Rũc vᷣo qmm iã reſurgẽdo trãſierat.⁊ adiecerat ꝑtrãſire vtiq; aſcẽdẽdo:merito ſe etiã iſtañ tranſi ſe ßʒ ꝑtrãſiſſe ꝑhibuit q̃ hũc qͥdẽ fide⁊ de⸗ notõe ad celos vſq; ſecuta ẽ. Igit᷑credere reſurrectionẽ trãſire ẽ. credere etiã aſcẽſio⸗ nẽ ꝑtrãſire. Et fortaſſe qð vna dieꝝ dixi Võð; po obiſcü ſu om̃ib diebo vſq; ad ↄſummationẽ ſeculi. ſe me memiĩ cũ tractarẽ nouerst illã. iſtaʒ nõ nouerat. Ergo quod ſibi ðerat inſtru cta ab illis. qꝛ ſcʒ qͥ reſurrexerat etiã aſcen diſſet. aſcẽdit ⁊ ip̃a parit᷑.; eſt: ꝑtranſijt? juenit. Quid ni iuenerit ꝑtingẽs fide vbi ille coꝛꝑeẽ? Paululũ cũ ꝑtrãſiſſem eos ·⁊ bñ eos · nã taʒ ipᷣos qᷓ; cetera mẽbꝛa ſua qᷓ ſunt ſuꝑ terrã caput ñm pũctis pꝛeceſſit duoh. atq; trãſcẽdit reſurrectõe(vt iã di⸗ ximꝰ aſcẽſiõe. Etenĩ pᷣmitie xp̃us. Dh . ſiille pᷣceſſit.⁊ fides nr̃a. Vbieni illa eum nõ ſeq̃ret: Si aſcẽderit ĩcelũ:ip̃a illic eſt · ſideſcẽderit in infernũ adeſt Et ſi ſumpſe rit pẽnas ſuas diluculo ⁊ habitauerit ĩ ex tremis maris.illucſaitꝰmanꝰ tua deducet me:⁊ tenebit me dextera tua. Nõne deni⸗ q; ſᷣm hãc oĩpotẽs ⁊ ſũme bonꝰ pf̃ ſpõſi ↄreſuſcitauit ⁊ ↄſedere nos fec̃ in dextera ſua ĩ celeſtibb:Atq; hꝓ eo ꝙ dixit ecckia. qꝛ ꝑtrãſiui eos:qñ ⁊ ſemet pertrãſijt: fide ſtans qͥ necdũ re ip̃a ꝑuenit. Arbitroꝛ ⁊ il lud planũ cur ſe ꝑtrãſiſſe poti?qᷓ; trãſiſſe dicere maluit. ¶ Et nos trãſeamꝰ ad ea ſequunt᷑. Tenui eũ.nec dimittã: donec in troducã illũ in domũ matris mee.⁊ in cu biculũ genitricis mee. Ita eſt.extũc? de⸗ inceps nõ deficit genꝰ xp̃ianuz. nec fides de terra.nec charitas de ecctia. Venerũt flumina.flauerũt vẽti:⁊ impegerũt in eã. ⁊ nõ cecidit eo ꝙ fundata eſſʒ ſupꝛa petrã Petra autẽ eſt xpᷣs. Itaq; nec verboſitate phoꝝ:nec cauillatõib hereticoꝝ: nec gla dijs ꝑſecutoꝛũ:potuit iſta aut poterit ali qů ſeparia charitate dei.q̃ eſt inxpᷣo Jhu adeo foꝛtit᷑ tenet quẽ diligit gia ſua. adeo illi adherere deo bonũ eſt. Blutino bonũ eſt·ait Iſaias. Quid ß tenaciꝰglutino qð Bermo nec aquis eluit᷑:nec vẽtis diſſoluitur nce ſcinditur gladijs: Deniq; aque multe nõ nec dimittã. Et ſancꝰ patriarcha. Nõte (inqt)dimittã niſi bñdixeri mihi. Ita iſta nõ vult eũ dimittere.⁊ foꝛte magiꝰ; pã⸗ triarcha id nõ vult.qꝛ necꝙ bñdictõe qui dem. Siquidẽ ille bñdictõne accepta di⸗ miſit eũ. hec aũt nõ ſic. Nolo(inqͥtꝰ bñdi⸗ ctionẽ tuã ßʒ te. Duid enĩ mihieſt in celo ⁊ateqͥd volui ſug terrã? Hõ dimittaʒ te nec ſi bñdixeris mihi. Tenui nec dimittã Hec minꝰ foꝛſitan ille teneri vult. cũ ꝑhi⸗ beat dicẽs. Delicie meeeſſe cũ filijs poĩm Dõðq; pollicẽs ait. Ecceego vobiſcũ ſuʒ Duid hac copula foꝛtiꝰ que vna duoꝝ tã vehemẽti volũtate firmata eſt: Tenui enz inquit. Sʒ nihilomimꝰ iða viciſſim tene⸗ tur ab eo quẽtenet.cui alibidicit· Tenui⸗ ſti manũ manũ dexterã meã. Duetenetet tenet quõ iã cadere poteſt: Tenet fideifir mitate·tenet deuotõis affectu · At nequa⸗ qᷓ; diu teneret:ſi nõ teneret᷑. Tenet̃ aũt po tentia ⁊ miſcðᷣia dñi. Tenui eũ nec dimit k tam:donec introducã illũ in domũ mr̃is mee:⁊ in cubiculuʒ genitricis mee.· Wa⸗ gna ecclie charitas que neemule quidem quia ſalus ex iudeis eſt · Ad locũ vnde ex⸗ ierat reuertatur ſaluatoꝛ: vt reliquie iſrael ſalue fiant. Hon rami radici.non matrifi lij ingrati ſint. NHon rami radici inuideãt quod ex ea ſumpſere.non filij matri quod de eius ſuxere vberibus. Teneat itaq; ec⸗ cleſia firmiter tibi ſalutẽ quam iudea per didit:ipſa appꝛehendit:donec plenitudo gentium introeat.et ſicomnis iſtael ſaluꝰ fiat. Velit in cõmune cõmunẽ venire ſa⸗ luteʒ · que ſic ab omniby capitur. vt nil ſin⸗ gulis minuatur. Utiq; hoc facit et plus· QDuid plus: Qho⁊ nomen ſponſe illi optat ⁊ gratiam. Pꝛoꝛſus ſuper ſaluteʒ hoc. In credibilis charitas: ſed non ſermo quem locuta eſt ipſa feciſſetfidem. Dixit enim ſi aduertiſti velle ſe introducere quem tene⸗ bat: non modo in domum matris: ſed et in cubiculum quoq;.quod eſt pꝛerogati⸗ ue indicium. Sufficiebatad jalutẽ ſido⸗ mũ intrarʒ · at ſecretũ cubiculi ſignat gr̃aʒ vnagoge ſuas delicias inuidet. Duid be nignius vt quẽ diligit anima ſua: ipᷣm cõ municare ꝑata ſit inimice: Hec miꝝ tamm vobicůtz nonẽſecul. waduopti ien ainm rit Tenui⸗ uetencket — nequa⸗ ackaütpo ünec dimit 4 domümfis mer. WMa⸗ eqioem Oube uimcõ miꝝ tam üvnaecp cieirad onwarifi ici inuideit maniquod neat itaq; ec am iudeapc nec pleniudo nis itad ſu unẽ wnirſi⸗ ee op — A odie ſaithuic domui ſab fetãẽ. Duid ni ſit domeſticis ſab ſaluatoꝛeĩgreſſo do⸗ mũ Sʒ quii cubiculũ meret᷑ recipi ſeoꝛ ſum habʒ ſecretũ ſuũ ſibi. Salus domui fit.tbalamo delicie recõdunt᷑. In domuʒ matris mee introducã eũ· inqᷓt. nquam domũ niſide qua olim pᷓᷣnũciarat iudeis- Ecce relinquet᷑ vob domꝰ veſtra deſerta: Fccit qð dixit.ic habes ⁊ de teſtimoni um ciꝰ in ꝓpha. Reliqͥ ſait)domũ meã. di miſi hereditatẽ meã.⁊ nũc iſta pollice᷑ re ducere illũ.⁊ domui matris ſue ꝑditaʒ ſa lutẽ reſtituere. Et ſi paꝝ videt᷑. audi qͥd boni adijciat. Et ĩ cubiculũ genitricmee Qui ingredit᷑ thalamũ.ſpõſus. Wagna amoꝛis potẽtia. Saluatoꝛ indignabũdꝰ epierat dedomo⁊ hereditate ſua·⁊ nũcad huiꝰ gp̃am mitigatꝰinflectit᷑:ita vt redeat nõ mõ ſaluatoꝛ:ſʒ ⁊ ſpõſus. Bñdicta tu a dño filia:q̃ ⁊ indignatõʒ cõpeſcis ⁊ he ⸗ reditatẽ reſtituis. Vñdicta tu matri tue: cuꝰ bñficio auertit᷑ ira. reuertit᷑ ſaꝰ. reuer titur qͥ dicat illi ſalus tua ego ſuʒ. Hõ ſuf ſicit. addat ⁊ dicat. Deſpõſabo te mibi in fide.deſpõſabo te mihiĩ iudicio ⁊ iuſti cia. deſpõſabo te mihiĩ miſcðia ⁊ miſera⸗ tionib. Sʒ memẽto qꝛ q̃ hasↄciliat ami cicias ſpõſa ẽ. Quõ qj ſpõſum ⁊ hũc ſpon ſum alteri cedit:nedicã cupit? Hõ eſt ita. Cupit qͥdẽ illũ mñ̃i filia bona:nõ tñ vtce dat illi.ſʒ vt cõmunicet. Sufficit vnꝰdu⸗ abo. niſi ꝙ iã ñ erũt due: ſʒ vna ĩ ip̃o. Ip̃e eſt ei par nr̃a qͥ facitvtrãqʒ vnã. vt ſit vna ſpõſa ⁊ ſpõſus vnꝰ I hs xp̃ᷣs dñs ñ:qui eſt ſuꝑ oia deus bñdictus in ſecula Amẽ Sermo lrxx. MBidã vim vt q cõpimꝰ non eq̃ aio ferũt:· ꝙ ecce ã aliq́t dies dũ ſtupoꝛi? ad⸗ miratõi ſact᷑oꝝ inherere ðlectat:ßᷣmo quẽ miſtramꝰ: aut nullo fuerit: aut exiguo ad⸗ modũ ſaleↄdiiꝰ. Id qͥdẽ p̃ter ſolitũ. Sʒ nũ q̃ dicta ſunt: reuiſere licet? Nõ ꝓcedo niſi pᷣus renoluã oĩa. Eya dicite(ſi recoꝛ⸗ damia qͥnã ſcpᷣtureloco cepit defrauda⸗ tio hec. vt rurſum ĩde adoꝛari? meũ eſt re⸗ ſartire dãna. ĩmo dñi de q̃ totũ pᷣſumimꝰ Quo itaq; repetẽdũ pᷣncipio An ĩde. In lectulo meo q̃ſiui ꝑ noctes quẽ diligitaĩa mea! Ni falloꝛ. inde. Abhinc tiñ ⁊ dein ceps cura vna fuit mihi haꝝ allegoꝛiarũ elt cũ imagi 4 denſa diſcuſſa caligine ponere in lucẽ xßt ⁊ ecckie ſecretas delicias. Igi᷑ redeamus ad indagãda moꝛalia. Hec enĩ mihipote rit eſſe pigrũ:qð vobis cõmodum fuerit. Atq;; ita ↄgrue fiat ſi q̃ dicta ſunt ĩ x̃o ⁊ in ecckia. vᷣbo aĩeq; eadẽ nihilominꝰ aſ⸗ ſignemus. Szʒ dicit mihi aliquis. Duid tu duo iſta cõiungis? Quid enĩ aĩme⁊ ver bo Multũ ꝑomnẽ modũ. Pꝛimo qdeʒ ꝙ naturaꝝ tãta cognatio eſt vt hec imago ila ad imaginẽ ſit. deinde ꝙ cognatiõem ſimilitudo teſte᷑. Nempe nõ ad imaginẽ tñ ſʒ ad ſimilitudinẽ facta eſt. In quo ſi⸗ milis ſit queris: Audi de imagine pꝛius. UVerbũ eſt veritas eſt ſapiẽtia. eſt iuſticia ⁊ hec imago. Lu?iuſticie ſapie⁊ pᷣitatis Eſt ei imago hec iuſticia de inſticia ſapiẽ tia de ſapiẽtia. veritas de veritate. quaſi ð lumie lumẽ. de deo deꝰ. Haꝝ reꝝ nihil eſt aĩa. qm̃ nõ eſt imago. Eſt tñ earundẽ ca⸗ pax appetẽſq;⁊ inde foꝛtaſſis ad imaginẽ LCelſa creatura in capacitate quidem ma⸗ ieſtatis. in appetẽtia aũt rectitudinis inſi gne pᷣferens. ¶ Legimꝰ qꝛ deꝰ hominẽre⸗ „„ ne cõuenire.⁊ nõ in vacuũ ꝑti cipare nomẽ imaginis: quẽadmoduʒ nec imago ip̃a ſolo vel vacuo noĩme vocitat᷑ imago. Mabes vero deeo qui imags eſt. ere, H ctum fecit. ꝙ ⁊ magnũ:capacitaſ. vt dictũ eſt. ꝓbat. Opoꝛtet nãq; id qð ad imaginẽ quia cũ in foꝛma dei eſſet: non rapinã ar⸗ bitratus eſt eſſe ſe equalẽ ðᷣo. Ubi tibi vti q; eius ⁊ in foꝛma dei innuit rectitudoet in equalitate maieſtas. vt duz rectitudini rectitudo ⁊ magnitudo magnitudinicõ paratur cõſonãter ſibi altrinſecus reſpon dere appareat ꝙ ad imaginẽ eſt et imagi⸗ nẽ.ſicut imago quoq; nihilominꝰ in vtro q; reſpõdet üli cuius imago eſt. Hẽpe ip̃e eſt de quo ſctm̃ dauid audiſtis in pſalmi canentẽ.nunc quidẽ.magnus dominꝰno ſter magna virtus eius.nunc vero.rect? dominꝰ deꝰ noſter.⁊ nõ eſt iniquitas ĩ eo Zb iſto recto ⁊ magno deo habet imago eius vt ⁊ ip̃a recta ⁊ magna ſit. habet ani⸗ ma que ad imaginẽ eſt · Sʒ dico nihil ne ergo ampliꝰ habʒ imago ab aĩa q̃ ad ima ginẽeſt. quia ⁊ huic magnuz rectũq; aſſi⸗ gnamus?Et plurimũ hec ad menſuram accepit. illa ad equaliatẽ. An nõ pluſhec⸗ Aduerte ⁊ aliud. Huic vtrũq; aut creatõ aut dignatio contulit.illi generatio. Atq; 1 . 11 1 11 1 1 1 1 1 . 1 11 it 11 1 111 + 1 11 1 3 1 id magnificẽtꝰeſſe nõ dubiũ eſt. Sed ne hoc quidẽ eminẽtiꝰeſſe qͥs abnuat. ꝙcuʒ a deo huic.illi⁊ dedeo vtrũq; ſit.i.ðᷣiſub⸗ ſtãtia. Eſt eni ↄſubſtãtial deo imago ſua ⁊ om̃e qð eidẽ ſue imagini ĩpartiri vide amboby eſt ſubſtãtiale nõ accidẽtale. Ad⸗ huc vnñ attẽde in qͥ imago non paꝝemi net. Magnũ ⁊ rectũ.iſta duo natura a ſe⸗ ſe diſcrepare qͥs neſciat: In imagine vnũ ſunt. Neq;; ſolũ.vnũ ſunt ⁊ cũ imagine. Imagini enĩ nõ mõ id rectũ eſt eſſe quod magnũ eſſe:ſʒ etiã id magnuʒ rectũq; eſſe qð eſſe.aĩe nõ ita. Et magnitudo eðꝰ etre⸗ ctitudo ip̃ꝰ.diuerſe ab ea.diuerſe ab inui⸗ cem ſůt. Si eni(vt ſupꝛa docui)eo anima magna eſt qͥ capaxeternoꝝ eo recta qᷓ ap⸗ petẽs ſuꝑnoꝝ.q̃ nõ querit nec ſapit q̃ ſur⸗ ſum ſunt:ſʒ q̃ ſuꝑ terrã.nõ plane ẽ recta: curna cũ tñ ꝑ hmõi magna eſſe nõ ðſinat manẽs vtiq; etiã ſic eternitatꝭ capax. Ne⸗ q; eni illiꝰ aliqñ nõ capax erit: etiã ſi nũqᷓ; capiẽs fuerit. vt ſit quõ ſcriptũ ẽ.vextñ in imagine ꝑtrãſit hõ. Ex ꝑtetñ· vteminen⸗ tia vᷣbi appareat de ip̃a ĩtegritate. Qno eĩ a magno recto ve vᷣbũ cadat.qð ſic ea vti q; habʒ vt ſit qᷓ habet. Uel iõ ex ꝑte. ne ſi toto puaret:nõ ſupeſſet ſpes ſalutis. Naʒ ſideſinat magna eſſe⁊ capax · Quippe de capacitate(vt dixieſtimat᷑ aĩme magnitu do. Quid vo ſperare poſſʒ cuiꝰ capax nõ foꝛet? I taq; ꝑ magnitudinẽ quã retentat etiã ꝑdita rectitudine: ĩ imagine ꝑtranſit hõ. vno qᷓſi claudicãs pede.⁊ factꝰfiliꝰ ali enus. De taliby enĩ reoꝛ dictũ. Filij alieni mẽtiti ſunt mihi tilij alieni inueterati ſũt. ⁊ claudicauerũta ſemitj fuis. Pulcre ap⸗ pellati ſunt filij alieni.nã filij ꝓpt᷑ retẽtam magnitudinẽ. alieni ꝓpt᷑ amiſſam rectitu dinẽ. Hec dixiſſet claudicauerũt ſʒ coꝛru erũt aut quippiã ſile ſi ex toto hoĩs imagi nẽ exuiſſent. Nũc ðᷣo ᷓᷣm magnitudinẽq dem ĩ imagine ꝑtranſit hõ · q̃ntũ pᷣo ad re ctitudinẽ veluti claudicãs ↄturbat᷑⁊ de⸗ turbat᷑ ab imagie:ſcpᷣtura ita dicẽte. Ve⸗ rũtamẽ in imagine ꝑtrãſit hõ: ʒ⁊ fruſtra „turbat᷑. Fruſtra oĩno. Nã ſeqt᷑. Theſau rriſat ⁊ ignoꝛat cuiↄgregabit ea· Lur igno rat niſi qꝛ inclinãs ſe ad hec infima⁊ terre na theſauriſat ſibi terrã? Pꝛoꝛſus ignoꝛat de his q̃ terre ↄmittit cui ↄgregabit ea·ti⸗ nee ne demoliẽti.an furieffodiẽti hoſti di ripiẽti.an igni deuoꝛanti.Et inde miſero Bermo hoĩ incuruãti ſe ⁊ incubãti his q̃j in terra ſunt. ebilis vox illa de pſalmo. Wiſer fa ctus ſum ⁊ curuatꝰ ſum vſq; ĩ finem:tota die ↄtriſtaiꝰ ingrediebar. In ſemetip̃o ſi⸗ quidẽ expit᷑ veritatẽ illiꝰſnie ſapiẽtis · De⸗ us rectũ hoĩeʒ fec.ip̃e aũt ſe implicuit do⸗ loꝛib multis. Et ↄtinuo vox ludibꝛij ad eũ.incuruare vt trãſeamꝰ. Sʒ vñvenimꝰ huc? Nẽpe inde cũ docere vellemꝰ.rectuʒ magnũq; qͥ̊ gemino bono diffinieramus imaginẽ:neci aĩa eſſe vnũ: nec cũ aĩa quẽ admodũ in vᷣbo ⁊ cũ verbo ea vnñ eſſe fi⸗ delieq̃ aſſertione docuimꝰ.Et de rectitu⸗ dine quidẽ ex bis q̃ dicta ſunt liquet ꝙ di uerſa ⁊ ab aĩa ſit⁊ ab aĩe magnitudine.qñ quidẽ ea etiã nõ exiſtẽte:⁊ aĩa manet ⁊ ma gna. Ueꝝ magnitudinis aĩeq; diuerſitaſ vñ docebit? Hon enĩ inde põt vñ rectitu dinis aĩeq; mõſtrata eſt. cũ nõ ſic rectitu⸗ dine ita ⁊ magnitudine ſua pᷣuari aĩa poſ⸗ ſit. nõ eſt tñ ſua magnitudo aĩma. Hã⁊ſi aĩa nõ inuenit᷑ abſq; magnitudie ſua.ip̃a tñ ⁊ extra aĩam reꝑit᷑. QDueris vbi! In an gelis. Inde qͥppe magni ſunt angeli: vñ aĩe magnitudo cõpꝛobat᷑ ex captu videli cet eternitati. Oo ſi eo ↄſtitit aĩam diſcre⸗ parea rectitudine ſua: ꝙ ea carere poſſit. qͥd ni equeliqueat eſſe diuerſa ⁊ a ſua ma⸗ gnitudine:quã ſibi ꝓpꝛiã vendicare non poſſit: Tũ itaq; necilla in om̃i nec iſta in ſola ſit aĩa:patet vtrãq; indifferẽter differ reab ea · Itẽ. Hulla foꝛma eſt id cuius eſt ꝑ foꝛma. Eſt aũt magnitudo foꝛma anime nec enĩ ideo nõ foꝛma qꝛ inſeꝑabilis ẽ illi. Mec ſiquidẽ ſunt ſubſtãtiales differentie om̃es · hec nõ mõꝓpꝛie ꝓpria ßʒ ⁊ꝓpꝛieqᷓ dam.hec etiam alie inumerabiles foꝛme. Hõ igit᷑ ſua magnitudo aĩa. nõ magis qᷓ; ſua nigredo coꝛnꝰ.qᷓ; ſuꝰ cãdoꝛ nix.q; ſua riſibilitas ſeu rõnalitas hõ.cũ tñ nec coꝛ⸗ uum ſine nigredine. nec ſine cãdoꝛe ninẽ. nec hoĩem q nõ ⁊ riſibilis ſit ⁊ rationalis vnqᷓ; reꝑias. Ita ⁊ aĩa ⁊ aĩe magnitudo. ⁊ſiinſeꝑabiles:diuerſetñ ad inuicẽ ſunt. Duõ nõ dinerſe. cũ hecĩ ſubiecto·illa ſub iectũ⁊ ſuba ſit; Sola ſũma⁊ increata na tura q̃ eſt trinitas deꝰ:hãc ſibi vẽdicat me ram ſingularẽq; ſue eſſentie ſimplicitateʒ. t nõ aliud ⁊ aliud.nõ alibi q́ʒ ⁊ alibi.ſed nemõ quidẽ ⁊ mõ inueniat᷑in ea. Nẽpeĩ ſemet manẽs qð habet eſt. ⁊ qð eſt:ſemꝑ⁊ vno mõ eſt·In ea⁊mlta in vnũꝛdiuerſa 162 Amancttn e diuerini rüncin ecrim⸗ ariaiapoſ⸗ ma Rätſi die ſua iha Wi Inan tangei: yñ captu videli aiamdiſe⸗ ne poſſt. 70 ſoma⸗ uicrenon ineciſta in rter diffe Wcuins ct R dmaanime pabilisẽili⸗ les differentie riaßtppꝛicqᷓ rabiles fomc. a nö magsꝗ idonirqᷓhu dcũm̃neccw⸗ ne cidotenhe⸗ ſitt nnonuls jinnick ſunt⸗ ihicwilaſd natinccan ſibivẽdicu m tieimplicui in iẽ redigunt᷑ vt nec numeroſitate rerũ ſumat pluralitatẽ.nec alterationẽ de vari ctate ſentiat. Loca om̃ia ↄtinet ⁊ q̃ꝙ; ſuis oꝛdinat locis nuſq; ztenta locoꝛũ · Tem⸗ poꝛa ſub ea tranl cũt.nõ ei · Vutura nõ ex⸗ pectat. pꝛeterita nõ recogitat. pſ entia non S experit᷑· Recedãt a vobis chariſſimi.rece dant nouelli nõ dialectici: ſed heretici qui magnitudinẽ qua magnus eſt deus. ⁊ itẽ bonitatẽ qua bonus · ſed⁊ ſapĩam q̃ fapi ens.⁊ inſticiã qua iuſtus · poſtremo diui⸗ nitatẽ qua deꝰ eſt deñ non eſſe impiſſime diſ putant. Diuinitateſinquiũt)deꝰeſt: ſ ed dininitas nõ eſt deꝰ. Voꝛſitan nõ dignat᷑ deus eſſe q̃ tãta eſt vt faciatdeũ Sʒſide us nõ eſt. quid eſt·Aut eĩ dens eſt· aut ali⸗ quid qð nõ eſt deꝰ · aut nihil· Equidẽ nõ das deñ eſſe. Sʒ ne nihilũ quidẽſvt opi⸗ noꝛjdabis quã vſq; adeo neceſſariaʒ deo eſſe fateris.vt nõ modo abſq; ea deus eſſe nõ poſſit · ð ea ſit. Do ſi alicd eſt qð nõ eſt doaut minoꝛ erit deo. aut maioꝛ · aut par Ztquõ minoꝛ qua de eſt Reſtat vt aut maioꝛẽ fateariſaut parẽ. Sʒ ſi maioꝛip̃ᷣa eſt ſummũ bonñ. non deus · Si par· duo ſunt ſumma bona:nõ vnũ · Quod vtrũq; catholicꝰ refugit ſenſus. Jã de magnitu „ dine bonitate·iuſticia.ſapiẽtiaq;:idem ꝑ om̃ia qð dediuinitate ſentimꝰ. vnũĩ deo ſunt ⁊ cũ deo. Nec enĩ aliũde bonꝰ qᷓ; vn⸗ de magnꝰ nec aliũde iuſtꝰ aut ſapiens ᷓ vñ magnꝰ⁊ bonus · nec aliũde deniq; ſil pec om̃ia eſt qᷓ; vndedeꝰ ⁊ hoc quoq; nõ T niſi ſeipſo. ¶ Sed dicit hereticus · Quid: Deũ diuinitate eſſe negas! Hõ.ſʒ eãdem diuinitatẽ qua eſt· deñ nihilo mimꝰ aſſero · ne deo excellentiꝰ aliqd eſſ eaſſentiar. NHaz ⁊magnitudine dico magnũ:ſʒ queipſeẽ. ne mains aliqͥd deo ponã:⁊ bonitate fate oꝛ bonñ.ſed nõ alia q; ip̃e eſt:ne meliꝰipſo aliqd mihi videar inueniſſe. Etde ceteriſ in bũc modũ. Securꝰ ⁊ libens pgo · inof fenſoſvt aiũt)pede in eius ſententiã qͥ dice bat. De nõ niſi ea magnitudine magnꝰẽ que eſt quod ip̃e· Alioquin illa erit maioꝛ magnitudo q; deus. Auguſtinꝰ hicẽ va⸗ lidiſimus malleꝰ hereticoꝛũ · Siqͥd ita qʒ dedeo ꝓpꝛie dici poſſit rectius cõgruẽ tiuſqʒ dicetur· deus eſt magnitudo.boni⸗ tas.inſticia.ſapiẽtia qᷓ; · deus eſt magnus bonns.iuſtus · aut ſapiẽs · Unde nonim merito nuꝑ in cõcilio quod papa Euge⸗ nius remis celebꝛauit tã ip̃iqᷓ; ceteris epi ſcopis ꝑuerſa viſa eſt ⁊o mnino ſuſpecta: expoſitõ illa in libꝛo gilliberti epiſcopi pi ctanenſis. quo ſup verba Boecij de trini tate:faniſſima quideʒ atq; catholica con⸗ mentabat᷑. hoc modo. Pater eſt veritas. ideſt. verus · Filius eſt veritqs. idẽ verꝰ. Spũſſanctus eſt veritas · id eſt. verꝰ. Et pitres ſimul nõ tres veritates:ſed vna ve ritas.id eſt. vnꝰ verus. O obſcurã peruer ſamq; explanationẽ.qᷓ; verius ſaniuſq; ꝑ contrariũ ita dixiſſʒ. Pater eſt verus. ·ve ritas. Vilius eſt verꝰ id eſt. veritas · Spi rituſſanctus eſt verꝰ id eſt. veritas. Et hi tres vnus verꝰ. id eſt. vna veritas. uod quidẽ feciſſet ſi ſanctũ dignaret JFulgen ⸗ tium imitari. qui git. Una quippe vᷣitas vnius dei.immo vna veritas vnus deus nõ patit᷑ſ ernitiũ atq; culturã creatori cre ⸗ atureq; ↄiungi. Bonus correcto qᷓ vera⸗ U ciſſime de veritate loqueret᷑· qui pie catho liceq; ſentiret de vᷣa ⁊ merq diuine ſimpli⸗ citate ſubitãtie. in qua nihil eſſe poſſit qð ipᷣa non ſit. ⁊ ip̃a deuſ. Quãcᷓ; manifeſtiꝰ in nõnullis locis alijs a rectitudine fidei liber ille pᷣfati epiſcopi viſus eſt diſcrepa⸗ re quoꝝverbicauſa adhuc vnum pono„ Nã dicente auctoꝛe cũ dicit᷑ deus deꝰ de ptinet ad ſubam noſter cõmentatoꝛ intu⸗ lit nõ queeſt: ſed qua eſt. qð abſit vt aſſen ⸗ tiat catholica eccleſ ia:eſſe videlicet ſubſtã⸗ tiam vel aliquã om̃ino rem qua deus ſit? que nõ ſit deus. Sz hec minime iã cõtra ipᷣm loquimur(quippe qui in eodẽ ↄuen tu ſentẽtie epiſe copoꝝ humiliter acqͥeſceni tam hec qᷓ; cetera digna rep̃henſi ione inuẽ ta ꝓpꝛio oꝛe damnauit)ſed ꝓpter eos qui adhuc librũ illum cõtra apoſtolicũ vtiq; ꝓmulgatũ ibidẽ interdictũ tranſcribere? ectitare ferunt᷑: ↄtentioſius ꝑſiſtentes ſe⸗ qui epiſcopũ in quo ipᷣe nõ ſtetit:⁊ error ᷓᷓ; coꝛrectionis magiſtrũ habere malẽtes ßö ſolũ añt ſed ⁊ ꝓpter vos occaſioneac cepta de differẽtia imaginis ⁊animeque ad imaginẽ facta oꝑepᷣciũ credidi excur⸗ ſum hũc facere. vt ſi qui foꝛte ex aquis fur tiuis que dulcioꝛes vident aliquando ali quid biberint: ſumpto antidoto euomãt ilud.⁊ purgato mentis ſtomacho ad id quod ᷣm ꝓmiſſionẽ noſtrã dicendũ deſi militudine ſupeſt accedentes: purioꝛa iaʒ in gaudio nð ð noltris hauriant:ß ð fon 8 & nis hebes non videat qᷓ; ſee vicino reſpĩ Bermo tibus ſalnatoꝛis ſponſi eccleſie Jeſuchꝛi ſti domini noſtri qui eſt ſuper om̃ia deus benedictus in ſecula vmen. eſitũ eſt ante 4 deaffinitate anime ad yerbũ. at⸗ id quidẽ neceſſaric. Dueenim cõtentio tante maieſtati ⁊ tãtepaupertati vl moꝛe⁊ amoꝛe ſponſoꝝ veluti ex eqͥ ſeſe complecti referãt᷑ ſublimitas illa⁊ illa hu „ militas! Nã ſi vere id dicimus. valde le⸗ ta fiducia eſt.ſi falſo. valde punienda au⸗ dacia. Pꝛopterea ergo de cõuenientia ho rum querendũ fuit.que quidẽ iam multa inuenta eſt ſed nõ om̃is. Quis enĩ vel ni⸗ „ iant imago⁊ quodad imaginẽ eſt. Ouo rum vtiq; vnũ vni.⁊ alterũ alteri ſermo ſi recolitis aſſignauit heſternus Hecð ima gine tĩ ſed etiã de ſimilitudinedemõſtra ta ibidẽ ꝓpinquitas eſt.niſi ꝙ ipſa ſimili⸗ tudo in quo vel in quib potiſſimũ cõſtet nec dum a nobis eſt declaratũ. Ige iamĩ tendamus declarationi huic. vt quo ani⸗ maplenius ſuã agnoſcet oꝛigineʒ:eoam ⸗ pliꝰ erubeſcat vitã habere degenerẽ. Im⸗ mo vero quod peccato viciatũ depꝛeben derit ĩ natura:ſtudeat refoꝛmare iduſtria. vt digne ſuo generedei quidẽ munere ſeſe regens. ad amplexus verbi fidenter acce dat. Aduertat igit᷑ er hac diuine ingenui tateſimiliudinis ineſſe ſibiill ſue ſubſtã tie naturalẽ ſimplicitatẽ.qua hoc eſt illi eẽ quod viuere.⁊ ſi nõ quod beneqðve bea teviuere. vt ſit ſimilitudo non equalitas. Bradus ꝓpinquns. grad⸗ tamen. PHeq; enim vnꝰexcellentie parisve faſtigij ſunt hoc habere eſſe quod viuere.⁊ item habe⸗ re hoc eſſe quod beate viuere. Ergo ſi ver bieſt illud ꝓpter ſublimitateʒ. hoc anime Ppter ſimilitudinẽ. ſalua quidẽ eminẽtia verbi.palam eſt affinitas naturarũ. palã animepᷣꝛogatiua. Et vt qð dicitur plani⸗ us fiat.ſoli deo id eſt eſſe quod beatuʒ eſſe atq; hoc pꝛimũ ⁊ puriſſimũ ſimplex. Se cundũ aũt ſile eſt huic. id videlicet habe⸗ reeſſe qð viucre. atq; hoc anime eſt. Ex ß ⁊ſi inferioꝛigradu aſcendi poteſt nõ mo⸗ do ad bene:ſed etiã ad beate viuendũ. nõ̃ quia vel tuncſit hoc eſſe quod beatuʒ eſſe illi qui eo peruenerit. quatinus ita gloꝛiet᷑ ꝓſimilitudine. vttamẽꝓdiſparitate habe at ſemꝑ vñ om̃ia oſſa eiꝰ dicant. Domine x V qͥs ſimilis tui! Bonꝰrñ anime gradꝰ: ex quo⁊ ſolo ad bearã aſcendit᷑ vitã. Sunt nãq; viuẽtia.⁊ hoꝝ genera duo.q̃ ſentiũt. ⁊ que nõ ſentiũt. Poꝛro inſenſibiii ſenſi bilia pᷣferunt᷑ atq; vtriſqʒ vita qua viuit᷑ ſentiur Hon ſtabunt pariter in qu vno vita ⁊ viuens. multo minus vita⁊ q̃ ſunt ſed nð aliuũde qᷓ; ſeipſa. ac ꝑ hoc nontaʒ viuens qᷓ; vita. vt pꝛopꝛieð ea loquamur ita anima eſt viuẽs quidem. Inde eſt ꝙ infuſa coꝛpoꝛi viuificat illud vt ſit coꝛpus de vite pᷣſentia non vita ſed viuens. Vnde liquet ne viuo quideʒ coꝛ⸗ poꝛi id viuere eſſe quod eſſe. cñ eſſeet mi⸗ nime viuerepoſſit. Multo minus que vi teerpertia ſunt: ad hunc gradũ aſſurgent ed nec omne quod vita dicit᷑ vel eij:cõ rinuo valebit pertingere huc. Eſt pecoꝛũ eſt ⁊ arboꝛum vita.ſenſu altera vigẽs. al⸗ tera carens. At neutritamen id eſſe quod viuere eſt. tamen vt quidẽ multoꝛum opi nio eſt. ante in elementis qᷓ; velillaĩ mem bꝛis: vel iſta in ramis extiterint. Atſcðm hoc cuz deſinunt viuificare ſimul vinere ceſſant. ſed non ⁊ eſſe. oluũtur pariter ⁊ diſſoluũturtanqᷓ; non Aligateti. ſed et colligate. Heq; enim vnũ ſimplex eſt qͥq; harũrſed ex pluribus cõſtans. ⁊ ꝓpterea non redigit᷑ in nihili.ſed diſſilit in partes 2ad ſuũ quodq; recurrat pꝛincipiuʒ.ver/ bicauſa· aer ad gerem.ignis ad ignem et reliqua in hunc modũ. Nequaqᷓ; igit᷑ tali vite idem eſſe ⁊ viuere eſt. que eſt⁊ quãdo non viuit Poꝛro nihil hoꝛum quibꝰ non hoc eẽ quod viuere ſit ad bene beateq; vi⸗ uendum quandoq; pꝛoficiet vel emerget uippe quod neq; ad hunc inferioꝛem graduʒ potuit peruenire. Sola queĩ ip̃o tare cognoſciturgĩima hominis: in codi gnitatis creata eſt. vita a vita· ſimplexa ſimplici.immoꝛtalis ab im moꝛtali.vt nõ — it longe a ſummo gradu. vbi ſcilictt iq ef ſe quod beate viuereeſt. in quo ſolus ſtat beatus ⁊ ſolus potens ret regum ⁊ domi nus dominantium. Accepit itaq; in ſut conditione anima.⁊ ſi non eſſe:poſſe tañ̃ eſſe beata.ſummo perinde gradui quan⸗ tum licet appꝛopians nõ ꝑtingẽs tamen deſſe quod hoꝛum opi dilaimen . Aticn nul yiur urpanr rim Kdet lerct ⁊ppterea tinpwtes cipiuʒver! dignemet uaq igt᷑ ta eclt⁊quido m quicnon z nebcuec;vi ctvd emegtt nc inferien Soui minis: incodi rin. inplca morli. vtnò biſclicutid quo ſolus ſtat egum tbom pu inchinſu e cpoſe lan gnuiqn LXRXXI Heq; enĩ vel ip̃ilvt ſupꝛa diximꝰ hoc erit aliq eſſe qð beatã eſſe. nec qñ beata erit. atemur ſilitudinẽ.eq̃litatem renuimus Terbicã. vita deꝰ. vita⁊ aia eſt · Silis qᷓ dem ß diſpar. Poꝛro ſilis ꝙ vita. ꝙ ſeißᷣa viuẽs.ꝙ nõ tĩ viuẽs:ſʒ ⁊ viuificãs ſiẽ ⁊ ille hec oĩa eſt. Diſparvᷣo qᷓ;tũ a creãtecre ata diſpar. ꝙ vt niſi creata ab illo nõ eſſet. ſic niſi ab ipᷣa viuificata nõ viueret. Non viueret dico:ſʒ ſpũali vita: non naturali · Hã naturali qͥdẽ etiã qᷓ nõ ſpũalit᷑ viuit·i moꝛtaliter vinat neceſſe eſt. At quał vita in qua ſatiꝰfoꝛet ñ naſciqᷓ; nõ ab ea moꝛi? WMoꝛs potiꝰeſt.⁊ iõ grauioꝛ: qꝛ pctĩ non A nature· Deniq; moꝛs pctõꝛũ peſſima eſt. Jõ q que ᷣm carnẽ viuit aĩa: vinẽs moꝛ⸗ tua eſt. Quippe cui bonũ erat oĩno ñ viue re qᷓ ſicviuere? q̃ nimiꝝ vitali q̃dã moꝛte mime vnq; reſurgʒ niſi ꝑ vᷣbũ vite. ĩmo ꝑ verbũ vitã viuentẽ vtiq; ⁊ viuificantem · Alias aũt ĩmoꝛtalis eſt aĩa.⁊ in nihilo⸗ minus vᷣbo ſilis quidẽ.ſʒ nõ equał᷑. Naʒ intiñ ſupexcellit ĩmoꝛtalitas deitatis · vt apłus dicat de deo.qͥ ſolꝰ hʒ ĩmoꝛtalitatẽ Qð ego reoꝛ ꝓeo dictũ ꝙ ſołꝰſit naturaĩ⸗ cõmutabilis deꝰ.qͥ ait. Ego dñs⁊ nõ mu toꝛ. Uera nãq; ⁊ integra ĩmoꝛtalitas tam nõ recipit mutatõʒ qᷓ; nec finẽ.ꝙ oĩs mu⸗ tatio quedã moꝛti imitatio ſit O iñ̃e eteni qð mutat᷑: dũ ð vno ad alið trãſiteſſe: qðã modo neceſſe eſt moꝛiat᷑ qð eſt. vt eſſe inci piat qð nõ eſt. Oo ſi tot moꝛtes q̃t mutati ones:vbi ĩmoꝛtalitas? Et huic vanitati ſubiecta eſt ipᷣa creatura:nõ volẽs ſʒppter eũ qͥ ſubiecit in ſpe. Attñ ĩmoꝛtał aĩmaẽ. qm̃ cum ip̃a ſibi vita ſit:ſiẽ nõ eſt qͥ cadat g ſe.ſic nõ eſt qͥ cadat a vita. Ueꝝ cũ ↄſtet ſuis affectibo mutare eam. agnoſcat ita ſe deo in imoꝛtalitate ſilem. vt ſciat ſibi de⸗ eſſe:nõ modicã ĩmoꝛtalitati ꝑtẽ:ſoli cedẽſ abſolutã ꝑfectãq; ĩmoꝛtalitatẽ apud quẽ nõ eſt trãſmutatio:nec viciſſitudinis ob⸗ umbꝛatio. Nõ mediocris tñ aĩe dignitas pñti diſputatõi cõꝑta eſt.q̃ gemina q̃daʒ vicinitate naturepbo appꝛopiare videtur ſimplicitate eſſentie ⁊ perpetuitate vite. B Sedeni adhuc vnũ occurrit qõ mime pᷣteribo.nec enĩ minꝰ inſignẽ ſilem vemi⸗ nus vᷣbo aĩam fac:⁊ foꝛte etiã plus. Arbi trij libertas hec eſt plane diuinũ quoddã pᷣfulgẽs in aĩa tãqᷓ; gẽma in auro Ex hac nẽpe ineſt illi inter bonũ qdẽ ⁊ malũ nec nõ inter vitãt moꝛtẽ ſʒ ⁊ nihilõmimꝰinter lucẽ ⁊ tenebꝛas ⁊ cognitio iudicij ⁊ optio eligẽdi.⁊ſi qᷓ ſunt alia q̃ ſilr circa animi ha bitũ ſeſee regione reſpicere videant᷑ nihil ominꝰ inter ip̃a cenſoꝛiꝰ qͥdẽ arbir is ani⸗ me ocułꝰ dijudicat ⁊ diſcernit. ſiẽ arbiter in diſcernẽdo.ita in eligẽdo liber. nder libeꝝ noĩat arbitriũ ꝙliceat verſariĩ his ꝓ arbitrio volũtatis. Inde hõ ad ꝓmerẽ dũ potis. Dĩe etenĩ qð feceris bonũ ma lum ve qð quidẽ nõ facere libeꝝ fuit:me⸗ rito ad meritũ reputat᷑. Et vt merito lau⸗ dat᷑ nõ is tiñ qͥ potuit facere mala ⁊ nõ fe⸗ cit.ſʒ ⁊ qͥᷓ potuit nõ facere bona ⁊ fecit · ita malo nõ caret merito:tã is qͥ potuit nõ fa cere mala ⁊ fecit.qᷓ; qͥ potuit facere bona ⁊ nõ fecit. Vbi aũt nõ eſt libertas:nec meri tum. Pꝛopterea q̃ ſunt carẽtia rõne aĩalia nihil merent᷑. qꝛ ſiẽ deliberatõe ita ⁊ liber⸗ tate carent. Senſu agunt᷑.ferunt᷑ impetu rapiunt᷑ appetitu. Neq; enĩ iudiciuʒ hñt quo ſe dijudicẽt ſiue regãt.ſʒ ne inſtrumẽ⸗ tum qͥdẽ iudicij.i.rõem.inde eſt ꝙ non in dicant᷑ qꝛ nõ iudicãt. Qua nã qͥppe rõne ab his exigat᷑ rõ quã nõ acceperũt?; Mãc vim a natura ſolꝰhõ nõ patit᷑.⁊ iõ ſolꝰ int᷑ animãtia liber. Et tñ interueniẽte pecca⸗ to patit᷑ quandã vim ⁊ ip̃e: ſʒ a voluntate nõ a natura.vt ne ſicqͥdẽ ingenita liberta tepuet᷑ Qʒ eniĩ volũtariũ:⁊ libeꝝ. Et qui C dẽ pctõ factũ eſt vt coꝛpꝰ qð coꝛrũpit᷑ag grauet aĩam:ß amoꝛe nõ mole. Vã ꝙ ſur gere aĩa ꝑ ſe iã nõ põt:q̃ ꝑ ſecadere potuit volũtas ĩ cauſa eſt q̃ coꝛrupticoꝛꝑis vici ato ac vicioſo a moꝛe langueſcẽs ⁊ iacẽs: amoꝛẽ parit᷑ iuſticie non admittit. Ita ne ſcio qͥ pᷣuo ⁊ miro modo ip̃a ſibi volũtas: peccato qᷓdẽ in deteriꝰ mutata: neceſſitatẽ facit:vt nec neceſſitas cũ volũtaria ſit:ex⸗ cuſare valeat volũtatẽ.nec volũtas cũ ſit illata excludere neceſſitatẽ. Eſt enĩ neceſſi tas hec qᷣammõ volũtaria Eſt fauoꝛabi lis vis quedã pmẽdo blãdiẽs: ⁊ blãdien do pᷣmens. Uñ ſeſe rea volũtas vbi ſemel pctõ ↄſenſerit.nec excutere iã ꝑ ſe nec excu ſare tñ vllatenꝰ de rõne qᷓ̃at. Iñ q̃rula illa vox veluti gemẽtj ſub onere neceſſitat h? Dñeſinqt)vim patioꝛ.rñdep me. Sʒ rur ſus ſciẽs ꝙ nõ iuſte cauſaret᷑ aduerſus do minũ. cũ volũtas ſua ip̃ꝰ potiꝰ ĩ cã foꝛet attẽde qᷣd ſecurꝰ intulerit. Duid dicã aut qs rñdebit mihi cũ iðe fecerim? Pꝛeme⸗ 6 2 Bermo bat᷑ iugo ñ̃alio tñ qᷓ; volũtgrie cuinſdam volũtate ĩexcuſabil · Volũtas enĩ eſt̃ ſe. ců eſſz libera ᷣuã fec pctĩ. peccato aſſentiẽ do. volũtaſnihilominꝰẽ q̃ ſe ſbᷣ pctõ tenet D volũtarie ßuiẽdo. Við qͥd dicas ait aliqͥſ mihi. Tu volũtariũ dic qʒ iã neceſſariũ „ſtat eẽ. Veꝝ qͥdẽ eſtꝙ volũtas ſeipᷣaʒ ud aixerit. ß ñ̃ ip̃a ſe retinet magt retinet᷑⁊ no ẽs. Bñh ſaltẽ das ꝙ retinet᷑ Sʒ vigiãt retine · volũtatẽ eẽ quã retinere fateri. Ita „ q; volũtatẽ nolẽtẽ dici?Nõ vtiq; volũtaſ retinet᷑ñ volẽs. Volũtas eni volẽtꝭ õᷣnon nolẽti. Oo ſi volẽs retinetur:ip̃a ſe retinet. Quid ðᷓ dicet aut qͥd rñdebit ei cũ ipᷣa fe⸗ cerit: Quid feẽ? Seruã ſe fec̃.vñ ðꝛ. Qui fa pctm̃:uꝰ ẽ peti. Pꝛopterea cũ pecca/ uit:peccauit ãt cũ pctõ ohedire vᷣcreuit ßᷣ⸗ vã ſe fec. Sʒ ſit libera ſi adhuc fac Va⸗ cit aũt ĩ eadẽ ßᷣnitute ſe retinẽs. Neq; eĩ ñ volẽs volũtas tenct᷑. volũtas enĩ ẽ. Ergo qꝛ volẽs ß̃uã ſeip̃aʒ fec̃.nõ mõ fec̃ ſʒ faclt. Werito pinde qð ſepe memoꝛãdũ ẽ. q rñdebit illi.cũ ip̃a fecerit:ip̃a⁊ faciat: Sʒ nõ melinq́;s) decredere facies neceſſitateʒ quã patioꝛ. quã ĩ memetip̃o expioꝛ.quã „ 2 aſſidue luctoꝛ. Ubi nã qᷓſo hãc neceſſi⸗ tatẽ fent? Nõne ĩ volũtate? Nõ ðᷓ paꝝ fir⸗ mit᷑ vis qð ⁊ neceſſario vis. Multũ vis E qõ nolle neq̃as nec młtũ obluctãs. Poꝛ⸗ ro vbi volũtas ⁊ libertas. Qõð tñ dico de naturali:ñ ð ſpũali.qᷓ libertate vt ðᷣt apls. xpᷣs noſlibauit. Nã ð illa idẽ ip̃e ðᷣt. Ubi ſpũs dñi:ibi libertas. Ita aĩa miro qᷓdaʒ ⁊ malo mõ ſub hac volũtaria q̃dã ac ma⸗ le libera neceſſitate ⁊ ancilla tenet᷑ ⁊ libera. ancilla ꝓpt᷑ neceſſitatẽ.libera ꝓpt᷑ volũta⸗ tẽ.⁊ qð mag miꝝ magſq; miſerũ ẽ:eo rea q́ libera. eoqʒ ãcilla qͥ rea. ac ꝑk eoq; ãcil⸗ la qͥ libera. Wiſer ego hõ q́s me liberab it a calũnia hꝰ pudẽde ßᷣuituti? Miſer:ſʒ li⸗ ber. Liber qꝛ hõ · miſer qꝛ ßᷣuꝰ. Liber qꝛ ſi mil deo. miſer qꝛ riꝰ deo. O cuſtos hoĩʒ qre me poſuiſti õriũ tibi. Poſuiſti eĩ cũ ñ ꝓhibuiſti. Alioqͥn ipᷣe me poſui⁊ factꝰ ſũ mihi metip̃i ᷓuis. Juſtiſſime qͥdẽ vt ho⸗ ſtis tuꝰ hoſtj ſit ⁊ meꝰ.⁊ qͥ tibi repugnat: repugnet⁊ mihi. Ego vero qͥ tibi:ego qui mihimet ʒriꝰ factꝰſũ: atq; ĩ mẽbꝛis meis iuenio qʒ õdicat ⁊ mẽti mee ⁊ legitue.qͥs me liberabit ð mãiby meis? Nõ eĩ qð vo⸗ lo h ago:ſ meñ alio ꝓhibẽte. Et qð odi illð facio: ß meñ aliopellẽte. Atq; vtinã kuitutꝭ. ⁊ cratp ßᷣnitute qͥdẽ miſerabiłꝓ Phibitio hec ⁊ ↄpulſio itae ſſʒ violenta: ütate ĩ tñ eſſʒ volũtaria· foꝛſitã eĩ ſie poſſem ex⸗ cuſari autcerte ita eſſʒ volũtaria vtñ vio⸗ ẽta. ꝓfecto ei ſic poſſeʒ coꝛrigi. Hũc vero nuſq; exitꝰmiſero pʒ. quẽ ⁊ volũtas vtdi xi.iercuſabilẽ:⁊ ĩcoꝛrigibilẽ neceſſitas fa⸗ cit. Quis me eripiet ð manu pctõr et de manu ðᷓ legẽ agẽtꝭ ⁊ iniqͥ? uerit qͥs ð qͥ qᷓrar De me. Ego ille pctõꝛ.ille exlex · ile ĩ iquꝰ. Pctõꝛ qꝛ peccaui.exlex: qꝛ volũtate ꝑſiſto agere 5 legẽ. Nã mea volũtas ip̃a ẽ leri mẽbꝛis meis · legi diuĩe recalcitrans Et q̃ lex dñi lex mẽt mee. ſiẽ ſcriptũ eſt lex dei erꝰ in coꝛde ip̃ꝛ ꝑß ⁊mihiip̃i mea ip̃iꝰ volũtas ʒria ĩuenit᷑.q̃ eſt iniqtaſ ma rima. Lui eĩ nõ iniquꝰ qͥ mihi ſũ Nuiſi⸗ bi neq;(ait)cui bonꝰ. Nateoꝛ ñ ſum bonꝰ. ñeſt mebonũ. Cõſolaboꝛ metũ.q̃aet ſctõꝝ vox iſta ẽ. Scio qꝛ ñ eſt ĩ me bonũ · inqͥt. Diſcernit tñ qð diẽ ĩ ſe. ĩ carne ſuaĩ⸗ terpᷣtãs:ꝓpt õdictoꝛiã legẽ q̃ in eaẽ. NHaʒ hʒ legẽ⁊ ĩ mẽte eaq; melioꝛ. An nõ lexpei bona? Q⸗ſi mahpprlegẽ malã. quõ nõp pter bonã bonꝰ?An mala ſuaẽ.q̃ eſt ĩ car ne ſua.⁊ iõ ð mala malꝰ:⁊ miĩme bonus ð bona? Nõ ẽ ita. Lex dei eiꝰ ĩ mẽte ipᷣꝰ at⸗ qʒ ita ĩ mẽte:vt ſit? mẽti. Teſtis ẽ ip̃e qͥ ait Inuenio aliã legẽ ĩ mẽhꝛis meis:repuãn tẽ legi mẽt mee Nũqͥd ſuũ qð carnis ſue eſt.⁊ ñ ſuũ qð mẽtis ſue ã Ego dico⁊ płꝰ Quid ni dicã:qð idẽ ip̃e mg̃dic̃. Hã mẽ te qͥdẽ ſeruiẽs legi ðᷣi.carne ãt legi pcti.qd magl ſuũ fateat euident᷑ oſtẽdit:cũ maluʒ qð ĩ carne eſt: ita a ſe alienũ cẽſet. vt dicat. Itaq; iã nõ ego oꝑoꝛ illõ: ſʒ qð habitatĩ me pctm̃. Et iõ foꝛtaſſis ſignãt aliã dixe⸗ rit legẽ inuẽtãi mẽbꝛis ſuis ꝙ alienã hãc ⁊q̃ſiaduẽticiã ̃putaret. Uñ ⁊ adhuc ego aliqd audeo amplius haud temere ͥdem Paulũ videlicʒ ñ iã malũ ꝓpt malũ qð ĩ carne hʒ · magãt bonũꝓpt᷑ bonũ quodĩ mẽte hʒ · An nõ bonꝰqͥ ↄſentit legi dei qm̃ bona ẽ Hã⁊ ſi ſe itidem fateat᷑ ßuire legi pcti.carne faẽ nõ mẽte. Cũ aũt mẽteqͥ⸗ dẽ ßuiat legi dei.carniãt legi pcti.qdnam potiſſimũ hoꝝ: paulo ĩputãdũ putes.tu vider Hã mihi fateoꝛ facile ꝑſuaſuʒ qð mẽtl qᷓ; carnis õplurſeſſe.nõ ſolũ mihi: ſʒ ⁊iði paulo.vt iã dictũ eſt: qͥ ait. Siãt qð nolo illõ facio · iã nõ ego operoꝛ illð.ʒ qð habitat ĩ me pctũm. Sʒ delibertate iſta LRMI dir aſſeuerare vidẽt. Quid ð dicemꝰ adh uz uchra iniſn ſi ufficiãt. In libello quẽ ð gra⁊ libero ar⸗ nigi ein bitrio ſchſi. diuerſa foꝛtaſſis ð imagine⁊ twieln ſilitudie diſputata legũt᷑ ſʒlyt arbitroꝛ)ñ lenm aduerſa. Legiſti illa.iſta audiſtꝭ qnã ma. nradii, gis ꝓbanda:vĩo indicio derelinq. Qel ſi bcinen Sa meliꝰvtriſq; ſapitj. in h gaudeo⁊ gau Quntiti. debo. At qͥ quõ illa ſe habeãt.tria qdẽ in Nile cill pᷣſentiaꝝ pᷣcipua cõmẽdata tenetjſ impli⸗ ertgnür itatẽ imoꝛtalitatẽ ibertatẽ. Etð voð li Avolinij qdo apparere iã arbitroꝛ aĩam ꝓ igenita iereclin atq; ĩgenua ſikitudine q̃ ĩ his tam eximie C.ſeſahit claret.nõ puã cũ vᷣbo hr̃e affinitatẽ ſpõſo mhißit eccłie ihᷣu xp̃o dño no qͥ eſt ſuꝑ oĩa deus ckiniun vbñdictus in ſecula mẽ. Wobis vi — ponẽdi oꝛdinẽ vñ digreſſi ſumꝰ. —. 1 qꝛ pʒ ꝓpinqᷓtas pᷣbi⁊ aĩe ꝓq̃ vtiq; demõ ttrãda digreſſio ia fetã eit: Poſſemꝰ vt ie teebeſeeneere icta ſũt adhuc reſidere ſentirẽ. Nil fura⸗ —— ri—— mdohüsd tẽ. Et quõ id audeã:ð his pᷣſertim q̃ vo imärihat accipio. Scio hoĩeʒ aliqd aliqñ iterloã̃n ẽßecat dũ er his q̃ ſuggerebat ſpůs aſiñ infideli neisrpuqn minꝰtñ fidẽti aio retẽtantẽ ⁊ reßuãtẽ ſibi: cmib lue vt hr̃et qͥd diceret denuo tractaturꝰ.⁊ ecce odico⁊ph vox ad eũ.vt qͥdẽ eiviſũ ẽ. Donec iſtð tene i. Hämẽ bis.alið ñ accipies · Quid ſi retinuiſſʒ nõ egipcũ dd puidẽdo ſue iopie.ß frarnispfectib inui cüwah dẽdo.nõne merito ⁊ hip̃m qõ videbatur ſe.vidicat. hr̃e:auferreret᷑ ab eo Dð qͥdẽ lõge a ßᷣuo ʒqð habinti ṽo ſꝑ faciat deſiẽ ſꝑ fec. Sic mihi iugi⸗ nätaldipe⸗ ter abũdare dignet fons ille indeficiẽs ſa sꝙalenipit piẽtie ſalutari quõ ſine iuidiavob cõmu⸗ iadduceʒ 6 nicaui⁊——— nus ditꝰ ẽ ipſe. Siego vos fraudo· a 4 morie iã nõ verear ip̃e fraudari? Nea vᷣoqdem. e Eſt itaq; ĩhis qᷓ dicta ſũt aliqd qðlvt ve⸗ pr bonüq reoꝛ ego offendiculũ dare q̃at ſiñ ↄplane atire tur. Et ni falloꝛ ſũt de hic ſtãtib qᷓb iam fwtfun ſcrupulũ monuit qð dicere volo · Trina il⸗ Lůstmẽe la vᷣbi ſilitudo quã aĩe aſſignauimꝰ. ĩmo dei hcnum j inſignitã aduertimꝰ.recoliti ne ꝙ etiã ĩ vidũ putes· ſeꝑabilir ineſſe illi viſa fuerit nob? Id q́⸗ cil puaſu 95 dẽ videat᷑ aliqͥby ſchᷣturaꝝ teſtimonijs ob nõſolmbib niare. vtpbigfa.ẽ ilð ĩp̃s. Hõ cũĩ hono ſit Siãt re eſſʒ nõ itellexit: cõpatꝰ ẽ iumẽtꝭ inſipiẽ⸗ opcro: i660 tiby:⁊ ſilis factꝰẽ ill· Et itẽ ilð. Mutaue ʒdelbaunli xũt glam ſuãi ſikitudinẽ vituli comedẽtꝭ fenũ. ß⁊ qð apte dicrũ ẽ ĩſona ði exiſti⸗ maſti iniq̃ ꝙ ero tui ſilis.⁊ pleraq; aliaqᷓ ſilitudinẽ deiĩ hoĩe pꝰ petm̃ deletã cõcoꝛ Tria illa ĩ ðᷣo mimeeẽ.⁊ ſic alia q̃rẽda ĩq byſikitudinẽ aſſignemꝰ aut eẽ qͥdẽ in deo: ſñ in aĩa.⁊ nec ſic qͥdẽ in his ſikitudinẽ ĩ⸗ neniri aut eſſe ĩ aĩa:ſʒ poſſe etiã ñ ĩeſſe. ac pßᷓ nõ inlepabilia eẽrlbſit. Eti deoꝛ in aia ſüt⁊ ſp inſunt ·nec ẽ qð nos aliqͥd ho⸗ rũdixiſſe peniteat. ita totũ ſubnixũẽ ĩdu⸗ bitata ⁊ abſolutiſſima vᷣitate. Sʒ qð ſcri ptura loqͥt᷑ ve ſikitudinefctã. ñ qʒ ſilitudo iſta ðleta ſit: loqᷓt· ß qꝛ alia ſupducta. õ plane aĩa natiuã ſe exuit foꝛmã.ſj ſuꝑĩdu it ꝑegrinã. Illa addita:ñ iſta ꝑdita è. et q̃ ſupuenit:obſcurare ĩgenitã potuit:ſʒ ñ ex termiare. Deniq;obſcuratũ ẽ inſipiẽs coꝛ illoꝝ: apls ait. Etꝓpha. Duõ obſcuratũ eſt auꝝ: mutatꝰẽ coloꝛ optimꝰ. Obſcura⸗ tũ auꝝ plãgit.ſʒ auꝝ tñ mutatũ coloꝛẽ op timũ.ß ñ fundam̃tũ colori euulſũ. Ma⸗ netĩ fundam̃to ꝓꝛſus incõcuſſa ſimplici tas.ß mime apꝑet:duplicitate opta hũa ne doloſitatꝭ.ſilatiõis· hypocriſis. Duãi cõgrue ſ licitati duplicitas admiſcet᷑. q; ĩdignetli fundaito tal ſtructura?ꝰmit ti᷑ · Vmõi ſibi vᷣſutiã ſerpẽs ĩdurat: cũ ſe vt deciꝑet ↄ ſiliariũ exhibebat.ſimulabat amicũ Hmõi q́; ſeducti ab eo padiſi ico le ĩduerãt ſibi:cũ pudẽdã iã nuditateʒ te⸗ gere conarẽt᷑:⁊ vmbꝛa frõdoſi ligni ⁊ fron diũ ſuccinctoꝛijs ⁊ vᷣbis excuſatoꝛijs. qᷓ; late extũc ⁊ deinceps oẽm poſteritatẽ he ⸗ reditariũ hypocriß virꝰ infec. Duẽ dabiſ ð filijs adã. qͥ qð ẽ:nõ dico velit.ſʒ vł pa⸗ tiat᷑ videri? Sʒ ꝑſeuerat nihilominꝰ ĩoĩ aĩa cũ oꝛigiali duplicitate generat ſimpli citas · vt ð collatõeↄfuſio augeat᷑ Perſeue rat eq̃ ĩmoꝛtalitas.ſʒ fuſca ⁊ tetra: irruẽte tenebꝛoſa coꝛpoꝛee moꝛti caligie Nã ⁊ ſiñ puat᷑ vita vite. tñ bñficiũ ſuo coꝛꝑi iã nõ ſuffiẽ᷑ vẽdicare. Quid ꝙ ne ſuã qͥdẽ ſpũa⸗ lẽ dũtaxatvitã retinet ſibi.Zĩa nẽpe q̃ pec cauerit ip̃a moꝛietur. Nõne moꝛte iſta du plicicunante llaꝗᷓitung; imoetalias quã retẽtat:tenebꝛoſa ſatꝭ reddir᷑⁊ miſella Adde ꝙ appetẽtia rrenoꝝ q̃ qͥdẽoĩa adi teritũ ſůt dẽſat tenebꝛas. ita vt ĩ aĩa ſic vi⸗ uẽte nil a ꝑte aliqᷓ niſi pallida facies ⁊ ima go q̃dã moꝛtꝭ appere cernat᷑· Lur nõ eĩqᷓ imoꝛtal eſt. ſilia ſibi ĩmoꝛtalia appetit et k * eterna.vi qð ẽuppareat.⁊qð fetãẽ viuat Leteꝝ ʒria ſapit ⁊ q̃rit⁊ moꝛtaiib ſeſe de generi ↄuerſatiõeↄfoꝛmãs ĩmoꝛtalitatis cãdoꝛẽqdã moꝛtifere ↄſuetudis piceo co loꝛe ðᷣnigrat. Quid ni moꝛtaliũ appetitꝰi moꝛtalẽ moꝛtali ſilem. ĩmoꝛtali diſſitem faciat: Qni tãgit picẽſait ſapiẽs)inqͥnabi tur ab ea. Vruẽdo moꝛtalib moꝛtalitateʒ ſe ĩduit.⁊ veſtẽ ĩmoꝛtalitatꝭ ĩcidẽte moꝛtiſ ſilitudie decoloꝛauit:ñ exuit. Euã attẽde quõ eiꝰ aĩa ĩmoꝛtal ĩmoꝛtalitatis ſue glie fucũj moꝛtalitat ĩnexit: moꝛtalia vtiq; af⸗ fectãdo. Ut qͥd enĩ cũ ĩmoꝛtal eſſʒ moꝛta lia ñ̃ ↄtẽpſit ⁊ trãſitoꝛia: ↄtẽta ſibi ſiliby ĩ⸗ moꝛtalib ⁊ ernis. Vidit(inqͥt) lignũ ꝙ eſ ſet pulcʒ ocuł᷑⁊ aſpectu vlectabile:ac ſua ne ad veſcẽdũ. Nõ ẽ tua o młier iſta ſuaui tas. iſta delectatio.iſta pulcritudo. Etſi tua ꝓ ꝑte luti.nõ tua ſoliꝰ.ſʒ cõis cunctis anmãtby tre. Tua q̃ᷓ vere tua ẽ aliunde⁊ N alia. nã eterna ẽð eternitate. Quid tu aie tue aliã foꝛmã:ĩmo vfoꝛmitatẽ impꝛimi alienã? E niuero qð delectat hr̃eꝛid etiã ꝑ deretimet.⁊ timoꝛ coloꝛ ẽ. Is libertatem dũ tingit tegit. ⁊ eã nihilominus ſibimet reddit diſſiteʒ. qᷓ; dignius ſua oꝛigie nihil cuꝑet vbi nihil metieret. ac ꝑ a ßuili ti⸗ moꝛe iſto ĩgenitã ſibi defenderet libertatẽ. manẽtẽ ĩ vigoꝛe ⁊ ðᷣcoꝛe ſuo. Vcuñ itaẽ. mutatꝰ ẽ coloꝛ optimꝰ. Fugitas? latitas audis vocẽ dñi ði ⁊ abſcondis te. Cur niſi qꝛ quẽ amabas:times ⁊ libertatꝰ ſpẽʒ foꝛma ßᷣuil excluſit. Sed ⁊ volũtaria illa neceſſitas ⁊5̃ria lex inflicta ĩ mẽbꝛis(deqᷓ priĩo ᷣmõe diſſeruieidẽ incubat libtati? iiberã nat̃a creaturã ꝑ ꝓpꝛiã ip̃ꝰvolũtatẽ dů allicit ſubijcit uituti· ĩplẽs faciẽ eius ignominia.ita vt vłcarne pᷣuiat legi pcti· ⁊ñ volẽs. Dꝛů nae ĩgenuitatẽ moꝝꝓbi tate vᷣfenſare neglexit. iuſto auctor iudi⸗ cio fetĩ ẽ:ñ qͥdẽ vt libertate ꝓpa nudaret᷑ ß tñ ſngindueret᷑ ſiẽ diploide ↄfuſiõe ſua. Et bñ ſic diploide.vbi veſte velutidupli cata manẽte libertate:ꝓpt᷑ volũtatẽ:ſeruil nihilominꝰ ↄuerſatio neceſſitatẽ pꝛobat. Mocð ſimpiicitate. h̊ de ĩmoꝛtalitate aĩe aduertere ẽ.⁊ nil tibi ĩ ea ſi bene ↄſideres: appebit qð ñ ſit iſtiuſiodi ſiluudis: ꝑit ⁊ diſſilitudis diploide adoptũ. An nõ di plois vbiñ ĩnata ßʒ affixa ⁊ q̃dam q̃ſiacu peti aſſuta ſimplicitati fraus ĩmoꝛtalitati inoꝛs. neceſſitas libtati Neq; enĩ eſſentie ſimplicitatip̃ſcribit duplicitas coꝛdis ññ nate imoꝛtalitati moꝛs.aut volũtaria pec cati.aut neceſſaria coꝛpis.ñ arbitrij libta⸗ tineceſſitas volũtarie ßᷣuitutj. Itaq; bo⸗ nis nate mala aduẽticia dũ nõ ſuccedunt ſʒ accedũt:turpãt vtiq; ea nõ exterminãt ↄturbãt ñ deturbãt. Iñ aĩa diſſilis ðo.ĩ⸗ de diſſilis ẽ⁊ ſibi. ide ↄꝑata ium̃ti inſipiẽ tiby.⁊ ſilis fetã ẽill· inde qð legit᷑ ↄmutal ſe głiaʒ ſuã ĩ ſilitudinẽ vituli comedẽti fe nũ.ĩde hoĩes tãqᷓ; vulpes duplicitatis ⁊ fraudis foueas hñt.⁊ qꝛ pares vulpibo ſe fecer̃t ꝑtes vulpiũ erũt.ide iuxta ſalomõʒ vnexitꝰhoĩ ⁊ ium̃to. Quid niſitr exeatq́ ſilr vixit Woꝛe beſtiali icubuit terrenis: moꝛe beſtiali excedet terris · Audi aliud. Quid miꝝ ſi ſileʒ ſoꝛtimur exitũ:qͥ ⁊ ſite hẽmꝰ itroitũ. Vñ eĩ hoĩby niſið ſititudie beſtiali ille tã ĩtꝑans ardoꝛĩ coitu:tã ĩmo deraiꝰdoloꝛ ĩ ꝑtu? Ita hõ ĩↄceptu⁊ oꝛtu ivita ⁊ moꝛte cõpatꝰ ẽ iumẽti inſipiẽtib: ⁊ſikis factꝰ ẽ ill. Duid ꝙ libera creat᷑a ſi⸗ bi ſubditũ appetitũ nõ regit vt dña: ſ ſeq́ tur ⁊ obſeqt᷑ vt ãcilla: Nõne⁊ ĩi ſe aſſilat ⁊ ãnumerat ceterĩ animãtibo q̃ naturã ñĩ libertatẽ vocauit.ſʒ ↄdidit ĩ ßᷣuitutẽ uire ſuo vẽtri:appetitui obedire: Nõne tli me rito ↄfundit᷑ ꝑhiberivłex iſtimariſilis de us. Jõq; ait. E xiſtimaſti iniq̃ ꝙ ero tuiſi mil· Et infert. Argnã te ⁊ ſtatuã 5 faciem tuã. Nõ ẽ ſeſe vidẽètꝭ aĩe deñ exiſtimare ſi⸗ milẽ ſibi.aĩe dũtaxat q̃lis mea ẽ peccatri⸗ cis ⁊ iniqᷓ· Einſmodi nãq; arguit᷑ · Exiſti maſti iniq̃ſait)⁊ ñ diẽ exiſtimaſtigia vłex iſtimaſti hõ.ꝙ ero tui ſilis. Sʒ ſiſtatuat᷑ iniquꝰañ faciẽ ſuã ⁊ 3 vultũ q̃ndã moꝛbi dũ putidũq; ĩterior hoĩs ſui ſiſtat᷑. vt dil ſimulare aut vᷣclinare ñ qᷓat ĩpuritatẽ ↄſci entie ſue:ſʒ videat vl initꝰ:ſoꝛdes pꝓctõꝛũ ſuoꝝ.vicioꝝ ĩſpiciat ðfoꝛmitatẽ.nequaqᷓ; poterit exiſtimare deũ foꝛe ſileʒ ſibi.ß qᷓſi diffidẽsꝓ tãta diſſilitudine quã videbit puto exclamabit ⁊ dicʒ. Dñe qͥs ſilis tibi Dð qͥdẽ dictũ ꝓ volũtaria illa ⁊ nociua it la diſſilitudie. Nã manet pᷣma ſikitudo.⁊ 1õ illa płꝰdiſplicz ꝙ iſta manet Dqᷓ;tũ bo nũ iſta qᷓ;tůq; malũ illaex mutua tñ colla tõne vtraq; ĩ genere ſuo płꝰeminet. Lũß; aĩa tãtã ĩ ſe vna reꝝ diſtantiã cernit.qͥd ni clamet int ſpeʒ ⁊ deſperatõʒ vtiq; poſita. důe qͥs ſilis tui: Trahit᷑ĩ deſperatõʒꝓtã to malo· ſʒ reuocat ĩ ſpeʒ a tãto bono · IJñ . iniſt 3 s. Aucui. xitchꝛſtz noſint jcoli ino Nplu 7o ln inſipiẽn: ra creakaſi⸗ daßſ ible vönawräßji uittẽ kuie munſlde iſ m fuciem riſtimareſi⸗ ẽpeccawi⸗ rgü.Exiſti naMiciavc Sʒſiſtunat öndi moidi uipuritioſci Midc pcũ mitatẽ neqh reſlgſbi ßq̃ ineqöricie Dñcqsilonbi iutnociuil uhniſlion ninc Oqᷓtübo æmuuaw olu nina Liz ni cnirhn cula Amen. eſt vtqͥ ſibi płdiſplicʒĩ malo qð ĩ ſeyidʒ ro ſe ardẽtiꝰad bonũ qð eq̃ĩ ſeↄpicit tra hat:cupiatq; ſuũ ad qð fctãẽ ſimplex ⁊re cta ⁊ timẽs deñũ ac recedẽs a malo. Quid niacceð̃re poſſitð qᷓ cedere potuit:qð tñ vtxq; dixeri ð gra ßᷣſumẽdũ:ñ ð nata:ſed neð iduſtria qdẽ. Nẽpe ſapĩa vicit mali ciã. ñ ĩduſtria vł nata. Nec veſt occaſio p ſumẽdi:ad vᷣbũ ẽ ↄuerſio eiꝰ. Hõẽ apð vᷣ bũ ocioſa aie generoſaꝰgnatõ · ðᷣqᷓ triduo iã tractãꝰ. ⁊cognatõis teſt ilitudo ꝑſeue rãſ. Dignãt admittit ĩ ſocietatẽ ſpũs ſileʒ nat̃a. Et certe ð rõe nate.ſilis ſilem q̃rit VUop reᷣrẽti. Reuertere ſunamüt · reuerte revt itueamur te Intuebit᷑ ſieʒ qͥ diſſiteʒ ñ við̃bat.ſʒ ⁊ ſe ituẽdũ pᷣſtabit. Scimꝰqᷓ niã cũ appuerit ſiles ei erimꝰ. qm̃ videbi meñ ſicutiẽ Puta qð difficltate magqᷓ; ð ĩpoſſibilitate veire:illã ꝑcũctatõeʒ · dñe qᷓs ſikis tibi.ut ſi magꝓbaſ. voꝑẽad mirãti. Admirãda ꝓꝛſus ⁊ ſtupẽda illa ſi militudo quã ði viſio comitat᷑ ĩmo q̃ dei viſio ẽ ego ãt dico ĩ caritate. Laritas illa viſio.illa ſikitudo ẽ. Quis ñ ſtupeat chari tatẽ ði ſpꝛeti ⁊ uocãti? Merito iniquꝰar⸗ guit̃ille q ð ĩductꝰẽ ði ſilitudinẽ vſurpãſ ibi.cũ diligẽdo ĩiqͥtatẽ neq; po ſſit ſe dili⸗ gere neq; deũ.ſiceĩ hẽs.qͥ diligitiiqtatem odit aĩaz ſuã. Vctã ig ð medio ĩiqͥtate q̃ eã q̃ ex ꝑteẽ diſſilitudinẽ faẽ: erit vnio ſpi ritꝰ erit mutuaviſio:mutuaq; dilectõ Si qͥdẽ veniẽte qð ꝑfectũ ẽ:euacuabit᷑ qð ex Pteẽeritq; ad alterutꝝ caſta ⁊ ↄſũmata di lectõ.agnitio plẽa.viſio mãifeſta · cõiũctõ firma.ſocietas indiuidua.ſilitudo ꝑfecta Tũc coſcet aĩa ſiẽ cognita ẽ.tũc amabit ſiẽ amata ẽ.⁊ gaudebit ſpõſus ſuꝑ ſpõſa: cognoſcẽs ⁊ cognitꝰ. diligẽs ⁊dilectꝰihs xpᷣs dñs ñ qeſt ſug oĩa deꝰ bñdictꝰ in ſe⸗ Sermo. rxxiij. Wan qͥdẽ re⸗ q gulari hoꝛa ꝑmiſit quã nobↄſti⸗ 6* tuimꝰad loq̃ndũ:triduũ h in de möõſtrãda vᷣbi aĩeq; affinitate expᷣflůũ eſt. q̃ ytilitas ĩ oĩ laboꝛe iſto? Hẽpe hᷣ docuimꝰ oẽʒ aĩaʒ lʒ oneratãvicijs · pctĩs irretitã. ca ptã illecebꝛꝭ.exilio captiuã.coꝛꝑe carcera tãtluto herẽtẽ ifirã limo. affirã mẽbꝛi· ↄfi xã curꝭ. diſtẽtã negocijs.ↄtractã timoꝛib afflictã doloꝛib. erroꝛiby vagã · ſolitudib? ãxiã.ſuſpitõiby ĩqetã.⁊ poſtremo aduenã ̃tra iimicoꝝ(iuxta ꝓphe vocẽ) coĩq̃natã— cũ moꝛtuiſ.vᷣputatã cũ hiſ qͥĩ inferno ſũt k inqᷓ; ſic dãnatã ⁊ ſic ðſpatã· docuimꝰ tñ hãc ĩſeſe poſſe aduertere ñ mõvñ f̃ſpirare iĩſpeʒ venie:ĩ ſpẽ mie q̃at: ſʒetiã vñ auðat aſpirare ad nuptias vᷣbi.cũ ðo iire fec?o cietatꝭ ñ trepidʒ.ſuaue amori iugũ cũ ̃ge ducere ãgloꝝ ñ vereat. Duid etñtutea deat apð eũ cꝰ ſeĩſignẽcernit imagie:ilu ſtrẽ ſilitudie nouit: Quidſinqᷓ;) verear̃ de maieſtate cuið oꝛigie fiducia dat?; Tĩẽ vt curet nate ĩgenuitatẽ vite honeſte ßua⸗ re ĩmo celeſte ðᷣcꝰ qð ſibi oꝛiginalr ĩeſt. di gnis q̃buſdã ſtudeat moꝝ affectuũq; ve/ nuſtare ⁊ ðᷣcoꝛare coloꝛib. Vtqͥdenĩ doꝛ S mitet ĩduſtria. Brãde ꝓfecto ĩ noð donuʒ nate ip̃a ẽ.q̃ ſi minꝰſuas exeq̃t᷑ ꝑtes.nõne qð reliquũ hʒ nat̃aĩ nob:totuʒ turpabit᷑ totũ qᷓſi q̃daʒ vetuſtatꝭ opiet᷑ rubigie. Id qdẽ ſiuria actoꝛi. Et vtiq; ad b actoꝛ ipſe ðdiuie iſigne generoſitati ꝑpetuo voluit ĩaĩaↄßuarivtiꝑ hĩ ſeſeex vᷣbo hẽat qͥ am moneat᷑ ſꝑ aut ſtare cũ verbo:aut redireſi mota fuerit. Hõ motaqᷓſi loc migrãſtaut pedibo Zᷓdiẽs.ſ; mota ſiẽ ſube vtiq; ſpũali maoueriẽ cũ ſuis affectib ĩmo deſectiba ſe qðᷣãmõ ĩ peꝰvadit. cũ ſe ſibi vite⁊ mo rũ huitatediſſileʒ faẽ reddit ðgenerẽ q̃tñ ⸗ diſſikitudo ñ nate abolitio ß viciũ eſt. bo nů ið̃ʒ nate qᷓ;tũ ſui ↄpatõe attollẽs tm̃ fe dãs ↄiũctõe. Jã vo aiereditꝰ ↄuerſio eiꝰ ad vᷣbñ̃̃foꝛmãð ꝑ ip̃ʒ·ↄfoꝛmãde ip̃i· In qͥIn caritate. Vit ei. Eſtote imitaroꝛes. ði fẽ filij kĩi.⁊ ãbulate ĩ dilectõe ſiẽ?xpᷣ dilexit voſ. Tal ↄfoꝛmitas maritataiaʒ bo.cũ tui vicʒ ſilis ẽ ꝑ naturã ſileʒ nihilo minꝰip̃i ſe exhibʒ ꝑ volũtatẽ. diligẽs ſiẽdi lecta ẽ. Ergo ſi ꝑfecte diligit nupſit · quid hacofoꝛmitate iocũdiꝰ.qd optabiꝰcari tate. q̃ fit ut hũano magiſterio ñ ↄtẽtaꝑte meto aĩa fiducialit᷑ accedẽs ad vᷣbũ vᷣbo „ſtãr iheas pᷣbũ familiarit pcũcterl: ↄſul teſq; ð oĩ re qᷓ;tũ itellectu capaxtm̃ auda deſiðᷣrio. ᷣe ſpũal ſctiq; ↄnubij õctꝰẽ iſte Parꝝ diti ↄctꝰẽ. ↄplexꝰ ẽ. Cõplexꝰplane. vbi idẽ velle ⁊ nolle.idẽvnũ fac ſpĩ ð du ob. Nec verẽdũ ne diſpitas ꝑſonaꝝ clau dicare ĩ aliqᷓ faciatↄueniẽtiã volũtatũ.qja amoꝛ reuerẽtiã neſcit · Ab amãdo quippe amoꝛ ñ̃ ab honoꝛãdo ðᷣnoĩat. Honoꝛʒ ſa neqͥ hoꝛret · qͥ ſtupet. qͥ metuit. qᷓ mirat. va cãt hᷣ oĩa peneſamãtẽ. Zmoꝛ ſibi abũdat amoꝛ vbi venerit:ceros ĩ ſetraduẽ affect? Pꝛoptea q̃ amat: amat ⁊ alið nouit nihil 3 1 11 1 1 1 Ipᷣeq honoꝛi merito ſtupoꝛi. meritoꝛ mita clo ẽgmari iñ phamat. Spõſus⁊ ſpõſa ſũt Quã q̃rꝭ aliã int ſpõſas neceſſitudinẽ l ↄne xionẽp̃ter qmari⁊amare:? Mic nexꝰ vĩcit e qð nat̃a arriꝰ virit vinclm parẽtũ ad filios Deniq; ꝓpr al. relinqᷓt hõ pfeʒ ſuũꝛ mf̃eʒ ſuã:⁊ adßebit ſpõſe. Tlides iſte affectꝰ qᷓ ſit iſpõſis:ñ ceteri tiñ affectibyꝛſʒ etiã ſeipᷣo po ⸗ rẽtioꝛ. Eidde ꝙ iſte ſpõſus ñ modo amãs:ſʒ amoꝛẽ. Nũqͥd honoꝛ; Lötẽdat qͥs cẽ.ego ñ legi Tegiãt qꝛ ðs caritas ẽ.⁊ñ qꝛ honoꝛẽvł dignitas legi. Nõ qꝛ honoꝛẽñ vult ðs qᷓ ait ſego p̃vbiẽ honoꝛ meꝰ Vexꝝ id pr̃. Sed ñſpõſũ exhibeat. puto qꝛ mutabit vocẽ:⁊ di cet. Si ego ſpõſus:vbiẽ amoꝛ meꝰ Nam? añ ita locutꝰẽ. Si ego dñs:vbiẽ timoꝛ me ns? Exigit qᷓ deꝰ timeri vt dñs. honoꝛari vt p̃. vt ſpõſus amari. Quid ĩ his pᷣſtat. quid emiĩet: Nẽpe amoꝛ. Abſq; h ⁊ tioꝛ penã hʒ ⁊ honoꝛñ hz gr̃aʒ. Seruilis ẽ timoꝛ&din ab amoꝛe ñ̃ manumittit᷑. Et qͥ ð amoꝛeñ venit honoꝛ:ñ honoꝛ ß adulatõ ẽ. Et qͥdẽ ſoli deo honoꝛ ⁊ gla. ß hoꝝ neutrã acceptabit de. ſ melleamor? ↄdita ñ fuerſt. Is ꝑ ſe ſuffiẽ. Iſ ꝑſe ꝑiacz ⁊ ꝓpr ſe. Ipᷣe meritũ:ißepᷣmiũ ſibi eſt.&moꝛpt ſeñ reqrit cãʒ. ñ fructũ. Vructꝰ eivſus eÿ. mo qꝛ amoiamo vt amẽ. Wa gna res amoꝛ:ſi tñ ad ſuũ ᷣcurrat pᷣncipiũ.ſi ſuc oꝛigi reddisꝰ.ſi 7fuſus ſuo fonti: ſpexco ſumat vñ iugit fluat. ſoh ẽ amoꝛ ex oĩby aĩe motibo fenſilv atq; affectily. In qͥ pt creat᷑a ⁊ſiñ ex eq̃ rñdere actoꝛi:lð ſiũ mutuã repẽ derevicẽ.vbi gr̃a. Si mihi iraſcat᷑de.nũ il li ego ſil reiraſcar? Nõvtiq;:ſʒ pauebo.ſʒ cõ tremiſcã.ſʒveniã vp̃caboꝛ. Ita ſi me arguat ñrdarguat᷑a me:ſʒ ex me potiꝰ iuſtiticabi? nec ſi me indicabit: iudicabo ego eñ ſʒ adoꝛa bo.⁊ ſaluãs me ñ q̃rit a me ip̃e ſaluarinecvi ciſſim egʒ ab aliqͥ libari.qʒ libat oẽs. Si do minat᷑.me oʒ ßuire ſi ĩꝑat me oʒ ꝑere:⁊ ñ vi⸗ ciſſim a dño ł ßᷣuitiũ exigere kobleqũ. Nũc iã vitas ð amoꝛe qᷓ; alit᷑ ſit. Nã cũ amat ðs 5ᷓ alið vult qᷓ; amari.qppe ñ̃ ad alið amat ni ſivt amet᷑.ciens iß̃o amoꝛe btõs qͥ ſe amaue rit. Waß̃ res amoꝛ:ſʒ ſũt ĩ eo ñdꝰ. Spõſai ſũmo ſtat. mãt eĩ ⁊ fülij:ſʒ ð heditate cogi⸗ tãt. i;din verẽt᷑ ͥquõ amittere ip̃ʒa qͥ expe⸗ ctat᷑ heditas:pꝰr̃uerẽt᷑:minꝰamãt. ſuſpectꝰ ẽ mihi amoꝛ cui alið qͥd adipiſci ſpes ſuffra gari við̃. Infirmꝰ ẽqͥ foꝛte ſpe ſbtracta aut ertĩguit᷑ aut minuit᷑. Impurꝰ ẽqͥ alið cupit Puꝰamoꝛ mercẽnariꝰñ ẽ. ſurꝰamoꝛð ſpe vltes ñ ſumit. nec tñ diffidẽtie damna ſentit Spõſus h ẽ. qꝛ B ſpõſaẽ q̃cũqʒ ẽ. Sponſe res? ſpes vnꝰ ẽ amoꝛ. h ſpõſa abũdat · ↄtẽ usẽſpõſus. Nec is alið q̃rit. nec illa alið hʒ MBic ille ſpõſus ꝓpᷣꝰ quẽ alt nẽo ↄtigat nꝰ fi⸗ liꝰ qdẽ. Deniq; ad filios clamat.vbiẽ honoꝛ meꝰ ⁊ ñ̃vbiẽ amoꝛ meꝰt. fuãs ſpõſep̃ꝛoga tiuã. Sʒ ⁊ iubet᷑ hõ honoꝛare pieʒ ſuũ ⁊ ma⸗ trẽ ſuã.⁊ ð amoꝛe tacet᷑.ñ qꝛ ñ amãdi ſint ꝑen tes a filijs.ſʒ qꝛ młti filioꝝ honoꝛare parẽtes magl qᷓ; amareaffecti ſũt. Eſto ꝙ honoꝛ regiſ iudiciũ diligat:ſʒ ſpõſi amoꝛ ĩmo ſpõſꝰamoꝛ ſolã amoꝛ vicẽreqͥrit ⁊ fidẽ. Liceat ꝓĩdecla mare dilectã.qͥd ni amet ſpõſa⁊ ſpõſa amoꝛi? Quid ni amet᷑ amoꝛ: Werito cũct renũciãs affectõib alijs ſoli ⁊ tota ĩcũbit amoꝛiqᷓ ipſo mñderi amoꝛi hz in fdibendo amoꝛe. Nã⁊ cũ ſe totã effuðᷣritĩ amoꝛẽ.qᷓ;tũ ẽ; ad illiꝰ fontii pẽnepfliuniũ? Nõplãe ꝑi vbtate fluũt amãs † ⁊ amoꝛẽ:aĩa ⁊ vᷣbũ.ſpõſa ⁊ ſponſus.creatoꝛ⁊ cregtat magi q; ſitiẽs ⁊ fõs. Quid ꝛpibitp ꝓt h ⁊ ex toto euacuabit᷑ nupte votũ. ð̃fideriũ ſuſpirãt amãtꝭ. ardoꝛ pᷣſumẽtꝭ fiducia. qꝛ nõ vz ex eq̃ͥ currere cũ gigãte. dulcedie cũ melleo tẽdere.lenitate cũ agno.cãdoꝛe cũ lilio. clari⸗ tate cũ ſole. caritate cũ eo qͥ caritas ẽ? Nõ. nã ⁊ſiminꝰ ẽ diligit creat̃a qm̃ mioꝛẽ.iñ ſiexto⸗ ta ſe diligit nihil ðeſt vbi totũ ẽ. Pꝛoptea vt dixi.ſic amare nupſiſſeẽ qm̃ ñ pᷣt ſic diligere: ⁊paꝝ dilecta eẽ · vt ĩↄſẽſu duoꝝ itegꝝ ſtet ꝓfe ctũq; ↄnubiũ. niſiqs dubitet aĩaʒ a vbo⁊pᷣ us amari ⁊ plꝰꝓꝛſus ⁊ pᷣuenit᷑ amãdo ⁊ vin cit᷑.Velix qᷓ̃ meruit pᷣueniriĩ tãte bñdictõe duł cedis. Felix cui tãte ſuauitat cõplexũ expiri donatũ ẽ. Oõ ñ ẽalið qᷓ; amoꝛ ſctũs ⁊ caſiul amoꝛ ſuauis ⁊ dulc.amoꝛ tãte ſerenitatꝭ qᷓ;te ⁊ ſinceritatꝭ · amoꝛ mutuꝰ.itimꝰ.validꝰq; qͥ ñ ĩcarne vna:ſʒ vno plãeĩ ſpũ duos iũgat. du⸗ os faciat.iã ñ duos ſʒ vnũ:paulo ita dicente Qui adherʒ ðo vnꝰſpũs ẽ. Et nẽ potiꝰeãſuꝑ his audiamꝰ quã facile magiſtrã ð oĩbo feẽ ⁊ mgf̃a vnctõ ⁊ freq̃ns expientia. Niſi foꝛte id meliꝰ ßᷣuãꝰ ĩ alið ᷣmõis pᷣncipiũ ne rẽbonaʒ coartemꝰ int ãguſtias hꝰ ꝓpemodũ finiẽdi: ⁊ ſi ꝓbatꝭ facio finẽ etiã añ finẽ. vt famelicitẽ peſtiue ↄueniãꝰ cras ad ðlicias ſcẽ aieqͥbybe ata meret᷑ frui cũpbo:⁊ ð pᷣbo ſpõſo vtiq;ſuo 52 vpᷣo dño nr̃o qͥẽſuꝑ oĩa deꝰbñdictꝰ ſecu Sermo.lxxxiij.— ſor meo ctes — lectulo zer dul⸗ git aĩa mea. Magnũ bonũ q̃rere deñ Ego ß nulliĩ boĩs aie ſcõʒ exiſtimo. pᷣmũ in donis. vltimũ ipfectibyẽ.vtutũ nulliaccedit ced it nli. Cui accedat quã nulla pᷣcedit? cui cedat q̃ oiʒ magſũmatio ẽ Queeĩ pᷣtꝰaſſcrẽ 122 — ₰„ amone bth rlümn u9 ceamt Auu⸗pbip wn jſunũ asihRö.ni néſiet⸗ Potiurt btſicdiigae: itegpſttpſe izaſbozÿ mido ⁊yin ſolcedul vrũcxviri tüs ⁊caſtu viSte qdñ s iügt· du ⸗ Alo ita dicente nẽ potꝰ eilup träð oibyfcẽ? a. Hiſi forteid pi nerẽdon modũ finiũ nẽ vfncicit us— o ſpöſo ril debioic iſcu neo p noas ⸗ jui quẽ dil ibonürede ciſtimo. bmüln bi poſſitñ q̃rẽtide: aut qs rminꝰ q̃rẽti deũ? Puerite iqt faciẽ ei ſg. Exiſtimo qnꝰcũ ĩuẽ tus fuerit ceſſabit᷑ a q̃rẽdo. Nõ pedũ paſſibp: ßðſiderijs q̃rit ðᷣs. Et vtiq; ñ extũdit ðſide nů ſem̃ felix inẽtio:ß ertẽdit. Nũqͥdↄſũmatõ gaudij ðſiderij ↄüptõ ẽ leũ magẽilli. nä iÿʒ flãma. Sic ẽ Zdiplebit leticia. deſiðrij ñj eritfinis. ac ꝑ nec q̃rẽdi. Tu vo cogita ſi potes q̃ritãdi h ſtudiũ ſine ĩdigẽtia. ⁊ ðſideri um ſine ãxietate · Alterum pfecto pñtia· alte⸗ rũ copia excludit Nẽ iã viðte cur iſta pᷣmiſeri NHimiꝝ vt oĩs ir vos aĩa q̃rẽs deñ ne magnũ bonũ ĩ magnũ ſibi ðᷣtoꝛqᷓ̃at malũ nouerit ſeðᷣ nentã ĩ illo ⁊ añ q̃ſitã qᷓ; q̃rẽtẽ. Siẽ eið mag⸗ nis boĩs mala oꝛiriñ mĩma ſolẽt. cuʒ fetieri⸗ mij ð boĩs dñi· vtimur doĩs tãqᷓ; ñ dati.· i da mꝰglam ðo. Ita ꝓfctõ qᷓ maximi videbãt᷑ ꝓ accepta gr̃a ꝓñ redibita mimi putãt᷑apõ de um. Ego ãt ꝑco vob · Vſus ſũ modeſtioꝛiv vocib. maxio mĩmoq;:ſʒ qð ſẽtio ñ expᷣſſi. di ſcrimẽ juolui.ip̃e nudabo.optimũ peſſimũq; dixiſſe debuerã.nã vere ⁊ abſq; dubio eo qͥſq; peſſimꝰqͥ optimꝰ.⁊ ſihipᷣm qð ẽ optimꝰaſſcri bat ſibi. Nẽpe peſſimũ. Dð ſi dicat qͥs ab⸗ ſit agnoſco.gr̃a ði ſũ id qð ſũ.ſtudeat ãtcap⸗ tare gliolã ꝓ gr̃a quã accepit. Nõne furẽ ⁊ la⸗ tro? Znudiat ₰ eꝰmodiẽ. Ex oꝛe tuo te iudico ßue neqᷓ;. Quid neqꝰßno vfurpãteſibi gliam Z dñiſui: In lectulo me.ꝑ noc.qᷓ. quẽ di. a. mea Querit ania vᷣbñ:ſßʒ q̃ a vᷣbo pᷣꝰ q̃ſita ſit.Zlio qn ſela facie vᷣbiegreſſa vl eiecta ñ fuertetur ocubꝰeb vt videat hõa ſi ñ reqͥrat᷑a vᷣbo · ua ſi vo alið aĩa nr̃a ſit qᷓ; ſpũs vadẽs ⁊ ñ rediẽſ ſi ſibi fuerit ðrelicta. A udipfugã ðᷣuiã qd do leat ⁊ qd petat: Erraui ait ſiẽ ouis q̃ ꝑijt: q̃re puũ tu. O hõ redire vis? Sʒ ſiĩ volũtate reſ ẽ.qͥd opẽflagitaſoqͥd aliũde mẽdicas ĩ qͥ abũ das tu tibi⸗ palã ẽ qꝛ vult ⁊ ñ pᷣt. ß ſpũs ẽ va⸗ dẽs ⁊ ñ rediẽs ⁊ ſiis ſit õgiꝰagẽs qͥ nec vuit. qqᷓ; ñ oĩno illã gĩaʒ expoſitã dixeri krelictãq Fuerti cupit ⁊ reqripetit VUñ eĩ volũtas h illi Jñini falloꝛ)ꝙ a vᷣbo viſitata iã ſit⁊ qᷓſita· nec vcioſa qᷓſitio q̃ opata ẽ volũtatẽ:ſine q̃ reditu eẽñ potat Sʒ ñ ſuffiẽ ſeł q̃ri:tãtꝰẽ aĩe lãguoꝛ tãtaq; ĩ reditu difficktaſ.qd ei ſivult? Jacʒ vo lůtas vbi facltas ñ ſuppetit. Rã velle adiacʒ mihi. inqᷓt. pficere ãt bonũ ñ iuenio. Quidꝭ ille quẽ ð pſalmo iduximꝰq̃rit: Nõ plãe alið qᷓ; q̃ri. qð ñ q̃reret niſi q̃ſiꝰfuiſſʒ:⁊ rurſũ nõ q̃ reret ſi q̃ſitꝰſatj fuiſß. Dõð⁊ poſtulat. q̃relinq· ens)puũ tuũ. vt qͥ ðdit velle· det⁊ ꝑficerep bo na volũtate. Mihi tñ nõ videt᷑ iſtꝰmõiaĩme oſſe ↄpetere locꝰpñſ.q̃ ſcðᷣaʒ g̃aʒ nꝰdũ pce⸗ pit. volẽs qͥdẽ ſʒ ñ valẽs adire quẽ diligitaĩa ſua Nã quõ pt illi ↄueire qð ibi ſeqt. ſurgere ⁊circuire ciuitatẽ: ß⁊ꝑ vicoſ⁊ plateas q̃rere di lectũ q̃ eget ipᷣa q̃ri. Vaciet q̃ pt. im̃ ſe inemie rit q̃ſitã pᷣus ſiẽ ⁊ pᷣꝰdilectã.atqʒ ide eſſe⁊ qð qᷓ rit ⁊ qð diligit. ODꝛemꝰ⁊ nos km̃i.vtcito ãtici⸗ B pẽt nos mie iſte. qꝛ paupes fetĩ ſumꝰnimia.qð ñ ð oiby nob dico Scio eĩqᷓ;płimos nr̃m am⸗ bulãtes ĩ dilectõe q̃ rpᷣs dilexit nos.⁊i ſimplici tate coꝛdis q̃rẽtes illũ. Sʒ ſũt aliqͥſqð triſtꝰ di⸗ co)qͥ nullũ nob adhuc ĩ ſe ðᷣdere indiciũ hꝰtã ſa lutari ãticipatõis. ac ꝑ h necſue ſalutꝭ· hoĩes ſe ipᷣos amãtes ñ dñm.⁊ qᷓrẽtes q̃ ſua ſũt ñ q̃ dñi Queſiuiſait illa)quẽ diligit aĩa mea. Nẽpe huc te ꝓuocat ãticipãtj benignitas illiꝰqte ⁊ pᷣoꝛq̃ ſiuit ⁊ pᷣoꝛ dilexit. Mime ꝓꝛſus niſipus qᷓſita q̃tereſ·ſiẽ nec diligeres niſi dilecta pᷣꝰ Nõ ĩvng tĩ bñdictõe:ſʒ ĩduaby p̃uẽta es· dilectõe ⁊q̃ſi⸗ tõe. Dilectõ cã qᷓſitõis.q̃ſitio fructꝰ dilectõis ẽ ⁊ certitudo. Dilecta es ne ad ſuppliciũ potiꝰq̃⸗ ſitã ſuſpicerꝭ q̃ſita es ne fruſtra dilectã ↄq̃raris vtraq; tã aĩca ↄpta ſuauitaſ⁊ auſũ ðᷣdit⁊ vᷣecũ diã vpulit. ⁊ reditũ ꝑſuaſit ⁊ mouit affem̃. Hĩc ʒelꝰhinc ardoꝛ iſte q̃rẽdi quẽ diligit aĩa tua.qꝛ ꝓfecto nꝰ ñ qᷓſita q̃rere poteras.n?ñ q̃rere q̃ſita nũcpotes. Sʒ noli obliuiſci vñ huc vener Et C vti me potitrãſfigurẽ q̃ dicũt᷑.id enĩ tutiꝰ Tu ne es o aĩa mea q̃ jlicto viro tuo pᷣoꝛicũ q̃tibi bñ fuerat.pmã fidẽ irritã feciſti:iens pꝰamnato res tuoſ.Et nẽ qͥad libuit foꝛnicata cũ il· foꝛte ⁊ ↄtẽpta ab ill:audes ipudẽs ⁊ frõtoſa veile re⸗ nerti ad illũ quẽ ſupbũtẽpſ iſti. qͥd dißᷓ latebꝛiſ q̃r lucẽ.⁊ currꝭ ad ſpõſũ dignioꝛ plagꝭ qᷓ; ocul MWiꝝ ſiñ ꝓſpõſo iudicẽ offẽdas · felix qͥ ad hec aiaʒ ſuã rũdẽtẽ audierit.ñ tico qꝛ amo qð ña⸗ mata oĩno ñ facerẽ Itaq; et amoꝛ nihil dilecte timidũ. Paueãt q̃ ñ amãt. Quid ni aſſidue ini micicias ſuſpicẽt᷑.ego vᷣo amãſtamarime dubi tare ñ poſſũ ñ ꝓłꝰ qᷓ; amare. Nec poſſuʒ vereri vultũ cꝰſenſiaffem̃. Inqᷓ? In co ꝙtłeʒñ mõqᷓ ſiuit:ſʒ⁊ affec. feẽq; certã pinðᷣ ð q̃ſitu. uid ni rñdeã ĩ qᷓſitu cui ĩ affectu rñdco? Nũqd iraſcet q̃ſitꝰq etiãↄtẽptꝰdiſſitauit.qͥ nimo ñ ᷓpellʒ reqͥ⸗ rẽtẽ qͥ⁊ ↄtẽnẽtẽ reqͥrit · Benignꝰẽ ſpũs vᷣbi⁊ be nigna nũciat mihi ĩtimãs ⁊ ſuadẽs ð vᷣbi⁊ʒe⸗ lo ðſiderioq;. qð vtiq; fieriñ pᷣt eẽ abſcõditum. ſcrutat᷑ alta ði.ↄſciꝰ eaꝝ qjs cogitat cogitatões pac ⁊ ñ afflictõis. Duidni animer ad q̃rẽduʒ H erpta clemẽtiã ꝑſuaſa ð pace. Vrẽs h̊ ſuaderia vᷣbo q̃ri ẽ ꝑuaderi iueniriẽ Sʒ ĩ oẽs capiũt ß vᷣbů.qͥd faciẽꝰꝑunt᷑ nr̃is(illos loq̃; q; adhuc int᷑ nos icipiẽtes ſũt.ñ tñ ĩſipiẽtes)cũ teneãt ĩ⸗ itiũ ſapĩe.ſubiecti iuicẽĩ timoꝛexp̃i. Vñ ilł iqᷓ; facimꝰ fidẽ ꝙ h ita ſe habeãt penes ſpõſaʒ cuʒ ipſitalia agiſecum necduʒ perſenſerint. Sed mitto eos ego adtalẽ cui decredere nõ debeãt. Legãtĩ libꝛo qð ni coꝛð altero.qꝛ nõ cernunt 1 1 1 i 3 1 1 3 „ 1 3 111 1 1 1 creqũt. Eſt ſtbtũ ĩꝓphis · Sidimißit vir vxoꝛẽ ſuã ⁊ illa recedẽs duxeritvi? al um:nũqd ᷣuertet᷑ vltra· nũqͥd ñ̃ polluta et tamiata eritmkier illa· Tu aũt foꝛnicata es cũ amatoꝛib młi.⁊ tñ ᷓ̃nertere ad me ʒt dñs:⁊ego ſuſcipiã te. vᷣba dñi ſũt. Hõ ẽphas ſuſpẽðᷣrefidẽ. Credãt qð ñ exꝑiũt᷑ vt fructũ qñʒ expiẽtie:fidei meritoↄſeq̃nt᷑ Sat arhitroꝛ vᷣclaratũ qͥd ſit q̃ri a vᷣbo? j h ſit ncẽitas ñ vᷣbo ßʒ aie · niſi ꝙ q̃ exꝑta ẽ⁊ plenðꝰiſta nouit⁊ feliciꝰ Reſtat vtſeq̃n ti tractatu doceãꝰ ſitiẽtes aĩas q̃rerea qͥ q̃ ſite ſũt. lpotiꝰid diſcamꝰ ab illa q̃ h locoĩ ducit᷑q̃rẽs ip̃ʒ quẽ diligit aĩa ſua ſpõſum aĩe ihm xpᷣm dñmnfm qͥẽ ſuꝑ om̃ia deꝰ bñdictꝰin ſecula Amẽ. Ser· rxxv „ Nlectulo meo ã̃ſiui quẽ diligit aia mea. Ad qͥd dDictũ ẽ ⁊ iterare ſupfluũ.ꝓpr qᷓ dã tñ qͥ ñ inrfueñ̃t cũ tractaret᷑: dico aliqͥd bꝛeuir.⁊ qð foꝛtaſſene hoſ qͥdẽqͥ intfuer̃t audire pigebit· Nꝰeĩ totũ dici tũc potuit Querit aĩa vᷣbũ cuiſentiat ad coꝛrectiõʒ qᷓ illumiet᷑ ad cognitiõʒ. cui ĩnitat᷑ ad vᷣtu tẽ.qͥ refoꝛmet᷑ ad ſapĩaʒ · cuiↄfoꝛmet̃ad de coꝛẽcui maritet᷑ ad fecũditatẽ.q̃ fruat᷑ ad iocũditatẽ. Pꝛopt᷑ has oẽs cãs q̃rit aĩa v bũ Hõ ãbigo eẽqᷓ;ples ⁊ alias.ſʒ heĩteri occurrer̃t. Poterit ãt ſicui coꝛdi fuerit fa cile alias atz als adũtereĩ ſemetipᷣo. Siqͥ dẽ młteſũt auerſiõeſnf̃e.młte ⁊ ĩfinite aĩe nœẽ̃itates ⁊ ãxietatũ ñ ẽ nũerꝰ. At vᷣbũdi pleniꝰq; ſuꝑabũdatĩ boĩs. vtpote.ſa⸗ piẽtia vicit maliciã · vincẽs ĩ bonis mala Et nẽ haꝝ qᷓs poſui accipite rõʒ. Et pᷣmo qð pᷣmũ ẽ videtequẽadmodũʒſentiat ad coꝛreptõz. Legꝰ vᷣbũ ĩ euãgelijs loquẽs Eſto ↄſẽtiẽsiiqͥt)aduerſario tuo dũ es cũ illo ĩ via:ne loꝛte tradatte iudici.⁊ iuder toꝛtoꝛi.qͥdↄſultiꝰ: Verbi ↄſiliũẽni fallor ſe aduerſariũ ꝓteſtãtꝭ ꝙ aduerſet᷑ carnali: h ðſiderijs nr̃is. dũ ðt ſp:hi errãt coꝛde. Tu po q h̊ audis.ſi pauẽs ceꝑis velle fu gerea vẽta ira:credo ſollicitꝰ er quõ huic ↄſẽtias aduerſario qͥ tibi illatatã rribilit ĩ tẽtare við̃. At iſt ĩpoſſibile niſi diſſẽtia tecũ.miſi tibimet aduerſerꝭ. niſi Sui ⁊vigili lucta tuipᷣe ʒ teip̃ʒ ĩfatigabilir pᷣliert. Po⸗ ſtremo niſi valefacias ĩueterate ↄſuetudi inateq; affectõi. Id qdẽ duxꝝ.ſi tuis attẽ⸗ ptauer viriby·tle erit ac ſi ĩ vno digitoꝛuʒ tuoꝝ toꝛrẽtꝭ ĩpet ſiſtere.aut ipʒ ðᷣnuo co ner ioꝛdanẽuertere retroꝛſũ.· Quid faci Bermo es?Ouere vb cuioſentias ip̃o faciẽte vt ↄſentias. Vuge ad illð.qᷓ aduerſa᷑ ꝑ quaʒ tal fias cui iã ñ aduerſet᷑ · vt blãdiat᷑ qͥ mi naba.⁊ ſit ad ĩimutãdũ efficacioꝛ ifuſa ð tia qᷓ; ĩtẽſa ira. Hec pᷣmalvt opinoꝛ)neceſ ſitas. ob quã gia icipit q̃rere vᷣbũ ¶ Sʒſi ignoꝛas qͥd ille velit cui iãvolũtateↄſent nõne ⁊ ð te dicet᷑ qꝛ ʒelũ ði hẽs: ſʒ nõ ᷣm ſcĩaʒ. Et neh letie exiſtimes memieri ſcri- ptñ. qꝛ ignoꝛãs ignoꝛabit᷑. Scire vis qͥd vſulã ⁊ ĩ hac ncẽ̃itate· qͥdĩ pᷣma. Meo ꝓſi lio nũc q̃ʒ ibis ad vᷣbuz ⁊ docebit te vias ſuaſene volẽdo qͥdẽ:ß ignoꝛãdo bonũ dũ curr ↄtingat excurrere ⁊ errarei inuio ⁊ñ ĩ via. Luxẽei vᷣbũ. Declaratio deniq; ſer monũ illuiat:⁊ itellectũ dat puul · Beatuſ es ſi dicaſ⁊ tu. Lucerna pedibꝰ meis vᷣbũ tuũ:⁊ lum̃ ſemitꝭ meis. NHec ꝑuũ ꝓfec̃ aĩa tua cuiꝰilluiata rõ eſt vt bonũ ⁊ velit ⁊no nerit. In alto vitã.ĩalro viſũ recepit. Nã ⁊ malũ volẽdo moꝛtua erat:⁊ bonũ iꝛan do ceca.¶ Jã viuit.iã videt.iã ſtat ĩ bono ß ope⁊ oꝑe vᷣbi. Stat mãu pbi leuata ve ſuti ſuꝑ pedes duos deuotõʒ ⁊ agnitiõʒ. Statſinqᷓ;)ßʒ ſibi putet dictũ. Quiſeexi⸗ ſtimat ſtare viðat ne cadat · Putasł ſtare ꝑſe poſſit qᷓ ſurgere ꝑſe ñ potuit: Hõ opi noꝛ.qͥd ei Verbo dñi celi firmati ſũt:⁊ter ra ſtabit ſine vᷣbo? Cur ð ſiſtare ꝑ ſepotat oꝛabat hõ ð tra. ↄfirma melinqᷓẽs)i vᷣbis tuis? Deniq; ⁊ꝓbat. Eiꝰ ip̃ꝰ illa voꝑfuit Impulſus euerſus ſũ vt caderẽ:⁊ dñs ſu ſcepit me. Quer qͥs ille ĩpulſoꝛũ ẽ vnꝰĩ⸗ pulſoꝛdiabolꝰẽ ipulſoꝛ mũdꝰ ipulſoꝛ hõ Quis iſte hõ ſit qᷓ̃ri? Quiſq; ſui. Noli mi⸗ rari.vſq; aðo hõ ipulſoꝛ ſibiẽ:⁊ ſuimet pᷣ⸗ cipitatoꝛ: vt nõ ſit qð ab alto ĩpulſoꝛe for mides ſi ip̃ea te ꝓpas ↄtineas mãꝰ. Duiſ eilinqͥt)vob nocere porit ſiboni emulato res fueriti. Manꝰtua ↄſẽſus tuꝰ.ſi diabo lo ſuggerẽte vł ſeclo ſuadẽte qð ñ oʒ aſſen ſũ tuũ tenuer ⁊ ñ ðᷣderj mẽbꝛa arma iniq́ᷓ tati.nec ꝑmiſerꝭ reꝗ̃re pctm̃ ĩ tuo moꝛtali coꝛꝑe:bonũ te emulatoꝛẽpbaſti.cui mali⸗ cia oĩno nil nocuit.vide ne magi ꝓfuerit. Scptũ ẽ ei. Bonũ fac ⁊ hẽbis laudẽex il la. Lõfuſi ſũt qͥ q̃rebãt aĩaʒ tuã.tu vᷣo cã⸗ tabis: Si mei ñ fuerit dñati tũc ĩmacula tus cro. Boniplane emulator inſigne de diſti ſicõſilio ſapientis miſeris animetue ſi om̃i cuſtodia ſeruas coꝛ tuum. ſi iuxta apoſtolum. teißʒ caſtũ cuſtodis. Alioqͥn ⁊ſi vniuerſũ mõm lucrerꝭ. aĩe ãt tue detri mẽtũ patiari. ñ plãe bonũ te cẽſemꝰ emu⸗ agnitiöz. tü. Quiſeexi⸗ Putskſne omin Höopi nunſittur pEpotit nejjÿbis ila voxfui crẽn důs ſu orütvwi⸗ P äpulorhö ſui. olimi⸗ ieſuimetß⸗ to ipulſꝙꝛefo as m Du iboni emula ſus tu ſidiabo teqñoʒaſen mebnama inl goꝛ aĩ immobilit᷑ ſtãtꝭ cũ rõe v taroꝛẽ. qm̃qᷓdẽ nee ſaluato?. Lů igit᷑tres ſũt ſtãti ĩminẽtes ſtratoꝛes hoꝝ: diabolꝰ linoꝛe malicie. mũdꝰ vẽto vanitatꝭ· hõ ſe⸗ metip̃ʒ põdere coꝛruptõis ĩpellit. Impel lit diabolꝰ:ſʒ ñ̃ euertit.ſiqͥdẽ tuũ illi nega⸗ nert aſſenſũ· Deniq; habes. Reſiſtite dia⸗ bolo ⁊ fugiet a vob. Iſteẽ qͥ ſtãtes ĩ ꝑadi ſo ipulit iuidꝰ ⁊ euertit. ſↄlentiẽtes ñ reſi ſtẽtes. Iſte ẽq ſeip̃ʒ ð celo ſuꝑbenllo im pellẽte pᷣcipitauit.vt ſc ias mltomagꝭ ho ⸗ minẽ ſuo ip̃caſui ĩminere quẽ ꝓpe ſube põdꝰ ᷓᷓuat. Eſt⁊ mũdꝰ ĩpulſoꝛ.qꝛ ĩ mali⸗ gno poſitꝰ ẽ.ĩpellit omẽs: ſʒ ſolos euertit amicos ſuos.i.ↄſentaneos ſibi. Nolo eſſe amicꝰ mũdine cadã. Nã qͥ vult eẽ hꝰ mũ di amidꝰ:ĩimicꝰ dei ↄſtituit᷑.qͥ vtiq; nulluſ pFuioꝛ caſus Ex qͥby ſat clarʒ quõ ſit hõp̃ cipuꝰ ĩpulſoꝛ ſui.qͥ ſuo ſine alieno ĩpulſu cadere p̃t. lieno abſqʒ ſuo cadere non pt. ui nã hoꝝ pᷣcipue ſiſtẽdũ: Hẽpe huic q eo moleſtioꝛ q̃ iterioꝛ ſolꝰdeijcere ſuffiẽ. cũ ſine ip̃ᷣo alij poſſint facere nihil. Nõ ſi⸗ ne cã ſapiẽs expugnatoꝛi pᷣtulit vꝛbiũ vi⸗ rũ qͥ aĩo dñat᷑. Wltũ h̃ ad te opꝰ ꝓtute ha bes.⁊ ñ qjcũq; ß qᷓ ĩduari ex alto. Ip̃a eĩſi pfecta ſit:facile ſic aĩm victoꝛẽ ſui:⁊ ſic ĩui ctů reddit ad oĩa. Eſt qͥppe vigoꝛ aĩ cede re neſciꝰꝓ tuẽda rõe. Aut ſi waiern pröe U ſic. Vigoꝛ aĩ qð ĩſeẽ oĩa ad rõʒ cogẽs vel dirigẽs. Duis aſcẽdet ĩ mõtẽ dñi 2Mad pticẽ mõti.i.ad virtuti ꝑfectionẽ qͥſq; cuʒ ↄſcẽdere adoꝛiet᷑. ſ cietpfecto qᷓ; ſit aſcẽſus arduꝰ:⁊ caſſus conatꝰ abſq; vᷣbi adiuto ⸗ rio. Felix aĩa q̃ ãgel ſpectãtibꝰ pᷣbuit gau diũ ⁊ miraculũ ſui.vt audiret ð ſe loq̃nter Queẽ iſta q̃ aſcẽdit ð deßto: delitijs affiu ens · inira ſuꝑ dilectũ ſuũ. lioqn fruſtra nitit᷑. Sane etiã 3 ſe ĩnitẽs ĩualeſcat Et facta ſeip̃a validioꝛ coget ꝓ rõne vniuerſa irã. metů. cupiditatẽ:⁊ gaudiũ. veluti q̃n⸗ dã aĩ currũ bonꝰ auriga reget:⁊ ĩ captiui tatẽ rediget oẽm carnalẽ affectuʒ ⁊ carnis ſenſũ ad nutũ rõis ĩ obſeqhũ ꝓtuti. Quid ni oia poſſibilia ſint innitẽti ſuꝑ eũ qͥ oĩa pᷣt. Quãte fiducie vox oĩa poſſũ ĩeo qͥ me ↄfoꝛtat. Nil oĩpotẽtiã vᷣbi clarioꝛẽ reddit ꝗ; ꝙ om̃ipotẽtes fac̃: om̃es qͥ ĩſe ſperant. Deniq; om̃ia poſſibilia ſũt credẽti. Anñ oipotẽs cuioĩa poſſibilia ſũt: Ita ani⸗ mus ñ ſi pᷣſumat ð ſe:ſ; ſi ↄfoꝛtet᷑ a verbo poterit vtiq; dñari ſui vt non dñet ei oĩs iniuſtieia. Italinqᷓ;) vᷣbo ĩnirũ ⁊ indutu ptute ex alto. nulla vis. nulla fraus. nulla iã illecebꝛa poterit vł ſtãtẽ deijcere vł ſub ijcere dñantẽ. is ñ timere ipulſoꝛõ Nõ K veniat tibi pes ſuꝑbie:⁊ manꝰ ĩpellẽti nõ mouet te. Ibicecider̃t qͥ oꝑant᷑ iniq;tateʒ Ibi diabolꝰ⁊ angli eiꝰ coꝛruerũt.qͥ licz ñ pulſi extrinſecꝰ expulſi ſũt:tñ nec potuer̃t ſtare. Deniq; ĩ vitate ñ ſtetit qͥ nõ inixꝰeſt vᷣbo.qͥ ĩ ſua pᷣtute ↄfiſus ẽ. Et i foꝛtaſſis ſedere voluit qꝛ ſtare ñ̃ valuit. Dicebat ei. Sedebo in mõte teſtamẽti. Leteꝝ deo iu dicãti nec ſtetit nec ſedit.ſʒ cecidit dicente dño. Uidebã ſathanã ſiẽ fulgur ð celo ca dentẽ. Ergo qͥ ſtat.ſi vult cadere: ñ fidat ſibi: renitat᷑ verbo. Verbũ loqᷓ̃. Sine me nihil poteſti facere · Ita eſt nec ſurgere ad bonũ nec ſtare ĩ bono poſſumꝰ ſine ð bo. Tu 3 qͥ ſtas da gliam ðo ⁊ dic. Sta⸗ tuit ſup̃ petrã pedes meos:⁊ direxit greſ⸗ ſus meos. Euiꝰmãu erigerſ:ipiꝰ neceſſeẽ ptutetenear Mecꝙ eo ꝙ dixi opꝰnos ha bere vᷣbo cui initamur an vᷣtutẽꝗ Nũciã N vidẽdũ ẽð eo ꝙ itẽ memoꝛaui ꝑ vᷣbũ ſcʒ nihilominꝰnos ᷓfoꝛmari ad ſapiaʒ. Ver bñ tꝰ. vᷣbũ ſapia ẽ. Sumatð aĩað vᷣtu⸗ te virtutẽ.ac ð fapia ſapiam.⁊ vni verbo munus vtrũcʒ aſcribat. Alioqͥnſi aliũde aut vtrãc; aut alterutrã arroget ſibi:neget etiã ſil vr de fonte riuũ vl ð vite vinũ. vel lumẽ oꝛiri ð luĩe. Videl ßᷣmo. Siq́;s(ſin⸗ qͥt(indigʒ ſapia: poſtulet a deo qͥ dat oiby affiuẽt.⁊ ñ impꝛoꝑat:⁊ dabit᷑ ei. Hec ille- Ego vero haud ſecꝰð virtute ſenſeri. Lo⸗ gnata virtꝰ ſapĩe ẽ· Donũ ði virtꝰ ẽ: ðᷣpu tãda ĩ donis optis:deſcẽdẽs ⁊ ip̃a ðſurſũ a pr̃e verbi. Etſi qͥs exiſtimet id ꝑ oĩa eaʒ qð ſapĩaʒ ec̃:ñ inficioꝛ.ſ ĩ verbo ñ ĩ aĩma Queei in verbo:ꝙ eiſinglari dĩne nature ſimplicitate vnũ ſũt.vnũ tñ effectũ ĩ aĩa ñ hñt.ſʒ ad illiꝰ varias ⁊ diuerſas ncc̃itates veluti diuerſa ſeſe ꝑticipãda accõmodat. Juxta quã rõʒ ꝓfecto alið ẽ aĩo vᷣtute agi ⁊ alið ſapiĩa regi. Alið dñariĩ virtute. Ali udi ſuauitate ðliciari. Tʒ nãq;? ſapĩia po. x tẽs ⁊ virtꝰſuauis exiſtat:vt tñ ꝓpᷣas qͥbuſ —„„ q; reddãꝰvocabul ſignificãtias · vigoꝛ v tutẽ.ſapĩaʒ placiditas aĩ cũ ſpiritali qdaʒ ſuauitate ð mõſtret. Mãc puto ab apoſto⸗ lo deſignatam vbi poſt multa hoꝛtamen⸗ ta pertinẽtia ad virtutẽ adiecit q̃ ſapiẽtie eſt in ſuauitateĩ ſpũſctõ. Igit᷑ ſtare. reſiſte ———— Bermo re. vim vtrepellere. qᷓ vtic ĩ ꝑtiby vtutjde qͥdẽ ßʒ laboꝛ eſt. Hõ eſt eĩ id iᷣm honoꝛẽ mũ laborioſe defendere⁊ qe⸗ te poſſidere. Nõ ẽ ideʒ vtute agi⁊ virtute frui Quicòd virtꝰ elaboꝛat:ſapia fruit.⁊ qð ſapia oꝛdiat: deliberat:moderat᷑: virtꝰ exeqᷓt · Sapiaz ſcribe ĩocioꝛait ſapiẽſ. Er go ſapie ocia negocia ſũt.⁊qᷓ ocioſioꝛ ſapi entia.eo exercitatioꝛ ĩ genere ſuo. E regio ne virtꝰexercitata clarioꝛ eſt. eoqʒ ꝓbatioꝛ q officioſioꝛ. Et ſi qͥs ſapĩaʒ virtutꝭ amo ⸗ rẽ diffinierit. ñ niſia vᷣo deuiarevidebitur Ubiãt amoꝛ eſt:laboꝛ nõ eſtß ſapoꝛ. Et foꝛte ſapia a ſapoꝛe denoĩat᷑. ꝙ pᷣtuti acce dẽs qðdã veluti ↄdimẽtũ ſapidã reddit: N — q̃ ꝑ ſe inſulſa qᷣãmõ ⁊ aſpa ſentiebat᷑.nec duxeri reß̃hẽdẽdũ ſi qͥs ſapiaʒ ſapoꝛẽ bo⸗ ni diffiniat. Hũc ſapoꝛẽ ꝑdidimꝰ ab ipſo peneexoꝛtu generi nr̃i.Ex qͥ coꝛdis pala⸗ tũ ſenſu carnis pᷣualẽte infec virꝰ ſerpẽtis antiq cepit aĩe nõ ſaꝑe bonñ ac lapoꝛ no ⸗ xꝰ ſubintrare. Deniq;pni ſunt ſeuſus ho minis ⁊ cogitatões ĩ malũ ab adoleſcẽtia B eſt. ab inſipiẽtia bme mlieri. Ita inſipi entia mlieri ſapoꝛẽ boni excludit. qꝛ pᷣpẽ⸗ tis malicia mulierꝭ inſipiẽtiã circũuenit. Sʒ vñ malicia viſa ẽ viciſſe ad tps:inde ſe victã dolet ĩ eternũ Nã ecce denuo ſapi entia mulier coꝛ ⁊ coꝛpꝰ ĩplenit vt qͥ ꝑfe⸗ minã defoꝛmatiĩ inſipiẽtiã ſumꝰ: ꝑ femi⸗ nã refoꝛmemur ad ſapiaʒ. Et nũc aſſidue ſapiĩa vincit maliciã ĩ mẽtiby ad qs intra⸗ nerit ſapoꝛẽ mali quẽ illa ĩuexit ſapoꝛe ex⸗ terminãs melioꝛi. Intrãs ſapia dũ ſenſũ carnis infatuat.purificat ĩtellectũ.coꝛdis palatuʒ ſanat ⁊ reꝑat. Sano palato ſapit iã bonũ.ſapit ip̃a ſapĩa q̃ ĩ bonis nullum meliꝰ.qᷓ; młta fiũt bona.⁊ ñ ſapiũt faciẽti bo.ſiqdẽ nõ ſapoꝛe boni ad illa: ſʒ aut rõe aut qᷓlicũq; occaſiõe ſeu neceſſitate ĩpellũ tur.⁊ecõtrario młt qᷓ faciũt nõ ſapiũt ma la ſʒ ad hec inducũt᷑ gut metu autcupidi tate rei cuiuſpiã potiꝰqᷓ; ſapoꝛe mali. Dui aũt trãſierũt ĩ affectũ coꝛdis.aut ſapiẽtes ſt:⁊ ip̃o delectant᷑ ſapoꝛe boni.aut mali⸗ gni ſũt. ⁊ ip̃a ↄplacet ſibi malicia.etiã nul la ſpe alteriꝰ ↄmodi blãdiẽte. Walicia ve ro qͥd niſi ſapoꝛ ẽ mali. Btã mẽs quã ſibi totã vẽdicauit ſapoꝛ boni? odium mali. Moc refoꝛmari ad ſapiaʒ ẽ.; ſapie victo rã felicit exꝑiri. Nã ĩqͥ euidẽtiꝰſapĩa vin cere maliciã cõpbat᷑:q; cũ excluſo ſapoꝛe maliqñ alið q; ip̃a malicia ẽ:boni qͥdãĩ⸗ timꝰ ſapoꝛ mẽt itima occupare tota ſua nitate ſentit. Itaq; ad vᷣtutẽ ſpectat tribu latões foꝛtit ſuſtinere.ad ſapiaʒ gaudereĩ tribulatõibo. õfoꝛtare coꝛ tuũ ⁊ſuſtine⸗ re dñʒ vᷣtutj ẽ guſtare⁊ videre qm̃ ſuauis eſt dñs ſapĩeẽ. Et vt magꝭ exꝓpꝛio bono nature bonũ qðq; clareſcat · modeſtia aĩ ꝓ bat ſapiẽtẽ. ſtãtiaviꝝ pᷣtutꝭ oñdit. Et be ne pꝰ vᷣtutẽ ſapĩa.qꝙ ðᷣtꝰ ſit q;ᷣdã q̃ſi ſtabi le fundãtũ.· ſuꝑ qð ſapĩa edificet ſibi do mñ. O poꝛtuitãt pᷣcedere noticiã boni.qꝛ nõ eſt ſocietas luci ſapĩe⁊ tenebꝛis igno⸗ rãtie. Opoꝛtuit ⁊ bonã volũtatẽ.qꝛĩ ma ⸗ liuolã aĩaʒ ñ introibit ſapĩa.¶ Jã ſi in vo lũtati mutatõe reddita ĩnotuit aĩe vita in eruditiõe ſanitas ĩ vᷣtute.ſtabiliras ĩ ſapi entia.poſtremo maturitas.ſuꝑeſt vt deco rẽ illi iueniamꝰ:ſine qͥ ſpecioſo foꝛmap fi⸗ lijs hoĩm placereñ pᷣt Peniq; auditqꝛcõ cupiſcit rex decoꝛẽ tuũ. Quãta enumera⸗ nimꝰaĩe bona dona verbi. volũtatẽ bonã ſcĩam.virtutẽ.ſapĩaʒ ⁊ nihil hoꝝ verbuʒ rex ↄcupiſcere legit᷑.ſʒ tiñ.⁊cupiſcet(in⸗ qͥtrex decoꝛẽ tuũ. Aitꝓpha. Dñs reꝗᷓuit decoꝛẽ induit. Quid ni imagini ſue parit ⁊ ſpõſe ſite cupiat idumẽtũ. Tãto ꝓfecto ſibi carioꝛ illa qᷓ;to ſimilioꝛ ſibiIn qͥ ergo gie ðᷣcoꝛ:an foꝛte ĩeo qð honeſtũ ðꝛ Hoc iterim ſentiamꝰ ſi meliꝰ ñ occurrit. De ho — ex ea honeſtũ ꝓdeat iʒ ꝑeã. Hã ĩↄſciẽtia ⁊habitatõ eiꝰ⁊ oꝛigo. Siqͥdẽclaritas eꝰ teſtimoniũoſcie. Nihil hac luce clariꝰ.ni⸗ hil B glioſiꝰ teſtimonio: cũ pᷣitas ĩ mente fulget:⁊ mẽs ĩ veritate ſe vidʒ. Sʒ q̃lem? Pudicã. verecũdã. pauidã.circũſpectas. nihil penitꝰadmittẽtẽ qð euacuet gliam Aſcie atteſtãtꝭ. ĩ nullo ↄſciã ſibi qð erube ⸗ ſcat pñtiã veritatꝭ.qͥ cogat᷑ auertere facieʒ — ʒillð decoꝝẽ.qð ſuꝑ oĩa bona aĩe dinos oblectat aſpectꝰ:⁊ nos noĩamꝰac diffiniꝰ honeſtũ. Vũ ãt decorꝭ hꝰclaritas abũdã⸗ nꝰ itima coꝛdis pleuerit: ꝓdeat foꝛas ne⸗ ceſſeẽ tãqᷓ; lucerna latẽs ſub modio · imo luxi tenebꝛi lucẽs latere neſcia. Poꝛro ef⸗ fulgẽtẽ ⁊ veluti qͥbuſdã ſuis radijs erũpẽ tẽ mẽtꝭ ſimulacꝝ coꝛpꝰexcipit᷑⁊ diffundit p mẽbꝛa ⁊ ſenſus.q̃tenꝰ oĩs inde reluceat actio.fermo · aſpectus.inceſſus.riſus.ſita men riſus mixtꝰ grauitate ⁊ plenꝰ honeſti 3 ↄfuſaʒ ⁊ reꝑcuſſaʒ a luie ði. Hoc plãe —„„— ſingimente idʒ. Szclen cuacuet gliam iſibi qð ube⸗ ueneec ie di. Hoeplie bongaiedis — D . ignauie alienꝰeqͥtatiãt accomodꝰ.pieta⸗ LXXXVI Hoꝝ⁊ alioꝝ pfects artuũ ſenſuũq; morꝰ geſ⁊vſus cũ apparuerit modeſtꝰtotiꝰex pers inſolẽtie atq; laſciuie.tũ leuitatis.tñ tiofficioſus. pulcritudo aĩepalã erit· ſitñ nöõ ſit ĩ ſpũ erdolꝰ. Põteĩ fierivt ſimulẽt᷑ oia hec.⁊ ñ̃ ex abũdantia coꝛdis talit᷑ mo neant᷑. Et vt magk eluceat is aĩedecoꝛ.ip̃ʒ ſiplacet honeſtũ in qͥ hũclocãdũ cẽſuimꝰ diffiniat᷑ mẽtis ĩgenuitas ſollicita ſeruare cũ ↄſcĩa bona fame integritatẽ. Vł iuxta apłm ꝓuidere bona nõ tiñ coꝛã ðoꝛſʒ etiã coꝛã hoĩby. Btã mẽs q̃ B ſe ĩduit caſtimo nie dedꝰ.⁊ q̃ndã veluti celeſt inocktie can didatũ ꝑ quẽ ſibi vẽdicet gkioſamꝰfoꝛmi ratẽ.nõ mũdi:ſʒ vᷣbi.de qͥ legit᷑ꝙ ſit cãdoꝛ vite eterne.ſplẽdoꝛ ⁊ figura ſube dei.¶ Ex iã gradu audet q̃ hmõi eſt cogitareð nu ptijs. Quid ni audiãt eo ſe nubilẽ qͥ ſileʒ cernẽs. Nõ terret celſitudo quã ſociat ſili tudo. Amoꝛ ↄciliat. ꝓfeſſio maritat. Pꝛo⸗ feſſiõis foꝛma hecẽ. Juraui?⁊ ſtatui cuſto dire iudicia iuſticie tue. Hanc ſecuti apli giebãt. Ecce nos reliqmꝰ omĩa ⁊ ſecuti ſu mus te. Sileẽ ilið qð ĩ carnali qͥdẽ dictũ xp̃i⁊ ecclieↄnubi ſpiritale ſignauit. ꝓpt᷑ P relinqᷓt hõ p̃em ſuũ ⁊ mr̃em ſuã ⁊ adhe yebit vxoꝛi ſue.⁊ erũt duo ĩcarne vna · Et apð ꝓphaz głiatio maritate. Mihiãt ad berere ðo bonũẽ:ponere ĩ dño ðo ſpẽ me am · Ergo quã vidert aĩaʒ relictꝭ oĩbopbo votꝰoĩby adherere. vᷣbo vinere.vᷣbo ſe ge re.ð vᷣbo ↄcipe qð pariat vᷣboq̃ poſſit di cere.mihi vitzere xpᷣs ẽ.⁊ moꝛi lucꝝ · puta ↄiugẽ vᷣboq; maritatã. Cõfidit ĩea coꝛvi vi ſui.ſciõs fidelẽ qᷓ pᷣ ſe oĩa ſpꝛeuerit:omia arbitret᷑ vt ſtercoꝛa vt ſibi lucrifaciat · Ta lẽ nonerat de qͥ dicebat. Qas electiõis eſt mihi iſte. Pꝛoꝛſus pia mñ̃ ⁊ fidel viro ſuo gia pauli:cũ dicerʒ. filioli mei qͥs iteꝝ par turio donec foꝛmet᷑ xp̃s ĩ vob · ¶ Sʒ attẽ de in ſpũali mr̃imonio duo eſſe genera pa riẽdi.⁊ ex etiã diuerſas ſoboles ſ nõ ad nerſas.cũ ſancte mr̃es aut pᷣdicãdo aĩas. aut meditãdo ĩtelligẽtias pariunt ſpirita les. In B vltio genere iterdũ excedit᷑et ſe⸗ cedi? etiã a coꝛpoꝛeis ſenſibo · vt ſeſeñ ſen⸗ tiat qᷓ vᷣbũ ſentit. Hoc fit cũ mẽs ieffabili pbi illecta dulcedine: qpᷣãmõ ſe ſibi furat᷑ imo rapit᷑ atq; elabit᷑ a ſcipᷣa vt vᷣbo fruat᷑ Alir ſane afficit᷑ mẽs fructificãs vᷣbo:ali ter fruẽs ybo. Illic ſollicitat neceſſitas ꝓ⸗ * S ximi hiciuitat ſuauitas vᷣbi. Et qͥdẽ leta in ꝓlem̃ß ĩamplexib ſpõſi letioꝛ. Tara pignoꝛa filioꝝ:ſʒ oſcula płꝰ delectãt. Bo ⸗ nũ eſt faluare mltos excedere ãt ⁊ cũpᷣbo eſſe młto iocũdiꝰ At qñ h aut qᷓ;diu hoc? Dulce ↄmerciũ.ſ; bꝛeue momẽtũ. ⁊ expe⸗ rimẽtũ raꝝ.ß elt qð ſupꝛa pꝰ alia memini me dixiſſe q̃rere vtiq; aĩaʒ vᷣbũqᷓ fruat᷑ ad iocũditatẽ. Pergat qͥs foꝛſitã q̃rere aĩme etiã vbo frui qd it rñdebo. Querat potiꝰ erptũ a qᷓ id q̃rat. Aut ſi⁊ mihi exꝑiri da⸗ ret: putas me poſſe eloqͥ qð ieffabile ẽ Au di exꝑtũ.ſiueſinqͥt)mẽte excedimꝰ. deo · ſi⸗ ueſobꝛij ſumꝰ.vob.h eſt. Alið mihi cum ðo ſolo arbitro ðo · Alið vobiſcũ mihi. Il lud licuit exꝑiri.ſʒ mimeloq.in h ita cõde ſcẽdẽdo vob. vt ⁊ ego dicere⁊ vos capere valeatꝭ. O qͥſqͥs curioſus es ſcire qͥd ſit vbo frui parailli nõ aurẽ:ſ; mẽtẽ. Hõ do get lingua:ſʒ docʒ gra · Abſcõdit a ſapiẽ tib ⁊ pꝛudẽtib ⁊ reuelat᷑ ꝑuuł᷑. Maõ fra tres maᷓ ⁊ ſublimis virtꝰhũilitas:q̃ꝓme ret᷑ qð ñ docet᷑· digna adipiſci qð nõ valet addiſci.digna a vᷣbo ⁊ ð verbo ↄciꝑe qð ſuis ip̃a verbis explicare ñ pᷣt · Curk. ñ qꝛ ſic meritũ: qꝛ ſic placitũ coꝛaʒ pre verbi ſpõſiaie ißuxp̃idñi nr̃iqͥẽ ſuꝑ om̃ia de bñdictus in ſecula ſe. men. Sermo lxxxvi. n iãq̃ratcur 1. verbũ. ſatꝭ ſu 8 perq; id itimatũ ſup̃.?igeꝓſeq̃mur reliqᷓ pñtis capłi:dũtaxat q̃ ad moꝛes ſpectant Ubi pᷣmũ nũc aduerte ſpõſe verecũdiã qᷓ neſcio an qͥcqᷓ; ᷓᷣtiꝰaduerti ĩ moꝛiby hoĩm qᷓat. Hãc pᷣmo oĩm libʒ qðãmõ ĩ maniby ſumere⁊ qᷓi ſpecioſũ q̃ndã floꝛẽ decergelo co:nr̃iſq; apponere adoleſcẽtib. Nõ qꝛ ñ ſit ⁊ ĩꝓfectioꝛi etate oĩ ſtudio retinẽda:q̃ẽ certe oĩm oꝛnatꝰetatũ. ſʒ ꝙ tenere gr̃a vere cũdie ĩ tenerioꝛi etate ãpliꝰ pulcriuſq; eni teat. Quid amabiliꝰverecũdo adoleſcẽte: qᷓ; pulcra hec? qᷓ; ſplẽdida gẽma moꝝ ĩvi ta ⁊ vultu adoleſcentꝭ.q; vera ⁊ mimedu bia bone nũcia ſpei:bone ĩdol index. Vir ga diſcipline ẽ illi:q̃ pudẽdis affectibb im minẽs lubꝛice etat motꝰ:actꝰqʒ leues co⸗ erceat: ↄpᷣmat inſolẽtes. Duid ita turpilo qij ⁊ oĩis ðinceps turpitudis fugitãs.ſo⸗ roꝛ ↄtinẽtie eſt. Nullũ eq̃ mãifeſte idiciũ colůbine ſimplicitatis · ⁊ ideo etiaʒ teſtis innocẽtie. Lãpas eſt pudice mẽtis: iugi ter lucẽs. vtnil in ea turpe vel indecoꝝ ſe⸗ ſidere attẽptet. qð non illa ilico ꝓdat. Ita expũctrix maloꝝ ⁊ ꝓpugnatrix puritatiſ innato:ſpecial glia ↄſcĩe:⁊ famecuſtoſ.vi te decꝰ. vᷣtutis ſedes · vtutũ pᷣmitie.natu relaus:?——— Ruboꝛ ip̃e genaꝝ quẽ foꝛte inexerit pudoꝛ qᷓ;tũ gr̃eet ₰ ſuffuſo afferre vultui ſolet. Qſqʒ adeo geminũ animi bonũ verecũdia ẽ:vt ⁊qͥ male agere nõ verent᷑:videri tñ pecun dent᷑. dicẽte dño. Oĩs qj male agit odit lu cem. Sʒ ⁊ q doꝛmiũr:nocte doꝛmiũt.⁊ qͥ ebꝛij ſunt:nocte ebꝛij ſunt. opa nimiꝝ tene bꝛax.⁊ digna latebꝛis tenebꝛis occultan⸗ tes · Intereſt tñ ꝙ occulta dedecoꝛis que verecũdia hoꝝ nõ hr̃e ſʒ ꝓdere erubeſcit. ſpõſe verecũdia oĩno nõ opꝑit:ſ expuit: ppellit. Idcirco ait ſapiẽs. Eſt pudoꝛ ad ducens pctĩ.⁊ eſt pudoꝛ adducẽs głiaʒ Querit ſpõſa vᷣbũ verecũde qdẽ.qꝛ in le⸗ ctulo.qꝛ ꝑ noctes.ſʒ hec verecũdia hʒ glo riam nõ pctiñ · Duerit ad purificatõem ↄſcie.q̃rit ad teſtimoniũ vt poſſit dicere. Blia mea heceſt:teſtim oniũ conſcĩe mee Inlectulo meo ꝑ noctes q̃ſiui quẽ diligit aĩa mea. Uerecũdia tibi ſi aduert ⁊ loco ſignat᷑⁊ tpeQuid tã amicũ verecũdo aĩo qᷓ; ſecretũ?· Poꝛro ſecretũ ⁊ nox ⁊ lectulus hz · Deniq; oꝛare volẽtes iubemur itrare cubiculũ vtiq; ſecretigpa. Idqͥdẽ ad cau telã:ne coꝛã̃ oꝛãtib laus hůũana oꝛõis fu⸗ retur fructũ:fruſtret᷑ affectũ. Sʒ doceris nihilominꝰ verecũdiã ſnĩa hac. Duid tã ꝓpꝛiũ vᷣecundie qᷓ; ꝓpꝛias vitare laudes. iactantiã. Patet ꝙ ſignãter ⁊ ad verecũdi am oꝛã̃tiby petere ſecretũ indixerit pudo⸗ ris filiꝰ ⁊ mg̃. Duid tã indecoꝝ maxime adoleſcẽti qᷓ; oſtentatio ſanctitatꝭ. Lũtñ ab hac potiſſimũ etate aptũ ꝓfecto capia turtẽpoꝛaneũq; religionis exoꝛdiũ. Hie⸗ remia dicente. Bonũ eſt hoĩ ſi poꝛtauerit iugũ dñi ab adoleſcẽtia ſua. Bona ↄmen datio ſecure oꝛõis:ſi ᷣmittas verecũdiaʒ dicẽs. Adoleſcẽtulꝰ ſum ego ⁊ ↄtẽptꝰ: iu⸗ ſtificatõnes tuas nõ ſum oblitꝰ. Hec mõ locũ ⁊ tꝑs obſeruare optet eũ qͥ ſibi oꝛare voluerit. Tps feriatũ cõmodiꝰ aptiuſqʒ. maxie aũt cũ ꝓfundũ nocturnꝰſopoꝛ idi⸗ cit ſilẽtiũ:tũc ꝓlane liberioꝛ erit purioꝛq; oꝛð. Lõſurgeĩ noctel inqͥt)in hncipio vl⸗ giliaꝝ tuaꝝ⁊ effunde ſiẽ aquã coꝛ tuũ añ bulate. ↄſpectũ dñi dei tui.qᷓ; ſecreta aſcẽdit ð no cte oꝛõ.ſolo arbitro deo ſctõq; angto q i lam ſuꝑno altari ſuſcipit pᷣſentandã.qᷓ; ðᷓ⸗ ta ⁊ lucida verecũdo coloꝛata ruboꝛe.cᷓ; ſerena ⁊ placida nullo interturbata clamo re vł ſtrepitu.qᷓ;deniq; mũda atq; ſincera nullo reſpſa puluere terrene ſollicitudiniſ nulla aſpiciẽtis laude ſeu adulatõe tẽpta⸗ ta. Pꝛopterb ð ſpõſa nõ minꝰ verecũdeqᷓ; caute ⁊ lectuli ſecretũ patebat⁊ nocti oꝛa⸗ re. Hoceſt vᷣbũ qjrere volẽs. Unũ eſt eniʒ Zlioqͥn nõ recte oꝛas:ſi oꝛãdo pᷣter vᷣbuzʒ aliqͥd q̃ras. aut qð ꝓpr verbũ nõ queras. q̃ in ip̃o ſunt oĩa. Ibi remediũ vulneꝝ. ibi ſubſidia neceſſitatũ.ibi reſarcitꝰ defe⸗ ctu.ibiꝓfectuũ copie.ibi deniq; qͥcquid acciꝑe vel hre h oĩb expedit.qͥcqͥd decet. qcqd opoꝛtet. Sinecauſa ð aliud a vᷣbo petit᷑. cũ ip̃m ſit oĩa. Nã⁊ ſiiſta tpalia cuʒ neceſſe eſt poſtulare videmur:ſi vᷣbũ ĩ cau ſa eſt. vt qͥdẽ dignũeſt: nõ vtiq; illa ß hoc potiꝰ q̃rimꝰ ꝓpterqð alia poſtulamꝰ. HNo runtb q; oẽm vſum haꝝ reꝝ ad ꝓmerẽdũ vᷣbũ dirigere ↄſueuerũt. Võ pigeat tamẽ ſcrutari adhuc ſecreta lectuli huiꝰ ⁊ tꝑis. ſifoꝛteĩ his aliqͥd lateat ſpiritale qð veni read mediũ pꝓſit. Et ſi placet lentire:lectu liqͥdẽ noĩehũanã figurari infirmitatẽ.no cturnis aũt tenebꝛis:ignoꝛãtiã eqᷓ hũanã ↄſequẽs ẽ ⁊ ↄgruñ ſatj vt dei vᷣtus? ði ſa piẽtia vᷣbũ ↄtra vtrũq; oꝛiginale malũ in ſtantiꝰ reqͥrat᷑ Nẽpe qd ↄueniẽtiꝰqᷓ; vt in firmitati vᷣtꝰꝛignoꝛãtie ſapĩa opponatur. Et ne qͥd ſimplicidꝝ coꝛdiby de hac ĩter⸗ pᷣtatõe reſideat dubiũ: audiãt qͥd ſuꝑ hoc ſanctꝰ ꝓpha dicat. Dñs opẽ ferat ili ſuꝑ lectulũ doloꝛis eiꝰ:vniuerſum ſtratñ eius verſaſti ĩ infirmitate eiꝰ. Atqʒ id qdẽð le⸗ ctulo.iã de ignoꝛãtie nocte qͥd manifeſti? qᷓ; qð ĩ alio idẽtidẽ loqͥł̃pſalmo. Neſciert neq; itellexerũt: ĩ tenebꝛis ãbulãt. Pꝛocer to expᷣmẽs ip̃am ĩq̃ nati ſunttotiꝰ hũani gener ignoꝛãtiã. Ip̃aẽ(vt opinoꝛ) cuiſe bearꝰ apls fatet᷑ natũ ⁊ glat᷑ ereptũ dicẽs Qui eruit nos ð ptãte tenebꝛaꝝ. Uñ ꝛdi cebat. Nõ ſumꝰ filij noctꝭ neq; tenebꝛarũ Itẽ ad oẽs electos. vt filij· inqt lucis am⸗ „ Impꝛeſſiſunt ſermones iſtiſcti Ber nardi Argẽtine ꝑ Martinum flach inibi olulamꝰ ſo ad pmerẽdũ ö pigeattumẽ i bub atyis. iritale qð veni crrſcntirelecm inmiutẽ no inichbmni imst ih nule malin niẽtqᷓ; vtin opDonar. de haciter ⸗ t dd ſuphoc peferat ili ſuꝑ um ſtra eins Atc id diö e, te qd manic plamo feſift s ibulit occ iſuntton bůni Bilberti ſermonũ ſup Cantica canti⸗ coꝛuin liber incipit feliciter. Sermo Pꝛimus amantiũ affectꝰ: qͥa caſus varij.⁊ iõ ſpõ ſe vᷣba aliquotiens interrupta vidẽtur/ ſic̃ ipſa dilecto ſuo: vel ex voto fruit᷑: vl pter votů fraudat᷑: nũc vt ſuꝑ mõtes reuertat᷑ inuitat:nũcin lectulo q̃rit elapſum. QDuã aſſignabis cõ⸗ ſequentie ſeri⸗ Que docebĩ᷑ oꝛdinis rõ Hõ videt᷑ ratio ßʒ interruptio. Vota amo ris nõ vnifoꝛmia Ideo ſermo ſerie nõ te⸗ net᷑. Affectꝰ in amoꝛe loquit᷑:⁊ vᷣba inter ⸗ rumpit. qꝛ nec ipſe ſibi ſempꝑ in vno ſtatu coheret:iure⁊ ipſe ſpõſus hinnulo cõꝑat᷑ ſic fallẽs: ⁊ ſic fugiẽs dilectam. Varietas hec nec ↄſequentia nec rõne caret. Verba tã ſubito cõmutata cõtinuationẽ ſeruant⸗ důũ affectuũ oꝛdini ſeruiũt. Videte iam 3̃ ſit in hac varietate ſeries ↄtinuatõis. Ela pſus erat dileciꝰ ſuꝑ mõtes: quaſi hinnu⸗ lus vagꝰ ⁊ volitãs: ⁊ ipſa ad ſe relapſa de montibv illis in qb mirabiliter illumina ta erat /⁊ illuſtrata viſione dilecti. De mõ⸗ tiby(inqᷓ; illis ad cõuallẽ lachꝛymaꝝ ad le ctum doloꝛis relapſa:ad lectũ ⁊ ad noctẽ de montibo luminoſis. Duid niſi recedat ipſa vbi ſic recedit dilectꝰ ſuus? Ipſeenĩ ſponſe ſue ſalꝰ ⁊ illuminatio. Ideo recedẽ te ipſoꝛilla recedit ad lectulũ infirmitatis ⁊ ignoꝛãtie noctẽ. Jã verſatur ſuꝑ ſtratũ infirmitatis ſue. Supꝑ hũc tamẽ ſtratum memoꝛat᷑ dilecti:⁊ iã nõ in matutinis: ſð in nocte meditat᷑ in ipſo:querẽs quẽ dili⸗ git anima ſua. Hõ pigre agit in hoc lecto ad quẽ relapſa eſt. Nõ laſciuit/ nõ delecta tur in lecto cõcupiſcẽtie: ſʒ magis relucta tur:memoꝛata dilecti ſoliꝰ:nõ obnoxia in firmitati:ſed charitati. Sic interp̃tat cui ſic videt᷑. E go tñ nõ hic accipio lectũ do⸗ loꝛis: nili foꝛte doloꝛis illiꝰ quẽ amoꝛ par turit de abſente ſponſo:delitiari videt᷑ vel le magis qᷓ; ſanari/⁊ amicũ queſiſſe: non medicũ. Juxta hũc ſenſum ſic cõtinuare poteſtis. De mõtib ſe raptimↄtulerat ad lecrulũ ſpõſe: vbi illa exercitata ⁊ deficiẽs libertate delectatiõis obdoꝛmiuit: exhau Srii ſunt ſta iter amplexꝰ dilecti. Oblectata obdoꝛ miuit ſomnũ dulcẽ:ſed expgefacta nõ in⸗ nenit illũ hec mulier delitiaꝝ in manibus ſuis. Baudia itaq; illa gaudidineffabilia ſilentio tranſiẽs:in hanc tñ vocẽ erumpit In lectulo meo ꝑ noctes queſiui quẽ dili git anima mea: Nꝛo ↄtinuatiõe nunc iſta ſufficiãt. ¶ Jã verba ſingula ↄſideremus In lectulo meo ꝑ noctes queſiui quẽ dili git anima mea · Dulce ſatis eſt te bone Je ju querere:dulciꝰ tenere. In vno pins la⸗ boꝛ/ in altero ꝑfecta leticia. Dulcis ita;ẽ attrectatio tui. Hã⁊ ipſe tactus fructu nõ caret. Mulier illa euãgelica felici furto at tigit fimbꝛiã Jelu /⁊ ſtarim ſtetit ĩ illa flu xus ſanguinis fluxus carnalis illecebꝛe: carnalis delectationis ⁊ cure/⁊ reſtricta ⁊ deſiccata ſunt qᷓ pᷣus in illa fluida erant/ totũ hoc ↄtigit ex cõtactu fimbꝛie. Quid ſicaput ipm amplexari ↄtigiſſet? Nõmo do ſtaret⁊ exiccaret᷑ ſanguinis fluxus:ſed enĩ manaret impetꝰ fluminis illiꝰ qui leti ficat ciuitatẽ dei. Bonꝰ ðᷓ tactus: ſʒ attre ctatio melioꝛ. In furba/in populo:vix tã gitur Jeſus. Ideo ſpõſa q̃ nõ tm̃ tangere ß amplexari? attrectare verbuʒ vite deſi⸗ derat: deuitans publicũ/ ſecretũ elegit/ ſe⸗ cretũ ⁊ lectuli⁊ noctis. Bonũ opus vłñ rere Jeſum /vel tenere: ſed opoꝛtunitas et loci ⁊ tpis huic adhibẽda eſt operi/⁊ que maioꝛ ⁊ accõmodatioꝛ ad vſum amoꝛis: q lectuli ⁊ noctis opoꝛtunitas? Niſi qui eta mente queri nõ poteſt delectatio ſapie nec intranqͥllus in illã aſpectꝰ dirigit᷑. Hi hil inquinatũ incurrit in illã:nec impaca⸗ tũ quidẽ. Illa vᷣo in animũ quietũ⁊ puꝝ vltro incurrere ſolet. ⁊ gratis influere. In pace eni factꝰ eſt locus eiꝰ:⁊ habitatio eiꝰ in ſpon hoc eſt. in ſpeculatiõe. Pax pᷣpo⸗ nitur qᷓſi pᷣparatio quedaʒ ſpẽculationis. Oculꝰ turbatꝰ vel ira vel cura:quõ luceʒ illam inacceſſam ituebitꝰ que niſi ſerenis nõ attingit᷑ mentibyꝛ nec illis tñ ſemp ad libitũ. Quid(inquies) paci ad lectulum? multũ plane. ᷣm hũc modũ:ꝙ ſicut in le⸗ ctulo:ſic in pace doꝛmit᷑⁊ quieſcit. In pa ceſinquit) in idim doꝛmiã ⁊ requieſcam Quidni libẽter reqeſcat aĩa ſancta vbilo cus eſt dilecti. In paceeniĩ locꝰ eiꝰ. Ideo hunc tibi locũ pᷣmo acquire: vt in eo quẽ diligit anima tua vel allapſum teneas vł elapſum reqͥras · In lectulo enĩ et Aru ½ 4 ſt 1 11 3 ſ 3 ½ ſt 1* 1 1 1 1 1 11 7 15 11 1 1 S* * . S 4 . 3 1 111 k 3 3 * 1 3 111 „ 3 1 1 4 1 4 „ . 5 4 1 3 8 io⁊ ꝑ noctes querẽs. Quid ſi ad cõuenti nadã mentis quiete poteſt inueſtigarili berius.inueniri cirꝰ.⁊ tutiꝰ teneri: foꝛte⁊ diutius:ſitamẽ poteſt diu moꝛariin deli cijs illis:que fere ſolẽt ĩ ip̃is intercidi pᷣn⸗ cipijs. Vã ⁊ hoc velut inter ipſos ample xus clapſas ⁊ fugiẽtes inſectans delitias dilectus rurſus anxꝰ querit:⁊ hocĩlectu ioꝛſi ocio quodã ab occupatõibꝰ mẽs tua libere fruat᷑ libertate ⁊ ocio. Quid accom⸗ modatiꝰad vſum amoꝛis? Et libertas il⸗ lecebꝛã parit. In ocio ⁊ expedit᷑ affectus ⁊ nõ paꝝ impendit᷑ illi. Siceſt. Ouanto ſuerit expeditioꝛ animꝰ:tãto quidẽ impẽ ſioꝛ erit in illud qð amat. Vſu euenit: vt cũ fnerimꝰ ocio redditi:tũc ſentiemꝰ acri⸗ oꝛem moꝛſum amoꝛis diuini. Ecõtra in⸗ ſenſibilẽ pene reddit affectũ frequẽs cura mõdi.⁊ quaſi callũ quendã mẽti obducit Animũ cura implicat quies explicat.Ex plicata deſideria in q̃ putas incremẽta di latant: Vides quãta bona cõtineant᷑ĩ le⸗ ctulo. Duies libertas.illecebꝛa. In lectu⸗ lo enĩ quietis votra magis inardeſcũt. Lo cus accõmodat᷑ꝰ oblectamẽto charitatis ſpõſam ad qucrendũ vꝛget ardentiꝰ Illic enĩegrius caret dilecto:vbi poterat vberi us frui. In lectuloſinqt)meo.⁊ ꝑ noctes. Quiꝑ noctes q̃rit nõ videmihi tã aſpe⸗ ctus q; amplexꝰ ſectari. Teneri mag op⸗ nutqᷓ; intueri. Bona quidẽ viſio eſt. ßʒ ad⸗ heſio artioꝛ. Hã qui adheret deo vnꝰ ẽſpi nitus. Melioꝛ mñ vtraq;. Nã ↄiuncte vi⸗ ciſſim incremẽtis ſe cumulãt gratiarum. Vtrũq; ſite app̃henſurũ nõ arbitraris ſe ctare tu qð ſpõſa ſectat᷑. Amplexꝰq̃redile⸗ cti:ignoꝛãtie tue nox:ĩmo noctes ignoꝛã⸗ tiaꝝ tuaꝝ ſerenã tibi viſionẽ adimit ſecre- toꝛum celeſtiũ. Tu ſuguia ſequere. Duere vt pſentias illa ſi ſcire nõ potes. VNox non pᷣſcribit delicijs.nã ⁊ ip̃is aliquotiẽs illu⸗ ſtratur. Nox(inquit) luminatõ mea ĩde licijs meis. In delicijs ait. nõ in ſcientijs Ita ⁊ tu:noctẽ ſi nõ potes ſciẽtijs ptẽpta luminare delicijs. Quicqͥd hic videmꝰ ꝑ ſpeculũ ⁊ in enigmate /totũ in nocte eſt. Et in hac nocte poteſt Jeſus meꝰ magis dulci quodã affectu ſuauiter ſentiri qᷓ; ſci ri ad purũ. Ideo ⁊ ſi nõdũ ad cõtuitũ ad mittit cõtactũ tamẽ ſectat᷑/ dilectũ ĩ lectu onẽ dilecti? nox opergt᷑. Looperat᷑ plane ⁊accõmodate ſatis. Sicut in lectuio ſun Bermo ccte quietis accipies ocii/ſic obliuionẽqᷓn dam intellige in nocte. Vtrũq; ſapiẽtie⁊ ↄtemplatõis negocia opoꝛtunitatẽ mini ſtrat. Hec Salomõ vultte ſcribere ſapiã tiã niſi in temꝑe ocij. Net Paułꝰin anter oꝛa extendit᷑ /niſi pᷣus eoꝝ que retro obli⸗ rus. Miraris ꝙ bona nox/⁊ dies malꝰeſt Diẽ homis(inquit)ppheta noncnpiui. Meſcio quo pacto ſibi aduerſan/⁊ altern tro ſe obſcurãt dies dñi⁊ dies hoĩs. Si⸗ quidẽ dum alter exoꝛit/ alter recondit᷑. Di em(inquithomis nõ cõcupiui/ hocẽ bu manũ fauoꝛẽ /hominũ gloꝛiã.⁊ inter reli⸗ quos. ĩmo pᷓ reliquis ſpectabilis videri. Recte hanc diẽ ꝓpheta adiurat /q̃ pertur⸗ bationis miniſtrat materiã. Welioꝛ ergo hec nox die/ſi quidẽ nox a ꝑturbatiõeab⸗ ſcondit. dies exponit. Deniq; pᷣmi paren⸗ tes noſtri/ſtatin vt coꝝ oculi in hãc aper ti ſunt lucẽ:erubeſcẽtes ↄfundebãt᷑. Duã⸗ to feliciꝰclauſapᷣus tenuere lumina/⁊ me lioꝛi comperta mocte:peccati rubiginẽ ne Ccientes · Ab inde ſũpſit hᷣ malꝰ dies oꝛigi nẽ:q; noctem vitioꝝ denũciauit: illiciẽtes pẽs demõſtranit/ oculo ↄcupiſcẽtie ſolli⸗ cirantẽ ingeſſit materiã. Heu mequõ cir⸗ cũfulget dies iſta: quõ affectũ meum ad ſe arripuit. qᷓ;claro verſat᷑ lumine ante men tis oculos. Et quidẽ ſaris impoꝛtune ꝓ⸗ cux ſimul ⁊ impudica. Nuſqᷓ; feredeclinã di nuſq; dcliteſcẽdi copia. Nulle ſatis tu⸗ te ſunt latebꝛe. Ita vbiq; erumpũt ⁊ emer gunt in cogitatũ cuncta q̃ ſpũmvł turbẽt vel deturpẽt.ſine diligẽt᷑ attrectata ſiue ta cta leuiter. Ticet enĩ animꝰ caſtigatioꝛe re pellat illa ꝓpoſito.ſolo tñ irruentiũ cogi⸗ tationũ ſoꝛdidat᷑ attactu. Dui tetigeritpi œminquinabit᷑ ab illa. Deniq; ᷣm legis ſcita quarundã reꝝ tenuis etiã inqͥnat at⸗ tactus. Hõ imputant᷑cũ violẽter ipoꝛtãt᷑ culpã nõ inferũt tales cogitatos/ aliquaʒ tamẽ iniuriã irrogant affectate mũdicie. Quid cũ ſe ↄtẽplãti ai mo:coꝛpoꝛee offen dunt imagines? Voꝛte carnalè appetituʒ nõ ꝓuocant.ſʒ tamẽ ſpiritualẽ tardãt ĩtui tum· Alia turbãt. alia deturpant.alia tar⸗ dant. ð eſt. lacerãt. alliciũt.ilndũt. Nõne melius hmõi aĩmo obſcurari qᷓ illuſtrari ceca obliuionis iuolui caligineqᷓ; memo⸗ riter recenſeri Bona ergo noxque pꝛudẽ— ti obliuione diſſimulat om̃ia tꝑalia ad il⸗ lum quieternꝰ eſt querẽdũ tps expediẽs: ůciauitilliciites cupiſcktieſoli⸗ Be mequõcir⸗ ſerämamaſ umineanenen 9 Mpoelhep⸗ furedecinã Rulle ſatis ⸗ mmpſuewer püwvl wrbẽt rectata ſiueta w caſigioer ñimenti cog u. Quitetigeritpi Daig fnlegs nis ctii inhnatu⸗ cü violẽtripouit coginoꝰ diquz affectun mici. nocupaurofin ccuma ppclil nnuuritiut eurpant aiatir⸗ itludt Hn anniq lul culignech— go ſorchepeit tom̃in tpolu ilitopu fulget occaſio: quõ ⁊ hic noctẽ intelligas/ niſi ꝙ quedã occultioꝛes latebꝛe⁊ magis ⁊ explicans occaſiones. Due mũdicõcu piſcentiã abſcondit.curã.cogitatũ. Hoc eſt eni mundũ habere abſconditũ vłl mũ do abſcondi. Sicetiã abſcõdi poterimꝰ in abſcõdito faciei tue dñe. Nõ dico plẽa notione:ſ tamẽ tota deuotõe ⁊ libera ĩue ſtigatione aliquãta inuẽtione. Hanc ab ſconſionẽ/ hoc ſecretũ/ has latebꝛas qbuſ mũdani diei declinamꝰvel amoꝛẽ vł ima ginatõem/ quib humanũ diẽ aut ablatũ nõ repetimꝰaut oblat reſpuimꝰ: noctis nomine appellari nũca ſpõſa crediderim Deniq; ĩ ſuꝑioꝛib dicit. Sub vmbꝛa ei quẽ deſideraui ſedi:⁊ fructꝰ eiꝰ dulcis gut turimeo. Vructꝰ iſte ſuauiter guſtat:ſi tñ pᷣus vmbꝛa ꝓtexerit. Dicta vmbꝛa q̃ car⸗ nis pꝛudentiã obſcurat /ↄcupiſcentiaʒ re ⸗ frigerat:intelligis q̃ ſit vmbꝛa.inde tibi re abditeꝛ accõmodate magis ad inueſtiga tionis ⁊ ↄtemplatõis vſum:ſub noct ex⸗ pꝛimunturqᷓ; ſub vmbꝛe vocabulo. In vmbꝛa rerum viſibiliũ obliuionẽ aliq̃n⸗ tam accipe. In nocte omnimodã. Quis mibi dabit ſc adueſperaſcere Duis inqᷓ; dabit mihi vt reꝝ tempꝑaliũ memoꝛia: ob liuionis huiꝰ vergat in veſperã? Bonaq; dem nox· qñ imaginatões vane aĩmũ nõ vexãt. VHec verſant᷑ in co/ quãdo abſcõdi te ſunt ab oculis querentiũ dilectũ. Dile⸗ ctio ip̃a hanc noctẽ inducit/q̃ reliqua om nia nec reſpicit nec nota reputat důũ ad il⸗ ta ſuſpirat. Pec noctes „„„ lum quẽ diligit ĩtẽ inqͥt. Multe ſunc noctes eiꝰ/nec eſt vna nopilli iugis ⁊ cõtinua. Noctes eiꝰ inter⸗ polant᷑ pᷣſentia ſponſi. Eũ adeſt lux eſt. cũ abeſt:nox eſt. Ideo multe ſũt noctes ſpõ⸗ ſe. quia multi ſunt elapſus ſponſi. Multe latebꝛe. Beata plane qᷓ dilecto adheret to⸗ ta die.⁊ querit ilũ totis noctiv. Pꝛouo⸗ cent ſtudiũ tuũ qͥ audis iſta:⁊ inſtructꝰ ex emplo ſpõſe. Löſurge ⁊ tu in nocte in pᷣn cipio vigiliaꝝ tuaꝝ:⁊ effunde coꝛ tuuʒ vt liquefiat ⁊ coꝛruat:⁊ decurrat vſq; inↄſpe ctum deitui.Illi liba pᷣncipiavigiliarum tuaꝝ:nihil in te peregrine cure decrepant Quereꝑ ſingulas noctes dilectuʒ tuum. Quid dico ꝑ ſingulas? Totas noctes tu as in B opꝰcõtinua. Ne ceſſes ⁊ ne qͥeſcaſ donec egrediat᷑ vt ſplẽdoꝛ dilectꝰ tuus:et vtlampas accẽdat tibi. tůc poteris illud Paulidicere. Hor p̃ceſſitdies aũt appꝛo pinquauit. Hã qð ſequit᷑. Abijciamꝰope ra tenebꝛaꝝ huic nõ poteſtnocti adapta⸗ ri.nã opa tenebꝛaꝝ tenebꝛas miniſtrant. hec aũt nor magis miniſtrat his qͥ ꝑma⸗ nent in agone querẽdi dilectũ. Bona qui dem nox qñ abſcõderis a cõturbationeꝝ⁊ ab incurſione imaginationũ. Et qᷓ;uis ññ dũ abſconderiſ in abſcõdito facieidilecti tui:bonũ tñ eſt vt abſcõdat᷑ tibi facies:et pompa inaniũ ⁊ carnaliũ cogitationum. Nox eſt vt illã nõ attẽdas.nõ videas. ſed tñ in hac nocte nõ extinguet᷑ lucerna tua. vt dilectũ queras. Vtinã ego tales mihi poſſim noctes nũerare: tã latebꝛoſas ⁊tã numeroſas. Et qͥs noſtrũ gloꝛiabit᷑/om⸗ nes ſe tales noctes hfe. Quiſqͥs eſt: felixẽ cui om̃es noctes ĩ vſum talẽ ðᷣcurrũt: qui iocculto ſuo nihil agit occultatõe dignũ. Vnuſquiſq; ſuã cõueniat ↄſciẽtiã. Vuid eni mihi alioꝝ ꝑcutere ↄſcientiã infirmã? Hõ pcutio necdiſcutio qͥdeʒ:⁊ ſi infirma eſt:feda ſaltẽ nõ ſit. Nõ agat in occulto nõ cogitet quidẽ queturpeeſt ⁊ dicere.Adta lem ſtratũ ihs declinare nõ nouit: Offen dit illũ ⁊ fugat ↄfuſa ↄſcientia. Lonfuſio ↄſcientie nõ inuitat illũ:ſed magis euitat Charitas aũt de coꝛde puro ⁊ cõſcientia hona/ ipᷣa eſt que querit. Sic enim habel Dueſiui quẽ diligit aĩa mea. Nil bonatu tius cõſcientia. mat · Illaꝙ dilecto nõ ↄfundit᷑. Iſta cõfi dit ſuꝑ dilecto. Magna vis amoꝛſ.Z lie⸗ no nõ nitit᷑ ſuffragio:ꝓpꝛijs ↄtẽta merit? ſempꝑ amari ſe pᷣſumit/ que amare ſe ſentit Deniq; nõ reſpectis alijs maieſtatꝭ noĩb ſola ſpõſa dilectũ memoꝛat q̃ ſingulariter intus tollerat eſtũ amoꝛis. ¶ Moc autẽ at tendendũ qᷓ; frequẽter dilecti recẽſet voca bulũ(quocũq; ex myſterio)dilectꝰ meus ona ↄſciẽtia audet:⁊ ca ritas ardet. Illa nõ foꝛmidat:iſta inflam⸗ B candidꝰ ⁊ mubicũdus. ⁊ talis eſt dilectus meꝰ.⁊ in pñti. quẽ diligit aĩa mea. mag certe ßmonis huiꝰ gratia. Nec mirũ ſi fre quentat᷑ in oꝛe qð in coꝛde feruet. Ideo et animã cõmemoꝛat. Nõ enĩ verbo t dili git ſßʒ voto:nec ſolo actu ſʒ magis affectu. Duid po ſibi vult ꝙ aĩaʒ nõ ſpm̃ dic?fo te quia dilectũ: quẽ adhuc querebat/ non dum habebat. Qui eni adheret deo· vnuſ eſt ſpiritus. Et cur nuſqᷓ; in toto hoccan tico ſpiritũ noĩat; Sʒ aĩa mealiquefacta Z 2 Bermo eſt· ⁊ aĩa mea ↄturbauit m⁊ hiðᷣm freq̃n ter/ quẽ diligit aĩn mea · Id qͥʒ fere nuſũm niſicũ abſentẽ querit: vel abeſſe queritur. Solẽt bis noĩt gradꝰ quidã diſtingui. anime pfectioꝛis ⁊ minꝰ pfecte. Apoſtolꝰ dicit Zᷣnimalis hõ nõ ꝑcipit ea q̃ ſũt ſpirĩ xus dei. Ego aĩam hãc ita amantẽ ⁊ eſtn⸗ antẽ/ feruentẽ/ nunqᷓ; nõ ſpũalem dixerim Quippe q licet nõdũ plena viſione/ voto tñ ꝓpenſo:illi adherebat quẽ vehementer diligebat. Poſſumꝰ autẽ nõ incõueniẽter ſicut in ſpiritu ſubtilẽ ⁊ attenuatũ intelle⸗ ctum:ſic in anima ſuauẽ ⁊ teneꝝ affectum acciꝑe. Perꝓpham in ꝓmiſſione dñs di cit. Dabo vobis coꝛ carneũ. Sið carnis nomẽ in bono alicubi accipi᷑: cur nõ ma gis aĩe!E go beatã hãc animã lvt licenter loquar)nõ lapideã: ſed carneã magi iudi⸗ raueriʒ:⁊ nihil habentẽ in ſe rigoꝛis? du⸗ ritie.ſcd mollẽ /tenerã /tractabilẽ ⁊ ſenſibi⸗ lem ad ſingulos dei verbi aculeos. Deni⸗ q; que dicat:neq; caro mea enea eſt ß quã ſpũalis ꝑtranſeat gladiꝰ:⁊ caritate ſe vul⸗ neratã gaudeat. Jure qᷓ aĩam ſuã diligere dicit:expꝛimere volẽs intimã quandam? inuidã ⁊ animatã affectõem erga dilectuʒ ſuũ Ihm xpᷣm dñm/ qͥ vinit ⁊ regnatĩ ſe⸗ cula ſeculoꝝ Smen. Wper heſter⸗ ſno capitulo hodiernũ vobis i⸗ ſtauramꝰ cõuiuiũ. Hecenĩ ibi cũcta dicta ſunt q̃ dicẽda occurrũt. Due⸗ dam vo nec recta quidẽ ſunt. Illa hoc ſer mone diſcutiẽda ſuſcipimns.icur dicat ĩ lectulo ⁊ nõ in lecto. Et cur ĩ lectulo meo Hã alibi lectulũ ñm dicereꝰſueuit. Hec reputate vobis in ſoꝛtẽ. Si qͥd aũt noue diſputatõis ſuꝑ his que iã diſcuſſa ſũt ad iecero in lucrirõem ſvt ſic dicam) referte. Duid putatꝭ miſterij ſignat hocipᷣum qð dicit in lectulo:laudis ne aliqͥd occultecõ tinet: an ſugillatõis? Et ſi vtrũq; poteſt:li bentius tñ hic laudẽ accipio.⁊ ideo pᷣmi⸗ tus in hũc ſenſuz flectamus ᷣmonẽ. Ego plane in hoc vᷣbo coartationẽ quandã in telligo vt ſoli ſecũ dilecto ſufficiat. Curcĩ nõ in bono coartatio accipi? Sd ſtrati dilatatio in ꝓbꝛum vertit: Dilataſti(inqt dñs pꝑ ꝓpham)ſtratũ tuũ/iuxta me ſuſce⸗ piſti adulteꝝ. Vides quõ obiurgãdo ⁊ ex pꝛobꝛando ſtrati dilatatio obijcit amice adultere. Bonũ eſt nõ dilatare.ſʒ magis dilatare ſtratũ cogitationis⁊ coꝛdis lectu lum. Ideo ſpõſa iure ſibi applaudit de le⸗ ctulo. Loanguſtaꝝ(inquit ꝓpheta) ſtra⸗ tum: vt alter decidat/⁊ palliũ bꝛeue vtrũ⸗ q; operire nõ poteſt. Vtrũq;.i.viꝝ ⁊ adul terum. Pꝛeue ei⁊ anguſtũ eſt coꝛ homis ad ↄcipiẽdas vᷣbi delicias jetiã cũ ĩ illas totũ votũ extendi?᷑Quõ nõ multo bꝛeui quom fueritad alia diſtentuʒ? Sufficiat dilecto tuo vel bꝛeuitas iſta. Noli lã ma gis bꝛeuiare/ lectulũ cõmunicando alteri Bona quidẽ hec bꝛeuitas lectuliqᷓ neſcit niſi dilectũ ſuũ.i.chꝛiſtũ ſuſcipe. Eſt eni bꝛeuitas que nõ niſi illũ ſuſciꝑe nouit.⁊ẽ bꝛcuitas que illũ plene. Magna certe vo ⸗ luptas lectuli.ſʒ magna bꝛeuitas.⁊ iõ bñ lectulus magis q; lectus ðꝛ. Delectabiliſ I lectulus eſt /de qͥ legis in pꝛouerbijs. Se cura mens quaſi iuge ↄuiuiũ. Voꝛis nox foꝛis turbatio. ſed trãquillitas intꝰ quaſi quierꝰ lectuꝰ quidã. Nõ eſt hic illð lamẽ rabile dicere. Foꝛis interficit gladiꝰ⁊ do⸗ mi moꝛs ſilis eſt. Immo ſi foꝛis gladiꝰẽ intus gandiũ. Spe(inqͥtꝰgaudẽtes:ĩ tri bulatione patiẽtes · Ed noctẽ tribulatõ re fertur. Ad lectulũ ſpes ⁊ gaudiũ. Voꝛteꝓ pter hoc nõ lectũ ſed lectulũ appellat /par co vocabulo qm̃ totũ gaudiũ noſtruʒ fe⸗ re in ſpe eſt adhuc ⁊ ex parte. Bonus& le⸗ ctulus cõſcientie quies ⁊ mũdicia. Loꝛĩ pij quaſi mare feruẽs qð quieſcere nõ po/ teſt/ ſed redundãt fluctꝰ in ↄculcatiõem ⁊ lutũ. Eſt ergo coꝛ impij turbulentũ ⁊ ra⸗ bidum /lutoſum ⁊ ſecũ ſp colluctãs. Si quidẽ nõ eſt pax impijs. Regnũ vero dei iuſticia eſt ⁊ pax. In paceſinqͥt) in idip̃m doꝛmiã ⁊ requieſcã/ quoniã tu dñe ſingu lariter in ſpe ↄſtituiſti me. Vtrũq; cõple⸗ ctitur ſpei nomẽ ⁊ lectulũ ⁊ gaudiũ.quia in ſpe gaudemꝰ ⁊ in ſpe requieſcimꝰ. Sʒ vnde ſpes niſi de ſecuritate ↄſciẽtie: Jure lectulũ dixerim mentẽ ſecurã? liberã. Se curam ꝓpter ↄſcientie bonũ. Liberã aũt atẽptatione. Tiberã ab exterioꝛe occupa tione. Liberama leui cogitatione. Duan ta tñ eſſe poteſt in hoc coꝛꝑe quies ⁊ liber tas mẽtis? Breuis ⁊ exigua/⁊ lectulo ſi. milis anguſto. Multũ inde decerpit refi ciendi neceſſitas coꝛꝑis. multũ ↄquiren⸗ di que neceſſaria ſũt cura. młtũ ↄſumẽdi lus lemliin iukie uſcperout Agnacerero eultns. &ꝛ Delunbil oueb Se uũ. Frnar us int qua ſtbicils amtẽ cit gad⁊do⸗ ſifoꝛis gudbẽ gaudẽtes: ini octẽmibuluõr udö forp appelot par oi noſhuzſe⸗ . Bonus zle⸗ dicia. Loꝛi icſcerenõ dol lcaem? mdulenit colluctis Si Regnüvoode ccinqwin idin oniämdit e. Unüq cöpl ä uic c requi hoꝛa/ multũ aie caſus imminẽs /multum cauſa latẽs. Bloꝛia nr̃a hec elt. inqͥt paulꝰ teſtimoniũ ↄſcientie noſtre · Suaui certe ſecollocauerat in lectulo. Nihil ait/ mihi ↄſcius ſum(Sed quantũ illud dilatat et extẽdit?magis iſtud artat ⁊ ↄtrahithꝛſedĩ poc linquitjiuſtificatus nõ ſum. Qui au tem iudicat me dñs eſt. Vides quõ pau⸗ lus audet ⁊ dicit. LCoꝛ noſtꝝ dilatatuʒ eſt· UVides quõ teſtimoniũ ↄſcientie: diuine coartat reſpectꝰ ſentẽtie: Bene q lectulus mens ſecura ſed mime ſuꝑba que qͥeta nõ elata:bona de ſe ſentiẽs:ſed alta nõ ſapiẽs magis aũt ſuſpectã ſemꝑ habẽs icerti no ctem iudicij. In lectulolinqͥt)per noctes· kK Wulte noctes/ ſz vnꝰ lectulꝰ. Multe eni tribulatiões iuſtoꝝ. tamẽ q̃ſi nõ ſentiẽ⸗ tes /nec reſpiciẽtes/ vno doꝛmiũt Trequi⸗ eſcunt in lectulo. In ea ĩ qua vocati ſumꝰ vna ſpe vocationis noſtre. Tranſit nox? nox.ſʒ illi nõ deſerũttrãqͥllitatis ſue lectu lum: donec tota trãſeat iniqͥtas. Nlte no ctes ⁊ alte tenebꝛe.ſed tñ ab altitudine no ctis nõ timẽt nec turbant᷑. quia ſperant in dño/ nõ timẽt a noctib:ſʒ huiꝰ ſpei lectu⸗ lo requieſcunt. Nã⁊ ipe nouit darecarmi na in nocte tribulatiõis ⁊ in nocte mãdat canticũ eius. Accepiſtis q̃re ſpõſa diẽ no ctes ⁊ quare plures: quare lectulꝰ dicatur ⁊ quare vnꝰ. Nũc accipite q̃re dicat ſpon ſa in meo. In lectulo ſuo ⁊ quaſi ſingula⸗ riter ſuo eſt qᷓ;diu ſingulariter in ſpeẽ. Eũ vero ad ſpem res acceſſerit vel magis ſuc ceſſerit ſpei:quom iã ex parte tenuerit dile ctum:nõ iã ſuus erat hic lectulꝰ ſpõſe:ſed magis cõmunis ſpõſi? ſpõſe. Suus eſt quom qᷓſi ſola ſine dilecto qeſcit. Cõis eſt quom iße adeſt. Seſt ſponſe quom qͥe tis ⁊ pacatis? cõpoſiti moꝛibo intra ſecol lecta quieſcit. Cõmunis eſt quom iã inci pit oblectari ſpõſo. Foꝛte eſt ⁊ aliqͥs ꝓpꝛi us ſpõſi qñ ſui oblita pẽitꝰ⁊ ſe exuta tota trãſit in ipᷣm.⁊ quaſi induit᷑ ipſo: dilecta ipſi. In lectulo ſuo nec effluit extra ſe. nec turbat᷑ in ſe. In lectulo cõmuni affluunt illi delitie quedã dep̃ſentia ſponſi. In illo ui ſolus eſt ſpõſi amãtis exagitata incen io ebullit ⁊ excreſcit effuſa ⁊ effluẽs tota tranffundit᷑ in ip̃m ⁊ in ſimilẽ abſoꝛbetur qualitatẽ. In pᷣmo penes ſeeſt: in ſecũdo penes illãſpõſus. In tertio penitꝰ eſtiðᷣa bencim ·iſidiciporeſtnon eitniiipſe 1. In pꝛimo querit. in ſecũdo adheret. ĩter tio vnitur illi. In pꝛimo tranquillitatẽꝓ pꝛiam poſſidet. in ſecũdo quandã meret cõmunitatẽ cũ dilectoin tertio aſſumitur ⁊abſoꝛbet᷑ in quandã charitatiſ⁊ gre vni tatem. Welioꝛ hic lectułꝰ tertius qᷓ; ſecũ dus: quãto expꝛeſſioꝛ eſt vnitas qᷓ; chari⸗ tas. Bonmꝰtamẽ pᷣmus ꝑ quẽ ad iſtos pa raturacceſſus. Vo ſiad carnalis infirmi⸗ L tati illecebꝛas lectuli ſenſum deflectere ve⸗ lis:nec erras/ nec laboꝛas ſic aſſignando: Solius enĩ ſponſe ſub hoc intellectu le⸗ ctulus eſt:nec cõmunicat᷑ ſponſo. Nam? ſi nouimꝰ chꝛiſtũ:ᷣm carnis ↄcupiſcẽtiã tamen nõ nouimꝰ Lõmunis qͥdẽcarnis natura:ſed nõ eſt cõmunis illi carnis ille⸗ cebꝛa. Hõ refutauit lectũ doloꝛis nr̃iſed nõ ſe reclinauit vſq; ad ſenſum delectatio nis noſtre. Ideo qñ iſtũ deſignat:in lec lo meo dicit.nõ cõiter in noſtro. Elibi ſiqh dem legit᷑. Lectulꝰ noſter floꝛidꝰ: Quicõ⸗ munis eſt:floꝛidꝰeſt:vetuſtatis nil habẽg nil coꝛruptionis. uando po ꝓpꝛiũ ſuũ lectulũ dicit/ nulla ibi fit mẽrio floꝛis.ſu? ſponſehic eſt:ſed inſuauis eſt ·nõ floꝛiduſ- ſed hoꝛridus illi videt᷑. Dura ſatis ↄditõ ⸗ ſi vel ſola coꝛruptio foꝛet:nũc vᷣo ad infir mitatẽ accedit aduerſitaſ duplicatum in⸗ cõmodũ:lectułꝰ⁊ nox:infirmitas ⁊ aduer ſitas. Sʒ magna vis amoꝛis quẽ neutra 5 ↄpeſcit:nec ille minata · nec iſta illata. 5 enĩ lectulo tenet᷑: vel terret᷑ nocte.ſʒ ĩ lectu⸗ lo ſuo⁊ ꝑ noctes querit quẽ diligit anima cius. C lauſtraliũ videt᷑ nox iſta:maxime fratrũ qͥ ⁊ quieti a ſollicitudine⁊ qᷓſi ꝑditi abſconditi ſunt ĩ multitudine:habẽtes in altero iectulũ:in altero noctis obſcurum. Oðammodo eni abſcõdit᷑cuiuſſibet qᷓ;li bet excelſa ↄuerſatio: vbi in equalẽ altitu⸗ dinẽ tota ſe fratrũ numeroſitas attollit:iu xta illã de ſaluatoꝛepphiam. Ambulãt in tenebꝛis:⁊ nõ eſt eis iumen · ſed fugiũt hu mane laudis lumẽ:vt liberiꝰ ſperẽt in no⸗ mine dñi/⁊ innitãtur ſuꝑ diẽ ſuũ. QDuoꝛũ abſcõditus eſt vultus eoꝝ. Unde nec re⸗ putamus eos /immo qͥ ſeipſos intus nõ reputant. qui ſe mũdi ad vſus foꝛis non aptant: qui nec bominũ ab oꝛe gloꝛiã ex⸗ optant.iʒ illã que ex ſolo deo eſt: iuxta qð legitur. Ego gioꝛiã meã nõ quero:eſt qui querat ⁊ iudicet. Et qui gloꝛiat in domi⸗ no gloꝛietur. hoc eſt nonp donis — Bermo — hominis fauoꝛe quieſcat. nec finis hui admirtõne ſpiritnalis glie adulteret ĩali quo gaudia/ illi referat gr̃am ⁊ querat ĩ iilo giiam/h eſt eni im q̃rere. Mabet iſte in tranquillitate lectulũ/ in humilitate no ctem. Nõ illũ moꝛdaces cure circũuolãt/ inquietudinũ nõ exaſperãt iniurie.ſed to⸗ tum lectulꝰ⁊ nox.totũ pax ⁊ quies ⁊ late ⸗ P v. brꝛe. Nunqd ſatis eſt? Voꝛtaſſis ſatis/ ſed laboꝛãti /nõ ſatis amãti. Dulcis eni labo ranti ſomnꝰ amãtj anxietas illũ dormire nõ ſinit/ omnolentiã excutit /vigilias in⸗ ducit. Z moꝛ de quiete ipᷣa inquietioꝛ red⸗ ditur. Quieſcit tẽptatio · qeſcit occupatio quieſcit afflictio ·ſʒ quieſcere dilectõ neſcit Tũc magis vires exercet · dulce incendi⸗ um? fiãma voꝛax/ de latibulis euadens vacuo liberius euagat᷑ in animo.altiꝰpoſ ſidens /⁊ auidiꝰ depaſcẽs. Occaſione ac⸗ cepta ſuũ neſcit amoꝛ nõ exercere negoci um. Semp eniĩ quẽ amat vel pᷣſente eo ſe oblectat/ vel abſentem deſiderat. In die ſi quitſtribulationis mee deũ exqͥſiui mani⸗ bus meis. Longe differẽtioꝛ querẽdi rõ nũca ſponſa ꝓponitur. Illaʒ nõ impellit afflictio /ʒ trahit affectio. Ille in pſalmo querit aduerſus tribulatõem · iſta ad amo ris vſum ⁊ oblectatiõem. Ad eni refert ? quietis lectulũ ⁊ noctis latibulũ: vt quẽ diligit /⁊incõcuſſe recolat/⁊ ſincere ſapiat ? dulciter ſentiat. Ergo multo potioꝛĩ di ligente qᷓ; in indigẽte querẽdi ratio.qᷓ;uis iure dici poſſit ꝙ ſancta quadã ſemꝑeget amoꝛ auaricia. Sempꝑeĩ ad ſecretioꝛa exe ſtuat /⁊ q̃ tenet nõ reputãs:volubili ſe rap tat in anterioꝛa rotatu:⁊ vitalis inſtar ro⸗ te ſpirituali leuitate ad ſupioꝛa toto cona tu attollit᷑.de terra vix paululũ aliquid at tingẽs. Deniq; ĩ Paulo nõdũ ſe cõp̃hen ⸗ diſſe arbitrat᷑ /ſʒ ip̃e ad anterioꝛa extenſus quaſi rationalis rota ſequit᷑ quo illum ra ptat ſpũs feruẽtis deſiderij. Siquideʒ et cũ ↄſummauerit homo tunc incipiet. In pñti quoq; ſpõſa dũ tenet lectulũ:nõ h cõ tenta:ardentiꝰquerit dilectũ Ille illi lectu lus.ille dilectꝰ. Lectulꝰ dum infirmã ⁊ fa tigatã ſuſcipit. dilectus dñ infãmat⁊ ſuc cendit. Lectulus ⁊ dilectꝰ: qꝛ qͥeſcit ĩ illo. ⁊ ↄcupiſcit ⁊ deficit in ipᷣum. Wiraris ꝙ dico lectulũ?Zudebo ⁊ adijciã vilius ali quid:immo ſublimiꝰ ſuꝑ oẽm gliam lau dis eius. Quãdo enĩ ꝓ me egit vilioꝛa:tã to bonitatis ſue dedit ĩdicia maioꝛa Iße paruulꝰlectulꝰ:ip̃e pulli eſt nidułꝰ. Etenĩ paſſer inuenit ſibi domũ:⁊ turtur nidum vbi reponat pullos ſuos. Vis audire qᷓ; lis lectulus? Jacta cogitatꝰtuos ĩplumel in dño:⁊ ip̃e te enutriet/ donec foꝛmeturet firmet᷑ xp̃s in te.⁊ occurras in viꝝ ꝑfectũ qui fluctuare nõ poſſit. Bene ð lectulus. qui mihi factꝰeſt a deo iuſticia ⁊ pax et re⸗ demptio ⁊ ſapĩa. Quis dabit mihi tlicoł locari in lectulo? Quis(inqᷓ;) dabit mibi iſtos puluillos:⁊ ceruicalia huiuſcemodi aſſui ſub cubito ⁊ capiti meo! Felix cerui cal qð ſibi ſpõſa ſupponit Leua eius ſub capite meo:⁊ dextera illiꝰamplexabit᷑ me: Aiteꝝ iam poſſidet. alteꝝ iam ſibi pollice⸗ tur. Leuã tenet/ ſed dexteram querit. Dele ctationes enĩ in dextera tua vſq; in finem Quaſide lectulo tendit ad lectulum. Su auiſſimũ mihi ceruical bone Ihu ſpinea illa capitis tuicoꝛona. Dulcis lectulus ił lud crucis tue lignum. Inh ego naſcoꝛ ⁊ nutrioꝛ/creoꝛ ⁊ recreoꝛ:⁊ ſuꝑ paſſiõis tue altaria memoꝛie mihi nidũ libẽter recollo co. Do ſi maioꝛa dat ⁊ archanioꝛa ꝑſenti⸗ re maieſtatis myſteria:nihil illud a lectu⸗ lo ⁊ nocte differt:ſi qs ad futurã ↄtemple tur plenitudinẽ /nõ ad foꝛmulã ꝑfectiõis humane. Nã⁊ ꝑfectius noſtx impfectuʒ eſt.⁊(vt veriꝰ dicã)vix adhuc inchoatum Pꝛopterea initiũ aliqð dicimur creature dei/⁊ tm̃ pᷣmitias accepiſſe ſpũs. Teme⸗ rarius foꝛſitan videar/ q conoꝛ inexperta exponere:⁊ de ſponſe lectulo/ que illũ ſua⸗ uius foꝛſan ⁊ ſecretius collocauit/qᷓ; con ⸗ iectura noſtra poſſit attingere. Duapꝛop ter de myſterijs ad moꝛes deſcendamus/ ⁊ dicamus h eſſe dilectũ in lectulo:⁊ ꝑ no ctes querere/cũ poſt coꝛdis ſtrepitũ ⁊ car nis motũ quieti ⁊ pᷣſentiũ obliti/ pꝛimiti⸗ nas quaſdã future dulcedinis captamns deliciaſ. Habes ergolvt bꝛeuiter colligã) in hoc capitulo occaſionẽ/ actũ /⁊ cauiaʒ. In diligẽte cauſa. actus in querẽte. opoꝛ⸗ tunitas vero⁊ occaſio in lectulo et nocte ĩ nuitur. Breue aũt capitulũ/ quoniaʒ bo⸗ nus lectulus /in quo ſuſcipit mens fatiga ta fomẽtum/immo feruẽs incendiũ/ in qᷓ; amoꝛ důũ offendiculuʒ nõ habet: deſiderij vſum exercet ardentius. Sed iam nos ß paululũ quieſcamꝰ:⁊ in illo vtinã lectulo in quo onſa dů quienit: dilectũ queſiuit ———— it qᷓ; con⸗ Duapꝛop endamus! lotipho repitů ⁊ca ini/ pꝛimiti⸗ ciptamus er coligi) tů acuuj rite opot⸗ loethocket vt experientie ſeuſu in nobijpſis ediſcere poſſimus:qð nũc alios docere conamur q; dulce ſit in lectulo qͥeſcere ⁊ dilectum rere Jeſum xõm dñm hrm. 4 6 Sermo ij. n lus ſemꝑ vel ꝓ tpe on te aie ſequẽtis voto rñdere. Due ſiui(inqͥt)⁊ nõ inueni illũ. Bratũ certe vᷣ⸗ bum:queſini/ ſed nõ inueni illum.graue. Quid ni graue ⁊ intollerabile ſic querenti ⁊ ſic amãti! Hemo eni eo qð ardẽter q̃rit nõ anxie caret/ tãtoq; cumulatioꝛe angu ⸗ ſtia ſi vicina ſpe iã iãq; appꝛehẽſura frau⸗ datur. Qnãto magis illaquã experte⁊ ꝑ⸗ dite tãte dulcedinis ꝓuocat eſuries? Cre dibile eſt ᷣm multitudinẽ retractate ⁊ re⸗ nolute in coꝛde dulcedinis:acrioꝛi ad q̃rẽ dum ictu euerberari animũ amãtis · De⸗ niq; ad dilectõis menſurã nõ inueniẽtis perdat᷑ affectus. Si quis in ſe nũq; taleʒ exptus eſt vel dilectõis vel deſiderij ſenſũ ꝓpꝛij eſtimare poteſt ↄiectura exempli:qᷓ; querulo ſponſa coꝛde ꝓtulerit. nõ inueni iilũ. Nnſqᷓ; ↄſolatio. nuſqᷓ; refrigeriũ.ſed vbiq; tribulatõem ⁊ doloꝛẽ inueni: dum illũ quẽ ardẽter diligo ⁊ inſtãter q̃ro non iueni. Denicq; poſuiſti me:nõ dico tibi cõ trariam.ſa te quaſi extraneã /⁊ facta ſum mihimetipſi grauis. Brauis plane quaʒ redet vite:tedet lumiĩs huiꝰ:qĩ lumẽ ocu loꝛum ipm nõ eſt mecũ. Vbi erit foꝛis cõ ſolatio:ſi intus in meipſa te abſente turba P tio? Lõturbatũ eſt coꝛ meũ:dereliquit me ptus mea:⁊ lumẽ oculoꝝ meoꝛũ⁊ ipſum nõ eſt mecũ. Tria hec tecũ abierũt. vᷣtus: veritas:⁊ idẽptitas. Duõ enĩ erunt vᷣtus in doloꝛis lecto in nocte lumen.⁊ in diui⸗ ſione⁊ ſepatione idipſum:Ad menũcre⸗ ſpicit illa ꝓphetialis expꝛobꝛatio. Duouſ q; diſſolueris filia vaga: Deniq;? Laym exquo egreſſus eſt a facie dñi:vagꝰ factus rſt ⁊ꝓfugus. Ego quidẽ— ita ⁊ꝓ u fuga.magis eni querens qᷓ; fugiens.⁊ xt licentiꝰ loquar)tibi fuga plꝰ cõpetit. An nõ vaga que de lectuli anguſtijs tranſeo ad ambitũ vꝛbis diſcurrẽs ꝑplateas:per vicos:ꝑ vigiles? Qui adheret deo: vnus eſt ſpũs.dulce hocipſum.⁊ ideo dura ſe⸗ paratio. Quomõ diſſipata eſt hec idẽpti⸗ taſtdiſſilijt vnio:⁊ ad me dimidiata redijt — 3 querẽtis te ridere? ãtota ate non diſceſſi. Deſiderio eni in teferoꝛ:ſʒ a pᷣſentia differoꝛ: habeo aliqõ ĩ deſiderio ſolatiũ:ſed totũ illud abſcondit ⁊abſoꝛbet de dilectõe ſuppliciũ· Quo pa cto nõ abſcõdit᷑ om̃e ſolatiũ qᷓ;diu abſcõ⸗ dis faciẽ tuã a me Deniq; ſicut ait ꝓphe ⸗ ta. Lonſolatio abſcõdita eſt ab ocuł me⸗ is.quia facta eſt ĩter dilectos diuiſio.Sʒ mihi abſcondita quoniã mihi fuerat hec vnio indulta. Tu eni bonoꝝ meoꝛũ non eges. Bona enĩ mea:bona tua ſunt/ ideo mihi incumbit deſolatio/ dũ a te ſeparari cõtingit. Tu virtus mea · Tu lumen ocu loꝛum meoꝝ. Tu mihi ipᷣm. Tu mihito⸗ tum. Deniq; defecit caro mea ⁊ coꝛ meuʒ vtde reliquo mihi nec carnalis affectus. nec coꝛdis mei ſenſus reſpiret: ſed ſit deuſ coꝛdis mei:⁊ pars mea deus in eternum. Si hanc parteʒ ꝑdidero inanis ⁊ vacua remanebo:quaſi terra ſitiens ⁊ quaſivas perditũ. Aſſume aſſume qui ebꝛius es ſi⸗ tientẽ:⁊ vacuo vaſi tue plenitudinis poꝛ⸗ tionẽ infunde. Quid ꝑcis toꝛrẽti illi vber tatis tue? Heu meqᷓ; raptim trãſit toꝛrẽs iſte noſtris in ↄuallib. Cito quidẽ trãſit ſed trahunt mepoſtte in eternũ deſideriũ impartire deliciẽ. Delicie abeũt:ſʒ deſide rium relinquũt. Ille excurrũt:⁊ iſtud ex· cruciat. Quanto ſunt enĩ ꝓꝛogata dulcio ra.tãto moleſtioꝛ de dilectione moꝛa. Ita ne dñe ſuaue videbit᷑ tibi miſerã moꝛa ta ⸗ li toꝛquere animã:⁊ de penis diligentis ⁊ Si maieſtas teabdu ⸗ cit:miſericoꝛdia te inclinet. Site non in ⸗ dulges dilecte miſere vel afflicte. Afflicta ſum ⁊ humiliata nimis.⁊ a gemitu coꝛdiſ mei mecũ illũ rugiẽs:nõ inueni illũ. Ubi nunc multitudo viſceꝝ tuoꝝ⁊ miſeratio- num tuaꝝ: Diu ⁊ nimis diu cõtinuerunt ſe ſuꝑ me. Dilecta tua abſentis deſiderio: ĩ doloꝛẽ ſe fundit:⁊ tu tecõtines: Joſeph male meritos de ſe miſeratus frattes: nõ poterat ſe cõtinere:ſʒ cõmota ſunt viſcera eius:⁊ qͥs eſſet:blande innotuit. Et qͥdeʒ tenerioꝛ eſſe ſolet ſpõſi pietaſq; fratri. Tu mihi plus qᷓ; Joſeph. Tu enĩ frater. Tu ſponſus. Duis dabit mihi tefratrẽ meũ⸗ Ego metotã ad querendi impendo.⁊ tu me ſuſpendis ſpõſus ⁊ frater? Ergo eris in dilectione minoꝛ quis es maieſtate ſu⸗ perioꝛ. Magis ſibi reſpondet amoꝛ ⁊ hu militas qᷓ; amoꝛ et maieſtas 6 — — mõieſtatis obliuicere/ miſeticoꝛdie recoꝛ deris. In te om̃e deſideriũ meũ Vtquid non ante te: Vt quid abſconditus eſt a te gemitus meꝰqul to teſt pte. Diſſim ulaſ ⁊ differs ⁊ auertis faciẽ tuã a me:⁊ fetã ſũ cp̃turbata. Pꝛopterea queror ⁊ cauſoꝛ et clamito /non inueni illũ. elix conditio/ quãdo dicere datũ fuit. Dilectus meꝰmi⸗ hi⁊ ego illi. Runc vᷣo ego dilecto meo. ſʒ nondũ ad me cõuerſio eius. Amara qͥdeʒ amanti cõmutatio. Idcirco ꝑ vices vocẽ cõmuto/ nõ inueni illũ. Õia tempꝰ ha bent/⁊ ſuis ſpacijs vniuerſa ſub ſole trãſ⸗ currunt Duãdo erũt vt cũ ſole ꝑmaneant ⁊ante mutabilitateʒ lune /vt in eternitate ſtent/⁊ nõ tranſcurrãt cũ temꝑe? Nũc po om̃ia tempus habẽt/ ⁊ habet foꝛſitan ſuũ tempꝰ eternitas ipſa. Dicunt᷑eni ⁊ tempa eterna/eterna ergo ĩſe eterna.ſʒ nobis pa⸗ rata ſunt temꝑe ſuo. Om̃ia tempꝰ habent tempꝰ amplectendi⁊ tempꝰ ab amplexu longe fieri. Quod ergo erit aptũ magisqᷓ; nox amplectẽdi tempꝰ? ĩmo quis erit ap/ tioꝛ ad amplectendũ vel lectulo locus/ vł nocte tempus? In pace locus tuꝰ.⁊ ideo quietis tempꝰ⁊pacis tibi parauiĩ coꝛde meo lectulũ. Ueniat dilectꝰmeus/ veniat delectatio mea ⁊ reqͥeſcat ĩ cubili ſuo. Tu foꝛſan diſpenſatõne differs. ſʒ non capit amoꝛ impatiẽs de diſpenſatõe ſolatium. Scio mihirepoſitũ temꝑe ſuo.ſʒ ð fuga⸗ cis tarditate tpis cauſoꝛ. Tu differs: ego quidẽ diutius nõ querã:ſed ſurgã⁊ circu ibo ciuitatẽ. Cõtemno lectulũ: ⁊ initium ſermonis derelinquo:vt ad perfectioꝛa fe rar· Hã ⁊ſi ſponſa ſum ⁊ ꝑfecta: ꝓ regule modulo humane initiuʒ tĩ accepiſſe me reputo.ad qð reſtat reſpiciens: Surgã ⁊ circuibo ciuitatẽ:querã ꝑ vicos ⁊ plateaſ Jeſu bone quid eſt ꝙ alicubi nõ inuenirt qui vbiq; crederis. Wulte quidẽ manſi⸗ ones in domo patris tui ſunt: ſed nunqᷓ; alias deſeris ad alias tranſiẽs:qui infini⸗ tus ipe ⁊ immẽſus es. Vbiq; creaturarũ totus eſt creans ⁊ ↄtinens:ſed infinitateʒ tnã creatura nulla poteſt expꝛimere:qᷓ;uis virtutẽ nulla non poſſit ex parte innuere. Vbiq; totus ꝑ eſſentiã:ſed nõ equaliter ĩ ſingulis ꝑ efficiẽtiã. Nã ⁊ſi ex toto te vbi q; opereris totũ:nõ tamẽ qð potẽtie tue ẽ vbiq; imo potius nuſqᷓ; oꝑaris. Indiffe renti enĩ virtute efficis in minimis mini⸗ ma.⁊ magnis iaioꝛa. Eñ ergo vᷣtus tnn vbiq; ⁊ tota operet: nuſqᷓ; tamẽtota expẽ⸗ ditur. quia quom voluer ſuppetit ribi ef⸗ ficere maioꝛa nec tota expꝛimit. quia veri tatem nõ poſſunt ad integrum emulari ſi milata. Om̃ia ergo te mihi monſtrant ad cognitõem:ß nõ om̃ia me mouere poſſũt intus ad denotõem. Ubic; in te impĩgo ſʒ nõ vbiq; cõpungoꝛ. Ubiq; te mihi in ⸗ gerit reꝝ ſpecies ⁊ yſus ⁊ oꝛdo ßʒ verbum apĩam:nõ verbũ ſalutẽ. Verbũ aũt ſapi⸗ entia ⁊ ſalus.id eſt. xpᷣs ieſus tiñ in ciuita te dei noſtriĩ mõte ſancto eꝰꝓpterea ſur⸗ gam ⁊ circuibo ciuitatẽ. Surge(inquit Paulus)qui doꝛmis:⁊ exurge a moꝛtuis ⁊illuminabitte xp̃s. Surgã ego:non de moꝛtuis operiby:ſed de pꝛauis moꝛibus: ſed de bonis ad melioꝛa: de moꝛibus ad myſteria. de mykticis ad manifeſta.ð ſere⸗ nis ad ſuauia. Surgã ⁊ circuibo cinitatẽ illam:de qua dicit᷑. Magnus dñs ⁊ lau⸗ Vabilis nimis:in ciuitate dei noſtriĩmõ⸗ te ſancto eius. Ergo ſurgendũ eſt ei quiĩ montana vult cũ maria cõſcendere.⁊ pꝛo digus ille filius in ſe reuerſus.ſurgam(in quit)⁊ vadã ad pr̃fem meũ. Pꝛudent᷑ꝰait ſurgam:iturus ad eñ qui in celis eſt piem Secd nimis exilẽ ⁊ macilentã ſpem repo⸗ ſuerat in ſuo:mercenariãꝰditõem patrem rogaturus. Modeſte quidẽꝓ meritꝭ. ſed de paterne miſeratõis copia humiliter ni mis ⁊ iniurioſe ſentiẽs:vere famelici dãs in hoc animi indiciũ ⁊ inedig cõfecti. Di⸗ cam inquit ei. Pater fac me ſicut vnuz ex mercenarijs tuis. Hõ enim poterat ieiu⸗ nam ⁊ macrã ſpem ad maioꝛa poꝛrigere. Surgãlinquit)⁊ vadaʒ ad patrẽ meum Iſte de querẽdo nil mouet᷑ patre:ti ð fie ctendo ſollicitꝰ. Due ſponſa rerte eſt de ᷓ tia poſtulat pᷣſentiã tiñ. Surgam(inqͥtjet circuibo ciuitatẽ: querã quẽ diligitaima mea:inuentionẽ ſufficere reputãs. Vide ſi nõ in pñti hec poſſitobſeruari diſtinctõ quoniã patris expoſita eſt ⁊ parata cũctiſ indulgẽtia. Delicie vᷣo fugaces? recõdite ⁊ latibulis gaudẽtes. Ideo ille dic. Sur gam? vadã. Illa vᷣo. Surgã ⁊ queram. Deniq; ⁊ pater occurrit penitẽti. ſponſus ſe ſubducit diligẽti. Mifericoꝛdia ſui pꝛo fuſioꝛ eſt: delectatio parcioꝛ. Id autẽ non incongrueab vtroq; poſituʒ intelligit᷑ qð dicitur ſurgã. Nõ ꝑmittit te Paulus: que ————————— geamonz iegononde —— Noeibusad n ere bociutẽ dis zlan⸗ et eicuii derepꝛo ſurgam(in nudent ait is eßpiem pem fpo⸗ empanem nen. ſcd militer ni nelicidis öfectiHi⸗ utze oterticiu⸗ trmtum. areöſe cetecſtdes gmlinit ẽ diligitaim putis. Uie waridiſncð pnuc xtst ncõdite iledi Sur rgã qheram⸗ n pon icoꝛdiaſuip 134 autẽ non uusa ſurſum ſuht querere: niſipus relurrexeris Ton potes que ſurſum ſunt ſapere: niſip us illa queſieris. Duid eni illa bona que ſurſum ſunt inuenire:niſi quodã dulcedi⸗ nis ⁊ experiẽtie guſtu ꝑſentire ila? Ideo cuncta ꝑluſtratẽ ſcrutatur: vt quod amat alicubi deguſtet. Surgãlinquit)⁊ circui bo cinitatẽ:querã per vicoſ⁊ plateas quẽ diligit animamea. Multũ ſibi fiducie ſã ctus amoꝛ aſſumit. QDuantũ enĩ putas di ligebat:que tantũ pᷣſumebat? Surgam inquit)ĩ circuibo ciuitatẽ. Non veniet ĩ conſpectũ tuũ dñe om̃is hypocrita · Ab⸗ ſcondit ſeadam:exquo boneↄſcientie au⸗ ſum amiſit ⁊ inuentũ ſe doluit: qui magiſ qᷓ̃rere debuerat. Qui ficte diligit:fugit cõ⸗ ſpectum tuũ.que vero ſponſa eſt ⁊ chari⸗ tatis dotata munere:etiã fugientẽ inſecta tur. Quo ibis bone Jeſu a facie vehemẽ⸗ tis deſiderij. Si aſcenderis in celuʒ: illic eñt.ſi deſcenderis in infernũ. adeſt. Ubiq; te ſequit᷑curioſa ſcrutatrix:⁊ per ſingulos operũ tuoꝝ gradus diſcurrens:quod fið tenet:conatur trãffundere in affectũ:⁊ ad mirande maieſtati deuotione reſpondere Ad dilectionis incentiuũ om̃ia euangelij documẽta deducit:vt in quibv veritatẽ ſu ſcipit/ virtutẽ ꝑſentiat teiðm ſponſum ſu⸗ um chꝛiſte Jeſu. QDui viuis ⁊ regnas per om̃ia ſecula ſeculoꝛum Amen Sermo.iiij. Ircuitus iſte c nõ eſt peruagatõis.ſed inueſti gationis. At ſi vagat᷑ que cir⸗ cuit /nõ euagatur tamẽ /nõ excedit termi⸗ nos ciuitatis:nõ loca que dilectus ambu lare ſolet. In circuitu ambulat/ ſed intus ambulat ꝑ vicos ⁊ plateas ciuitati. Sa⸗ pientia enĩ in his vijs ſe oſtendit hilarit/ ⁊ in plateis dat vocẽ ſuam · Ideo in iſtis circuit.qꝛ nouit vbi ſoleat vberioꝛ occur- ſus eſſe dilecti. Lircuibo(inquitꝰqueram ꝑ vicos ⁊ plateas. Vrequens tibi eſt o fe⸗ x anima talis circuitus ⁊ acceſſus fami liaris /⁊ nota ſunt tibi om̃ia ciuitatis: cir⸗ cuitus ⁊ receſſus intimi · Anguſta vicoꝝ ⁊ lata plateaꝝ Introdurit te rex in cellam vinariã. Nunqͥd ⁊ in om̃es alios ſecretio res receſſus: Om̃ia tibi ſunt aperta/⁊ per nia ⁊ vſu quodã adbeatũ hũc expeditã te ſentis eircuitum. Ideo nõcunctãtiß ↄi denti ſimilis dicis Circuibociuitatẽ. Et quantũ putatis fratres/ quantũ ſolatij cõ fert inuiſere interim ⁊ crebꝛo ↄterere grel⸗ ſu loca in quibo ſtare ſolebant pedes eius quẽ diligit. Heſcio quo pacto loca in qͥby aliquid boni experti ſumꝰ ⁊ expꝛeſſius id ipſum impmunt memoꝛie/⁊ ex oꝛdine añ mentis depingũt oculos.⁊qð iam exꝑti ſumus in ip̃m iterato ſperamus. Ego lo⸗ ca iſta nõ coꝛpoꝛalia ßʒ ſpũalia crediderim opoꝛtuna ad anime exercitatõʒ ſpũalem ⸗ pꝛopterea in his accipiamus circuitum. Circuitus iſte an recoꝛdationis eſt an in ⸗ ueſtigationis? Circuit enĩ qui vel notare colit /vel ex ipſis notis colligit que nõdũ ſunt nota. Lircuit qðᷣammodo qͥ nota re coꝛdatur/ vel pſcrutat᷑ noua. Circuiiꝰqui dam eſt: quom ea que iã fide vł intelligen tia tenemus/ oꝛdine retractamus.Circu tus quidã eſt:cũ ex his que iam tenemus ad occultioꝛa tendimꝰ⁊ penetramꝰ. Eir⸗ cuitus ille oblationis eſt.iſte ratiõis · Ille amicabilioꝛ eſt. iſte acutioꝛ. Et qᷓ;uis llle circuitus magis accõmodatus ſpõſe vi⸗ deatur/ neutrů tamen illi negabimꝰ. Si⸗ ueeni nota ⁊ cõperta reuiſerit.ſiue ineſti⸗ get noua/ in om̃iamoꝛis tiñ fomitẽ que rit. Bonus quidẽ rationis circuitus. ſed quando ſe ratio ipſa itra fidei regulas cõ tinet /⁊ eius terminos non excedit de fide ad fidẽ vel de fide ad ĩtelligentiã ꝑtingẽs Intelligentia quidẽ ⁊ſi fidem excedit/nð tamen aliud contuet᷑ qᷓ; quod fide ↄtiner᷑ In wr qᷓ; in fide non certitudo maioꝛ eſt ſed ſerenitas.nentra vel errat vł heret. Ubi vel erroꝛ vel heſitatio eſt intel⸗ ligentia non eſt. vbi heſitatio eſt /fides nõ eſt. Et ſi fides admittere poſſe videtur er roꝛem/ non eſt vera nec catholica fides/ ſ erronea credulitas. Fides(vt ſic dicam. veritatem rectã tenet.⁊ poſſidet intelligen tiam reuelatã? nudam cõtuet᷑.ratio cona tur reuelare. Ratio inter fidem intelligen ⸗ tiamq; diſcurrens/ ad illã ſeerigit. ſed iſta ſe regit. Ratio pł aliquid qᷓ; credere vult Duid aliud: Cõſpicere. Zliud eſt crede⸗ re.aliud eſt cernere. nõ tamẽ aliud qᷓ; qð fi de conſpicit /cõſpicere conat᷑. Et ſi nõduʒ ſincere videre poteſt.quibuſdam tamẽ ac commodatis experimentis cõjcere tem⸗ ptat que iam ſolida Sb ſupꝛa J — Bermo fidem conat: fide tamẽ nitit: fide cohibet In pꝛimo deuota eſt. in ſecũdo pudens· ĩ tertio ſobꝛia.⁊(vt ſic dicã)fides tenet: tue tur ratio:intelligẽtia intuetur. Bonꝰ iſte circuitus:in quo mens rationis ductu ꝑ neſtigando pꝛocedit:ſeda fide nõ recedit inſtricta a fide:⁊ reſtricta ad fideʒ. Erro⸗ nea plane ſi nõ cuncta ad eius referatexa men:⁊ citũ rõnis inceſſum ad fidei matu ritatẽ caſtiget. Bonꝰcircuitꝰ: vbi qͥs trãſ foꝛmat̃ a claritate in claritatẽ tanqᷓ; a dñi ſpiritu. Bonus circuitꝰ vbiq́;s poſterio⸗ rum oblitꝰ:ad anterioꝛa extẽdit ſemetip̃ʒ. ſi quo modo cõpꝛehẽdat. Bonꝰ certe cir⸗ cuitus:nõ modo quom noua ſꝑ ⁊ occulti oꝛa comp̃hendunt᷑:ſʒ quom iã appꝛehen ſa:noua ⁊ recenti ſemp affectu reuoluunt᷑. quom nõ modo qð reſtat penetrat:ſed qð iam penetratũ eſt frequẽter iterat. Jocun x dus circuitus ⁊ ſpõſe nõ ignotus · Jõ cõ fidenter dicit. Surgã ⁊ circuibo ciuitatẽ Que apertꝰ eſſe poterit ciuitas qᷓ; ila de qua dictũ eſt· Bloꝛioſa dicta ſunt de teci⸗ uitas dei? Et quidẽ vniuerſitas creature dici poteſt nõ incõueniẽter ciuitas dei:ab eo cõdita:⁊ ab eo diſpoſita. Bloꝛioſa pla⸗ ne ⁊p ſpecie ⁊ ꝓ oꝛdine. Nãp actibus mi nus iuſtis quos depꝛauate mẽtis ꝓducit libertas quantũ in ip̃o eſt:eſt nimis ingio ria nec ex ip̃is eſt ꝙ oꝛdinẽ dininediſpoſi tionis nõ effugiũt quẽ nõ intendũt. So⸗ li aũt vere gloꝛioſi ſunt qᷓ diuine diſpoſitõ ni ſupponũt ſtudiũ:ſolliciti pᷣme cõditio⸗ nis integrã ſeruare gratiã:vł releuare ⁊ re ſtaurare coꝛruptã. Iſtigemĩo quidẽ mo⸗ do gloꝛioſi efficiunt᷑:naturali cum ceteriſ cõditione:⁊ volũtaria pᷣ ceteris coaptatio ne ad oꝛdinãtis ⁊ dirigẽtis dei nutũ. Di⸗ citur ð ciuitas dei vniuerſitas creat᷑e:qͥp⸗ pe legib adminiſtrata diſpenſationis ip̃i us. Iße vniuerſe creature ſpeciẽ exiſtentẽ pꝛeſtat in ꝓpꝛio genere · in vſu efficaciam. ↄnenientiã in oꝛdine.vt etiã in ſeipſa pul cra ſit:⁊ in vniuerſitate ſupuacua non ſit. ⁊ cum reliquis incõueniens ⁊ repugnanſ nõ ſit. Siue eni res nature agatur motu: ſiue libero arbitrij nutu.ſiue diuine inſtin ctu gratie:ſiue ſingulis his rationib.ſiue cõiunctis res agatur/ quelibet diuina in ⸗ tus operante efficacia ⁊ modũ accipit et motum. Wodũ quaſi legẽ quandã oꝛdi⸗ nis:⁊ motum actionis. Nõ modo eni ab eo cuiuſlibet motionis natiua facultas:ſj cuiuſſibet facultatis adminiſtrat᷑ motio. vt ſimul ab ipo ſit ⁊ vᷣtꝰ⁊ motus vᷣtutis. Moꝰ po intentionis pꝛaue ⁊ ab ipſohʒ ꝙ moreſt. ⁊ ab ip̃o nõ hʒ ꝙ pꝛauꝰ eſt. Ne q; enĩ ab ip̃o eſt ꝙ ĩ mimꝰoꝛdinatũ finẽdi rrigit᷑. Vide venditionẽ Joſeph. deſcẽſuʒ y in egyptũ.egreſſum ⁊ inſectationẽ phara onis ·ſubmerſionẽ exercitus ⁊ ereptioneʒ iſrael. quomõ incarnationis ⁊ paſſionis xpᷣi⁊ ereptionis noſtre ſeruiant myſterijs ⁊multis quidẽ in locis ſimilia diligẽs re periret Non ergo poſſent antiqua delicta nonis deſeruire ſacramentis:niſi occulta ratione:diuina intus operante ꝓuidentia Nec enim illa antiqua caſu quodã? idif⸗ ferenter ita ꝓuenere: quibꝰ nona poſtmo⸗ dum a pꝛudẽti diſpenſatoꝛe⁊ obſeruato⸗ re diligenti aptarent᷑ myſteria.magis aũt illa ad hoꝝ ſunt ſignificatõeminõ hoĩe il⸗ lud intẽdente ß deo diſponẽte)pꝛepata qᷓ; hec illis adaptata. Oo deniq; dñs eo po⸗ tiſſimũ tpe ad paſſionẽ adductꝰꝙ hac ho ra/boc die /hoc moꝛtis affectus eſt gene⸗ re.quis iſta aut legat myſtica: aut credat foꝛtuita: Quo dieeſt homo ↄditus:eo re⸗ paratus.qua hoꝛa ſnĩam ꝑtulit/ indulgẽ⸗ tiam meruit: ꝑ lignũ ſnĩa moꝛtis inducta ꝑ lignũvita reſtituta. Et neſcio qͥs diuini tus iſta nõ diſpenſata ſʒ humanitꝰ admi niſtrata cõtendit. Habes agnipaſchalis tempꝰ.habes immaculatã hoſtiã. habes ereptionis hoꝛã iſraelitice de egypto. ha⸗ bes ereptiõis tue gr̃am deſeculierroꝛe.de vanitate. de natiuitate coꝛrupta.eth ſim pliciter ↄtigiſſe credis:deo nõ diſpẽſante ſed iudeo operãte:qᷓ;uis non obſeruante. Bec inquã que tã apte cõcurrũtð crucis ligno. de temꝑe. de hoꝛa. de die.⁊ reliquis que obſeraripꝛudenter poſſuntcircum ſtantias iudaice deputatꝰ clementie/ non diuine ſapientie. Proꝛſus in tã ſalubꝛi re⸗ medio ⁊ cũ antiquis in vnã loꝛmã cõcur rere ſacramẽtis /⁊ fortuitus caſns excludi tur ⁊ humanꝰ intuitus/ ſed nõ diuinꝰ nu⸗ tus. Et in Iſaie ꝓphetia inuenies ad eʒe chiam dictũ. Data ſunt om̃ia hec in ma⸗ nus chaldeoꝝ. bi data eſſe dic. oñdit ñ tm̃ ꝓphetia pᷣdicta ſʒ etiã indiciaria q̃daʒ equitate donata. Ex his⁊ huiuſmodipaſ ſim ꝑ omnẽ ſcripturaꝝ textum:cui dubiũ reſidebit/ diuinã pariter virtutẽ /ſapiẽtiaʒ poſtno, obſemaw⸗ añt nòhojejj⸗ epet 190 po⸗ ꝙhacho Seſtgene⸗ zut credat — r⸗ indulgẽ — qs diuini n ami aſchalis ä. hades Wpio ha⸗ Kerdede a eth ſim⸗ diſpelante obſerante. rütð cucis ie. ⁊rciquis ſunt cicun ementie/ non tiſalubꝛire⸗ ifoꝛmiccur cunsetcudi nõdiun nu⸗ uenies ad ce i hec in ma⸗ ſediẽ oñdit uinmodil umcuidubi nutẽ ſupins inſtis legiby pꝛauas rõnalis creature non inſpirare quidẽ ſes diſpenſare voluntates Duod ſi ita eſt:mkto minꝰambigi pᷣtmo tus ceteroꝝ animantiũ: que naturalidu cuntur affectu.⁊ ſenſuũ imaginatiõis tiñ agunt᷑ indicio nõ arbitrio rõnis: adiina diſpoſitiõe mime eremptos. Et vt ſekcõ⸗ cludã vniuerſaꝝ vel eſſentiã qᷓ in autĩß reꝝ genere ſunt: vel eſſentias vel vſum qͥ aliqd efficiũt. Inſtiſſimꝰ.potẽtiſ⸗ ſimus.pꝛudẽtiſſimꝰmoderatoꝛ:eternis et immutabilibꝰ mouet ⁊ mutat ⁊ ↄtinet de· cretoꝝ regulis:⁊ cunctã creaturã nuſq; ex oꝛbitãte regit iuſticia:q̃ſioꝛnatiſſimam et diſpoſitiſſimã ciuitatẽ. Heccine ꝗᷓ ciuita eſt:vniuerſitas creature quã ſponſa circui turã ſe ꝓponit· Circuierit ſapiẽtes huiuſ ſeculi rerũ naturã:⁊ in artificio ſuo operã tem aduerterunt ſapĩam dei operantẽ di⸗ co:ſed nõ opꝰ de quo legit᷑ Deus aũt rex noſter añ ſecula oꝑatus eſt ſalutẽ ĩ medio terre. Lognouerũt in oꝑe artificẽ.ſed non gloꝛificauerũt aut gr̃as egerũt. Fidel ani ma om̃ia replicat ⁊ recenſet in laudem dei ⁊omnẽ creaturã ꝓnocat ad gloꝛificãduʒ vt ſeiß̃am excitet in gr̃am:⁊ vniuerſitatis ↄtuitu dininũ ſtimulet᷑ in amoꝛẽ. Tircui uit Salomon:⁊ de cedro libani diſputa⸗ uit vſq; ad yſopũ. Lircuiuit in ecctiaſte. ⁊de electoꝝ poſtqᷓ; deſeruit circuitu ad hu manos actꝰ diſputatõem deriuauit: vt de tranſeũte reꝝ vanitate ad ꝑmanentẽ trãſi ret vᷣitatẽ. Circuiuit iob: ĩmo circũduciꝰ eſt magi a dño ꝑ terre fundamẽta:ꝑ mẽſu ram:per lineã ⁊ baſes ⁊ lapidẽ angularẽ? aſtra matutina:⁊ filioꝝ dei iubilũ:ꝑ marꝭ hoſtia ⁊ vuluã:?⁊ veſtimentuʒ ⁊ caligino⸗ ſos infantie pãnos. ꝑ terminos: vectes ⁊ hoſtia.ꝑ oꝛtü diluculi/⁊ auroꝛe locũ/⁊ ce ⸗ teras quaſdã ceteraꝝ reꝝ naturas · Dm̃es eni numerarelongũ erat/ que om̃ia pꝛudẽ ter intuẽti admirationẽ ↄditoꝛis facerent ⁊ pie cõſideranti amoꝛẽ. Et hec cõmunit om̃iby ꝓpoſita ſunt rõne vtentibo/⁊ ↄdito ris ſui maieſtatẽ manifeſta puleritudinis ſue ſpecie cõmendant. Sub tã pulcro tñ velamine pulcrioꝛa ſunt que latent ſalua- tionis noſtre ſacramẽta ⁊ multiplicia ſpů alium donagf̃aꝝ. Deniq; ⁊ dauid in fine pſalmoꝝ cũ omnẽ creaturam in laudem deiconcitaſſet. Cantatelinquit) deo can⸗ ticum nonũ /laus eius in eccieſia ſanctoꝝ Vere nonũ enins neſcit antiquitateʒ ma⸗ teria/faſtidiuʒ gratia. que ſemꝝ eſt amoꝛe recens/ vſu recentioꝛ. Uere ei nouuʒ qð hominũ animos ad eternã innonat bea⸗ titudinem Peniq; legit᷑ Nememineritis pꝛioꝛum /⁊ antiqua ne intueamini noua quoq; ego facio. Jure noua que ab antiq̃ currentis nature nequaqᷓ; cõcluſa ſunt le⸗ gibus. Laus eins in ecdeſia ſanctoꝛum. Duodã vtiq; excellentie pꝛiuilegio/ tiñ equitatis diſpenſatione.ſed gratuitu ſan⸗ ctitatis dono ⁊ munere. Laus eius in ec cleſia ſanctoꝛũ.quoniã ita laudẽ eius ſan ctoꝝ oſtendit actꝰ /vt illã attẽdat affectus Sancti enĩ excellẽter gratiaꝝ dona ſuſci⸗ piunt/ deuotione ꝑſentiũt. gratulatione ꝑ ſoluũt. Ideo quodã landatur pᷣuilegio in eccleſia ſanctoꝝ extra ecckiam laudat᷑ mi⸗ niſterio inſenſibili⁊ muto reꝝ vanoꝛñbo minũ. In rebo inſenſatis cõditio in hoĩ⸗ bus nõ renatis aliq̃nta cognitio. ĩ neutr? tñ dilectio. Hã dilectio ↄditoꝛis ſui in pᷣ⸗ mis nulla · in ſecũdis nõ ſqncta. Taus ei⸗ in ecclia ſanctoꝝ. Sanctꝰ eni(⁊ que cõdi ta ſunt/ vt naturaliter ſint/ ⁊ que diſpenſa ta ſunt /vt incõueniẽter ⁊ inoꝛdinate non ſint.⁊ que pꝛedeſtinata ſunt vt beate ſint) vniuerſa ꝑſcrutat᷑/⁊ extimat qᷓ;tuin datur vt ꝑ hec auctoꝛis iuxta vires colligat no⸗ tionem/ migret ad emulatõem /rapiaturi affectionẽ. Hec ergo ciuitas ſpirituał eſt hec eccleſia ſanctoꝝ/ quã circuituram ſeſe ſponſa pᷣſumit. Deꝰbone quãta hic vtili⸗ um copia ſpeculationũ. Vuis enĩ ſat exri ſtimare poteſt qᷓ; yulcra⁊ qᷓplurima ſint vbiq; ſpectacula in ſacramẽtis· exemplis miraculis. Pꝛima ſaluatõis. ſcða ↄuerſa tionis. atteſtatõis ſunt tertia. Duid vero quom demyſterijs · quom de moꝛibuſad remuneratões eternas /tꝑaliũ meritoꝛum admiratura mens aſſurgit: Quantuz ibi ꝓfuſis votis refundit᷑ gaudij? Vilij hoĩm vt quid diligitis vana ⁊ q̃ritis mẽdaciũ⸗ vt qͥd animũ ad aliena oblectamẽta ↄuer titis: Laboꝛioſe queritis labẽtes vᷣlicias Quaſi tenetis ad manũ materiã fideine myſteria ad memoꝛiã ꝓmpta.ad meditã⸗ dum ꝓfuſa. ad ſubſiſtendũ ꝑpetua. ad ſuf ficiendum plena. ilijlinq; hominũ/ im mo filij excelſi/alumni religionia/ qͥ regla ris diſcipline limĩa teritis vt qͥd arida fau Bermo quid cogitmões admttitis inanimũ· ad quaꝝ actiones nõ mittitis manũ Quod agere penit etrectatꝭ: vt qͥd ſtudioſa mẽ teretractat? Expꝑti frequẽter eſtis ꝙ oẽm — 5 hãc inanẽ pompã recogitate turpitudis: citus exciꝑe ſolet exitus penitudiniſ. De⸗ niq; ⁊ pudoꝛ eſt ꝓdere ⁊ pẽareticere. WMe ditatiõis qᷓ mutate materiã:ſed ſeruate in⸗ ſtantiã.qᷓ; fedum eſt tũc ſtudia nr̃ a minui quom mutãt᷑ in meliꝰ Hoc aũt dico ſicut ethibuiſtꝭ animũ ad cogitatꝰaffectuoſos fede turpitudinis:ita exhibete nunc ad fe cundos circuiꝰ pulcre veritatis. Lircũ⸗ date ſyon. inqͥt pſalmiſta:⁊ cõplectimi eã TLircũdate meditãdo:cõplectimini amã do. Lõplectimini eã vt eiꝰſit ⁊ cõpꝛehen ſio integra:? collocatio integra. Plus ali⸗ quid innuere videt᷑ cõplexus qᷓ; circuituſ Eöplexus ſimul ↄtinet totũ: circuitus ðᷣ alio in alium facit tranſitum. In hocta⸗ men circuitꝰ pᷣſtare videt᷑ ꝙea cõplecti mur indifferẽter ⁊ inuolute cõſtringimuſ vbi vo circuitꝰeſt:ſingula feriatim diſcur rimus. Ille ↄtentꝰ eſt ſumma: iſte diſcur rit ꝑ ſingula· Eſuriẽs enĩ ⁊ querẽs animꝰ dñ illũ nõ ſatiant aliqua:ſu rapit᷑ ad reliq̃ Et quodã voluit᷑ circuitu currẽtis deſide rij ꝓtractirotatu: donec repleat᷑ in bonis eſuries amoꝛis:⁊ occupeti illo curſus ſui ſtatũ in qͥ tñ nõ inuenit. Nulla enĩ quecre ata ſunt in ↄditiõis ſue ſtatu infinita ſunt ⁊ ideo mẽs qᷓ circuit:vniuerſa ꝑtrãſit vt ꝑ tingat ad ip̃z. Surgãlinqͥt)ĩ circuibo ci⸗ nitatẽ. C ircuiho:in cũctis eñũ quẽ diligo querẽs:ſʒ nuſqᷓ; reperiẽs. Inuiſibilia ipi⸗ us ꝑ ea q̃ facta ſunt intellecta ↄſpiciuntur ß tñ nulliꝰnature qᷓ;libet excellẽtꝭ ⁊ ad ip̃i nus accedẽtis imitationẽ plene vł inſtruoꝛ indicio vel incẽdoꝛ officio. m̃ enĩ et pi⸗ grum ⁊ tardũ ⁊ inefficax ad cõditoꝛis cõ mendationẽ eoꝝ q̃ cõdita ſunt reddi᷑my ſterium qᷓ;tũ noſcit a veritate diſtare ſimu lacrũ. Ergo cicuibo ciuitatẽ. vniuerſa ꝑ tingẽs. vniuerſa ꝑtranſiẽs/ptingẽs q̃er ꝑ te ipſimaginẽ differẽter pᷣferũt/ptranſi⸗ ens vbi citra ꝑfectũ ſubſiſtunt. Circuibo cinitatẽ /vbiq; capiẽs refrigeriũ ⁊ faſtidi⸗ um capiẽs. Duonã eĩ modo nõ me refri⸗ gerat: qð amoꝛis mei pignꝰ aliqð poꝛtat. pfert indiciũ/ inducit memoꝛiã/ noticiaʒ inducit; Sed iteꝝ quonã pacto non tole ro tediũ dũ quadã merecogito pᷣludi ima gine/⁊ vmbꝛa detineri/nudãa ſimplicem nõ tenere veritatẽCircuibo ciuitatem.ᷓ niam in toto eiꝰ tã pulcro ambitu vbiq; retoneoꝛ /ſʒ nuſqᷓ; reficioꝛ. Nec ne fatiga⸗ bit iſte circuitꝰ/ donec pateat plenioꝛ adi⸗ tus/ vt intrẽ in ſanctuariũ dei/⁊ itelligam „ in nouiſſimis eð habebit ibi circuit? ter⸗ minũ quom repleti fuerimꝰ in bonis do⸗ mus tue dñe/ quom intellerero in noniſſi mis eius illũ qui pᷣmus eſt ⁊ noniſſimus initiũ ⁊ finis. D qualis ibi circuiiꝰ eritꝑ gere ab ip̃o in ipᷣum/ ire? redire/ deſiderio tre delectatiõe redire dũ ſemꝑ eiꝰqð expe rientia deſiderat/ pᷣſentia ſatiat/ vt mens poſſidẽtis ⁊ ↄtuentis⁊ illi ſi ꝑ appetenti am intẽta ⁊ illo ſit ſufficienter ↄtẽta. Sic enĩ pennata illa ⁊ oculata animalia ĩme⸗ dio ⁊ in circuitu ſedis dei legunt᷑ Inme⸗ dio quia voti ſui ꝑducũtur ad ĩtima. In circuitu quia rediuiuo ſu voto ferunt᷑iea dem ip̃a. In medio qꝛ eoꝝ iã cõpletuʒ eſt votũ. In circuitu qꝛ nõ ſufficiũt cõp̃hen deretotũ. In medio ſunt admiſſa ꝑgf̃am ⁊ in circuitu ſunt excluſa ꝑ differenteʒ na⸗ turam. In medio ſunt quia vnita ꝑↄtem plationẽ:⁊ in circuitu quia diſiunctaꝑcõ paratõem. Que eſt enĩ ſedes iſta: niſi ea(ᷣ qua loquit᷑ apoſtolꝰMux ĩacceſſibilis quã inhabitat deꝰ Deniq; quãtũlibet ocula⸗ ta ſint beata illa animalia:⁊ illumiat illa. vtq̃ntũ poſſunt capiãt. ⁊ excecat ne adto tum ſufficiant. O qᷓ; ampla ibi ſpeculato⸗ ria. qᷓ; late platee in illa luminis infinitate patent: qᷓ; coartati ⁊ couniti ⁊ꝓtenſi ĩila ſimplicitate.caritate. eternitate vici. Qie ille vie pulcre ⁊ ſemite pacifice. Non eſt ĩ illis vel errare vel laboꝛare ſemitis. Undi q; occurrit ibi ſponſus /⁊ letolvt ſic dicã) vultu ſe offert ⁊ influit dilectione.vt de ce tero non indigeat queri Jeſus chꝛiſtꝰqui viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ men. * l nus tmdin exequendo ſpõſecir cuitu traxit limitem. Bratie tibi dñe ihu xp̃e ꝙ feciſtitã dulcia faucibo me is eloqa tua ſup mel oꝛi meo. Jõ vix ab oꝛe q̃ ſel guſtata fůtdiſcedũt vtãlia ſucce⸗ dãt.cũ moꝛa ruminãt᷑ /⁊ ſi ðᷣglutita fuerit ſuaui qᷣdẽ ructu vᷣnuo deũtad mĩandũ. Onguin peſter —— u n me⸗ dinma. In ſntien cöplenzeſt iüt cõdhen niſſapgm ferenteʒna⸗ vnita potem iiuncapch iſn niicuð biloquã libet ocula⸗ lumiatilla. cat ne adto R ecuato isinfinitate iprni ila tutevic. Vie fice. Ronetti ſemitis. Undi ctolvtſicdic ctione. vtde ct ſeus chiſui ulot nen. poterãt hec oia bꝛeniter ⁊ curſim diciſʒ materie que tractat᷑ gra: comedẽtis blãdi tur palato:⁊ quandã ſui appetentiã facit⸗ nð facile cedens cũ ſemel inductã fuerit ĩ diſcuſſionẽ. Hã ⁊ quẽ mandẽdũ infantu⸗ lo nutrix cõminuit panẽ:iã ſatis ſtudioſo dẽte ſubactũ aliquotiẽs cũ moꝛa detineat guſiꝰillecta ſapoꝛe. Et nos cãtici huiꝰſoli qos alijs ſi qui foꝛte indigẽt cõminuenteſ cibos:guſtate ſuauitatꝭ iacturã facere ne⸗ quimus.ſʒ ita alieno inſeruimꝰ vſui:vtet noſtro ſatiſfaciamꝰin pte deſiderio. Deni qʒ; cõterminatũ reoꝛ ſermonẽ ⁊ cõpetẽtifi ne cõcluſum:impatiẽti exalatõe epule vᷣbi redeunt ad labia.⁊ dũ abũdantie ſuauita tis eructat memoꝛia:ad diſcuſſionẽ reuo⸗ catur materia. Duid eni? Lur nõ ficꝰ fre⸗ quenter cõcutitur: cuiꝰ fructꝰ frequenter nunqᷓ; excuti᷑ Onid miꝝ ſi cõuellit ſepiꝰ que ꝓpꝛia expoliationefecundioꝛ effecta: cũ vel licantis videt᷑ certare manu.⁊ ðᷣcer pentis auiditatẽ vbertate ↄuincere: Non talis illa cui maledixit dñs Jeſus:nihil ĩ ea fructus inueniẽs: ꝙ ſterilitate: aridita E teeterna cõdemnans illaʒ. ide quõ ari⸗ dgs fecit fides chꝛiſti iudeoꝝ traditõnes ⁊dogmata pbiloſophoꝝ? Quõ arefeẽ flu mina egypti?nõ eſt in eoꝝ doctrinis ⁊ in⸗ terᷣtationilv fructũ innenire de quo legit᷑ in pſalmo. Terra noſtra dabit fructũ ſuũ öõ poteſt in eoꝝ vicis ⁊ plateis chꝛiſtus inueniri. Jã o iudei emigrauit a vicul᷑ ve ſtris. Jam dimiſit domũ ſuã:dereliqͥt he reditatẽ ſuã Deniq; facti eſtis quaſi tugu rium in cucumerario:qᷓi ciuitas quevaſta tur. Sʒ ⁊ de plateis nihilominꝰ legit᷑ · qͥa coꝛruit in platea veritas · Siquidẽ de gẽ tium philoſophis dictũ eſt ꝙ veritatẽ dei detinuerũt in mendacio. An nõ tibi vide tur cõgrue accipi in vicis:iſrael ᷣm carnẽ quoniã de vno erãt ſemine abꝛae:⁊ ĩ vnuʒ õpacti⁊ coartati ritũ: vna lege conſtricti Sapiẽtes aũtgentiũ iure adumbꝛant᷑ i plateis: quoniã effrenata libertate ⁊ licen⸗ tia:extra veritatis euagati ſunt tramitem. de maieſtate diuina ſentiẽtes ⁊ aſſerentes nõ minus abſona dignitatiqᷓ; reluctantia veritati. Judei pauptate itelligẽtie circa dinine ſingularitatẽ cõſtricti ſube vſq; ad filij ⁊ ſpũſſancti ꝑſonas /nõ potuerunt fi⸗ dei incremẽta dilatare. Bentiũ phiꝑpla⸗ num diffuſi /⁊ nullo diuine erudicõis obi cet ardati/ deoꝝ induxerũt numeroſitatꝰ in naturis/ infinitatẽ! in ꝑſonis ſentiẽtes inter ſe ſinguli varia:vniuerſi vana. Sed que iã aĩa in iſtis vel vicis vel plateis in⸗ quirit ſpõſum? Lõcubina eſt ſi qua eſt et adultera: quaꝝ altera ↄtuberniũ habet cũ ſponſo ꝑpetuũ: altera male fidũ. Quid eñ ibi querat/vbi caſta nõ occurrit ſapientia ſed peregrina ⁊ meretricia · Talis tibide⸗ pingitur inpuerbijs: occurrẽs vecoꝛdi iu neni:vbi tranſit in platea ꝓpe angulũ ad⸗ neſperaſcẽte die: in noctis tenebꝛis ⁊ cali⸗ gine:mulier oꝛnatu meretricio/pꝛeparata ad capiẽdas aĩas:garrula ⁊ vaga:nũc fo⸗ ris:nũc in plateis: nũc iuxta angulos inſi dians. Snſpecta mihi eſt talis platea:in qua mulier tã varia ⁊ verſipellis:blandi⸗ tiaꝝ ſuaꝝ inſidias vecoꝛdi machinat᷑ iu⸗ ueni. Neſcio enĩ quid obſcuꝝ? diſtoꝛtum ⁊ fucatũ mihi ſignificat nor? angulus et oꝛnatus meretriciꝰ. Suſpecta ẽmihi om nis doctrina ⁊ certe deſpecta que nullam inducit de chꝛiſto mentionẽ:qͥ eiꝰ me nec ſacramẽtiſ renouat:nec pᷣceptis infoꝛmat necꝓmiſſis inflãmat. ã indei quidẽ ha bent in pagina illũ:ſed interp̃tationẽ non habẽt. Adhuc enĩ velamẽ eſt magis ĩ eoꝝ mẽte qᷓ; lege. VHecenĩ auferri poteſt:niſicũ duerſi fuerint ad dñm. Suſpectaẽ mihi tã in diuinis ſenſiby qᷓ; in humanis vſib vnðlicentia:alteriuſ reſtrictio. obſtinatio vtriuſq;. Unin diuina natura numero ſitas:aiterius ſimgularitas.vtriuſq; ceci⸗ tas. Jõ ſpõſe nõ dederim in iſtis vicis et plateis q̃rere dilectũ.Elios illi aſſignemꝰ vicos alias plateas. quas ſibi xp̃s deſpõ ſauit in fide ⁊ veritate. Et quideʒ geminæ quedã eſt ↄuerſatio fideliũ· Alij latã ſectã tur viã. Alij artiſſime ſe tradũt diſcipline Hã ⁊ſiſcribit᷑. Arta via q̃ duẽ ad vitã eſt tñ quepiã in h genere diſtinctio:⁊ artior? reſpectu: alia reputat᷑ latioꝛ. An nõ tibi vi det᷑ latitudo mãdati:vbi nemo ↄpelli ad ꝑfectõʒ:ſ infirme nõ mõ valitudini ß̃ eti am volũtati inferioꝛi dus ꝑmittit licen⸗ tia: Br̃a tibi dñe ißᷣu xpᷣe ꝙ nobis ſalutis occaſiões paras ⁊ ita vegetis ⁊ alacribp ponis ↄſiliũ ·vt etiã egrotis diſponas re⸗ mediũ:⁊ pigris diſpẽſes aſcẽſuʒ. Nõ mo do vicos diſtricte viuentiũ habet ciuitas tun ſancta hierlm: ſʒ etiã plateas hñilioꝛa ⁊planioꝛa diligentiũ. Sic ĩ om̃ipfelliõe Bermo 2 oꝛdine que ſpõſa eſt: cins quẽ caſtedili ⸗ git veſtigia querit: quatenꝰ habeat vnde⸗ cũq; opationis exremplũ ⁊ amoꝛis incen dium Non ðedignat᷑ his etiã qui fori ſũt qui in illa artioꝛis diſcipline regulanõ cõ ſtringũtur:reputãs feruentioꝛẽ ibifrequẽ ter affectũ: vbi infirmioꝛ fuerit oꝛdinis B dus. Quid dicemꝰ de his qui nuſqᷓ; ſalu tis occaſiones querũt vbiq; cauſantes re miſſionẽ in plateis /⁊ in vicis indiſcretio nem: Deniq; tales multi ſunt qͥ oñs per⸗ ſcrutãturꝓfeſſiones ⁊ oꝛdines.ſed in his nulla inneniũt que illos trahãt.ſed cũcta qnib ip̃i detrahãt:calumniãtes ꝙ diſtri⸗ ctio in alijs ſit nimia:in alijs nulla. Iſto⸗ rum dicere eſt·⁊ quidẽ qᷓ; miſere tam vere nõ inueni illũ. Pꝛauus certe ſenſus vtdi cas:ecce chꝛiſtꝰ hic:immo ecce illic. Peſſi mus vero ſi dicas:nec hic nec illic. Vtro biq; querit ſponſa ⁊ hic? illic. Dueram ꝑ vicos ⁊ plateas quẽ diligit aĩa mea. Per vicos diſtrictionẽ accipe.ꝑ plateas diſpẽ ſatiõem. Neutrã in miniſtris eccleſie ſini⸗ ſtre interp̃teris. Vtraq; eccleſia recipit:in vtraq; ſponſa querit chꝛiſtũ. Holi in alte „ro tmñ̃:in vtroq; chꝛiſtũ querere. Qicꝭ pla teas in teip̃o ↄiunge. Queris quomodo? Site coartat afflictio aut volũtarie ſuſce pta·aut violẽter impacta: intus in coꝛde gaudio dilatare ſpiritali.⁊ iã vicis plateaſ copulaſti. Nõne tibi videt᷑ vtrũq; tenere: quiin tribulatõe dilatatũ ſibi leta? Zpo ſtolus in arto tribulationis quandã lati⸗ tudinẽ optabat illis quib ait. Spe gau⸗ dentes.in tribulatõe patiẽtes. Deniq; ad ſpem latitudo refert᷑:habentes(inqͥt) tan⸗ tas ꝓmiſſiones chariſſimi dilatamini et vos. Anguſta eſt nobis in pᷣſenti res:ſpeſ vero lata · Arta poſſeſſio. expectatio qͥdeʒ ꝓfuſioꝛ. Ergo ad latitudinẽ ſpei plateas iſtas referto. Spe gaudẽtes apoſtolꝰ di cit. Pꝛopheta vero · Adhuc replebũt᷑pla tee choꝛis ludentiũ. Uides quõ ſibið ſpe ⁊ plateis ſentiũt cõſona apoſtoꝰ ⁊ꝓphe⸗ ta. Vterq; eĩ gaudiũ aſſignat. Simul eti am h aduertendũ iuxta aliã diſtinctiõem ꝙ etiã in vicis manſio eſt ad domeſticas vtilitates. In plateis feriatio quedaʒ ad iocũditatẽ. In plateis enĩ choꝛꝰeſt ⁊ↄuẽ̃⸗ tus iudentium. Ergo vacatiõis? leticie vſus in plateis eſt. Bone quidẽ platee in quibo alacri ſatis agilitate in leues ↄtẽpla tionis ſaltꝰ: animꝰſe ſpũalis exagitat. In plateis 3 querit ſpõſa quẽ diligit: duʒ do meſticis euoluta curis: dñ extra coꝛpoꝛiſ effecta manſionẽ:? domũ terreſtrẽqᷓ;tum datur deſerẽs q liberetã lete ↄtẽplari ſtu⸗ det. In vicis ẽ mãſio diuturnioꝛ. In pla teis quidẽ bꝛeuis:ß dulcioꝛ · In vicis v⸗ tutum vſus eſt ⁊ exercitiuʒ: que neceſſaria nobis ſunt:dñ in coꝛꝑis huiꝰ habitacko moꝛamur. In plateis vero feriata qᷓdam felicitatis futurepᷣludia. Et vide nũc ver boꝛum ſeriẽ. Pꝛimo ponit vicos. ↄſequẽ ter plateas. habes ⁊ in pſalmo ſimile. qᷓ; dilecta tabernacula tua dñe pᷣtutũ:concu piſcit ⁊ deficit aĩa mea in atria dñi. Mira ris ſpõſe ſedulitatẽ. oꝛdineʒ ſequere. Noli te pꝛudentioꝛẽ vel ꝓmptioꝛẽ ſpõſa pꝛeſu⸗ mere. pᷣmo exerce te in oꝑe virtuali: vtde⸗ inceps ad veritatis ſpeculatoꝛiũꝰſcẽdas uid illac ingreſſum paras q̃ exitus eſt: Lũ ſpõſa ꝑ vicos ad plateaſveĩ·⁊cũ pſal miſta poſt tabernacula virtutũ ad ampla veritatis atria alioquin oꝛdinẽ ſi ↄuertis ꝑuertis· Duãto magis coanguſtati ſunt vici.tanto vberioꝛa ⁊ liberioꝛꝛa ſunt ocia mẽtis. Quid ocia dico?dcuotionẽ dicerẽ iuſtiꝰ. Arta eſt eðꝰ diſciplina:aĩam ĩ deno⸗ tionẽ dilatat. Siue libertatẽ ſiueleticiam in plateis intelligas vbi amplioꝛes qᷓ; in hoc oꝛdine noſtro plateas repperieſ Sʒ nec facile vixeriſ.vbi ſũt artioꝛes vici. vbiĩ maioꝛ libertas ⁊ ad vſum ⁊ exercitiũ vᷣtu tis qᷓ; in oꝛdine ⁊ ↄuẽtu ſctõ?⁊ iõ maioꝛ ad bonũ libertas · co ꝙ ſit minoꝛ licktia in malũ. Quo maioꝛ diſtrictio eo maioꝛ di⸗ rectio. Artioꝛes vici/ãplioꝛes plateas effi ciũt. Quid ð eſt ꝑ vicos ⁊ plateas Jeſuʒ q̃rere?niſi b ſe mð ⁊ reſtringere ⁊ extẽdere ad capiẽdã deipſiꝰilluſtratõe leticiã. Viſ vt vtraq; intꝰin mẽte aſſignẽ plateas ⁊ vi cos? Nõne tibi videt᷑ĩ vico quodã? ve⸗ lut in arto poſiꝰ is cuiꝰ vexat᷑ patiẽtia.ca ſtitas arcet᷑.coanguſtat᷑ charitas: Qui in multo vᷣtutis ſtudio libere ⁊ ſine laboꝛe ſatur:ſinelaboꝛe⁊ anxio conatu anĩ nõne tibi in vicis quaſi iocatꝰvidet᷑? Et qᷓ;uis non ſine laboꝛe nõ ſine conatu querũt:tñ etiã quitales ſunt:quietẽ in illo queʒ dili⸗ git anima ſua quaſiꝑ vicos querunt. De quib ꝓpheta. Dñe in anguſtia reqͥſierũt re:⁊ in ſemita iudicioꝝ tuoꝛum domieſu⸗ ſtinuimus te. Rudibus ⁊ nouicijs iſtud ——————————————* 4 t I cdal ſepins euenit: qui ſ olet vel varijs tẽptam̃ eſt.germẽ alienũ. quõ ⁊otinuis exercitijs rn tis:vel quodã tedio laboꝛare · qñ eos aut ⁊ meditatiõe frequẽti ⁊ doctrina illam irri rhiniſt, carnis deſideria coartant: aut virtutũ nõ gent. Ideo cernas in illis ktã ⁊ vberem? mnJ exhilarat oblectatio. Et beatꝰ qui noneſt eraltatã ſeculi ſapiam ⁊ fructificantẽ hu⸗ jnn ſcandaliʒarꝰ in iſtis: qui nõ offendit qui lus mũdi ſenſum ſapiam vero queex ðo qunuſ 4 nõ ꝑdit ieſum · ſʒ magis querit per vicos eſt humilẽ ⁊ obſcurã:⁊ inueniri non poſſe whu n tales q in anguſtia querũt. Hõ ſicde qui penes illos. Exiin plateas ⁊ vicos ciui⸗ hin„. buſdã dicik. In anguſtia queſierũt te. In tatis: ocia diſcute: ſcrutare negocia eoꝛũ q́ nun 1 tribulatõne murmuris doctrina tua eis: iudicijs vacãt. qui tenẽt cathedrã. qui ſe⸗ vi ĩmo ⁊ exercitia virtutis ⁊ doctrinã patrẽ dent in tribunalit: ↄtemplare qͥd agãt ĩ n inteiligit in anguſtijs illis ·⁊ꝓtendit a fi/ publico:qͥd in cubiculo Hũqͥdapð ilos e ne vſq; ad fineʒ foꝛtiter: donec de vicis ad pura ⁊ ðᷣa ⁊ celeſtis eminet ſapiẽtia: Hun vwa plateas vadat:⁊ quiꝑfectioꝛes ſũt.⁊ pla quid expᷓſſa eſt in moꝛib que in ᷣmone vᷣ⸗ vin teis aſſueti: aliquotiẽs ad anguſtias vico ſatur? Nunqͥd in ꝓſpectu inuenies illaʒ: oucre Roi rum ſubito ſinunt᷑ relabi. Et quis ꝑfecti¶ Nunqͥd eraltatã ſicut cedrũ in libano⁊ ſi pöh pꝛc⸗ oꝛ illa que ſponſa dicit᷑? Ecce⁊ ipſa ꝑvi cut cypꝛeſſum in mõte ſyon. Nã ĩ his mõ wali vtde cos ⁊ artos quoſdã meatꝰ querit dilectũ. tiby exaltatã ſe gloꝛiat᷑ Nomina ip̃a myſte ilocẽds VNon eſt ocioſa difficultas iſta querendi. rium cõtinẽt:nec ocioſus eſt etiã oꝛdo ver crins e⸗ Per hanc eni⁊ exercct᷑ eius humilitas: et boꝛum. Pecedat libanꝰ in laude ſapiẽtie acũphl deſideriũ excitatur. Duotiẽs inextricabi ſon ſubnectit: poſt coꝛdis mundi cãdo- iad ampla libus me ſenſi quali vicis errantẽ ⁊ angu rem ad ↄtemplãde veritatis fulgoꝛẽ aſcẽ ẽſiquenis ijs animi concluſum ·cũ ſubito vicinas dens. Mũdicia meret᷑ noticiã:nõ hãc lit guſtatiſunt plateas euaſi.⁊ eduxit me ĩ latitudinẽ bo⸗ teratoꝛiã t̃ · ſed quandã dulcẽ ⁊ intimã? n ſunt ocia nus ds/in vicis expirauif ere.ſed inpla⸗ ip ſi Panime medullis infuſam. Deniq; pu tionẽ dicerẽ teis reſpiraui ſtatim. Latitudo quedã et ritas veritatis ſocia eſt:⁊ comes eſt:et pꝛi ſam ideo⸗ libertas ĩoccupgte⁊ expedite mẽtis ĩpla maeſt. Idcirco montes iſtos libanũ ⁊ ſy elnichm R teis tibi cõmendatioꝛ. Sed ↄſidera ne li on in laude ſua ſapiẽtia copulat. Mõtes lonvqᷓin bertatẽ iſtã des in occaſionẽ carnis.neco iſtos apud quos illoꝝ aſſignare poteris: erieS acerues lutũin platea tua. lutũ illicite co⸗ quilitibus aut exercẽdis aut dirimendiſ ft gitationis. Alioqn ſicut lutũ plateaꝝ de vacantꝰ Hõ poteſt apud illos inueniri ſa iiü m lebit te dñs. Tubꝛicauerũt Git ꝓpheta) ĩ pientia: in quib nõ innenit᷑ locus ſapien⸗ nub plateis veſtigia noſtra.lutoſas volens in tie. Zmat libanũ. amat ſpon amat plate⸗ telligi eas in qͥbo ſit lubꝛicus ĩceſſus. HN gs:libertate gaudet⁊ ſublimitate. Quan⸗ rlicktiain luto ßʒ auro ſternant᷑ platee tue. Nõ ibiſit ta ꝑuerſitas: ſi ſapiẽtia que litibus vacat: omaioldi⸗ lutũ:nec tñ ſiccitas ⁊ griditas quedaʒ ſit que lucra ſectat᷑:ſupereminet · ⁊ diuina la⸗ sphnecfi ibi.ſed fluẽt flumina ibi aque viue: ſpiri tet? Supꝑeminet litigioſa.⁊ ea que pudi⸗ kus tʒ tualis quedã flnẽta meditatiõis. In pla⸗ ca eſt. que pacifica. que bonis cõſentiens. cre ꝛcttder teis aquas iſtas diuide in latitudine libe cõtenta deliteſcit velut in obſcuro. Illa ex deletci Ui re mẽtis. Saßiẽtia quaſi platanꝰ.inquit colit᷑. iſta negligi/ac ſi ſterilis ⁊ paruʒ lu⸗ platens eM exaltata ſum iuxta aquas i plateis. Hõ in croſa. Heglecta plantatio in altũ non cre⸗ co quodiive plateis ſolũ: nec ſolũ iuxta aquas.ſʒ iuxta ſcit· Raris in plateis quaſi platanũ eral⸗ nakpatiuc aquas ⁊ in plateis exaltata ſum.inqͥt Vt tatã inuenies. Nõ eſt obuia. nõ eſt freq̃ns arns: Ouiin leta ꝓdeant germina ſapiẽtie: quantũ pu⸗ ideo dicit. Queſiui ⁊ nõ inueni ilũ. Vbi tſnehboe tas cooperat⁊ ociuzʒ libeꝝ ⁊ irrigatiocre⸗ q; teritur:vbic vertikin queſtione. vbic; nminöne a ſancte meditatõnis. Jure quaſi plata venerabile eſt nomen eſu. Et vtinaʒ qð ock Et qᷓuis nus exaltat᷑ q̃ ſic plantat᷑. O beatas vere vox ſonat: vita depꝛomat: expꝛimat imita un qucrürſi plateas in quib ſapiẽtia ſic creſcit:ſie exal tio:emineat ⁊ eluceat in moꝛibus. Qui pe nilo quczdil tatur? ſuꝑeminet perſpicuã ſe oñdens et nes te ſapientiam querit: aſſidentem inue ucrnt. de nõ idigẽs queri. Et vide quõ ſectari pꝛu⸗ niet illam ĩ ipſis foꝛibus tuis. in ip̃is ſen i rſiv dentie aliqui totã ſui coꝛdis latitudinẽ exꝝ ſibus.in modeſtia ⁊ compoſitione homi⸗ * doni ponãt quantũ diſtentãt aĩm ⁊ dilatent in nis exterioꝛis. Nam quaſi foꝛes ſunt per oumdol plateã:vt plantẽt ibi plantatõʒ infidelẽ:ð quas interioꝛis ꝓdeũt habitatori ĩdicia. L Bermo Z fructib cognoſci᷑ ſiapudte Ihs mo ratur. Accedit ad te ſpõſa/folia vᷣtit ficul⸗ nee tue:querit in te fructũ: querit dilectuʒ · Biceſt enĩ fructꝰdulcis gutturi eius. Ve lir es cũ hoc abũdaueris fructu:cũ domi ni tui ſpõſaʒ iſto ſatiaueris cibo. Eſca ei eſca electa. Delicie eiꝰſunt tecũ eſſe dilectũ ſuñ. Hõ inuidet.nõ zelat Dilectũ ſuũ om nium vult eſſe dilectũ. Ideo apud om̃es querit: vt illũ apud om̃es aut iueniat aut innitet. Queriteni apud illos Jeſum:qͥꝝ querit ꝓfectũ ĩ ipſo. Querit ꝑ vicos ⁊ pla teas:ſʒ nõ in om̃ib inuenire poteſt. Que⸗ ſiuiſinqt)⁊ nõ inueni illũ. Pauꝰomniũ ſi tiebat ſalutẽ: in viſceribꝰ omniũ chꝛiſtũ in nenire cupiebat:om̃s cupiẽs in viſceriby chꝛiſti Sʒ enĩ audi qͥd dicit quõ quoſdã deploꝛat. Neminẽ ĩquit vnanimẽ habeo Om̃es que ſua ſunt q̃runt:non que Jeſu chꝛiſti. Putas ꝙ apud eos inueniri chꝛi⸗ ſtus qᷓat:qͥ ipᷣm vt iueniãt nõ querũt? Et multos quidẽ ſic querẽtes reppies aliud p̃ter ipᷣm ßʒ nõꝑ ipᷣm · Tractat᷑ in cõſilijs. diſceptat᷑ in iudicijs:in ſcolis diſputatur cantat᷑ in eccłijs. Religioſa ſunt hec nego cia:ſed vade ad exitꝰ aquaꝝ ⁊ penſa qͥs ge⸗ neralioꝛ iſtoꝝ finis eſt opeꝝ. Uide ſi nõ ꝑ hec om̃ia quedã exerceant mercimoniað ipſo. Queſtuoſa res nomẽ eſt chꝛiſti. Nil penſiꝰ:nil optatiꝰ. Felix tñ qͥ noĩs huius virtutẽ ſectat᷑: apud illos tracter: diſcepte tur:diſputet᷑ ſuꝑ hoc noie. Nobis ſati eſt. ſed nñ̃is in clauſtris ſaltẽ nõ adimer᷑: nuſ⸗ cõmoditas maioꝛ: ideoq; maioꝛ confu . ſio nuſqᷓ; ſi penes nos nõ inuenit᷑ chꝛiſtꝰ. Bõ inuenit᷑ foꝛma iuſticie: ſi pioꝝ operũ nõ eſt intẽtio pura. Nã ip̃ᷣa leticia ẽ mẽtis quedã diuing alacritas:qᷓ de ipſiꝰ ðᷣſentia ↄcipi ſolet. Et qᷓ; vere poſſumꝰp̃ſentiã ii us interp̃tari hec inqᷓ; celeſtis ⁊ excedens affectio:nõ eſt res facilis ⁊ paſſim obuia. Mãc pꝛecipue ſpõſa vt puto deſignatdi cens. QDueſiui? nõ inueni ill quẽ diligit aĩa mea Chꝛiſtũ ieſum: qͥ viuit ⁊ regnatĩ ſecula ſeculoꝝ Emen. Sermo. vi. onſa moꝛaz ſZin querẽdo patit᷑:⁊ quandã illi e difficultati vmbꝛã ſpõſus ob⸗ tendit/ copiã ſui nð ſtatim indulgẽs. Illa tamẽ calẽte ſtudio ſedulitatẽ ↄtinuat: q̃re lam ingeminat. Nõ inueni ilũ fratres: ſi ſedulitas ſubmonet᷑: deſidia qñ admittet᷑ Si nõ imenit amoꝛ: quãdo inneniet te⸗ poꝛ? qñ raritas oꝛãdi-qů remiſſio: uid ego nũcotra raritatẽ oꝛãdi? remiſſionem inter vos diſputo? Hõ eſt opus medela adhibere:qᷓ nõ laboꝛatis. Peregrina ſunt vobis hec vicia. Quis eni veſtꝝ qͥ nõ ſit ⁊ frequẽs ⁊ feruẽs in oꝛõne? Etſitoꝛpoꝛ abeſt:videte ne vos dilationis tedia defa tigent: ⁊ infringãt deſideria veſtra· Vtro⸗ biq; reatꝰeſt/ ſi ſit aĩa veſtra vel in poſtula tione remiſſa:vel in expectatõne deficiẽs. Sponſedeſideria audis dilata. ⁊ tu adpᷣ mũ oꝛatiõis tue pulſum inſpiratõis diui ne delicias tibi nõ affluere queruꝰ cauſa⸗ ris. Hũc cepiſti ⁊ tã cito a directione ſus ninfringit ſpũs Quid ſi tibi illð ð euã gelio impꝛoꝑet᷑. Sic nõ potuiſti vna ho ravigilare mecũ? Uigilated ⁊ oꝛate quia neſcitis qua hora dilectꝰ veſter adueniat. Pertinax oꝛatio ꝑtingit ad finẽ.Etſitibi in initijs ſicca ⁊ velut ſaxea videat᷑. oleum tamẽ gratiaꝝ elicies deh ſaxo duriſſimo/ tm̃ ſiꝑſeneres ·ſi te longioꝛ moꝛa non diſ⸗ ſoluat.ſi nõ dilatione tua vota lenteſcant. Woleſta tamẽ amãti dilatio:ſʒ ſolẽt ꝓtra cta deſideria amplꝰ creſcere. Duid vobiſ nota ingero? Vexatio crebꝛa ip̃ᷣa vob hu ius rei dabit intellectũ.ĩmo iã dedit: idq frequenter. Lrebꝛo vos exercitatos inue ni in hmõi ſtudijſ. Nõ poſſum glari hos genuiſſe affectus ĩ vobis · gaudeo tñ inue niſſe vos in iſtis. Etſi nõ hec in vob ſtu⸗ dia foꝛmaui:vtinã in illis fouere vos poſ ſim. Et ip̃e cuſtos ſum.ideo illã mihi ſpõ ſe vocẽ ſepe replicatis. Nũ quẽ diligit ani ma mea vidiſtis? O beata aĩa quã taʒ ſan cta deſideria exercẽt. Deſideria dilecti di⸗ lecte que neſcit niſi dechꝛiſto rogare:q̃ ta⸗ lem inuẽta erũpit in vocẽ. Nũqͥd quẽ dili git aĩa mea vidiſtis: Deniq; ſpõſa eſt que taliby inuenit̃ occupata ſcripturis. Inue nerũt melinqͥthcuſtodes ciuitatis.qͥ fictiz fallaces ſunt nihil tã refugiũt qᷓ;tũ ab his inueniri cuſtodib.⁊ ſi depᷣhendũt᷑: non fa cile ↄuincunt᷑. Laym factꝰeſt vagus ⁊ꝓ·⸗ fugus ſuꝑ terrã inuenirifoꝛmidãs. Dm⸗ nis(inquit)qͥ ĩuenerit me occidet me. Hõ vult peccatũ occidi. qꝛ nõ vult moꝛi. Naʒ vbi nõ veret᷑ interfici:ſʒ magꝭ ſe fouericõ⸗ fidit:imp udẽter ſe iactat indiſciplinatus 14„„—. lnimi iratöis il onea ilsni ii rnabo oꝛdie qui aduenat duriſſimo a non diſ⸗ enteſcant. ſoliptm Quii vobil ovobhu dedit idq; atos inue gwios e ine cin vobſtu⸗ uere vos poſ ilãmihiſpõ diligitan iauätzſn p criadiectidi iorogire qü⸗ Böddqutdi c pölctque npurs Jue unnscictt bendũl nonfa eſt vagus iP obn, cidune.fů vultmoi ſi ugſefoucne⸗ noiclun afectun. Sʒſpöſavltroſe offertleta ſpõ fi occurrit ſodaliby. Quid nileta? Hiõ in . uenit᷑ quãſi fugiẽs vltoꝛẽ ſʒ q̃rẽs amatoꝛẽ inuenti — Inuenerũt mecuſtodes:nõ ſunt inuent 7d inuenerũt. Diligẽtia ipᷣoꝝ in ß cõmẽ⸗ datur. Pigri cuſtodes ⁊ malefideles nut lam in ß adhibẽtdiligentiã nõ cirũcunt nõ querũtſi quẽ inueniant cauteriatã ha bentẽ ↄſciam:ſigno amoꝛis caſti? ſtudio querẽdi ꝓdentẽ dilectõis incendiũ· Hon e bditoſe⁊ foꝛte moleſtũ ducũt ñ cõpellant᷑ ab ip̃is. Nõ niſi interrogatip ferunt vᷣ ſolarij quidã. ec tůc auides littera qð agit in pagina tiñ ꝓponit nilſu peradijciẽs vel ĩduſtrie vel diligẽtie Alia „ reponcreexcitare magis;erbeerare cne ſituros: quaſi de ſpecula ſu filios ꝓſpice tuꝰ ſum:da mihi dñelinguã eruditam vt ſciam eũ qͥ lapſus eſt ſuſtẽtare ᷣboꝛx⁊ ad bum dirigere. Et qͥd aliud optat ſponla quom dicit. Hũ quẽ diligit aĩa mea vidi⸗ ſtis: Quid fñ ſibi vult hec interrogatio ſub ambiguo poſita? An inß admonere te voluit:vt nõ credas om̃i ſpiritui.ſedꝓ⸗ bes ſi er deo ſit ſpũs: Denic; nõ oium eſt certũ ſpõſi pſtare indiciũ: qui cuſto dis of ficium vel fuſceperũt vel arripueft. Mul tienĩ ſunt quoꝝ eſt oculꝰ vniuerſa terra· ⁊ iuxta alteriꝰ loci ꝓuerbiũ· in finibus tere Põ eſt lumẽ eoꝝ cũ ipis: nec poſſunt illð yltra terre poꝛrigere limitẽ:lenare ad celũ Satis quidẽ ficeles ſunt ⁊ ſeduli.ſ huc⸗ uſq; vtterrena coaceruẽt:⁊ terrena ſeruẽt Oeculus(inqͥtheoꝝ in vniuerſa terra · In⸗ explebilis auiditas in vniuerſa ſeterrena extẽdit: ꝓpterea terrenis incraſſara mens curis ⁊ jil menſe ſeruiẽs qui perit cibi⸗ celeſiis epule neſcit diſpẽſare viaticũ ⁊ de ſupnis theoꝛijs aliqͥd ſerenũ tpare ſubie⸗ ctis. Nã ⁊ſi foꝛte qui tales ſunt:de ſpirita lib rogent ſecretis:plani fidei ⁊? moꝛum rũdent ufficere viã · In hoc ſterilitatẽ ſo⸗ lantes ſuã. vel ex tepoꝛe ꝓpꝛio auiditatem. *„ „ aiienã metiẽtes. Languidꝰ eni ⁊ remiſſul amoꝛ:culpabili quadã patiẽtia nõ taʒ op tat qᷓ; expectat futura bona. Qui vᷣo feruẽ tioꝛeſtarꝗẽtifertveliderio repoſirz pl nitudinẽ furtim ⁊ ex ꝑte defloꝛare tẽp tãs Mꝛtaies plimos nouit ſpõſacuſtodes:qᷓ dam̃ ſub ambiguo interrogatõem libꝛat Nundd quẽ diligit aĩa mea vidiſt Sit pꝛudens:ſit fidelis:ſit cuſtos ſequlꝰ:⁊ di ſcipline diligẽtia hoſtiũ coerceat irruprõ nem ab ouili. Nõ tñ ſtatim ſcj tamatoꝛia canere. ⁊ ſpõſi internũcius ei monſtrare pñtiami⁊ in receſſus ſecretos raptim ad⸗ miſſus ſtillare de intima aliqͥd dulcedine Ualde enĩ eſt imparis grefurtiua⁊ fuca⸗ ta adulteri deßhendere lenocinia:⁊ legiti⸗ mos ſponſi aduẽtus recõciliare. Maloꝝ quia frequẽs eſt experiẽtia: facilis eſt no ⸗ ticia. Spũaliũ vero ſenſuũ qʒ rarꝰ vſus eſt /⁊ exile iudiciũ:tenue ſatis eſt iudiciũ ðᷣ ipᷣis:nec poſſunt ſpũalia niſi a ſpũalibus dijudicari. Et ideo nõ poſſunt niſi a ſpũ⸗ aliby demonſtrari: quales ſunt de quibo le gitur. qᷓ; pulcri ſuꝑ mõtes pedes annũci⸗ antiũ pacẽ annunciantiũ bona Hũquid Q quẽ diligit aia mea vidiſtis? Rõ eſt vna nec ſimpiex nec vnifoꝛmis viſio ſpõſi. Ex ultauit abꝛaã vt videret diẽ eius: vidit et gauiſus eſt. Vidit Jacob dñm faciead faciẽ:⁊ ſalua facta eſt anima eius· Vidit moyſes ſʒ poſterioꝛa vidit. Vidit Iſaias dñm ſedentẽ ſuꝑ ſoliũ excelſ uz. Uidit eze chiel. Vidit Paniel in hoĩs ſi militudine quom nondũ hoĩem ſuſcepiſſet. Sz oĩs añ incarnationẽ hmõi viſio in coꝛpoꝛali mõſtrata eſt ſpecie/nõ in coꝛꝑis hũanive ritate. Viderũt apoſtoliin ipᷣa carnis ve⸗ ritate:⁊ palpauerũt? atteſtauerũt. Qtriq; tamẽ intus fide deñ viderũt. Dictum eſt Philippo. Qui videt me videt⁊ preʒ me um. Que viſio qʒ referat᷑ ad fidẽ quodad⸗ innctũ eſt declarat · Võ credis qꝛ ego dpa tre ⁊ pr̃ in me eſtralioqnppter opacredite Due eni ↄſequẽtia vt adpbandũ ꝙpẽem viderit inducat qꝛ ſe viderit:niſiꝙ ĩvtro⸗ q; eã voluit viſionẽ intelligi quep fidẽ fit ꝓpterea ⁊ de credulitate ↄſequẽter adiun⸗ git. Hõ credis qꝛ ego in pre:⁊ paterĩ me eſt:Alioqn ꝓpter opa ip̃a credite. Siceĩ habitat chꝛiſtꝰx fidẽ in coꝛdibus noſtris ⁊ſic ipᷣa coꝛda nr̃a mundant᷑ꝑ fidẽ · Su perioꝝ vᷣo viſionũ: quaꝝ altera facta eſtĩ imagine/ altera ĩ carne /vtraq; plena ẽ vel iocũditatis vel vtilitatis· ſʒ tñ tertie q̃ eſt ꝑfidẽ ſeruat᷑ integritas. Hã yt de vbiap⸗ paritione que in came erat loquar. Pꝛet vite verbã que deoꝛe eius ꝓcedebant. In tum putas virtutis inſigne in ipſo exter gꝛi renitebat habitu quaʒ que intus crat dabãt indicia/oculus/ vox vultus. Deniq; geſtꝰ om̃is quõ diuinam ſpirabat g̃am? Jocũdaviſio illa planeß deũ in homine credẽti. Et quidẽ illa qᷓꝓx⸗ phetis ⁊ patrib antexp̃i incarnatõem fa cta eſt diuinũ quiddã ſpirabat apparente imagine /qᷓ;tũ hec ſe habet fides inextima bilem delectatõem ⁊ mẽti⁊ ſenſui inſunð bat cernẽtis:nec niſi quoꝝ mũdꝰ erat ani R mus apparebat obtutibp. Nã ⁊ poſtr̃ſur rectõᷣem in ipᷣa carnis ſue veritate nõ niſi teſtiby pᷣoꝛdinatis a deo apparuiſſe legit᷑. Felices illi cuſtodes:ſi quib tamẽ appa⸗ ret frequẽter ⁊ familiariter talis viſio. pꝛe ſertim illa q̃ eſt in carnis iã glificate aſpe ⸗ ctu. qualẽ eũ Petrus ⁊ Johes viderũt in montetranſtiguratũ: ſß tñ ⁊ illa pꝛioꝛ nõ vera:⁊ iſta nõ plena. Nã illa Woyſes de⸗ lectabiliter detẽtus nõ tamẽ ↄtẽtus/ oſten de mihi inqͥt teip̃m. De altera vᷣo ip̃edñs Expedit vobis vt ego vadã:alioquin pa raclytus nõ veniet. Bona qj viſio quam paclitꝰadueniẽs induẽ ſpiritał eſt qꝛ fetã intus ꝑſpũm. Deniq; ⁊ ſpũs ante faciem nr̃am Chꝛiſtꝰdñs. Uiſio hec vel in reue⸗ lata ſpũaliter veritate ꝑ intelligentiaʒ vel in ſuauitate infuſa ꝑ gram. Nã ⁊ hocipᷣm rxperiri videre eſt. Buſtate(inqͥtꝰ ⁊ videte qm̃ ſuauis eſt dñſ. Suauiſſimecerte hec viſio.⁊ qᷓ;uis futuꝝ iuxta modũ nondu plena:vicina tñ:vicina qualitate:nõ eqᷓli⸗ rate. Tiſio hec humano nõ eſt ſup poſita ingenio vel ꝓpoſita ſtudio:⁊ſi aliquando deliderio gratis indulta. Deniq; nõ eſt ta lis que intelligẽtie cõcepta viriby: ↄtinuo tenoꝛe:moꝛã in animi memoꝛia ꝓtelare qᷓ at. Subitanea eſt ⁊ ſui iuris hec viſio: in ſpiritu vehemẽti vadẽs ⁊ veniẽs. Subi⸗ tanea eſt ⁊ momẽtanea repẽte veniẽs/ ⁊ re pente vadens:⁊ ſi momẽtanea eſt/ manẽt tamẽ reliquie cogitatõis:tã ſuccẽſe taʒ ſe⸗ rene:⁊ diẽ feſtũ agunt in aĩo recoꝛdantis. Manet quidẽ memoꝛia deguſtate ðglu tite viſionis:cuiꝰſuauitatẽ qͥ guſtare poſ⸗ ſunt/eructare noꝛũt: ⁊ hoꝛa hac maxime. Eructat eĩ bonñ verbũ coꝛ: recẽti adhuc incaleſcẽs gr̃a: ⁊ feruida meditatio ſimi- les effundit ſermoneſ. Multũ enĩ intime dulcedinis ſapit in verbis ⁊ ̃tiſſimi ſunt ſermones qͥ de gratiaꝝ libertatepꝛumpũt Si cuſtos es:ſcito qm̃ te opoꝛtet ᷣpara- re in occurſum ſponſe. Ut qͥd occurris:ſi Bermo nihil dulce/ nihil nouũ nunciaturꝰveniſ⸗ Si noua non potes: vetera ꝓfer. Ingere nota/ ſi noua nõ habes. Nõ tñ ingerit᷑ qð exigit. Võ querit qualẽ videris:ſᷓ ſi vide⸗ ris. Sufficit nũciare: ipᷣa ipſa nouit. Au- gmentũ tñ affert gratiaꝝ ſi noua annunci as. Deniq; qð nõ eſt vel ignotũ vel inſoli tum meditationi ſpõſe noua qnadaz gr̃a dulceſcere ſolet. Nõ faſtidit auditus/ quã do feruet auiditas/ tiñ de ſponſa diſputa. ⁊ noua ꝓtuliſti in aurib ſponſe. Nõ ſup⸗ petit tibi de illo excellẽti ⁊ excedẽti viſiõis modo ſempꝑ rñdere. Sublimis illa ⁊ ſub tilis eſt ⁊ ſubito pᷣoccupare ſolet aĩm: quẽ mundũ? exoccupatũ inuenerit. Subito pᷣoccupat/ non occupat diu. Subtilia iſta nõ adſunt ad votũ/ dulcia deducit in mediũ. Simplicis fidei capitula ſingla quodã dulci diſputatiõis tꝑamento ſua⸗ niſſimos gignunt in audiẽte mẽtꝭ affectꝰ 1 erreſiu elicete eſt ſponſa/ dulcia vult magis qᷓ; foꝛtia niſi ꝙ om̃ia põt in eo qui eam ↄfoꝛtat ſpõſo. Harrẽt alij fabulatões ↄtrouerſias meditent. Os tuũ meditetur ſapĩam /⁊ lingua loquat᷑ delicias/ qͥ ſpõſe joqueris. Hã ⁊ illa tales vult qͥ de dilecto narrẽt ⁊ nunciẽt. Tabia ſacerdotũ cuſto⸗ dire debẽt ſcĩam.ideo legẽ reqͥrit ex oꝛe eo rum /legẽ vidẽdi ⁊ inueniẽdi dilectũ. Nũ qͥd quẽ diligit aĩa mea vidiſtis? De viſio ne illoꝝ ſe viſurã pᷣſumit.iõ diligẽter inue ſtigat cuſtodũ viſionẽ /eoꝝ ſperãs alloqo vel in ſecretioꝛa deduci /vłdulcioꝛiby affi⸗ ci.i.eñ videre quẽ diligit.ſ.dei ſapiam ⁊ vᷣ tutẽ ꝓpenſo affectu ⁊ pura ↄcipere mente. Bñ illũ ↄſpicit qͥ hoc vtroq; ↄcipit mõ. pure cernẽs ⁊ pie ſentiẽs. Dulce puto ſu⸗ ſurriũ qð inter ſpõſam cuſtodeſq; vertit᷑. ⁊ grata collatio/ſi tñ grata collatio. Nul⸗ la eĩ illoꝝ hic rñſio memoꝛat᷑ Secreta val de eſt ſi q̃ eſt/ quã alto tegendã putat ſien tio. Secretũ ſuũ ſibi. Jjec audemꝰ h ali⸗ quid inde cõijcere qð ſpõſa curauit retice re· cũ eoꝝ ſilẽtio claudamꝰnũc ſermonẽꝓ rogãtes in craſtinũ ſpõſe trãſitũ /qͥ ſe vigi les paululũ pᷣtrãſire dicit ⁊ inueniiſe queʒ diligit aĩa ſua. Amen. Sermo.vij. Rpꝛoblexacto= i res eſtis⁊ nimis inftãter repetitt — no ud Acpinl ſi oamenp h r nůafc; uh dulcuit Apõtin eo qui a fubulaties mediteur ultqͥdedieco cerdoti cuſto⸗ nneroꝛew diur Fũ hs Deviſio Migẽter inue eräs allo cionib ai⸗ eiſapiamp ipcremente. oq; ↄcipit mõ. Dulce puto ſu⸗ ſtodelq; vent. collatio. Rul⸗ eal Secretavl endã putatſien ec audemꝰ hali⸗ öſacuruitmice vnc emonẽ p nilrů qͥe vigi ninmiſſequeʒ . lexac dignt mu vn dũmodo iuſtepoſtulet. Sʒ vos erigitis vt ſoluã ad qð nõ me obligaui. Tractatu rus erã detrãſitu ſpõſe. Ad hoc enĩ? oꝛdi nis ⁊ ſponſionis nr̃e rõe teneoꝛ:⁊ vos ad huc mihi ingeritis illud cũ ſpõſa. Hũqd quẽ diligit aĩa mea vidiſtis? Sʒ illa mo⸗ deſtius interrogatõeʒ tẽperat ambigenti ſimilis querẽs magis qᷓ; vꝛgẽs. Nouit eĩ nec om̃ib nec om̃itꝑede hac viſionead eſſe ſermonẽ. Exquo eni abſcõdit vultuʒ ſuũ:quis eſt qͥ ↄtemplet᷑ eã. vos aũt vꝛge⸗ tis me vt legẽ vobis ponã ↄtemplãdi di⸗ lectũ/⁊ diſciplinã inuẽtionis huiꝰ ⁊ viſio nis tradã. Duid d? vultis vt muneris di uini largitatẽ/ↄcludã ſub regula? viſioh nõ eſt induſtrie ß gratie: reuelationis eſt: nõ inueſtigatõis. Siqd ramẽ poteſt idu ſtria cooꝑari:ilud pᷣmũ obſerugte qð ſcri bitur. Lauamini mũdi eſtote Secundo vt ſcribatis ſapiĩam tꝑe ocij. Quienĩ mi⸗ noꝛat᷑ actu recipiet eã. Tertio vt violẽti ſi tis /⁊ gaudiũ regni q vobis diutiꝰ ſurri pitur pᷣꝛipiatis.i.vt habeatis coꝛ purga⸗ tum · paratũ. impꝛobũ. In pᷣmo ęfficieriſ dignꝰ in ſcðo deuotꝰ. intertio vehemens hoceſt.idoneꝰ.obuiꝰ.vꝛgens. Obuiꝰgp̃e veniẽt. vꝛgens moꝛantẽ. In pᷣmo pᷣpara⸗ ris.in ſecũdo aſſimilaris ſpõſe expectanti dilectũ qñ reuertat᷑a nuptijs. In tertio p̃ paras/⁊ ſpõſa nõ expectat/ ſ ꝓperat:ip̃oſ bterit cuſtodes. D ixiſſem mei ſi dixiſſeʒ ptranſit. Dõ enĩp̃terimus/ nõ reſpicimꝰ nõ attingimꝰ: ß ↄtemnimꝰ. Dð vo ptrã⸗ ſimꝰ:itelligimꝰillud diſcutere:⁊ q̃ſi diſqͥre re ⁊ penetrare:nec inutilis hec ꝑtranſitio. Paululũ enĩ quom ꝑtranſiſſet inuenit di lectũ. Videtis fratres qͥdpficiat ↄſultatõ cuſtodũ:deuotã ſʒ vagã aĩam ad deuotio nẽ dilecti ꝓducit. Vtilis qͥdẽ ↄſultatio. et frequẽter qð nõ ↄfert eoꝝ qͥ ↄſulunt᷑ eru⸗ ditio:ↄſolẽtis meret᷑ humilitas. Bonum eſt vt ſis ad q̃rendũ ſedulꝰ:nõ tñ aſſiduꝰ. Hã ⁊ ſponſa nõ tã ex ſtudio qᷓ; occaſione cuſtodes interrogat/⁊ id in trãſitn. Tra⸗ hebat eni illã vlteriꝰ amoꝛ dilecti:nec va⸗ cuũ eſſe ſinebat ex odio cõferre cum illis: Turrebat in coꝛdis ſiti hauſto foꝛſitan ð ſponſi vicina ſpũ:⁊ ideo minꝰintẽdebatĩ his qͥ benedicebãt oꝛe:tendẽs ad illum q́ bñdicit in ſpñ.qͥ eſt ſupꝑ om̃ia bñdictus ĩ ſecula deꝰ.¶duertite iſtud vos qͥ in trã⸗ ſitu oꝛatis/⁊ cũ moꝛa legitis qͥ ad legẽdũ feruetis:in oꝛãdo tepetis· debet lectio oꝛa tioni ſeruire:pᷣparare affectui:non hoꝛas pᷣꝛipere:nec ſuccidere moꝛas. Duom leg erudiris de chꝛiſto/oꝛãs vo familiarecuʒ io ſeris colloquiũ. Et qᷓ;ro ſuauioꝛis eſt gre cũ illo qᷓ; de illo loqui? Si quidã ſpi ritualia detrimẽta ſuſtinẽt viſitationũ ꝓ⸗ pter oꝛãdi raritatẽ qͥ lectioni vehemẽtius vacãt:qͥd dicemꝰ de his q̃s indiſciplina⸗ te collocutões diſſoluũt vel anxie queſtio nes ſcindũt. Deniq; monachoꝝ ẽnõ col⸗ loquiũ ſed ſilentiũ:nõ queſtiones /ſʒ quie⸗ tem ſectari. Aut ſi admittẽda eſt inquietu do: dilectõis eſſe debet/ nõ ↄtentõis. Ha betenĩ amoꝛ ſanciꝰ inquietudinẽ ſuã: ſed qualẽ legis apudꝓpham. Nõ tacebo ⁊ñ quieſcã/ donẽcegrediat᷑ vt ſplendoꝛ iuſtꝰ: ⁊ ſaluatoꝛ vt lampas accẽdat᷑. in non ſi⸗ milẽ animi ſui paſſionẽ ĩtimat iſta quom dicit. Quom ꝑtranſiſſem illos. Verebat̃ĩ petu feruẽtis amoꝛis.ideo ꝑtranſiſſe ſeꝑ hibet:quaſi auiditate ⁊ deſiderio ſuꝑgre⸗ diens quicqd dici poterat. Quom ꝑtran ſiſſem illos/ inueni quẽ diligit anima mea Pertrãſiuit illos vel euentiãdo doctrinã vel eſtimãdo naturã. Pertrãſiuit ⁊ qð po tuit ab illis dici:⁊ qð potuit in illisↄſpici Quilibet eni ſint cuſtodes iſti:licet cheru bin interp̃teris.licet ſeraphin: nõ poſſunt totũ qð de xp̃o eſteloquendo depꝛomere: nec emulãdo expmere. Cũcte res diffici⸗ les:nec valethõ eas explicare ᷣmone. Si tãta difficultas eſt in reb ↄditis:rerũ au⸗ ctoꝛem qͥs indicabit vel digne vel plene? Jõ dicit. quom ꝑtrãſiſſem illos. Utinaʒ nos tales ſimꝰ auditoꝛes vᷣbideiqͥ nõ ſuc cumbamꝰhis q̃ᷓ dicunt᷑:vel tardãte inge⸗ nio /vel tepẽte voto/ ne nos illa ꝑtrãſeant: ne nr̃am excedãt tã auiditatẽ qᷓ; capacita- tem.ſʒ magis docẽtis ⁊ cõmonẽtis ꝑtran ſeamꝰ conatũ:maioꝛa ⁊ ſi nõdũ capiente cõijciẽtes tñ:aut certe ↄcupiſcẽtes. Qua⸗ dam eni rõne ꝑtrãſit qð ſibiꝓponit qͥ am plioꝛa ſectat᷑:qᷓ;uis nõ conſequat᷑ ſtatim. Spõſa vᷣo ↄſecutaꝓpter qð electa decan tat. Quom ptrãſiſſem illos ĩueni quẽ dili⸗ git aĩa mea. Duid ni ꝑtrãſeat illos quoꝛũ ⁊ ſcientie eſt numerꝰ/⁊ nature modꝰ. Ille po qui qᷓ̃rit᷑: magnꝰ ⁊ ĩmẽſus ⁊ nõ eſtima⸗ bitur aliꝰ ad illũ. Nõ q poteſt alieno docu mẽto autexemplo ex equo ꝑpẽdi. Reliqu om̃es ꝑtranſibiles ſunt: ſobꝰ ipſe— —————80——˖— Bermo non potcſt. Deniq; dicit. Tranſite ad me om̃es qui cõcupiſcitis me/⁊ g generatio⸗ nibus meis adimplemini. Tranſite inqͥt ad me/ nõ ꝑtranſite Quonã enim modo pertrãſiri poteſt qð immẽſum eſt· Men⸗ ſura bona ⁊ coagitata ⁊ cõferta ⁊ ſuperef⸗ ſiuens dabitur(inquit)in ſinũ veſtx. Vo bis immẽſitas diſpenſat᷑ in menſura. Nã in ſe immẽſa eſt. Nõ ait replens ſed ſuper⸗ effluens. Si ergo mẽſura capi nõ poteſt immenſitas ip̃a quando capier? Quo pa cto ꝑtranſiri poterit qð nec capi plene po teſt: Deniq; nec ſponſa ꝑtrãſire vult/ſ di cit· Tenui nec dimittã ilũ. Paululũ qm ꝑtranſiſſem inueni quẽ diligit aima meg. Foꝛteꝓpinqui erant ſpõſo vigiles hiq̃s quom ꝑtranſiſſet inuenit dilectus. Duod ſi iuxta diuinã accipimus dici naturam/ quis creatoꝛũ ſpirituũ ad immẽſitatem⁊ maieſtatẽ illã ꝓxime accedit? Nã ⁊ ſiſimi litudo ineſſe intelligit᷑:longe tamen inferi oꝛ? diſſimilis dinoſcit᷑. Non eſt eĩ domi⸗ ne quis ſimilis tui. Pꝛoximitatẽ foꝛte er⸗ go hanc quã excludit cõditio:cognitõ ad mittit. Sed quis audeat abyſſum illã di⸗ uine ſapiẽtie cuiꝰ non eſt numerꝰ ingenio creati ſpiritꝰ perceptibilẽ diffinire: Lucẽ (inquit apoſtolꝰ)habitat inacceſſibilem. Lux iſta nobis inacceſſibilis eſt/ ſed nos nõ ſumus inacceſſibiles illi. Pꝛopter qð dicit. Pꝛope feci iuſticiũ meã: ⁊ ſalꝰ mea nõ elongabit᷑. Pꝛope facta eſt quia incar⸗ nata.pꝛoximioꝛ quia reuelata. magis aũt pꝛoxime facta/ quia donata. Pꝛope facta eſt iuſticia dei patris Chꝛiſtꝰ ieſus carniſ noſtre ſuſceptione:ſed gemino hominuz genus om̃e exceſſit pꝛiuilegio:quãtũ ſpe⸗ ctat ad humane nature ſtatũ:equitate ⁊ĩ⸗ tegritate. quia pᷣter ülũ nemo mundus a ſoꝛde.nemo immunis a coꝛruptiõe. Do ⸗ tatus eſt ergo duplici hoc munere: pꝛeceſ ſitq; pticipes ſuos. Itaq; ⁊ reliquos om nes fides tua ꝑtranſeat/ vt in illo ſolo per pendas equitatẽ iuſticie:⁊ integritatẽ cõ⸗ ſimilis nature. Sed tamẽ paululũ ꝑtrãſi quoniã ſicut nos longe excedit iuſticia ⁊ incoꝛruptione:ſic ꝓpe factus eſt nature ĩ⸗ differentis cõditione. Neſcierũt iudeiĩ il lius exiſtimatione ꝑtranſire Woyſen:per tranſire Zbꝛaã. ꝑtranſire reliquos vel pa triarchas vel ꝓphetas/ qui illum ſiẽ vnũ de reliquis eſtimabant/ nec aliquid habe re gratie p̃cellenti Denic; dicebãt. Abꝛa am⁊ ꝓphete moꝛtui ſunt:⁊ tu dicis. Dui manducat meã carnẽ non moꝛiet᷑ in eter⸗ num: Quẽ tcipſum facis? Noluert o⸗ hannẽ ꝑtranſire.ſed dicebãt. quia Johan nes ipie eſt chꝛiſtꝰ. Nõ paſſus eſt tñ eos in ſe remanere Johãnes:ſed opinionẽ in⸗ fideliter pᷣſumptã a ſe auertit. Non ſũ ego (inquitjchꝛiſtus:medius aũt veſtruz ſtat quẽ vos neſcitis. Heſcit ſynagoga ꝑtrãſi re:ſed ad ceteroꝛũ mẽſuram eſtimauit illũ ? quaſi blaſphemiam opponebat ei:quia quom homo eſſet ſe faceret deũ. Sed ne⸗ ceſſe ꝑtranſiuit fides:⁊ inuenit illũ vnctñ olco leticie pᷣ cõſoꝛtib ſuis.⁊ quoniã vbe ri vnctus erat oleo/ de cuius plenitudine omniũ noſtrũ infudit vulneribus. Nos enim ſumꝰ ſauciꝰ ille qui deſcendit in hie⸗ richo:qui incidit in latrones: qui expolia tus eſt/ ⁊ vulneratꝰeſt /⁊ ſemiuiuꝰrelictus. Pertrãſierunt plurimi.⁊ nulhꝰerat qui ſal uaret. Pertranſijt magnuſ ille patriarcha Zibꝛas. nõ enim erat ile iuſtificãs: ſedtã tum inſtificatꝰ in fide futuri. Pertranſijt Moyſes nõ enim erat gratie datoꝛ: ſed le giſſatoꝛ.⁊ eius legis que nõ ducit ad per⸗ fectũ. Nec enim exlege inſticia · Pertran⸗ ſijt Aaron. Pertranſijt ſacerdos ⁊ eiſdem hoſtijs/ quaſi ideſinẽter offerebat:nec po terat mũdare ↄſcientiã ab operibꝰ moꝛtu⸗ is ad ſeruienduʒ deo viuenti. Pertranſijt patriarcha.pontifex.⁊ ꝓpheta arido tam animo qᷓ; opetimmo ⁊ ili in hoc ſaucio/ ſaucij erant. Solus ille ſamaritanꝰ veruſ viſo illo miſeriricoꝛdia motuſ eſt.ſicut mi ſericoꝛdia totus eſt /⁊ infudit oleũ vulneri bus:ſeip̃m coꝛdib:mũdans ꝑ fidẽ coꝛda omniũ. Ideo eccłie fides om̃es pertrãſit ꝑtingens ad illũ qui ſolus illã pertranſire nõ poterat: imponẽs in iumentũ ſuũ:⁊ fa ctus eſt ipſe iumentũ. Et paululũ pertrã ſitvt inueniat illũ: quẽ ſic credit exoꝛtẽ coꝛ ruptionis:vt conſoꝛtẽ pᷣdicet cõditionis. Sic illũ habet pꝛincipẽ gratie:vt cõfitea tur participẽ nature. OD ⁊ ſiceleſtes illos ãgelicos ſpiritꝰ contuitu ſanctiſſime quã ſoꝛtitus eſt anime:ipᷣum ſupeminere dica mus:non erit a fide alienũ ſed om̃ino con gruum dignitati eius ꝑſone. Eteni ſi mi noꝛatus eſt paulomimꝰab angelis: ꝓpter partẽ qua indutus eſt carnalẽ:par tamen ilis eſt ᷣm ſubſtanti ſpirituaiẽ/⁊ ſuꝑiůe ————————— — ſ ſ udc Suh, 3.onüſt 19 pleniuiu moinhi, erpola uurelcns. Peratquiſil epaniacha ificistſedti⸗ pennnſit iedaton ſcdle ducitadper⸗ cu. Pemn⸗ dos ⁊cidem rbotnecpo · ri mortu⸗ Pertranſijt aidoum vocſaucio/ nritam verl ſa ꝑtranſi anima. Nã ⁊ illi cuſtodes tui⁊ curatoꝛes tui ſunt qui dicũt in pꝛopheta Curauimꝰbabylonẽ?⁊ nõ eſt ſanata· Hoſ ſinquã)pertrãſi ⁊ in diecto tuo pꝛiuilegi ßm pꝛerogatiuã virtualẽ. Et hos ð ſpon/ ſingularis dotes cõtemplare. Illi admi⸗ niſtratoꝛij ſpũs nõ operarij ſalutis. Ipſe vero magni cõſilij angelus qͥ operatus ẽ ſalutẽ in medio terre. Pꝛopter quod ⁊de⸗ us ealtauit illũ/⁊ donauit ili nomen qð eſt ſuꝑ om̃e nomen. Jocũda cõtemplatõ nmentoꝝ ꝙ nõ modo ſanctificatõis noua in celeſti familia cõtueri eſſentie ſimplici⸗ tatẽ/ſerenitatẽ mentis /⁊ mutui ſuauitateʒ amoꝛis. Jocũda cõtemplatio cõtueri ꝑ⸗ petuitatẽ exiſtentie /puritatẽ intelligentie. ſcientie ꝓfunditatẽ/tũ etiã humilitateʒ in obediẽtia/tranquillitatẽ ĩ diligẽtia /facul tatẽ in efficacia. Om̃es tamẽ ꝑtranſi /⁊ in tuere quãtus ſit iſte qui ingredit᷑ ad ſaluã das gentes · Duẽ ingredientẽ in oꝛbẽ ter⸗ re angelice laudes inducũt/⁊ triumphali ter regredientẽ /cũ admirationis cãtico re ducunt. Quis eſt iſte qui venit de edom/ tinctis veſtiby de boſra? Iſte foꝛmoſus ĩ ſtola/ vtiq; carnis ſue. Jure quidẽ foꝛmo ſus in ſtola ſua /que ſine cõmixtione cõce⸗ pta eſt /⁊ de virgine nata eſt/ ⁊ ab om̃i non modo coꝛruptiõe/ ſed etiã coꝛruptiõis fo mite immunis cõſeruata eſt/⁊ in ſepulcro diſſoluta nõ eſt /⁊ die tertia reſuſcitata/ qᷓ⸗ drageſima in celũ aſſumpta. Om̃i die qð ſuꝑ om̃ia mirandũ ⁊ amandũ/ in ſalutis cibũ credẽtibꝰ ꝓpoſita. Quis non ad ſin⸗ Heceni conſentaneũ eſt:vt quãlibet miri gula iſta mire᷑⁊ amet ⁊ dicat: Quis ẽ iſte tam foꝛmoſus in ſua ſtola? Cucurriſti ꝑ hec om̃ia admiratõnis genera /ĩmo ſtupi dus ꝑ ſingula ſubſtitiſti:⁊ ecce denuo no na tibi admiratiõis materia inde exurgit. Satis in illis exercitatꝰ fueris hic iteruʒ ad ſtupendũ excitaris:quaſi illud tibi di⸗ catur ꝓphete. He memineris pꝛioꝛũ: no⸗ ua ego facio. Duid magis nouuz qᷓ; ꝙ in myſterio dñici coꝛꝑis mutat materies:et ſpecies ſeruatur? Pꝛiſtina manet foꝛma: ſed nonua gratia · quia noua ſubſtãtia. Ho ua quidẽ nõ in ſe:ſed in hmõi ſpecie. No⸗ num planeqꝙ carnis dñice ſubſtantia ĩ ali ena ſpecie ſumpta ſanctificqtõnis vᷣtute anime cõfert:⁊ ſpiritualẽ emundat ſubſtã tiam ĩ myſterio altaris immaculata caro. Nouũ quidẽ ⁊ ſupꝛa reliquoꝝ vſuz ſacra gratia datur/ ſed ſubſtãtia naturalis mu⸗ tatur. Hã ꝑ ſacramenti benedictõem acci pit oblatus panis hanc intffabilẽ muta⸗ tionem:⁊ ex myſtica cõſecratione et verbi viuentis copulatiõe hec viuificatrix gr̃a croſancte carni cõferens in ſolẽni ſacraĩ to ſpiritualẽ efficaciã ad viuificandos tã⸗ ti participes myſterij. Voꝛmoſus ergo in ſtola.hoc eſt. in carne ſua.ſʒ multo foꝛmo ſioꝛ in aſſumpto ſpiritu/ qui vtiq; carne pᷣ ſtantioꝛ/quia verbo vicinioꝛ. Et in h ſpi⸗ ritu vnctũ eũ intelligit pᷣ conſoꝛtibus ſuiſ⸗ id eſt. nõ modo p filijs hominũ:ſed etiam pꝛe angeloꝝ agminibo. Quid ni vnctꝰ ſit pꝛe illis oleo gratie. qui nõ ſicut alij parti cipatione/ ſed ꝑſonali vnione vberrime il li cõſertus eſt oliue/ ex qua vnctio omnis emanat. An nõ tibi velut oliua videt᷑ veri tas ⁊ verbũ dei:cuiꝰ vnctio docet nos de om̃ib.cuiꝰ molliti ſunt ſermones ſuꝑ ole um.cuꝰvnguentũ effuſuʒ nomen eſt? hu⸗ ic oliue ꝑſonali vnione cõſertus:conditi⸗ onis nõ coꝛruptionis noſtre oleaſter(vt ſic dicã) ⁊ pinguedinis illius factꝰ parti⸗ ceps Quid luminis.quid dulcediniſ.qͥd ſuauitatis. quid om̃imode virtutis acce perit: operuz eius indicia loquunt᷑: niſi ꝙ longe excellebat quod ſenſit in ſpiritu/ qᷓ; in carne chꝛiſti redundat. Caro eninonp deſt quicqᷓ;:ſed ſpiritꝰ eſt qui viuificat:ſa⸗ 0 E quod expꝛeſſit in actu. Deniq; ad om̃ia vᷣ tutis indicia dicere potes. oleũ effuſũ no men tuũ:abſq; eo quod intrinſecus latet. ficum foꝛis anime opꝰ:illiꝰ virtuti exeqᷓt. Hõ poſſumꝰ dñe que in ꝓſpectu ſuntom nia opera tua cõpꝛehendere. Lonfoꝛtata eni ſunt ⁊ nequeo eſtimare illa:⁊ eam qᷓ in ⸗ trinſecus latet quonã modo experiar gra⸗ tiam: Oculꝰ nõ vidit beatiſſima gia chꝛi ſti pꝛeter te munera que diuinituſ collata ſunt in te. Ideo angelici ſpiritus deficien tes in cõpꝛehenſione:nõ deſinũt ab adm ratione. ⁊ quaſi neſcientes/ ſed ſtupentes in laudẽ ſupꝛa poſitã erumpũt. uis eſt iſte ſic foꝛmoſus in ſtola ſua: gradiens in multitudine foꝛtitudinis ſue. Hanc con⸗ ſiderans pꝛerogatiuã virtutũ in dilecto: iure ſponſa cuſtodes ſe pertrãſiſſe dicit.et paululũ pertrãſiſſe. quia ſic in eo ſingula rem miratur gam: vt tamen cõmunẽ con ſtituat naturã beatamq; illã aĩam 3 eſſeecũ reliquis ciuſdẽ quidẽ generis: ſed differentis excellentiſq; v irtutiſ. Parabã gdhuc aliũ võbis explicare tranſituʒ.ſed quod materia opoꝛtune ſuggerit: vei ma⸗ gis exigit /ſermo refugit iam vꝛgens ader itum. Nos interim ad quod venimꝰ: i eo pmancamꝰ:quatenꝰ exhoc gradu quom dabitur ad altioꝛa tranſeamus m yſteria ſponſe eccleſie Jeſu chꝛiſti Qui viuit⁊ re gnat in ſecula ſeculoꝛũ Amen. Sermo· vij· . ſpſa Ertrãſiſti o M⸗ p nicuſtodes tuos /ſoꝛtes ⁊ ꝑ⸗ ticipes ſuos · cõſoꝛtes nature: panrticipes gfe · Pertrãſiſti illos ⁊ ꝑueni⸗ ſti ad dilectũ. Quid ni illos ꝑtranſeas/ q ⁊ ĩi ꝑtranſirent quaſi fumꝰ/ niſiĩ dilecto ſuo ſtarent: Inueniſti dilectũ /⁊ inueniſti ilũ vnctũ oleo ſpiritus p̃ conſoꝛtib ſuis. perpendiſti in illo virtutũ pꝛiuilegia q̃ dam in cõſimili natura. Inueniſti ſanctã eius animã /⁊ quedã habere dona ſingu⸗ lariter/ quedã excellẽter · Ideo pertrãſiſti illos/ quia illũ pꝛetuliſti /⁊ paululũ ptran ſiſſe te dicis· quia cõſideratio tua in hac p latione nondũ receſſit a generis eiuſdem cõmunione. Sed nunquid hic cõſiſtas? In vlterioꝛa ⁊ altioꝛa ex hoc gradu vꝛgẽ da eſt pꝛofectio:ꝑtingendũ in finem. Sa pientia eni attingit a fine in fineʒ. Deniq; ⁊ hereticus vt ſuperioꝛẽ dilecto tuo ᷓduʒ conferat hũc tollit. Tantũ carnẽ vᷣbo co⸗ pulat in chꝛiſto/ animã negat:aut ſi hanc nõ audet(ꝓpt᷑ euidens ipſius chꝛiſti teſti moniũ dicentis. Hemo tollit a meaĩam meã:ſed ego pono eam:⁊ iterũ ſumo eam) unimã ſenſiticantẽ donat/ ſed ratiocinan⸗ tem tollit ſpiritũ. Coꝛrexit in parte erroꝛẽ ſed nõ potuit longius ab egyptijs recede re tenebꝛis. Non potuit tridui iter cõfice⸗ re. Eccleſie fides humanitatẽ nec ſolã cõ ſtituit in Chꝛiſto /nec diuinã. Vtrãq; na turam collocat in chꝛiſto. E tquia diuina ſimplex eſt:⁊ diſtinctione carens in homi ne triplicẽ illam quã ponit apoſtolus di⸗ ſtinctionẽ fatet᷑.id eſt. integrum co?pus ⁊ animã ⁊ ſpirituʒ. Alioquin nõ hominem quẽ refoꝛmaturꝰ ſe fuerat ſuſcepitDeiq;⁊ rationalis anime pars bumane indiguit mediatoꝛis remedio: quia ignoꝛantie fu⸗ tatio:nec magis in illã alia ꝓficere poteſt. qᷓ;ꝓpꝛietas. Lõſequenter etiã competen ⸗ ſcata nubilo /⁊ cõcupiſcẽtie ſuccenſa igni culo.vtrãq; naturã.id eſt. humanã ⁊ diui nam integrã fatet᷑ in chꝛiſto eccleſia eius: ⁊ſicut euangelica mulier in ſatis triby hu mane farine recondit. Sed quid? Indi/ E gebat rationali ſpiritu chꝛiſtus: verbum ipſe patrie ⁊ ſapiẽtia ⁊ veritas? nec quod latet ipᷣm aliquid eſſe poterat.ſed ipſe iliu- minat omnẽ hominẽ venientẽ in hũc mũ dum. Qua ergo cõſequentia creato et illu minato indigeret lumen creans ⁊ illumi⸗ nans?nulla plane. Ille nõ indiget/ ſ mea eſt hec indigentia. Ratio hec eſt meececi⸗ tatis /nõ claritatis illiꝰ:nõ aſſumẽtis ver bi:ſed aſſumpti ſpũs. Ego indigebã vt? hec nature mee parſverbo vniret᷑:⁊ ſic cla rificate in deo poꝛtionis merita ĩ vniuer⸗ ſos per fidẽ refiuerent. Dm̃es nos mediã te⁊ ſubſtantiali noſtro refoꝛmamuriĩxp̃o accedentes ꝑ fidem ad ip̃m Et ideo totũ opoꝛtebat aſumi vt gratia refundereturĩ totum.quia coꝛruptio fermentauerat to⸗ tum. Wanẽt ergo in vna perſona nature gemine ſicut integre /ſic ⁊ impermixte. Di nina enim incõuertibilis ⁊ incõmutabit eſt:nec poteſt cõuerti in aliam:nec in ſe ſi⸗ nit aliam cõuerti. Nõ valet in aliã ex ſede ficere. Defectus ſiquidẽ illi foꝛet oĩs mu ⸗ Fõ cõmutare/ſed cõmunicare illaʒ poſſu mus vtendo certe non eriſtendo. Manet itaq; naturis iſtis ſua cuiq; tã integritas/ tes his cõpꝛehẽſiones ⁊ affectus:⁊ ↄtem plationes:⁊ beatitudines impmixte ſunt/ ⁊ diſtincte ⁊ differẽtes /⁊ numerabiles ſi⸗ ne numero pſonc. Nã quis aſſereret bea ⸗ tiſſimã chꝛiſti animaʒ aut nihil ſentire pe⸗ nitus dulcedinis ⁊ gaudij:aut iteꝝ guſtũ intimũ illi ꝑmittere ſuauitatis ⁊ ſapoꝛis: ? beatitudinis illius:qua beatiſſima per⸗ fruitur trinitas? Maioꝛis ſiquidẽ eſt ex⸗ cellentie eſſe illud vitale bonnʒ qᷓ; partici pare:longeq; ẽ experiẽtia ⁊ domeſtica ma gis in eſſentia qᷓ; in vſu ipſius. Eſſe vtiq; ad ipᷣm vti eſt:nõ tamen vſus eſſentiã cõ⸗ fert. Ouõ ergo eſſentia ꝑfruitione ſola nõ potioꝛ q; pꝛoximioꝛ? Deinde licet aĩa hec in verbo om̃ia videt:⁊ ipm verbñ in vᷣbo videt:tamẽ quia admiſſa nõ eſt ĩſocietatẽ eſſentie:nec admitti poteſt in equalitatem noticie. Nã hocipᷣm eſſentialir deum eſſe noomeci amuritßo tideototũ nderemri ntauerat o⸗ mſona naue pemitte di incõmutabil᷑ nnecinſeſ⸗ nalexſede etois mu⸗ icerepoteſt. eillaʒ poſſu do Manet egrast competen ectus: em npmixte ſunt merabiles ſi aſſcretben ibüſentirepe ut uexguſi aris ⁊ ſupoꝛis: beuriſimaper is ſqiẽctet“ ontzqᷓpunc tdoneſicm e ennaco“ beoulaun deliccaie nvabin ib nõ eſtioœui in 4 ſpiam eſſe/ꝛ ſummã bonitatẽ eſſe⁊ vᷣ⸗ tutẽſummã ⁊ ſolã⁊ ſempiternã/ quid ha⸗ beat delectationis ⁊ gaudij: cui dabimuſ noſſe:niſi cui datũ eſt⁊ eſſe? Verbũ ð pa⸗ tris tãto magis intime ⁊ ſincere⁊ ſimpli⸗ citer ſeĩm nouit:⁊ vniuerſa per ſeipſum: quãto melioꝛe vtit᷑ pꝛiuilegio eſſentialis vnitas qᷓ; vnio ꝑſonal. Hec ad; replicãꝰ ad diſcernẽdas ſ.vnius Jeſu xp̃i vᷣtutes: ꝓ gemina in chꝛiſto natura.id eſt · vᷣbi eſ⸗ ſentialiter ex parte nati/⁊ ſpũs ex ꝑtecrea ti /maxime pꝛopter illos qui de vnitate ꝑ⸗ ſone cqualitatẽ vel magis vnitatem indu cunt:⁊ virtutis ⁊ ſcientie. Qui tñ quom om̃ia dicant animã habere ꝑ gratiaʒ que habet verbũ per naturã:ipſi vident᷑ quaſ⸗ dam diſtantias ⁊ gradus(vt ſie dicã) ĩdu cere per diſtinctõem nominũ iſtoꝝ.id eſt. naturã ⁊ gratiã. Duantũ illi denegãt/ cui hocipſum nõ dant per naturã habere vel noſſe. Hã ⁊ ſi anima Jeſu verbo vnita ex⸗ cellenter ⁊ per gratiã illuminata ſit: nũqͥd ⁊ illud habere dicetur ex gratia/ vt natura liter ⁊ eſſentialiter/⁊ ſimpliciter lumen ſit ⁊ illuminans ſit: Aut quonam modo erit nature qᷓ; gratie noticia pꝛeſtantioꝛ.ſß nõ expꝛeſſioꝛ?At illud adducunt quod legit᷑ ⁊ veriſſime legit᷑: quia om̃is ſapiẽtia a do mino deo eſt /⁊ cũ illo fuit ſemꝑ ⁊ eſt ante euũ. Si om̃is ſapientia a deo/⁊ cũ illo ẽ: ⁊ ante enũ. ergo quõ multe ſapientie ſunt cũ illa que a deo eſt:⁊ illi coeterna eſt quia cum illo ante euũ eſt: Non multe nec va⸗ rie ⁊ diuerſe ſapiẽtie:ſed vna ſola ⁊ inuari⸗ abilis eſt. Queſtio hec nõ iam circa vnaʒ domini Jeſu reſtringit᷑ animã:ſed ſe dila⸗ tat ad omnes que alicuiꝰ ſunt participes ſapiẽtie:vt ſimiliter queri poſſit an vnam habeãt cũ verbo dei ſapiam.ĩmo an om ⸗ nes aliã nõ habeant qᷓ ip̃m dei verbuz ſa⸗ pientiã. Quod ſi ita eſt/ vna iam ⁊ indiui⸗ ſa erit omniũ ſapiẽtia. Et qua ratõne dici tur om̃is ſi nõ niſi vna eſt: Quid ſiiõ nu⸗ meroſe dicit᷑: nõ quia in ſe numerabilis di citur ſit:ſed ꝓpter numeroſitatẽ habẽtinʒ Ham ⁊ vna dicit᷑ fides ꝓpter vnã reʒ cre⸗ ditam/ quom tamẽ cuiq; ſit ſua. Quare er go vna res nõ dicat᷑ numeroſe: quom mł᷑ F te ſingulariter dicãtur: Deniq; ⁊ mlte ſci⸗ entie ⁊ multe voluntates eiuſdeʒ perſone dicũtur ⁊ eodẽ tempoꝛe pꝛopter multitu ⸗ dinem rerũ quas vt ſcit vl vult etiã ſimul Za res ergo ſcitas reſpicientes nõad iði us mentis vim/ qua quiſq; ſcit omne q ſcit:⁊ vnius multas ⁊ multeꝛuʒ dicimus vnam ſciẽtiam. Dnom itaq; dicit᷑. omniſ ſapientia a domino deo eſt:nihil offiẽ ad aſtruendã vnitatẽ ſapiẽtie: quia hoc non ad ipſam ſed ad illa que ſciũtur per ipſam refertur quod dicit᷑ om̃is. Neq; enim qͥa multa ſunt que illuminãtur vt videri pof ſint. ideo multiplex lumen eſt quod? viſa illuminat:⁊ videntiby lucet. Quid ergoꝰ Dicemus vnã? eandẽ eſſe ſcientiã anime eſu cũ verbo:immo omniũ rationaliuʒ ſpirituũ:⁊ inter ſe ⁊ cum dei verbo vnam eſſe ſapientiã. quia dei verbum: Jazʒ ergo de ſola anima Jeſu non erit hec diſcepta tio. Et nullus iam erit nobis exitus ad tuendã ſuperius poſitã diuerſitatẽ ſciẽtie inter verbum ⁊ animã Jeſu:⁊ quomodo patebit exitus.quom hoc modo omniuʒ vna cõuincatur ſapientia: cui omniuz lu⸗ men quod illuminat om̃es! Vn foꝛte qᷣa diuerſo modo illuminatio ſit/ etiam diuer ſe inter ſe illuminationes ſunt:⁊ ab eo per quod fiunt lumine differunt? Ita etiã in animis rationalibus ⁊ diuinitus illumi⸗ natis /⁊ lumen quo illuminãtur/⁊ ipſai luminatio que per lumen fit/ ab inuicem diſcernẽtur. Nam illnminatio quideʒ fit in illuminato:⁊ ex tem poꝛefit: lumen au⸗ tem ip̃m non fit/ ſed eſt:⁊ ex eterno ẽ Moc modo in vna mente quis neget młltas ſci entias eſſe in qua intelligit multas comp henſiones eſſe: qᷓ;uis vna ſit mentis vis: que comp̃hendit ⁊ videt:⁊ vnũ lumen il⸗ luminans:vt ↄpꝛehẽdere ⁊ videre queat? Bec hᷓ diſtinguẽda ſunt diligẽter /⁊ lumẽ ⁊ illuminatio que ꝑ lumen fit in animo ĩ⸗ telligentis. Nam hipſum intelligere⁊ iliu minari ⁊ ſcire eſt. Quis itaq; non videat/ qᷓ;uis niſi ſubtiliſſime non diſcernat᷑ pꝛo⸗ pter nõnullam diſſimilitudineʒ. quis(in⸗ quã)non videat differre inter ſe lumenꝑ quod illuminatio fit·⁊ iluminatõem que per lumen fit in quouis illuminato! Alte rum enĩ creatũ eſt:alterũ creans:alteꝝ illu minatũ /alterũ illuminãſ. Nec poteſteſſen tialiter eſſe eadẽ ſapientia:que fit per gra⸗ tiam cum illa que per naturam exiſtit:illa que fit in tempoꝛe/cuz illa que nata eſt ab eternitate. Si hoc diſtinxiſti in dilecto o ſponſa:⁊ ab his que iuxia ſtatuʒ— Bermo ſnbſtantie in illo ſunt virtutes:ad verbiꝑ tranſiſti delicias:tũc iure ⁊ excellẽter dice re potes Paülulũ quom ꝑtranſiſſeʒ ilos inueni quẽ diligit anima mea. Sedquo ⸗ modo aptabimꝰillud quod ponit᷑ ſciiicet paululũ? Inextimabiliter pᷣrogat om̃i cre ature diuina maieſtas:⁊ qᷓſi vicina⁊ fami liaris ſit:dicis/ quom pertranſiſſem illos paulul:inueni queʒ diligit anima mea! Deniq; chaos magnũ firmatũ eſt int no ſtrã ⁊ ipſiꝰ naturã. QDuale queris chaos? Vtiq; inanitatis noſtre. Om̃es gẽtes(ait ꝓpheta)quaſi nõ ſint:ſic ſunt coꝛã eo:⁊ qᷓ⸗ ſi nihil ⁊ inane reputate ſunt ei. Jure ina⸗ nis reputat᷑ noſtra ſubſtãtia.in cuꝰ aſſũ⸗ ptione exinaniſſe ſe dicitur illa plenitudo Que ergo poterit aſſignari cõuenientia ⁊ vicinitas inanis cũ ſolido.nihili cum im menſo! Qua ð rõne dicit paululuʒ quom ptranſiſſem ilios:inueni quẽdiligit aĩma mea. An foꝛte pennigera eſt charitas. ⁊ p peti volatu ardentis deſiderij interiacenſ hoc ð quo loquimur pꝛeteruolat vacuũ! Vtiq; ſic aſſentioꝛ. VHam amare iã tenere eſt/k iam aſſimilari ⁊ vniri eſt. Duid ni quom deus charitas ſit.Sed aliã hᷣ ego paro rõnem. Poſt rationalis cõtemplati onem nature ſurſum aſcẽdenti /pᷣmo ſe ſta tim gradu diuina offert ⁊ occurrit natura nulliuſqʒ alteriꝰ pꝛeſtãtioꝛis nature inter ponitur diſtinctio. Nõ enim inter imsgi⸗ nem? veritatẽ mediũ aſſignari qͥd poteſt ſuperiꝰ vno/ inferiꝰ altero: Quod eni veri tas nõ eſt: quomõ ꝓximius accedit ad eã qᷓ; vt ipſiꝰ ſimulachꝛũ ⁊ caracter ſit? In qᷓ; ergo attenditur in rationali ſpiritu ea que ad diuinã eſt naturã imago? Pꝛimo qui⸗ dem loco/ quiaẽ veritatis? inſticie capax Secundo ſi capiat illas:⁊ fiet verus ⁊ iu ſtus ꝑ gratiã quod deus eſt per naturam Tria hic mihi diſtincta ſunt/ d eſt. capa⸗ cem eſſeboni ſummi. ipᷣum habere/⁊ eſſe ipſum. Imago attendit᷑ in pꝛimo/ ſimili⸗ tudo in ſecũdo/ veritas in tertio. Pꝛimuʒ cõmuneeſt omniũ intellectualiũ ſpirituũ Secundũ electoꝝ tiñ. Tertiũ ſolius ĩicre ati ſpũs. In pꝛimo pꝛope accedimꝰ. In ſecundo ꝓxime. Tertiũ ipſe eſt. Prope ac cedimus ꝑ aptitudinẽ.pꝛoxime ꝑ coapta tionem. Pꝛopeꝑ nature pꝛimeua. poxi⸗ meꝑ virtutis pꝛiuilegia. Pꝛope quia ca⸗ paces:pꝛoxime quia capientes. Ononaz enim modo nõ de vicino acceditimmoꝛ⸗ talitas ad immoꝛtalitatẽ:incõparabilitaſ ad ſimplicitatẽ:illocalitas ad immenſita⸗ tem:ratio ad veritatẽ:virtus ad bonitatẽ Et vt expreſſius loquar:quid eſſe viciniꝰ ⁊ ſimilius poteſt qᷓ; ſapiẽtia ſapientie? iu⸗ ſticia iuſticie:qᷓ; iliuminata illuminãti:iu ſtificanti iuſtificata? Quid ſimiliꝰ alij qᷓ; cauſatiuũ cauſe?foꝛmatũ foꝛme? Nam in foꝛmato fere nihil alið attenditqᷓ; foꝛma Deniq; ⁊ quod dulce eſt ſup om̃ia ſimile R videtur dulcedini:⁊ quod lucidũ eſt luci. Itaq; ꝓximũ nõ iniuſte videt qð illitan ta emuiatione cõponit᷑:pximeqt nihil in⸗ terponit᷑. Nã ⁊ ſi finitũ noſtꝝ incõpabili⸗ ter excedit dies imenſitatꝭ. infinitas ima⸗ ginis. tñ ad veritatẽ nõnulla dinſocit᷑ eſſe affinitaſ. Jure ergo dicit. Paululũ quom pertrãſiſſem illos inueni quẽ diligit aima mea. O qᷓ; felix qᷓ; letus ꝓuectus tã longi circuitus. Beati gradus illi ꝑ quos in ta lem euadit᷑ terminuz · Dueſiuit in lectulo: circuiuit ciuitatẽ:interrogauit cuſtodes. Pꝛimo loco querit ꝑ ſe ⁊ penes ſe. Tertio vero nec ꝑ ſe nec penes ſe. Et hoc loco qn to humilius queris:tanto quidẽ efficaci us: quãtoq; a ſui cõfidentia longius recel ſit /tanto repperit citius. Inueni(inquitꝰ inueni illũ:qui me pꝛioꝛ quaſi ouẽ errãtẽ ⁊ quaſi dꝛagmã perditã pᷣuenit nihil me⸗ ritam:inuenit errantẽ:pᷣuenit deſperanteʒ inuenit differẽtem:pꝛeuenit diffidentẽ: in unenit qualis eſſem mihi indicans:pꝛeue⸗ nit ad ſua me reuocans/ vagã inuenit ĩ er roꝛibus/ vacuã gratie. Pꝛeuenit muneri⸗ bus/ inuenit vt non ego ipſum ſed ip̃eme eligeret. pꝛeuenit vt pꝛioꝛ diligeret. Sic ergo electa ⁊ dilecta queſita ⁊ acquiſita:in uenta? pꝛeuenta. Quomodo nõ ᷣm vi⸗ res conatu illũ ⁊ diligam ⁊ queram? Que ram querã donec voti compos vocem le ticie pꝛoferã. Inueni quẽ diligit aĩa mea. Ego inuentioneʒ hic ad veritatis et gra⸗ tie non refero initiuʒ /ſed augmentũ. Per gens enim ⁊ pꝛoficiẽs anima de virtute ĩ virtutẽ:de veritate in veritatẽ dum vbiq; nouis infoꝛmatũ myſterijs ⁊ infunditur gaudijs per ſingulos pꝛofectuum gradꝰ — Inueni quem diligit aĩma mea. Terbum patris Chꝛiſtum iheſum qui eſt ſuper omnia benedictus in ſecula ſeculoꝛum Amen. dquosinta ut inlectulo: t cuſtodes. nes ſe. Tenio thoclocoqjn uidẽeficuci⸗ ongius meſ eni inqut) ſouẽ eritẽ utnihilme⸗ deſperaneʒ icans:pꝛeue gi inuenitier nenit munen um ſed ibeme acquiſtrin do nö kmv⸗ qucum: ue npos vocmle rciunse i Pe nade vinet ut dum vbic 8* infundin briſum ibeun Sen Enui illuʒ nec t dimittam. Ego huius capitu li ſenſum ad futurã volui tãtũ felicitatẽ referre:qñ ſponſus dilecte mani feſtam pᷣſentie ſue exhibebit plenitndineʒ vt nihi ſit quod interrũpat perpetuitatẽ. Hã ⁊ quod pᷣmittit᷑. Quom ꝑtranſiſſeʒ il los:nõ incõgrue ad id refert᷑ · quom eua⸗ cuerit omnẽpꝛincipatũ ⁊ poteſtatẽ. vt ſit deus omnia in omnib. Ante illud enĩ tẽ⸗ pus quis ex ſentẽtia dicere poteſt:non di⸗ mittam illũ: Sed hũc artat ⁊ euertit ĩtel⸗ ctum:⁊ ad pᷣſens facit referri illud qð ſeqͥ⸗ tur. Donec introducã illũ in domũ m̃is mee. Sed iã vigilanter ſingula conſidere mus. Pꝛimo cõſidera qᷓ; ſint leticie plena pec verba. Inueni(iquit)tenui nec dimit tam. Magnꝰ ille patriarcha Zbꝛaã legit vidiſſe dominũ nõ inueniſſe Apparnit eĩ ei vltro ſtanti in hoſtio tabernaculi ad me ridiem. Deniq; egreſſus de tabernaculo/ obuius ſedułꝰ ſub ilice exhibuit officium in tabernaculũ vᷣo introducere nõ meru⸗ it/ nedũ in cubiculũ · Vidit ⁊ moyſes ap⸗ parentẽ ſibi in oꝛeb dominũ. ſed tenere nõ meruit:qui nec ꝑmiſſus eſt pꝛopius acce dere· Uidit iacob dominñ.ſʒ viditĩ ſom nis:⁊de longe ſcale innixum. Nã⁊ ſiapp̃ pendit angelũ /nõ tamen retinuit:ſed qua dam lucte violẽtia benedictionis extoꝛſit gr̃am. amiſit pᷣſentiã. ⁊ idcirco dicere non potuit.nõ dimittã illũ. I nuenit illũ WMa ria magdalene: ſed ꝓhibita eſt(non dico) tenere/ fed etiã tangere. quia penes monn mentũ vitã queſiuit. Suſcepit diu expe⸗ ctatum:⁊ inſpůoto inuentũ ſenex ille Si meon in vlnas ſuas/ et gratulationis letꝰ? erupit in canticũ· ſ vocis huiꝰ vſum ſibi nõ pᷣſumit. nõ dimittã illũ. Deniq; ſic ait. Nunc dimittis ſeruũ tuũ dñe· ᷣm vᷣbum tuũ in pace. Quia vid erũt oculi mei ſalu⸗ tare tuũ. Quod paraſti ante faciẽ omniuʒ populoꝝ. Lumen ad reuelatõem gentiuʒ ⁊głiam plebis tue iſrael. Vtiq; ĩpace di⸗ mittitur ſolutꝰ ⁊ ſequeſtratus a carne? vt nõ ampliꝰ cõcupiſcat aduerſus ſpiritum Zilli repugnet. Ille ad noui amplexũ pue ri ſeneſcentis depoſuit homis vetuſtatem ⁊ in tranquillioꝛẽ ſtatum a coꝛpoꝛis coꝛ⸗ ruptibilis pena /⁊ carnis pugna dimitti ſe/ vel poſtulat velexultat. Sponſa vodi lectum a ſe nõ dimittẽduʒ pᷣſumit. Etq̃n⸗ to pᷣcellentis eſt gratie/ non dimittere qð amas /qᷓ; euadere quod hołreas Omnes hi⁊ſi in carne vel in carnis ſpecie viderit: quoſdam vel viſionis vel appꝛehẽſionis gradus diſtinguit humanis in mentibul Quod nulli eoꝝ indultũ legimꝰ: iſta vſur pat:cuius tẽptauimus euentilare ſermo ⸗ nes. Inueni/per aſpiratõem. Tenui/ me⸗ moꝛie retractatiõe/ non dimittã /continu⸗ atione ingi. Tenui illũ:⁊ tu quom inuene ris chꝛiſtũ. quom inueneris ſapientiam. quom inueneris iuſticiã. quom inuener? ſanctitatẽ.quom inueneris redemptõem hec om̃ia enim nobis factus eſt chꝛiſtus Quom iſta inuenerſ:tene affectu/ tene ſtu dio. Quod intelligẽtia inueneris/ diligen tia tene ⁊ retineſvt ſic dicam)retinẽtes vir tutes:⁊ lubꝛicas ſpecies artioꝛi tibi aſtrin ge ampleru donec vice verſa vltro tibi in hereãt /⁊ amplexent᷑te gratis /⁊ ſine tui la boꝛe te teneant /nec ſinant vel longius ab⸗ ſcedere/ vel diutius abeſie. Etſi quando declinas ad officia humane neceſſitatis/ ibi te inſectẽtur ⁊ reuocent /⁊ arripiant ad ſe/ vt vbi nõ poſſint aſſidue ſtudiu/ ſemꝑ habeant obligatũ affectum. Nã nõnulla mihi videtur diſtinctio/ an tu teneas chꝛi ſtum dei virtutẽ?⁊ ſapientiaʒ/ an tenearis ab ipſo. Ama(inquit)ſapĩam ⁊ amplexa⸗ bitur te. Deniq;? de qͥbuſdã dicit᷑ /ꝙ tenu it eos ſuperbia. Duid eſt tenuit/ niſi irreti uit ⁊ implicauit.⁊ inolite cõſuetudiniſ de licato obligauit vinculo? Mocenĩ eſt qð ſequitur. O perti ſunt iniquitate ⁊ impie⸗ tate ſua.vt non facile euoluere ⁊ explicare ab illa ſe poſſint. Et vt amplius dicaʒ /qᷓ⸗ ſi cute quadã /ſic aliqᷓ pꝛaua operti ⁊ inuo luti ſunt cõſuetudine vicioꝝ/ vt illa dedi⸗ ſcere ⁊ deſueſcere nõ tã expoliari ſit q; ex⸗ coꝛiari. In cuiꝰrel ĩdiciũ foꝛte ĩſtitutio le gis ↄtinet hoſtie pellẽ abſtrahi. Nã e regi one ꝙ ſtricta ſacerdos ĩdui iubet᷑ linea/ ve ritat te vult illiꝰq̃ ð terra oꝛta ẽ habitu ar tius aſtringi /vt ꝑ ſecaſtimonie ⁊ puritatꝭ ⁊ ĩnocẽtie tibi vᷣtus ĩhereat ⁊ agglutinet tibi ſʒ ⁊ oĩa ſacerdotꝭ ĩdum̃ta vłlcathenul vł balthcis /l vitti aſtricta/⁊colligata ſibi vult eẽ lex /⁊ qͥm ĩdueri dñʒ ñm ihm xp̃ʒ quom te idueri viſcera miſcðie /benignita tẽ⁊ charitatẽ/⁊ reliq̃s quas apud aptum 1 4 1 1 1 1 11 „ ——— Bermo legis virtutes · quom chꝛiſtite fide memo riter veſticris:⁊ ↄtemplãde veritatis ĩui⸗ ſceraucris affectũ: om̃ia tibi coactentur⁊ cohereant:⁊ ↄſtricta ſint. nihilq; cõtra te vagari? fluctuare poſſit:⁊ temptationis vel diſſolutiõis vento follicare. qui ſe tali virtutis veſtierit habitu vt ei in naturam verſavideant᷑:nõ ego hũctam tenereqᷓ; te neri dixerim. Tenuiſti(inquit) manuz de xteram meã:⁊ ĩ volũtate ua deduxiſti me Tenuiſti me pergentẽ in defectũ:deduxi⸗ ſti in multiplicẽ ꝓfectũ. In voluntate tua deduxiſti me.id eſt. in volũtate que a te eſt ⁊ que m teeſt. In voluntate quemagis trahens qᷓ; tracta eſt. Nã̃ ⁊ bonã volunta tem cũ multo laboꝛe nõnũqᷓ; attrahere ni timur:⁊ magis ꝓſequimur quaſi fugientẽ qᷓ; ſequimurducentẽ. Sic enim legit᷑ Cõ cupiui deſiderare. Bona talis voluntas. ſed nondũ placẽs. Juſta:ſed nondũ iocũ da. In volũtate tua deduxiſti me. In illa que blando ↄſtat boni ipſius guſtu. Nec tm̃(vt ſic dicã)pigra nititur rõeqᷓ pia bo ni ipſius oblectatiõe. Tenui nec dimittã ilum:donec introducã illũ in domũ ma⸗ tris mee: ⁊ in cubiculum genitricis mee · WMulto planioꝛ videt᷑ ſenſus/ ſi ita dixiſſʒ Non dimittã illũ quom introduxero ĩ do mum matris mee: ſcʒ que ſurſum eſt hie ⸗ ruſalem celeſtis/ que eſt mater omniuz no ſtrum. Nã ante illud tempꝰ omnia hic in certa ſunt:⁊ inter ſpem ⁊ metũ fluctuant ⁊ pendulo nitunt᷑ gradu Et que erit certitu do de gratia dũ mutabilis eſt natura: De niq; ⁊ ille aitEgo dixi in abundãtia mea non moueboꝛ in eternũ. Auertiſti faciẽ tu am a me /⁊ factus ſum ↄturbatus. Annõ tibi ſimilia dixiſſe vidẽtur pſalmiſta⁊ ſpõ ſa? Quid enĩ aliud eſt nõ moueboꝛ in eter num:qᷓ; quod hic ponit᷑. Non dimittã il⸗ lum? Sed ibi quidẽ manifeſta pᷣſumptõ quia vicina vltio. Auertiſti(inquit)facieʒ tuã a me:⁊ factus ſum cõturbatꝰ. Duom ſit in hac carne facilis caſus ⁊ frequẽs im pulſus.citus lapſus ⁊ certus laboꝛ: quo ⸗ modo nõ videbũtur pᷣſumptionis/ et ni⸗ mis pꝛomptule denotionis eſſe hec ſpon ſe verba non dimittã illum? Quis eniĩ hic in eodẽ ſtatu permanere poterit pꝛeſertim illo ſubtiliſſimo cõtemplationis: qui vix attingi poteſt tenuiſſimo mẽtis ictu! Vœꝛ te ergo verba hec non ſecuritatẽ: ſed ſolli⸗ citudinem ſonãt. NHecenim ſecuritas eſſe poteſt donec introduxit dilectũ in domũã matris ſue:⁊ in cubiculum genitricis ſue. Pon erit tuncretinẽdi ſollicitudo.qꝛ erit certitudo manendi in illo felicitatis ſtatu abſq; ſtudij noſtri vſu.⁊ diſcipline cuſto/ dia vltro nobis affluent immo intrinſecꝰ de quodã inexhanſto anime ventre flumi na fluent aque viue ⁊ indefeſſe delectatio⸗ nis. Hulla tũc erit neceſſitas in altũ fode re.nullus laboꝛ vel purgare puteos quoſ phyliſtei repleuerũt:vel pꝛopugnare nere pleant. Hic ille laboꝛexigitur:nã inde ex⸗ cluditur Quod ergo dicit: non dimittaʒ illum/ ſtudiũ polliceri videt᷑ et diligentiã vt ſemp ſollicita ſit/quoaduſqʒ plene pol ſit eſſe fecura/ ne ſibielabaturð reliquo di lectus ſuꝰ dominꝰ Jeſus qui viuit? reqᷓt — in ſecula ſeculoꝝ Amen. tus eius amplius ĩ diuerſa mutati. Uul⸗ tus animi interpꝛes eſt:⁊ ab intimo affe⸗ ctu habitum trahit. Ideo ab eius cõſtan tia interioꝛis que in anima eſt:perſeueran tie dicit᷑ argumẽtum. NHon ſunt vultꝰeiuſ in diuerſa mutati.quia nihil imminutuzʒ eſt deſiderij ſemelconcepti Et quid aliud ſonat quod dicit. HNon dimittã illum: ni⸗ ſi non mutabo in diuerſa vultũ:⁊ intuitũã mentis alio diuertã ab ip̃oꝛ Sed ⁊ apo⸗ ſtolus ſimile quid hoꝛtat᷑. Sine intermiſ ſione oꝛate. Etitẽ. Bratias agẽs ſemꝑ /il⸗ lnd quoq; · Baudete in dño ſemp. Lonti nna ⁊ nõ interrupta hec vult eſſe apoſtolꝰ oꝛationẽ· gratiarũactionẽ.⁊ gaudiũ ĩ do mino. Sed quis iſta ipſo mentis habitu ⁊affectu animi indefeſſo explere ſufficiat/ niſicui dicere ꝑmiſſum eſt. Quis nos ſe⸗ parabit a ↄtemplatõnechꝛiſtiElpls diẽ̃. Quis nos ſepabit a charitatexp̃i?&con templatiõe enĩ dicere non poterat. Nã ali quando a ptemplatiðe ſegregarixp̃i illuʒ compellebat charitas. Siueſinqͥt)mente excedimꝰdeo · ſiue ſobꝛij ſumꝰ vob.chari ⸗ tas eni rõᷣvꝛgetnos. Charitas ð q̃dam 5„ We infirmita⸗ q tis exempla ſunt aptauimus ſponſe pᷣterito ſermone: hodier no que ſunt virtutis aptemus de ſcriptu⸗ ris ſacris. De Anna legitur: quom inten⸗ te pꝛofuſo exoꝛaret affectu: ꝙ non ſũt vuk mi, aptauimus mone hodie s deſcriptu ⸗ quom inten⸗ ynonſüt vul nuruti Unl⸗ inimaffe⸗ cius cõſtan perſcueran i imwinunz Stquidaliud ittälum ni⸗ uht:⁊inmitũ Sed iapo Sineintemiſ agesſenp i⸗ o ſemnp. Conti uleſepoſob ⁊gncido ſufficiat/ Onisnos ſe⸗ intAplsdic· muerßtcn pouujü uc inqtmc bunnssqᷣln diſpenſuione cõtem — ſe ſubducit/ tamen ꝓpꝛius eſt ⁊ familiaris in ip̃a vſus. Oñ̃ia que agit charitas quandam habet indefeſſe oꝛatiõis ⁊ gratulatiõis vi cem⁊ efficaciã. Sed tunc iſtapfuſi ⁊ ex cellentiꝰ exequi᷑/quom ſingulariterĩ iſtis exercetur. Abſcõde elemoſinã in ſinu pau peris /⁊ ip̃a oꝛabitꝓ te ad dñm. Elemoſy ne vocabulo nõ incõgrue cenſent᷑ vniuer⸗ ſa que indigentibv miſericoꝛditer impen ⸗ dunt᷑ /nõ modo iſte coꝛpoꝛeꝰ cibus ⁊ ĩdu mẽtum.ſed ctiã doctrina.exhoꝛtatio.coꝛ⸗ rectio.cõſolatio ·⁊ vniuerſa que ad anime cõmoda ſpectare vident᷑. O pera ſunt hec charitatis ⁊ oꝛatõis vim obtinent/ quom ſoliꝰ dei fiunt intuitu. ſed nõ ſunt ſpũalia ⁊ ꝓpꝛia ipſiꝰ. Quid eĩ tã ꝓpꝛiũ qᷓ; dilecto ſoli intẽdere/⁊ libere in amoꝛis ſe exercere negocioꝛ Ab ß ſpñalis iocũditatis exceſ⸗ ſu ⁊ ebꝛietate ſobꝛiũ fieri/⁊ꝓpter frarnas neceſſitates ab alienatõe mẽtis temꝑare/ quid niſi vultũ in diuerſa mutare eſt:De⸗ niq; ⁊ Martha ſollicita erat ⁊ turbata cir ca plurima. Illa circa multa turbatio vi⸗ detur quedã vultꝰĩ diuerſa mutatio. Ma ria optimã partẽ elegit:qᷓ nõ auferet᷑ ab ea Optima ꝑs ↄtemplatõis ⁊ dilectõnis eſt vſus. Hã ⁊ ſi illa ſunt oꝑa charitatis que exhibebat Martha:ibi tñ ſeruit charitas neceſſitati.nõ charitas ſibi. In ſubleuan dis alienis neceſſitatib bonũ opuf:ſʒ mo leſta cauſa. Bona enĩ miſericoꝛdia/mo leſta miſeria. Bona curatio:ſʒ circa quem verſat᷑ nõ bonus lãguoꝛ. Bonꝰ etiã hurꝰ cõpaſſionis affectus: ſed nõ bona cõpaſ⸗ ſionis occaſionẽ miniſtrãs alteriꝰ paſſio. raternis in neceſſitatib charitas intue rur cui cõdoleat:quo moueat᷑ ad miſerati onem:qͥd amouere nitat᷑. At cũ dilecti cõ tem plat᷑ virtutes:totũ placet:totum dele⸗ ctat:totũ allicit:nihil ibi videt qð hoꝛreat ſed cui dulciter hic adhereat. Totů hic ꝓ pꝛius amoꝛis vſus eſt·hoc eiꝰofficinʒ:vt totus ſit in amando. Sic eſt plane quom vna? indiuidua iocũditas om̃ia cõuolu it:⁊ complectit᷑ officiũ/ finẽ ⁊ cauſam. Of̃ ficium amoꝛ eſt/ cauſa viſio/ finis vtrũq;. Neq; vllus eſſe poteſt beatior finis:qᷓ; ip ſa viſio ⁊ dilectio dei. Om̃ia ad hůc fineʒ ſanctoꝛum vota ſuſpirant. Finis iſte ipſe ſibi finis eſt /ſi ipſo cõtentus:in meli ali⸗ quid expectationẽ poꝛrigere non valens⸗ . Poceſt ilud vnũ quod neceſſariũsqð a Maria nõ tollit᷑. In quo pſalmiſta gra tulatur. Mihi(inquit)adherere ðᷣo bonũ eſt. Hic eſt ille mẽtis exceſſus:qui vſq; ad tertiũ celũ Pauluʒ rapuerat. hec ebꝛietas temnlento ſimilẽ Anne vultũ expꝛeſſerat. hoc muſto madehãt apoſtoli quom illos vehemens replerat ſpũs:⁊illius quod no uum pollicitꝰeſt Jeſus vini virtutẽ pᷣmo ſenſere. Hoc vino infuſus Noe ſpirituat R paſſus eſt ſopoꝛis exceſſum: ⁊ carnis cu⸗ ram poſthabuit:totꝰfactꝰin ſpũ/ poſterio ra ↄtemnens: quẽ anterioꝛa tenebãt ex in⸗ tegro. Velix ſi inſtar Anne huꝰ vini vnqᷓ; deguſtaſſet virtutẽ. Illa enĩ foꝛis caſtiga to coꝛꝑe mentita eſt temulentiã:⁊ ſanctã qᷓ poſtea nõ caruerat ebꝛietatẽ. Nã hoc ſibi vult ꝙœñ vlterꝰvnltꝰeiꝰ ſint ĩ diuerſa mu ⸗ tati. Talem ſibi appꝛehẽſe iugitatẽ pᷣſentie ſponſa polliceri videt᷑ quom dicit. Nõdi mittam illũ. Quid enim pꝛeclaꝝ: quid ſpi ritale: quid ſponſa dignuʒ diceret᷑:ſiad fi⸗ dem/ ſi ad iuſticiã /ſi ad humilitatẽ/ ad cõ⸗ tinentiã. ad beneficentiã: ⁊ ad reliquas q̃ chꝛiſtus eſſe dicit᷑ virtutes/ id referret qð ait.nõ dimittam illũ: Nã nec his vacua credenda eſt etiã quom dilectuʒ queſiuit. Deniq; ⁊ cõmunes hmõi vittutes jet ita habentib cõmode/ vt caruiſſe nefas cre⸗ datur. Eximiũ ergo ⁊ ſingulare quippiã hec indicat inuentio/ per quã dilectum et comp̃henſum applaudit /⁊ nõ dimitten⸗ dum pᷣſumit. Foꝛte pꝛimitie alique ſunt future⁊ cõtemplationis gloꝛie/pꝛopt᷑ qð adiungit. Donec introducã illũ ĩ domuʒ matris mee /⁊ in cubiculũ genitricis mee in illam celeſtẽ hieruſalẽ que mater eſt om nium noſtrũ:cuiꝰ muros ſalus occupat: ⁊ poꝛtas laudatio:cuiꝰin pace poſiti ſunt fines:in illũ locũ lucis ⁊ leticie: Laboꝛio ſe vite huiꝰ introduci nõ poſſunt vᷣtutes: que ſi ingrediũtur ꝑ meritum:tamẽ exclu duntur ꝑ vſum. Celeſtẽ ergo aliquã affe⸗ ctionem ⁊ ſupermundanũ ſapoꝛem in di lecto experta:non iactando:ſed gratulan ⸗ do dicit. Hon dimittam illũ/ donec intro. ducam in domũ matris mee. Sed nun ⸗ quid iam aſcendit ad patrẽ?; Nunquid iã pꝛecurſoꝛ introiuit ꝓ nobis? Et quomo⸗ do tu itroduces quo ipe pᷣoꝛ aſcẽdit. Tu magis indiges vt ipſeteducat cui dicitur Deduc mein via mandatoꝛum tuoꝛum. Vado inquit parare vobis locũ:⁊ quom parauero iteꝝ venio/⁊ aſſumã vos ad me ipſum. Duõ q introduces illũ quo iã iðe aſcendit:Z ſcẽdit quidẽ ꝑ ſe:ſed adhuc in te foꝛis exiſtit. In te introducet᷑:· quo ꝑ ſe pꝛioꝛ aſcendit· Quid ni! Inte naſci᷑· In te foꝛmat᷑. ⁊ in te introducit᷑. Filioli quos iteꝝ parturio donec foꝛmet̃chꝛiſtꝰin vob In vobis ergo chꝛiſtꝰ ⁊ parturit᷑⁊ pficit᷑ nec ſemel ſed ſepius ⁊ iterata crebꝛa pturi tione. Neq; poſſumꝰom̃es chꝛiſti ſimł vᷣ tutes adaptare nobis:equidẽ ne vnãquã libet ad pienũ. Idcirco ſempꝑ inſiſtẽdum eſt: q nõ niſi ſenlim fit in nobis ſpiritual parturitio xp̃i. Qui ergo in mẽbꝛis ſuis ĩ ſponſa ſua naſcit: cur nõ introduci? õð enĩ vel parturitio hec vel introductio ad chꝛiſti poteſt referri ꝑſonã: ſed ad vᷣtutes ⁊gf̃am. Ideo frequẽs eſt ſiẽparturitõ ſic introductio. Nã ⁊ ↄſederedicimur in cele ſtib cũ chꝛiſto. Sʒ ſicut vna rſt vᷣa ⁊eter na ſeſſio in celis /ſic⁊ ĩtroductio. Peram bulauit Zbꝛaã terrãpmiſſionis añqᷓ; pol ſiceret. Velix om̃ino cuidat᷑ maris illas pambulare regiones:⁊ viſentis inſtar:vo lucri calcare veſtigio locũ omnẽ quẽ aece pturus eſt in poſſeſſionẽ. Eui licet ſtareñ pmittit᷑: aſcẽderetamẽ dat᷑ in montez dñi ⁊qᷓ;uis ꝑ vmbꝛã adhuccurſim:tamẽ ꝑln ſtrare cũcta:⁊ ſe tali viſu refouere. One au tem va eſt ⁊ plena introductio/ hic innui videt᷑/ quom ðꝛ· donec introducã illumĩ domũ mr̃is mee. Velix om̃ino qᷓ adeo alli gare potuit verbũ dei⁊ ampliꝰ deglutina re ſibi/⁊ in exilio collocare: quouſq; copu lari in cubiculo det᷑. Nõ dimittã illũ/do⸗ nec introducã in domũ mñ̃is mee /⁊ in cu biculũ genitricis mee · Dð tũc fiet qñ coꝛ poꝛe⁊ mente plene poꝛtabit imaginẽ cele ſtis: vt domꝰintelligentiã ad coꝛpꝰ:cubi⸗ culi vᷣo ad mentẽ reducas · Aut ſi magis placet: in domo poſſeſſionẽ accipe ſecurã in cubiculo ſecretã. in domo ſempiternã· in cubiculo internã · In domolvt dicit ec cleſiaſtes eternitatis:⁊ in cubiculochari tatis. In cubiculo vᷣo clauſo hoſtio nõ iã oꝛas pr̃em:ſ de cetero adoꝛas in ſpiritu? veritate· In domũ nõ dicit pr̃is/ſ mr̃is: ⁊ in cubiculũ genitricis. Nouit illa men furã ſuã/ ⁊ iõ ſpem ſuã extendit ad illã eter nitatẽ/ veritatẽ/ charitatẽ/ quã aſſecutg eſt eccleſia pᷣmitiuoꝝ in celis Nã quantũ ad Bermo ea quedei ſunt pectãt ſoljs bzʒ immoꝛta litatẽ /⁊ ip̃e lucẽ habitat inacceſſibilẽ/⁊ ſu pereminet ſcie plenitudo charitatj chꝛiſti . ₰ qui nos impleat in omnẽplenitudineʒ in ſeipſo. Dnieſt bñdictꝰ de nia ſecula ſeculoꝝ Amen. Sermo xi. 8 d cies amoꝛis affectio /⁊tenui oc ccaſione ledit᷑ leticia ſpiritualis Zmoꝛ occupationũ externarũ impatiẽs eſt:ſuis ſatis habens inſeruire negochs: ocio gaudet: quiete fouetur:ad internãde lectatòem libera hr̃e tꝑa volens. An nõ ipſum tibi videt᷑ſpõſa innuere. dilectũſu um ad cubiculiſecretũ trahẽs. Nouit illa dilectũ ſu nõ poſſefoꝛis ſecure poſſideri nec integre quidẽ. Et qᷓ;duꝝ eſtamãti ani mũ dimidiarecũxpᷣo ⁊ mũdo?q; durum eſt inqᷓ;dilectõis iura:ꝑegrinas admitte recuras:⁊ celeſte ſecretũ ſecularib infeſta re ſecretis. Memoꝛ fuiſinquit)dei:⁊ dele⸗ ctatꝰ ſum:⁊ defecit ſpũs meꝰ. Si deiecta tio memoꝛiedei negocioſa exercet ⁊ exclu dit ſpũm ꝓphetie/ quõ plura poterit ⁊pe regrina cuʒ iſto cõplectinegocia? Jureð; ſponſa cũ dilecto cubiculũ petit· yr libero iili intẽdat ſtudio: ⁊ ex animi ſui arbitrio pfruat᷑:⁊ quieto pectoꝛe penitus amplexe tur. Apparet illã ſpũ charitatis duci:⁊ ex ſponſeaffectu locutã opoꝛtunitatẽ exercẽ di que ſicquerit amoꝛis. Etquomõ nos ſi qd vel tenuiter attingimꝰdexp̃o/de ſapi entia/de ſuauitate/ de ↄtemplatõis guſtu⸗ nõ ↄtenti gr̃a /nec menſurã cõtemplantei nr̃am ſtatim erũpere conamur.⁊ cubico faſtidito feſtinamꝰegredi a requie ⁊ ab i⸗ larequie: In paceſinqͥthin idiðm doꝛmi am ⁊ requieſcaʒ. Waria ad dñi pedes ſe⸗ dens idipſum tenebat: turbat᷑ Martha circa plnrima In multis turbatio/poꝛꝛo vnũ eſt neceſſariũ/imo ⁊ iocund habita reamãtes in vnũ/ niſi in amoꝛe qͥ inhabi⸗ tare facit vnmoꝛis ĩ domo. Duidẽ vni us moꝛis niſi federe confoꝛmes amoꝛis? Amoꝛ humanũ animũ deo cõciliat?⁊ vnit Similesinquit)ei erimus quom appa⸗ ruerit. QDuid ni ſimiles? Lõmendat ſeip⸗ ſam mũdis reuelatã mentib maieſtati di nine inextimabilis pulcritudo/⁊ intuen⸗ tis in ſeaffectũ rapit/⁊ quadã ratione ſibi ⁊ regnat ĩ om — x ee facit ſimilẽ: dñ alið cogitareñ ſinit. Odo⸗ ni retrahinurtrãſfoꝛmamurãt viſipe. Bo ingg 1 nus&ↄtemplatõis vſus: qui vnꝰ moꝛis efficit ⁊ ↄfoꝛmat hũanã mentẽ ⁊ ſummaʒ maieſtatẽ. Vona hec manſio vltra quam nec vota nos trahũt /nec citra tenere nos 7 debẽt Quis det mihivt hec ſitreqes mea in pet E in ſequlũ ſeculi? Felix quier coꝛde põt di⸗ aii cere · 5 babitabo qĩ elegi eã. Waria op⸗ hini timã partẽ elegit que nõ auferetur ab eg. nini Scciẽtie deſtruent᷑ euacuabunt᷑ ꝓphetie· nn lingue ceſſabunt ſola ↄtemplatio nõ exci nmi det in futuro. Ides hãc tibi partẽ elige in Aon bᷣſenti:que nõ auferet᷑ vnqᷓ;:vtdicat aĩma netdlerit tua. Pars mea dñs:ꝓpterea ↄtemplabo? bi fou eũ. Pꝛopheta dicit. ꝓpterea expectabo eñ olrrpoſc Rectequidẽ. Erpectat enĩ boniplenitu urdamitan dinẽ:cuiꝰpoꝛrionẽ iã tenet. Duiↄtẽplati iundon onis bono h fruit: ampliꝰ quidẽ expecta nns dnir repoteſt in h genere:ſʒ aliud qͥd nõ debet clrnfc Bona becboua ſitrepoſitatannos mł qudeindee⸗ tos. imo inannos cũctos. Ideo felixgia 6. Sidc que bono h frueris/ epulare/ comede/ qa eacere pars hec non repetet᷑ ate:ß refundet᷑⁊ re uterdu foꝛmabit᷑ vberiꝰ. Hec requies tua in ſecu poteri ape lů ſeculi. hic habirabo q̃ elegi eã. hic in⸗ goca? Jureß habita vt cũ illo inhabites/ qui ſedet ſug pert rlbeo cherubin /ſuꝑ ſciẽtie plenitudinẽ/qᷓ lucem mluiarbino habitat inacceſſibilẽ. Et ideo ĩ ſpeculatio imsomplte nis luceſit locꝰ tuꝰ. Hic mãtris tue ecclie uis duci ex ꝓpꝛius ⁊ domeſticꝰ locus. hec ei eſt do⸗ mitatẽ exerc mus.cetera qᷓ exercet tempꝑalis neceſſitat᷑ toomð nos officia/ ĩſtũ ad finẽ reſpiciũt. Actiõis offi derho de ſayi cia tranſeũt/ ꝑmanẽt ↄtemplatõnes. Bo wlatöis guſu num eſthic tibieſſe:hic tibi tabernaculuʒ i cõtemplane fac. Hõ tibi vnũ:⁊ dilecto tuo vnũ ß tibi mur. ⁊ cudico ⁊ip̃i vnũ · In h cubiculũ dilectũ tuũ ĩtro arequie ⁊abil duc ingredere in requiẽtuã: hig reheſcas inidiðm domi a laboꝛibh tuis:ſicut ⁊? a ſuis deꝰ. Septi⸗ adñ pcioſ⸗ ma reqeuit ab opeinſtitutõis. eprima mdat Pnh requieuitab opereſtitntõio· Inillapoſt s nurbanoporo mundũ ↄdidit. iniſta duãdoſein mo⸗ nanibebin numẽto recõdidit. In illa poſtqᷓ; funda⸗ ondihib uit mũdana.in iſta poſtqᷓ; refoꝛmauit hu⸗ Huidẽ vni mana i queſiſti/iinueniſti/ſi tenuiſti omo. ois: dilectũ tuũ:tene quẽ tenes:tene:inhere:im „b pꝛimere illi vt eðĩ te vclut expꝛeſſa refoꝛ/ metur imago:huic fiere cõfoꝛmis ſigillo. us quomhhe⸗ Eris aũtſiadheſeris. Dui eĩ adheretdeo Cöndul⸗ vnꝰeſt ſpũs. Foꝛte ſicut dure materiedif niomaicſun ficulter in te pᷣmo fit eius impꝛeſſio ß dul inh y cis adheſio· Taboꝛioſa eſt refoꝛmatõnis· tue ſexta: ſed dulcia ſabbata quietis ſequũ tur. Lõſepelireergo cũ chꝛiſto ꝑ hũc Abr batiſmũ in montẽ. Beati enĩ moꝛtui in dño moꝛiunt᷑ ammodo iã diẽ ſpũs vtre⸗ quieſcãt a laboꝛiby ſuis. Spiritꝰ ᷓ dicit. Tollocare vtiq; quietis ethibitõe/⁊ effe⸗ ctu gratie. quõ ⁊ ipſeteſtimonium reddit ſpiritui noſtro. Spũs hoc dicit. qꝛ ſpũs hoc efficit. Ipᷣe dicit/ quia ipᷣedonat. Am modo iã dicit ſpũs vt requieſcant a labo rib ſuis. A laboꝛib(inquit)nõ ab oꝑiby. Opera eni illoꝝ ſequunt᷑ illos. Operaſe⸗ quunt᷑ſpiritũ ſicut caloꝛ ignẽ: vmbꝛa coꝛ pus:lux ſolẽ:effectꝰ cauſam. Qui ſabbati zat in ſpiritu:nõ habʒ opus ſectari opera opa eni ſequunt᷑illũ. Dpꝑa illoꝝ. Due ſũt opa illoꝝ. Que ſunt opa quieſcentiũ: opa moꝛtuoꝝ in xpᷣo:oꝑa ſabbatiantiũ? felti ua ſunt /feriata ſunt:ociũ habẽt opera iſta feſtina ingredi in hãc requiẽ in hüc ſabba rimũ. Sed vide ꝙ nõ relinquit᷑ ſabbatiſ mus:niſi cõſepultis cũ chꝛiſto.nõ relinq tur niſi poſt ſextã diẽ. Poſt ſertã diem ĩqᷓ aut ver homo cruciligit᷑ aut nouus ꝑfici tur. Hãꝓppter üilũ dicit᷑: vt qui moꝛtui ſũt in chꝛiſto/ requieſcãt a laboꝛiby ſuis. ⁊ ꝓ⸗ pter iſtũ ꝙ nouo cõdito homine die ſexta ſeptima requieuit ab operibus ſuis deus Et tu quoq; ſabbatũ tibi cõpara/redime tempꝰ/⁊ liberas ab exterioꝛi occupatõne hoꝛas vendica tibi. Sed vide ne hoſtes derideãt ſabbata tua: ne illis ſeruiãt ocia tua /ne illis vaces qͥ vacare deo debueras Uacateſinquit)⁊ videte quoniã ego ſum deus:exaltaboꝛ in gentibo/ ⁊ exaltaboꝛ in terra. Bonñ eſt ociũ:ſed ſapiam ſcribe itẽ poꝛe ocij tui. Scribi illã ſuꝑ latitudinem coꝛdis tui. Latũ enĩ coꝛ/quod curenõar tant. Impꝛime in intimo coꝛdis rui litte ras que nõ deleant᷑.⁊ exara in tabulis ſp ritualiby ſigna ſapientie vt dicere poſſiso. Signatũ eſt ſuꝑ nos lumen vultꝰ tui do mine:dediſti leticiã in coꝛde meo. Tetare ₰ ⁊ diẽ feſtũ age cũ dilecto ⁊ epulare ſiẽ ſcri⸗⸗ buwottwouchebnotSe, tum iuxta qð dicit Iſaias delicatũ eſt et ctum· In deſiderijs eſt om̃is ocioſus.ſed nõ ſunt om̃ia ſancta deſideria/qualia eoꝝ qui volunt diuites fieri.⁊ ꝑhoc incidunt in deſideria multa inutilia⁊ nociua. Vi Bermo rioꝛum inricio ponit. uid ſiimmunda occulto cogitant que turpe eſt⁊ dicere: te nuiſe in hoc ſolũtes remedio. Ad poꝛum diſtinctionẽ nõ cõtentꝰdicere ſabhatũ de licgtum: adiecit ⁊ ſanctũ:⁊ dñi/⁊ glioſum vt nõ ſint in confuſione gloꝛie tue· Si va cas ſabbatũ habes:ſi vacas ⁊ vides: ⁊ cõ templaris delectatões dñi:iã ſabbatũ tu ⸗ um delicatũ eſt ⁊ ſanctũ:⁊ ſabbatũ domi⸗ nigloꝛioſum.ſabbatũ ex ſabbato · id ẽ.va catio ex vacatiõe. Pꝛimg vacatio eſt ⁊ bo na ſi mũdo nõ vacas. Secũda quidẽ eſt melioꝛ ſi tibijpſi ⁊ vaces ⁊ cogites q̃mo⸗ do placeas deo. Tertia eſt ⁊ optima ſi eti⸗ am tui oblitus ſoli deo vaces:⁊ cogites qᷓ domini ſunt quõ tibi placeat iðᷣe. Non ſit deſidioſum ſabbatũ tuũ oꝑare in ſabba⸗ to tuo opa dei. Opus eni dei eſt vt credaſ in eũ Vide vides · videmꝰ enim nũcꝑ ſpe culum:ideo vaca vt videas. Delicatũ pla ne opus eſt viſio ⁊ viſio dei. Nõ eſt tibi ne ceſſitas de reliquo dimicareꝓ fide: ſed tiñ deliciari in ea. Erepta eſt iam de cõtradi ctioniby pſequẽtis populi⁊ ꝑuertẽtis he⸗ retici. Conſtitne eã in caput cogitationũ tnarum: vt cogites cogitationes fideles antiquas Emcen. fucrint?·Nã ⁊ multi qͥ agere nõ poſſunt: i Eſciunt cogita n tiones antiquas habere qui no uitates verboꝝ exquirũt: qͥ no⸗ ua iumenilia deſide ria nõ declinãt:qui nihil habẽt grauitatꝭ/ nihil auctoꝛitatis /nihil antiqͥtatie plenũ nõ eſt ibi amen:vbi eſt aut diſceptat aut deceptio cogitationũ/ vbi aut infidelitas eſt:aut fuctuat fides ip̃a. Ingꝛedere tu in tutos receſſus fidei:introduc dilectum in cubiculũ mr̃is tue /vt quicqͥd ð chꝛiſto ſa pis:qjcquid ſentis intra ecckias conſtrin gas regulaſiad ei caſtiges cenſurã:huiuſ modi opa opꝑare in ſabbatotuo. Alioqui ſi vacas:? talibꝰ nð vacas ſtudijs /facile ĩ vgcuo aĩmo cogitatõnes vane ⁊ venena⸗ ta erumpẽt ↄſilia. Deniq; ſiẽ habes agrũ homiĩs pigri vꝛtice ⁊ ſpine obſidẽt:⁊ euã⸗ gelia tibi dicũt: q duo erũt in lecto:vnus aſſumet᷑ ⁊ alter relinquet᷑. Qnuaſi lectus q́⸗ dam eſt ocioſa ⁊ leta vita quieta. in eccleſie gremio degentiũ coꝝ qui nullo ſunt eccle ſiaſtici muneris onere oceupati/ nec ꝓul⸗ dentie ⁊ diſpenſatiõis ſollicitudine diſtẽ⸗ ti:ſed libero vtunt᷑ ocio ſub alieno regimi ne. Bõ m hoc ocio om̃es rite ⁊ iure debi⸗ to frunnt᷑: ſed libertatẽ quã obtinẽt tẽpo⸗ ris dant in occaſionẽ toꝛpoꝛis. Bonꝰeni lectus ſi quis eo legitimevtat:⁊ opoꝛtuni tatẽ exterioꝛis quietis in voluptatẽ ↄuer⸗ tat viſionis interne. Mi ſunt qui aſſumen tur ab hoc ecckie cubiculo ad illud celeſte vt vbichꝛiſtꝰeſt /⁊ ibi ſint cũ ĩo. Deniq; vbicũq; fuerit coꝛpus:illicↄgregabunt᷑? aquile. Eſto tu quaſi gquila:⁊ acutis vte⸗ reluminiby:ſpũali aſſueſcere cõtemplatio ni:cõmane in petris: ⁊ in pᷣruptis cõmo ⸗ rare ſilicib /ĩmo in ſingularis iliiꝰpetreqᷓ chꝛiſtꝰ eſt cauernas ingredere. Intra iuxr ta Iſaie verbũ in cubicula tua:claude ho ſtia tua /⁊ abſcõdere modicũ ad momẽtũ donec ptranſeat indignatio. Magj vero abſcõdere in eternũ vt delectatio maneat Intra in cubiculũ pacis in potẽtias dñi. qꝛ pax in vᷣtute eius. Memoꝛare iuſticie c ſoliꝰ/vt in te ſibi obuiẽt pax⁊ inſticia. Wemoꝛare iuſticie eiꝰ ſoliꝰ.qꝛ qͥd habes qð nõ accepiſti. Iuſticie eðſolius. Bona iuſticia quaʒ aduerſus titillãtia vicia tibi pugna quadã defendis. Felicioꝛ vbi nõ dimicas ꝓ iuſticia:ſʒ magis delectaris in ea:vbi nõ cõflictationi ſtudes ſʒ delectati oni:nõ ſeris cũ vicijs iurgiũ /ʒ cõmerciũ cũ virtute ↄtrabis. Iſtã poſſides cuʒ im pugnas illa:vbi poſterioꝝ oblitꝰ nõ cogi tas q̃hois/ que dñi/⁊ memoꝛaris iuſti⸗ cie eiꝰ ſoliꝰ.quom iuſticia ⁊ pax in te oſcu late fuerint. Regnũ eni dei iuſticia et par ⁊ gaudiũ. Si regnũ: quare nõ ⁊ domꝰ et cubiculũ? In pace eni factꝰeſt locꝰ eius:⁊ habitatio eꝰĩ ſyon. Ingredere in cubicu⸗ lum pacis huiꝰ quidẽ exterioꝛis/ ß mag illiꝰ interioꝛis/ in habitatõem ſpeculatõii qꝛ won ſpeculatio interp̃tat᷑ · In pacelin⸗ quiin idipſum doꝛmiã ⁊ requieſcã:idip fum ad ſpeculatõem refert· q hec eſt pari optima qᷓ nõ auferet᷑ ab ea. Deniq; ⁊ ſpõ⸗ ſa obdoꝛmiuit cũ dilecto in cubiculo ma⸗ tris ſue.⁊ quendã paſſa eſt ſopoꝛate men tis exceſſum ĩ amplexu ſpõſi Jõ ſequitur Adiuro vos ⁊c̃. Et tu ð ſi ſpõſum app̃hẽ diſti/tene/ nec dimittas donec introducal in domũ ⁊ in cubiculũ matris tue. QDuid ergo tibi perſuadeo ad qð te ipᷣa exꝑientia — o. Wvro duno manent potẽtias dñi. noꝛart inſticie xx iuſtica. ides cuʒim du vð cogj vonis iuſti⸗ pax in teoſcu inſticiact par enö ⁊dom' et eſt loc eiuon dere in cubic⸗ ioꝛis /ßmag dem pecuhs nk Inpacin⸗ ꝛnnieci d mꝙberctpur Deiß 7pö⸗ ncvbiculo mů⸗ 4 ſopoꝛatemen ſpöſum ſpol nhn onec in uns ue Du ðuiagr⸗ percepte dulcedinis multo magi inuitat ⁊ailicit: Si qͥs enĩ feriato aĩo furtim? qᷓ⸗ ſi in raptu pᷣlibare potuit libere meditatõ nis feſtina gaudia:neſcio ſiqͥd vnqᷓ; libẽ⸗ tius agat qᷓ; vt huic totum ⁊ ex integro ſe ſtudia tradat⁊ expediat. Deniq;trahebãt ſpõſam pᷣma pulcre ↄtemplatõis blandi menta /⁊ ad quietis ꝓuocabãt cubiculuʒ quo dilectũ introducturã ſe leta gratulat᷑ Pöõdimittã illũ donec introducam illuʒ An nõ tibi videt᷑ quaſi dicere his vᷣbis il⸗ lud de pſalmo. Si dedero ſomnũ oculis meis ⁊ palpebꝛis meis doꝛmitatõem:do nec inueniã locũ dño. Om̃ia dimitto ne dimittã illũ. Om̃ia enĩ detrimentuʒ facio vt chꝛiſtũ lucrifaciã/ ꝓpter ſupeminẽtem leticiẽ pᷣſentie eiꝰ. Si doꝛmierint duo:fo⸗ uebunt᷑ mutuo/ vnus quõ calefiet? Eccle ſiaſtes dicit. Bonũ eſt foueri⁊ inflãma ri in amplexu verbi · Ignitũ enĩ eloquiuʒ dñii vehem̃ter /⁊ ſpũalibo eſtuat deſiderijſ ideo nõ dabo ſomnũ oculis meis/ ⁊ pal⸗ pebꝛis meis doꝛmitationẽ/ donec intro⸗ ducã iilũ in cubiculũ matris mee. Tũcqᷓ eſcam? ſuauis erit ſomnꝰmeꝰ. QDuaſi doꝛ minit Johãnes recumbẽs in pectoꝛe Je ſu/ vbirecõditi ſunt om̃es theſauri ſapie⁊ ſciẽtie dei. I bi vere quietis locꝰ/ intelligẽ tie ſerenũ/ſanctuariũ pietatis/ delectatio nis cubiculũ. Hic doꝛmi vt videaſquod ip̃e vidit: vᷣhũ in pᷣncipio: verbũ apud de um:⁊ verbũ dñi:⁊ intelligas in chꝛiſto cũ patre exiſtẽdi coeternitatẽ /ꝑſonalẽ diuer⸗ ſitatẽ /⁊ vnitatẽ ſubſtantialẽ. Quid tibi vi detur ſublim?ꝰ b ſomno!? Mucſe non poſ ſunt bumani iactari intuitꝰ/ irrũpere ratõ Deniq; ñ videbit hec homo ⁊ viuet. Bo num eſt te obdoꝛmire⁊ humanoꝛũ ſen ⸗ ſuum ⁊ affectuũ obliuione ſopiri/ vt huiꝰ modi ſomnia ſomniare poſſis. Hoc apo ſtoloꝝ cubiculũ eſt qͥ nos genuerũt ĩxp̃o Quaſi mater eſt Paulꝰ quom dicit. Vili⸗ olimeiqͥs iteꝝ parturio/ donec foꝛmetur chꝛiſtꝰ in vobis. Matreʒ babes:vis hf̃e cubiculũ: Noſtralinqͥt)ↄuerſatio in celis eſt. Uis ſomnũ. Mẽte(inqͥt) excedimus deo. Huc q trãſi cũ dilecto/ hic mane:hec meditare:in his eſto:aut ſi iſta ꝑtingere ñ potes/ temperatiꝰ age:ſi nõ potes recum bere in pectoꝛe Jeſu/ vbi indefeſſe puteus ſapientie:reqeſceinter ſcapulas/ vbi pati⸗ entie eius exempla ⁊ mʒᷣſteriaↄtempleris —— Inter humeros eiꝰ/qꝛ bᷣncipatus factus eſt ſuper humerum ei. Et Beniamin di ctũ eſt. ꝙ amãtiſſimꝰ dñ inter humeros .„„ 6 8„„ requieſcet. Reqeuit quidẽ ⁊ obdoꝛmiuit Jeſus in cruce:⁊ tu cũ ip̃o in paſſiõis ei fide ⁊ memoꝛia doꝛmias/ vel potiuſ inter iſtas ſoꝛtes diſcurreinter pectꝰ⁊ humerol inter fidei myſteriaꝛ manifeſtatiõem veri tatiſ. In altero fac tibi domũ⸗in altero cu biculũ. Amantiſſimꝰ dñi Beniamin q̃ſiĩ thalamo moꝛabit᷑ tota die ⁊ inter hume⸗ ros requieſcet. Uides quõ ĩter humeros thalamꝰ collocat᷑. Quid erit in pectoꝛe? Vtrobiq; plane ↄtemplatõnis pulcrelo cns /⁊ int᷑ humeros ⁊ ĩter vbera. Sʒ vbe rioꝛ gr̃a in pectoꝛe/ vbi amoꝛis locꝰ/cogi⸗ tationũ ſedes/ amplexꝰ occaſio /⁊ cernẽdi copia vultꝰ. Bñ ð in pectoꝛe Jeſu thala⸗ mus:ĩmo ⁊ theſaurꝰ. Ibieĩ? delicie ſpõ⸗ ſi:⁊ dinitie vᷣbi. Quia in illo abſcõditi ſũt om̃es theſauri ſapĩe ⁊ ſciẽtie dei. In hos ingꝛedere theſauros/ abſcõdete in abſcon dito faciei eiꝰ a ↄturbatiõe hominũ: ⁊ ne⸗ mo te exuſcitet:neq; euigilare faciat don⸗ ipſa velis Deniq;⁊ ß habet ea que ſubſeq́ tur adiuratio ſpõſi xp̃i Jeſu. Qui viuitet regnat in ſecula ſeculoꝝ Amen. Sermo ·xiij· Dhuc capitu⸗ a lihuꝰ nos diſcuſſio tenet. Te⸗ nui nec dimittã illũ. Ita nead hibẽda eſt diligẽtia ⁊ ſtudiũ/ vt dilectꝰtuꝰ appꝛehẽſus retineat᷑. Si ſpõſus ẽ /⁊amã ti reſpõdet ex equo: quõ nõ vltro adheret tibi/⁊ aſtringit᷑ gratis. Deniq; hoc habet impatiẽs ʒelꝰ amantiũ: vt etiã expulſus ĩ poꝛtune ſe ingerat ⁊ pudoꝛẽ dediſcat emu latio dura. Nũc aũt dicis. Nõ dimittam lllũ: quaſi declinare volentẽ ſi nõ inſtantiꝰ retineat᷑. Quõ ſi amat · aut declinare volet aut auelli ſe ſinet: n foꝛte ſuſpitõib ama toꝛijs mouerſ/⁊ ſuꝑuacuo quodam metu amittẽdi:ꝓ multo affectu retinẽdi: Nõ eſt tamẽ ſuꝑuacuꝰtimoꝛ: vbi exitꝰ in ancipi⸗ ti pendet. Nõ eſt ſuꝑuacuus inter ꝑicula metus. Sʒ domeſtica tibi magis metuẽ⸗ da eſt leuitas. Hã dens ille /⁊ nõ mutatur Innata tibi leuitas vicia ẽ lapſui?⁊ inſta bili qͥdã vage mẽtis motu facillime arri⸗ peris ſinõ firme adheſeris. Sed nos iaʒ ad pꝛimitiuã verba bec referamꝰ Bermo Eius eni cſſe vident᷑fidei⁊ charitatis in ra aduerſus ꝑſecutionũ iniurias ꝓpheti⸗ de eteni qᷓ;miiiti conati ſunt ſpũale chꝛi Ni⁊ cccłie vel diuellere vel adulterare con nnbium. Cötemplare adhuc initia laten ⸗ tis eccłic/ quᷓdo velut noua nupta in pꝛi mos chꝛiſti ꝓperabat amplexꝰ. uid fu roꝛis/ qd faudis illis Jeſu bone ſuſtinu it diebus? Opoꝛtebat quidẽ hereſes eſſe: opoꝛtebat ⁊ ꝑſecutiones eſſe: vt tanto ad hereret dilecto tenacius/ qᷓ;to ab ei vel fi de vel confeſſione vehemẽtius ſe abꝛum/ pi videbat. Duis nos(inqͥt vnꝰ ꝓ vniuer ccckiaepabit acharitatexpᷣi? Deniq; nõ eit in illis vel fidei coꝛrupta veritasvl Sfeſſionis obturbata libertas. Pꝛopr ſy⸗ on(inquir)nõ tacebo.⁊ ꝓpter hieruſalẽ nð quieſcã. Ceſis in ſynagoga diſcipulis de nunciatũ eſt vt tacerent. nõ tacent:⁊ ꝓpter hierlm illam carnalem nõ quicſcũt Vere carnalis ſynagoga que viuificantẽ in ſe extinxit ſpũm:⁊ eccłie ex⸗ roꝛquere conat᷑. Non ꝓbauit xpᷣm habe ⸗ idaret. Tempꝰeni ſuendi ⁊ tꝑs ſcindẽdi Similiter eni ⁊ illa pᷣcepta ſunt:⁊ iſta p̃ re in noticiã:ideo tradita eſt in repꝛobum ſenſum. Repꝛobauit enĩ lapidẽ pꝛobatuʒ lapidẽ electũ.tenuit legẽ:ſʒ xpᷣum neſciuit: tulit clauẽ ſciẽtie:nec ipᷣa introiuit:nec ali⸗ os intrare ꝑmiſit. Quis nobis claudit:q bus xp̃s aperuit? Supꝑ humeꝝ eꝰ clauiſ domꝰdauid.qᷓ aperit⁊ nemo claudit:clau dit ⁊ nemo aperit. peruit gẽtibo/ ⁊ clan⸗ ſit iudeis. Cecitas eni in iſrael ↄtigit ex ꝑ te /vt gentiũ plenitudo intraret. Eeca eſt iudea:? in littere velamine hoſtiũ inueni re neſcit Synagoga pᷣdicat:velamen rep bat/ veritatẽ nõ recte vel offerẽs vel dini⸗ dens · Recte enĩ diuideret:ſi le obſernati onem ab eiꝰ interpᷣtatione diſtingueret ſi gliud tꝑs iliꝰantiq;tati:aliud huiꝰnonita dicta ſũt. Sʒ in illis figura:iſta ſub figu⸗ ris. Ecckia iam iſta diuidit ⁊ ſcindit qᷓ fu erant ſecuta:⁊ ſi nonit ſ̃aʒ aliquando ᷣm carnẽß iã nõ nouit ſynagoga qᷓ inuolutũ quaſitenuit:reuelatũ dimittit. Eccłia di⸗ cit. Tenui nec dimittã. Sinagoga repꝛo bat ĩmo ⁊ expꝛobꝛat · ß eccłia nõ veret᷑ a voce expꝛobꝛãtis ⁊ obloquẽtis:a facie in imici⁊ ꝑſequẽtis. Deniq; ſeruꝰille nequã dicit in coꝛde ſuo· moꝛã facit dñjs meve⸗ ʒ illiꝓpt᷑ ſpon quietis introduꝝ nire:⁊ ideo pcutit pncros dñi: quia iã eiꝰ nouerũt ⁊ nunciant aduentũ:ſʒ illi pꝛopt᷑ ſon nõ tacent:⁊ ꝓpter hierlm ñ quieſcũt oꝛpuſpofſunt ꝑcutere:nõ pñt ab aĩmo pm excutere. lagellis firmiꝰ ligata eſtĩ coꝛde eoꝝ affectio xp̃i. In ſynagogis fla⸗ ellati ſunt. in cuſtodias traditi. ad cathe dras tracti. gaudent in his oĩib. quia digni habiti ſunt. ꝓ noĩe Jeſu ↄtumeliam pati. Tenui nec dimittã illu ʒ. Tenuit qꝛ non timuit dũ turbaret᷑ om̃is terra⁊ ma⸗ ioꝛes müdi hupoteſtates trãſferrent᷑ ad nerſus illã in coꝛ amaritudinis. Aggluti⸗ nata eſt ſpõſa funiculo qͥ rũpi nõ pocerat funiculo charitatis qͥ neſcit excidi:qa illa nunqᷓ; excidit:fiducialiter egit: qꝛ charita te adheſit. Duienĩ adheret deo: vneſt ſpi ritus.vbi aũt ſpũs dñi:ibi libertas. Jdo P libere egit: ⁊ ſpei ſue cõfeſſionẽ tenuitĩde⸗ clinabilẽ. Et tũc qdẽ fatuitatis res fides videbat᷑/⁊ cõfuſione digna ↄfeſſio. Quid confuſionẽ noĩo! Extremi res erat ꝑiculi õ tamen timere poterãt eos qͥ occider᷑t coꝛpꝰ. Spũs enĩ vite ante faciem illoꝛũ⸗ chꝛiſtus dñs. Ideo ⁊ a carne euelliſe faci lius paſſi ſunt qui ab eius charitate nihil ſibide ſe retinuit/ vt illũ teneret. Jõ dicit. Tenui:nec dimittã illũ. Plane inter tot p nertentes ⁊ ꝑſequẽtes tenuit ſtrenue:⁊ dũ adhuc tenera erat nre fidei etas. 8 oneciĩ⸗ troducã in domũ matris mee. Jã intro ducta eſt fides noſtra in tutũ Nõ eſt qͥ pa lam impngnet illã. ſed qͥ fuerãt ꝑſequẽtes ⁊qui ꝑuertentes facti ſunt dirigenteſ. Jã introducta eſt ð campo in domũ/ depela go ĩ poꝛtã. Jã in fauoꝛẽ verſus eſt ꝑſeq̃n tium furoꝛ pᷣncipũ/⁊ verſute hereticoꝛum cauillationes/ catholice fidei ſincera veri tate redargute ſiluerunt. Jam erepta eſt fi des noſtra.ereptus eſt chꝛiſtꝰ de cõtradi⸗ ctionib populi. Jam cõſtitutus eſt in ca put gentiũ:nec poſitus eſt nune in ſignuʒ cui contradicat᷑. Poſt tot deſudata mar⸗ cyrũ pꝛo fide chꝛiſti certam ina · poſtqᷓ; tot fregit perſecutoꝝ violentias ⁊ hereticoꝛũ refellit verſutias. poſtqᷓ; non eſt amplius in crucechriſti ſcandalũ/ ſed gaudium.⁊ facti ſumus mũdo huic non theatrũ con tumelie/ſed triumphꝰ gratie:poſt tot ena uigata pericula nonnetibi videt᷑ quaſide campo quodã bſe iaboꝛis in pac⁊ e cubiculum dilectuʒ rpequtus dirigenteſ. Jä domũ depca eſus ctpcqn te bereticoꝛum am ereptacſt decmli⸗ ſnuncinignz deudaunar⸗ minspoſt ot iust bericoiu — ſ gudum on cheaüco nicpolt tot i vidck quulde s inpacj undi * S***. S B ſuñ eccleſia chꝛiſti Vides ergo in initijs ecclie naſcẽtis neceſſariã diligentiã: ne di lectus tãdiu deſideratꝰ⁊ tandẽ appꝛehen ſus poſſet extoꝛqueri. Quid ð nũc de cete ro fiet quãdo in tutũ introductꝰ eit/ et qᷓſi n thalamũ ꝑ fidẽ Dabit de reliquo deſi⸗ die locus /⁊ diligentie valedicemꝰ? Peri⸗ clitabit᷑ in trãquillo/ qui in tẽpeſtate non potnit: An nõ ꝑiclitat᷑ qui moꝛi᷑?; Sine operib moꝛtua eſt fides. Cõmẽdat apls fidem /ſed illã q̃ ꝑ dilectõem opatur. bi dilectionis opꝰ eit/ vel dilectio oꝑis/ ibi — vita eſt fidei. Quid ſi eſt in credulitate ve⸗ ritas /in cõfeſſione libertas /⁊ nõ ibiꝑ di⸗ lectõem vita?. Funiculꝰ iſte triplex nonẽ: ⁊ facile rumpit᷑. Deniq; imaginaria liber tas eſt que deradice nõ oꝛit᷑ charitatꝭ:nec rã nitit᷑ cõfeſſio talis libertate ſua /qᷓ; alie⸗ na licẽtia vtit᷑. Pꝛecaria eſt nõ ꝓpꝛia:? pᷣn cipũ fauoꝛe pẽdet:non ꝓcedit decaloꝛefi dei. Fides feruoꝛe charitatis animat᷑ ad vitã. Pigra plane vbi diſcrimen impẽdet ſi nõ ↄfeſſionis ſibi vendicet libertatẽ bñ ficio dilectiõis. Alioquin a moꝛtuo quaſi qui nõ ſit perit cõfeſſio. Eſt qᷓ ſine charita te⁊ fides moꝛtua ⁊ ↄfeſſio vana. Apoſto re /ſi tñ cũ eodẽ dicere potes. Charitas ði lus dicit xpᷣm habitare ꝑ fidẽ in coꝛdibuſ noſtris. Nunqͥd ꝑemoꝛtuã? Si intꝰ eſt veritas ⁊ foꝛis vita:nondũ ex integro in⸗ troduxiſti dilectũ tuũ vbidimidiꝰ eſtfo⸗ ris. Quid ſi nec dilectũ? Quõ enĩ dilectuſ ſi fidei nõ fuerit ſociata charitas? Thꝛiſtꝰ reſurgens ꝙ moꝛtuis iã nõ moꝛit ſed ſibi nõ moꝛit᷑. Uide ne tibi:aut magis tu neil li moriariſtalioqn que poterit eſſe moꝛtui vel cũ moꝛtuo dilectio? Qua nã ergo rõe dilectus eſſe dicet᷑: vbi dilectio nõ eſt: Si habitat vpᷣs in coꝛde tuo ꝑ fidẽ: ß foꝛis ẽ ꝑ dilectõem.vereoꝛ ĩmo veꝝ eſt qꝛ vel di⸗ midius in te vel moꝛtuꝰ. Viuo(inqͥt pau lus)iam nõ ego:viuit pᷣo in me chꝛiſtus. Potes ⁊ tu tibi vocis huiꝰ vſum aſſume diffuſa eſt in coꝛdibo noſtris ꝑ ſpm̃ſanctũ qui datus eſt nohis. Sʒ eſt falus hec vi⸗ ta laboꝛioſa. in aiijs libera ⁊ in ſpũalibus quibuſdã delicijs agẽs. Qoſi ad heci car nis iura totus trãſiſti:⁊ pᷣncipiby tenebꝛa rum in coꝛdis tui receſſus facilis ⁊ fami⸗ liaris aditus patet: ⁊ immũdis amatoꝛi⸗ bus aĩam tuã ꝓſtituiſti: que erit ribi ↄuẽ⸗ tio chꝛiſto ad belial? que ſocietas luciad tenebꝛas? Si vero vicijs⁊ incentoꝛi vici oꝛum indixiſti ꝓ chꝛiſti charitate ↄflictũ iam quidẽ dilectũ tenes/ ſed nõdũ tibireſ eſt ĩtuto. Turbaris adhuc/⁊ thalamitrã quillitate nõ frueris Jides in poꝛtu eſt: Bpraneoluctudinie imper⁊temptatio num vel emergentiũvel frequentiũ cumu lus ad hec tibi frangẽdus/ aut certe fugiẽ dus eſt. Tene cõſtanter inter diſcrimina nete effugiat donec introducq; dilectum in domũ matris tue ⁊ in cubiculũ genitri cis tue. Tene cum laboꝛe.ne minꝰ cauto vt paꝝ curioſo citius elabat. Fide tenes ꝓfeſſione tenes /tene moꝛilv/tene ↄuerſa⸗ tione /nec dimittas. Hõ eſt de cetero nũc ꝓ fidei veritate cõflictus/ ſed ſpũalis hu⸗ ius certaminis eſtus aduerſus moꝛeſ bo nos? vitã honeſtã totꝰincanduit. Inſtãt his diebuſ nouiſſimis tpa periculoſa qñ ſunt hoies ſeipſos amãtes/ cupidi/elati/i uentoꝛes ĩmo ⁊ incentoꝛes maloꝝ. In ex oꝛtu fidei chꝛiſtiane ꝑſecutio noĩs huiuſ grandis erupit. Modie peſtilẽtia moꝛum feda ſatis ⁊ lẽta nimis exalat · Loꝛrũpũt enĩ moꝛes bonos colloquia mala. Trahe nos bone Jeſu in odoꝛẽ vnguẽtoꝝ tuoꝝ ne peſtilẽs aura de vicino erumpẽs ſalem ſapiẽtie in nobis infatuet. Sermo veſter/ (Paulꝰinqͥt)ſemꝝ in g̃a ſale conditus ſit Hunqͥd ſolus ſermo ⁊ nõ potiꝰ viſus:au⸗ ditus:inceſſus:om̃is deniq; exterioꝛ gu⸗ ſtus ſale ↄdiri debet! Placetelinqͥt)omni bus ꝑ om̃ia ſicut⁊ ego Oʒ ſi infatuati ſũt eccleſie pᷣncipes:plebes in quo ſalientur? Et nos fratres qͥ religionis ꝓleſſoꝛes ſu⸗ mus/ al eſſe terredebemus Sih etĩno⸗ bis ſal euanuerit/ in quo ſaliet? Vactus ẽ ſacerdos ſicut popuiꝰ: vt licentiꝰ popuꝰ ſicut ſacerdos fiat. Mũdo ſe mõachi ſtu dioſe cõfoꝛmant ⁊ qui in mũdo ſunt /erro rem ſuũ noſtroꝝ ſatis verſute ⁊ nimis vᷣe tuent᷑ exemplo · Mutuis ad vicia ſeſe aut infoꝛmant aut fouẽt exemplis: paſtoꝛes/ populi/ſeculares /⁊ religioſi/ pꝛomptua⸗ ria plena ſunt huiuſmodi eructãtia ex in illud:aut turpis aut tepide ↄuerſatõis ſpũzʒ peſtilentẽ. Heu qᷓ; auido coꝛdis oꝛe pꝛauũ huncattrahimus ſpũm/⁊ coꝛruin pentẽ haurimus aurã. Peſtilẽtia hec paſ⸗ ſim influit ꝑ feneſtras noſtraſ. Jeſu bone quando erit:ſitamen aliquando erit:ſiẽ fi des integra /ſic⁊ incoꝛrupti moꝛes Qñ C 3 4 rontinget vt ſicut cũ veritate pax.ſic non ſitpugna pꝛo viriu te. Duando integrum te ⁊ ex arbitrio in cõtemplationis ⁊ quie⸗ tis cubiculo complectarꝰ Pauci ſuntĩ ec cleſia qui in hunc ſtatũ ꝑuenerunt:ſed ta⸗ men pꝛofitent. Tenui nec dimittã illum: donec introducã illum in domuʒ magtris mee/⁊ in cubiculũ genitricis mee. Nõ eſt tota talis eccleſie facies ſed tamẽ multa ta lis vt dicere poſſit Tenui nec dimittã iliũ donec introducã in domũ patris mei:⁊ ĩ cubiculũ genitricis mee. Nides pꝛofuſi oꝛ eſt:cõtracta ſunt negocia charitati. Nũ quid in vniuerſitate credentiũ hãc aduer tere eſt diſtinctionẽ:⁊ nõ etiã in ſingul no bis. Quis enim erit cui ſicut vere⁊ indu⸗ bitate fidei: ſic etiã affectuũ pꝛioꝛum inte gritas conſtet: Wagnus plane eſt/ ſi quiſ eſt/qui ſicut nunqᷓ; titubat in fide/ ita paſ ſionibus animi nullis turbetur Planeta lem ego dixerim cubiculi ſecreta ingreſſũ. Bonum cubiculũ coꝛdis tranquillitas. Cum alijs coꝛdis ſapiẽtia:ſed cũ humili hoc vtinã requieſcat ſecreto cubili: vt qð experie ntia docuerit:expꝛeſſius refundat ſermone ſcquenti:pꝛeſtãte dño noſtro Je ſu chꝛiſto. QDuicũ deo patre ⁊ ſpirituſan⸗ cto viuit ⁊ regnat deus per omnia ſecula ſeculoꝛum Emen. 8 . S S atet illᷓ obdoꝛmiſſe: ꝓ qua tal eſt facta adiuratio. Quid ni doꝛ⸗ miat cũ dilecto ingreſſa matris cubiculũ deliciaꝝ receſſus? Doꝛmit quom patitur mentis exceſſum de acceſſu dilecti. Adiu⸗ ro(inquit)ne ſuſcitetis dilectã. Beata pla ne que dilectũ hunc ⁊ tenere permittituræ⁊ dimittere nõ compellitur. Tene qð tenes tene ⁊ attrecta moꝛoſe ⁊ diligenter verbuʒ vite:reuolue volumen vite/ volumẽ quod reuoluit Jeſus. Inuolue te illi.inuoluete illa qua inuolutus eſt ip̃e ſyndone:qꝛ ami ctus eſt lumine ſicut veſtimẽto · Induere dilectũ tuũ dñm noſtrũ Jeſum chꝛiſtum 9 Excide tibi memoꝛiale diligẽter in petra monumentũ nouũ:in quo nondũ quiſqᷓ; Bermo poſitus ſuerat. Chꝛiſtus enĩ petra. Sem per noua reperiri poſſunt in chꝛiſto · Ad noua poteſt penetari Multi ſunt in illo receſſus /thelauri ſapiẽtie innumerabiles õ eſt vno cõtentus vellere:ſepiꝰ tonde⸗ ri poteſt. bona vellera ſunt/ſenſus myſtici ſacrati affectus. Talib abundat Jeius. Nudari:expoliari nõ poteſt. Letaboꝛ(in quit) ſuper eloquia tua/ſicut qui inuenit ſpolia multa. Mis te veſti ſpolijs: ĩuolue velleribo vt caleſiantſſicut ſcriptũ eſtlate⸗ ra tua. Eloquiũ eni eius ignitũ:in his q;⸗ eſce:vt ſuauis ſit ſomnus tuus.ſicut Sa lomõ ait. Deniq; ⁊ ſpõſus iſtũ dilecte ſue ſomnũ tuet᷑ ⁊ fouet: illã exuſcitari vetans Adiuro vos(inquitꝑ capꝛeas ceruoſq; campoꝝ. Bona plane adiuratio:nec pluſ habens admirationis in ſpecie qᷓ; in vᷣtu⸗ te myſterij · QDuerẽs qͥd in ſe ſacramentiin uolutũ ↄtineãt hec aĩalia/ quandaz libere menti ⁊alacritatẽ ⁊ agilitatẽ ſpũs:curſim ſe ⁊ ſaltuatim(vt ſic dicã)ad ſuꝑioꝛa feren tis intelligo adumbꝛari in illis. En non?⁊ ? tranquillo quieſcit ſpiritus domini/⁊? pace locus eius. Sed hic quieſcat interĩ ſermo noſter/ magis vero ſenſus noſter: ĩ tibi velut capꝛee ⁊ cerui vident᷑ /quilicʒ in coꝛꝑe ↄmoꝛãtes coꝛpis tamen enaſerunt ĩcõmoda:⁊ ſpũali leuitate põdera carnis pene nõ ſentiũt: ⁊ terrene molis materiaʒ neſciũt mẽtis benelicio. Hi ſunt qͥ ſpiritu ambulãtes vltra nõ ſentiũt deſideria car⸗ nis:aut ſi ſentiũt:languida certe ⁊ q̃ſi pal⸗ pitantia/⁊ extremũ ducẽtia halituʒ. Vos (inquit apłs his qui hmõiſunt)nõ eſtis ĩ carneß in ſpũ. Deniq; ⁊ ſi cognouimus xm m carnẽ/ſed iam nõ nouimꝰ:iaʒ to⸗ tus ſpũalis factus eſt:iam ſe ad celſitudi⸗ nes celeſtes ↄtulit.iam cõſcẽdit ad ſupe⸗ rioꝛa. Ideo dicit eccleſia. Similis eſt di lectus meꝰ capꝛee ⁊ hinnuloq; ceruoꝛum ſuꝑ montes bethel. Zid hos te mõtes in ⸗ uitat qͥ dicit. Si cõſurrexiſtis cnʒ xpᷣo ⁊c Quaſi capꝛcã te ſpũalem ficri vult Pau⸗ lus /qui ad illos te celeſtes mõtes ꝓuocat qui fingularis illiꝰhinnuli te veſtit imagi nem · Sicutſinqͥt) poꝛtauimꝰ imaginem terreni:poꝛtemꝰ⁊ imaginẽeius qͥ de celo ẽ Bonꝰ ceruns ⁊ ip̃e Pauluſ qui ait. Ña conuerſatio in celis eſt. Bonꝰplane ceruꝰ quẽ ſpũs dñi vegetat ⁊ agit. Spũs enim dominiſubtilis ⁊ mobiliſ. Boni cerui qᷓf vox dñii pꝛeparat: quilv reuelat ↄdẽſa my ſterioꝛum:in quib bñdictꝰ ille habitat hi nulus. Vona certecapꝛea:que ad om̃iaqᷓ půsxurim ſupioꝛa feren nnont ent qilicin nen enalernt põderacamis nolis materiʒ iſuntqͥ piriu tdeſdenucr⸗ cne ꝛq̃ſ pal⸗ halinz Vos untnöeſtis i ognouiwus ou iaio⸗ ſead cdlitudi⸗ cdit ad upe⸗ Simiis eſt di loq; cemoum os it mötesin, iſtis cz rbode ficri vult pu⸗ s möles puocit ulrycktingi im' imaginem nbs deccoẽ auſ quut hg Bon plunechn Spüs enn Foniceuiij velatↄdẽun ilebabimti eque 30 om XIII. 5 vel fibippoſita ſunt vel impoſita impi P⸗ ⁊ in denſa deuotõe ſpũs dicere poteſt. P ratum coꝛ meũ de:paratũ goꝛ meũ. Due eaue retro ſunt obliuiſcẽs ad ãterioꝛa ex 2. tendit᷑. Audiſticõia: audi ali⸗ ignemꝰ aia⸗ quid diſtinctõis inter hecaſſignemꝰ a lia:nec confuſa⁊ indifferens ſit de vtriſq; diſputatio:in ceruis antiquitatẽ attende viuendi.⁊ vidẽdi acumen in capꝛeiſ. Cer ni quadã arte naturali a ſenio ſe tueri ꝑhi bentur:⁊ vergentẽ in defectũ vitam redi⸗ uiua nouitate ab interitu reuocare. Chꝛi⸗ ſtus ſingulariter nõ tam ceruus qᷓ; hĩnn lus dicitur/ quia nitit᷑eterna nouitate/ nec habet aliquid vetuſtatis admixtũ quod ſubinde renouatione indigeat. Ille ſingu lariter capꝛea videndi pꝛiuilegio. Deniq; nemo nonuit patrẽ niſi filius /⁊ cuiip̃e vo luerit renelare. Om̃ia aũt nuda ⁊ apta ſũt oculis eiꝰ. Ergo ⁊ hi quoq; quaſi capꝛee Muedã ſpirituales intelligũtur:qui reuela tos habent mẽtis oculos in agnitiõe dei qui ſpirituales effecti dijudicant om̃ia ⁊ pſcrutãtur: qui reuelata facie gloꝛiã domi ni cõtemplant᷑. Lerui vero ſunt in eo ꝙ ĩ eandẽ imaginẽ trãſfoꝛmãtur a claritate in claritatẽ tanqᷓ; a domini ſpũ/ qui veterem deponẽtes hominẽ: nouũ induũt:eũ qui creatus eſt in iuſticia ⁊ ſanctitate yeritatꝭ. qui ſeneſcẽtẽ deuotõem ⁊ quodã languen tem tedio ĩ nouũ denuo feruoꝛẽ reducũt/ ⁊ pſeuerantie faſtidia neſciũt reparatione frequenti. Quiſinquit I ſaias Ronfidunt in domino mutabũt foꝛtitudinẽ?nõ qui⸗ dem vt veterẽ perdant/ ſed vt nouã adijci ant. Mutabũt foꝛtitudinẽ inſtauratꝭ fre⸗ quenter incremẽtis. Mutabũt(inqͥt) foꝛ⸗ tutudinẽ /current⁊ nõ laboꝛabũt/ ambula bunt ⁊ nõ deficiẽt. Mutatio hecꝓfectuũ videtur innouatio iugis ſine defectu /ſine fatigatione Bona quidẽ foꝛtitudo:qͥ cur rens licet cũ laboꝛe tamen ad defectũ de⸗ clinare nõ nouit Melioꝛ plane que necla hoꝛis ſentit moleſtias/ ſed appoſitarũ dif ficultatũ tranſilit ſcandala:⁊ velutĩcam⸗ peſtri planicie explicitis greſſibus vtens iuxta quod ſcribitur. Lurſoꝛ leuis expli⸗ cat vias ſuas. Hot eſt quod in pᷣſenti cer nos campoꝛũ dicit/ ꝙ illis quelibet aſpe⸗ ra ⁊ ardua quelibet:plana ſunt⁊ peruia:⁊ inoffenſis expoſita caſibꝰ quaſi planioꝛis equora campi. Uox dñi vox intime inſpi ratiõis mentis auribus ſuaniter illapſa. Illa eſt vtiq; q̃ ceruos huiuſcemodipᷣpa rat: que reuelat cõdenſa. Nam ſiqua con⸗ denſa eſt:⁊ crebꝛis ſcandaloꝝ q̃ſi ſpinarũ obſita:illis condenſa nõ ſint:⁊ quoꝛũ do minus 145 pedes quaſi ceruoꝛũ:qͥ nul⸗ lo iniuriaꝝ obice tardari poſſunt:magis aũt complacẽt ſibi in tribulationibus: et acceptas habere noꝛũt iniurias:aut nere ſpicere penitus ex vehemẽtia deſiderij ad ſuperioꝛg ꝓperantis:⁊ intendentis in an terioꝛa. D miſera hec tẽpoꝛa noſtra:quo/ modo ab hac regula in contrariũ omnes pene reſilimuſietiã que pietatis plena ſũt ſpecie ad iniurias interpᷣtamur. Qbiq; fe re obicẽ patimur:⁊ impingimꝰin planis ⁊ lubꝛica facta ſunt in plateis veſtigia no ſtra:ſicut dicit Hieremias. O m̃ia nobis obtuſa querimus:ſiquidẽ iter pigroꝛum quaſi ſepes ſpinaꝝ.Ad querelã occaſiões gratulamur:ad ſuſpitõnes parati:vtquẽ admodũ ſcriptũ eſt)terrere nos videatſo nitus volãtis folij /⁊ animi moleſtias ma nibus ⁊ verbis accerſire nitamur. Indeẽ ꝙ ſpiritualiũ viroꝛũ nimis crebꝛo inquie tamus quietẽ:interrumpimꝰ ocia:⁊ men tis ad ſuperioꝛa intente perturbamꝰſopo rem:⁊ a gratiſſimo ſponſi auellimus am⸗ pleru. Muiuſcemodi ergo moleſtias q̃s vel ꝑuerſitas querit/ vel infirmitas parit ⸗ a dilecta ſua ſponſus auertit.filias hieru ſalem ad ſpiritualẽ quandã alacritatẽ in⸗ uitans. Moc enim ſibi vult ꝙꝑ capꝛeas? ceruos adiurat: vt ſpiritualiũ ad emulatt onem ꝓuocent᷑ viroꝝ/⁊ ab infeſtatõe im⸗ poꝛtuna dilecte quieſcãt. Adiuro vos ne exuſciteti dilectam donec ip̃a velit. Vtile vobis eſt/ vt dilecta euigilet:ſed expectate donec ipſa velit. Vtile vob vt dilecta eiut expectet arbitriũ:ad cuiꝰ curam veſtriſpe ctat officiũ. Tunc volet quom ſpũs illaʒ velle docuerit. Unctio ſpiritus docebit it lam. Adherens enĩ dilecto vnꝰ cũ illo effe ctus eſt ſpũs. Ideo dicere poteſt: ſiritul domini ſuꝑ me eo ꝙ vnxerit me:euangeli ʒare vult me. Ergo euangelizabit vobis/ quom acceperit tps a ſpiritu. Interim li⸗ bera hauriat qð refundat vberius · Tötẽ platiõis gr̃a cõpaſſionẽ nõ euacuat ſedĩ⸗ foꝛmat mentis exceſſus:tpantẽ reddit in⸗ firmis. Denic; dũ doꝛmit adã:virit coſta ĩinfirmioꝛẽ molleſcit ſexũ:⁊ꝓp 8 R Bermo copulam de latere viti foꝛmata eſt mulier Immo in ſociã mulierẽ adam ip̃e cõuerti tur:⁊ cõfoꝛmatione quadã tranſit in con⸗ iugem. Ideo dũ euigilatcharitatis vocẽ pꝛimã cmittitin compari ſua ſeip̃ʒ agno⸗ ſcens. Hoc nũc os(inquit)de oſſib meiſ ⁊ caro de carne mea. Vn nõ tibi Paulus videt᷑ virilẽdignitatẽ in humilioꝛẽ ſerum deflectere/ cũ dicit ſefactũ infirmis infir⸗ mum: Quaſi ſpũalis adã ena efficit᷑/ duʒ ſubiectis tompatit᷑ apoſtolica firmitasv tutis ⁊ ſciẽtie ſobꝛietate quadã capacitati temperat᷑ infirmoꝝ. Et ſi mẽte excedit ðᷣo ſobꝛius tamẽ fit alijs · Mentis exceſſus bonus eſt ſopoꝛ:nõ ſuꝑbiã inducẽs /ß ſo bꝛietatẽ docens. Adiuro vos ne exuſcite⸗ tis dilectũ donec ip̃a velit:⁊ ſi mente inte⸗ rim excedit ðoꝛiteꝝ tñ ſobꝛia fiet. Simo do doꝛmit /enigilabit᷑ rurſum: ⁊ vina que repperit cũ temperamẽto quodã nobis re fundat. Ip̃a nouit quãdo diuidat pᷣdam domeſticis?⁊ cibaria ancillis. Duõ nõ mi ſerebiütur filiarũ vteri ſui que nec ancillas p̃terit: Bone tam̃ filie ancillas ſe reputãt ⁊ naturalẽ neſciunt libertatẽ:dum pitatiſ ſpũ liberatas ſe eſſe recenſent. Vere enim libere ſunt/ quas liberatveritas.⁊ ideo ali am libertatẽ ignoꝛãt:que ꝑ adoptionẽ li⸗ bertatis ſue gaudent. Deniq; quanto ma gis eſt gratuita adoptio/tanto eſt adoptõ deuotioꝛ. Eedẽ ergo ancille ſunt ⁊ filie.qꝛ vbi maioꝛ eſt in adoptione dignatio: ibi iuſtioꝛ in ſubiectione deuotio. Ne ſuſcite tis eã donec ipſa velit. Ip̃a nouit quãdo diuidat pꝛedã domeſticis:⁊ cibaria ancil lis. Non eſt de iſta metuendũ quod legit᷑ ilia populi mei crudelis quaſi ſtrucio ĩ deſerto. Strucio penne ſpeciẽ habet: ca⸗ ret tamen effectu volãdi. Neſcit ꝑ mentis exceſſum volare ꝓpterea ſpeciem nõ viſi⸗ tat ſuã:ſed derelinq́t in terra oua ſua. Db liuiſcitur ꝙ pes conculcet ea: beſtia cõte⸗ rat. Non nouit in cõtemplatiõis ſopoꝛeʒ aſſurgere ſtrucio:ideo ſecõpaſſionis affe⸗ ctu non induit. Ad cõmodũ enĩ ſpectat fi liarum in mẽtis exceſſu doꝛmitio magtris ⁊totũ de compedio eſt qʒ ſpũalis eiꝰſom nus pꝛotrahit᷑. Ideo dicit. Adiuro vos/ neexuſcitetis dilectã donec ip̃a velit. Bo⸗ na adiuratio ꝑ quã ⁊ matri parcit᷑⁊ pꝛofe ctus querit fiiaꝝ. Duanto eni liberiꝰva⸗ cat ⁊ videt:tanto liberius adoleſcentulas reuiſit· Quanto ſublimius ſuſpendit᷑/tan to cõdeſcendit vtilius. Duid vultis tem poꝛa diſpenſare/ que ſponſus poſuitĩ vo iuntate dilecte: Ne ejuſcitetis(inqͥt)illam donec ipᷣa velit. Tũc volet quom ab ocu⸗ lis eins cuolauerit viſio dilecti. Tubꝛica eſt ei p̃ſentia/⁊ elabit᷑ ſubito. Ego inquit dilecto /ad me cõuerſio eius. Quid tã fan ctũ tẽptatis cõmertiũ ante tps diuellere: Beata collatio/ ſʒ bꝛeuis hoꝛa. Suffici⸗ at illi bꝛeuitas ſua: quid illã decurtare vul tis? Nihil tam exiguo imminuendum eſt momẽto. Eruat᷑ interim libera hoꝛa fuga ci. Exuſcitare eã vultis ⁊ auellere ad vos quã chꝛiſtꝰ exuſcitat/⁊ in ſe euigilare facit Deniq; ⁊ ſi doꝛmit ip̃a /ſed coꝛ eiꝰ vigilat in chꝛiſto. Petrus ⁊ qͥ cũ ipſo erant ĩmõ⸗ te grauati ſunt ſomno:⁊ euigilantes vide runt maieſtatẽ Jeſu. Bene grauati ſom⸗ no in quibo hũanꝰ repꝛimebatur ſenſus. Brauabat᷑? repꝛimebat᷑ in ipſis qð erat ex ipſis:vtad ea que mũdi ſunt ceci ⁊ he⸗ betes:tiñ ad cognoſcẽda que dei ſunt ſpi ritu euigilarent exuſcitati diuino. Euigi⸗ lantes ſinquit)viderunt maieſtatẽ. Bñ er go vigilat qui talia videt: qui videt głiaʒ vnigeniti a patre:qui andit archana vᷣba⸗ que nõ licet homini loqui( Non licet ei di ci in quo filius dei nondũ reſurrexit. Ui⸗ deteſinquit)nemini viſionẽ dixeritis/ do nec filꝰhominis a moꝛtuis reſurgat· Hõ poteſt ei dici viſio in quo nondũ chꝛiſtus reſurrexit. Deniq; ſimiledictũ eſt Marie noli me tangere/ nondũ enĩ aſcendi ad pa trem. Nõ licet ei dici qui nõ eſt raptus in padiſumqui aſcendit cũ Petro in mon⸗ rem:qͥvel vnarũ xpᷣo poteſthoꝛa yigilafe quẽ nõ homo rãgit: ſed exuſcitet ⁊ cuigila re faciat chꝛiſtꝰ. Et Petrũ ipſetetigit.iðᷣo ruigilauit ⁊ vidit maieſtatẽeiꝰ. Deniqʒ et hec ip̃a dilecta vide qualis exurgat ð ſpõ ſi amplexu. Que eſt iſtaſinqͥt)qᷓ aſcẽditqᷓſi virgula fumi. ¶ Sʒ nos iã hic aſcẽdentẽ reuocemus ſermonẽ/⁊ capitulũ hoc alte⸗ riſeruemꝰ pᷣncipio:ĩmo illi qͥ deſeip̃o diẽ Ego pꝛincipiũ qui⁊ loquoꝛ vobis. Dui vtinã nobis ſic/⁊ ſermonis pꝛincipium⁊ coꝛdis verbũ/ vt que locuturi ſumꝰ ð ip̃o pꝛioꝛ ipſeloquat᷑ in nobis. Loquere dñe loquere mih /⁊ loquere pro me. Increpa P me filias:nõ hierlm /ſed babylonis dic vt ſedeat? taceat filia chaldeoꝝ. Debone ——— bedeiſuntſpi iino. Euigi ictu. Bier i videtgtiz tarchanaßba⸗ onlicteidi nmxi U ẽdirennb/ do gt ndũchꝛiſtus tũ eſt Mne zcndiadpa d Mrapmmsin Petoinmon⸗ ibaunge iipſeteigit do we Denit nãte funt hodie filie babylonis/ q̃ neſci⸗ nnt cantica ſpon: ꝓpter quas oꝛgana nr̃a ſuſpendimꝰ Quãti ſunt filij edom/qͥ noſ exinaniunt ⁊ exhauriũt leticia ſpirituali Tompeſcefilias hierkm ab infeſtatiõe di lecte. Vtinã mihi dñea filiab parcas ba bylonis. Diſpar en eſt ⁊ ſati moleſtioꝛ ve xatio malignantiũ qᷓ; amantiũ. Sʒ tam̃ neſcio q̃ noſtritꝑis huꝰ miſeria.ipᷣi amã⸗ tes facti ſũt mallgnãtes · Quãta maligna ur hodie amicꝰ in ſancto? Pixiſſe debui inimicꝰ/ß dixi qð magis dolet. Ip̃iami⸗ ci facti ſunt inimici. Amiciꝓfeſſione:ini⸗ mici affectõne. Specie amici/ſʒ amicicie virtutẽ diffidẽtes. micꝰ Abſalon qʒ fili us:ſʒ quãta malignitas eſt ſceleratꝰ ĩ ſan ⸗ ctoꝛfilius in patre. Abſalon in dauid. Ab falon pax patris ðᷣꝛ. Bonũ plane nomen ß iðe nois hutꝰ virturẽ abnegabat. Affe⸗ ctauit regnũ:inceſtauit cubile Felix tamẽ Ddauid/cui inter tot filios nõ niſi vnꝰ ꝑſe⸗ cutoꝛ erupit. Duẽ mihi dabis hodie iter magiſtros/ cui nõ niſi vnus abſalon inſi dietur. An nõ quaſi abſalones ſunt qͥdaʒ qui(ſicut ſcriptũ eſt) pacẽ pᷣdicãt:⁊ moꝛ⸗ dent dentiby! Effectãt locũ patris:fedant rubile/ dñ pꝛauis ſuſurrijs ſocios coꝛrũ⸗ punt /⁊ ſubuertũt coꝛda innocentũ/ in qͥ⸗ bus patris ſpũs ſuauiter qeſcebat. Iml⸗ ratione Ebſalon eſt/ qui magiſtri⁊ locum ſibi arrogat /⁊ vite derogat/ pacẽ pᷣdicat/ ⁊ moꝛdet dentiby. Malns eſt moꝛſus /de quo dicit᷑. Dulce eſt enĩ in oꝛe eins maluz xabſcõdit ilud ſub lingua ſua. Abſcõdit donec euomat in tꝑe virus collectũ. Quã ta malignat᷑ amic in ſancto. Deniq; que nõvidet ſuſpicat᷑ Poſuef̃t(iuqͥt)ſigna ſua ſigna/⁊ nõ cognouerũt. Ponũt qᷓ nõ inue niunt. Ponunt qᷓ pꝛaue poſtea exponunt Signaſinqͥt)ſua:ſeip̃os enĩ in ſignuʒ po nunt:cũ ex ſue pꝛauitatis regula alios me tiunt᷑. Signaſinqͥt)qᷓſidicat/ tñ ſigna/ et nõ veritatẽ. Signa:nõ certitudinis/ ſu ſpitionis. Etnõ cognouerũt. Hõ eniʒ co gnitione /ß ↄiectura nitunt᷑. Malignat᷑i⸗ imicus in ſancto In q̃ ſancto: In ſancto anctoꝝ. In ſctõ qͥ dicit. QDui vos ſpernit me ſpernit. Temerariũ eſt vt dicit apłs). glienũ ſeruũ iudicare. Tu ð qͥ es qͥ domi⸗ nũ tuũ iudices? Qui eni poteſtatẽ dijudi cat /oꝛdinatõem dei dijudicat. Deniq; cõ querit᷑ ⁊ dicit. Tulerũt a me boĩes iudici um meñ · Filij hoim ⁊ qͥ diligitꝭ vanitatẽ ⁊ queritꝭ mendaciũ: Vanitatẽ vtiq; dili⸗ gitis pᷣlatõis:⁊ idco querjt in p̃iatis no⸗ ſtris mendaciũ pꝛaue ſuſßitiõis. Vanicĩ filij hoĩm/ mẽdaces ĩ ſtateris/ mẽdaces in iudicijs. Et vtinaʒ ꝓ minimo mihiſit ab humano die iudicari:dũ eterni dlei expe ⸗ cto iudiciũ. Quom(inqͥt)acceꝑo tps:ego inſticias iudicabo. Ip̃e iuſtꝰmudex tẽpus expectare ſedicit vt iuſticias indicet:et tu tibi añ tꝑs aſſumis iudiciũ? Pater omne iudiciũ dedit filio:⁊ tu tibi qð nõ accepi⸗ ſti indiciũ aſſumis /⁊ B in patrẽ? Við ne foꝛte in eũ patrẽ a q̃ om̃is paternitas ĩce lis ⁊ in terris noĩat· Vipperea generatio matrẽ ſuã comedit /⁊ dekte venenato do⸗ croꝛis vitã coꝛrodit. Hõ ſunt iſtefiiehie ruſalem: pacis filie:ſʒ babylonis/ quãdo?ĩ: crepabis las /⁊ dices · filie babylonis no liteflere ſuꝑ meßʒ ſuꝑ voſipſas fiete. Siqͥ dem impꝛoperia eoꝝ qͥ vices tuas gerũt: in te redundãt:nec eſt murmur eoꝝõ nos ſed ↄtra dñm. Parcited a murmuratione que nõꝓdeſt vohis /⁊ alijs nocet. Tu do mine/ tu potiꝰ obſtrue os loquentiũ iniqᷓ. ⁊ ne claudas oꝛa te canentiũ. Sʒ quid iã nũc querelis his vlteriꝰ ĩmoꝛoꝛ. Non id nũc gero ꝓpoſiti /vt ña defleam:ß vt alie na cantẽ. Sufficiat paucis noſtra deplo⸗ raſſe. Jã a lamẽtis reuertoꝛ ad cãtica. Il⸗ lo nobis animũ pᷣſtante ⁊ os ⁊ ociũ qͥ co⸗ hibʒ inqͥetos a ſpõſe ſomno xpᷣs ihs vna cũ patre ⁊ ſpũſctõ regnãs ꝑ omnia ſecula Amen. ermo. xv. q aſcẽdit ꝑ deſertũ q̃ſi virgula fumi œx ꝛromatibo? Uidete frẽs ſicut⁊ videti qᷓ; ſit efficax ad ĩcremẽta gr̃aꝝ tran⸗ qᷓllitas mẽtis:qjles metat fructꝰ ð interna qetexp̃i dilecta. Videte(inqᷓ;)q̃lis ꝓcedat ð ſpõſiãpleru. Qualis ꝓgredit᷑:a me ne q̃ſierit/ſpõſi potiꝰ ſupꝑ h̊ ſodales ↄſulite. Quid ſi ⁊ ip̃is qᷓſi noua ⁊ iſolita ð ſecreto dilecti ſinu ꝓcedit? Houa plãe:nã ip̃a no/ uitae admiratõʒ ĩducit. Oueẽ iſta q̃ aſcẽ dit: ttẽde ꝓfectũ. In ſupioꝛib cuſtodef iterpellat ⁊ ð viſiõe rogat dilecti. Hic ip̃i cuſtodib admirãda ꝓꝛũpit ⁊ noua ſb ſpẽ qͥd niĩ noua ꝓcedat ð ↄplexu dilecti:ið̃eẽ eĩ qͥ deſe ðᷣt. Ecce ego oĩa noua facio /etiã Bermo que nona ſunt iße renouat. Puta camimꝰ eſt: aurũ admoue. Si purũ eſt purgatius reddit.⁊ rutilꝗs metaliũ recentẽ de foꝛna⸗ ce fulgoꝛẽ educit. An nõ caminꝰ chꝛiſtꝰ? „ Ignitũ linquit pſalmMloquiũ tuũ vehe menter · Hoccamino decocta non poteſt niſinoha ⁊ velntaltera ꝓdirecreatura in xpᷣo· Deniq; ⁊ ipſiꝰ dũ oꝛaret ſpẽs factaẽ aitera:ſʒ tibi altera cũ oꝛas eð fit ſpẽs · naʒ in ſemanẽs vnꝰ innouat oĩia. Altera fa⸗ ctaẽ coꝛpalis dñi ſpẽs quom oꝛaret:⁊ vo lnit ꝑ hoc in mente tua oꝛationis cõmen⸗ dare virtutẽ ꝙ illa ſit que te in intimis al⸗ terum faciat⁊ nouũ cõmutet in homineʒ et meditatio innouet. Nos(inqͥt aplus)· reuelata facie gliam dñi ſpeculãtes/ ĩean dem imaginẽ trãſfoꝛmamur. hoc eſt ·ĩ ean S dem quã intuemurſtrãſfoꝛmamur. Voꝛ⸗ te ⁊ ſpõſa de ſpeculatõis archano ea quaʒ intuebat᷑ ſpõſi imagine veſtita ꝓdijt. No⸗ ua plane:nã ſodaliũ circa iᷣam admiratõ nouitatẽ ꝓteſtat᷑. Que eſt iſta que aſcẽdit: ac ſi dicat. nõ eſt cũ illa ſicut heri ⁊ nudi⸗ uſtertiꝰ. Nõ iam amplꝰ circuit ciuitatẽ. nõ diſcurrit ꝑ vicos /ꝑ plateas/ ꝑ vigiles NHõ errabunda vagat: ſed itinere directo aſcendit. Que eſt in hacipſa hec tã ſubita nouitas? Que eſt iſta que aſcẽdit/⁊ aſcen⸗ dit ꝑ deſertũ: Deſertũ vere⁊ aridũ ⁊ ſteri⸗ le reputat ſeculũ om̃e hocꝑ quod aſcẽdit. ⁊quanã ratiõe nobis factus deſerti huiꝰ odoꝛ ſicut odoꝛ agri pleni:⁊ quaſi ei bene dixerit dñs? Quantos trahit ad ſe deſerti puiꝰ odoꝛ moꝛtis ad moꝛtẽ · Inanitas ẽ quã putatis vbertateʒ · Deniq; terra ſitis eit /⁊ imago moꝛtis /ſicut dicit Hieremi⸗ as ꝓpbeta. Terra(inqͥt)ſitis· Eupidita- tes enĩ mundanas magis irritat qᷓ; ſatiat Infructuoſa ẽ iſta quã putas plenitudo ⁊ſiqͥd eſt fructꝰ/id fluxũ eſt:⁊ mutabilita te ſua moꝛtis p̃fert imaginẽ. Quomõ vbi moꝛtis vides imaginẽ odoꝛẽ vite ſentire te reputas? Odoꝛẽ vite chꝛiſti ſpirat vber tas. Ipſe eni eſt ager vere plenꝰ/ ager ferti lis/ ager cui bñdixit deus pater. Aliũ pꝛe ter iſtũ agrũ ſponſa neſcit:ſed deſertum re putat ⁊ terrã ſalſuginiſ. Due eit iſta q̃ aſcẽ dit ꝑ deſertũ: Sed nõ fuerit coꝛ tuum in culcatũ inimici vomere:ſed nð fuerit eiuſ irriguũ ſtillicidijſimpinguatũ roꝛe. Sʒ non que ſupſeminat ʒiʒania in te leig luxu rient:immo ne naſcãtur quidẽ quaſi fecũ⸗ do in ſolo. Sterile ſit coꝛ tuum ne tale vl germen pꝛoferat/ vel ſemen ſuſcipiat. Ani ma(inquit) mea ſicut terra ſine aqua tibi. Bonum deſertũ talis anima · bonũ etiaʒ deſertum caro integra:caro intacta:caroĩ mundis non exarata cõcupiſcentijs · caro carnalis voluptatis neſciens ſemia. Dui enim ſeminat in carne/ de carne melet co? ruptiõem. Bonũ deniq; deſertũ aluus ð T ginalis. Talis erat beate illius⁊ ſpecialis virginitatis vterus/ quẽ nullius imp udi ci moiꝰ affectionis imunde temerauit le⸗ ſio. Laro ipſi ſicut terra deſerta⁊ inuia? inaquoſa in qua chꝛiſtꝰapparuit. Hon ta men deſerta penitꝰ q̃ xpᷣm ꝑarturiuit: iri gua eſt:ſed fluẽtis virtutũ. Jõ quaſi pute us dicit᷑ aquaꝝ vinentiũ /̃ fiuũt impetu de libano:q virginal mũdicie candoꝛ ſpe⸗ ciales refundat gratias. Dꝛtꝰ ↄcluſus vẽ ter eius:caſtimonie virginalis diſciplina. co ꝙ integritatis ſepẽ carnalis deſiderij ñ̃ diſſipaueritardoꝛ. ꝓpterea vitalib irrigu us aquis fructũ dedit in tempꝑe ſuo· Ois audire qualem hec terra deſerta dedit fru⸗ ctum: Oſee te docʒ qui dicit.Adducʒ do minus ventũ de deſerto vꝛentẽ /⁊ deſicca⸗ bit venas moꝛtis. QDuis alꝰmoꝛtis deſic cauit venas niſi xp̃s ieſus/ quẽ nobis ite⸗ merati ventris deſertũ refudit?Et bñ vẽ⸗ tus: quia ſpũs añ faciẽ nf̃am chꝛiſtꝰ dñs Deniq; dictus ſecũdus Adã: in ſpirituʒ viuificantẽ. Huð flatu apoſtolice nubes volant:quas Iſatas mirat᷑. Duid miruʒ ſi venrꝰ ðꝛ quem ⁊ nubẽlegis? Aſcẽdet(i⸗ quit)deꝰ ſuꝑg nubẽ leuem. Nec hicleuẽqᷓli vagã⁊ inſtabilẽ accipias:ſʒ leuitatj intel⸗ ligentiã ad ſpũalẽ aptitudinẽ trahe ꝙ coꝛ pus incoꝛruptibile nullã aĩme grauitatẽ attulerit/ nec depꝛeſſit terrena cõmoꝛatio ſenfum multa ĩmo cuncta cogitantẽ. An nõ qᷓſi ventifacti ſunt om̃es qͥ ſpũali leui tate a terrenis elapſi:cõuerſatõem ſibiĩce lo collocãt? Sed ip̃e ſpeciali rõne vẽtus/ qͥ reliquoꝝ ambulat ſuꝑ pennas ventoꝝ: ⁊ſpirituũ omniũ vᷣtutes excedit. Jureer go ventũ eũ vocat:nomĩat ⁊ ventũ vꝛen ⸗ tem.ꝙ eius flatu peccati ſint in nobis fri⸗ goꝛa reſoluta:⁊ captiuitas noſtra cõuerſa tanqᷓ; toꝛrens in auſtro. Hu ſeeſtu exu⸗ ſtos diſcipuli ſenſerũt quom dicerẽt. Nõ ne coꝛ noſtrũ ardens erat in nob /dũ loq̃re tur: Et neſcioſi vſpiã libentius ſpirat qᷓ;ĩ wmnthun npamnuin Jöquipu ſuütinpen iecundoſe⸗ ocluls v lis dicplin. iodelachf vitali irrigu ſerdeditfm⸗ it. Adducz do ntẽ ⁊ deſcca⸗ lmoꝛtis deſo quẽ nobis ite⸗ oiEtbñ rẽ ⸗ ncheiſꝰ dñs dã in ſpiritus olice nues . Owwin; gis: Vſcdetli⸗ Pechicleẽqᷓi nſß leuitat intel⸗ dintrahecco iuime griut cna— n cogilahe E ahpiua erſuöen ſbiice eciuliröne vins/ ppens vchlo raſte ⁊ illeſe integritatis deſerto ⁊ inuio⸗ Pec loca libẽter pflat /⁊ caſti coꝛꝑis ani/ mam charitatis feruoꝛe decoquii/⁊ pũa libus liquefactã ðᷣſiderijs tenues reſoluit in vapoꝛes /⁊ veluti fumi virgnlã exurge U refacit. Queeſtinquiwilla queaſcenditꝑ deſertũ quaſi virgula fumi. Et bonuz de⸗ ſertum caro caſtitatis exhauſta ⁊ deſicca⸗ ta virtute:que nullã delectatõnis immun de nebulã exhalat /nec ignẽ extingnat/ ſed nutriat quẽadmodũ flatus ſuccendit Ig nis hic aromaticã ſi innenerit animã/ ſuc cendit /⁊ alterã cõmutat in ſpeciẽ:⁊ quaſi virgulã fumi exhalat in ſuꝑioꝛa · Duaſi ð gula(inquit)ꝙ ꝑ cogitationũ diſciplinaʒ ab exterioꝛi ſit ad interioꝛa cõſtricta:et ab inferioꝛi ad ſugioꝛa directa/ quaſi virgu ꝰ la ꝙ ſeſe ad ſeipᷣam colligat ⁊ ſupꝛa ſe poꝛ⸗ rigat. Sed quid ſibi vult ꝙ illã fumi vir gitle comparat: An foꝛte ꝑ hoc ĩnuere vo juit ꝙ nõ ſit ꝑpetua ac ſolida ſpirituał hu ins ſuauitatis gratia /⁊ mẽtis gſcenſus/ ſ facile ſicut fumus liqueſcat? Suanis eſt plane ⁊ om̃ino ſpiritualis vapoꝛ fumi/in quẽ ſe aromata cõcremata relaxant. Sed ego virgule iſti tenere ⁊ delicate/ turbines metuo. ne illã ventoꝛũ flabꝛa diuerberent ne circũferat pꝛocella curaꝝ /⁊ temptatio nis aura illã diſſoluat /⁊ cedat om̃i vento Exempla nohis metũ ſuadent. Wultos enĩ videmus ⁊ dolemꝰ tam inſperato ceſ⸗ ſiſſe qᷓ; ſubito erupiſſe. Meditatiõe ſubti les ſunt:oꝛationis ĩpenſi ſtudio:plngues gratia:deuotione quadã dulci vberes:ef⸗ fuſi in lachꝛ:ymas:quom ſubito leuis im⸗ patiẽtie occaſio qᷓlibet ſpiritualis has cõ⸗ triſtat delicias ⁊ exhaurit. An nõ ergo q̃ſi fumus tã facile euaneſcens gloꝛia. Jureq̃ ſi virgula fumitalis aſcenſio/ que vel pꝛo pꝛia mutabilitate deficit/ vel accidẽti mo ⸗ jeſtecedit. Ego tamen nõ audeo ſuꝑ ſpon ſe perſona fumũ pꝛo defectu interpꝛetari. Zit ſi tuↄtentioſe reſiſtiſteũ tibi do defectũ accipere/ quẽ tibi pſalmus cõmendat De fecerunt oculi mei in eloquiũ tuũ · Pefecit x in ſalutari tuo anima mea · Vtinã hocdo mine defectu attenuent᷑ oculi mei ⁊ defici ant. Vtinã hoc defectu deficiat anĩa mea pð̃ſiciat ⁊ liqueſcat:⁊ eloquio tuo calefacta eloquio vehemẽter ignito ab oĩi craſſoi tellectu:⁊ in tenuioꝛẽ ſpiritualis habitudi nis curã laxetur. Vtinã ſi quid fuerit in metoꝛpnlente intelligẽtie hebetis deſide rij in ſubtilioꝛis gratie vſum deficiat:⁊ at tenugtione quadã/⁊ acumine ſpiritualia craſſitudine ſua vertatur ingloꝛiã fumi. Intalem vtinã deficiat fumũ anime vir⸗ tus Et non deficiat ſicut fumus:ne dicat Defecerunt ſicut fumus dies mei. Aliud nino non ſis. Aliud ita deficere: vt ſiẽ fu⸗ mus attenuatus animo ⁊ ſpirithalis ſis Bene defecerat pſalmiſta:quom diceret. Loncupiſcit ⁊ deficit anima mea in atria . domini· Qnonã enim modo non i⸗ quẽ Chꝛiſtus inflãmat? Ignis ipſe eſt cut ſcribitur/⁊ ignis cõſumens. Qui ſin/ quitjappꝛoximat ad me/ appꝛoximat ad ignem. Quis mihi dabit vt hunc poſſim ignẽ ligare in ſinu meo: vt inflammet cor meũ:renes cõmutet ⁊ ad nihilum meredi gat. Jure quaſi virgula fumi aſcẽdat que de caloꝛe pꝛoceſſit cubiculi. de verbi igni⸗ ti complexu Suaues tua flamma chꝛiſte vapoꝛes enomere ſolet:⁊ odoꝛis aromati ci fumum ꝓducit. Quaſi virgulaſinquit) fumier aromatibus. Et fumũ lego quið Leuiathan oꝛe ꝓcedit. Et itẽ fumũ de pu eſt omnino ita deficere ſicut fumuſ. vtom teo abyſſi ꝓdeuntẽ /ſed non ibĩ virgulam nõ aromata lego · Nihil ibi directũ: nihil dulce:ſed hoꝛroꝛ ſummꝰ⁊ oꝛdo nullꝰ. Fu mus hoꝛroꝛis eſt qui de puteo ꝓcędit ab vſſi. De hoc fumo impij dixiſſe ieguntur. Fumus afflatus eſt in narib noſtris: et ſermo ſcintille ad cõmouendũ coꝛ noſtrũ- Meis autẽ Jeſu bone naribus fumꝰ af⸗ fletur quẽ tuus ignis agit:⁊ de camĩo tuo ſermo icintille ad cõmouenduz.immo ad cõmutandũ coꝛ meũ. Ignis tuꝰignis cõ ſumens eſt:vicia ſi inuenit cõſumit:⁊ con feſſionis fumũ emittit. Sed nõ eſt iſtef mus ex aromatib. Qui tãgit(inqͥt)mon⸗ tes ⁊ fumigant. Bonꝰignis qͥ tumoꝛes ex tenuat animoꝛũ:⁊ attactu ſuo elatiões ter renas ꝑemiſſos pnie fumos euaneſcere facit. Sed alteriꝰ odoꝛis ⁊ gr̃e fumus eſt quẽ aromata cremata refundunt. Ignis iſte ignis quem dñs miſit ĩterrã:⁊ voluit vebemẽter accẽdi/ nõ tĩ vicia ↄſumit: ſ virtutes ip̃as in ſuauioꝛis gratie affectuʒ cõmutat. Aromata quom itegra ſũt/ olẽt ſuauiter.ſed hoc igne liquefacta alium lõ ge ſpirant odoꝛẽ. Huiꝰ odoꝛis fragranti- 3 qm ſentiẽtes in ſpõſa:ſpõſi ſodales mirãt —— ——————— Bermo dict Qut eſt iſta que aſcẽditꝑdeſertũ quaſi virgula fumiex gromatib? myrche ⁊ thuris ⁊ vninerſi pulueris pigmẽtarijꝰ Pabes in myrrha cõtinentie virtuteʒ: in thnre oꝛationis ſtudiũ:in puluere pigmẽ tario ĩter virtutũ copias coꝛdis ʒtritihu militatẽ. Et bona myrrha que carnalẽ pe tulantiã repꝛimit:⁊ fuxos morꝰ laſciuire nõ ſinit⁊ carnẽ nõ eſſe carnalẽ compelle⸗ pulenta vider᷑⁊ minꝰ caſtigata ⁊ qᷓi vici⸗ na carni nð fuerit/ hoc igne celeſti /ß amo ris diuini feruoꝛe liquefacta. Bona qͥdeʒ Itinentie mirrha/ q̃ ꝑgentẽ ad illicita co⸗ hibet appetitũ.ſʒ alteriꝰeſt ſuauitatis ⁊ qᷓ⸗ tie: qñ charitatꝭ ardoꝛe liqueſcẽs craſſum omnẽ ⁊ carnalẽ neſcitaffectũ. Duid vero thus? Nõne ipm eſt odoꝛis exigui dũ in⸗ tegritas illi⁊ coꝛpulẽtia ſua mãet: uom nõne tibi videt᷑ craſſa ⁊ pigra oꝛatio ⁊ coꝛ poꝛea quadã tarditate ſegnis igniti⁊ inti mieloquij ſi nõ fuerit vᷣtute ſuccẽſa: Vti⸗ q; in thure ego accipio oꝛõnis materiam ⁊in fumo gfam. Dirigat᷑(inqͥt)oꝛatõ mea ſicut incẽſum in cõſpectu tuo. Reſcit iti nere directo ad deũ ire oꝛatõ que ſuccenſa nõ fuerit Dꝛatio qᷓ frigido fuerit decoꝛde expꝛeſſa/ſubito relabiꝭ nec poteſt eſſeꝑpe tuaq̃ nõ eſt ꝓmpta. Tlim patit/⁊ non eſt ſui iuris. Sʒ nec ſui iuris eſt plane ſuccẽ⸗ ſa oꝛatio. Ila cõtra conatũ repꝛimit᷑:iſta ſupꝛa conatũ arripit᷑. Illa conaẽ ⁊ recidit iſta pᷣter conatũ aſcendit. Illa violẽter di rigitur.iſta volũtate ferk· Illa vix echibet iſta nec cohibet᷑. Illa laboꝛioſa:iſta libera Illa triſtis:iſta leta. Illa bona:ßʒ iſta op⸗ tima· Deniq; eſt oꝛatio tẽperate media in ter frigidã ⁊ feruidã/ illã excedens: ſed nõ accedens ad iſtã. Etvt ſic dicã)pꝛima co acta eſt.ſecũda directa.tertia abꝛepta Pꝛi malvt ſic dicãſitiens. ſecũda ſobꝛia. ter⸗ tia ebꝛia eſt. Iſta enieſt que mente excedit deo · Ideo aſcendit quaſi virgula fumier aromatib myrrbe⁊ thuris ⁊ vniuerũ(in quit)pulueris pigmẽtarij · Wprrhei pul uere pigmentario humilitatis expᷣſſit vir tutẽ/ ꝙ ea de magnis meritis nil magnuz ſentire nonerit. nõ altũ ſapꝑeſʒ humili exti matione reliquaꝝ attennet merita vᷣtutũ ⁊eaꝝ ſoliditatẽ quaſi ad quandã pulueriſ eriguitat deducat · Et bene poſt oꝛatõis militati g̃a oꝛatio q̃libet acuta: hebes tñ eſt ⁊ triſtẽ refundit odoꝛẽelate myrrhaca ſtitatiſ /neq; fluxos carnaliũ bñ reſtringit cõᷣmẽdationẽ ſub figura pulueris pigmẽ tarij de humilitate ſubiũxit. Hꝛatioenim pumiliãti ſe nubes penetrat· imo ſine hu⸗ motus cogitationũ. Cõtinentie myrtha. que animũ in ſupbie fumũ laſciuire pmit renitit᷑. Sʒ ↄtinentie noſtre myrrha coꝛ tit. Cõtritione multa pigmẽta redigũt in pulnerẽ. Et bona cõtritio/q ̃ coꝛↄtrituz ⁊humiliatũ deus nõ deſpicit. Bona plg⸗ ne cõtritio que nihil relinquit indiſcuſſũ nihil tumidũ nihil nõ humiliatũ ne in ntiby ip̃is inſticias ip̃as dijudicat:et ar⸗ guit nõ modo de peccato/ ß deiuſticiaet deindicionnðauaſtominutt quodre darguit?n nõ quaſi humiliat᷑ inſticiaã l dijudicat᷑ In vcritarelinqᷓtyrua humilia vero fãmis ſubactũ effluereceꝑit in odo ſtime. Nõ omniũ eſt hoc dicere. Infirm riferos totũ fumos expirat. Simili rõne oꝛes in vanitate ſua humiliant᷑. fectioꝛeſ in veritate dei. Nõ poteſt vanitas verita⸗ tem dijudicare:ſʒ veritas vanitatẽ:⁊ veri tas veritatẽ. Spũs enĩ dijudicat omnia Qð humano ſolidũ ⁊ integrũ videbatur indicio:quom ĩuenerit ſpũs veritat eua⸗ cuat: cõᷣminuitilud. In ſpũenim yche⸗ menti cõterunt᷑ virtutũ pigmẽta in pulue rem /⁊ iuſticia iudicat᷑. In turbinelinquit Jobſcõteret me. In turbine ſpiritus ſuiꝰ ſpũs vehemẽtis:in turbine ſpũm meũ an ripientis. In ð turbine cõteret me:⁊ mul tiplicabit iquit vulnera mea. Integrami hi videbat᷑ añqᷓ; veniret ſpũs vehemens iuſticia mea:ſʒ ip̃e dijudicat.ipſe conterit ip̃e vulnerat:⁊ mujltipliciter ↄfringit bo⸗ noꝝ p̃ſumptionẽ meritoꝝ ſauciã ⁊ lãgui⸗ 9* ℳ— dam humanã docet eſſe virtutẽ. Vtinaʒ mihi hoc mõ ↄteri obueniat/ redigi ĩ pul⸗ tationũ. Utinã Jeſu bone tur mini(inquit)⁊ laudate qͥ habitatis in pul — medi Vtinã o ſpirituſ tui talẽ anime mee puluerẽ afflet de plate⸗ is celeſtis hierlm:vt in hoc puluerecalefi am.in pulnere ſedeã. in puluere doꝛmiam ß puluere pigmẽtario. Beatꝰ qͥĩ hoc pul uere moꝛat᷑: cui ſuaues /⁊ ſpũaliter pulue⸗ ree cogitatiões vndiq; labunt᷑. Expgeſci nere· Denicet ſpõſað felici erpergefacta ſomnd/quaſi virgula fumi exurgitexaro matibꝰ vniuerſi puluer pigmẽtarij· Qni uerſi inquit. Et vitas ip̃a bonoꝝvninerſi ninen Wdh tai wunluind, iominuit qun QUönt bumilutinic njrma bumii edir Inimi lunt pfectoꝛeſ vanitus verig⸗ nitate veri⸗ dyudicat omnia ntegrü videbaur pis veinju⸗ npüenim vche⸗ vigmcn inpule nnbininqut ne pirins ui neſpüm meüar ötcretmemu engami ſpůs vchemens icat iyſe conteit citer zfringitbo⸗ or ſaucii ⁊ lãgui ſe virmtẽ. Unng 1 eniat wüigiipu ecũ:pupmedi bone— zein lneafſadepue nbocpulrci n puluerdomum „Ben ibocpul s püulte pulue zubunk Erogit rqbabitatis inpu ſeicietperg 1 tatem opeꝝ/ ad quendã te docet puluerẽ? velut ſterilitatẽ deducere. Quom oĩafece ritis(inqt) dicite ſerui inutiles ſ umꝰ: que debuimꝰfacere /fecimꝰ. Velix qᷓ tantũ? ta lem ſibicolligit puluerẽ:⁊ que iubent᷑ faci at om̃ia /⁊ reputet quaſi nulla: quivniuer ſa bona que colligit ꝑhumilitatẽ illa cõte rit. Paulꝰad Coꝛinthios opeꝝ ſuoꝝ aro⸗ mata multa enumerat/In itineribinqͥt) ſepe/ periculis fiuminũ /ppericul latronuz/ periculis ex genere/ xiculis ex gentibo/ pe riculis in mari.ꝑicuũis in ciuitate /ꝑicuti ſolitudine/ piculis ĩ falſis fratrib. Quid deinceps: uotidiana eiꝰſollicitudo om nium eccliaꝝ. Duis(inquiwinfirmatur? ego nõ vꝛoꝛ An nõ quendã bonoꝝ opeꝝ pulucrẽ tibicollegiſſe videt᷑ apoſtoꝰ /hec ⁊ hmõi plura ꝑcurrens Vis adhuc ſub⸗ limioꝛes aliquas vᷣtutũ eius ſpẽs audire Neni cũ illo ad viſiones ⁊ reuelatões dei ad raptũ in ꝑadiſum:in tertiũ celũ:ad be atam illã ignoꝛantiã neſciẽtis vtrũ in coꝛ⸗ poꝛe an extra coꝛpus extaſis illa facta fue rit/ nõ iam puluis ß fumꝰ. Sʒ netamen fumo huic ſpñalis ↄtemplatõis ſe iactan tie fumꝰ immiſceat: audi quid ſequit᷑. Ne magnitudo reuelationũ extollat me⸗ datꝰ eſt mihi ſtimulꝰ carnis mee. Paulꝰſtimu latur ne extollat᷑. Et quõ qui hec audis re fugis ſtimulari? Ouõ teipᷣm inter vberta tem donoꝝ aut ↄterere deſinis: aut cõteri nõ ſinis: Moleſtus ſtimulꝰ ßʒ tñ vexatio pꝛeſtat humilitatẽ ꝓfectui. Moleſtus ſti⸗ mn carnis/ ß non charitatis. Et paſſio gmara:⁊ diſcuſſio ſeuera: vtraq; virtutes humiliat. Sz oĩia dulcꝰ⁊ efficaciꝰ pꝛo deunt de camino quodã ſuccẽſi amoꝛis. Flãma hec nõ modo vᷣtutes humiliat/ſ etiã immutat⁊ in nouã ↄuertit ſpẽm:⁊de ſpũalibo ſpũalioꝛes facit.Continẽtie mir ra:oꝛõnis thus:⁊ in puluere pigmẽtario/ omniũ bumilis ↄſciẽtia virtutũ · Dmnia magis ſerenũpducũt vultũ/⁊ gratã ſpeci em quom de bacꝓdeunt officing. Bona enĩ ↄtritioꝛſ; ↄcrẽmatio melioꝛ. Suauis puluis pigmẽtariꝰ/ſʒ fumus excellit. Ne ſcio enĩ quid magis ſuaue? 5— in fumoqᷓ; in puluere ſignificat. Ideo dam ignitiverbi bificio int põſi flagrãs ampletus de puluere pigmẽtarioi fumi tenuitatẽ liqueſcit: ⁊ humiliataꝝ puluere virtutũ in fumũ gloꝛie. Qualis eſt putas peruẽtio quom tã delicatus ſit aſcenſus? Quo tendit q̃ talis aſcẽdit?quantꝰ delici⸗ arum eit locꝰ in quẽ aſcẽſiones iſtas diſpo nit: Lectu foꝛte dilecti eſt. Hã ad illũðᷣ⸗ cipue ſponſa debetaſpirars Ita planeeſt Ideo ſequit. En lectulũ Salomonis ſe⸗ xaginta ambiũt ex foꝛtiſſimis iſrt · Etpul cer oꝛdo vt de lectulo ad lectulũ veniat: ectulo ſuo/ decubiculo matris ſue/ ad ſui lectulũ Salomonis. Nec mimjcongrua varietas ꝙ delicijs iſtis ĩmiſcet foꝛtia/ et lectulũ ſuũ ſalomõ tam munita cuſtodia vallat. Sʒ verbiꝓ ventis iã reducamus pabenas nouo capitulo/ nouũ dedicatu⸗ riſermonẽ pᷣſtante dño noſtro Jeſu chꝛi⸗ ſto. QDui viuit⁊ regnat in ſecula ſeculoꝛũ Wam delicata c q ſpõſa aſcendit /qᷓ; pene ſine mole coꝛpis/⁊ qᷓ; penitꝰ ſine coꝛrupti one carniſ. Que nã erũt coꝛpulẽtia vbi ſũ mo ↄfert? Due coꝛruptela cũ illã nõ caro fluxa/ ßʒ aromata cremata exalẽt Delica⸗ ta aſcendit /⁊ digna lectulo Salomonis· Beſter ⁊ lotã ⁊ vnctã legoꝛvt regios ſua⸗ nitati mulceret amplexꝰ · Hec vᷣo iam vn gnẽtis nõvtit᷑ in ſpõſi gr̃am: ß liquefacta effecta eſt odoꝛe ipᷣo vnguẽti: ß nõ om̃es vᷣbũ hoccapiũt. nõ om̃es his poſſunt de licijs ꝑfrui. Si õs fruerent᷑/om̃s frau⸗ darent᷑.⁊ in B eſt ⁊ pulcra varietas et pia charitas. qꝛ alꝰeſt qui fruit᷑. aliꝰ qͥ tuetur. In hoc alioꝝ ⁊ tuta ⁊ leta ſuntocia/q̃ali⸗ oꝛum ſunt munita cuſtodia. Jõ lectulum ſalomonis ſexaginta ambiunt ex foꝛtiſſi⸗ mis iſrael. Hõ vult ſalomon noſter lectu⸗ li ſui turbari delicias:dulces attenuariaf fectus /ne attẽtari quidẽ pacata diligit qᷓ pacificus dicit᷑. Quis noſter Salomon/ niſi Jeſus xpᷣs: Ipe eſt pax noſtra:ipſe q fecit vtraq; vnũ. Ipe pacificauit ſanguĩe ſuo:nõ modo q̃ in terris /ʒ que in ce ſũt. Diſciplina pacis nñ̃e ſuꝑ eũ. Diſciplinaʒ debite nobis pene ſuſtinuit: vt nob iuſti⸗ cie pacẽ refunderet · Ip̃e punitꝰ· tu repꝛo⸗ piciatus ⁊ u punitꝰſʒ pena tua pack tibi parturire nõ potuit. Moſtia imũda cõta⸗ minatos mũdare nõ poterat:nõ mõ alioſ ßʒ neſeipßam qͥdẽ. Diſciplina ſuꝑ nos ſ nõ erat illa nob ad pacẽ vMß nds motalitatis ⁊ afflictõis illata ſenten tia ſʒ nõ erat iniuſticia reuocata. Tu qͥdeʒ ſudiciaria ſnia ligatꝰ/ſʒ tuꝰ nõ erat reſoln⸗ tus reatꝰ/⁊ pena erat /⁊ pax nõ erat. Dã̃⸗ nis miſeria ⁊ ßrauis diſciplina ſupꝑ filios adam:cõteris ⁊ nõ ꝓtegis:punis ⁊ ñ pur gas:ↄſumis ⁊ nõ ↄcilias:cõſumis/ car nis ſubam /non culpã. Duid tibi ⁊ paci? Oñ pacẽ ↄferes/ cui eſt cũ pctõ ↄmerciũ? Mñ ↄferes gr̃am/ que nõ aufers culpaʒ? Inſticia eni ⁊ pax oſculate ſunt. Diſcipli na pacis noſtre ſuꝑ euʒ qui nobis attulit D fructꝰpacatos iuſticie. Dictꝰ eſt ille ſolus Soalomon ñ verꝰpacificus /ꝙ in diebuſ eius oꝛta nod ſit iuſticia ⁊ abũdãtia pac Abundãs vere pax que nõ modo p̃terita ſuffecerit repꝛopiciare delicta: ſ; oim̃e etiã abũdet in ſeculũ. Zbũdat enĩ donec aufe ratur luna:donec auferat᷑ laboꝛ mutabili tatis nñ̃e.laboꝛ m oꝛtalitatis ñe:alternan tium laboꝛ defectuũ. ax que nõ eſt data ad menſurã meriti. Non eniĩ meritũ inuenit ſed ↄtulit. Duomodo nõ abundãs paxqᷓ ⁊ remiſit offenſam:⁊ pᷣ oꝛem emulauit gr̃am? Erat hoĩ pᷣmo ĩpa radiſo pax:vt non poſſet inuitus abduci „ ſ non erat pᷣtus ꝑ quã vellet reduci. Erat gr̃a vt poſſet nõ exire:ſʒ non erat vt poſſet quom vellet redire. Wodo pax vberioꝛĩ g̃a xp̃i:q̃ poſt iteratos exceſſus vltro of⸗ fertur:⁊ penitẽtes nõ repudiat:ſʒ reuocat Bñ pax abundãs q̃ nulla poteſt exhauri ri iniuria:paratioꝛ ad veniã qᷓ; ad vĩdictã Par ⁊ a remiſſione pctõꝝ incipiens vſqʒ ad diuine participium abũdauit nature. Qui enĩ adheret deo vnꝰſpũs eſt. Vides quãta repꝛopiciatõis abũdãtia vt nõ iaʒ par cum deo:ſ magl vnitas cum eo dici poſſit. O beatũ ↄfiniũ:vbi ſublatꝰeſt ini⸗ micitiaꝝ paries mediꝰ. Beatũ quidẽ ↄfi nium:ß nondũ tutũ. Adhuc hoſti noſter hos tẽptat ꝑuadere terminos:fines ↄuel⸗ lere. Eſt nobis in xp̃o pax cũ deo pre:ſed nondũ pax ab hoſte cõmuni · Abũdabit aũt pax hec donec deſtruat᷑ nouiſſimꝰ ini micus/ moꝛs. Interim ⁊ ſi non eſt pax ab ipᷣo:ꝓfectõ tñ eſt ↄtra ipᷣum. Erit ip̃e pax ña:quom aſſiriꝰvenerit in terra noſtra:et calcauerit in finiby nr̃is. Pꝛoximos ſibi põt E ſſirꝰ tines infeſtare ſpũales/ interi⸗ oꝛes nõ põt:calcare poteſt:ſʒ ſtare nõ põt in finib nr̃is aſſirꝰ Erit ei chꝛiſtus pax nibo pᷣciũ eꝰ eſt:ꝓpter qð ip̃ᷣa ſe intẽdit: q̃ quom calcauerit in finib nr̃5is Aſſirius. Pabemꝰ ofiniũ ⁊ ↄfiniũ:finiũ cũ deo⁊ vfiniũ cũ můũdo/ cõfiniũ cũ ſpũ /⁊ ↄfiniũ cũ carne Et ſi quibuſdã dictũ eſt. vos nõ eſtis in carne ſʒ in ſpũ:ↄfines tñ ſunt car⸗ ni.vel ꝓpter ſubſtãtie naturã. vel ꝓpt᷑ cur nis curaʒ. Moſt ð carne nr̃a quaſi caſtro vtẽs/ regiones ſpũs de vicino infeſtat:et de cõtermino pᷣſidio inſidias machinat᷑. Sʒ erit iſte.i.xpᷣs pax Aſſirꝰquom calca uerit fines noſtros. Ille Salomon no⸗ ſter/pacificꝰ noſter.qͥ pᷣſtat nobis pacẽ ſu per pacẽ:pacẽ cũ patre:pacẽ ab hoſte: iðᷣe ponet fines noſtros pacẽ. O cõfinium ⁊ ↄfiniũ quantũ diſcrepatis ab inuicẽ.q̃n tis tu abũdas gaudijs:⁊ quãtis vicinꝰ ⁊ obnoxꝰ ſcandalis. O finis ⁊ finis tu qᷓ; lete teneris:⁊ tu qᷓ; laboꝛioſe regeri. Vtro biq; vp̃s limes eſt mediꝰ:iſtincſeparãs:⁊ illinc federãs.iſtinc inchoãs.illincoſum⸗ mans. Sapiẽtia eĩ attingit ab h̊ fine foꝛ⸗ titer vſqʒ ad finẽ illũ /diſponẽs in illo fine cũcta ſuauiter: fines ille lectułꝰ eſt. Ideo de muliere foꝛti ðꝛ. Pꝛocul de vltimis fi ſeeſtimat/ quo el explet᷑ auiditas· Duid id aliud eſt niſi ſpõſi amplerꝰ ⁊ lectulus? Vlimꝰfinis ẽ/ vltra quẽſe nõ põt auidi- tas extẽdere:nec facultas cõp̃hendere ſul᷑ ficit. Finis eſt vbiiße a te deficis: vbiex⸗ hauriris:vbi eſſe alius incipis:totꝰ ĩxõ̃o ⁊ ſolꝰinte xpᷣs · D vᷣa par/⁊ plena pax/ qñ de regno dei tollent᷑ ſcandala.quãdo non erittimoꝛ in finiby nr̃is:qñ nõ erit finis ⁊ finis:ſʒ vnus tiñ̃ finis /⁊ ſupꝛadictꝰ finis Finis deo federans ⁊ ↄfoꝛmans tiñ. i⸗ nis lectuligaudijs fruẽſinõ gladijs agẽs Nũc vero vt quieta ſint quãtulacũq; ſũt lectuli gaudia:ncceſfaria quideʒ eſt cuſto⸗ dia foꝛtis. Ideo lectulũ Salomonis ſe⸗ raginta ambiũt ex foꝛtiſſimis iſrael. Etĩ euangelio habes. Cum foꝛtis armatꝰ cu⸗ ſtodit atriũ ſuũ/ in pace ſunt que poſſidet VUberioꝛ hic ↄmemoꝛat᷑cuſtodia. q vbe⸗ rioꝛ eſt gratia lectuli qᷓ; atrij:⁊ ſpõſe ſollici tudo maioꝛ qᷓ; poſſeſſionis/⁊ ad poꝛtã pa radiſi angelicã cuſtodiã cuʒ gladio flam⸗ mero poſitã lego. An nõ quidã paradiſus lectulus Salomonis. Lectulꝰ(inqͥt) flo⸗ ridus · Deniq; ide flos campiipe lignum vite. Bene paradiſus deliciaꝝ lectuiꝰtał. Vides quomodo ampledelicie arta cin ⸗ aſeintinq kauiditus. Duid nic' tkml vkenõpõrm⸗ chhnh rdeinb ybiꝙ⸗ nhbnot'ixßo tplapa i lau. pidonn cwdeſiis? uic fub nn. f einö gadisag n quimkcipſit ruqucctui *. 12 . gunturcuſtodia? Lectulũ eniʒ Salomo nis ambiũt ſexaginta foꝛtes ex foꝛtiſſimiſ iſrael. Non multuʒ nũc de numeri huius diſputo ratiõe.illos tamẽ videt᷑ ſignare q pꝛerogãt ⁊ iuſticia operis ⁊ noticia legis De foꝛtibo iſrael ſunt/ qui fide foꝛtes ſunt qui ſtant in fide ⁊ viriliter agũt/ qui om⸗ nia poſſunt/ ſed in eo qui om̃ia confoꝛtat chꝛiſtꝰ. Wale foꝛtis eſt qͥ aduerſus ſcien tiam dei ſe extollit: qui aduerſus illã infle ⸗ xibilis ⁊ rigidꝰeſt:cui foꝛtitudo lapidum foꝛtitudo eius:⁊ coꝛ eiꝰ eneũ:vt nec vexa⸗ tio det intellectũ auditui eius. Quales de niq; ſunt qͥby·Panbꝰ dicit. An emulamur dominũꝰnũquid foꝛtioꝛeſ illo ſumꝰ? Nõ eſt de foꝛtiby iſrael/ qͥ quom vulnerat᷑ non dolet. quom verberat᷑ nõ ſentit. ſtupidus manẽs ad om̃es ſtimulos ancipitis gla⸗ dij verbi penetrabilis /⁊ gloꝛiat᷑ſi cõtra ſa pientie ſtimulos calcitret. Hõ talis Wa ria cuꝰ animã ac ſi mollẽ materiã gladiꝰ ꝑtranſiuit. Me vtinã facile obtineat ver bum validũ/in me operet᷑ eius efficacia:⁊ animã meã hic penetret gladius /vt ⁊ ip̃a quaſi gladiũ cõuertat contra ſpũales pu⸗ gnatura nequicias. Quid mittis mannzʒ ad foꝛtia/qui ex foꝛtiſſimis nõ es? Cuſto diam vt qͥd ſuſcipis qui deſidiã non excu tis: Quid lectulũ ambis/ qui gladiũ non habes?aut ſi gladiũ habes verbi/ habes il lum in pagina/nõ habes in lingua. Non tenes manib lingue verbi dei verſatilem gladiũ. Uolubilis eſt ſermo/ ſpiritꝰ flam⸗ meus eſt.ſed neſcio quomõ cõtra naturã ſuã pigreſcit in manu tua /reſtringit⁊ he⸗ ₰ betatur qͥ acutioꝛ eſt⁊ penetrabilioꝛ om̃i gladio ancipiti. Nõ eſt velox verbũ ĩoꝛe tuo/ nõ currit velociter/ nõ eſt verſatile in manu tua pꝛo varietate negocij. qð tamẽ ad om̃es ſpñalis certaminis vſus abun ⸗ dat. QDuid tibi vſurpas officiũ cuiꝰ vſuʒ nõ habes? mnes tenẽtes gladios jetad bella doctiſſimi. Sine gnh gladiuʒ poꝛ tas tu qui bellãdi ſufficienter non habes peritiã:aut ſidoctus es belligerare/ mag te exerces ad negocia ſeculi q; ad negocia chꝛiſti:foꝛenſi iure plus vteris qᷓ; eccleſia⸗ ſtico/⁊ pkꝰ ſeculari qᷓ; ſpũali certamine ca les. Paratũ vult viꝝ eccleſiaſticũ pᷣnceps ecckie:paratũ eũ vult ad reddendã ratio⸗ nem deea queeſt in nobis fide ⁊ ſpe. Etq nam pacto piger imparatꝰ ad iſta:gloria ris ſi pꝛompte reſpõdeas de lure publico Decentiꝰmulto in oꝛe clerici in oꝛe mona chi ſacra qᷓ; ſecularis littera ſonat. Quidi hieruſalẽ vis loqui lingua egyptia? Non ſic Iſaias. Erunt(inquit)Muinq; ciuita⸗ tes in terra egypti loquẽtes lingua chana an · ſcʒ quia penitus hebꝛea non poterunt ea loquerent᷑ que ſancte affinis eſt⸗Quid vis media ex parte loqui aʒotice qui inda ice debes. Sicenĩ habes in Edra. Aoq̃ re linguis non hominũ ſed angeloꝝ. An/ gelus enĩ dei es:qui ſacri pꝛofiteris verbi miſteriũ. Labia enĩ ſacerdotis cuſtodiũt ſcientiã ⁊ legẽ requirũt ex oꝛe eius.qꝛ an⸗ gelus dñi exercituũ eſt. Euangelice exto⸗ to loquere qui vir euangelicꝰ es. Sermo ergo tuꝰ legẽ redoleat/ pphetas/ apoſtoloſ eoꝝ verbis linguã tuam exacue:mutua ex eis arma potẽtie dñi:ad bellandas muni tiones:ad redigendũ in captiuitatẽ oẽm intellectũ extollentẽ ſe aduerſus ſcientiaʒ dei. Uerſatilis ſit in manu tua gladiꝰ ſpi⸗ ritus:vt ad omne qð tibi emergit negoci um famulet᷑:nec te deſtituat ſermonis ſa⸗ cri facultas/ quẽtempꝑalis ⁊ ſubita depo⸗ ſcit occaſio. In labijs tibi ſit non ĩ folijs verbũ validũ⁊ efficar. Labia enim nõ fo lia ſacerdotis cuſtodiũt ſcientiã. Saccu lum pecunie tolle tecũ:gladius verbi tibi ſit a latere/ non in latebꝛis pꝛoximus tibi ſit. Accingere eo ſuꝑ femur tuũ/ vt potẽs ſis ⁊ pꝛomptus:⁊ ethoꝛtari in doctrĩa ſa na:⁊ cõtradicentes redarguere. ¶ Nõ tibi ſit enſis ſub femoꝛe/⁊ verbi ſacri ſtudium carnis pꝛudẽtie nõ ſupponas. Uniuſcu⸗ iuſq; enſis ſup femur ſu: vt vbieſt tẽpta tionis occaſio/ ibi maioꝛ verbi pᷣoccupa⸗ tio fiat /cõmonitio crebꝛioꝛ. Uniuſcuiuſ/ q; enſis ſuꝑ femur ſuũ/ vt ſeipſum pꝛimo coꝛripiat/ ſeip̃m cuſtodiat/ ſeip̃m dijudi cet. Docet te Paulꝰ quaſi ſuꝑ femurtuuʒ enſem habere. Conſidera(inquit)teipſuʒ ne⁊ tu tẽpteris. Enſis cuiuſcũq; ſuper fe mur ſuũ/ ꝓpter timoꝛes nocturnos/ ꝓpr᷑ lapſus ſubitos:pᷣoccupatos caſus. Dua ſitimoꝛẽ nocturnũ apoſtolꝰ innuit dicẽs Sip̃occupatus fuerit homo ĩ aliquo de licto. Nocturnũ eſt enim qð impꝛouiſum eſt/ quod ſubitũ eſt/ nocturnũ etiaʒ quod inſidioſum eſt. Ideo dicit: vt nõ circũue⸗ niamura ſathana. Ron eni ignoꝛamꝰin⸗ ſidias eins. Idẽ Paulus alibi— a 2 Bermo timoꝛe nocturno· Timeoinquit)ne ſicnt ſerpens ſeduxit Euam:ita ⁊ corumpan⸗ tur ſenſus veſtri a ſimplicitate que eſt in xpᷣo Bona fimplicitas vbi xpᷣo adherẽs vn eſtcum ille ſpũs: ſimplicitas eſt vbi vnitas ẽ ſimplicitasẽ ſi iam nõ ip̃e viuis ſed viuit in te xp̃s. Site deuoꝛat ſapiẽtia dei ſi teſpũalis abſoꝛbeat leticia:⁊ ĩtimis recondat viſcerib. Et vbi eſt tãta ſimpli⸗ Citas niſi in lectulo? Vniuſcuiuſq; enſis ſuꝑ femur ſuũ. Sup femur/ nonppter fe⸗ mur/ ſed ꝓpter timoꝛes nocturnos. Eon tra ſpirituales nequitias quanto felicioꝛẽ ſoꝛtita es luctã/ que Salomonis cõtine⸗ ris in lectulo: non cõtra carnales nequiti as:nec contra ſpũales quidẽ:ſed cũ ſpũa⸗ li leticia cũ Salomone. qui pacifici noĩe pꝛerogat. Ideo pacifica colluctatio cum 1po. Et pacifici nomẽ/ ⁊ ſapiẽtie perſonã Salomon gerit. Ama(inquit) ſapiẽtiaʒ? amplexabit᷑te. Amplexus colluctationis quandã ſpẽm pꝛefert. Amplexare jvtam⸗ pleretur te. Bloꝛificaberis ab ea quom il jam fueris amplexatus ·ſicut dicit ĩ Pꝛo⸗ nerbijs. E mplectere verbũ/ vtere co ſicut in lectulo/ nõ ſicut in bello. In lectulo lo⸗ cus eſt nõ enſib/ß amplexibo ſtrictj. Vo⸗ li foꝛis eſſe /ne tibi foꝛis eſſe cõtingat · In tus vtere verbo nõ quaſi gladio/ſed qua⸗ ſi ſponſo/ vt verbo ip̃o oblecteris:oblecte ris veritate ip̃a:nõ cõtra erroꝛes oblucte⸗ ris ⁊ vicia. alijs hoc munꝰ ⁊ officiuʒ relin que. Quid tibi cũ conflictu/ cui totum de affectu cõſtare debet: Que ſponſa eſt non diſputãtis ⁊ cõfligentis ſectatur negociũ ſed ociũ amplexantis. Alij lectulũ ambi⸗ unt:tu cupitis amplexibo fruere. Quid ta men eſt ꝙ de ipſo lectuli nobis apparatu nil dicit?ꝙ non eius vel in modico depꝛo mit delicias?.Foꝛte verbũ hoc:verbuʒ in effabile eſt: quod non licet loqui hoĩ. Qui experitur intelligit.⁊ tantiſper dů experit᷑ ne memoꝛia quidẽ pꝛeteritas integre recẽ ſet delicias Qð potuit ſcriptura expꝛeſſit Lectulũ dixit:⁊ lectulũ ſalomonis. Sa ⸗ tis dictů eſt/ ßʒ ſapienti. Etthꝛonũ lego ſa lomonis ⁊ ferculũ. Sed vtrũq; ambitio ſo extructij ap paratu /⁊ ſicut regias decet deliciaſ. Nunqͥd ergo lectulũ intelligemꝰ neglectũ: Abſit. ſed ſufficiebat ſcribẽti vt lectulũ diceret/ qui ſponſe loquebat᷑. Illa Ini nihil in lectulo diligit niſi ꝙ lectulꝰ eſt ⁊ꝙ in eo copia ſit ſuũ ãplectẽdi ſalomo⸗ nem. Magnũ ⁊ multipiex myſteriũ repe⸗ ries in lectulis ꝑ omnẽ ſcripturaꝝ textuʒ ſed nõ eſt cõparatio ad lectulũ ſalomonis Eſt lectułꝰ quẽ ſibi Job ſternit ĩ tenebꝛiſ ⁊ eſt lectulꝰ quẽ Dauid rigat ĩ lachꝛymis ⁊ eſt lectuꝰ in quẽ languẽs decũbit. et eſt lectulꝰ in quo defunct?ꝰ reſurgit. Tal He liſei/talis lectulꝰ Helie/ vterq; defunctuʒ hoſpite mulieris filiũ in lectulo ſuſcitauit Ille expandit ſe ſuꝑ moꝛtuũ/ iſte incurua nit. Unꝰ in vtroq; chꝛiſtꝰ. Ille exinani⸗ uit ſe vt foꝛmã ſerui ſuſciperet /⁊ eternitat ſue longitudinẽ infra bꝛeuitatẽ tempalis nature cõtraxit. Ipſe expandit ſe quom ſpũmſanctũ abundeĩ nobis infudit. Si nus ille matris defunctũ pᷣmere poterat/ nõ viuificare.littera enĩ occidit:ſpiritꝰau tem vinificat. Sed verꝰ Melias illum in cenaculũ tulit:ad ſpũalẽ ꝓuexit intellectũ Frigidꝰ erat littere ſinus /nec poterat eiꝰ intelligẽtia vitalẽ ſpirare caloꝛẽ. Bonꝰ he lye lectulꝰ/qui defuncto vite caloꝛeʒ infu⸗ dit. Juſtꝰ ex fide viuit · Ideo trib metit᷑ viciby/ vt trinitatis cognitõem conferat ⁊ diuidat menſurã fidei. Plangit lex littere ſenſum extinctũ /ſenſum carnalẽ.ſʒ chꝛiſt? hunc ſenſum tulit:ſpiritualẽ reſtituit: no⸗ uum ⁊ vitalẽ intellectũ reddidit lie/ queʒ ſuũ vere cognoſcit ipe helias qui reſtituit om̃ia ⁊ nonua facit.⁊ Paulꝰ legi ſe moꝛtu⸗ um dicit vt viuat in chꝛiſto. Bonũ eſt vt ⁊tu moꝛiaris/ nõ modo veteri legi/ſ⁊ ve teri homini /vt ſuo te viuiticʒ in lecto/ qui peccata noſtra tulit in coꝛpoꝛe ſuo:vt pec⸗ catis moꝛtui iuſticie viuamus. Tu enim quod ſeminas nõ viuificat᷑ niſi pꝛius mo riatur. In hoc reſuſcitato intelligimꝰ om ₰ nes.⁊ ideo cõmunis reſurrectio hec /; pᷣ uata quedã in lectulo Salomonis gr̃a:⁊ ſolius ſponſe pᷣꝛogatiua ſeruata: etiã nũc ſi quis matris noſtre conuẽtus huðꝰ ſan⸗ ctividue apud quã vtcũq; ſuſtentaris ie⸗ ſu bone:ſi quis filius eius moꝛit᷑/tu reſu⸗ ſcita. Moꝛtuꝰ eſt qui vel tedij vel deſpera tionis mole obꝛuitur/ in quo nihil eſt vi⸗ uide deuotionis:feruidi ſpiritꝰ: qui ⁊ ſi le gis pꝛecepta nõ deſerat:⁊ infra regule gre mium ſe cõcludat:frigido tamen ⁊ moꝛi/ bundo languet affectu:in opere ſancto ſu aue nil ſentiens.totius illũj oꝛdinis triſtiſ examinat faͤcies. molli ⁊ femineo matris uöemconfert ngülerline amaẽßcheip uuẽwini:o⸗ cilegi hꝛe ccoli woutſunnper⸗ umusTuin icak niipꝛiusmo woindigmꝰon cumtciopahb Salomonisg uonnwn, ncüg uium⸗ ocnuinii, irdutue ruwblckti wbn gicit imnglege Fomaini uwain lioꝛdins oli XVII eſt ſinn fouendꝰ:vt nõ exaſperatus abun/ dantioꝛe triſticia abſoꝛbeat᷑. Non expedit eieitra materni ſinus ambitũ reperiri:ne foꝛte nõ tollat illũ verus Melias in cubi/ culum ſuũ. Quos reſuſcitat chꝛiſtꝰ/muli erum vtriq; fletib donat. Sic vidue fili um/ ic ſanctaꝝ fratrẽ mulierum:ſic ꝑem ⸗ pram:pꝛeciby ſuſcitauit puellã. Tolle bo⸗ ne Jeſu ⁊ hũc moꝛtuũ noſtruʒ de matris gremio Regularis hec⁊ exterioꝛ obſeruã taneminẽ ad ꝓfectũ adducit. Introduc ilũ ad mollioꝛẽ lectũ mollioꝛ ſpei: ꝑ quẽ appꝛoximet ðo. Experiat᷑ quod expectat quoniã bonꝰ dominꝰ expectantib ſeꝛani me querenti illum. Vnius hoꝛe experien tia;multoꝝ tẽpoꝝ laboꝛes exhilarat. Tũc redditut matri quẽ illa bus amiſerat: duʒ teneret eius affectũ ſed moꝛtuã denotiõ; defieret. Nonus redit ad nos:poſtqᷓ; tui lum teipſo veſtiſti. Ideo te ſuper ipm ex⸗ pandis vt quod eſt in eo fedũ operiaſ qð nudum veſtias. Bonꝰ huiꝰ lectuli vſus: qui bꝛeui hoꝛa in tempa ſequentia vitaleʒ alacritatẽtranffundit. Maioꝛ in Salo⸗ monis lectulo gratia: in quo ſponſa ma⸗ tremn carnalẽ derelinquens perpetuo iure dilecto adheret:⁊ vnꝰ cũ illo efficit᷑ ſpiritꝰ Bon ergo lectulus in quo nullanguoꝛ eſtniſi foꝛte languoꝛ amoꝛis. qui nõ ver/ ſatur in infirmitate ſed in iocũdita teBe nus lectuꝰqui nõ rigatur lachꝛymis: qui nõ in tenebꝛis ſternitur/ qui nihil habet ĩ ſe triſte /nihil tenebꝛoſum:ſed totũ lux ⁊ le ticia: qui non indiget ſterni tapetibus de egypto/ quib in ꝓuerbijs mulier hebꝛai⸗ ca lectulũ ſternit. Nihil enim in ſe habʒ le ctulꝰ Salomonis alieni oꝛnatꝰ/ nihüpi cti.nihil mundani.ſed totuʒ ſancta volu ptas ⁊ ſolida veritas. WMagnũ ⁊ varium ſacramentũ in ſanctoꝛũ lecculis.ſed ſuper greſſus eſt vniuerſos lectulꝰ Salomoniſ NHec ſpõſe lectulꝰhuic valet cõparari. In lectulo ſuo quẽ querit dilectũ nõ innenit. ideo furgit ⁊ circuitdonec ad iſtũ ꝑtingat eſtiua filia.ſacra virgo feſtina iſtam in⸗ gredi requiem. Noliſtrictos in circuitu enſes vereri. Enſes iſti enſes verbi ſuper femur ⁊ ſuꝑ timoꝛes nocturnoſ:vl carniſ configũt laſciniã:vel timidi coꝛdis abſci dunt ignauiã. Mec quidẽ in alijs: te vero ſuauiꝰ vulnerant: vt charitate tranffita: nocturnũ ignoꝛes timoꝛẽ:nec quicqᷓ; ha ⸗ beas frigidi timoꝛis admixtũ/ ſʒ totatrã ſeas in affectũ igniti amoꝛis: que in ſoluʒ amoꝛis es vſum dicata/x in charitatis lo cum aſcenſura ſtratũ dilecti: lectulũ Sa lomonis veri Jeſu chꝛiſti qui vinit etre⸗ gnat ꝑ omia ſecula ſeculoꝝ Amgn. Wdiuiſtis ſa⸗ a cre virgines ſponſe chꝛiſti/au⸗ diſtis heſterno ſermone de le⸗ ctulo veſtri Salomonis:vlterꝰ hodier⸗ no pergitis querere de ferculi ſacramẽto. mes vultis huiꝰ cantici ſermones ad amoꝛis vſum deſlectere:⁊ ad veſtras iter⸗ Pꝛetari delicias. Vobis ſolis hec putatiſ eſſe conſcripta carmina. Nullꝰ ſapit vob ſermo qui nõ amatoꝛijs vernet affectiby/ ⁊ dulcẽcharitatis odoꝛẽ aſpiret. Habet? ergo ⁊ hic aiiquid quod amatoꝛiuz ſonat blandimentũ:de ferculo vobis alluditß⸗ mo diuinꝰ. Nullã vobis reſidere patitur dilectus excuſandi materiã. Vrata quidẽ ſunt pꝛomiſſa lectuli gaudia: ſed poterat aliqua in vobis adhuc ſuſpitio de perue⸗ niendi difficultateſubmurmurare. Ideo vobis ſermo ſacri vehiculi quo eſtis ad le ctuluʒ poꝛtãde pulcra varietate deſcribit oꝛnatũ · Ter in itinere ſpõſus vobis ꝓcu rat ip̃e delicias. Verculũ hoc quidẽ gratũ eſt in materia /ſed auctoꝛe eſt gratius. Ipᷣe enim Salomon ferculi huð eſt auctòꝛ et artifex. Ferculũ enĩ ſibi fecit rex ſalomon de lignis libani/columnas fecit argente⸗ as /reclinatoꝛiũ aureũj Audi filiaqᷓ; gloꝛi oſo apparatu poꝛtaris ad lectũ: non ſinit te ſpõſus ſinereclinatoꝛio:⁊ illo aureo: foꝛ taſſe ex illo auro de quo legis: caput eius aurum optimũ. Multꝭ reclinatoꝛij vſus eſt. ſed inferioꝛ qᷓ; lectuli. In reclinatoꝛio habet ſponſa feſſa iocundũ ſuſtentamen⸗ tum:oblectamentũ in lectulo. Hic ſpon⸗ ſe votũ fonetur/ ibi votis fruitur. Vnan tus te putas expectat apparatꝰ que talið duceris oꝛnatuꝰ Quid ergo nunc ſermo⸗ nefrequenti cũcta exaggerem:ligna cedri na:ligna libani:colũnas argenteas: Ip̃o auditu ſe nobis iſta cõmendant:⁊ coꝛpo⸗ ralis pulcritudo in figuram adducta ſpi ritualem: quendã ⁊ intelligibilẽ conat᷑ in⸗ dicare decoꝛem:⁊ ſancte anime deſignare vehiculum. Hec enim coꝛpoꝛalia— 3 Bermo ſed fructus eſt/ ſed lignũ vite lignũ quod — — lectionis circumſtantia nõ ſinit. Quidci gurum materiale charitate cõſternaretur: Sed omnia ſpiyitualia ſunt quia ſpiritu alis eſt amoꝛ/cui tam ambitioſus ferculi . H blandit᷑ apparatus. Poſſem hec? ſimilia D deferculo hoc ad noſtrũ deriuare ſenſum Sufficiãt iſta bꝛeuiter diſputaſſead vẽaʒ vel ſatiandã vel pꝛouocandã auiditatem Quid vobis ſolis vultis cantica ſeruire: Sinite vt adoleſcentule paſcãtſinite ad ſuam cõmoditatẽ vt vel pauca inflectant capitula. Sapientib ⁊ inſipientibo debi toꝛ eſt chꝛiſtus. Hihil vobis imminui. ſi alijs pꝛo ſuo ſenſu abundet. Eſtotecon tente lectulo.inferioꝛibus vl ferculi ꝑmit tite vſum inſeruire. Illius gratia parcio Muius popularioꝛ. In illo includitur /ĩ iſto egreditur chꝛiſtꝰ. Uobis ſe vberius? quadã ſpecialitate indulget. ſed tamẽ ali⸗ as non obliuiſcitur que veſtram nõdum valeat ad menſurã pertingere. Poteſtis⁊ vos ferculi participare ſacramenta ⁊ vice perfungi:ſi ſpõſum quẽ incluſum tenetis ad nos quaſi repoꝛtetis:ſi deferatis pacẽ ſi annũcietis bona:ſi gaudia foꝛis pꝛedi⸗ cetis que intus videtis. Quid ni ferculũ erant de quib in ecckia canitur/poꝛtãtes pacẽ ⁊ illuminãtes patriam? Sed nemo vłpꝛedicatiõis officiũ aſſumat: nemo ſi bi ſumat honoꝛẽ niſi vocatus a ðᷣo. Duid teipſum ſuper candelabꝝ ponis qui teip⸗ ſum nõ accẽdis? Ille te ponat in ſublimẽ qui lucernã te fecit · Per illuʒ aſcende qui te accendit. Deniq; nemo ſeipſum ferclm facit:ſed ipſe Salomon fecit ſibi ferculũ de lignis libaui. Eſt ⁊ ferculũ: ſi quis nõ ſolum in oꝛe:ſed ⁊ in coꝛpoꝛe ſuo chꝛiſtnʒ poꝛtat. Bloꝛificate ⁊ poꝛtatechꝛiſtum in coꝛpoꝛe veſtro dicit·ſpaulꝰ. Poꝛtari vult a vobis chꝛiſtũ.ſed glioſe.non cuʒ tedio/ nec cũ murmurre/ non cũ indignatione et fiuctuanteꝓpoſito · Deniq; poꝛtari nõ tra hi:trahenti enĩ oneroſus eſt chꝛiſtus/ one roſa caſtitas/ oneroſa humiliatio/ obediẽ tia grauis/ pauperies ſoꝛdet/ defoꝛmiter poꝛtas qui ſic conuerſariſ. Faſcis ͥdam grandis tibi videtur/ fides ⁊ pietas pon ⸗ deroſa. Hõ poteſt dicere.faſciculꝰ mirrthe diectus meꝰmihi. Quid? Fenũ ti bi vide tur fides tua/ ſub cꝰonere ſic ſtrides/ ſic ge mis /ſice murmuraſ: quõ plauſtrũ ſtridet o nuſtů feno. Nõ eit fenũ chꝛiſtus /ſ flos eſt „. dat fructũ ine mꝑe ſuo:⁊ tu nõ vis tem⸗ pus expectare. beati qul veſcunt tempoꝛe ſuo. Deniq; patiẽtia neceſſariaẽ vt repoꝛ⸗ onera:jmmo opa pietatis Pietas enim? ip̃a partem iam habet repꝛomiſſionis · ſi cut ſcriptum eſt Ergo poꝛtate imaginem eins quide celis eſt /⁊ glioſe poꝛtate. On enim elꝰ leue. Eſtote nõ ignominioſuʒ of tetis ꝓmiſſiones. Poꝛtate ergo patienter fendiculũ/ ſed gloꝛioſum vehiculũ: quale fecit ſibirex Salomon · Miro autẽ mo⸗ do ita virtutũ diſtingnit varietatẽ:vtinp mo loco elatiõis vanitatẽ excludat. Duid eniĩ habes qʒ nõ accepiſti: Si aũt acceꝑi ſti quid gloꝛiaris quaſi non acceꝑis? Si ferculũ es:nõ tu te/ ſed ipe te fecit. Vercu⸗ lum eni ſibi fecit rer Salomon de lignis libani Et ligna ip̃a quis fecit?nonne ip̃e Ipſe plãtauit cedros libani. Do ſicedrꝰ es alta libani: noli tamen altũ ſape/ ed i⸗ mene foꝛte inde euellaris ꝓpter elatiõem vbi plantatus es ꝑ electõem. Non enĩ tu te.ſed ipe elegit te in opus miniſterij ipſe miniſterij officiũ quaſi miniſtrandi ↄlert gratiã.id eſt facultatẽ ⁊ dignitatẽ. gno ſcea quo plantatꝰes /⁊ non tibi veniat ra⸗ dix ſuperbie:vt nõ moueat te manꝰ tẽpta toꝛis. Von aſcendat vt ſuccidatte ſecuris iimici/cuiꝰ ne nouacula quidẽ ſuꝑ caput ſanctoꝝ aſcendit. Verculũ dei ille ſibipꝛe riperegeſtit /⁊ in vñus ſuos de libano lig⸗ na ſuccidere. Deniq; apud Ezechielẽ glo riatur⁊ dicit. In cathedra dei ſedi. Vide ergo ne ꝑ elatiõem de cathedra iuſticie ef⸗ ficiaris cathedra peſtilentie/ ⁊ ferculũ ſcã dali:⁊ per te vel exempla vel ſermo maluſ ad multoꝛũ perniciẽ vt cancer pᷣpat. Eſto ferculum dei/ vt eius in te imaginem poꝛ tes /⁊ odoꝛẽ noticie ſue per te manifeſtet. Tale Paulus ferculũ erat/ de quo domi⸗ nus ipſe pꝛofitet᷑. Vas electionis ẽ mihi iſte/ vt poꝛtet nomen meũ. Ipſe qui elegit ipſe ferculũ fecit. Ferculum ſibi fecit rex Salomon delignis libani. Lignaß̊ lig na cedrina ſunt.⁊ natura ſui ⁊ nomie loc neſcio quid magnũ cõmendant. ibanꝰ candoꝛem ſonat:cuius ligng nulli obno⸗ xia ſunt coꝛruptioni.⁊ ſicut ſubſtantie ſue non admittunt putredinẽ ita ſuauiſſimũ ſpirant odoꝛem. Bene libanus Paulus⸗ quiſeruicbat dominolxt ipſe dicitin cõ⸗ emnn u igchu eiile ſdipre debbwoig⸗ Scg eiſtii Vie euniuticiec⸗ u feculi ſci vlſemo nal ſcientia pura. Duid enim pura candidiꝰ cõſcientia Qnid imputribilius illo queʒ nulla creatura ſeparare pomit a charitate pi. Womentanee virtutes? que ad hoꝛã ſubſiſtunt:mihi nõ vidẽtur tam ligna qᷓ; olera que cito decidunt. At in Paulo que dam erat indefeſſe charitatis imputribili tas. Ideo bonũ certamen certauit: curſũ cõſummauit/ de cetero expectans cœꝛonã iuſticie:coꝛonam de manipulis:cuiꝰ iam quaſi de vicino attraxit odoꝛẽ. Deniq; et ipſe bonum exhalauit odoꝛẽ: odoꝛeʒ vite ad vitam:odoꝛẽ noticie dei Bonus odoꝛ fama bona /bonus odoꝛ cõſcientia bona Illa alijs bene olet:iſta ſibi. Hec enĩ glo⸗ ria ſanctoꝝ teſtimoniũ conſciẽtie. Nutu⸗ re enim benedictõnis fructus iam nobis in bonitate vite ceperũt olere. Et bene im putribilitati bonꝰ odoꝛ adiungitur. Naz econtrario putredo fetoꝛem emittit. Qui enim ſeminat in carne:de carne metet coꝛ: ruptiõem/ de coꝛruptõne triſtem odoꝛem ſicut de integritate ſuauẽ. Et bene de inte gritate inducta eſt mentio ꝙ virginał can doꝛ expꝛeſſus videat᷑ libani lignis. Nam ⁊ bonñũ virginalis cõtinẽtia vapoꝛat odo rem:? eius eſt ꝑpetuus vſus. Siue enim cõiugij ſeruitꝰ euacuabitur:ſiue deſolatio viduarũ ceſſabit. Uirginalis vero itegri tatis libertas:⁊ gratia non excidet vnq̃m quia qui nõ nubunt nec nubunt/ iam ſũt Q quaſi angeli in celo · Deniq; ⁊ libano ĩſcri pturis legitur cõparata virginitas. Ego linquit)quaſilibanus nõ inciſus euapo- raui:⁊ ſicut balſamũ nõ mixtũ odoꝛ meꝰ Werito libanꝰ venter immaculatꝰ.ven ⸗ ter impolluꝰ.venter intactuſ.venternon inciſus. Nõ inciſus eſt/ cuius manet inte gritaſicuiꝰnon ſunt reſignata clauſtra pn doꝛis. Pꝛopter mundiciã libqnus: pꝛo⸗ pter integritatẽ non inciſus. Merito enĩ non incila que nõ eſt diuiſa. Uis audirei ciſam? Wulier nupta cogitat que mundi ſunt/ quomodo placeat viro/ ⁊ diuiſa eſt/ vtiq; in deũ ⁊ viꝝ diuiſa/⁊ foꝛte nõ equa⸗ liter diniſa:ſed in viruʒ ꝓpenſioꝛ. Mulier aũt innupta ⁊ virgo nõ cogitat niſiq do mini ſunt/ quomodo placeat deo · Duaſi libanus nõ inciſus enapoꝛaui habitatio⸗ nem meã Matris dñi ſpecialiter hec ver ba vident᷑. Illa verelibanꝰ:⁊ libanꝰ non inciſus. Illa vob euapoꝛauit ſacre virgi⸗ nes habitatõem ſuã habitatõem celeſteʒ/ habitatiõem angelicã · qñ virginalis con uerſatõis exẽpla in vos trãſfudit/⁊ perpe tui pudoꝛis inſpirauit amoꝛᷓ:⁊ ſatꝭ expᷣſ⸗ ſithabitatõis ſue gram: quã euapoꝛsre ſe dicit. Quid eni habitatõe virginea vapo ri ſimilius? Nihil habet hecierſatio car neñ:nihil mũdanũ:ſʒ totũ celeſteSper⸗ mundanũ totũ:ſpũale totũ ſimile vapoꝛ ſed quali vapoꝛi Et tãqᷓ; balſamũſinqͥt) nõ mirtũ odoꝛ meꝰ. Tãq; balſamtʒ non mixtũ nõ coꝛruptũ /tanqᷓ; balſamũ nõ ad ulteratũ Eſt mixtura que balſamũ ſimilat ⁊ menti /⁊ eſt mixtura que ſi nõ habʒ bat ſami ſimilitudinẽ: bonũ tam̃ ↄtriſtat odo rem. Eſt ergoſvt ſic dicã) balſamũ verum ⁊ſolũ.⁊ eſt balſamũ /⁊ ſi verũ/ non ſolum xeſt balſamũ nec verũ nec ſolũ. Pꝛimuʒ in perfectis eſt:hoc vltimũ in decepti: me dium in illis qui⁊ ſi nulla illudunt᷑ falla⸗ cia. aliqua tamẽ virtutis gratia deſtitnun tur. Werito itaq; illa que ſola gratia ple⸗ na erat/ quaſi ballamũ non mixtũ odoꝛeʒ ſuũ dedit. Oo ſi tu virginitatẽ oles/ fi oꝛa⸗ tionum inſtantiã/ ſi ieiunioꝝ abſtinẽtiam bene oles:⁊ balſamũ oles. Si vero ĩpati entie adhuc moꝛbo laboꝛas/ ſi vaniloqui um/ ſi leuitas conſilioꝝ/ ſi ardoꝛ expiende pꝛopꝛie volũtatis /ſi triſticia/ſitedinmn/ ſi hoꝛũ aliquod vnũ inte nominat᷑: mixtus eſt iam odoꝛ tuꝰ:⁊ non purũ balſamũ ſpi ras. Modica enim ſtilla admixtionis pe regrine:totam balſami maſſam cõtriſtat. Bñ qͥdẽcum illo agitur/qji qd triſtefoꝛ tuito⁊ velnt ſbito redolet:ſtatĩ abolet Nã imultis offendimꝰom̃s /dixit apoſtolus Ex ſubito quidẽ lapſu/ ſed ſtatiz coꝛrecto nullꝰ eſt odoꝛ eſtimandus:magis vero in eo in quo quis eſt ſedulus vicio. Pericu⸗ loſa ⁊ peſſima mixtura cuiuſſibet eſt quã⸗ do vicium quodlibet virtutis mentitur ſpeciem.Et angelus ſathane in angelum lucis ſe tranſfigurat:⁊ quaſi venenum fa⸗ cit balſamum ipirare. Vnguentarius eſt ſathanas:nolite ab illo oleum emere. Nõ enim tam confectoꝛ eſt qᷓ; coꝛruptoꝛ vn⸗ guenti. Deniq;(ſicut ſcriptum eſt)ferue⸗ ſcere facit quaſi ollam mare et ponitſicut quom vnguenta ebulliunt Moes in hac olla. Ollam hanc ſuccenſam vidit Bie⸗ remias. et faciem eius a facie Zquilonis Qualis vnguentoꝛũ artifex /q Bermo olla vite vapoꝛes exire ſimulat: Quakar/ tifex qui olie ſuccẽſe faciẽ quaſi ab auſtro feruere facit /per quã potius ab aquilone mala exardeſcunt in terra: Aut filius pꝛo phete eſt/ aut certe ꝓpheta:qui moꝛtem in olla depꝛehẽdit:⁊ vapoꝛes eins ab aquilo ne vnire. Sulphurei ſunt vapoꝛes quoſ olla carnis tue ſuccenſa euomit?⁊ tu ĩ his S balſamitibi videris odoꝛẽ ſentire? Si ꝑ te neſcis balſamũ verũ a mixto diſcernere veni ad pꝛophetas/ veni ad filios ꝓphe ⸗ tarum apoſtolos:qui te mixturaꝝ differẽ tias doceant qua in olla moꝛs ſit. Talis Paulus qui dicere auſus eſt! Non igno⸗ ramus aſtutias eiꝰ. Si non ſufficit ma⸗ nus tua vt purũ habeas balſamũ: ſancti te doceant quomodo miſceas. Attulit ni⸗ chodemus mixturã mirrhe? aloes quaſi libꝛas cẽtũ.⁊ marie emerũt vnguẽta. Sʒ WMaria domini mater vnguenta tam cõ̃⸗ paratqᷓ; ſpirat/que vnctũ oleo leticie im parturiuit chꝛiſtũ. Tanqᷓ; balſamũlinqᷓt) non mixtũ odoꝛ meus. Si mixture rati⸗ onem ignoꝛas:veni ad doctoꝛes eccleſie. ad eos qui columne quedã ſunt⁊ firma⸗ mentũ veritatis:columne argentee: domi ni fercula/⁊ ſacri diſpẽſatoꝛes eloquij: ab his diſce quomodo cogites que domini ſunt.⁊ quomodo ſollicita ſis non niſi vt ſibi placeas. Tunc⁊ tu columnas habe⸗ bis in te argẽtaes/ ſi vtriuſq; teſtamẽti fu eris ſuffulta ſcientia. Ideo⁊ hic poſt liba ni ligna columnas ſubtexit argenteas ſer mo diuinus /vt haheas myſterium fidei in ↄſcientia pura. WMyſteriũ fidei qᷓ; ſacꝝ tibi pꝛopalauit eloquium/ eloquiũ argen teum/⁊ vt euangelicis ⁊ apoſtolicis ſub⸗ nixa pꝛeceptis ila mediteris /illa ↄſerues ⁊ conferas in coꝛde tuo:nec patiaris iner⸗ ti ſitu coherere ⁊ oblectari:⁊ oblectatiõis erugine denigraridiuini verbiargentum Sed nõ poſſumus nũc in ſermonẽ hodi ernum has inſerere columnas. Hũceniʒ tractatum:libani pꝛeoccupauerũt ligna: ⁊ in eoꝛũ odoꝛe longius qᷓ; putabã noſter ſermo excurrit ſuauitate illectus materie. Tibi domine hũc cõmendo libanum/ li⸗ banum egregiũ/ huncchoꝛũ virgineum/ ſacrũ cetũ feminarũ Tu cuſtodivt nõ ſuc cidatur:ſed ſua illi ſeruet᷑ integritas: ſerue turcaſtitatis candoꝛ/quia libanꝰ cando ⸗ rem ſonat:ſeruet puritas mentis/ vt ſan⸗ num hũc:cuꝰ ligna in ferculi tui dedica/ ſti materiã. Pꝛocul ab illo ſit. ꝓphetica cõ minatio. Aperilibani poꝛtas tuas.come detignis cedros tuas. Poꝛte iſte claudã⸗ tur alijs:ſoli aperiãtur tibi. Tu illi clauiſ ſis ⁊ clauſtrũ:tu ſigna ⁊ reſigna: vt nec ſi⸗ gnaculũ nec claueʒ pꝛeter te recipiat chꝛi⸗ ſte ieſu qui es benedictus in ſecula ſeculo rum. Amen. Sermo.xviij. l coꝛruptio carnis /⁊ mũdicie no bis eſt candoꝛ expꝛeſſuſ. Bona quidẽ eſt caſtitas: ſed quod nõ fit ex fide: peccatũ eſt. Vide dicit ſcriptura)purifi⸗ cans coꝛda eoꝛũ. Non eni ſola carnis con tinentia caſtitas cenſet᷑· coꝛdis multo ma gis eſt eſtimãda puritas. Jam vos(inqͥt ieſus)mũdi eſtis pꝛopter ſermonẽ quẽ lo cutus ſum vobis. Bonus fidei ſermo q́; mundat:⁊ ideo in hoc ferculi cultu poſt li gna libanicolumnas ꝓducit argẽteas /⁊ virginalis mentẽ mũdicie ad ſacripꝛouo cat meditatõem eloquij · quod argento er aminato confert᷑. Bone ſunt in pectoꝛe v ginũ erecte columne:ſi ſacre fuerint ſcrip⸗ ture ſuffulte/⁊ cognitione fideli /⁊ recogi⸗ tatione frequenti. Bonus libanꝰes ſimũ dum coꝛ habes/ mundũ a cogitatione fe⸗ do⁊ acogitatõe intideli. Magna feditaſ ſpũs fidei coꝛruptela· D ſi ſana fuerit in te firma foꝛma fidei:iam vnã habes colũ nam. Volitñ eſſe hac cõtenta:adiũge⁊ al terã: meditate ĩ lege dñi dieac nocte. In ⸗ fidelitatẽ ⁊ foꝛnicatõʒ puta:ſi mẽs tua v modicũa fidei recogitatõe declinet. Bõe colũne fũt:diuie noticia ⁊ memoꝛia legis recta credulitas ⁊ recoꝛdatio fidei. Colũ na es ſi fuer ĩ fide firma. Argẽtea ſi diui⸗ ni fuerſvſu ĩſtructa mõis. Rectũ õſinqͥt) vᷣbů dñii:⁊ oĩa oꝑa eiꝰ ĩ fide. Bone colũ⸗ ne ſi fides ⁊ vᷣbů fidei vᷣbũ hᷣppeſitĩ coꝛð tuo:nã ĩ oꝛe ꝓpe ẽꝛꝓpe ſit ⁊ ꝓpetuũ ibi ſit. Exabũdãtia coꝛdis ðmo erũpit. Septi es ĩ dieinqtpphalaudẽ diti tibi Vos ſa cre vᷣgines dicite ſp. Septies qͥdẽ dicite laudẽ ꝓpr hoꝛas ſolẽnes:ſꝑ ãt cãtãtes et pſallẽtes ĩ coꝛdity vẽi. Argẽtee ſint ligue vie Argẽtee ſũt/ſið ſacraxpʒ pagia ſonãt Hõ mittat maſſa plũbeai os vr̃m. Plũ⸗ beũ os eſt qð nil ſubtile loquit᷑ nilacutuʒ 88 XVIII. nilde ſupernis/ ſd totũ remiſſum eſt/to⸗ rũ hebes /totũ de imis foꝛtaſſe ⁊ demenſ. Mam iniquitas ſedet in talento plumbi/ homo ille euangelicꝰ peregre pꝛoficiſceni nõ talia ſeruis ſuis talẽta diſtribuit. Holi reð tality negociaritalentj intbeſaurive ſtris huiuſmodi non inneniãtur. Paulo dicenti intendite. Om̃is ſermo malus ex oꝛe veſtro nõ pꝛocedat:ſed qui bonꝰeſt ad edificatõem fidei. Ad edificatiõem(inqͥt) non ad euerſioneʒ fidei. Ferreũ os eſt qð fidem euertit/ quod ſanctã ſubꝛnit cõuer⸗ ſtiõem/ quod inſtrumentũ eſt belli /ſemi narium lit. quod murmur ⁊ amaritudi⸗ nem ſonat. Beſtia tal in Daniele deſcribi tur. Dentes ⁊ vngues ferreos habens/ co medens ⁊ cõminuens om̃ia. Nulla inter ouiculas immo intera micas domini be⸗ ſtia tal reperiatur. In hoc gꝛege virgineo nulla virulenta.nulla violenta ſit /nullꝰin hoc paradiſo ſerpentꝭ ſibiꝰſonet. virgine um os virulenta verba nõ decent. Duid pꝛauis polluta verbis in oſculum ſponſi labia poꝛrigi? Candoꝛ ipſe luc eterne: et nihil inquinatũ attingit illũ. Wemento os tuũ celeſtiby oſcuł⁊ oꝛacułconſecratũ Sacrilegiũ puta ſi quid nõ dulce /nõ dei mei.non ð ſancta pagina ſonet. Buccina te(inquit)in noemenia tuba:ĩ inſigni die ſolennitatꝭ veſtre. Om̃is dies vob ſolen⸗ nie debet eſſe: ſemꝑ neomenia /ſemꝑ ſab ⸗ batum. Ideo os veſtrũ quaſi tuba ſit du crit Tuba argentea /tuba que non liteſeſʒ leticiã ſonet /ſed ſolennitatẽ/ ſed cãtica ſpi ritualia. ¶ Neſcio quomodo de columniſ ad tubaſ noſtra defluxit oꝛatio nifi ꝙ optima columna eſt ĩ domo domi⸗ niqui tale os poꝛtat. Bona columna eſt/ in quo feſſi uſtentant᷑. Habes in Iſaia. Dominꝰdedit mihi linguam eruditaʒ/ vt ſciam eũ quilapſus ẽ ſuſtẽtare vᷣbo. Eru⸗ dita plane lingna chꝛiſti ieſu annunciãtiſ pacem:pꝛedicãtis bonũ. Lingua placa- bilis lignũ vite:columna?⁊ firmamẽtum veritatis. Et tu virgo in hoc ſponſi ima⸗ gine poꝛta/ vt habeas linguã eruditã /lin⸗ guam placabilẽ. nõ erroneã/ non vagam non labilẽ ad ocioſa:ſed que loquatur iu⸗ dicium/ que verbũ ſolatij pꝛoferat: queco lumna quedã ſit ⁊ firmamẽtum ad edifi⸗ Catiõem fidei tue vel aliene. Pꝛope ſit ver⸗ bum fidei in oꝛe tno ⁊ in coꝛde tuo. Cis ctum innoua in viſcerib meis. columnã audire argenteã: Lexſinquiti eins in coꝛde ip̃ius. Eccegrgentũ:et non ſupplantabunt᷑ greſſus eiꝰ. Eccecolũna. ure columna: que ſubuerti non poteſt. VUerbo domini celi firmatsſuntſinqͥt pᷣ) Moc verbo confirmet᷑ coꝛ virginis/ vt ce lum ſit/ vt ſedes dei/ vt reclinatoꝛiũ poſſit aureum fieri. In argento fidei rationem⁊ ſcientiã accipite. In auro intelligẽtie⁊ ve ritatis fulgoꝛem Reclinatoꝛiũ hoc aureũ ſuꝑ huiuſmodi colũnas imponit᷑. Niſieĩ credideritis nõ intelligetis. Videi erudi⸗ tio ad intelligẽtie puritatẽ gradum pᷣſtat. Nundamẽto huic cõtemplatõnis innitit᷑ gratia:dum in ſermonedei meditar fide liter/⁊ patientiã ⁊ cõſolatõnem ſcripture ad ſpem te ſupernã erigis:columnã teex⸗ hibes. Reclinatoꝛiũ aureum tũc exurgis quom nuda tibi ſine ſermonis inuolucro raptim incipit coꝛuſcare veritas. Sediã perfectiꝰoꝛdinẽ intuere:⁊ pꝛouectum q̃n ⸗ dam de libanilignis ad columnas argen eas/k aureũ reclinatoꝛiũ. In libano coꝛ dis mundicia/in argento dinine legis no ticia. In auro ſiue fermonis miniſterio: myſteria ſacra reſplendẽt. In pꝛimo men tis oculũ purgas. In ſecũdo pꝛoſpicis. ꝑſpicis autẽ in tertio. Velſi mauis itadi ci/mundarisſpecularis.meditaris. Lõ⸗ feſſio(inqͥt)⁊ pulcritudo in cõſpectu eius In libano pulcritudo.in argento ↄfeſſio in auro diuine conſpectꝰ pᷣſentie tibi com mendatur. Oo magna eſt ↄfeſſionis?⁊ pul critudinis hec gratia/ que ĩ conſpectu tan te maieſtatis admittit:vis alibi ĩ pſalmo audire:audi hanc diſtinctiõem. Loꝛ(in⸗ qnitꝰmundũ crea in medeus /⁊ iritũ re epꝛoij⸗ cias mea facie tua. Vides quõ abyſſus abyſſum ĩnocat: quõ diuerſa ſcpᷣture capi tula ſibi ↄcinũt: Pꝛimũ ad libani cãdoꝛẽ refert᷑. Beati enĩ mũdo coꝛde/ qm̃ ip̃i deũ videbunt. Secundũ ad argenti colũnas rectũ eſt enĩ verbũ dñi. Tertiũ ad aureuʒ reclinatoꝛiũ/vbi dñi facies ſine velamẽto ſincere videtur/⁊ in auro rutilat maieſtas regia.hoc eſt.purgatũ.inſtructuʒ.(⁊ vt ſic dicam)pꝛeſcriptũ ſpũm ſibi poſtulat da⸗ ri. In libano purgat. in argẽto inſtruitur in auro pᷣſtringit᷑ · Pꝛeſtringit᷑ enĩ vere in cõtemplãdo quelibet purgate mẽt acies ⁊ coꝛuſcationes intime lucis ad modicũ 0 Bermo ſuſtinet. Hes pꝛofectunʒ gradus relege: tn que ſpeculationis aſpiras ad gratiam nihil in te feduz /nihil infidele reſideat /vt mda tibi poſſit fulgurare vᷣitas. Pꝛimo emnndare /ũdo exercitare/tertio intue re E mundarea lege carnali/ exercitare in lege fidei/ intuere ⁊ ꝑſpice in lege perfecte libertutis/ in lege ſpirituali. Ubi enĩ ſpiri tus dñi/ ibi libertaſ. In lege que littere ve lamine csret/ in qua nec errori/nec ignoꝛã tie nec enigmati locus eſt. Erroꝛ vbiẽ /ſe⸗ ducit. Ignoꝛantia vbi eſt /nõ ducit. enig⸗ ma vbi eſt.⁊ ſi ducit·nõ tñ ꝑducit. Duis bi erret reclinatoꝛiũ enĩ eſt /⁊ quies ⁊ vo⸗ toꝛum finis. QDuis ignoꝛet Auꝝ enĩeſt⁊ rutilat ad lucẽ. Quod ibi enigma! Voto rum finis ⁊ ſerena veritaſ/enigmatũ fign ras nõ recipit. Ibi nihil falſum/ nihil oc⸗ cultatũ /nihil figuratũ. aurũ eſt/ et fulget · reclinatoꝛi eſt /⁊ fouet:dulcis fomes/ ſed hoꝛa fugax. Et fulgoꝛ iſte fulguri compa ratur. In momẽto fit/ in ictu oculi/in no⸗ Z niſſima tuba. Nouiſſima tuba eſt quãdo nõ iam in paginaß in ip̃ap̃ſentia innote⸗ ſcit: qñ quis efficit docibilis dei.quando poſt apoſtoloꝝ ⁊ꝓphetarũ ſermones no ⸗ uiſſime in ſeipſo dei filius patris verbuʒ loquit᷑ Tube hec neſcit incertũ ſonũ dare nõ ſonat niſi ad ſolennitatẽ:niſi in neome mia. Buccinate(inquit pᷣs.) in neomenia tubaĩ inſigni die ſolẽnitatis veſtre. Vere inſignis dies vbi diuina maieſtas ſema nifeſtat· nihil inſignius ſʒ nil ſuccinctius Diẽ dixi /hoꝛa eſt · Moꝛa vere inſignis et vere ſolẽnis. Eructa tu nobis IJhu bone eterni illius diei hoꝛas aliquas: diẽ illum ſtatim efficies:vbi tue lucis verbum eru⸗ ctas:qui dies es eternus. Fulgura nobiſ coꝛuſcationes tales. Fulgur efficitur/ cui tu fulguras. Similẽ tibi reddis ſi quem irradiaſ. Similes(inquit)ei erimꝰquom appuerit Mõtes q̃;s tali radio tãgis ñ fu migãt ßʒ fulgurãt?lurei fiũt/ tuũ qby auꝝ refulget. Caput tuũ aurũ optimũ reclina toꝛium aureũ non inuenit. Sʒ redijt vbi ſe reclinat:iã nõ eſt illud de euãgelio dice⸗ re. Vilꝰhominis nõ habet vbi caput re/ clinet. Vides ne dñe ieſu quot h̊ habes re clinatoꝛia? Nũqᷓ; ſe maieſtat ſue caput li ⸗ bentꝰinclinat qᷓ; in vᷣginitatis aureo ſinu Reſpice virginea pectoꝛa hec:pectoꝛa va cãtia nbüii frequẽterreclinas /⁊ recũ bis /⁊ cubas in meridie:⁊ aurco claritatꝭ quodã ſereno. Nõ hic vulpes foueas ha⸗ bent: nec nidificãt volucres celi. Solidi⸗ us eſt reclinatoꝛiũ hoc/ qᷓ; vt hic ſubdola valeat vulpes infodere · Nullꝰ doloſitati relinquit᷑ heretice locus:vbi ſerena fulgu rat veritas. Sublimius eſtqᷓ; vt huc aut ſubdola vulpes: velſupba volucris acce⸗ dere queat. Abſcõdita ſunt a ſapientib et pꝛudentiby ⁊ reuelata ſunt paruul: quihu milem ſectant᷑ aſcẽſum purpureũ:⁊ paſſi onis chꝛiſti veſtigijs inſiſtunt. Verepur⸗ pureꝰ aſcẽſus quẽ chꝛiſti ſignauit cruoꝛ: ⁊ paſſionis eiꝰ coloꝛanit fides. Sʒ illud& attendendũ. quo mõ ĩmo qᷓ; cõgruo mo⸗ do ſibicõcinunt columne argẽtee⁊ aſcen ſus purpureꝰ. In illis ſapis fidelit/ ĩ iſto ſentis humiliter In illis meditatio/ iſto imitatio. Nõ enĩ in ſermone tiñ̃ eſt regnũ dei/ ſed in virtute. Duid tu illic dicis qui humiliatõem ſeruitutẽ putas? Seruilis nõ eſt quã regalis nobiitat purpura. Dꝛ namentũ eſt eteni purpura regiũ. Mos ſi tu vel dedignaris vel hoꝛres gradꝰ:reſpi ceꝙ purpurei ſunt. Humilitas ſuſcepta ꝓ chꝛiſto regiã pᷣfert dignitatẽ. Tuᷓ ſpõ⸗ ſa chꝛiſti candido pꝛeme pede gradꝰ pur⸗ pureos. Nobilis eſt ſemita quã dilectus tuns pꝛioꝛ inceſſit.qᷓ; pulcri ſũt etenĩ ᷓdꝰ purpurei/ quos pede ſacro chꝛiſtꝰ pꝛioꝛ ſi nauit?pedibyillis quib nulłꝰ puluiſ ad krſt· pet niueiſ q̃s cruorꝭ ſui ſignauit veſtigio: Et tu ardẽter veſtigia relege. Eu fer caiciamẽtũ carneũ de pedib tuiſ. Sã ctus enim aſcẽſus eſt/ quẽ tibi diſponis. Hudo ⁊ expedito inſiſte veſtigio gradib iſtis. ſurpurã banc non conchilij ß xp̃i ſanguis intinxit:hic tu pedẽ libẽter pone vt pes tꝰ intinguat᷑ in fanguine xp̃i. Nõ veniat tibi pes ſuperbie/ ſi humilẽ ſecteri aſcẽſum/ qui ſponſi tui cruoꝛe ſacro ſigna tur. Huic tu nõ modo pedẽ ſed etiã ma⸗ num ⁊ caput itingue:⁊ tota purpurea: to ta paſſiõexp̃i tota nobilitate aſcẽ daſ. Ham? ſi compateri /cõregnas · Holi te ſeculi nobilitate caram reputare. Vili⸗ oꝛ eris ſi reſpererꝭ ad illam:ſi natales tuoſ ſpõſo ĩputaſ.ſitep ſeculi faſtu pᷣferas alijſ aut aliqͥd hr̃e pᷣullegij putas. Cõtra hũi⸗ litatem pꝛopoſiti de ꝓſapia carnis euacu ar agloꝛia chꝛiſti:ſi alia te nobilitaripᷣſu mas. Mec tibi purpura ſufficiat ad faſtũ ——— ſufficiat ad aſcẽſum/ ſufficiat ad gloꝛiam/ ⁊ nõ gloꝛieris niſi in cruce dñi noſtri Je⸗ ſu chꝛiſti. Aſcẽſus te purpure?ꝰ/reclinato⸗ rium perducet ad aureũ. Quoniã humili bus ⁊ quietis debet᷑ gratia/a ſapientibus autẽ ⁊ pꝛudentibꝰ abſcondit᷑ reuelãda ꝑ⸗ nulis. Purpura hec magnũ quoddaʒ eſt pignꝰ amoꝛis/ quẽ tibi dilectus exhibuit Vere magnũ pignus amoꝛis moꝛti paſ⸗ ſio· Maioꝛẽhac dilectionẽ nemo habet/ vt animã ſuã ponat quis ꝓamicis ſuis. Tale pꝛeſtitit /tale pignus repoſtulat paſ ſio tua /humiliatio tua. Quiꝓte pertulit in memoꝛiã tibi reducat/⁊ quãtũ adama uit /p qua ſe tantũ hnmiliauit. Ama ergo tu illũ qui pᷣus ⁊ plus dilexit. Nõ exigũt hec teinꝑa vt ſanguinẽ effundas. Effun ⸗ de animã tuã/effunde ſicut aqua coꝛ tuũ. Ram ⁊ ſitradideris coꝛpꝰ tuꝰ ita vt arde tcharitatẽ nõ habeas /qͥd tibi pꝛoderit? Peniq; ⁊ vltimo loco quaſi finalis omni um clauſula gratiaꝝ ponit᷑ charitas /⁊ me dis velut oꝛnamẽto quodã charitate con ſtrata dicunt᷑ ꝓpter filias hierlm. Amen. Muñ aliquid n vultis audire/ ſed ego nouum quid nõ habeo/ niſi vt vos in nouet amoꝛ. Wandatũ hoc nouũ do vo ⸗ bis.nihil vobis notiꝰ⁊ nihil eſt nouius. Hihil eſtis ĩ iſto rudes /⁊ ĩexercitate nego cio. Ueſtrum hoc pꝛopꝛiũ officiũ eſt. In amoꝛis eni pꝛecipue munꝰ eſtis dedicate Deniq; ⁊ pꝛopter vos fercula Salomo⸗ nis media charitate cõſtratadicunt᷑. WMe dia(inquitycharitate cõſtrauit pꝛopter fi⸗ lias hieruſalẽ. Onodã quaſi pꝛiuilegio ſermo vobis delegauit vſuʒ amorj. Emn lamini filie hieruſalẽ ch ariſmata melioꝛa magis aũt vt ametis. Amoꝛenĩ ſupemi⸗ net gratie:⁊ in huiuſmodi deſcriptõne fer culi charitas reliquaꝝ quaſi oꝛnamẽtum ⁊ clauſula ſuꝑponit᷑ gratiaruʒ. Plures in hoc ferculo enumerant᷑ gratie:ſed charita te cumu lant᷑ om̃es. C haritas cumuꝰ eſt charitas fundamẽtũ. In charitate(inqͥt) radicati ⁊ fundati. Illa in pꝛimis/ illa in vltimis:illa inchoat chariſmatibus cete⸗ ris.ideo in medio collocat᷑ quaſi oꝛnamẽ tum quoddã cõm une:⁊ totiꝰ clauſula fer culi. Et coloꝛ purpureus?⁊ auri fulgoꝛ ob ſcurioꝛ eſſet ſi nõ charitate veſtiret᷑ Quan ta eius eit gratia que ipᷣmↄtemplatõis au rum exoꝛnat? Ip̃a media eſt⁊ reliquaruʒ quaſi medulla gratiarũ. Nulla tam eſt in⸗ tima ÿtus:nulla ſic animoꝰpenetrat⁊ꝑ⸗ fundit:⁊ archanos coꝛdis implet receſſuſ Ipſis animi medullis amoꝛ imbibitur ⁊ ſecretis influit venis. WMedia(inqæ) cha⸗ ritate. Bene media que ſic intimaẽ. Ple⸗ nitudo legis eſt charitas.ideo lex vacuat᷑ ſifuerit deſtituta charitate. Uitalis q̃daʒ vena legis eſt ⁊ reliquaꝝ charitas vᷣtutnʒ Teterequaſi in partẽ ſe cõtrahũt.illa om⸗ nicõmunis eſt gradui:ſiue mente exceda ſiue ſobꝛius fias: vbiq; charitatis ⁊ neceſ ſarius ⁊ iocũdus eſt vſus. Reliquaruʒ of ficia variãtur gratiarũ/⁊ vicibus alternã tur:charitatis cõtinuãtur iura quodã iu⸗ gi tenoꝛe:ſiue mente excedamus deo: ſiue obꝛij ſimus/ vget vos charitas xp̃i. In quid vos vꝛget? Inſeipſam. Alioꝛũ alia ſunt officia.veſtrũ ſpeciale munꝰ ẽamoꝛ. Impꝛobo ſuiꝓuocatoꝛ eſt amoꝛ ⁊ dulceʒ agit in patiẽtes tyrannidẽ. Amoꝛ ſeißum in ꝓuectus ſpargit vberioꝛes. Emulami x ni filie hieruſalẽ chariſmata melioꝛa: ma⸗ gls aũt vt ametis. Emulatio vos hec ſꝑ amplius vꝛgeat: Mandatũ hoc vob ſem per ſit nouũ Et nouũ eſt niſi in veſtro duł cis Jeſus veterauerit affectu. Utinã ſem per in vobis ille recẽs ſit:nec moꝛa tempo ris aliquid imminnat gratie Vtiq; recẽs in vobis veſter Jeſus eſt. Ip̃e ſp recens/ ſed nõ deus alienus. Vere recẽs in quem ſemꝑ anxio inhiatis amoꝛe. Deniq; id ſo lum habetis in votis vt vobis ſp ampliꝰ placeat. Duantũ placet qͥ ſatis piacere nõ poteſt? Nulla magis vos rõe placere po⸗ teſtis qᷓ; ſi vobis ꝑlaceat ip̃e. nimũñ vult aliud nõ querit. Solꝰſufficit: ſitñ totus impẽdit᷑. Satis eſt ꝓ viribo tuis: ß parũ eſtꝓ eius meritis. Sitetibi ↄferas ⁊ tua metiaris ex regula:ſufficit. Sʒ ſi dete:nil tibi relinqͥt᷑. Si aũt ex ipſi te regla meti⸗ aris /⁊ velut ĩ libꝛa colloces.qͥd tu momẽ ti aduerſus illuʒ tenebis? Si infra vires tuas amoꝛ ſecohibet ⁊ ↄtrahit:iniquꝰ eſt. ⁊ ſi iuxta vires tuas:exiguꝰ. QDuid&? ſup̃ vires caſſo te extendes conatu: Qnidini⸗ amoꝛ nõ capit de ĩpoſſibilitate remedinʒ. Nulla ſat magna ſůt amoꝛis officia: vbi tñ ip̃e non intepuit amoꝛ: Quomodo erit 6 in ſuo parcus: qui in al eno fidelis exiſtit: Ouðõ erit in officijs ꝓpẽſus/ in ſeiß̃o par⸗ cus?j moꝛ ſeipſo nihil impẽdit libentiꝰ: nihil vberpoteſt. Que maioꝛ vbertas qᷓ; vbi nihil decerpit᷑. Amoꝛ exeſtuat/ ſeißm nõ capit:ſupfluit ſibi:immẽſitatẽ emulat᷑ dum metã neſcit affectui poncre · Oleũ eſt qð ſture neſcit /niſi cũ vaſculũ deſijt niſiꝙ nec tũc nouit cõpeſci. Wuſti bfert amoꝛ inſigne/ qð natiuitatis ſue feruoꝛe qͥdaʒ⁊ velut etatis laſciuia excreſcit ⁊ ſuperfiuit/ capi neſciens /⁊ nouo ſemp amoꝛe exferue ſcit⁊ fermentat᷑ affectu. Amoꝛ infirmitatẽ D nõ cauſat᷑/ſʒ magis accuſat. Amoꝛi nihil ſatis eſt/ nihil minꝰ ſeipſo. Amoꝛ ſeip̃o ſa tiari nõ poteſt:⁊ tñ niſi ſeipſo paſci nõ po teſt.ip̃eſibi dulce ſatis eſt pabulũ. moꝛ nil magis vult qᷓ; amare · Duã dabit ho/ mo cõmutationẽ ꝓ amoꝛe;quã dabit /vel quã accipiet: Nihil gratiꝰamoꝛe impẽdi tur:nihil dulciꝰ ſenti᷑. Amoꝛ? dulcit᷑ op⸗ tat ⁊ dulciter vtit᷑/ dulciter deliciat᷑ ⁊ dui⸗ citer dolet. Vere dulcis amoꝛ:⁊ ſolꝰ dulc amoꝛ:⁊ om̃is dulcis amoꝛ.ſʒ nõ eſtamoꝛ ad amoꝛẽ chꝛiſti. Sup omnẽ pulcritudi nem pulcritudo eſt:ſuꝑ omnẽ pulcritudi nemlinqͥt)dilexi ſapĩam. Duõ nõ decoꝛꝰ: qᷓ candoꝛ eſt lucis eterne? Frater mi iona tha qᷓ; amabilis es ⁊ decoꝛꝰvalde? Vole⸗ bam ieſum dicere/ ß de ↄſuetudine Jona the ꝓduxi vocabulũ:⁊ tñ gratꝰ erroꝛ: qui gr̃am erp̃ſſit. Erroꝛ in noĩe/ ſß in re nomi nis huiꝰ eſt ſeruata ꝓpꝛietas. Jonathas colũbe eſt donũ/ illũ ſigniticãs qͥ ſpũalis gratie eſt plenꝰ/ pueꝝ qͥ datꝰeſt nobis:ſiue onathã ſiue ieſum dicã /Jeſum intelligo qᷓ; amabilis es frater mi Jonatha ⁊ deco rus valde? Pꝛeſumptõem putatis ꝙ fra ⸗ trem eũ dico.verba hec nõ meã temerita⸗ tem/ ßʒ eꝰ charitatẽ ſonãt. Pꝛeſumptio fu erit ſi nõ ipᷣe Jeſus nihůl indulſerit auſuʒ Deniq;⁊ ip̃e cognatõis huiꝰ /⁊ aſſumpſit habitü:⁊ exhibuit effectũ.⁊ iuxta aplum. Põ cõfundit᷑ nos fratres vocare. Sinðõ cõfunditur:cur nõ ⁊ tu cõfidenter dicas. Frater mi ionatha. Ant ſi domeſtico ma⸗ gis vis vti vocabulo.frater mi ißᷣu ama⸗ bilis es ⁊ decoꝛꝰvalde · Zmabilis es ſuꝑ amoꝛẽ mulieꝝ. Anxio ⁊ vehemẽti affectu veſtra ſancte mulieres in xpᷣm inardeſcũt vota: ß ip̃e multo magis eſt amabilis qᷓ; amat᷑ a vobis. E mulaminiᷓ chariſmata Bermo melioꝛa:magis aũtvt ametis. Enumerut ligna libani/colũnas argẽteas/ reclinato- rium aureũ/ aſcẽſuʒ purpureũ:ad vlimũ charitate cumulans om̃ia. Duid niAd⸗ hucſinqt paul excellentioꝛẽ vobis viam demöſtro. Bone ſunt etenĩcolũne /⁊ facri magna quidẽeſt eloqui gpa · Sed ſilin guis hominũ loquar ⁊ angeloꝝ: charita⸗ tem aũt nõ habeã /factꝰſum vt cymbaluzʒ tinniẽs/ vocis inanẽ dans ſonitũ ſine ſen ſu charitatis. Reclinatoꝛij aurei ingẽs eſt gloꝛia/ꝑ qð tibi miſterioꝝ archana ſignã tur. Sʒ qͥd: Si nouerim myſteria om̃ia ⁊ omnẽ ſcĩam:charitatẽ aũt nõ habuero/ nihil ſum. Per gradꝰ aſcẽdis purpureos ⁊ paſſionis xp̃i te gaudes habere inſignia Sʒ ſitradidero coꝛpꝰmeũ ita vt ardeam charitatẽ aũt nõ habuero/ nihil mihi pꝛo⸗ deſt(inqͥt apłs]) Charitas nõ inflat᷑:nõ eſt ambitioſa:nõ querit que ſua ſunt: medio gaudet.⁊ qᷓſi in cõmuni ſua bona ꝓſtituit Mecdia enĩ charitate ↄſtrauit. Hõ inflat᷑ (inquit)nõ eſt ambitioſa. Nõ eni charitaſ bonũ ſingulare aut ſi habet/ amat aut ſi ñ habet/ optat.nõ vult alijs pᷣcellere. ſʒ nec ipm magis habere bonũ. Multi merito⸗ rum ſuoꝝ infirma cognoſcũt. Ideoq; de ſe magnũ nihil ſentiẽtes:nõ inflant̃ iſti/ ſ foꝛte ambiũt. Uñ inflent᷑ /nõ habẽt.ſ in ⸗ Hate ſatis optant vt habeãt. Pꝛinatã ⁊ hi amãt excellentiã:dũ aut ↄcupiſcunt vt ſit aut ↄtabeſcũt ꝙ eſſe nõ poſſit. Eharitas vero cũ inuidia ↄtabeſcẽte iter nõ habet. nõ querit qð ſuũ eſt:⁊ quõ poterit qð ſuũ nð eſt decerpere: Quid ⁊ tu ĩuidia alienũ vis coꝛrũpere bonũ? Nunqd adijcieſqð ab alieno decerpis?ita foꝛſitan/ ſʒ ſicoꝛꝑa lis aliqd pecunie ſubtrahas. Hõ qĩclau ſtraliby rapacitatis huiꝰviciũ vereoꝛ. Eſt ſubtiliꝰquoddã rapacitatis ĩiuidie genus Duid eni? Rapacitatẽ nõ putas.ſi pecu⸗ nie parcis/ famã decerpis. õ ↄcupiſcis poſſeſſionẽ:⁊ laceras opinionẽ. QDuid ti⸗ bi emolimẽti aliena diminutio ↄfert: alie⸗ na ſi coꝛrodis bona: Quid tibi inde accre ſcit: Euidẽti foꝛſitan veritate aliene vᷣtu⸗ tis ↄterunt᷑ in oꝛetuo dentes q;s ad dero gandũ paraueras. Hõ audes coꝛrodere/ nõ tamẽ potes collaudare:Jã alienũ bo/ nuʒ vbo nõ carpis. Nunqd iõ nõ rapis? Duõ nõ rapacitas vbienidens bonũ de bito defraudas teſtimonio/ ⁊ verã alteriꝰ gloꝛiã ⁊ ſimẽdãcio nõ coꝛrũpio: ſilentio tñ fuppꝛimis? Vis audireĩ ſola etiã eſti⸗ grlutin 2poſtolꝰ jarbitrarꝰ eſt eſſe ſeequalem deo. Suſ, In inuidã animã nõ poteſt ĩtrare eſtima Mrh, tio bona de bonis alienis. Nõ vultenim nngn intelligere ꝙ alꝰ bñ agat:⁊ ſi palã non au intiie det:penes ſe tamẽ vel diſſimulat/ vł atte⸗ itghch nuatalteriꝰ merita. Vtquid iſtud/ niſiꝙ utnigi liuoꝛ· dũ pꝛiuatã ſemꝑ excellentiã cogitat ai alienam obſcurat? C haritas aũt nõ cogi uöbtn tat malũ. non gaudet ſuꝑ iniquitate.⁊(vt tiispunun ſic dicãſuꝑ inequalitate/cõgaudet aũt ve vhunttig nonoogitnmedie qᷓ⸗ rüin am ⁊ cõmuni lerat᷑: que ſia ſunt nõ que⸗ nhlhe rit /ſed q̃ chꝛiſti ieſu. Eius in om̃ib gliaʒ vnitne vel amat vel optat. Tõ munis eſt chꝛiſtꝰ. nüntneh mediatoꝛeni eſt:⁊ ideo eiꝰ non ſunt:qᷓ̃ me pümt dia nõ ſuntuß in parte ſereſtringũt· uid Föhſee tu liuoꝛe chꝛiſtũ vis in partẽ contrahere? öuichnu Anarã vis eſſegr̃am ſpüs.· cuꝰ circateſo muii lum optas bñficia reſtringi. Sine vter⸗ or creſcat⁊ exuberet/ effundat ſe ſuꝑ omnẽ un zne carnẽ ſpũs dñii repleat oꝛbẽ teraꝝ. ſo vunmco⸗ li cõmunẽ om̃iby beneficentiã ĩtra coꝛdis it ſdeogde tui anguſtias ĩcarcerare. Diues eſt enim inktß in om̃es:⁊ tu minuere tẽptas affluentiaum öbabühin gre/⁊ immẽſitateʒ redigere ad minutias? biuithi Emuli coꝛdis auaras dedignat᷑chꝛiſtus icunt vtſit anguſtias · Heſcit emulatõetua eiꝰ boni⸗ t. Charins tas detineri. Pꝛofiug eſt:nõ tibi ſoli; vi orndhib. B cinis etiã ſe vaſis eiꝰ oleuzʒ infundit. Fac itcö ui vt illa mutuo tua ſint· Erũt aũt/ſicõmu iuidia aimi ni fueris bono letatꝰ:alioquin ⁊ aĩme tue dadicicſc oleũ enacuas.⁊ illis nihilominꝰ tñ infun⸗ itn ßſichp ditur mediatoꝛ chꝛiſtꝰ⁊ ideo queſua ſunt ſößian media vulteſſe. In hlinticognoſcet om ſcüwem Et nes quia meieñtis diſcipuli/ſi dilectiõem tsigns habueritj ad inuicẽ Vides quõ charitas öpus im⸗ ſpeciale quoddã eſt inligne diſcipulatus ſöwl xpi⁊ doctrine eiſingulare indiciũ. Ideo 8. lut hic in vltimo loco quaſi oꝛnatꝰquidẽ alia nn 4 rum inducit᷑ gratiaꝝ. Mediaſinqͥt)chari n taie cõſtrauit. O qᷓ; molle eſt tratũ chari ucntuct tatis. Pꝛoximi charitas liuoꝛe: charitas mſ cpꝛiſtitimoꝛecaret· Vihil habet penaleß jaüdao charitas.timoꝛ penã habet. ideo nõ eſt in ic cwdo charitate timoꝛ.ſed ꝑfegta charitas foꝛas Jibe mittit timoꝛẽ. Quideni timebit charitas gönöm veteres offenſasſʒ charitas opit młtitu dinẽ peccatoꝝ. Infirmitatis ꝓpꝛieↄſciẽ matione rapacitatẽ eſſe? NHõ rapinã(inqt tiatimebit ne decidat. ſʒ foꝛtis eit vt moi „. „ dilectio. Vtrũc; metũ caritas foꝛas mit⸗ tit· ß nec pfecta charitgg tempales pchꝛi ſtotimebit moleſtias. S ne quidẽeter ne ſifuerint: defatigari ⁊ cuaneſcere pote ⸗ ritↄſummata dilectio. Nõ poteſt ſel hau ſta cognitiõe tãte nõ delectari dulcedinis nõ ideo amat charitas ne pereat?ſed ma⸗ nult foꝛis penaliter in eternũ perireqᷓ;vſu amoꝛis eterni pꝛiuari. Si ent᷑ dederit hõ omnẽ ſubſtantiã ꝓ charitate/ quaſi nipit deſpiciet eã. Uere hoc molle ſtratũ:ĩ quo etiã inter iniurias tã ſuauiterqᷓ; ſancteqe⸗ ſcitur. Da mihi Jeſu bone vt ſuꝑ ſtratuʒ hoc memoꝛſim tui:⁊ mediter in te in ma⸗ tutin. Dulcis plane memoꝛia quã amoꝛ te de chꝛiſto cogitet᷑· Amoꝛprimi cõpaſſt inducit. grata meditatio quã ſuggeritca ritas. Nihil enĩ eſt qð nõ iam dulciter⁊ onem habz /⁊ quendã nimis ſuauẽ guſtũ dũ gementibo noꝛit ↄdolere. Chꝛiſtꝰ in doleas:⁊ ſi crucifixus eſt/ ex infirmitate/ſ viuit ex vᷣtute dei.nõ cõdolendi/ß cõgau dendi in ſe nobis vndiq; meritum pꝛeſtat Totꝰ deſiderabilis /⁊ ↄcupiſcẽtia totus? quaſicharitate cõſtratus. Qnid eni vide⸗ bis in chꝛiſto/ qð nõ eius nobis ⁊ chari⸗ tatẽ exhibeat ⁊ noſtrã exigat:Totꝰ nobis eſt charitatis illecebꝛa incitamentũ amo⸗ ris. Nullũ in ſe meticuloſo relinqt locum affectui:totꝰ amari vult: qui totꝰ meretur amari. Noli virgo ad toꝛmenta reſpicere: cui tãta ꝓpoſita ſunt oblectamẽta in ſpõ⸗ ſo. Ocioſus dz eẽ timoꝛ/ vbi tot inſignia relucẽt amoꝛis · Dedignat᷑ charitas timo ris cõmerciũ/ cogi neſciẽs que nequit cõ⸗ peſci. Ideo charitas ꝑfecta foꝛas mittit timoꝛẽ /velut inutilẽ ⁊ ſuperuacuũ:ſed nõ timoꝛẽ illũ qui caſtꝰ ꝓmanet in ſeculuʒ ſe⸗ culi. Tertiꝰ⁊ caſtus ⁊ ꝑmanẽs. Pꝛimus vere᷑ penam ·ſecũdus offenſam.tertiꝰ to⸗ tus libera quedã ⁊ ſecura reuerẽtia eſt. Et pꝛimus quidẽ timet offenſam/ſ ꝓpter pe nam · ſecũdus offenſam /F ꝓpter ipᷣaʒ. Et quidẽ iniuria quedã iuſticie eſt:ſi metu pe narum in gratiã veniat. ſutis ip̃a ꝑſe meri ti obtinet/ vt hominũ in ſe ſtudia ꝓuocet. ⁊ cõciliet affectus. Hũcergo timoꝛẽcha ritas ꝑfecta excludit. Duomodo enĩ ꝑfe⸗ cta charitas que timoꝛis ſtimulo indiget ad cultũ iuſticie Perfecta dilectio mẽteʒ in ſolido poſſidet. omnia ſoli ſibi iuſticie . Bermo eſt pigreſceòit· ntis babẽs t̃ impine enadete.Zmoꝛ faſtidiũ neſcit/feruidꝰ elt ⁊ in anterioꝛa ertẽtus/ metꝰ ↄtracrioꝛ: ne⸗ ceſſitate tiñ iuſticie ſubit officia. Amoꝛꝑ⸗ fectſoii qð agit debet iuſticie:nihil ĩ ea iu ris relinquẽs timoꝛi. Quid ni? An nõ ſa, tis in ſe ðbtinet meriti ad om̃e bonũ opꝰ iuſticia? C hꝛiſtꝰenĩ nobis factꝰ ẽ iuſticia uid ð chriſtꝰ non ſatis in ſe habʒ dotis ad placendũ: Alieno ergo ⁊ ipſevt place⸗ at indiget adiumento:ſi nõ eiꝰ obtẽtu ſoli us obtempat᷑ ip̃i quõ eriteius pfecta dile⸗ ctio: Diligã te bone Jeſu. diligã te vrus mea: quẽ nõ poſſum gratis diligere· Diri gant᷑ in te ex integro ſtudia mea: nec glie⸗ no deducant᷑ ⁊ diſtrahant᷑ affectu:⁊ qᷓ; ex igua ſunt: etiã quom integra ſunt in te ſtn dia noſtra. quomõ ergo diminuam quod — quom integrũ eſt/ tã exileeſt. Totꝰ ĩ tede us bone ex deſiderio ferar.trahe metuĩte ipſum:vt nullo lndigeã timoꝛis impulſu ſed perfecta ch aritas vſum eins exclndat Quid igit᷑:nõ ſũt metuẽda eterna ſuppli⸗ cia: Metuẽda plane ſunt⁊ cauenda. Ne mo enĩ vnqᷓ; carnẽ ſuã odio habuit:ſʒ ve⸗ hementioꝛ chꝛiſti dilectio/ motu timeꝛis non eget in affectũ iuſticie. Amoꝛ iſte ni⸗ hil tam veretur/ quantũ offenſam.ſed ꝓ⸗ pter offenſam:nõ ꝓpter penã. At iſtud qͥ/ dem qᷓ;din in incerto humane res fluctu⸗ unt:⁊ nõ eſt tuta laus hoĩs in vita ipſius Zt quom ad veritatẽ poſt vitã fuerit itro ductus:huiuſmodi de reliquo metꝰ ceſſa bit:timsꝛetertio faciẽs locũ/ qui pᷣoꝛibuſ quidã ſuccedat/ ſed nulli cedat:ꝑmanet eĩ in ſeculuʒ ſeculi. pꝛimus ð timoꝛ metuit/ ne temeritatis offenſa luat. Secũdus ne infirmitate offendat. Tertiꝰ quod metu⸗ at nð habʒ. Duid enĩ metuat completa le licitas ⁊ cõſummata charitas. Timoꝛh de plantario oꝛi charitatis. nõ audeo di⸗ cere ꝙ charitas eſt:nec tamẽ audeo nega⸗ re. Duid eni niſi amoꝛ eſſe conat᷑: qui iam neſcit affectũ timoꝛis: Quõ nõ amoꝛ qui iam pene timoꝛ cſſe deſijt: Quanã eni rati one timoꝛ nil metuẽs:timoꝛẽ illũ tã tutuʒ noſe impartiret᷑ amoꝛis/ niſi ꝙ deus ipſe ibi quidẽ amat noe:nð tamẽ timoꝛi ĩtan ta maieſtate pmittit᷑ locus. Sed in om̃i⸗ bus quõ a charitate timoꝛ ille ſeparabit? ⁊ quid aliud eſt ibi timere: niſi nõ tumere aduerſus dñm maieſtatis?qͥd eſt timoꝛil ie niſi votiua ſubicetio:obediẽtia non co⸗ acta/ vltro impẽſa reuerẽtia Duomodo ti mo qᷓ offendcrenõ timet: nõ enim valet Sediteꝝ quõ nõ timoꝛ qͥ offendereñ au det:Et rimoꝛ ergo nõ videtur: quia nibil vel peccati vł periculi metuit.⁊ timoĩm net. quia nihil audacter vel temere pꝛeſu⸗ mit. Duideſt timoꝛ ille niſi reuerẽtia hũi⸗ lis ex debiti neceſſitate impẽſa/ neceſſitate nil paſſa. Eſt enĩ obſequẽdi neceſſitas iu⸗ recõditionis: ſcd neceſſitatẽ ignoꝛat liber tas dilectiõis. Duid eit timoꝛ ille niſi te⸗ meritatis ⁊ negligẽtie magis pꝛiuatio c; neceſitatis coactio. Vides quãtũti iſte appꝛoximat ad chariratẽ. Pene illaẽ: ſed pene nõ eſt. Cauſa diſtat: par ẽaffecu Queris qua cauſa? Inferioꝛis ↄditõnis reſpectu obſequẽdi ad omneʒ motũ tante maieſtati. Incumbit tibi iuſta neceſſitas ſed ad caufam iſtã charitas non reſpectat deiad maieſtatis admiratõᷣem rapit᷑:non conditionis · Ergo rõnem quã timoꝛ re⸗ picit: charitas neſcit /cauſis pᷣuenta poti⸗ oꝛibns. Lauſis ergo diſtãt timoꝛ ⁊ amoꝛ obſequio⁊ affectu libero cognati. Pꝛimꝰ ergo timoꝛ metuit puniri. ecũdus pꝛi⸗ uari. Tertius nentrũ. Pꝛimũ illud perfe⸗ ca charitas exterminat. Secundũ ad tẽ pus tolerat. Tertiũ ſibi diuiſe collaterat- Punt vos filie hieruſalẽ timoꝛẽ captate⸗ 6 Pꝛimũ cauete illũ quẽ caritas foꝛas mit⸗ xit· Media(inqtycharitate ↄſtrauit. Qb? media dicit totũ dat intelligi. Et vñ̃i coꝛ⸗ dis mediũ charitas ↄſternat charitas ve ſtiat. Veſtis hec eſt ⁊ oꝛnamentũ nuptia le. Que fi a nuptiali exigit᷑ conuiua: q̃nto magis a nupta: Soia pᷣoccupare ⁊ poſſi dere vult om̃es mẽtis veſtre receſſus. No lite illos degeneri⁊ alieno cõmunicareat fectui. Wolle quidẽ ⁊ delicatũ eit ſtratuʒ charitatis. moieſto ne ad modicũ qͥdem vult metu ↄtriſtrari(ppter filias inqt hie — multa diligẽ tiby legẽ tuã. Si quis de indulta dñatur ratia. quãto magis ⁊ vos · Nã ⁊ſi cõtri⸗ iat ſpiritualiũ bonoꝛum magnas eſſedi⸗ nitias:ſʒ charitas ſupgreſſa eſt vniuerſas Põ modo ſupergreſſa:ſed etiã complexa ⁊ dulci ⁊ diues eſt charitas. Deniq; ſicut habet pſalmus. Inter medios virtutum clcros:? in ſpiritualiũ cõmunione gratia um ſuper ſiratũ doꝛmit᷑ charitati Cha/ tñ timoꝛ R ritas quaſi media omnib cõmunicat: et q̃ſi melioꝛ om̃es cumulat virtutes. Emu laminiq filie hieruſalẽ chariſmata melio⸗ ra.magis aũt vt charitatẽ habeatis:⁊ ab⸗ undantiꝰhabeatis: tote in affectu amort trãſite. Totꝰ eni amabilis eſt dilectus no ſter Ihs xp̃s. Qui viuit ⁊ regnat ĩſecuia ſeculoꝛum Amen. Sermo.xr. Wehſtis quo⸗ a modo inuitate ſunt fülie ſyon: S vnde inbent᷑egredi nõduʒ audiſtis. Ideni eſt qð non expꝛimit litte ra. VUnde ð? Hunqͥd de ſyon? Sʒ videbi tur de deoꝝ in ſpon. Nõ& de ſpon eas vo cat/ quas ad videndũ deũ vocat.Zt foꝛte nõ ad viſionẽ dei/ſed ad videndũ Salo⸗ monẽ in diademate quo coꝛonauit eũ ma ter ſua. Ideoq; nil obſtat:ſifilias ſyõ egre di iubeat de ſpon. Sed nunqͥd nõ homo ille natꝰ eſt in ſpon? Ergo ſide ſpon euo⸗ cant᷑/nõ tamen vocant᷑ niſi ad ſpon. Nec enim dignũ aut cõſentaneũ videt᷑/ vt filie on egrediant᷑ de ea:pᷣſertim ad vidẽduʒ ipᷣm /cuiꝰ habitatio in ſyon:vtqui natus eſt in ea. Memini diſertũ ⁊ eruditũ quen dam virũ quom ſup hoc diſputaret ioco dixiſſe. Male locate vident᷑ que iubentur egredi. Satis cõmodep temꝑedixit: ad audientiã ꝓpoſuerat.vtilitatẽ deflectens. Mihi tamẽ nimis bene locate videntur/ ad quas pᷣſentis verbi hoꝛtatꝰintenditur Vbi. queris? In reclinatoꝛio aureo/ deq̃ pceſſit ſermo heſternꝰ. Delectabilis ille lo cus eſt ⁊ vberioꝛ ad leticiã:qᷓ; humana qᷓ⸗ at affectio cage. Delectationis nimietas ſeipſaʒ echaurit:⁊ ebibit animũ voluptas exundãs. Uicib alternat᷑ hoc gaudium: nec poteſt eſſe cõtinuũ/ qð eſt nimiũ. Bo ne tam̃ vices vbi nõ diſcedit᷑ a ſpõſo. VNõ datur in carne cõmoꝛãti hereditate poſſi⸗ dere reclinatoꝛium aureũ. Ideo iubentur egredi filie ſpon. Sʒ quõ dicat:ne longiꝰ abeatis· Egredimi(inqͥt)⁊ videte regẽ ſa lomonẽ in dyademate quo coꝛonauit eũ mater ſua. Nõ vult eas a chꝛiſto diſcede⸗ re: ſiue mẽte excedãt/ſiue ſobꝛie fiant Bo na ſobꝛietas ſimplicitas fidei/ quã intuen tium poſſit aſpectꝰ ferre:⁊ qua poſſit foue ri. Velix qͥ hoc gradu quom deſcẽdit exci pitur:⁊ quom aſcendit incipit. ſcẽdenti bus enĩ hic ſpeculatiõis locus pᷣmus oe curit. Bona enĩ ſpeculatõnis emulatio: ſed ſciẽtia neceſſaria eſt. Reclinatoꝛiuʒ ad illud aureũ ſuccenderis ⁊ ſuccingeri locũ vere ſpeculatoꝛiũ. Studii pꝛobo:ſed ex⸗ pecta: xtcõponã tibi greſſum ⁊ gradũ po nam. Speculaẽ ⁊ ſpecula vereſublimis ſpecula om̃is terrene exalatõis pergreſ ſa nebulas. I naſſuetus qͥd illuc ſaltũ pa⸗ ras WManibyſſicut ſcriptũ eſtnitere:vt af ſueſcas moꝛariin ede regis Salomonis Interim repe donec rapiaris. Nõ enĩ ſal tus ſed aſcẽſiones inqͥt pſalmus)diſpoſu itin coꝛde ſuo. Eritaũt quãdo aſcenſio ĩ ſaltũ /magis vero in aſſumptionẽ uerte tur. Que ſunt aũt iſteaſcẽſiones:niſiq̃dã mẽtis purgatiões? Ideo in valle lachꝛy⸗ maꝝ /qm̃ delicta que ploꝛant᷑ purgantur Nelix qui ſatis latuit lectulũ coꝛdis:q ſuf ficienter ploꝛauit/ cuꝰ cõpletaeſt triſticia cuꝰ ad coꝛ cõſolationes inſpiratio loqui tur diuina/⁊ de cõualle ploꝛatiõis enocat cuꝰ a furoꝛe iudicis nõ turbat᷑ oculus vt videre valeat regẽ Salomonẽ trãquillo aſpectu in die leticie coꝛdis eius. Egredi⸗ minifilie ſpon /⁊ videte regẽ Illi eni habent᷑ digni hac leta viſioneq́ ſe quadã penitẽtie lege ↄcluſerint:⁊ diſcipli ne coartauerint cuſtodia quoꝝ rẽnuit aĩa conſolari · is noſſe qᷓ; bona lit cõctuſio! Dꝛtus cõcluſus fons ſignarꝰ. Surgeꝓ⸗ pera amica mea ⁊ veni. Uides iã quõ iille inuitat:⁊ amicã vocat que ſeipᷣam ↄclude re nouit. Da ſi cõcluſe eſtis: nolite egredi donec chꝛiſtꝰ vos inuitet. Egreſſa eſt Di⸗ na nõ educta/⁊ egreſſa eſt:nõ vt regẽ Sa lomonẽ /ſed vt mulieres videret regioniſ illius. Quid inuenerit vos noſtis. Qos egredi nolite/nili quãdo vos aut ſpõſus/ aut ſponſi inuitãt ſodales. Egreſſus ẽ la⸗ zarus quom illũ dominꝰ euocaret ad vi⸗ tam. Egrelſus eſt Noe de ea que ip̃m in ⸗ ter huiꝰ mũdi fluctus illeſum archaoclu⸗ lit· ſed ĩgreſſus eſt quom ei recluſit hoſtia dominus. Egreſſus Abꝛaã de terra ſua/ vtrepꝛomiſſionis terrã videret: ſed voca tus egreditur. Et vos egredimini filie ſy on/ inuitate ad felicioꝛis gp̃am viſionis. Loncluſus eſt ⁊ concluſus miſere/ qui be atam ad hanc viſionẽ egredi nec niti᷑ nec meretur. Sed vilis concluſi io/egreſſio li⸗ bera · Deniq; quom fueris inqͥt) Salomons nddominũ auferet᷑ velamẽ/ velamẽ igno rantie ⁊ ignobilitatis/ dñs enĩ ſpiritꝰ eſt· QVbiſpũs dñi ibi libertas. Vbi maioꝛ abundãtia ſpũs/ vbertas vberioꝛ. Dð cõ cludit᷑⁊ inuoluit᷑ tenuẽ habet reſpirãdi li bertatẽ. Egrediminiß filie ſpõ /vt cũ pau lo dicere poſſitꝰ. Nos aũt ſpeculata facie gloꝛiã diſpeculãtes in eandẽ imaginem trãſfoꝛ mamur. Viſio dei quodã eſt cũ af fectu ſemphccipiẽda. Et vere efficax eſt. ⁊ violẽta viſio tua bone ihu:q̃ᷓ intuentiũ i ſe rapit affectꝰ. Nõne dulcẽ quandã ðᷣſide rij ſui paſſus ẽ violẽtiã moyſes/ vt trãſirʒ ⁊videret viſionẽ illã magnã? Uis acciꝑe ᷓ ſit efficax? Quom exaltatꝰ fuero a terra oĩa trahã ad meip̃m. Quid vᷣo quom hu miliatꝰfueris ad terrã:nõne oĩm ad tetra bis animos? Ego bone Ihu reſurrectio nis tue nõ expecto glam:nec admiratõeʒ meã aſcẽdẽtis in celũ reſeruo potẽtie ſʒ ſta tim in initio annũciatõis vel natiuitatis tue voces angelice aures meas ꝑcellunt⁊ rumoꝛ nouꝰ ſtupefacit me:⁊ ad ſe rapit in ſueta lux exoꝛta ĩ tenebꝛis. Nuda viſio/ et 3̃ ſe in affectꝰↄdignos nõtrãffert. ignoꝛã ie ⁊ cecitati nõ cõnumerat̃. Uultis viſio nem fructuoſaʒ accipe? Uiderũt inſule/⁊ timuerũt/⁊ extrema terre obſtupuerunt? acceſſerũt.ait I ſaias. Videtis qͥs vᷣtutuʒ fructꝰ ði viſio pariat?timoꝛem ſtupoꝛem amoꝛẽ. Uiderũt inqͥt)⁊ timuerũt:obſtu: puerũt ⁊ acceſſerũt. iderũt te ad diligẽ tiam.timuerũt ad reuerẽtiã. obſtupuerũt ad nouitatẽ. acceſſerũt ꝑ ↄfoꝛmitatẽ. Vi⸗ ſio cõpꝛehendit.timoꝛ cõpꝛimit.ſuſpẽdit ſtupoꝛ.rapit ⁊ vnit affectio. Illi enĩ acce⸗ dunt qͥ emulatõe accendũtur. Uidetꝭ ani mumtimoꝛ humiliat/ ſtupoꝛ qᷓſi infatuat amoꝛ ↄglutinat. Laſſa viſio eſt:nec ↄtem platõis digna vocabulo qᷓ talib nõ eſt ve ſtita affectiby. n illuz videre diffinies/ q́ de myſterij cognitiõe nõ timet/ nec ſtupet nec ardet? Timoꝛe ſobꝛiꝰſit animus /ſtu⸗ poꝛe abſoꝛptꝰjacceſſo ↄſertus ⁊ ↄſociatꝰ Mmöõi virtutiby ↄtemplatiõis gr̃a ↄſtat. ſcd ſtupoꝛe magis ⁊ amoꝛe. Nã ſtupoꝛe ⁊ ãmiratõe mẽſ excedit.amoꝛe accedit Nec extimãdaẽ virtꝰ ↄtẽplatõis.tã ex maria qᷓ; ex mõ · Utraq; attẽdenda ſunt? genera rerũ ↄtempiãdaꝝ ⁊ gradꝰaffectuũ. Sed ſatius inferioꝛigenere amplꝰaffici:qᷓ; ĩſu perioꝛe minꝰ. Viſio hec abſcõdita eſt a ſa Bermo pientiby ⁊ pꝛudentib⁊ reuelataeſt ꝑuulii Ideo dicit.extrema terre obſtupuerunt ⁊ acceſſerũt. Qõð humiles capꝛee ſufficiunt id magis ſolʒ afficere:⁊ quandã ſui admi ratõem ⁊ amoꝛẽ impoꝛtare. Lũ exaltatuſ (inquit)fuero a terra/ om̃ia trahã ad meip ſum. Oñia que inde ſunt bone Jeſu/qᷓn ⸗ dam babẽt alliciẽdi efficaciã ⁊ cogitatões ſollicitant in affectũ ſ; ad om̃ia nõ poſſu mus om̃es attingere. Sublimia ſol/ſub limibv ſũt:humilia om̃ib. Que maioꝛ hu militas qᷓ exaltari in cruce: Etiã de ait Tũ exaltatꝰfuero a terra om̃ia traham ad meip̃ʒ. E fficax ad trahendũ hũilitas iſta uid ni: Quis nõ ad ſimplicẽ cogitatuʒ huðꝰ rei ſtupoꝛe⁊ extaſi replea? Luꝰnõ affectuʒ fides hec ethauriat ⁊ infatuet et reddat inſufficientẽ?Vacilis ad ↄtemplã dum lodꝰ:ſed fecũdus ad giam. Simpli citas fidei huiꝰ minus habet intelligẽtie: ſatis magnũ ⁊ admiratõnis ⁊ amoꝛis in citamentũ habens Acceſſibilis locus:ſʒ exceſſus dulciſſimos pariẽs. Holite hũc ↄtemplatõ is locũ dedignari. Nõ eſt diffi cilis ad recogitandũ:⁊ eſt diues ad glam Mihi(inquit Paulus)abſit gloꝛiari ni⸗ ſi in cruce dñi noſtri Jeſu xp̃i.Et qͥd vul tis audire? Crux ip̃a coꝛona eſt glie: dya dema regni. Deniq; ĩcruce triumphauit. expoliens pᷣncipatus ⁊ poteſtates:⁊ mun di pꝛincipẽ eiecit foꝛas. Bloꝛioſa viſio tri umphi ipſiꝰ. Egredimini filie ſpon: ⁊ vi⸗ dete regẽ Salomonẽ in dyademate qᷓ co ronanuit eũ mater ſua. Uidete carnẽ quaʒ humano ſumpſit ex genere triumphãtem in ligno. Et felix caro quã ſibi xp̃s nõ qᷓſi carnẽ ß qᷓſi coꝛonã aſſumpſit /q̃ fuit oꝛna⸗ mẽto nõ oneri. Nos oẽs in carne qᷓſiĩdo⸗ mibo carceꝝ abſcõditi ſumꝰ:ↄpediti⁊ ßui entes legi pcti. Infelix ego hõ/ qs meli⸗ berabit de coꝛꝑpe moꝛtis hꝰ Bfa(inquit) deiꝑ im xm. Deꝰenĩ mittẽs filiũ ſuũ in ſimilitudinẽ carnis pcti:de pctõ dãnauit pctĩ in carne. Veritas carnis ĩxp̃o:pec⸗ cati põdus nõ ſentiẽs: nob oĩby de pecca to victricẽ palmã aduexit. Bñ qᷓſi dyade⸗ ma accipit᷑:coꝛpꝰ ĩmaculatũ /coꝛpꝰtrium phi/coꝛpꝰhonoꝛł ⁊ glie /coꝛpꝰcuiꝰcruoꝛe pctĩ delet cyrographũ/ iuſticie ⁊ ſalutis ſi gnat ↄſcriptõ: nuptialia ſunt inſtrumẽta ↄfecta Deniq; h dies deſpõſatõis quãdo vetereſ repudiãs ritꝰnoua eccie ſacram̃ta ——————— uwtmun Mviſo ni ſſom⁊vi⸗ cm àco umphiten ichsnöci tqfuitoꝛna⸗ meſiido⸗ bö onel⸗ 15inh inſtituit/ qñ in ppetui matrimonij ſignnʒ ⁊ copule nuptialis delatere eiꝰ ſanguis ⁊ aque mixtura ꝓfluxit. Hodie ſynagoge ð tibeili repncijttahoꝛe odoſoacp ſterioꝛẽ dilectam trãſiuit& veteritrãſiuit ad nouã: quã ſibi iðe exhibnit gloꝛioſam nõ habentẽ maculã aut rugã aut aliquid hmõi. Nouitatis ſignũeſt qð ruga caret. Explicuitxpᷣs le rugas /⁊ qð inerat no⸗ uitaris elicuit. Quid vultj vos ſyon ⁊ ſy⸗ nagoge filie rugas ↄtrahere/q̃s xp̃s expli cuit? Nouis ſupueniẽtiby/ qͥd veterib ad P huc gloꝛiami: Egredimi filie ſpon deca⸗ nernis liede anguſtia ⁊ ignobili itelligẽ⸗ na. Egredimi ⁊ videte regẽ Salomoneʒ in dyademate qͥ coꝛonauit eñ mr̃ ſna. Co rona nobis eſt incarnatio quam vos pu⸗ tatis cõtumeliã. Et videte iã quõ benedi xit coꝛone anni benignitat ſue/ quõ cãpi eiꝰ repleti ſunt vbertate. Qidete coꝛonam videte ⁊ copiã. Coꝛonã victoꝛie/vᷣtutum copiã. Qñ hoc niſi qꝛ granũ frumẽtica⸗ dens ĩ terrã moꝛtuũ fuit? Deniq; hecẽ vi ctoꝛia qᷓ vincit mũdum fides nr̃a.Et ia credentiũ mltitudo coꝛona ẽ oꝛnamẽtuʒ xõᷣo · Eris(inqͥt) coꝛona glie in manu dñi ⁊ dyadema regniĩ mann dei tui. Nñqͥd hᷓ dictũ vobis vſurpatis:an nõ ꝑ vos no men dei blaſphemat᷑? Egredimi filie ſyõ: ⁊ videte qᷓ; glioſus ſit deꝰ in ſanctis ſuis: ſi foꝛte viſio hec ad emulatõem vos ðdu cat:⁊ de ſolitudine vñ̃a:ad ecclie frequen ⸗ tia trãſire faciat. Et ſideſerta fuiſti:ſʒ non vocaberis(inqͥt)vltra derelicta ⁊ terra tua nõ vocabit᷑ ampliꝰ deſolata. Sʒ iam de⸗ ſiſtamꝰad eos qͥ foꝛis ſunt ßᷣmonẽ ↄferre Ipſi potiꝰ videre delectemur quõ iã pin gueſcũt ſpecioſa deſerti. quõ credentiũ co rona xhs in eccłia cingit᷑· Queẽ ſpes nr̃a ⁊ coꝛona glie:nõne vos añ deũ: Si pau lus ꝗ dicit.⁊ dñs.qꝛ his oĩby velut oꝛna⸗ mẽto veſtieris. Aduertiſti quõ credẽtium agmina oꝛnamẽtũ eſſexp̃i ĩgeckia diffini at. Quare nõ ⁊ coꝛona ſũt: Sʒ coꝛona hʒ quandã inſignẽ ⁊ illuſtrẽp̃ ceteri oꝛnamẽ tis dignitatẽ/qꝛ cetera cũ ſint coꝛꝑis.iſta eſt capitis. Et tꝑio rõ adeiꝰ aliqd ↄmen⸗ dationẽ affert. Solẽnibo tiñ vſus eins eſt accõmodatꝰferijs. Jã erectã video alacri tatẽ veſtrã:iã ad vos huiꝰ vᷣbiĩterpᷣtatõʒ deflectitis. Jã veſt ĩ coꝛone pᷣꝛogatiuai telligitis vᷣuilegiũ:qͥ purioꝛis eſtis vite⁊ pfeſſione aſtricti ⁊ exercitio inſtructi⁊ in defeſſi ſtudio⁊ ocio feſtiui. Juredyade⸗ matis cenſent᷑ noĩe:qͥs iã nõ tã pugna ſol licitat/qᷓ triũphꝰletificataqby nõ eſt colln ctatio aduerſus carnẽ ⁊ ſanguinẽ: q ſerpẽ tis iã caput nõ obſeruãt: ſÿxp̃i exoꝛnant. Uos eſtis coꝛona xp̃iꝛ gandiũ iõ ſicut cepiſtis /ſic ſtgte chariſſimi:ſic ſtate ĩdño: imo capitedñm. Sublimis jocꝰ ẽꝛ nihil illuc vilioꝛis gfferte materie. Qidete vo⸗ catõem veſtrã. videte quẽ eſtis in vſum al ſumpti. Nihil feni/ nihil ligni/ nihil ſtipu * 5— laꝝ/in dñi velitj dyademate texere. fiipit deniq; qð ignẽ mereat᷑ vel vereat. Spine rõplereigne ↄburent᷑. Noli emulari ma lignãti/neq; ʒelauer eos q ſpineã capi⸗ dema nõ honoꝛẽßʒ hoꝛroꝛẽ adducit Voꝛ retxpᷣs magis apitate moꝝ lingue ſti⸗ mulos qᷓ; aculeos ſpinaꝝ/ in his pᷣſertim 3ᷓ in ſilẽtij vocati ſunt fimplicitatẽ/ in cha ritatis negociũ ⁊ ocij quietẽ/ in hũilitatis ſcolã in ſubuectiõis votñ ⁊ vinculũ vni tati Sʒ nð eſt bonũ vinculũ qů ſibi mu tuo ↄfederant᷑⁊ in alioꝝ obtrectatõem de xtergs ↄſerũt/iudeoꝝ moꝛe/dicẽtes. Tot lam inſtũ qꝛ inutilis eſtnob:⁊ ↄtrarius opilv nr̃is. Vos aũt emulami pacis bo⸗ nũ in bono ſp. Deniq; ſpẽs coꝛone qðdã vnitatꝭ pᷣfert indiciũ. Tõ ſola coꝛoneẽ ex⸗ timãda materies/ſʒ ⁊ foꝛma pulcre itelli⸗ gẽtie rõnes eiꝰ admiſtrat. Ea enĩeſt coꝛo⸗ ne ſpẽs ꝙ ⁊ in oꝛbẽ coberet ⁊ in altũ ſeeri git. Clis hr̃ecoherentiã q̃ndã cõem ⁊ id⸗ iᷣm?Credentiũ(inqtãerat coꝛ vnũꝛ aĩma vna. Duis hꝰvnitatj finis! Pꝛopt᷑ ſpem vtiq; q̃ ꝓpoſita ẽin celeſtily. Jã ð habes coherentiã in vnitate/ coꝛrectõʒ in ſpe.Et apls. Baleãſinqͥt) ſalutj aſſumite. Et bñ ð galea itroducta ẽ mẽtio eo ꝙ habeat q̃n dã cũ coꝛõa viciniã. Nã vtraq; capiti ẽ· ñ alca mũim̃tũ:alta oꝛnam̃tũ. Jõ nihll ĩpe dit ſpeʒ ad vtrãq; referri·ſpe eĩ ſalui fctiſu mꝰ. ¶Iſta nũc ð foꝛma pꝑſtricta ſufficiãt. De maria qͥd q̃riti. Ip̃iei ſcit ꝙ fragilẽ ⁊ obſcurã materiã dedignat᷑ locꝰ ſublimis Anꝝ vultz lapides pᷣcioſos Poſuiſtie in capiteeiꝰ cœꝛonã ð lapide pᷣcioſo. An⸗ reas ĩ apocaiipſi coꝛonas leg. Pꝛecioſa materieſ/ſiue ſolũ ſit auꝝ/ſiueq̃dã auri gẽ marũq; mixtura. Sʒ neſcio qͥd maiori;ᷓ tie ſignificare videt᷑ꝙauri mẽtõe Pi ti regis ñi impoſuerecoꝛonã. Taledya⸗ S S—————————— ———— 6 Bermo ðlpidelizypcioſo poluiſtii cgpitecco ronã. Et adhuc exccllẽtioꝛẽ vob ðᷣmõſtro mariã. Appnit ſignũ magnũ ĩcelo /muli⸗ er amicta ſoie/⁊ dcapite ei coꝛona ſtellarũ duodeci. Aploꝝ tibi ⁊ nñero ⁊ ſpecie cho rus mõſtrat᷑. Qui enĩ ad ſapiaʒ erudiunt młtos /qᷓſi ſteile ſplẽdẽt ad ꝑpetuas erni⸗ tates. Mec coꝛona fratxꝝ ſtetit ĩ circuitu ie ſu/ſiẽ ſcptũã. Etĩapocalipſi. dyademata mlta ĩ capite ſpõſuᷣm diuerſitatẽ? grarũ ⁊graduũ.ß illð p̃cipuũ q̃ coꝛonat ẽĩ die ðpõſatõis ſue: ĩdieqᷓſibi idiſcipułðſpõ ſauit eccliaʒ. Deſpõſauit eãĩ fide/ deſpõ — ſauit eã dãdo in coꝛdiby eoꝝ arrã ⁊ pignꝰ ⁊ pmitias ſpũs Etdeſpõſatio ðꝛ ꝑticipa tio ſpũs/ qñ adherẽs ðo iã nõ duo ß vn⸗ ſpũs ẽ. Deniq; ⁊ ipe eſt hõ qͥ reliqt piem⁊ matrẽ ⁊ adheſit vxoꝛi ſue/⁊ facti ſũtduoi carne vna. D beatũ cõ̃merciũ facta es cũ ſpõſo ĩ carne vna /⁊ ipᷣa cũ ſpõſo ĩvno ſpũ uõ opoꝛtuerat ð tali te gaudere ↄiugis fidel aĩa?quõ letari ⁊ diẽ feſtũ agere: In ⸗ duere/ induere veſtimenti glie tue ciuitas ſancta /põſa agni.gaude? letare ſyon ad iũcta xpᷣo. Quõ tu non gaudebis: cũ gau deat ip̃e Baudebit ſpõſus(inquit) ſuper ſpõſam:⁊ gaudebit ſuꝑ tedeꝰ tuꝰſʒ q̃nto gaudio: In dielinqͥt)deſpõſatiõis eins ⁊ in die leticie coꝛdis eiꝰ. õ leuẽ dedit in ⸗ telligi leticie motñ/ quẽ eſſe coꝛdis exp̃ſſit leticiã dico. delicie ſůt. Delicie(inq) mee eſſe cũ filijs hoĩm.qᷓ; care tibi ihᷣu bõecõ⸗ ſtantille leticie. õ grat eas poſſi ides: qſ carnis paſſiõe cõpaſti. Jõ̃ coꝛdis tĩ hãc diẽ leticiã. Iniuria ẽſpõſi:ſi ip̃e letat᷑ ⁊ tu nõ ex coꝛde applaudis:nõ gratulari: non gaudes. łfaſtidij vel deſpectiõis iſtar eſtcũ gaudẽte nõ gaudere/⁊; in deſpõſa tiðis die. Affectũ tuũ cuiꝰ alliciat ſpecies „ ſinõ ſpecioſus eſt foꝛma pᷣ filijs ho⸗ tua ĩ ſpõſo tuo·ĩ deo tuo.qͥ ſi deꝰ nõ eſſʒ: audẽs gaude ĩdño:⁊ exultet aĩa bõ purꝰeſſetq̃ntas tñ hret ĩſe amoꝛj ille cebꝛas hõ talis:tot grar abũdãs muneri bus. Hã ſi a radice ↄceptõis eiꝰ recenſere cepis:torꝰtibi ſtellarꝰvidebit᷑ iuxta ↄditõ —„—„ nẽhumanã tã ſingnlaritateqᷓ; excellẽtiað — tutũ. hõ innocẽs · ipollutꝰ· ſegregatꝰa pec catoꝛibv. vt iteri „ m ſileã ꝙ excellẽtioꝛ ceł fa ctus eſt. infirmitatibꝰ nt̃is potẽs cõpati⸗ tẽptat ꝑ œiaꝓ ſilitudineabſcʒ pcrõ· if fuſa eſt graĩ labijs eiꝰ. miſcðia ĩ viſcerit pr in manſtv ouerſatõe ſingulari/ mõe cõis. pꝛudẽtia i rñſis. vita in vᷣbis · Quid 5 ꝙ ↄceptꝰ eſt ex fide.natꝰex vᷣgie/nõ ↄſũ ptuſeſt i moꝛte:⁊ aſſumpiꝰ ĩ gla Reticeo nũc credẽtiũ nũeꝝ ⁊ merita populoꝝ q8 miſſo ſpũ ſibi ĩfide⁊ caritate ſociauit. D pe magnũ pietat ſacm xpᷣs: incitamẽtũ moꝛ. q mãifeſtatꝰ⁊ ĩfeſtatꝰẽĩ carneiuſti ficatꝰẽ ĩ ſpũ. appuit ãgel/ pᷣdicatꝰ ẽgẽtib creditꝰeſt mũdo.aſſumptꝰeſt ĩ gla· Duis det mihi iſtas diſcurrere ⁊ recurrere freq̃n ter ꝑ lineas ⁊ ꝑ ſingłos vᷣtutũ ⁊ opeꝝ gra dus dicere· dñe qs ſilis tui? Quis mihi det vt ſcribãt᷑ ßmones iſti ĩ coꝛde meo/ vt exarent᷑ ſtiloꝛ⁊ q̃ſi ĩſilice ſcribãt᷑ vt nõ de⸗ leant? Bonꝰ ſtiꝰ digitꝰ tuꝰ dñe: digito qᷓ ſcribebaſĩ tra vꝛbana vᷣba.q̃ꝝ vᷣtutẽ calũ niãtes ferre nõ poterãt. Inclina teipſum de meꝰ:⁊ icide ĩ coꝛde meo legi tuetabu⸗ ke. Tapideũeſtcor meiitz dur⸗apion ture obliuiſcit᷑: ad digiti tui imp̃ſſionẽ fa⸗ cile cedẽs/ vbi tu icidis. Sʒ iã multadi ximꝰꝙ eo qð opꝑtebat ſpõſaʒ letari ⁊gau⸗ derei die deſpõſatõis ſue⁊ ĩ die leticie cor dis ſui dilecti WMagnaĩ hac die leticie rõ ⁊̃ coꝛdis ⁊ affectꝰ humani fidẽ excedat. Hecẽ huc ꝑegrina inducẽda leticia:ſ di⸗ ei iſti ſufficit leticia ſua. Dulc es dñe:⁊ di rectꝰ ẽ ad nos ſpũs iuꝰ/ſpũs ſuauis. Vu manas tibi aĩas p fidẽ ⁊ amoꝛẽ q̃dã ſpõ⸗ ſi aſſocias affectu:⁊ ð ↄuerſiõe letart. Du rũ coꝛ qð ſibi leticie hꝰmateriã ſubducit: occaſionẽ attenuat:ĩminuit rõnes. O me impudẽtẽ ⁊ inꝗᷓtũ ſinõ ego talẽ diligã:tã abſolutũ a coꝛruptõe.⁊ tãta circa me aſtriĩ ctũ cõpaſſiõe· neceſſitate nõ obnoxium ⁊ pietate adnixũ. Diligã tedulcj dñe·⁊ ſiñ ꝓ me /p te tñ· vt tno ſatiſfaciã deſiderio:de liciaꝝ tibi cauſas ſubm iniſtrẽ: argumẽta leticie:in die deſpõſatõis ⁊ ĩ die leticie coꝛ dis tui.. Sermo·xxi. Tvos audeo e 2fident ad viſiõis hꝰ iuitarele ticiã:filie celeſt ſyon hierlm q̃ĩ ccekeſt. Vos pe ⁊ plene filie ſyon · qͥ ſp ĩtue mini faciẽpr̃is. Vos inqᷓ; mltoꝝ miliuʒ angloꝝ freq̃ntia/ vos iuito ⁊ voco. Egre⸗ dimi⁊ videte:egredimi ð recõdito iloſi⸗ nu itime viſiõis/ de ſecreto luci iacceſſibit Nouũ vob terra nr̃a pᷣſtat ſpectacm. No uũ eĩ fac dñs ſuꝑ terã· Ab eternis ad ter 1 dieleticier ſceu. eihdi⸗ ſesdictdi ans Hu vqdi ö⸗ lear. Du i ſubducit dnes. Ome cicameati obnoriumt Mde aſi ideiciode uguni idie icewꝛ Somn rena vos puoco. Mira h ĩuitatio: ſed ne ſcio q̃ pacto eterna illa q̃ĩ ſeip̃is ſu ⁊ nona ⁊ mirãda ſinit:ĩ eo qð feiñ eſt ĩ terra nouũ noua magi ⁊ mirabilioꝛa refulgẽt. D btã hecĩ terri nouitas tꝑalis:q̃ antiquãilã ⁊ eternã nouitatẽ angelic ĩ aſpectib ãpliꝰ ĩ nouauit. Nouũ faciet dñs ſuꝑ terrã:femi na circũdabit viꝝ · Duẽ viꝝꝰ Ecce ſiquit) vir/oꝛiẽs nomẽ illi. Dꝛiẽs ſplendoꝛ lucis eterne femineo:ß vᷣgineo circũdat᷑ vtero. ⁊ carne veſtit᷑. Hoc ẽ illð nouũ qð ip̃a ſui nouitate nimia credulitatẽ obſtrueret:ſiũ eſſet ĩ auditi pᷣus ſignis fides elicita· De/ niq; int᷑ tot ꝓphaꝝ? ꝓdigioꝝ manifeſta teſtimonia:ad nouitatẽ iſtã adeo qͥꝛundã ſenſus obſtupuit:vt dũ nouitati fidẽ ab⸗ rogãt /ſignis enidẽtiſſimis ñ accõmodẽt credulitatẽ. Sʒ qͥd vos ad egrediẽdũ in uito:qͥ ipᷣos etiã vbiq; pᷣuenitꝭ ⁊ ĩſtruitis apłos? Vbiq; ſeduli eſti ⁊ adqmiratoꝛes? annũciatoꝛes nouitati iſtꝰ. Angelꝰↄcipi endũ nũciat marie:natũ paſtoꝛibv angel nũciat:ĩmo ⁊ ip̃is angeł. nõ tiñ paſtoꝛibv angelꝰ nũciaſſe videt᷑· Unꝰpᷣdicat.alij ap plaudãt. Facta ẽ enĩ(inqͥt)cũ angkomul titudo celeſtj exercitꝰ:laudãtiũ ⁊ dicẽtiuʒ gkia ĩ altiſſimis ðᷣo. Unꝰ annñciat ꝙ alij eã nouerãt:⁊ tñ qᷓſi nouũ ⁊ recẽs audiunt qð ill ignotũ eẽ nõ poterat. O btã hec no nitas:q̃ angelico gaudiũ dedit auditui:⁊ (vt ſic dicãdelectat illos ab alio andire? qᷓjſi diſcere/ qð eos ab initio ip̃a vᷣitas edo cuit. O hũilis ⁊ ĩdefeſſa deuotio ⁊ ad deũ ⁊ ad inuicẽ. Eſt h aliqͥd qð nos vtinã ob ſeruemꝰ.imo ⁊ ßuemꝰ. Quid illð? Vt an gelico exẽplo hũilẽ ⁊ attentũ pᷣbeamꝰ au⸗ ditũ alieno ßᷣmoni: etiã in ilł q̃ nõ ignoꝛa mus. Nõtñ alienꝰ ẽqͥ de celo ẽniſi nos a deo alienos reputauerimꝰ. Et ſi alienꝰeſt auctoꝛitatẽ illi tribuit diuĩa materia No⸗ ta faſtidire:aut curioſitati ẽ aut ↄtumacie ſignũ. Anglici ſpũs qͥby a pᷣncipio ĩnotu it ſac̃̃m ĩcarnatõis.nõ ablinerab admi⸗ ratõe nouitat hꝰexhibitõe:⁊ antiq̃ cogni tio.nõ mõ viſiõe noua ſʒ nouo gaudet ⁊ le tat᷑ auditu. In tẽpoꝝ fine egreſſus ẽxpᷣs iõ egrediũt᷑⁊ ip̃i.Etegreſſus eiꝰa diebus eternitati. Sz ĩ tempoꝝ fine ð vtero eius egreſſus ẽ:q̃ circũdedit eñ femĩe. Jõ egre diunt᷑ celeſti filie ſpon admirature ĩ ↄple⸗ tiõe qð ſꝑ admirate ſũtĩ expectatiõe. An⸗ gelꝰ ĩ annũciatiõe:angelꝰ ĩ natiuitate:an⸗ gelꝰ ĩ baptiſmate· ãgelappuit oꝛãti teſtiſ eſt reſurgẽti.aſtat aſcẽdẽti.q; vehemẽtes putas amatoꝛes ſũt:tã ſeduli ãnũciatoeeſ ⁊idefeſſi admiratoꝛes? Per oẽs hꝰſacfi ʒ dus circũeũt ⁊ ĩmolãt hoſtiã admiratõiſ hoſtiã vociferatõnis.cantãt ⁊ pſalmũ di cũt dño. Et oĩs h veneratõ extrinſecꝰethi bita ẽ:abſq; ea q̃ intrinſecꝰ latet. Etſino⸗ uñ fec dñs ſuꝑ terrã:celos tiñ nonitathꝰ odoꝛe repleuit. Vemĩa circũdabit virum quõ circũdat coꝛona caput. aputeniec cleſiexpᷣs. Bloꝛioſus planeĩ illo ſplẽdoꝛe glie ⁊ paterne figura ſube:ſed ſuꝑ addito nr̃e quodã velut fuco nate ⁊ coloꝛe indu⸗ ſecꝰ ferre nõ poterãt:ß ĩ his etiã qͥb pure ſe ſplẽdoꝛ ille refundit. Mecãt dico ꝙdi⸗ cto/ dũ ſublucet plꝰplacet. Nec ilł᷑ tñ qui gnatio heciðaq̃ voluit ĩcarnari q̃ndã vi⸗ det᷑ attuliſſe decoꝛẽ dignitati maieſtatis Quõ eĩ nõ płꝰ placebit hũiliata ſublimi⸗ tas/ exinanita ĩmẽſitas:⁊ diuitas ĩcarna⸗ ta? Iſta varietate qͥd pulcriꝰ? arietateʒ pulcrioe: duo hec ſeſe ria nõ ĩpugnãt: ſ Igruñt ſibi. Wirabil in ſe diuia ſimplici tas.ſʒ(vt ſic dicã)młlto hec ↄpoſitio mira bilioꝛ qꝛ nonioꝛ. Hõ poſſum mixture h? artẽ ſatꝭ mirari:⁊ puto nec angli. Et qͥdẽ ill mirãdi rõ maioꝛ:qͥby diuie nature me⸗ ra ſimplicitas ſinceriꝰ ĩnoteſcit · Illa incõ parabilit mera eſt.⁊ iõ mixturã hãc mira bilioꝛẽ reddit. Que nã hecmixtura cũ ſua cuiq; nateↄſtet itegritas. Nã n alterutras ĩalterã trãſit:nec ex vtriſq; qᷓſi tertia⁊ no⸗ ua q̃dã ↄſiſtit. Nouũ tñ ẽ ꝙ in vna ꝑſona ueniũt. Eðtẽplatio vtrq; q̃dã velut cce la vinaria. In illã itroducti ſũt ãgelici ſpi ritꝰ:nectareã maieſtati erne:ĩmo a ↄditio nis ſue iitio poſiti. Jã nũc ĩtẽpoꝝ fineb nfa iterri cella muſtũ nouum eructat. O ꝓmptuaria plẽa:pmptuaria exũdantia et eructãtia exßᷓ ĩ illõ. Egredimi ð cella vi⸗ ni meri: ad ß muſtũ qð miſcuit ſapia ĩcra tere nouo. O calix iebꝛiãſqᷓ; pᷣclarꝰes/⁊ i caritate iebꝛiãs. Tiq́ꝛ ernꝰnouo huicifu ſus calici/maioꝛe cũ caritate hauriꝰ/qᷓ;uii cũ claritate tꝑet᷑:idcirco ⁊ amoꝛ eẽdʒ intẽ peratꝰ: qͥs ei ſe ab amãdo tẽper/ qñ ne ſe capacitati ↄtꝑauit ĩmẽſa maieſtaſi o calix ñ hoim t̃ ß ⁊ ãgloꝝ mẽes iebꝛiãs:⁊ ſea ↄtẽplatõe mere diuitatj mixta hac no ua ↄůtẽſ. Egre fi.ſy. ð copia meri ütẽE wi x ꝑte inſticia/efficacia maioꝛ. Deniq; ⁊ ſi 9 ad hůc ealicẽtpatũ. Egredimi⁊ guſtate/ qᷓ; ſuanis ẽdñs. Ibi ſuauitat diuieſim/ plex naturaꝓſpicit᷑: h ſuauitatꝭ ei vſus ⁊ iditiaꝓponũt I biĩſe videt᷑: h ĩ effcũ ſuo B vltio igenee mirabile ẽ:⁊ neſcio qd mag mirerĩ ꝑſona naturaꝝ ↄpoſitõʒ an ↄpoſitõis cãm:qͥd iã ĩ vnitate diuine eſſentietres eẽ miramur ꝑſonas: ples iã Fi vna ꝑſona nat̃as mirare:qͥd ñ hic ad ↄtẽplãdũ ſuaue qð quẽ nõ afficiat Deniq; ad admiratõiſcumulũ cã accedit Tauſa nec ↄſeq̃ntia rõis nec ſaluatõis ef ficacia caret/ nec gr̃a ↄpaſſiõis. Vis au⸗ diire ↄſequẽtiã:?ſiẽ in adã oẽ̃s moꝛiũt᷑/ ita ⁊ in xp̃o om̃s viuificabũt᷑. Et idẽ. Siẽꝑ vn inobediẽtiã pctõꝛes ↄſtituti fũt mui ti.ita ⁊ ꝑ vn obediẽtiã iuſti ↄſtituũmł᷑ ti. Duidↄſequẽtiꝰ? Wagna ↄſeq̃ntia/ ß ahũdanit delictũ/ ſuꝑabũdauit ⁊ gratia. Vbidelictũ /ibi ſeduetio ⁊ fallacia iterceſ ſit.⁊ iõ nõ oĩ ex pte voltariũ videt᷑. In ðᷓ tia vo nihil nõ exꝓpoſito/ nihil nõ aqͥ libi tũ. Duõ ð nõ efficacioꝛa ſũt volũtaria bo na/qᷓ; velut aliq̃ ex ꝑte coacta mala? Et ve re efficax gr̃a ⁊ artificioſa. Neſcio qd ma⸗ is mirer:artificiũ coactõis/ an efficaciã aluatõis. Vtrũq; ĩ bñficio ᷓtů eſt: ⁊ vo⸗ lũtas ⁊ euẽtꝰ.Adde ⁊ tertiũ/ modũ ip̃m ⁊ rõem. Nihil voluntate hac affectuoſius. Due dilectio maioꝛ qᷓ; vt ponat qͥs aĩam ſuã. ꝓ amic ſuis At h fecit ꝓ inimicis:et inimici erãt ĩ ſeip̃is ⁊ amici:qꝛ añ mõicõ ſtitutõʒ dilecti. Quid oꝑis hꝰenẽtu vberi us? Larga effuſio ſpũs ſuꝑ oẽm carnẽ:ſa tis mãifeſtet. Effuſio ſanguĩs xp̃i: ſpũalẽ nob effuſionẽ ĩpetrauit. Quos lauit ſan ⸗ guie ſuo/ quõñ pfunderʒ ſpũſcõ ſuo:ð pᷣus mũdanit/ vt eẽnt ſup q́s altiꝰ poſtea ſpũs inũdaret. Ad oꝛdinẽ qͥd ↄſeqnẽtius Toartoꝛi hꝰ materie ↄſideratõe: ⁊qꝗd po tiſſimũ ad ↄtẽplãdũ e tri eligã ignoꝛo: pietatẽ:an pꝛudẽtiã: an ꝓnẽtũ. Certant; inr ſeĩ ↄtẽplatõe nr̃aꝛ⁊ cũ ĩ alterã ptẽ intẽ dit᷑⁊ ĩalterã trabit᷑. Blãdiũt᷑ hec mihi:et affectõe diuerſa ꝑmulcẽt. Inardeſco:ſtu⸗ peo:gaudeo · Vaudeoꝓ vtilitate: ad pꝛu⸗ dentiã ſtupeo:ĩardeſco ꝓpt᷑ impẽſũ mihi pietatꝭ amoꝛẽ. Quid iſta dipartioꝛ? Con * fundũt᷑ hec int᷑ ſe:⁊ ĩ vnoq́;q; genere ꝑmi/ ſcent᷑ freq̃nt. Nã ⁊ modꝰ⁊ ↄmoditas ⁊ af fectio ·ſiue mal ſic dicere. pꝛudẽtia. ꝓuẽtꝰ Sermo ⁊ pietas. hec inqᷓ Rria ſiue ſil· ſiue ſingil⸗ latim ↄſiderata aĩm ad ſe meũ ⁊ trahũt ci tius ⁊ tenẽt diutiꝰ:⁊ q̃ndã in admiratõeʒ ⁊ exaltationẽ ↄnertũt. Mr̃is ecclie fides taliũ varietate vᷣtut eiꝰ dyadema ↄteru⸗ it. Hũc ibi numeꝝ:ß̊ põdus:hãc mẽſurã aſſignãt. In oꝛdinis rõne ⁊ ↄſequẽtia nu merus dep̃hendit᷑⁊ concoꝛdie modꝰ. In põdere pietati affectꝰ vehemẽtioꝛ. Et vᷣe vehemẽs põdus gfe:de celis ad terrã mg ieſtatẽ immẽſam deducẽs. Immẽſitas h dẽm incõpꝑabiliter excedẽs creaturam ad menſurã ſe ↄtraxit:mẽſuraʒ ꝑtingẽdi vſq; ad nos. Nõ enĩ qᷓſi nõ ↄdeſcendẽs ad nol ſuꝑextendit ſeipᷣam ſi in mẽſura nobis di ctu virturũ munera. Ad menſurã enĩ dat nobis deꝰ ſpũm · In mẽſuraꝰtra mẽſurã In mẽſura gr̃e cõtra menſurã iniuſticie- Nã ſicut abũdauit delictũ/ abũdauit et ᷓ tia. An nõ hec mẽſura ↄtra menſurã?er te⁊ ſupꝛa. Supabũdauitenĩ ⁊ gr̃a. Nũ⸗ ſurã delicti: ſ etiã ſuꝑ mẽſurã gre. Etec tra ⁊ ſupꝛa mẽſurã iniuſticie abũdat g̃a: ⁊ſupꝛa mẽſurã gfe:ßʒ nõdtra abũdat gra Ubi enĩ vna abũdat neceſſe eſt⁊ altera ſu perabũdet.⁊ der abundãtiꝰabũdãter ha⸗ benti. Wẽſura hec mẽſura bona?⁊ confer ta ⁊ coagitata ⁊ ſuꝑeffiuens. Supꝑfluitas videt᷑/ qñ nõ tm̃ neceſſaria ſuppetũt ſed ⁊ eruberãt voluptuoſa. In donis ſpũs qᷓ⸗ dam expediũt. quedã decẽt.q̃dã delectãt. ſanãt.exoꝛnãtexhilarãt. Quõ nõ ſupꝑefflu unt q̃ ſic excreſcũt: Sʒ hec ſufficiũt ð nu mero ⁊ mẽſura ⁊ de põdere dyadematꝰqð Salomoni regi mat eðꝰ cõpoſuit. Quod dam enĩ quaſi ſertũ glie ↄfert: dũ coactat qð a nobis aſſumpſit ⁊ qð nobis exhibu it. Uidetis quib boc dyadema dotibus gratiarũ cõſtet. ſed qͥd de gratijs ad dya⸗ dema? Dabit(inquit in ꝓuerbijs)capiti tuo augmenta gratiarũ. Pater dat et ma⸗ tercoꝛonat. Ipſa coꝛonat quia credit/ qha ipſa circundat/ipſa coꝛonat. Mater eccle ſia ſeip̃ᷣa te Jhu bone exoꝛnat: ſeip̃a te ve⸗ ſtit:ſeipſate calciat ⁊ coꝛonat. In pfectõe calciamtũ eñt /ĩ ꝑfectõe coꝛona· Mira mu tatio vbi excuſſo puluere ſiqͥs adheſerat ð calciamẽto coꝛona efficit᷑. ¶ In die deſpõ ſationis ⁊ letici. Videoꝛdinẽ. nꝰðꝛ de ſponſatiõis ⁊ coꝛonatõis dies. Si iſtud ſtiiat dona ſpũs. Mẽſurã interp̃toꝛ ĩeffe „ — 6 . —— ſcis: beatꝰ es ſi ſequaris. Cõuertꝭ oꝛdineʒ ſi vis pus deſpõſari qᷓ; coꝛonari/ ſipꝛius vis ad iocunditatẽ? quietẽ deuinciri xpᷣo ᷓ; cũ xp̃ᷣo vincere. Anticipatio qͥdẽ beata ʒ nõ oꝛdinata:ſi añ triumphũ thalamuʒ tibi optas collocari:ſi añ laboꝛeʒ pᷣſumis leticiã Vmeſt his triby ↄftitutꝰ dies. di⸗ ademati deſpõſationi.⁊ leticie coꝛdiſ. Et qͥd eſt coꝛ Salomonis noſtri? Vos(in⸗ quitjeſtis coꝛpꝰ xõi/⁊ membx demẽbꝛo. elix plane qðᷣcũq; mẽbꝛũ capitis hui. ſed qͥ coꝛ eſt eiꝰ /de pᷣcipuis eſt. Et vide ſi nõ coꝛ eꝰ qui quodã in vẽtre ſecretoꝝdei foueat᷑. in vitali affectionũ caloꝛe. ĩ medio meditationũ De coꝛde eni cogitatões nõ opationes exeũt. Jure ðcoꝛ eſt/qͥ ĩ medio ſpũaliũ locatꝰeſt cogitationũ. in pingue⸗ dine gr̃aꝝ.in quodã ventre veritati.ĩ vte/ ro ſapiẽtie/cuiꝰin typo ſalomon ponitur Et quidẽ vna eadẽqʒ vel eccłia vel aĩma ⁊coꝛona eſt⁊ coꝛ⁊ ſpõſa. Loꝛona ĩ capi⸗ te.ſpõſa de latere.coꝛ in vẽtre. Loꝛona in ſũmo ·ſpõſa in ꝓximo.coꝛ ĩ intimo. QDuid hic nõ optime collocat? Quid nõ feſtiue: Egredimini huiꝰ noſtre filie ſpon ⁊ vide⸗ te vtã vos trãſeatis in affectũ coꝛdis hu⸗ ius in ſpõſe gp̃am/ in dyadematis ſpecie olite noĩe caſſo gloꝛiari. Sſtote qð eſſe dicimini ſpeculatõis filie. Vſus ip̃e atte⸗ ſtetur noiĩ. Veſtꝰenĩ eſt deſpõſatõis iſte di es ⁊ dei ſucceſſione dignꝰ ⁊ adhuc feſtiui oꝛem qͥ nuptiaꝝ eſt dies ꝑtingi/in q̃ non datur libellꝰ repudij.nõ intercedit diuoꝛ tium:nõ abit vir via lõgiſſima/ ne bꝛeuiſ⸗ ſima quidẽ:ſed eſt ſp in domo ſua ſpõſus chꝛiſt? Jeſus. Qui viuit ⁊ regnat cuʒ deo patre ⁊ ſpũſancto ꝑ omnia ſecula ſeculoꝝ Sermo. xxij. „ On vererne ſu n is intumeſcat laudib ⁊ hũilitatꝭ iacturã faciat/cuiꝰip̃e ſibi pulcri⸗ tudinẽcũ exp̃ſſione tãta ſpõſus cõmẽdat Frequẽter ex multo placẽdi deſiderio ſub eſt merꝰdiſplicẽdi.⁊ ꝓpẽſioꝛ deuotioↄſcie iminuit ⁊ furat᷑· Quid ꝗᷓ miꝝ ſiſpõſus ap plaudat illi ð pulcritudine:affectũq; blã⸗ da allocutõe demulcet quẽ metꝰĩuexerat Quanã eni rõe defoꝛmitatẽ nõ venat᷑ ſuã hoĩs aĩa q̃libet: qᷓ noſtri Salomonis in matrimoniũ aſciſcit:dinit illũ in dya/ demateſuoſ die deſpõſutðis ⁊ leticiecoꝛ dis:in illa abyſſo gloꝛie:ſolito feſtinioꝛeʒ: poteratq; iure vereri repulſam ſi defoꝛmi tatis ⁊ abiectionis ſue reſpgctaret ad càm Opoꝛtuit itaq; vt ſecurioꝰ redditareſu meret animũ:⁊ infuſa alacritas mẽtis fa/ ciem viuido quodã colore ꝑfundetʒ. Nã totiꝰ vite ⁊ opeꝝ pulcro vultui piurimuʒ adijcit mẽtis hilaritas. ꝓpterea ĩ hũcmo dum amicã— alloquit᷑.qᷓ; pulcra es amica mea in pᷣcedentiby:vbi ſicut legit᷑. Ecce tu pul cra es amica mea/ eccetu pulcra. Ideʒ pe ne videt᷑ ecce tu pulcra es:⁊qᷓ; pulcra es. Vtrobiq; pulcritudo pᷣdicat᷑ipᷣiꝰ ⁊ itera⸗ ta cõmendatio ↄfirmatõem declarat Sʒ imilia feredicta ſunt ſupꝛa quantũ ip̃e aduertere poſſum aliquãta ᷣ innuit᷑ diſtinctio. Haʒ vbi dicit. Ecce tu pulcra:agit tiñ de pulcritudine: hic vero de nimietate pulcritudinis qᷓ; pulcra es tio quaſi ſubito dep̃henſe pulcritudis. h aũt admiratio nimietatis. Ibi atteſtat᷑qᷓ; pulcra:hic oblectat ꝙ tã pulcra · Hic enĩ ꝓnunciat᷑ cũ pondere affectuq; mirantis ⁊lationis modꝰ motũ oblectate mentiſ declarat.qᷓ; pulcra es amica mea qᷓ; płcra Et qͥdẽ in ꝓceſſu cãticiꝓfectioꝛa ad ſpõ⸗ ſam dici oꝑtuit. Hec a nob de ſimiliũ di⸗ ſtinctõe vᷣboꝝ. Hãq̃ᷓ ſuꝑ pulcritudĩe ſpõ ſe ĩterpßtãda fuerãt/ copioſe ⁊ accurate ſui amica mea/qᷓ; pulcra. Ibi ſimplex atteſta 3 „ explicata ſũt locj. Et qᷓ vir(vtꝝ eruditioꝛ/ an eloqntioꝛ neſcio)ſuis diſputauitĩ ome lijs:nec miĩno(vt ſic dicã) digito decuit a nob ad diſcutiẽdũ attigi. Voc vᷣo ñ negli gent᷑ attẽdẽdũ ꝙ pꝰ generalẽ ↄditõʒ pul⸗ critudiĩs ꝑticulati amicã depicturꝰ: loco hmo ab ocul oꝛdit᷑ pꝛudẽt qͥdẽ/ qm̃ ſi ſim plex ocuꝰfuerit: totũ coꝛpꝰlucidũ erit. Et iõ colũbaꝝ ↄpat ocul vt iuxta euãgelij do ctrinã ſuã amicã ſimplicẽ eẽ deceat ſiẽco lãbã. Denic; vniuerſũ coꝛpꝰ opatõiſiſim pler illuſtrat oculꝰ itẽtõiſ⁊ faẽ vt coꝛã ðo luceãt opaq̃ᷓ ꝑſe coꝛã hoiĩby poterãt luce/ re. hã qñ for bonũ lucʒ opꝰ ß opis boni tatẽ ñ intẽdit animꝰ:qᷓſi coꝛꝑeclaro ocułꝰ cecat᷑. oꝑa qͥdẽ ip̃a aliquotiẽs ĩgenere ſuo bona ſunt ⁊ alijs cõmoda.ſed opeꝝ boni tas in actoꝛe non refundit᷑ qui ſimplicem oculũ ĩ ip̃is nõ habet. Jõ tenebꝛoſa ſũt ꝙ itẽtõis ſincere luie carẽt. Bõꝰ itaq; ſipler oculus/ nõ habẽs vllã partẽ tenebꝛaꝝ:cõ/ Bermo nerſationis coꝛpꝰ tuũ ſerenãs. Aut totus eniĩ tenebꝛoſus eſt ocuꝰ:aut totꝰ lucidus: qut habẽs aliquã ptẽ tenebꝛaꝝ admixtã. Toptenebꝛoſus eſt:cũ operi malo ꝓpter malũ intẽdit. Totꝰlucidꝰ:cũ opꝑi bono ñ niſiꝓpter bonũ intẽdit. Cũ ʒo in oꝑe bo no nõ ti in ip̃m bonũ/ ſʒ etiã in aliuz ali⸗ quẽ finẽ intẽtio dirigit᷑:vel cũ in ope non bono/qð in eſſe credebat᷑ bonñ/ errãdo di ligit᷑ aliqua ex pte:ocuꝰ caligat:⁊ nõẽme ra ſimplicitate purꝰ. uid cũ opꝰ bonuʒ impendit᷑⁊ nõ ipm bonũ ſʒ aliud totũ in tendit᷑. Oculꝰne iſte tenebꝛoſus diceretur er toto:an ex ꝑte caligans? Mihi quideʒ magis tenebꝛoſus ex toto videt᷑. Nam ⁊fi lux deputet᷑ in ope:nulla tñ agnoſcit᷑ intẽ tione. Duõ aũt intẽtio bona q̃ bonũ non optat.aut quõ ſimplex que ſub boni vela⸗ mine ſeiðam occultat? In oculis ðo ſpõ ſe vtraq; cõmendat᷑:⁊ ſimplicitas ⁊ ſpiri⸗ tualitas.iõ colũbaꝝ dicunt᷑. Et bñ ĩ ami⸗ ca ſua pᷣmo lucẽ cõmẽdat vt ſibi demon ſtret ſilem:qͥ ⁊ ip̃e ðꝛ luxmũdi:⁊ in qͥ tene bꝛe nõ ſunt vlle. In ſex dierũ conditione lux oĩum pᷣma creata ðᷣꝛ.⁊ in deſcribenda pulcritudine ſpõſe lucis inpᷣmis ĩducta decẽter eſt mẽtio.¶ Oculi tui columbarũ Quid te amicã eſſe pᷣſumis q neſcis ocu ⸗ los he colũbe? Oꝑa quãtũcũq; fuerint ſi impu:?ꝰ eſt animꝰ de pulcritudine fru⸗ ſtra tibi applaudis. Duõ amica es/q̃ pul cra nõ es? Sʒ quõ nõ es inimica qᷓ mali gnaris in ſancto: Malignat᷑ in ſancto/ q́ malignat᷑ in bono/ ſiue in ſuo/ ſiue in alie⸗ no. In tuo malignaris bono: cũ bonum ipᷣm nõcõſpicarts. Et pꝛaua intẽtio ⁊ꝑ/ uerſa iterp̃tatio vtraq; malignatio ẽ:vtra ⸗ q; fellea:vtraq; falſa:nihil habẽs cũ colũ⸗ baꝝ natura cõe. Dculi columbaꝝ ſunt. qᷓ nec falli volũt/ nec fallere noꝛũt. Neſcisq ſpõſus tuꝰ veritas eſt: Quõ dicet tibico⸗ lumba mea/ amica mea:q̃ ſimplicitate nõ gaudes. Amica eſt vᷣitati ſimplicitas.i cũ ſimplicib ßᷣmocinatio eð. Deniq; ſim plicitati amice applaudit dicẽs. Ocłi tui columbaꝝ. Bona eni eſt oculata ſimpli⸗ citas ita ſimulatõem excludẽs vt nõ cali⸗ get in veritate. Rara hec hodie ĩ terrꝭ auiſ ⁊ ſiq eſt eiꝰ vſq;quaq; frequẽtia:occulta ſa tis ⁊ latens in foꝛaminib petre:ĩ cauerna macerie:⁊ deſuꝑ riuos aquaꝝ. Duõ autẽ obſcuratꝰeſt aut occultatꝰeſt ocuꝰ colum binus Quis eſt qͥ ſeculi calliditates non ſectetur/ qui vł ſe vti nõ gandeat:qui non amet habere:aut ſaltẽ noĩari in ſe nõ velit Quis eſt qͥ nõ verecundet᷑ oculos colum binos:glozietur ſe habere miluinos? Si xp̃i amicã tevelis: quid tibi cũ pꝛudentia carnis:q̃ inimica eſt deo. An iſtas inimi⸗ citias cuacuare conaris/ vt vtraſq; carniſ ⁊ ſpũs pꝛudẽtias ↄdas in teip̃a? Modi⸗ cũ fermentũ totã maſſaʒ coꝛrũpit. Quid ergo fiet vbi multũẽ fermentũ/ maſſa mo dica: Queſocietas legi cupiditatis ⁊ legi charitatis. Nõ dʒ illa huiceſſe cõiuncta. qꝛ neq; eſſe ſubiecta. Pꝛudẽtia enĩ carnis legidei aut repugnat ⁊ inimica eſt:aut oĩ⸗ no perit et nulla eſt: aut reſiſtit/ aut ex toto deſiſtit. Põt perimi vt penitꝰ nõ ſit /nõ pᷣt pᷣmi vt eiↄtpata ſit. Tuũ ã ⁊ os ⁊ coꝛ hu⸗ ius exercitatũ optas hr̃e pꝛudentie q̃ legi dei nõ poteſt vl aſſociari vel ſubijci. Pꝛu dentia ſpũs vita ẽ ⁊ pax. Uitał eſt enim pꝛudẽtia ſpũs vſum habẽtis vite q̃ nũcẽ ⁊ future.pꝛudentia pᷣo carnis in pñti ti exercet᷑ vita/ nullũ in ea q̃ ſequit᷑ habitura locũ. Cupiditati eĩ apud inferos nec opꝰ nec vſus eſt:ß excruciatio. Iſta pax eſt li⸗ tigiũ. Et bñ pax cui h eſt euacuari qð pa cinð vacare. Talẽ pꝛudẽtiã ad ſpõſe pul⸗ critudinẽ chꝛiſtꝰcõmemoꝛsat. Talis ĩocu lis columbaꝝ depingit᷑/qᷓ ſimplicitateʒ ⁊ ſpiritualitatẽ redoleat. eo ꝙĩ colũbe figu⸗ ra ſpũſſanctꝰintelligi ſoleat. Nõ ſolet eſſe vacua talis ſimplicitas.multũ enĩ ſubeſt latẽtis gratie.¶ Dculi tui columbaꝝ.abſ E q; eo qð intrinſecꝰlatet. WMagnum neſcio qd illð eſt:⁊ ðᷣe magnñ:qð mãifeſte vłl di ci nõ debnit.vl dici ñ potuit. nec aliq vt gr̃e cetere ſili figurari:ſʒ ĩ ſuſpitõe ⁊ conie ctura ſola relinqͥ᷑ his qͥ ſilia foꝛte patiunt᷑ intrinſecꝰalie gr̃ex dona ſpũſ. Etquõ oĩs gla filie regi ab intꝰ Deniq; ⁊ intrinſecuſ ip̃i oculi columbaꝝ:vbi ſimplicitas fidei coꝛda purificat:⁊ ilumĩatos reddit ocu⸗ los coꝛdis:vbi nõ mõ ocułꝰ/ſ totꝰ abſcõ ditꝰ hõ coꝛdis ðꝛ. Szʒ licʒ ab intꝰ oĩs ſit gla:ẽ tñ głia gler̃ſpectu ĩterioꝛ.⁊ ſiẽ ĩ ip̃o hoiĩe extioꝛi/ſic ⁊ ĩ illo ĩterioꝛi alia alijſma gi ſũt ĩtima ⁊ latẽtia peĩtꝰ:ſoli ti nota di lecto fortaſſe ⁊ aliq̃ eẽ ip̃i ſũt ſpõſe ite:nec collatoꝝdiuitꝰad plenũ hʒ noticiã mũeꝝ Quid ei ſi occultatur ſublimitas? Secre umday.— gnum neſcio nüiſceyl di pithe ꝛconi ſoneparunk uciſũin .Etquõo inn — tum tuũ tibi Jelu boneꝛſecretũ tunʒ tibi. ⁊ in abſcõditis ſponſe ſołꝰ deliciar. Lur nð vel ad modicũ illudineſcio qͥd)latens nobis cõmunicas:⁊ occultã qua delecta ris figuras pulcritudinẽ. ſnos ad que rendũ allicis/ dũ illud latere intrinſecꝰdi⸗ cis:⁊ curioſitatẽ noſtrã amplius irritas/ tm̃ ſilentio myſteriũ pꝛomẽs. Plus nos dũñ taces trahiſ/q; magna multitudo dul cedinis buiꝰ/ quam abſcondẽdã indicas dñ nõ explicas. Quicqͥ illud eſt:latet in trinſecus:ſʒ de latebꝛis iſtis ſuauiſſimus odoꝛ aſpirat. Heſcio enĩ quo pacto dum illud admirabiliter duice eſſe cõijcio: ad⸗ mirabiliter dulce eſſe iam ſentio: Jã illud penſat affectꝰ ad qð nõ penetrat intelligẽ tia. Londitũ eſt hoc penes ſponſum:et ſi gnatũ in theſauris ipſiꝰ/ſolos fas eſt dile ctos iſtos ingredi:⁊ glie latẽtis archana reuoluere. Moc aũt dico ꝙ nõ facile eſt ðᷣ⸗ tutẽ cuiuſq; ex inditijs diffinire. Frequẽ⸗ ter enĩ exiguis extantib ſignis:eximia ſũt que latent inꝰ ſecreta. Ideoq; manifeſtaſ debemꝰ ſic virtutes laudare: vt bac in ſin gulis adiectiõe vtamur. ahſq; eo quod in trinſecus latet. Deniq; ipᷣam hanc(ð qua nobis eſt ſermo) cõmendatã in ſponſa co lumbinã inſpicite ſimplicitatẽ/ qᷓ; gratifi ca:qᷓ; ẽ ĩ ſeipa ſuauis ⁊ placens: maioꝛes tamẽ in ſe reconditos habet theſauros.⁊ dulci eſt(vt ſic dicum) medullata ſecreto: Queriti quid ſit illud: Dixiiã:⁊ ſiadhuc vultis audire/ ignoꝛare me fateoꝛ. Poſſeʒ piam bãc vobis cõmendare ſimplicitatẽ ad eius vos emulationẽ hoꝛtari: que tam inexplicabile ⁊ dulct myſteriũ cõtinet foꝛ taſſe⁊ confert. Id aũt ip̃m ſi fuero conatꝰ evoluere foꝛſitan ad aliquid occultũ ⁊ la⸗ tens ꝑtingã:vel experiẽtia vel coniectura Sed nunqͥd illud erit cuiꝰ tarn inuolute meminit ſpõſus in laude dilecre: Qnam/ libet potuero occultũ eruere:aliqͥd adhuc latebit intrinſecꝰ. Altis illud later in tene bꝛis /nec noſtro ſubiacet vl ſtilo vł tudio Veneraboꝛ ip̃m ſilentium tanti myſterij. Hãqᷓ;uis nõ eſt datũ diffinite noſſe quid it/ nõ poteſt inueſtigari qᷓle ſi/ ſ; põt exti⸗ mariq; magnũ ſit:vł eoipᷣo ꝙ vᷣbũ tã ar⸗ chanũ dici non licuit. t tñ aliqͥd dixiſſe videar/⁊ nõ ex toto ſiluiſſe. ad b eni inſta⸗ tis:accipite qð mihi videt᷑/ in bac ꝑte vᷣe dici poſſe:vtꝝ accõmodate ad pñs capi⸗ . tulũ vos videritꝰ. Uirtutes ip̃e ſibi apte natura intꝰ in aio locate ſunt/ quedã pᷣo ſu m iexterioꝛiby exercẽt potentiã. Et illaq 6 dem caruales declinat illecgbꝛas. iſta vᷣo ſpũaliũ deliciaꝝ latebꝛas ainplexat᷑. Illa vel ſollicitãtes occaſiões refngit vel inſo⸗ lentes affectiões cõpeſcit/⁊ qᷓ;nis interim neceſlario/ moleſto tamẽ exercitioẽaboꝛat Iſta tali delectat᷑ materia/ que nõ iocũdi⸗ tate magis q; honeſtate pᷣcellat Illa ſim⸗ plici intuitu ⁊ oculo colũbino exterioꝛes dũ ꝑcurrit ſpẽs vel odit vel deſpicit. iſta curioſioꝛe ꝓſpectu ceieſtes pluſtrat ſpẽs. ⁊ ꝑſpectis ampliꝰ inardeſcit. Poſumns taſẽ quandã diſtinctiõʒ foꝛmare vt dicãꝰ glias exterioꝛes eſſe alias interioꝛes. aliat intimas. Alieeni ſe a carnaliby retrahunt alie pñalibus intendũt.alie quaſdã iã te nent pꝛimitias. Pꝛimeſe a mundi illece⸗ bꝛa quã ↄtemnũt compeſcũt:medie ſe ad romponũt:vltime ĩmo intime optatꝭ aui de iam vtunt᷑. Deus bone quantũ lucis ⁊ deliciaꝝ in illis eſt latebꝛis/ quãtꝰexceſſul in receſſib illis? Utinã tales me ↄciudãt Tox bec illuminatio mea in delicijs meit Ecce nunc aliquid latẽs attigi in hoc vi⸗ timo gradu:⁊ foꝛte vel eſt/vł aliqͥd ſile⸗ id quod ſpiritualiter cõcupiſcunt adhuc htebꝛe vt illud de pſalmo dicere poſſim. qð ſpõſus ſignauit Nolo ð cetero deferre mylterijs. nec enĩ fas eſt audaci ſermone oꝛationũ archana nudare.⁊ minꝰ ſanctis mauibv lingue ↄuolutas delicate ſcti ſan ctoꝝ reuoluereſpẽs ·⁊ recõditũ mãna con trectare qð aurea vꝛna cõtinetet archa re ducit. Et im mãne nomẽ aliqd oſtendit archanũ:⁊ de q̃ magis poſſit qᷓri: qͥd eſt qᷓ; dici qͥd ſit. Etcui meliꝰ q; mãne latẽl illð ↄpaf Dulc qdẽ ⁊ celeſtꝭ ẽ mãns cib⸗ ßʒ videti qᷓ; ſecrete recõditꝰ ĩ vꝛna.ĩ archae in ſctiſſctõꝝ:vt curioſus?⁊ minꝰidoneꝰab hꝰ aſpectu arceat᷑ ocuhꝰille qͥ colũbinꝰ eſſe ñ nonit quẽñ dirigit?⁊ pia credulitas? itẽ tio pura. Rogãꝰ ãt vos frẽs /ã̃plectimini ſctãm fimplicitatẽ:qetẽ mẽti:meditatões puras:liberas oꝛões/ qm̃ ĩ tlibo vaß /⁊(vt ita dicã)ĩ archa ſctẽ meditatõis ⁊ ĩterioꝛe orõis vꝛna/ diuĩa nob ẽ locata refectio: et poꝛtio gle ð q̃ legit᷑ Satiaboꝛ cũ apparu erit glia tua Euiꝰplenitudovitã nob eter nãoferat ꝑ ihᷣm xpʒ cuiẽ honoꝛ ⁊ glia R om̃ia ſecla ſeculoꝝ Amen. Bermo Seronis eloneinpoctſpaſſlelhinere mo, o leſtias. ſi a capite cui inheſerũt contingat Lcleſie. vt be⸗ relli. Reliquo enĩ emoꝛtuo coꝛꝑe:vitale; e nenoſtis· hec blandimẽta⁊ ſpi ibiti ſenſum retentãt/ vbi capiti de quo ritualiby eius oculis /pᷣcedeuti oꝛiũt᷑ iungũt᷑. Qui ip̃o vicini cerebꝛo vbi diſputatũ eit ſermone. Sʒ quia tales ſũt ſapiẽtie ðt receſſus/ quaſi ad intima ipſiꝰ nunqͥq rari ſunt? Tlide totũ coꝛpus eius archana nitunt᷑ intrare/quibꝰ h̊ eradicari quõ plenũ ſit oculis añ ⁊ retro. Oculieiꝰ ⁊ quaſi inde euelli videt᷑: ad exterioꝛes qᷓli ꝓphete aculi eiꝰapoſtoli. qui vel futura bet occaſione curas vocari. Vã qͥ inde ſi⸗ dicunt. vel iam facta pᷣdicãt. Oculieꝰ ſůt ne ſenſu doloꝛis refluũt: quõ ibi aut nati/ vtroꝛũq; interp̃tes ⁊ doctoꝛes populoꝛũ aut radicati credent᷑: Peniq; ꝙ non deci⸗ I quoꝝ officio ſpũalia anime vel cõmoda wel ſcandala ⁊ cernimꝰ⁊ diſcernimꝰ. Sʒ neſcio ſi om̃es qui oculi habẽt officiuʒ te/ neant ⁊ vſum. Duces ceci /nec tiñ cecoꝛũ/ vident᷑ oculi habere et locũ ⁊ ſpẽm/ ſed ð tute carere: Vtinã vel id ſufficeret ⁊ virtu te. puidendi bona carerẽt. eſſentq; ad com munes vtilitates ceci/ dũ nõ ad pꝛinatas arguti cõmoditates. Nũc aũt ⁊ ceci ſunt ⁊ callidi/hebetes ad ecckie lucra/ ad ꝓpꝛia acti. Seu quõ oculus eſt colũbe/ quico lutnbe nõ inſeruit/columbe nõ videt/ co⸗ lumbe nõ ꝓuidet/ columbã nõ ducit /ſ magis abducit eccliam:⁊ quantũ in ipſo eſt ꝑꝛauis pᷣcipitatexemplis? De talibus aplus loquit᷑. Dm̃es que ſua ſunt querũt nõ que ieſu chꝛiſti. Taies occupãt locũ ⁊ puertunt vſum:cũ ediuerſo ſint alij qͥ ocu li nõ habẽt officiũ ex ꝓmotõe/ ß vſurpãt zadducet? Heſcit illa de⸗ ⁊capilli eins om̃es numerati ſunt. Ad ſy exp̃ſumptiõe. Et quidẽ frequẽs hec tur⸗ ba. Quẽ dabis nũc ex numero diſcipulo⸗ rum qͥ p̃latoꝝ opꝑa penes ſe velut quodam locatꝰ itribunali:nõ carpat /nõ coꝛrigat: poꝛe colũbe c ip̃a velint oculoꝛũ dici lu⸗ mina. Nolo locum hũc nimis vꝛgere/ ne vos fratres exagitare videar. Eſtote vfa tenti mẽſura/nihil om̃ino in coꝛꝑe colũ dei atteſtent:⁊ iugiꝓfectu cõgeſta aceruũ mi eofficio vacat/nihil caret honoꝛe.⁊ ea qᷓ abſcõdita ſunt/ abundantioꝛẽ hñt hono⸗ rem. Deniq;? capilꝰſponſe:ſuꝰeſt honos Sieni in oculis pᷣlati/ in capillis quiſũt intelligẽdi niſi diſcipuli?⁊ boni diſcipuli quife capilloꝝ moꝛe tractabiles ⁊ flexibi les exhibẽt/ ad omnẽ nutũ magiſtri/ ſicut ad motũ venti:qui graciles ⁊ ſpũalib exr⸗ tennati diſciplinis pene ſine coꝛpe ſunt:et penitus ſine carne ad omnẽ inſenſibilis? iurið/ vt nec tondẽtis inſtrumẽti ſentiant dant capilli ſpõſe:ß aſſurgãt. audi qͥd ſeqᷓ tur. Capilli tui ſicut grex capꝛaꝝ q̃ aſcen duntde monte galaad. Duaſigrer capꝛa rum /eo ꝙ in ſublimibo paſci⁊ poſiti⁊ tẽ⸗ ſed quod indigniꝰ eſt⁊ videntiũ. Nonne dentes ſemp ad alta vt capꝛe:aitũ tamen nil ſapiunt:ſ carnalis cõſcij ſunt infirmi tatis. Elatio nãq; ip̃a deſcendit/ aſcendit ta petãt:⁊ ad infirma ſua reſpectẽt. Etbñ de monte galaad aſcendũt. ſed tñ nõ niſiĩ monte galaad/qͥ teſtimonij aceruꝰ interpᷣ humilitas. Ideo quaſi capꝛe ꝙſemꝑ?a tatur. Et quis ille niſi chꝛiſtꝰ ſup quẽoVm nia ꝓphetaꝝ coaceruata ſunt teſtimonia: cui pꝛ?ophete/ cui Johãnes/ cui pater /cu opꝑa ip̃a teſtimoniũ reddũt? Hic mõs ec cleſie caput eſt/ noli dehoc mõte deſluere: ſicapillus es. Duid nobis ſepatõem mi naris:⁊ velut aunlſum iria reliquoꝛũ gre ge capilloꝝ? Nunqᷓd caſus tuꝰ eccliecal⸗ natiõʒ adducet: Neſcit illa decaluari. Nã nagogã illa iterminatio facta eſt in ꝓpha Eritp criſpanticrine caluiciũ. riſpi ſũt eccłie crines:ad ſuũ recurrẽtes caput/cir⸗ Iſti nõ iã ſunt oculi membꝛoꝝ/ ſ quidas ca illud ambiꝝu amico reuoluti:in ipᷣa ca oculi oculoꝝ: quõ ſi penne⁊ plume in coꝛ pitis ſecreta conãtes intrare. Ideo capil lieius nõ decidũt:ſed aſcendũt de monte imitandũ exempla cumulãtes. Utinã fi⸗ hiaſcenſionis cõſtituant. qᷓ; paucos ego mihi teſtimonij huiꝰ tuli lapides. Ve⸗ reoꝛ equidẽ ne in cõtrariũ muitos ↄgeſſe/ rim. Quid enim? Hõne tibi vident᷑. nõ ꝓ fide/ſed pꝛagis cõtra fidẽteſtimonia con dei quã habeo in chꝛiſto:omnia opamea geſſiſſequi ſic viuũt vt alterꝰ videant᷑ fi⸗ dei qᷓ; chꝛiſtiane. Deniq; tales q; multos videmꝰ de quib iure dicipoſſit. Iſti non guine credãt:qui aliã ſperãt vitã:qͥ futuꝝ VII. vercant᷑ iudiciũ: qͥ tandẽ euangelica pᷣce· pta diuinitꝰdata fateant᷑. Talia vtinã pe nes me teſtimonia pauca reperiant᷑: mal⸗ lem nulla:ne modicũ fermentũ/ aceruum R fideliũ opeꝝ totũ ðnigret. Et fratres mei (vt modicũ de cõmuni gloꝛier qͥ de pꝛiua to nõ poſſum)ſi totiꝰ vite veſtre reſpereri⸗ tis oꝛdinẽ/⁊ regularis obſeruãtie curſum nõ erit exiguꝰ quẽ boni teſtimonij coedifi catis aceruus. Nã ſia nocturnis vigilijs quas ĩpigro velut pᷣmitias quaſdã ꝓliba tis affectu:⁊ effunditis a pᷣncipio vigilia rum ſicut aquã coꝛ veſtrů añ ↄſpectũ dei/ Si inqᷓ; a capite ſingulos ꝑ gradꝰ cõuer ſationis diuĩe ſeriatim velitis ĩcedere:qͥd ibireperiet᷑ q̃d diſciplinã nõ ſonet/ qð nõ ↄcinat fidei nñ̃e/ qð non vel coꝛpꝰ atterat vel mentẽ erigat vel deijciaterectã Inter pſallendũ quãta eſt diſciplina in coꝛpe /⁊ iᷓᷓ maioꝛ quoꝛundã in mẽte: dũ ne ad mo dicũ vel certe tiñ ad modicũ ad ſenſum ð boꝝ illã ſinũt abire. Hã ibi.i.in ipſis que cantant᷑ verbis/ aut ligatã tenẽt/ aut ad co gnata relaxãt/ ad pegrina nequaqᷓ;. Dʒð ſi cõtingatfugaxeſt enĩ mens humana)qn ta ſtatim caſtigãt cẽſura/⁊ moꝛe huꝰ vſu⸗ ras a ſe repoſcũt. Sʒ ne ip̃a cõmuniũ ho raꝝ interualla nocturna vacãt. Deꝰ bone hoꝛa illa noctis qᷓ; ſine nocteeſt /qᷓ; nox il⸗ la iliuminatio ĩ delicijs? Oꝛatiões ille pꝛi natim fiãt/ ſed pᷣnata nõ petũt. Sũmiſſi oꝛ quidẽ vox /ſʒ mens intentioꝛ:⁊ pᷣces ta cite multũ habẽt acuminiſ. Deniq; freq̃n ter vocẽ eripit oꝛatio vehemẽs /⁊ vᷣbis n? eget nec vtit᷑ que puro ⁊ pleno fert᷑ affectu Zmoꝛ in aurib dñi ſohꝰobſtrepẽs:coꝛpa lium ſtrepitꝰ dedignat᷑ verboꝝ: que ſiẽ in choanti excitamẽta ſunt /ſic impedimẽta ſolẽt eſſe ꝑfecte oꝛanti. Quid deinde ipſis hoꝛis matutinis? qᷓſi de recẽti oꝛõnes in ⸗ ſtaurãt:frequẽtant ↄfeſſiones:⁊ verecũda ſed manifeſta reuelatõe exiguos purgant exceſſus. Hõ tñ exiguũ deputãt/ ſia chꝛi ⸗ ſto vel tenui memoꝛia titubãt. Hoſtis cal lidi ſi qͥd fuerit impꝛobitate ſuggeſtũ /ſibi imputãt:iniqͥ ĩ hac ꝑte extimatoꝛes/ důp pꝛiũ arbitrãt᷑ caſum/ ꝙ aliene ſũt fraudis caſſo conatu tĩ ꝓuocati Quid quotidia nus manuũ laboꝛ q̃ coꝛpꝰ ⁊ ſatis atterit᷑/ ? tenuiter paſcit᷑? Laboꝛes manuũ ſuarũ nõ ſoli mãducãt/ſed de inſufficiẽti parti⸗ unt egenis:vt ⁊ illis ſit tribulatio/ dũmo do alijs abundat. Interuallis qͥbuſdã le uant laboꝛes:ſʒ feſſo coꝛꝑe feruet affectus Illic tacite lachꝛyme vbertim voluũtur⸗ ꝓdeũt gemitus /⁊ rũpunt ſuſpiria/ vt qui iuxta ſedẽt ſi foꝛte ex ſefrigꝰdi ſunt/ viciniſ poſſint ſcintillis accẽdi. Dui deniq; non de craſtino cogitãt/ nec de hodiernis qͥdẽ omnẽ curã ꝓijciẽtes in ipᷣum qui eis pᷣeſt nõ pꝛemiũ /ſ; querẽtes regnuʒ dei. Duid (qð penep̃terierã)in capitulo ſingulis di ebus examinãdi abbatis aſtãt iudicio /qᷓ ſi ad chꝛiſti pᷣſentati tribunal? Ibi quiſq; in pᷣmis accuſatoꝛ eſt ſui/ accuſandi ſelo⸗ cum alijs pᷣꝛipere feſtinãs. Quid ip̃m cõ tinuũ ſilentiũ ⁊ quedã cõpaſſionis graui tas? Hõne totã ↄuerſatõem venuſtat:⁊ qᷓ dam ſanctitatis pulcra veſtit facie: Ipſe ſommꝰquoq; ſanctitatꝭ teſtimoniũ reddit nec in aceruo teſtimonioꝝ eſt tantoꝛũ ſine Sfeſſione. Hã relique cogitationũ ↄfiten tur xpᷣo:vbi ſomno coꝛpꝰ obꝛuit᷑. Quõ eĩ doꝛmiẽtis poterũt nõ verſari añ ocłos to tius diurne ↄuerſationis imagines depi cte⁊ in aĩo vigilare. Nõne tibi magnus hic videt᷑ teſtimonij aceruꝰ erigiꝰniſi ꝙ ñ aceruatim? ſine oꝛdine fiũt iſta/ſʒ ſeriecer ta ⁊ ſuis ſingula ſunt diſtincta tpilv? NMõ ne hec teſtimonia credibilia facta ſunt ni⸗ mis /eo ꝙ domũ tuã talis decet ſanctitu⸗ do dñe. Utinã coꝛdis mei radices ſuper iſtũ denſent᷑ aceruũ. Neſcit ſterilis eẽ tan⸗ tus bone ↄuerſatiõis cumułꝰ. Locus eſt altus ⁊ vber/ qualeʒ ꝓpheta cõmemoꝛat. Vinea facta eſt dilecto ĩ coꝛnu ĩ loco vbe ri. Et magnũ plane fertilis ſoli teſtimoni um:fructuũ ꝓuẽtus vberioꝛ.ſicut ecõtra rio loci vbertas arboꝛis qualitatẽ redar⸗ guit de infructuoſitate ſua · An non arboꝛ mala que terrã bonã occupãs:fructꝰ con dignos nõ parit:ſ nec vllos bone ſpeiꝑ⸗ turit floꝛes? Foꝛſitan ⁊ ficulneã illã ſter⸗ lem quã dñs iuſſit ſuccidi:fertiles de vici no vinee cõdemnabant. Periniquũ eſt in ſancta ↄuerſatiõe plantatũ:nil ſanctũ mo liri⁊ excuſatiões pᷣtendentẽ cognatis exẽ plis cõuinci:⁊ inde defenſiões diſponere in coꝛde ſuo/ vñ alij aſcẽdunt. Sufficitti biqͥ talis es deſcẽſus tuꝰ. Quid bonoꝛnʒ aceruũ opeꝝ quẽ alij alacritate aſcẽdũtde trahere moliris:⁊ regulares obſeruãtias immutare?quoꝝ numeꝝt rigoꝛẽ cauſari? Poliꝓhibere eos q bñ faciũt.ſi et — Bermo ipſe aſcẽde. Vudide quãto⁊ quali aceruo — aſcenderũt. Sãcti ludibꝛia ⁊ vᷣbe⸗ ra expti/inſuꝑ ⁊ vincula ⁊ carceres · lapi⸗ dati funt.ſecti ſunt. tẽptati ſunt. in occiſio ne gladij moꝛmi ſunt. Circũierũtĩ melo⸗ tis. in pellib capꝛinis ·egẽtes/ anguſtiati afflicti /in ſolitudinib errãtes. ĩ montib⁊ in ſpelũcis ⁊ in cauernis terre.qͥ om̃es te⸗ ſtimonio fideiꝓbati ſunt Vides qnto ſit eoꝝ fides ꝓbata ſcrutinio!qͥbo teſtimoni is examinata. Quid a nob tale vel expeti tur vłexpectat? Et ña hec inferioꝛi gene re teſtimonia credihilia ſat/ eo quidẽ cre⸗ dibilioꝛa/ ꝙ nõ ea neceſſitas ĩpoſuit. Vo luntas ð volũtas ſit /⁊ pᷣme libertatꝭ iure nitatur:liberã ſe ad ꝑſiſtendũ erhibeat: ñ extimet ad recedendũ. Agnoſcat neceſſita tis debitũ/ ſʒ nõ ſentiat iugũ. In bono li⸗ bera ſit:⁊ ad honũ nihilominꝰlibera. In illo qð iã tenet:⁊ ad illud qͥ tendere debet · ⁊ ad ea que retro ſunt nullã ſibi licentiã ꝑ⸗ miſſam exiſtimans. De qjnto aceruo teſti⸗ monij Paułꝰaſcẽderit/tandẽ audite. Ihe quidẽ ſpũs teſtimoniũ reddit ſpiritui no ſtro ꝙ ſumꝰ filij dei. Quãtus vno in k te⸗ ſtimonio aceruꝰ?cSʒ foꝛis nũqͥd nõ ꝑbi⸗ buit teſtimoniũ Deo(inqͥt) atteſtante ſi⸗ gnis ⁊ ꝓdigijs ⁊ varijs vᷣtutiby ⁊ ſpůſſan ctidiſtributionib. Ettñ tãto ↄſtitutꝰ in aceruo virtutũ ⁊ atteſtantiũ gratiaꝝ/ non dumſinqͥt) me arbitroꝛ ↄpꝛehẽdiſſe: vnũ quidẽ que retro ſunt oblituß ad anterioꝛa extẽdoꝛ. Et nos ð tantã habẽtes ĩpoſita; nubẽ teſtiũ:deponẽtes om̃e põdus ⁊ cir⸗ cũſtans nos pctĩ:ꝑ patiam curramꝰ ꝓ⸗ poſitũ certamẽ:aſpiciẽtes in auctoꝛem fi⸗ dei⁊ ↄſummatoꝛẽ ihʒ.qͥ ꝓpoſito ſibi gau dio ſuſtinuit crucẽ: ↄfuſione ↄtẽpta:atq; in dextera dei ſedet. Recogitate enĩ euz q́ talẽ ſuſtinuit a peccatoꝛibus aduerſus ſe⸗ metip̃m ↄtradictõnem: vt nõ fatigemini animis vr̃is deficiẽtes. Nonduz enĩ vſq; ad ſanguinẽ reſtitiſtis. Illoꝝ enĩ teſtimo nia pᷣꝛogatiua quadã dicunt᷑ teſtimonia. id eſt.martyria/qͥꝙ fide xpᷣi ſanguinem fu derunt. Uidete pᷣmũ ip̃m martyrẽ Ste⸗ phanũ de quãto lapidũ aceruo aſcẽderit ad xpᷣm.quẽ ⁊ oẽs ſequũt᷑ aĩe iuſte. Quaſi grex(inqͥt)capꝛaꝝ que aſcẽderũt de mõte galaad. Beſtabãt theſauꝝ fideii vaſis fi⸗ crilib/ſßʒ ſublimitas erat vᷣtutis dei. Jõ qᷓ ſiaſcẽdentes dicunt᷑ ꝙ eos ĩmania toꝛmẽ ta nõ tã fregerũt qᷓ; firmauerũt ad redden dum teſtimoniũ vᷣtute magna. Quid hic eis ai eſt/ qui nec vnã ⁊ eã leuẽ ⁊ amicaʒ pᷣ⸗ poſitoꝝ increpationẽ ſuſtinẽt. ad vnum auſteriꝰ verbũ totꝰ liqueſcit boni pꝛopoſi ti quẽ ſibi firmauerũt rigoꝛ! Iſtoꝝ tot ſuf fulta adminicul teſtimonia vix ſtare pñt illoꝝ tot repᷣſſa toꝛmẽtis vberiꝰ eruperũt. An nõ quãtus numerꝰſupplicioꝝ/tãtus ⁊ aceruꝰ teſtimonioꝝ? Et ſi moꝛte afflicti tota die/⁊ eſtimati ſicut oues occiſiõis:in om̃ibo tñ ſuꝑauerũt/⁊ velut ſupaſcẽderũt de galaad:de aceruo martirij. Nõ enim ð ↄſeruãda coꝛꝑali vita certamẽ inierũt ſan cti/ſʒ de vita fideiex q̃ iuſtꝰviuit. Ideoq; in om̃ib ſuꝑauerũt/qͥbo ſalua cã conſiſtit Quõ enĩ nõ ſuꝑant quom aut ꝑſiſtendo ĩ ↄfeſſione redditi ſunt eternitati:aut ꝑſua⸗ dendo ꝑſecutoꝛes infoꝛmauerũt veritati. Deniq; ⁊ ſi extimati ſunt ſiẽ oues occiſio⸗ nis: quibuſdã tñ innocuis dentiby ab in⸗ fidelitatis radice hoſtes pᷣciderũt ſuos vt inter eccłie vitalia recõderẽt ĩ ſancta. An nõ h ſibi vult qð ſubnectit᷑. Dentes(inqͥt) tui quaſi grex detõſaꝝ.duertꝭ q̃les oues iſte ſint q̃ poſſunt qͥdẽdetõderi/ ß dentes eaꝝ nõ poſſunt ↄteri? Occidi pñt et flecti nequeũt. Immo ip̃i ꝑſecutoꝛes infreget ſuos:⁊ in vinculis doctrine ſermonibus emollitos qᷓſi dentib mãſos in fideliũ tra iecerũt vnitatẽ. Petro dictũ eſt. Macta ⁊ mãduca. Et moyſi dẽtes nõ ſũt moti. Dẽ tes enĩ eoꝝ arma ⁊ ſagitte. Arma ſpũalia potẽtia dñi ad debellãdas munitões. n nõ qͥdã eccłie dẽtes:de qͥby diẽ apłs. In⸗ tret infidel aut idiota:dijudicat᷑ ab om̃ib ↄuincit᷑ ab oĩby:occulta coꝛdis eiꝰ mani⸗ feſta fiũt.⁊ ſic cadẽs in faciẽ adoꝛabit de⸗ um/ pnunciãs qꝛ ðe in vob ſit deꝰ. Noli⸗ te frẽs iſtoꝝ vereri moꝛſus dentiñ/ nõ ſũt canini ß ouini. De tonſaꝝ enĩ grege cõfe⸗ runt᷑. In canib nõ dilaceratio: ſʒ latratuſ cõmendat᷑.Lanes mutiſdiẽ̃ I ſaias)non valẽtes latrare.canes ĩpudẽtiſſimi neſcjẽ tes ſaturitatẽ. Ac ſi quibuſdã expꝛobret/ ꝙ in altero ſecanuzʒ officio exuãt:in altero ſe canes exhibeãt latrare nõ valẽtes:⁊ nõ deſinẽtes latrare. Tales ſũt qͥ inuicẽ moꝛ dent ⁊ comedũt⁊ ↄſumunt᷑ ab inuicem. Vtinã hucuſq; ſufficiat vt inuicẽ moꝛde ant ⁊ comedãt:nec tẽptẽt ipᷣos detonſarũ lacerare dẽtes Ip̃i doctoꝛes eccłie ⁊ pᷣpo nubabin⸗ rüt ſuosvt tes in) ides oucs i ßdents — es inhegrj monbus idei Pacat tmoi. Dẽ maſyßaia witbes. Un kayls jn⸗ tbom̃ih is cö mani⸗ adoꝛaditde⸗ ſude.ol⸗ denn nöſit nigegect⸗ 1io EJus nol ᷣnſinin dicnobru/ miematco yzlẽtes: n0 zin ſiti nõne tibi vident᷑ dẽtes quidã qͥ redar⸗ gutiõis beniuole velut moꝛſib ſubiectoſ ↄuincũt.dijudicãt.manifeſtãt.⁊ ad meli⸗ oꝛem emolliũt ſtatũ? Oo ſitu pᷣdurꝰ es et emolliri non potes /qͥd remoꝛdere paraſ? En nõ te remoꝛdes qͥ vel in occulto detra his vel palã ↄtradicis? Quid dentẽ 3 dẽ tem paras? dentẽ impꝛobũ 5ᷓ dentẽ pium Moꝛdere potes/ ß ↄſumere nõ poteſ. Dẽ tes enĩ ſunt:⁊ duri ſunt ⁊ firmi: ⁊ detrahẽ tes nõ metuũt:memoꝛes ſe c ꝓpheta in ter ſcoꝛpiones ⁊ incredulos cõmoꝛariiet ſicut oues miſſos inter lupos vt ip̃os lu pos ĩoues rõnabilitolerãtia ⁊ exhoꝛtati⸗ one cõmutẽt. Et bñ detonſaꝝ dicũt᷑ ꝙ il⸗ loꝝ nõ ſint moꝛſus fugiẽdi qͥ bonoꝝ ope rũ exẽpla ſiẽ vellera quedã ſubiecti mini⸗ ſrãt Võ tñ vſus dentiũ in alienis tm̃ re⸗ moꝛdẽdis ⁊ ↄnuincẽdis erroꝛiby extimat᷑. Eſt ⁊ potioꝛ quidã eoꝝ vſus. Siqͥ ido⸗ nei ſunt ſolidũ celeſtis edulij mãdere panẽ ⁊ ſublimioꝛis doctrine ſecretos dijudica re? diſſerere intellectꝰ/ qͥby nõ i lacte opꝰ eſt-ſʒ ſolido cibo ip̃mq; qammõ attenu ⸗ are? infirmare pñt: ⁊ quodã tẽperamẽto diſpẽſationis vł ſobꝛiũ reddereq̃ ad ſoli⸗ dum ꝑee inſufficiẽtes erãt.ſʒ tĩ modo la ctis pticipes. uoddã enĩ ſolidioꝛis in⸗ ſtrumẽti ad mãdendũ vtunt᷑ miniſterio qͥ exercitatos hñt ſenſus ad diſcretõem bo/ ni⁊ mali/ĩmo etiã boni⁊ boni: nõ tñ iu⸗ dicãtes inter noctẽ ⁊ diẽ:ſʒ oẽm iudicãteſ diẽ. Et iurede lauacro aſcẽdere diẽ vt mũ dando coꝛdi ſtudioſos ꝓbet/ eo ꝙ mũdis coꝛde diuina ſit repꝛomiſſa cognitio. Ui des quõ lotos ⁊ irrep̃henſibiles eſſe opoꝛ tet eos qͥ alioꝝ exceſſus debẽt remoꝛdere ⁊ coꝛripe? Quõ lotos ⁊ mñdos coꝛde qui diuini ßᷣmonis diſpẽſare debẽt alimoniã ⁊ archanos ſecretioꝛis vᷣbi diſcutere ſen⸗ ſus?ſapiẽtie intima rimari/⁊ ruminare in ſancta: Dẽtes tui qᷓſi grex detonſaꝝ. QDua res quaſi grex? Vtiq; ꝙ ſeſe ñ impugnẽt ⁊ aduerſent᷑ ſibi. ſʒ in ſimplicitate⁊ vnita teſenſus ſuiↄcinũt ⁊ↄcoꝛdãt eccłlie dẽtes Quaſi grex detonſaꝝ q̃ aſcẽderũt de laua⸗ cro. Veterẽ enĩ deponẽtes hoĩiem /⁊ one⸗ re ſuꝑuacuo leuati ac loti alacriꝰ ad ſupe/ rioꝛa ↄſcendũt. Siquidẽ ip̃ipili veteres oneri iã eſſe ĩcipiũt quom pᷣmo noua vel⸗ lera germinãt: quom byemſtrãſijt: quom imber abijt ⁊ receſſit. Ideoq; ſi veteri ⁊ ſu peruacuo leuiũ ⁊ inaniũ reꝝ vcilerete in⸗ unolui adhuc neceſſariũ ducis. nondũ tibi — cõgelate mẽtis frigoꝛa trãſierũt ſi enĩ detonſi ⁊ de lauaci aſcẽdunt qᷓſi nihil veteris vel ſarcine vel ſoꝛdis hñtes · Attẽdis ꝙ nõ tibi ſufficit detõderi.nõ ſuf ficit exonerari. nõ ſufficit lotũ ⁊ nguũ fieri niſi ſtatim aſcẽdas ⁊ ſpũ incedas:qͥ reno⸗ naueris in ſpũ. Si ſpũ(inqͥt)xiuimꝰ/ſpi ritu ⁊ ãbulemꝰ. Tu igit᷑ ſiaſcẽderediſpo⸗ nis/ aſcẽde ſp de lauacro/ ſp nouꝰ ⁊ můdꝰ Laua ꝑ ſingulas noctes lectũ tuũ lachey mis. Aut ſi te pctm̃ nõ quaſi nox ĩnoluit. ß ſicut nubes p̃teruolat.tu tamẽ lauareꝑ ſingulas nubes etiã leuiũ veſtigia delicto rum lachꝛymis dele. Hic eĩ ↄualle lachꝛy maꝝ locꝰ eſt lauacri. Quid ẽ ꝙ ſoꝛdes:cõ geſta? peccati purgamẽta futurireſeruas lauacro ſeculi Quid ſcis ſi nõ erit illic cõ flatoꝛiũ magis qᷓ; lauacrũ! Hã q̃ hic faci⸗ le poterãt gblui:ibi nõ tã miſericoꝛdie qᷓ;ĩ ſpũ iudicij ⁊ ardoꝛis purgant᷑. Et felix qᷓ de ſeculo nõ quaſi ð ſceno ß qᷓſi ð lauacro aſcẽdit:nõ habẽs neceſſe/ vt aliqͥd in fela uet/ ß eſt mũdus totꝰ. Iſte plane dignus habet᷑ dealbatis dẽtib.i.aie ſenſiby paneʒ angeloꝝ mãducare/nõ iã panẽ doloꝛis/ ß panẽq letificat coꝛ hoĩs. Illũ vti; panẽ quẽ ſignificauit ꝓpheta dicẽſ. Satiaboꝛ cũ apparuerit gloꝛia tua.ſic enim illa nos glia/dũ apparet/ paſcit:reficit: dũ reuelat᷑ huiꝰ ſiquidẽ gloꝛie reuelatio plena qͥd eſt/ niſi ſapiẽtia vera? Que nos ad ſeiß̃am edẽ dum inuitãs nõ alias a nobis manditur niſi cũ illã meditamur/ velut vitales pu⸗ re mẽtis delicias ⁊ indeficientẽ refectõeʒ. Mic ð purgatos ⁊ exercitatos animi ſen⸗ ſus habeamꝰ:nõ iã ad diſcretõem boni? mali:ſʒ tiñ ad ꝑceptõem tãti boni.Actite mus hic crebꝛo qð ibi ↄtinue agemꝰ: pꝛe occupemꝰ frequẽter in qͥ indeſinẽter occu pandierimus. Summũ nobis hic nego cium ſit:qð ſolũ ibi erit · Cõtemplatio nã q; ſapie eterna refectio eſt. Nihil omnino ſpiritualibꝰ aĩme dentib dulciꝰ ruminat᷑ qᷓ; üle panis viuus qͥ patri ait. Hecẽ vita eterna vt cognoſcãt te vexꝝ deũ ⁊ quẽ miſi ſti ieſum chꝛiſtũ. Qui vinit ⁊ regnat deꝑ õia ſecula ſeculoꝝ Amen. ermo rri. Vdiſtis pꝛece* Mrnti cõmsdatos fᷣmone ſpõſe dẽtes.iu⸗ 8 Bermo re quidẽ ꝙ nõ exigua ſit pulcritudinis rõ in dẽtibo poſita:ſi cãdidi ſunt:ſi equaliter cõſerti. Nec ti actitudo ſʒ ⁊ vtilitas ĩ dẽ tibyplacet. Qnid enĩ Johes ĩ apocalipſi inuolutũ qð ſibi ab angelo poꝛrectum eſt quõ comederet volumen ſine idoneis ad talẽ cibũ dẽtibv Durꝰ videbat᷑ ciby liber ĩ teger:⁊ iõ dẽtiby opꝰ erat/ qͥ illũ cõminue ⸗ rent ĩtegꝝ ⁊ emollirẽt duꝝ:vt leuiꝰdeglu⸗ tiri poſſet. Et bonꝰ plane dens itelligẽtia exercitata/ intelligẽtia ſpũalis:q̃ oĩa diju⸗ dicat. om̃ia diſcutit. oĩa ruminat:⁊ ſcruta tus etiã ꝓfunda dei:q̃ etiã iðᷣam ĩuolutili bꝛi meduliã mandit:⁊ intima ſapie come dit viſcera. Stultꝰ(ſicut ſcriptũ eſtycom⸗ plicat manus ſuas:⁊ comedit viſcera ſua Cibo iſte cruẽtus /ciby carnaleſt:cib qui perit /ĩmo q ꝑimit. Quã dulciꝰ ⁊ vtiliꝰvi ſcera ſapie comedunt᷑? ſacri vᷣbi archana Fõ põt cruẽtis attingi dentiby.ſʒ lotis et cãdidis.qꝛ cãdoꝛ eſt ipᷣa luc eterne:⁊ ip̃iꝰ ſpõſi dẽtes lacte cãdidioꝛes dicunt᷑.ꝓpte rea tales in ſpõſa cõmendat qͥ ſuis ſint ſi⸗ milcs Pentes tui ſiẽ grex detonſaꝝ: que aſcẽderũt de lauacro. Võ mõ lotos:ſed li⸗ beros optet mẽtis ſenſus he · ſiqͥs illos ad diuini vᷣbi ſcrutiniũ parat. O m̃es ge⸗ mellis fetibo:⁊ ſterit nõ eit in eis. Sterili⸗ tas reputat᷑:ſi vl vno fueris fetu ↄtentus Si potuiſti ad ſacratũ aliquẽ in ſchturis intellectũ ꝑtingere: vnñ iã pepꝑiſti fetum. Bonꝰpfectꝰ⁊ ingẽs:ß inſufficiẽs ſacrato ſenſui/ſi affectꝰnõ rñdeat. Sterilis eũt in telligẽtia:quã nõ coeua ⁊ germana comi⸗ tat deuotio. Ubiq; tibi ĩ ſcriptur? ſpargi/ tur q̃ſi ſemẽ quoddã:vñ gemellũ hũc poſ ſis fetũ ↄcipe. Nõ tĩ ſubtilia: ſʒ ⁊ ſuania ibiſũt oĩa. Et pᷣceptũ dñi lucidũ eſt⁊ igni tum eloquiũ. Sterile ẽ in te vᷣbũ dei/ex qᷓ pte hoꝝ alteꝝ nõ opat᷑:ſi ꝑ intellectiuã vi⸗ des:ſʒ gelido adhuc riges affectu.iam es ſterilis:⁊ inefficax reputat᷑ in te vᷣbidei vᷣ⸗ tus ignea? Deniq; ⁊ ſi ad ignẽ ſpectat vt illumiet:młto amplꝰ vt ſuccendat. Uer⸗ bũ(inqͥt dñs)qð egredit᷑ de oꝛe meo:nõ re nertet᷑ ad me vacuũ:ſʒ faciet ⁊ ꝓſperabit᷑ ĩ his ad q̃ miſi illõ. Ad q̃? Mabes ĩ euãge⸗ lio. Ignẽ veni mittereĩterrã /⁊ qͥd volo ni ſivt ſuccẽdat᷑? Sieĩ eſt vᷣbũ dei /⁊ ĩ eo ſiẽ apud Job legi:⁊ lux⁊ eſtꝰſpargit᷑ ſuꝑ ter⸗ ram. Sʒ neſcio q̃ pacto lux ampliꝰgermi X nauit.⁊ dilexerũt hoĩes magis lucẽ q fer noꝛẽ:niſi ꝙ ipᷣi magꝭ ſibide luce placẽt/ qᷓ; idipſum qð luce nõ amplectũt᷑· An nõ ti⸗ bi vide᷑ pdidiſſe aut dedidiciſſe naturam ignis nõ ſuccẽdẽs. Cũ audis aliqueʒ q̃ſi gloꝛiantẽ ⁊ dicentẽ.nõ meille ſcripture ſa cre ᷣmo edificat:qͥd aliud videt᷑ tibi dice reqᷓ; pdidit ĩ me efficaciã verbũ ignitum nõ me ſuccẽdit·nõ inflãmat.nõ exercet in me vim genitalẽ? Sterilitatẽ ſuam impu tat vᷣbo. qð quantũ in ſe eſt creſcit ⁊ fructi ficat. q; gloꝛioſa frater iactãtia ꝙ nõ te ſer mo diuinꝰedificat:qͥ iſta loqueri. Voꝛſitã euerſa? euuiſa nõdum ſũt vetera.iõ noua ſuꝑedificari nõ valẽt.nõ germinari nõ gi gni. Velix in quo amoꝛiſ mũdani deſicca tus eſt humoꝛ.⁊ vigoꝛ deficit.in eo facile igniti vᷣbi vis operat. Verbũdei⁊ lucet? ardet. Heutra in te vtute pꝛiuet᷑: ſed gemi nũ de iſto ſemine ↄcipe fetũ. Sterilis re⸗ putat᷑ vteruꝰ:qͥ iſtis fetibo nõ grauidatur In chꝛileo ieſu neq; circũciſio aliqd valʒ neq; pᷣpuciũ:ſ fides que ꝑ dilectõʒ opat̃ Bonꝰplaneferꝰdilectio. qꝛ charitas ĩ fru ctib ſpũsↄnumerat᷑. Deniq; velut gemel li fetus gemina charitas Diliges dñm de um tuũ ex toto coꝛde tuo /⁊ ex tota aĩa tua ⁊ex tota mẽte tua. Moc eſt matimũ ⁊ pꝛi⸗ mum mãdatũ. Secundũ ſimile ẽ huic:di liges ꝓximũ tuũ ſicut teipᷣm. Illud pᷣmũ iſtud ſecundũ/ vtrũq; maximũ.qꝛ iſtud ſi mile illi. Boni? ſufficiẽtes iſti ferꝰ gemel li.qꝛ in his tota lex pẽdet ⁊ꝓphe. Deniq; ⁊ finis pᷣcepti charitas:q̃ etiã alibi vincu lum ꝑfectionis ðᷣꝛ. Et ↄgrue de coccineo vinculo ſequit᷑:de quo in laude labioꝛum ſpõſa aſſumpta eſt ſilitudo. Sicut vitta coccinea labia tus. Ea eni labia ligãt⁊ ru tilant: que de tali ventris fructu loquunt᷑ Cõcepta in coꝛde caritas /quaſi ignis flã migerans coccineo coloꝛe labia inficit ꝑ que erũpit. Laloꝛ de excelſo miſſus ĩ coꝛ⸗ de germanũ labijs pᷣſtat coloꝛẽ. QDuid eni aliud ſibi vult qð coccinea dicunt᷑/ niſiꝗ in hoc flãmea demonſtrãt᷑.eo ꝙ cocdꝰ ig⸗ neo rubet coloꝛe? Labia hec nõ iã altaris carbone purgari indigẽt: ⁊ exterioꝛi igne aduri. Ip̃a enĩ de interioꝛi flãma iã flam⸗ mea ſunt ⁊ cõceptũ viſcerib ignẽ de excel ſo alijs ſeminãt. Salutarẽ vtiq; diſſemi⸗ nant ſciam /legẽ ignis/ queʒ dñs venit in terrã mittere. Bene coccinea labia:q̃ hũc 78 arimtpi⸗ iecpuindi Judpmũ iciſudſi ifeb gend be Deic ialibi vinu ede coccineo 3 e labiorum Siatvim wialiginm cm loqunt unſignsii milusic⸗ wilhioi nic vyochig⸗ nöüdtns xirioꝛiine imai fun⸗ igndeuc eug; diln dus auti mineris tñ nõ me nunc labia XXIIII ignẽ nõ ſolũ in terrã:ſʒ et in celum mittũt Deniq; ⁊ ip̃m dñm celi ſuccendũt( Ideo roccinea ↄmẽdat labia ꝙ illicoccinea ſũt ꝙ illi calẽtia vident᷑/ꝙ illa flãmea ſentit)⁊ in mutuã ampliꝰſuccẽdunt caritatẽ. Mi ra res ignis ip̃e eſt:⁊ noſtris fñ inardeſcit ſcintillis. Qnid ni?Etgladiꝰeſt vᷣbũ dei. ⁊tñ vnlnerat᷑. Vulneraſticoꝛ meuz ſoꝛoꝛ mea ſpõſa/ vulneraſti coꝛ meũ in vno ocu 8 tuoꝝ. Ita ⁊ ignis eſt.⁊ tñ inflãmatur Vulnerat᷑ oculo/labio inflãmat᷑.etiã ⁊ li⸗ gatur:i vitte cõpat᷑. Sz caritas vulnꝰẽ. caritas vittaẽ.caritas coccꝰ ẽ. Uides qᷓ acuta qᷓ; tenax qᷓ ignea ẽ caritas? Tlibĩ oꝛãdo vtere labijs:tenaci velut vitta vin culo memoꝛie coꝛdi tuo dilectũ aſtringe. agglutina.ſuccẽde illũ ſuccẽſo affectu/ qᷓ; duſce ſit dicat ⁊ alludat tibi. Ignitũ eloqᷓ um tuũ vehemẽter.⁊ ſpõſus twꝰelegit illð Vſculare me oſculo oꝛis tui/ quia pulcra ſunt labia tua ſiẽ vitta coccinea. Oſculan di ſiquidẽ deſideriũ labioꝝ innuit cõmen datio. Labia tua ſuis deſiderat impꝛimi: vt fiat os vnũ ⁊ labiũ vnũ.⁊ poſt imp̃ſſio nem dicat tibi. Hoc nũc os ex oꝛe meoꝛet labiũ delabio meo. Diffuſa eſt gr̃a in la⸗ bijs eiꝰ: in tua ſe refundit:⁊ de cocco ſuo: tua ſunt effecta coccinea. Bona imp̃ſſio qᷓ tantã expꝛimit gp̃am in labijs We ignificare carnalia ß ſpũalia/ſʒ interioꝛa /ſʒ illa deq bus apłus loquit᷑ Cantãtes⁊ pſallẽtes i coꝛdibv veſtris dño. Si ſpõſa es in hoc vnũ debẽt eſſe ↄſtricta. debẽt eſſe ſuccenſa labia tua:vt dilecto tuo ſupplicẽt:vt cõfa bulent᷑ cũ illo/ vt illi canãt/⁊ dicas cump pheta. Exultabũt labia mea cũ cãtauero tibi. In tã ſancta cõfabulatõe nil ſit in la bijs tuis flnidũ ⁊ quaſi vitta ſint nil frigi duʒ:⁊ habes illi coccinea. Quis mihi det Jeſu bone ralia hre labia in ↄferendis te cum ßᷣmonibo /tã ꝓmpta /tã exerta /tã ſuc⸗ rcenſa:ſuccẽſa ⁊ exultãtia vt tiñ tibi cãtent ⁊dete cantẽt? Talia ſint vtinã labia mea: qᷓ ſubtili quodã ductu ⁊ ſuccẽſo affectu in dirupte meditatõis:funiculi coccinei ſpe cimen expᷣmat. Huꝰ labiũ in ſpõſa chꝛi⸗ ſtus cõmẽdat nõ ti in oꝛõne ſʒ etiã in er hoꝛtatiõr. vt potẽs ſit erhoꝛtari in doctri na ſana. Dueenĩſe labia ĩeð alloqͥo aſtri⸗ — ſalutarẽ diffundũt ⁊ diſ/ minãt ſciain Si dulci ⁊ feruida vtant᷑ rõne/ vt audientiũ coꝛda ercitẽt coccinea ſunt. qꝛ inflãmatiua. Si ðo ſil exhoꝛtẽt᷑?⁊ doceãt? ea doceãt q̃ ſanã deceãt doctrinã ̃ regulis cõcinãt fidei:iã quaſivitta ſũt:⁊ nõ ſolũ ſalutarẽ/ ſed etiam inſolubilẽ diſſe minãt ſciam. Quid enĩ tã ſibi coherẽs /tã tenax /tã inſolubilicõtextũ nodo/ qᷓ; ratio fidei Talia Paulꝰdiſcipulũ infoꝛmabat dicẽs · ttẽde exhoꝛtatõni ⁊ doctrie. Sʒ ⁊ in ßᷣmonecõ̃muni/ vbi fideinõ tractant᷑ myſteria:etiaʒ ſic vitte coccinee labia tua Hferunt᷑ ſi fuerit ſermo tuꝰ ſubtili mẽſura diſtrictꝰ ⁊ diſcrerꝰ ⁊ parcꝰ/⁊ grato verecũ die ruboꝛe coloꝛatꝰ.ſi crucis xp̃i oſculo et alloquio eo frequẽter qͥ libẽter menſuram vſurpet. D beata hec labia/chꝛiſti ⁊ oſcu⸗ lo ⁊ alloquio vere digna:labia tã ſincera?⁊ tã ſuccẽſa. In fide ſincera: ⁊ in amoꝛe ſuc cenſa. Succẽſio iſta de intimis ⁊ de ſum⸗ mis eſt:nil habẽs de infimis. Nã eſt ſuc⸗ cenſio quedã de inferiꝰerumpẽs. Jacoly ait. Lingua modicũ mẽbꝝ inflãmatrotã natiuitatis nf̃e: inflãmata ⁊ ipᷣa a gehẽna. Qnõ poteſt bñ inflãmare lingua tã peſſi me infiãmata! Uiciate natiuitatis mobi lis coꝛruptela ꝑ vaſa ſeminis rotatur ad malũ:⁊ volubilitate ꝓpꝛia fer᷑ in pꝛecep Et qͥd neceſſeeſt infiãmare rotã hãcq̃ fir mari nõ poteſt ſed ꝑ ſe fert᷑ in malũ: Deni qʒ diligẽter appoſitũ eſt:coꝛ hoĩs ĩmgluʒ ab adoleſcẽtia ſua.A pꝛima natiuitate im pulſa neſcit curſum inflectere:⁊ tu illã lin gna pꝛaua impellis amplꝰ ⁊ inflammaſ⸗ Tingua pꝛaua iracũdie ⁊ indignationis occaſiones reqᷓrit. iurias: vel falſas ſimu lat vel veras exaggerat /q̃s debuerat diſſi mulare. ad offenſam officia etiã interpᷣtat᷑ ⁊ venenati ßᷣmonis ſcintillas adhibet ad cõmouendũ coꝛ ſuũ. Quid lingna neqm coꝛdi tuo talẽ adhibes fiammã? Suffiei at illi flamma ſua· ſufficiat illi ↄcupiſcẽtie ardoꝛ carnalis:⁊ leuitatis caloꝛ innate:q́; bus coꝛ tuũ acſi volubilis rota impellit᷑. Manc tibi flammã natiuitas pꝛima inge nuit. ſed renaſcẽdi gratia reſtrigit Noliig nem igni adhibere.⁊ ↄcupiſcentie addere maliciã. Ignẽ hũc quẽ euomis:hauris ð gehenna · Inde incipit:⁊ illo rapit. Tin⸗ guaſinqͥt)inflãmata a gehẽna. Liuguah mala coccinea eſt:ſed vitta nõ eſt. nõ eniʒ ligat ſed diſſipat. Male ſuccẽdit: qꝛ ſucci dit vnita · quia diſcidij verba PBermo flãmatal de infer eſt. Nã flãma q̃ deſur⸗ ſum ẽ /pudica ẽ pacifica ẽ/bonisoſentiẽs ⁊ bonos faciẽs. Verbũ eĩ dulce⁊ młtipli cat amicos ⁊ mitigat ĩimicos. Duaſiflã⸗ mã flãma ↄſumit/inferioꝛẽ ſuꝑioꝛ ĩferna⸗ lẽ celeſti/ dñj ſapiẽs ⁊ ſuaue vᷣbũ vincitma lignũ.⁊ dulce durũ emollit.⁊ iõ dic. Siẽ vitta cocginea labia tua/⁊ eloqñ tuũ dul/ re. Nõ eĩ decẽt ſpõſaʒ niſi vᷣba dulcia: ver ba amor /jba q̃ delicati funicli vice fun⸗ gãt᷑/ vᷣba q̃ põſũ irretiãt ⁊ trahãt vincul charitati. elix aĩa q̃ hꝰ nouit dulciũ ver boꝝ nectere retia/ qͥb ihᷣm illaqueet/ alligʒ vᷣbũ pr̃is:aĩm affectiyvł affatiby xpᷣm in cludat:amatoꝛio detineat ßᷣmõe ⁊ delectet vt eweloquiũ dulceſit ei qͥ hzʒ vᷣba viteer⸗ ne:⁊ eſt vᷣbũ eternũ. Qui cũ pr̃e ⁊ ſpũſctõ viuit ⁊ regnat deꝰꝑ om̃ia ſecula ſeculoꝛnʒ Vmen. » Sermo xxv. — M ſuaues ſũt q putas ſpõſe gene/qᷓ mãdipũt/ qᷓ ſalubꝛis fructꝰobtinẽt gr̃am. Et reuera etiã coꝛꝑales genas alicuiꝰ ita ᷓᷓta videas venuſtate refertas/ vt ip̃a exterioꝛ facies ĩtnẽtiũ aĩos reficere poſſit /⁊ ð inte rioꝛi quã ĩnuit cibare gr̃a. Venuſtas vul tus mẽtẽ interpᷣtat᷑:⁊ ĩternos affectꝰ faci⸗ es loqt̃. Uides qᷓ; ↄſeq̃nt᷑ pꝰcãdidos dẽ tes ⁊ coccinea labia/ genaꝝ ĩducit᷑ mẽtio. Bene ſati germane ſũt labijs /⁊ ip̃is tacẽ tibꝛqͥdã viſibili vᷣbo mẽt archana ðᷣmõ⸗ ſtrãt. Bene ip̃e vocj vſuʒ hñt⁊ oꝛ/aut ſup plẽt officiũ/ aut ãpliꝰexoꝛnãt. Quãtũuis fuerit duicꝭ ⁊ feruidꝰ ßᷣmo/oẽm eiꝰ g̃aʒz ꝓ cax vuliꝰ exaſperat/⁊ leuitate ſua eloqiꝗᷓ⸗ nitatẽ ĩminuit. Jõ ð genis ſequit᷑ ꝙ earũ modeſta maturitaſcoccinei labij accumu let gr̃am. Deniq; qndã eaꝝ maturitatẽ ta cite videt᷑ ĩnuere/qᷓ̃s fructu ↄparauit. In fructib enĩ ſp ꝗᷓta maturitas. Et ĩ pᷣcedẽ⸗ tiby genas eiꝰdeſcripſitvt turturi:eo ꝙ ni⸗ hil laſciuũ/ nihil leue/ nihil petulãs ĩ eius appareat vultu.ſʒ deſiderioꝝ eſtus genaſ dulci F̃uitate deijciat. A ffectꝰanxij vultũ laſciuire nõ ſinũt /⁊ amatoꝛie meditatiões oẽm a genis leuitatẽ ablõgãt. Turtur ſiq́ dem auis ſolitaria ẽ/ auis gemebũda. Ta lẽ vult Paulꝰ vᷣginẽ ec: vt ſollicita ſit quõ placeat ðoq̃ᷓ dicere ſoleat. Sitinit aĩma mea ad deũ fontẽ viuũ/ qñ veniã ⁊ appa rebo añ faciẽ dñi. An nõ tibi videt᷑ vox eſſe gemẽti. Bemiꝰtuꝰ dulcis quẽ genuit amoꝛ. Duõ nõ qᷓues ⁊ mature gene qᷓ̃s ge mebũdꝰ infoꝛmat affectꝰ? Bemitꝰ iſti nõ tiñ gemitꝰ/ſʒ refectõis gr̃am tenẽt. Ciba ⸗ bis(inqͥt)nos pane lachꝛymaꝝ. Et ĩ pñti malopunico ſponſi genas aſſimilat/eo ꝙ ſollicitꝰ ⁊ amatoꝛꝰ affectꝰcognata q̃dam maturitate⁊ vultũ veſtiat /⁊ cibet intuẽteſ Relucẽs enĩ in facie mẽti gr̃a/ vidẽtes qᷓſi reficit /⁊ ſuã in alios trãſfundit paſſioneʒ Bõ poſſum nõ dulcit᷑ moueri/ dñ talẽpe nes me vultũ depingo /⁊ amatoꝛie geneĩ me ſileʒ gignũt affectũ dñ recogitant᷑/q̃n ⸗ to magis dũ vident᷑ Vã exp̃ſſioꝛ viſio qᷓ; cogitatꝰ Pulcre om̃ino geneĩ qͥby tãta ve nuſtas eminet/ q̃s q̃ta cõmẽdat hůilitas · nil in ſe altũ hñtes/ nil rigidũ/ ß q̃ ſũt ad modeſte humilitatꝭ ↄpoſitõʒ qͥdã diſcipli ne exercitio infracte. Siẽ fragmẽſinquit) ꝓ malipunici/ſic genetue. An nõ tibi quaſi fractas habuiſſe genas videt᷑ ille/qͥ eas ð dit ꝑcutiẽtib/ dedit vellẽtiby ⁊ ñ auertit a ↄpuẽ̃tiby. Bõa qͥdẽ; fractõ ꝑquã interi oꝛ cepit vᷣeminere⁊ q̃ itra carnis coꝛticẽ Scludebat᷑erũpe gr̃a. Quaſi ↄfracta vide tur tãta dignitas: ad paſſiõis ĩaniẽs ſeip⸗ ſum iiurias.ſʒ ꝑ hec fragita ſaluti ſenob vbertas effudit. Et tu ſi adipleas ea q̃ᷓ de ⸗ mata xp̃i ihu ĩ coꝛꝑe tuo/ iã tibi dicit xpᷣ Oꝛ ſi fragmẽ malipunici/ ſic gene tue: ſi ↄfracte ſüt:⁊ q̃ſi crucifixe gene tue.ſi q̃daʒ edomite⁊ exculte diſciplia:nõne tibi vidẽ tur velut fragmia cuiuſdã bõi fructꝰ? Et in ↄſeq̃ntib ad ſponſũ ðᷣꝛ Dꝛ gene eñ ſiẽ areole aromatũ eo ꝙ exarate ſũt ⁊ cłte⁊ cõ poſite aromatib ↄfouẽdis. Sic ⁊ h ſpõ ſe genas ſiẽ fragmẽ malipunici eẽ diẽ. Et bõa ↄfractõ ꝑ quãñ moꝛs ĩigredit᷑/ſʒ ſpũ alis fructꝰſpecimẽ elucet. Bone ð̊ gene qᷓ ꝑ hũilitatẽ ita ↄfracte ſũt vt fructꝰiternoſ ñ ꝑdãt:ſʒ magꝓdãt gr̃aʒ. Deniq; ⁊ ipſa malapunica h̃tã modeſti vulꝰ vᷣecũdiaʒ coꝛtic rubei coloꝛe ðᷣſignãt. Optimũ pla ne ĩxpᷣi ſpõſa decoꝛam̃tũ vᷣecũdia. Vere⸗ cũdia qᷓſi auroꝛa qdã oĩum actuũ coloꝛat pᷣncipia ⁊ vᷣgineo vᷣtutes reliqs venuſtat pudoꝛe. Uerecũdia bõa ſua ñ petulãt᷑ ia- ctat.ſʒ pceeloqt̃: ↄtẽta tenuit᷑ ĩnuiſſe: ⁊ cũ vꝛget ncẽitas. I hu bõe qᷓ;ta vbiq; vecun dia ĩ ßᷣmõib tuis:qᷓ; ꝓpꝛijs parcꝰi laudi⸗ —— iiutäln. i ßſin oödſchl gnfinu öublqua iledess enita dquinteri mis coxicẽ ucnvile s lnis ſep⸗ ur erob d hwſig dictts gene tucſi weöd wividt cſtẽ ſiu c Sicibhö icicidi. Et igebitßů Bonegeeq t— daizih uiriütz hq̃s potas ſufficiẽt loqͥ/tãſine hůdlitat? iactura /qᷓ; ſine dãno vᷣitati. Et cũ ꝓpaer⸗ pmeret:tñ nom̃ ſuppᷣ ſſit · potat pleniꝰloq ſʒ ip̃e ad ſpõſe exẽplũ modeſti pudoꝛꝭ co⸗ ſoꝛẽaſſũpſit. Nõ hãc mõ pᷣdico vᷣecũdiã/ qᷓ coꝛꝑali ruboꝛe ſolʒ oꝛe f̃fundere:ſʒ eaʒ qᷓ totiꝰↄnerſatõis venuſtat faciẽ. Nã ſiẽ coꝛ por/ ita ⁊ ↄuerſatõis gene ſũt q̃dã:ĩ qͥbuſ nihil ẽ eo coloꝛe qᷓuiꝰ:ſi opeꝝ oĩm habituſ hůilitatẽ 7doleat:ſi phꝰoccultet ĩ coꝛde qᷓ; oñdat ĩ facie. Deniq; ⁊ h̊ dic. ſiẽ fragĩta malipunici/ſic gene tue abſqʒ occultꝭ tuiſ Bone gene q̃ ſiẽ nihil hñt ſimulatum/ ita młtũ hñt occultatũ:q̃ ſic nihil fingũt/ ſic ntotũ effundũt/q̃ minꝰ pᷣtẽdũtĩ ſpecieqᷓ; J tenẽt ĩ vᷣtute. Pñt b ad iterioꝛes aie genaſ referri/q̃ ĩ ↄſciẽtie facie ſũt/ vbiñ hõ ß ðᷣs videt. Vʒ cuiuſq; ↄſcĩa q̃ndã. ꝓpꝛiã faciẽ Eiꝰgene vecũdo hũilitatꝭ rubẽt coloꝛe/ ſi penes ſe opa ñ iactet. ñ magnificʒ merita 5̃ illa eximia putet:ſʒ tãta exigua pndeat. Quis eĩ głiabit̃ caſtũ ſe hr̃e còꝛ. Siacce⸗ pit/ quõ gliabit᷑ q̃ſiñ accepit? Et tñ ip̃a qᷓ accepit dona /qs ĩtelligit? Nã ſi delicta ñ itelligit/cᷓ;to minꝰ dona: Hona deſurſum ſñũt deſcẽdũt a pie luminũ. Que vo ðiſũt nẽo nonit niſi pũs ði. Jõ ſi cuideꝰꝑ ſpi⸗ ritũ ſuñ reuelat/ñ tã ipᷣe nouit /qᷓ; ſpũsdei iilo. Nos(inqt Panlꝰaccepimꝰſpũm q́; cx ðo ẽ:vt ſciamꝰqᷓ a ðo donata ſũt nobis Nũchd oĩa? Aut ſi oĩa ſcire potuit/ nũqͥd oĩno? Ne vnũ qͥdẽ(vt arbitroꝛ)ex ĩtegro: ⁊ ſiĩ flagello ñ potuit ĩtelligere donũ/ vti⸗ liter ipa ſibi ↄſcia abſcõdit᷑ĩ ꝑte: ⁊ ip̃eꝓłi ciẽdi amoꝛ nim?ꝰ ĩcreĩta ſuiꝓfeciꝰ igno rat. Deniqʒ ñ ip̃a vᷣtutũ velut pomoꝝ ite⸗ gritas:ſʒ tĩ fragmĩa ĩ genis ſpõſe emine re dicũt᷑.qꝛ qð i genis eſtyĩ euidẽti ẽ. Etſi nouit qͥs verã ĩ ſe vᷣtutꝭ alicuiꝰg̃aʒ:nũqd dſtãtiã /nũqͥd ꝑſeuerãtiã? õ eſt(inqͥt)oc cultatũ os meũ a te qð feciſtiĩ occulto Et ſi mihi occultũ ẽ/ nõ tñ tibi. Spũs eĩtuꝰ oſa ſcrutat᷑/etiã occulta mea. Utinã talia in me occulta młlta habeã cognitatibije ſu bone:⁊ ↄdita ĩ theſauris tuis. Periclo ſa repoſitio iſtoꝝ ĩ mea ſcia. Jõ tue magt tuto illa cõmitto. Sʒñ ego tã illaꝰmitto tibi/qᷓ; tu ñ committis mihi. Penes tead huc tutiꝰ foues qð feciſti in occulto. Nec ſpõſe ꝑfectio tãta ſinit᷑ ip̃i patere ⁊ ꝓdirei genas. Siclinqͥtygene tue abſq; occultis tuis. Sũt quedã occulta tꝑeↄgruoꝓdu cenda ĩlucẽ ⁊ in faciecollocãda. Interim latẽt in ſemĩe tpe ſuo plenã acceptura ſpe ciem. Nũc igitſpõſa eſt: ß nõdũ apparet quid eris. Quis putas ſimilis mei/cum apparuero ⁊ nũc ſimilitudinem tenes in ꝑte. qꝛ ex parte cognoſcis. Renelata facie iã gliam meã ſpeculari.ſʒ tñ adhuctranſ⸗ foꝛmaris a claritate in claritatẽ. Dũ trant foꝛmaris nõdũ integre tenes Tãffoꝛma ri ꝑficerees /nõ eſſe ꝑfectũ. Perfectũ autẽ tuũ nõdũ tui ß iã oculi meivldẽt: penes me iã es q̃lis futura es. Jã in libꝛo deſcri pta es vite:⁊ in maniby depiuxit te. Vaci⸗ es tua coꝛã me ſꝑ /coꝛã me fulget: que ĩte nũc eſt obfuſcata. Jã dꝛagmã imaginis mee in te inueni·ſʒ adhuc q̃dã ſqualet ru⸗ bigine. ⁊ occultat᷑ ſpẽs eius. Jam fides tuis rubet in genis /⁊ vite coloꝛẽ infundit ſed adhuc fidei res eſt in occulto. Ideo ſi cut fragmẽ malipunici/ſicgene tue abſq occultis tuis Brata ſatis fidei facies:ſec de occultis tuis mihi ↄmẽdabilio? appa reſ. Patiẽtie vᷣtꝰĩ euidẽti:⁊ qᷓſi ĩgenis tuii ſatis iã placet/ ß ego de poſterioꝛete ma⸗ gis eſtimo glia. Et reuera frẽs/ nõ ſũtcõ⸗ digneſnõ dico paſſiones)ß ⁊ ipᷣa patiẽtia huꝰ tꝑis ad futurã gliam q̃ reuelabit᷑ in nobis. Cuðiã q̃dã in nobis iacta ſũt ſe⸗ mina:qᷓ occulta oꝑatione ſeipᷣa ad maturi tatẽ pꝑducũt.⁊ ad ꝑfecti fructꝰ ſubſtantiaʒ Suba hecp q̃ndã ſeminalẽ g̃am nũcoc cultat in nob. Suba mea(inqͥt) ĩ inferio ribo terre. Uides vbi occultã eã dic. Inĩ ferioꝛiby rre cũ co agit qðñ ĩĩfimis. Ego q̃dã tre ſuꝑioꝛa accipio/q̃dã inferioꝛa/ q̃⸗ dã infima. Supioꝛa ſũt ipᷣa coꝛꝑis hña⸗ ni nat̃a. Inferioꝛa ip̃ꝰnat᷑e coꝛruptela.in fima q̃daʒ · iniqtas ⁊ culpa decoꝛruptela ꝓcedẽs /⁊ ip̃az mag coꝛrũpẽs. Jõ nõ diẽ ubam ſuãĩ infimis:eo ꝙ nullũ hẽat ſpũ⸗ alis gr̃a(q̃ ſummaꝓphe ſuba)cũ iniqͥtate cõmerciũ. Sʒ ĩ inferioꝛib tra ſuba mea: eo ꝙ medicinaliter gr̃a ſpũs ĩinfirmitate carnis ſit occłtata ⁊ qᷓſi ferm̃tũ abſcõdita ſanãs ⁊ oꝑans donec abſoꝛbegt᷑ moꝛtali⸗ tas a vita. Nã nõ dʒ maſſa fermẽtũ coꝛrũ pere:ſʒ magl a ferm̃to ĩ ſileʒ ↄuerti ſapoꝛẽ Sʒ ⁊alibi idẽ dic̃. ſuba mea apud te eſt. Ergo ⁊ in inferioꝛibo terre eiꝰ ſubſtãtia eſt ⁊ apud dñm. Piſtãtib eſt ĩlocj abſcondi ta.in ſuꝑioꝛibo celi⁊ in inferioꝛib terre/ in eternitate /⁊ ĩ infirmitate. Ibiꝑ Bermo hic ꝑĩopantẽ gram · Et bona giañᷓſic vir tutu ꝓfectꝰ oꝑat: vt quendã ꝑfectõnis ſa⸗ poꝛẽ/ nob viciſſim aſpiret:⁊ eructet abſcõ dita mũdo:abſcõdita in deo/vbi vita nr̃a abſcõdita eſt cñ xpᷣo. Et pemłtiudo dul cedinis tue dñe quã abſcõdiſti:ſʒ timenti bus te/ nõ amãtibv Jõ nec ſpõſe foꝛte hec futura dulcedo. Illa ip̃a occulta ſũt ſpon ſe/de qͥby dic̃.ita gene tue abſq; oculti tuiſ Jõ nõꝓpter illã tiñ̃ hec vox facta eſt:ſꝓ⸗ pter circũſtãtes:magi vᷣo ꝓpr lõge ſtãtes ⁊ꝓpter reſiſtẽtes ꝓpt illos qͥ ſe timide re⸗ trahũt a ſancta ↄuerſatõe: ⁊ ꝓpter illos qᷓ innide detrahũt Quoꝝ alij vitã ſecretam xitã ſanctoꝝ vacuã putant ⁊ ſine honoꝛe Zlij quidẽ ⁊ ſi nõ vacuã:tñj rotũ eiꝰexcur⸗ ſum cũ ſummo hoꝛroꝛe. Nã exitũ ſine ho noꝛe ſuſpicari audẽt. Alij vanãtalij ama ram religionẽ putãt. Illi nõ venerãt᷑⁊ iſti verent᷑ accedere. Jõ de occultis ſpõſecu⸗ rauit tenuiter ĩnuere. quaſi ex obliqͥ illos rangẽs:⁊ iſtos trahẽs. dñ ſic latẽter dein⸗ timis eiꝰ gmonuit delicijs. Sic linquit) genetueabſq; occultis mis · Ac ſi dicat.ſi coghoniſſent ⁊ alij qᷓby abſcõditis adim⸗ plereſt vẽter a ſpõſa:qᷓ; facile om̃ia detri⸗ mẽtũ facerẽt/vt illa lucrarent᷑: qᷓ; libenter ⁊ bona pderẽt/⁊ mala ꝑferrẽt:vt abſcõdi⸗ te dulcedinis ꝑticipes efficerent᷑. Nũc au tem abſcõdita eſt ab oculis eoꝝ q̃ᷓ ſanctis gĩab in occulto ꝑ vices alludit. Brata tñ viciſſitudo/q̃ multoꝝ moleſtias vincat tẽ poꝝ. Hec exiles delicieqᷓ in futuratꝑa ab undãt. Quid egeſtatẽ in illa veremĩ? He ⸗ lirie in occultiſ eins:⁊ abũdantes delicie. Ebũdantiaci in turrib mis o ſpõſa · De niq; ſiẽ turris dauid collũ tuũ: ⁊ ſi latent delicie/ß vᷣtus eminet. Duõ nõ eminens rurri collata? Sʒ differamus hũcĩ craſti nũ ſermonẽ. Dicturi de hac turre: qð ipſi dauid dederit actoꝛ eiꝰ ⁊ tutoꝛ Jeſus xp̃s Mui viuit ⁊ regnat ꝑ om̃ia ſecula ſecuio ⸗ rum Emen. Mm foꝛtia ad c ſpõſam ⁊ ð ſpõſa loqᷓt( Nã deli cata ĩ ſuꝑioꝛiby)ibi ſic ait. Lol lũ tuũ ſiẽ monilia.⁊ ſile qͥd habesin p ſal moꝛdñs decoꝛẽ ĩduit:ĩduit foꝛtitudinem Bona h indum̃ta:q̃ꝝ vnũ oꝛnat:alteꝝ ar mat. ꝛimũ illð poſuit/ qð mag ꝓpꝛinʒ ſpõſe videt᷑. nůc ſe ad e?ꝰ q̃ndã foꝛtitudieʒ ↄuertit. Uirtꝰfoꝛtitudis tãto ĩ ſpõſa pᷣcio ſioꝛ/q̃nto rarioꝛ. Rara plane. Wulierẽ eĩ foꝛtẽ qͥs inueniet! Et ſi põt:tu tñ ieſu bo⸗ ne/ nõ tã inuenis qᷓ talis ſit/ q; pᷣuenis vt ſit. Nõ ſeipᷣam turris edificat/ß ip̃e ſine q̃ inuanũ laboꝛãtedificãtes · Et videqᷓ; foꝛ tem velit itelligi: quã turri dauid aſſimi- lat. Siẽ̃ turris(ſinqͥt)dauid collũ tuũ. Ho li in B collo inflexibilitatẽ ⁊ duriciã acci⸗ pere. Mec eni nõ pñt ad laudẽ reflecti:ſed ad maledictõis ſnĩam ꝓuocant. Maledi ctus(inqͥtfuroꝛ eoꝝ /qꝛ ꝑtinax.⁊ obſtina⸗ tio /qꝛ dura. Heruꝰ(inqt) ferreꝰ ceruix tua Sd ↄdẽnationẽ intoꝛta ſunt iſta:nõ ad cõ mendatõʒ ꝓlata. Rigida ꝑuicacitas ſolet libertatẽ mẽtiri/quã in his vᷣbis accipio Siẽ turris dauid collũ tuũ. Libera plãe rceruix/⁊ ſeruilis ↄditiõis ignara/ tam ere cta /tã munita vt turr? dauid. Nõ puto ꝙ aliq́ abiecte ſeruitutꝭ iugo collũ iſtð atte⸗ ratur. Braue iugũ ſup filios adã a die na tiuitatꝭ eox. Szß iã nõ videt᷑ de filiabui adã Jã veterẽ natiuitatẽ regeneratõis no uitate mutauit:carnalẽ neſciẽs adam/ exqᷓ; trãſiuit ad xpᷣm.exqͥ ſecũdo adheſit vnus ſpũs effecta cũ illo. Jõ libera. qm̃ vbiſpi ritus dñi:ibi libertaſ.q̃ nos xp̃s liberauit libertas data/ nõ innata. Nã a natiuitate eoꝝ graue ingũ ſuꝑ filios adã. Dere ꝗ̃ue ꝙ mulierẽ illã enãgelicã ᷓ̃nis decẽ?⁊ octo incuruauergt:ne ſinerer ſurſum reſpicere⸗ Wultũ diſſilem ab iſta:qᷓ ceruicẽĩ turris modũ ſuſtulit in celũ. Sraue plane inguʒ qð totũ humanũ genꝰĩ hac iclita muliere excutere nõ poterat nec deponere.⁊ nõ de ſinebat ab onere.⁊ iniqͥtatẽ addere ſuꝑ ini quitatẽ ·⁊ infirmitatẽ ſuꝑ infirmitatem.et vtrũq; ſuꝑ alteꝝ:fecunda ſatis/ ſʒ infelici nimis fructificatõe. Vis audire apponẽ tem iugũ ſuꝑ iugũ:vudiqᷓli ſe excuſatõe vnð inuitatꝭ ab euãgelica ſubduxerat ce na. Iuga boũ emi qͥnq;. O ſtolida aĩma/ aĩa tã ĩualida ceruice/⁊ attrito collo/ vnũ illð excutere ñ̃ poteras/qð tibi coꝛruptaẽ poſuit natiuitaſ.⁊ pla ↄpas. Nõ indiges emere qð ꝗᷓti ĩnaſcit᷑.lia adijc emere/ et ab h̊ coopᷣmerti /collũ eximere ñ poteſ.Ju galinqͥt)boũ emi qͥnq; /⁊ vnũ h tã hue /tã generale ᷓti excutereñ potes. HNectibita⸗ men pꝛecium ſuppetit/ vnde te redimas. Reſcis qᷓ; graui ingo teneri? niſi ſanguĩe X mer Höpuwo ilo Ae⸗ di adiena kdeflubul — badam, dheſtyns vbißi olhent ionunine Uerfe decttoco rehicere⸗ ictinis Weing ditumuliae eede ddcreſupini tis ßinſcle dinwpen 5 ule eruue ubdurrnæ K — 5.„ x̃iauferri nõ valet. Abũdas vt plaemaſ nõ abũdas vt ab iſto te redimas · D miße diuitie tue.ſati es locuplex /ñ vt mitigeſiſ vt mktiplices vincula colli tui⁊ cõpedes aggraues. Sufficiat illð iugũ qᷓueq̃ op ⸗ di neceſſitas /⁊ ĩpoſſibilitas 7ᷣſurgẽdi. In gum h difficultas ẽ q̃ ad bonũ:⁊ auiditaſ ad malũ. Jugũ h ⁊ auiditas ẽ/qᷓ reꝰ tene ris ad ſuppliciũ:⁊ infirmitas q̃ ꝓnꝰ in vi cim traheri. ꝛiginalia tibi ſunt iſta:⁊ de ꝓpaginis vicio.⁊ tu adhuc volũtaria ac cumblas onera?Curioſitatẽ qͥnqʒ ſenſuũ dũ exterioꝛes intẽdis ĩ ſpẽs:interior? ↄcu piſcẽtie flãmã ꝓuocas /q̃ᷓ niſi ſanguie xpᷣi extingui nõ pᷣt. Cõcupiſcẽtia cũ ſola ẽ /ſa ⸗ tis inardeſcit.exterioꝛ vᷣo materia ſi acce dit /inſanit. Beminũ incõmodũ nate coꝛ ruptio /⁊curioſitas quedã exteriꝰ eiꝰirrita mẽta exploꝛãs. Duplicatũ incõmodũ /p pꝛius impetꝰ/⁊ hoſtil impulius. Dupii⸗ catũ incõmodũ /lãma ↄcupiſcẽtie /⁊ fla⸗ tus incẽdiõis. Juga boumlinqͥt)emi qͥn Bñ vtiq; boñ: ꝙ bꝛutas mẽtes curio⸗ ſitatis atterat laboꝛ. Ingũ ſi optas/ non habes neceſſe ↄpare. Tolle ſuꝑ te ingum xp̃i/iugũ gratuitũ/ iugũ gratũ/ gratũ: nõ Braue. Jugũ ei(inqͥmeũ ſuaue eſt:⁊ onꝰ meũ leue. Jugũ h nõ eſt iugũ boum quia ugũ rõnale eſt. Jugũ/nõ qð laboꝛẽ infli⸗ at/ requiẽ cõparet· Et vide quõ iuguʒ leue dicat Hã illud ſuꝑius graue quod eſt ſuꝑ filios adã a die natiuitatis vſq; ad diẽ moꝛtis eoꝝ. Luiꝰputas moꝛti? Vti⸗ q; eiꝰ deqᷓ habes. Moꝛtui eſtis /⁊ vita ve ſtra abſconditaẽcũ xp̃oĩ deo. Bona hec moꝛs qᷓ veterẽ ſepelit natiuitatẽ /nouã in ⸗ ducit. Moꝛs bona q̃ ſeruituteʒ abſoꝛbet. generat libertatẽ. Nã huiꝰ natiuitatꝭ libe riſunt filij. Bonꝰ hic exitꝰ vite/ vt vetereʒ exuẽtes Zidã/ſimul ꝗᷓue iugũ abijciamꝰ. DBic vite carnalis exitꝰ /captiuitat/noſtre iugũ diſrũpit. vltra Sᷓuare nõ poteſt.ß; cõ putreſcit a facie olei/ erquo cepimꝰ nomie glio vocari:⁊ inuocatũ eſt ſuꝑ nos nomẽ ſecũdi Adam:cuiꝰ vt oleũ effuſum nomẽ eꝰ. Uis andire vtrũq; iugũ;̊ graue ⁊ di rumpi⁊ putreſcere: Quiꝓpiciat omnib iniquitatib? tuis:qͥ ſanat om̃es infirmita tes tuas. Iniqtas tota ⁊ ſemen dimittit᷑/ diruptũ eſt iugũ/ infirmitas adhuc ſanat᷑ iugũ cõputrelcit Denic; qð cõputreſcit lente deficit:nõ deſinit ſemel· ꝓpoſitũ vo⸗ luntatis pᷣcidi quidẽ põt/⁊ qᷓſi diſrũpi:;ĩ neterata paſſio nõ tã decidiqᷓ; dediſcitur Et qñ operãde ſalutꝭ ĩpoſſibilitas aufer⸗ tur ꝑ gp̃am tũc qᷓſi dirumpit᷑captiuitatis iugũ. Sʒ q̃ reſidet adhuc boni difficktas dũ paulatim ſanat᷑/ eiꝰ videt iugũ ↄputre ſcere. Eõputreſcit(inqͥt)⁊ qᷓ;uis iõ ſel to⸗ tum:tñ qũq; putredine ↄficiendũ donet intelligi. Dõ cõputreſcit/ vtiq; coꝛrumpi tur. Quõ nõ liber cuiꝰ iugũ vl ſemẽ dirũ pitur vl ſenſu coꝛrũpit᷑. Et ingũ ⁊ vincu⸗ lum coꝛruptũ/ vtrũq; vſu ſuo pᷣuatũ vide tur. Hã h grauiter pᷣmit/ nec tenacit᷑ ſtrin ⸗ git. Velix plane cuꝰcõputruerũt vincula vt nõnulli ſint vſui/ cuꝰ cõputruerunt et coꝛrupte ſũt cathene a facie olei. ¶ Sʒdi H ces /de collo ſpõſe monẽ inſtitneras: d nũc circa iugũ imoꝛar Quid ðiugo ad collũ: Vtinã nihil. Vũc aũt ↄtritõ maq̃· Jugũ eni ad qͥd niſi ad collũ? Sʒ nõ ad collũ ſpõſe. qꝛ iã ſoluta vincula colli eius iã neſcit ſeruitutj ingo ↄtineri. Siẽ turriꝭ (inqͥt)dauid/ſic collũ tuũ. Exuberantiſſi⸗ ma mõſtrat᷑ libertas:⁊ dep̃ſſione a bono libera:nõ tñ nuda.ſʒ q̃ habeat aliqͥd foꝛri⸗ tudinis admixtũ. In turre nõ ſolũ erectõ ſßʒz munimẽti foꝛtitudo attẽdit᷑ a facie ini⸗ mici. Reſtituta ẽ qͥdẽ libertas:ſʒ ſecuritas tibi nõdũ ꝑmittit᷑. Laptiuitatiↄtritus eſt laqueꝰ:hoſt aliũde q̃rit ĩnectere:ius ꝑdi⸗ dit:depoſuit recupãdi ſpeʒ/ nõ ꝑuicaciã? feſtãdi:liber effectꝰes:libertat? mẽdeð ce tero tibi ĩcũbit negociũ.collũ ãplexibyſpõ ſe ðditũ:noli ne ĩimodico qͥdẽ ðᷣgeneri ex⸗ ponere iugo. Deniq; reuertẽti filio/ pr̃ob uiꝰ ꝓcidit ſuꝑ collũ eiꝰ. Pia ſarcina/⁊ iu⸗ gũ dulce:qͥd tñ ſuſtiere nꝰ ſentire meruit: donꝰpᷣmo ĩ ſer̃uerſus ßuilẽ ↄditiõʒ diru/ pit:ſic ſᷣgreſſus ad pĩem. E recta ẽceruix tua:eſto foꝛti ſiẽ turr dauid vt dicere poſ ſis.ſoꝛtitudieʒ meã ad te cuſtodiã. Ipᷣee dauid/ipe ſalomõ xp̃s ſ.ð i vᷣtꝰ ⁊ ði ſapia Eÿturr es:ſi ñ ĩfime /ñ ĩfirme ſentiaſcir ca ip̃ʒ. Sʒ ſi ſublimitas vᷣtut ðᷣiñ ex ꝑte ip̃a qᷓſi turr ẽ:ñ turri dauid ſʒ magaduer ſus dð̃:qͥ ĩflatꝰ ſenſu carnis ſue extollit ſe aduerſus ſciaʒ ði. Sublime h collũ.ſed ſuperboꝛum?⁊ ſublimium colla ſapientia caicat.humilium exaltat. Humilitas ipᷣa ſumptuſ neceſſarios ſubminiſtrat/ ad edi ficatõnem euangelice turris. Nec veren ⸗ — Bermo dum eſt ne ſpõſeſumptꝰdeſint: s abũdã ter de ſpõſi põt archa mutuari. Diſcitelin quitha me qꝛ mit ſum? hũilis coꝛde. Rõ dum itelligis ꝗᷓ rõne ſumptꝰ hůilitas pꝛe eſt in edificatõe turris. ui ſelinqͥt) hůili at exaltabit᷑. Et bñ de humilitate in pꝛece dẽti latẽter eſt ſubiectũ capitulo:vbi ſpon ſe occulta ↄmemoꝛat eo ꝙ humilitatꝭ pul cra ſit ſpẽs: meritoꝛnʒ laudes occultare:ſi ibide humilitate vuenient de ſublimita⸗ E te iſtic annectit. Vide pᷣuilegium ſponſe. Apłs Pettꝰhoꝛtat᷑ nos coedificari in do mos ſpũales.hic po nõ tĩ in domũ/ ſed etiã in turrim vel turris edificat᷑. Paulꝰĩ habitaculũ dei coedificari nos optat/ ſed ſpõſa hoc nõ ↄtenta/ etiã ꝓpugnacula ad ngit:vt ſublimis ⁊ ſecurioꝛ ſit habitatõ Foꝛte⁊ hec vna de illis turris eſt: de qͥby ðꝛ. Viat pax in vtute tua /⁊ abũdantia in turribo tuis. Om̃ino ↄuenit vt ĩ turre nõ deſit libertas dura. Quia duplicata neceſ ſitas:vbi foris obſidio:fames intrinſecꝰ. Quid ꝓficit clauſos⁊ munitos eſſe aditꝰ om̃es /ſi intꝰ ſenꝰ hoſtis fames intrinſecꝰ ᷓ cũcta ↄtriſtat. Mala fames faſtidium/ „ clauſe ſunt ianue /exterioꝛes muniti aditꝰ ſiꝑ ſenſuũ tuoꝝ feneſtras moꝛs nõ ingre⸗ dit᷑ nec experiẽtia indiſciplinatoꝝ ſenſuũ de exterioꝛi materia mali incẽtiua admit⸗ tit. Siꝓijcis auariciã ex calũnia:ſi obtu ras aurẽ ne audias ſanguinem.ſi claudis oculos ne videas malũ.iã clauſus es: iaʒ habitas in excelſis ⁊ munimẽta ſaxoꝛum ſublimitas tua. Nũqͥd ſatis eſt: Quid ꝓ- deſt tã munita ſublimitas/ ſi q̃ intꝰſunt fa mis? faſtidij vaſtat fidel egeſtas. Duid ꝓdeſt dura ſaxoꝝ ⁊ inacceſſa ſublimitas: ſi nõ ibi panis ẽ:ſi nõ aq̃ fideles ſũt? Bo⸗ na quidẽ ꝓtectõ/ ſi tñ nõ deſit refectõ. Bo na ſunt munimẽta ſaxoꝝ:ſi tñ talia ſint/ ð quoꝝ poſſit duricia et mel ⁊ oleũ elici. Et quidẽ ip̃a obſeruãtiaꝝ duricia/⁊ petra di⸗ ſcipline frequenter largos effundit rinos olei:⁊ mẽtis faucib dulce mel denotõnis miniſtrat oꝛdinis quidam lapideꝰ rigoꝛ. Deniq; ſic habes. Fiat pax in vᷣtute tua/ ⁊abundãtia in turriby tuis o hierłm.ſed abũdãtia diligẽtibo te. Alioqn qͥ nõ amat ⁊ſi intꝰſit/ exurit tñ · Duõ ãt egeſtas ĩ hac ſpũali turreĩ turredauid/ĩ collo ſpõſeſ qͥ; iugiↄmercio ſpũs vital trahit᷑⁊ refundit᷑ Inq̃ vᷣbi ſacri ↄmeatꝰ aſſidiꝰeſt:⁊ vocal ſpůs diſcurrit. Ouõ fames in collo/p qð abũdantia ſuauitat eructat:? vᷣbũ bonũ de coꝛdis vbertate? Collũ qðdã vider᷑ cõ merciũ /⁊ qðdã glutinũ/⁊ coꝛdis cũ oꝛe/⁊ coꝛꝑis cũ capite vtriuſq; ad alteꝝ. In col lo vinculũ eſt ⁊ via. Duid alið erit vincu lũ niſi charitas/ꝑ quã capiticoꝛpꝰ cohe⸗ ret: xp̃o ecckia? Que alia via ſpũs /niſicha ritas? Mec excellẽtioꝛ ẽ via:ĩmo hec ẽ ſpi⸗ ritꝰ vadẽs ⁊ rediẽs /⁊ ad ſuã recurrẽs oꝛi⸗ ginẽ: vñ naſcit᷑ ille reuertẽſ. Ab hac lex pẽ det ⁊ ꝓphe. Jõ mille clipei pendent ex ea⸗ Om̃is eni ſᷣmo dñi ignitꝰ clipeꝰeſt:⁊ pꝛo pugnacula ip̃a ad ᷣmonẽ referũt Inſe quẽtiby dic̃. Si murꝰeſt/ edificemꝰſuꝑ eũ ꝓpugnacla argẽtea. Pꝛopugnacla ð ip̃a ſolẽt eſſe turr materia⁊ qᷓſide eodẽ cũ ia coꝛꝑe. Et vide quõ cauſat ↄſubalia/⁊ coꝛ poꝛalia ꝓpugnacla geſtat · ide quõ ina ta ſit caritati ſollicitudo qdã/pꝛudẽtia qᷓ⸗ dã/⁊ ꝑuigil cautio ad declinãdas łdepel lẽdas ifeſtatões ⁊ machinas hoſtileſ.hñt ugnacula aliqͥd clauſũ.hñt ⁊ aptũ ali⸗ PP qd. Per iſtð ĩſidias exploꝛat.ꝑ illð ĩſidiaſ declinat. Illic ꝓuidẽſſiſtic ſe ꝓtegẽs. Tal eſt caritas cũ ꝓpugnacuł edificata:qꝛ tal eſtei tã foꝛti /tã pꝛudẽs ſollicitudo ĩnata. Ipa magnũẽ ſibi firmãtũ qðdã. Deni q; foꝛtꝭ ẽ vt turr? dilectõ. Ipᷣa nouit tẽpta mẽti occaſiões:⁊ cũ opꝰẽ fugere/⁊ vbifu giẽdi ñẽ copia foꝛtit᷑ ferre.⁊ cũ ipᷣaĩ ſeali⸗ qᷓd firmam̃ti hr̃e videat᷑: aliena tñ adium̃ tañ refugit/ ꝓpugnacuł mñita.&ſſumit⁊ clipeos ↄuerſatõis. Bonꝰclipeꝰↄuerſatõ nis oꝛdo ⁊ lex ab hoiĩbo tradita. Vec⁊ſiñ eſt caritati neceſſaria:jj tñ reputat᷑ ſupua⸗ cua:nec oneroſa qͥdẽ. Spũalẽ caritaſen? idiget lege:nꝰ tñ legi ðᷣdignat᷑: ſʒ legitime vtit ea ꝓtecta ñ opp̃ſſa. Bonꝰ etiã clipeuſ ſacri meditatõ vᷣbi. Dis ei ᷣmo dñi igni⸗ tus clipeꝰ ẽ. Nõ eſt ↄtẽta caritas ſpũalib qs ip̃e gignit meditatõiby:⁊cũ ip̃a dñilex it:ĩ ip̃is tñ legi ᷣmõib meditat᷑. ibi ideſi biteſtimoĩa aſſumit. ide ſetuet᷑/⁊ mltipli⸗ ciꝓtegit clipeo. Et cũ magnũ hẽat intꝰ te ſtimoniũ ſpũſtab ip̃iſtñ liis ſacri patroci nia ſibi vᷣcerpit. Et bõaꝓtectõ quã carita tñ expiẽtia ſuggerit:l ßᷣmõis ſacri ꝑitia tra dit.paulꝰĩ epła ſua q̃dã caritatꝭ tibippug nacka ðᷣpĩgit Caritaſſinqͥt)patiẽs ẽ beniᷓ ẽ. ꝑcurre tot illũ ð caritate locũ·ñne tibi torppuõ̃clavidẽt᷑exurge:qͥt gr̃aſdiſtictaſ tnumerat? Nõ emulat᷑:nõ agit pperã nõ inflatur:nõ eſt ambitioſa/nõ queritq̃ ſua ſunt/ nõ gaudet ſuꝑ iniquitate/ cõgaudet aũt vcritati ⁊c̃. vſq; nõ excidet. Vides qͥt ppugnaculis ↄſiſtat: Nũqͥd nõ iſtaꝰcoꝛ poꝛalia charitati vidẽt᷑ /⁊ veiutde funda mento eiꝰ exurgere?Et tñ iſtos affectꝰqͥs charitas quaſi haturaliter gignit:doctria dirigit. diſciplina regit. erigit exercitatio. ⁊bonũ oꝛiginale qᷓ;tũ ad charitatẽ. Dꝛdo hic ab expertꝭ pᷣſcriptꝰvel fouet vt defici⸗ at vel ꝓmouet vt creſcat. Jdeo charitas interna inſpiratõne nõ cõtenta ſermonis ſacri vndiq; ſib ivelut clipeos inſtitutões memoꝛiter appẽdit. Ip̃m inſpice ſpõſuz/ qui mediatoꝛ ⁊ ſequeſter qͥdã eſt inter bo mines ⁊ deũ/ q̃ſi collũ mediũ inter coꝛpꝰ ⁊ caput:turrꝭ foꝛtitudinis a facie inimici Ipm(inqᷓ;) inſpice qͥ pꝛopꝛijs abũdabat quõ aſſumpſit ſcptureclipeos /⁊ velut ad auctoꝛitatẽ ſe ↄtulit/ ſcuto vnitatꝭ fraudu lentas interpᷣtis maligni ꝓpulſans inſidi as. Tu qͥʒ fi fuerꝭ mediatoꝛ quidã/ ⁊ ſeq̃⸗ ſter inter hoĩes ⁊ deũ:⁊ velut collũ /coꝛpꝰ ⁊ caput ↄꝰ iungẽs:mille clipeiin te pẽdeãt om̃imodiclipei dinini ßmonis. Sacra tibi pᷣſto ſit auctoꝛitas /⁊ ad om̃e patroci⸗ netur negociũ:nõ tĩ vt tibi ſufficiat: ſed vtreliquis abũdet. Eſto paratꝰ ad reddẽ dam rõem om̃ipoſcẽti de ea /⁊ q̃ in te eſt fi de ⁊ ſpe. Quaſi poſcere videt᷑ fidei tue rõ⸗ nẽ /qͥ fidei ↄtraria ꝑſuadere conat᷑ ⁊ ipᷣam infringere. Bonũ ðᷓ a collo tuo ſcutũ pen det/ ſi fueri ſcuto fidei munitꝰ cuto vᷣita/ tis/ ſcuto bone volũtatis/ ſacri ſcuto ßᷣmo nis. Om̃es hos ĩ ſchturis clipeos legis. Sʒ ⁊ſi fueri in ſublime ꝑ charitatẽ erectꝰ velut turris:ſiꝑ ↄtemplatõis gf̃am quaſi collũ reliquuʒ coꝛpꝰ excedẽs/ accedas ad caput dñi/⁊ abſcõdaris in abſcõdito fa⸗ ciei dñi/ in ſecretario ſpõſi/in thalamo ve⸗ ritatis. Nõne tibi videt᷑delicato ꝓtectus clipeo?⁊ neſcio ſiqð ſcutũ ad ꝓtegenduʒ efficaciꝰſit qᷓ; talis amplexꝰdilecti. Igne eſt.? iõ oĩa tela neqͥſſimi ignea extinguit. ⁊ ignis ignẽ cõſumit. Sifidei ſcutuʒ illa extinguit: quõ nõ magi veritati bono ꝓte git᷑ clipeo.qͥ abſcondit᷑ in caloꝛe eiuſ? Eſt eniĩ veritatis feruida meditatio:⁊ ſuggeſti ones inimici malo ignitos añ extiguit qᷓ; ad mentẽ ꝑtingãt. Inr ſpõſi amplexꝰ gra iã expꝑit᷑ ſola dilectio/ ſola tales nouitex⸗ ceſſus:⁊ mentẽ faciẽs adherere deo/ vnus ad hoꝛã cũ illo ſpĩ efficit · Beatuʒ plane collũ in qͥ ßᷣmo dñi igneꝰ moꝛat/a quo ve lut ſcutũ grat depẽdet amplexibꝰ patris vbũ veritas?⁊ vᷣtus. An nq̃ tibi delicatep tectus videt᷑: qͥ talibꝰ coꝛonat ⁊ circũdat᷑ vndiq; ſcut añ ⁊ retro? idelis paxilus in quo tot diuerſa vaſoꝝ genera pendent. Bñ hec a collo charitatis pendèt ꝙ ipſa ſit vnctio que nos docet de omniby:⁊ oĩa ſuggerit· ꝙ in ip̃a om̃s gr̃e ↄfekunt᷑:⁊ refe runt᷑ ad ipᷣam:vt ex ipſi penſant ⁊ pendũ tur mẽſura. Wille clipei pendẽt ex ea/ ar⸗ matura om̃is foꝛtiũ. Armatura plãe quã Paulꝰ ad epheſios narrat. Dĩis arma⸗ tura foꝛtiũ.i.amantiũ. Voꝛtis eſt enim vt moꝛs dilectio. Quid&? Tñ ibi ſüt arma foꝛtiũ/ nõ infantiũ vbera. Si excdit q̃ſi turris q̃dã /charitas nõdſentit. Siue mẽ te ercedimꝰdeo/ ſiue ſobꝛij ſumꝰ nob.cha/ ritas xp̃i vꝛget nos · Audiſtis excedẽtem: vultis ſobꝛiã ⁊ ↄdeſcendentẽ acciꝑe ſpon am? Ubera(inqͥt)tua ſicut duo hinulica pꝛee gemelli. Bona turtis ſpõſa/q̃ ſe ꝑcõ uerſatõis diſciplinã vnd iq; claudit:⁊ per ſcripturarũ doctrinã ſibiclipeos copioſe appẽdit.⁊ ꝑ ↄtẽplatõis erceſſum in ſubli me aſſurgit. Ip̃ꝰetiã ↄtinẽtia foꝛtis ⁊ do ctrina fideł:⁊ exceſſus celeſtacũ ⁊ eðꝰ ſub/ limitas ↄdeſcẽdere didicit:⁊ doctrine co⸗ pie ad ſobꝛietatẽ deduci.⁊ rigoꝛ liq̃ſcereĩ quandã rõnabilis lactidulcedinẽ:⁊ arma foꝛtiũ ĩ infirmoꝝ vbera ↄuerti. Vbiq; il lã vꝛget caritas xp̃i:ſurſum ad illũ rapiẽs deoꝛſum ꝓpt᷑ illũ trahẽs.ßʒ nõ tenẽs diu⸗ tiꝰ/dũ ad ſuas ſubinde delicias ĩ exceſſus recurrit. Jõ dic̃. vbera tua ſiẽ hinnuli ge⸗ melli ꝙ ſꝑ circũſpicit mõtes paſcue ſue:ꝙ ad paſcue locũ illũ cõuertat ⁊ rapiat vota refectio:ꝙ ad ſpõſi lilia leui ſaltu ſubito re labat᷑. Uñ delicata refecta celeſtiũ ſuccis herbaꝝ:diſtenta vbera ad ꝑuulos iterato repoꝛtet. Sʒ qᷓ̃de vberib iſtis dicẽda ſũt nõ poſſunt aures fatigate foꝛſitan ⁊ hoꝛa fugiens poꝛtare modo /⁊ potum lactiſab vberibus iſtis expꝛimere. Uberius ociuʒ 2 poꝛam liberioꝛẽ oꝛantibus nobis: cum dñs ðderit oꝛis noſtri officiũ /nõ denega bo ip̃o in eiꝰ pꝛeconia pꝛeſtãte copiã que pꝛeſtateffectũ chꝛiſto Jhu. Quicum deo patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat ꝑoia ſecula ſeculoꝝ Zmen. — Bermo Sermo.xxvij. v quõ nec vbera ſpõſe laude pꝛi⸗ nant᷑. Et quidẽ vberũ vſurpa⸗ rio frequẽs/ tů in alijs locis /tů in iſtis pᷣ⸗ cipue cãticis. Vino vbera pᷣfert: botro cõ fert:aſſimilat turri. Et qð nũc in pᷣſentiẽ: duo(inq;t)vbera tua/ ſicut duo hinnuli ca pꝛce gemelli /qui paſcunt᷑ in illis. Videtꝭ qᷓ; multipler vbeꝝ cõmendatio. Si mat eſt/ maternũ pectꝰ vberiby carere nõ decet Uhera nouerat Paułꝰ habere cũ diceret acti ſumꝰ paruuli in medio veſtx: quõ ſi nutrix foueat filios ſuos. An nõ tibi vi detur factꝰ quaſi hinnulꝰ:qͥ factꝰeſt quaſi paruułꝰ? Vñ fouebat filios quaſi nutrix/ ſi nõ habebat vbera? Quaſi duo hinnuli capꝛee:duo filij ecclie:alter de circũciſiõe alter de gentib. Vide quõ Paukꝰ vtriſq; vbera coaptat. Factꝰſum(inqͥt)iudeis qᷓ⸗ ſi iudeus.his aũt qͥ ſine lege erãt/ quaſi ſi⸗ nelege eſſent. Om̃ib om̃ia factꝰ ſum: vt om̃es lucrifaciaʒ. An nõ vbera hinnulis iſtis coaptauerat/ oĩa factꝰ omniby? Om nib om̃ia factꝰeſtꝓ audientiũ capacitate ⁊ p̃cipiẽs moꝛalia/⁊ diſſerẽs myſtica:In hac duplici materia velut duo vbera poꝛ rigit doctrine planioꝛis:lactea vbera par nulis temperãs. Interna cõpaſſio vbera quidẽ habet: ſʒ coaptatio foꝛis vbera ex⸗ hibet.illa miſeret᷑.ſʒ iſta medet᷑. Duid eni mihi ꝓdeñt ſi tiñ cõpateris/ ⁊ infirmitati ⁊ quaſi infantie mee ↄtempare te cõmode neſcis? Quid mihiꝓdeſt ſi cõpatiẽtis af⸗ fectu cauſam ĩ te meã tranſfers: ſicuram quã debes nõ affers. Vtraq; neceſſaria ẽ ? cõpaſſio ⁊ quedaʒ diſcipline ⁊ doctrine cõpoſitio. Lõpaſſio affectũ ↄfirmat:com poſitio te ad lactandũ ꝑuulos vtiliter in ⸗ curuat. Neutro in genere ſancti doctoꝛes auditoꝛiby deſunt /facti ſicut illi /⁊ pietatꝭ Rk affectu/⁊ cõfoꝛmatiõis vſu. Vtinã iſtud attendãt qͥ facturi ſunt in ↄuentu fratruʒ ſermonẽ. Studẽt magis alta qᷓ; apta di⸗ cere /faciẽtes apud infirmas intelligẽtias miraculũ ſui/nõ ipſoꝛum ſalutẽ operãtes Erubeſcũt humilia ⁊ plana docere/ ne ſo la hec ſciſſe videant᷑. Erubeſcũt vbera ha bere/nudare mammã/ lactare paruulos. Quid iſtud eſt? Ideo ne cõſediſti in me⸗ dio/cathedrã tenẽs vt ſcientiã iactes: an xt tenerã ſubditoꝝiactes infantiã Snb tilia texis/ artẽ qui audiũt/ mira rõne elo⸗ quentiã laudãt. Bñ quidẽ tamẽ ſi gratiã ſentiũt/ i te diſputante andientiũ moneat᷑ affect?/ intellectꝰ inſtruit? Alioqͥn qͥd ad pᷣſens negociũ ꝑegrina queda;ʒ adducere que auſcultãtes nõ capiant: Magna elo quentie laus eſt/ cauſam quaʒ ſuſceperis apte exequi/ ad eꝰcõ modũ cuncta referre ſuſcepto inſeruire negocio. Nuſq; euiden tius eloquẽtie tue ſignũ dabis:qᷓ; ſihumi lem materiã exequeris oꝛnate:⁊ ſermoniſ tempamẽto attollas:q̃ ꝑ ſe iacere videbã⸗ tur ⁊ velut ↄtemptibiles ſentẽtias cõmen. dabilioꝛes efficias. VHec tã debes attẽde⸗ re que te dicere deceãt hoĩem litteratuʒ/qᷓ; que debeãt audire quos inſtruis. Quid enĩ inde ↄſequũtur ſi ambulas ĩ magnis ⁊ in mirabiliby ſuꝑ te·nõ dico ſuꝑ eos qui aſſident: Noli altũ alte ſape: ſʒ cõdeſcẽde humilib. Sublimia loquẽs:ſʒ nõ in tꝑe Quid aliud affectare videris: niſi vt tibi ſoli taceãt hoĩes.⁊ dicat᷑ de te qð dictũ eſt de ſaluatoꝛe. qꝛ nunqᷓ; ſic locutꝰ eſt homo ſicut hic loquit᷑. Aſcẽdiſti cathedrã vt ali os cdificesinõ teip̃m infles/ vt impleas: nõ exinanias teipᷣm/ niſi foꝛte eo mõ quo ſe ſaluatoꝛ exinaniuit foꝛmã ſerui accipi⸗ ens:vt nos carnis ſue lacte nutriret ĩ ſalu tem. Bonꝰimitatoꝛ magiſtri Paułꝰ:vbe ra nõ occultat ſʒ habere ſe iactat. Tanq̃m paruulis(inqͥt)in chꝛiſto lac vobis potũ dedi:nõ eſcam. Et idẽ. Nihil me arbitroꝛ ſcire inter vos niſi Jeſum chꝛiſtũ ⁊ hunc crucitixũ. Ip̃e nonit cui mẽſam parat: et quib vbera poꝛrigat. Ideo vbera eius ſi cut hinnuli:qꝛ doctrineſue vbera emolli⸗ ta ſunt/ qualia ꝑuuli in xp̃ᷣo cape poſſunt. Zudiſti i quid ſunt iſti hinnuli. Et qua re duo vis noſſeq̃re gemelli? quia in fide nõ eſt diſtinctio iudei ⁊ greci. Vacant ibi huilegia meritoꝝ:⁊ regeneratio nullos di ſtinguit/ que cunctos equaliter abſoluit. Omes eni egẽt gloꝛia dei/ iuſtificati ᷓᷓtis ꝑ gratiã ipſiꝰ. Vides vtroſq; populos eqᷓ nobilitat:ſed iudeꝰ aliter reputat. In cõ/ municlemẽtia iura ſibi pꝛiuata depoſcit. Dnid miꝝ ſi vult eſſe pᷣmus qñ valuit eſ⸗ ſeſolꝰ Vnigenitꝰ eſſe non poteſt affectat vel pᷣmogenitꝰ. Vide quãta obiecta ſint Petro in actib apoſtoloꝝ ꝙ ad hoĩes pᷣ⸗ puciũ habẽtes introiſſet: ꝙ ad illos fidei XXNVII dediſſet myſteria. Vide quantũ in epiſto/ la ad Romanos Paulꝰ deſudet aduerſũ iudeos ꝙ in gf̃a ſibi fidei pᷣuilegia vendi carent quedã:⁊ quos vna fides cõiunxit diſtinguerẽt gradib. Ibiaffectabãt eſſe ĩ gr̃a ſoli.hic ſummi volẽtes hr̃e cõpares/ quos nõ poterãt nõ habere ꝑticipes. Bẽ tes aũt fecit deꝰ cũ iſrael ↄcoꝛpaleſ ⁊ com participes teſtamẽtoꝝ.⁊ i nullo diſcreuit fide mundãs coꝛda eaxꝝ. Ideo dicunt᷑ ge melli.qꝛ fides gradib nullos ſeꝑat quos eque regenerat. Alioquin qͥ neſciũt eiſe ge melli/ effecti ſunt binnuli.⁊ inↄuiuio locũ occupãtes pᷣmũ.iã nec habẽt nouiſſimũ. Que rõ nõ inter illos tiñ vertit᷑:ſʒ ſe dila⸗ tat ad om̃es:vt nemo alij in gra quocũq; in gradu fuerit aut participiũ aut parili⸗ tatẽ innideat. Quis enĩ merita pᷣtendat/ vbi in munere ſola eſt gr̃a? Nõ debẽt ve⸗ rera pᷣiudicare/ vbi noua facta ſunt om̃ia. Et in hinnulis nouitas intimakt᷑/ ſicut in gemellis:in regeneratõe parilitas/ qͥ bene capꝛee dicunt᷑.i.eccłe filij. ꝓpterea ꝙ ſicut caprea acute cernat. Acuta ſunt eni eccle⸗ ſie lumina ↄtemplãtis /nõ que vidẽtur/ſ M que nõ vident᷑. Vbera tua ſicut duo hin nuli capꝛee gemelli/ qͥ paſcunt᷑ in lilijs: ſi tñ lilioꝝ ſentiãt gr̃am · ſi ĩis lilia redoleãt vt lilia.⁊ nõ inſuauẽ odoꝛẽ refundãt. Bo nus ⁊ gratꝰ eſt odoꝛ lilij/ ß tñ ip̃m lilium alijs redolet liliũ alijs abſinthi. Lilium cõualliũ liliũ ſingulare chꝛiſtꝰ/ lilia erant ip̃i imitatoꝛes eiꝰ. Enudi qͥd lilioꝝ vnũ lo quit᷑. Chꝛiſti bonꝰodoꝛ ſumꝰ.lijs odoꝛ moꝛtis ĩ moꝛtẽ. alijs vite ad vitã. Uides quõ ſingulare liliũ illud in qᷓ bonoꝛũ oĩm plenitudo olebat.triſtẽ tñ videbat᷑ qbuſ⸗ dam odoꝛẽ ſpirare. Iſtiſunt qui ponunt dulce in amaxꝝ.⁊ lucẽ in tenebꝛas. Sed il le ve inter lilia paſcit:qͥ lilioꝝ odore potit᷑ Lilia ſunt exẽpla caſtitatis /qᷓ nõ ſolũ mo derna ⁊ pᷣſentia/ ſʒ pᷣterita ⁊ longe poſita/ optime redolẽt. Lilia ſunt etiã ſacri ᷣmo ⸗ nes in quib eterne vite olfacimus gau ⸗ dia/⁊ odoꝝ attrahimꝰ ſpĩ.qᷓ; multis fra tres eſtis huiꝰvallati lilijs.⁊ ſi om̃es eccle ſie filij /nos copioſiꝰ: quoꝝ narib ſinguł fere momẽtis /nũc ꝓphetaꝝ/ nũc apłoꝛuʒ nũc euangeliſtaꝝ aſpirãt caſta eloq;a tãqᷓ; lilia.⁊ verba ⁊ vita eoꝝ grato fragrãt odo re · Dueeni lilia ſuauiꝰredoleãt.q̃ poterãt illoꝝ equare fragrantiã: Qualẽ tibi refun dit odoꝛẽ Maria quale Johes. qualem Petrꝰ· qualẽ alij euãgelici viri. Qualẽ de niq; iᷣe Ihs:qͥ ſingulariter ⁊ in ſeredolz ⁊ireliqͥs om̃ib ſolus ipᷣeſentit. Quicqͥd ſuaue fragrat in ipis/ eiꝰverba nouũ mũ⸗ do ſpargũt odoꝛẽ:cũ myſteria reuelãt tri⸗ nitatis /cũ redemptiõis gr̃am/ cũ copiaʒ virtutũ/ cũ gliam reſurrectiõis vcũ eterne vite ſtatũ exponũt. Verba vite eterne ha⸗ bes. Petrꝰ ait. Et ad quẽ ibimꝰ? Et ideʒ dicamꝰ dulci eius odoꝛe pfuſi. Inte Je⸗ ſu bone patris deitas olet qͥ eſt in te. Inte gra ſpũs/ qui vnxit te · In te matris virgi nitas. in te ꝓpꝛie carnis integritas.ite no ſtri medela languoꝛis. Dm̃ia hec nobis olẽt in te/⁊ ad quẽ aliũ vel amoꝛe vel me⸗ moꝛia ibimꝰ? I niuria eſt plane taliũ lili⸗ oꝛum /ſi aliqͥs pegrinꝰ odoꝛ ſe illis ĩmiſce at/ qui ſuauitatẽ illoꝝotriſtet. Animiq; af flatus narib ip̃m coꝛrũpat/ ⁊ ↄuertat ad ſeculũ:⁊ pꝰ ceni fetoꝛẽ currere faciat. In⸗ iuria eſt ſi tibi ſuauiꝰ fragrãt vicia/qᷓ; vᷣtu tum lilia. Vaſtidioſus eſt vere/ qui lacte⁊ in lilijs paſci nõ delectat᷑. Hõ eſt enim eſſe lac ꝑuuloꝝ. Hõne tibi quaſi lac videt᷑om nis doctrina/ om̃is affect?piꝰ/ animo illa⸗ pſus dulciter? Duicqd facile ⁊ dulcit᷑ ſu⸗ gitur:lac videt᷑. Tali lacte abũdabãt vbe ra ſpõſe.⁊ ideo dicunt᷑ ſicut hinnuli/ ꝙ ſit in illis recẽs /⁊ quaſi ſp noua ⁊ renaſcens conſolatio verbi ⁊ doctrine alacris copia Vbera hec vetuſtatis nil habẽt. ideo me lioꝛa ſunt vino/ ſʒ ſimilia muſto. Ubera i quit)tua/botri nõ habẽtia ſcʒ auſteritateʒ vini/ ſʒ muſti nonã dulcedinẽ Ubera alia paſcũt/ iſta inebꝛiãt. Bñ ergo vbera ſicut hinnuli.qꝛ nulla vetuſtate infracta. Ma gnũ ſponſe pectoꝛis oꝛnamentũ: ſi vbera integra habeat/ nõ lapſa/non fractas mã mas in huꝰ egypto ſeculi. Jõ dic̃: vbera tua turris. Inexpugnabilia vbera hec/ et lactis vbertate tumẽtia excrenerũt modũ Bona ð vbera tã diſtenta/ vbera pietatis vbera gemina/ eo ꝙ pietas ↄſolatõem ha beat vite qᷓ nunc eſt ⁊ future. Saudete lin ⸗ quit)gaudio magno/ vt potemini a lacte⸗ ? ſatiemini ab vberib ↄſolatõis eius. Et cũ auulſifueritis a lacte/ epulemini ab in troitu glie:q̃ ſicut hinnuli paſcunt᷑i lilijs donec aſpiret dies ⁊ inclinent᷑ vmbꝛe. ᷓ; dulciter ſugunt᷑ vbera q̃ ſic paſcunt᷑:ybe⸗ ra de celo plena.qꝛ celeſtib refecta ĩ u 8: Bermo ipſa lilioꝝ fragrãtia paſcit. Odoꝛ eoꝝci⸗ bi gram tenet · Odoꝛ enĩ qͥdã fructus eſt. Ego(inqͥt)q̃ſi viti fructificaui ſuauitateʒ odori. Vide quõ ſapĩa odoꝛẽ ſuũ ĩ fructi bus reputat. Spñalis iſte ciby ẽ mhil ha pens coꝛpulẽtie:nec dẽte taciꝰ:nec laboꝛe mãſus:ſʒ hauſtꝰſpũ:ip̃is ſtatim vberiby ĩ fluens:⁊ vbera diſtendens. Vñ etenĩ fra⸗ grãtia dicunt᷑ vnguẽt optimis: niſiꝙ in iis de victnis hauſtꝰ lilijs ſpũs redolet: donec aſpiret dies:⁊ inclinẽt vmbꝛe. Dul ce quidẽ inter lilig expectare auroꝛã ſurgẽ tem.⁊ foꝛte vicinꝰeſt dies iſtis lilijs:⁊ int lilia eꝰfrequẽter aura quedã ⁊ vapor hau ritur:⁊ ipe ſpõſus ĩ lilijs paſcit᷑:qͥ ĩe ⁊ lili um eſt ↄualiiũ /⁊ lumẽ diei. Dulce eſt& cõ paſcẽdo cũ ip̃o/ poſtulari ip̃m pᷣſtolari int᷑ lilia/donec dieilumẽ aſpiret. Tps illð de clarat de qͥ ðᷣꝛ. Satiaboꝛ cum apparuerit glia tua. Tũc verꝰ⁊ eternus aſpirabit di⸗ es:cũ enigmatũ ĩ qby adhuc videmꝰvm ⸗ bꝛe inclinabunt᷑. Plures hic vmbꝛe ſunt vmbꝛa fallacie.vmbꝛa refrigerij.vmbꝛa fi gure. In pᷣma ſerpẽs doꝛmit.in ſcða ſpõ⸗ ſus qeſcit. in tertia ſpõſus deliteſcit. Depᷣ ma ðꝛ. In vmbꝛa doꝛmit.ð ſecunda. In mbꝛa eiꝰquẽ deſiderauerã ſedi. De tertia qꝛ ſapia in myſterio abſcondit᷑ Om̃s iſte reclinabunt᷑ vmbꝛe cuʒ aſpirauerit dies. vmbꝛa fraudis. vmbꝛa fidci. vmbꝛamy⸗ ſtertj Tÿc erit vmbꝛa nulla. qꝛ vᷣitas nu⸗ da. Tůc ð reclinabũt᷑ q̃ modo ſunt exalta te. Uultis noſſe qᷓ; alte: Operuit montes vmbꝛa cꝰ. Magmmons Paubꝰ:opertũ tñ hac vmbꝛa ſe dicit:tĩ ĩ ſpeculo ⁊ enig ⸗ mate vidẽs. Wagnꝰmons /⁊ tñ facile ra ptus in tertiũ celũ. Felix rapiꝰ/⁊ młto fe licioꝛ illo /qͥ mons ille euãgelicꝰ ad apłoꝝ imperiũ ĩ mare mittit᷑. Raptꝰeſt.qꝛ ſapiẽ tia dei imutauit ſenſum illiꝰ. Jð raptꝰ in tertiũ celũ intelligẽtie pure/ vñ vmbꝛe eni gmatsꝓcul abiecta ſunt. Inferioꝛes ſunt vmbꝛe ⁊ reclinate qᷣammõ eiꝰ reſpectu qᷓ in celũ rapit᷑. Raptꝰ in celũ eſt/ raptꝰ et in ꝑadiſum. Serenitati locꝰeſt celũ/ paradi ſus voluptatũ. Pulcre ĩ vtrũq; rapit᷑ eo ꝙ in ſe incõpleta ſit ↄtẽplatio/q̃ alterutro ca ret. Deniq; ĩ quodã padiſo deliciaꝝ ⁊ vo luptatũ locata videt᷑/qᷓ paſcit᷑ int lilia do⸗ nec aſpiret dies. Añqᷓ; aſpiret dies nox ẽ. Sʒ nox iſta neſcio qͥd videt᷑ habere diei. Nox(inqͥtilluminatio meaĩ delitijs me⸗ is. Illuminatõis etenĩ vicẽ tenẽt ⁊ ex ꝑte delitie. Pulcerrimꝰtẽplatõis locꝰ ẽ/ vbi ſim plex cõſideratio fidei/ celeſtes ⁊ ſuaue olẽtes aſpirat affectꝰ/⁊ eterni lumis gr̃aʒ ſpirat. Hõ ſunt iſte delitie/q̃s beatꝰ Job cõmemoꝛãs ð ſapĩa dic. Qnia nõ inueni tur ĩ terra ſuauit᷑ viuentiũ. Quedã ſapien tie poꝛtioẽ/ vbi eſt ĩa vᷣitas nõdũ intelle⸗ cta ſʒ iã credita dulcit᷑ ſapit. Ipſe ſpũales delicie expientia ſui ſatis edocẽt:⁊ q̃ntum expiendũ ſit de ip̃is reſtat ⁊ q̃ntũ reſpuen dũ qͥd illis obſtat Tria hec obſeruãda oc currũt:tꝑs/ opꝰ/⁊locꝰ. Tempꝰ.i.nox/iꝑs quietis ⁊ vacatiõis eſt:opꝰ refectõis ẽ /qꝛ paſcunt᷑.locꝰ delectatõis eſt:co ꝙ inr lilia In te diſtẽta ad ꝑuulos repoꝛtat vbera:qͥ ſic paſcit᷑.qͥ in meditatõib paſcit᷑ fidei:li⸗ berrime:vberrime:voluptuoſe. Putas ꝙ Salomõ in oĩ glia ſua veſtitꝰ eſt ſiẽ ſpon ſa q̃ᷓ inter lilia paſcit᷑. Quõ nõ glioſe veſti⸗ ta/ vallata lilijs? Haʒ ⁊ſi vmbꝛa obſcurat ſpẽm/ ſentit tñ odoꝛẽ:ſentit veſtimẽtoꝛum fragrãtiã:⁊ ĩ his ſapĩe q̃ſi fama odoꝛatur donec aſpiret dies /⁊ inclinent᷑ vmhꝛe.id eſt. donec aſpiret dies /⁊ ſempiternꝰ dies. Qnãdiu dies ⁊ nox vices alternãt:nõ vi⸗ dent᷑ vmbꝛe reclinate ex toto/ donec ſtatũ hñt Ubi vᷣo reclinate ſunt:E pud patreʒ vtiq; lumis:apð quẽ nõ eſt viciſſitudinii obũbꝛatio. Om̃is viciſſitudo obumbꝛa⸗ tiõis inſtar hʒ.⁊ dũ alij aliud ſuccedit: qð ammõ abſcõdit? obũbꝛat quod pᷣcedit. Mocꝭ eſt quod dicit dñs. Zſpiret dies ⁊ inclinẽt᷑ vmbꝛei.donec aſpiret dies /⁊ ple nus ſempiternꝰmeridies/ qͥ vmbꝛas oẽs anihilet. Qui paſcũt᷑(inquit) in lilijs do⸗ nec aſpiret dies /⁊ inclinẽt᷑ vmbꝛe.h eſt.q́; ſapĩe oblectant᷑?⁊ paſcunt᷑ odoꝛe:don ip̃e luc eterne cãdoꝛ illuceſcat. Utrũq; ↄmẽ⸗ dat᷑ in lilijs /cãdoꝛ ⁊ odoꝛ. Et odoꝛ qdem qͥd aliud niſi gr̃a fidei:⁊ cãdoꝛ niſi gloꝛia ſpeciei. In nocte odoꝛ ſentit᷑ ß cãdoꝛ non cernit. donec aſpiret dies. qꝛ cãdoꝛ ipe eſt dieſ/nõ hñs vllã ꝑtẽ vmbꝛax I lle cũ aſpi rauerit dies:iã nõ erunt vbera neceſſaria. Om̃s eni erũt docibiles ipᷣdiei. Interiʒ 5 ſpõſe vbera ſũt ſiẽ duo hinnuli qͥ paſcũt᷑ in lilijs donec aſpiret dies ð die xpᷣs ihs. Sermo · xx viij. Bera.inqͥt.tua viẽ binuli capꝛee gemelli. iocj Q oblurt imwum odor tvnde il iemdies. mitnövi⸗ — p obunb xecdit qð odpcedi. dwadies? tdies aple mbeusoc inlihs do⸗ mbꝛehc. uãta gr̃ã ſpõſe ꝑuuleẽ:⁊ q̃ſi iuuencula/⁊ vbera hʒ. Quid enĩ niſi iuuẽculam notat dũ hinnulis ↄpat:ꝗᷓ ⁊ mñ̃ eſt ⁊ ꝑuula /ali⸗ os paſcẽs /⁊ paſci idigẽs. Et ſi qͥs ſit pau li ſikis:nõdũ tñ euacuauit q̃ ſunt ꝑuuliſ carne cõmoꝛãs. Et ſialijs abũdat: nõ dũ tñ ſe arbitrat᷑ ↄpᷣhendiſſe. In ſpeculo vi⸗ det:in enigmate videt. Jõ ſiẽ ꝑuulꝰ/ſicut hinnulꝰ in vmbꝛa paſcit᷑. douec aſpirʒ di es ĩ vmbꝛa.ſʒ int lilia paſci. Infelix plãe qͥ quedã inter lilia ſancteogregatõis/ vbi varie vndiq; vᷣtutes ᷓᷣdolẽt/ nihil tñ ſuaue nil lilioꝝ ſile nouit odoꝛare. Deꝰ plane et ſpõſe pᷣuilegio gaudẽs/ cui ip̃a intrinfecꝰ pᷣtutũ naſcunt᷑lilia:qͥ int᷑ lilia paſcit:inter lilia reficit᷑/illa eſurit. Beati enĩ qͥ eſuriũt ⁊ ſitiũt iuſticiã.lilia caſtitatis· oĩm lilia q̃ riaꝝ. Si eſurire beatũ: multo magis ĩter lilia paſci.⁊ ip̃a vᷣtutũ eſuries paſcit /⁊ de⸗ lectat auiditas/ odoꝛ cibat/ ſʒ nõdũ ſatiat Satiaboꝛ cũ apparuerit glia tua. Deni⸗ q; ipſaꝝ vᷣtutum(vt ſic dicã) glia latet ad huc. Totũ qð inde audis/ in odoꝛe eſt oc cultura foꝛma ß fama audimꝰ. Tenuis q́ dem fama in fumo ·ſubtilis ĩ odoꝛeciba⸗ tus:dulcis ſed tenuis. Et nos iã ſaturati ſumꝰ.iã diuites facti.ſolo vᷣtutũ odoꝛe cõ tenti. Neſcio tñ ſi vel odoꝛẽ haurimꝰ/ qͥs fectiõis nõ trahit auiditas. Suauis qᷓ⸗ eʒ lilioꝝ odoꝛ.ſʒ ſuauitas tenuis/ ſi odoꝛ tantũ. Deniq; qͥ paſcunt᷑(inqͥt) in lilijs.i. inter lilia:nõ ip̃is lilijs ſentiẽtes vicinam nõ fluẽtes ſuba. Exiguꝰ vᷣtutũ vſus expᷣ⸗ mi in odoꝛe/nõ copioſa/nõ ſolida ⁊ qua⸗ — R ſi coꝛpulẽta refectio. Non enĩ om̃imodis relicit᷑ qͥ paſcit. Jõ nõ dicit q reficiuntur ſßqͥ paſcuntur in lilijs donec aſpiret dies Delitioſa tñ expectatio lucis int᷑ lilia.⁊ vi de qualib ſpõſa paſcat᷑ in lilijs. In lilijs nõ caducis.in lilijs nõ marceſcẽtib.in li⸗ lijs deniq; quadã incoꝛuptibilitate mir⸗ ratis. ã mirra incoꝛruptõʒ demonſtrat Jure poſt lilia de mirra ſubtexit᷑: vt ſpõſe ſilia quadã incoꝛruptõis ꝑpetuitate com mẽdet. Uadã(inqͥtꝰmihi ad montẽ mirre Quid eſt bone Jeſu ꝙ ſponſa tua dilecta tua alibi expectat/ tu alio vadis? Illa pa⸗ ſcit᷑ ⁊ expectat in lilijs:⁊ tu vadis ad mon tẽ mirre. Duare nõ magis ad lilia vadis/ vbi ſpõſa moꝛat᷑ donec aſpiret dies? vn foꝛte lilia hec nõ ſunt aliena/nec lõge poſi taa mõte mirre:ſʒ magis oꝛiuntur in illo. Ita quidẽ eſt nuſq; letꝰ naſeunklilia/q; mõte mirre. nuſqᷓ; magis illeſa ſeruantur. In mõte mirre/ nec coꝛruptiõi nec coꝛru⸗ ptibilitati locꝰ vllus relinquit᷑. Ibiĩmõ te mirre:vbi carnis vniuerſe moꝛtificant᷑ affectus.ibi lilia caſtimonie.lilia gr̃arum ⁊ pure naſcunt᷑ ⁊ ꝑpetuo floꝛẽt. Ergoĩli⸗ lijs ⁊ in mõte mirre ſpõſam ſatis delicate locatã aduertis. Nã alterũ tibi ᷣmo pñs exðſſit. Alteꝝ tu ip̃e potes ꝑ iũterp̃tatõeʒ expmere. Quo nã enĩ modo alio ituꝛuʒſe diceret /qᷓ; vbi dilectã eſſe cognouit? Siẽ enĩ illa auide expectat:ſic ille ardẽter ꝓpe⸗ rat. Uadãinqt)mihi. Quid ſpõſe non vadit᷑⸗An iõ ſibijpſi vadit ꝙ ad illam va dit: Vadã à(inqͥtmihi:mihi vadã/ non ſolũ illi vadam. Noõ illa ſola de meo capit aduẽtu leticiã.ſʒ ⁊ mihi nihilominus ala critatẽ refundit. Mihi dulce/ mihi iocun dũ eſt ꝙ ad illã vado.iõ vadã mihi Jam mihide mõte mirre ſuauis aſpirat fragrã tia:iõ vadã odoꝛe illectꝰ. Vadã mihi. qͥa delicie mee cũ ſpõſa moꝛari. Ita ne Jeſu bone de ſpõſe colloquio oblectamẽta tibi captas. Jõ tibi vadis. nec velut faſtidio⸗ ſus amatoꝛ declinas cũ exciuderꝭ. ſ ſtas ad hoſtiũ. Stas ⁊ pulſas:⁊ quandaʒ re pulſe paſſus iniuriã/ pulſus tñ vt aperiat᷑ Aſperge ſpõſa aſperge cubile tuũ mirra ⁊ aloe. C hꝛiſtꝰin odoꝛe currit vnguentoꝛũ tuoꝝ.Aſperge cubile tuũ mirra/ quã pau lus cõmemoꝛat. Moꝛtui(inqͥt eſtis ⁊ vi⸗ ta vr̃a abſcõſa eſt cum xp̃o in dño. Tali mirra aſperge ⁊ irriga ꝓfunde cubile tuũ⸗ vtł potiꝰeſto mons mirre. Uberioꝛei gr̃a vbi mirra naſcit᷑ qᷓ; vbi aſpergit᷑. In hoc mõte colloca cubile tibi:ĩmo dilecto in q̃⸗ dam mirre copia:vbi hec ſpecies aroma⸗ tica magꝭ oꝛĩq; aduehit᷑ In multis ſcri⸗ pturelocis vſus mirre ad myſteria ſumit Lũ mirra magi ad vpm veniũt. Venit ⁊ nichodemꝰ lerẽs mixturã mirreqᷓ;ſi libꝛaſ centũ. Magna hec copia. Sz qͥd ad col⸗ latõem mõtis! Verẽs(inqͥt)i.ſecũ ferens nõ ex ſe ꝓferẽs/ poꝛtãs nõ pariẽs. Bona vtraq; /⁊q̃ offert⁊ qᷓ oꝛit᷑.ſʒ iſta potioꝛ · De niq; illa ad xpᷣm aduehit᷑: ad hãc ipſe va⸗ dit. Vadit eni ſibi ad montẽ mirre. Bene mons mirre/ qͥ moꝛtẽ circũfert ſeißo/ nõĩ ꝑte/ nec qſi reſperſam:ſʒ vberẽ ⁊ ↄtinuã et eminẽtẽ: nec ad hoꝛã ⁊ q̃ſi veteraſcẽtẽ ſed magi renaſcẽtẽ. Bñ mons mirre ² 1 S Bermo ſemoꝛtificatõʒ ⁊ incoꝛruptibilitatẽ q̃ndã ⁊reſurrectõis future imaginẽ/ tã geſtat q germiat. Bũqͥd tibi mõs mirre videri põlin qͥ furureincoꝛruptibilitati nil ma⸗ nificũ/ nil eminẽs/ nil niſi ad hoꝛã appa ret. Beatꝰplane mõs /qͥ hꝰmirre germine vndiq; veſtik:non reſpergit᷑ꝑ ꝑtes: nil in ſe nudũ/ hil hñs ſterile: ſʒ totũ ac felici fe⸗ cũdũ ſpecie. Duð nõ beatꝰ/xpᷣum ad ſe trahit /ĩ ſui ddoꝛe aromati? Bonus odoꝛ lane ſpõſo xpᷣo/ int ipas deitati gratꝰde⸗ itias. Deniq; ſuꝑ tãtas delitiaſ:delitie tñ eius eſſe ĩ monte mirre. Ideo dicit. Va⸗ dã(inqt)mihi ad mõtẽ mirre. D beatum montẽ ad quẽ vadis ihu bone: ad quẽ ve nis/ quẽ pambulas/ quẽ inhabitas /⁊ in/ pabitas ĩfinẽ/ quẽ ſoꝰ inhabitas:⁊ vſ⸗ qʒ ad terminũ loci. Veni ihu icipe hunc montẽ poſſidere Nulłꝰtibi q̃ſtionẽ moue at: nulꝰdicat. Nũqͥd habitabis i ᷣ mõte tu ſolꝰ Monſvber/ mons pinguiſ/mõs abũdãs/ mons affluẽs vnguẽtis: hec vn guẽta exlnanlri nõ poſſunt. Wagna eim vnguẽti moles ĩ mõte mirre. Nõ deficiẽt vngnẽta de b mõte. Jõ qͥ vadit ad mõteʒ mitrte/ vnguẽti nõ indigebit:nec odoꝛam̃ tis qͥdẽ qͥ vadit ad colles libani. Hõ ei de ficiẽt thura de libano. Nã ⁊ libanũ dicũt thꝰ intelligi Veni ihu bone ad colles/ vt fuãt thura a facie tua D q̃nꝰincẽſi fumꝰ aſcẽdit de collibo iſti cũ tuo ĩmo cũ te fue⸗ rint igne ſuccẽſi. Magnũ hʒ in collibus thurꝭ ignis tuꝰ materiã pabuli/⁊ magnũ incẽſi fomitẽ. Nõ cito ↄſumunt᷑ h thura. Incẽſi huðꝰ fumꝰ nõ facile euaneſcit. Tã ta thurj moles /tanta copia collis thuris. Hõð p̃t pugillo ↄcludinõ ↄp̃hendi thufi⸗ bulo/ vaſculo nõ capit᷑/ mẽſurã neſcit: qa neſcit ĩtermitti. Bñ ð coll thuri/qͥ ſine in termiſſione oꝛat.⁊ qð ſanctiꝰ eſt ſine inter miſſiõe. Dui ĩ oꝛõe n hʒ remiſſum/ niler ile:ſʒ velut cuiuſdã foꝛnac magne fumuſ pingueſcit:ſic pingueſcẽtiũ votoꝝ ⁊ deſi⸗ derij exuberãti agit volumia. Ueniãihu bone ad colles thurſ:ſapoꝛoſum odoꝛ in cẽſum fumigãt mõtes q;s tãgis. Qnid ſi⸗ mile frẽs hñt oꝛões nr̃e.qᷓ; cito thura nr̃a inaneſcũt /⁊qðᷣammõ vix ſuccendũt᷑/⁊ ſta tim extinguũt᷑. Ut qͥd iſts? Utiq; q̃ exi T guã nob incẽſicõgeſſimꝰmateriam · Ego ſpũs angkicos ⁊ſiqͥ int hoĩes illoꝝemu⸗ li ſůt:q̃ſdã velut colles thuri iterᷣtoꝛ/ qͥꝛũ oꝛð qᷓſi incẽſum dirigit ĩ ↄſpectu dei.qͥ de notiõis ſuauiſſimos vapoꝛes gignãt:ce⸗ leſtiũ glomerãt nubes affectuũ. Beatus vtiq; facerdos qͥ thura tãta offertqꝙ tã ſua uis nebule vapoꝛ opperit ⁊ inuoluit. In apocalipſi legi:phialas plenas odoꝛamẽ toꝝ/ oꝛdes ſctõꝝ. Et q̃ ↄuẽtio collibo thu⸗ ris ad phialas?q̃ᷓ enĩ phiala capiat colleʒ thuri? Bona phiala plẽa odoꝛamẽtoꝛuʒ. Sʒ ecce pꝰ qᷓ; phiala h. Aſcẽditinquit) fumꝰaromatũ ĩ ↄſpectu dñi ðᷣ manu ãge li. Sz q̃ manꝰ integro colli ſufficiat: Que (inqᷓ;)manꝰ niſi tua ihu bone manꝰ:qͥ mõ tes põderas:⁊ terrã palmo ↄcludis:qͥ li⸗ bꝛas mõtes ĩ põdere:⁊ colles ĩ ſtatera: in mãn tua dñe oẽs fines iſtoꝝ colliũ ⁊ fas ẽ dicere ĩ ſinu tuo ðᷣniq; ĩ ſinn tuo ſcõxꝝ oꝛõ ↄůtit᷑ ĩoſpctũ tuo itrat:ibi ↄůſat:ibiↄuer tit: illi in te⁊ tu ĩ ilł Pꝛoptereg vadã mihi (inqͥs)ad colles thuri. Ueni à dñe:veni ⁊ noli tardare:veni ⁊ ne trãſiliaſ colles iſtoſ Quid ⁊ ſi ad te trãſiliũt colles thurꝭ /mol⸗ les fũt mõtes mirre⁊ colles thur vbi ip̃e adueneri. QDuõ nõ mobiles qͥ liqueſcũt /q́ fluũt/ qͥ fumigãt/ qͥ aſcẽdũt ſiẽ fumus aro matũ ĩↄſpectu dñi ðᷣ manu tua. Vadeᷓ tibi ad colles thurꝭ/ vbi incẽſa młta ſunt/ vbi incẽſa cũcta ſũt.nã in colle thur nil ſi ne incẽſo. Incẽſa hec data tibi ſũt.iõ veni vt adoleas ea ĩ ↄſpectu tuo. Vadã mihi ad montẽ mirre /⁊ ad collẽ thuri. Ueni ð libano/ vei:iã excluſũ ẽcurvadat.vt qͥd eĩ niſi vt vocet/ vt intret/ vt dicat veni.Ecce qᷓ; bonũ ⁊ qᷓ; iocũdũ habitare ĩ colliby iſti ad qͥs vᷣbũ dei vadit /q́s reniſit. De q́bus ſpõſa vocat:⁊ vocat ad coꝛonã. Veni lin quit)de libano:veni coꝛonaberi. Libanꝰ cãdoꝛẽ ſonat. Quid nicãdidꝰ ð niuecele ſti: Hõ eni deficietiſiẽ ſcribit᷑)nix de liba ⸗ bano. Nix illa q̃ deſcẽdit ð celo/ q̃ ifundit terrã? inebꝛiat ⁊ germiare fac. Biĩ mõteſ ſuꝑ q̃s nix iſta cadit:⁊ colles q́;s opit:ſicſi qͥt)dñs erit vᷣbũ qð egrediet᷑ de oꝛe meo⸗ ñ reuerte᷑ ad me vacuũ. Uidet᷑ ne tibi va cuũ renerti vᷣbũ qð vadit ad mõtes mirre ⁊ colles thuri:cõmemoꝛat libanum. Que res aĩm ſic reddit mũdum ⁊ cãdidũ: quõ oꝛõ̃is vſus? ſꝛimo qͥdẽ mirra moꝛtificat deinde thꝰpurificat Nec eniĩ pura poterit emanare oꝛõ̃:ſiñ oĩs ꝓuꝰpmo fuerit odoꝛ repᷣſſus⁊ exalatõ carnis. In mirre vnguẽ to mẽs ſtringit᷑: vt ad q̃ndã ĩmo oĩmodã U XXlX vnitatẽ ſe coartet: x thur incẽſum dirigit᷑ ⁊dilatat᷑:⁊ ſe diffundit.⁊ celeſtes repletre giones ex ardoꝛe incẽſi Illic ſe libere vᷣita tis aure ĩmiſcet ⁊ ↄfundit:⁊ q̃ pꝛimo ad ſe aĩa ipᷣa ↄtracta ẽ:ibi rareſcit ⁊ attenuat᷑/ et deficit ſuſpẽſa/⁊ ſuſpiciens ĩ excelſo. Dꝛõ vtriuſq; ⁊ mirre⁊ thurj myſterium explet Oꝛãtis affectũ in pᷣmis colligit ⁊ ſtringit in ſeipᷣm: deinceps diffundit ⁊ trãſfundit in deũ. Quid mirre ſimiliꝰvbi tãta ĩ diui⸗ nã vnionẽ trãffuſio: Quid incẽſo ſimiliꝰ vbi tanta diuini cuiuſdã ſenſus diffuſio? Jure tota pulcra vocatur/⁊ ſine macula/ quã oꝛõ̃is ardoꝛ incãduit/ quã colorauit ⁊ cãdidã reddidit cãdoꝛ luct eterne Tota pulcra es amica mea ⁊ macula nõ eſtĩ te. Tota pulcra es:qꝛ tota pura es hac hoꝛa maxie hoꝛa oꝛõis /hoꝛa incẽſi. Tota pul cra es amica mea:tota pulcra es/ quia to⸗ ta amica es:⁊ ſolo amor candẽs affectu. Tota pulcra es ⁊ ſine macula:ꝑegrini nil hñs color admixtũ. Veni de libano.qa plene lota: veni ð libano · ex toto illuſtrata Veni delibano.carẽs culpa. Qenið liba no ·⁊ candẽs g̃a. Veni coꝛonaberis. Ve lix oĩno qͥ delibano candẽtꝭ affect᷑/ de col le thurj. de oꝛõis intẽte copia vocat̃ ad co ronã. Felixſinqᷓ; aĩa q̃ hoꝛa incẽſi aſcẽdit ad pf̃em. q̃ ſine interuallo de libano ad co ronã vocat̃. coꝛonã glie quã reddet illi in hoꝛa trãſitꝰ/ iuder iuſtus ⁊ dulcꝭ ſpõſus Jeſus chꝛiſtus. Sermo.xxit. Ota pulcra eg t amica mea /⁊ macula nõ eſt ĩ te venið libano:veni ð libano:ve ni coꝛonaberi. Duis mihi dabit iſtð triũ Ct ſic dicã)dieꝝ iter ↄficere? Quis(inqᷓ;) dabit mihi hãc viã indefeſſo ĩceſſu ꝑcur ⸗ rere. Uie iſte:vie pulcre/ ⁊ ſemite pacifice ſunt:venire de libano ad libanũ:ð libano ad regnũ · Nã ſpõſa ad coꝛonã vocata/ in nitata videt᷑ ad regnãdioſoꝛtiũ. Dulc eſt 5 vie terminꝰ. ſ; nihilominꝰ dulci ẽtranſi tus. Quid nidulci/qͥ neſcit ĩ libano defle ctere? NHõ hec eſt via lata:nõ hecẽ via lay⸗ ca/ nec põt ꝑ eã trãſire pollutꝰ. Hõ eſt cur renti nec volẽtis:ſʒ miſerẽtis dei. Miſerẽ tis cur dicoꝰdixiſſeʒ meliꝰ deſiderãti. An nõ extuãtis deſiderij vota deſignat voca. tio trina? Vehemẽtj affectꝰ argumẽtũ eſt ꝙtertio vocat · Percurrere aĩo pᷣcedentia cãtici hꝰ/ nuſqᷓ; reꝑies vel tã expᷣſſe cõmẽ⸗ datã pulcritudinẽ ſpõſe. Ter vocat/⁊ to⸗ tã puicram diẽ̃. Deniq; ĩpᷣcedẽtibo ſic ha⸗ bes. Ecce tu pulcra es amica mea/eccetu pulcra. Et iteꝝ alibi. O qᷓ; pulcra es ami⸗ ca mea/qᷓ; pulcra es. hec aũt tertio in loco totã pulcrã diffinit. Illis ĩ locꝭ vł demon ſtrat ꝙ pulcraẽ/vel mirat᷑ ꝙ tpulcra eſt. nõ tã diffinite determĩat— ſit ex inte⸗ gro pulcra/ſiẽ in pꝛeſenti. Tota pulcra es amica mea. Quõ ñ tota pulcra/płcritudi ni collaterata ex toto? Quõ ñtota pulcra inq̃ luc eterne cãdoꝛ ĩmẽſuſ emanat? Be ne tota pulcra ⁊ ſuꝑpulcraſinqᷓ;)vberi illa pſu ſeſe trãſfudit oĩs pulcritudo dñi:exat tata eſt qͥdẽ ſup ſidera.ſpẽs tñ pulcritudi nis eiꝰ ĩ ſpõſa: Spẽs(inqͥt) eiꝰ in nubib celi. Quãdiu ſpõſa nubes celiẽ/ nubes lu cida ⁊ leuis /⁊ q̃ſi ad ſolẽaccedẽs? im ſu ſcipiẽs.tãdiu ĩea ſolis ſplẽdoꝛ reiucet et pulcritudis eiꝰſpẽs manet. Plane tũc nu bes ẽ ſpõſa qñ ſpũalis obtinet affectiõis leuitatẽ ⁊ lucẽ intelligẽtie. Quãdiu ſpũal aĩa ꝑ oꝛõis ⁊ ↄtẽplatõis vſumi ſuꝑnis ſu ſpendit᷑/ſiẽ lucida nubes⁊ leuis/ tota inte rim pulcraẽ.qꝛ tota amica eſt ⁊ macka ca⸗, rens. qꝛ ĩ feruide charitati vᷣſa coloꝛẽ/ ho ⸗ ra iſta glioſam ſibi ſpõſam exhibet /nõ ha bentẽ maculã vł rugã:mũdãs illã nõ taʒ in ſanguie /qᷓ; ĩ lumie ſuo. Quõ non tota pulcra/in q̃ tã expᷣſſa diuĩe pulcritudinis ſpẽs apparet? Quã mihi dabis aĩa; quã audeas ex toto pulcrã diffinire/ niſiĩ hac hoꝛa t̃ qñ ꝑ amor? eſtũ płꝰ imbuit᷑qᷓ; in duit᷑ ſpecie ſpõſi. Alijs qͥdẽ hoꝛis ſine ina cla deputat᷑/ dñ culpa non ĩputat᷑. Hoc aũt momẽto ꝙ ſine macula ðꝛ:nõ eſt ĩduł gẽtie ſʒ dilectõis/ ſ deſiderij/ ß deuotiõi Quis ei dabit᷑ venie locꝰ:vbi vota chari⸗ tatꝭ tiñ eſtuant᷑. Amoꝛ ĩdulgẽtia nõ eget⸗ totũ enĩ ᷓᷓtioſum ẽ/ vbi ſolꝰ eſt. Deniq; vi de nũc quõ ⁊ offenſa excludi᷑/⁊ gr̃a ↄmẽ⸗ dat᷑:⁊ ſola gr̃a Totaſinqͥt) pulcra es ami ca mea/⁊ macula nõ eſtĩ te. Blãdimenta hꝰ nõ vidẽt᷑ indulgẽtꝭ /ſʒ diligẽtis/ ſʒ amã tis/ ß admirãt.ſubleuatꝰpulcritudie op tat pᷣſentiã. Veni de libano:venide libão veni coꝛonaberi · Inuiratio plenaꝓdit af fectũ:vota manifeſtat. Alij trine vocatõii ſcrutẽt᷑ ſacfa:⁊ gracꝰaſſignẽt:mihiqͥdem ſufficit diuĩe maieſtathumanã Bermo animã affectũ mirari Iſtud ſufficit ſʒ iðe ſuccũbo. Vtinã mihi nihil incũbat nego cij:niſi ſuſpẽſo ſp ſtupoꝛe mirart impẽiaʒ gram:ita iñ vtadmiratiõi huic votaiun⸗ gant᷑/⁊ germanaſit charitas. ffect eniʒ affectũ meret᷑:⁊ abyſſus abyſſum ſimilẽp nocat in voce ꝑfinentiũ catharactaꝝ Bo ne quidẽ cqtharacte ſunt quetuũ boneJe ſu diſtillãt ffectũ. ifundũt amoꝛẽ.&moꝛ mutus nõ eſt:vſum hʒ vocis. Pe ſpiritu ſcriptũ eſt hoͤc ⁊ bñ noſtis quãta ſit affini tas:ſi nõ potiꝰ idẽptitas caritatꝭ ad ſpm̃. Illa cõtinet om̃ia.qꝛ plenitudo legis eſt charitas. Spũs loquit᷑myſteria.⁊ ama⸗ toꝛia plane loquit᷑. Ipſe ſpũs reddit teſti moniũ ſpiritui ño:vtiq; ⁊ blãdimẽtũ lo⸗ qui poteſt. Someꝰ ſenſus amoꝛis eſt. et deſiderij vota inſtar hñt voci. Experimẽ tum gr̃e ip̃m eſt vtiq; ꝙ loquit᷑ ꝙ inuitat Z ꝙ dicit veni ð libano. Ter vocat.foꝛtaſſe idcirco dy funicułꝰtriplex difficile rumpi tur. Tenax enĩ funicuꝰ amoꝛ. Amoꝛ affe⸗ ctuoſe trahit:cui eſt idipſum alloqui qðẽ allicere. Nihil amoꝛis tenacius vinculo/ nil trahentius. Audi quõ lex diuina tripli cem huiꝰ oſtendit nexũ funiculi. Diliges dominũ deũ tui ex toto coꝛde tuo/⁊ ex to ta aĩma tua/⁊ ex om̃i mẽte tua: ac ſi dicat. Diliges dñz deũ tuũ coꝛdis ꝓpoſito/ani me affectu vitali/ integro ⁊ rationabiliq;⸗ dam mẽtis arbitrio:vt amoꝛ in te ⁊ꝓpo ſitum ſit/⁊ ip̃m ꝓpẽſum ſit. Bona ſiqͥdeʒ coꝛdis in deñ intẽtio pia. Sʒ qͥd ſi pigra ſit /ſiemoꝛtua/ ſi nihil hñs in ſe animatuʒ Bona ð intẽtio pura/ quã inuidã reddit/ ⁊ velut animatã feruida ⁊ dulcis affectio. Z ffectũ hũc qͥ eſt/ ac ſi quedã anima boni ꝓpoſiti infeſtat/ infoꝛmat meditatio. Si diſcreta eſt ⁊ renouet/ ſi crebꝛa eñt/ funicu⸗ lo ſit trip lex nexa/ ad meritũ repoſite coꝛo ne. Duid vberꝰ Ad experimentũ qͥdem experimẽtũ quidẽ expſſiꝰ. An nõ tibi vi⸗ detur inuitare/⁊ q̃ſi tripliciter dicere. Ue: ni:hec trina dilectio? Deniq; qᷓſi inuitat: dũ ↄfert ⁊ audaciã ꝓ merito:auiditateʒ ꝓ experimẽto. Veni(inquit)de libano:veni coꝛonaberi. In apocalipſi:qᷓſi de libão ve nientes ſic legis. Hi qui amicti ſunt ſtoliſ albis:qui ſunt ⁊ vnde venerunt. Hi ſunt qui venerunt de magna tribulatione/⁊ la uerunt ſtolas ſuas/⁊ candidas eas leceft inſanguine agni. Utiq; ⁊ credendi fide⁊ conuerſandi foꝛma: qui in tribulatiõe ſua ſequũtur hunc agnum non aperienteʒ os ſuũ/ cũ ad occiſionẽ duceretur: ⁊ coꝛã ton dente ſe obmuteſcentẽ. Qui nõ ſunt triſtet neq; turbulẽti donec eijciant ad victoꝛiaʒ indiciũ /⁊ certamen ad coꝛonã. Nõ enĩ co ronabit᷑ niſi qui legitime certauerit Etqꝙꝛ de certamine coꝛona/ ideo foꝛſitã dilectaʒ ſic ĩiuitat ad coꝛonãvt expᷣmat cauſaʒ. Vit ei. Loꝛonaberis ð capite ſarmana? ſanir de vertice hermon:de montib pardoꝝ:ð cubilib leonũ. Heſcis enĩ quid aſperum quid ferũ:qͥd fraudulentũ in his homini bus vel naturis dat᷑ intelligi. Jõq; ð his coꝛonari ðꝛ/ dñ hec triũphata coꝛonemi niſtrat martyꝝ. Ille quidẽ ꝑ tribulatiõis tolerantiã coꝛonat᷑: qui mitis:qui mãſue⸗ tus:qui velut agnus de tribulatione ma⸗ gna venit:qui in charitate velut cãdidat? nõ cõſumpt᷑ꝰ: quẽ nulla impatiẽtie ⁊ mur muris macula denigrat. Mi ſunt qui ð li bauo veniũt /⁊ coꝛonant᷑ de capite ſarma na ⁊ ſanirde cubilib leonũ/ de mõtibus pardoꝛum. Per hec enĩ coꝛonant᷑:⁊ qͥ per hec temptamentoꝝ generaꝓbant᷑. Rũqd nõ colligũt iſti de ſpinis vuas /⁊ detribu lis ficus? Quod in pᷣſenti eſt(inqͥt apłs). momentaneũ ⁊ lene tribulatõis noſtre ſu⸗ pꝛa modũ in ſublimitate eternũ gle pon⸗ dus operat᷑ in nobis. Paſſiones ð huius tempis cooperant᷑ ad future glie coꝛonã. que reſeruat nobis. Lumulata plane ma teries pᷣmioꝝ inter totius puritatis meri⸗ ta/ paſſioniby varijs atteri. Pulcerrimus coꝛone nexꝰ/ quãdo puritas vite ⁊ humi pꝛeſſuraꝝ tolerãtia ſibi coherẽt. Magnũ quidẽ eſt pꝛeſſuraꝝ põdus Ideo foꝛſitan montiũ eſt expᷣſſum noĩby. Ingẽs moles ß fides ſuꝑfert᷑/ neſciẽs oppꝛimi/vel oppᷣ mit. Lapita ⁊ montiũ iſtoꝝ cõculcat/⁊ ꝑ cutit im caput dedomo impij. Jure er⸗ go caput ip̃m triumphãs coꝛonat᷑ deca⸗ pite qͥ ⁊ tẽptationũ initiũ ↄterit⁊ tribula tionũ vchemẽtie nõ cedit. In om̃i re qua ſicaputẽ qðvel pᷣmũẽ vel maxim ũ. Sic 5 caput hic accipe q̃ſi reꝝ qᷓ his mõtib fi gurant᷑ vel pncipiũ vel cumulũ donet in telligi. Decapite ſarmana coꝛonat:de ver tice hermon ⁊ ſanir als ſeir:qᷓ iniuriaꝝ cu mulũ quendã exuperãt:⁊ tribulationum molẽ extollentẽ ſe aduerſus hñilẽ ſciẽtia; xpᷣi. Sʒ moles iſta tãto videt᷑ ramũ pon⸗ econä. lane ma wis mei⸗ Mormus ieꝛhunt 7 1 deo foꝛ— ngis m imi vdoph deris hre /qᷓ;to tiñ eſt momentaneũ quod timet. Deniq; ⁊ ſi mons ẽ /tñ ſcriptũ leg. qꝛ mons cadẽs defluit ⁊ ſaxũ trãſfert᷑ ð lo co ſuo. Et vide quõ ðfluxerũt.quomodo trãſſati ſunt mõtes iſti Trãſſati ſunt/ qha trãſmutati ſunt:qᷓſi trã ſlatos ⁊ triumpha tos iudicat illos apłs:qͥy loqͥł᷑. Et ali qñ qdẽſinqͥtfuiſt/ßʒ abluti eſtꝭ /ß ſctifica rieſtꝰ/ß inſtificati eſti:hac ablutõe ⁊ emñ/ darõne q̃ fit ꝑ vᷣbñ fidei. Pauꝰ depoſuit varietates ſuas /totꝰĩmaculatꝰ effectꝰ/to ⸗ tus vncolorꝭ.i.vnfidei⁊ morꝭ. Velut pardꝰ qͥdã videt hõ heretici dogmati va⸗ rietate reſpꝑſus.ſʒ nihilomꝰpdo ſiłis ẽ hõ diſſilis ſibi:hõ variꝰ⁊ incõſtãs ⁊ ſubinð mutãs ↄſilia. Quaſi eĩ ita dicã /vult⁊ non vult pardꝰ. Trahe iſta ad ↄuerſatõʒ gẽti⸗ um /⁊ mox itelliges quõ ꝑ vnitatẽ fidei et ſpei/ vnũ induiſſe coloꝛẽ vident᷑/qͥ ↄuerſi ſunt ad dñm:nec mõ varietatẽ:ſʒ ⁊ ferita ⸗ tem exuiſſe leonũ. Mõ in cubilib(inqᷓm) ⁊ impudicitijs:ſʒ ĩ cubiliby ⁊ ĩ hoꝛtis aro matũ cõmoꝛari:in lectuł nõ fumerijs: ile ctulis nõ fedis ſʒ foꝛidis. Voꝛidꝰ enĩ le⸗ ctułꝰ ſpõſi⁊ ſpõſfe. Nõ videt᷑ ſpõſa de liba no libẽs egredi:⁊ ð indea trãſire ad gẽtes Ei ſcẽdit eĩ inuita q̃ totiẽs vocat᷑: ñj vult de ſerere libanũ/ vt trãſeat ad mõtẽ ſarmana: ad vᷣticẽ ſanir als ſeir ⁊ hermon. Sʒ trãſi tu ſuo mõtes hos ſteriles: montes barba ros ↄuertit ip̃a ĩ libanũ.¶ Sʒ iã mõtium iſtoꝝ noĩa ĩtuere. Sarmana ppłus vanꝰ? intelligit᷑ vł coanguſtãs. Seir vel ſanir hiſpicꝰ: hermõ anathema. Duid vaniꝰ il lo ppło qͥʒ iði doctores euanuert ĩ cogi⸗ tatiiby ſuis.⁊ dicẽtes ſe ſapiẽtes eẽ:ſtulti fetĩ ſũt: Quid anguſtiꝰ illis qͥᷓ deſperãtes ſemetipᷣos tradidert ĩmũdicie? Anguſtuʒ enĩ coꝛ qð finẽ votoꝝ infra tꝑal iocũdita/ tis metas ʒhit. neſciẽs ſpeʒ ad erna dila⸗ tare. Quid magi hiſpidũ ⁊ mag incõpo ſitũ ill de qͥby apłs dic:; Siine affectu:ſine federe:ĩ malicia ⁊ ĩ inuidia agẽtes. Nõne iſti velut ſeir reputãdi ſũt? Nã hermõ ac⸗ cipiũt᷑ qͥ ſũt alienati a ſenſu: xp̃ipmiſſiðõiſ ſpeʒ ñ hñtes /ñ ciues ſcõx/ñ domeſtici ði ſʒ oĩno ſine ðo ĩ mðo.⁊ he qͥdẽ gẽtes fu iſtis:ſʒ abluti eſti/ ſanctificati eſti:ſed in ſtificati eſtis in noĩe dñi nr̃i Jeſu. Ideo ð vobis ſpõſa coꝛonat᷑/qᷓ de vr̃a ĩmutatiõe gloꝛiat᷑. Vona enĩ mutatio vbi ſeir ↄuer⸗ titur in libanũ. Et libanꝰ qͥdẽ ille pꝛioꝛ li⸗ banus iudaicꝰ ↄnerſus iã in ſeir videt᷑et hermon. Jõ venið libanoꝛ⁊ veni⁊ við ꝓ libano illo exiguo ⁊ bꝛeui: q̃nti tibi exur- gãt libani. Leua ĩ circũitu ocłos ⁊ vide oẽs mði iſtiꝰmõtes tibi ſů ĩ libanũuer⸗ tẽdi. Woleſtũ plane gẽtis tue detrimẽta⁊ deſolatõʒ videre.ſʒ moleſtiã hãc tã lucro⸗ ſa ↄmutatio ↄpeſcat ⁊ vnꝰ dãna redimat puẽtꝰvberioꝛ. Noli moꝛã neckereſzʒ vei vt de gẽtiũ fide ⁊ ↄuerſatõe coꝛoner Vis oẽs hos mõtes nõ ĩ iudea ⁊ getiby:ſʒĩ ec⸗ cleſia tm̃ intelligere? VNõ erit diſſonꝰ intel⸗ leciꝰ:ꝛſi interp̃tatõʒ in hãc ꝑtẽ vel deflecte re:inuenies h libanũ /⁊ ſarmana/ ⁊ ſeir/et hermon. Inuenies P⁊ mõtes pardoꝝ:et leonũ cubilia. Vtinã in libano nr̃oĩ ſacro monachoꝝ ↄuẽtu:quẽ ⁊pfeſſio ⁊ cõ uerſatio venuſtat ⁊ cãdidat. In h(inqᷓ; li bano vtinã det cernere caput ſarmana: verticẽ ſeir ⁊ hermõ. Lũ vider ĩ cetu ⁊ in ↄgerie ſctõꝝ quẽqᷓ; efferẽtẽ ſeipᷣm/ inflatũ ſenſu carnali/ iactãtia vanñ/ intꝰ⁊ forꝭ tu⸗ midũ ⁊ turbidũ:ocioſitatꝰ anxiũ vanitate Ociũ eĩ accidiã ꝑit talẽ:cũ taiẽ videri.qͥd aliud qᷓ; caput ſarmana cũ libano cernis. Nil ocio vanꝰ. nil anxioſiꝰ accidia niltu moꝛe turbatiꝰ. Hã ⁊ ſarmana pplum va num vel turbidũ ſonat. Jõð ſarmana ve mt ad ſeir/ ad hiſpidũ ⁊ piloſum. bieĩ accidia/ ibi tumoꝛ.vbi turbatio/ ibi nil le⸗ ne/ nihil cõpoſitũ/ nihil oꝛdinatũ /ſ totuʒ hoꝛridũ.qͥ tal eſt/ ſine federeẽ /ſine affectõ ne minuti ſenſus ⁊ alienati: ĩmo anathe⸗ matiʒati.qð hermõ ſignificat. Non;ᷓ do meſticꝰdei /nõ ciuis/ ñ aduena qͥdẽ et ho⸗ ſpes:ꝓpt qð nulla ad deũ gr̃a /ᷣuotõ nlla degliat. Nõ diuertit ad illũ ſpõſus vt vłĩ trãſitu viſitet /⁊ ſiẽ hoſpes ad ↄmoꝛãduʒ- Cõmoꝛãt᷑ ãt ĩ eo ꝑdi:demões qͥdẽ varij ⁊ pſipelleſ⁊ leões cubãt ibi. Nõ circũeũtvt trãſuolẽt:ſʒ ſecuri poſſidẽt ⁊ cubilia collo⸗ cãt. Sʒ q̊ tles ſũt/ deſperãdiñ ſũt. Etenẽ mkłti iſtinſmodi ĩ ſpõſi pᷣdeſtinãt᷑ oꝛnatuʒ Jõ ðt. Uei coꝛonaber? ð capite ſarmana ⁊ ð ptice ſeir. Veĩ(inqͥt)ð libano veĩ. Vi deſi nõ moꝛoſe egredit᷑ ð libano/ qᷓ totiẽs vocat̃:moꝛa tñ hec nõ eſt ↄtumacie ſʒ cau tele. Quis eĩ a ↄtẽplatõis cãdoꝛe/ a qetis interne ⁊ puritatis ſereno libẽs diſcedit? Cuiñ erit moleſtũ vel ad momẽtũ ð loco delitiaꝝ ſecedere: oꝛſitã ĩſperatai diſci⸗ pul lucra blãdiunt᷑. Optãda 5 lucra Bermo ßmetuẽcꝰ ẽlapſus. Suſpecta mihi ſunt jucra: quoꝝ incertꝰeſt ꝓuẽtꝰ:vicinũ ꝓpꝛie piculũ falutꝭ/certũ interne ſuauitatꝭ dam nũ. Quid miꝝ ſi moꝛet᷑ venire cũ et mole⸗ ſtů ſit delibanoviſcedere /⁊ metuẽduʒ ſit ad mõtes:ad mõtes illos barbaros ⁊ be⸗ ſtiales accedere! Etfoꝛſitã ſpõſe moꝛa/ fe⸗ ſtinatõʒ nf̃am ſuggillat ⁊ arguit: qͥ nimis ꝓmpti⁊ pax ꝓuidi /vires nr̃as minꝰpen fantes:feſtipamꝰ ĩgrediĩ laboꝛes pᷣlatõis in ſollicitudinũ moleſtias:⁊ materiã lap⸗ ſus:nec expectãtes vel ſel vocarũ:vltro no bis ip̃i honoꝛẽ fuminꝰvocatõʒ vel pᷣueni entes.vł arteꝓcurãtes. Nõ dʒ eẽ tãti mu nerꝰ ĩpꝛouida pᷣſumptio. ſʒ nec ꝑtina me tus. Deniq; pᷣſumẽdũ eſt · vbixp̃ᷣus iubet vbi ſpõſus vocgt.⁊ ꝓuẽtꝰ vberes pollicet᷑ ſicut in b loco. Veniinqͥt)coꝛonaberi. de capite ſarmana. de vertice ſeir ⁊ hermon. de cubilib leonũ · de mõtibo pardoꝝ. Lũ in ſubiect mutat᷑ moꝝ barbaries. cũ ð cu bili ⁊ ĩpudicitijs: ad floꝛida ⁊ honeſta trãſferũt᷑ cubilia:⁊ ĩ oꝛtos aromatũ ad cu bilia qͥby nõ eſt fremitꝰ.ſʒ fletꝰ ad cubilia ĩ qb cõpunctio ẽ coꝛdis:nõ pugna cogita tionũ. Sʒ cũ aufert᷑ maculoſe veritat ve lamẽ.⁊ nuda ſuccedit ſimplicitas:moꝛibv miſterio ſuo ĩ melius cõmutatꝭ:coꝛonari ſpõſa ſatꝭ apte accipit᷑. Bñ qͥdẽ ð talibus coꝛonat᷑.cũ iã vertũt᷑ in oꝛnatũ: q̃ꝝ antea moꝛes hoꝛrebat. Lñũ oꝛdiĩe q̃dã caritatis ſibi herẽt ĩ vni:qͥ ferinis pᷣꝰ affectiby diſſi debãt. Brata plane ſpõſo ẽ hec vnitati co herẽtia. Jõ foꝛſitã ſeqt᷑.⁊ vulneratũ ſe diẽ in vno oculoꝝ/ĩ vno crine ocłi eiꝰ.i.ſpõſe Lapituli hꝰ rõĩ alið differẽda ẽ tempus. Boc ãtĩ fine admonuiſſe ſufficiat /ſi qnẽ alieni cã ꝓfectꝰad gradũ altioꝛẽ ſollicitat. nõ diſſuadeo nec hadco piane. Unũ aũt hoꝛtoꝛ/ quiſqͥs es. E mulare ⁊ cũctã actio nẽ? cãdoꝛẽ ſpõſe:qᷓ nõ eſt tẽta ſel vocari nec digna penitꝰ niſi de qͥdã pure ⁊ deal⸗ bate ↄſcie libano. Nõ enĩ niſi ð libano di lectã vocat ad coꝛonã ſpõſus eiꝰ.qͥ eſtdeꝰ bñdictꝰ in ſecula ſeculoꝝ Amen. E Sermo. xxx. VLoꝛdurum et o male duꝝ/ in qͥ vba iſta vulne⸗ rrra nõ generãt. Stupidũ plane eſt coꝛ qð verboꝝ iſtoꝝ ptutẽ non ꝑſentit ꝙð nõ ſtupet ad dignatõem tantã. Quid dignationẽ dicoꝛetiã plus eſt/⁊ quãtũ eðt ſi vel dignatio eſz. Magna eni res ⁊ oi admiratõe digna:ſi vł dignat᷑ tãta maie⸗ ſtas:humanã infirmitatẽ:ſoꝛor ⁊ ſponſe impartiri vocabulo. Nũc aũtñ tã digna tio eſt qᷓ; denotio. Uultis aũt deuoti? ꝓ⸗ penſi affectꝰargumẽtũ audire: Vulnera⸗ ſti(inqᷓt) coꝛ meũ:ſoꝛoꝛ mea ſpõſa · vulne⸗ raſti coꝛ meũ. Loꝛdis vulnꝰvrhemẽtiam deſignat amoꝛis. O vᷣe dulce coꝛ qð nr̃is mouet᷑ affectibo/ ad rependẽdã viciſſitudi nẽ dilectõis. Et neceſſitudo hec ⁊ viciſſi⸗ tudo. neceſſitudo in ſoꝛoꝛis ⁊ ſpõſe noĩne viciſſitudo deſignat᷑ in vulnere · Magna neceſſitudo ſoꝛoꝛi · ſpõſe maioꝛ. illa coßna tionis.iſta dilectõis. I bi ſignificat qꝛ de vno ſunt. hic vnñ ſoꝛoꝛ eſt qꝛ diuĩie ↄſoꝛs nature. Spõſa po qꝛ ĩſingularitatẽ aſſũ⸗ pta ꝑſone. expſſa plãe neceſſitudinis hec vocabula ſunt: que vel veꝝ vel gratiaʒ ſo⸗ nant· Duantũ amare opoꝛtet q̃ tãtis affi⸗ nitatibo federatã xpᷣo ſe nouit. quãtũcũq; amat. nõ amat ſʒ reamat. Ip̃eenĩ pᷣoꝛ di⸗ lexit nos. Amor ad illũ noſter quãtũcũq; ꝓpenſus fuerit nõ impendit ß repẽditur. debitꝰeſt nõ gratuitꝰ:equari⁊ qͥ iam ĩpen ſus eſt amoꝛi nõ poteſt. Et quonã mõ me reri poteſt?quõ obligare poteſt: qͥ ne plãe quidẽ ſoluere ſufficit? Non potes ſponſa amatoꝛi tuo viciſſitudinẽ plenã repẽdere Ißpe tamẽ nõ deſinit ſuꝑimpẽdere. Dui impendit tibi:nondũ plane ſolutum eſt⁊ tamen obligatũ ſe putat. Quicquid illi re pendis amoꝛis:non accipit quaſi debitũ ſed quaſi gratuitũ. Quaſiꝓnoca tũ ad di⸗ lectiõem ſe ꝑſentit:dum coꝛ ſuũ vuinera⸗ tum fatetur. Quid eſt hoc miraculi frẽs? Nonne beatã hanc reputatis animã:que ipſum coꝛ domini noſtri ieſu chꝛiſti pijs affectibus tranſfigit ⁊ penetrat. Acutꝰeti am efficax ⁊ vere violentus affectꝰ ille eſt quituũ Jeſu bone meretur affectũ· Wa⸗ gna? violenta eſt vis charitatis:ip̃m af⸗ fectum dei attingens?⁊ penetrans:⁊ veint ſagitta iecur eius tranſfigens. Duidti⸗ rum ſi regnũ celoꝛum vim patitur? Ipſe dominus violenti amoꝛis vulnus ſuſti⸗ net. Sed vide quibus iaculis vulneret᷑. Uulneraſtiinqͥt)coꝛ meñ in vno oculoꝝ tuoꝛum:⁊ in vno crine collitui. Nũc par⸗ cgs ſponſa:taliby ſponſum telis appetere Aſpectiby pijs ãſi ſpicułlvtere. Holiin ð — —————— negocio remiſſiꝰagere:noli ↄtẽta eſſe dile⸗ ctũ vulncrare ſel:ßↄcide ĩm vulnere ſuꝑ vulnꝰ. Felix es:ſagitte tue infixe ſunt illi: ⁊ amoꝛes tui m ilitẽt ĩxp̃o.ſi oculus tuus defixus indefeſſe ſit in illo. Bonũ vulnꝰ de qͥ vᷣtus egredit᷑. Tetigit mulier fimbꝛi am:⁊ vᷣtutẽ de ſe ſentit xpᷣs exire. Quanto magis cũ coꝛ eiꝰ nð leuit᷑ tãgit᷑ ſßʒ vulnera/ tur/gfam de ſeemanare ſentit. Qulnꝰiſtð nõ eſt ſine ſenſu. Jõ puri ſenſus in illũ ſpi cula vibꝛa.reputa illũ qᷓſi ſignũ poſitũ ad tales ſagittas. Tales fauoꝛabilir excipit. qꝛ tales iacit. Reſpexit petꝝ/⁊ coꝛ eiꝰ ꝑcuſ ſit⁊ cõpunxit ad pnĩiam. Uulnerati coꝛ/ dis lachꝛyme dant ſigna: deniq; reſpectu coꝛ illud vnlnerat/ qð ad aliquẽ vᷣtutꝭ mo nuet affectũ. Talia in me vtinaʒ młtiplicet B vulnera a plãta pedis vſq; ad verticeʒ vt nõ ſit in me ſanitaſ. Mala enĩ ſanitas vbi vulnera vacãt/q̃ xp̃i pius infligit aſpectꝰ Zſpectꝰaſpectũꝓnocat.iõ tuo illuʒ tãpta vulnerare ꝓſpectu. Oculi tui ſp ad dñm: vt amoꝛis tui nutib capiat᷑/ illaqueet᷑cri/ niculis. Võ tñ diẽ/ in oculis ⁊ criniculis quaſi in piuriby /ß q̃ſi in vno · Uulneraſti inqt)coꝛ meũ ſoꝛoꝛ mea ſpõſa. vulneraſti coꝛ meũ invno oculoꝝ tuoꝝ:⁊ ĩ vno crine colli tui. Si plures habes ockos/ omnes alios claude vt h vnovtari/qᷓ ſolo dilectũ intueri ſoles:⁊ qͥ ſolo vales Qui directiuſ intueri volũt/ alteꝝ oculũ claudũt/ alteꝝ ĩ⸗ tendũr:⁊ eũ ipᷣm qͥ cernũt ſtringũt: vt ſtri· cto efficaciꝰↄtẽplent᷑ acumiĩe. Ocułꝰ tuuſ vnꝰeſt ſi purꝰ eſt:vnꝰ eſt ſi ad plura nõ eſt vneſt ſi quodã mõ ſimpliicatꝰ⁊ ſtrictꝰ⁊ directꝰin vnũ eſt. nõ fixꝰ/ nõ diffuſus/ nõ ſparſus in multa. Ocuꝰ tuꝰ vneſt/ſi intẽ dis ⁊ intueri ſgꝑ in vnũ /⁊ in iliũ vnũ. deni q; ſiamoꝛis ocułꝰ eſt/ vmꝰ eſt · Vnãlinqͥt) petij a dño/ hanc requirã/ vt inhabiteʒ in domo dñi in longitudine dieꝝ: vt videaʒ voluntatẽ dñi. Oculꝰ iſte vnꝰ eſt/ vnũ po⸗ tens ⁊ vnuzꝓſpiciẽs.Et ĩ vno crine colli tui. Hõ opoꝛtet vtcrines fluctuẽt vt ſine lege enagent᷑:⁊ ſparſi⁊ errãtes oculoꝛum effundant᷑ lumitv. Hon decet vt ſtrictꝰ ſit oculꝰſ⁊ crinis lapſus. Ocuꝰ eni offendit᷑ cũ crinis effundit᷑. Si intẽtio in oculo in teiligit᷑. Quid in crine vbi cogitatus deſi gnat? Vis vnũ hr̃e/ vtrũq; ⁊ crinem ⁊ lu men /⁊ intẽtionẽ ⁊ meditatõem? Cueſt ĩ lege dñi volũtas eiꝰ /ꝛ in ea meditabi᷑die ac nocte. iſte ⁊ in volũtate vnifoꝛmi vnu polſidet oculũ:⁊ crinẽ vnñ in meditatiõe lioqn ſi vnifoꝛmis ⁊ ſimplet intẽtio in deũ tibi nõ fuerit.ſicogitatões tue ſine di ſciplina tua fluitẽt:intentũ retundẽt oclm ⁊ſimplicẽ intẽtionis dinerberãt aciem:⁊ coꝛ diſſipãt ꝑegrine⁊ indiſciplinatemen tis volutiões. Intẽtioni purecdgitatꝰre⸗ ſpondeat. vnꝰ ſit ſicut ⁊ ilia vnifoꝛmis eſt Bonꝰeni crinis qͥ fuſus nõ eit /nõ incul⸗ tus /ſ collectus in vnũ ⁊ collo inherens. Tollo vtiq; illi de quo ðꝛ. Lollum tuũ ſi⸗ cut turris/ de qͥ mille clipei dependẽt Loł lum hoc ſacrã ſcripturã intellige/ ꝑ quaʒ ad nos diuine nũcia volũtatis vᷣba ꝓflu⸗ unt. Bñ ergo crinis /cogitatꝰaſſiduꝰin le ge dei. Ideo colli ðꝛ.qꝛ om̃is cogitatꝰtu⸗ us/ om̃is ſenſus tuꝰ ⁊ intellectꝰ tuꝰ/ ſacro nõ dʒ p̃indicare ßᷣmoni: ſʒ ex eiꝰ pᷓſcripto pẽdere /⁊ ꝓdire ab ip̃o. Oh diuiſi⁊ qᷓſi lace rati ſunt crines tui/⁊ nihil ĩ ſe cõpoſitõis habẽtes:collo licet inhereãt/ nõ tñ placẽt ſpõſo/ nec eiꝰcoꝛ vulnerãt nõ mouent affe ctũ /nec gr̃am merent᷑. Vtrũq; egit vtoiũ cti ſint/⁊ collo inhereãt /⁊ obtineãt in ſetã oꝛdinẽ qᷓ; auctoꝛitatẽ. Quid eni ꝓticit/ ſi meditatões tue in lege dei ſint? Sine le⸗ ge ſunt /q̃ ſine oꝛdine ſunt ⁊ paſſim ferun⸗ tur. In vnolinqͥt)crine colli tui. In collo ſacri ᷣmonis auctoꝛitas intelligit᷑ꝗ 4 tatões infoꝛmet. Dꝛdo aũtĩ vnitate. Vo nus enĩ oꝛdo vbi colligunt᷑ in idipm/⁊ fe runt̃in vnũ /⁊ in vnñ illõ qð nõ aufertur Vel iõ dicit ĩ vno crine collitui:vt liberã ⁊ reuelatã ſignificet ſpõſe faciẽ. Trines eĩ ꝓ yelamine habẽt. Uult ð in ſpõſa exutã ⁊ reuelatã faciẽ/ad ſpeculandã gliam dei. ad intendendũ ſine offenſiõe oculũqtem⸗ platiõis. Ideo cõmendat crines compo⸗ ſitos ⁊ reductos a vultu ad coilũ. Quid 5 in vna ſingularir itelligimꝰ aĩa: Deriue enĩ qð ecckieẽ. Deniq; nihil ſpõſo gratiꝰ cõmunitate: ĩmo vnitate credẽtiũ /⁊cõpa ge ecckie. Multa bonaĩ ſpõſe cumulauit pᷣconiũ:quib ſe delectatij oñdit:ſʒ nunqᷓ; ſic expᷣſſit gaudẽtis affectũ ſiẽ hic vbi ⁊ lu minis ⁊ crinis commemoꝛata eſt vnitas Duomodo nõ maximũ erit eius gaudiũ vbi maximũ cõſeruat᷑ mandatũ:? Wãda tum(inqͥt)nouũ do vobis vt diligatis in uick ſiẽ dilexi vos. culi ecclie/ doctoꝛes . mus hũc ſenſum ad eccłie ſtatũ. Bratꝰẽ ———=——. ſunt: ᷓs 3ᷓ tãgit /tãgit pupillã oculi domi ni.crines vo plebs credentiũ. V triſq; eſt ſpõſo ꝗᷓta vnitas · In hlinqͥt)cognoſcent oñ̃s qꝛ mei eſtj diſcipuli ſidilectõʒ habu bueritꝭ ad innicẽ. Eõðſenſus duoꝝ vel tri/ um p̃ces impetrabiles fac̃. qᷓ;to magis to tiꝰecckie in xp̃o ſenſus: Quõ nõ impetrat vnitas/ que ipᷣm coꝛ dñipenetrat: Vulne raſti inqthooꝛ meñ ſoꝛoꝛ mea ſpõſa:vulne caſti coꝛ meũ in vno oculoꝝ tuoꝝ:⁊ ĩ vno crine collitui· Quid enĩ in toto muliebꝛi oꝛnatu pkꝰallicit⁊ gfficit amãtis affectuʒ qᷓ; crines ↄpoſiti. Sʒ qͥd conamur laudi bus emulare crines ſpõſe:ambitioſe com ptoſ⁊ collectoſ oꝛnatu Mag ſubeſt plã gendicopiaqᷓ; applaudẽdi. His diebus cernimꝰ diuulſos miſere ⁊ laceros ſponſe crines:⁊ int᷑ ſe ꝑugnare ecckie plebes ꝓec cleſia. Lernis B ⁊ tu Jeſu bone: ⁊ nihil te mouet iſta diuulſio: nõ te ſpõſetue vulnꝰ tã graue vulnerat: Si vnitas ad ꝗᷓtulatõ nẽcoꝛ tuũ vulnerat:diſſidiũ ad ↄpaſſiõeʒ vulnerare te dʒ · mouet tevnitati diſpoſitõ moueatte coꝝ qᷓ vnita fuerint diſſipatio · Diuiſi ſunt crines tui ⁊ deſperati ab inui⸗ cẽ /ĩmo ⁊ 5 inuicẽ. Utriq; a ſpõſe collo pẽ dere ſe iactãt.⁊ de ꝓpꝛietate gloꝛiãtes a ſe dinellere tẽptãt. Nouit dñs qͥ ſunt eius:⁊ diſcedat ab iniqͥtate oĩs qͥ noiĩat nomẽ do mini. Beminũ h hñs ſignaculũ vt paulꝰ loquit᷑. Immobil manet ſpõla ip̃ꝰint im pias manmꝰ vndiq; ↄuellentiũ illã ⁊ lacerã tiũ. Reges terre ⁊ pᷣncipes conuenerũt in vnũ aduerſus xpᷣm dñi⁊ aduerſus ſpon ⸗ ſam cꝰ. Sʒ ſpõſa ſpõſum nouit/ vt nõ ſe⸗ quat᷑ alienũ ſʒ ipᷣm. Nõ ignoꝛat ſeip̃aznõ ignoꝛat cuꝰ ſpõſa ſit. Jõ non vult egredi nec abire pꝰ greges ſodaliũ. Etſi ſodales fuerũt:iã quidẽ nõ ſunt. Exierũt a nob:ſ nõ ſunt ex nob. Quõ ſodales ſunt qͥ ami⸗ ci nõ ſũt?Zmicꝰeĩ ſpõſi ſtat⁊ audit/⁊ gau dio gandet ꝓpt᷑ vocẽ eiꝰ. Iſti pᷣo non au⸗ diunt nec gaudẽt ad vocẽſpõſi: ſʒ magis ad vocẽ impatoꝛ romani. Niſiſqð veriꝰ fatemur)nð tã gaudẽtqᷓ; timẽt ad rugitũ ei. Sʒ nouit dis qͥ ſunt eiꝰ:nõqͥ ſunt im peratori. Jõ moueri nõ pñt ad fremitum leonis · qꝛ ĩmobili diuie noticie ↄtinent᷑ ſi gnaculo. Bonũ eni ſignaculũ noticia dei Poticia q̃ ßᷣm ꝓpoſitum eſt:ſᷣm ꝙ vocati ſunt ſancti. Firmũ eſt ſignaculũ hoc noti cie eiꝰ.qꝛ nihil ei deperit. Võ ti nõ depe⸗ Bermo rit ei nihil. ß ipᷣa ſaluandos parit ip̃apᷣde ſtinat.ipᷣa ſignat quos ſuos eſſe velit. Be⸗ minñ ſignaculũ dininũ ꝓpoſitũ ⁊ huma ⸗ num ſtudiũ.diuina ꝓuidentia ⁊ humana diligẽtia Nã de diligẽtia ſubdit apls. Et diſcedat ab iniqtate om̃is qᷓ noĩat nomẽ dñi. Vide duas buðꝰſignaculi ꝑtes:vnã diuine tiñ gr̃e.alterã et libertatis ⁊ gratie noſtre. Illã ꝓpoſiti:hãc adiutoꝛij. Secũ da hec ꝑs libertatꝭ noſtre infirmũ arbitri um dirigit. Nã pᷣma pᷣdeſtinatio diſponit Inpᷣma qͥ ſunt eiꝰ dñs pᷣuidendo nouit. In ſecunda nobis innoteſcit. Illa cauſa: pec eſt illiꝰ effectꝰ. Illud ſignaculũẽ: iſt fignaculi ſignũ. Iia radix eſt. hic fruct?. ⁊afructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eoſevt fructũ hũc plurimũ afferãt. Ideo diẽ · Piſcedat K ab iniqtate qͥ nominat nomẽ dñi· qui eiuſ eſſe ſe dicit diſcedat ab iniqͥtate. Nec diſce dere poteſt quiſq; illoꝝ/quoſ diuĩa foꝛma uit ⁊ firmauit noticia. Deniq; ⁊ capillus de capite ecclie nõ peribit. Tapillienĩ eiꝰ oĩes numerati ſunt. om̃es ſignati ſigna⸗ culo pᷣdeſtinatõis noticie.ſine penitẽtia ẽ iſta noticia. Jð firmũ ſtat fundamẽtũ do mini bñs ſignaculũ/ ⁊ diuini ꝓpoſiti ad⸗ iutoꝛiũ.⁊ arbituij noſtri conatũ. Iſto qͥ li⸗ gant᷑ crines ſignaculo:nõ poterit eos qͥſ⸗ q; rape de capite ſpõſe. In mann tua dñe oñes crines ſpõſe:⁊ nõ rapiet eos quiſqᷓ; de manu tua. Tene Jeſu boneq;s tenes⸗ ⁊recollige qͥs noſti:⁊ qui tuũ ſe nouit/ qui dicit. dñlego ſum.qͥ noĩat nomẽdji diſce dat ab iniqͥtate. accedat ad vnitatẽ ecciie. ad vnitatẽ capitis⁊ coꝛꝑis ·i·ſit crinis col li/⁊ crinis vnꝰ Nibilſic ſpõſi coꝛvulnerat nibil ꝓmouet ad effectũ⁊ aĩum penetrat: quõ vnitas ſpõſe. ⁊ eaipᷣa intꝰ diripientiũ ſeruata ⁊ q̃ſi ſolidata conatꝰ. Ẽi religioſi ꝓpꝛias deſerũt ſedes:de ciuitate in ciuita tem fugiũt a facie perſequentis· Deo ðᷣuo ti⁊ clerici ⁊ monachi tribulationiby⁊ con tumelijs affecti/rapinam bonoꝝ ſuoꝛum cum gaudio ſuſtinent:cognoſcẽtes ſe me⸗ lioꝛem habere ⁊ manentẽ ſubſtantiam/ in vnitate ſuperne? eccleſiaſtice charitatis. Sienim omnem ſubſtantiam ſuam de⸗ derit homo pꝛo charitate/ quaſi nihil de⸗ ſpiciet eam. Quidam quidem liberta⸗ tẽ eccleſiaſtice communionis muneribui redimunt. Bona redemptio/ ſed ven⸗ ditio turpis. Quid vendis quod ipſe cõdemnas? Si ſciſmaticos reputas q a te ſepati ſunt:nõ debueras pᷣcio inductuſ erroꝛis ſui illis ꝑmiſiſſelicentiã. Siſciſ⸗ ma reputas:cur libertatẽ eiꝰ muneribꝰ vẽ dicas? Si aũt eccłiaſtice libertatis apud nos pitas ẽ:qd illã diueilere tẽptas? Si petri ſedẽ ſucceſſiõis iure tenes:cur nõ pe tri ſentẽtias võdicas ĩ eos q̃;s ſciſmaticos arbitrari? Pecunia(inqͥtꝰ tua tecũ ſit inꝑ ditione. Nũc po dicis.pecunia tua ſalua mihi ſit. aĩa vᷣo eat in ꝑditõem. Quõ eniʒ nõ ꝑditio hec:vbiab vnitatecoꝛpꝑis ſepa⸗ tio eſt? Hec mihi(inqͥt)nec tibiſit: ß diui datur. Ita ⁊ tu pecunias tollis:cũ aĩas ñ potes. Tolle qð tollis: munera tolle tibi: aĩas ecctie relinque. Nã ⁊ ipᷣa niſi aĩmas nõ querit. Loꝛpalia aũt apð te bona ſpar gant· ne bona aie diſpergẽttecũ. Quienĩ nõ colligit cũ eccłia/diſpergit. Signãter ſatis ait. Qui nõ colligit mecũ: diſpergit. Lollectio nãq; vnitatis rõnem ↄtinet.ſic diſperſio ĩnnit ſepatõem. Ecckia cũ ſpon ſo dicere nouit.qͥ nõ eſt mecũ/ ↄtra me eſt nihil mediũ relinquẽs:aut colligis cũ illa aut certe diſpergis:aut cũ illa es /autõ illã Tu aũt dicereſvt aiũt)ſoles· Si non vis diſpergere mecũ/ ſaltẽ nõ colligas cũ illis Si nõ es mecũ:ſaltẽ nõ ſis 3 me. Suffi⸗ citſi nec noſter ſis/ nec aduerſarioꝛũ Sed nõ ita noſter Ihs /qͥ ait. ñ es an aduerſa⸗ rioꝛum/ mediũ nemĩ nil relinquẽſ. Nũqͥd Jeſu bone nõ eſt reſina in galaad. Quare ergo nõ eſt ſanata dñe cõtritio ſponſe tue. ulnꝰ⁊ liuoꝛ ⁊ plaga tumẽs/ nõ eſt circũ ligata/ nec curata medicamine/ neq; fota olco. Potaſti dñe ſatis dilectã tuamvino cõpunctõis/ qñ oleo fouebis/ oleo ſancto tuo? O leũ aũt pctõꝛis nõ ĩpinguauit eaʒ Hãx qͥ ex aduerſo ſunt/ oleũ hre iactant. Quid eni niſi oleũ vendicãt/ dũ blandiũ⸗ tur/ dů pollicent᷑ honoꝛes/ dñ munera ꝓ⸗ ponũt? O leũ iſtud nõ ſanat/ ſ mag ſcin ⸗ xiit. Ideo ſicut vinũ eoꝝ/ ita ⁊oleũ eoꝛum Equa lance pẽſanda ſunt vᷣba? vᷣbera eo rum. Rẽnuit cõſolari aĩma mea ab vberi⸗ bus ↄſolationis eoꝝ. Ißi enĩſicut lamia nudauerũt mãmas /lactaueft iñ cattulos ſuos/ nõ ecclie filios. Ecckia enĩ mãmas ſuas habet. idcirco in laudibꝰ ſuis ſeqͥtur ſtatim.qᷓ; pulcre ſunt mãme tue ſoꝛoꝛ mea ſponſa. Reuoca dñe Ihu filios tuos qui aberrãt/ ad lacti buiꝰ dulcedinẽ: vt exoꝛe lactentiũ ꝑficias laudẽ/ cũ deſtruxeris ini micũ ⁊ victoꝛẽ. Jõ feſtina ⁊ eijce ad victo riam iudſciũ:vt habitẽt inynũ qͥ iuocant nomẽ tuũ: q̃ in hac vnitate mãdas bñ⸗ dictõem ⁊ vitã ꝑ oĩa ſeculaſeculoꝝ Emẽ Sermo.xxxi. Cniter ſütq no ↄ l bis ꝑſtringẽda nũc vbera ſpõſe ſuperiꝰ nõ vno in loco ſtudio⸗ ſius pꝛeſſa ſunt.⁊ neſcio an ex toto exp̃ſſa oꝛtaſſe mõ tacta /nouũ aliqͥd nob effun dant. Quis ñ auide ⁊ cũ ſpe bona ad vbe ra currat/ que ſic ſpõſus laudare curauit.. Bec vbera ſunt/ quoꝝ nos Petrꝰq̃ſimo do geniti infantes lac cõcupiſcere hoꝛtat᷑- ⁊ comendatio pñs nõne vim q̃ndã videt᷑ obtinere?qᷓ; pulcre ſunt(inqͥt)mãme ſoꝛoꝛ mea ſpõſa.nõ eſt ſimpliciter⁊ ſine expᷣſſio ne laus tãta ꝑfuſa:ſ ip̃eꝓnunciatõis mo dus admiratõem ⁊ oblectatõem ꝓferẽtis demonſtrat · QDue tñ eſt huiꝰ oꝛdinis rõ? Cur poſt oculũ ⁊ crinẽ ſtatim ad mãmal ſermonẽ deflectit?aut curi illis vnitas cõ mendat᷑:in his cõmendat᷑ płalitas. Mi⸗ hi quidẽ in capitulo ſuꝑioꝛi mẽtis qͥdã et cogitationũ exceſſus ad deã videt᷑ innui- Sobꝛietas vᷣox tem ꝑantia ad paruulos in iſto. Ibivnũ neceſſariũ eſt/ hic ſollicitu do ⁊ ſermo doctrine partiẽdus in plura. Ibi intẽperãtia feruidi amoꝛis collecta ĩ vnũ ⁊ cõſtricta⁊ penetralis ip̃m dilecti pe ctus ſauciat. Hic tꝑata doctrina ⁊ ſermo ſobꝛiꝰ:lacteo quodã potu ꝑuulos ſatiat. Uides quõ nihil mediuz relinqͥt in laude ſpõſe. Sʒ cũ Paulo/ aut mẽte excedit ðo aut ↄdeſcẽdit nob. Charitas eni(inqͥt)vr get nos. Ad qͥd vꝛget nos! Nunqͥd ad ex ceſſum. Nõ vtiq; ad exceſſum.ß vtiq; ad ↄdeſcẽſum. Res iila ẽ voti/; obſequij. Il iic intpantis affectꝰ ſumꝰ:h cõtempantis Bonꝰ odoꝛ plane haurire ibi/⁊ h exhau⸗ riri. Pꝛimo hic infundi:poſtea h̊ infunde re.inebꝛiari ibi:⁊ hic inebꝛiare. Bona vi⸗ ciſſitudo talis:ſi tantũmodo talis. Oꝛdi⸗ natione tua domine hec viciſſitudo perſe uerat.viciſſitudo contemplationis ⁊ con ſolationis. An non beatus cui omnia vi⸗ te momẽta in hoc decurrũt: vt vłxp̃ᷣo vul nera charitatis infigat vel pietatis vbera poꝛrigat ſubditis. Ego ſiquãdo /ſitñ ali⸗ quãdo inebꝛiarꝰab vbertate domꝰ tue do — Sermo mine diſtenta vbera inde repoꝛtare vide⸗ oꝛ:tot varijs ⁊ tam moleſtis exiccat᷑ nego cijs intercurrẽtibꝰ vt mox arẽtiareddant᷑ que pᷣus eruditiõis ⁊ gratiaꝝ vbertim la cte roꝛabãt. Relix quidẽqͥ ſancti interpel⸗ latione gliqua talia inde continuat ſtudia vt vel ip̃m(acſi ita dicam)ſapiẽtie coꝛ ⁊ ſe cretarium penetret/ aut vbera inde referat voluptatis illꝰvbertate referta. Sponſa plane eſt qᷓ nouit huꝰ variare vices. Jõ ĩ laude ipſiꝰ poſt ↄtemplatõis exceſſum/ ð Sſolationis ⁊ doctrine vberib ᷣmo ſtati dtexit᷑. qᷓ; pulcre ſunt mãmetue:purꝰ ocu lus/⁊ pulcre mãme Ille ſpõſoꝛ fijſpõſi Ille iõ vnꝰðꝛ/h ples · qꝛ varia dz eẽ vbe⸗ rum tempaturay ſugẽtiũ qualitate diuer ſa. Uide quõ Paulꝰ iudeis factꝰeſt iude⸗ us ⁊ his qui ſine lege erãt:quaſi? ipe ſine legeeſſet:infirmus infirmis. Vonnetota applicat diſcipulis vbera:quiĩ ſetottrãſ⸗ foꝛmat genera: uid aliud molitꝰeſttẽ⸗ peratura tã multiplici: niſi vt leniteretla⸗ ctis moꝛeteneris auditoꝛũ eius doctrina flueret animis:totvidet᷑ abũdare mãmis quot modis arte ingenioſa capacitati ſeĩ firmoꝝ coaptabat. Vact?ꝰ ſum(inquit) in medio veſtri tãqᷓ; paruułꝰ in medio ꝑun⸗ loꝛũ:quõ ſi nutrix foueatfilios. Et ſi vnl⸗ tis duas vobis mãmas materne pietati aſſignabo:ĩmo idẽ ip̃e paulꝰ aſſignat cuʒ dicit.qꝛ pietas ad om̃ia vtilis eſt/ ↄſolatõ nem habẽſvite que nũc eſt ⁊ future. His vberib geminis erga ſubditos abũdare debet qͥ doctoꝛis ⁊ patris in eccłia locum occupat.his muniri mã̃mis a dextris ⁊ a ſiniſtris/ vt qͥ ei ↄmiſſi ſunt potent᷑ a lacte ⁊ ſatient᷑ ab vberiby ↄſolatõis eiꝰ. Haruʒ alterã reputa ſiniſtrã. alterã dexterã. Si⸗ niſtrãin tpaliby ſubſidijs · dexterã in ſpña i ↄſolatione. QDui miſeret᷑ in hilaritate:q́ tribuit in ſimplicitate:qͥ iuxta apoſtoloꝛũ pncipẽ gregi ↄmiſſo ꝓuidet:nõ coacte ñ ſpontanee: mammã hic ſiniſtrã exhibet:⁊ eccłie ꝓmittit᷑ in ꝓphetia Iſaie. ꝙ regum mãmllla lactabitur. Wãmillaſinqͥt) ⁊ vt mãmillis:eo ꝙ regũ eſt /tpalibo pꝛecipue bonis ecckiam fouere. heceni ſiniſtra eiꝰ eſt/ in qua ſunt diuitieꝛ glig· De dexteraq dem mãmilla ſic nos pankꝰinfoꝛmat. Cõ ſolamini(inqͥt)puſillanimes ⁊ ↄſolamini eũ qui hmõi eſt:ne abundantioꝛetriſticia abſoꝛbeat᷑. Itẽ.vos qj ſpũales eſtis/ ĩſtru itebmõiin ſpũ lenitatis. Et ſxt ita dici) ſunt qui ſiniſtrã ti mammã exofficio ha bent.ſicut hi quos ſupꝛa diximꝰ reges et pꝛincipes · Et ſunt quib ex officij ſui iure pendet dextrã maxime pᷣbere mãmillã:ſiẽ̃ ſacerdotes dñi ⁊ doctoꝛes:quoꝝ labia cu ſtodiũt ſcientiã ·⁊ lex dñi requirẽda eſt ab eis. hi enĩ magis a ſubditis plebibus car nalia metũt/ quibo ſpũalia ſeminant. Dui po poſſeſſionib cũctis renũciãt: qͥ rebus tpalibꝰ valedicũt/ e ſuaq; om̃ia monaſte⸗ rio tradẽtes /⁊ ex toto ĩ ius abbati trãſeñt nullã ſui ſibi curã relinquẽtes:ð cetero ta⸗ les vtiq;ʒ gemino ↄſolatõnis lactãdi ſunt vbere. Ideo neutro hoc careredebẽt qͥ ta⸗ liby poſſunt/ ne inutiliũ ⁊ velut detrunca⸗ tum videant᷑ pectꝰ geſtare. vna defoꝛmit mãmilla cõtentũ. Dui ðᷣo vtroq; deſtitu⸗ untur/ locũ hũc in ecclia⁊ ſibi damnoſete nẽt·⁊ qᷓ;tũ ad alios periculoſe: ne foꝛtelin gua lactẽtis adhereat palato: dum arẽtia ſunt vbera matris. Peregrina ẽ plane hec laus ab illis in pᷣſenti facta ad ſponſaʒ. qᷓ; pulcre ſunt mãme tue ſoꝛoꝛ mea ſponſa.ſi mulq; aduerte ꝙ nõ om̃es pultreſũt mã⸗ me. Nõ eſt enĩ ſpecioſa laus in oꝛepctõrt ili(inquit)ſi te lactauerint pctõꝛeſene ac quieſcas eis. ide quõ quoꝛundã vbera nõ modo nõ vult ſpecioſa haberi: ſʒ vult ſuſpecta. Idcirco iſta cõmendat/ vt bene noꝛis atq; te debeas tuto ↄferre. Quã pul O cre ſunt mãme tue:melioꝛa ſuntvbera tua vino. Duo ſunt que ponit ĩ laude vberuʒ iſtoꝝ:pulcritudinẽ ⁊ virtutẽ. Alteꝝ cõue⸗ nit amãti.alteꝝ lactẽti. Quid enĩ lactẽtis refert/ ſi pulcra ſunt vbera: dũmodo ſint vbera ⁊ redũdantia lacte ſaiubꝛiꝰ. Pulcri tudinẽ ergo ꝓſe cõmemoꝛat ⁊ lactis gra⸗ tiam ꝓ ſuis. Etſi nõ iß̃e melꝰ ſapis pul⸗ critudinẽ aduerſatiõis venuſtatem refert ac doctrinã ⁊ eruditiõem. qð reſtatĩ com mendatõe mãmaꝝ. Dulciꝰ ſugit᷑ vbi vita venuſtat ßᷣmonis virtutẽ. Etſi ſpirituale aliquid vis ⁊ exp̃ſſum de pulcritudie ea⸗ rum audire:ad mulieꝝ te ſtudia mitto:qᷓ coꝛpoꝛei dedecoꝛis ⁊ cultꝰ:⁊ operã gerũt: ⁊aſſecute ſunt artẽ. QDuid enĩ magis affe⸗ ctant in oꝛnamentũ pectoꝛis:qᷓ; ne mãme ſuꝑexcreſcãt:⁊ defoꝛmiter fluitẽt: ⁊ pecto⸗ ris ipſiꝰoccupẽt ſpacia. Ideo excreſcẽtes ⁊ fluitãtes faſcijs pectoꝛaliby ſtringũt:na ture viciũarte medẽtei Pulcra ſunt enim mplaneher aponſ. meaſponſ puteſütmz⸗ 6 inoepcör upciſneac unoirben bobrr hnit nohr vrbene muipul D noderaa aude verʒ EAhezchue⸗ id eniluctiis xdñmodo ſint ubrs·pulci u ⁊hciog mel ſyis pu⸗ uſtuem nin önkiun — Eripnue umitc⸗ rinumo wig, ingsi s nenin ſwicer ap — k X vbera quẽ paululũ ſupeminent? tument modico /nec elata nimis/ nec tamen equa ta carni relique quaſi repᷣſſa. ſed nõ depꝛeſ ſa:leuiter reſtricta/ñ fluitãtia licẽter. Voc quidẽ exemplo qͥ vbera bona vbera ſpiri⸗ tualia debetpferre/mulierũ imitetur⁊ ſtu dia ⁊ induſtriã. Laſtigato vtat᷑ ſermone verboꝝ:nõ fluitẽt vbera nõ ſine lege ferã tur/nõ pectus ⁊ quoddã ſecretariũ mẽtis magis occupẽt qᷓ; oꝛnent:nõ habeãt plus materie qᷓ; gratie.nõ plus carnis qᷓ; lactꝭ Purus ⁊ pꝛudẽs ſit ſermo ꝓ temge. Acce dat huc pietaſ /⁊ pulcritudinis numeros teneat. Hõ habeat płꝰ oꝛis qᷓ; pectoꝛꝭ:nec lactis fiuxũ patiat᷑. Ex pectoꝛe debẽt vbe ra ꝓdire/⁊ inherere illi: nõ ip̃m conuerti ĩ illa. Ex abũdantia coꝛdis os loquat᷑/ex il la nõ totũ effundat. Reſtringẽda ſũt vbe⸗ ra ne nimis exuberẽt. Uideas aliqͥs dum verba ↄ ſolatoꝛia płꝰ equo ſectant᷑ in vana deuolni.⁊ dũ auditoꝛes lõgo perteſos ſi⸗ lentio ⁊ quaſi quadã ſubtriſtes accidia er hilarare volunt:petulãtis laſciuia lingue poſt vtilia ꝓfluunt ad ſcurrilia:⁊ modico frumẽto multũ ʒiʒanioꝛuz aut pᷣſeminant aut ſuꝑſeminãt:loquunt placehtia /⁊do⸗ ctrine panẽ in riſum faciũt/ ſicut ſcriptum eſt. ſed paulo poſt riſum ſine pane/ ſine pa ne verbi ſalutaris. Nõ eſt adulterandum verbũ dei/nec admixtione coꝛiumpendũ peregrina. Suis ſit ↄtentũ vberiby: vbe ribo vtriuſq; teſtamẽti. Hec tibi memoꝛi⸗ ter in pectoꝛe hereãt. hec tibi cõſolatoꝛiuʒ ? quaſi lacteũ ſermonẽ miniſtrẽt. ita ſug⸗ gerant ꝙ alij ſugãt. De pectoꝛe tuo erum⸗ pant radicitꝰ/vt nõ ſint affectata que dic ſed ð puro ⁊p̃coꝛdiali ꝓlata affectu/ iuxta illud. Si vis me flere ploꝛandũ eſt pᷣmo tibijpſi Cõpaſſionis ⁊ gratulatiõis affe ctus ĩtus naſcat᷑tibi.ſed ꝑ ſcripture ſacre verba/ ac ſi vbera quedã ad educationem udientiũ ꝓfluat. Pudice quideʒ vt in re ria ⁊ petulãtia abſit ⁊ ſerenitaſ adſit. Ad pulcritudinẽ ei mãmaꝝ accedit/ ſi ſe pau⸗ lulum attollãt ⁊ tumeãt modice:tamenvt habeãt auctoꝛitatis quantũ ſat eſt: auſteri tatis nihil. Ideo ⁊ vino melioꝛa dicũtur vbera. Sicenĩ in laudeeoꝝ ſtatim ſequi⸗ tur · Melioꝛa ſunt vbera tua vino. Vbe⸗ ra gratie/ vbera ↄſolatiõis/ auſteritatis et duricie vino melioꝛa ſunt ac efficacioꝛa et accõmodata mag ad cõmutandũ triſtes x⁊ exaſperatos affectus /⁊ ad cõfouenduʒ imbecilles ⁊ teneros facilius mouẽt/et fo nent ſuauiꝰ. Uerbũ enĩ dulce ⁊ mitigat ĩ⸗ imicos ⁊ amicos multipligat. Dulce euã gelij verbũ. durũ legis. Et vide quõ ver⸗ bum dulce effera gentiũ coĩda cõuertit/et quaſi marinos ⁊ ſalſos fluctus in lactꝭ ſa poꝛem. Inundationẽſinquitꝰmaris qua ſi lac ſugẽt. De apoſtolis hoc dictũẽ.ſub typo ʒabulon? iſachar. Hodieſi qͥs ama rus ⁊ turbidus fiuit/nõ deſperes. Adhi be vbera/ inſtilla lac:foꝛte ⁊ ip̃e cras lacte fluet. Quis ſcit ſi nõ modica ſtilla totam maſſam ↄuertat. Dabit enĩ dñs vᷣbũ euã geliſantib vᷣtute multa. Sterilis ⁊ infir⸗ ma eſt ſeueritas legis. ⁊ ſine gratia pᷣcipit⸗ ⁊ ſine venia punitvtroq; vbere caret. ide vel pᷣſignatione vel pᷣfiguratione hec cõti net. ſed in actu nõ exhibet. Memẽto non legis ſed euãgelij miniſtrũ te eſſe:miniſtꝝ Jeſu:qui in paſſione acetũ·⁊ in cena vini veteris repꝛobauit actoꝛẽ. Houacianꝰ nõ habet mammã venie:nec pelagius gratie Ille nature inueterate ⁊ coꝛrupte bonaß⸗ dicat:⁊ ad iuſticiã ſufficeredicit · hic diui ne nature bonitatẽ tollit/ dũ penitentiã ne gat. Illelvt ſic dicã)reuocat petẽtes.h nõ ſuſcipit penitẽtes. Vetuſtatẽ ille. ꝓpinat: hic auſteritatẽ. Non habet eius doctrina gratie lacteã nouitatẽ:nec hmõi duleedi⸗ nem. Paraſti inquit pſalmꝰ) in dulcedie tua paupꝑideꝰ. Pelagiꝰ diues eit/ nõ eget hac dulcedine:innaſcit᷑ei nõ parat᷑. Pela⸗ gius dicit nõ indigeo.⁊ Nouacianus nõ indulgeo. Alter pᷣdurus eſt. alter pᷣdiues. Para dñe:para in dulcedinetua pauperi tuo deꝰ. Tu para.tu repa:⁊ nõ niſiin dut cedine tua. Magna multitudo dulcedis que de vberib tuis deſugit᷑. Quotiẽspꝰ graues exceſſus ad iſta acceſſi. pꝛeſſiinſtã tius/ quantũ lactis expꝛeſſi copiã:tu dñe noſti. Vbiabundauit delictũ/ abũdauit ⁊gratia. Sufficiebat mihi vt diuitiecõ⸗ putarent᷑.ſi vel mererer veniã.⁊ ecce abun dauit ⁊ gratia. Mammarũ pꝛeſſi vuam: 2 vtraq; influxit vbertim. Ideo ſpõſa tua gratie lacte potara/⁊ ſatiata ab vberibus conſolatiõis: didieit ⁊ iða vbera magis p̃ bere qᷓ; vinuʒ. Welioꝛa enĩ ſunt vbera eiꝰ vino. Uinũ vetuſtate aceſcit:vbera totuʒ nouũ dulce totum effundũt. Deniq; ⁊ti⸗ moꝛ foꝛas mittit᷑/⁊ charitas nũqᷓ; ——————— b S——————— —.————————— S ————— Bermo poc eſt mandatũ nouũ cius:ſemꝑ recens dulcedo. Von poteſt amoꝛ cſſe/ ⁊dulcis non eſſe. Welioꝛa ergo ſunt vbera ua vi no. Vinũ non malum/ ſed vbera melioꝛa Melioꝛa quidẽ ſunt:mixturã tamen non N refugiũt vini Hã in ſequentibus aliquã⸗ to poſt dicet. Bibi vinũ cñ lacte meo. me lius tamen ſi bibat lac ſolũ ⁊ ſine vino. qꝛ in vino terra eſt/ in vberibus compaſſio⸗ nis ⁊ gratie lene blandimentũ. Nã vinuʒ licet in bonũ valeat ⁊ ſolcat accipi.hic ta/ men cx collatione vberũ aliquid durum? foꝛte ſignificare videt᷑. Welioꝛa ſunt vbe ra eius vino. quia melioꝛ eſt dulcis et fra⸗ terna compaſſio /qᷓ; indignantis aĩmi du rus ⁊ immitis affectus. Duaſi nõ haben⸗ tes vbera Paułꝰ notat/ quos ſine affectio ne vocat. Von poteſt in humano pectoꝛe vberiby carere pietatis ſponſa ſponſo ſuo adherẽſ. Ipſi cnĩ monsvber/ mons icraſ ſamns /mons coagulaiꝰ/ mons pinguis. PQuomõ de tanta lactis copia nil ſponſa capiat. n beneplacituʒ eſt in hoc monte habitare?E tſi in hoc mohte ſine intermiſ ſione habitare nõdũ poſſumꝰ:recurramꝰ frequenter/aſcẽdamus/ inebꝛiemur vbe⸗ ribus. Sic eĩ ſcriptura habet. Vbera eiꝰ inebꝛient te om̃i tem ꝑe:⁊ in amoꝛe er dele ctare iugiter. Qidete ad quẽ ſenſum vbe⸗ rum interp̃tationẽ deflectat.ad ebꝛietateʒ 2 ad delectatõcm amoꝛis. Quid neceſſe ẽ diu tius inquirẽda vberũ ratione moꝛari: magis vero queramꝰ ip̃is inebriari. WMe lioꝛa ſũt eĩ vberavino qꝛ melioꝛ ẽ mĩa ſuꝑ vitaſ.melioꝛ ẽ amoꝛ affectõ qᷓ; afflictõ car nis:⁊ lacteus potus ſpiritualis nouitatꝭ cõpuuctionis vino. Ibi enim oſtendunt᷑ ⁊ guſtant᷑ dura:dũ vetus homo repellit᷑⁊ deſtruitur:ac in nouitate vite dñi fauoꝛis lactea capimus blandimẽta.nec fuge ſed refugij ſignificatiõem. Bonũ quidem vi num/ ſed vbera dulcioꝛa. Bona compun ctio:ſed melioꝛ vnctio. Ddoꝛ eni vnguen toꝛũ tuoꝛum ſuꝑ om̃ia aromata · Jaʒ ſtu⸗ dia veſtra ad audiendũ reintegrata video Auiditatẽ veſtrã excitauit odoꝛ vnguen⸗ toꝛum ſpõſe I ndiſcreta quadã eſurie/ illa vultis hodie vberib ſuperaddi:date ĩdu cias vſq; mane:hodie ſufficiãt vbera /cra ſtino accedamus ad vnguẽ̃ta: eo votj ve⸗ ſtris pꝛeſtante affectũ:qui vberũ ⁊ vnguẽ 1oꝛum ſponſe lue /⁊ cõmendatoꝛ eſt et da⸗ toꝛ Jeſu chꝛiſto: Dui viuit⁊ regnat in ſe⸗ cula ſeculoꝝ Zmẽ. Sermo.xrxij. iguũ eſt mihi e olei ⁊ vnguenti fratres: et vos hodie vala affertis tãta/tamva cua. VHec ducatis ad iniuriã ꝙ vacua va ſa veſtra dico · Ego nõ inania ꝑ hoc/ ſed magis capacia volo intelligi:eo ꝙ et aui⸗ da ⁊ idonea ſint vobis ad capiendũ inge nia. Quis iſta implere ſufficiat? Attendi⸗ tis ad vnguenta ſpõſe/ quanta ſit illi aro⸗ matũ copia.quaſi nõ ⁊ inſtrumenti habẽ da ſit ratio/ ꝑ quod ad vos manare debet Lopioſa quidẽ materia:ſed nihilominuſ attendite qͥd miniſter queat. Fiat qð vul⸗ tis/ non cauſaboꝛ inopiãne vos me non obſeruare ſponſionis incuſetis. Inſtilla⸗ bo modicũ quod habeo olei vaſis ingen tibus. atq; vtinã animus Meliſei iubeat: cuius virtꝰ noſtro pꝛouentũ bonũ cona⸗ tui tribuat. Quid ergo? Nonne hic multi aſſident heliſei/ multi pꝛophete/ aut certe filij pꝛophetarũ??⁊ hi om̃es inbent:⁊ſi me rita inferiꝰ eſſent/ numerꝰ ipſe magni vni⸗ us alicuius poterat vicẽ ſupplere. Inſtil labo ergo aliquid de reliquijs vnguento⸗ rum. Nã ipſa in capite libꝛi copioſe ⁊ ſuf ficienter effuſa meminiſtis:⁊ foꝛte fex illo rum nondũ eſt exinanita. Runquid⁊ ego modo ſum exhauſturꝰ illam? He ſperetis id a me:nec eni pᷣſumo. Fertilis apð ſpon ſam eſt vnguentoꝛũ apotheca. Non eſt ꝙ dicatꝭ exhaurire:exinanire vſq; ad funda mentũ in ea: Vtinã contingat mihiĩ hac fece intingi in oleo:ſicut ſcriptũ eſt de aſer Fratres ſi nõ meremur in olei doliũ ĩ vn guentoꝛũ copiam cũ euangeliſta Johan ne immergi:ſi nõ meremur tã vberem vn ctionẽ/ nunquid deſperabimꝰvel intincti onem/ nunquid ſaltẽ odoꝛem. Hã ⁊ odoꝛ hic ti cõmendatus eſt·⁊ odoꝛ(inqͥtꝰ vn⸗ guentoꝛũ tuoꝛum ſuper omnia aromata. Vbera pꝛoſunt vt creſcas vnguentis ne deficiaſ. Meliora ſunt(inquit)vbera tua vino. C onferamus inter ſe iſta tria/ vina/ vbera/ vnguenta. In vino veteris homi⸗ nis defectio. In vbere noui refectõ · in vn guentis quedã delectatio. Vino carnalil ſenſus inebꝛiatur ⁊ conſopit᷑ ⁊ obꝛuitur. vbere nouus nutritur:vnguentis adultꝰ? ———— Me autcene vubenſine penuguirni pler Inh o ynge⸗ wptſuf iego poes vsayð ſpon nc Poncſtc S ngumhiibac mprücdeie mol dolöim S Vl deliciatur. In pꝛimo bomo vetus ↄfici⸗ r.in ſecũco nouus reficitur. in tertio iã appꝛopinquãs ad perfectiõem ineffabili leticia afficitur. An nõ oꝛdo bonus:vt de refectione ad delectatiõem accedas: poſt lactis pꝛimitias ad vnguentoꝛũ delicias Et a pꝛincipio cantici huꝰvtraq; iſta vn guenta ⁊ vbera/⁊ cõmemoꝛata? copula ⸗ ta ſunt in pꝛeconijs ſpõſe. Nec exigua ho rum gratia que totiens replicat in laudeʒ dilecte:nõ cõtentus cõmemoꝛaſſe ſemel. Põne delectatũ putas laudibus iſtis q̃8 tanto affectu tam frequẽter recenſet? Eſt ⁊quod ad te trahas de tanta ſedulitate ite rate laudatõnis:inuitatõnem tuam puto banc iterationẽ:curreꝛ tu in odoꝛẽ vnguẽ toꝛum iſtoꝝ:immo cura magis vt hec in te vnguenta redoleãt: vt⁊ tu audire dignꝰ ſis. quia odoꝛ vnguentoꝝ tuoꝝ ſuper om nia aromata. Hec tiñ ſemel hec audias:ß iterato has tibi laudatõnes os dilecti lo⸗ quatur. Recentia in te ſint /? quaſi noua ſemper vnguenta.nõ areſcant · non exiccẽ tur. nõ exinaniãtur. Dleũ exinanitum no men dilecti. Sed vide vt exinaniat᷑ vſq; in te. non exinaniat᷑a te. Bonũ eſt ſicum ſponſa inchoes ab vnguentis. ſed nõ bo ⸗ num vtcõſummeris in vnguẽtis. Vlio⸗ quin tibi dicit Paulus. Tũ ſp iritu cepe ⸗ ris /nũc carne cõſummaris. Bene vnge⸗ ris/ ſi ſpiritu vngeris. Ideo ſic vngere vt caro in te immutet᷑ pꝛopter oleum. Oieuz nõ immutetur aut minuat pꝛopter carnẽ Oleñ immo⁊ vnguentũ nõ de capite tuo diſcedat/ ſed exuberet ⁊ deſcendat vſq; ad pedes · quia vtrac; in chꝛiſto ieſn/ nõ tam T yncta qᷓ; perfuſa ſunt vnguento · Intret oleum interioꝛa tua/ pſis imbibatur affe ctibus: vt carnalitas om̃is in te mutetur pꝛopter oleũ. Erit enim quãdo ⁊ caro im mutabitnr ꝓpter oleum · nctus eſt ⁊ ꝑ⸗ fuſus oleo ieticie pꝛe conſoꝛtib ſuis.Jðo ſolus ante reſurrectõis tempus dicere po tuit. Laro mea immutata eſt pꝛopter ole⸗ um. Inre anticipauit cõmunis hoꝛã im⸗ mutationis/ caro immunis a carnalitate. D hoꝛa optabilis.o dulce vngnentũ· qñ ⁊ per quod caro diſſoluta aſcendet in ĩcoꝛ ruptionem. Hã ante illum ſtatũ quid ni⸗ ſideſcendat in coꝛruptõnem? ¶ Uidiſtis peſterno die fratres/ aſpeiſtis iachtyma⸗ bilibus oculis carnẽ miſeram cõmutatã carnem deſcendentẽ nec poſſe penitꝰ coꝛ⸗ rumpi. Uidebatur velle coꝛpus qð occu pauerat hereditate poſſidere ipſa coꝛrup⸗ tio:⁊ ne deſineret putreſcere/ non ſinebat perputruiſſe. Cohibebat vires quali no⸗ ſet ſubſtãtiam celeriter cõſumere: vt diuti us inficere poſſet. Ham cũ furrit caro re⸗ dacta in puiuerẽ: quid habet vltra coꝛru⸗ ptela quod faciat: Omnis caro fenum:et om̃is gloꝛia eius quaſi flos feni Exicca ⸗ tum eſt fenũ ⁊ cecidit flos. Mis verbis pheta velocitatem defectõnis expꝛeſſit: q̃ facile caro floꝛida ⁊ vitali pubeſcelis calo re/⁊ roſeo coloꝛe pulcra:ſed deterra ſucci⸗ ſa viuentium · exiccat᷑ quidẽ ſubito:ſʒ non computreſcit tam cito. Ergo facta collati one celeritatem ſubite cõ mutationis oſtẽ dit:nõ lente coꝛruptionis expꝛeſſit hoꝛro rem. Videres in illo cadauere oſſa quete cta fuerant/ quedã denudata/quedã qui⸗ dem adhuc nõ tam tectaqᷓ; poiluta ⁊ ĩuo luta putredine. Braſſabatur in carne mi⸗ ſera longa coꝛruptio ⁊ attingens afint vf q; ad finem foꝛtiter: miſerabiliter diſſipa bat omnia. Poteraʒ ⁊ ego dicere diſſipa⸗ bat omnia carnis eius. eo ꝙ diſſipatio vᷣ⸗ tuti diuine diſpoſitionis ſeruiebat. Miſe ra cõmutatio/ſed pulcra ratio que ðᷣo pla cuit/ vt carnis glia ñ niſiꝑ putredineʒ de ducatur in puluerẽ. Seuiat moꝛs ſeuiat ⁊ graſſetur ipſa coꝛruptio in carnẽ huma nam/ depopulet᷑eam quantũ poteſt. De⸗ ducat eam pꝛimo in ſaniẽ. deinde in cine⸗ rem. Tam hucuſq; poteſt⁊ non amplinl qᷓ in puluerẽ deducere· ſcʒ carnis gloꝛiaʒ. E Ham ad nihiluz conſumere valer carnis ſübſtantiã. nec penitus cõſumere nec per⸗ petuo poſſidere. Donec atteratur celũ nõ coniurget. Tũc enim effundet dominus de ſpiritu ſuo ſuper omnẽ carnem:tũc ca⸗ ro ſanctoꝛũ erit immutata pꝛopter oleum eo ꝙ ſpiritus domini vnxerit eam. Om⸗ nes enĩ reſurgemus:ſcd non om̃s immu tabimur. O quanta virtus vnguenti üli⸗ us /a cuius facie coꝛruptionis tam vetu⸗ ſte iugum cõputreſcit /⁊ caro que cõſum⸗ pta fuit a ſupplicijs reuertet ad dies ado⸗ leſcentie ſue ·adoleſcentia que nõ dilcedat glia etate ſuccedente.Efficax omnino vn guentũ /per quod tam inueterata ſanabi⸗ tur cõtritio:⁊ tam annoſa ſanies in ſanitã tem incoꝛruptibilẽ conuertetur. E pꝛopꝛium eſt hoc vnguentũ. ideo chꝛiſtia ni dicũtur fülij eius a ſponſo ſuo chꝛiſto. id eſt. vncto. Et iam accipimus hocvn⸗ gurntũ in baptiſmate. Sed ſicut ibi ope ratum eſt ad ſanctificatiõem: ita⁊ in fine tempoꝛũ operabiturad gloꝛioſam illã im mutatiõem/ quando caro immutata erit pꝛopter oleum. Quis ſcit ſinon interim moꝛbus ſinatur deſeuire: vt er violentia moꝛbj/ virtus declaretur remedij? Bene ergo vᷣnguenti huius odoꝛ cõmendatur. co ꝙ grgtiã eius acſi de longe adhuc odo ramus· ODuod aliud dabis antidotũ tam efficat ad mitiganduʒ omnẽ mentis que poteſt accidere deſolatõem?quoniã fidiſ⸗ ſima ſpes eſt reſurrectionis future/⁊ felic illius cõmutationis? N on habet doctri⸗ na gentilium reſurrectionis credulitatem ⁊iudeoꝛũ traditio non tenet qualitatẽ. Il li non credunt. Nimis plene:ſed parũ pu re de ſpiruuali reſurrectionis gloꝛia/⁊ an gelica ſimilitudine ſentiũt. Bentiles vn⸗ guentihuiꝰ odoꝛẽ non trahent. Judeiq ⸗ dem nõ ipſum ⁊ pꝛopꝛiũ/ ſed neſcio queʒ alium ⁊ adulterinũ pꝛo eo.Apð ſolam ec cleſiam vnguenti illius odoꝛ⁊ integeret pꝛopꝛius exiſtit. Ideo odoꝛ vnguentoꝛũ eins ſuper om̃ia aromata. Bona vnguẽ⸗ ta impaſſibilitas ⁊ patientia. Per illã ca⸗ ro reſuſcitata ledi nõ poterit.per iſtã mẽs pia inter pꝛouocationes ⁊ iniurias illeſa cðůſiſtit. Per illam quieto ⁊ incõcuſſo iu⸗ re carnis noſtre terram hereditate poſſi⸗ demus per hanc vero ipſam animã. In patientia(inquit)veſtra poſſidebitis ani⸗ mas veſtras Ipſa patientia quid aliud ẽ niſi velut quidaʒ future impaſſibilitatis odoꝛ. Illic mala nulla inferũtur. hic vero patientie beneficio ac ſi vnguento quodã mitigatoꝛio etiã que illata funt nõ ſentiũ⸗ tur. Efficaxæ vtile omnino vnguentů qð inter carnis vexatõnes animũ ab iniuria tuetur:⁊ cõtinet nefatiſcat/ne deficiat/ ne laboꝛet. E go vtilitatẽ vnguenti huius pᷣ⸗ dico:tu foꝛte voluptatem queris. Nec in hoc quidẽ deero:⁊ adhuc vobis excellen⸗ tioꝛem vnctiõem demonſtro. Vmnegau dium(inquitjexiſtimate fratres: cũ in tẽ⸗ ptationes varias incidʒritis. An nõ tibi vnctus videt᷑ excellentioꝛiꝓꝛſus vnguen co/qui nouit in adnerſis gaudere:qᷓ; qᷓ di dicit in ipſis non contriſtar: Winꝰ eim Bermo eſt quo doloꝛ excluditur qᷓ auo leticia ſua detur· Peniq;? inimicos non modo tole rare ſcd amare iubetur ſponſa chꝛiſti. Di⸗ ligite(inquiinimicos vcſtros. Bonaer go eius vnguenta/que in triſtibus letici⸗ am redolent:⁊ hoſtibus dilectiõem. Di⸗ lectio enim maioꝛ eſt om̃ibus ſacrificijs/ ⁊ holocauſtomatitv. Ideo odoꝛ vnguen⸗ toꝛum tuoꝛũ pꝛecellit om̃ibus aromatily Bonũ piane oꝛationis aroma. bonuʒ in⸗ cenſum. Scd andi quid euãgeliump̃fe⸗ rat. Sioffers(inquit) munus muz ante altare/⁊ ibi reco?datus fueris quia frater tuus habet aliquid aduerſum te: dimitte ibi munus tuũ ante altare /⁊ vade pus re conciliari fratri tuo.Aduertis ſatis qᷓmo do vnguentũ reconciliationis/ aromatipᷣ fert oꝛationis. Quid eſt reconciliatio/ niſi iterata animoꝛũ diſſidentium conciliatio Et de conciliatõne ⁊ charitate fraterna di cit tibipſalmus. Ecce qᷓ; bonum ⁊ qᷓ; io⸗ cundũ habitare fratres in vnum. Beceſt excellentioꝛ via ſiuxta Paulũ)⁊ alijs ma⸗ ioꝛ chariſmatibus qᷓ; odoꝛ vnguentoꝛuʒ cunctis aromatib. Unguentũ hoc deſcẽ dit de capite in barbam ⁊ oꝛam veſtimen ti. C hꝛiſtus enĩ caput noſtrũ pꝛius dile⸗ xit nos/ vt nos diliganꝰeum. Ideo ⁊ ſpõ ſa ſe currere dicit in odoꝛe vnctionis.idẽ. in emulatione dilectionis. Non dicit vn guentuſed vnguentoꝛuʒ.co ꝙ gemina ſit dilectio. Qna qua diligumus ipᷣm.quoni am ipſe pꝛioꝛ dilexit nos. Alia qua diligi mus inuicẽ ſicut ⁊ ipſe dilexit nos. Utri⸗ uſq; dilectionis habemus ab ipſo ⁊ exem plum ⁊ donũ. Ipſe enim dilectõuis ⁊ vi⸗ am monſtrat ⁊ miniſtrat virtutẽ. Jõ ſcri⸗ ptum eſt. In odoꝛe vnguentoꝝ eius cur⸗ rimus. Ipſa cõnexio ⁊ fuauitas:et amoꝛ patris ⁊ filij/⁊ mutua complexio per ſpi⸗ ritum amboꝛũ.nõne grato nos odoꝛe p⸗ fundit.⁊ ad ſimilẽ nos inuitat emulatio⸗ nem/ vt ⁊ nos vnũ ſimus ſicut ⁊ ip̃i vnũ ſunt. Felix quidem qui ſequitur ⁊ curritĩ odoꝛecharitatis illius.dilectionis illius. vnctionis illius. Ipſe enĩ ſpiritus vtroſ⸗ q; quaſi perungit:quos tanta amoꝛiſ dul cedine coniungit. IJmitemur vnctionem iſtam:curremus in eius odoꝛe. Dinine ü⸗ lius ⁊ eſſentialis vnitatis emula eſt⁊ qua ſiimago fraterna charitas.⁊ quedã velut vmbꝛa vnguẽti illiꝰ ⁊ dulcedinis ⁊ amort ————— o gmmit Mom quoni Zlaquadilg iœitnos Uni⸗ cen mdiutöuistyi⸗ u int Jöſci conpletio ob guonos ddp Linutnt tmulcb⸗ XXXII mutui. Ecce enim qᷓ; bonum ⁊ qᷓ; iocun ⸗ dum habitare fratres in vnum. Siẽ vñ guentũ in capite quod ⁊c. Etq; vtinãde capite noſtro quod ſurſum eſt/ quedã vn guenti iſtius in nos vmbꝛa deſcendat/ vt ⁊ipi audire inueniamur:quoniã odoꝛvn guentoꝛũ tuoꝛum ſuper omnia aromata. Pꝛecurte animovirtutes reliquas/ vſum ? opera ſingularũ recenſe Nihil in illis tã ſuauiter redolet: quantũ pura de coꝛdeca⸗ ritas. Duem odoꝛem tibi ſpirent ieiunia quẽ odoꝛẽ elemoſpyneꝛſi in illis charitas ñ pollet: Taſtitas ipſa ⁊ tolerantia paſſio num:ſi nõ fuerint charitate condita:qᷓd ti bi ſuauis odoꝛis refundent: Si tradide ro(inquit Paulus)coꝛpus meũ ita vt ar deam/⁊ quaſi aroma incenſum liqueſcaʒ totus in igne:charitatẽ autem nõ habeaʒ nihil mihi pꝛodeſt. Non poteſt gratis ſu 2 ſcipi quod nõ cum gratia offertur. Tha⸗ ritas radix eſt: quaſi rami virtutes cetere de illa pullulant.⁊ ideo pinguedinis illiꝰ participes eſſe debent · Duidꝓdeſt ramꝰ in bona oliua ſi non in eo ſentitur radicis pinguedo ⁊ gratia? Ita quidẽ nec vᷣtutes nec opera virtutũ:ſi non in eis charitatis ⁊ dilectionis virtus redoleat. Maria cu⸗ ius etiaʒ modo tibi nomen de euangelio ſonuit. quid in ea alind qᷓ; dilectio redole⸗ bat: Dimiſſa ſunt ei(inquit) peccata mul ta/quoniã dilexit multum. Bonus huiꝰ odoꝛ:cuiꝰ gratie veteris coꝛru ptele fetoꝛẽ deleuit omnino: ⁊ totã eccleſie domũ ſuauitate grata perfudit. Dñ eſſet rex in accubitu meo: nardi piſtici alaba⸗ ſtrum confregit/⁊ effudit ſuper caput re⸗ cumbentis. Et nardus illa dedit⁊ adhuc dat ⁊ in finem ſeculi dabit odoꝛẽ ſuũ. Bo num in ara pectoꝛis ſui chꝛiſto domino ĩ cendit aroma:ac ſi vnguẽtum exinanituʒ coꝛ eius liquefactum flamma charitatis Sepulto domino vide q; officioſa /qᷓ; ſe dula monumentũ frequentat ⁊ redit. Ui det angelos/ apoſtolos inuitat: abeunti⸗ bus illis /non abijt illa. Ardens eſt(inqͥt) coꝛ meum/ deſidero videre deum meum/ quero ⁊ nõ inuenio eũ. Nonne tibi anxie tas iſta querentis/ eximie quoq; dilectio⸗ nis videtur odoꝛem ſpirare? Bec verba dum in eius memoꝛia cantant᷑:nõne qui cantant ⁊ ipſi quoq; inflammant᷑ Peni⸗ q; ⁊ ipſe Jeſus qui deſideratur/ vnguenti illius fragrantiã odoꝛat/⁊ quaſicurrit ad illam in odoꝛe vehemẽtis amoꝛis. Quid niad cognata libenter recurrit vnguenta. Quaſi in matutino feſtigat ad illam /⁊ ſur gens mane pꝛima ſabbati /pꝛimo apparʒ Marie, ⁊ vnxit eam oleo leticie pꝛecõſoꝛ⸗ tibus ſuis. dum ſe iam reſurreriſſe mani⸗ feſtat in gloꝛia. Jam aromatæillius ĩ vn⸗ guenta conuertit /⁊ deſideria eius in dele⸗ ctatiõem commutat. Aroma mihi vide⸗ tur offerre/ qui oꝛat ⁊ optat. Tunc autem vnguento perfundit:cum eius quẽ amat potitur copia/cũ pꝛeſentia ðᷣlectatur. Bo num quidẽ oꝛare? deſiderare dominum ß amare ⁊ habere⁊ frui melius. Etſvt ita dicam)cum nõ habes:bonñ eſt mendica re:fed melius manducare. Si potes ab⸗ ſentem amare:quanto magis cumadeſt. cũ copiam ſui indulget: cum experientia dulcis alimenta miniſtrat amoꝛi. Tunc enim ⁊ ſpiritualius⁊ perfuſius vngit᷑ ani ma:cum illi qui vnctus eſt ſpiritu ⁊ virtu te artius iũgitur. Tunc pꝛecipue dilecto placet:tunc ſuauius redolet/ cum tota fu⸗ erit in ipſum tranſfuſa.cum adherens illi vni/oꝛis fragrat vnguento· vnguento ilo. quod de ſponſo redundat in ſponſaʒ. Jo cunde omnino ⁊ ſuauiter redolet cohabi⸗ tatio iſta invnum:ſicut vnguentũ in capi te quod ⁊c̃. Ideo odoꝛ vnghentoꝛuʒ eins ſuper omnia aromata. Et ſi vnguenta eti am ipſi ſponſe alia ſunt:nulla talia ſunt /qᷓ le illud quod deſcendit ĩ ipſam.hoꝛa hac maxime qua dilecto coheret: quando in⸗ ter eius vbera moꝛatur: quando cubat in ſecretario coꝛdis. Deniq; quando rexeſtĩ accubitu ſuo:tunc nardus ſponiſe ſpargit odoꝛem ſuũ:odoꝛẽ bonũ ſuper om̃ia aro⸗ mata. odoꝛem ſponſi/ magis vero odoꝛeʒ ſponſum. Ipſe eſt enim dulecte ſue vnguẽ tum:ipſe eſt odoꝛ.nã ipſe in dilecta ſua cõ placet ſibi.ipſe redolet. Atq; vtinam vn⸗ guentũ hoc de capite noſtro non diſcedat ⁊ odoꝛis eius fumus aſcendat de coꝛdib noſtris in ſecula ſeculoꝛũ Zmen. Sermoxxxijj Fes iſta domi« d nice reſurrectionis/ annua cele bꝛitate ſolennis · de vnguentis repetito tractatu/mecompellit 5 ———— ſit i 3 1 ft 3 3 3 1 Bermo rmonẽ. Veniũt hodie mulieres cũ aro⸗ matibus:venit ⁊ Nichodemns ferẽs mi xturam mirre ⁊ aloes quaſi libꝛas cẽtum Maria magdalgne ipſa peruenit vngere coꝛpus Jeſu in fepuiturã. Videtis quã⸗ ta myſteria celebꝛantur in vnguent· Ma gna inyſteria:⁊ quis ad iſta idoneꝰ. Quiſ digne vnguentoꝛũ aſſignabit diſtinctõeʒ pꝛopꝛietatẽ exponet? Piſputatõ hec expe rientis eſt/ non conijciẽtis. Non eſt enim facile cuiqᷓ; de vnguentis tractare:niſi qð ipſa docuerit vnctio. Hodie vnctus eſt dominꝰ oleo leticie pꝛe conſoꝛtibus ſuis. Duomodo eĩ conſoꝛs eſt qui non ↄgra⸗ tulatur/ non congaudet qui de ſurgẽte nõ conſurgit in nouã leticiam? Opoꝛtuna q dem occaſio de vnguẽti vobiſcuz diſerere ſed multo magis opoꝛtuna vnguentis re dolere. Vos exigiſtis a me ſermonem: et 3 a vobis vnguentoꝛũ odoꝛeʒ depoſco Qua ratõne cũ fanctis mulieribus domi ni Jeſu frequẽtatis monumentũ:ſinullũ ſpirituale defertis ad illud vnguẽtũ? La ro domini hodie gloꝛioſe eſt immutataꝓ pter oleum. Nonne condignũ videtur vt coꝛda noſtra immutẽtur? conuertãtur in oleũ ſpirituale.in olcñ exultationis et leti⸗ cie: Inſtituerã de vnguentis ſermonẽ.et ecce diſputatõ noſtra heſit in oleo. Et qͥd oleo cum vnguentis? Multũ quidem:et ſi nõ per omnẽ modũ idem non eſt. acce⸗ dit tamen ex parte aliqua/⁊ diſſimilat᷑ eis Oleũ enim qᷓuis non fragrat:mitigatta⸗ menmnon bene olet ſed bene vngeris ex eo Bic autẽ non tam vnctionẽ qᷓ; odoꝛeʒ cõ mendat in vnguentis ſponſe. Et odoꝛ(in quit) vnguentoꝛũ tuoꝛũ ſuper omnia ar mata. Non om̃is anima odoꝛiferis abũ⸗ dat vnguentis.ſicut ⁊ mulier illa in reguʒ libꝛo loquit᷑ ad pꝛophetã Hon eſt in do ⸗ mo mea niſi paululũ olei quo vngar. Hõ habet hec vnguenta odoꝛiferis ſpeciebuf compoſita.ſed oleũ ad vnctiõem ſimplex ⁊ exiguum. Maria magdalene/ non leg: ſed euangelica mulier/vnguentum refert nardi ſpicati pꝛecioſi: nec exiguũ/ſʒ libꝛaʒ integram. Et ip̃e Simon redarguit᷑ a do mino:ꝙ nec oleo quidẽ caput eius perun xerit:cum illa caput eius perfudit vnguẽ to. Uides quomodo vnguenta oleo pꝛe⸗ feruntur ⁊ odoꝛifera vnguenta? Ham pꝛe ter boc ꝙ vnctionis habent effectuʒ: quo dam odoꝛis ſpiritualis beneficio pꝛero⸗ gant. Unctio quidem parcioꝛ eſt /ſed fra⸗ grantia ſe diffudit in plures. Etiam qͥ ſo⸗ lus vngitur: non ſolus odoꝛat. Virtus eſt cõmunis /in omnes ſe ſpargit. Ergo vn/ cto tibi:odoꝛ ⁊ alijs ⁊ tibi. Bene vngitur ⁊ bene redolet/ qui diligit bona coꝛaz deo ⁊ pꝛouidet bona coꝛaʒ hominibus. Bau dete(ſinquit Paulus) in domino ſemper: ⁊iterum dico gaudete: modeſtia veſtra no ta ſit omnib hominibus. Baudete adun guenta modeſtie:noticiam referte ad odo rem. Audi quomodo ipſe Paulus odoꝛẽ ad noticiam trahit. Et odoꝛẽ(inquit)no ticie ſue per nos manifeſtat in omni loco Bonũ ergo vnguentum /⁊ bonus odoꝛ: ſpiritualis in domino exultatio ⁊ mode⸗ ſia habitatio /leticia ⁊ noticia. Bene vngi tur/cui dominuſ in conſcientie interioꝛis gaudio placet:qui delectatur in ipſo/⁊ be ne olet qui cum Paulo omnib per oĩia placet. Et non placet niſi ĩ domino:in cu⸗ ius modeſto habitu/ diſcreto opere/ ßmo ne docto/ interioꝛis alacritatꝭ ⁊ gratie fra grant vnguenta. Bene vngitur qui gloꝛi atur in domino:⁊ bene olet per quẽ domi nus gloꝛificatur coꝛã hominiby. Et ipſi qui redolet/ odoꝛ ſuus ſuauiter fragrat: ſi non gloꝛiatur ſeipſum cõmendari ſed per ſedominũ. Odoꝛ vnguentoꝛũ tuoꝛũ ſuꝑ omnia aromata. Vultis vt inter vnguen ta ⁊ aromata differentiã vobis aſſignem? Ipſeergo ſermo cantici diſtinguere vide tur/ non repꝛobans aromata:ſed vngucn ta pꝛeponens Quantũ ergo in conſimili bus ⁊ coniunctis rebus inuenire diſtan⸗ tie poſſum. Unguenta videripoſſuntdo nagratiarũ que in ſpirituſancto conferun tur aromata vero ipſa officia que deuote referuntur. In operibus ⁊ĩ officijs hone ſtatis quedaʒ naturalis ſpecies grata eſt. In vnguentis gratia ſpiritus. Dominũ Jeſum vnctũ ſpiritu ⁊ virtute:ita ⁊ ſpon⸗ ſam eius in hoc decuit aſſimilari:vt ⁊ ip̃a ſpiritu ⁊ virtute vngatur. Bona quidem ſunt aromata virtutũ.⁊ per ſe redolere vi⸗ dentur:ſed cumulatioꝛe gratia fragrãt/cũ de vnctõne ſpiritus ſuauitatis aſpergun tur odoꝛe. Opera ip̃a ⁊ virtutes cum his que foꝛis ſunt:cõmunia nobis eſſe poſſũt vnguenta nõ poſſunt. Deniq; ⁊ ſiꝑ ſe puł cra ſunt: plus placent cum pꝛocedunt dę ſpiritn. Quomodo videntes opera bona gloꝛificant deum: niſi quia intelligunt ꝙ ipſum opus bonũ ⁊ a deo venit ⁊ ad ipᷣaʒ Net qua ſane in me bona ſunt:gra⸗ tioꝛa mihi quidem inde ſunt cũ deputan tur gratie chꝛiſti: cuʒ eius in me vnctio cõ „ cum naturalis arbitrij pꝛedicatur facul⸗ as aut fructus induſtrie. Deniq; ſine vn cctione ſpiritus /⁊ natura libertate deſtitui tur:⁊ virtus veritate:⁊ opns merito. Naʒ ſine gratia ſpiritus ⁊ fide chꝛiſti /⁊ volun ratis conatꝰ effectu care::⁊ virtus que xi⸗ detur fucata eſt:⁊ opus eterne mercedis non aſſequitur fructũ. Ideo odoꝛ vnguẽ toꝛum tuoꝝſuper omnia aromata. Eteni qualiacunq; aromata fuerint:nõ mere ſu⸗ auitatis ſpargunt odoꝛem: niſicum ĩeis ſpiritualis gratie redolent ⁊ redundãt vn guenta Vultis vt aliquod vobis vnguẽ tum pꝛoponã/ cuius odoꝛ ſuper om̃ia ec⸗ cleſiaſticoꝛũ donoꝛum excellat aromatg? uis odoꝛ in eccleſia ſuauꝰ fragrat/ odo re miſericoꝛdie ⁊ remiſſionis? uanti cu currerunt in odoꝛe vnguenti iſtius:⁊ per pocchꝛiſto comparati? agglutinati ſunt Bene redolet quod veteris coꝛruptele et peccati ab anriquo inoliti ſub momẽtode let fetoꝛem. Wulier illa que erat in ciuita⸗ re Maria nomine: qᷓ fetica erat quando acceſſit ad pedes Jeſu in domo Simo ⸗ nis lepꝛoſi· Quantũ ipfi fetebat Simo ⸗ niqui pꝛeſentie eius non ſuſtinuit hoꝛro⸗ rem poꝛtare. qᷓ; fetida inqᷓ; acceſſit ad je⸗ ſum⁊ ecceiam in toto mundo ⁊ penitẽtie ⁊ dilectionis ⁊ gratie quã repoꝛtauit ſpar git᷑ odoꝛ. Von eit ſera gratia chꝛiſti inipßᷣo conuiuio/ quo mulier hec domini pedes rigauit/ terſit ⁊ perunxit:⁊ lota⁊ exteriu et peruncta eſt.⁊ ipſius domini teſtimonio phariſeo pꝛefertur. Nõ eſt enim parca cle⸗ mentia chꝛiſti:nec pigra quidem · plus re pendit:⁊ ſub hoꝛa rependit. Quid miruʒ ſi penitẽti occurrit indulgentia vbiad pa tientiã penitentia adducit. Wulier illa 5 depꝛehenſa in adulterio ⁊ relicta ĩ medio: vide quomodo clementiã Jeſu redolebat que mechie culpa pꝛius fetebat · Reuolue — cuangeliũj vbiqʒ Jeſum inuenies ⁊ citum ⁊ copioſum ad veniam Denic;? ſi quatri duanus moꝛtuus eſt ⁊ publicati criminiſ * *— detumulo pꝛaue cõſuetudinis: vbi ßs ſoluit/⁊ remiſſionis infundit vnguẽtum: ſtatim a facie eius fugit ⁊ omnis fetoꝛ an tique putredinis. Quis enim retractabit quod nõ imputat dominus Quis tene⸗ bit errata que ipſe remittit. Iõ poteſt ma le olere quod iß̃e abolet. Domine inquit ⁊iam fetet. Er ras Wartha. Jeſus nõ tam fugit ferida⸗ qᷓ ſolet ip̃m fetoꝛẽ fugare. Exemplũ dedit eccleſie ſue/ vt quẽadmodũ ide ſecit nobil ita ⁊ nos inuicẽ faciamus: hec illireliquit vngnuenta. Duanti deſperãtes ſemetipßos E tradidiſſent imũdicie:ocij ⁊ auaricie om⸗ niumq; vicioꝝ p̃cipites ſe dediſſent ĩ gur gitem:ſi nõ medicaminis huꝰ retraherẽ⸗ tur odoꝛe. Tribularer(inqͥt)ſi neſcirẽ mi⸗ ſericoꝛdias domini/ miſericoꝛdias in ca⸗ pite /⁊ miſericoꝛdias in coꝛꝑe eius qð eſt ecckia. Rã ⁊ ipſa accepit a domino quod ⁊filijs tradidit. qð ipſaſinqᷓ;accepis ĩmu nere:ipᷣa etiã in mãdato/ vt ſit miſtra miſe rationũ. Bonñ quidẽ miſericoꝛdiã mint Miſericoꝛdiã quã ſtrare ſʒ meliꝰ miſereri. i debes ex loco/ ex aĩo ſolue. Expmeitexpᷣi affectũ:cuiofficiũ ⁊ vicẽ ſuſcepiſti. Wi⸗ niſter es eius qui diues eſtĩ miſericoꝛdiæ. Poli in alieno 5ᷣdurus ĩueniri. Erogacõ ſeruis tuis vnguenti huiꝰ menſurã in tẽ⸗ poꝛe. Siin alieno infideles eitis qð ve⸗ 1 ſtrum eſt quis dabit vobis: Affecttuſit nam dominieſt effectus venie. Dui leſaʒ conſcientiã geſtat/ tectum vulnus ſub pe ctoꝛe tuto ſe tibi committet ſi penes te vn guenti huius odoꝛem pꝛeſenſerit. Siſci⸗ retis quidem miſerico?diã volo ⁊ non ſa⸗ crificium nunqᷓ; cõdemnaſſetis innocen tes. Non ſic tu domine. non ſic. non mo do non innocẽtes ſed nec nocentes quidẽ condemnas · ſed emendas eos. Emendas bit(inquit) me iuſtus in miſericoꝛdia: ole um autẽ peccatoꝛiſ non impinguet caput meum. Diſtinguit hic pſalmiſta inter ole⸗ um ⁊oleum.inter oleñ adulatiõis ⁊ oleuʒ miſerationis · Illud demulcet⁊ ſauciat- iſtud demulcet ⁊ ſanat. An non tibi ſuper omnia aromata bene redolet vnguentuz · per quod vniuerſa delicta tam facile de⸗ lentur. Vilius ille iunioꝛ in ſe reuerſus vn guenti puiꝰ vberã copiã odoꝛatꝰ eſtinpa re deregione longinqus:⁊ inte; grege 3— — Bermo 3 poꝛcoꝛum patris eius cepit fragrarecle⸗ mentia.ideo attractus eſt et curfere cepit ad patrem in odoꝛe vnguentoꝛũ eius. Vi de facilem vide pꝛofluã domini Ihu ꝗᷓti am cum peßitente filio gaudere euzʒ opoꝛ tet⁊ epulari.manet in domo Zachei.pu⸗ hlicanũ in diſcipulatũ aſciſcit:⁊ cum La ʒaro poſttumulũ inſtaurat cõuinium.q⸗ bus pꝛopiciat᷑ impꝛoperare neſcit. dimi⸗ dia vti non nouit clementia.familiarita tis i gratiã ſuſcipit quibus indulget. Bo num ergo miſericoꝛdie vnguentũ qð pec cata remittit.pꝛeuenit merita.comitatur. accumulat.ſuꝑ om̃ia fragrat aromata:eo ꝙ om̃is ecclia ſanctoꝝplus miſericoꝛdia qᷓ; meritis nititur. Deniq; remiſſionis vn guentũ vltimũ ſacramentũ. VUnguẽtum hoc ⁊ peccatoꝛibus ⁊ iuſtis cõmune⁊ cõ modum eſt.nam ſunt alia quedaz ſpecia ⸗ lia ſapctoꝛuz ⁊ ſolis ipſis accommodata. uht enim vnguenta que ſanant. ſũt vn guenta que fouẽt.ſunt vnguenta que ſan ⸗ ctificant.ſunt que delectant. Et pꝛimaq ⸗ dem egꝛitudinẽ depellunt.ſecunda iam ſa nis conferũt alacritatẽ.tertia ſanctificant in opus miniſterij. ſicut regium ⁊ ſacerdo tale vnguentũ. quarta nõ iam in opꝰ ſunt ſed in ocium.nõ in adminiſtratiõem/ ſed ĩ amoꝛem /ſed in gloꝛiã/ ſed in delicias/ ſed in vſum ſponſi⁊ ſponſe. ¶ Bonũ eſt com moꝛari in vnguentis.ſed quoniã alibi ſa tis diſputatũ eſt ſuper vnguentoꝛũ diſtin crione. vngendi modos nunc bꝛeuiterdi ſtingnamus:alij tangunt᷑: alij aſpergũtur alij inungunt᷑: alij perfundunt᷑. Relege pẽ chateucum:euangcliũ reuolue ⁊ diuerſita tes iſtas vngendi quas coꝛpoꝛaliter ⁊ex⸗ terius factas aduertis/ ad amoꝛes defle⸗ cte. Non ego nunc de natura vnguento rum ſed de menſura ago vngendi: et alij quidem ſemel. alij ſepius. alij ſemper vn⸗ guenta frequentant. Bona quideʒ copia ſi aſſit ⁊ gratia. Neutra deeſſe videtur in vnguentis ſponſe:nec ſuauitas/ nec vber tas: quoꝛũ odoꝛ omnia gromata ſuperat. Ad eccleſiã generaliter hãc laudẽ deriua⸗ mus:ad ſpecialẽ aliquam in eccleſia per⸗ ſonam declinemus ſer monẽ: que ſingula ri quodammodo amoꝛis ⁊ familiaritatiſ beneficio ſponſe debeat nomine cenſeri:ĩ qua non modo neceſſitatis/ ſed dignitatꝭ ⁊ voluptatis vbertim vnguenta aſpirãt. Non hanc crediderim ego ſucro vngui⸗ mine vel tactam in parte/ vel reſperſam ꝑ partes:ſed perfuſam/⁊ perunctã abundã tius in ſpõſi delicias Topioſe penes hũc ſponſum aromatũ celle eructantes ex hac in illam.ſicut regales opoꝛtet habere diui tias. Sed credibile eſt excellentioribo re⸗ ginam vnguentis redolere. Nihil tamen nobis de virtute vnguentoꝝ expꝛimitur pꝛeterq; ꝙ ſolus odoꝛ commendat᷑in ip̃iſ Non eloquitur quid efficiat vnctio/ deli⸗ cias ſolas memoꝛaſſe contentus:⁊ eas de licias que ſpiritualẽ magis charitateʒ ac⸗ cendunt. Vnctio ſolo tactu ſentitur/ cum fuerit carni ſuperfuſa. Ddoꝛ vero tactum diffugiens:tĩ ſpiritu ſentiri ſe patit᷑. Et vnguenti quidem liquoꝛ ſenſim in interi⸗ oꝛa liquatur. Odoꝛ vero cum omni facili tate ſuperioꝛa petit. cerebꝛo illabitur.ſen⸗ ſuum ſedẽ dum occupat recreat. Wulto ergo ſubtilioꝛ⁊ ſublimioꝛ: multo magis vnguentoꝛũ eſt odoꝛ qᷓ; liquoꝛ. Et in blã⸗ dimento ſponſe magis delicata ⁊ magis accõmodata ſpiritualibus oblectamẽtis ⁊ feculentie minus habentia opoꝛtuit cõ memoꝛari. Alie vnguentis ⁊ oleo indigẽt vt motus carnis aut mitigent aut immu tent. Mec autẽ iam non in carne/ ſedĩ ſpi⸗ ritu vt domini ſponſam decet/ ſpirituali⸗ bus abundat delicijs. Odoꝛ vnguento⸗ rum tuoꝛũ ſuper omnia aromata.Et ſi ſo lus odoꝛ cõmemoꝛatur: foꝛte non ſolus operatur:operatur? vnctõ. Qui ſunt xp̃i Gait apoſtolus) carnem ſuã crucifixerunt cum vicijs ⁊ concupiſcẽtijs. Vbi vnctio eſt:non videtur crucifixio neceſſaria. Illa moꝛtificat:⁊ hec immutat. Et quidẽcru- cifitio doloꝛis ſenſum habet: vnctio leni tatem. S uauis vnctio eſt et efficax.tamẽ que ſine leſione oleo exultationis ⁊ leticie a corruptõnecarnẽ illeſam conſernat.coꝛ ruptionem aufert:⁊cruciatũ nõ impoꝛtat Domini Jeſu paſſionẽ vnguenta pᷣueni⸗ unt. vnguenta ſubſequuntur. vtdiſcas ⁊ tu carnis tue ſſi quis eſt)cruciatũ/ vnguẽ toꝛum exuberantiũ perfuſione lenire Biſ vnctus eſt/ vt et crucis non ſentiret iniuri am:⁊ reſurrectionis ſue nouitatẽ cõſeque⸗ ret᷑:et vt quaſi ꝑ hoc ſacramentũ ſpiritua lis vnctionis gratiã cõmendaret. Bonuʒ ergo vnguentũ/ cuius(yt ſic dicã) liquoꝛ carnem immutat:⁊ odoꝛ ſpiritum recreat nan Etſiſo von us s Udimcid vM. Etvtſummatim hec recapitulemus ꝛvn ctio ẽ mentis exhilaratio ⁊ exultatio: odoꝛ eſt ipſa oꝛatio. Vnctio ſpiritualis leticia. odoꝛ quedã eoꝛum que animo geſtantur/ rrterioꝛ per famã noticia. vnctio iterna ð lectatio. odoꝛ quoddã de gaudioꝛu er perientia deſideriũ ſuauiter ꝓfluens. 5 odoꝛ vnguentoꝛũ tuoꝛũ ſuper om̃ia aro⸗ mata. Dmne enim oꝛatiõis incenſum/ et deſiderij vebementiã excedit deſideriuʒ i lud quod de celeſtiũ blandimento gandi- oꝛum gignitur:⁊ concupiſcẽtia queð ſpi ritus vnctione quaſi ſuauiſſimus quidaʒ odoꝛ vbertim exalatur. Bonñ hocdeſide rium quod vim habet oꝛationis:⁊ nõ ha bet afflictionis moleſtiam. Sponſa hec cui pꝛiuilegiũ hoc vnguenti⁊ odoꝛis de ⸗ fertur: quid miꝝ ſi auidius optat/ quegu ſtat ſuauius? Equũ enim eſt vt amplius oꝛet que artius heret. Adherens ſponſo/ vnus cum illa effectus eſt ſpiritus. Id⸗ circo non niſi ſpiritus redolet in ea.qᷓ vn⸗ xit eam ⁊ oꝛat ea affectibus inenarrabi⸗ libus. pꝛopterea odoꝛ vnguẽtoꝛum eiſu/ per omnia aromata. Et in Apocalipſi le⸗ gis phialas plenas odoꝛamentoꝛuʒ. que ſunt oꝛationes ſanctoꝛum. Aromata(ſiẽ Exodus docet) geminus in vſus diſtri⸗ buuntur.id eſt. chariſmatis:⁊ thimiama⸗ tis. Nonne tibi videtur etiã nunc in lau⸗ dibus ſponſe/hec vtraq; coniungi? Vn⸗ guenta eius ⁊ vnguenta ſunt ⁊ odoꝛifera valde. Odoꝛ enim coꝛũ ſuper omnia aro⸗ mata. Unguẽtum(vt dictum eſt) donoꝝ perceptio:odoꝛ de perceptione actio gra tiarum.deſideriũ eternoꝛum:⁊ quidaʒ in⸗ ter ſublimia bona ſenſus humilis. Dꝛatõ enim humiliantis ſe/ ipſa nubes penetrat Uides quomodo aſcendit odoꝛamẽtum humilis oꝛatõnis:Zſcendit phariſeus il le in tẽpluʒvt oꝛaret: ſed oꝛõnis eius odor neſciuit aſcend ere. Bona gratiarũ ſibidi⸗ uinitus collata ſecum reputat:⁊ quaſi vn guen ta recenſet. Non ſum(inquit/ſicut ce teri homines/ raptoꝛes/ iniuſti/ adulteri/ Audi pꝛe quibus vnctum ſe gloꝛiat᷑: glo⸗ ria eius in confuſione alioꝛũ videtur. Võ magna gloꝛia.magna tamen ipſi videtur Ipſi redolet: non tamen ſuper gromata. ſed ſuper ſulphura ceteroꝛum.Zudiſtiq hus pꝛeferatur. audi nunc quid in ſe gra⸗ tie pꝛeferant vnguenta/ in quibus phari⸗ ſeus gloꝛiatur. Jeiuno bis in ſabbato. de mnas do omniũ que poſſideo.⁊ ſiquem defraudaui/reddo quadruplum. Bong hec legis elementa redolent: non euange⸗ licam doctrinam. VNon ieiunat per omne tempus. non renunciat om̃ibus que poſ⸗ ſidet: vt non habeat vnde poſſit vel pᷣmi⸗ cias vel decimas dare. Defraudata red⸗ dit in quadruplũ.nõ ſe patitur defrauda⸗ ri. non quod reliquuz eſt exponit partem auferenti.non acceptas ſepabere dicit in iurias. Phariſee inter infirma opera ſu⸗ pꝛa modũtumes. Phariſee non rogas ß; hope aſtanti publicano iniurias irrogal —u de teipſo perhibes teſtimoniũ. exigu um eſt teſtimoniũ tuum. Duo quedaʒ in oꝛationetua non tam redolentqᷓ; fetẽt:tu⸗ moꝛ⁊ tepoꝛ. Tumoꝛ eſt in eo quod pub⸗ licano impꝛoperas. Tepoꝛ quidem quia omnino nihil rogas. Ouomodo eni non tepebit oꝛatio elarionis vento ⁊ inaniter fatiata: Phariſee non oꝛas/ ſedẽffers teip ſum. Tu de teipſo perbibes teſtimoniuʒ: ⁊ teſtimoniũ tuum non eſt vernz. e ope ratione tua exiguum eſt. de pꝛelatõne non verum. Audienim teſtimoniuʒ veritatis Zmen amen(inquit) dico vobis/deſcen⸗ dit hic iuſtifificatus ab illo in domum ſu⸗ am. Hon enim qui ſeipſum commendat/ ille pꝛobatus eſt. ſed quem deus commen dat. Ideo felix anima ad quam ab ip̃ᷣa ve tatetam excellens cõmendatio pꝛoferf. Odoꝛ vnguentoꝛũ tuoꝛum ſuperomnia aromata. WMagnũ exhibitum eſt publica no teſtimoniũ:huic autem cui laudes iſte canũtur multo maius. deſcendit ille inſtẽ ficatus a phariſeo. hoc eſt. ab homine ela⸗ to/ab homine iniuſto in domũ ſuã. Hu⸗ ius autẽ ſponſevnguentoꝛum odoꝛ om̃ia excedit aromata. Ingens pꝛeconium.ſed ipſa non ab homineteſtimoniũ accepit ſÿ ab illo qui coꝛda ſcrutatur: quiper fidem ⁊ dilectionem in coꝛde ipſius ⁊ inhabitat Zoperatur. Von ſecõmendat:non impꝛo bat alios. Vauus enĩ diſtillans labia cinſ Capitulum hoc oꝛdine ſequitur.ſ; hodie tractari non poteſt. C raſtina diſputatio auditui veſtro⁊ auiditati dabit gaudium xleticiam in domino Jeſu Duod ipſepᷓ⸗ ſtare dignetur qui viuit⁊ regnat ꝑomnia ſecila ſeculoꝛum Amẽ. ⸗————— ——————.— BSermo Sermo xxxiij.„ S Suus diſtilläſ F labia tua ſponſa/ mel et lacſub S lingua tua/ ⁊ odoꝛ veſtimen⸗ toꝛum tuoꝛũ ſicut odoꝛ thnris. Vebemẽ ter dulcia ſunt/ que nũe dicta ſunt ad ſpõ⸗ ſum. Sed queritis quomodo ſuperioꝛi⸗ bus iſta conueniãt. Semel vos commo nuiſſe ſufficiat. ⁊ neceſſitate continuatõis liberam eſſe legẽ cõmendationis. Honte net ſeriem:ſed vtitur vaga licentia. Vbi laudũ ratio vertitur:non poteſt oꝛdo qui dem exigi:ſed nec debet reſpui ſiaſſigna⸗ ri queat. Poſt vnguentoꝛũ laudes: ſtatiʒ labioꝛum gratia pꝛofert᷑ in mediũ. Onid enim ſi nõ de vnguenti virtute hec in la, bijs diffuſa eſt gratia? E nangeliuz reuol ne/⁊ aliquid tale de ſponſo ipſo dici inue ⸗ nies. Spiritus(inquit)domini ſuper me eo ꝙvnxwit me/ cuangelizare paup eribuſ miſerit. ODpoꝛtuit ergo ⁊ ſponſam in hoc aſſimilari ſponſoꝛvt ⁊ ipſa in opus euan⸗ gelij vnctione ſpiritus vngeretur. Spiri tus enim ad officiũ vngit ⁊ ad efficaciaʒ · Vtrumq; ab illo eſt:⁊ miniſterij gradus 4 gratia miniſtrandi. Sine gratla gradꝰ inutilis. ⁊ ſine gradu pᷣſumptuoſus vſus eſt gratic. Quomodo pꝛedicabũt niſi mit 4 tantur. aut quomodo mittantur niſivn⸗ gantur:ſicut ſcriptũ eſt. Spiritus domi⸗ ni vnxit me:euangeliʒzare pauperibus mi ſit me. Spiritus oꝛdinat in officium:ſpi ritus ⁊ os aperit /⁊ foꝛmat in vſum · Jd- circo in laudibus ſponſe pꝛius agit ð vn guenris ſponſe:deinde de dulcedine labi⸗ oꝛum eius. quia ⁊ſi dulcia loquitur/ non ipſa eſt que loquitur:ſed ſpiritus ſponſiqꝙ; loquitur in ea. Deniq; audi quid ip̃e ſpõ⸗ ſus Jeſus pꝛimitiue pollicetur ſponſe.id eſt. apoſtolis. quia pꝛimitias ſpiritus ac⸗ ceperunt. Ego(inquit/ dabo vobis os ⁊ ſapientiã cui nõ poterunt reſiſtere omnes aduerſarij veſtri. Wagna quidẽ virtꝰ ſer⸗ mõis dinini/⁊ aduerſantes reuincere po teſt:⁊ nõ aduerſantes allicere. Et hocip̃ʒ eſt de pꝛeconijs eius. quid nunc in diſpu tatione fertur:ad blandimentũ plus ſpe⸗ ctstqᷓ; ad redargutionis effectuz. Fauus ðiſtulans lahia tua. Vmiliare quideʒ eſt illi ⁊ quaſi innatũ dulcia ioqui. Si quan do autẽ increpat dure:peregrinũ illud ab ea⁊ delonge aſcitũ /⁊ non inſitũ. nec ſic eſt affecta/ ſed magis coacta · Cum dulcia lo quitur/ de pꝛopꝛijs loquitur: cũ vero du⸗ ra/nõ habet hec oꝛis eiꝰ q̃litas: ſed pꝛaui-⸗ tas audientiũ. Ergo de pꝛopꝛio⁊ defanii liarilaudat ſponſam cũ dicit · Vauus di⸗ ſtillans labia tua. Sed quia de continua tione aliquanta iam audiſtis: vultis⁊ de continentia cõmendationis eius diſſeraʒ Tria quedã laus iſta complectitur/ dulce dinem/ plenitudinẽ/ parcitatẽ. Pulcedd conſideratur in genere· plenitudo ĩcopia parcitas in effuſione. Duid— di⸗ co: Diſtiliatio magis eſt qᷓ; effuſio. Fanꝰ diſtillans labia tua. Quid neceſſe eſt in aſ ſignandis ſingulis immoꝛari: Ipſienim ſcitis: quia fauus nõ niſi dulcedinẽ effun dit:nec niſi de pleno effundit. Etdepleni tudine quidem ip̃a /nõ totam ip̃am · Iðo fauus nõ effundens/ ſed diſtillans labia tua. Eſt ergo in labijs ſponſe et dulcedo ſola/⁊ dulcedo plẽa/ĩ dulcedo ſobꝛia. Ple ne quidem poſſidetur/ſed non pleneeffü⸗ ditur: ſed pꝛout auditoꝛuʒ capacitas exi⸗ git. Vultis etiam ipſius ſponſe de labijs ſuis habere teſtimoniũ? Quã dulcia lin⸗ quit) faucibus meis eloquia tua/ ſup mel ? fanũ oꝛi meo. Dulcia quideʒ ſunt labia ſponſe/ eloquia eniz domini diſtillantab eis. Eloquioꝛuʒ domini eſt iſta dulcedo⸗ Pon enĩ de ſuo loquitureſed quaſi ſermo nes domini. Idcirco diffuſa eſt gratiain labijs eius. Accipite iam ex parte qualia melia ſacri fauus diſtillat eloquij·⁊ vnicu ſq; ſicut deus diniſit vaſi/cui inſtille? mẽ⸗ ſuram. Remittit/ pmittit/ pꝛomittit /vᷣmit tit. Delicta remittit. infirma ꝑmittit.etna ꝓmittit:⁊ ipᷣoꝝ hmitias quaſdã pᷣmittit. Sapiam loquit᷑ inter ꝑlectos. ſapiam q́ dem nõ hꝰ můdi/ß dei. Sapiam ĩmiſte rio abſconditã/⁊ ĩter minꝰ ſpũaliter ſapiẽ tes nil arbitrat᷑ ſe ſcire/ niſi xpᷣm ibm⁊ hũc crucitixũ. Cohoꝛtat᷑ ad ꝑfectõʒ/ nõ cogit ß mag ↄſolat᷑ puſillanimes. ſuſcipitifir⸗ mos:⁊ ſi inqetos coꝛripit:coꝛrectõ iã dul cedinẽ ſapit maternã. peccãti cõpatit᷑· cõ nerſo indulget:nec ĩdulgẽtiaꝝ numerũ et q̃ſi terminũ quẽ nõ trãgrediat pᷣfigit: cui hᷣcipit᷑ ſeptuagies ſepties ĩ die ðlicta toti enſʒfitẽti donare. Við qᷓ; maßᷓ młtitudo dulcegis ĩlabijs ſpõſeqᷓ̃totiẽ ipe peffluit ĩ malũ:totiẽs ſi ↄuertari/ ipa tibi diſtillat apimimile uwine chmihm h ſectz nõcgt — ————————— RIIII inbonnm:⁊ p̃bende venie vicib non ex⸗ haurit᷑. Deniq; inſtar angeloꝛum dei non inſultat. ſʒ exultat ſuꝑpctõꝛe pniam agen te. Bonũ ergo eſt labijs eiꝰ auditũ pᷣbere. Ham ⁊ dñs pᷣcibus eius aurẽ accommo dat:ſicq; tuũ pꝛouocat ⁊ inuitat affectum vt ꝓdat ⁊ ſuũ. Loquere ſpõſa qð loqueri quia audit cũ deſiderio dilectus tuuſ:ſiue diſputantẽ de ſe:ſiue colloquentẽ ſibi. Sʒ 8 cum ipſi ſponſo ſpõſa loquit᷑:tũc loquit᷑i loq̃la dulcioꝛis labij ⁊ lingua altera. Tũc coꝛdis labia vere melle delectationis ſtil⸗ lant diuine. imo nõ tam diſtillãt qᷓ; fiuũt. quoniã hoꝛa illa in melleas affectões ani ma tua cõuertitur. Beata viciſſitudo qññ de coꝛde ſponſe quedã fluẽta mellis ema⸗ nant in dilectũ.⁊ ab ipſo redundãt ĩ ſpon ſam. Ad locũ enim vnde exeũt hec mellis fiumina reuertunt᷑ vt iterũ fluãt. Boni fa ni in labijs ſponſi ⁊ ſpõſe eructãtes exhĩ illnd:⁊ inuicẽ roꝛantes amoꝛis dilectõem Ille deſuꝑ irrorat gratiã: illa deoꝛſũ acti⸗ onem gratiarũ. Ipſe Jeus in anima di⸗ lecta roꝛis huꝰ mellei ſtillas genuit. Dul cee om̃ino ſtille roꝛis/ affectiones ille diui ni amoꝛis:quando ſponſa liquefacta tota diſtillat a facie eius quẽ diligit: a facie dei ſu. Idco quaſi fauꝰdiſtillans labia eius. eo ꝙ vehemẽter dulcis eſt ſic affecte men ⸗ tis ſuccenſio:ſed velox ſucciſio /pꝛopter il lum dulcẽ exceſſum mẽtis raptũ: ⁊ ꝓpter citã interraptionẽ. Vauꝰ diſtillans labia tua. Purgata õino hec ego crediderim kabia de quiby ipe Jeſus dulcedinẽ melle am haurire ſe reputat. Iſuie labia foꝛpice ⁊ carbone de altari tacta purgant᷑. Miſit inquit alius)manũ ſuã dominꝰ/⁊ tetigit os meũ. Que ſponſa eſt/ non carbonẽ /nðõ digitũ optat: ſed oꝛis contactuʒ. Oſculet᷑ meinquit)oſculo oꝛis ſui.labia labijs de bent᷑. Hec enĩ de ſponſe labijs expᷣmerent dulcedines.ſi nõ labijs impꝛimerent᷑ dile cti Dnid aũt niſi oſculi ſuauitate/ quod ð labijs ſponſe rapit/ ſe delectatum gaudet: cũ dicit. Fauus diſtillãs labia tua. Pꝛo⸗ pter vtrũq; /⁊ꝓpter oſculũ charitatis ⁊ꝓ pter oꝛaculũ veritatis. Vauꝰ(inquit) di⸗ Pillans labia tua/ mel ⁊ lac ſub lingua tua Iſtud iã ꝓpꝛie ad eloquij gratiã reſpicit. Hã labioꝝ vſus etiã ad oſculũ eſt:lingue vero ad eloqũ tm̃. Nõ tĩdulcedo ĩligua ſonat:ſed mel⁊ lac ſub lingua tua · Simu lata dulcedo eſt que tiñ ſonat in lingua/ non ſentit᷑ ſub ipſa. Exigua eſt que tota ẽ in labtjs ⁊ in lingua:⁊ non pars eihs ma ioꝛ ſub lingua. Hon eſt dulcedo tiñ in eꝰ lingua /nec tota eſt in lingun. ſed ſicut iðᷣe qui nouit teſtatur:mel⁊ lac ſub lingua tua Ideo eructat verbuʒ bonũ: verbũ tã mel leum qᷓ; lacteũ/ ꝓpter deitatis mqieſtatem ⁊ꝓpter incarnationis myſteriũ. Tingua ⁊ labia ac ſi quidã argenteus cgnalis ſũt/ per quẽ ð coꝛdis fonte riuuli lactis ⁊ mel lis erumpũt. Utrũq; dulce: ſed diſtincta dulcedo. Lac paruuloꝛũ eit/ vt Pauꝰ lo⸗ quitur.⁊ idem inter ꝑfectos dulcẽet diui nam ⁊ quaſi melleã ſapiẽtiam docet. Alij mel tĩ habent ſub lingua.alij tĩ lac ⁊ nõ mel. Wel autẽ ⁊ lac vtrũq; pariter ſub lin gua ſunt ſponſe. Nec mel fluit ſed magis diſtillat. Nec enim paſſim ⁊ intemperan⸗ ter ꝓfundit ſublimes illos ⁊ reconditos ſenſus ſecretoꝝ celeſtiũ/ deitatis archana nec lactis potum ſine delectu pꝛopinat. WMel(inquit) lac ſub lingua tua. Nõ eni ſermo eſt vel interna dulcedine vacuꝰ/vel iterne dulcedini cocquatus. Im pꝛomp⸗ tu eſt illi dulcia loqui/ſub cuꝰ lingua mel ⁊ lac. Beata lingua que velut fauus diſtil lat:⁊ velut vbera qnedam paruuloꝝ lacte diſtẽditur:que mel diſtillat? lac fiuit. Vm nis clamoꝛ⁊ amaritudo ⁊ blaſphemia lõ ge ab iſtis pꝛoſcribitur labijs. ſicut apo⸗ ſtolus ſuadet: hoꝛtatus hec eſt iuxta ꝑſal mum. Sub lingua erꝰlaboꝛ ⁊ doloꝛ. Sʒ mel ⁊ lac(inquit) ſub lingua tua. Fauus diſtillans labia meretricis.⁊ nitidiꝰ oleo guttur eins: non tamen mel ⁊ lac ſub lin⸗ gun eius:non in intimis eius:non in vlti mis eius.ſed nouiſſima eius amara ſicut abſinthium:⁊ acuta vt gladius biceps. De multere vero foꝛti hoc ideʒ in Pꝛouer bijs inquit. Foꝛtitudo ⁊ decoꝛ indumen⸗ tum eins ⁊ ridebit in die nouiſſimo · Spi ritualem illũꝛ vere beatum riſum iã nunc parturit os eiuſy⁊ quaſi dulcedo eius ſub lingua latitat. Ebullient autem que nunc ſubſunt mel ⁊ lac in plenam leticiamiĩ die nouiſſimo · tunc nulla ex parte quaſi ſub lingua pꝛemetur ſilentio.ſed pꝛeſſum diu pꝛoꝛumpet gaudium:⁊ implebitur os ri ſu e. Os mulieris cuiꝰfoꝛtitudo ⁊ decoꝛ indumẽtũ eiꝰ Vide quõ nõ optetnndãi ueniriq̃pmiſſa ſibi expectat gaudia reddi — Bermo D Quis ſcit ſinõ hec ipſa ſunt indumẽta de quibo in hoc codẽcantici loco ſubſeqͥtur: quia odoꝛ veſtimentoꝝ tuoꝛũ ſicut odoꝛ thuris. Dperui(inquit pſalmiſta)in ieiu nio animã młã. Itẽ. Humiliabo in ieiu ⸗ nio animã meã.⁊ oꝛatio mea in ſinn meo ↄuertetur. Bona veſtis iciuniũ: cuiꝰ ſinu quodã ſycreto oꝛatio cõmoꝛatur. Veſtis eſt que ſinũ habet.oꝛatio mea in ſinn meo conuertei, Habes hicvtrũq; /ſiaduertas ⁊ in ieiunio indumentũ foꝛtitudinis.⁊ in oꝛatione odoꝛẽ thuris · Dꝛatioſinqt)mea in ſinu meo cõuertet᷑. Cur vero aitĩfinu? Zn foꝛte defectũ oꝛatõis tepide infracte dedit intelligi.inq; ipſo pᷣmo euaneſcẽtis ꝓceſſu. iõq; dicit᷑:in ſinn ſuo ↄuerti.ibidẽ ſcʒ occidens vbi ethaurit᷑. Sed quõ con nertitx redit que perit: Magis quideʒ in ſinn cõuerti videt᷑/ que celerẽ pᷣcity repoꝛ⸗ tat effectũ. ⁊ ſi nondũ plene:ex parte tamẽ humils ⁊ deuote petitionis fructu potit᷑ Mabet enĩ dulcedinẽ multã vehemens ⁊ deuota oꝛatio.⁊ dũ dirigit᷑ in cõſpectu do mimi/quaſi incẽſum:ſuauẽ ip̃a odoꝛis ſui ſenſum haurit. An nõ bonũ indnmẽtum quom vapoꝛ buꝰnebule ip̃am offerentis operit ⁊ veſtit animq? Bonũ plane. Sed nos ſicut cepimꝰ veſtimẽtoꝝ interp̃tatio nes /ßm exterioꝛes actꝰ exequamur. Dpa enĩ bona⁊ pꝛioꝛẽ defoꝛmitatẽ operiũt/ne ad noxã imputet᷑/⁊ decoꝛẽ quendaʒ ⁊ ve⸗ nuſtarẽ conferunt:vt ad gratiã reputetur Bona ergo veſtimẽta /bona ſunt opera/⁊ ſimul oꝛnãt⁊ oꝛãt. Et ꝙ oꝛnẽt/manifeſtũ quidẽ eſt ſed nõ omniũ oꝛnatꝰredoletthu ra:nõ oꝛationis ſpecimẽ tenet. Deniq; cu iuſq; opa ⁊ patẽtia ⁊ publica: oſtentatõeʒ ⁊ inanẽ iactantiã redolẽt: nõ ſupplicatio⸗ nis inſtantiã /nð ſolicitudinẽ piacẽdido⸗ mino.nõ impetrãde vota gratie. quomõ eĩ aptabitur odoꝛ veſtimentoꝝ tuoꝝ ſicut odoꝛ thuris: Qu ivᷣo om̃ia agit vtei pla⸗ ceat cui ſeꝓbauit deo:vt eins mereatur fa uoꝛem vtiq; odoꝛ veſtimentoꝝ eius ſicut odoꝛ thuris. Et quidẽ thura niſi deo ſoli nec offerri ſolõt nec debẽt.ideo odoꝛ veſti⸗ mentoꝝeius ſicut odoꝛ thuris.cũ qͥcqd ſi ue palã ſine clam agit:ad impetratiõʒ pla catiohis refert diuine. Idẽ videt eſſe ole⸗ um in vaſis:⁊ in veſtimẽtis odoꝛẽ:ſʒ odo remtburis. Quid aliud qᷓ; gaudia ila ſpi 5* nitaliat eternã delectatõʒ deũ exoꝛatq om nẽ aliã abiurat ⁊ hoꝛret? Sitiuit linquit pſalmus)in tegĩa mea qᷓ; multiplicit tibi caro mea. Uides in verbis quõ et ipʒcar⸗ nis veſtimentũ quaſi oꝛatõnis habʒ vicẽ dum eo ſitire ðꝛ Caro volũtarijs afflicta diſciplinis /nõne deũ ad ꝓpiciatiõem fle⸗ ctere nititur? Ip̃a eius ꝓpter deñ ſuppli⸗ cia/ quedã ad eũ ſupplicatõnes ſunt. Ele moſyna paupi miſericoꝛditer impenſa ex⸗ oꝛat. Larnis ꝓpꝛie delectatio diſcrete re⸗ pꝛeſſa/cur nð ⁊ ipſa oꝛõnis habet effectũ? Voluptatis rep̃ſſio quedam eſt votoꝝ ex pꝛeſſio:⁊ deſiderij delectatõem aliã ſuſpi⸗ rantis. Oꝛatiõis feruide effeciꝰ ĩ ſinu coꝛ dis verti⁊ conuertit᷑. Thura in exterioꝛꝭ abſtinẽtie veſtimẽto ſuauiter fragrãt. Et bonũ om̃ino veſtimentũ quãdo aĩma nõ tam carne veſti qᷓ; carnaliũ ieiunio q̃daʒ ⁊ tempantia voluptatũ. Bonũ om̃inove ſtimentũ cõtinentia virginalis. ſuauẽre⸗ dolet ⁊ velut thuris odoꝛẽ vel ilii quẽ dili git vel ſibi que diligit. Quicqd cũ dilecti one offert᷑ /nõ poteſt eꝰ delectatione nõ ꝑ frui ip̃a que offert. Om̃is eĩ hec dulcedo que pᷣdicat in ea:ſentit᷑ ⁊ ab ipſa. Ab ipſa manat/⁊ in iða manet. In labijs fauus. ſub lingua mel.⁊ in veſtimẽtis eius redo⸗ lentia e ſunt ip̃i vniuerſa hec quoꝝ tam gratꝰeſt ſenſus?ẽ perftuitio dulcis Erũtlinqͥt dauid)vt complaceant eloquia oꝛis mei/⁊ meditatio coꝛdis mei in cõſpectu tuo ſemꝑ. Mabetis hicvtra⸗ q; hec.⁊ ne qͥd deſit ad cumulũ gratie ſub veſtimentoꝝ vocabulo oꝑti:q̃litas tertio loco ꝓfert᷑ ĩ mediũ. In labijs ſtillãt eloqa ſub lingua meditatiões meilee fluunt.ve⸗ ſtimentoꝝ oꝛnatꝰ/thuris ſpirat odoꝛem. Quid illi cenſes deeſſe ad gkiam in qᷓ hec tria cõplacent.os · animꝰ.opus? Hocnu mero om̃ia cõpꝛehenſa ſunt ſed oꝛdinecõ nerſa ſunt.?i b opib enĩ inchoanduzʒ eſt/ nõ ab eloquio. Loꝛnelij cẽturionis pᷣmo oꝑa ⁊oꝛationes exaudite ſunt. fidecoꝛda mundata ſunt. deinde ſupꝑ ip̃mꝛ ſuꝑ ſuos ſpũs cecidit. Et erãt loquẽtes lin guis ip̃i apoſtoli.poſt aſcenſionẽdñi vnanimes ꝑ ſtiterunt in oꝛõ̃ne. cõpletis ꝓmiſſionis di ebus repleti ſimt ſpũ. poſtea ꝓfectipꝛedi cauerũt vbiq;. Pꝛimo in oꝛõncpfuſi ſunt deinde ſpũ infuſi ſunt.⁊ſicquã ſuſceperãt alijs gratiã p̃iꝓfundũt. Pꝛimo expecta⸗ tione⁊ deſiderio cõuerſi ſunt ad deů ſcðo m gicſub ns tenio adis ſtilitcoqha mellet uunt ve⸗ ſpirut odoꝛen. d gluminäbec opus Voem ſunt ſcd dinech ni— d cimnon durim fiwu XXX ad ipſos facta eſt dei ↄuerſio.tertio ip̃i cõ⸗ uerfi cõfirmãtur ⁊ ↄfirmant fratres ſuos Sed ſiue ſanctitatẽ vite/ ſiue viſitatõnem diuinã/ ſiue verbi myſteriũ in apoſtol at⸗ tẽdas: oĩa hec veſtimentoꝝ vicem tenent his omnibuſ operti ſunt⁊ oꝛnati ſunt.qͥd in illis relictũ eſt nudũ aut vetuſtate pᷣſti⸗ na ſordens: quin tam feſtiuo⁊ verbi⁊ vir tutis cultu reſplendeat.Eximiꝰitaq; cul⸗ tus in illis ſed neccopia minoꝛ. Quid nã hecveſtimenta redolẽt?qualis eſt odoꝛ eo rum:nunqͥd nõ ſicut thuris? Lũ domini pecuniã cõſeruis erogant/ nõ inde penes ſe quicqᷓ; vel furti reſidere paſſi ſunt: nihil inde fraudulẽter ſibi decerpentes.etiam a laudis munere manũ excutiunt:omnia re ferendo ad gliam dei. Ipſe tibi Paulus ſubtilia ⁊ indiſſolubilia quedã veſtimẽta verbis ſuis cõtexit.⁊ ꝓ capacitate tua:lu⸗ minis ⁊ intelligentie coaptat amictu!? nõ tamẽ in ꝑſuaſibilibus hůumane ſapiẽtie v bis.ſed in doctrina ſpiritus. Ideo veſti⸗ menta quibo vel ipſe tegit᷑ vel que tibi cõ⸗ texit nõ niſi thuris habent odoꝛẽ Nã affe ctata verb oꝝ laſciuia/⁊ cultus inanis ⁊ le uis:gloꝛie redolere videt᷑ affectũ Etqͥ nõ lepoꝛem eloquij:ſed lubꝛicas⁊ fallaces di ſputationes ſubtilioris ſectantur materie dů ſe nimis ꝓpter inanẽ fauoꝛẽ extenuãt. aliquotiens intexũt blaſphemias Non odor veſtimentoꝝ eiuſmodi ſiẽ odoꝛ thu ris. Nullũ in veſtimentis ſpõſe excige vi detur dũ indefinitepnunciat. Odoꝛ veſti mentoꝛum tuoꝝ ſicut odoꝛ thuris. D me felicẽ ſi vel vnñ vel alterũ in me veſtimen⸗ tum:integrũ reddat thuris odoꝛẽ:nec ali qua admixtione peregrina coꝛruptũ. Hã ad hanc menſurã vt om̃ia eius indumen ta velut thura redoleãt:nemineʒ acceſſiſſe puto. qui necdum in ſponſaꝝ ſoꝛtẽ meru⸗ itaſciſcia domino Jeſu ſponſaꝝ ſpõſo. Sermo. xxxv. Btus ↄcluſus o es ſoꝛoꝛ mea ſponſa.oꝛtus cõ⸗ cluſus ·fons ſignatus. Pꝛimo ex verbis ſuis laudatõnis huꝰ affectum penſare oblectatꝰ videtur qui nõ eſt ↄten ⸗ tus laudaſſe ſemel. Et quantũ eſſet ſi vel ſimpliciter ⁊ ſine repetitione eius quã al⸗ loquit/eloq̃ret᷑ pꝛeconia?nũc aũt ⁊ exqui ſttis ad illã vtit᷑ blandimentis:⁊ ↄgratu⸗ lando ipſa cõgeminat. Duidni quam in matrimonij delegit gratiã/ nõ eius doti eximijs aggaudebit. Hõ poterat in tam dulcis neceſſitudinis iura niſi digna eli⸗ nõ equũ eſt vt ⁊ ipſa in talibus ei placere ſtudeat qui ſic ipᷣam pꝛobauit: Ipeꝓbat ipſe talẽ parat.ipe plantat ſibiparadiſum voluptatis.ipᷣe qui talẽ eam parat.ipᷣecõ gi/ nec iam electa tepide diligi. Nunquid parat paradiſum delitiaruʒ · Ecce ſinquit Iſaac) odo filij meiſicut odwꝛ agriple⸗ nicui benedixit dominꝰ. Mec ãt nõ agro confertur ſed oꝛto:vbi ſpũalis videpiã tatio floꝛũ ⁊ gromatũ cultus vberioꝛ. In hunc oꝛtũ Jeſu bone libenter deſcendis ad areolas aromgtũ/ cũ cubes in eo/ vt co las ⁊ cuſtodias illũ. Oꝛtus(inquit)cõclu ſus ſoꝛoꝛ mea ſponſa.oꝛtꝰconcluſus. Per oꝛtum internas fratres intelligite delitial ꝑ concluſionẽ diſciplinã cuſtodie. Queʒ dabitis oꝛto ſimilẽ:niſi cuꝰ anima ſpiri⸗ tualibo ſic affectiby redolet:ſicut aromati⸗ cis floꝛiby oꝛtus?qᷓ; iocundũ penetral/ ð; ſuauis receſſus ĩpectoꝛe ſponſe.in pecto⸗ re tam floꝛigero vt oꝛto comparet᷑. Nulla in eo radix amaritudinis ſurſum germi⸗ nans ꝑ quã oꝛti huiꝰimpediantur delicie Om̃is plantatio quã nõ plantauit pater meus celeſtis non inueniet᷑ in eo. Deniq ip̃e plantauit hũc oꝛtũ voluptatis:vt ſolꝰ opere᷑⁊ cuſtodiat illũ. Bemino quidem operat᷑ modo.plantans ⁊ purgans. Plã tat vt ſit omne ei ſemen veꝝ.purgat vᷣo vt fructũ plus afferat · Et plantar vt ſemen verũ ſit⁊ purgat᷑ vt ſemiplenum non ſit. Quid ꝓderit plantatio facta ad veritate ſi ꝓurgatio deſit ad vbertatẽ? Hihil ↄfert cültura diligẽs diſcipline/ ſi cuſtodia de⸗ ſit. Heutro deſtituit᷑ qui aſſimilatur oꝛto ⁊ oꝛto cõcluſo Oꝛtus cõcluſus ſoꝛoꝛ mea ſponſa. Male oꝛtũ in quo poſitꝰ erat cu⸗ ſtodinit adam cõtra lubꝛicũ fraudulẽtis⸗ pentis ingreſſum. Jocũdus quidem ille coꝛpoꝛaliũ paradiſus lignoꝝſ ego mul⸗ to melioꝛẽ in eius animũ plantatũ intelli go. Hihil obfuiſſet in illuʒ coꝛpoꝛalẽitri⸗ puiſſe:ſi nõ irripuiſſet in iſtũ. dmiſſus eſt coluber:⁊ ſtatim eius perſenſit venena Qui enim diſſipat ſepem · moꝛdebit eum coluber. Bona cuſtodia ſepeſq; culta ab incultis ſeꝑat⁊ ſeruat illeſa Circũda ergo hãc oꝛto tuo ſepẽ/ne ſi fuerit ablata deſtructa maceria:in direptiõem ⁊ concul catiõem fias. Non ergt illc recluſus. ho ⸗ ſti eiecto ⁊ exuli inde qᷓ; grauiter eſt inter cluſus. Tum difficultate regredit: vndeĩ cauta facilitateplapſus ẽ. In ſudoꝛe vul⸗ tus pane veſcit᷑ ſuo:qui in paradiſo de vi te ligno ad libitũ poma carpebat. Mic ve ſcitur pane ſuo.ibi vite fructiuus · In pa radiſo ꝓduxit dominꝰ om̃e lignũ puicrũ viſu ⁊ ad veſcendũ ſuaue. Laboꝛat in ter ra eiectus Zdam:nõ dominꝰ.ſed ipᷣa ter⸗ ra ſpinas ⁊ tribulos germinat operanti. Paradiſus gratis dat fructus ſuoſ.terra laboꝛanti nec ſuos. Lõmutatio miſera:ſʒ mu domine perdis ⁊ iuſte om̃es qui foꝛni cantur abs te. Jure perdit᷑ qui tã charas neceſſitudines perdit foꝛnicando. nec vl tra meretur hec blandimẽta audire vt vo cetur ſoꝛoꝛ.vt ſponſa.vt oꝛtus ⁊ oꝛtus cõ cluſus qui neminẽ niſi dilectum admittit Poꝛta paradiſi tui ſemꝑ clauſa ſit. ſoli pᷣn cipi pateat. Non deijciatur ĩ ſecuri⁊ aſcia ianua eius. Unus ſit aditus.⁊ is cõmiſ⸗ ſus cherubin. Nihil admittatur non exa⸗ minatuz pꝛius gladio flãmeo.nihil qð vᷣ⸗ bum dei repꝛobet.quod nõ appꝛobʒ cha ritas · quod nõ ad perfectionẽ ⁊ plenitudi nem legis accedat. Plenitudo ergo ſcien ⸗ tiecherubin. ⁊ plenitudo legis charitas: in qua om̃ia cõcludunt᷑ mandata Mec ſit tibi cuſtodia flammeo:vt quicqd irrum⸗ pere indignũ temptauerit: ſub momento ? non lente cõſumat. Nunquid nõ cõmo de dilectioni eſt aſſignata cõcluſio:qᷓ ſpõ⸗ ſe ſemper cõſtringit affectus: ⁊ concludit in idipſum.ad interioꝛa ſemper cõuertẽs vbi delicie eius ſint eſſe cum filio dei? Bo nus dilectio murus ſed habet hic murꝰ antemurale. Regularis diſtrictio ĩ illa co gitationes ſanctas ⁊ affectus dulces ĩclu dit. Hec occaſiones delinquendi repellit ⁊ excludit.hec opoꝛtunitatẽ vacatiõis ad amoꝛis pꝛeſtat officia.illa pfruit᷑. Ille mu rus gratus eſt. hic neceſſarius. ille te cele⸗ ſtes inter delicias claudit. iſtepſcribit mũ danas. Sitibi nociuũ eſt coꝛ tuuʒ velut oꝛtum deliciaꝝ pꝛeſtare chꝛiſto: nõ egrefe ras hoc antemurali ſiconcludaris. Deli⸗ cias perdere vult quas habet(ſi tamẽ ha ber)qui de munitiõe ſubmurmurat. Dꝛtꝰ T neſcit eſſe qui nõ vulteſſeconcluſus. Oꝛ⸗ ius concluſus fons ſignatus. Emiſſiões deuotõem pꝛiuilegio dulcedinis ſi tue paradiſus maloꝛũpunicoꝝ cũ pome rum fructib. In tribus huiꝰ oꝛti laudes abſoluit. concluſus ⁊ irriguus ⁊ aromati⸗ cus. Pꝛimũ ſecuritatẽ confert.ſecundum fertilitatẽ.tertiũ ⁊ ad germina que ꝓducit reſpicit ad gratiã. Honne nobis gratꝰoꝛ⸗ tus iſte videturtam integer:tam vber:taʒ vtilis. Vec tĩ vtilis eſtfed aromaticus? abundans delicijs. Quis noſtrũ has ad ſe laudes audeat attrahere: Quis hec ſibi dici blandimenta pᷣſumat?Atq; vtinaz ſi⸗ cut irrigatiõem ⁊ germinatiõem optamꝰ aromatũ:ſic conciudi ſignariq; nõ detra ctemus. Non enĩ emiſſiones illas aroma tum ꝓducit niſi oꝛtus concluſus:⁊ fontii ſignati:fluenti irriguus. Signetur ergo fons tuus vt nõ effuſione pꝛodiga totus exiccetur.ſignet᷑ vt ad irrigandũ tibi ſuffi ciat. In plateis tuis aquas tuas diuide. habeto eas ſolus vt non ſint alieni parti⸗ cipes tui. In plateis(inqᷓ;)ſed in tuis aq̃ diuide:vt virtutũ aromata tibi accreſcãt ac ſiiuxta aquã in plateis · Duomodo nõ erit fons ſignatus qui de fonte illo vitep fluit quẽ ſignauit deꝰ pater? Qui(inquit) biberit de aqua hac quã ego do: fiet in eo fons aque ſalientis in vitã eternã· In fon te hoc quẽ ſignatũ vocat:ſignatã quandã ⁊ ſpiritualẽ ⁊ pꝛopꝛiã? a ſeculari ſeiunctã doctrinã intellige. aut doctrinã. aut gerte atã ⁊ quaſi ſingularẽ copioſe fiuentẽ ⁊ iugiter Mec eſt que omnia virtutũ leta reddit ge nimina. Hec eſt foꝛtiũ operũ exhilaratio: ac ſi quedã irrigatio oſſium. Baudiũ enĩ coꝛdis exhilarat hec ſingularis ⁊ inſignii deuotio in deñ:quaſi fons ſignatus ⁊ pꝛo pꝛius ſegregatuſq; in hoc miniſteriuʒ. vt coꝛ ſpõſe ac ſi oꝛtũ quendã irriget in ſpon ſi delicias. Signet᷑ ergo vt non fiat iuxta quod ſcriptũ eſt. Vons tuꝰ turbatus pe⸗ de /⁊ vena coꝛrupta.alioquin neſcit tuꝰ di lectus de puro fonte potare Signatũ eſt (inquit) ſuper nos lumẽ vultus tui domẽ ne:dediſti leticiã in coꝛde meo. Leticiaum ad irrigatiõem deflecte. Deniq; in ſtillici⸗ dijs fontis oꝛtus letabit᷑ germinãs. Hõ⸗ ne recolis ð geneſi ꝙ fons aſcendebat⁊ ir rigabat totã faciẽ terre. Adhuc terra ðdit fructus ſuos /nondũ nouit ſpinas et tri⸗ bulos. Quis dabit oꝛtulo mea hãc aquã xareolis meis hunc fontẽ ſignatũ: Quis fontiloviey c Duilinquih) godoꝛfiine iconi. Inſon cwnis ſignatã ent tiugjte üareddit ge vchiarntio: um Baudicni hris 1inligni s ſignausiio dinignin pon t non fütuca uut certe ſed vterq; ſi enim nobis intima RXV dabit vt tota oꝛtuli mei facies irrigna ſit keticie ⁊ luc riuuł: nihil in eo aut ſterile ſit aut quadã indeuotione triſte. Vicina ſte rilitati videtur oꝑatio triſtis ⁊ ſpiritualis gaudij carens irrigatione · Deniq; ⁊ ſi qͥd naſcitur: quaſi radix aſcendit de terra ſitiẽ ti. Quaſi radix/ non quaſi floꝛes/ non qua ſi fructus. Quaſi radix. hoc eſt. aut paruʒ aut nihil plus habens in radice. Jõ fon⸗ tis inducta eſt mentio: vt germina leta cre das erumpere in oꝛto irriguo.Et eſt equi dem oꝛtus cuðꝰ aque foꝛtuite ſunt⁊ quaſi defoꝛis aſcite /nõ ꝑhennes/ non pꝛopꝛie. Bonus aũt oꝛtus cuiꝰ fons in ißo naſci⸗ tur. Fons ſignatus ⁊ ꝓpꝛius. Fons(in ⸗ quit)⁊ fons ſignatus.id eſt. iugiter intus erumpẽs nõ valens coꝛrumpi. Võs qꝛ vbertim fluit. Si peffluit. Aut ideo dicitur fons ſignatus. quia ⁊ ſi alijs alij fontes ſunt: ſoꝛoꝛi ⁊ ſpõ ſe pecialis eſt fons ⁊ pꝛopꝛius /⁊ quadaʒ pꝛerogatiua ſignatus. Bonus omnino fons ſapientie: ſed adhuc ſub ſignaculo nobis emanat: dulciter ſapit: ſed nonduʒ dilucide ſcitur· Signatus eſt ⁊ clauſus ſub figuris. In Apocalipſi liber oſtendi tur in manu ſedentis ſuper thꝛonũ/ ſigna culis ſeptẽ ſignatus. Vtriuſq; ratõ ⁊ fon tis ⁊ libꝛi ad ſapientie ſpectat intellectum gnatus eſt figuris ⁊ enigma⸗ tibus inuolutꝰ. Fie eſt. quibuſdã indicijs:⁊ occultat᷑ĩ ipſis·⁊ ſicutin Apocalipſilibꝛi ſignati le gis aptiones: ita ⁊ hic ſignati fonij emiſſi „ ones · Emiſſiones(inquit)tue paradiſus maloꝛumpunicoꝝ cum pomoꝝ fructib. Vons iſte ſignattis quidẽ eſt.ſed exiccatꝰ non eſt cuꝰtam gratioſe ſunt emiſſiones. Signatus eſt fons ſapiẽtie:ſed ab emiſſi onib eius cognoſcetis eam. Erit(inquit) fons patens domꝰ Dauid in ablutioneʒ peccatoꝛis ⁊ menſtruate. Ille patet. hic fi gnatur. Ille abluit. hic alit. Ille lauat. hic lis eſt ſponſe Ibi remiſſiones fiunt. hic emiſſiones. In pſalmo vide quomodo pᷣ mo lectũ lauat/ deinde rigat. Nõ enim eſt ſatis a feditate lanari:niſi ⁊ fecunditas ſe ctetur. Emiſſiones tue paradiſus maloꝝ punicoꝝ. Ita Jeſu bone/ ita eſt. Emiſſio nes iſte/ immiſſiones ſunt tue: immiſſio ⸗ gnatus quia nequaqm nes per angelos bonos. Non poſſet tles emittere delicias:niſi tu intrinſecus dele⸗ ctationes aque viue immiſiſſes. Signa⸗ tum eſt ſuꝑ nos lumen vultus tui domiĩe dediſti leticiã in coꝛde meo. Signatũ eſt ſuper nos quod deſuper nobis impſſum eſt. Cui diuini luminis imago deſuꝑ im⸗ pꝛimitur:intus in coꝛde leticje ſpiritualii vbertas expꝛimit᷑. Ideo gloꝛioſe emiſſio⸗ nes filie regis ab intus ſunt Emiſſiones tue paradiſus. Võ ſunt exigue deliciaruʒ intrinſecus copie/ de quib integer para⸗ diſus emittit᷑. Utrũq; habes ⁊ paradiſuʒ cõcluſum /⁊ paradiſum emiſſum. Ille eſt in puritatis affectiby · hic in actib pietatꝭ Ille intus eſt. hic de illo ꝓcedit ⁊ꝓbat il⸗ lum. Utraq; delectabilis eſt ⁊ conſciẽtia ⁊ cõuerſatio ſponſe. Omnia enim ꝓponit vtiliter ⁊ diſponit ſuauiter · Ideo q̃ſi pa⸗ radiſum quendã cernas in eius habitu ⁊ opere exterioꝛi: dum honeſtas placeti ſin gulis.⁊ ſeries in collatis. ⁊ ſuauitas in di ſpoſitis. Wodeſte⁊ in tranquillitate om nia agit vt virginalis in ea verecũdie non violetur ſerenitas. Deniq; ⁊ paradiſido⸗ tes enumeraturꝰ incipita verecundia: in eius deſignationẽ ꝓpter coloꝛem ſimilem⸗ punica mala ꝓponẽs Emiſſiones tuepa ꝙ radiſus maloꝝpunicoꝝ. Poteſt⁊ in mal punicis/ martyxꝝ intelligi patientia.eo ꝙ pꝛopꝛio ſint ſanguine rubꝛicati. Et bona pudicicie comes/ patientia: que in lande ſapiẽtie ſibi cõnectunt᷑.ſicut ſcribi᷑ Sa⸗ pientia que deſurſum eſt pꝛimo quidẽpu dica eſt/ deinde pacifica. Pudicicia mode ſte ſe ⁊ꝓꝙ dignitate tempat.patiẽtia alienã immodeſtiã equanimiter poꝛtat. Illa ꝓ⸗ pꝛios morꝰinfoꝛmat. hec alienos imperꝰ infringit. Illa decoꝛ ẽ. hec foꝛtitudo. Jõ dicit᷑. Foꝛtitudo ⁊ decoꝛ indumentũ ei. Pꝛimo(inquit pudica eſt/ deinde pacifi⸗ ca:⁊ poſt aliquãta ſubiungit:plena opibh bonis Bonũ eſt enĩ ꝑſecutionẽ pati: Bßꝓ rigat. Ile purgat delicta. hic pꝛoducit de licias. Ille cõmunis multoꝝ/ hic ſpecia⸗ pter inſticie fructꝰ. Jõ emiſſiones eiꝰma⸗ loꝛumpunicoꝝ ſunt:ſed cũ pomoꝝ fructi bus. Bona quidẽ pudicicia: ſed ſiocioſa nõ eſt /nõ affectata /non ficta:ſed fructum afferẽs in patiẽtia. Illa diſponit ſuauiter iſta ꝓtegit foꝛtiter: Illa modeſta/hec lon⸗ ganimis. Ideoq; his duab nunc anne⸗ ctunt᷑ quaſi ↄſummatio ⁊ finis opeꝝ fru⸗ ctus pomox.¶ Tranſeundũ iam I ad ₰ 2 Bermo arboꝝ aromaticaꝝ diſputationẽ ad deli⸗ catioꝛes ſpecies/ ad emiſſioncs cypꝛicu nardoeniſi malapunica odoꝛe ſuo nos ad huc traherent /⁊ feſtinanter ad alia retine⸗ xent fermonẽ. Nos maloꝝ pnnicoꝝ para bola reſpicit/ qui regnlares celebꝛa mꝰ cõ⸗ uentus:qui ub vno cõtinemur oꝛdine qᷓ⸗ ſigrana ſuh coꝛtice: Atq; vtinã hec grana imitemur ſimilit in coherẽtia coꝛdis vna nimi ſicut in ↄcluſione qdã oꝛdis. Peneĩ diſcreta facit᷑ huius ſibi mali grana cohe rent numeri ſingularitate magis diſtant/ 5ᷓ ſpeciediſtamus ⁊ nos ab inuicẽ nume ro differẽtes /nõ animo. Hõ ritant᷑ inuicẽ nõ contra coꝛticẽ murmurãt · nõ tentãt il⸗ lum ꝓꝛumpere.patienter ſeſinũt eius qᷓſi filic concludi:vt qðammodo dicere illud videant᷑.E cceqᷓ; bonũ ⁊ qᷓ; iocundũ ha⸗ bitare fratres in vnñ. An nõ fratres in oꝛdine noſtro/ ac ſi in coꝛtice punico paſ⸗ ſionis chꝛiſti per imitationem coꝛ rutilat Deniq; velut quedã huꝰmali grana ſt/ qui ſibi natiuũ dicunt ſub diſciplinecho⸗ rio ↄtineri.qui nõ tam pꝛemi ſe cenſentqᷓ; pꝛotegi. bſit amoꝛ ꝓpꝛietat· abſit amoꝛ pꝛiuate poteſtatis ·⁊ huðꝰ te mali granum cxhibes. Dicãt alij noſtro inuitati exẽplo qᷓ; bonũ ſit ⁊ qᷓ; iocundũ habitare in quo⸗ dam oꝛto cõmunionis ⁊ ſub munimine coꝛticis. Charitas vniat ⁊ coꝛtex muniat Onot videtis oꝛdinata collegia · tot in⸗ telligite velut quedam mala punica/ que de fonte fluxere baptiſmatis · Deniq; cre⸗ dentium vt legimꝰ erat coꝛ vnũ ⁊ aĩa vna Ex illis quaſigranis tantaꝝ cõgregatio⸗ num/ oꝛdinatet vnanimiter viuentiũ:ma lapunica ꝓdierunt. Illos pꝛimos creden tium ↄuentus nõ aſtringebat adhuc inſti tutio oꝛdinis:ſed inſtinctus amoꝛis. Hõ modo ducebãt vtile:non modo bonuʒ:ſ etiam iocundũ habitare in vnñ ſiẽvnguẽ tum qð deſcendit in barbã:barbã Naron in oꝛã veſtimẽti ab ipᷣo capite chꝛiſto ieſu Qui viuit ⁊ regnat ꝑ omnia ſecula ſeculo rum Zmen · Sermo. xxxvi. MRiſſiones tue e paradiſus maloꝝpunicoꝝ cum pomoꝝ fructib. Cypꝛi cuz nar do/nardꝰ⁊ crocꝰ/fiſtula ⁊ cynamomũ cũ niuerſis lignis libani:mirra ⁊ oloe cum intus eſt ſpeculari po om̃ib pᷣmis vnguentis. A cypꝛo incipi dum eſt.nã ibi terminauimꝰ. Septeʒ hic annumerant᷑ arboꝛes aromatice /q̃ dicun tur emitti de fonte ſignato. Et quidẽ vᷣba hecvident᷑ verba libꝛi ſignati. Itaẽ.ſigna ta ſunt ⁊ obſerata · QDuid nobis Ihu bo⸗ ne ſpõſe tue laudes ꝓponis:ſinõ quid vᷣ⸗ tutis intus ↄtinent ipe depꝛomis· Tute⸗ nes clauẽ huiꝰ oꝛti concluſi.tu ſignaſtitu reſigna.tu ſolue.tu(inqᷓ;olue feptẽ iſtaſi gnacula. Hemo nouit que ſüt illa intimg ſponſe:illa abſcondita tua qͥby adimpleiꝰ eſt venter cius. Hemo nouit illa niſi tu/et cui volueris ip̃e renelare. Vtinã et nos ſi⸗ mus quifacie ſponſe q̃ ab imuſ. Magna glo ria eius in myſterio tã numeriq; nominũ iſtoꝛũ. Et quidẽ hic(donãte dño)quimꝰ inſpicere ſeptenarij ſacramentũ. Septe⸗ narius aut ſpũalitatẽ:aut vtilitatem indi cat gratiaꝝ · Id eni frequens ⁊ vſitatũ eft in ſacris litteris vt ſeptenarꝰ numerꝰ ĩter pꝛetet᷑ dona illa que ꝑfecta ſunt /⁊ que de ſurſum ſunt. Diuiſiones gr̃aꝝ ſunt:⁊ diui ſiones miniſtrationũ ſũt/ ⁊ diuiſiões ope rationũ ſunt.idẽ aũt ſpũs diuidẽs ſingu lis ꝓut vult. Alias alijs dinidit: in ſpõ⸗ ſa quali colligit ⁊ ↄfert vninerſa. Nõ par- ticulatim dinidunt᷑ illi/q̃ſfidiuiſa ſint in i la. Alijs ctiã dividit ⁊ donat. ili nõ tã ði⸗ nidit qᷓ; totũ donat. niſi in hoc eũ diuide⸗ re illi intelligas/ ꝙ ſe ledi ⁊ p̃ꝛogatiue con fert illi vel in eodẽ—— ampliꝰ vel ſpecialit᷑ in alio. Poſſet alias arboꝛes gromaticas enumeraſſe: ſed ſufficit ſeptẽ ꝓpter cã quã diximus vel ſpũalitatis vel vniuerſalitatis ſignificantiã. Nũc arboꝝ iſtaꝝ nomina ⁊ naturas ĩ diſcuſſiones ad ducamꝰ. Et ſub vmbꝛa iſtaꝝ ĩmoꝛari io⸗ cundũ videt᷑ /⁊ fructꝰ eaꝝ dulcis erit gut⸗ turi noſtro. Umbrã figurã ipᷣam itelligo fructũ veritatẽ eaꝝ. Duõ nõ dulcis ſenſu um fructus qñ ipa verboꝝ grata ſũt folia Et ſcitis quantã auditui nr̃o dat affectio nem tã dulciũ frequẽtia vocabuloꝝ. Po⸗ terãt ad pmonendũ affectuz iſta ſufficere⸗ Sufficit quidẽ affectui ſimplicitas iſta: nã intellectui ſufficere neqͥt. Mos geren⸗ dus eſt ⁊ ip̃iqͥ paſci vult ſenſuuʒ veritate. Dulciter audit᷑ hec dulciũ inculcatio ver boꝝ. Lypꝛi cũ nardo/ nardus ⁊ croæꝰ/ fi⸗ ſtuia⁊ cynamomum/mirra⁊ aloe. Abſit ns vſiatũeſt ur numcꝰ it uſunqede gi ſuntn diui i diuiiöcsope s diuidẽs ſingu diidit: ßinſpõ⸗ ninerſa Höpar⸗ qᷓſidiuib intini onati nõtidi⸗ vboccũ diuide⸗ tßꝛogatiue con namy Kaasndocz tiicd ſuffcitſct vd h9nliutis vil —— 5 XXXVI autem vt nõ multo dulcius intelligantur Wagne ſunt coꝛpoꝛales in arboꝛii enn meratis delicie/ ſed quanto maioꝛes ſpi⸗ rrituales ſunt que figurant᷑in iſtis. Emiſ⸗ iones(inquit tue paradiſus maloꝛũpu nicoꝛum ſunt:ſunt etiã cypꝛi cum nardo. Bonnus enĩ oꝛdo. aut poſt laboꝛes patiẽ⸗ tie· poſt verecũdiã pudoꝛis: ad vngnẽta pꝛoficiſci ⁊ vnguẽta regalia. Ham ⁊ öcy pꝛiſemineregale confici ſolet vnguentuʒ aut quia in malis punicis regularẽ inter⸗ pretati ſumus vnanimitatẽ: conſequẽter his herbis ⁊ vnguentis:excellentẽ quan⸗ dam ſublimitatẽ intellige. Qui ſeſinquit) humiliat exaltabit᷑. In patientia ⁊ in vna nimitate quid niſi humilitaſ- HMumilitaſ nec contra iniuriantes tumet /nec ſup̃ con ſoꝛtes ſetendit. In malis vero punichhu militas.in cypꝛo ſublimitas. In illis la⸗ boꝛ · in his deiicie. Cypꝛiſvt aunt) ſemen decoqui oleo ſolet·vt vnguentũ expꝛima turex eo. Alij ſeminãtĩ lachꝛymis.ſʒ ſpõ⸗ ſa in oleo Semina noſtra opera nr̃a ſunt DBec ſi habent hilaritatẽ/ quaſi in oleo de coquuntur. Nõ eſt ſatis oleo intingi niſi ſint cocta ⁊ confecta in oleo ⁊ quaſiiim olcum ↄuerſa. Qnod in oleo calentedeco quitur/olei ipſiꝰ imbuit᷑ natura Coquũ⸗ tur? conficiũtur ſemen cypꝛi? oleũ ĩ vnã vnguenti qualitatẽ. Mira quidẽ cõfectõ laboꝛis ⁊ delicie/ eo mirabilioꝛ ꝙ in labo⸗ re nõ laboꝛ ſed leticia ſola ſentitur. Dpus enim exultationis in oleo decoctũ in eins traxit naturam. Opus ipᷣm(vt ſic dicam) obliuiſcit᷑ opus ſe eſſe/ dum amoꝛis pin⸗ guedine totũ inficitur · Sed ip̃ᷣa interioꝛ exultatio de opere capit augmentũ/ ſic et oleo ſemen confert:⁊ oleum jemini quan⸗ do c exultatiõe operatur ſponſa:⁊ ð ip̃ o opere magis exultat · Unguentũ hoc re⸗ gium eſt. Jeſus ipſe libenter ex hoc inun⸗ gitur. Milarẽ enim datoꝛẽ diligit deꝰ. Et ſi vnxit eum pater deus ſpiritu ⁊ virtute: ⁊ ſi vnctꝰ eſt oleo leticie pᷣↄſoꝛtibyſuiſ. vult tñ adſoꝛtib ſuis vngi·⁊ðuotõi nñe optat vnguẽtũ Qnis dabit mihi tãtã olei copiã in qua om̃es operũ meoꝝ fructus decoqᷓ poſſunt/⁊ coꝛ meñ totum cõfringi. Euã⸗ geliſta Johannes ſub typo vite ↄtempla tiue ſub ſponſe figura:in plenũ oleo feruẽ te dolium deſcendit. Quis dabit mihi tã⸗ tam abundantiam olei ⁊ ſeminis cypꝛini vt vnguentarie confectioni ſufficiat. n omne ſemen hec olei decoctio recipit/ nõ omnẽ vult fructũ. deniq; nõ omneopus contemplationis immiſceri leticie poteſt Opera exterioꝛis ſollicuudinis⁊ vfus cõ templationis confici ſimul non poſſunt: nec in vnã coagulari qualitatẽ. Quos er⸗ go fructꝰhec confectio recipit? Illos pla ne quos apoſtolus enumerat. Vructꝰ au tem ſp iritus/ gaudiũ /pax /patientia/lõga nimitas/ fides/ mãſuetudo/modeſtia/cõ⸗ tinentia /caſtitas. Hi fructus cũ oleo con templationis cõueniunt·⁊ quaſi invnam coeunt naturaʒ. Sed ⁊ illud ſemen huic cõfectioni maxime cõuenit/ dequo legit᷑. Semen eſt verbũ dei. Deniq;⁊ ſemency pꝛi cũ manna ſimilitudinẽ quandã habʒ in quo verbũ dei figuratum accipimus. Vtrũq; enim ⁊ manna ⁊ cypꝛi ſemen al⸗ bum eſt ⁊ ſimile ſemini coliandri. Lex en domini immaculata eſt. Mec nõ vult aqᷓ ſecularis diſcuti ſapiẽtie:nõ eius aſſertio⸗ nibus firmari: ſed oleo ſpiritus: vt ſpiri⸗ tualis ſenſus:vt vnctio ſpũs expꝛimatur ex ea. uiꝰ meditatio ⁊ cõtemplatiõis le⸗ ticie facillime cõmiſcetur:cuius ſibi ↄiun gitur verbi ſtudiũ ⁊ gratie. Dleum in cõ⸗⸗ templatione.⁊ dum illud per iſtam deco⸗ quitur:facillime ex hac confectione ſpiri⸗ tualis expꝛimitur intelligẽtia ⁊ vnctio/ qᷓ docet de omnibv. Et vide quia nõ ait ſim pliciter cypꝛi/ſed cypꝛi cum nardo. Har⸗ N do ſe dominꝰ fatetur preunctũ in ſepultu ram. Duid ergo in nardo niſi mentis qᷓe⸗ tem intelligis? ideo cum cypꝛo iungit᷑/eo ꝙ omnis cõtemplationis vſus qete men tis indigeat. Cypꝛi(inquit) cum nardo. nardus ⁊ crocus: Bona cõnexio. Lrocꝰ enim fios quaſi aurei coloꝛiſead ſapientie rutilum refert coloꝛẽ. Ergo in cypꝛo intel ligitur veſtigatio. in nardo vacatio.ĩ cro⸗ co viſio ſapientie. Jure nardus ponitur in medio.vtriq; neceſſaria· id eſt. veſtigati onit viſioni. Nã nec inueſtigari ſine vaca tione mentis veritas poteſt/ nec videri cũ inuenta fuerit. Accipeergo in cypꝛo ſtu⸗ dium. in nardo ocium. in croco vtriuſqʒ fructum · Voli de cetero onſa:noli dice⸗ re quia fuſca ſim.noli amplius te decolo⸗ ratam vocare. Jam enim ſpõſi ipſiꝰ teſti⸗ monio croceo ſplendoꝛe reſplendes q̃ cro cum immittis. Bene croceo ₰ 5 Bermo quem nõ infuſcat fatnitas quem nð tedij ⁊ deficiẽtis animi moꝛibũdus palloꝛ infi cit:ſed ſapiẽtie fulgidus ⁊ rutilus charita tis coloꝛ exhilarat. Si velimꝰ hec ad chꝛl ſti perſonã reflectere:cõgrua plane interp̃ tatio ſeqt. Duis magis oleo decoctus eſt gratie. ipſe in mãna intelligitur. iᷣe ſemi⸗ nis cypꝛi ſpeciem tenet. ip̃e paſſionis cru ce pꝛeſſus: ſacramenta ſalutis ⁊ vnguẽ̃ta gratie pꝛofudit. ipſe in cypꝛo patitur/⁊ in nardo ſepelitur: ⁊ de coꝛde terre relurgitĩ croco. Quaſi nouus flos ⁊ rutilus quan⸗ do per reſurrectiõem eius caro refloꝛuit. Et foꝛtaſſeĩ fiſtula aſcendit ad celũ. Mec enim arboꝛ in altũ excreſcit:⁊ ſponſa eius quaſi compatit᷑ in cypꝛo cõſepelit᷑ in nar⸗ do/⁊ in croco cõſurgit · Duid ergo conſe⸗ quens eſt vt coaſcendat in fiſtula? Sieni conſurrexerit ſpõſo/ que ſurſum ſunt que rere debʒ/ que ſurſum ſunt ſapere. vbi ſpõ ſus eius eit/ in dextera dei ſedẽs. ¶Fiſtu/ la ⁊ cynamomũ. Fiſtula exurgit in altum cynamomũ parum quidẽ exurgit a terra. In fiſtula altuʒ cernit.ſed in cynamomo altũ nõ ſapit. Illa aſcẽdit/ illud cõdeſcen dit. Fiſtula eſt quãdo ſponſa excedit deo cynamomũ quãdo ↄtemperãs eſt nobis Et ſi ſe cõtemperat:totũ tamẽ eſt ſpiritu⸗ ale quod pꝛofert.cynamomũ enim cũ frã gitur/ viſibile ſpiramẽtum emittit. QDuan do frãgitur niſi cum aperit/cũ exponitur. Sic enim Jeſus cũ accepit panẽ fregit⁊ dedit. Tũc ergo doctoꝛ cõtemperans ſe⸗ ipſum quaſi frãgit cũ ſe ceperit aperire/ vł audiri eũ euiſcerare illa que intus de ſuꝑ⸗ nis latẽt ſecreta:cũ memoꝛiã abundantie ſuauitatiſ eructat. Hoc eſt ꝙ cynamomũ fractũ/ viſibile dicit᷑ ſpiramẽtum emittere Quare ſpiramẽtũ /⁊ quare viſibile. Spi ramẽtum quia ſpiritualiũ ſunt que dicit: viſibile quia manifeſte docet. Duienim i ſublimibus ad ludicra ⁊ vanas fabulati ones ꝓlabitur /nõ cõdeſcendit/ ſed cadit. racte quidẽ ioquitur/ ſed ſpiramẽtuʒ ſu que nõ emittit. Quaſi fiſtula que creſcit in aquis ita inter oꝛationũ lachꝛymas exur. gas ĩ altũ. Pulcraaſcenſio. Sed vide vt deſcẽſus cynamomo ſit ſimilis. Lumte ab aſcenſu illo ⁊ exceſſu aliqua rationabi⸗ lis cauſa reuocat ⁊ reſtringit:eſto velutcy namomum. Lolloquia tua/ conuerſatio communis/ gratiam ſpirent. Et ſide vo⸗ luntate tua ⁊ pꝛopoſito aliquotiens refle⸗ cteris:ad ſenioꝛis arbitrium refixa⁊ qua ſi fracta voluntaſinõ murmur reſonet tua querimonia eſto cynamomuʒ confractũ viſibile ſpiramentum emũte/eo ꝙ virtus humilitatis/ in infirmitate vexationis/ et velut fractionis pꝛoficit ⁊ pꝛobatur· Et ſpiramẽtum viſibile dicitur. Spiramen⸗ tum/ quia tranquillitas ſeruatur in coꝛde viſibile/ quia reiucet in facie. ¶ Mis anne ⸗ ctit ⁊ omnia ligna libani. Et videꝙ nui⸗ la niſi libani ligna ponit/ nec aliqua que ſunt libani pꝛetermittit. LCum omnibus (inquit)lignis libani. Ligna libani/⁊ im putribilitatem habent.quia cedrina ſunt ? puritatem/ eo ꝙ ſunt libani. Sola eccle ſie ligna ſunt/ que habent myſteriuzʒ fidei. conſcientia pura:? quandam quaſi impu tribilitatem continentie ſola eius ligna/et puritatem ⁊ perpetuitatẽ habẽt. Bonum plane lignum vir eccleſiaſticus in quo cõ curruni? dbuiant ſibi foꝛtitudo diſcipli⸗ ne⁊ decoꝛ fidei. Voꝛtitudo⁊ decoꝛ indu⸗ mentum eius. Erumpunt his diebus li⸗ gna quedam/ que non plantauit pater ce⸗ leſtis /ligna que non ſunt plantata in liba⸗ no noſtro. Voꝛtitudinẽ pꝛetendunt opert iniuriarum inſenſibilitatẽ. parſimonie to lerantiam. Ledrina videntur/ ſed libani ñ ſunt: quia immunda eſt eoꝛum mens ⁊ cõ ſcientia. Infidelibus enim nibil eſt mun dum. Foꝛtitudo quidẽ que oſtentaturet vireſcit in conuerſatione:in confeſſiõe pu treſcit. Quod ibi quaſi fulget. hic fetʒ In opere quidem videtur pietas. in interro⸗ gatione infidelitas putret · Voꝛtitudo la⸗ pidis /foꝛtitudo eoꝛum /⁊ caro enea eſt. ſci licet non degenerata patre ſuo · de quo in Job ſcribitur. Induratum eſt coꝛ eiua qᷓ ſi lapis.ſtringitur tanqᷓ; malleatoꝛis ĩcus Male foꝛtes ſunt/ non pꝛo fide/ ſed cõtra fidem. Non enim emoiliuit omnipotens coꝛ eoꝛuz/ non emolliuit/ non emundauit nec fide candidum fecit. ideo non ſunt li⸗ bani ligna. Om̃e quod non eſt ex fide pec catum eſt. quomodo non magis quod eſt contra fidem: Non ſunt ligna libani que tidei non irrigat puritas. Steriles ſunt his dicdusli/ autparerce⸗ antun inlbs⸗ nduntopo drimonew lbaniñ mmnsch wuAwun 3 F * xMII. virtutes/ que non fecundantur per fidem ſed ipſa fides ſine virtutibus moꝛtua eſt. Tandoꝛeʒ eius nulla incontinentie fedat putredo. In eccleſiaſticis lignis/ vtraq; obuiant ſibi/foꝛma fidei/⁊ operis foꝛtitu do. Talis cedrus/ noſtro plantatur in li⸗ bano. Mic eſt ⁊ alibi non eſt ⁊ puritas fi⸗ dei ⁊ perpetua⁊ incoꝛrupta perſeue rantia virtutis. Hic enim emittitur mir⸗ ra ⁊ aloe cum omnibus pꝛimis vnguen ⸗ tis. He ſpecies ea etiam que perſecoꝛru⸗ ptibilia ſunt· a coꝛruptione illeſa ſeruare noſcuntur. Quid enim hec poſt ligna li⸗ bani vnguenta pꝛoduceret/ſi nihů in eis rſſet diſtantie: NHam ⁊ ſi videntur ſimilia: viſtinctionem tamen recipiunt · Illa eniʒ id eſt. libani ligna/ incoꝛruptibilitatem in ſe habent iſta.id eſt mirra ⁊ aloe/ nonha ⸗ bentibus exhibent. Illa imputribilia fũt iſtgimputribilitatem conferunt. Bonuz ergo lignum:⁊ vere plantatum in paradi⸗ ſo dom ini:in monte illo egregio: in mon ⸗ te libano:quod? ipſum ſe continet /ne per ilicita defiuat.⁊ſermones fui muniti a ta ti fluxu alios reddent immunes/ cuꝰ coꝛ⸗ pus quaſi cedrinum eſt/ et a labijs mirra diſtillat. Wirra(inquam)? aloe cum om nibus pꝛimis vnguentis. ¶ Poſſumus quidem ⁊ hec ad quattuoꝛ cardinales vir tutes interpꝛetando deflectere/ ſi intelliga mus in cedro foꝛtitudinem. in libano fi⸗ dem/ que ipſam pꝛudentiam infoꝛmat. in mirra temperantiam:continentiam? iu⸗ ſticiam.in aloe puritatem. Nam huð ar⸗ boꝛis gummi dicitur ſtomachum purga re. Per mirram ergo exterioꝛa conſtricta ſunt. per aloe interioꝛa in hypocriſi ficta non ſunt. Habes iam in his hec quattu⸗ oꝛ expꝛeſſa. Pꝛimo conſtãtiam/ ne ad tem pus credas:⁊ in tempoꝛetentationis rece das. Denic; pꝛudentiam/ vt ſitrationa⸗ bile obſequium tuum. Sic mirra moꝛti⸗ ficande carnis ſequetur cum habueris ze lum ſcðm ſcientiam. Quarto loco aloe cũ ipſum coꝛ offertur ⁊ adoletur/ vt ſimul ſit ⁊ in mirra moꝛtificatio carnis /⁊ in aloe e⸗ mundatio conſcientie ab operibus moꝛ/ tuis /ad ſeruiendum deo viuenti ne ſimꝰ ſeruientes ad oculum/ nec quaſi homini⸗ bus placentes/ ſed magis deo · Honnebe ata vere ſponſa /cui tot blandimenta di⸗ cuntur. WMultum immiſſum eſt ei:quitot emittitmunera grata dilecto. Nam in hil omnibus ipſe gloriatur/ et ſponſe ſue ap⸗ plaudit muneribus Iheſus chꝛiſtꝰ ui xiuit ⁊ regnat ꝑ omnia ſechla ſeculorum — Sermo xxxvj.„ 8 0Ons hoꝛtoũ f vuteus aquarum viuentium/ que fluunt impetu de libano. In capituli pꝛincipio iſtius: fons dicta eſt ſponſa:⁊ nunc in fine: fontis eam im⸗ partit vocabulo dilectus ſuns · Ab vber⸗ tate inchoat:⁊ in ſenecta vberi multipli⸗ catur. oꝛigini fides reſpondet. Multe ſũt emiſſiones eius Sed ipſa emiſſionibus non exhauritur. Non areſcit moꝛa/ non exiccatur emanatõne. In initio huius ca pituli dicitur fons ſignatuſi hic innuitur non exiccatus. Ibi quales ſint emiſſio⸗ nes eius.hic qᷓ; ſint indefeſſe docetur. Lo pioſi ex hoc fonte riuuli gratiarumema⸗ nant:⁊ ſemper tamen fons manet. Ab eo in quo inchoet/ non ſe cohibet. ideo hicet ibi fons dicitur. Sed ⁊ iam vide quo in loco eius aque fluunt: vbi niſi in oꝛtis? Jons enim eſt hoꝛtoꝛum? delicate fluit: qui non ab oꝛtis egreditur/ qui non lauat ſed rigat. Euius in hoc omnis vſus eſt non vt auferat feditatem: ſed vt fecundi⸗ tatem afferat. Bonus quidẽ fontis vſus mundare:ſed melioꝛ fecundare. Ille ab ⸗ lukt inquinamenta. iſte quaſi ablutione quadam:gratiarum compoꝛtat augmen ta. Ille germina lota redit: hic leta · Ille patens eſt in ablutionem peccatoꝛis? mẽ ſtruate. hic ſignatus delicijs ſponſe. To⸗ ta pulcra es amica mea: ⁊ macula non eſt in te. Ideo non niſi fons hoꝛtoꝛum dici⸗ tur fons deliciarum. Denic; qᷓ; varius ⁊ multiplex eſt celeſtium deliciarum modꝰ tantus videtur ⁊ numerus oꝛtoꝛum. In alio rubent roſe /ĩ alio candẽt lilia. coloꝛẽ qʒ floꝛes viole purpureũ reddũt. Tot oꝛti ſũt /qtptutũ plãtatões tm̃ . 1 1 4 5 1 1 3 1 4 1 1 3 3 1 6 13 3 1 11 p * 3 3 ½ 1 1 31 % 3 „ 11 1 1 11 ¹ ——.——— Bermo os vnus eſt: quio ibi oꝛtũ eſſe diffiniat: Sic nec vna caſtitatis plantatio /necvuna inſticie:oꝛti poteſt ĩtegritatẽ explere. Sa ⸗ lomon qͥ delicatus? tenellus dietus ẽ:ip̃e ſibi fecit oꝛtoʒ ⁊ pomeria.cõſeuit ea cũcti generis arboꝛiby · VNõ arboꝛe cõſeuiſinqͥt) ſed arboꝛib. nec vniꝰgeneris ß cuncti ge neris. Extruxiſinquitjmihi piſcinas aqᷓ⸗ rum vt irigarẽ ſiluam lignoꝝ germinan tinm. Diues quidẽ in delicijs/ qui nõ ra⸗ ra ligna ⁊ quep paucitate numerari? ſcri bi poſſent.ſed integram poſſedit ſinaʒ li⸗ gnoum germinantiũ. In oꝛto quippeſa I pientie /nihil ſterile/nil nõ germinãi. Sic ⁊ ſponſa plures habʒ oꝛtos:⁊ cuncti gene ris virtutũ copioſe virgultis eſt conſita. Et in ſequentib:ſponſe ſponſus applau dit dicẽs · Due habitas in oꝛtis: amici au ſcultant te. Vac me audire vocẽ tuam Ju re omnino · Duid enim niſi dulce auſcul⸗ tare illique in oꝛtis moꝛatur/⁊ deoꝛtis lo quitur. Non auditur foꝛis voxeius: nec extra oꝛtum.ideo amicus eſt qui in oꝛtis commoꝛat̃cum ea. Hec taʒ in oꝛtis eſt qᷓ; oꝛtus ipſe. Ipſa oꝛtus ⁊ ipſe fons: huins tos doctrine ſue flnentis irrigans. Je⸗ lix ſponſa que nõ habet niſi oꝛtos irriga⸗ re· An nõ in hoc frequenti cõuentu tot oꝛ⸗ ti quot animi ꝓpter vnanimitatem oꝛtus vnus. Vtinã i his oꝛtis nulla radix ama ritudinis ſurſum germinet nullum ſit li/ gnum inutile.nullũ quod oꝛtũ ſponſe de⸗ deceat.nullus ſit hic oꝛtus olerũ.quia ole ra herbarũ cito decident Qui eniĩ(inquit) infirmus eſt:olus manducet. Vos auteʒ oleribus nõ indigetis quaſi infirmi. Dõ enim infirmũ eſt invobis/ foꝛtius eſt ſecu laribus. Illoꝝ infirmitas quieſcit in lici⸗ tis:ad perfecta veſtra laboꝛat. Illoꝛum ĩ firmitas eſt/ vti conceſſis.veſtra quidẽ ci⸗ tra perfectũ ſubſiſtere. Quid eſt in vobis eſſe infirmũ niſi nõ eſſe perfectum? Quid eſt in vobis eſſe infirmũ/ niſi ſummũ non appꝛehendere? Et quid foꝛte? niſi vt app̃ hendatis cõtendere. Ideo infirmũ foꝛti⸗ us eſt ſecularibus.⁊(vt ſic dicam) melioꝛ eſt infirm itas monachi qᷓ; ſecularis bene ciens · Dpera que penes nos putãtur i firma quãti crederẽturſi ab ipſis fieri vi⸗ derẽtur. Perfectoꝛũ ſolidus cibus eſt. qͥt tamen in nobis perfecti ſunt:eſum oleruʒ dedignant᷑. Que ſecularib licẽt:infirmis noſtris nec cohibent:nec ip̃iexigũt. Apð nos perfecta ꝓfeſſio:qᷓ;uis infirma exple⸗ tio. Perfecte plantatiões:ſed incremẽta ĩ⸗ firma. Irrigãde ſuntvt creſcãt. ſed ſpiri⸗ tualibv aquiſ. Paulus bene nouit quibuſ k aquis quẽlibʒ oꝛtũ irriget. Cõiugatis co pule maritalis vſum diſpenſat.cõſolatur puſillanimes ſuſcipit infirmos.carnali⸗ bus potũ lac pꝛebet.ſapiẽtiam loquit᷑ſpi ritualibus qui dijudicãt om̃ia.ſapiẽtiam autẽ nõ huius ſeculi:ſed que ex deo eſt.ſa⸗ piẽtiam abſcõditam in miſterio. Etſiqͥs alius loquitur decoꝛẽ domus domini:lo cum habitatiõis gloꝛie eius:thalamideli cias:gaudiuz quo gaudet ſponſus ſuper ſponſam ⁊ quo viciſſim ipſa gaudẽs gau det in domino:plane hic oꝛtum olerũ irri gare talibus debet aquis. Animalis eim homo nõ percipit ea que ſunt ſpiritus dei Et omnino quiſquis ſpiritualia vel agen da pꝛecipit vel intelligẽda pꝛoponit:nõne tibi videtur aromaticis in oꝛtis q̃ſi fons purus manare? Et bene purus/ qui non neceſſe inter auditoꝛum perfectionẽ qui? oꝛtis auſcultant: niſi de ſpiritualis vite puritate diſputare:⁊ quaſi paradiſi inco lis de paradiſi pꝛopinare finentis. Juxta hũc ſenſum:oꝛtum auditoꝛes itellige/fon tem doctoꝛes.ſed ſi fons ſunt quaſi pute/ ns · Foſtis enim quãtum inter ſediſtent bi noti fontes ⁊ putei. Puteus infoditur fons gratis fluit. In illo aque recondite ſunt. in iſto quaſiꝓpoſite:⁊ ſi ip̃as offerẽ⸗ tes vltro. Wagna eſt in iſtis differentia. nec poſſunt vtraq; in alterutris inueniri. NHõ poteit vel fons putci vel puteus ſon tis /ꝓptea ⁊ domeſtica vẽdicare ſibi.vter q; nature ſue ↄtinet᷑ limitiby. Coꝛpalia et terrena anguſta ſunt.ſpũales abundãt di nitie. Ad ſpũalia ſi referamꝰ iſta:in codeʒ erit inuenire fontẽ ⁊ puteũ.⁊ alterutra ab inuicẽ ꝓpꝛia cõicari. Lõmunicemꝰ h̊ hec ſivultis inuicẽ ꝓpꝛia:⁊ ĩ eodẽaſſignemuſ vtraq;. Accipiamꝰ in fonte ſufficientiam doctrine · in puteo ſecretũ. In ülo abũdã⸗ tiam.ĩ iſto alta myſteria. Et qͥdem bonꝰ doctoꝛ qͥ quaſide quodã alto puteo ita ð abdito ſapĩe theſauro copioſe ꝓfert noua 2 vetera. Puteꝰeſt. qꝛ qᷓ dei ſunt nemo no ⸗ nit niſi ſpũs dei. Spũs cĩ oĩa ſcrutat᷑ eti amꝓfunda dei.⁊ q̃ſi fons qͥdã ꝓducit in medinʒ /⁊ virtutũ oꝛtos irriguos reddit. v putus lon vcicntſibi y ũles aundit di miſtrinwß utc.wund Cðnnicm ih 1. iccẽtigm wi nbtih, m ooi iyr— „ — XVMI. Vabetis ergo in puteo occulta· cõmnnii tonte copiã · Pertuſionẽ in fonte/⁊ ſenſu⸗ um pꝛofunditatẽ in puteo · Puteus altuſ et/ ſed nõ indiget hauritoꝛio. Vons eſt: et gratis finit. ui ſitit veniat⁊ bibatð aqſ ſponſe. de aquis berſabee/ vt nouus ex ea ſalomon naſcat᷑. Et berſabee puteus ſep⸗ timus interpꝛetai. id eſt.puteus quietis/ puteus ſapiẽtie. Ham ſapientia in ſpũali — um cuthaiago munerũ aſcẽdẽti ſurſum ſe ptima occurrit · Sicut ⁊ putens ſapiẽtie ita ⁊ fons ſapiẽtie legitur. Et foꝛte in his duoby geminus eius modus expꝛimitur Vnns quifit per inueſtigatiõem · alter 3 fit per inſpiratõem. Vontis aque vltroꝓ· rumpunt. In puteo vero terre pꝛoꝛumpi sur moleſ/⁊ſoliditas penetra᷑/vtad aquã vluam pertingas. Vtraq; alteri neceiſa ⸗ ria eſt /⁊ induſtria gratie /⁊ gratia ĩduſtrie ⁊ vicarlã opem ſibi ↄmunicant · I nuanũ enim laboꝛat qui puteũ fodit: ſinon iple ßons vite gratis efflnat. Sed ⁊ tibi gratꝭ foderis puten m:⁊ receptaculũ aquarum pꝛeparaueris/ ſi fuerit neglectus puteꝰ tu us. Et ſitu ſqualeas. non deſcendent in il lum aque viue/ nor fluent impetude liba⸗ no.neſciunt colligi iſiin puteũ candidũ Et aque que cum im vetu fluunt: volunt pnteum haberecapaci· Altum ⁊ capaceʒ cficies coꝛdis tui puteã:ſi curas terrenal cgeras. ſi locum efficias in animo tuo leti cie ſpirituali.ſi os tuũ aperias vt attrahaf ſpiritum:⁊ fluant in ventre tuuz flumina aque viue. Ad hoc opus ꝛparata ſũt fo ramina tua in die natiuitaris tue: ſiẽ ſcri⸗ „ ptum eſt de pꝛincipe tyri.E apacitas ĩtel ligentie naturalis/ qua in die creationis pᷣ ceteris animantiby pꝛiuilegiatꝰes:ingen⸗ tis receptaculi vicẽ tenet ad compꝛchẽdẽ das continendaſq; aquas viſioꝛis ⁊ vite Legimus enim viuentis? videntis pute um. Dui ſi poſt peccatũ vicijs vel innatꝭ vel ſuperadditis obſtruſus videtur: ape⸗ riat illum fides.ſpes in altũ inſtanter dit⸗ fodiat. dilatet amoꝛ. Ociũ ⁊ exoccupatio coherere ſitu turpi non ſinat. Siquidem feriatas mẽtes ab anxijs curis volunt ha bere feſtiua gaudia. ⁊ vacatiõem ſibi vẽdi caat viſio dei An nõ tibi quidã puteus al⸗ tus videt᷑ ille in quo recõditi ſunt theſau⸗ ri om̃is ſapientie⁊ ſciẽrie dei·Sn mariaʒ auai putc aquepuriſſime inficiaberio⸗ que ↄſeruabat om̃ia verba de chꝛiſto·cõ⸗ ferens in coꝛde ſuo? Eſto ⁊tu talis pute? pꝛo modulo tuo· puteus altus ⁊ amplus Iſaac poſt calumnie pute/poſt puteum inimiciciarũ.poſt hos(inquã) duos pu teos relictos: duos puteos effodit. puteũ latitudinis ⁊ putenz ſatictaris. In illoce⸗ pit homo rixari cũ vicijs. in iſto cepit fru ctu deliciari virtutiſ Holuit cum philiſte is puteum habere cõmunem: qui interp̃⸗ tantur potione cadentes. Huteos inimi⸗ ciciarũ⁊ calũnie reliquit phiiſteis. oꝛ⸗ ruunt plane qui bibunt de erroꝛis ⁊ ſciſ⸗ matis puteo. Tales puteos fodiunt an⸗ ctoꝛes bibunt anditoꝛes. Sic confodit arrius /ſic donatus · Alter fidei cglumniã induxit. alter fraternitatis copulã in ptes deduxit. Ille trinitatiſequalitatẽ heretica diffinitione diſtinxit gradibus · ileccclie vnitatẽ ſua pꝛeſumptione diſtraritꝑtibꝰ Dachan? abyron puteos calumniefode runt aduerſus moyſen ⁊ aaron:rincideii in foueam ipi quã fecerũt. s terra viuos⸗ abſoꝛbuit. potione quã ii foderũt pᷣclpi⸗ tati ſunt:nomen philiſteoꝛũ interpᷣtantes euentu. Bonus autẽ puteus:de qͥbꝰas N qui biberit exaltabit caputnon potõe ca det. Duaſi foueã fodit qui terreni ſenſus acumie:ſcripture ſoliditatẽ penetrat:⁊ vi⸗ olenter ſcindit oꝛtulũ eccleſie: quod inco⸗ gnitum dogma yducens ⁊obſcura miſte ria. ſed ⁊ qui ſubtili ſcrutinio ⁊ doloſa ma chinatione fraterne charitatis ſolida per foꝛat:⁊ diſcoꝛdie venam aperit:qui ſe con ſpirationũ claudit⁊ ſignat in putco nõ ac quieſcens egredi. ſed magis ac magis in⸗ grediens interioꝛa ſciſmatiſy⁊ eius effodi ans abyſſum. Philiſteoꝛũ eſt hic puteus· nihil tibiſit õmunecum illo. Senſim mo ⁊ ſecreto creſcunt.⁊ deterrene ⁊ bꝛnte mẽtis erumpũt viſcerib:donec poſtea cũ impetu fiuant: ſed non flnunt de libano⸗ nõ he aque fideies ſunt.non aqueviue.nõ poteſt ſibi cõſtare diſcoꝛdia · non põt ĩter parientes ſciſma ꝑpetua par ſeruari. I5ʒ ſciſma infidum eſt ſibi. nequit ſibi cohere⸗ re diutius quod charitatis ptentat diſſ ok uere giutinũ. Si quis te ad hos puteos initauerit: diſrumpelſſi potes)puteos phi liſtinoꝝ ⁊ aquas peſtilentes exicca. relin⸗ que philiſteiſ puteos ſuos:puteos inimi ciciarum· ſectare puteos celeſtiũ deliciarũ Bermo puteos aquarũ fidelium /⁊ aquarũ viuen um /qhe fluunt impetu de libano. Eſto kos oꝛti⁊ oꝛti concluſi:vt non diripiariſ 2 videbis quomodo tibi dirumpetdomi nus fontes ⁊ toꝛrentes. Cöuerſare ĩoꝛto ſi foꝛte ⁊ ipſeconuertaris in puteum:⁊de ventre tuo flumina fluant aque viue. D Que nam ſunt aque vine/ niſiaque nõ de ficientes: Et quidẽ bene hauſtus aquaꝝ eſtum deſiderij ſine defectu refrigerant.ſe xulioblectamenta velut falſam pꝛeferunt rrefrigerij ſpeciem /⁊ ſecularẽconcupiſcen ⸗ tiam ſedant ad hoꝛã. ſed quaſiſub ipſo oꝛ tu ſtatim areſcunt.nec fluũt vena perhen n. quaſi toꝛrens raptim tranſeunt ⁊ non eſt inuenire in hoc toꝛrente aquas viuas. alio quodaʒ Iſaac fodit in toꝛrente ⁊ aq̃s Vihas inuenit. Eſt enim toꝛrens/ qui ſua⸗ uis videtur/ſed ſalutaris non eſt nec ſem Piternus quidẽ:ſicut ſecularis ille quẽpᷣ⸗ diximns fluxus voluptatis Eteſt toꝛrẽs ſalutaris quidem/ ſed nõ ſempiternꝰ:ſi ta⸗ ⁊oꝛtj aromaticis O altitudo diuitiaꝝ ſa pientie ⁊ ſcientie deiqᷓ; ſimilis es puteoꝛ non potes erhauriri. Aquas vinas effun dis/⁊ aquas ſalubꝛes ⁊ vberes. Duis da bitoꝛtulo meo has gq̃s⁊ coꝛdimeo bunc puteum deliciarũ. Ab occultis meis mũ da me domine:⁊ ab alienis parce ßᷣuo tuo Fac melibanum.aſperge me⁊ mũdaboꝛ Laua me⁊ ſuper niuem dealbaboꝛ emũ da mea delicto maximo.⁊ erunt vt com⸗ placeant eloquia oꝛis mei ⁊ meditatõ coꝛ dis mei in conſpectu tuo ſemper. Vaeme libanum vt has tibi ſemper aquas effun⸗ dam. Erũt(inquit)vt complaceãt. QDuid eſt complaceant /niſi vt vtraq; placeant:⁊ vtriq; placeant. Cui vtriq;:niſi mihi⁊ ti⸗ bi Que vtraq; niſieloquia laudis/ ⁊ me⸗ ditatio coꝛdis? Aque iſte vinentes ſunt. uia ſemper complacent/ ſemper fiuunt⸗ ed non fluunt niſi de libano · nec lente qui dem:ſed cum impetu. Wagnꝰ impetus violenti ſenſus amoꝛis.⁊ dulces tamẽ nõ meneffoderis in eo/ aquas viuas reperie difficiles aditus impetus habet Wagnꝰ abemus(jnquit Petrus) firmioꝛemp imperus eius. quia vſq; ad affectum ptin pheticũ ſermonẽ:cui benefacitis attendẽ gitefficacitert exhaurit ſuauiter· Wagnꝰ 1estanq; lucerne lucenti in caliginoſo lo impetus eius:cuius vehementiereſiſtere „co donec illuceſcat dies:⁊ lucifer oꝛiaturiĩ nil poteſt. Lum impetu(inquit) de liba⸗ *coꝛdibus veſtris. Non extinguetur ĩ no⸗ no expꝛeſſit cauſam redundantie nomine cce iſta lucerna.interiʒ enim vſus eius ne⸗ veffarius eſt. Sed cũ dies eternus eluxe⸗ tpꝛopheticelucerna ceſſabit doctrine⁊ litterarij ſermõis exiccabitur toꝛrẽs. Si⸗ ne enim pꝛophetie euacuabuntur/ſiue lin gue ceſſabunt /iue ſcientia deſtruetur: fu⸗ ture manifeſtationis reſpectu turbidꝰſvt ſic dicam) in modum toꝛrentis fluit ſacre ſermo ſcripture/ inſtruens nos per ſpecn⸗ lum ⁊ in enigmate.illiꝰautem que eſt a fa⸗ ciead faciem viſionis:vere pure ſunt⁊ ꝑ⸗ hennes aque. Non deerunt illetibi/nõ tu lis. Num moꝛtalitatis tranſierit toꝛrẽs: tranſibunt cũ moꝛtalitate myſteria nubi⸗ la. ⁊ ſine velamine ſerena veritas pꝛopter quam hic toꝛrenteʒ effoderas Eiet erumpet. Iſtic locus eſt ſpeculo.illic dire cte ſpeculationi. Solet tamen aliquo mo do hec ſpeculatio locũ alienum peruade⸗ re:⁊ in loco peregrinationis ſe viantibus hilariter oſtendens inuitat ad patriã. Ve re quidem feſtiuus/ ſed furtiꝰ adhuc iſti us eterni⁊ luminis radius ⁊ fluminis ri⸗ uus. Hon emicat. non emergitniſi in oꝛt libani. Wundicia locus eſt redundantii leticie:⁊ aquas ſapientie ſalutaris effun⸗ dit. de candido pꝛoꝛumpit /⁊ candidiꝰred dit. Longere in vnum /⁊ quaſi in aceruuʒ accumula delicias iſtaſ. Uide ⁊ conſide⸗ ra pnteum · libanum · impetum · aquas vi uas. Depꝛehendes in his ſianimo aduer tas:aquas iſtas ⁊ ſerenas eſſe ⁊ ſecretas ⁊ vehementes ⁊ non deficienteſ. Puteꝰ ſe⸗ cretum deſignat. ſerenitatem libanꝰ. In impetu omnis alius exhauritur affectus gque viue neſciunt exhauriri. Bonus eti⸗ am libanus fides/ eo ꝙ fide coꝛda mun⸗ dentur Ab hoc libano ſerene intelligentie que viue fiuunt. quia niſi credideritꝭnð intelligetis. Intellectus autem bonus cu jus contemplatio manet in ſeculum ſecu⸗ li. Hic eſt vere vinenſ. Vam vita eterna hec eſt:vt cognoſcamus vnum verum de um:⁊ quem ip̃e miſit ieſum chꝛiſtum. Et ipſechꝛiſtus noſter eſt libanus:delectatio nes vinas fundens cum unpetu in ſinnʒ dilecte. Ip̃e libanꝰ /⁊ iᷣe riuꝰ ſiquidẽ ip̃eẽ candoꝛ luc eterne ⁊ emanatõ ſinceriſſima — Delectabilis plane puteus affectus ẽ ſpõ ſe:in quem eterni candoꝛis radij ac ſi qui⸗ dam de libano riuuli ⁊ colligunt᷑⁊ effun duntur:vt floꝛes ⁊ oꝛtos irrigent ſponſi: Bonus ergo libanus in quẽ nihil inqui natum incurrit.⁊ magnus imper? qͥ nul⸗ lo compeſci obice poteſt. Deniq; illi aque cum impetu fluũt quẽ nec perſecutio:nec nuditas:nec gladius ſeparare poteſt a ca ritate dei Tot credẽtibꝰ populis obiecti ſunt obices ſcandaloꝛuʒ tot oppoſite mo les toꝛmentoꝛũ:⁊ tamẽ ſemper fluũt aque de libano. Aque enim populi ſunt. Wa⸗ gni obices/ ſed maioꝛ impetus. Si cone ris compeſcere:plus increſcit ⁊ pꝛoꝛũpit obſtantia. Repulſus exurgit in cumuluʒ ⁊ impedimenta lucra conquirẽs:ſe diffũ⸗ dit vberius. Puto amoꝛietiam ipſi obi⸗ ces cooperãtur in bonum:⁊ incremẽta ca pit vexata virtus in iniurijs · Nonne me ſilente iſta poſſunt percutere conſcientias eoꝛum quoꝝ amoꝛ in certis locis ⁊ hoꝛis fluit. qui quidẽ ad tempus diligũt:⁊ ĩtẽ⸗ poꝛe tribulationis recedunt?; Quid dico tribulationis? Etiã exigue ⁊ dubie tenta⸗ tionis:nunqᷓ; molẽ ſed obicẽ paſſi: facile compeſcunt᷑ /⁊ reflexo pꝛopoſiro impetu irreuocabili ad ſecuiaria ruunt. Si incla maueris iuxta pꝛophetã. State /ſtate /nõ eſt qui reuertat᷑. NHulla illos perſua ſio re⸗ nocat:nec perſecutio pia magiſtri.non in felicitas/ que frequenter ⁊fere ſemper eſtĩ vijs eoꝛum. Fluunt ⁊ ruũt⁊ coꝛruunt:vt pibant in via de toꝛrente voluptatis que non exaltabit ſed conquaſſabit in terra ca pita eoꝛuʒ · Beati quidẽ immaculati ĩ via qui ambulant in lege charitatis/ qui am⸗ pulant in impetu vbicunq; fuerit impetꝰ ſpirius /⁊ non reuertunt᷑:nec aliquo ſepa rãtur obſtaculo a charitate dei/ que eſt in chꝛiſto Jeſu domino noſtro Qui viuit ⁊ regnatper omnia ſecula ſeculoꝛũ Amen. Sermo · xxxvij. R 5 Fecnones dul a ces ⁊ ſancte ſunt ſponſe aroma⸗ ta. Nam ipſa eſt oꝛtus. Auſtro lante iſta fluunt in delicias ſponſi:ſed aq lonis hec iterum inclementia ſiſtit. Vrigi⸗ 5 dus eſt enim ventus aquilo:⁊ ad flatũ ei gromata congelãtur qᷓ;diu domie aduert ſitatis aquilo regiones matris pꝛemetꝛꝗᷓ diu incumbet oꝛtulis noſtris:q;din pn bone conſtringet aromata noſtra rigoꝛ aqͥ lonis. Parce domine/ parce ab aquilone ſponſe tue. Diu eſt ꝙ vꝛget ꝙ pꝛemit ꝙĩ⸗ cumbit ſpiritus hic duriꝭs ⁊ vchemens. Tumulata nos vndiq; pꝛemit aduerſitaſ Dicei domine vt ſurgat.vt cedat. vt ſinat locum eſſe reſpirandi infoꝛtunß · Pauper tas ſterilis eſt ⁊ graueſvndiq; parturit ca ſus. Res infirme facile leduntur /⁊ infeli/ citatis abyſſus aliam inuocat in voceca⸗ tharactarum tuarum. Occulte aduerſum nos vocas aduerſa.⁊ quomodo ſi dicas aquiloni inſurge pꝛeme/poſſide? Fumꝰ inquit Iſaias jab aquilone veniet. No⸗ bis autem nõ tam fumus qᷓ; famma iam iminet olle ſuccenſe a facie aquilonis. Eib aquilone frigus: ⁊ ab aquilone flamma⸗ Ita eſt domine. In duricia manꝰ tue ad uerſaris mihimiſericoꝛdie tue venas re⸗ ſtringis.ideo exeſtnat animus meus:? in meditatione mea exardeſcet ignis. Bra⸗ uis iſte anxie ſolitudinis ignis eſt:⁊ ca⸗ loꝛe eius aromata non fiuunt. ſed magis ſi qua ſinis fluere:ſiccãtur fluenta: pꝛeſer⸗ tim vbi magis magiſq; aduerſitatũ ape⸗ rire ſe videtur occaſio. Domine doloꝛ me us in conſpectu tuo eſt:⁊ gemitus meus ate non eſt abſconditus. Solicitudinis mee ratio nota eſt tibi.ſed meroꝛis magit dicere debueraʒ.ſolicitudo enim in mero⸗ rem iam cepit tota tranſire. Vbi conſilij non fulget occaſio/ vbi bone ſpei ſevł vm bꝛa non offert/ ibi nõ ſolicitudinis ſʒ me⸗ roꝛis ſunt partes Multi gemitus mei: et S coꝛ meum merens. Paruuli petunt pa⸗ nem ⁊ non eſt qui frangat eis. Deeſt enim qui frangat. Non dico de verbi pane: ſed hoc quotidiano coꝛpoꝛis alimento Non poteſt tamen celeſtis illius panis pingue dine repleri anima mea:dum quotidiani huius panis inopia materiam quandam meroꝛis inducit.& voce gemitus iſtiꝰ ob litus ſum comedere panem illum celeſteʒ Durus aquilo exterioꝛ aduerſitas/ß mut to durioꝛ mentis ãxietas. ltera fratres vos vꝛget/ me pꝛemit vtraq;. Ego cõmu niattritione laboꝛo in vobis:⁊ domeſtica quadam pꝛe vobis quia pꝛo vobis. Hic infoꝛtunij caſus. Minc foꝛenſes inſur⸗ gunt calumnie · Alij ſubmurmurant et *. ————— ————— —*————— Sermo ulij inſultant /⁊ quod non eſt humaneĩdu ſtrieꝓuidere ne contingat:impꝛoperãt cũ gcciderit. Quidã irritant. quidã irrident aduerſam foꝛtunã ad fatuitatẽ trabentes Succeſſus bonos quibo eruberãt ſibii⸗ putant. qnaſi dutpuidentie aut merericre dunt nõ muneris eſſe diuini. Abundant (inquit Jobtabernacula pꝛedonũ:⁊ au⸗ dacter ꝓuotant deü:cũ ip̃e omnia dederit in manus ipſoꝝ. Duidã ⁊ pᷣdones ⁊ ꝓuo catoꝛes ſunt qui quod dei eſt ipſi tollunt. dum ſibi tribuũt:⁊ diuine donũ gratie ad ꝓpꝛie inflectũt affectũ induſtrie. Quidi penſa deſuper vobis beneficia impꝛope ⸗ ratis nobis? An quia clementie diuĩecir ca nos oculus bonꝰeſt. ideo videtur erga nos nequã eſſe? E ur vos dinina bñficia pᷣparatioꝛes reddunt ad derogandum qᷓ; ad erogandũ. Uides domine quot er ꝑti bus aquilonis nos flabꝛa moleſtãt. vndi q; perflant incõmoda.murmura.pꝛobꝛa. Inter huiꝰ doloꝛes diſtractus ⁊ conſtri ⸗ ctus animus:auſtri lenia neſcit flabꝛa re ⸗ cipere. Exurge domine nõ pᷣualeat aqui⸗ lo.ſatis eſt ꝙ iam diu inſurrexit ꝙ incubu it diei/vt ſurgat/ vt diſcedat/ vt cedat au⸗ ſtro. Succenſa iam pꝛideʒ eſt olla a facie aquilonis·ſed tu domine auſtrũ emitte:q faciat mediũ foꝛnacis huius quaſi vẽtuʒ roꝛis flantẽ. Non audeo cõtinuos auſtri flatus rogare:ſufficit ſi modo interpolati oneelus aquilonis malignitas tempere⸗ tur. Extendis(ſicut in Job legimꝰ)aqui⸗ lonem ſuꝑ vacuũ:non ſuper ortũ. Hõ eſt vacuus oꝛtulus ſpõſe /in quo ſuperiꝰ an ⸗ numerate plantant᷑ tot aromatice ſpecies Et quomodo quibũt meditationis aro/ mata leta ꝓfluere:vbia meroꝛe libera non ſunt ſtudia.vbi cãtriſtat aduerſitas.aqͥlo ſtringit? E ſto domiĩe ʒelotes emulare ſpõ ſam:dic aquiloni vt ſurgat.⁊ cum auſtro dimidiet temꝑa ſua. Sic quidem fiet ᷣm multitudinẽ doloꝝ meoꝝ in coꝛde meoꝛ ſi conſolatõnes tue letificent animã meam. T Uidetis fratres qualiter aquilo ad mẽſu ram ſui auſtrũ parturiat.⁊ foꝛte vbi abun dauit aquilo:ſupabundabit ⁊ auſter. Au⸗ ſter enim ⁊ ꝓſpere flabit ⁊ quas intulit aq lo compenſabit iniurias Ergo ſurgat aqᷓ lo ·ſeuiat. quantũ libet fremat: dummodo orcaſionẽ? quaſi vim pꝛeſtet flatib auſtri Nõne tibi vident᷑ graues pertuliſſe aqui lonis flatus: quos in eptſtola ad hebꝛcos paulus alloquit᷑. Magnũ linquit) certa⸗ men ſuſtinuiſtis paſſionũ.⁊ in altero qui dem oppꝛobꝛijs ⁊ tribulationibo ſpecta⸗ culum facti.in altero ſocij taliter ↄuerſan⸗ tium effecti.nã ⁊ vinctis(inquitꝰcõpaſſi eſtis. Sed inter tanta aquilonis flabꝛa nullas ſibi vices vendicauit auſter! Im⸗ mo plane. Deniq; audi quod ſequit᷑. Et rapinã(inquitbonoꝝ veſtroꝛũ cum gau dio ſuſcepiſtis:cognoſcentes vos habere melioꝛẽ? manentẽ ſubſtantiã. Quid cuʒ apoſtoli irent gaudẽtes a conſpectu cõci⸗ lij quoniã digni habiti ſunt ꝓ nomine e ſu contumellã pati. Nõnetibi videt᷑ con⸗ tra aquilonis graues impetus lenit ipſis auſter ſpiraſſe: Conſidera triſtia illa inſtã tia ſepulture dominice. Nõne velut ad aq́; lonis flatũ: apoſtoloꝝ coꝛda infidelitate⁊ timiditate quadã diriguerũt. Reſurgente domino cepit auſter lenis oꝛtũ eiꝰꝑflare Totis his deniq; quadraginta diebus ĩ multis argumẽtis dñice reſurrectionis ⁊ veritatis fides ⁊ veritatis fiducia ſenſim incrementa ſumpſerũt. Ipſo die penthe⸗ coſtes quando factꝰeſt ſpiritus vehemẽs in cenaculo vbl erãt apoſtoli ſedentes:ſo⸗ luta eſt om̃is congelate mẽtis frigiditas ſicut toꝛrens ĩauſtro.⁊ deinceps verbivᷣ· mtumq; pfluxerunt aromata · Sed nun⸗ quid idcirco aquilo durus quieui: Non ne multo vehementiꝰ ꝑſecutoꝝ inſurrexit pꝛocella ⁊ impetus heretice tempeſtatis: Nunqͥd nõ emulatione quadam tentatõ nis aquilo:auſtro ſe oppoſuit gre? Duaſi ſolus oꝛtũ ꝑflare conatur. quodaʒ rigoꝛe duri ſpũs:aromata reſtringere volens ne fluant:ſed tanto latius fluxerunt:aduerſi tatis ⁊ ꝓſperitatis alternis motiꝰ nunc puocata nũc pacata ſponſa chꝛiſti. Eccle ſia eius aromata virtutũ pꝛoferre non de⸗ ſtitit vel non deſinit. In ꝑſecutiõe virtus enituit.in pace auctus eſt numerus. In illa foꝛtes ꝓbantur.in iſta fouent᷑ infirmi Quid ergo pꝛimitinã eccleſiam nuncme moꝛoꝛ cũ adhuc ⁊ ſi nõ tã vehemẽtes fre ⸗ quentes tamen aquilonis impetus ſuſti⸗ net oꝛtulus ſponſi.Elternãt circa illũ vi⸗ ces auſter⁊ aquilo. Brauis impetꝰß tem poꝛe eccliam impulit.⁊ quidẽ ab aquiõe Hã inde oꝛigo eſt ſciſmatis.inde oꝛitur.⁊ ibi moꝛatur ſolus illic aquilo pᷣmit. Dic S K XXXVIII ei domine vt ſurgat ⁊ diſcedat. voca ⁊ dic auſtro.veni perfla oꝛtũ meum /⁊ fluẽt aro mata illius. Nõ dico auſtrũ felicitatis et ſecuritatis terrene(Nam hic auſter freq̃n ter aromata ſtringit⁊ exiccat)ſed auſtrum voca gratie tue. Et ſi ita neceſſe eſt ⁊ aqui lonem in illũ ſterilẽ oꝛtũ mitte.nõ obſtina tionis ſed vexationis aquilonẽ.vt ip̃ᷣa ve xatio det intellectũ auditui ad obediẽdũ. Aquilonis rigoꝛe flagella ortũ tunʒ: hoc quaſi verbere excita toꝛpoꝛẽeius:vt auidi us ad auſtri ſelenia ſpiramina conferat. Tã partib qᷓ; tempoꝛib auſter ⁊ aquilo circa oꝛtũ noſtrũ vices alternãt. Sicut eĩ nunc flat auſter:nũc aquilo.ita hic auſter ⁊illic aquilo. Aliquotiẽs autẽ ⁊ ſimt᷑ flãt ſed alter foꝛis ⁊ alter intus. Foꝛis aquilo ⁊intus auſter. Ille furens.⁊ iſte fouens. Fremat aquilo ⁊ tumultuetur foꝛis:tan ⸗ tũmodo oꝛtos intus nõ perflet. intro nõ penetret.intimã que eit in chꝛiſto nõ con ſtringat coꝛdis leticiã. Duãdo domie ex integro getidus ille ſpiritꝰ quieſcet? quan do erit vt iam nõ timeat᷑ a facie frigorꝭ eiꝰ Fundata eſt ciuitas tua:oꝛtus plãtatus in lateribus aquilonis. Hic ventus ĩ ſcri pturis dexter vocat̃. Ideo Job talẽ ſuꝑ eo deponit querelã. Ad dextrã(inquit)oꝛi entis calamitati mee ilico ſurrexerũt. Ju⸗ re ventũ illũ dextruʒ vocauit/ qui nihil ei quiuit ſiniſtrũ inferre: quin etiam coꝛone gloꝛie viro iuſtu cõpoꝛtauit augmentum quãdo virtus ꝓbata enituit.⁊ quãdo pꝛo nocata excreuit. De vicino in oꝛtũ tuũ im pingit.ſiꝰ eſt enim in laterib aquilonis. Effice illũ nobis domine dextꝝ.tempera illum flatiby auſtri. Looperat᷑ enim nobiſ etiã aquilo in bonũ tue dilectionis:etiam anſtro afflante Siue iuſſus ſiue pᷣmiſſus ſurgere aquilo tribulationis:nõ nos terre at. M odicũ enĩ ⁊ cõſolationis auſter ſuc redet:⁊ ſi nõ interim intercidat. Ubi eniʒ abundauit afflictio:abundabit et gratia. ¶Sed quid vobis fratres de erterioꝛi di ſputo tribulatione: Alius ſolet vos aqui lo perurgere. Eb hoc vobis deus aquilo ne parcit:alios interponẽs qui ſecular tu multus ⁊ turbatiõis impulſus frequẽtes xxcipiãt. Exterioꝛ nos cura grauis nulla pſtringit. quia de iure nulla cõtingit · nec tamẽ immunes nos ſinit. Quos exterio? cura nõ valet · interioꝛ afficit tedio. Bene cum illis agit᷑ in hac parte ꝙ exteriꝛibuf non patent.ſed nihilominus aquilonem nõ effugiũt dũ ſibi in interioꝛibus nõ pla cent. Feſtiua pꝛius gaudia vertunt in fa ſtidium /⁊ hilareʒ mentisfaciem triſticia cõmutat. Felix cui nõ eſt hec cõmutatio. Sed quis tamen eſt? quis enim eſt/ quẽ nõ aliquotiẽs ⁊ tediũ cõficiat/⁊ exulet tri ſticia: Deniq; vbi ꝓſpero ferebamur na⸗ nigio:ibi paulo poſt vadoſa incurrimus ⁊ſecunda fluentibꝰ aura: turbo aduerſus erupit. Etiã vbi non erat ratio:inſtat tur⸗ batio. Lauſa nõ eminet ⁊ ira ĩminet. Ira ſcitur homo ire quã irrationabiliter pati⸗ tur.⁊ cuius deteſtat᷑ motũ:neſcit exoꝛtum Spiritus hic durꝰ. vbi vult ſpirat:⁊ ne⸗ ſcis vnde veniat /⁊ foꝛte q̃ vadat.n ma⸗ gis quo euadat? Hã ſepe ad malum talis affectio vadit: ſed frequẽter vadit ad bo⸗ num. Nõ pertingit quo ꝑgit:ſed facit de⸗ us etiã de tentatiõe ꝓuentũ. Quãdo vult ipſe inducit aquilohẽ. quando vult dicit aquilo ſurge. Et ſi interim de eius mole⸗ ſtia queris:ſcito te tali magiſterio ⁊ cõme moꝛari? cõmoneri.Cõmemoꝛaris vt aq́; lonis viciniã attendas:cõmoneris vt ri⸗ goꝛem eius effugias. Non ſubeſt tibidũ in lateribus aquilonis ſitus es:eius vici⸗ niam fugere: ſed tamen violentiaʒ euade⸗ re potes · Dũ hic ſumus ſemper vicinꝰ eſt nõ eſt ſemꝑ violẽtus · ſed poſtqᷓ; girauimꝰ per aquilonẽ:ſepe reflectimꝰ per meridie; Etiã cũ impulſum nõ ſentis:habe ſuſpe⸗ ctam viciniã eius. Duando tamen eius turbines euades niſi lenis auſter vocatꝰ* adueniat?? ſic expandas ad auſtruʒ alas tuas:yt in celeſtẽ plumeſcas volatũ: ſi ta⸗ men ſe intermiſcere nititur aquilo:⁊ naſcẽ tes in nouitate pennas:gelido reſtringere ſpiritu. Pẽnas a volatu:⁊ aromata reſtrĩ⸗ ß a fluxu. Stringit(inqᷓ;)nõ tollit. Ve⸗ emens enĩ tediũ ⁊ amaritudo coꝛdis: vᷣ⸗ tutes ipſas exercet:nõ euertit. Mic turbo pꝛopoſitũ ſanctũ impellit quidem:nõ tol⸗ lit. Stringit leticiã:non tollit cõſtantiaʒ Tedio afficitur animꝰ: ſed non conficit᷑. Triſtatur:ſed obluctat᷑ triſticie ſue. Non eſt minus foꝛtis ſic affecta virtus:ſed mi⸗ nus felix. qui illi cõuicio cum quo rixatur bellum indicit. Quaſi ſuũ non eſt faſtidi⸗ um cũ quo fedus nõ contrahit. Moleſtũ patitur/ non pꝛopiciatur illi. D non — — — — Bermo ipſe animus hoc operatur/ ſed magis a⸗ quilo in cuius lateritꝰ habitat. Ideo de⸗ teſtatur itud:eo ꝙ aduerſus virtutẽ eius molimina ſentit. Dui ſentit /iðe ſcit quan to cũ tedio iluq bone cõuerſationis tedi/ um tollerat: quomodo faſtidit faſtidium illud. quanta cũ amaritudine obluctatur amaritudini illi/ amaritudini violẽte que de ingitate exercitij diſciplinaris inuito ſe ingerit. Ad auſtrũ animus ex voto ſe ver⸗ git. ⁊ ecce aquilo aduerſanti⁊ inuito ſe im poꝛtune immergit. Durũ eſt ſuſtinerea fa cie frigoꝛis huius.⁊ fugere non ſubeſtad votũ. Lahoꝛat animus? diſcipline tedio ⁊ huð tedij odio. Modeſta eſt vtraq; af⸗ fectio ⁊ nõ dulceſcere quod elegeris ⁊ ſen⸗ tire quod oderis. Modeſtũ vtrum;⁊ ꝓ pugnare diſciplinã ⁊ pꝛopulſare deſidiaʒ uomodo Jeſu bone tantã tamdin tole ras vexationẽ dilecte ſponſe tuet Deſidiã inuite patitur.⁊ quaſi voluntariaʒ in ſe ſit puniendo perſequit᷑. Egerrime tolerat ꝙ nõ ad votum in tequi bonum eius es ſo ⸗ lum deliciarivalet. Sibi imputatquod ſuffert ĩuita. Stimulatoꝛ ab aquilone ve nit illi.ſed ſtimulus iſte ad pꝛeces ſpõſam ĩſtigat. Voc ſtimulo caſtigata: ad ſuppli cationes ſeconfert que ſe pꝛius in ample⸗ xus parauerat. Mitiga ſponſe tue I heſu bonea dieby his malis. Hiſi enĩ adiuues eam habitabit in aquilone ania eiꝰ. Quis enim cõſurget aduerſus aquilonem/ niſi tu deus qui venis ab auſtro? Bonuz aro ma pꝛopoſitũ ſanctum ⁊ cõſcientia pura · ſed non fluit illi qui boni iſtius delicijs ñ fruitur. eni Jeſu bone/ veni perfla oꝛtũ tuum/ vt fluãt aromata eius ſicut toꝛꝛens in auſtro. Ipſa eſt oꝛtuſ.eſto tu auſter. Te irrigante erit anima eius ſicut oꝛtꝰirrigu us.⁊te flante nõ deficiẽt eius aromgta. qͥ viuit ⁊regnat in ſecula ſeculorum Amen Sermo.xxrix. pie Jeſu bo e ne quod iubes tranffer auſtrũ de celo /⁊ induc illũ in oꝛtuʒtu um:in animam ſponſe tue. Hoc flatu leni ſolue tediũ:ſolue triſticiã ab eius affectu. Fam vtrũq; in vicio eſt.⁊ pꝛeter ſpem aq donis vtrũq; mentẽ ligat percutit ⁊ pellit apuroꝓfluuio quodã leticie. Qui timoꝛ nonne ⁊ ip̃e rigoꝛe gelido ↄſtrĩgit affeciꝰ? Ab alieniſ parcedomine ſpõſe tue. Quid magis alienũ ab ea qᷓ; timoꝛ qui nõ eſt in charitate:cũ ipſa tota ſit in charitate: Ille feruilis eſt /illa in libertatẽ vocata. Vidi⸗ ſtis fratres heſterno viꝝ meticuloſe incede re:vt inſtitutionis pꝛima ſubiret elemẽta: qᷓ; moꝛante ⁊ qᷓ; nutante ꝓpoſito diſcipli⸗ ne rudimentis ſe paſſus eſt inſigniri. Et bene noſtis dñ adhuc ſecularis erat qᷓ lar gos elemoſynarũ riunlos manus eßfun⸗ debat. Qnid erat cauſe niſi ꝙ mentem in hac parte timoꝛis ꝑſtrinxerat aquilo? Au ſter ſcʒ ilam ex parte afflauit: ſed non ꝑfla nit.ideo elemoſynaꝝ pꝛompte ꝑfudit aro mata Sed abꝛenũciationis pꝛecioſiſſi- mus ille aromaticuſq; liquoꝛ:poſt mltoſ conatus vix tandẽ ab eius animo tenuit᷑ expꝛimi potuit. Plane ſimilis erat euãge⸗ lico iuueni:qui apud dominũ de legis cõ ſernatione gloꝛiatus:euangelice ꝑfectõis coartatione triſtis abſceſſit. Niſiꝙ ille tri ſtis abſceſſit. hic qᷓ;nis triſtis/ acceſſit tñ. Uidete timoꝛis aquilonẽ flanteʒ ſub lege ideo de pꝛecipuis electiſq; aromatibꝰ ra⸗ ra fluxerunt in ea. Ideo die penthecoſtes quando ſpiritus vehemens flauit ab an⸗ ſtro:tot hominũ milia.veritate. verbo.vi ta.ſpiritualiter pꝛoduxerũt. Von eos rei familiaris cura conſtrinxerat de reliquo. Libera quidẽ ab hoc aquilone ſatis du⸗ ro coꝛda largius ꝓfluuũt in ↄtemplatiõe ⁊ charitate dei. Non accepiſtis(inqͥtſpi⸗ ritum ſeruitutis iterum in timoꝛe: ſʒ acce piſtis ſpiritũ adoptionis filioꝛum:ĩ quo clamamus abba pater. Ille aquilonis in gratus.ideo illi tanqᷓ; graui ⁊ ponderoſo pꝛementiq; ſe dicitur. Surge. hic tanqᷓm letus gratuſq; inuitatur vt veniet ⁊ ꝑflet oꝛtulum ſponſi. Ille penã habet. hic pꝛo⸗ flua gaudia. Ille minax eſt:hic blandimẽ tis delicijſq; manans. Rogabo(inquit) patrem meũ ⁊ aliũ paraclitũ dabit vobis hoc eſtauſtrũ inuitare ⁊ dicere vt veniat perflet oꝛtũ ſuum. Perfla oꝛtũ meũ?⁊ flu⸗ 4 ent aromata eiꝰ. Quidã fructꝰniſi pᷣſſi co actiq; liquoꝛeʒ nõ fundũt Fructus auteʒ qui ſunt in oꝛto tam delicate depicto:pꝛeſ ſionem nõ expectant/ cogi neſciunt.ſʒ an⸗ ſtro perflãte fluunt vltro. Intuemini mũ di ſapientiam:nõne violenter expꝛeſſa vi⸗ detur: ⁊ longo elaboꝛata tam exercitio ð; vclue voboyi wit. Fons rä deniqo. quloneſus da⸗ tin ↄtemye ꝙs indſi XXXKIN ſtudio?At in noſtre actoꝛibus prophetie/ ⁊ velox ⁊ vehemens ſapientie ꝓꝛupit ab ⸗ vſſus. Vultis velocitatẽ audire: Cuz ſte⸗ teritis ante reges ⁊ pꝛeſides/nolite pꝛeme ditari:dabitur vobis in illa hoꝛa quid lo⸗ quamini. Uultis vehementiã? Ego(in⸗ quitdabo vobis os ⁊ ſapientiaʒ cui non reſiſtere aduerſarij veſtri. Ouãdo ec tam ſubita ⁊ tam ſerena profluerẽt ni⸗ ſi hoc auſtro afflante? Audiuiſtis iam vn de venerũt aromata veritatis tam ꝓflua ⁊ parata tempoꝛe ſuo. Eharitaʒ nonne⁊ ipᷣa diffuſa eſt in coꝛdibus noſtris ꝑer ſpi ritumſanctũ qui datus eſt nobiſ? Multa ſunt aromata queꝓfluunt per ſpiritũ: nec niſi per ſpiritũ:gaudiũ/ pax /patientia/õ⸗ ganimitaſ/boĩtas /benignitas/ fides/ mã ſuetudo/ modeſtia/ continentia/ caſtitas/ Mec nõ modo pꝛouenerũt/ ſed etiã ꝓflux⸗ erunt. Dapfluunt:copia deſignatur.ꝙad flatum auſtri: coactio tollitur. Tharitas nõ poteſt cogi/ gratis fluit.nõ neceſſitate/ ſed arbitrio fertur:auſtro tamen flãte· Ar⸗ bitrij enim quid conferret libertas:ſi non aſpiraret auſter gratie? Nam ⁊ ſi arbitriuʒ vbi eſt ſemꝑ liberum eſt. Non tamen libe rum ad omnia id eſſe damus. nec electio⸗ nem nec executiõem omniũ liberaʒ habet In eligendo ſemp eſt libertas:ſed non eſt femꝑ ad eligendũ. Eligere namq; niſi li⸗ bere nõ poteſt:ſed eſt aliquid quod nõ eli gere per ſe poteſt. Sui iuris voluntas eſt ſibera eſt cũ adeſt:ſed nõ eſt animꝰ ad om nem quã opoꝛtʒ adeſſe voluntatẽ liber cũ abeſt Nec magis ſui iuris eſt qᷓ; intenſam habeat voluntatẽ quã habet.nec qᷓ; habe ⸗ at voluntatẽ bonam · ſed quantũ poſt la⸗ pſum in libertate conſiſtit arbitrij · Quod vult animus/ ſemꝑ libere vult. Sed non eſt liberũ ei quodlibet etiaʒ quod opoꝛtet B velle. Eſt enim libertas que ſine volunta e non eſt.⁊ ſine qua nõ eſt voluntas. Il⸗ la eſt in voluntate.hec eſt in quadã volen di facultate. Illa eſt in ipſa hec quaſi ad ipſam. Iſtã poſſumus.⁊ illam cogimus Et viſus quedã eſt videndi virtus ĩ ocu lo.⁊ viſus nihilominus quedã paſſio ĩvi dendo. Sic? in animo dicitur intellectꝰ et potentia naturalis ad intelligendũ: et vlus potentie in arbitrio. Similiter hec occurrit diſtinctio vt vno ſub nomie? ac⸗ titudo intelligat᷑ ⁊ actus· Vtrobiq; arbi⸗ trij libertas eſt /⁊ ad arbitrandũ ⁊ in arbi trando.⁊ cũ in malo eit/ ſemꝑ ſerua eſt. Il la quidẽ eo ipſo ꝙ voluntas · ſed ſeruit eo ipſo ꝙ mala. Omnis enim qui facit pec⸗ catum/ ſeruus eſt peccati. Peccatũ eni cũ occupat:ſtringit ⁊ ligat.captiuat dum co git. Sed tu domine cõuerte captiuitateʒ noſtram/ ſicut toꝛrens in auſtro. Emitte ſpirituʒ tuum /⁊ renouabit᷑ antiqua liber⸗ tas· renouabiturſinqᷓ;)nõ recrtabit. Na; ſi oblitterata eſt· ablata tamen nõ eſt Wa net que creata eſt:ſed mouere ſe nequit ad quod eſt data. viuit tamen?⁊ viget. Sed? in freneticis nõ minuitur innata rationa⸗ litas. Sed in ſic affectis/ nullus eins mo tus exiſtere valet. um fuerit curata gra⸗ uis paſſio nõ reddit᷑:ſed reſuſcitaturↄſo pita ratio. Sic ⁊ concreata homini liber tas arbitrij /nõ eſt penitus velex parte ab lata.ſed peccato ligata. eadẽ eſt que facta eſt. ſed eit aliter affecta. Et(vt ſic dicam)ẽ+ libertas cõditionis.eſt libertas viſpoſiti⸗ onis eſt libertas affectiõis. Pꝛima natu⸗ re eſt.⁊ ideo ſempꝑ bona eſt. ſed niſi ſanata fuerit ·nõ ſecunda erit ad bonum: nec ter⸗ tia in bono. Pꝛima in naturali aptitudi⸗ ne conſiſtit. Secunda in habitu bene vel male cõſtitute mentis. Tertia in vſu. Jõ ⸗ niſi fuerit aptitudo naturalis ad vitamꝑ gratiam:nec habitus /nec actus volunta⸗ tis ad virtutẽ ſpectabit. Inualida eſt ar⸗ bitrij libertas. ꝓpterea vbi arbitriũ ſuccũ bit· afflet auſter /⁊ ſtatim aromata fluent. Fõ habet generoſam hanc libertatẽ⁊ vᷣe liberam queeſt ad bonũ ⁊ in bono niſi ſpi ritus liberauerit. Idcirco domine emitte ſpũm tuum/ vt cõferat ⁊ poſſe ⁊ velle per gratiam qui pꝛimo poſſibilitatẽ ad vtrũ⸗ q; contulit dum vere homines condidit Tres ſupꝛa enumerauimꝰlibertates · In tertia veile quidẽ adeſt: In ſecũda ſubeſt. In pꝛima cõſideratur ad duas reliq̃s po tentia naturalis. Ergo pꝛima vocetur po tentia.ſecunda poteſtas · tertia voluntas· Fõ videt᷑ idem naturalẽ potentiã ad ali⸗ quid habere ⁊ illud poſſe. Multa ſiqdem ad que naturaliter potentes ſumus/ non ſtatim illa poſſumꝰ vbi connata facultas gut infirmitate pᷣpeditur:aut arte vſuq;de ſtituitur. Vrequẽter ad horã oculus vide re non poteſt:cũ tamẽ naturali non defiẽ potentia viſus · ad eſt habit?⁊ ah vſus Bermo aturaliter potens eſt videre:ſed actuali ter non poteſt Sic ⁊ nsturalis libertas arbitrij manet quidẽ:ſed impedita pecca to.iõq; non valet habere tertiã illam liber tatem que eſt in b ono: nec ſecundam que eſt ad bonũ. Prima manet mutata qͥdem nõ imitata relique nec manere dicẽde ſũt. Nõ enim poſt peccatũ liberũ nobis relin quitur bonũ vclle. ideo nec reſidua liber⸗ tas eſt quẽ cõſiſtit in bona voluntate · ſed per gratiã hec vltima inſpiratur.⁊ ſecũda reparat᷑ ⁊ pina naturalitercreatur. Dicta hec eſt de libertate qua bonũ volumus:q; niam eſt ex gratia. Sed ẽ alia libertas ni⸗ hilominus ꝑ gratiã/ qua non modo bene volumus/ ſed bonũ ipſum affectuoſe. Il⸗ la libertas ſemꝑ in voluntate eit/ iſta non ſic Semp enim libere volumus/ affectu⸗ oſe nõ ſemper. ffectus ad libertatem nõ ſpectãt arbitrij. Vec tamen plane libera ẽ bone voluntatis libertas:ſi affectuoſa nõ fuerit:ſed cũ auſter afflauerit: ſtatim affe⸗ ctiones aromatice fluent. Non pꝛemunt᷑ vtexpꝛimant᷑:libere fluũt. Voluntatẽ ſan ctam frequẽter tediũ quoddam ⁊ triſticia comitatur.ſed affectiões dulces cuz illis iter nõ habent. Aromatice ſunt odoꝛatu? tactu pariter grate.dulciter ſentiunt᷑?⁊ dul citer recolunt᷑ dulciter fluunt. Aromatici vtriq; ſunt.intus affectus.⁊ foꝛis affatuſ Ad iſta poteſtaſpirare libertas arbitrij:ſʒ de arbitrij libertate nõ pendẽt. Sicut af⸗ fectiones male contra bonã voluntateʒ ſe pe ſunt.ſic bone affectiones/⁊ ſi cum ipſa ſunt.ex ea tñ non ſunt. Liberg eſt ſine iſtiſ ⁊ quaſi liberalis reddit᷑ ex iſtis. Volunta tem ipᷣam liberioꝛẽ efficiũt/ ſed eius liber/ tate nõ fluunt Vluũt autẽ cũ auſter perfia uerit. O dulcis auſter ⁊ vere optabilis.cu ius ſpiritu hiemalis rigoꝛ is hoꝛrida ſol⸗ uitur facies.⁊ iocunde nouitatis noua tẽ peries arridet in oꝛtis:⁊ noua temperies/ ⁊ autumnalis libertas. Ham in fluxu aro matũ/ fructuũ ſignatur maturitas. Ecce qᷓ; bonũ ⁊ qᷓ; iocundũ in cubilib ⁊ in oꝛtj aromatũ auram hanc expectare tã dulceʒ renouantẽ ⁊ recreantẽ fructus ſpiritus: ꝓ fundentẽ arowata: ſpargentem odoꝛes. Mitte dñe hunc ſpiritũ nobis: qui poſt lum cũ auſtro ſimul inuita. Jungãt offi⸗ cia ⁊ partes ſuas aſſequa vterqʒ. Aquilo ſtringat.auſter reſoluat. Stringat ille la⸗ ſciuiam:hic animũ in gaudia ꝓflua laxet Ille continentiã pꝛeſtet.ille conſciẽtiã ex hilaret. Iſte cõtineat.⁊ille repleat. Vactꝰ ſum(inquit)ſicut vter in pꝛuina:iuſtifica tiones tuas nõ ſum oblituſ Bonus vter ſic congelatus ⁊ infuſus. Foꝛis continẽ⸗ tie pꝛuia.intꝰ repletio iuſticie. Boni vtreſ fiunt quando exterioꝛa gelido quodã cõ tinentie ſpiritu ſtringũt ⁊ interioꝛa rigãt pꝛofluis gaudijs. Et vt auſtri flatũ ad in terioꝛa reflectas/ perfla(ſinquit). Qui per⸗ flat ⁊ impenetrabile nibil eſt illi:ſpiritꝰiſte ſubtilis eſt acutus ⁊ mobilis:ꝓflans non inflans. Scientia inflat/ charitas pflat. Tharitas interior eſt qᷓ; ſcientia ⁊ ad ſecre tioꝛa ꝑtingit. Omnia interioꝛa pflat ſpiri tus qui ſcrutat᷑ etiã ꝓfunda dei. Vbi per flauerit ⁊ quaſi ꝑflanuerit iſta: ibi ſciẽtiarũ aromata vtiliter fluunt. meditatões.oꝛa⸗ tiones. ſuſpiria.ſingultus. lachryme.ip̃a colloquia. Omnia velut aromata fluunt/ que decharitate ducunt oꝛiginẽ. Õia qᷓ pꝛoceduntð ea/ quaſi aromatica ſunt:gra tia plena. Lara ſunt ⁊ copioſa ſunt. Aro⸗ matica ſunt ⁊ fluentia ſunt. Plena ſunt qᷓ de charitatis plenitud ine ꝓcedunt. Plẽa ſunt ⁊ expꝛeſſa nõ ſunt:nec toꝛcularis vio lentiam patiunt᷑ eius aromata. Toꝛcular in hoc oꝛto non legis extructũ.nam viceʒ toꝛcularis obtinet auſter. Afflata qᷓ; calca ta melius fluunt. Bratuita enim(vt dii⸗ mus unt/ nõ extoꝛta metu/ ſed ſpiritu fu ſa ſunt. Quidã aquilonẽ?⁊ auſtrũ ab huiꝰ ſeculi aduerſa ⁊ ꝓſpera trahũt. Et quideʒ gemina hac tentatione vexata eccleſia dei bone ſempꝑ affectionis ⁊ opinionis abun dat aromatib. Ideo his tentationibꝰ ꝑ⸗ flandũ dimittit. eo ꝙ abundare nouit ⁊i⸗ opiam pati. Locꝰiſte extoꝛtionẽ latioꝛem exoptat. Sed toꝛcular k tm̃ quaſi lenit tetigiſſe ſufficiat. Sequẽs ſermo ad mu⸗ tuas inuitatiões ſpõſi ⁊ ſponſe trãſibit:ſi gratiã nobis pᷣſtare dignetur ihs chꝛiſtꝰ⸗ qui viuit ⁊regnat ⁊c̃. ermo.xl. E aquilonis hoꝛroꝛẽ oꝛtulũ noſtrum noua facie veſtiat: luctũ noſtrũ vertat in gaudi q um. Zutſi quid boni ſignificat acquilo il MWã longe fra tres a ↄuerſatiõe m̃ea ſunt ver ba votoꝝ iſtoꝛuʒ. Zuiditatem piola un Zw⸗ m. Penuſunꝗ periunt. Pli ewemlrb vb man Tour r numvice Lun c awm diti⸗ wn ſedſpirimfu Kinüabbu mbůt Etquideʒ vntccejude opimonis bun Wunnihp iundunouitii wnil i on eper . enge in⸗ penſun dñs nouit: ſed auſu deſtituoꝛ. Quid ni: Hõ eſt oꝛtus mihi qualẽ ſupꝛa chꝛiſtꝰ de⸗ pinxit:nõ poma quibꝰ auide veſcitur.nðõ fructus aromatici.nð fons irrigans.non altus puteus aquarũ viuentiũ:magi aũt in oꝛtũ meũ aſcendit hoꝛroꝛ ſpinarum et vepꝛiũ. Non audeo te bone Jeſu in taleʒ oꝛtũ vocare/ niſi foꝛte vt euellas ⁊ diſpdaſ ⁊diſſipes pꝛimo:⁊ plantes poſtea.⁊ ſic tẽ poꝛe cõgruo de plantatione comedes de ⸗ xtre tue. Felix aĩma que te inuitare digna eſt ad fructus iam maturos:ad fructꝰpa⸗ ratos:⁊ acerbitatis nihil habentes. Atq; vtinã acerbitas ſola noſtris accuſer᷑ĩ fru⸗ ctibus. Utinã immaturi ſint dummodo mali nõ ſint. Vrequẽter poma que genere bona ſunt:temꝑe nondũ grata ſunt:ß im maturitate ſola diſplicẽt. Velix oꝛtus cu⸗ ius omnes fructꝰ ⁊ natura boni ſunt ⁊ tẽ⸗ poꝛe congrui. Veutrũ deeſſe nouit pomiſ ſuis ſponſa.ad quoꝛũ comeſatõnem dile ⸗ ctum ꝓuocat. Veniat dilectus meus ĩ oꝛ rum ſuũ vt comedat fructũ pomoꝝ ſuoꝝ Uide qᷓ; moꝛoſe ⁊ modeſte⁊ poſt multa p̃ conia:facta ſit hec inuitatio. Non enim pᷣ ſumit hec dilectum inuitare. nõ ſitit deli cias donec ſatis ſe nouit deſcriptã. Quid enim?putatis ne Jeſum delectabilẽ illuʒ aduentũ pꝛeſentie ſue illis indulgere qͥ pᷣ⸗ dictis nõ ſunt pꝛediti dotibus nec laudi⸗ bus digni? Temerarie pᷣſumptionis pu ⸗ ta ſi pꝛius q; aptus ſis ad cõtemplatiõis vſum Jeſum inuitas. Tu illum ad deli⸗ ciandũ tecũ ſollicitas qui foꝛte ſoꝛdes ad huc delictis. Dꝛtus tuus ſentiby hoꝛret ⁊ ſterileſcit:⁊ illuc Jeſum inuitas. Inuita illum nõ vt iam delectetur:ſʒ vt deleat qð nõ plantauit dextera ſua. Inuita illumvt purget pꝛimo/ poſtea plantet · In vtraq; laboꝛ eſt/ ſed cũ delectatione decerpere ve niet fructus maturos. Ueniat(inquitꝰdi lectus meus. Hõ tĩ planditur ⁊ applau dit pꝛeſenti:ſed etiã in abſentẽ inardeſcũt vota ipſius. Falſus amoꝛ ⁊ ſimulatoꝛiꝰ. abſentẽ obliuiſcitur:pᷣſenti blandit᷑. Non ſic ſponſa/ non ſic.ſed abſentẽ deſiderat:p ſente letatur. Veniat(inquit)dilectus me ⸗ us in oꝛtum ſuũ.Ad me quid auſtrum in uitat? Ipſe veniat ⁊ ſufficit mihi. Ip̃e au ſter eſt meus. Deus ab auſtro venit /⁊ au⸗ ſter venit cum eo. Deniq; ipe plenꝰeſt gra tie ⁊ veritatis. Bene auſter meus: qui ſere nus illuſtrat⁊ ſuauis illabitur. Auſter me us eſt chꝛiſtꝰ meus. ipſe oꝛtũ perflat. ipſe comedit poma. Veniat dilectus meus ĩ oꝛtũ ſuũ vt comedat fructũ pomoꝝ ſuoꝝ Putationis tempꝰ iamʒranſijt.floꝛes pe pererunt fructus quos parturierunt. hy⸗ ems abijt. receſſit ver. eſtatẽ iam inclina⸗ tam maturioꝛ autumnus impellit. Veni at iam dilectus meꝰin oꝛtum fuñ vt come dat fructus pomoꝛũ ſuoꝛũ. Ecce iam ve⸗ nit plenitudo tempꝑis. ideo veniat dilect? meus in oꝛtuʒ meũ. Poma pᷣmatura ſũt⸗ ideo comedat fructum pomoꝛũ ſuoꝝ. Vi culnee pꝛima poma deſiderat. Cum non⸗ dum tempꝰ eſſet ficoꝛũ acceſſit ad ficũ ſe⸗ cus viam · vertit folia: ⁊ nihil fructus ĩue nit. Ante tempꝰ comedendi:⁊ ante tẽpus fructuũ acceſſit ad eam maneeſuriẽſ. No ui ego ficulneam matutinos a pꝛimapu⸗ ericia fructus ferentẽ. fructus pꝛimitiarũ fructus gratie virginalis. Necerat hec fi cus plantata ſecus viam.ſed in oꝛtoꝛet in oꝛto concluſo:in oꝛto quẽ circundat diſci pline maceria ⁊ arte cuſtodie ſepes. Vecũ da plane ficus ⁊ pulcerrima ĩter alias ſpe cies.frequenter declinauit ad eam domi⸗ nus Jeſus.ilud foꝛte dicens. Sub vm bꝛa eius quẽ deſiderauerã ſedi: ⁊ fructus eins dulcis gutturi meo. Sed vtinã fru ⸗ ctus quos ꝑtulit ſeruaſſet. Vtinã impꝛo ba furis manus nõ depꝛedaſſet eã. Nunc aũt optimos fructus tulit:⁊ eos qui rena ſci nõ poſſunt. Alij ſuccreuerũt in locum. eoꝝ.id eſt.y virginali continentia.amara penitẽtia.qᷓ; dulcius illo natiuo fructu qᷓ; hoc ſubſtituto ⁊ te ⁊ dilectũ cibabas. Ve miſere tibi quando veniet dilectus tuus/ que tibi mens/ que facies/ quis vultꝰ erit quo te vertes pᷣ pudoꝛe que pudicicie fru ctus perdidiſti:quo te vertes? Cum acce det cõuertet folia tua.⁊ſolitos fructus nõ inueniet.pudebit illũ pꝛe cõfuſione. Tua recole verba voti virginalis.conſecratio- nis tue verba recenſe. Sub his folijs at ⸗ tende. quia iam nõ eſt ꝓmptus fructꝰ.fru ctus integritatis. Taiesꝰſecrati ſunt:ſed iam ablati ſunt. Võ bene cõueniunt cõſe⸗ cratio ⁊ coꝛruptio. Leſa virginitas ↄdo⸗ nari ſolet. ſ redonari non valet. Bloꝛioſa dicta ſunt de teciuitas dei·ſed ignominio ſa facta ſunt in te. Cũ cõfuſione duplici⁊ ruboꝛe de cetero in plantu tuũ Quis dabit capiti meo aquã:⁊ ocul meis fontẽ lachꝛvmaꝝ? Hõ ip̃a que lapſa eſt:lachꝛymis tota ꝑeffluit · ꝑoꝛa irrigua lachꝛymaꝝ riui defiuũt. Zlta ſuſpirias an xij gemitns ꝓdunt qð cõtigua femp cul⸗ pe ↄfuſio ſuppꝛi mit. Vidi miſerandami miſera facie. deiectũ vultũ. fractas genas ſingultꝰ ßᷣmones intercidebat.a lapſu cõ⸗ tinere nõ vulebat· Age qð agis:fructꝰ di⸗ gnos penitẽtie. Innouet te doloꝛ· meroꝛe ſumerecũ ꝓpheta dic. Nolite incũbere vtconſolemini me:amare flebo. Flebo⁊ ego tecũ. Voꝛte dilectus tuꝰ ⁊ ie collacri mabitur tibiqui laʒaꝝ fleuit. Vorte plus ille flet. Plus dolet qui plus diligit. Mi ſerationes eius multe ſunt. ideo(inquitp pheta)nõ ſumus ↄſumpti. Deniq; nec tu cõfumeris. quia cõſiliarius eſt tibi⁊ cõſo latoꝛ conuertens animã tuã. Quomõ(vt dicã qð ĩtelligi vix poteſt)nõ permanebit ipſa diſſimiliter tamẽ eius affectui luctus tui miſerabilis facies:qui ip̃e dů retracto meroꝛis tui ſeriẽ:doloꝛe coꝛdis tangoꝛ in trinſecꝰ. Si feceris dignos penitẽtie fru ctus:reuertet᷑ iterũ dilectus tuꝰ in oꝛtũ ſu um. Mã penitẽtia poma libẽter comedit. Beatlus tñ ſi pꝛimeue puritatis fructus intactos quis ſeruet. Bonũ eſt in maturi tate pꝛcuenire ⁊ ꝑſeuerare in ea Ideo ſpõ ſa pᷣuenit in maturitate ⁊ dicit. Qeniatdi lectus meꝰ in oꝛtũ ſuũ/ vt comedat fructũ pomoꝝ ſuoꝝ · Veniĩ oꝛtũ meũ ſoꝛoꝛ mea ſponſa. ehemẽs amatoꝛ eſt dñs Jeſus ad vnã inuitationis vocẽ aduolat libenſ in oꝛtulũ ſponſe. Quaſi pᷣuolat ⁊ pꝛeuenit in maturitate. Ueni(inquiẽs)Eccipia᷑ verbũ ĩperatiui ſenſus⁊ apte coherebit ꝙ dicit veni. Nõ eſt piger /nð parcuſ retribu toꝛ.ſed in cõtinenti ſpõſam reinuitat. Ue niin oꝛtũ meũ ſoꝛoꝛ mea ſponſa. Weſſui mirrã meã cũ aromatibꝰ meis. Durus eſt affectus qͥ nõ ꝑmouetur ꝑ inuitatões ⁊ re munerationes iſtas tã dulces Duid hac viciſſitudine gꝛatius. quid mirabiliꝰẽ cõ mercio? O admirabile cõmerciũ. Dilectꝰ dei patris:gloꝛia celi: angeloꝝ delicie: ad oꝛtuloſnoſtros inuitari ſe ꝑmittit·⁊ ad ſu os reinuitare ſe nõ pᷣtermittit. Et qͥ noſter eſt oꝛtus:verius ðᷣꝛ ipſius. Non enim ait Veniat dilectus meꝰ in oꝛtũ meũ:ſedĩ oꝛ tum ſuũ. Jure quidẽ ĩ ſuũ. quoniã ab ipᷣo datũ ⁊ ipi debitũ. ⁊ certe debitũ Veniat dilectus. Veni ſoꝛoꝛ mea ſpõſa. Wagna dulcedo ⁊ apta diſtinctio. Illa deſiderat. ⁊üle imperat. Hec dicit veniat. hic diẽ ve ni. E go(inquit)ſto ad oſtiũ ⁊ pulſo:ſi quiſ aperuerit mihi:introibo ⁊ cenabo cũ illo: ⁊ip̃e mecũ. Nõ habes neceſſe o bone Je⸗ ſu moꝛari ad oſtiũ ſponſe. Ip̃a eni te voti vltro interpellat. Redde vicẽ:reinuita illã Sediſti ad mẽſam eiꝰ.vide quãta ſintap poſita tibi:ſciens quia ⁊ tãta opoꝛtet tepᷣ⸗ parare.· Tãtaſinquã) ſufficit ei Hoc au tem dico.totã ſe ĩpendit.tu te totũ ĩpende Qnuomõ tantũ erit ſi illa ſe totã dat tu te dimidias? Exiguũ tuũ plus eſt toto illiꝰ Totũ eius/ poꝛtio eſt quedã gratietue.iõ ⁊ſuus tuus eſt:⁊ tuꝰ ſuꝰ eſtoꝛtus. Veniĩ oꝛtũ meũ. Ego fratres in oꝛto ſponſi co⸗ pioſum illũ ⁊ delicatũ ⁊ gloꝛioſe conſituʒ paradiſum virtutũ chꝛiſti libẽter accipio quas ſᷣm geminã naturã vl ab eterno ha buit vel accepit in tꝑe. Ergo ᷣm hũc mo⸗ dũ oꝛtũ ſponſe ſtatũ aĩe vel eccleſie interpᷣ tare:⁊ virtutũ affectuũq; dotes quibꝰ do ⸗ tatur a ſponſo. In iſto cõſiderantur vᷣba coꝛꝑis.ĩ iſto capitis. Pulcra vtrobiq; cõ tẽplatiõis cibatio. Sed quid illa ad iſtã? Quanto gloria chꝛiſti vel aĩe vel ecckiep⸗ cellitvirtutes.tanto delectabilioꝛ in hunc oꝛtũ ingreſſus. Ad illũ operatio plus ſpe ctat /ad iſtũ contẽplatio ſola. Sponſa ⁊ſi letatur de illo:laboꝛat cuʒ illo:⁊ in ſudoꝛe veſcit᷑ pomis ſuis. In iſtũ cũ introducta fuerit/ nihil reliquũ ẽ niſi delicie tiñ: Su⸗ um tuet᷑.⁊ iſtũ intuet᷑. Nec intromittit᷑ in iſtũ niſi de ülo/ hoc eſt. de actiõe ad vſum ſpeculationis. Nutſi contẽplatõem ĩiliũ ſponſe oꝛtũ admittimꝰ ſilis eſt actõi. Vti q; de illis oꝛtis oꝛdine cõmodo venit᷑ ad hanc mirrã. Nõ enĩ niſi in abũdãtia vᷣtu ⸗ tũ ingredit᷑ in oꝛtũ dilecti. Ingredierilin⸗ quit Job)in abundãtia ſepulcrũ. Weli⸗ us tñ hic ſonat in oꝛtũ. In ſepulcro innu itur quies ⁊ quedã artis occultatio:in oꝛ⸗ to expꝛimit᷑ intuitus ⁊ epulatio. In ſeput᷑ cro feriamꝰ.in oꝛto fruimur. Sicut ergo in ſepulcrũ nõ niſi in abũdantia ingredi⸗ murlſicut ſcriptũ eſtymulto minꝰ in oꝛtuʒ Jõ ſpõſam de oꝛto in oꝛtũ inuitat. Ueni in oꝛtũ meũ ſoꝛoꝛ mea ſpõſa. Ingredere.i gredere ſpõſa in ↄtẽplationẽ vᷣtutuʒ dile⸗ cti tui memoꝛare inſticie eiꝰ ſolꝰ. Ibide deꝰ tuꝰ docebit te in iocũditate:⁊ dedutet in vobigc qid iuaditi cubilio in hunc enoplo pe olu Sponhi zletin ſudoꝛe ici innoducu dohcuw Su⸗ Kwwominit in de vcöe a vum mipluöenillä lis ctuci. Uti R 3. te mirabiliter dertera ſug. Cibabit tepo⸗ mis vite ⁊ inteilectus. Mirã ⁊ aromata meſſuit tibi. Meſſui(inquit) mirrã meaʒ cũ aromatib meis. Immoꝛtalitatẽ enim ⁊ incoꝛruptibilitatẽ meſſuit poſt moꝛtem Wirre ſiquidẽ beneficio coꝛꝑa moꝛtuoꝝ pdurant ileſa. Mirrãlinquithmeã. Bene ſuam/ quã ⁊ pᷣmus accepit /⁊ ſolus imper tit. Pꝛimitie eni chꝛiſtus/ deinde qui ſunt chꝛiſti. Per illũ reſurrectio moꝛtuoũ qui pꝛimus reſurgens iã nõ moꝛitur. Bona talis mirra ⁊ melioꝛ qᷓ; hec vſitata que car nem moꝛtuã nõ ſinit putreſcere. Haz iſta rẽdiuiuam non ſinit deficere· Erat⁊ mir ra:eius pꝛecellẽs ⁊ ſingularis illa caſtitas virginalis:que nullũ titillationis motuʒ furgentẽ ſenlit/ nec fomitẽ habuit: in quo nec motus eſt talis repꝛeſſus: nec fomes remiſſus · pᷣuentus eſt enĩ in vnctionibus mirre/⁊ mirre ſue. Alioꝛũ eatenus eſt effi⸗ cax mirra ⁊ cõtinentia pertingit vt ſeruen tur a coꝛruptõe:heca coꝛruptibilitate car nem dominicã cuſtodit intactã. Alioꝛuʒ mirra coꝛruptõem carnalis incentiui ſub ſequitur:hec incentiuũ pꝛeuenit om̃e. Il⸗ loꝛum excludit:⁊ huius ꝑcludit · In ieſu nec cauſa nec coꝛruptõ. in eius matreet ſi cauſa/nõ tamẽ coꝛruptio· In alijs omni⸗ bus ⁊ cauſa⁊ coꝛruptio. Mirra nr̃a mo⸗ mus exurgentes carnalis ↄcupiſcẽtie repᷣ⸗ mit. Wirra marie tales motus neſciuit. Wirra Jeſu taliter mouendi nec cauſam nec oꝛiginẽ habuit. De plenitudine eius om̃es accepimꝰ⁊ mirrã ⁊ demirra. Wir ra noſtra caſtitatis munere imitationis ipſueſt. Ideo cũ in nobis mirrã metit:ſu am metit · Vtinã ip̃e multã mirrã inueni⸗ at quã metat. Mirrã cũ aromatibo.id eſt abſtinentiã mali/cũ affectibꝰ boni.diſtri⸗ ctionẽ carnis:⁊ deuotiõem coꝛdis/ ſiue tẽ perantiã a licitis/ ſiue tollerantiã in iniu rijs accipiamꝰ. In mirra bene vtriſq; vᷣ⸗ rutũ aromata ſociantur · ec eſt eĩ gratia ſibenefaciẽtes flagellamur. ſiip̃i noſmet⸗ ipſos affligẽtes:eo ſpiritu ſuauiter intus afficimur. Multã de martyris Taurẽtij ſcuiꝰ feſta nũc agimus) agro mirram de⸗ meſſuit. aromata multa.· cõfeetionis mir⸗ . pplicatꝰ chriſtũ ↄfeſſus eſt. coꝛpus ſuũ tradidit ita vt arderet. facultates diſ perſit pauperibv caro eis cremata eſt pꝛopier ram/ cõfectionis aromata. Ad ignẽ enim ter intus chꝛiſtũ /ſʒ coꝛ magis inxpᷣo. Indede cra⸗ ticula vocat᷑ ad oꝛtuʒ. Et dů in craticula erat ab oꝛto nõ aberat. Nñc tm̃ in oꝛto/ñ tamẽ totus in eo. Caro eiꝰadhuc in coꝛru ptione tenet:nondũ refloꝛuit. Refioꝛebit aũt cũ fuerit coꝛpus humllitatis nñ̃e con foꝛme coꝛpꝑi claritatis Jeſu. Tune metet immoꝛtalitatj mirrã quã ipſe pꝛemeſſuit ⁊ aromata multimode glie. Lunc vereĩ nitabit ⁊ dicet. Veni in oꝛtũ meum ſoꝛoꝛ mea ſponſa · Tũc gloꝛiabit᷑ plene cuʒ aro⸗ matibo ſuis ſe mirrã meſſuiſſe. Tunc eniʒ ⁊paſſionis ſue ⁊ pꝛecũ(que in aromatibꝰ ſignant᷑) potiet᷑ effectu. Cũ clamoꝛe ſiqui dem valido ⁊ lachꝛymis pᷣces offerẽs ex⸗ auditus eſt ꝓ ſua reuerentia /factꝰomnib obtemꝑantibo ſibi cauſa ſalutis erne Vo lo(inquit) vt vbiego ſum/illic ſit ⁊ miſter meus. Ubi niſi in oꝛto! Erit hoc in gene⸗ ralis reſurrectiõis ↄtemplatiõe:nihilomi nus tñ ⁊ modo fit ꝑ ↄtemplatioꝝẽ · Qua⸗ ſi enĩ in oꝛtũ eius ingredimur cũ affectuo ſe cõdigneq; ⁊ deſiderãter ſpeculamurꝗᷓ⸗ les futuri ſumꝰ ꝑ ip̃m: ⁊ qualis iam reſur gens factꝰ eſt ipᷣeꝓ nobis /⁊ in exemplum nobis/ Quid dico reſurgẽs?? ante relur⸗ rectiõem om̃is ↄuerſatio eius oꝛti pulcer rimi gr̃am pꝛefert: ſed qð ante plantauit. poſtea meſſuit. In reſurrectõe maturita⸗ tis ⁊ meſſionis eſt tꝑs/ qñ vnuſquiſq; la⸗ boꝝ ſuoꝝ fructus ꝑcipiet. Do ergo nos ĩ oꝛtũ ſuũ vocat. ꝙ mirrã ⁊ aromata ſua ſe meſſuiſſe ſubnectit/ ad ↄtemplandã reſur rectionis glam hoꝛtat᷑: que futura eſt per ipᷣm in nobis:vel q̃ in ipſo pᷣceſſitꝓ nobiſ Hõne iocũdus ⁊ vere delectabilis ꝓgrel⸗ ſus introire in oꝛtũ chꝛiſti: introire in plã tãtiones dñi quodã ꝓſpectu de virtute in virtutẽ eius. Pꝛoſpectu(inqᷓ;)nõ audeop uectũ dicere · Nã ad virtutũ ipſiꝰveritatẽ ⁊ plenitudinẽ quis ſibi ꝓuectũ pollicetur Jocũdus digreſſus plane ⁊ cõmodus qᷓ em. Huſqᷓ; magis humane mẽtis faſtul repꝛimit᷑ humiliatõe: nec fames ↄtempla tione ſatiat᷑nec faſtidit᷑ excitat emulatiõe Cõparatio bumiliat/ imitatio exercet cõ⸗ ſideratio delectat. Pꝛima pᷣmit. Secũda puocat honeſtas/ paſcit veritas· Deniq;ʒ paulo poſt ipe dilectꝰ ibe ſpõſus amicos rebariſfimos ſibi inuitat vt comedant? bbãt ⁊ inebꝛient᷑ quo q̃ maioꝛ inna „ Bermo ſcat᷑ auiditas:de ſuo pᷣus blandit⁊ ꝓpoĩt uiuio. Lomedifauũ cũ melle mco. Tu um ieſu bone vtrũq; eſt. ⁊ illud mel quod das:⁊ illud qð eb. Sʒ h in loco mel illud qð es ipſe:ufe intelligẽtie ſe ꝓmpiius of⸗ fert. Lur nõ dieis fauũ tuñ ſicut ⁊ mel tu umLur hac diſtinctõne nũc vteris? Et fauus tuꝰ eſt ſicut ⁊ mel tuũ/ qᷓ;uis mani⸗ feſte illud expᷣmas:cũ illud ſileas. Tua eſt vtraq; natura:ſ diuina tua:⁊ qᷓſi naturali ter tua. hũana nõ tua.ſʒ magis aſſumpta ⁊ dignatiõe tibi effecta eſt naturalis.Co⸗ medi fauũ cũ melle meo.Añ ſacreꝰceptũ ðᷣginis quaſi mel ſolũ erat ⁊ ſine fauo nõ⸗ dum icarnata diuinitas. Poſtea mel ⁊ fa uns de in hoie:nũc aũt fauꝰ⁊ mel /hõdei tate veſtitꝰ. Et ſi cognouimꝰxpᷣm Eᷣm car nem/ß iã nõ cognouimꝰ.ait apłs. Sicut erat deꝰ recõditus in carne/ ſic nũc vice v ſa ip̃a caro eſt occultata in deo. Et ſi gloꝛi ficata eſt garo illa · vt iã ſpũalis ſit ⁊ infir⸗ mitatis ml habẽs:tñ eſt occulta q;ãmo⸗ do:dũ magis eñ in eo ꝙ ipe eſt de attẽdi⸗ mus ⁊ adoꝛamꝰ. Dõammodo carnis fa⸗ uus deitati ĩ melle recõdit:dũ admiratõʒ noſtrã ⁊ fidẽ ad ſe traxit/⁊ integro manife ſtaret᷑ reuerẽtia maieſtatiſ. Jã ergo poſt re ſurrectionis gliam xp̃s comedit fauũ cuʒ melle ſuo:⁊ ſine carnalis infirmitat iniu ⸗ ria in aſſumpte carnis ſubſtãtia: delectati one diuina ⁊ ſibi ſoli natiua perfruit᷑. Lo medi fauum cum melle meo. Bibi vinũ meũ cũ lacte meo. Jã dicis tuũ eſſe vtrũ⸗ q; /tã lac qᷓ; vinuʒ. Tua ſunt eni: veriuſq; ꝓpꝛia nõ alteriꝰ vina. Et ſicut bibit vinũ nouũ/ ita ⁊ lac nouũ. Cũ lacte(inqͥt)meo id eſt. cũ lacte nouitatis tue/ nõ infirmita tis nr̃e. Curre ſpõſa: ꝓpera ad tam dulc cõuiuiũ/ vbi vinũ eſt ſpõſi.vbi lac.vbi fa uus. nõ inanis.nõ vacuꝰ:ſed melle plenꝰ. Mel inueniſti/comede ꝙ ſufficit. aʒ tu ad totũ non ſufficis. Ip̃e aũt Jeſus non comedit ad menſurã: ſed totũ comedit; ſufficit ad totuʒ. Tibi dicit᷑/ne ſis ſcruta- toꝛ maieſtatis/ vt nõ oppꝛimaris a gloꝛia Ihe ſcrutat᷑ om̃ia/⁊ iãpfunda dei. Nemo nouit pr̃em niſi filiꝰ/⁊ cui voluerit filꝰ re uelare. Ipe totuʒ comedit. ip̃e cui vult ⁊ quãtũ vult impꝑtit.qᷓſi participiũ tibi pol licet᷑ huiꝰcibi:ſe refectũ gloꝛiãdo. Si da/ tũ fuerit in eſcã tuã fel:⁊ aceto in ſiti fneri potatꝰmemẽto qꝛ talia paſſus eſt Jeſus Buſtauit illa incmce. ñ bibit· velocẽ ama ritudinis tranſitũ ſignãs Bibit aũtvinũ cl lacte ſuo. Võ turbat᷑ ampliꝰad monu mentũ cũ laʒaro.nõ triſtat᷑ vſq; ad moꝛtẽ nõ ſub ip̃a moꝛte aceto ⁊ felle potat᷑. Vete ra tranſierũt/nona ſucceſſerũt. Turbatio illa.triſticia.tediũ. diſpẽſatoꝛie ad hoꝛã ſu ſcepta de hoĩe veteri:ĩ lactis dulcedinem demigrarũt. Ponũ vinũ qͥ hanſto obliui oni tradunt᷑ poꝛes anguſtie/⁊ nð ↄſcẽdũt ſuꝑ coꝛ:ß nouis ⁊ puris ⁊ lacteis ĩ carne iã reſuſcitata potat᷑ affectity: qñ nulla iaʒ de reliqͥ iniuria:moleſtia nulla aut ĩ aĩma autincarne ſiẽ pᷣus velaſſumitvelſuſtine tur. Vel. acetũ cũ felle mixtũ qð deguſta⸗ uit:pᷣlibans nõ bibẽs:in vini ⁊ lactis trã⸗ ſiuit ſapoꝛẽ. Hãc ⁊tu fidelis aĩaqᷓ ſponſe dignitate ꝑfungeri· hãc(inqᷓ;)⁊ tu tibi cõ ⸗ mutatõʒ futurã cõfide. Jðõ hecĩ ſe futura pᷣdicat: vt tibi tu ſimilia diſcas ſperare:te cum enĩↄuingri vult/tecũ bibere. Nã bi⸗ bamlinqͥt)de b geniminevitꝭ/ donec bibã illud nouũ in regno meo. Moc tibi regnũ ſignificat/cũ ad oꝛtũ te vocat.ad oꝛtũ de⸗ liciaꝝ/ ad padiſuʒ voluptatꝭ.ad fruciꝰ ma turos /ad fructus iaʒ ꝑceptos a ſe/⁊ ateg cipiẽdos. Tũc bibes vinũ cũ lacte: vt ob liuiſcar pᷣoꝛis anguſtie/⁊ noue reſurrecti onis deguſtes dulcedinẽ. Pꝛeſtãtedomi⸗ no nfoqͥ viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝛũ F ℳ m meãcũ aromatiby meis.come di fauũ cũ melie mco/ bibi vi⸗ nñ meũ cũ lacte mco. Veni ĩoꝛtũ meũ ſo roꝛ mea ſpõſa. Putate frẽs vocatõm hãc ad ſeculi finẽ referri:qũpletis oĩb ſacra mẽtis ecckieyip̃ᷣa inuitat᷑ ad regnũ:qũ mit tet dñs meſſoꝛes anglos:eo ꝙ regiòes al⸗ betũcerũt ad meſſem. O feliciatꝑa pᷣmiti ue ecckie. qᷓ; vber tũr erat ager illiꝰqᷓ; copi oſos ꝓducebat fructꝰ. q̃nta in martyribꝰ erat fecũditas mirre:qͥt apes ꝑfectioꝛis et myſtice doctrine fauos operãteſ. Putare int ipᷣa initia fidei cũ vᷣbi ſemia mitterent᷑ meſſionis iã eſſe tꝑs:⁊ qᷓſi maturas ad fal cẽregiones albere. Duid moꝛar Ihu bo necur ſpõſam nõ inuitas ĩoꝛtũ Hõneiã dicere potes.qꝛ meſſui mirrã meã cũ aro⸗ matib meisComedifauũ cũ melleme Eſſui mirram? RXLI. bibi vinũ meñ cũ lacte meo Vbi nũemar tyres in myrra? vbidoctoꝛes ĩ fanoꝝ vbi feruẽtes in ſpũ ꝛqͥ ſignant᷑ ĩ vinoꝛ⁊ ſünpli ces in malo /qͥs lactis dulcedo figurat? In nõ ager ecclie tue iã tãta glia nudatu vdete Vultipliuſigentẽß nõ magni⸗ ficaſti leticiã. Multi credẽtiũ fructꝰ: ſed aromata pauca. Pꝛeceſſit autũnalis vber tas pᷣmis illis naſcẽtiſ eccleſiedieh:nunc hyemalis hoꝛroꝛ ꝑurget. Pꝛeceſſer̃t vber tatis anni: nũc ſterilitatis incumbũt. ꝓ ſpicas floꝛentes ⁊ letas:ſteriles ⁊ vꝛedine ↄfecte exurgunt. Cur nõ dicis iam bone Jeſu Ueni in oꝛtũ meũ ſoꝛoꝛ mea ſponſa Quid expectas:cur moꝛaris ĩ lectis?An vt poſt hanc hyemẽ autumnꝰ redeat: Le⸗ tabunt᷑ adhuc coꝛã te/ ſicut letant᷑ ĩ meſſe Tũc bñdices coꝛone ãni benignitati tue ⁊ campitui vbertate replebunt᷑· Pingue⸗ ſcent ſpecioſa huiꝰ noſtri qð nũc videtur deſerti:⁊ ꝑſecutõisferuoꝛ nouiſſime nati nitatis canã albedinẽ meſſiby noſtris ĩdu cet. Multiplicabunt in ſenecta ſufficiẽte/ nõ cõfecta/nõ ſterili.ſʒ in ſenecta vberi: et bene patiẽtes erũt/ vt annũciẽt. Patiẽtes ꝓpter martyriũ:annunciãtes ꝓpter vᷣbũ. In patiẽtibꝰ mirrã metes:in annũcianti bus comedes fauũ. Tũc electos tuos cõ punctiõis vino potabis:ↄſolatõis lacteĩ mixto. Si enĩ nõ abbreuiaſſet dñs dies illos:ſalua eſſe nõ poſſet oĩs caro. Metit etiã nũc dñs:⁊ ſi nõ quantã tũc mirram: tñ multã mirrã afflictiõis ſpõtanee. Ja⸗ num comedit cũ melle:⁊ expꝛeſſa ſpũaliũ dulcedine ſenſuũ/ cõtinẽtiby figuris nos facit oblectari. inũ cũ lacte bibit qꝛ ſub limes ſenſus ⁊ excedẽtes cõtemplationes fidei ⁊ moꝛũ ſimplicitate temꝑat ⁊ indul⸗ cat. Zeli feruoꝛẽ diligit.ſi tñ affert lactea q̃ dam fomenta paruuloꝝ. Lũ fuerint exp̃ſ⸗ ſa hec om̃ia:cũ ꝑtranſierint tꝑa martyruʒ cũ doctoꝛes quaſi quidã faui ſapiĩam cõ⸗ tinentes in myſterio abſcõditã: miſteriuʒ cõpleuerint ſuũ:⁊ diſputatõibꝰ hereticoꝝ pᷣſſi/ melleã doctrinã ꝓfuderint:cũ nume⸗ ros ſuos ⁊ dies cõpleuerint: vel ꝑuuliq lacte fouent᷑:vł feruẽtes ſpũ qͥ inebꝛiativi no gre/ obliuiſcunt᷑ qᷓretro ſunt: cũcõſum mata hec oĩa fuerintinõ enĩ trãſibit vnuſ aut vnũ iota delege donec oia fiãt)tũc ex ultabit oĩs ecckia ſctõꝝ a tã dulci auditu. mirrã meã cũ aromatibꝰ meis. comedifa num cũ melle meo. bibi vinũ meũ cum la cte meo. Meſſui comedi bibipᷣteriti ſunt tpis hec vᷣba:⁊ ↄſumatõeʒ cõpletã ſignifi cant. ac ſi dicat:ↄſumatũ eſt. Veni ĩ oꝛtuʒ meũ ſoꝛoꝛ mea ſpõſa. Meſſui mirrã meã cũ aromatibꝰ meis. In ortũ illũ vbiꝓpe erumpẽs nulla vꝛtica lilioꝝ gp̃amtriſtet vbi vᷣnantẽ roſam aſperitas ſpinaxñvio let. vbi arboꝛ nulla ẽ cuꝰ ſit interdiciꝰ ac⸗ ceſſus. Ueni in oꝛtũ meũ ſyꝛoꝛ mea ſpõſa meſſui mirrã meã cũ aromatiby meiſ. An dite qꝛ nõ metit niſi qð ſuũ eſt: niſi quod ipſe pᷣſeminauit. Vere ſeruꝰ ille malꝰ⁊ pi⸗ ger qͥ pigricie ſue cauſam in dim interp̃⸗ tatiõe maligna trãſfudit. Scio qꝛ homo auſterꝰes /tollens qʒ nõ poſuiſti/⁊ metẽs vbi nõ ſeminaſti. Bñ piger in qͥ dñs non inuenit qð meteret. Et vere malus q dili⸗ gentiã metentis dñi:in duriciã ꝑuerſo ſem ſu cõuertit. infructuoſe quod⸗accepꝑat ſer⸗ uãs:⁊ iniurioſe de bono dño ſentiẽs. Hõ metit dñs Jeſus niſi q ſeminauit · non metit niſi ſuũ. qð inimicꝰhomo ſuꝑſemi⸗ nat tritico ſuo:nõ metit illud:ſʒ mittet an⸗ gelos q̃ colligãt ziʒania /⁊ faciãtfaſcicloſ ad cõburendũ.qui colligãt de regno eius om̃ia ſcandala. Ergo pᷣus regnũ ſuũ put᷑ gata ſcandalis:agrũ ſuũ aʒiʒanijs:⁊oꝛtũ ſuũ ab inutili germine:vt nõ niſi ſunʒ me tat? colligat. Si modo veniat Ihs:ſo⸗ net vox angeli:terribiliter intonet nouiſſi⸗ ma tuba. ꝓducat᷑ iudiciũ. ignis in cõſpe⸗ ctu eiꝰ exardeſcat. aduocet᷑ celũ deſurſum ⁊ terra diſcernere populũ ſuũ. Si iã hec ſubito pᷣoccupẽt.de meritis veſtris quaʒ teneretis ſnĩam: Vbi veſtro eſſetis collo⸗ candi iudicio? Inter ſanctos eiꝰ quicon gregabunt᷑ illic:an inter eos qͥ ↄgregabũt᷑ in ↄgregatõe vnðꝰ faſcis in lacũ? Int ʒiza niatan inter aromata! An foꝛte etiã vr̃m de vobis arbitriũ heſitat: Quis gliabit᷑ĩ agro ſuo ſe nihil habere ʒzanioꝝꝰ elixi quo pꝛaui quid eſt /⁊ idipſum nõ excultũ non fotum/ ſed furtiuũ ⁊ latitans in qua⸗ dam aromatũ vbertate:⁊ quod ſtatim cũ aduertit:auellit homo ab oꝛto ſuo Ve mi hi domine ab imperfectione mea/ ſiho⸗ mo durus es: ſi exactoꝛ auſterus: ſi tol⸗ lens quod non poſuiſti: et metens quod non ſeminaſti. Ve mihiſi totum metis quod nõ ſeminaſti:ſine remiſſiõe⁊ pietatꝭ RJ 3 3 3 3 3 4 1 1 141 1 1 3 1 1 ⁵ —— 6—————— 2————— ——.—————————.— .—————— 1—————.—————— 5=— tt e e„*.—— S—————.————————— S———. .—————————————————————————— S——— S——.= 2——— 3————————.————————.———— .—— S——¾————————————————— — S————————————————————— 2 ———————————————=————.—=—————— ———————. 2— 8*———————„ —— „ — Bermo eſpectu. Nã nõ totũ qð vinee mee ſemia ſti excreuit. Utinã mirre mee acceptũ di⸗ rũ ↄmoꝛet᷑· Vtinã gromatũ meoꝝ vapoꝛ exiguꝰ ⁊ ad modiʒũ parẽs ad te abſcẽdat Hã qñ̃ tibi offerã integrũ fauũ mell? qñ tibi offerã meditationẽ aſſiduãi legetua. qñ purã? plenã intelligentiã ſpũaliuʒ ſa⸗ cramentoꝝ?ñ ſapĩam melleã:quã Pau ⸗ lus loquit᷑ inter ꝑfectos? Nã ſicut celluliſ fauus mellis ᷑ta puriſſimis figuraꝝſacra mẽtis celeſtis ſapĩa ↄtinet᷑:vt mutua col⸗ latione ſacramẽti:veritas figurata cõmẽ⸗ det:⁊ nõ paꝝ gr̃e trahat ip̃a vᷣitas talibuſ quaſi cellis expᷣſſa. Dñ tibi in quodã coꝛ⸗ dis mei cratere vini ⁊ lactis iã potero tẽ⸗ peraturã miſcere!? Rara eſt mixtura hec/ q̃ mẽte excedit deo. Sobꝛiꝰ eſſe diſcat vtal ta ſciens ↄſentiat humiliby. Paruułꝰ fiat qui purioꝛi inebꝛiat᷑ intellectu. Duãtꝰ fa⸗ nus /qᷓ; ingens /q; vberad celeſte his die⸗ bus eſt trãſlatũꝰuiuiũ:dñs clarauallẽſis abbas.cuiꝰ nobis dů locũ iſtũ tractamꝰ nunciatꝰeſt trãſitus. Uidet᷑mihi ĩ illo dũ ſublatꝰ eſt· oꝛtꝰ noſter eſſe nudatꝰ:⁊ gran⸗ dem agricole deo reſignaſſe faſciculũ mir ve. Hullꝰtalis in alueariby noſtris relictꝰ eſt fauꝰ. Utrũq; in illo cernere erat ⁊ mel⸗ lis fauũ ⁊ mirre faſciculũ cũ aromatibus bonis. Quis illo vel vita purioꝛ vel do⸗ ctrina pꝛudẽtioꝛ? Quis mag illo vłegro tus in carnevel alacer in ſpiritu: Sermo eWquaſi cereꝰ:melleã effundebat ſciẽtiam Larne lãguidus:magis tñ intꝰin ſpiritu celeſtiũ amoꝛe lãguebat. Mirrata carne: mẽte aromatica:crematõe ↄtinua indefeſ ſiamoꝛ odoꝛifeꝝ incẽſum offerebat. Laſ. ſabat coꝛꝑe deſiccato ⁊ arido:aĩa eiꝰ ſicut adipe ⁊ pinguedine replebat᷑. Ideo labijſ exultatõis laudauit dñm ſp.os eiꝰ fauus diſtillans ipſiꝰ. Hã totꝰↄuerſus in labia: modeſto vultu ⁊ totiꝰ coꝛꝑis habitu tran quillo:ſerenos animiꝓdebat affectꝰ Sẽ⸗ ſuꝓſpicuus erat:ſermone nõpᷣceps. Mo deſte rogabat:reddebat modeſtiꝰ. Wole/ ſtos ſubſtinẽs/ moleſtꝰnulli.Acute intelli gens:moꝛoſe referẽs equanimiter ferens. Wemini frequẽter illũ cũ acceptũ de aſſi dentibo aliqs interrupiſſet ßᷣmonẽ impoꝛ tune:vba ſuſpẽdiſſe: donec alter totũ effu⸗ diſſet ſpĩ ſuũ.⁊ cũ impoꝛtuni ßᷣmonis ĩ⸗ petuoſus defeciſſet gurges:eadem q̃ ſuſti nuerat trãquillitate.ſuſpẽſum vᷣbů reſum pſit. opoꝛtune loquens:⁊opoꝛtune ſilens Uelox ad audiẽdũ. ad loquendũ tardus ⁊ tardꝰ ad irã. QDuõ ad irã dicẽdus ẽ tar⸗ duſtad quã mag! inuẽtus eſt vt ſic dicã) nullꝰ? Bñ fauꝰ.qꝛ ſinceris vndiq; cõpoſi jus ⁊ ↄſitꝰcellis/ mõ actu/ ßmone ⁊ guſtu interne putabat᷑ dulcedinis mella ſudare. elix in qͥ ieſus integrũ fauũ queʒ come⸗ dat inuenit.craſſum nõ exiccatũ. Við na turã faui q̃ſi galea in capite pte foꝛ⸗ mã vaſculi cui ĩnaſci Deinde ð ſuꝑioꝛibꝰ pẽdet /⁊ de ſugioꝛibpdit. Bonaſᷣm pau lum)galea ſpei ſalutꝭ eterne. E ſpe quideʒ ſupnoꝝ:oĩm actuũ caput ⁊ totiꝰ intentio vite inchoare dz ⁊ illi coherere.ad hãctẽn dere/⁊ hac ſeↄtra oĩa tẽtamenta tueri. Si vider? hoĩem ꝓpter ſpem ſuꝑnoꝝ ĩomni actu etiã aduerſo caſu repleri gaudio ſpũſ qͥ ſuꝑ mel dulcis eſt.qͥd hũc niſi fauũ cre⸗ dideris in cũctis cellulis melle redundã⸗ tem. Quid cũ hoĩem cernis capacẽ ſenſu. ↄuerſatiõe cõpoſitũ:actuũ ⁊ vite equabi⸗ li cõmenſuratõe coherentẽ ſibi.talibꝰ vn⸗ diq; vaſculis ↄſertũ:vacuis tñ ⁊ ſpeiq̃ eſt repoſita in celis melleo exhauſtis liquoꝛe nunqd aliud tibiq; faui arẽtis ſiccitatem depingit? Duplicatũ quidẽ incõmodũ ſi ſimul fuerit ⁊ diſſipatꝰ⁊ diſſolutõe qᷓdam deſiccatꝰ. Aliud tñ eſt ſi ᷣuat ſpẽm vt mẽ tiat᷑ virtutẽ. Aliud ſiintegritatꝭ foꝛmã ⁊ĩ fundẽde fauoꝛẽ ſpebona g̃e refert · vt do no ſpũalis dulcedinis receptacula aptañ deſint /⁊ idonee cellule melliſupno. Ho⸗ ſter aũt hic fauꝰ de qᷓ loq mur ĩteger erat:⁊ in eterno liqͥꝛe exuberãs. ſlenꝰ erat cellu⸗ laꝝ/hac illacq; diſtillabatdulcedinẽ ßᷣmo nis diuini.aſſiduus opatoꝛ/fauos cõpo⸗ nebat. Boni faui quibuſ adhuc integris multoꝝ quotidie indulcant᷑ fauces. Mo leſtã nõ ſectabat᷑ ſubtilitatẽ: que plꝰↄtẽtio nis qᷓ inſtructõis miſtrat materiq̃ Circa moꝛalẽ operoſus ſcĩam cultiſſimis illã p boꝝ cellis cõmittebat. ſoꝛndẽs erãt eloqͥi myſtici qð int ꝑfectoſdiſpẽſabat. Tactea ſalutẽ ⁊ ↄſolatõʒ puuloꝝ exuberabat do ctrina:cuitñ letificãti⁊ inebꝛiãti ßᷣmonis vinũ ſepelatẽter ĩmiſcuit. Itaẽ. Lacip̃ vini obtinebat vᷣtutẽ. Simplex eiꝰ inſti⸗ tutio ⁊ ſermo lacteꝰ:aĩm auditoꝛ? ĩq̃ndaʒ inebꝛiantẽ alienate mẽtis exceſſum furti arripere conſueuit · Unde qui potabatur —. ur pin vnt miniti —— Wuu Mo o⸗ mritgent wuccu dulcedinßmo or fuos chpo⸗ ————— XIII. ure dieere poterat. quia bibi vinũ cum la te. Imo in lacte nouerat iſta tẽperate mi ſcere:⁊ in altero vtrũq; largiri. Facili ad edificandũ vtebat᷑ materia: ſed vehemen tiam inebꝛiãtis gratie ſentires in verbis acilis inerat ei intellectus:ſʒ affectio ve T hemens. Dolendũ quidẽ ꝙ tãti viri ſub⸗ rracta eſt nobis copia/ ſed nihilominꝰglo riandum ꝙ talẽ de oꝛtulis noſtris faſcicu ium mirre ad celeſtẽ illum ortũ pᷣmiſimuſ Illic oꝛnamentũ eſt:qui nobis hic fuerat adiumentũ. Et ſi vacuata videntur alue⸗ gria noſtra:⁊ oꝛtus nudatus: multos ta⸗ men reliquit manipulos.de quib potenſ eſt deus per virtutũ incremẽta creare fa⸗ ſeiculos. quod ⁊ĩ tota operatur ecckia do nec ꝑ ſucceſſiones continuas omniũ gra⸗ dunm diſpenſatiõe completa:ſpõſe ſue iã perfecte ⁊ cõſummate dicat. Veni in oꝛtũ meum ſoꝛoꝛ mea ſponſa. Weſſui mirram meã cũ aromatibuæmeis: comedi faunʒ cũ melle meo. bibi vinum meũ cum lacte meo. Lomedite amici⁊ bibite ⁊ inebꝛia⸗ mini chariſſimi. Oð quidẽ ⁊ ſi in genera⸗ li illa eccłie introductione in dñi gaudiũ: que poſt reſurrectõnem fiet:perfectiſſime ſperatur. QDuotidie tamẽ angelicos ciues ad congratulatiõis conuiuiũ inuitari cre dimus:cñ ſancta quelibet anima(ſiueqᷓlẽ ſupꝛa meminimus ſiue inferioꝛis ꝑfectio nis ⁊ gratie) in paradiſi amenitatẽ tranſ⸗ fertur.in oꝛtos ſemꝑ virentes.in locuʒ ta⸗ bernaculi admirabilis vſq; ad domũ dei Mec recolite fratres. hec recoꝛdamini/ et effundite in vobis animas veſtraſ. Igni ta eſt hec recoꝛdatõ /⁊ liqueſcere faciet ani mam tuã̃:⁊ in delectationes ⁊ deſideria ef fundi/ cũ tu ſubis in locũ tabernaculi ad mirabilis in voce exultationis ⁊ cõfeſſio nis ſonus epulãtis:⁊ dñi inuitantis · In uitantis eſt enim vox. Lomedite amici⁊ bibite ⁊ ĩebꝛiamini km̃i.? mici ſinquit)⁊ chariſſimi. Blandiciarũ hec ſunt nomĩa. ſed he blandicie adulatiõem non ſapiunt officij ⁊ dilectionis ſunt plene. Ipᷣa non ac blandimẽta pꝛolata:inebꝛiandi nõ ca/ rent effectu. E fficacia ſunt ad emulcẽdoſ coꝛum quib fiunt affectus. Habẽt tgmẽ inter ſe diſtinctiõem ⁊ aliquid ampliꝰgra tie ꝓfert chariſſimi qᷓ; amici vocabulum. Vos(inqᷓt apoſtolis dñs)amici meieſti] ſi feceritis que pꝛecipio vobis · Jam non — —* (inquit)dicam vos ſeruos ſed amicos. qʒ om̃ia quecũq; audiui a patre meo nota fe ci vobis. Videte ⁊ hic quandã diſtãtiam V Illic dicunt᷑ amici?⁊ hic: ſed differenter. Ibi quia faciunt.hic quja ſciunt. Ibi nã Ppter miniſtratiõem:ſi ed pꝛopter myſteri um. Ibi comedunt:⁊ hic bibunt. Utriq; amici:nondũ tamẽ chariſſimi. Chariſſi⸗ mis in potatiõem cedit ebꝛietus.ipſa no⸗ minis ſui foꝛma ſuperabundantiã quan dam latẽter inſinuat:⁊ ſignificat plenitu⸗ dinem charitatis. Ehariſſimus eſt q̊ cha ritate pleniſſimus eſt. Chariſſimꝰ eſt qui charitate infuſus ⁊ imbutus eſt · cuꝰ me⸗ dulle ⁊ oſſa ⁊ om̃ia interioꝛa charitatis li⸗ quoꝛe ligant᷑ Nec quia chariſſimus eſt in ebꝛiatur/⁊ ſi inde chariſſimus eſt quia in⸗ ebꝛiatur. Deniq; quid alind eſt inebꝛiari/ niſi charitatis ꝑfectiſſime delectationere⸗ pleri. Aut foꝛte ſi diſtinguere volumusvt ſint chariſimi pleniſſime diligẽteſ inebꝛt ati perfectiſſimi delectati. Comediteami ci ⁊ bibite ⁊ inebꝛiamini chariſſimi. Ami ci ſunt qui velagunt vel andiũt /cariſſimi qui adherent. vmici aguntp eo/⁊ audiũt ab eo· chariſſimi inebꝛlant᷑eo · Amici ſũt⸗ quibus nota fecit qᷓ audiuit a patre. Tha, riſſimi quib plenam ipſiꝰ patris infudit noticiam. Ibi muita docentur. hic diligi tur merum. In chariſſimis non eſt opeꝝ vel doctrine diſtenſio:ſʒ diffuſio ſola ⁊ ſũ⸗ ma amoꝛis diuini voluptas. Lomedite amici. Jam nõ dicitur. Edent pauperes ⁊ ſaturabunt᷑:ſed comedite amici ⁊ inebꝛi amin. Quomodo pauperes inebꝛiantur ab vbertate domus dñi. Lomedite ami⸗ xi ⁊ bibite ⁊ inebriamini chariſſimi. Ami ci vos chariſſimi mihiamiciꝓpt᷑ delecta tionẽ ſp ũalẽ.chariſſimiꝓpt᷑ ſpõſalẽ. In⸗ ebꝛiamini chariſſimi. Introduxi vos in cellã vinariã vt oꝛdinarẽ in vob charitatẽ Nec eſt charitaſ oꝛdinata niſi cũ mẽs nr̃a fuerit vehem̃tia caritatꝭ ĩebꝛiata. Hõ ẽoꝛ⸗ diata niſicũ oĩby alijs fuerit affectibꝰ ſuꝑ oꝛdiata. Bonꝰoꝛdo ſuꝑeminẽtia amoꝛis ſupeminẽs amoꝛ cariſſimos effiẽ. Tariſſi miſüt ĩ qͥby nihil ẽ vłcaritate vacuũ łalij negocio vacãs. Dꝛdo plenus eſt cum de caris in cariſſimoꝛũ gradꝰ tranſit. Hꝛdo plenꝰ ẽcũ caritati cumulo nihil adijci pᷣt· Comediteamici ⁊ bibite ⁊ ĩebꝛiami km̃i Omnes potant᷑⁊ om̃es inebꝛiãtur. Non Bermo ſic antẽ in hac cõualle lachꝛymaꝝ. non ſic ſed multiamici.pauci chariſſimi.młti po tantur nõ inebꝛiãtur om̃es. Et qui ĩebꝛi⸗ antur iterũ temperãtes fiunt. Ed horam mente ercedunꝝ/⁊ ad ſobꝛietatẽ ſolitaʒ de nuo redeunt. Sopoꝛãtur? excitant᷑.ſom nolenti fiunt.⁊ poſt paululũ iteꝝ vigilant Ideo ſequitur. Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meum vigilat. ⁊ tamen vigilie non vident᷑ doꝛ mitioni ſuccedere/ſed ipſã comitari.Pꝛe ſtet nobis dominꝰ Jeſus que ſuꝑ hec ſũt dicenda vigilãter intelligere:⁊ vob audi⸗ re Qui vinit ⁊ regnat. Sermo·xlij. Go doꝛmio et e coꝛ meũvigilat. Poſt heſternũ capitulũ qua rationis ↄſequẽ⸗ tia talis reſponſionis ſermo infertur Tũc erat generalis inuitatio/ hec eſt reſpõſio q̃ ſi ſingulatis. Ibi plures inuitãtur.hᷣ vnꝰ? reſpondet Ibi dicitur.inebꝛiamini chariſ ſimi hic que chariſſima eſt:que ſponſa eſt doꝛmire ſe refert. Ego doꝛmio. Duid mi rum ſi ad cõmunẽ inuitatõemreſponſum redditur ſingulare: Wulti chariſſimi ſed „omniũ eſt coꝛ vnũ ⁊ anima vna · Ung eſt. (inquit)columba mea. Amoꝛ vnit⁊ amoꝛ inebꝛiat. Vides qᷓ; iuſte fit omniuʒ vnica reſponſio quos ĩ eccleſia charitatis vebe⸗ mens liquor infundit? Vere vehemẽs v us amoꝛis:inebꝛians ⁊ abalienãs. Uut tis audire quomodo charitas abalienet animũ queʒ inebꝛiat. Ego(inqͥt)doꝛmio. gc ſidicat dilecto. Tu me ad ebꝛietatẽ vo cus /⁊ego tota huic mũeri vaco. Ego doꝛ mio ⁊ coꝛ meñ vigilat. Eb alijs doꝛmia: 2 quieſco negocijs:ideo coꝛ meũ liberius vigilat ad ſectandã hanc ebꝛietatẽ ⁊ vinũ potanduʒ. Dꝛdo mirabilis. De ebrietate doꝛmitio:⁊ de doꝛmitione vigilie. Illedi cit.inebꝛiamini.⁊ illa dicit. Ego doꝛmio. Bonus ſopoꝛ mentis exceſſus ⁊ alienatõ ab effectibus carnis.⁊(ſi id etiam dicid)a ſenſibus coꝛpoꝛis. Tũc magis viget ⁊ĩ⸗ nigilat amoꝛ ſpiritualis:cum conſopitur penitus om̃is paſſio ⁊ affectus animaliſ Et doꝛmitio ⁊ inebꝛiatio vtraq; alienatõ nis vicẽ pꝛefert. Et quiddam in hocipſo ad inuicẽ tenent cõmune ꝙ mentẽ tã hec q; illaſibi arripit:⁊ penes ſe manere nõ ſi nit. Vtraq; ſtatũ pꝛiſtinũ ipſi anime.(vt ſic dicamqfurat⁊ nouos infoꝛmat affecrꝰ Ego doꝛmio⁊ coꝛ meñ vigilat. Doꝛmiũt alij ſomnũ ſuũ:⁊ velectatio eoꝝ in pꝛopᷣa voluntate qeſcit. A talibus ego doꝛmio⁊ vigilat coꝛ meñ tibi. Ab increpatione tua dñe doꝛmiunt alij:ego ab incrapulatione Dura hec increpatio ſatis quando diſſi⸗ mulando ſic hominẽ ꝑmittis deſidie.ſiẽ eſt magna increpatio defectõnis ſignum Zb hac increpatõne doꝛmit qͥ exdiſſimu latione diuina:ſomnolẽte ſecuritati ſetra⸗ dens:diſſimulantis patiẽtiam nõ attẽdit parturire impenitẽtis repulſam. Patien ⸗ tis longanimitas ⁊ interim nõ ꝑcutiẽtis vim habet ⁊ eadẽ domini tolerantia qᷓ mẽ tes honeſtas facit ſollicitaſiduras ip̃a red dit ſecuras. Ego ſinqͥt)doꝛmio ⁊ coꝛ me ⸗ um vigilat. Dormio nõ increpata: ſed in crapulata a vino ad quod vocas chariſſi mos tibi. Crapula ebꝛietatis tue mundo metollit /⁊ tibi tradit.ſopoꝛat?⁊ excitat.ſe⸗ culariũ obliuiſci me facit.⁊ tui non ſinit. Ego doꝛmio. doꝛmi mecũ(iuxta illð qð ipᷣe in Salomonediffinis. Si doꝛmie⸗ rint duo ſimul: fouebũtur mutuo) ſic fiet vt ex dilecti pꝛeſentia ob vehementiã amo ris coꝛ meñ vigilet amplius. Coꝛ meñ vi gilat Ego doꝛmio. D oꝛmio pꝛopter ami ci requiẽ.ꝓpter raptũ inuigilo In ſomno dulci quietis mee ſollicitudo vigilantꝭ te vigilantius ſomniat. Dulcis ſomnus: et dulce ſomniũ neſcire alia:ſolũ te ſcire. Qa care tibi ⁊ te videre ſicut hic dar̃ꝑ ſomni⸗ um(vt ſic dicã)⁊ vmbꝛã? enigma. Bona crapula copia vacationis ⁊ viſionis iſtiꝰ Viſio iſta hʒ aliqͥd ſomno ſile eoqꝙ nõ hu mano arbitrio⁊ ĩduſtria fiat.ñ ex ĩueſtiga tiõe nñ̃a:ß ex viſitatõe oꝛiẽt ex alto. Pau lus qᷓſi doꝛmit cũ mũdo moꝛit᷑.qᷓſi vigilat cũ viuit xpᷣo. Doꝛmiatvtinã frẽs aĩa mea doꝛmitatõe iſta. ⁊ fiãt vigilie mee tali ſite Utinã iuges ſint. ñ ĩterpolẽt᷑ Nũc ãt vᷣſa vice ego vigilo:coꝛ meuz doꝛmit. doꝛmit ſpũſtcaro vigilat:⁊ ſi caro doꝛmit:ñ tñ ſta tim ſpũs vigilat. Indulget᷑ aĩo reqes:nõ dũ tñ ab illa gloſa ebꝛietate ſoꝛber᷑? rapit᷑ Doꝛmit tẽtamẽti:nõdũ tñ excitat᷑ ill ine⸗ bꝛiãtib blãdimẽti:⁊ qᷓ;uis freq̃nt᷑ guſtẽt᷑ reditiua tñ nouitate aĩaʒ quã ĩebꝛiãt exci⸗ tãt. Jure vigiles dicti ſũt qͥ nũqᷓ; vinũ il⸗ E lud iebꝛiãs dirigũt. qͥ ſp madẽt etne delec tatõiſvbtate. Tles ĩ daniel li.vigiles legt RLII. Bene vigiles in quibo nihil eſt quod ſo⸗ poꝛatione indigeat:ſed totũ inuigilat ðo Bene vigiles/ quoꝝ nõ interpolant᷑ vigi⸗ lie. Nullus in eis animalis affectus ſenti tur:quẽ deceat conſopiri vt expeditioꝛes ſint coꝛdis vigilie. Sunt quedam vigilie ſollicitudinũ replete moleſtia. de quibus Petrus. Sobꝛij eſtoteꝛ vigilate/ quia ad uerſarius veſter diabolus tanqᷓ; leo rugi⸗ ens circũit querens quẽ deuoꝛet. Et(pau lus inquit) Vigilate ⁊ ſtate in fide. Sed⁊ ille vigilie nihilominus ſollicitudine non carẽt quibꝰ eccleſie vexantur doctoꝛes ·ſiẽ euangelici illi paſtoꝛes vigilantes ⁊ cuſto dientes vigilias noctis ſuper gregẽ ſuuz. Vigilie iſte quadã toꝛquẽtur moieſtia ob imminentis mali cautelã. Vigilie ſponſe doꝛmientis nõ cãtinent mali cautionem ſed copiã boni. Pꝛeoccupate enĩ mẽti ve⸗ hemens amoꝛ auiditatis inexplete vigili as inducit. Uigilie quedam ſunt vel deſi derium optate pᷣſentie vel delectatio in ab ſente. Uigilie bone vigens ⁊ non ſomno ⸗ lenta deuotio ſiue in cõcupiſcentia dilecti pᷣſentis ſiue in cõcupiſcentia abſenti Hec nec vigilat nec viget niſi in quiete ⁊ quan tum ad ſeculi vel ſtudia vel deſideria cõſo pita mẽte. Ideo dicit. Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meum vigilat. Et in Job legitur ꝙ in vi ſione nocturna cum ſopoꝛ irruit ſuper ho mines ⁊ doꝛmiũt in lecto.tunc aperit deꝰ aures viroꝝ tunc loquit᷑.tunc pulſat.iðᷣo V hic ſequitur. Uox dilecti pulſantis. Ape⸗ ri mihi. Jure vigilat neſciens q hoꝛa ve⸗ nit dilectus eius Nuaſi cõtinue ſunt vigi lie ſponſe⁊ vox dilecti. Coꝛ(inquit)meuʒ vigilat.⁊ ſtatim adiecit. Vox dilecti pul⸗ ſantis. Aperi mihi. Coꝛ meñũ vigilat ⁊ di⸗ lectus meꝰ nõ doꝛmit. Vox eiꝰpulſat.⁊di cit. Aperi mihi. Coꝛ meñũ vigilat:⁊ ip̃e ſta tim aduolat ⁊ audit᷑ vox eiꝰ. Uox(inquit) dilecti. Hec mihivox nota eſt.hec mihi ᷓ ta. ad alias obſurdeſco voces: ad hanc ex pergefacta ſum.ſtarim cũ inſonuit in au⸗ ribo meis:exultauiᷣ gaudio. Multe vo⸗ ces obſtrepere ſolẽt ⁊ falſas ĩſuſurrare blã dicias:ſʒ nõ ſicut vox dilecti. Wagna fra tres pꝛudentia ſpõſe ⁊ diſcretõe ſpirituuʒ pollens:que ſic diſtinguere nouit ĩter ver ſutias demonũ:⁊ blãdicias veras dilecti Vox(inquit)dilecti pulſantis. Que talis vox qualis Jeſu. Nunquid philoſopho⸗ tum? Hunquid hereticoꝛũ? Hum legis! Num pꝛophetaruʒ? Valida vox eins eſt ſtultam fecit huius mũdi ſapientiã. Ler ⁊ pꝛophete neminẽ ad perfectũ adduxeft vox Ieſu cõſummatiomis ſumma cõple⸗ ctitur.vox eius ↄſummationis pꝛecepta continet. vox eius mouet affectus. Vox (inquit)pulſantis. Pulſat eniʒ ⁊ penetrat efficax inſtar ancipitis gladiyleniter illa⸗ bitur.⁊ blande perſuadet. quod nulla po⸗ tuit alia doctrina obtinere.õ altus ſer⸗ mo/ ſed alta myſteria. Humilitatẽ cõſciẽ ⸗ tie. moꝝ cõtemperantiã. obtemperantiaʒ obedientie.carnis mundiciã.contemptũ mundi.concupiſcentiã eternoꝛũ. diuini⸗ tatis noticiam que vnq; diſputatio. que diſtrictio tanta aut ſermone tradidit/ aut inſpirando perſuaſit)ꝰreſurgendi gratiaʒ impaſſibilitatẽ reſurgentiũ.eternitatẽ vi⸗ te.maieſtatis reuelatõem hac docente ſpi⸗ rare didicimus? ſuſpirare Nosus ĩ iudea deus:in iſrael magnũ nomen eius. Nun⸗ quid tantũ? Nunquid tam exp̃ᷣſſum Nũ quid tam impꝛeſſum? Nunquid tã ſpar⸗ ſum. In iſrael magnũ nomen eius:ß non eatenus magnũ vel euidenti doctrina vel vehementi deuotionevel numeꝛoſa popu, loſitate credentiũ. Olim loquens deꝰ pa⸗ tribus in pꝛophetis:nouiſſime dieby iſtiſ locutus eſt nobis in filio. Ideo vox vali⸗ ₰ da.voxvirtutis.vox dilecti Sed iudeoꝝ conualeſcere nequiuit in auribuſtaudiuit gentilitas /⁊ confeſſa eſt /⁊ non negauit di cens. oꝝ dilecti pulſantf. Vtrũq; agno ſco eſſe dilecti vocem ⁊ pulſum:verbum? virtutem. Utroq; mihi gratus dilect?me Us · vtroq; me demulcet ⁊ mouet: voce et pulſu. ⁊(vt ſic dicam)cantico ⁊ pſalmo· Bene pulſat ⁊ quaſi tympaniſat qui ver⸗ bi⁊ operis concoꝛdem mouet ſymphoni am. Tympanũ puta Jeſum · accede.tãge diſcute. pulſa.moꝛes. opera.verba. vitam Omnes mee coꝛde extẽte ⁊ ſonoꝛe ſunt.ta cte melodiam dulcẽ reſuſcitant Jeſus ipᷣe pulſat ſeipſum. Nemo(inquit) tollit ani/ mam meam:ſed ego pono eam a meipſo · Poteſtatem habeo ponendi eam.⁊ pote⸗ ſtatem habeo iterum ſumendi eam. Uide qͥd tibi ſonet iſta poſitio. ſumptio.⁊ vtri⸗ uſq; poteſtas?quid ip̃a pulſandi cã? Nõ⸗ ne⁊ ipſa maximead coꝛ noſtrum pulſat excitat:vt nos velut cythara q̃dam effecti * SBermo ſic ſonanti conſonare nitamur. Vox dile cti pulſantis. Bene dilecti(inquit). quaſi ex dilectione ſola ⁊ gratia loquentis? pul ſantis. Aperi mihi. quia caput meum ple num eſt roꝛe. ⁊ cincinni mei guttis nocti um. Refrigeſcetin iudea charitas.iã trãſ⸗ migratio fit iuxta ſcripturam ad gentes. Ilii miſſum eſt verbũ ſalutis.ſed repulit ilud indignam ſe iudicãs eterne vite. Ex cluſus ſum ab ea:tu aperi mihi. quia ca⸗ put meuz plenum eſt roꝛe:⁊ cincinni mei guttis noctium. Laput chꝛiſti deus. De ðo patre gloꝛiãtur iudei.eius ſe iactãt ha bere noticiam.filiũ repꝛobant ⁊ blaſphe ⸗ mant.tu aperi mihi. Laput meũ plenum eſt roꝛe. Hon tales deſiderat.non ſitit ſed magis faſtidit.ideo plenũ eſt Plenum eſt roꝛe eo ꝙ ſenſu leues ſint:rationis caren ⸗ tes pondere. non habentel aliquod ĩaſſer tione momentũ. Ratione leues. obſtinati one graues. Duaſiros ⁊ gutte inefficaceſ ⁊ pertinaces. Et cincinni mei guttis no⸗ ctium. Figuris adheſerunt:ſcientes litte⸗ raturã: neſciẽtes ſenſum ſpũalem De vni us ſcientis dei. ð figurali legis obſeruatõ ne:iudei gloꝛiãtur:myſterium inficianteſ trinitatis ⁊ pᷣfigurationis veritatẽ de ſuꝑ uis ⁊ emoꝛtuis ſignis ſe iactant · Wole ſti ſunt mihi.diſcipulos meos pꝛemũt: qᷓ ſunt velut quoddã capitis mei oꝛnamen ⸗ C tum ⁊ decuſ:ideo fugio.aperi mihi¶ QDui daʒ heretici chꝛiſti diuinitatẽ ad quã nec fide volunt nec ratione poſſunt attingere: conantur extinguere. Subtilia: conſona litterarũ teſtimonia⁊ que diuina nituntur auctoꝛitate.quaſi quoſdam cincinnos ca pitis(non coherentibus diſputationũ ſu arum anguſtijs ⁊ velut quibuſdam roris inſtar minutijs) inficiunt/ coꝛrumpuut oppꝛimũt. Hi quoq; noticiã dei pᷣſumen tes ⁊ ſpiritualiũ ſubtilitatẽ ſenſuum:qua⸗ ſi in ipᷣo dei capite ⁊ capillis ſuperbe loca tis:roꝛi cõferũtur ⁊ guttis noctium:vt in telligas eos minutos · gelidos.fluidos.⁊ non coherentes ſibi. Sed? ſiquidem vi deris eos ſanam quaſi caput ipſum tene⸗ re fidem:ſuperficietenꝰ cõmunicare:ſubti li vigere ſenſu.gelida tamen eſt ꝓpter ma ⸗ lam conſcientiaʒ.⁊ ꝓpter hypocriſim ob⸗ ſcura.⁊ ꝓpter velocem tranſitum fluida. Bandium enim hypocrite inſtar puncti. VMüctalem Jeſus foꝛis eſſe iudicat · oppᷣ mentem ⁊ quaſi grauẽ ſibi refugit. Hu ⸗ iuſmodi nõ tam ambulant qᷓ; volitant in magnis ⁊ mirabiliby ſuper ſe:ſuperba ela tione:pendulo vagi in aere. Ambitioſaq⸗ dem negociatiõe perambulanti tenebꝛis de religione lucrũ venantes.ſpiritualeʒ ſe ſimulantes habere doctrinam ·ſtudiũ.in⸗ ſtar roꝛis eloquium. incerta ⁊ occulta et q̃ ſi nocturna noſſe miſteria ſapiẽtie dei.ſan ctitatis tenere caput ⁊ culmen. ⁊ in ipſo chꝛiſti herere vertice.eminendi magis qᷓ;; intrandi ſtudiũ gerunt. Iſtos moleſtefe rens ⁊ fugitãs Jeſus:dicit. Aperi mihi ſoꝛoꝛ mea:que intus eſt: que non vagaris foꝛis:que nõ in ſublimibus volitas: que non vis tam eminere foꝛis qᷓ; intus te te⸗ nere/ aperi mihi. Aperi mihi.non queris niſi me.tota es mea. Tota mea/ ⁊multi⸗ plici iure mea. Qnare multiplici Audiq; multiplici ſoꝛoꝛ mea/pꝛoxima mea quias de latere cum in cruge doꝛmiret de ſecun⸗ do adam Eua noua eſt creata/ vt nõ iam ſint duo.ſed vna caro. Ibieſt cognatõ na turalis:hic ⁊ coniunctio perſonalis. IJbi ſoꝛoꝛ/ hic ſponſa. Columba mea:ſed ſpiri tus per gratiã. I mmaculata mea. per re⸗ miſſionem ⁊ diſciplinã. In carne ſoꝛoꝛ: ĩ ſacramentis ſponſa. In ſpiritu ſimpler/ĩ maculata in ſanctitate. In his omnibus mea.aperi mihi · Age quod agis/ aꝑimi⸗ hi. Tibi intꝰſum.ſ aperi mihi in illis in quib adhuc foꝛis ↄmoꝛoꝛ.Aperi illis.ĩ⸗ uita.introduc ĩ iocũ tabernaculi admira⸗ bilis. Pulſa vt aperiat᷑ tibi oſtiñ magnũ ⁊ euidẽsſiẽ Paulꝰdiẽ) vt pateat introitꝰ ꝑſuaſionib ſuis ad affectꝰeoꝛuʒ. Penetra ad illos:vt ad te poſt introducas. Exi ad illos:vt intrent ad te qͥ foꝛis ↄgelato frige ſcunt affectu Exitꝰtui dãna.alioꝝ ĩtrodu ctione redime. Quid dicis: Exui me tuni ca mea:quõ induar illa: Quid dicis. La⸗ ui pedes mcos:quõ inquinabo illos? Ex uiſti te tunica tua.tunica carnalis cure:tu nica certe moleſta:⁊ foꝛte polluta. Tuni⸗ ca tua te exuiſti:mea ĩduere. Zelus domꝰ mee comedit te.iõ iuxta iſaiã induere pal lio ʒeli. Inſta.argue. pᷣdica.obſecra. opoꝛ tune importune. Non eſt pedes polluere hac incedere via. Si qͥs adheſit puluis: excuties illũ de pedibꝰ tuis. Nõ pollutos ß pulcros cõmẽdat Jſaias pedes cũ dit qᷓ pulcriſupꝛa mõtes pedes annũciãtiũ S S — — 388 h 5 25 — 32570 — 6—————— . pacem /annunciantiũ bona. Ne cunctert operum meoxexempla te moueant.tãgat manus:ſi pigritatis ad verbum ·Zelotes ego ſumitu quoq; pꝛo me ʒelare. Dcium ſepone paululũ:meis implicare negocijs Pmnis militans deotiſtis cũ iubeturſe implicʒ opoꝛtet negocijs. Eũ diues eſſeʒ pꝛo omniby pauper factus ſum. Equalis deo exinaniui meipſum:miniſtrandi foꝛ⸗ mam accipiẽs. Pꝛo omnibh moꝛtuꝰ ſum vt qui vinũt:iam ſibi nõ viuãt ſed mihi. Zittentis talibus in dilecto ſponſa:et his mata exemplis ad emulandũ.ſic ait. Dile ctus meus miſit manũ ſuam per foꝛamẽ. ⁊ ad tactũ eius intremuit vẽter meꝰ. Per artum paupertatis: perſecutiõis ⁊ moꝛtꝭ foꝛamen:operũ ſuoꝛum ad me intromiſit exempla. Hec me tangũt. hec me mouent Hota tremoꝛẽ ventris.audi deniq; moti⸗ onis effectũ. Sequit᷑ enim. Surrexi vt aperirem dilecto meo · Audite ⁊ intelligi⸗ te qui pꝛepꝛopere ſatis ⁊ pꝛoterue nimis ad eccleſie ꝓperatis honoꝛes · Spõſa enĩ ad quam cantici huiꝰ blandimenta cãtã⸗ tur: moꝛoſe ⁊ cunctanter accedit:etiã poſt qᷓ; ſe ſoꝛoꝛem:pꝛoximã:columbam:imma Culatã audiuit vocari. Cõtemplare ſi hec in te ſint. Et ſi ſint· verere ne perdas. Si non ſunt. magis verere ne non accipias. Zttende poſt quot ⁊ inuitationes ⁊ com ⸗ mendationes.ſic dicit. Surrexi vt aperi⸗ rem dilecto meo.⁊ tibi vanum ſit ſurgere anteqᷓ; voceris:qui delectationis illiꝰſan ⸗ cte panem mãducas:⁊ bibis vinũ · ð quo ſupᷣ ðꝛ. Comedite amici ⁊bibite ⁊ inebꝛia mini chariſſimi. Uanum imo verendum ſit tibi niſi cum inuitata ſis ſurgere: cum doꝛmis ſomnũ dulcem donec dilectꝰ ape riat. Aperi mihi.non auaricie. non inqui etudinis.nõ elationis vox moueat aĩum non demulceat blandimento fallaci. Iſte tibi ignote ſint voces · non tibi iſte opꝰbo num ſuadeant: ſed ante dilectitui vocem aſſurge. 8 Sermo · vliij. Odie vobis h fratres de apertione oſtij diſer⸗ turi ſumus. Nam heſternꝰſer⸗ mo de operatõeſque velut quedam adaꝝ tionem eſt via)vitimũ tractatus noſtridi geſſit articulũ Bona plane operatio que immoꝛtalitatis ſpem ⁊ ſpeciẽ ſemꝑ tert. que nõ ſeminat in carne: vt coꝛruptioneʒ inde metat. Vtinã ĩ vᷣitate ego dicere pol⸗ ſim /quia mirra in manibus meis ſemper Si quis(inquit Jeſus)fecerit voluntatẽ patriſ meicognoſcet ð doctrina mea. Ec ce qualiter pietatis actus aditũ reſerat ve ritatis. Boni certe actus qui ⁊ quadã cõ tẽperãtia⁊ moderatõe diſcreti ſũr: ⁊ vncti onis deuotione repleti. Jure manibo vn ⸗ guentarijs aperit chꝛiſto quj de vnctione nom̃ accepit. Et foꝛſitã niſi ꝑ vnctũ oſtiũ ingredi neſcit. Ideo in templo de lignis oliuarũ oſtiola facta ſunt per queĩ ſancta ſanctoꝛũ aditus pateret. Huiuſmodi enĩ ⁊ eius ligni materia vnguentarij eſt mini ſtra liquoꝛis. O ſtiola dicta ſunt ⁊ oliuaꝝ artus introitus:ſed pinguedine gratie ſi⸗ ne difficultate illaberis: vbi ſubtilis eſt in telligentian ſecretũ myſterium Non labo rioſus patebit ingreſſus/ ſi deuotionis et charitatis oleo quaſi oſtio volneris vti⸗ Etputo ꝙ conueniẽs eſt de templo teſti⸗ monium pꝛolatũ. Templũ enim dei ſan⸗ ctum eſt quod eſtis vos. Habe ergo in tẽ plo tuo oſtia per que ſummus põtifex ſo⸗ ius ingrediatur ĩ intimũ coꝛdis tui rece ſum. Elaudeoſtium · obde peſſulum: niſi quando dilectus tuns ingredi volet. Si oſtium nõ eſt:paſſus patebit ingreſſus oĩ trãſeũti. Si oſtiũ clauſum eſt:peſſulũ nõ obſeratum:facili cedet ⁊ patebit impulſui clauſurã non habẽs firmioꝛẽ. Mabe vtrũ q ·oſtium circumſtãtie /⁊ peſſulũ conſtan tie. ꝛoſpice circumſtãter. reſiſte conſtan ter.obliuio ⁊ ignoꝛantia nõ ſurripiat.im⸗ pꝛobitas nõ irrumpat.Et ſi ita mauisdi ꝙ ſtinguere: ſollicitã pᷣmeditatõnem reputa oſtiũ:oꝛõnem quaſi peſſulũ Tali firmatũ repagulo:hoſtili nõ patebit impulſui oſti um tuũ. Lõfoꝛtauit(inqͥt pſalmus Neras poꝛtaꝝ tuaꝝ. Nõne in ſeris ⁊ poꝛtis velut oſtiũ ⁊ peſſulũ tibi videris audire. Vtrũ⸗ q; neceſſariũ eſt. Sʒ ↄtra inſidias inimi ci. Vbi vocẽ ⁊ pulſũ audidilecti. vbima nus eiꝰ ſubtilẽ ⁊ ꝑ foꝛamẽ ſentꝭ attactum aufer peſſulũ.oſtiũ api.cũcta cedẽt obſta cula.ſi fieri pᷣt mediuʒ ꝑietẽ totũ aufer: vt libereſe tibidileciꝰtuꝰinfundat. Sollici⸗ tudo aduerſus tentamẽta demonũ ĩ ſecu⸗ ritatẽ vᷣtat᷑ de pñtia ſpõſi.cautelã hoſtẽ re peiiediiꝑfruẽdidilecti copiã vte ſtiũ Bermo aperuiſſe ſe nouit quidirit. Paratum coꝛ meũ denſ:paratũ coꝛ meũ. uomõ oſtio eget Jeſus qui in euangelio ait. Ego ſuʒ oſtium: WMiranda ratio. Oſtiů eſt:et pul ſat ad oſtium. Intrare vult ꝑ quẽ quiſqͥs introierit ſaluãbit᷑⁊ paſcuaiueniet. Ma⸗ gna eſt oſtioꝛum diſtãtia. Eſtenim oſtiũ quoddã in argumentis nature: in ſacta⸗ mentis eceleſie.eſt oſtiũ in experimentis gratie. In pꝛimo illo oſtio naturalis rati onis ductuinnoteſcit nobis per opa ope rans ſapientia.⁊ ad aliquid veritatis ĩtro mittitur.diuinitatis colligimus noticiaʒ nõ tamen perſonalẽ in deitate diſtantiam In hoc oſtio non diſtinguit᷑ perſona:nec confert᷑ gratia. Ideo nõ debet eſſe aſſidu us:nõ nimꝰ ad hoc oſtiũ pulſatoꝛ. Per ſecundũ in eo ꝙ ſalutaribꝰ iitiamur ſacra mentis:ad ecctie vnitatẽ intramus ad cõ munionẽ ſanctoꝝ. In hoc ſecundo oſtio ſic quidãintus ſunt vt tamen quaſi foꝛis ſint donec ad tertiũ accedant: quod fami⸗ liarẽ interp̃tamur acceſſum per charitatiſ affectũ in copioſam quandã cõtemplatio nem dilecti. Oſtiũ hoctam ſecretũ tam in rimũ:nõ omniby patet: ſed ſoli ſponſe pꝛe BR bet acceſſum. In Ezechiele multoꝝ oſti⸗ oꝛnm diſtãtias legis: quas modo lõgum eſſet pꝛoſequi. Uerũtamen parũ quidem intereſſe reputo tu nead illũ ingrediaris an ad te ipſe niſiꝙ tũc videris ingredi ad ipᷣm:cũ tu quaſi peruenis ⁊ pꝛioꝛ rogas. Iße vero ad te:cuz ip̃e te pꝛeuenit.pulſat affectum.impꝛouiſus illabit᷑:⁊ nil tale me ditantem:inſperate dulcedinis monet at⸗ tactu. Duãdo pulſat hoc modo ad oſtiuʒ tuũ:noli moꝛari:ſurge feſtina: nefoꝛte de⸗ clinet. Nã⁊ in hoc loco ſic habes. Peſſu lum oſtij mei aperuidilecto:at ille declina uerat atq; trãſierat. Cur abis Jeſu bone! cur declinas?cur defraudas dilectã a de ⸗ ſiderio ſuo! Tu deſideriũ inducis.tu dele ctatiõem ſubducis. An foꝛte hoc modo ĩ maioꝛẽ auiditatẽ ⁊ ardentius deſiderium cõcupiſcentiã pꝛotrahis:dũ copiam ſub trahis. Ita eſt. Plane iſta eſt. Iſte amort fallacie iᷣm amoꝛẽ magis inflammãt. ad eius cumulũ pꝛoficiũt dñ ſicdecipiũtꝗl le dominice reſurrectiõis apparitõnes qᷓ; bꝛeues erãt.qᷓ; ſubite. qᷓ; ſucciſe. Quibuſ⸗ dam vix iã agnitus eſt: ⁊ ſtatim elapſus ẽ Rõ ſepatit᷑ ab aliquibv tangi. Alijs clau⸗ ſis illabitur ianuis: oſtij apertione nõ in⸗ digens. Illud eni oſtium maximeilli ape ritur qð alijs omniby negocijs clauditur Lũ putatur teneri: quaſi furatur pᷣſentiaʒ gratam.furtim accedẽs:⁊ furtim recedẽs Baudiũ enim cõtemplationis inſtar eſt puncti. Velociter recedit et excellent tran ſcendit omnẽ humane capacitatis virtu⸗ tem. Quo ip̃a vadit nõ poſſumus equis eam in hac carne paſſibus ſequi. Dixi(in quit Salomon)lapiens efficiar:⁊ ipᷣa lõ gius receſſit a me.multo magis qᷓ antea erat. Perceptio eius melius qᷓ; buatõ do⸗ cet qᷓ; ſit tranſcendẽs eius maieſtaſ.eo ip̃o quo vehemẽtioꝛ eſt/ velocius tranſit. Ip̃e (inquit/ declinauerat atq; tranſierat. ðo ne Jeſu bone declinaſti ad ſponſam vttã cito declinares ab ea. Ipſe(inquit) decli⸗ nauerat atq; tranſierat. Trãſierat me.trã ſierat vires meas.ꝑtranſijt me. Ideo qᷓſi ferre ⁊ ſubſiſtere nõ valẽtẽ trãſijt me. Bla⸗ dius eſt verbũ dei.gladius eſt Jeſus. ani mam ſine moꝛa? difficultate pertranſit. nõ ſubſiſtẽs:dũ eius vehementiã liquefa cta mens ſuſtincre nõ valet. Vlammeꝰhic gladius eſt:ideo ſiẽ cera fluit a facie ignis ſic anima ſuccenſa a facie eius. Animaſin quit)mea liquefacta eſt vt dilectus locutꝰ eſt. Uidetis qualiter ad ignitũ eloquium liquefecit animã. Peſſulũ oſtij mei aꝑui dilecto meo.at ip̃e clamauerat atq; tranſi erat. Ita in manifeſtatiõe dominice reſur rectionis que facta eſt duob illis euntib in emaus ⁊ aperti ſunt oculi eoꝛum ad co gnoſcendũ Jeſum:ſub ipſa apertiõis ho ra euanuit ab oculis eoꝛum:vt ipi fatent᷑. Nonne coꝛ noſtrũ ardens erat in nob dũ loqueret᷑ ⁊c̃. Ardens erat in ip̃is in collo⸗ cutione.liquefactũ eſt in illa viſione vehe menti ſoliditatẽ ⁊ conſtantiã nõ obtinẽs Quid enim eſt Jeſum enanuiſſe:niſi ilos in gloꝛioſa apparitione ſubſiſtere non va⸗ luiſſe: Peclinat dilectaʒ vt flumen pacis. ſed vt gloꝛie toꝛrens pertrãſit:ſicut toꝛrẽs igneus liqueſcere faciẽs animã quã mun dat.quã reficit.quaʒ tranſit. Quã dulcis hoꝛa quando anima huic igneo toꝛrent? liquefacta miſcet᷑/qᷓ; ſubtilis eſt in illo mo mento/ qᷓ; extenuata/qᷓ; mobiliſ. Nihil tũc tepoꝛis habet nihil duricie.reliquũ nihil rigoꝛis:tantũmodo calens⁊ liquens. Lo guata ſunt ſibi innicẽ liquidũ et calidum 4. — ———————————————————————* 3 S———————— 2 2.——— 5———— e——*— z 7 1 6 1 1 7 1 1 1 1 1 35 ½ 1 4 ½ 6 3 1 1 * 16 1 6 3 1 1 1 34½ 3 1 1 3 8* 1 4. 1 3 1 13 8 1 1 3 1 11 5 11 3 1 —— ——— ——— —— In his duobus ↄtemplationis vſus cõ⸗ ſiſtit. Onod liquidum eſt:caloꝛẽ pꝛompti us concipit.⁊ conceptus caloꝛ vice verſa quod liquidũ reperit:liquidius reditOð dico calidum ⁊ liquidũhoc eſt ſi alijs di catur nominibus ſuccenſum ⁊ ſincerum. Calidũ eo ꝙ amat.ſincerũ ⁊ liquidus eſt. quia quandã amati in ſe ſpeciem repꝛeſen tat. Lalidũ quia ardet. liquiduʒ quia vi det. Calidũ quia inflãmatur.liquidũ qa dilecti imagine infoꝛmatur. Duod liqui dum eſt nil habet impurũ. nil pigrum · fa cile cernens ⁊ facie ſequens. Sed tanta gratia liquidi non eſt cũ caloꝛ non eſt Be ne liquidũ quod ex puritate dilecti clarita tem percipit.⁊ quaſi percitũ ⁊ pꝛomptuʒ extra ſe effuſum poſt dilectũ feſtinat ꝙ iaʒ pertranſijt · Ipſe(inquit) iam pertranſijt a me:qui totã pertranſijt me. Veloꝝ tran ⸗ ſitus/ ſed violentie nõ parũ habens in ta⸗ ctu:liquefactã poſt ſg reliquit animã meã effuſam vberius ⁊ conantẽ tranſire vſq; ad dilecti tranſitũ/ nihil pꝛeſumẽs in eiuſ pꝛeſentia. In voce exultatiõis liquefacta ſum ſtatim vt locutus eſt ipſe. iĩma mea liquefacta eſt(ſinquit). Quid ẽ liquefacta eſt.id eſt.creſcens facta eſt.currens. clare⸗ ſcens. Creſcens ſuper ſe currẽs ad ipſum ex ipſo clareſcens. Virtute creſcens.cur⸗ rens votis.vrritate clareſcens.hoc eſt.la ⸗ ta· labilis.lucens. Ex hac foꝛte liquefacti one pꝛeſtitũ illi eſtꝙ manus ſue mirraʒ di ſtillant. mens liquefacta eſt. Curtertium pꝛeterimꝰ/ꝙ canticũ illud apponit: Ha⸗ mit. diſtillant manus. anima liquefacta ẽ Poteſt iſtic etiã leuiter hanc iectionẽ tranſ currens:oꝛdinatũ quoddam agnituʒ gd⸗ uertere.non tamẽ facile eſt ⁊ planũ g. ada te diſtinctionis rationẽ aſſignare. In om nibus quidã modus ſignatur /ſed maioꝛ in ſecundo qᷓᷓ in pꝛimo⁊ maioꝛ in tertio qᷓ; in ſecundo. Plus eſt enim diſtillare q; tremere.ſic liqueſcere qᷓ; diſtilare. Totus pꝛeſtat pꝛeſentia ſponſi ſponſe ſue ꝙ eius venter tremit.diſtillant manus. anima li⸗ quefacta eſt. Totuzʒ ex tactu eius ⁊ vocis auditu.totũ eſtvt ſic dicam) ex pertranſi tu eins. Quia tãgit /tremit/ diſtilat. quia perſtringit.⁊pertranſit illã in ſpiritu vehe menti/ cuius vocẽ audis/ ſed neſcis vnde veniat aut quo vadat · Idco liquefacta?ẽ —— anima eius vt locutus eſt ipſe. Vox ub⸗ tiiioꝛ manu eſt. vehementius monet: ⁊ ve locius tranſit. Sermo Jeſu ſubtilioꝛis⁊ ſublimioꝛis doctrine plus continet qᷓ; al qua operũ pꝛodere queant exempla. Om ſermo quẽ inter diſcipulos fudit.omnem experientiã pollicitatio gloꝛie future que reuelabitur in nobis. Muic inelligentiex perceptioni aperi oſtiũ/ vt compꝛehẽdas ſtatim declinat ⁊ pertranſit. ideo ⁊ tutran ſi in affectũ liquefacti coꝛdis. Ad hãc vo netranſit exempluz de muieſtate deitatis. cem dilecti dic Mirabilis facta eſt ſcien⸗ tia tua ex me:confoꝛtata eſt ⁊ non potero acõpꝛehenſione: ⁊ nõ ſufficiens ex vehe ⸗ menti ⁊ violẽta dulcedine perſiſtere ⁊ mo rari in admiratione. Pꝛopter hec ⁊ huiuſ modi(inquit) Anima mea liquefacta eſt. vt dilectus locutus eſt. Quid putatis /vt ad eam.⁊ anima mea liquefacta deficienſ aliquid pꝛeter ſeriẽ? quaſi ex abundãti ad cohoꝛtationẽ pꝛeſumã: Quid ſinquã)pu tatis ꝙ non hic ſermo/ quoꝛundã ſuggil⸗ lat duriciam/ quoꝛũ viſcera gelido auſter? tatis rigeſcunt affectu.quoꝛũ viſcera nul⸗ lum miſericoꝛdie diſtillant liquoꝛẽ.necer iguo tremunt ⁊ mouẽtur affectu erga pe⸗ nitentes · miſericoꝛdis manus tactũ non · ſentiunt. pijſſimo Jeſu nõ igniuntur allo quio. pulſantẽ in penitente Jeſum: foꝛis nõ audiunt. Qereoꝛ ne declinet ab eis ⁊ ꝑ tranſeat. ne non inueniant cum queſierint ⁊cum ciamauerint nõ exaudiat eos. Lur im? ü* durantur viſcera tua ad filios:quaſinon bet enim ſic connerũ ex oꝛdine.venter tre⸗ ſint tui? Poteras foꝛſitan tuos vchemen⸗ ti oculo reſpicere:⁊ reſupino ſtatu pꝛeteri re.ſi tamen tui tantũ eſſent /⁊ non domin tai.qᷓ; durus foꝛes ſi de tuo largiri debe res/ qui domini ſubſtãtiã tam auaro⁊im minuto etiã filijs affectu diſparti. Diſper ſit(ſinquit)dedit pauperibus:ſed tu foꝛſi tan pauperes neſcis Quid ſidicat tibide us. Imperfectũ meũ non viderunt ocu⸗ li tui.in libꝛo tuo non niſi perfecti ſũt ſcr? pti. de perficiendis nulla te cura tenere cõ ſueuit. Malus medicus qui nð eſt opus egrotis: ſed bene habentes foꝛtaſſe exulce rans. Si non vis errantẽ querere:ſaltem occurre reuertenti. Aperi ianuam miſeri coꝛdie:⁊ ſi non penitentẽ pꝛopter chꝛiſtus ſuſcipe vel chꝛiſtum in penitente. Lique⸗ ſcat aĩa tua mißicoꝛdieroꝛe. 7 „ pulſant! ieſu ſuccendat eloqũ. Vox peni tentis.vox pauperis:vox eſt Jeſu. Ideo cum audis hanc vocem:clementi affectu liqueſcat anima tua:vt⁊ tu cum ſponſa di cere queas · Anima mea liquefacta eſt/ vt dilectus locutus eſt. uſculta ⁊ recole qͥd locutus Marie magdalene. quid mulie⸗ ri in adulterio depꝛehenſe. quid ſamarita⸗ ne. chanange. Zacheo. Petro. Centurioni d tot pietatis ſermones ⁊ clementie:cu ius non molleſcat affectus: viſcera lique⸗ ſcant:Ad tam vebementes flatus auſtri⸗ nos:etiam de duriſſimo pectoꝛe quantũ⸗ L libet annoſa poterat glacies ſolui. Sen⸗ tio me affluentis olei liquoꝛe perfundi/ et ſimili affectu iiqueſcere: quotiens milſeri⸗ toꝛdie tue opera ⁊ verba perfecte recenſeo Ignitum eloquiũ tuum hoc vehementer ⁊ ſeruns tuns diligit illud. Diligit quia ĩ diget /ideo anima mea ⁊ pꝛe gaudio lique ſcit vbi tʒ loqueris. Iſtam liquefactõemi opoꝛtet vt ſentiat omnis ſanctus. Ham lla ſuperius diſputata liquefactõ non mi ſi perfectoꝛum eſt:⁊ eoꝛum non ſemꝑ. In tempoꝛe opoꝛtuno ⁊ ne infructuoſo ſub⸗ ducam ſilentio quod mihi ſuggeritur: bꝛe uiter vobis abſoluam quod adhuc ð hac liquefactione intellectum concepi· VNon cernitiſ quod liqueſcit qualiter de quodã rigoꝛe⁊ immobilitate moueri incipit: ſe⸗ ipſum egredi ⁊ deſerere nititur. de tumoꝛe ⁊ mole pꝛiſtina defluit ⁊ deſcendit ⁊ eua⸗ neſcit.ſeipſum ducentem ⁊ ad humilioꝛa loca facile ſequitur.vel eadeʒ per ſeipſum ſectatur:pꝛecurrens frequenter ducentis conatum. Magna in liquefactis ad ſeq̃n dum mobilitas /⁊ pꝛompta volũtas. In telligitis iam(vt arbitroꝛ) in liquefactis ad obediendũ:aptitudinem grandeʒ hu⸗ milis anime: affectum tractabilẽ. Vanc humilitatẽ non metus infringit:ſed caloꝛ amoꝛis infoꝛmat. Metus mentem violẽ ter infringit.amoꝛ emollitã teneram liqui dam reddens infringit ad libitum. Hu⸗ militas de charitate pꝛofluens: nil mole/ ſtie patitur.vltro ad imum tẽdit: quieſcẽs cum appꝛehenderit inferioꝛa. Habetis iam in liquefactõne humilitatis illius ge neroſe habetis ⁊ obedientie expꝛeſſaʒ ſub bꝛeuitate naturam. Uultis ⁊ teſtimonia Dominus aperuit mihigurem:vt audiã eum quaſi magiſtrum. Audiſtis loquen⸗ Bermo tem dominũ:audite liquefactum affectuʒ diſcipuli. Ego(inquit) non contradico. retroꝛſum non abij Audiſtis quomodo ſequitur audite iam ad qᷓ; infima. Coꝛpꝰ meum dedi percutientibus: ⁊ genas me⸗ g vellentibus.faciem meã non auerti ab increpantibus ⁊ ↄſpuentibus in me.?n W non iſte quaſi ad aſpera ⁊ abiecta deſcen ⸗ dit. non rigide reſiſtens: ſed liquefactus/ effectuſqʒ tractabilis ad auditum calẽtis eloquij. Ergo qui huius hũilitatis ⁊ obe dientie liqueſcit affectu:non frigida tumẽ tiq; mole immobilis ⁊ rigeſcens:pꝛo ſuo iure eius ſibi verbi vſum gloꝛioſe pᷣſumit. Znima mea liquefacta eſt vt dilectus lo⸗ cutus eſt. O mira vis verbi ⁊ ignita vehe menter. Inflammat coꝛ.commutat renel in nihilũ in conſpectu ſuo reſpectu dei ſui animũ redigit.a ſeipſo liqueſcere ⁊ defice⸗ re facit. vt iam anima non ſit ſecum:ſed ſi⸗ cut ſequentia continent huius verſiculi. Ego ſemper tecum · Ideo non in ſe: nõ ſe cum:ſed cum deo ſuo eſt:ſemper obſeq̃ns ⁊ quantũ datur ſequens:ſed non aſſeq̃ns ſemper pꝛo voto.nec illo excedenti modo qui ſponſecum ſponſo competit. Ham et hic ſequitur. QDueſiui ⁊ non inueniillum vocaui ⁊ non reſpondit mihi. Sed capi tulum hoc alterius temporis eget tracta⸗ tu. Ex ocio diſcuti volens ſufficiant iſta. non pꝛo magnificentia ſui/ ſed pꝛo noſtri diſputata viribus: qualiter anima ſpon⸗ ſe liqueſcit ad loquelam dilecti ſui Iheſu chꝛiſti:qui viuit ⁊ regnat per omnia ſecu la ſeculoꝛum Emen. 6 Mm tibi fue⸗ c rit dilectus tuus elapſus: non tibi redit ad libitum. Vexatio hec dat intellectum omoꝛi ⁊ augmenta af fectuum. Nunc viſitat. nunc euaneſcente viſitatione vexat amicam. Varietas hec amantis coꝛ? deſiderium rapit:⁊ reparat ad vſum. Vtdilectus locutus eſt: lique⸗ fcit anima mea. E nima tua liquefacta de⸗ fecit/ ferre non valens:⁊ dilectus tuus de clinat. Defectio tua/ fuga ipſius eſt. Pꝛe⸗ ſente ⁊ loquente dilecto liqueſcis? deficis Zexpiras · abſente eo reſpirare permitterſ. Abſens vires reparat/ quas pꝛeſens ex⸗ 8 i itnod nbi Sucyi orstgut⸗ vhffichnrik wanimaſpon⸗ kci i c do nuſn RILII. haurit. Delectationũ vchementiam inter nalla temperãt:cuius continuatiõem fer re non potes. Quid continuatõem dico? nõne ipſate inchoatio reddit exhauſtam? Statim eni vtloquitur dilectꝰ liqueſcit anima tus. Deniq; ⁊ in ſequentibus dicit Pculi tui auolare me fecerunt · Quomo⸗ do dilectum auolare fecerũt: niſi dum ni⸗ mio affectu in eo defecerunt; Moduz ne ſcis:ideo dilectus tuus moderatur:⁊ pꝛe ſentie tue menſuram tibi diſtribuit in tem poꝛe.ideo queris ⁊ non inuenis:vocas et non reſpondet. Attendite fratres vehemẽ tiam ⁊ vim amoris:nec abeſſe dilectuʒ ſu ſtinet:nec ſufficit pꝛeſenti. Ibi vota anbe lata laboꝛant. hic exhauſta relinqui patiũ tur. O felix amoꝛ qui continua quadã vi⸗ ciſſitudine aut liqueſcit in ipſo:aut querẽſ anhelat ad ipſum. Queſiui ⁊ non inueni illum(inquit)vocaui ⁊ non reſpondit mi hi. Alibi ſcriptum eſt hoc·hoc mõ. Que⸗ rent me mali⁊ no inuenient · vocabunt? non exaudiam. Quid iam eſt ꝙ hocipſuʒ tam cõmune eſt bonis⁊ malis? Cur indif ferenter vtriſq; te Iheſu bone ſubducis? Uerum quidẽ non indifferenter:ſed mul tum differenter. De malis dicitur. querẽt ⁊ non inuenient. Sponſa vero non ſe iu⸗ nentam diffidit:ſed non inueniſſe cauſa⸗ tur. Queſiui ⁊ non inueni illum.vocaui? non reſpondit mihi. O quotiens queſiui dominũ Jeſum meditãdo: inuocaui oꝛã do.ſed nec meditatio effecta eſt dulciſinec pinguis oꝛatio.ideo non inueni illuʒ ·nec reſpondit mihi. Hec inueni illum ipſum nec ſua ſed ſupꝛa modum dulcia ſunt que reſpondit mihi. At vtinam mihi frequen ter reſpondeat cũ vel lego vel oꝛo. Ita Je⸗ ſu bone reſponde mihi quantas habeo ĩ⸗ iquitates ⁊ peccata ſcelera mea ⁊ delicta mea oſtende mihi Abſconde pauliſper fa ciem tuam:vt mea mihi feditas ſalubꝛit innoteſcat:vel in meditatione mea: vel in lectione ſacrarum ſcripturarũ. Tunc enĩ me inueniunt cuſtodes ciuitatis: docto ⸗ res ſancti:cum mcos in eoꝛum ſcripti mo res inuenio. Tunc me inueniunt:cuʒ me⸗ os moꝛes ⁊ vicia depingunt.cum diſcuti unt.cum vulnerant. cum increpant. Sa ⸗ cri ſcriptoꝛes ac ſi quidam cuſtodes ciui⸗ tatis ſancte hieruſalem(queeſt ecclia)va ⸗ rios animoꝛũ inueſtigant affectus: et in⸗ neniuntſinguloꝛnz paſſiones.bonos mg res ⁊ moꝛbum quo quiſq; laboꝛat. nulliꝰ vel cogitatio non inuenitur ab illis. Ouo tiens llla lego/ quaſi inuentum me depꝛe⸗ henſum puto. Illa me exhoꝛtationum ia⸗ Culis feriunt.illa vulnerant dum quodin tegrum arbitratur ſauẽiuʒ eſſe conuincũt Iila ſimulationis tollunt velamen:igno rantie vel obliuionis inuolutum falſe pal lium gloꝛie.illa ac ſi pallio quodam ⁊ diſ⸗ ſimulationis ſpoliant operimento ⁊ elati onis oꝛnamento. Illa mequodam pᷣſum pte fallaciter gloꝛie pallio ſpoliant/ dum conſcientie denudant infirma. Vtiliter er go a cuſtodibus in hunc modum inueni oꝛ:qᷓ;uis dilectum admodũ: inuenire nõ queam. Denic iam minus in me in quo gloꝛier:minus in quo quieſcam inuenicꝰ gmoꝛis in dilectũ facibus inardeſco. Ji ꝙ lie hieruſalem nunciate dilecto:quia amo relangueo. Per me non audeo accedere ñũ hanc familiaritatẽ mihi pꝛelumo.non ſu copiam mihi ad hec Iheſus indulget· iõ filie hieruſalem ad vos accedo. vos am⸗ bio.vobis cauſam cõmendo, committo negocium. nunciate dilecto. Quaſi igno⸗ rat dum diſſimulat. Cuſtodes ſpolient.fi lie nuncient. doctoꝛes exhoꝛtentur.exoꝛẽt filie. Filie hieruſalem nunciate dilecto· qꝛ amoꝛe langueo · Nunciate. ingerite fre⸗ quens ſuggeſtio dilectum inflectet. Jam exuta ſum. iam t ſum meipſa · iam idonea dilecto. Veſtra ſpoliata ⁊ occupa ta mens languet amoꝛe/ nunciate dilecto quia amoꝛe iangueo Fratres ſi vos incre patoꝛius doctoꝛis ſermo tangere ſpeciali ter videtur.veſtros expꝛeſſe ferire moꝛes⸗ mentis veſtre nudare vulnera.vel occulta te vel excecate conſcientie tollere palliuni ad incentiuũ amoꝛis non ad odij illud in uertite fomitem. Eur pꝛiuatam trahiſad iniuriam quod in cõmune pꝛofertur ad omnes?foꝛſitan ad te quod dicitur reſpi⸗ cit. cum tamen nominatim non expꝛimit Zmoꝛis tibi languoꝛeʒ generalis tibi mi niſtret coꝛrectio non murmuris paſſionẽ Etſi non dulcis illius amoꝛis deſiderio langues:bonum eſt ſi interim langueſpu doꝛe dulci.ſi langues penitentia.ſi timo ⸗ re iudicij configuntur carnes tue. Hõuer tere in erumna tua dum configitur ſpina. delictum confitere ⁊ operimenti 2 2 3.————— S———————————* SBermo uo ininſticias diſſimulanterabſcondis ſine tibi tollat:noli pertinaciuſ: noli ſtricti us hypocriſis te pallio operire:inuoluere tegumento. Non conuerteturad te Ihe ⸗ ſus/ niſi ſimulationis ⁊ fallacie a te fnerit ablatum velamem quod tibi confuſio que dam ⁊ diſplicendi metus pꝛetexuit. Ope ruit confuſio faciem conſcientie tue. Au⸗ fer velamen confuſionis: confeſſionis in duere. Ham? dominus confeſſionem in duit.confeſſionem. non ſuam: ſed tuam. Moc ſeoꝛnatũ pallio reputat.hoc a te mu tuatur.hoc illi pallium trade:quod affec⸗ tuoſe tollit quaſi pignus amoꝛis ⁊ recon ciliationis ſignum. Tunc incipies amo⸗ re languere:cum pꝛius penitentie fuer af⸗ fectibus languida Tunc te incipient filie hieruſalem cõmendare dilecto. Tunc ce⸗ leſtes ſpiritus ⁊ anime ſpiritales congra⸗ tulantes languoꝛem nunciabunt amoꝛis D Sed nos ex abundanti ſuper penitentie ſtatu verſamus hunc locum: cuius tota facies perfectioꝛa quedam videtur ſpira⸗ re:⁊ eius conſona gratie que ſponſe mere⸗ tur conditione cenſeri. QDueſiui(ſinquit)⁊ non inueni illuz/ vocaui⁊ non reſpondit mihi.inuenerunt me cuſtodes ciuitatis. Weditando querit.vocat oꝛando. andi- endo doctoꝛes:inuenitur.percutitur.vul⸗ neratur.exuit᷑. Et ne quid deſit ad cumn⸗ lum ſfiliarum hieruſaleʒ:fidelium ſcʒ ani⸗ marum)commendatione adiuuat᷑. Onat tuoꝛ hic quedam aduerte vel in illa vł cir ca iliam inueſtigationes.⁊ vota pꝛecepta ⁊ pꝛeces. Inueſtigationes meditationis deſiderij vota. pꝛecepta doctoꝛum.⁊ ſocio rum oꝛationes. An non doctoꝛuʒ pꝛece⸗ pta ⁊ exhoꝛtationes frequenter commo/⸗ de ſentiuntur ab his quos ⁊ anxia inueſti gatio ⁊ ſincera oꝛatio poterat iaſſare. Nõ ne pigra vota:verboꝛum ſepius ſtimulis excitantur? Deniq; que feruida ſunt: his fomitibus efficiuntur feruentioꝛa. Inue⸗ nerũt me cuſtodes ciuitatis. Boni⁊ pꝛu dentes magiſtri·vago quodaʒ ⁊ quaſive⸗ natino genere dediti vtuntur:⁊ varioſ ad mentium ſtatus vertunt ſermonẽ:ſi foꝛte inueniant quem tangant:quem ſtimulẽt: quem permoueãt:ſi quis audientiuʒ glo⸗ nietur ⁊ dicat. Innenerunt me cuſtodes Ciuitatis /percuſſerunt meĩ vulnerauerũt me. Quo quis perfectioꝛ ẽ vulneratur fa cilius:⁊ tener affeetus: verboꝛum citius ſentit aculeos. O felicem animũ ad quem tam ſublimia exhoꝛtationis iacula veni⸗ unt· quem inueniunt ſuis aptum vulneri bus. quando non abeunt retroꝛſum:audi toꝛum vel duricia vel ſtoliditate repulſa. Pon ſunt paſſim huiuſmodi iacula fun⸗ denda:nec in omni multitudine:tantum vbiidonee mentes creduntur inueniriq̃ſ tam excellens doctrina nõ effugiat. Qua⸗ ſi fulgura ſunt hec.ſumma feriunt.ſubmiſ ſa effugiunt:ſumma inueniunt/ ſi ſumma fuerint. Ideo dicit Inuenerunt me cuſto des ciuitatis:percuſſerunt me:vulneraue runt me:tulerunt pallium meũ. Tulerunt pallium quo inuolutꝰ erat penaliter Adã pꝛioꝛis ſimplicitatis ſplendoꝛe nudatus tulerunt imaginationum operimenta:q;⸗ bus impediebar intrinſecus palliuʒ figu rarum.velamen tulerunt:veritatem intu⸗ lerunt. Reuclata.nudata.ſimplex veritas gignit feruoꝛẽ amoꝛis· Ideo. Filie hieru ſalem nunciate dilecto qꝛ amoꝛe langueo. MQuãdin non placet:non rapit affectum: non ſuccendit perfecta veritas:quantum ibet ſincere ſe frui quis putet aſpectu itel ligentie. velamen patitur. operimentũ lip pitudinis.obductionis pallium. Lũ au⸗ tem ablatum hoc velamen fuerit:tunc ru tilat veritas:tunc ſcintillat⁊ ſuccẽdit amo rem·tunc alios ad congratulandum qui hoc patitur) poterit inuitare dicẽs. Nun⸗ ciate dilecto quia amoꝛe langueo. Uidete indeam.qᷓ;diu ſub legis operimento late⸗ bat veritas.qᷓ;diu cecitatis ipᷣa tollerabat velamẽ.metu toꝛpebat. affectu rigido nił poterat dulce ſentire:nec vulnerari iaculo charitatis. Cum autẽ conuerſa ad domi⸗ num velamen depoſuit:cum ablatuʒ hoc illi pallium erat:tunc cepit gloꝛioſe huiuſ confeſſionis verbũ vſurpare. Vilie hieru ſalem nunciate dilecto quia amoꝛe lãgueo Tunc gloꝛiata de noue⁊ inſolite dulcedi⸗ nis guſtu:filias hieruſalẽ ad gratias agẽ dum inuitat:⁊ ſue gentis conſoꝛtes etem po ſollicitat. udi deniq; quid tali ſolli⸗ citatõne pꝛouocate reſpondeant. Qua⸗ lis eſt dilectus tuus /⁊ qucremus eum te⸗ cum? Vides quomodo participes fidei huius ⁊ doctrine fieri qucrant in nobis. Doce qualis eſt dilectus tuus ⁊ queremꝰ eum tecum. Vac nos tante conſoꝛtes gre Wa wledat ſern nigio nil winen uclo werſaaddomi⸗ m dlanz hoc cloꝛiole buiuſ nu malig inolttduii gnsi s conoencsn qunlul⸗ ien Un⸗ —— vt querendi ſtudio: amoꝛis incipiamus affectu languere. Sufficiat interpꝛetatio ne myſtica hec perſtrinxiſſe bꝛeuiter. Jaʒ ad id redeamus cuius ex occaſioneĩ hũc ſumus locum delapſi: dum ablati pallij vtilitatem expoſuimus · Nam inde eſt ſũ⸗ pta occaſio ꝙ ait. Tulerunt palliumme⸗ um. Mereamus adhuc paululũ hoc in lo co.explicemus hunc palliuʒ· Non eſt eni ſimpiex pallium:quo etiam ſancte mẽtes inuoluuntur. Eſt enim diplois.id eſt. du⸗ plex pallium. foꝛtaſſe triplex. et quadru⸗ plex. quot vobis pallioꝛũ genera pꝛopo⸗ ſuimus. n non adhuc graue⁊ oneroſuʒ ſatis eſt pallium.animarũ cura:⁊ admini ſtrande neceſſitatis ſollicitudo. Pꝛopꝛia ĩ commoda expꝛeſſius loquar. Houi quid ſit hoc pallio pꝛemi · qᷓ; arentem ſoꝛtitus ſum terram ⁊ ficulneã ſterilem. Jam mul ti elapſi ſunt anni ꝙ viuo in monaſterio/ querens fructũ in eo.⁊ non ĩuenio. Quo⸗ tlens ſpes noſtras vluſit. fefellit operaʒ ·er pectatiõem noſtram fruſtrauit. Jure one roſum hoc pallium dico · ⁊ eo magis one⸗ roſum qᷓ; minus vtile. Vam onera ſollici tudinis leuioꝛa ſunt que pꝛouentuum le⸗ nat vbertas. Ue mihi ꝙ inuenerũt me cu ſtodes ciuitates:⁊ aliquid ĩ me dei dignũ honoꝛe ſe inueniſſe putauerunt percuſſe⸗ runt me. vulnerauerunt me.tulerunt palli um meuz. ⁊ plagis impoſitis abierunt ſe⸗ miuiuo relicto. Tulerunt pallium meuz. pallium ſimplicitatis.pallinʒ lucis. ami⸗ „„ ctum leticie. ardentis veſtimentuʒ affectꝰ Quotiens ſolebam huiuſmodi pallijs to tus inuolui:foueri in croceis? Hunc autẽ tota die mente amplectoꝛ?⁊ verſo que pau lus arbitratur ⁊ ſunt cõmunia. Mec dui⸗ cia:hec gloꝛioſa mihi pallia tulerunt:one roſa induerunt. Quando hec tollentura me Quando pꝛoijciam bec?ſitamen ꝙ⸗ ijcere licet. elix dies hoc exutus et expe⸗ ditus pallio.liberioꝛe vos ad congratulã dum mihi inuitabo affectu filie hieruſalẽ cum vos(que nihil eſtis ex parte huius q. lem nunc deploꝛo)pꝛo renouato in vobiſ amoꝛis languoꝛe gratias refertis. Miſer quidem eſt qui huiuſmodi pallio ſpolia⸗ ruſ: meroꝛe⁊ moleſtia tapeſcit. non lãguet amoꝛe. Due ſponſa eſt.ſic ſpoliata vel oł⸗ ficio ſollicitudinis vel vſu · non faſtidio languet.ſed amoꝛis ſtudio. Ideo ip̃a ali⸗ as ad congaudendum ſibi ⁊ gratias agẽ⸗ duʒ dilecto exoꝛat. Eccleſia pꝛimitiua cũ quereret chꝛiſtum in iudea repulla ẽ.Pul ſa non inuento eiloco in eis non inuento ibi Jeſu:tranſiuit ad gentes. queſiuit ĩ eis vocauit:⁊ in multis noñ inuenit: non ac⸗ cepit reſponſum. Deniq; a pꝛincipibꝰ hu T ius mundi quaſicuſtodibus ciuitatis: qͥ modovulnerati:ſpoliati boniſtlaniati coꝛ poꝛe:carnis ſue exuti pallio cũ vicijs mar tyres noſtri: inter tanta ⁊ toʒ flumia? gur gites toꝛmentoꝛuz non eſt in eis extincta charitas · ſed magis augmentato quo lan guebant amoꝛe. Jocundum plane mihi videtur ex pꝛeſentis occaſione verbi:mar tyrumlinter tot verationum ⁊ moꝛtis ge⸗ nera)charitatem indefeſſam recolere:quo modo paſſiones coꝛpoꝛis: paſſione intri ſeca temperabant amoꝛiſ. Nam ſiad illoi hunc locũ referas: non eſt querele: ſed glo rie vox iſta qua dicunt. Percuſſerunt me⸗ vulnerauerunt me.tulerunt pallium me cuſtodes muroꝛum. Eo modo nos opoꝛ tet non egre ferre:ſi quando nos ſpoliant. vel moleſte ſollicitudinis nõ bone aut pe riculoſe coactõis quo ſtricte inuoluimur pallio cuſtodes muroꝛum. Jecit Meligs pallium dum raperetur. fugit Joſeph důũ teneretur.ſponſa tulit. Dum tolleretur ſpe culi⁊ imaginis velamen pꝛoiecit Helias raptus ad faciem · Mundi oꝛnamentave lut magna onera fugit Joſeph ſentiẽs fo mitem. Sollicitudine exuta: dilecti libe⸗ rius captat ſponſa fauoꝛem. Jmaginati⸗ one quaſivelamine tenetur intellectus/ne ſinceram contempletur veritatem. ono rum ⁊ dignitatum affectus ohuoluit᷑ ꝑal ioꝛne libere pergat ĩ ea que dei ſunt. Sol licitudo omnem in anima leticiam obnu bilat.imaginatio obſcurat. honoꝛ tentat · atterit ſollicitudo. In pꝛimo tenebꝛe. in ſe cundo illecebꝛe.in tertio laboꝛ · In pꝛimo caligo in ſecundo cupiditas· in tertio cu⸗ ra. Tulerunt pallium meuz cuſtodes mu roꝛum. Boni cuſtodes bene noꝛunt cui curarum impedimenta tollant. quam ex⸗ onerent animam:et ad delicias ducantdi lecti ſui.reddant expeditam ad delectan · dum ⁊ ad querendum. Vam frequenter clabitur:nec quiſcere poteſt niſiexpeditd L3 aftectu. Noꝛunt ergo bonicuſtodes cui parcant ab oneribus ⁊ actionum angu⸗ ſtijs moleſtijſq; vt expeditius in occurſũ amplexumq; pꝛoperet verbi · cui paliium perſuaſionibus auferantſuis. Exui me (inquit)tunica mea. Moc quidem in ante rioꝛibus dicit. Thlerunt pallium meum nude ⁊ pure ſimplicitatis innoteſeit et li ⸗ bero affectu in amoꝛis negocijs tulerunt pallium meum. Duodammodo dicẽtes. Duid compedita curis queris dilectuʒ! Quid iſtas tecum voluis moleſtias? Si non penitus deponis officium: cur non ſollicitudines ad hoꝛam ſaltem ſeponis? Hon detractamus ſtudijs:ſed inſtãtievo lumus detrahas. Noli nimietatem que⸗ ſtus:neceſſitatis verbo retexere. Duid bo num in te ſinis ingenium terrenis obꝛui: Quid illos emularis? In oneribus poſi ti/iumentis comparantur.terrenis inhi⸗ ant.terrena mandunt.ſtudio ruminãt.vo rant affectu. ponuntur in ſublimi.ſed vo⸗ lutantur in limo. Voli emulari in iſtis ve hementibus /nec ʒelaueris hanc faciẽtes iniquitatem. An non iniquitas ⁊ inequa litas multa:ad tranſitoꝛia intenſuʒ impẽ⸗ dere animum /ad eterna remiſſum? Quid pon ſemper intendunt negocijs: Quid quidam ſub obtentu p?ouidentie neceſ ſitatis ⁊ ab opere manuum ⁊ a meditatio ne ſcrutande veritatis excuſant ſe ſtudio. plus dant negociationi qᷓ; quieti.plꝰ ſcu⸗ rilitati verboꝛum ᷓ ſcripture ſacre collati oni. plus ocio qᷓ; operi.fratrum officinas circumeunt ⁊ cellas ocioſe.curioſe.verbo fe. Noli emulari in ſic negociantibus:nec in ſic ociantibus. Dcia vel oblata vel pa⸗ rata in vſum amoꝛis:in ſapientie medita⸗ tionem:in dilecti vel querendi ſtudiũ vel⸗ inueniendi complexum tota conuerte hu inſ modi? his hoꝛtamentis. Tulerũt pal linum meum cuſtodes muroꝛum. Luſto⸗ des iſti ſunt de quibus ait Iſaias. Su⸗ per muro s hieruſalem cuſtodes cõſtitui. tota die ⁊ tota nocte non tacebunt. Sed nos iam hic taceamus a ſermone hoc:oꝛa tionum ⁊ laudum debita ſoluenteſtoꝛe ali quando tacituri:animo ſemper reddẽtes ſvlennia laudum domino Iheſu regi ⁊ wonſo celeſti per infinita ſecula ſeculoꝛũ Bemo o ens. Poſt ethoꝛtationem do⸗ cctoꝛum:oꝛationum a ſodalibꝰ ſuffragia videtur oꝛare.non ſimplicit᷑ ro⸗ gare/ ſed cum obteſtationis obſecratione. Adiuro vos filie hieruſalem: ſi inueneri⸗ tis dilectum: vt annuncietis ei.quia amo re langueo. Adiuratio vchementiam pꝛe⸗ candi manifeſtat. Anxia vota ſuis neſci⸗ unt eſſe contenta meritis. ideo gliene pꝛe⸗ cis mendicant ſuffragia. Perfecta humili tas de meritis ſemper alienis pꝛeſumi. Zdiuro vos(inquit) filie hieruſalem:ſiĩ⸗ ueneritis d ilectum. Londitio iſta nõ du⸗ bitantis eſt. ſed cum temperamento rogã tis · ac ſi dicat.ſi inueneritis. conditionali ter ſuſpendo:non ambigens de inuentio⸗ ne veſtra:ſed magis conſulens verecũdie Tam ſub conditione ancipitihec vobie dici temperantius auditis:qᷓ; ſi dicaturp ciſe cum inueneritis. Hon veretur ne ſu⸗ ſpenſiuam rogationem ad iniuriam tra⸗ hant.nouit verecundiam filiarum hieru⸗ ſalem.nouit humilem ſpiritum.⁊ ꝙ tene⸗ rent pudoꝛem. Plus lederet pꝛeciſa diffi⸗ nitio qᷓ; ſuſpenſa conditio. Si(inquit) in ueneritis. Dico.ſi inueneritis nõ dicocũ inueneritis. Illud dico: ſed iſtud intelli⸗ go. De meo affectu dubitatio iſta nõ pꝛo⸗ dit:ſed affectui veſtro ⁊ humiliſſime exiſt mationi de vobiſipſis moꝛem gero. Si inueneritis. hoc eſt.cum inneneritis:ne⸗ mentote mei.cum bene vobis fuerit: tũc mementote mei:vt ſuggeratis · vt annun⸗ cietis dilecto. Non opoꝛtet in huius loci diſputatiõe moꝛari.ad moꝛes veſtros fra tres vos mitto. Recolite qualiter ab inui⸗ cem qᷓ; humili affectu quanta votoꝛuz in ſtantia ⁊ cum adiuratione:oꝛationũ men dicatis ſolatia/ non ꝙ omnes auderetis petere nunciare de vobisꝙ ſitis amoꝛe lã guentes. Alium ſoletis inuicem languo⸗ rem deploꝛare:non gloꝛiari de iſto. Et ſi poteſt quis ad hoꝛam gloꝛiari:non expe⸗ dit qdem:ne foꝛte immiſſione inanis glo rie:gloꝛia veſtra nihil ſit. Sunt tamen nõ nulli qui conuerſatõnis iudicio ⁊ oꝛis of̃ V ficio diuini in ſe languoꝛeʒ amoꝛis occul tare non poſſunt Koncepta nõ poteſtnõ B 4ee XIV aliquando amantis os parturire. Pam ad alioꝛum conſolationem verbum latẽ⸗ ter elicit ſpiritus interioꝛa replens: infu⸗ ſe gratie copiam eructat. Deniq;⁊ in hoc loco ſponſa non loquitur/ ed ſpiritus eſt qui loquitur in illa · In collationib ſan⸗ ctis ſuſpiria.ſingultuſ.de imis pꝛodeun tes pꝛecoꝛdijs crebꝛi gemituſtnonne ſũt quedam eructationes ſpiritus ⁊ conce⸗ pte gratie: Talibus indicijs nonne ſeꝓ/ dit languoꝛ amoꝛis? Hon eſt occultatuſ languoꝛ quando gemitus non eſt abſcõ ditus. Ipſe ſe pꝛodit languoꝛ:cum hec pꝛoducit indicia. Quid ergo percepta ſi gnaꝰnonne quandam admiratiõis vim habent:vt eos qui hec depꝛehendunt ad congratulationis pꝛomoueant affectuʒ Etiam ſi ſermo ſileat: conuerſatõnis pie ſanctitas rogat. Commendari vult duz ſe quibuſdam pꝛodit indicijs. Quid eĩ: Lum aliquandoceleſtem hunc repꝛehẽ dero amoꝛem. Honne habebo quaſi ad iuratum puteum: vt pꝛopenſas pꝛo eo gratias agam? Hon commendabo pꝛe⸗ cibus pijs conceptum languoꝛem:queʒ gemitus altus pꝛodit. Durus ego ſi nõ ram ſanctam ⁊ diuinam in fratribus paſ ſionem qua poſſum oꝛationis inſtantia foueam:ſupplicatione commendem: re⸗ plicem ⁊annunciem dilecto ſi copia de⸗ tur. Duid tu qui fratruz mauis vicia nu merare qᷓ; virtutes. damna qᷓ; dona.con ⸗ demnare qᷓ; commendare? Site ad cõ⸗ mendationem adiuratum non ſentias: non es iam hieruſalem filia:ſed filia Ba bylonis. Jilia babylonis miſera: quis retribuet tibi retributionem?tetribuetur enim tibi. Deſineĩ ſanctig numerare ma gis detrimenta qᷓ; lucra. Suffisiat tibiĩ iuriandi malicia. No li ſaltem foꝛis nun ciare.noli pꝛedicare ſodalibus tuis. Naʒ ſodales ſponſi aurem non accommodãt ſi deroges ſponſe. Ipſe ſponſus egre au dit iniurias dilecte. Luicunq; dicis:illiſ dicis. Auris enim ʒeli audit omnia. Te merarium eſt dilectam commendare di⸗ lecto. Bona ſibi mauult nunciari ð ſpõ ſa.ideo dicit. Adiuro vos filie hieruſalẽ/ ſi inueneritis dilectum vt annuncietis ei quia amoꝛe languco. Ut annuncietj lin ⸗ quit). Annunciatio pꝛecationis tenet et᷑ Z fectum. Vumanuz pᷣcogitate moꝛem in rogando. Nam apud miſeratoꝛem: ali⸗ cuius commemoꝛare miſeriaʒ:ipſum ro gare eſtE fficax pꝛecatio eſt:modeſta ing geſtio. oppꝛeſſi infirmã exponere foꝛtu⸗ ne infelicitatem.inſolentiam hoſtium. Mec(inquam exponere in aure poten⸗ tis/quid aliud eſt qᷓ; ipſum verecunda qᷓ̃ dam pꝛece ad auxiliandum inflectere. Quot in locis apud pſalmiſtam hunc pꝛecis modum inuenies? In cuangelio inquit Waria ad Jheſum. Uinuz non habent. Von pꝛecatur dominuʒ:nec im ⸗ perat filio:defectum vini tantum nunci⸗ aſſe contenta. Cum beneficis ⁊ ad libe⸗ ralitatem pꝛopenſis ita agenduz eſt. Nõ eſt enim gratia violenter expꝛimenda/ ß pꝛoponenda occaſio. Lommenda ſpon ſum ſponſo. dotes eius enumera · Non⸗ ne hoc eſt ad eius concupiſcentiam ſti ⸗ mulos adhibere? Nũciate dilecto. Hoc nunciare ipſum pꝛouocare eſt ad repen⸗ dendam vicem: ad refocillandum amo⸗ rem languentem. Ipſeconlolationes di ſponit in coꝛde ſuo: ſed noſtris expectat: pꝛecibus compelli. Quod facit:faciegci tius vobis pudſantibus: foꝛtaſſe ⁊ vbe⸗ rius Dilatio hec cruciatum mihi parit ſed conſolationis parturit cumulum. Multiplicatis pꝛecibus: expectata ſo⸗ latia vberius refundet. Nunciate dile⸗ cto/ quia amoꝛe langueo. Vos nuncia⸗ te quibus patet ad dilectum familiaris acceſſus. Vos nunciate que noſtis ex parte quanta ſit amatoꝛij virtus languo ris:qᷓ; ſit foꝛtis vt moꝛs dilectio: qᷓ; ſit vt infernus emulatio dura. Adiuro vos: vt annuncietiſtquia amoꝛe langueo. Hõ languet amoꝛ:ſed languet amans. Vbi viget amoꝛ:ibi viget languoꝛ:ſi abſit qð amatur. Quid eſt languoꝛ/ niſi affectio quedam de abſente dilecto amantem cõ⸗ ficiens:Amoꝛ vehemens patientis ſimł afficit ⁊ carnem ⁊ mentem · Illius extin⸗ guit laſciuiam:huius ⁊ leticiam perſtrin git· Larnis extinguit motus: quodam triſti affectu ⁊ deſiderio abſentis dilecti. Languet caro:dum eius languidioꝛ ⁊ re miſſioꝛ motus efficitur 4 * 2 Bermo dum eſtuantis voti niiietate conficitur Tarnis languoꝛ eſt motus eius vt nul⸗ lus perexiguus · Anime languoꝛ eſt mo tus eius nimius · Vonne eoipſo caro cõ ficitur quo mens abſtracto amoꝛe ĩalia quedam auertitur? Carnis motus non ſentitur: dum animus ſentitur vehemen tioꝛ factus. Vix ſuſtinetur aliquotiens quidem nec ſuſtineri poteſt: quàndo ni⸗ mius exeffuans amoꝛ: patientis animi vires ethautit. Que eſt enim humane mentis foꝛfitudo vt ſuſtineat: cum eam ille celeſtis amoꝛ ſponſi impatienter exa⸗ gitat. Liquefactus in hac exercitatione ſe fugit animus: amoꝛis violentium fer re non valens. Sic enim in conſumpta materia etiam ſufficienter: languidioꝛa redduntur ignis incendia. Et deus no⸗ ſter ignis conſumens eſt. Sentit omni no vim ſermonis huius qui vebementi oꝛi languet affectu: in meditatõne dei ſui delectatuð ⁊ exercitatus ⁊ deficiens. ¶ potens ⁊ pꝛepotens paſſio charitatis · ſi non temperatur non tolleratur. Jurepo tens que animum quem poſſederit: ſui⸗ ipſius efficit impotem. Lum ſemel fne⸗ rit accenſa in mente: attingit a fine vſ; Id finem foꝛtiter·facitad quod venit et pꝛoſperatur ⁊ creſcit · nec deficit: donec deficientem reddiderit animam. Sicut enim hic coꝛpoꝛalis languoꝛ non eſt ſem per equalis vehementie: ſed eſt aliquoti⸗ ens eius intenſioꝛ paſſio. ſic et amoꝛis affectio: ⁊ ſi iugi deſiderio ſe tendit in di⸗ lectum: aliquando quidem intenſioꝛibꝰ votis exeſtuat: hoꝛa oꝛationis maxime. Tunc quidem languet amans: quia ſpi ritus vchemens pertranſit in illo et non ſubſiſtit In exitu hoꝛe illius dicere po⸗ teſt. Filie Hieruſalem nunciate dilecto quia amoꝛe liqueſco. Ante hanc hoꝛam languoꝛ eſt:ſed in exitu eius in liquefac⸗ tionem vertitur languoꝛ. Ideo cum tu oꝛas:non ſinas animum fluctutare:non declinare ad alia:vt cum felici fuerit hac paſſione tactus: ad illam ſe ſtringat do⸗ nec plenius inficiatur ⁊ percurratur ⁊ cõ ſummatur. Non enim deſinet quonſq; totum percurrat/ et ebibat hominis ſpi⸗ ritum. Sic vir deſiderioꝛum elanguit Daniel ex viſione celeſtiꝰ vt nihil viri⸗ um remancret in ipſo. Lum pertranſi erit illa vehemens paſſio: ad tollerabi- lioꝛem quendam ⁊ humanum magis languoꝛem ſponſa redit: qui ei continu us eſt: qui tam concitatus non eſt. hu ic plane: ⁊ ſi non deficit: tabſcit tamen abſentis amore dilecti. Bonus hic lan guoꝛ per quem carnalis affectus ſe lan guide mouet. Aliudeſt ſi impetus car nis foꝛtiter ſurgens: foꝛtioꝛe ſuperueni ente repꝛimitur. Eliud ſi languens et quaſi expirans: moꝛibundo pulſu mol liter tentat. ¶ Sentio adhuc alios quo B dam languoꝛes moleſtos: omnes vti⸗ les tamen. languorem timoꝛis · languo⸗ rem tedij languoꝛem triſticie. Duid ni conſummar timoꝛe ⁊ meroꝛe pꝛe conſci entia nequiter trãſacte vite.tedio in ima gine tranſeuntis vite. Vniuerſa enim vanitas omnis honio viuens. Vtinaʒ tibi domine alique filie Mieruſalem nũ cient languoꝛes meos: ſi qui ſunt in me qui commendari tibi digni ſunt. Nam multi ſunt in me indigentes curari. D mefelicem ſi aliquis centurio dicat tibi Domine puer meus iacet paralyticus in domo: ⁊ male toꝛquetur. Utinam domine ſtatim reſpondeas. E go veni am ⁊ curabo eum. Dic domine verbo ⁊ ſanaboꝛ. Uerbo enim ades /quia ver bum es. Magna curationis virtus in verbo.⁊ quod tu es domine /⁊ quod a te per tuos eſt. Senſit hoc Lenturio qui dixit. Domine dic tantum verbo/ et ſanabitur puer meus. Sed vacuus eſt tamen omnis ſermo docentis: ſi tu domine intus non loqueris. Dic ver⸗ bo ⁊ ſanabitur languoꝛ meus. foꝛte ⁊ ge nerabitur in me languoꝛ/ ſiue vehemeni et concitatus/ ſiue hic continuus ⁊tem peratus/ niſi ꝙ in eo iſte continuus non eſt:ꝙ frequenter non reuertitur ad ipſũ pꝛopter incontinentiam ardentis deſi⸗ derij exercens ⁊ non ſe compeſcens. Fon conuertitur doncc deficiat iterum Si ad hoꝛam diligis:⁊ poſt hoꝛam de ſiſtis: non eſt amoꝛ. Si diligis: et ex XLVI amoꝛe abſentis dilecti non tabeſcis: nõ eſt languoꝛ. Utergo amoꝛ languoꝛ ſit: habeat vtrumq; /⁊ continuationem et confeſſionem. Hunciare ſinquit) dile⸗ cto./ quia amoꝛe langueo. Qui infirmi tatis ſunt languoꝛes: nunciari volunt medico:qui dilectionis ſunt amico. Il li quidem vt curentur. Iſti autem vrte creentur. Emulamini fratres melioꝛeʒ habere langnoꝛem: quem ſicut abſentã nis ſe dilecti deſiderium creat: ſic ſe pꝛe⸗ ſentantis delectatio recreat do mini Je ſu ſponſieccleſie ⁊ anime ſancte. Duivi men. 1 regnat per omnia ſecula ſeculoꝛum b &„ Walis eſt di q lectus tuuſ ex dilecto o pul cerrima mulierum? qualis eſt dilectus tnus/ quoniam ſic adiura⸗ ſti nos? Magno pꝛofuſe videntur affe ctu interrogationes iſte tam vehemen ⸗ tes. Vrbitroꝛ in filiabus hieruſalem ex cohfabulatio ne ſponſe languentis:ſi⸗ milem langnoꝛem aut creatum vtſit: aut excitatum vt acutioꝛ ſit. Et in ſe⸗ quentibus dicunt. Duo abijt dilectus tuus.et queremus eum tecum:quaſidi cant. queremus tecum:participium in ⸗ uentionis optãtes ⁊ ſibi. Magna vtri nſq; humilitas ⁊ in ſponſa ⁊ infiliabur Mieruſalem. Illa ſe rogat commenda⸗ ri ſponſo. Iſte ſe inſtrui rogant de ſpon ſo. nec ſimpliciter. ſed illa cum adiura⸗ tione: he cum ingeminatione. Non eſt enim leuiter rogantis vel ꝙ illa adiurat vel ꝙᷓ iſte ingeminant. Qualis eſt(in ⸗ quiunt) dilectus tuus ex dilecto? Qua⸗ hs eſt dilectus tuus: quoniam ſic adiu raſti nos? Vtiliter adiurate ſunt: que ſic animate ſunt. Non eſt exigua ſanc te collationis vtilitas Verbo ⁊ quica ritatis languoꝛ generatur: ⁊ qui infir ⸗ mitatis curgtur. Nouit Tenturio vim medendi efficacem in verbo · Ideo di⸗ cit. Dic tantum verbo. Bonnm eſt ſi dicantur verba: ſed nihilominus bo⸗ num eſt ſiſcribantur verba. Uolat eim irreuocgbile verbum niſi ſcripto man⸗ detur. Scriptura verbum et ſtabilefa cit ⁊ viſibile. mandatum pagine:repo⸗ ſcetur cum voles. Bonus repoſitari⸗ us eſt liber: integre quod acceperit reſi⸗ gnanscum voles ſumes/ vhi voles le⸗ ges · quãdin voles moꝛaberis. ſcriptn⸗ ra memoꝛie reparatrix eſt. Tuto verbi medicamenta illic condis: Seruantur enim illeſa. Si vᷣbum medendi vim ha et cum dicitur:cur non habet cum le⸗ gitur. Si bona curatio cum dicis.cur non bona cum legis. Non curetur hoc modo languoꝛ meus. hoc eſt dicere. qui pꝛimo audit: verbi vtilitateʒ capiatad poſteros: ⁊ longe poſitos non pertin ⸗ gat. vbi pꝛimo ſonat ibi ſuffocetur. ex hauriatur omnis eius commgditas au ditu pꝛimo. eterno pꝛematur ſilentio. Non iterum cadat in terram bonam vt fructum faciat. Hoc medicamentum qui pꝛimus acceperit: conualeſcateger virtutem eins poſt ilium perſentiat nul lus ¶ In piſcina illa poſt aque motum ſanabatur vnus eſed in vno illo ſignata eſt charitas/ nõ ſingularitas. Poſt pꝛi mum curatum/ non eſt dictum de piſci na illa. Exinanite exinanite vſq; ad fun damentum in ea aque ſalutaris nec ve ſtigium maneat. Bonns aque motus diſputatio et exagitatio ſacre pagine. Bene enim mouetur: cum pꝛudentivẽ tilatione ad ſpiritualem pꝛomoueturi⸗ m tellectum. Bene mouetur cum eius diſ cuſſione auditoꝛ pꝛomouetur. Sicut medicamentum/ ſic ⁊ cibus eſt verbuʒ. Et quomodo dicitis:cibus quem vos operamini pereat: non permaneat. Sʒ tamen non eſt paſſim omnibus hec per mittenda licentia· nec aque motus ſa⸗ nabat niſi cum angelns deſcendens tẽ⸗ poꝛe ſuo monuiſſet eam. Ille vtiq; an gelus cuius labia cuſtodinnt ſcientiaʒ/ ex cuius oꝛe eſt exquirenda legis ſciẽtia Ergo(quod quidem fatendum eſtma gna texendi verbi ſalutaris vtilitas:ſed cum alicui hoc opus ꝑmittit vag ——— —————— „ — ceencee eee ———— — — Bermo cuin erigitur ab eo. Ideo non videtur noſtroꝛum redarguenda cau tela maioꝛũ que ſuperabundans non nocet· genera⸗ iter imponit ſilentium: ne aliquibus vti liter indulta liceꝑtia: alis pꝛeiumptioniſ temerarie ſcandãlum fiat.ſimul ne quis dum honoꝛe ſibi non impoſito occupa⸗ tur: ocietur ab impoſito· Et vt reuerta⸗ mur ad pꝛopoſitum. Wultum excitate ⁊ animate ſunt ex collocutione ⁊adiura⸗ tione ſponſe Cilie Hieruſalem. Duomo/ do non animentur ad rogandum de pul critudine ipfius:pꝛo cuius amoꝛe ſpon ſam languentem ⁊ fere exanimatam vi⸗ dent. Depꝛehenſus in ſponſa languo? amoꝛis: in hanc illas querendi curioſi⸗ tatem pꝛotraxit. Uidentes enim in ſpon ſa amoꝛem eiſe vehementem: cauſas ⁊ ir ritamenta tanti affectus arbitrantur in ſponſo. Effectuoſe querunt qualis ſit in ſponſo pulkeritudo:pulcritudinem in ar⸗ un aſſumunt pulcherrimeſwon E Dualis eſt dilect? tuns ex dilecto o pul⸗ cerrima mulierum. Pulcerrima mulie⸗ rum eccleſia eſt: que ſingularum anima⸗ rum pulchꝛitudo eſt. Pulcherrima eſtĩ qa omnis pulcritudo eſt: ⁊ defoꝛmitaſ non ineſt. Deniq; ⁊ qucex parte deeccle ſia ſunt:deloꝛmes non ſunt. Si quibus videtur ineſſe defoꝛmitas:⁊ ſi aliquibus de membꝛis eius ad hoꝛam reſpergitur defoꝛmiſmacula: non tamen imputatur dum non immoꝛatur. Voꝛtaſſe plus ac cipit pulcritudinis poſt maculam deter⸗ ſa qᷓ; defoꝛmitatiſcontraxit fubito reſper ſa. Bene itaq; pulcherrima ⁊omnem pulchꝛitudinem habens ⁊ omni keditq te carens. Sed ⁊ multe fideles ⁊ ſpiri⸗ tuales anime:in eo pulcherrime ſunt/ ꝙ aut per ſanctam conuerſationem macu⸗ lam non admittunt: autper ſollicitam ⁊ ſinceram confeſſionem ſubinde důuunt Pulcherrima eſt quodammodonð om nes alias excellens: ſed non excedens. Quaſi exceſſus non eſt: vbi ſitus regreſ⸗ ſus eſt. Pulcherrima ergo eſt. decoꝛem ⁊ confeſſionem induens: amicta lumine ſicut veſtimento. Pulcherrima eſt: que vel ipſum lumen eſt: amicta iumine: per conuerſationem exiſtendo lumen ipſum Qualis eſtdilectuſ uus ex dilecto o pul cerrima mulierum? qualis eſt dilectus tuus? Non vacat multo effectu hec inge minatio: nec myſterio vacat. Oo ſiitadi xiſſet. Qualis eſt dilectus tuus ex dilec⸗ to. nemo ambigeret quin alterum refe⸗ rendum eſſet ad eam generationem que eſt ex patre. alterum ad eaʒ que eſt ex ma tre. In vtraq; enim mirabilis eſt et con cupiſcibilis nimis/ ſed ex coniunctione mirabilioꝛ multo. Naturarum duarus glterutram aut cum patre habet autcuʒ matre communem · Loniunctio iſta ꝓ⸗ pꝛia eſt. Ibi perſonalis eius pꝛopꝛietaſ communiter cõſideratur in iſtis. quia? tegraliter conficitur ex iſtis. Lonſtat eni ex duabus naturis: ſed nihilominus cõ ſtat in duabus:illiſ⁊ coniunctis conſtat ⁊ in ſingulis conſtat. Ex coniunctis et non in ſingulis conſtat pꝛopꝛietatis eiuf integritas: per quamſimul diſtat ⁊ a pa tre ⁊ a matre. Non enim alterutro ſed in copulatis diſtat ab vtroq; ⁊ quolibʒ qu non eſt ipſe. In ſingulis ⁊ in copulatis conſiſtit naturalis eius eſſentialitaſ: ſecũ dum quid ⁊ ſimpliciter ⁊ per ſe deus eſt ſicut ⁊ pater:⁊ ſimpliciter ⁊ per ſe homo/ ſicut? mater. HNon eſtex parte ⁊ ſecũduʒ quid deus:ex parte et ſcðᷣm quid homo · Idem cum totus deus /⁊ totus deus eſt homo. Hon totum quod ipſum eſt/ ſed quod ipſe totus: nec quaſi in omni par⸗ te ſit deus /⁊ in omni parte homo:ſʒ quia non eſt pꝛo partedeuſ/⁊ pꝛo paurtehomo uod ergo dicitur totus deus et totus homo:magis partes excludit qᷓ; colligit eſſentialem ſimplicitatem in vtraq; na⸗ tura inducens. non ꝙ vtraq; eſſentia ſim plex ſit/ ſed ꝙ ipſe ſimpliciter eſt vtraq;. Pꝛopter quod ⁊ habitu inuentus dict? eſt vt homo quia cum non ſit connatu⸗ ralis diuinitati humanitas: per ſuſcep⸗ tionem tamen in perſona Iheſu: quaſi habitu quodam eſt veſtiens ⁊ cooperi⸗ ens eam. Mon eſt diuine nature huma⸗ na natura connaturalis:ſed tantum per⸗ ſone ipſius Iheſu que humane naturep pꝛia ſunt naturalir inſunt. Sic eſt ĩ nata hoĩs ꝙ naturaliter eſt hõ· verꝰ hõ ⁊ vere homo. Uerus homo pꝛopter veritatem — ——— — Vpůnch ſd ſnonnipir⸗ dowohiu voymtdomo 3 deod bos † chu cllgi m urm n nuʒ tuſn lciurct vmng. uinnentus dic mime⁊ humane carhis. Vere homo qa vere conſtans ex anima humana et car⸗ ne. ex veris conſtans /⁊ vere conſtans: nõ tantum vera habens:⁊ vere habens par⸗ tes humanitatis/ ſed vere etiam exiftens ex ipſis. Haturales habens ⁊ naturaliter habẽs:ſicut naturaliter deꝰ: q⁊ generalit ⁊ non tantum habitu homo. Jureergo ſi cut in veritate diuine dicitur extare natu⸗ re Iheſus.ſʒ ⁊ in veritate humane nature creditur. vtraſqʒ naturas habens ⁊ natu⸗ raiiter. Ideo filie hieruſalem diſtincte qᷓ runt: qualis ſit ſcðᷣm vtramq; partem: de generationis ipſius optãtes ⁊ natura do ceri. Qualis eſt dilectus tuus? In nati⸗ nitate diuina eſt dilectus ex dilecto. in na tiuitate humana factus eſt dilectus ex di lecta/niſi ꝙ non tam eſt ipſe dilectꝰex ma⸗ tre qᷓ; ipᷣa eſt effecta dilecta per ipſum. To tum habet quod habʒ dilectus ex dilecto ſec non totum a dilecta.magis autem to⸗ tum habet quod hubet ipfa ab ipſo. Jðo cum pꝛimum rogant filie hierufaleʒ: qua lis eſt dilectus tuus.ꝙ ibi ſupꝛa capaci- tatis ſue vires vota poꝛrigunt:coꝛrigunt in continenti: ad humanioꝛem quandam ⁊ magis modeſtam ſe conuertentes. Pof ſumus autem vtroq; ſenſu hoc intelligere vt aut interrogatio pꝛopter geminam in Iheſu naturam accipiatur congeminata qut illa pꝛioꝛ quaſi incapabilis hac ſequẽ ti ſit reuocata:ac ſi dicant. Qualis eſt dile ctus tuus ex dilecto o pulcerrima mulie ⸗ rum? Huius te fidei veritas quam tenes de generatõe dilectide dilecto:int oẽs om nium pꝛofeſſoꝛes ſectarum ⁊ pulcerrima rum facit. I ſta fides te mundat. iſtavenu ſtat. qua dilectum tuum dilecto ex quo eſt equalem defendis Talis eſt qualis ipſea quo eſt. Mira equalitas /⁊ mira qualitas Equalitas illa identitatem valet/ quali⸗ tas ſubſtantialitatem. Sieſſent due na⸗ ture:vtraq; ſumma.vna in patre. in filio lia:eſſet quidem equalitas /non eſſet idẽ⸗. titas:ſed equalem ſibi aliam diuina natu ra non admittit. Vna numero in vtroq; eſt qualitas/⁊ ſubſtantialis qualitas/ im ⸗ mo ſubſtantie qualitas. ideo filium qua⸗ lis eſt pater talem eſſe: eſt ⁊ ipſuʒ quod pa ter eſt eſſe: qualis pater eſt/talis et filius:⁊ ipſa qualitas eſt vterq; /conſubſtantialis „ eſtüli ⁊ eademeſt cũ illo ſubſtantia. Sub ſtantia non tantum ſubſiſtere conferens/ ſed ⁊ iða ſubſiſtens/ viuens/ potens/ intel ligens. Talem pꝛedicas dilectum tuus ex dilecto ralem diffinis. Si fieri poteſt hu lus fidei nobis rationam ediſſere/⁊ ſuffi⸗ cit nobis. Quomodo ſciemus qualis eſt dilectus tuus ex dilecto /ſi non edoces q̃⸗ lis eſt dilectus ex quo eſt: Sed non eſt aut huius tempoꝛis/ aut huius capacita tis noſtre:ſed ſufficit credere/ quia talisẽ/ qualis eſt pater. Duãuis non ſufficimuſ compꝛehendere que illa qualitas eſt. Do⸗ ce qualis ſcõᷣm humanitatem eſt: ᷣm quã dilectus eſt ex dilecto. Doee ⁊ hic qualis eſt dilectus tuus. Delectat nos de ip̃o ia; audita reaudire. Replica nobis que dedi lecto tuo /vel credi debent/ vel capi valent Utraq; audita nos vehementer delectãt ? que incapabilia nobis ſunt:nos tamen capiunt illa. eo ipſo adiurationis ⁊ amo⸗ ris eſtu capti ſumuſiquete ſie captam.ſic arreptam:ſic eſtuantem videmus. O qua lis eſt D qᷓ; amabilis ẽ dilectus tuus:cu⸗ F-— ius in te ſemper amoꝛ capit augmenta:ᷓ tibifit ſemper dedilecto dilectus immo de dilectiſſiwo ſemper dilectioꝛ: cuius te facit amoꝛ pulctum experientia auidu auiditas anriam. Enxij eſt enim ⁊ affec⸗ ctus votiui ꝙ ſic adiuras nos. QDualis?ẽ dilectus tuus ex dilecto/ quoniam ſic ad⸗ iuraſti nos? Quãpulcer eſt:qui in te fedũ nihů eſſe ſuſtinet. Ideoq; pulcerrimam efficit mulierum:qᷓ; amabilis ⁊ gratioſus ſine quo nec ad hoꝛam eſſe ſuſtines: pꝛop ter quam ſic adiuraſti nos · Rogo vos fi⸗ lie hieruſalem(huius terreſtris hieruſalẽ) cur non has ad eccleſiam interrogationei ingeminatis? Lur hanc vtramq; natiui⸗ tatem in Chꝛiſto quam detractatis com⸗ mendare/ diſſimulatꝭ addiſcere? Cur vol non ſentitis adiuratas ab eccleſia: pꝛola⸗ tis contra vob ſcripture veſtre cum fide teſtimonijſtcollatis in fideſpirituum gra tijs pꝛolatis pꝛo fide paſſionum marty⸗ rijs? Cur non vos quaſi ad iuratas ſenti tis ab eccleſia aptioꝛibus(quas frequen⸗ tat) cerimonijs · acutioꝛibꝰ(quas tractat) ſentẽtijs. altioꝛibyq̃ expectatꝰᷣmijs· artio rib· qͥb le ĩſtituitvoti diſcipliãſtrictio: doctrina inſtructioꝛ:expeditioꝛ ritꝰ: emi⸗ — — 1 1 11 † 1 110 i 3 3 . 1 nentioꝛ vinus tibi poterat zelum genera⸗ re:pꝛonocure affectum et ad mouendam emulationem adiurationis habere vim: Sed veniet tempus(nondum eſt enim) cum conuerſis vobis ad dominum: aufe retur ignoꝛantie vdiſſimulationis vela⸗ men tunc quaſi ſenſibiles effecte/jaccepto domini ſpiritu:adiurationum iſtarũ ſen⸗ ſieris virtutem.tunc in ſanctam experge⸗ facte curioſitatem: auidas interrogatio⸗ nes frequentabitis/ dicendo. Quslis eſt dilectus tuus ex dilecto o pulcerrima mu lierum: qualis eſt dilectus tuns: quoniaʒ ſic adiuraſti nos? Judeoꝛuʒifratres mei) nond um tempus aduenit.noſtrum auteʒ ſemper paratum eſt. Ideo omiſſis friuo⸗ lis ⁊ fraudulentis ſermonibus huiuſmo diadmirationum vel interrogatõnum cõ mercia celebꝛemus in conuentibus no⸗ ſtris. Vtinam vos tales ſitis filie que ta lia dogmata deſideretis audire. vtinam? ego talis ſim ſponſa a qua valeatis para⸗ tẽ talia petere. D beata vere mater que ſi⸗ bi dici audire meretur. O pulcerrima mu lierum. Beata plane ſi pulcritudinẽ tan/ tam integram jeruet. andidioꝛes linqᷓt) nazgrei eius niue. nitidioꝛes lacte. rubicũ iðes eboꝛe antiquo.ſapbiro pulcrioꝛes Denigrata eſt ſuper carbones facies eo⸗ ry Wan certe collaudatio.ſed maioꝛ vituperatio. Candoꝛ niuis: lactis nitoꝛ: ruboꝛ eboꝛis.puritas ⁊ pulcritudo Sa⸗ phiri/ carbonis obducuntur nigredine Denigrata eſt ſuper carbones facies eoꝝ Tnon ſunt cogniti in plateis. Hon ſunt vtiq; pꝛo naʒareis cogniti iam in plateis Siiebo de olijs: oꝛdinis noſtri rernite vi ros. qᷓ; admirabile erat nomen eoꝛum in⸗ vninerſa terra· In vicis quãdo vix erant viſi in plateis. ſtatim cogniti pꝛo ſanctita tis ſigno erant in eis. Hunc autem nullo religionis diſcrimine/nullo pꝛiuilegio cõ nerſationis.aut nullo aut pꝛo tenui diſtin cti ⁊ ſignati ſunt a ceteris · Ideo non ſunt cogniti quaſi naʒarei in plateis. Vrequẽ tia platearum dedecoꝛat naʒareos ꝛ et pe⸗ regrinam ſpeciem inducit Muratus eſt coloꝛ optimus:diſperſi ſunt lapides ſan⸗ ctuarij in capite omnium platearum· iðo non ſunt agniti in plateis. Von agnoſci⸗ tur in eis natiuuſ candoꝛ.non nitoꝛ hon mboꝛ.non pulcritudo · Quicquid enim iſta ſignificent: pulcritudinem magnam depingunt.ideo non ſunt cogniti in pla⸗ teis. Mi naʒareorum coloꝛes ſunt:hi eti⸗ am ſponſe⁊ ſponſi ſunt. Ham ⁊ ſponſaß in loco loquiturã dicit. D ilectus meꝰcan didus ⁊ rubicundus. Talis eſt naʒareui noſter.⁊ cui aſſimilatur naʒareoꝛuʒ coloꝛ: aſſimiatur ⁊ ſponſe coloꝛ. Iila enim na⸗ ʒarea eſt/ domino ſe IJheſu nazareo deuo uens ⁊ deſponſans.quam cum talem in⸗ nenerimuſ: collaudemus pulcritudinem eius conſulamus peritiam Qualis eſt di lectus tuꝰ ex dilecto:o pulcerrima młlieꝝ. qualis ẽ dilectꝰtuꝰꝛqm̃ ſic adiuraſtinos? Sed iam dilecti ſui laudes retexat domi ni Iheſu Dui viuit ⁊ regnat per om̃ia ſe⸗ cuſa ſeculoꝛum Amen. Ilectus meuſ ℳ d cãndidus ⁊ rubicundusꝛ ele⸗ ctus ex milibus. Studinz di lectum intermittit ad tempus. ſedadtem pus modicum:vt filias inſtruat. delecta- bilia neceſſarijs interrumpit:nectamen ſi nedilectione eſt: ꝙ ſponſi memoꝛiter re⸗ cenſet pꝛeconia. Dulces enim faucibus ſponſe:laudes funt ſponſi. Pia mater et ſponſa pꝛudens ſilias infoꝛmat:commen dat dilectum. Jure pꝛudens: tam parata ⁊ tam pꝛofuſa habens queeloquatur de ſponſo. Diligenter illi ſingula ipſius⁊ no tata ſunt ⁊ recogitata ſunt que tam ĩ ꝓm⸗ ptu ſunt. Trahunt ſingula affectum eius que memoꝛie tenaciter herent. Loloꝛ.ca⸗ put.come oculi.gene.labia. manus· ven⸗ ter.crura. pes. guttur. Omnia hec figu⸗ rate deſcribuntur in laude ſponſi. Et qua ſi in clauſula⁊ bꝛeui capitulo totum con⸗ cludens. Totus(inquit) deſiderabilis/ vt que in his amoꝛis iui parata alimenta eſſe doceat. Talis eſt lait) dilectus meus ⁊ ipſe eſt(ait)amicus meus. Uidete in his omnibus doctrinam ſponſe. videte denotionem. videte diligentiam vel que⸗ rendo dilectũ vel inſtruẽdo filias vłreco lẽdo laudes ipſiꝰ Obnixe adiurat. ꝑate qet figurat oꝛnate. diſticte ꝑtit᷑. ſuccincte ———— pertranſit ſummatim ſtringit. ⁊neſcioan ufficienter expꝛimit. mit. Scio quidem ꝙ af fectuoſeconcludit. Talis eſt dilectus me us:⁊ ipſe eſt amicus meus. Lauduʒ iſta⸗ rum magnus ambitus: ⁊ magnus plane amoꝛ laudantis. Jã ſingulos laudis hu ius articulos reuoluamus. Dilectus me⸗ nus cãdidus ⁊ rubicundus electus ex mi⸗ X libus. Singularis mixtura eſt coloꝛum qui in ſola perſona domini operatione di uina conuenerunt in vnuʒ: nec ſi ſint vnꝰ? ſed vt ſint tui vnio. O gratioſus ſponſus ⁊ amabilis valde/in quo generatio dinia candet/⁊ rubet humana. Ipſe eſt enĩ can ⸗ doꝛ lucis eterne. Ipſe ⁊ſi non ex ſanguini bus:neq; ex volũtate carnis:neq; ex volũ tate viri.de ſanguine tamen matris natuſ eſt. ⁊ nihil in eo ruboꝛis illius.de quo ait Iſaias. Si fuerint peccata veſtra rubꝛg ſicnt vermiculus: velnt lana alba erunt. Fon ſibi conueniunt:non ſe patiunt᷑: la⸗ ne albedo ⁊ ruboꝛ vermiculi.Alius eit qᷓ⸗ dam ruboꝛ qui inuenitur ſimul cũ cando re in veſtimento Jeſu. Qnuare(inquit Iſa ias) rubꝛum eſt veſtimentum tnũ Ueſti⸗ mentum domini ieſu ¶natura virginee ge nerationis candens mundicia ⁊ innocen tia ſanctitatis) multo decentiꝰ coloꝛe paſ⸗ ſionis voluntarie/in credentium rubet af fectibuſ. Qualis ruboꝛ qui dealbandi nõ caret effectu? Lauerunt(inquit)ſtolas ſu⸗ as /⁊ candidas fecerunt in ſanguine agni Ruboꝛ hic in Jeſu meo candoꝛẽ inuenit non fecit. in nobis facit non inuenit. Ru ⸗ boꝛ hic cruente natiuitatis ⁊ pꝛopꝛie ini⸗ quitatis ſuperinductus coloꝛe: ruboꝛem eius in candoꝛẽ reuertit:fide coꝛda mun⸗ dans. Juſtificati enim ſumus per fidem in ſanguine Jeſu. Bene tibi rubet pꝛo te cruoꝛ effuſus:ſi in animo tuo viciſſitudi nis accendit affectum. Bene tibi rubet: ſi tibi rutilat ĩ effuſo ſanguine pꝛo tenimia charitas dei. Sic enim dilexit ſpõſam ſu am Jeſus vt lauaret eam in ſanguine ſuo lammea eſt charitaſ hec mihidominũ Jeſum rubicundum facit. In eo mihi et veritas candet:⁊ rubet charitas. Dilectuſ linquit) meus candidus ⁊ rubicundus. Ipſe lux eſt: ⁊ in eo tenehꝛe non ſunt vlle. Quid nirubicundu s? Deus dꝛim ignis eſt:⁊ ipſe ignem venit mitterein terr? Si tibiminiſtrat intelligẽtie lucem: candiꝰ eſt · ſed ſinon animum accendit ad amoꝛẽ non eum ſentis rubicundum. In ſeipſo vtrumq; eſt:ſed tibi non eſt:niſi cum eoꝛũ in te ſentis effectum. Si ſponſa es:emu⸗ lare mixturam gemini coloꝛis huiꝰ a ſpõ ſo tuo:vt ſimilit᷑ candida ⁊ rubicunda ſis id eſt.ſincera ⁊ ſuccenſa. Nam iðe ſicut ſe⸗ renandiita ⁊ ſuccendẽdi vim habet. Qui appꝛoximat illi/ appꝛoximatigni. Sermones iſti Hiliberti ſuper cantica canticoꝛum impꝛeſſi ſunt Argentine per Martinum flach inibi conciuem. Anno domini. M cccc xꝓcxij ger ℳ — § — „ „ 7— — „ „ 4 5 ————————— —————————— —— — 8