ERMANN XRCHNER VC. oRATORIS AC P. C. C SAREE HS TOE IAK VAM c Aniquiatum Proſeſoris in Iuſyri Acaxdemia Marpungenſt NPOEQNHREIE CONSOLATORIA, HRRMANNVM VULTEUM V. C. SU pREMI JuBIcII RHESSI4 As ſeſſorem,& Juris in Academia Mar- purgenſi Profeſſorem pri marium-: D R OaNNis vutrE)! ſu. canDIDarr JuvRIs SMM EXPECTATIONIs⸗ ſlii ipũius primogeniti præmaturo ex hac vita diſceſſu. qui incidit in 8. diem Julii, Anno Chriſti 1604. 4tatis ſuæ annum 21. menſ.11. diem 27. hor.1. ſ Acceſſerunt virorum Clariſimorum& aliorum carmina luguris. „22 M ARPuR61. Ahnd haulum Kgenbphum Mpoer. Academ. Auno M D C IV. — —— IPOEoQNHEIE CONSOLATORIA ad HERMaNMuM VuLTEjuM JC. cjusq́; familiam ge UM ſæpenumero ex multis repentinis humanæ conditionis caſibus,& ex variis fatorum communium eventibusac fune- Fſ rum, quæ nobis ante oculos quottidie ef- feruntur, deductionibus, de vitæ mortalis vanitate ac inconſtantia oborta animo = meo profunda cogitatio: tum nulla un- quam mihi dies altiorem meditationem ejus ſententiæ, quæ non folùm literis ſacris; ſed& profanis ab auctoribus paſſim nobis inculcatur, Fabulam nimirum noſtram vitam omnem eſſc impreſſit, quàm proximeè elapſa Julii decima, quæ non ſolum Tibi tuæq́; familiæ. HERMANMEVuTEI)Cte præſtantiſſime, amice, Collega ac fautor omniofficiorum genere mihi perpetuò proſequende, triſtiſima, ſed etiam univerſæ noſtræ Academic totiq; Civitati valde nubila& lu- cuoſa exſtitit, cum dilectiſſimi filiitui primogeniti, JoRAn- nIs VurrRjAdoleſcentis tum propter& aviti& pater- ni ingenii, quod in ipſojam maximè eluceſcebat, exipecta- tionem, tum propter incredibilem maximarum virtutum indolem ac animi florem, qui in eo ſummoperè eniteſcebat, bonis omnibus deſideratiſſimi, converſa tecum univerſa hu- A 2 jus —— —— — —— — — — ——— —.— 4 HEnM. KIRcRNERI ILIPOZLEAQNHEI= jus urbis multitudine in luctum, exſequiæ haberentur. Re- cordabar enim ex mœſtiſſimo funebris illius tomitatus in- tuitu, eſſe olim triſtiſſimæ ejus dici, inter duos Græciæ Po- ctores, qui inter ſeptem ſapientes ufurpantur, Solonem& Thalctem, præluſam quandam quafi in fabulæ proſcœnio imaginem Cum enim alter ad alterum hoſpitii jure divertif. ſet, Solonq; inter alia ex Thalete quæſiviſſet quidnam cau- ſæ eſſet, quòd uxorem ducere in animum nuequam induxiſ- ſet: Non ſe poſſe ex tempore, inquit alter inſtituti ejus ra- tionem rↄddere: Velle autem cogitatione altiore interjecta. ſequente die reſpondere. Quid fit? Subornat Mieſus inter- ca hominem quendam, qui viatoris ac nunci perſona ſum- pta, ac ſi peregrè ex Attica veniſſet, literas præſente Athe- nienſe afferret: Ex quo cum Solon quid Athenis novi eſſet, percontaretur nihiladmodum, inquit Ule, nif quòd ea die, cùm exirem, maximus tota ui be luctus agitaretur: Quam ob rem verò, rogat Solon? Pfferebatur, ait ile, doctiſſimi cujuſ- dam optimeq́; meriti viri natu filius maximus, in quo ſummã totius civitatis ſpem poſitam habebant, fore eum parẽtis ſui ſimilimum. Quo nuncio terrefieriillicò Philoſophus,& ani- mo perturbari vehementiùs, ſciſcitabaturq; ſollicitè, quod nomen adoleſcentis demortui parentieſſet: Id ſe ignorare fabulator ait, audiſſe tantũm, eſſe illumjuris legumq́; virum conſultiſſimum eſſe eum, qui civitatem optimis inſtitutis ſcitisque fundaverit plurimis abeſſe eundem jam domo,& per Græciam hinc inde ad celebres doctrinæ famã viros pe- regrinari. Solon ſe illis ex verbis magis magisq́; totum agno- ſcere; cædere caput, capillos vellere, flere, infelicem ac mo- dis omnibus miſerum ſe dicere, mortem ſuam pro filii vita paciſci& expetere. At tum Thales detecto fabulæ veloJam. inquit, ex te ipſo, opinor, ſcire poteris, quamobrem cœlebs manere ——— Ap HRRMAN. Vurr?juM. manere voluerim, ne unquam per amiſſiones eorum, qui no- bis cari ſunt, dolores& ægritudines ſimiles illis tuis contra- herem. Rediit autem Sapiens illicò ad ſeſe, quamprimum& ſubornatam illam à Thalete fabulam& ſuum etiamdum vi- vere filiuw intellexiſſet. Quod itaqʒ illeꝑum amico& hoſpite ſuo luſerat; illud nobis repræ entare triſtiſſima illa dies, veris lacrymis& do- loribus videbatur. Efferebatur proh dolor, Tuus ampliſime Furiſconſulte, primogenitus filius, in quo non minor, quam in illo Solonis tům patriæ tům Academiæ fita ſpes erat. Nec verò minor propter adoleſcentem illum dolor& luctus, non modò tuus, fed omnium noſtrum crat, quàm ille ob Solonis ßlium exſtinctum fuiſſe fingebat. At hoc unicum vellem ex illo Thaletis luſu poſſe nos omnes intelligere, cunctam ſci- licet hujus ævi vitam fabulæ ſimilimam eſſe, omnesq́; no- ſtros ob parentum, ob conjugum, ob liberorum, ob amico- rum diſceſſum conceptas ægritudines, luctus& dolores non aliunde, quãàm ex inani noſtri ſenſus perſuaſione, falſæq́; opi- nionis nube ac errore plus quãm gentili emanare ac profici- ſci, quando ſublatos& exſtinctos eos eſſe exiſtimamus, qui rum maxime& verè vivi ac floridi, eos amiſſos, qui ad com- munem veræ vitæ portum per januam mortis præmiſſi, eos penitůù periiſſe, quos per naturæ legem obiiſſe videmus. Et- Rautem, Clariſime VuLRpin omnibus, quæ homini acci- dere poſſunt, adverſitatibus moderatè perferundis, tua ſit adeò præmunita prudentia, perſpectaq́; gravitas& conſtan- tia, vel ut in his, quos propter dulciiſimi hii immaturum obi- tum concepiſti dolores graviſſimos, non egeas ullius vel Thaletis vel Sulpirii confolationibus;ſed, quemadmodũ no- ſtræ Academiæ Civitatisq́; Solon conſultiiimus meritò ha- beris ita tibi ipſe in ejuſmodi difficultatibus& Thales eſſe, 53 teq́ʒ 1 6 . — 6 HRM. KIRcRRERRILPOESONHRI* teq́ʒ ipſe conſolari, dolorumq́; morſtunculas ab animo tuã ipſius medicinã avertere poſſis: non moleſtè tamen feres, ſi tanquam cum Thalete ad Te Solonem noſtrum ingreſſus, illud ipſum quod tu perte intelligis rectiſſimè, Te coram a- liquantum ciariũs oſtendero, ut& univerſa tua familia mœ- ſtiſima uxor, fuperſtitesq́; liberi, amiciac propinqui omne? penitius cognoſcant non amiſſum, ſed nobis omnibus præ- miſſum, non peremptum, ſod per triumphalem mortis por- tam in æterna vitæ gloriam ingreſſum, non lacrymis& ſu- ſpiriis, ſed potius plauſibus ac gratulationibus proſequen- dum, JoRARMREM tuum cariſſimum Filium, eſſe, haberiq́; il- lum humanæ noſtræ opinionis errorem, tanquam falſi ac in- epti nuncii fabulam, qui per nubes ac tenebras rumoresq́; inanes audita temerè viſaq́; referat, quòd cum Solone vera ro falſis credente, viventes tanquam mortuos defleamus. Nam, ſi(quodaà nobis, qui in Chriſto perpetuum viyimus, longiſſime abſit) eam cum improbis Epicureorum ſectis o- pinionem alcremus? ut interire per mortis diſſolutionẽ ho- minis animam cum corpore arbitraremur juſtiſſima certè& dolendi& lacrymandi cauſa propter amiſſum hunc Adole- ſcentem nobis eſſet,& adverſus fatorum iniquitatem expo- ſtulandi, quod tãtam indolis& ingenii jamjam matureſcen- tem gloriam patriæ, tantam ſpem parentibus, tantam fratri- bus ac propinquis, intra primas Adoleſcentiæ metas, tan- quam immatutum floſculum eripuerint. Nam ſi nec ſacer ille Dei vates cucurbitæ ſuæ interitum, ex qua contra ſolis fervorem umbras captabat, æquo animo pertolerare potue- rit: ſiq́; tam ſpectatæ tum prudentiæ, tum eloquentiæ Ro- maniq́; pectoris virum Hortẽſium arefactam in agro ſuo bo- ni generis plantam eluxiſſe audiamus: quid nos, Clariſſime VurTEI, non tecum meritò commovcamur, non triſte- mur, 5 . 3 Ap HRnRMARMuM Vurrjuk mur, non conqueramur, nobis ex hac Academia& ex cultiſſimo Muſarum hortulo, amœniſſimum indolis ac bo- nitatis tuæ foſculum, qui maximorum fructuum maturita- tem, plurimorumq́; proventuum ubertatem promittebat. eſſe præreptum? Cuyus equidem calamitatis eò major æſti- matio, quò cumulatiora& aviti& paterni ingenii munera in illo eminebant, quoq; ille adoloſcens tui fimilior/ veſtriq; eneris ad naturam accedere videbatur propius. Contigit enim hæc tuo ſanguini divmna ingenii ac animi felicitas, ut VuI ZjosuM nomen ad conſervationem literarum fa- cultatumq́; altiorum propagationem unice natum eſſe vi- deatur, adcò ut ex veſtra domo æquis quaſi paſſibus ad ſum- mos doctrinarum titulos, gradusq́; ut appellant, Doctorum progreſſi ſitis noſtra memoria fratres germani tres. Quod cum juſtinianeis temporibus idem cuidam familiæ obtigiſ- ſet. tanquam admirabile maximeq́; ad poſteros memorabile monumentum, dignum quod æternitati hiſtoriarum com- mendarctur, Procopius vir ſummijudicii exiſtimavit. Ana- tolium ex tertia ſtirpe laudabilijuriſperitum Imperator non ſemel in Digeſtorum ſuorum præfationibus, tanquam rem, ut eſt certè, in primis notabijem, ſuoq́; imperio glorioſam, maximoperè deprædicavit. At nos illum tuum ingenii egre- gii adoleſcentem, tanquam Anatolium alterum ex tertia ſtirpe in omni ſentenriarum genere ad patris& utriuſq; avi exemplum philoſophantem videbamus: viſuri propediem eundemſi longiotis vitæ uſuram conceiſſet ei Deus, perfe- ctum ad paternæ gloriæ imitationem] uriſconſultum. Ratiſ- ſima protectò ea eruditionis ſolidæq́; virtutis propagatio in familiis invenitur, quæ tertiam, nedum quartam aut ulterio- rem generis ſeriem complectatur: Vix unam Catonum do- mum ex ampliſſima Quiritum urbe, quæ orbis inſtar habita. olten- — ——— —B 8 HERM. KIRcRRMRnRIPOREPONHEIE oſtendere poſſis, in qua ingenii prudentiæ gravitatisq́; avitæ hereditas ad nepotes uſque derivata mantetit. Quid enim Tullii noſtri nobiliſſima novitas, quò illa lux ingenii, quò eloquentiæ?cum ipſo ſimul exſpiravit, flium non illuſtravit: uid Antonii Oratoris FHortenſiiq́; celebritas? ad nepotes 4 ſiberos non devenit. Acerbiores itaq; non ſolùm priva- tim, ſed& publicè luctus haberi ſolent ob præmaturos illo-⸗ rumjuvenum diſceſſus; quos per inſitam optimi generis in- dolem, feliciſſimumq́; familiæ genium optimè meritorum parentum veſtigia ſecuturos judicamus,& in quibus imagi- nes majorum reparari, virtutumq́; ſimulacra referri vide- mus. Idcircocum M. Catonis ſummo ingenio& ſumma vir- tute filius interiret, cumq́; Q. Maximi filius vir conſularis, maximisq́; rehus geſtis clariſſimus occumberet, ingemuiſſe totam civitatem accepimus?& cum Germanicus juvenis oppeteret, ob admirationem virtutis ingeniiq́; aviti natio- nes etiam exteras regesq́; indoluiſſe Tacitus noſter ſcriptum reliquit. In funere ſiquidem ſupremisq́; cujuſq; honoribus animadvertitur in primis, qualis quiſque dum ætatem egit, fuerit, quemadmodum hoc ille fapiens in literis divinis te- ſtatum fecit. Atq; hoc in exſequiis optimi adoleſcentis, fllii tui cariſſimi, ampliſime] uriſconſulte HERKMANNEclariſ- ſimè videre fuit. Quantus enim multitudinis ad cohone- ſtandum demortui tumulum concurſus? quanta effuſa Aca- demicæ juventutis frequentia, ut meminiſſe non poſſim ma- jorem hominum comitatum pompamq́; in ullo unquam tu- nere hujus urbis fuiſſe viſam? Quanta præterea omnium& ſingulorum triſtitia? quæ vultuum nubes?qui gemitus& de- ſideria? quanta cum funcbris concio& elogium haheretur, attentio?quanta animorum concitatio?quanta cum elegan- tiſſimæ lanuginis ille foſculus in communis noſtræ matris ſinum m ni ſ Ap HRRMAhMuM VurTEjuM. Rnum deponeretur, oculorum humectatio, lacrymarumq́; effuſio? Quot& quantæ valvis tcmpli ad Eliſabethæ, in quo humabaturadoleſcens deſideratiſimus, affixæ virorum do- ctiſimorum.juvenumq́; querelæ?quam flebiles elegiæ?quot næniæ ſcriptæ triſtiſſimæ? Hic ſibi dilectiſſimum diſcipulum ex ſinu ereptum; ille cariſſmum commilitonem, ſuaviſſi- mumq́; ſodalem à latere ſibi ſubductum; alius rariſſimi inge- nii ſtudiorumq́; fragrantiſſimum florem amiſſum; alius ado- leſcentiæ& juventutis ver in uno eſſe ſublatum; alius deli- tias Muſarum& Juriſprudentiæ ſpem alteram exſtinctam querebãtur. Neq; certè ego mihi memini exullius unquam juvenis amici ac familiaris obitu dolores majores obveniſſe. Amaveram ferè puerum non modqò ob eam cauſam, quòd tui erga me amoris, Colendifime VuLrE quem inſtar pa- rentis femper mihi ex eco tempore, quo primam notitiam habere tui cœpi, declaraſti, obligatio tanquam debitum Ha- gitaret, ſed etiam, quòd lingularis ingenii animiq́; indolem, quæ firmiſſimum veri amorts illicium in ſe continet, argu- menta plurima in eo contempiarer. Cum enim nondum ve- ſticeps adoleſcentulus in privatam diſciplinam domeſti- camque inſtitutionem Clariſſimi& Conſultiſſimi viri Ber- tholdi Schorei, popularis ac amici mei intimi, primarii nunc temporis in illuſtri Generoſſiimorum Naſſoviæ Comitum ad Dillam aula Conſiliatii, traditus eſſet, quem, vir Conſul- tiſſime, ex omni Acaderiæ noſtræjuventute, propter ſum- mam illius tum eruditionem, tum induſtriam, tum virtutem & probitatem omnibus commendatiſſimam, Præceptorem optimum, optime educando filio tuo elegeras; atque ego fa- miliaris converſationis ſtudio quottidie ferè ad ipſum ven- titarem, meminime explorandi ingenit gratià propoſitis quæſtiunculis ſcholaſticis adoleſcentulum aliquoties exa- B mina- ———— — =——— —— — — — 10 HERM. KRcRRMERIIPOZLONHEILE minare; exercitia ejus inſpectare; Præceptoris repetitioni- bus intereſſe; dextreq́; relpondenti ſubinde gratulari& ap- plaudere ita, ut quod Rudolphus Agricola Friſius, Latinæ elegantiæ artiumq́; inſtaurator, de Eraſmo Roterodamo et- iamdum puero.& in ſchola Daventrienſi ſub Alexandri He- gii magiſterio bonis literis diligentem operam dante, cum Ulius in utraq; lingua ſcholaſticòs progreſſus pervidiſſet, va- ticinatus eſſc fertur, idem ego tum temporis audiente Cla- riſſimo Doctore Bertholdo, vaticinium de VunrBjo pue- ropronunciãrim: Macte, inquiens, puer avito. macte pater- noihgenio, magnus olim eris. Agricolam vox ſua de Eraſmo non fefellit. Magnus profectò ille ſtudiorum gloria cvalit, ut quodali ſudore mihtari bellicisq́; laboribus merucrant, ut Magni cognominarentur: id ille cognomen raritate erudi- tionis tanquam ingeni trophæum conſecutus fuerit, quod Stiam inſcriptio& titulus, qui ad noſtram uſq; memoriam in Roterodamicæ domus foribus, in qua Eraſmus in lucem edi- tus, hoc verfſiculo teſtatur: Adibus hirparwis magnunprognatu ERAsMus. Nec ſanè meam unquam adoleſcens noſter de ſeruiſſet de ſe preclariſſimam opinionem, ſi per ulteriora ætatis incremen- ta, ceptam indolis ac animi magnitudinem exaggerare li- cuiſſet. Quàm celeres enim ejus in omni ſtudiorum curricu- lo habebantur progreſſus?& quàm ille ad omniq in quæcun- que incidebat, quod in Ariſtippo Philoſopho mirati dicun- turveteres, miriũcè appoſitus, adeò, ut poſtea de adoleſcen- te idem ſæpiſſime prædicare fuerim ſolitus, quod olim Era- ſmus de Melanchthone, quietiam hujus noſtri ſangumnem & generis propinquitatem attingit, admodum tum ætatis juvene dixiſſe fertur, fore, ut in quamcunq; diſciplinam ac ſtudium adoleſcens incumberet, in ea ille artifices ac magi- ſtros er: E m ſet di Ap HnRMARMuM VurTEjuM. r ſtros facilè exſuperaturus ſit ceieberrimos omnes. Mira erat in adoleſcente noſtro ingenii applicatio& dexteritas, quam me mirari memini, cum in mea Coriolano nobilis Ro- mani pueri Prætextati Papyrii perſonam agendam ſuſcepiſ- ſet, quam tanta venuſtate, tanta pronunciationis geſtusq́; dignitate exhibebat, ut ſi in oculos& aures publicas, quem- admodum nobis conſtitutum erat, ſi non luis interventu contagioſæ dilabi cœtus noſtri coacti fuiſſent, deducta ſcena eſlet, certò affirmare auſim, idem elegantiſſimo adoleſcen- tulo ex feliciſſima illius perſonæ actione eveniſſe, quod ja- cobo Mycillo Oratori& Poõtæ ſuperioris ætatis clariſſimo. ex eodem ſtodio& induſtria actionis Comicæ puero acci- diſſe accepimus. At quid illud? Gum in celebertimo illò ad Moœnum emporio in quadam de Gallo Luciani comœdia, Mycillum herum ſomniantem, galliq́; moleſto cantu exper- gefactum, ob camq́; caufam ſtomachantem vchementer& adverſus alitem frementem ageret, tanta ejus in iſta actione elegantia,tanta venuſtas& ingenii dexteritas illuxit, ut My cilicognomen, tanquam ſummæ induſtriæ ac ingenii teſti- monium exilla ſcena merucrit, quodi cognominis oblite- raro priore familiæ per omnem etatem& etiamnum per cla⸗ riſmam poſteritarem manſit Interfuerat illi actiòi utſohan- nes Lonicerus, Glariſſimus hujus Academiæ quondam Pro- teſſor, ex quo ſe eam Myciilorum originem audifie ſohan- nes Hagius in vita Lotha ariite ſtatur. Ad eum modum hone- ſtiſimum ac nobiliſimum Papyrii nomen ex actæ per ſonæ morumq́; convenientia potu let noſtro adoleſcenti facilè oboriri: At nec egoi um poſtea alo quàm honorifico Pa- pyrii nomine obvium falutabam. Habent omnia præclara ingenia cam in ſeſe vim politam, ut neq; ſemina& vires Iuas occultare in m rerum tractationibus, lu- B ſibusq́; — — — 11 HERM. KnerkuER nPOZSQNHEISE ſibusq; poſſint. Cujus rei regia illa Cyri indoles documen- tum clariſſimum præbet, quæ inter puerilis arundinis equi- tationem latitare non potuit: inq́; noſtri adoleſcentis primis tyrociniis pædagogicisq́; ſtudiis idem haud obſcurè appare- bat: ultra ætatem iſluceſcebatjudicium& captus illico: an- nos anteveniebat literarum ſcientia. Qua enim ætate alii fe- lices ſuos eſſe exiſtiwant.ſi rudimentorũ ſaltem aliquem gu- ſtum conſecuti fuerint; ea noſter jam longeè ultra apia quod dicitur, egreſſus, ad faſtigia majora properabat. Nondum enim ille Nervæ klii lannginem adeptus erat, quem quod ſeptendecim annorum aut paulò majore ætate publicè de jore reſponſitarit, Romanorum civitas omnisq́; poſteritas vehementer admirata fuit, cũm primũm præſidio& magi- ſterio clariſſmi Philoſophi Rudolfi Goclenii, ſubtiliſimas Philoſophiæ quæſtiones in publica diſputandi acie ventila- ret: applauſum tum& acutè reſpondenti& fortiter ac feli- citer lententias allatas defendenti ab omnibus: exſtat ad i- pſem mea etiam cum aliorum acclamationibus gratulatio. Deinde paulò poſt anno 9. ductu& moderamine Clariſſi- mi viri Nicolai Cheſnecophori Sueci, qui tum Mathema- ticæ Profeſſionis vices obtinebat,]. U. Doctoris,& nunc temporis Regii in Suecia Cancellarii, totum, ut inſcriptus diſputationis titulus eſt, Philoſophicum Oceanum enavi- gabat, ram felicibus velis& ventis, ut quemadmodum mihi ſpſe poſtea noſter GocLENIu sphilofophantium omnium Caſtor& Pollux, qui interfuerat auditionibus retulit, nemo unquam in Philoſophorum gymnaſis, qui id ætatis eſſet, ma)ori cum laude colluctatus fuerit. Aurei Velleris naviga- tioni navigationem illam Vultejanam præferendam eſſe ju- re clamitabant omnes, cům nihil tãm abftruſum, ràm abdi- tum& reconditum in Phyſicis, in Gcometricis, in Arithme- t1C1S. tic el tu pi hf „„—„— e Ap HERMKMMuM VurTEjuM. 4 ticis, in Aſtronomicis in Opticis, in Mechanicis, omnibusq́; Philoſophiæ partibus quod nonerutum, nõ evolutum, non excuſſum, non demonſtratum, non explicatum& illuſtra- tum egregiè eſſet. Eſt ille in manibus Occanus, ad quem re- ſpicere velim omnes, qui feliciter in civilis ſtudii pelago ve- lficari expetant. Hæc enim ſunt futuro Juriſconſulto fun- damenta attium ad altioris facultatis cognitionem omninò neceſſaria: hæc remigia atq; alæ, ſine quibus ad majora illa ſcientiarum cacumina evolare perquam difficile erit. Iſtam verò ingrediendorum ſuorum ſtudiorum viam ac rationem longè optimam& maximeè ad legum ſtudia compendiariam à patre inſtituendi ordinis peritiſimo filius ufurpatam ac- ceperat. Neq; verò minorem fructum diligentiſſimus filius, ſi tata annuiſſent, quàm patet ampliſſimi nominis Juriſcon- ſultus ex inſtituto illo ſtudiorum curſu percepiſſet. Cum enim ab illa Philoſophica per omnes omnium artium cir- culos habita navigatione, in vaſtiſſimum juriſprudentiæ fre- tum,& ad paterna„ſibiq́; quaſi hereditaria ſtudia animum appuliſlet, incredibile profectò dictu, quàm feliciter& velo- citer inſtitutum illud iter ipſi ſucceſſerit, quem vix oram ſol- viſſe primam putaſſes, breviſſimo temporis intervallo jam ad vadum& portum contendiſſe ſpectares, quem vix ẽ car- ceribus emiſtum, non procul à meta abeſſe videres. Et quid mirum? Cum imitatus diligentiſſimus juvenis divini ingenii & memoriæ felicitare adjutus/ cos curſores, qui diplomate uſi quemadmodum Venulejus ſuriſconſultus loquitur, die- bus ac nodibus& omni tempeſtate contempta iter conti- nuant, nullam unquam temporis partem ſine ducta linea præterlabi pateretut. Pliniani illius verbi perpetuò memor: Perire omne tempus„quod non impendatur ſtudiis. Hac iraque gnavitate& induſtria illud facilimè perfecit, ut cùm B 3 jam —— —— — — 14 HRRM. KincRnRnIIPoZonNRxIL2 jam juſtum quinquennium, cujus ſpatiis juris addiſcendi tramitem concluſum habemus, ſeſc plurimum in arena tum publica tum privata velitando exersuiſſet, bonamq́; ſtudio rum ſuorum fiduciam habere cœpiſſet, prodire ipſe in me- dium, diſputatorum cœtum& Collegium ſuis auſpiciis& præſidiis inſtrucre, neq; ſolùm amplius diſcere, ſed& alios docere, progreſlusq́; ſui ſtudii probatos aliis facere, quin& judicium examinationis publicæ ſubire, pro honoribus& præmiis labori exantlato debitis contendere conſtituerit. Ac jam omnia ad hunc finem multo antè domi præparata. omnia inſtructa habebat. Jamq́; tibi certum erat, Glariſſime Juriſconſulte, ſi ita ille omnia, uti inſtituerat, ex ſententia a- nimi confeciſſet, ſi pro dignitate& gradu Poctorali, more majorum, diſputaſſet, ſi examinationis cenſuram ſuſtinuiſ- ſet, morum& linguarũ apud exteros colendarum gratia.pri- mum in Galliam, inde in Italiam, poſt in alias regiones, in quibus ipſe etiam olim juvenis maximo cum fructu& emo- lumento verſatus fueras, firmiorem& ætate& judicio ſtu- diisq; maturum emittere. Gumq́; ille hanc tui conſilii ratio- nem haud obſcurè animadvertiffet quò citius& facilius pe- regrinationis veniam, quam ſummoperè in votis habebat, à te conſequeretur, eam ob cauſam urgere ipfe ſuorum ſtu- diorum curſum& metam vchementiflime ſolebat, ne ſibi i- pſe moræ& impedimento eſſet. Præclariſſima bene inſti- tuendæ Juventutis ratio:viriq́; egregii Reipub. educandi via longe optima. Sed õ ſpes ſeculi fallaces: inanes conſiiorum & votorum omnium informationes! Corruit inter manus inſtitutum faluberrimum: A ſcopo præclariſſimarum ex- ſpectationum quàm repentino impeturepellimur? O fru- ſtra ſuſcepti labores ſuſcepta fruſtra ſtudia: effuſa fruſtraim- pendia: vigilatæ tot truſtra noctes: conſumpti tot medita- tioni- — Ap HERMAn. VurrTEjuM. tionibus dies: fatigatus truſtra tot rerum inveſtigationibus animus:exhauſtæ lucubrationibus vires:detrita& fracta eta- tula. Milerrimamortalium concditio: cervis& cornicibus in immenſum patere annorũ curſus: Juveni ne horam quidem, nedum veſperum vitæ certum haberi. Nos te, præclariſſimæ ſpei] Juvenis, jamper Philoſophiæ omnes ſeceſſus egreſſum, perq́; omnes juriſprudentiæ partes eniſum, ex propoſũtis ex- terarum gentium perluſtrationibus feliciter reverfum, lætif- ſimarum gratulationum voce excipere, ſertis ac coronis in- duere, dignitatibus ac honoribus ampliſimis ornare, matri- moniis& affinitatihus honorificis collocupletare, tuisq́; or- namentis ac ingenii dotibus totam patriam fortunare deſi- derabamus: At tu nondum viginti& duorum annorum ju- ventutem ingreſſus, quorſum ex dulciſſimorum parentum complexu abriperis? quam citò ſpes, vota& deſideria o- mnium in irrito relinquis? Eygb e tamum voluere vſtendere terri Futa, quod de Marcello itidem juvene Maro meus lacryma- bundus conqueritur, cujus de te iterare querimoniam jure Poſſum. Heu miſerande puer ſ qua fla aſpera rumpan⸗ Tu Vuliejus eu. Sed quid facio,& quorſum à me ipſe digredior? Fõne ipſe orationem meam ſenſtm abire patior, ut quod refutare ini- tio inſtituerim, ſenſus communis errore abductus, ipſemet opinari,& cum falſo illo Solonis nuncio vivum mortuum di- dere videar. Redeat ad ſeſe mens noſtra& oratio. Vivit, Cla- riſime VurrEI, vivit tuus primogenitus,& quidem vivit vitam beatiſſimam, quæ ne conferenda in minimiʒ fui parti- bus cum Illa, quam abs te vitam acceperat, que non tam vita, quàm vitæ miſeria appellanda. Quid enim quæo hæc inanis VI 16 HRM. KIRcRRERITPOZoRNHRIL2 Cvi fabula, ex qua tuus Filius æquiſſimo animo egreſſus, quid habet quod vero vitæ nomine dignum cenſeri poſſet? Fu- mus& funus ſunt rerum mortalium omnia, neq; digna quæ a generoſi& cœleſtis ſpiritus animo ſuſpiciantur nedum ex- pctantur. Van hujus vitæ honores omnes: vanæ dignitates: vana ſtudia: quibus qui citius expeditur ac liberatur,/ tan- quam ergaſtulis ac vinculis, eo ille felicior& Neo acceptior meritò cxiſtimatur. Quod etiam gentium profanarum ora- cula conſultores ſuos cælare nõ potuerunt, quemadmodum ea de re contra ſtolidam Crœſi Regis inſolentiã prudentiſſi- mus Solon egregiè multa diſputavit, ut Herodotus teſtatum reliquit, cum Clcobis& Bitonis duorum adoleſcẽtum cele- rem& præmaturum exitum, quem tanquam rem omnium beatiſſimam à Diis pietatisq́; præmium conſecuti erant, o- mnibus Crœſeis divitiis& regnis longiſſimè præferret. Sed quid à gentibus veri Dei ignaris teſtimonia beatitudinis ve- ræ arcelſo? Quin potius divinas literas audiamus: Quidil- læFidelium obitum, non interitum, ſed tranſitum ad Peum & migrationem ad æternam tranquillitatem. ad amꝙœniſſi- mi paradiſi tempe appellant: Peum illæ noſtrum. Deum vi- ventium, non mortuorum prædicant: beatosq́; dicunt o- mnes, qui in Domino oppetant, quorum in Dei manu ani- mulæ conſiſtant, ab omnibus dolorum& anxietatum ſtimu- lis immunes. Sedò nullis vel humani eloquii viribus, vel co- gitationum ſpatiis complectendam cœleſtis regni gloriam, ab omni æternitate electorum cœtui paratam, quam neque ullius oculi acies penetravit, neqʒ ulla auris percepit, neq; ul- lius animi unquam magnitudo comprehendit! Quæritis clariſſimi Vultejani ſuperſtites liberi, quæritis parvuli, ubi- nam locorum nũc cariſſimus veſter fraterj onAMRks agat, quorſum ex conſpectu veſtro abierit, quò peregrinatus ceſſe- e. i. U ſ. i⸗ Apb HERMANnuM VurrTEjuM. 17 eeſſerit! Ad illam, ſuaviſſima progeniesad illam quam mo- dò nominavimus beatiſſimam cœleſtis Patris domum:ibril- le ſedem, ibi domicilium, ibi patriam& regnum ſibi perpe- tuum fixit: hucille à teneris omnes cogitationes, omnia ſtu- dia, omnia ſua vota converſa habebat:huc illius erga DEuM pietas huc cultus& religio, huc erga Parentes& Præcepto- res obedientia, huc vitæ integritas morumq́; caſtitas, huc fi- des& dilectio, huc preces& ſuſpiria, huc diligentiſſimæ ver- hi divini auditiones& meditationes quottidianæ ejus ibant, huc omnia ipſius ſtudia& labores, huc illa, quam ſymbolilo- co uſurpabat Sen non cufundent, ſpectabat: huc illa incredi- bilis, quam in lenta illa febris& tabis decoctione oſtendebat, tolerantia ſeſe reterebat: huc ille ſuos cxultimo 1llo lectulo oculos, huc præcordia& animum in extremis halitibus di- rigebat. Vidiſtis enim ipßi Vultejanæ deliciæ, placidiſſimè ve- ſtrum dilectiſſimum fratrem ex hoc terreni corporis hoſpi- tio emigrare:valedictioni ultimę interfuiſtis ea veſpera, cum inter ſuaviſſimas illas oœleſtis gratiæ ac benedictionis plu- vias quas jam longoante tempore omnibus agris ſitiẽtibus. votis plurimis deſideraveramus, quasq́; ipſe ex grabato æger multoties ſiccitati minuendæ optaverat, tanquam interdi- vini nectaris& dulciſſimæ ambroſiæ effuliones, ſecundiſſi- mis fluminibus velut in Spiritus ſancti vchiculo, æternæ ſa- lutis fonti illaberetur. Omnium auſpicatiſſmum diſceſſum! quæ falutaris aquæ aſperſone mundata in mundum hunc a- nima primum venerat, cadem inter cœleſtes aquas mundo iterum enatat. Quamprimũm enim tabernaculum corpo- ris ſpiritus divinus reliquerat, pluviæ tanquam ad hoc mini- ſterium ſolum, utcœlo animam ſubvcherent dimit, illicò ceſſarunt. Quod ſi parvuli, amplius quæretis? Illum ad Pa- tres ————— — . 5 . 18 HaRM. KIXcRREnInPoRRNRI2 tres ſuos ut ipſe Peus in facris loquitur,& ad majores ve⸗ ſtros ad proavos, ad avosad patruosad amitas,& ad præmiſ- ſos jam ante fratres& ſorores veltras profoctum eſſe dicam. Hic ille ſibi cognominem paternum veſtrum proavum Jo- n ANnEMreperit virum fenatoria dignitate, integritate ac prudentià inter Wetteranos olim maximeè ſpectabilem, quẽ ex curia terreſtti Deus Opt. Max. qui quos adamat, citius avocare ad ſe ſolet, x x11x natum annos ad cœleſtem civi- tatem morte immatura tranſtulit. Reperit ibidem, cujus a- ſpectus ſecundum Pei lucem ipũ optatiſſimus laudatiſſi- mumveſtrum avumusruM VurrE)u Mcujus ut in ter- ris immortalem famam, nominisq́; æternam ob admirandas animidotes cultumq́; ingenii incredibilem, ob eruditionem incomparabilemvirtutisq́; ſtudia indefeſſa,prædicationem audiit, ita hic gloriam ejus cœleſtem coronamq́; ſempiter- nam, qua pii meritiq́; optimè Poctores, ſecundum Panielis verbum condecorantur, ſumma cum voluptate& lætitia animi contemplatur. Intuetur ibidem patruum fuum magnum, JoAnnEM. virum, in hujus civitatis ordine fenatorium/ virum tum lite- rarum, tum virtutis nomine rerumq́; plurimarum experien⸗ tia commẽdatiſſimum, cujus in Auſtria apud magnates etiã⸗ num egregia memoria. quemq́; Gallia, cum in ea viveret, plu- rimum ſuſpexit& amavit: nec illum ultra trige ſimum ter- tium annum inter mortales verſari amor Pei paſſus eſt. Vi- et maternuw fuum avum W16ANPuM H APPELILuM, J. U. Doctorem,& in hac Academia cùm ſanctæ& omnium primæ linguæ, tum Codicis Juſtinianei Profeſſorẽ eximium: quem cum antiquiſſima Hebræorum gente, cum Patriar- us, cum Moſe,& cum prima mortalis generis ſtirpe collo- quentem de mirandis Dei operibus admiratur. Vidit, quem qua- 5 ſe fe- Ap HRMAMMuM VurrTEjuM. 15 quatuordecim abhinc annis hæc civitas poſtremò vidit, pa- truum veſtrum, o HANNEMfratrem tuum, Clariſſime HERMAnNElonge doctiſimum, qui quadriennio abhinc ad ſuperos conceſſit, digniſſimus equidem, qui non modò annoſi Galeni, cujus artes& doctrinas callebat, exactiſſimè, ſed& longævtillius Neſtoris, cujus facundiam& gravitatem animiq́; magnitudinẽ æquabat, tria ſecula exuperaſſet, quem omnes totius Italiæ tum Philoſophi tum Medici tantopere admirati, inprimis verò præſtantiſſimus omnium Archan- gelus Mercenarius, quo familiariſſimè uſus eſt, ut dicere ſo- latus fuerit, neminem unquam ſeſe ex gente Germanorum majoris ingenii, majoris judicii virum cognoviſſe:quem cum 1lluſtriſſimi Principes Haſſiæ ad patriam Academiam illu- ſtrandam clementiſſime accerſerent, ita illum favor ac be- nevolentia exterorum, potiſſimum verò Auſtriacorum Pro- cerum, Stiriæq́; magnatum,& Comitis Serinii gratia captũ & devindtum habebant, ut actis Illuſtriſfimorum Princi- pum clementiæ, de honoriũ co de ſejudicio gratiis foris ma- luerit quàm domi ætatem omnem tranſmittere, vir equi- dem per omnes vitæ partes laudatiſſimus? ſed etiam in co Medicorum Principe Galeno ſuperior longeq́; illuſtrior, quod& majoris ac fortioris animi eſſet, neque ſolum her- bas, ſed& militares haſtas tractare cadem manu didiciſſet. Nam quod Galenus rogatus olim ab Imperatore Gommo- do, cujus tum ille archiater, ut ſeſe in expedttionem Ger- manicam comitaretur, meticulose detrectabat: hoc noſter ille ſuperioribus annis manu ac animo intrepido Sereniſſ- mo Archiduci MAxLMIEIANoO copias in Groatiam ad- verſus Turcam ducenti, ſponte ſua præſtabat; ut non ſolum optimum caſtris medicum, ſedetiam fortiſſmum militem Probarct. Quod tam acccptum gratumq́; Archiduci fuiſ- 10 HEnRM. KIRcRHnERI LPOEZLQNHRIS ſe ferunt, ut magno ſtipendio Archiatrum aulicum aliquo- ties popoſcerit. Verum ille cùm fuus eſſe poſſet/ſingulari quadam paterni animi magnitudine[ſubnixus, ſecundùm prudentum conſilium, alterius eſſc nolebat. Scd& illum Dei benignitas ne miſerrimo Stiriæ ſtatui ſupereſſet, ne ca- lamitatem occupatæ Caniſæ, à qua ille non longè aberat, Turcicamq́; tyrannidem cxſultantem ante mœnia& fores videret, anno ætatis quadrageſimo ſecundo abſtulit; quem alioquin tum ſumma vitæ frugalitas& continentia, tum me- dicamentorum omnium perfediſima cognitio, uſusq́; fa- ciendæ medicinæ feliciſſimus ad longiſſima ævi tempora conſervare potuiſſet. Quid verò nuper digreſſo noſtro adoleſcenti, fratri ve- ſtro, Vuſtejani amoresucundius, quid ſuavius eſſe poſfit⸗ quãm in illo abſolutiſũmarum voluptatum/ lætitia rumq́; ccœleſtium thcatro, inter dulciſſimos amplexus& oſcula majorum gentisq; ac ſanguinis ſui colloquia& amabiles in- tuitus verjari? Incredibile equidem dictu eſt, quantum de- lectationis ex antiquis noſtrorum majorum imaginibus, ex ceris& mutis ſtatuis animi noſtri, quantum voluptatis ocu- li percipiant: At quã illum ſuavitate perfundi cogitabi- mus, cum clariſſimos iſtos patrum ſuorum vultus, ad So- lis imaginem radiantes intucatur? cum optimam illam ſuam ex antiquiſſima Fettiorum familia ortam aviam, matrem tuam, clariſſime HE R M A MNEdilectiſſimam, quætrien- nali paſſu nepotem ſuum præceſſit, quam ille jam diu lu- ctu inani proſcquutus erat, iterum receperit; cum proavia, ſtirpem& matrem magnam tanquam generis Cybalen cla- riſſimæ omnium, qui nunc hinc inde auctoritate, doctri- na, opibus ac fortunis maximis florent, Pincierorum gen- tis agnoſcat: Cum aviam maternam CATHARIRMAM ex ——,— ———— e e Ap HeRMAMRMuM VurTEjuM. ex honeſtiſſma Stuichſiorum familia in Palatinatu Brettæ oriundam, magni illius Philippi Melanchthonis ex ſoro- re neptem contempletur? Quid verò amabilius? quid ac- ceptius, quàm rediiſſe ad fratres& forores, quos dudum amiſſos morte putabas? Rediit ille ad fratrem veſtrum]j o⸗ HAMMEMHERMAMMuM venuſtatis ac indolis pue- rum incomparabilis: rediit ad fratrem HERMARNMuM LupovIcuM: rediit ad JoRHAMNRMHERMAN nuM, alterum, quos olim minimos in terris, ſervatoris invi- tationẽ ac amplexum ſecutos, factos in regno Chriſti, quod pueris promiſſum, maximos admiratur. Rediit ad binas ve- Kras ſorores, GaTHARINAM-JuSTINAM:& CATrRHARr- vA M altcram, quæ vix anniculæ ex cunis in cœleſtis Patris ſinum avocatæ. Deum immortalem, quas in exoptatiſſimail- la conjunctione caritates, quæ gaudia, quas in æterna illa ſo- cietate ſummiq́; boni perfruitione ſuavitates incredibiles eſſe dicamus? Ex quibus ſi eum dulciſſima patria, ſi cariſſimi parentes, ſi dilectiſſimi fratres, ac ſorores, ſi neceſſarii& pro- pinqui revocare illum velitis, ſi ow nes mundi opes ac divi- tias, omnes honores ac dignitates oſtendatis, an non putabi- tis hoc vobis ex alto beatiſſimum adoleſcentem clariſſima voce reſponſurum: Nolite me, inquit, nolite ex fempiter- na hac luce in tenebras, ex libertate perpetuã in ſervitu- tem& ergaſtula, ex regno in carcerem, ex vita in mor- tem revocare. Rerum terreſtrium nihil eſt, quo capi ani- mus poſſit. Vidi equidem in terris dum agebam, omnia, quæ homini jucundiſſima eſſe poſſunt: Vidi te meum pa- rentem cariſſimum, propter ſummam virtutis& eruditio- nis gloriam apud omnes honos ſumma exiſtimatione nomi- nisq́; celebratione florere: Vidi te Regibus, vici Principi- bus, omnibusq́; paſſim magnatibus placere: Vidi domeſticæ 5 fortu- ——— ——— — ————— —— ——————————— 12 HERM KIRcnnERInPoZERNRR12 fortunæ ſucceſſus divina benedictione augeri: Vidi omnium hominum favores ac gratiam paternos in lares inclinari. Vi- digeneris noſtri honores per affinitatem ampliſimi viri Jo HANMIS ANTREcCRTI„Juriſconſulti⸗Procancellarii Haſ- ſiæ, perq́; progeniem ejus creſcere plurimũm: Vidi Clariſſi- mum virum GRRIsropRHoRuMDRIcRMAnMMuM juriſ- conſultum, familiæ noſtræ perdilectiſſimæ ſororis CRRI- s T1M 4 matrimonium feliciſſimis ominibus inſeri?quem mcum n locum gaudeo poſſe ſubſtitui. Vidi patruum CnRr- s ropRHokRu M Conſultiſſimum juriſconfultum, conſiliis Regiis in Holſatia præfici: Vidi noſtri generis Pincieros ho- noribus& dignitatibus maximis perfungi. Sed quid vidiſſe hæc omnia proficit? Vana, caduca& fuxa funt omnia, quæ- cunq; terrenæ aliquem felicit atis vultum ac radium præ ſe ferunt: Hic domus& ſedes inter beatos æterna: hic patria ſrmiſſima: hic lætitiarum ac voluptatum fons perennis:ho- norum ac dignitatum apex immortalis: quin& regnorum vigor perpetuus. Filium, mœſtiſſimi parentes frattem fra- tres ac ſorores, Vultejanæ domus lepidiſſimi ſurculi/ vobil- cum colloquentem audiſtis ipſi verba& mentem agnoſci- tis quàm præclarum ille à vobis iter fecerit, quò migrärit, ubi domum non mutabilem conduxeritſed ternam ſedem fixerit, intelligitis. O feliciſſimam permutationem: morta- litatem cum immortalitate, morbos ac mortem cum æterna ſalute ac vita, lacrymas ac fletus cum ſempiternis lætitiis& ac triumphis, curas& moleſtias cum perenni animi tran- quillitate commutavit: pro Pontificia Italia, æterni ſacerdo- tis regnum: pro Liligera Gallia paradiſum cœleſtem, coro- namq́; immortalis vitæ; pro Anglorum regno, caſtiſsimam Angelorum civitatem, beatiſsimamq́; cœlitum provinciam intravit. Optemus itaq; omiſsis deſideriis& doloribus. cum candem e NC ſo til ſc ——— Ap HRuan. Vurrzjun. 1 eandem liberorum orbitatem paſſo Davide, non ut ille ad nos revertatur, ſed ut nos adillum, fatali quiſq; ſuo termino, ſpcietatis æternæ participes futuritranſcamus.Id quod bea- tisimi adoleſcentis manes etiam per tumuli lapidem nobi- ſcum loquẽtem poſcere& flagitare his verbis intelliguntur: AvETE Er VALETE PARENTES CARKISS. VOS Q. 3 FRATRES 5UAVIS.5. ET SORKORES MFELLIT. F6O IN cOELIS EXSuLToO TERRA4g OBLI- s Tus vos EXxSPEcTAMS. 2t TN O5TUM PKEMATVE VAM F6GXE6GTLT FV venis JoRANMIS Vu1 TRj 1 carmina lugubria. ACADEMIP MARPUR G E N5 I8 . RECTOR MAGNIFICUS, VIR RFEVEREN. dus& Clariſſ. Dn. BALTRASARk MENTzERus,55. . Theologiæ Doctor& Profeſſor, Clariſſ viro D. Vultejo parenti mœſtiſsimo J. P. P. Fliu ill tuusfuit hacenus, 4ger in orle hoc⸗ Munc at in urlepoli lius vlle Deieit, Incola fam œli, Aiſtrimins liler al omni Et morbo Chrißo ſub duce letus odau. Tſolars animi Domini eß hae ſanca voluntat, Pyamiſum ſequimur remporẽ quuſ ſuo. n F dmen MMle. 22. REvł. . gee REVERENDUS ET CLARISS. VIR. Dn. JOHANNES WILNCKELMANNUS, S8. Theologiæ Doctor& Profeſſor, Eccleſiaſtes Marpur- A genſis introducit Johannem Vultejum pie de- functum alloquentem parentes. Oe migran) o à xRxsVur TEjus ahorbeparenten 0 dulces mea quidpinera fletis: ait. Hac mibi mors lucrum e& veræ janua vitæ ui collatapriorniluiſluctus erat. Vltra ſeprenan vixi trieteridæs cnnum. hPenè: Byen vita eñ ſed mih longa ſati. Parentes. Longdne vita tibi. ſli gratiſſima nobin⸗ Deliciæ nobis nam ua vita fuit. Filius reſpondet. 3 Satſtio: Charurum in natin ſal curaparenium. Deliciæ natipatribus eſſeſolent. Sed nunt ad Summi nutumpairi oybe reli⸗ Gaudia cœlorum non peritura petv. . Eygꝰ Dei artitria veroſubmitriteſemſius. Qui bonus el nobis an mals prowideat? 5 Accipe àme, Vultei, magni luctus exigua ſolatia: vOTTS FATA OBSTLANT VITAM PRO MoRTE RRPONVNT. & diu vale publico bono& tuis. Koporphus cocILENus pHrLosopRus p.M.( ſub perſona eaeirs Johannis Vulteji. Sie ſoRaNMEsmagni ſhes magna Parentis, Laudis maieries& ſeges amplayates? Fp⸗ l. 33 charus terreni Pauris mili vulius in vcli Fatris at ætlerti charior eſto mibi. churum civilu ſudium mibijuri at omne.⸗ Ecce iri eccepoliju ſtiebꝙᷓ Fuor. Aumos exiguos liqui mortalius: At nunt Cæli heſaurus occupo ei Fubr. Vitam ducebam qud cum murt lella gertbat Vitam nunc vi quæ ſine morte viget. Mort dixit Faures nunt mittas, mitie /orures: Fyatribus at cæli numt uor. Eoce bonum, Ecce bunum variumgratum cœl⸗ eperenne: QuoFuor in cœlis lætu in urbe Dei. Bartolus& Faldun ſ te duce falus in orbeloe. Non umbram tamti nadus honpri. Age. curlachrmaſundi Pater& ſiſpiria duci? SMle tuu lachwymx ſiſe tuos gemitu. Cantatum Gelnhuſæ in Muſæo meo, V I.d. Idus Augufti, Anno, à Marla genltrICe Del. SS M. DAvIDIs WasI TRRENopra, TN FVNERE PRASTANTSS AM AC DOCTISSLAMI FPVENIS Dn. 7oHANM N18 VurTEjI, HRRMAnRMI Cti F. LI. Candidati, Cc. O Sæpe mecum per Clarium nemus Deducte, Phœbo militiæ Duce, Quòte invidæ vis dura mortis Abripit, in mediãjuventã, 34 VutTEx, meorum prime ſodalium? Cum quo morantem ſæpe diem mco Sermone fregi, deq́; pulcris Artibus& Sophiã locutus: Cujus repertis pectus adhuc Puer Ferme, imbuehas præ reliquis, ſciens Nil in ſupremis diſciplinis Abſq; face hãc ſolidum parari,& Cum laude poſſe. ac vix ita ſub Gane Terra, alma rerum mater, aquam ſitit, Phoœbo dies ferente ficcos, Ur tua menspia ſemper arſit Verbum Jehovæ fanctæ animæ cibum⸗ Fontemq́; vitæ; Quem Samaritidi Monſtravit vmnu Patriarchæ Adputeum reſidens Jacobi. Hinc ille morum cultus amabilis, Etveritas,& juſticiæ ſoror Conſtans fides, hinc illa juris Cognitio tibi parta fluxit. Sic arbor. auræ cui Jovis,& favens Salubre ſpirat robur Hamadryas, Succreſcit in ſpem poſterorum⸗ Et pattiis honor extat agris, Utin paternam ſurgere gloriam EsJANx viſus, non fine numinis Cœleſtis adflatu benigno, Atq; bonorum hominum favore Verum heu reſectus floſculus occidit? Caſumq́; Nymphæ cum Satyris dolent⸗ Flet Chloris, ac triſtes Parentum Accumulat gemitu querclas — ————— 37 Acremq́; luctum. Præcipe lugubres O Muſa cantus, queiĩs pudor& modus Sit lachrymarum, nempe dults Uſq; adeò capitiuj chari. Quotcunq; terræ munere veſcimur, Omnes eodem cogimur, omnibus Mors certa ſeu ſenes, recentes Seujuvenes erimus, parata eſt. Et quis reſiſtat conſilio Dei? Qui, quos amat, transfert ab humo illicò, Et reddit hæredes heate, Sidereã in regione, vitæ. Iic adoptivi inſtar es angeli, O Jax dulci nectare dulcior: Ilic vides audisq́; Chriſum Liber ab innumeris periclis Mortalis ævi. Nos, ubi erit Deo Viſum, ſequemur.Interim have ac vale Recepre cœlis, dum fidelem Adpicias inibi ſodalem. Vlimum ſummo amico monimenium lutu⸗ indi- cem& vxmæ dei a reſſeram M. P. TN LMM.ATVRVM 0O BTVM ORNATISSIMI ET DPOCGTISSIMI EGREGIFq; FNDO UVE NI§, Dn. JonAnns VurrTRjn, S8.LL. ſtudioſiſſ. magni illius, Acade- miæ Marpurgenſis Anteceſſoris, DUn. HERMAnN VuRj 1&c. filii chariſſ. U gemit impiume Fondente ſub ilite puilos, Et queriturſobolem Daulius vrtſuum; d E*M Qudm —————————— 3 Quam feru jmmitipen doia rura colonu⸗ Oppreſſit mæſtæ matui ob ora manu Sic ie, VuLTRIjnenem Morentibus anni⸗ Ferali rapuit quem Dea ſœa mann⸗ Lugent heu magno laſſ mærore parente Aig dolent pull funera veſte 1ud. Nam velut in culiis exſurgunt Ilia campi pupureaqᷓ nitent fori hunore reſe ¶Mollis ut in picdis emergit amaracus bortis Sem⸗ᷓ facit generiplanta decora/dit Sic iu vurtutum lepido ſplendore coruſcaus. ¶Munera cui dederat Gratiu largaſua: ¶Aonidum ſacroſurgebæn letus in orto, Vemqj daban dulti non ſine laude⸗patri. Olljam tacitam tentabant gaudia mentem AMpiciens oculi⸗ ꝓulchra lot urſa ſin. Hic decoriſupereſſe meo fumæqᷓ perenni⸗ Dixerat,& poterit nominin eſſẽ mei. Sd velut oprati conſens meſſi in herbd Funditus horriſono mox peritura lowe Incautam agritolæ mentem e lacat inani Inqj lewe auræ⸗ meſis c berba abeumt: Si iupræclari magna argumenta vigoris oßendens ſubildſfataſuprema/ſubi. o Fᷣrmoſe puer non te tamen invida otum cum vitd c yulclro nomine Parca trahet. iernum vivent Pietasmorumq lepires, Piritus Ehſiæs incolat eſodomu. Interea ſſlant lufius nimiiqᷓ dolores Hac omnes nati conditiune ſumu. AMagni Vultejiſimaęnus Kliu eſe⸗ Ferfatum liearfuta benigna dareni: Aun J 37 4 Aune quia perpetui vreſerumt duriis umhri Auod/uperiplacuit non remortturlomo. 3 Aonpietæ nec forma virnnet ſrmioræta⸗ Impediet rigide ferrea ſtita Deæ. 1 Viima quinfati cum diſponentibus hora 2 Mn⸗ Theodotus Glazerus, Dithmatſus. M EM O RTA LFECTISSIMI, OMNIq́; VIRTUTIS 1 ET DOCTRINE LAllDE GONSPICUI OR- 3 natiſſimiq; Juvenis, Dn. JoRAMMs VurTEjn magniil- lius JCti, Dn. HERMAnNIVurTEji, in Academia Marpurgenſ. Anteceſſoris doctiſſimi, Præcepto- ris& Mœcenatis ſui omni obſervantiæ cultu digniſſimi. H* nibilinviiis fas quenquam ſdere Divi⸗ Fallax ſes hominumʒ at ÿdere certa Dev. Aui AMuſirſeſe Themidiᷓ dicawerat almæ, 4 Luem/ovit caſio blanda Minerva ſinu. Vuſculus eximis Fagrans inſgni⸗ bdoreo. Exriens zerras liquit eᷓ· aßra yetit. AMdnutum Domini compler viridaria cæli: Heu mibi qudm ſubitd deſtrit ill ſolum. H Deſẽrit. rerum naturæ cæiera ernens, Tempe cœleſi ſorida ruris init. O dolðlurymæ lucius leſinᷓ parentum 0 Vultejanæ mæœſia uina dumu. Orcidit iluſriſo iyſ in fore juwentæ, Ocidit gener ſengeneruſ ſu 38 cum mihi Vultejum rali mort ſeva Johannem? nem carumyietas omnibun eſſe facit. Tegifere divæ quiſte Splie proburat. Pelitian dixit quem ſacra Muſaſiu Srilicet ipſe ſu voto cœieſtia quærens. AdSuperos ulird deproperabat iter. Seiliter hut vohfummi ſhj hmbolum habebat, Spes non confundit quam vegit ſ Dent. ¶AMudiit arꝗ valasjuſſit ſes eſẽ jchova⸗ Johannemq́; Mum Chriſun ad aſtra tulit. Ogræſans animiſalwe detun addite magni Cælitibuquondam esgeneroſa yatri. ho liomum liruit poriumqᷓ ſnlufis adire Ht quehor ire umã non lituiſſe mili. Quam felix moymtur linquens moytalia cundlæ. Exempio mbrirur jupie Jane tub. Viwide flos generi Vulteji cꝙ nobile germen⸗ Hoagrans generitgloria magna Iui. crauur acclamo faußiſſima verhaprecuq⸗ Eximemum ad lituum molliten ſſa cubent. Matthias Ritrershuſius Brunſwicenſis mœſtiſſimi Patris in gra- riam& reſurrectionis ſpem indubitatam præcipitabat Mar- purgi Cattorum in funereJonANNis Vurrej p. m. BLE6IA cCONMSOLATORIA, AD CLAXSSLM UVAM, CONSLLTS SMAh VTX VAM. Dn. Hermannum Vultejum, VCtum eximium,& in Academia Marpur- genſi Legum Profeſſorem primarium, lugentem præmdtuun ohitum ſli ſui natu maximi Johannis Vulteji, qu⸗ piyplacideq́; in Chriſto obdormu- vit Marpurgi in patria ad diem 11 4. Vulii. Anno a nato Chriſto c 10 15 CIV. DU* luges fatum gnati miferabile, Legum 0 Antiſtes, fidLeijuſtitiæq́; ſacræ, Ne 39 Ne nimium juſto concedas quæſo dolorꝭ Ob mortem gnati,& funera acerba tui. Raptus is ante diem eſt,& funere merfus acerbo, Implevit ſpatio tempora multa brev. Vixit, quem dederas curſum, bone GRRIST S, peregit, Sat longè vixit, qui bene vixit item. Talis erat vivus Vu LTEjo natus IaNus, Ingenio præſtans& pictate gravis. S Hunc placuit Superis cœleſtem aſſumere in aulam, Huic quoq́; cœleſtis Jus dabitur patriæ. Sic quoniam placuit jovæ, fadtum benè prorſus, Sic feri voluit gratia magna Dei. Quem Deus omnipotens patrio dignatur amore In Chriſto unigena progenicq́; ſua. Ilum ipſum viridis primo ſub flore juventæ Evocat ſolita mox ſtatione Deus. O felix Juvenis; tibi nam pro funere fœnus Mors facit.& lucrum, non tibi damna parit. Scilicet hoc munus Chriſtieſt, hic mortis& Orci, Confregit propria vinclajugumq́; nece. Abluit& fancti roſci nos imbre cruoris, Ilius ac nobis vulnere vita redit. Nos nunc VurTEjo mage quod gratemur habemus, Ornemus multis funera quãàm lacrymis. Exitus hic vitæ illius nunc janua vitæ eſt Alterius, quæ ipſi perpetua uſq; manet. Ergò modum ſtatuas tandem hinemq́; dolori Anxifcro, Themidos gloria magna ſacræ. Drsri⸗ En D1STICHON couprEcrxns ANNUM ET DIEM menſis, quo omni virtutum& diſciplinarum genere præſtantiſſ. Juvenis, Dn. Jo MAMRRs Vurrzjus, viam univerſæ carnis ingreſſus eſt: PR* ehant l(hnot regnarat S 1R1us ardens) 4 C ri ob DorMli ſper generoſa patr. Matthias Rittershuſius Brunſwicenſis, mœſtiſimo parenti Dn. Hermanno Vultejo JCto eximio, Domino& fau- tori ſuo magnoperè honorando admodulabatur ob- ſervantiæ teſtificandæ ergd. ETESW ö5ü 5 VIR I- UVFNIS Dn. JOH ANNIS. D. HERMANRI VuLrRj1,) Gti celeberrimi Fil. qui piè ac placidè obiit. T Riſtitie cauſam ſj habuit moribunda Naiti Soliu ex natipræcoee morteſui Non tua Vultei miror ſuſpiria Docor, Ahꝰ qudmÿußta tui cauſa dolbris ade! Quipatrem niß mentis inops in funere nati Flere vetet ſicut Naſo Poeta canit. Præſertim talin qui mores ſngeret artem Epauis hit Aualin qui tumulatus humoeß̃. Squ erat dignus pietatis laude Johannes Ifuit. Pic cuju membya iguntur humo, Si qui eratjuvenes inter rerendus honeſtos, Plurima deſumqꝰus cur celebretur habet, Ertenues quaſ nunt fumu diſteſſit in aura Vt ruſa, de mediꝰ falce reſecta jacet. Quiddodꝰrina judut ꝰ virſus nune⸗ Vᷣrma⸗ Isidælas⸗ tu Auidpietas ꝰ veniat cum ramen hora nechn⸗ erum humanarum quondam gen inſtia, ternen⸗ 3 Mortales miſtros morie plagi premi, 4 Anne homp/it cure ſiperdubiiavit,& idem ) Seria num rer ſi falbulaſib jocun, Ag mali noßtri animum ollecure Vupremum 6 . Snſit. e interdum noluit eſt Deum. * E graejuditia noßtro ſiver⸗ fatemur, 4 Noœlrorum mortem cernere mente pia Haudgraveſteauſam mriiſtecemu in orbem ⸗ ⸗ ⸗ 8 Auum non mmiſt ſ⸗ at ira Dei. 11 Caua neci cerieplus josd marte Perurget. Non in labe omnes naſcimur ecc⸗ patrum, Hint moru falte ſua Jg natos tranſit adomnes, Ommer inftecluſunt quia labepatrum. ₰ In cruceſuſpenſt ſed mortem vincimus omnet, Firma quæ nobi eſi ſuperanda yÿde Sir iter adcælum murt ei: nam vita vVenenum Exhauſit morti ſqmnus ut eſe Jucat. In quibu eſi uno deſefdlucia arꝙ¶ Liberat lu vincli erwitii jugo: Et licet ille tumus natm ceu⸗ gramini heyha, Lethißeris teli cæſis C ante diem, Non iliaudi ef mala mors non ih⸗ Putanda, Hic quampræceſſtcum, lona via, Vde, In lucem e tenebrit venit cum luce veſurget, Cum luce in cœlaei, Ved/ine luce jatet, In requiem e curis venit perfunera, natus Inplacida vifam ace beaiu agit, —— F In —— — 40 Inyatem bello venitſublatus in alium SSatanas certat, mor fera, vicor adeft. In riſum Slachyymi venit marbiq́ dolores, Suntprotulefi enpers iriſlitiæ ſuæ. In cœlum d terra ad magnum eß erecꝰu⸗ honorem Verius ut Chriſtum concelebrarè queat. ¶ lale in landem, matuli jann liber ab omni. A coruſcanti ſideris inſtar ade. Siſte paler lachma⸗ ergꝰ moderare dolorem ( Nam ludius aliquem conveni eſe modum.) Non eñ amiſu tanquam fera beſtia campi, verhm præmiſſu vidit in arte poli. E ælate quidem juwenili mnorteperempius⸗ Excedens vitæ de ſatione ſuæ. ged coram Dumino jam ium maturuit æta Caniciem pietamnon ſcit annunave. Sggee PSTCHON CLONTNENS MEN SEM ET ANNVM 0BTVUSC. TMpore phœbeo raDans qUoULIUs Ußlt, FrlſtIs Utf Un Us, trIſtlor Rora Venlt. M Fohannes Faber junior Marpugenſs Theo⸗ lagiæſtudioſuufecit. AD —6— * 43 AD AMPLISSIMUM ET CONSUI- TISSIMUM VvIRUM, D. HERM ANN UM VurrBju M,). C. ſupremi Heſſiæ judicii Aſſeſſorem,& primariumjuris in Academia Marpurgenſi Pro- feſſorem, amicum& patronum meum obſervandum, DE otTTy FILII RIVs PRTMoGEXTr JOANNIs vUILTR)I Lu. C. fuvRNIS MAGN4 RX. pectationis, defuncti ætatis anno xx. m. x1. d. xXVI1.H. x141. un TEIPs inter Cattorum ſalat olores V Danpietati aperam⸗dam operd Temidi. (uraq magna patripuhut lend traderen apta⸗ arpurgo ingeni fertilioris ope. Vdit odamns animin rar⸗ pater indole natum.⸗ narinnde uo diceren alter ego. Famq e⸗ prætabn facti e pulchra pyolytæ, Inſecit rapidas mors nopina manm. Vtroſa verna cadit glaciali urlune Caur Sc juenir pleno occidit antẽ die. Dilecigenitor dulcißime deſine nat Vmtutis prim⸗ umera fere tud. 2 Mam — — —,— 2— — 44 MXam terri quam fuſperaſti laude Jehova Hanc tili mutadut noluliore, vicem. Iſummus paterest ſupremi Eᷓ jure parentis De natoſtatuit voc benigna tuo. Cœlum pro terra dedit:& pro munere mundi Splendorem cœli ſideriumq jubar. Hicquodtu planè vᷣoluiſtuHERMAnRx videlis Perfectum ſummi coꝑnitione Dei Hermannus Fabronius, Paſtor Lich- tenavienſis,& P. L. SS IN PRE MATURUM OBILTUM PRESTANTISSIMI AC DOCTISSIMI U- venis, Dn. JoRHANRIS VuLTEjI, HERMARNM JCti Clariſſimi F.] U. Candidati meritiſſimi, EPIGRAMMATA M. DAVIPISWASIIFRAxcoßER. I. AaAoMoy. C Vnriitur cadis ante diem ſuenililut anni, Inchhua Vultejæ Jane propago domus: Moribus⸗ingenio ſudiis, pietate⸗ Vde Ic maturu eram, qui morerer Domino. Vah 4 5 Vah benè! ſatelix diuturnaq vntæ putanda e Qu⸗ certã in Chrißum clauditur acdæ fide. II. Ap EunpzM. Rdua te geminitradars volumin⸗ ÿjuri eAc recum in patrio ponere callepedem CMort cernen, nuh⸗ umnquam morenere diebu⸗ mpetu luc porrꝰ Mtuut iret ait; Eo Megradum, cœplorageſile labores, Omnia ½0 Leger arcso nata mex. Dixerat- extemplo macies te lenta Fatipau, Dililit heu vltæ nexus,&ꝙemoeri O duram Lacheſin! Juana inciementia fatiei! Quam nihil Zræium Morſinit eſe diu! III. Ab EuNpEM. P Qquam lethufer conſumptus tabe jacerer, Glauderen Eᷓ durus lumin⸗ Fada ſopor, Hevit Diva Themi, plorait Phœlu polo, Pierider lachrymat nec tenuers ſya. Munc etiam circ⸗ nonnmenti ebulohuſum, Lugubreyiterat Gratia rin⸗ modo. Feln 46 Felicem cutaniun honor poſt funera ceßir! Dignum laude virum Muſa perire vetat. IV. ApHERMARRuM VurTEjuM JC. Patronum Domeſticum. ſE pœna⸗ adeò nunquaim Deus aydet Eꝙ iram⸗ nin ferat afpocti ſerre rogatu⸗Opem. B Se Vejte e ſehe Me tibi pohhac⸗quod fuit alter, erit. V. 1 b 3 M vMurer. Fz nſtulerat rihinatum parca Johannem, Materie luctut hæc erat ampla u. Interea Deichmanfnus adeſt, qu Numina natæ, Er pius unauimi federe ungit Hymen. Latior hunt equidem gemini complecteri ulnis, MXon ſecu ac natu te genitore forer. Ftet thalamuſet Aulei amon per Neſtorit annos⸗ Perturhet ſimilis nulla ruuma TLarts. V I. Ad VurTEjAM Conjugem-, Fœminam verc-piam. N Olis ademßri triſe lethum filii, Vulteja fere pranimi. Ad „ 4 Aducidi rranuilla cœli /idera Præmiſun haud amiſiur eſ. Qudvum? Mors. Mars et aperta janua Vitæ, ac perenni⸗ gloriæ. TVMLS 0 EN V PTE Ac ſitus eſttumuſi Janus Vultejus in urnã, Egregiæ florens indoliille typus. Quid verbis õpus eſtereferebat mente parentẽ. Jam ſcis, Ræc quantæ ſint monimenta rei. Sn e MEMORIE VIRTUTE FT DO- STRINA PRCSTANTISSIMI VIRKI, Dn. JoRANNIS Vurraſr. U. Candidati eruditiſũmi. S6GEFRTDVS FEMPPTVF. Odrinæ cumnſo thalamn velſytere promptur D QiMuſa leſo numina vanæ vocen⸗ Sepoſitæ melius jaceant cum carmine voces, Funere turbatu quam recola n tuo. Pectu at humanum Vultei, patris G ardorn, Erpatrocini ſuaden olur Hder. Non 48 Mon ego deplorem patriam cui commoda fatum Praripuit digna haud Iumine priva fuit. Qui vVuli mores pra vih quæ ſcommata ſacli? Sors optai honis non radiare datur. c odia, inde labor multorum actuq reſurgit Inſidiis hominen ſi caruòre ſde. Vxornes alium doctrinæ munerepromptu⸗ Qui premat⸗ Cᷓ ſortis deſtruat omne redit. EFccepropinquorum fdei quc lumina⸗ certe Invidia ex orco non reditura prior. Fam ſoror adfines lucri ludilwia queiſche⸗ Rdent⸗extremæ fulmina ſortis alunt. iritus ex alto rectos quis temnere ponit⸗ Et ſummi expoſiti fulminilu ſoli Fnc ribi Vultei cœleſtem Academia ſedem⸗ Enthea conſtituit. junſine ßaude patet. Vum jurin ſonte⸗ perſecto calce Juieſtunt⸗ Errant nec factojura aliena ſu. Conſilio altus honos ſowx ſic aßidet Me Veram jnſtitie pandit& axe viam. Rebus de graubuscon ſultanvipſo carere- Furiſconſultis nolit abunde piis. Conſert 45 ſnfert cum ſuperi eramine prompius in ilo, Metiturq poli v vegetante vnas. Haæc vitæ ratio, conan ducia terri, In ſuperos tantus ſiaÿt Eꝙ altus amor Eꝛ or eriam cœleſu Pira Eg auram. Gratia ter ſummo fuſ⸗ micat Wrono. Hanc hunmerito Chriſiu⸗ dentilu⸗ ofert, Hocportu Vultẽi vit perac Pui. Felix cœlea olim compellande ſub umbrA⸗ eAt Pater in longon Morea⸗ pſe die. Xv. Julii. Denati humanitũs Præſtira parentisꝗ;; Magnifici patro. cinium Muſas reſalutare juſſerun t.ſed impari co- natu, cum veſtris beneficiis impar. C A K M E NW L V 6 V 5 N E. Akcher triſtaturtriſtantur inæthere nubes, Dum nigra aſpiciunt undiq; luce ſolum. Perplateas teneri triſtantur amara puelli, Hoc vidi, quare comprobo teſtis idem. Neſcio quapropter? ceciditjuvenilibus annis Vulieu patriis vivere dignus agris. Ergo xther luge,triſt esqᷓ; gemiſcite nubes, Atqtenella, tui fetopropago ſoli. Proh dolor hinc atq; inde canas ſtudioſa corona, Plangite perdocto tam genitore ſatum. Conſolitote boni lectores logobre metrum, Ac curſim criptum, mortue carmen habe. Henricuus Hirtx vwigiu. G An — AD IORHANMNEM VuL TETUM „PIE DEFUNCTUM, FILIUM SUEM cariſſimum, HRRMAnNus VurLTEjus Pater. Imihi res eſſen Craſſeis æmula nummii. Ingentes cræß ſj dareuur opes.— Non equidem tanſi uummorum ſumma fuculiu lla miliquantiin mibi nate fret. Si mihi pareret qubd viwit in orbe vigetq Pro te quicquid ide omne ego„ndledarem. Mate meum vobur primum, mea magna vluptas⸗ Quondam qui fueræ uniea cura mihi. Naie mea ſÿ moyne tibi tua vita ſteriſſet. ¶Morie mea ſtaret jum iua vita tibi. ¶Aig utinamſalvo teꝛßli noſtra vetiſet. corpora mors murtis molle fuiſſet iter. Mulliu inproprium:ſa ſit mibiditere, nalum Tam ngravit amoruantaq curafiit. ¶Attamen elt aliquid quod ie mihicurius ipſÿ eñ. I quid ſit nolj qusreye· Numen idei. Hui ꝛe conceſſiquem tam vehementer amabam⸗ Huic re reſtitui, te dedit ille mibi. Fagitet locanimam ienuen eflaboper aura⸗ Hujus adimperium non egoſegni erò· Hujnu G· obſervat mea mem mandata tremitq Si tamen utpatremſentiat eſeſuum· „5 5 v —— ———— —,— —— NW W SEPULCRO INSCULpPTIM. QVANDO HeE C FTAT EMGANATT0O WD TNTERRRSTy SISTE 6RADuM VIATO R ET L E GE: NONSuMJOANNRs vur TByus SE FulET PRO: NEC MaRPpuRGuM aMpPIIus paTRI sED coRLuM. pIETATIs ET Ju. STrupIosus xur uus ORl6. ScüuraR CupP. ab Mrun. AcESsl, E)us q. PRIRMaM 1 pLRVI ILECEE ORTAMORIANTuR 1DQuß FRcI. VIII. JuLII, AN. CHR. M D CIV. FT. ME AN. XXI. M. XI. D. XXVII. H. XIII. MuNDO PaucOs AN NOs VIXI, MIHI MuLTOs S4 TIS. SORPus MEuM IP SPEM REsuk. Huc pOs. RENTREs M. Quos RRIIQu MOESTISS. HRRMAN. vuI.TE/üs jc. xT FüLaTA coN. 5 ANIMA MEa 4D GOFELESTEM PATREM RPL AVEE PARENTES CARIS VOSQ FRATRES SUAvISS. ET SORORE5 MELLIT. EGO IN COELI EXSuLTO, TERRE OBLITiUS VO S F 4B1 MOR P QI ME NuNe S VIVAIS, GCOGITaA, 51 SAPls. IDEM TE MOX FUTuRuM. Meeereee 2 8 . SEMPFER CHRISTI FIDFEL 1BUS AD C OELESTILA PaTFT ADITMS. Nccdeereeeeeeee Dd — — 2 3 2 2 2 2 2 K — d d — * Mid „ v2o — i F* E TuMurus HoNonAR1us. PpTFENTLS vIRKTUTUM ſpicuæ Matronæ, miviri, Dn ſusrIVurLTEjI, Profeſſoris quondam apud larpurgenſes digniſſimi, uxoris oculiſſimæ octogena- SIM, ET OMNIBUS ORNAMENTIS MAXIME CON- CaTHaRINMClariſſimi g excellentiſſi- riæ, Wettcris in Chriſto placidiſime defunctæ, Calend April. Anno c10 13 7S4 ATEONA LOQVTUVX⸗ 1 ego ſarcophago Catharina recondim putri⸗ Juſti Vulteji noblis uxor eram. (onjugis ut roti doctrina inclaruit orbu: Vc mea me pieta⸗ vim ad aſtra rulit. Ex celebri ſum nat⸗ domo⸗ quæ Fettia. claram In ſurpem licitut me ſociavit amor. Nempe in Vultejam, Juſtum malamoqᷓ ſacravit Theiologum frlix mutuo amore fi. Quatuore ſocio produs pignora lecto. S ſatu in C hriſto ÿt benedictus ager. Tres ego Doctores; lunovduo lumina furuz Vnum⸗ Peonid ſpiendidum in arte decus; (on- —2 1 53 (onjugi peperi caßo. um filia prole Poctori Antrechto quarta dicat⸗ Vuit. quali Matrona gradu, nec diſpare bonore⸗ Educta adſpevipipnora lacte meo Immundi mumdi præfæſctexambio cœlum⸗ Tum mibu cum Chriſto vicere dulce bon ef. Wetteris moriorſie me reocantibus aſtriß, ella fuu in terris hic ego ſydus ago. Poctores gnatituq ð carißima gnatæ⸗ Salelt& matri boc amplißcate decu. M. Zuberus P. C. fecit Slesvvigæ. ESEE ee SrurcRu HoMoRARrun, PREELARLSSLAAMU POLTISIAMN, ET RNARE FELTCLTATMS AM EDICT DOCTORIS, Dn. JoANMNIS VuLT Ej Wetterani, Grælenſum olim C Kadelerpungenſum Archiatrifidei⸗ mipatruniſui deſideratiſſims qui obiit æ. Oœolr. Anno 1Vo. eraiiſuæ 44. U quondam Auſtriacis Stiriisq́; poten- ter in oris, VuLTEI, vero nomine Phoœbus cras, Morbo 74 Morbo præſenti dextrã felice medendo, Et deſperatis vitam animando viris;. Te Radelerſpurgũ pallentibus addidit umbris, Ingrataq́; fide, præmia iniqua dedit.? Mollius effabor. Superivoluẽre beatam- Hanc ornari operam conſtituere tibi. Quò fieret, mors prima fuit ſubeunda, laborũ Nobilior merces neſciit ulla dari. Stirps VurrEjoRuM ſplendori ſolis,& igmi, Certat,& hæc ſtudio nobilitata tuo eſt. Binos liquiſti, fortiſſima pectora fratres, Hi tibi pro æterno marmore marmor erunt. Si quid noſtra poteſt tenuis præſtare Thaleia, Qrede mihi,& noſtro carmine numen eris. M. Zuberu P. C. a2* PFrtata. In orationepro æterna, legeæternæ. col.&. lin. 9.pro Totharii leg Lorichij cal. lin. ⁊pro ſententiarum, legſcientiarumcol.y linaʒ proavia⸗ leg prcavium col.⁊0l. ⁊6. Ejuvenem rapuẽre Deæ fatalia nentes Stamina, cùm ſcirent moriturum tempo- re nullo Vu TEx, tibi ſi canos ſeniumq́; dediſſent.