.
2
IOAMI VADIAdl HELVETIM, 6& Aegloga⸗cuituulus.
5 FAVS TVS. BDEM DE IdGdBVs FMl⸗ „ liæ Vadianoꝝ ad Melchioreĩ fra⸗ S trem Elegia Exegitica.
Ad Lectorẽ Georgius Binder Tygurinus. 5facilis lector cognoſcere carmina uenæ, 3 Et cupis accliui uoluere mente iocos.
Hc lege qã tenui cõplectt᷑ Aegloga uerſu Quod Vadianorum geſtat auita domus.
MELCEHIOR VADIANVS.
S Accipe Trinacrios quę poſsint uincere luſus;
Paſtorum⸗tanto carmna digna uro,
—
——.——
—

MATHIAE PAVLINI ELEGIDION IN carmen Bucolicũ Ioachimi Vadiani poe⸗ tæ& oratoris Laureati.
Fulmineo Arpinas orator diſsipat ore lurgia Koman litigioſa fori. Sed quoties uolut duunos ſcribere uerſus Decidit,& uano carmine repſit humi. Sic Maro ſeu celebret Latoi mœnia Phoœbi Diruta,& Aenee fortia geſta pi Siue laboriferis preſcribat agreſtibus arma Sue uagas humili carmine ducat oues Hæc dum Vergilius Phoœbęo concitus Oeſtro Buccinat, hic tripodas uincit Apollo tuos. Nectere ſed quoties tentauit uerba ſolutis Legibus aduerſa nititur lud aue. Ergo qui potuit mellita fundere uęna Sue uelis proſam, ſiue ligata pede, Hunc ego crediderim fœlici ſidere natum, Et Pphœbum& Charites hunc aluiſſe reor. Omnibus hoc mumeris abſoluit Pallados almæ Ac Clarii myſtes⸗qui canit illud opus. lure igitur talis latio confertur Homero, Sciicet hunc Cicero confero magne tibi. Qui modo rureſtri paſtores cantat auena Moxdabit altſonos enthea ſcripta modos.

NOBILI DOM. I[OANNI PIERIO GRACCO, GAESA reo a Conſiliis, uiro eruditiſsimo,& Poetæ in primis inſigni, loachimus Va⸗ dianus Heluetius, Poeta Laureatus.S. D.
vM nuper Angelus Goſpus Bononienſis, uir græce& latine iuxta peritiſsimus, uita defun⸗ ctus eſſet,& ego ei in bonaꝝ literax profeſsi- one, quæ Viennæ Cæſareo ſtipendio multis 8 iam annis durat, ſucceſſor factus fuiſſem, per- belle iſud prope oĩbus placuit, hiſq; maxime quoꝝ fuit in ea re ſtatuẽdi autoritas, nam quanta fide ante diligẽtiaqʒ annis plus minus duobus, loco loannis Cuſpiniani Ora- toris Gæſarei, dum creberrimis legationibus premeretur legerim, recenter meminerãt. Multi uero æmulationis& iuuidiæ fuæ non obſcura de ſe indicia præbuerũt, quos eo admiſi libentius, ꝙ rem tamutilem, quã honorificã ↄtigif ſe mihi ſuo dolore faterent᷑.Interim, ut auſpicaciori paſſu deſtinatum munus obirem, totã ſeriem obtentæ lecturæ, qua proximo biennio libenter carui, pigmẽto Buccolico alle goricos ſubtexui, ſtilo minime affectato, ſenſuq; perqᷓ aperto, ne quid decoro carmis deforet. Quod ad perſonas attinet, per Phronimũ Cæſarem intelligo MAXMILIA⸗ NVM, Alcon Dom. Guſpinianus eſt, Lycoris uero ipfa Vi⸗ enna, per anolbum inuidum notaui, quicunq; ille eſſe ue⸗ lit, talem enim græci xvoNpov dicunt, hoc eſt infœlicem. per Lycidam intelligi uolo te Graccũ, amicũ unicũ& op- timum philoſophũ. Fauſtus, ego ipſe ſum, totũ comentũ tibi dico, candidiſoimi ingenii& ſpectatæ fidei uiro, ut ex minimis illis quæ tibi offerimus, ſtudioſi intelligant, me aliquando humanitati erga me tuæ, tum& beneficiis,& in primis amicitiæ noſtræ quantum maximis potero re⸗
ponſurum eſſe. Vale,& me Muſis tuis cõmenda. Viennæ Auſtriæ Kalendis lanuarii Anno. M.DAMV. 5 4... M— l S0ze A 11 —„——. ————*16 N— f—*—
S. fle— 3 W e 6 ⸗ f 1 v— n„ſw W0—— r— . E—.—— ſ— ſp—— ſrr— Fen—, f—. 2 ſ, c 4——*[. Sð—

„
—
7
46 odölor: ſw f 2
—d L
D 6
W— 1—
Duus Slh2 56— —2 F S2 56 9
3—,7 CMy6ß.
—— 0— Le—92lu—————
„ Iun
Fau. Deſine mrari hnn am golore.
3
9r Se S
S re 0 h
56 pe, ſ ———6
— ſM ⸗ e—.
3 9 S S
[OACHIMI vADIANI HELVETI POE⸗
tæ a Cæſ. Laureati Aegloga, cui tuulus. FAVS TVS.
luterlocuores: ¶ycidisaultu.
S—— r— 7
S Auſte eqdi Olita. niie arũdine ch — Bquo indignãt prior eſt rib au)—
—
Ahoſter pridem ſocio donquerat Alẽ Quatohes miſerum ſi uperaſi? kantor 0ſn F r qute ſ emperuexnn u Et cum ſub uridis ceciiſſem rẽgmie qi Caumma queng nolire poiuſſent nemnp— Cfaleſſe,& ſhices auertere S De.
P—6 Půrb anumo& tanqᷓ tom ru percũ̃ H
Et facie aerfa, ul leſ ſpondere uoſebis. fo
TN 5,
—0 2 3 —50 fu
1 ſehhſn goloren
Grãũdim mouerunt patięemti incò e0da cgli, Id tbi delecio referam ſ ermone modo As
Anentus, pronamq;. quæ dicimus aurem
——
Impartre neles nete tua opinio fallat. Ecce leui teſſus preſtattih gammne ſ. n 3 Grataq; formoſæ diducuur arboris umbra, Fr lamq; uacat pecors cuſtodia, amq; ſub umbras
i
Grex abut, medu uitans incommoda ſolis, L Adfiso cida& quæ ſi ſententia noſce. lpfe ddmum am ſünc uemet ucinus Amyntas, Neſcio uan tenuis cura diſtractus ahe Me conieniam, dabit hic mihu Fu ile cbcenen,
8— 64
6 p.— n, ſ=— ——,— 1/ A—) o( 9.
7———
v n fr—
——
— 8———76

FAVSTVS. Boſficitus, ꝙ ſ Parſa— arwema apetenes, Primus ego ex aſtã pro ſpex joigis orno Dee 2. ——
—
ESum uolucri pedicas in flexa fronde paraſſem, pe tu—
S—
colube clamaui ſiuſie capellas. — 0,——— le miu pata⸗ duit, ſi uenęris hora — ſo
Suſcipzes niueo neſtuum uellere mnus, Pactitempus adeſt, ucrum quaFſ Pauliſper tecum nxta Ma arbultæ ate 0 cur autum nmum mutaris nõfeere poſsum.
—
Fau. A t narrabo ſed quũitranſcendere ſepem
Parte alia, ut cernisranum audeat ame reuiſam,
Damla paruum ueftitur tegmine corpsg
dN n ugarum aliquid fraudiſq; teizet, Ium abigam Lycida, mum qua grex rimnmnet ubra
5 Scire uelnn, expectn⸗ tiem ubrſüa diãm̃ . Fidere credo eidem Fauſium melioribus annis Qyam prius& faclem fortunæ agnoſcere uulium, 3 Vſq;adeo letaur Suãns, ſtontemq; ſerenat, O. S Rppigerses greſſum ſaltu præerut eundo. 5 P Vrce eres chrſi u uicatur uincere i En ſongo denis a limite ſbus aſtat, F.1 4 S2 A
——
Mic, quem non nõram puer eſt Aſcons& pſiq ſ..
„—3)
—
r— 63 r§
* Fau Sepemeis fallauqifanitia ſenſibuꝝ Obſtat, 2 1
Rlconem patulis iam quærere ergu magris. Tirgitur uirides te non prò undii in herbas Etmman animi que ſi ubi cauſa recciſc⸗
— v—
lpſe mulu(certum eſtynunc raſcetur Amyn Quod non aq pact preferiprum empori Sſum,
Quid ſime udignans, promſo munere riuat? A u

Proq; alba nigram reddit mihi Faſte bidentem
— /—
Fau. Pro nigra Hycida reddam tibi prõòimus albam,
8, Magnus adeſt terum bP deus, Iſus aras
Fau.
Oqui meFoles, quæꝰſo rð fœœcunda receptat?
Af perget memoris ſectifsuma uictua dofn.
I primiciãs, illi mea carmina dedam.
Et pulchritoto quiẽquid naſcetur agello.
Perfœcunda tibi ſemper tua rura fuerunt,
Perfaciles ſemper duu, niſi tempore in illo,
Quo regio me aliena habuit, mutata fuere Numina, nec qualis fuerat foriuna remanſt.
Ipſe egoꝛquod noſti longinquis paſtor in oris
Aegons gemina pingues æſtate capellas
Seruauipatrię me tertia reddidit æſtas,
Dic age an interea quicqᷓ tbi numina dextra
Obfuerint, tantum ſi nunc prodeſſe uudentur.
Obfuerunt partim mihi numina, tempora partim,
Quorum utrumq; tibi facili ſermone profabor, Carmina ſi primum dicamur grata Lycori, Fu Carmina quæ pulchram poſoint captare Lycorim, Eia age tentemusſi quid modo poſsit uterq;, Carmina tu pulchra modulaberis edita doce, lpſe ſonum noſtra hæc preſtat quem fiſtula iungam.
Dicite ſyluarum mihi numina, dicite nymphæ l. An non ſit facie& forma illecebroſa Lycoris? fu Vt ſol auroram ſectatur, ut ardua ſolem Fidera deſpectant, curſu cum feſſus in undas Occidit, ut nox atra diem, noctemq; ſecutus Vrget mane dies, ut montes cominus umbræ

Fau.
Ly. Fau.
FAVS TVS. Cardine cum flexo lux eſt obliqua, ſequuntur, Sic mea mens rapitur pulchram comitata Lycorim, lncuſatq; moras,& fidis nexibus hæret, Hanc quoties uideo,toties mihi pectus anhelat, lnqʒ; genas rubor it& ſermo intercidi ore, Et tamen uſqʒ iuuat nitidam ſpectare Lycorim. lpſa etiam nñi fallor amat rapiturq; niciſsim: Nam facilis noſtro faciat ſe grata pudore, Et ſimulans aliud laſciuos paſcit ocellos. Conſentit renuitq; fimuldeludimur inter Nos,& ſola iuuat corrupta errore uoluptas. Hæc, ſi cuuſqᷓ poſt me langueſcit amore Fauſtus eritFauſto debentur nempe ſecundæ, IIli ſubridens parili miteſcere uultu Aſsolet,& leuibus ceſſantem incendere donis/ Di nemorum Fauni, noſtram ſeruate Lycorim Numine condigna eſt ueſtro, condigna& amore Et Lycidæ& Fauſti, ſors o modo cepta ſecundet. Hæc(memini)nobis recitabas carmina nuper Dulcius,& blanda mulcebas pectora uoce Quamuis interea te uix audire liberet, Grandia nam noſtrum reuocabant damna dolorem, Atqʒ illam ad quercum mea fiſtula fracta iacebat. Dic igitur quæ nam fuerit tibi cauſa doloris? Altera(ſi memini recte)modo tranſiit eſtas, Cum grauis agricolas premeret penuria feni. Hic ego conduxi circum quos cernis agellos, Et nemorum uirides ſaltus& paſcua leęta, Nam tenuis ſubiit poſtꝗᷓ mihi cura peculi

Ly.
Fau.
AEQLOCA
Fauſte tuas(mecum muſſabam) Fauſte capellas
Agro alro& iuxta, meliori gramine paſce.
Proinde ea quæ patris dono poſſedimus arua
Tempore difficili nimis infœcunda manebant,
Vq; erat his annis præceps iniuria ccœli
Pre tenuimiſerę paſtu marcere capellæ
E ſcabie preſſam ceperunt edere prolem.
Conſita quinetiam fruges arbuſta negabant,
Et uacua me ſunt fruſtrara noualia meſſe,
Hic mihi non lactis, mellis non copia,uellus
Quod nitidum paſtę primum geſſere bidentes
Imbribus& ſteril ſenſim computruit agro.
Hæc primum mhu cauſa fuit, conducere ut aruun
Quocunq; ex domino fuerim compulſus,& illa
Intamum pecori damnoſa relinquere teſqua, Paſcua quis dominus tam pinguia Fauſte locarat? Alconi primum Phronimus, mihi preſtitit Alcon,
Amplns hic pecoris paſcendi inſumere curam
Noſebat diues, ſed quo maiora uocabant
Commoda conuertit, Phronimo poſcente, labores.
Hic ego cum lemas ulmis adiungere uites
Cepiſſemruris reparati munere fœlix
Vt rebar,& multo curaſſem pinguia cultu
Arua gregemfrugescatulosmagalia, ſeruos,
Et ſpes certa mihi reſtaret fertilis anni,
Ecce leui gelidæ ſurgentes aere nubes,
Merſerunt atra rutilum caligine cœlum,
Et nullo lux alma homini de cardine fulſit,
Vndiq; prę celſis creſcebant montibus umbræ,

FAvSTVS. lngeminante ſuos Auſtro Zephyroq; furores, lpfa mihi noctu pallentis cornua Lunæ Monſtrabant imbres cœlo uentosq; futuros. Quid dicameinuito lachrimeę tam grandia manant Damna recenſentiqᷓ nox tulit iſtadieſq; Quem fimili exactum nox tempeſtate ſecuta eſt, Vt prumum fammis micuit uariantibus æther, Et colliſæ ignem ceperunt edere nubes, En medumdictu miſerabile, fulmen ouile Quod tonitru comitante uiam per celſa polorum Fecerat, inuadens miſeros cum prole parenres Enecuit, tectiq;ʒ ferox faſtigia fregit, protinus id ſequitur lapidoſus grandine Nymbus, dymbus/maiorem quo me meminiſſe negarim,
Hic altis terras elapſus nubibus urget
Infeſtatq; ſolum, nec frugi parcit adultæ, Heimi quot gemis grauis hęc quot frõdibus arbos Sub cuius duſci Lycida requieſcimus umbra
Nubigenis priuata fuit contacta lapillis,
Non umpar damnum tota hæc arbuſta tulerunt. Quinetiam torrens auctus pluuialibus undis
per uepreta uiam dudum quæ fecit ubi ingenꝰ Tempeſtas cœlo demittitur, undiq; totis
Riuorum lectis decurſibus omnia uaſtat,
Saxa ſimul, ſyluaſq; uehens a culmine montis. Quid faceremextincto ſqualebant arua labore, Hoc, quo prægrandes nutarant uertice ariſtæ Nudum& inane ſolum dixiſſes, nam omnia cœno Et fruſtis celſa deuulſis rupe iacebant.
B

AEGLOGA Sic orbata ſuis reſtabat fruct bus arbor,
Sic orbata ſuis reſtabant fru gebus arua:
Et grex aerio tactus mihi fulmine, parim
HNullus eratparium contagia fœda trahebat, Vertice quin Tuguri celeſtis ſi ulphuris gne Correpto, magnam peperere incendia dadem, Sunt tiaminis abſi umpta mihi crepitantubus arma Rutica,& abſumpta eſt nmiũ m hi chara ſ upellex, Quid facerem Lycida?per tanta inõmoda cœli
Ne ſpes egelido torpentem pectore luſi,
V priuata riget per brumam tfrondibus arbos, Cum niue tritis hyems mordaci frigore ſæuu,
Sic mens præſenti damno perculſa pauebat, Inſuper& trepidi caruerunt ſenſibus arius, Vcaucex ſtabamceſſabam ut truncusinerſqʒ Mirario auxiium, ures,operamq; negauit
Tunc Ulam ad quercum demenstornatile buxum Qod ſuauem digits falientibus edere fiatum
Et faciles duce me choreas excire ſolebat, Impeginec deinde mihi mens ulla canendi
Nec melioris erat uerſæ fiducia ſortis,
Nunc, unde ille ire,cur tam tibi fiſtula fracta
Queq; tui fuerit tam magni cauſa doloris
Accipio nec damna mihi leuia illa uidentur, Fauſte, nec inſuefo tot fulmina ſcua, tot imbres Tempore, tam mollicœlocecidiſſe putarim.
Qud ſi aliquis nigra cultos tibi faſcinat arte, Murmure& incerio malefidus obambulat agros Celſa uenenatis coniurbans nubila uerbes,
fau.

Fau.
Fau.
FAVS TVS. Verum illa(ut cernofacies prediuitis agri eſt,
uid quereris?tibi pulchra domus⸗tibi pinguia rura Et grex diſsimilis ili quem fulmen adegit, Compenſant ueteris fortunæ incõmoda, quod te Solatur uultuſqʒ hlares nbi Fauſte reduci.
Eſt, u aisſed quo caſu res ceſſerit, audi.
Nuncia ubi Phronimo patefecit fama, quid ingens Tempeſtas illa illa ſuis nocuiſſet agellis, Aruorum perteſus aitpropria omnia ſunto Pauperis& ſubita ſpoliati grandine Fauſti,
Hoc ius faſq; ſinunt, hoc damna accepta merentur, Id multumde me meritus mihi retiulu Alcon, Mcon prædiues lingna, ingenioq; domoq́;, Paſtores circum quem cum pietate uerentur.
Et dueit, tua ſunt hæc omnia paſcua Fauſte
Sc Phronimus ſtatuit, Phronĩo duce munera fœlix Accipis/a nullo tibi quæ paſtore ferentur.
Eſle etenim uerum uideo modo Fauſte, quod aiunt Non ſemper pluuias turgeſcere in æthere nubes, ged contracta die diducere nubila Solem/ Reddere& amota ſudum caligine cœlum Quin cœlo adſimilis hominum fortuna uidetur, Nanq; uices mutat facieq; eſt ſæpe ſerena,
Sæpe eadem triſti corrugat lumina uultu.
Tunc iterum colere& pręuertere damna labore Occepiliber cenſu, dominoq; nec ullum Par ſtudium intermiſſum opere neq; ſidera tantum Quantum alias agros renouanti aduerſa fuerunt,
Quin nemorum Fauni proba numina,& alia Lycæi B u

AEGLOGA Qui iuga peruolitat celeri pede propitius Pan, Lanigero pecori ſobolem tribuere beatam. Læta Ceres ſe egetem, frugem Pomona reduxit, Roboribus Dryadesmyrtho moliſq; Napeæ,. Vinetis Bacchus rurſum affuit, hinc milutotus En iterum floreſcit ager⸗mh creſcit ouile, Reſqʒ iterum Lycida fortunant orſa ſecundæ. fau. Ly. Nempe ergo Phronmo pro tano munere grates Debebis longas:quod te/tot grandia paſſum Damna leuauit humo, ſedeſqʒ locauit in las. Fau. Ille mihi(ut dixi Lycida)deus extat, ego lum Poſthabeam Faunis, Satyriſqʒ& ruricolis Dis? Donec erit cult Fauſtus poſſeſſor agelli, Quem miſero Phronmus dono deduillicet oẽs Vndarum terręq; deos, ſocioſq; penates Negliget,& ſtructa Phronimum uenerabitur gde. Paſtorum prorſus non eſt integrior illo: Nec pecoris quiſq paſtoꝝ opulentior illo eſt, Magna ſenem pacis communis cura fatigat, Nec ceſſare ſinunt inſumpta negocia mentem. Idcirco nunc hic, nunc illic diſj picit agros, Et uepreta metit ſolemq; admittit aperium, Illi primicias illi mea carmina dedam, Et pulchri toto quicquid naſcetur agello. Poſt Phronimũ memor eſt dono mihu ꝓxins Alcon, Alcon qui noſtrum tandem miſeratus ouile In pingues agros ieiuna armenta reduxit, Et ſubita oppreſſum nos tempeſtate leuauit. Vuite paſtores quibus eſt uicima curæ,

FAVSTVS. Qui caſum miſeri nondum riſiſtis amici Hoc Phronimus fecit,facit hoc manſuetior Alcon Vltima qui Fauſto ſunt inter damna miſerti. Letor ego euentuſed cur ſit letus Anolbus? Quem bona uicini uexat fortuna, doletqʒ Cantori quod iam Fauſto meliora ſuperſint,
fau. Quid toties miſeri repetis cognomen Anolbi?
Hc ſibi met furia eſt moœrenti atq; acris Erynns, pœnarumq; ſatis ſibi met pro crimine pendit, Perpetuo hic dulces ſequitur liuore Poetas Et numeros ridens, dono contentus in uno eſt Quod ſoli pernox& peruigi inhiat auro, Quo magis infœlM& auarus& inuidus extet. verum deſunctus meliori tempore, iam nunc uremum capularis agit⸗iunctuſq; fereiro eſt, Nembra etenum admitiunt ſenſim labentia mortem⸗ dam molem inuidiæ corpuſq; animuſq; recuſant, Huic: egoꝛparca ferox ubi uitam finet Orco Adſcribam hæc Vates gelido tria carmina Cippo- Mordet humum inuidia nondum ſatiatus Anolbus Cui propria humanam uiciarunt cõmoda mentem⸗ S1quis amat uicium uicioꝝ defleat umbram.
Nonne gregem ſemper ſcabioſam nutrutꝰ& ſe Corruptæ pecudis ſtabulo cõmiſcunꝰohe Quid tantum exultat miſer& contempius Anolbusꝰ An/ꝙ priſca ſuum ſcabies corrupit ouile putria nec retinent morbi contagia finem? An quod comracto ſpem cunctam ponit in auro Quod probus ille Aegon charis haredibus olim
B 1
—— ———
—

AEGLOCGA Confaratꝰmiror ſi uuere poſsit ad horam Tam miſer& tantum ruris pertæ ſus Anolbus, Tam miſer& tantus lucri captator Anolbus.
Fau. Qui Phronimũ obſeruat merito cõtemnit Anolbũ, Errabunt citius retro cita flumina,& alto Egreſsi piſces ſiccis paſcentur in agris,
Pulcher& occiduo uertetur cardine Pᷣhœbus Ulo, quo uenit regreſſus tramite in ortum,
Quam mihi magnanimus labatur pectore Cæſar. Cui Phronimi dedit inſignis prudentia nomen,
Fy. lamdudum expectattardantem gratus Amyntas, Fauſte uale, atq; aruis quę ſunt accepta potire.
Fau. Et me ceſſantem labor euocat, ite capellæ Hauſturæ gelidas montanis fontibus undas, Gramine conducto ſaturæ prius, ite capellæ Grandia iam pro prio replebitis ubera feno. Non lupus ulterius ueſtrum infeſtabit ouile, Non nox, non denſa obſcuri caligine fures
Cffcient, æſtu, nemorum captabitis umbras Securæ,& uiridi late exultabitis agro. Ite domum,noctis iam colli git Heſperus umbram, Lucida& Eoo ſecum trahit aſtra ſereno.
FINIS.

GRORCIVS LOaVS SlLESIVS Lectori.
Lector ſi lepidos ſales iocoſq;, Sluſus faciles leueſq; riſus/ SquerisLatu ſalem nuoris: Quod doctus cecinit tibi poeta Vno ſtans pede uel ſubinde ridens, Quid uel Dedaleos gradus retentas ¶uæ te ſegncies moraturꝰaudi Senſus tectior hic tibi placebit
Te paſtorius& lepor uuabit. Figmemo lepido Maronianum Reddis Tyuron o beate Fauſte,
Et iudas Melibæon& rependis Magne ter Lycida bonus quaterq;, Cui tanio licuit frui ſodali
Fortunæ lubricas uices,& omni ſactatum modo turbine Liburnum Vt portus teti git quietiores
Narrat carmimbus ſuis poeta- 1fœlux precor o beata cymba Feœlici precor implearis aura
Et uentis ſimul impleare Fauſtis. At diſcordia quem muat doluſqʒ lnſœlx maneas miſerq; Anolbe, Aeternſqʒ peri ſepulte riiis.
—
—

IOAMLHMVS vADIANVe HELVETIV, ret
Poeta Laureanus a Cæſare. Clariſoimo uino E
Dom. Hermãno Miles, eccleſiæ.S. M ag⸗ m nin oppido ſancti Galli, Parocho, li ſingulari amico. S. P. D. ad be W Cacuit, u Elegiæ noſirę exegiticæ, quã d ad Fratrem meũ, ante bienmũ ſcripſi, m Fanteq ederetur denuo epiſtolium, quo te
ognominis meimutati cum primis ra⸗ tio redderet᷑ anteponerẽ. nam memo⸗ d ria teneo qᷓ tu me, doctiſsime H ermãne, amice& hu mantter in lteris ad me tuis, aliquãdo cuj paueris, qc quaſitrãſfuga, probę& famigerate famuſiæ meę co g nomẽ deſeruerim, illudqʒ quod non ſolũ nouũ, ſed minus etiã apte natũ uidebat᷑, adſciuerim. Iudi pm plures e noſtris ægre admodũ tulerunt,& ſecundum te nemo magis qᷓ patruus meus Hugo võ Watt, tam etſi& chariſoimus parẽs meus Leonhardus vð Watt literis ad me ſuis, ſed quadã tamẽ(ut ſolet) modeſtia uerboꝝ ſugillauit. Fateor ego, fuiſſe tum quod eos mouerit/nam perinde peccat᷑/ſi ab celebri& bone fa inæ nomne gentilicio deficias, atq;⸗ſ turpe obſcurũ de in glorium non mutes, licet hoc eos magis exagi taſſe mihi uideat᷑ quod hoc meo conſilio quaſi religi onem ingreſſus familiã contemnere,& ea fru ge fa⸗ maq; quã ingenio doctrinaq; quantulacũq; al quam do conſequerer, priuare uejle uiſus fuerim. Quok oĩm nullũ prorſus eo tempore quo Vadiani cogno⸗ mentum uſurpaſſem, in animo fuit, quid enim hage
———

rerum nolueretdecem& octo annoze aduleſcens? at hos annos habui cum patriam egreſſus Viennam ue ni, literiſq; præceptore Cunrado Celte, qui tum pub lice profitebatur/ operam impendere cepi. Ibi erant aduleſcentes compluſculi, inter quos Ncolaus Ger
pellius Phorcenſis, Ioãnes Volſcus Boiemus⸗ hodie
dari ureconſulti, Vdalricus item Vannius Au guſta⸗ nus aliiq; non ſane pauci, quos cum uerſiculos texe⸗ re,& pro corolla nõnunqᷓ more uetuſto ipſo Celte iudice, certare ſcribendo anĩaduertiſſem⸗ingens quæ dam me cupido inuaſit idem conandi. Nam ab ineun te ætate numeri me mirum imodũ oblectarun. Itaqʒ
cum rudimentis texẽdi carminis eruditus eſſem non
nihul,& ſubinde magis magiſq; proficerem/nomine quoq; his quos nominaui⸗ abſimlis eſſe nolui, adq; hoc ipſum muuenilis ambitio me uehementer inflam⸗
mabãt. Prius aũt Vadium uocari me uolui, uocabuli
originea uadãdoſiue rectius uado ducta ꝙ eius uo⸗ cis germanum nomen familiæ cognomini proxime adſonaret. Mox ubi e quodã liminari epiſtolioHie⸗ ronymum quendã cognomento Vadium literaꝶ ſtu⸗ dioſum in Italia agere caſu imellexine cognomines fieremus adiecta ſyllaba Vadianus factus fum⸗ hoc ipſum cum in annum iam duodecimũ ex eo tempore perlibẽter admiſerim/ factum eſt ut mutari amplius non poſsit/ etiã ſi uuenilis me conſilu peniteret/ in qua tamen ſentẽtia nondũ fui. Nam(ut pro me quicꝗᷓ afferam)fas& iura ſinunt hominẽ ingenuum mutarè nomen dumodo id ſine cuiuſpiã damno pręiudicio⸗

ue fiat quemadmodũ annotatum eſt in.I. unica. C. de nominis mutatione. Præterea cum Barbara illa cog⸗ nomentaa nitore latine linguæ longe abſint ſiue car men quis ſcribit/ ſiue proſam, prope me neceſsuas quæ dam impulitut cognomentum uſurparem, Iin⸗ quæ qua tot annis exerceor cõſonum, quod in proſa lene eſſet, in uerſu uero facile. Tamum iguur abeſt, ut me cõſilu peniteat mei ut uos omnes ob hanc uel unicam cauſam idẽ probaturos eſſe ſ perem, præſ er⸗ tim ꝙ quoties uernacula Iingua quicqᷓ ſcribo oties me non Vadianũ ſed(quod libentus facio, loach⸗ mum von Watt/ ſcribere ſoleo: ut intelligere haud quaqᷓ dffcile ſit,cuius familiæ fit Vadianus, quæq; i⸗
la ſint Vadn inſignia de qubus noſtra extat Ele⸗
gia ad Melchorem fratrem. Quem& ipſum quiain bonis artbus& politioribus literis etiãnũ Ephebus mire proficit V Vadianum, ipſo non nhul(cum ſen⸗ tentiæ tue eſſe erepugnante, cognomimari uolui nec mora eſt, quin Deum optimũ maximũ ſupplex im⸗ plorem, ut perpetuos eſſe literaꝝ cultores e familia
Ula noſtra uelit/ꝗ oẽs Vadiam uocari poſsmnt, quiq;
a uernacula nomẽclatura interimnec genere nec ur⸗ tute ad maioꝝ noſtroꝝ imitationẽ unqᷓ deſint. Quod primũ ſemper uotum fuit loannis von Watt chariſ⸗ ſimi patruicuius ꝓxima morte adeo cõſternatus fui,
ut nihil unqᷓ egrus tuliſſe me reminiſcarde ciuus oli fide& mun ficẽtia alibi referam. Modo ſat ſit te uirũ optimũ his paucis imelligerecur/ qã aliqũ culpaſti, ego inſtuuerimne temere magis/ qᷓ certo cõſilio cu
piam factũ eſſe udeat᷑ Ve No. la. An. M. D. NVII.

[OACHIMI vVADLAd HEIVETII POE⸗ tæ Laurea.de Vadianoꝝ familiæ inſignibus, a Sigiſmundoprimo R.rege donatisad Nelchiorẽ Vadianũ fratrem. Elegia.
—— S —
5
„ —. % S 4E 1„W .
Rudolphi Agrico Watt alias Vadianum, Carmen. Bina homini profunt ccleſti preſtna nuu Vxxtutis clarum ſanguinis atq; decus. Quæ duo ſi fuerit quiſqᷓ f ortuus, ab unde Fauſtus& ad normam rite beatus eri. An ne utrunq; tuum eſt?Certe non ullius unqᷓ Indigus utrunq; hocnn Vadianctenes.

ELEGIA
Vr proauis data ſint quæris inſignia frater, Quæ uolucres referãt parte ab utraq; feras. Mariſq; grauem galeam⸗clypeumq; choruſcum,. Curq; auro Gryphes texta cathena ligete An ne alquid teneat ratio diuerſa colorums? e Et ſigms lateat cauſa petenda ſuis. Noſce breuuFrater germaneex carmine cauſas
Et muſis præſta per ſua ſacra fidem, Non tibi paſpanti reſonabunt pectine nugæ, Nec feret expertes pagina caſſa logos. Veraces rerum ſeruant monmenta Camœnæ 1 Et memori hiſtoriæ pulcher Apollo fauet. Ad uga Ryphei, gelidus ubi cominus axis Girat in ambiguas Arcto philaca uices. Qua geminis terræ facturus partibus oram Fert Tanais celeres ſorte fuperbus aquas. Eſt animal Scythicis fodiens e montibus aurum Inq; ferens clarum cœca metalla diem. Hoc Europęis opibus natura dicauit Sarmata qua ſyluas,trux& Alanus habet, Forua quicẽ ſpecies animali/ horrendaq; forma eſt, Et dubito an uolucrem dixero an eſſe feram. Quadrupedante gradu non uictum robore corpus Per patulos, cruda meſſe, uagatur agros. Sæpe leuatur humo,nigriſqʒ innititur als. Et denſo frendens aere ſæpe uolat. Igne micant oculi, curuatur acumine roſtrum, Sibilat& grandi ligna retorta ſono.

DE INSIGNIBVS. ulta toris ceruix, ꝓræacutis auribus extat, Fronſq; minaxacris ſigna uigoris habet. A⸗ Eorreſcunt uillis armi criſpantbus atri, Nſperat& fiſoos ungula acuta pedes. Cauda ferit clunes talos demiſſa ſub imos/ t nodum hirſuto turbine finis habet. parte hac Marmarico forma confine Leoni⸗ Qui Maſyle tuas depopulatur oues. lpſfa uocat Gryphem ſæcs ſpacioſa uetuſtas Hoqq; hodie durans nunc quoq; nomen adeſt. Vnoculi gens rara colit uicina Arimaſpi, Quidebent Scythicis moribus eſſe feri- Quis corpus ſilueſtre horrens incultaq; membra, Quis fronti uiſus unicus orbis ieſt. Nominis hinc poftti ratio fuxiſſe putatur Quod nota compertis conſona rebus erat. Stat fauus tereti collectus uertice crinis Oraq; nigreſcens marcida barba tegit. Diuitibus rapto crinis ſubſtringiur auro lnq; rudi formam corpore præda iunat. Hirſutis tegitur brumalifrigore braccis Et terram raro uomere pauper arat- Sedibus incertis nunc hic nunc conſidet illic, Vt iubet inſertum uaſta per arua nemus. Vtrinq; inſolitæ duranti ſydere uires, Vitaq; maturo reddita fine manet. Accola Geſglitron tractum uocat/ aurea moles
Et laudem uiridis inde Smaragdus habet.

ELEGIA Hiquum rimatur locu pletes monte cauernas Gryphs celer,& uænis aurea grana legit, Inqʒ diem fœtam præcioſæ mercis harenam Et fiauum duro pondus in ore uehit. Scilicet nſignem Genio ſtructurus aceruum Et ſolutas tumulo compoſiturus opes. Conantur prædam uerſuti atq; omnia tentant. Nec ſolitis abſunt bella cruenta dolis. Peruigil intento ſ pectans Arimaſpus ocello Vicinum ſpolus deſtinat arte locum. Et quamuis gemini priuetur lumins uſu, Grana tamen uænis aurea fracta uidet. Et uidet haud paruo penſandas ære ð maragdos, Inq; illis lucri prima cupido manet. Tum uarias irepido diſcernit pectore curas, Et ſparſas ures colligit ira procax. Tunc animus pugnæ ſtatuit momenta futuræ, Tunc licitæ pergit fraudis inire uiam. Nec uolucrem ſ pecula fodientem ceſſat ab alta Sectari in longam, uaſta per antra, diem. Ceu ſolete ramis iunctus Scytha Phafdos undis, Hic ubi Diſcheris arua inimica patent. Quidum ſecurus damni per denſa uiator Arbuſta& uirides itq; rediuq; rubos. Labitur elati furibundus caudice trunci, Et miſero ſaturat prædo cruore manus. Ceu Draco in eois El ephantem plectere ſiluis, Seq; ſimul caſu præcipitare ſolet.
7

DE INSIGNBVS.
Poſt ubi fulgentes precioſæ mercis aceruos lnna a ſojno Gryphs tulit arie ſpecu.
Et numerat, Gemo ſic mnſtigantelapillos. Computat& læto candida fruſta die.
Quod ſolet enxo luxata puerpera ſcœtu, Dum ſobolis membris hæret amore nouæ⸗
lle ſua tandem pernix ſtatuone rel.cta prouocat affines horrida in arma uiros.
Nec mora, conuenunt:& acutas ære fagutas uſtinet ad læuum nexa pharetra latus
Et rigido laxus neruo contenduur arcus, Guo celerem feriant ſ picula iacta feram.
Sunt qui nodoſam uicino ſtipue frondem, Lapſaq; montano culmine ſruſta petant.
Vtq; cito prædæ rapitur mens cœca furore, Sic ſubitus quæuis prenſf at ut arma furor.
O nimium ſiudus homimũ ſociata cupido, O nimium ueris æmula facta boms.
Quid tanta ardentes rapis in diſcrimina motus? Quid faciles animos mpl cuiſſe muai?
Vyt unli uendat pręcioſas ære ð maragdos Cenſuram fati trux Armaſpus obu.
Comparat& fuſo fauentem ſanguine glebam, Veneat ut grandi præda redempta lucro
Nam fera dum ſoluis experti miluis armis? Dum ſeſe nota conſpicit arte peti
Perſtat,& extemplo rabioſam colligit iram, Ceu Getula ſolet lapſus in arma Leo.

ELEGIA Tenſaqʒ uerſuto proſpectat cornua uiſu, Et forti uitat tela agitata manu. Quin etiam quum prenſa furor nimis ingerit arma, Non eſt frendenti ſaxa per alta modus.
Inſilit& nigris craſſum quatit aera pennis, G Et gyro illudit tela inimica uago. Cominus inſultat iam nuncdelapſa Arimaſpo, C lam dicto citius celſa ſub aſtra uolat. lam conuerſa cadit/ roſtroq; armata cruento, I Hoſtica multifido uulnere membra petit. Sæpe oculum ſola nutantem fronte papilla In prędam uiſus ungula iacta rapit. Sæpe etiam celeres(ſi uera eſt fama) ſa gittas, d Et tenſos arcus ferre ad inane ſolet. Nec iaculis arcuqʒ feroces ſi egnius hoſtes Ordiri,& liquido bella ciere polo, Interea ſi quis raptor procumbit in aurum, Subtrahit& cupida gemmea fruſtra manu. Ditia uix patiens iugi ſibi parta labore k Dona rapi,inſuetum ſrendere in arma ſolet. Inſultuq; fero fugientes cominus hoſtes. Sectari,& prenſis ſæpe parare necem. Vt folet Hyrcanis Tygris in uallibus errans, Caſpia terrifico dum ſubit antra gradu. Et fœtu priuata furit, catuloſqʒ ferentem
Raptorem ſæuo dente inimica petit. Non hanc impediunt longa interualla uiarum,. Non, qui moœrentis pignora portat, equus.

DE INSIGNBVS.
Quin luſtris ſobolem repetitis paſoibus indat, perq; auctum nunquam feſsa recurratiter.
Gryphubus hęc pugna ẽ Frater cœcisq;, Arimaſpis Que ſolet eoæ tractibus eſse plageę⸗
Quum ſolidis F̃ormica legit de rupibus aurum/ Indus& excerptæ fragmina mercis adit.
Quum Phobi longo tellus incendiur æſtu, Et medio fugitur ſub caua luſtra die.
Iſta adeo finem renuit ſcelerata cupido, Nec habet armorum peſtis auara modum.
Hæc noſtri quondam maiores prclia norant, Venerat Arctoo fama petita mari.
Nouerat aligeræ regni qui ſceptra gerebat Siſmundus /pugnas ingeniumq; feræ.
Et placuit rebus conformia ſigna reponi, per quas uirtutum conciperentur opes.
Hic uojuit Gryphes rebus monimenta gerendis, Et geſtis noſtræ munus adeſſe domus.
Et ſenſum expoſuit quem præ ſe ferret imago, Quem non obſcuro carmine Frater, habe.
Aurea non nunqᷓ quæ ſunt precioſa uocamus, Aut quæ momentum nobilitatis habent.
Nam graue nec flammis nec tempore uincitur aurũ, Inqʒ ſuo perſtat ſæcula cuncta gradu.
Aurea progenies atq; aurea uæna loquendi, Aurea quin Vatum carmina nomen habent.
Aurea cœleſtis dicuntur ſidera fſammæ, Aurea lux terris/ aurea uere Venus.
D

ELEGl
Deniq; Saturni quondam aurea ſæcla fuere, Quod uicio nullus tum tutt orbe locns.
Et ſteterant placido connexa elementa uigore, Aſtraq; per terras munera grata dabant.
Recte iguur Virius nomen ſibi uendicat auri, Qo nll fidereo pulchrius orbe bono eſt.
Quoq; anmis paruur noſtris non falſa uoluptas, Et uutæ nullo turbine fracta quies.
At Gryphes in fruſta auri, urideſqʒ Smaragdos Vt non ulla lucri ſpes ratio ue mouer,
Sed duce natura, Genioq; ad pulchra uocante Sola uoluptatis dona& amoris habent.
Sic animus cœlo dignus& perpete fama Virtutis merito præmia cuncta locat.
Et molles uitæ tenuis contemnit honores, Nec niſi quos clare facta merentur obit.
Promptus in obſequium miſeris, Patrięqʒ labanti Securas mortis exhibuiſſe manus.
Quin ſcelus oppoſitis meditatur mœnibus hoſtis, Et tacitos ſolita colligit arte dolos,
Nec placidis numium confidit Nauita uentis, Cum iacet& cunctans ocia pomus agt.
Nec nms mmedus animo cojlabuur undis, Qum mare non æquis fuctibus aſtra feri.
Sed medius conſtanſq; ſibi ſubit obua fato, Suſtinet& fortis cum ratione uces.
Nullius hic rerum moliur commoda damno
Nec per quæſitas fraude ſuperbit opes.

DE INSIGNBVS. Nec ſinit ut ſæuos agtet uolentia motus, ludice ſe magnum eſt ui rapuiſſe, nephas. lraſci uicus/ ferro punire nocenies Fas putat,& ſanctis legibus eſſe locum. Fabricn menſas, Agathoclis pocula laudat, Et non magnifica uult habitare domo. Quicquid& eſt reliqui notis umpertit amicis, Inq; leui urtus pondere pondus habet. Vq; ſui Gryphem torques circumligat auri, Quod rigida multo caute labore uenit, Quod ſummo partum uolucris defendit amore, Nec, ut amat/patitur ui fine parta rapi. Suc uero mentem uirtus circumligat auro, Quæ ſine non Hercle parta labore uenit. Quæ niñi per ſeriem texat ſociata cathenam Altera& alterius grandia facta iuuet. Non fluet exacto fulgor deductus honeſto, Et uicu ſemper culpa ſuperſtes erit. Bſt tamenut uirtus ornet priuata tuentem Et uicina malo nobile tractet opus. Ebria ſæpe fuit grauitas matura Catonis luſticiæ incaluit regula ſæpe mero Cæſaris extollit famam clementia primi, Qui libertatis prima ruina fuit. Quiq; malo uires auxit Catilina furore In caſtris pugnæ non fuit arte malus. pontica dur Syllæ rapti furor arma reprsſsit Pro patriæ augendo limite/ pulcher erat · D ii

ſt ELEGIA Martius at poſtqᷓ temerato ſanguine campus Vndauit, ures non niſi abuſus erant. Quæq; ſuos Mario peperit uiriute trumphos, Infauſto facta eſt indice ſacra manus. Cui non Alcidæ geſta inclyta nota fuere? Cu non quæ uicit tot fera monſtra manus? Et tamen hæc tertur molli formidine quondam, Stipatam fuſo ſuſtinuſſe colum. Theſea cognouit Marathon diſcrimine tauri, Dctæo norunt facta relata ſolo. Et tamen hunc uacuo fugientem littore Diæ Perfidia inſignem Creſſa puella uocat. Quocirca ille orbis uurtutum: hæc pulchra cathena Qua nitet omnmodis mens opulenta bonis. Quaq; procul uicis anmus iubet omma recte. Et proba uel minimum penſat amuſss opus. Effcit, ut duret candentis gloria famæ, Vt nulli ſubſint cætera geſta notæ. Nam male conſuluur,titulis/ ubi culpa peracti Criminis& uicii conſcia facta patent. Eſto alus dign udeamur laude, probati, Attamen& uicium qui trutinetureri. Sic duplici ſemper tracti retinebimur hamo, Et ueri nuljo regula fine manet. Rumpit& inſomnisdecretam cura quietem Quæ niſi ſincera ſiſtere mente nequu. Pr.ſca fides docuit cœlog ex arce ca henam Pendere,& preſsi tangere culia ſoli.

DE INSIGNBVS. Quam cœlos terris& terras uectere cœlis, Et media extremis ordine cuncta, ferunt. imirum hæc ila eſt ſtellis deducta cathena Quæ per umtutis conſona facta fu. Quæ ſimiles duus anumos extolli in aſtra, Qumn& terricolis aſira ſubeſſe iubet. Membrorum quæ ſola diem ſub carcere donat, Quæ mura quoduis luce peragrat opus· Hæc ſocios hommnum cœtus compohit& urbes, Hæc ſanctas leges⸗ſanctaq; ura locat. Hæc pulchriFrater, menſuram nendicat omnem, Cætera perfragili conditione ruunt. Sola hæc momento perſtat fulgoris ut aurum, Et parat in cyclum ducta perenne decus. Cæcutiens uno petu hanc Armaſpus ocello, Aſtrui& falſum caſſa per arma⸗decus. Hic Armaſpi ambitfrater, me mudice nomen, Qui ſeducentis falluur ore boni. Et putat illecebris faciles capientia ſenſus Inter uriutes poſſe tenere locum. Quumq; boni ſpeciem præ ſe ferat ampla uoluptas, Et molle ingreſſo pollice monſtret iter, Neſciusatrocis ſequuut ueſtigia metæ⸗ Orſaq; peruigilis prima doloris adit. Hec auidam cænæ comitantur uulnera prædam⸗ jdalia hæc nout ponere dona Venus. Pamnautur merno doctis Arimaſpus Ariſton, Quq; ſii comites Pyrrho& Heryllus erant. D ii
—————

ELEGILA Quod uero longe uirtutis calle relicto, Malebant ſenſu degenerare lei. Et deſertores poꝛius per caſtra uocari lmpia, quam iuſto tendere ad arma duce. Hos, qui uurtutis uictricia ſigna ueretur Perdet,& inuictus hac duce miles erit. Hoſtica nec ſubito depugnans arma timebit, Palma eſt, erranti non habuiſſe fidem. ſdcirco albenti clypeum depingere gypſo, Et Phaleras placuit caſoidi adeſse nigras. õ Vt ſolidum uitæ ſignarent iuncta tenorem, Innato perſtat robore uterq; color. Frater habes breuibus noſtri præconia doni, Et quid picturæ pars ſibi quæqʒ uelit, Tu recti ſectare uiam, necte urgeat inſtans Error,& hoc tandem munere dignus eris. Ridendum eſt titulis ſ pectari& imagine auita Si mens uirtutis perdita fruge carer.
FINIS§. ANDREAE ECK EX. S. GAlIL.O AD
Vadianum Præceptorem.
Roma ſuo merito gaudet celebrata Marone, Huius habent horum carmine geſta decus.
. Sic dete, laudem modo ſi Vadiane repones, Gaudebit Roma gratior, Heluetia.

IN ANOLBVM PRO DOMINO VADE
auo. Poeta& Medico.
Quid ubi cum rabido Vates doctiſsime monſtro, Quod Loligineo cuncta cruore notat? Syſphio premuur ſaxo œdiſsumus Erro, Norio nec poterit talis obeſſe tbi. Cuus Eehudnco madefacta eſt lingua ueneno Cuus& os ſpurcum ml mñi uirus olet. Pro te pugnabu Phronmus Tritonidos armis, Pro te torquebit ſpicula Apollo ſacer. Cæſaris& Claru telis muntus utrinᷓ Non tmeas rabule uerba biſulca leuis. Nam tua durabi ſtudus intermina fama Hæc duo ſi fuerint numina dextra tbi. Aſt ſorte aduerſa cruciabuur acer Anolbus Et poſt hoc fatum/ fabula turpis erit. Mathias Paulinus faciebat.
Impreſſ um Viennæ Auſtriæ per Ioannem Singrenmũ. Expẽſis uero loãnis Meczker.
Anno dñ.M. D.NVII.

10 p§
————
Sahlm S—„
— r 6.—— .—— 7ir—. ßy⸗ 3——— ſ——„ lgor. 4 Ir— 7 5 E— S n a 3 ſe Aer 9. ½—. ⸗—
Fy.— le. S—. 2½ 0 e F. e Be Sea p⸗ — 2 77 2 ſ— Fſ 5 x 2— ₰r 2 3 =6——— oph 7— A * f 8—/—5 — 6*. 4 ſla Pr,—
6 ℳ.
— 6
—
S IM.—r v0 tien g 51 r⸗= 7 — ac⸗—„ſ0 1 — TE„— 0— Nap
ſ⸗ 66 ₰— 92) 4* vr—
† ED S6.
—— —
3˙5 5
t N
—