1* 4 PARS POST ui lirſerta ſunt Conſilia aliorum excellen⸗ tiſſimorum I Ctorum Germaniæ, “ Nunc peimum cdita STA TIO 308COLTENI v. D. FIELIO AVTORIZZSZ. S* 2„ 6— 1 5* 4 1) 4... 3 4 em gratia& Ease⸗§. ce Maieſt. ad annos quindecin- HELMAESTADII, 1 Typis Lacobi Lucij impenſis neredum Ludouici Brandes, Anno 1600. 84 NOBILITATE 8 * „ —„ 4 4 A ‿— 1 +— 1 5 8 3 4 22—— 4. 5 G 8 B— 7 8 48 1 8 8 B 8 5 —— 4. 8 5 2 8 4* 8 — G * 2 8 8 12 chiepiſcopatus Magdeburgenſis Cancellario, Dn TOBIAE PAVR- MEISTERO, in Hadeberr/& Zilling/ Epiſcopatus Halberſtadenſis Can- cellario,& Reu Ducis Brunſuic. Conſiliario, Dn. CHILIANO Stiſſern/ Archiepiſcopatus Magdeburgenſis Vicecancellario, Dn. 1OHANNI CONRADO Vahrenbuͤhlern/ Reuerendiſſimi,& IIluſtriſs. Ptincipis Brunouicenſis Conſiliario primario,& Dn. IEREMIAE Richhelm/ ccleberrimæ Reipubl. Hallenſis Syndico digniſſimo, Domi. nis, fautoribus, affinibus,& amicis meis colendis 3) — 4 7 8 EPISTOLA appetam„non quòd me ed dignum cenſeam,(abſit tanta audacia,& arrogantiaa caſto hoc pectoren ſed vt ab illis promouear, vt& ipſe magna conan- do magnus aliquando cuadere poſsim. Si quata- menhæc Magn. I. audacia videtur nimia, mihivt ignoſcat,& veniam det, precor. De tus verò Ma- mficentiâ, Paurmeiſtere, Vir Nobilis,& Magni⸗ fioe, quin& ipſa mihifaueat, nullus dubito, quod non obſcura fauoris, beneuolentiæ,& amicitiæ exempla ea mihi non ſemel oſtenderit: Etenim, cùm primum Magnif. T. accederem, ea tantàme benignitate accepit hoſpitem, vt, ſilaudare can- dem benignitatem velim, vox me prius, quam ad finem perueniam, deficiat: Cuius igitur fauorem magis quæram, quàm eius fautoris, quem mei, li cet tanto fauore indigni, amantiſsimum ſciam. Impellit me quoque Iſocratis illud, qui, amiciti- am cum hereditate paternà ad liberos tranſire de- bere, ait: Et quis eſt in toto hoc noſtro Dacatu, & Epiſcopatu Halberſtadenſi, qui ignoret, quan- tam T. M. cum Parente meo, piæ memoriæ, co- luerit amicitiam? O vtinam Parca inuida male- ficas manus per parum adhuc temporis continere voluiſſet,& non tam repentéè filum illud vitæ pa- rentis mei abrupiſſet, in T. M. certè beneuolen- tiamprius deueniſſeml Sed fatum temereè accuſo- & temeréè illud exOopto, quod conſequi non poſ⸗ ſum: ſi quæ tamen amicitia paternæ reliquiæ M. T. ani⸗ prius, qit igtturtu , quemm igimumb I, qui, m. ros trall oſtro Du ignolet memol. 4 a indichi oorss colt illud 4 te hercl emeteul Enr Ml. dc DEDICATORIA. * T. animo inhærent, cas vt prouocem, idago,& deinceps agam ſeduld. Quid verò T. M. huma- nitatem,& amicitiam, quam cum parente meo, laudem, aut prædicem, Stiſſere V ir Magnifice, cùm ea mihi ipſateſtis ſit, quantum in amore mei hactenus permanſerit: Eaergo amicitiavt conſer- uetur,& vt infauorem tuum magis, magiſque de- ueniam, ideò T. Mag. nunc interpellare volui. Quòd ſitot mihi linguæ eſſent, quot Cerberum habuiſſe capita Poetæ fingunt, Tuæ tamen Am-⸗ plitudinis Vahrenbuhlere, Vir Iuriſconſultiſs. Affinis æternum colende, in me meritaexplicare, & prædicare ſatis non poſſem. Aeternus ilſe rerum moderator,& animorum Iudex DEVS, hunc animũ nunquam tui immemoremnouit. Eaergo, quam T. A. debeo, reuerentia me impulit, vt prioribus fautoribus meis te quoque meritò ad⸗ iungerem. Deteverò, Ieremia Richhelme, affinis chariſsime, vthic multaverba faciam, minus ne- ceſſarium duco, cùm amicitiæ inter nos noſtræ teſtimonium locupletiſsimum perhibere poſsint Pijſsimi tum parentis, tũm ſororis meæ, coniugis tuæ dilectiſsimæ manes. Eheu lacrymas mihi ex- cutit iſtorum recordatiol Quare, ne vulnus illud, animo meo altius infixum, recrudeſcere faciam, nondicam dehis amplius. Modòè hoc vnicum ſcias,& credas, mete amare,& colere: hic me 2 3 amOr EPISTOLA amor mouit, tevt cum reliquish pellarem. 1“ Si itaque ea, quæ dixi, amicitiæ, neuolentiæ argumenta quenquam, vt bonc auoris,&be- uere, me certe, vt V. M.& A. fauorem, amicitiam, & gratiam exiguà hac epiſtolà mihi conciliarem, nouaro„ adducere meritò de- renouarem,& conſeruarer buerunt. Quare, cùm aliorum iudicio ſequen- tia hæc conſilia, partim à parente meoconcepta, partim ab alijs viris magnis ſcripta,& à parente meo comprobata, committere decreuiſſem,& aliquot mihi patronos, qui& ſyncere de his iudi⸗ care,& ſua autoritate,& prudentiâ contra male- uolorum morſus mihi ſuccurrerent, comparan- dos exiſtimaſſem, multam poſt deliberationem Vos tandem, Viri Magnifici, Nobiles, Ampliſi⸗ mi,& luriſconſultiſs. ante alios elegi, quos cum negotij alijs ad Reipub. Chriſtianæ conſeruatio- nem pertinentibus, maximè occupatos ſciam, hiſce meis ieiunis literulis diutius, quam par eſt, detinere nolo, ſed id, quodreseſt, agam. Per igi⸗ tur nominis veſtri celebritatem, per pios Paren⸗- tis mei, quοs olim coluiſtis, manes„&per quic- quid vobis gratum eſt, oro, vt V. M. A.& E. hanc meam interpellationem haud ægre ferant, præ⸗ ſentia hæc conſilia, ipſis dicata,& conſecrata, benigna fronte excipiant, legant,& lecta aduer- us acepiſtolã com⸗ fauorem,& gratiam quærat,& acquirat, permo- — ncepi DEDICATONRIA ſus Zoilos, Momoſque defendant, me denique, ;, faucn, meaque ſtudia, ſibi deinceps commendata habe- in, Itha ant, Promoucant, adiuuent. Egoveſterero, dum quint triftis illa ſorortrigemina filum hoc vitæ me duce- tem amun re ſinit, ad quælibet officia M. A.& E. V. præſtan⸗ ihi concn da, paratiſsimus. Valete domini, fautores, affi⸗ uceremn nes,& amici perpetuũm colendi,& Neſtoreos in „½ iudiciog annos felices viuite. Raptim ex inclyta Iulia Calend. Martiſs, Anno cio. 10 c. quoego trige⸗ emeoen, ſimum primum ætatis meæ annum compleui. ta, K2 dern n v. M. A.& E. cerè deitn S rà contn“ nt, caupſo 5 Statius Borcholten p. deliberti biles, An legi, qus xcont rupato. , quamgs agam. verpio es,&pel 1. Al 4 ferart & corb- — Obſeruantiſs. 6 1 3 . “ ö A 0 5⸗ G 8 6* SEQVVNTI SIVERESPONSA F. 22 7 N 5 8 8 4 M—* K 3„ 5 25 OAℳ 79 7 S 8 4 Le. A. ,, e . EE“ 8 2 0 5 1. 8 Q ℳ 8 6* I Borcholten Luneburgenſi. CONSILIVM PKRIMvM. Caſus. LLufttiſſimi Duces P. Ciuitari§.& ciuibus BSScius talc conceſſerunt priuilegium, quòd ex- tra ſuam ciuitatem ad nullum lIudicium, ſiue Eccleſiaſti- cum, ſiue ciuile vocari, aut citari de- beant; Sed qui velit eos coauenire, hoc faciat coràm Senacu Ciuitatis. corum. Accedit, quòd Senatus ille omnem Iuriſdictionem intra,& ex- tra ciuitatem iuſto titulo emtionis à Ducibus comparauit, per quem contractum Senatus S. competens Iudex ciuium ſuorum,& incolarum effccus eſ. Nihilominus Duces interdum ciues S. extra Ciuitatem faciunt vo- cari ad Iludicium ſuum Aulicum. Queritur, an citati ciues impu- nè poſſint non comparere, vel, an tencantur ſemper exceptionem fori Opbonere proprijs ſumptibus, ſeu vi- atico, vel an Duces, vigore ſuæ pro- miſſionis, ciuſmodi citatos indem- nes ſeruare debeant: S 3 — ſtio propoſita,& olim inter Do- ctores agtrata, tamen, quò ad caſum noſtrum, paucis reſolui poreſt. Quia hæc eſt com- munis DD. concluſio, ſi citetur notoriè pri- uilegiatus, vel exemptus, quòd non teneatur comparere ad allegandum priuilegium, vel exemtionem. Vt tradunt DD. iu l. Ex qua- cunć vli Iaf. num. 3. ſfſi quis in lus voc. non Ven. Cunon. in c. Si duobus. Ae appell. Felin. in c. venien:. num.+ εᷣ accuſat.& vmnes poſt gloſ in c. cum ordi- nem. ext. de reſcripr. Vbi Felinin J.col. num. J.& ſequ. cumulariſtimè allegat,& ordinarè diſßutar pundtum, dro& contra, eò nos remitt imus quia non opus eſt transſcriptione, aut lariori de- Benèe verum eſt ad hoc, vt procedat com- munis concluſio, quòd non fufficiat notori- um, ſiue certum eſſe apud partes, ſed oportet notorium eſſe ipſi Iudicio. Vr declarat Roma. in d. l. Ex quacunq col. 3. S Iaſ. ibi. u. 36. in fe. per Vex in dc. hi duobaus. Sc. ab excommunicato de re- fäript. Idem tradit BFelin. in d. c. Cum ordinem, nu: I4. Vli plura pro boc allegat, Pendet igitur reſolutio ex eo, Vtrum S. dicantur notorie priuilegiati, velexemti à luriſdictione Du- cis 2 Et videtur, primã facie dicendum, quòd ſic; quia in dubio qualitas notoria præſumi- tur eſſe nota ludici, quando eſſet notorium, in quo difficulter caderet ignorantia, quæ non eſſet ſupina, vel craſſa, Vr dicit Belin. in a. c. Cum orainem. num. 14. licet alf DD. non aperi- ant. aliud tamen Felin. non allegat, nec declarar. Sed benèfacit pro dicto ipſius, quod tradit Areti. in cnſil. Is in fin quoa ſequitur etiam Felin. a inc. ————————————— 6 7— ——————— ₰ 4 4———— 4 —— 2———“ **——*-————— ———————— —“““———.*——“ —————— „ Ba— .. 1— h*— 2 Conſilium Primum. in c. Figilautimam. 4 de præſripr. Nau nt quòd is, qui inſtrumenta, velalia documen- ta continuè habet penes ſe, non pofſit alle- gare iuſtam ignorantiam, fed erit craſſa,& ſupina. Vnde cùm Duces P. copias priui- legiorum, venditionum,& tranſactionum, quibus S. d Iuriſdictione ipſorum exemti fue- runt, ſemper habuerint,& habeant apud ſe, non videtur, quòd ipſis qualitas,& conditio 5. fit 9 nora. FEt conſ equenter, ſi ſcienter citati f ac 1. unt exemtos, cùm pariter hoc notum ſit S. ci- tatis, videtur, quòd non teneantur compare- re, per ſuprà dicta. Prætered per ſe n oneſt ve- riſimile, quòd Duces, veleorum Officiales, & Iudices contractus, ab antiquioribus Du- cibus celebratos, ignorent, præſertim cum concernant rem arduam. Sed breuiter contrarium verius eſſe no- bis videtur, quòd S. citati ad ludicium Du- cale, ſiuc Aulicum, non poffint impune non comparere.“ Nam vt docet Iaf' in al. Er quacunq nu. 21. aliquew non eſſe de Iuriſdictione citantis, certum,& notorium eſſe poteſt Vno, de qua- tuor modis, videlicet, ex cauſa, ex perſonà, ex loco,& extempore, quos caſus declarat. Bart. 1s. zu I. G2. leck. Vtrobiq num. r. Sed ſi omnes iſti modi inſpiciantur, ac ponderen- tur, ex nulio liquidè certum eſt, S. non eſſe de luriſdictione Ducis, de quo ad præfatos DD. nos remittimus quia nimis longum eſſer pun- ctualiter hic deducere. Et quamuis Dux penes ſe habeat copias priuilegiorum,& ſimilium, ramen benè poteſt hoc ignorare, propter varias,& quotidianas occupationes. Sicur in ſimili dicit Corn. in onſil. 13J. in 2. cöl. num. 3. in a. Volum. quòd Papa præſumitur ignorare ſpecialia priuile- gia, etiam per ſe conceſſa ‚propter multipli- citatem negotiorum. Et multò fortius præ- ſumitur ignorare geſta anteceſſorum ſuorum, prour hæc larius deducit Corneus. Secundo facit, quòd citatus à perſond prouida,& honeſtâ, tenetur comparere;, li- cêt citatio primàâ fronte habeat iniuſtitiam, quia non eſt præſumendum, quòd talis vir feciſſet citarionem, in caſu, à IJure impro- bato, ird hingul. licit Abb. in c iuſii eſſent, per Iluam revt. in 1. nor. Ae præben. alleg. dictum Iuna. in& 1. ae dleric peregri.& ſéquitur Iaſ. in d. l. Ex quacung,, nuna. 3 ½. E faciunt, quæ in ſimili latè deducit laem Iaſ. in aurb. Iubemus. col. fin. ae iuaic. Cuùm ergo Dux perſonam gerat honeſtiſſimam,& prouidam, quòd ex re ipſa, vel ex priuilegijs nobilitatis oſtendi poſſet, Nam dicunt, fed nihil at b . citati comparere debeant. ſed nihil attinet, hic dicere? ſęquitur, quod Tertio, quando citatus reperitur in territorio citantis, licet non ſit de iphus foro, ſemper tenetur comparere, Vt maduj Paul. Ade Caſt. in d. l. Ex quacung. col. T. F 6 quis in Ius Vot. non ierit. Angel. in l. ſi quls ex iien ff. de Iuaic. Innoc. in c. Romaua. in éliſ. Verli cauſa.& ibidom. Plulip. Fran. in§. Cumau rem. nunm. 2. de appel. in d. ee Lanfian. Ae Oria in fad pract. in verb. Citationes, num. 12. Ex quo concludendum videtur, quòd S. ad citationem Ducis multò magis tene- antur comparere, ſaltem ad allegancum pri. uilegium,& cxemtionem ſuam. Quia ſub. diti Ducis ſunt,& largo modo totus Duca- tus dicitur territorium oucis. Quartò pro hoc adducimus or. per Bal in a. l. Ex quacuno in 2. col. Vbi pro regu. là tradir, quandocunque citans habet fun. datam intentionem de Jure communi tunc citatus tenetur comparere, ſed nulli poteſt videri dubium, quin Ducis intentio pro- pter ſuperioritatem,& vniuerſalem Juril. dictionem in ſuo Ducatu ſit de lure com. muni fundata. Ergo S. citati debent com- parere. Vnde ibidem Bald. inν. cul. in prina quærit. Si Iudex citauit exemtum, exem. tus autem non cemparuit,& Iudex contra cum proceſſit ad primum,& ſecundum De- erètum, an proceſſus ille teneat,& videba. tur, quòd non. Nam ex quo crat exem- tus, non videtur latitare. Vr l. Vir bomw. f. iudic. ſolui. ſed Bald. dicit contrarium, quia licet ſit exemrus, non tamen luriſdictio funditus eſt eneruata, imò adhuc eſt luder competens, ſi non opponitur exceptio, eν d. I. Ex quæacunqueé. laem vulr Felin. in d.a cum ordinem. ſub. num. 12. de reſcript.& qpr. Des iu c. ſi awobus. num.. de Appel. Vbi dicit, con- cluſtonem, de quàâ ſupra in princ. procede re, quando notorium eſt, Iudicem in cita- tum non habere Juriſdictionem ipſo Iore: Sed quando habet ipſo lure, licet per ex- ceptionem elidi poffit, videtur, quòd vale- at proceffus, niſi opponatur, vnde iſto calu debet citatus comparere,& exceptionem proponere. Quia Hicet notorium ſir, exce- ptionem alicui competerc, poterit eſſe, quòd non vtetur illà exceptione: hæac ſun veyba Dech,& idem renet Balaus in l. geue raliter a 2. Iuuoco. 2. col. Veyſfte. aducrratu. G de Eyi 24 & deric. IHdem voluir Barrolus in d. l. Ex Qus cunque. num. 9. E pulchrè Iunoa in c, ex patle⸗ T. num. 5. exr. Ae verborum ſigni 2 Vbi loquitut etiam in ſubdito,& inter cætera dicit, ſt- ue talis ſit exemtus, ſiue non, ſiue dubi- tet, quòd prudenter faciet, ſi priuilegiu akrncmoin wcamwoch Nierdeikcoc , ytio, D Daniſa yen duazam ſa a 15 ücoltrach V unülunt, b eh Vnle,ze cor o hoc adixcimna Ang, in 2al ſh andocunque ciau lonem de lure cnnm ur comparete ſiu a, quin Ducis in itatem, Rſmitelt ſuo Ducan ſt&b .Ergo§ diutith ibidem Mld. 33 lex citauit exemm comparuit, Kli ad primum, Kte Aceſſus ille teneus! n. Nam ex qheh ur latitare. N7ln Bald. dicit contun cus, non tamel 3 eruata, imd acbar non oppontdlree mue. ln rul u aum. 12. ℳ vihnu w. J. 2 ſe ui fuprä i rnn orium elt, luüin e Juriſdichoend cüt, videtdl Conſilium Primum. 3 vel inſtrumentum exemtionis oſtendat,& poſtquãm hoc exhibuerit, appellet, ne ludex contra eum procedat. Ex quibus facilè appa- ret, cùm S. ipſo ture non int exemti a luriſ- dictione Ducis, quòd ad citationem ipſius comparere debeant. Et hoc tutius eſt. An autem Duces citatis,& euocatis ci- uibus teneantur reſtituere ſumptus, ſeu via- tica? hanc quæſtionem reſoluunt verba pri- uilegij conceſſi de anno 1290. ibi, Et ſi, quod abſit, citati, vel euocati fuerint, ipſos,& co- rum quemlibet noſtris, heredum, ac ſucceſſo- rum ſumptibus,& expenſis excipiemus,& in- demnes reſeruabimus. Secundum quæ verba concludimus, Duces omninò ad hoc tenert. Nam cum ſub vnà ſtructurâ, confectum ſit priuilegium,& promifſio de indemnirate, vi- detur omninò dicendum, quòd Dux aurt purè teneatur, ſeruare priuilegium, aut, ſi contra- ueniat aliquo caſu, quòd debeat promiſſio- nem, priuilegio inſertam, implere. Quia per appræhenſionem S. videtur tranſiuiſie in con- tractum, vel Dux itãà promiſit per viam pacti, vnde illud ſeruare tenetur. Vi plenè not. in c. 1. ext. de probat. Maxime quia etiam præſentes Duces confirmauerunt 8. hoc priuiſegium,& cætera omnia. Et certè videtur illa clauſula quodammodo adiecta eſſe loco pœnæ,vt, ſi controueniatur, Duces ipſi reddant ſumprus citato, quos ipſe alias fortaſſis ſoluere debu- iſſet. Idc ircò cont ingente caſu contrauentio- nis, vtiq́; Duces tenentur, tanquam pœnà commiſla, per ea, quæ rraait Bart: ini. amplius non peri. n. 3. cum ſequ. f. rem rat. bab. Prætered Dux alias tenetur, feruare ſuam promiſſionem, quia contractus,& promiſſiones ab intio vo- luntatis ſunt, poſted verò neceſſicat is. ‧. Pcur. C. ae act.& oblig. Atq́; vt I. C. ait, nihil eſt tàm na- turale, ac conueniens humanæ fidei, quam placita ſeruare. I..& l. ur' ſgentiam. S. prator ait. Fae pact. l.. ſide conſtit pecu. c. 1.&„. de pact. legi- rur in Pfalmo æν. Quæ pröcedunt ae lubao;s meb, non faciam irrita. Et quòd princeps debeat ſeruare promiſſa, rradit Maria. Socin. Iunoin couſil, So. nu. 9& 10in 3. parte. Sic etiam legitur in libro Eidræ, quòd in ore principis firmior debet eſſe veritas,& tradit Iaſon in quodam conſi- lio, quod eſt inter conſilia Ilkerr. Bruni. nu.†.in ³. cal.ad ſin. Niſi velimus dicere, quòd per ta- lem promiſſionem Dux, concedens priuilegi- um S. voluerit illudere, quod eſt abſurdum. Præſuppoſito igitur, quòd Dux validè volue- rit concedere priuilegium, illud ità debet in- terpretari, vt aliquid afferat de nouo ipſi pri- uilegia to. L.. taa municip. qin hus. exr. de priuileg. & ſic verba priuilegij debent aliquid operari. „K Papa, ae priuileg. in. ſed ſi dicamus, quòd Dux, non obſtante ſuo priuilegio, poſſit S. euocare,& tamen euocatis non ſoluere via- tica, nullum erit priuilegium. Nec dici po- teſt, quòd per tranſactionem ſubſequentem, & vendit ionem torius Iuriſdictionis præfa- tum priuilegium ſublatum ſit, cùm nihil de hoc actum fit. Videmus enim, priuilegium non tolli per Ius commune, neq; per aliud priuilegium, niſi de hoc expreſſè fiat mentio. vVenieng. de præſcript.& nor. gloſei. in c.t. de reſcript. Et dici ſolet, quòd non mutatur, quare ſtare prohibetur. l. Sancimus. Q de teſtamenrcunſimal ibi ſionatu. Ex quibus apparet, Ducem, ad pro- miſtionem anteceſſorum ſuorum,& propriam quoq́; confirmationem ſeruandam, teneri. Credimus tamen, ſi Dux omninò nollet ſoluere citatis ſumptus,& viatica, quòd S. poſſent pro maiori cautelà Duci,& officiali- bus eius in Conſiſtorio Aulico legitimè ex- hibere originale priuilegium ſuum, Inſtru- menta tranſactionis,& venditionis fuper to- tã Iuriſdictione, quam eis Duces olim vendi- derunt, iuxta formam, quæ apparet in a Cum benfonæ. de priuileg. in. cum proteſtatione, quòd per hoc Duci,& Aſſe oribus ipfius exemtionem ſuam, antè non ignotam, peni- tus velint facere notoriam,& quòd propter- eà ciues citati in poſterum non comparere intenderent. Et hoc facto putamus, ciues ci- tatos defendi poſſe, ſi non comparcant. Quia per eiuſmodi oſtenſionem priuilegiorum,& inſtrumentorum, exemtio fit ludici cerra,& notoria. Vrzrauit Inno:in a. aex parre. I. num. z. de verb. ſignif.& Bartiin dl. Ex quacungqe num. g. Shqui in lus vod. non icrir. Vbi expreſſè di- cit, quòd citatus in dubio comparere debeat, ad allegandum ſuum priuilegium, velexem- tionem, ſed ſi hoc eſſet notorium,& conſtet Iudici per oſtenſionem priuilegiorum exem- tionis, tunc non tenetur vlterius comparere. Et quòd per Inſtrumentum,& cius oſtenfo- nem res fiat certa,& notoria, tradit eriam Barr. in l. J. in. quaſf. num. S.& ibidem Iaſ. larè num, 10. ff. de oper. noui nun. vnde videtur, quòd S. tunc manebunt ſubcommuni DD. conclu- ſione, de quâ ſupra in principio,] niſi Dux aliquid aliud legitimè contra hoc oppo- neretrt. Ità reſpondit Nicolaus Euerhardus D.& Profeſſor Ingolſtadij; Appro- bauit Iohannes Borcholten Lune- burgenſis. nae. CON. — ————— —————————————— CONSILIVXN Caſus. &☛ν Rguuntur Kegentes ci- uitatis S. quòd Juriſdi- NS Ctionc ſuàâ abutantur, multis malefactoribus n ſecuritatem,& ſaluum conductum concedant,& accuſa- toribus Iuſticiam denegent. Item etiam, quòd IIlaſtriſſimo Duci p. permittere nolint, cuiquam ſecuri- tatem in memorata ciuitate conce- dere, quare grauiter Ius ſuperiorita- tis ſuæ lædi putat, coq, nomine ſatis- factionem petit. 4 Ciuitas autem ex aduerſo re- ſpondet, negando Regentes abuti Iuriſdictione,& quamuis homici- diarijs, innocentiam allegantibus, ſaluus conductus concedatur, ta- men per hoc ſe luriſdictione fuà nonaburi.“ Cæterùm Duci P. non permitti- tur, quemquam in prædictà ciuitate ſccuritate, vel ſaluo conductu dona- re, proptereà, quòd ciuitas S. ante ducentosannos in quaſi poſſeſſione illius Iuris concedendi ſecuritatem fuit,& demum ante octuaginta an- nos à Duce B. proauo huius Ducis totam& omnimodam luriſdictio- nem, prout ipſe Dux exercuit, pro certà quantitate pecuniæ emit, hoc modo, vt perpetuò ira apud ciuita- tem mancat, ſicut in quadam copiaà contra ctus, ad nos miſſa, continetur. Quærieur, quid Iuris? Conſitium Secundum. ftro etiam ex alio ambigi non debet 8 6 SECVNDVYN. HRISTI REDEMTORIS VGnoſtri Clementiſſimi diuino im- plorato auxilio. Hoc thema in ☛☛82 tribus vertnur, vt cuinuis patet, uò ad primum de poteſtate concedendi ſe- curitatem, videretur primà facie dicendum, quòd homicidis,& fimilibus ſolus princeps ſummus poſſit concedere ſecuritatem, vt unn Bald. in tir. de pace conſtau. in S. 1. ſuper ven ai ſenſationem, num.. Tamen hoc eſt ità acci. piendum, vt aicit Angel, in l. Papinianus, S. 6 quès morris, in meédis.. de inoff. teſta. quo d hanc fſecuritatem nemo poſſit dare, niſi princeps, aut qui in ciuitate obtinet principatum. yer rex. in l. Relegari. ffede pæniꝝs, quod obſeruati quotidiè videmus, in inferioribus eriam Do. minis. Mem Augel. in diſputat. ſud incin. Beu-. nienſis in p. col. ſuper ſexto dubio latius ird araditil Iudex habet luriſdictionem ratione proprie- tatis, vt funt Reges, Duces, Principes, Comi. tes, Marchiones,& Barones, aut alij, qui ſal- tem de facto non recognoſcunt ſuperiorem, hi fine dubio ſaluum conductum concedere poſſunt licitè, liberè,& impunsè, per rexr. 123. Relegati. de pœnis. Quia ſolum de præiudicio Iuriſdictionis eorum tractatur,& ita mtelli. git opinionem Bart. ind. l. Ir, Sui Reu, ſab nu 12. ff. de pæuisr luaic Sijverò Iudex habet lu- riſdictionem ordinariam, vel delegatam iſu periore, vt videmus in Rectoribus ciuitatum, qui loco præſidum habentur.. fin. C. ak pte- ſcripr. longi temporu. uncta gloſti. qui ſuos An- cianos, ſeu priores, aut conſules ſuperiores habent, tunc tales ſaluum conductum non poſſunt concedere aduerſus cognitionem criminum, aut executionem ſententiarum, ex quo eognitio,& executio ad eos non ſpe⸗ ctat, ſed ad ſuperiores. Nec enim directè, unt per obliquum in aliam luriſdictionem pol- funt falcem mittere, Arg. l. pen. ſf de ahad pla arcen.& c ad aures. exr. de Iureiur. ponit Barr.¹3 l. z. Fd quibus appell. non licet,& ird intelit Angel. opinsonem Oldra.& ſequacium. Ex qui- bus colligitur, quod S. quoque ſaluum con- ductum concedere poſſint. In caſu autem no- „quin Ciuitas S. ſecuritatem male factoribus, inno- centiam allegantibus, concedere pofſit, quli per ducentos, vel plures annos,& ſic tempo- re immemorabili ex conſuetudine bahu —ſ — - —— —— —— ldis& lmilibus d it Conceden ccn hace duſtan. 3 31 „urm.„. Tmnen Ait Angela lana ertaf eufa demo pollt dir i litate vbtinetrign mus, in iafericrdo Augel in àiſun. un per ſexis dubu luun riſdictionem tim eges, Duces, Nruci 8,& Barones autl on recognoſcutih ſaluum conduduna ldere,& impanen nu. ia ſolumceg orum tracaatli,3i Bort ind Hofuis dhe Sixeddlu dinariam, geldieg mus in Rectotihè- lum habentur 9 enu. junfla ,99 ——— dres, alt coaſcbelt 6 dles ſaloum, ci, gere aduetli 9 cxecutionen ſur kexcatoit dores. Necaune alirm lurite tere, 1 p 1 1 — prout in terminis noſtris de ſecuritate,& ſal- uâ guardià traait Io ae Plarea in l. fin. in 2.col, poſt princ. Cae erogat. mil unno.lib. 12. Vbi dicit, quòd inferiores Iudices talia poſſint facere, ex præ- ſcriptà conſuetudine, perl. I.&.fin C de eman cip. ltb. Quod enim ex conceſſione principis fieri poteſt, ſimiliter etiam poteſt ex conſue- tudine,& præſcriptione. arg. l.hoc wre. J. quctus aquæ. ſf de aqud quor.& aſit.&l. ſum aquæ, in princi. G de aquæ ductu lib. II. iundtd. l. Viros. C. de aluerſis officlib.e. Et aliâs dici ſolet, quòd v- ſus immemorabilis temporis habet ſe, vt pri- uilegium, expreſſè conceſſum ab Im peratore, quia habet vim conſtituti, vr 2§. Aucꝰus acquæ. &&. ſuper quibuſaam. g. prætered de verb. ſigniſe & larius tradlir Iaſ. in l. Qup minus. num. 420. R ae fumin. Non abutitur ergo ciuitas lu- riſdictione ſuA, ſed vtitur conſuetudine in- ueteratà, quod Ius, etſi diuturnà conſuetu- dine non acquiſiuiſſet, tamen poſtea ex Iuriſ- dictione omnimodâ, quam à Duce B. Anno 1488. pecunid emit eo modo, quo ipſe Dux ſemper fuit vſus,& vti potuit, illud fuiſſet aſſecuta, vt per ſe clarum eſt,& patebit etiam ex ſequentibus. Quò ad ſecundum, an Regentes ciuitatis S. peccent in eo, quòd non permittant eos, quibus ſaluum conductum, vel ſecuriratem dederunt, capi,& criminaliter contra eos procedi, ſicut nonnulli ex accuſatoribus quandoq; petierunt? Hæc quæſtio prorſus de- pendet ex aliâ, an concedens ſaluum condu- ctum teneatur illum ſeruare? Nam ſi eum te- netur ſeruare, non debet pati, vt huiuſmodi malefactores, ſecuritate donati, intra tempus ſecuritatis capiantur, vel moleſtentur, quia hoc modo non eſſet ſecuritas, vt patet ad ſenſum. Videtur ergo primâ facie dicendum, quòd ſecuritas, vel ſaluus conductus non ſit ſeruan- dus malefactoribus per rexr. in. fed neq. verf Nec autem honiicidis. in nurb., deæ manda. princ.& ibt boc apertè not. gloſin verb. neo; cuſtodies. Iasm Videtur ſenrire Iacob. de Raue iul,-praſenri C. de his, qui ad Eccleſ. confag. Nam videtur, quòd aſſe- curationem talem non ſeruare ſit dolus bo- nus, quo licet vti. l. S. 2..de dolo. Cl. cllin parer. §. TZitio, f. ae leg. 2. G&in marerid ſalui condactu idem larius rraait felin. in æ Accedens. l. 2. na. 5. Sexr. ve lite non contefta- Sicetiam Haldin cir.S. tem 5 aA- amenta. paulb ante fin. n. 29h. in rir- de pace luram. Fimam. Ait, quòd Iudex etiam iurans ſecu- ritatem bannito, non teneatur eam ſeruare, Per text. in. ſed neg; Se. Et exhis videtur, quòd non ſolùm accu- ſationes, captura,& vlterior proceſſus contra malefactores, non attento ſaluo eonductu ad- Conſilium Secundur 4 mitti debeant, ſed quòd Iudex, ſi opus ſit, Iuſtitiam quoq́; exequi debeat. Nam Reip. in- tereſt, ne delicta maneant impunita l. dν vul- neratäus ſ. adl. Aquil νν famæ. ext. dé ſentenr. ex- æmman. Ad quod facit etiam hoc, quia ſi negligenter, quæ malè vſurpantur, omitti- mus, alijs exceſſibus viam aperiemus. Vrc. per⸗ éenir,&l. 2. in fingz. alfinc. Et facit etiam, quia non corripere malos, ſed fouere, eſt alios in diferimen adducere,« ſeailua, 2„. aAhftinc. Sa qui vii*³ 23. J. y. Prætered certum elt, ſi quis talis exiſtat delinquens puta, homicida, vel ſimilis, de quibus 2 A. g. ſza ne etiamſi datus ſit ei ſaluus conduetus, quòd ramen,& finito, poſſet vel in eodem loco, vel alibi capi,& ac- cuſari. Ergo ratio videtur dictare, quòd non dimittatur, ſed recipiarur contra eum accu- ſatio,& vlterior proceſſus. Nam fruſtrà n tper plura, quod poteſt fieri per pauciora. I. Doui- nus teſtamentorſfde condict. indebrl. Cum fundus.. ſéruam tuum imprudens cum ibi nort ff hi cerrum pe⸗ rarun Et quãà pœnãâ punitur delinquens, eèadem puniendus venit, qui punire eum poteſt,& non punit. l. ae execur.& exact. lib.e. Quaré cùm Regentes ciuſmodi delinquentes habe- ant in poteſtate,& nolunt eos capere, atq́; ex- cuſationes effectualiter contra eos recipere, videntur id agere, vt nocentes dimittantu r.& ſic ĩpſi debent teneri. Deniq́; videtur, quòd propter datam ſecuritatem non debeant ac- cuſationes reijci, ex quo nemo admittitur ad accufandum, niſi cuius aliquo modo interſit. Sed illa conceſſio ſecuritatis, ſicut& aliaæ conceſſiones, ſemper intelligi debet ſine præ- iudicio tertij. 1.2.§. Merirò,& S. ſ quud principe ſf. né quidin loco publicl, I.„iporter, ſfne quid in flun. pablic& S. ſed ne g. in autb. quomodl oporterspiſcop. Ergoaccuſatio debet admitti, aliäs enim præ- iudicium fiet tertio. Verum his omnibus non obſtantibus contrarium de Ilure,& æquitate verius eſt; quòd Regentes, ſeu ciuitas ſaluum condu- ctum, ſeu ſecuritatem, à ſe datam, teneantur ſeruare. Nam& hoſti fides ſeruanda eſt,& ſe- curitas data, Z. nuenrionum. ſfe de pact. haberur in l. i.S.non fuit. ſrde dblo, per Barrz.in l.. in Prenc. ſſi adl. Ial. Mateſt.&r in qwast ſad. fincip Lucanæ ciki- raruis. in 2. ool. venſ. Sexro, Sin adixir Dominur. Iæ.: Fun c: Dominus noſter. 24. h.2. Sin c. Noli exi‿ſimard 23.. 1. Et in terminis noſtris„quòôd homici- dis,& ſimilibus malefactoribus ſecuritas da- ta ſit ſeruanda, zene: Petrus de Bella perr in a.¹ praſenri. C de bius, qui ad Ectleſtunm confug.& 2= quituribi O. in fin.& Barr.iul. Iliciras, F. Na horentiores. in fin. ſfæ de offic praſidis.& idem in d. F. ſed ned., num. 2. in aurb., de mandar. 4 3 Fatemur 6 Conſilium Secundum. Fatemur tamen, quòd in hac quæſtione reperiuntur variæ declarationes,& diſtinctio: nes. Quidam enim dicunt, quando ſecuritas eſt data cum cauſæ cognitione„& plenàâ in- formatione, quòd tunc ſemper ſit leruanda. Si verò ſine cauſæ cogaitione, vel ſinc luſtaà cauſâ, velex abrupto, quòd hoc caſu non de- peat obſeruari, quia concedere eam non po- tuit in præiudicium Reipublicæ. ve. Relegati. ſde pænds. hand diſtinctiouem rradit Bald'in d. l. I. S. non fuit. ſide qolo. Bald& Angel. in 4.4 preæſentl. Cae his, qui ad Eccleſ confug.& hanc doctrinam ſequitur etiam Angel. Areti. in tracta. maléfic. ſaper Verb. quod famdà publicà pracedente, nolu in u. Charra illius verbi. Verſ. Quinlb quæro. num. 9o. Alij dicunt, ſi petens fidantiam, ſeu ſaluum conductum ſit in loco, qui eſt de territorio, vel luriſdictione illius, qui dat ſaluum condu- Gtum, hoc caſu ſaluum conductum non eſſe dandum, nec darum ſeruandum,& ità intelli- gunt glof. in d.§. ſed neć in aur:t,ent. de mandat. princ. Si verò ille locus, in quo eſt petens ſal- uum conductum, non ſit de Iuriſdictione illi- us, qui habet concedere ſaluum conductum, tunc faluum conductum poſſe dari,& datum debere ſeruari, ità procedunt alia Iura. anc Asſeinct. ſentit Guil-de aiui. in d.l.l.§. non fuil. ſf. de dolo& expreße Salicin lcum indulgentia n.ν᷑. J. Cde ſenr paß. Alij diſtinguunt, an delictum ſit commiſſum caſu, vel ex propoſito, vr larè de- ducit Franciſcd Lignam in adatt. aa Augel. in tra- &ta. maleficin locowſuprd citaro. Ilacob: de Belui. in A. 9. ſed ne; in authent, de mand princ: diſtinguit tres caſus, aut enim ſecuritas darur hoſti, aut ſub- dito, aut alij non ſubdito. Vtibi larè per eum, cuius diſtinctionem ſequitar lo. de Iino. ¹n. II, qui reus, col. fin. ff. de publ. Iud. Et Vital. de Camban. iu Tradt. Clauſälarum, In dauſala. Nil nouari ſe- curitate pendente. col. fin. ad quos Ureuitatis gratia nos remirti mits. Nobis verò videtur indiſtincté teneri poſſe,& æquius eſſe, vt ſecuritas ſemel data ſeruetur, modò non perpetuò concedatur, vel alids manifeſte in præſidium ſceleris, per ſaprd dictasfaciunt quæ habenturin cquod ſemel. de reo. Iurin c. Et hanc opinionem tenet etiam Oldra. in aiſurat. ſua incip. Poteſtas Paduæ ban- nirum de crimine capitali. Oc. vbi per multas pulchras rationes probat, quòd bannitis et- iam propter enormia crimina ſecuritas,& ſaluus conductus dari poſſit,& quòd datus ſeruari debeat, pro vt refert,& ſequitur etiam Alberic. de Roſa. d. l. præſenti. in I. 2.& ½. col. C. de hus qui ad Eceleſ. confug.& idem in tract fatur. in 4. parte. quæſtio. 39. per totum. Vbi latè videri poteſt, ibidemq́; reſpondet ad fundamenta contraria. Et ibi etiam vult, licet fidantia, vel ſecuritas aliquo caſu concedi non debue- rit, ſi tamen conceſſa eſt, quòd non debeat aſf. datus poſteà authoritate Prætoris decipi„ery 7. C. de hu, qui ven. ætat. impetr. imile not. in d/ Iy, qui reus. ſ. de pub. Iudic. Idem tener Barr. in/ Ip, qui reus, ſeb num. I2. f. Aé pub. Hudie, Etudin förtioribus rerminis concludiit. Fald. in cauſ.410. h. cip. Ponituy, quòd quidam Nicodemus. in 2. col. in3. vol. ſecundam antiquam impreſtionem ſubdens, hanc partem eſſe humaniorem,& ad hono. rem principis magis pertincre. Et facit et. iam, quòd graue ſit, fidem fallere, vr!: ſ⁴ conſt-pecu, factunt quog, not per Barr.& Alberic d- Roſarin d. l. conuenrionum. F. de pract. vbi dicunt ſimpliciter, quòd ſecuritas, à principe ſeu per- fonà publicâ conceſſa bannito ſeruari debeat, etiam extra territorium dantis,& hoc not⸗eriam Iaſon. ili num. z. Facit etiam illud vulgatum, quòd contra factum,& promiſſionem pro. priam aliquis nec poffit, nec debeat venite, licet de Iure non tenuiſſet, l. venaltor. in prins f ommunia prad. l. per fundum,& ibi per gljf & Bart. ff. de ſeruit. ruſt. præd.& per gloſ in l.6 creditoribus. C. de ſeruo pignor. da. manu.& not et. iam in l. poſt mortem. ff de adopr. b Poſtremò vtcunque teneatur iſta opinio vel ſimpliciter, vel cum diſtinctione, ſeu de- claratione aliquàâ ſuprà pofità, Ciuitas. vel regentes eius rectè facient, ſi nullam ac- cuſationem,& proceſſum contra aſſecuna- tos admittant, cùm& modus ipſorum aſſecu- randi ſatis conueniat prædictis declaratio- nibus:& poſito, quòd non conueniret, ta- men ex quo d tempore immemorabili præ- ſcripſerunt,& deinde quoque ex contractu in locum principis ſuccefſerunt, indubitan- ter tenendum eſt, quòd ſecuritatem datam ſeruare debeant, vt ipſemer Bald. vuln ind! 7.§. non fuir. ff de dolo. Roma. in l. 3. 9. hi ſenuu num. 9. ff de acquir. poſſeſ.& Nellus in tract. Bau nit. in 2. parte. 2. tempo. quaft. 2. cum himil. qus ex ſapra citatts facileè apparebunt. Et con- ſequenter etiam aſſecuratos, pendente ſe⸗ curitate, capi,& acculſari non patientur- Nam verbum ſecuritas hoc importat, quod³ aliquis non poſſit nec directè, nec indirecte vexari, vr nor. Angel. in l. Papinianls. G. fiqus morrüs, per ilum texr ſf. de inoſſic. reftam. Ei- cet ibi velit, quòd hanc ſecuritatem nemo poſſit concedere, niſi princeps, vel qui in ciur- tate obtiner principatum, perrexr'in! Reloha- tiin fin. ff de pænii. quæ reſtrictio forté non vera, quia textus allegatus loquitur in a- lijs terminis,& in caſu noſtro nihil ob- ſtaret, dato etiam, quòd vera eſſet, qula Ciuitas S. ibi habet priuilegium Impe- riale ex immemorabili temporis præſcti- ptione,& ſucceſſit etiam, quò ad hoc in locum,& luriſdictionem Ducis ibi 3 11198 1uI 1Aler 1 m Dncal,g n 3 pad h. . uod ſecuritas Pn onceſli danaitol V erritoriumdani . Rcit etiam llun factum& n nec pollt, Nec qi on tenuillet, aatn d. fer fanuun,3 nut. ml. nal ow — — — —— 2 Verus riguur dena neni fj ot aun vtcunque teneatuit vel cum diinden aua ſupra poſti,ui s recte fäclent, Im c proceſſum comnt cum& modusipiim weniat prædicisit 0, quod noncon * 1 tempore immenn deinde quoque ac lpis ſucceſſerun, K, quod ſecuntns „ vt ipfnen lba „ unh Lmainl 2 1½ æQ⁶ un 1 0 Nisi— 1 emia. ucfenan, aal. qyuntuut aſſecuratos 1 & accufaii iol Conſilium Secundum. 7 mnagis eſt, vt indiſtinctè quis non poſſit mole- ſtari, ſi impliciter data eſtei ſecuritas, vr ſen. rit laſon iu l. T. nunl. II. I. qui ſariêid. k. G& pſ6— met Angel. 1n 2onſl. 363. incip. Magnifher Domini, per oi. maximè per text. in l. i. in ver. ſecuritatem pop. Ran. 1. 1. J. I. f. de eo, per quem fact. l.:. ff de cloacus& L. fin. ſf. ae legalus. Et itä tenendo non valdé difficilis eſt re- ſolurio contrariorum, ſupraà adductorum, quia ſatis tolluntur ex ſupra dictis,& ex ipſà inſpectione textuum,& terminorum, in qui- bus loquuntur. Et poſito, quòd concluderent, tamen non ſequeretur, Iudex non tenetur ſer- uare datam ſecuritatẽ, Ergo nõ poteſt, ſi vult. Ad textum autem, quo DD. pro fundamento principali vtuntur, in g. ſa negqr in authent. de manauar. prina commodéè reſponderur, quòd ibi Ioquatur de ſecuritate, datà bannito, vel malefactori per partem, hæc enim non eſt ſer- uanda à ludice, quia non eſt in poteſtate par- tis, affidare malefactorem. 2.1.7. S. non fuir. frde aplo. Et poſito, quòd loqueretur ibi de ſecuri- tate, datâ à Iudice, tamen intelligi deberer, ſ data eſſet, vt impediretur criminis cognitio, quod non valet, has duas reſponſiones dat Bart. iν d. l. Is qui reus. n. 12. ff de publ. IHMaic. Al- beric de Roſat. in d. tractar. ſtatur. in. parle quaſt. 29.n. 2.& Angel. in a ſaa a,ſpur. Incip. Bononienſis. In 9. col. ſuper ſexro dubio. Sed in ſecuritatibus, datis per ciuitatem S. longè alia eſt ratio, vt patet etiam ex ſupradictis. Ex quibus omnibus apparet, qòud Regen- tes, vel pot ius ipſa Ciuiras S. ſecuritatem, à ſe datam, debeat ſeruare, quia, vt afleritur, nec perpetuò datur, nec ad impediendam cogni- tionem ſuper crimine, ſed ad tempus,& ne forte quiſpiam caſu delinquens, repent ino motu opprimeretur magis, quam iudicaretur. Recte igitur faciunt, ſi datam a ſe ſecurita- tem, cauſaà compertAâ, reuocare velint, quòd ita retractent, yt affidatus, quantum fieri poſ- ſit, quò ad ipſos, ſit extra periculum. Ita na- tura ſecuritatis depoſcit, ſicut dicimus alias, quòd, datà ſecuritate malcfadori, intelliga- tur adveniendum, ſtandum, diſcedendum, vel redeundum in locum tutum. e quo nor. Barr. in Authen. alita, in wcol. C ne filius pro patre. in!. Vlimur ſ. de ſopul. Vviola.&in l. I. C. de nautcular. dib. n. ibidem. In. de plar. nu. z.& per Abb. inc. quia discrſiratem in 2. col. in pen. nota ext. de con- ceſſ. præbend per lo. de lmo. C&; larꝰ Felin. in a Rin. num. I.&. exr. ae treusa,& pace.& inc. Ego N. num. S. de lureiur. Dea in couf. Jr. incip. Er pro Teuut. nu. 3. cum milibus. Qudò adtertium, an Dux p. cuiquam poſ- ſit concedere ſecuritatem, vel ſaluum condu- ctum in Ciuitate S? videretur primã facie di. cendum, quòd ſic. b Primoò, quia certum eſt, quòd Ius conce? dendi ſecuritatem, ſeu ſaluum conductum competat alicui ratione ſuperioritatis, vt ſu- prà deduximus. Sed ea, quæ compertunt alicui ratione ſuperioritatis, præſcriprione non tol- luntur, etiamſi ſuperior mille annis non fuit vſus illis iuribus inter ſubicctos. apoum. c. chm Qnon licéar.& d. dm ex Mficcf. car. Ae praferipr. cum concoid. Ergò dato, quòd Ciuitas S. ante ducentos annos vſa fuerit illo iure conceden- di ſecuritatem,& Dux P. intered temporis nunquam quemquam cum ſaluo conductu, in illam Ciuitatem miſerit, tamen non erit con- quæſiuit ſibi Ius conſimile. Breuiter his non obſtantibus contrarium in caſu noſtro omninò dicendum eſt, Primò, quia poſtquam Ciuitas S. cæpit vti hoc lure concedendi ſecuritares, ſciente,& patiente Duce b. nec in aliquo contradicente, ſtatim per talem patientiam Dux perdidit quaſi Poſſeſſionem, eaq; tranſlata fuit totaliter in Ciuitatem,& per conſequens Ciuitas vten- lus competens Duci P. ſed præſcriptione do prædicto ſine contradictione Ducis per tantum tempus, cuius initij non extat me- moria, legitimè præſcripſit illud totum lus, & Dux P. perdidit non ſolùm quaſi poſleſ- ſionem, ſed eriam propter rantum tempus ipſum ius concedendi ſaluum conductum, hææ omuia probantur in!. fi go. S. 7. ff. ae publ. in rem 4Ct. l. quoriex. la. 2. Ff. de ſeruitur. l. Et ſi fortꝰ.§. 7. ſf. ſe ſeruit. venaic.& in c. auditis. ext. de præ- Kcript. vbi per Juno.& plenius per eundem in c. olim. el'. exr. de reſtit. Gol.& in c.ailottus in.& 2. col 4 4 5 exr. ae ——ÿ—— —— 5 ext. de capell monacho. tà in himilibus terminis arguméenlalui Bald. in conſil. 6 4. Inds. Caſau eſf galu. Reuerenqus pater, in 2. col. in I. parté: ſécun- dum anriquam impreſſionem,& per hoc funda- mentum expreſlè concludit, licet ius crean- di Notarios pertinebat ad Regem, tanquam principem in regno ſuo,& luperiorem non recognoſcentem, nec alteri poterat de iure competere, iux. not. per Iunb. in c. Cum I. Tabel- lio. exz. de fae inſtrum. Quod tamen Epiſcopus, & Eccleſia Beluecenſis legitimé acquiſiuerit merum,& mixtum imperium,& omnimo- dam iuriſdictionem,& poteſtatem creandi notariosper conſi uetudinem, ſeu præſcriptio- nem temporis, cuius initij non extat memo- ria, in tantum, quòd Rex de iure amplius non poſſit creare notarios in dictã ciuitate,& diœ- deſi Beluicenſi, neq; illuc mittere aliquos Notarios, alibi creatos, ad exercendum offi- cium Tabellionatus. Et ità tenendo, etiam in propoſito noſtro non obſtant ſuprà dicta fundamenta contra- riæ partis. Nam ad primum reſpondetur, non obitare, quia procedit, quando ſubditi vel- lent præſcribere contra obedientiam, debi- tam fuperiori, quod fieri non poteſt, cùm non detur eo caſu poſſeſſio ex parre fubdito- rum,& ſic non poteſt currere præſcriptio, vt patet in ipſis iuribus allegatis,& loquuntur etiam in tali caſu, quo ius ipſum expreſſè re- ſiſtit conſuetudini& præſcriptioni in contra- rium, Nicue etiam in c cum inftantia, in prino. ext. de cenfib. Et ideò non mirumeſt, ſi tunc non valet, quamuis ſit temporis immemorabilis, Vr notat etiam Felin. in c. Cum contingat. num. J. ext. de foro compettr. Non obſtat etiam ſecundum. Nam reſol- uitur ex doctrinà Abb. in.. audittis, num. I4. exr. de praſcripr. ubi concludit, quòd aut ſolus præſcribens vſus fuit illis iuribus,& tunc vi- detur præſcripſiſſe, exc luſo eo, ad quem prius pertinebant,& ſic priuatiue: aut non ſolofuit vſus, ſed vſus eſt etiam ille, ad quem primò ſpectabant,& tunc præeſcripſit accumularius tantùm, non priuatiuè,& ſic quæſiuit ſibi ſo- lum lus conſimile. vr ili latius deducit Abbas& er Calderi, in confil. 2. Iucip. An Arclipræſoyter, ſuõ rubr.de præſcript.& Abb. in c. irrefragabili, in princ. in pen. nor. G inc. Paſtoralu in 2. col. exr. ae ojfic. ordin.& ibi latiſimè per Felin præſert. num. 5. vli in ſimili poſt Abb. concludir, quòd Iuriſdictio, acquiſita per præſcriptionem, in dubio cen- ſetur acquiſita priuatiuè ad maiorem,& ylu- rapr hoc allegat. Nec obſtat etiam, ſi dicatur, Ius concedendi ſaluum conductum tantùm Duci poſſe competere, ſecundum ſuprà di- cta, quia hoc non eſtverum:& poſito, quòd eſlet, non obſtaret, Baldus enim ipſe: a. con- onſilium Secundum. fil. S4. in fin. reſ pondet. quòd tanto tempore cuius inirij non extat memoria, bene præ- ſcribuntur etiam Regalia,& omnia lura, quæ alids præſcribi non poffunt, ſine Priuiſegio principis. Alleg. a ſuper quibuſdam. exr. de 27z ſtgnif.&c. I. de praæſcript. in d.& I. hoc iure. g. Au Ctus aquæ. V. de aqud quot.&⅜ aAſti. Eodem modo non obſtat, ſi quis dicat, uòd lus concedendi ſaluum conducum. quò ad Ducem. P. ab initio fuerit meræ fe. cultatis, itaà, quòd habuerit facultatem con- cedendi ſaluum conductum, quando volebat ſed contra illa, quæ competunt iure faculta- tis, non poteſt introduci nec conſuetudo, nec præſcriptio, vr haberuriné htgnificante, exr, àt appellat.& per gloſ. in l. I. G ae ſeruit.& aqua.& in l. viam publicam. F. de viàâ publicàd, cum ſimili bus citatis per Felin. in æ Cum acceſiſſent, num. 5 in fin. ext. de conſtir. Et ideò contra Ducem non eſſe præſcriptum, quia hoc ſatis tolletur ex ſuprãdictis,& reſpondetur, quòd etiamea, quæ competunt iure facultatis, præſcriban- tur tempore, cuius initij non extat memoria, ſecundum lob. Andr in c. peruenit. extt. de cenltu. Barrol. in lCum. de in rem verſo. ſf de vſur. Angel in l. ſi certs anuis. C. de pactis. G Felin. ine m M. Ferrarienſis. num. I. in fin. exr. de conſl. vli ylu. res citar. Ex quibus nunc apparet, Ciuitatem S. quò ad ius concedendi ſecuritatem, benè eſſe fundatam, quò ad excludendum Ducem ex ſolà præſcriptione, dummodò non permi- ſerint Duci, concedere alicui ſaluum condu- ctum, aut eo conceſſo, acquieuerint. Secundò principaliter poſito, citra veri præiudicium, quòd in tali præſcriptione in- terueniſſet interruptio, vel adeſſet alius de- fectus, tamen idem eſſet concludendum, vi- delicet quòd non Dux P. ſed ſolus Magiſtra- tus S. in ciuitate ſuà habeat lus illud conce- dendi ſaluum conductum. Et hoc ex contra- ctu venditionis, inito cum B. quondam h. Duce, de anno 1488. cuius verba non patiun- tur cauillum. Nam B. Dux in inſtrumento illius contractus in hæc verba clarè loquitur. Auch haben wir/ vorgenanter Herr/ dor bns vnd vnſere ewige Nachkommen/ mit raht/ vnnd willen vnſer getrewen Rahtgebern/ den gemellen onſern Buͤrgermeiſtern/ Rahtmannen/ dnd gan⸗ ter Gemeine/ onſer ehegenanten Stadt S. nd jhren Gemeinen ewigen Nachkommen/ dor dreh tauſent/ dnnd fuͤnffhundert Reinſcher Guͤlden/ die wir don jhnen zu boller gůge/ an gnutem Gol⸗ de empfangen/ vnd auffgehoben/ vnd in vnſe/dnd onſer Lande beweißlichen nus gekommen ſind⸗ fuͤr der machung dieſes Brieffs/ zu einem ewigen gekaufften kanffe/ rechtlichen/ vnd redlichen ber⸗ kaufft/ derlaſſen/ vnnd dereigent/ vnſer Geric vnd Dogtey zu S. mit aller freyheit/ nub⸗ onnd berrligke⸗ Tn ltem Nueren. Patei I glder Dluidaſdic Waagadn ericht/ Taeun Bar iſeteſpete Nclada lllo, Mfelt G riagtate 1 lexaie uscheig Tr baleturing ſaazs Lnle. C d eni aan frArüuu Felin. u c m duaslſe cenllit. Et ided n criptum, quiahocia- reſpondetunqit unt iure ficulaib m euius initijnonern faan inc jemenitnt de in rem verl. ftni 1. Gae rals G aum. 7. in faxexx àn nibus nunc appam oncedendi fecormm qudò adexclucet ptione, dummochn oncedere alccilim nceſſo, acquielein rincipaliter poltwie quodin taliyt Ac erruptio, ſelac dem eſlet concllinn dn Dox P ſcdllbt te ſua habertluil onductum. Ethad „inito cum 1 Ss.einwnd Jam B. Dusinn, in heæc tel bach Conſilium Secundum. 9 Herrligkeit/ das zu brauchen/ zußaben/ vnd zube⸗ ſihen/ dnd ſo qult/ vnd frey/ als vLorhin vnſere ſe⸗ ligen Vorelten/ dnd Vorfahren das gebrauchet/ gehabt/ dnd beſeſſen haben/ vnd hiernachmals den borgenanten dnſern Buͤrgermeiſtern/ Ragtman⸗ nen/ vnd Gemeinheit vnſer vorgedachten Stadt S. biß an dieſen tag fuͤr fuͤnfftauſeñ Marck vorſe⸗ zet/ vorpfendet/ dñ zu widerſchoſſe berkaufft war/ nach laut der Brieff/ darauff gegeben/ die wir von jhn widerumb empfangen haben/ per quæ verba ſola ſatis demonſtratur vnà quoq́; translatum eſſe eius concedendi ſaluum conductum, ſi modo Dux illud habuiſlet. Nam apparet, quòdvniuerſum imperium,& Iuriſdictionem Vendiderit, quam ibi habebar, cum omnibus annexis,& pertinentijs. Ad quòd benè pon derandum eſt illud verbum boreigend/quod ſi- gnificat, proprietatem tranſtulimus in ipſos, itaà vt imperium,& luriſdictio à modò non noſtra, ſed propria Ciuitatis ſit. Et hoc propriè dicitur vendi, cum agitur, vtDominium,& omnelus trausſeratur inEm- ptorem, vr parer in ror. rir de wntrabempt.& not. Alex. Iu conuf. 107.„. 26. in 3. vol. Alias fortè dici poſſet, quòd Dux vendidiſſet eis tantùm Ius conſimile ſuo. Nam proprietas Iurium incor- poralium, velut Iurildictionum,& ſimilium apud plures poreſt eſſe in ſolidum, vr probatur in l. J. ſrae sic conſul. in l. 2. H. Ex hus igitur, ſfide F.O.& nor. Bart. in l. 3.§.ex coutrario. ad Fin. ſede ac- quir,poſ. Item ponderanda ſunt illa verba, mit 13 7₰ . 7*„..„. niuerſalia. EElub verbis vniuerſalibus omnia includuntur, quamuis in vno maior ſit ratio, qum in alio- I. ulianus, in princip. ff. de leg. 3. l. 4 aller freyheſt nun/ dnd gerrligkeit/ ſunt enim v. procurarore. O mandar. cie. de obſer, iciun. nor. Farr. i2l. Generuli. S. Vxorl. ſ. de Sſufzuct. leg.& Dec. 2n v,l. 51. numm. I. in 3. Haur,, Et hoc ſignum vniuerſale, omnis, multùm operatur ad ampliandam ipſam diſpoſitionẽ, Vr rraaiz Alex. in conſ. 19 u. 3. G 4. Ce 6. Vol. Itaq́; viderur, quòd ſub iſtà vniuerſitate tranſierit etiam lus concedendi ſaluum conductum, ſi- quidem eſt quædam libertas, ſeu conceſſio, ſuperioritatem reſpiciens in loco, vt in ſupe- rioribus dictum fuit. Er hoc clarius redditur per verba ſequen- tia, So quit/ vnnd frey/ als vorhin onſere ſellgen Voreltern das gebrauchet/ vnnd beſeſſen haben/ quæ profectò magni ponderis ſunt. Nam cùm prius dixiſſet Dux, ſe concedere Ciuitati S. luriſdictionem inibi, cum omni libertate, vti. litare,& honore, feu ſuperioritate, quò ad il- lum locum, iam immediatè addit, concedim⸗ tam, velita liberè, vti, ficut, vel quemadmo- dum anteceſlores noſtri eam habuerunt,& poſſederũt. Iſta enim dictio TAM, VELITA, ſtat comparatiue,& denotat modum. 7. 2. Cae bus, quæ ſub modo. l. vi reſponſum. l. cum mota.&l. Ji ex fabis. C. de tranſact. l. Quidem teſlameuto in prius. ſf. de leg. I. l. um in loge. ſſ. Ae contrabre mpt. cum fimiilib. b Et deinde iſta verba VTI, S1ICVT, WEMADMODVM, denotant hic omni- modam ſimilitudinem. morruo. ſfae Faeiuſſor. l. ficuri. ſ. de arbier. l. ſficur ff. quod cuiaſc Vnikerſ. no. l. 3.§. ſi duobus ſf. Ae adimend. læg. l. quemaa. modum. ſde adquirend, poſſéſſ l. quemadmodum. &de agric.& cenſit. lib. Tr. cum ſimil. Ex quo in- fertur, ſi Dux P. habuiſſet ibi Ius concedendi ſaluum conductum, cùm hoc procedat ex Im- perio,& Iuriſdictione propriâ, vt ſuprà di- ctum fuit, ſicut ipſe potuiſſet concedere ſe- curitatem malefactoribus, ità debent nunc iſti ſoli poſſe, quibus Imperium,& ommmo- dam lIuriſdicttonem, quò ad illum locum, vendidit: aliàs enim non poſſent ità vti im- perio,& luriſdictione, ſicut Dux,& ante- ceſſores eius.“ Et quod IIluſtriſimus P. Dux non poſſit amplius cuiquam ſecuritatem concedere in Cinitate S. magis adhuc clareſcit ex ſequen- tibus verbis eiuſdem contractus venditionis, dum dicit: Als daß die obgenante Vogtey/ vnd gantze Gerlehte/ beyde bohe/ vnnd nidrige/ an Handt/ dnd Halß/ vnd Fuß/ worin ſich gebuͤren ſol zu rießten/ ewiglich bey onſer vorgenandten Stadt S. hleiben/ vnnd ſein ſol/ ennd ons/ oder vnſern Nachkommen dar nichts an bewahret/ oder behalten/ ohn alle gefehrde/ dicit hic Dux, nullo prorſus ſibi, vel ſuis ſuccefſoribus re- ſeruato, vel excepto. b Erconſequenter non reſeruauit ſibi etiam, Ius concedendi ſaluum conductum in eo lo- co, cùm deſcendat ex eodem fonte, arg.rexein l. Pmili Mæuia. S. fin. ſf. de leg.5.& l. hæceratio. ſf. HR liberr. ingen.&ſſe dica. Et facit pro hoc, quod talis clauſula genexalis idem operari debet, quò ad genus, ſeu quò ad nõ ſpeciſicata, quod operarur clauſula ſpecialis, quò ad ſpeciem, l. Pauolin fin. ſf. de udminiſt Tur. l. omnes. C. 2e præ- fcripr. 30. vel ao. auno. Ergo per iſtam clauſulam generalem itaà emptori tribuitur titulus, quò ad Ius concedendi ſaluum conductum, cùm procedat ex imperio,& luriſdictione, ac ſi ſpecialiter expreſſum fuiſſet. probarur eriam in l. Qupa ſe venaitione cum tribus li. ſequenr. ſfde he- red vel act. vend.& per Specul. in tit. de Emplbireo. Verſ. o. nu. 73. vbi ſimiles rex. irar. Cita in ſimili cauſa venditionis argumentatur Alex. in conſ, 10z3. e. I. in G. vol. Tbi ponir etiam aliud fimile argumen- ꝛum. Et conſequenter Duci non competit amplius Ius concedendi ſaluum conductum in Ciuitate 8. Nam clarè patet ex verbis contractus, quòd totum Imperium,& omni- modam luriſdictionem, vendiderit, cum b omnibus 1 1 —— 2 “ I0 omnibus libertatibus Vtilitatibus„honore, &c ſuperioritatibus, quò ad illum locum, nul— lo penits ſibi reſeruato. Et ſuper his renuncia- uit omnibus exceptionibus,& bencficijs lu- ris, vt ad finem Inſtrumenti contractus cerni- tur,&c. Sed ſi ipſe deberet poſſe ſaluum con- ductum concedere, tunc verba contractus re- fragantur. Quia non totum, nullo excepto, diceretur venditum, ac traditum, parte illa concedendi ſfecuritatem retentà. l.& clegan- rer.§. non ſolum. ſfrde dolorl: qui vſumfruci. in print. Fae verb. oblig.& l. fi quis caum totumf ſſ. de except. pei Iud. Prætereà ex quo B. Dux, tempore vem- ditionis, ſciebat, S. eſſe iam in diuturno vlu concedendi ſecuritatem, omninò conuenie- bat, quòd Dux illud lus ſpecialiter ſibiezci- peret, quod cum omiſ erit, videtur de core- ſeruando non cogitaſſe: Nam quæ ſpeciali notâ digna ſunt, ea ſi omittantur, habentur pro neglectis. U. Trem apud Lateonem. S. ait præ- tor. ſf. de Iareiur.& ibi gloſ. psner concor. Præter- eà Dux imperium,& luriſdictionem ità ven- didit S. vt ijs liberè poſfnt vti, ſed ſi Dux ofſet in illam ciuitatem alicui ſaluum con- ductum concedere, iam impediretur omnis eftectus imperij,& lurisdictionis,& per indi- — rectum aſſequeretur Dux, quòd direcdè non poſſet, courra Reg. cum quid vna via. de ieg. lur. in. Nam poſſet Dux talibus ibi faluum con- ductum concedere, quos forte Magiſtratus§. interceptos fupplicio aſſiceret, Item poſſet etiam Dux ex ipſà cmitate eiectos, cum ſal. uo conductu, in ciuitatem reintroducere,& hoc non eſlet liber?,& in effectu poſſe luriſ. dictionem exercere, ſicut dicunt verba con- tractus. Item etiam, cùm Dux vendiderito. mnimodam luriſdictionem, prout olim ha. buit in ciuitate S. ità, quòd propria nunc ii S. vt ſupraà deduximus, ſequitur ſi dux ali- quem eò mittat, cum ſaluo conductu, quòq mittat in alienam luriſdictionem, quod de lure non licet, per ez, quæ tradit Angel. in à ſua auiſpurar. incip. Bononienfis, ſuper fexto dubio, viſu pra in principio retulimus. Ex quibus omnibus concludimus P. Ducem lus concedendi ſe- curitatem, vel ſaluum conductum in Ciun-- te S. de Iure amplius non habere. Irà conſuluit Nicolaus Euerhardus D.& Profeſſor Ingolſtadij; Ap- probauit lohannes Borcholten Luneburgenſis. S 8 .—.—— 2 3 8 5 k 5 3— „ ☛——. 8„ 8 3— 60 8* ₰2 5 3 „ 7. 4 8— 8 4 4 2 8 9 5 4 3 4 8 1 3 1 24 411 2 8 1 4 9.. 4 2 75 r 9 3— b 4 7 N 5 1—— 8 4 620 4 2 8 4 arn 8 8 7 5— 5 S 6 8 8 2 84 8. 4 73 3 4 5 3 4— 38¾ 5 K2 6 t A 4 7 S 8— 1 ͤ 6„ 8 3——*—* 5 8 8— 3 d 7 8 8 8 8.— 8 CONSILIVM TERTIVM. Oalus. luitas S. à Duce P. con- 88— 8 uenitur, quòd ante ali- 4 quot,& triginta annos 1 4 )in ſeditione populi Par- rochum ſuum, cui præ- fatus Dux Eccleſiam conceſſerat, illà Eccleſiâ ſpoliauerit,& admini- ſtrationem bonorum Eccleſiaſtico- rum ſibiappropriauerit. Et quamuis tunc temporis gubernans Dux, tan- quam patronus Eccleſiæ, cùm reli- gio vetus apud cos extirpata fuiſſet, alios Parrochos,& concionatores eis ordinare,& conſtituere voluerit, tamen S. noluiſſe illos recipere, ſed pro ſuo arbitrio alios vocaſle,& con- duxiſſe. Templa porrò,& monaſte- ria eos deſolaſſe, cenſus, atq; reditus, mobilia,& immobilia bona Eccce- ſiarum deputatis ſuis adminiſtrato. ribus tradidiſſe, Campanas ex tem plis ſuſtuliſſe, contudiſſe, ac confre giſſe,& ità Ducem in annexisſuo Iuri patronatus turbaſſe,& cumpe- nitus ſpoliare attentaſſe, neq; cospa- ti velle, vt viſitentur. Præterea 5. nolle comparere, aut ſe ſubijcete conſiſtorio Eccleſiaſtico, quod nu- per Dux P. conſtituit, ſed ipſospræ- ſumere in Eccleſiaſticis, ſeu ſpiritua- libus ius dicere. Quæ omniaafſeii Dux§. non licuiſſe,& propterea ſuper prædictis petitſibi ſatisſien,& cautionem de non turbando in fu⸗ turum, mGen,ſte N1sS(qporn krientes, Wanüia em) Dunnpenp. Itquoac Dün So Jvin vderi JDes P. k SWünisDarr Ppätionen, ariD inni amen Kcondtio il Pafeonlen b rrD eslnl ſiehoganp ürxnde Jlatid bar Pin unul lier cdarer Palalcſandi u, lin. her ee, que aui a Sauunieſt ſyun ererulaman. P. Ducem elſaluum condhuctm, amplius nonhaber onluluit Nicchuk D.& Profellorlnalt drobauit lohanaeslt Luneburgenls TIVI mpla pond dn aſle, cenſos ah im mobilubu b tatis fuls 3dcd ſc, Campnse contudiſea- Ducem inan . atte nralleonch speue P dt ul 1 1 .nonn g 13 168, vt n Erxquhr lus onn CSonſilium Tertium. turum, vt ſpecialius continetur in caſu germanico, nobis propoſito. Ciuitas autem ad hæc omnia plu- ribus modis reſponder, vt latiſſimè in dicto caſu germanico habetur, ad quem nos referimus. Neq́; enim to- tum huc transferendum eſſe duxi- mus. Quæritur ergo, quid Iuris? HRiSTIREDEMTORIS 4 noſtri Clementiſſimi Diuinoe im- 2o plures habet articulos,& quidem 3 osex certis,& iuſtiſſimis cauſis ex- cuſare poſſemus, ne ſuper ijs reſponderemus: tamen, vt ex aliquâ parte mos geratur domi- nis S.(quorum reſponſiones ipiæ forent ſuf- ficientes,& in cauſa pari ſapiunt magnam æquitatem,) breuiter iudicium noſtrum ad- iungenus. Et quò ad primum articulum, ſatis cre- dimus, S. conuentos de iure, eſſe tutos. Licet enim videri poſſet attento principio, quòd Duces P. recteè agant, propter turbationem ſui iuris Patronatus, quæ commiſſa eſt per de- poſitionem, ſpoliationem,& expulſionem parrochi à Duce,& patrono Eccleſiæ ritè con- ſtituti: Tamen, ſi rectius conſideretur factum, conditio illorum temporum,&ea, quæ poſt- ed ſecuta ſunt, fortè apparebit, quòd actio, per Duces inſtituta, nunc temporis ex iſto ca- pite non amplius habeat locum. Nam inpri- mis perpe ndendum eſt, quòd illa depoſitio,& ſpoliatio Parrochi ante plurimos annos facta eſt, in tumultu populi§. quem forre ſenatus aliter ſedare non potuit. Mulra autem fiunt caufa ſedandi tumultum, arg. lorainata. ſf de li- ber. cau.&o l.lite. C. eodem rit. traair 5 pec. iu tit. de Fdueſbr poſſéſ& fiucta ν Item etiam, cùm hoc factum ſit in repentino tumultu, Ciuitas, vel vniuerſitas de hoc non debet teneri. Sed ple- cti debuerunt incitatores, ſiue capita tumul- tus. vr l.2. C. de ſeaitio. Nam ad hoc, vt ipſa Ci- uitas, vel vniuerſitas comittendo delinquat, oportet populum, velvniuerſitatem conuoca- ri,& conſilio deliberato ad delictum commit- tendum procedi, alias ipſa vniuerſitas non di- citue delictum committere, ſed ſingulariter ſin guli. 7. femper. S. 2. f. quod vi, aut dlam. not. gloſ. in laliud. 9. refertur. ſf. de reg. iur.& Sali. int. I. n. 3. G deſedirio. Sic eriam videtur, quòd Ciuitas ſuper turbatione non poffit conueniri, quia fortè ipſa non turbauit, ſed ſinguli. Secundò S. deponendo,& ſpoliando, par- rochum non cogitauerunt, Ducem in ſuo iu- Sä'plorato auxilio. Quæſtio præmiſſa II re patronatus turbare, ſed ideò hoc fecerunt, quod apud eos res aliter teneri non porerat, cum propter religionem animi eorum arde- rent,& tumultuarentur. Et multa permittun- tur ex cauſaà neceſſitatis, quæ alias non ad mit⸗ terentur. 7*‿ de oc, onſul. c. Cum Apololus,ae ezſbb. dum infunſimil ad Locadauvtt per Pet, Gerar. de Perra. S.in ſingul. ſuo. 100. Quin imò ipſius Du- parrochi, in Ciuitate, ſibi ſubiectà, ſedari. Atꝗ́ ſi S. parrochum non depoſuiſſent,& pri- uaſſent in tumultu, tamen Dux idem poſtea facturus fuiſſet,& res deueniſſet in eundem ſtatum, in quo nunc eſt. Iertiòo, cùm lapſi ſint 40. anni à tempo- te ſæpedictæ depoſitionis parrochi, iam vide- tur contra actionem competentem pro rur- batione præſcriptum. l. ſrur& l. omner. G de praſcripr. o. Vel 40. aun. Diffic ul tas. ſ olu I ma- net quo ad bonam fidem, quæ hodie etiam in præſcribendis actionibus requiritur, ſe- cundum communem opinionem per texs. in& fim. ex. de præſcripr. Vli omnes DD. norazr. Sed hanc S. vix habere potuerunt. Quia ab initio ſciuerunt, Ducem eſſe patronum illius Ec- cleſiæ. Vnde deponendo,& ſpoliando parro- chum, ab eo legitimè conſtitutum, cæperunt initium malæ Kdei, K fe non potuerũt actio- ni, contra eos competenti præſcribere. Quia, vt procedat præſcriptio, oportet bonam fl. dem adeſſe in principio. A. En. ae neſe,ipr. a hi virgo. 72. g. 2. L. ſeqairur. g. de illoun fii. ſf ae v NVeruntamen S ad hoc poſſunt reſpondere, quòod imõ potuerunt iuſts credere, — 8 e Ducem in ſuo lure non turbaſſe, cùm animo turban- di parrochum non depoſuerint. Deindè cùm non multo poſt Dux. omnes çlericos expu- lerit,& inſuper quoq́; alium parrochum§. conſtituit, factum S. facis prorſus conſimili- bus approbauit. Nam res geſta factis etiam poteſt approbari,& itaà aliquis Juri ſuo re- nunciare, vr ſ ex. in c. Ex ore. de bus, quæ fuuid maioparie cap. vli gloſdat plures concord. l. Paulu recondit. ff. rem rat. Bab.&. dileck. 2 Vbi pulcbra Cloſede appellg. Vnde videt ur, quòd S. benè po- tuerunt inchoare bonam fidem,& præſcri- ptionem actionis ex illo tempore, quo Dux ſimiles fecit actus, præſertim accedente ſilen- tio,& patientiâ Ducis, axg. l. cum in plures.lo- caror. ſ. locati. Nec obllat, ſi dicatur, quòd S. factum non proptereà fuerit approbatum, ex quo Duci tanquam patrono licuit ſacerdo- tes deponere,& expellere. Nam reſpondetur, quòd imò patronus nec inſtituere, nec deſti- ruere, ſiue remouere Clericos poſſit, ſine con- ſenſu,& authoritate Epiſcopi. de Ture parr. b xsn — 12 cum fimil. Quem conſenſum Dux tunc tem- in Iure patronatus. oris non potuit habere, Ergo a pparer, quòd junt in facto pari,& hoc fecerunt tantùm ar- dore nouæ religionis, non vt rurbarent alios Denid; negari non poteſt, quin religio a- pud illos populos, vno quaſi imperu fuerit mutata, ità quodexpectari non potuerit, do- * nec Dux ipſe parrochum remoueret; cùm to tempore adhuc retineret veterem religio- nem, vnde ex quo Dux quoq; deinde muta- uit religionem,& Clericos expulit, S. bene otuerunt inchoare bonam fidem, tanquam cauſâ mutara. Quia bona fides poteſt eriam caufari à cauſà erroneâ. pereza, quæ nor. in l. ſi fur. S. I. N de vſucap. G'in l. 19¹rur.§. Fin. de liben aa. Ginl. ſi plagq C adl. Iul. Ae plag. Tradit lo. de Ima. in mper. c. ſin. aum. 24. 7 fin. ol. 27. exr. Ae praſcripr. Vel certè ſaltem dubium incidit tum, an apud eos eſſet bona, vel mala fides. Et in tali dubio benè poteſt procedere præſcriptio a⁷ 16. J. 3. Bart.& ald in l. Narura- liter. Fr de vſucap.; loſſ. in d. ar hin. de præſcript.. ibi plenèò per Abb. num. 29. e Toh. de Imo. in 27. col. Quibus,& ſimilibus conſideratis, arbitra- murS. contra intentionem Ducum, poſttot annorum curricula, quò ad hunc articulum, ſe defendere poſſe: maximè cùm agatur tan- tùm de præſcriprione actionis, quam plæriq; DD. voluerunt tempore perire ex ſolà negli- gentid non petentis; velagentis. Quantum verò ad alterum caput huis articuli, videlicet de iure vocandi,& præſentandi miniſtros Ec- cleſiaſticos, ſimiliter credimus S. fatis de Iu- re ſe tueri poſſe, quod ex ſequentibus intel- ligi potéſt. Primum dicimus, quòd Ius patronatus prouenit ex tribus, ſcilicet, fundarione Ec- cleſiæ, doratione, vel collarione ſoli ad con- ſtruendam Eccleſiam æ. flius. c quicung;& e de- cernimus. 16. quafl. J. Sc. Abbatem. 1. quaſl. 2. rradit Abb, in rubr. ex. de iure patro. num. 4.& 6. volens, quodlibet horum ſufficere ad conſe- quendum lus patronatus in Eccleſid. Er ideò ſi vnus eam fundaret, alius dotaret, vterq́; eſſet patronus, idem tradit Abbr in conſil. S9.in princ: in 2. parte. Quod tamen non ità expedi- tum eſt, ſed poteſt procedere concurrentibus omnibus prædictis copulatiuè, ſiue fiant per vnã perſonam, ſiue per plures. Vnde dicit idẽ Abb. in c. ad audientiam I. in 3. not. de Eccleſ. ædif. Quòd conſtruens Eccleſiam, nec dotans, non debet admitti, volens exercere Ius patrona- tus. per gloſ. nor in quicunq 2. 16. quaſt. 7. Quia conſtruendo Eccleſiam tacitè ſe ad dotem obligauit. Et Ilura ſimpliciter dicunt, quòd ille, qui vult Eccleſiam ædificare, cogitur il- lam dotare a nemo ædéficet. de conſecrat. diſtin. 7. Conſilium Tertium. S. T. in authent. vt deter. ſit num. cleri.& e aum jicur. vbi plenè not. de conſecra. Eccleſ. vel alra. Er idlem rradit Lo. de Ana. in conſil. 24. Incip. Prinn videturin princ.& quaſi per tor. Cum igitur Du- ces P. nullam dotem conſtituerint Eccleſiæ parochiali in Ciuitate S. videtur, quòd§. non iniquè miniſtros Bccleſiarum, à Ducibus vocatos, præſentatos,& conductos, nonre- cipiant. b Secundò cùm S. ipſi Eccleſiæ miniſtris ſalaria conſtituant,& ſic illam dotauerint,& eam quoq́; reſiciant ſeu reparent,& in cæte- ris prouideant, certè rationi conuenienseſt, quòd ipſi potius miniſtros vocent, ac præ. ſentent, quàm Duees, qui nihil in dotem contulerunt, per proximè adducta. Vel certèſe- cundum aliam opinionem, de qudâ ſupra,§. ſimul cum Ducibus facti eſſent patroni, pro- pter dotationem,& ſic Ius vocandi,& præ- ſentandi non ſolis Ducibus competeret. Non obſtat, ſi quis dicat, hanc non eſſe dotem, quam S. conſtituerunt, ſed potims aliam quandam neceſſariam prouiſionem. Quia reſpondemus, quòd ſit loco dotis, imo ipſa dos per texr. in d. a Nemo Bedleſiam. de ann ſecrat. diſtt. E.&& pafloralis. in prine: de hus quaß unrâà pralat. ili, quatenus ſingularum parrochis rum prouentus in vſus Ectleſiæ cederent netéſuriun Cr ſiipenaia miniſtrorum. Et cum S. perſoluaat, & faciant omnia neceſſaria pro Eccleſid, ni- hil aliud faciunt, quàm quòd pendant ffru- ctus,& intereſſe dotis. Ergo dos antè præ- ſumitur eſſe conſtitura. I. 2. C. de aor. proma,o I. Cum ae in rem verſõ, ſtæde vſur, cum ibi not. Non obſtat, quòd S. id, quod nunc dunt pro dote, velratione dotis, dant demum polt conſecrationem Eccleſiæ. Ergo non perhoc quæſiuerunt ius patronatus, ſeu lus præſen- tandi, vr per gloſ. in c. piæ mentus 20 quaſt.J. qul videlicet ſeruitus rei ſacræ imponi non po- teſt. l. ſeruirutes. la. 2.§. fin. ſf. de ſeruitur G caueri. fcommunia pradio. Ad hoc reſpondetur, ſi Eccleſia non habet dotem,(vt eſtincalu noſtro) ſi detur Aliquid ratione dotis, quod bene acquiratur Ius patronatus, quia ſiue ſubſtantiâ rerum non poſſet Eccleſiæ deſerui. ri æ hi quis obierir. I. quaſt. 3. aà tene: Inno⸗& l KHien.& ſum. Angel. in verſ. Ius patronatus, de 7 †. Non obſtat, quòd antè mutatam religio- nem Sacerdotes illius Eccleſiæ viuebant de oblationibus,& alijs incertis accidentalibus, quæ tamen omnia contributa fuerunt abin- colis, atq́; adeò ab ipſa ciuitate S.& tamen ſolus Duxerat tunc patronus. Idem eroo di- cendum videtur etiam hodiè, quia ſtipendla mwodernorum miniſtrorum ſubrogata ſunt in loca oblationum antiquarum; Et ſurrog- tum ſapit naturam eius, in cuius locum ſub. im opinionen, bi ueidusfac ckenrm nem,& ſic lus nen zſolis Ducibosco ttt, ſiquisdien, hrn m§. conſtituerun,t am neceſlarim mu lemus, quddltbot rr 1² A e Nmukda apaferalu nnud t, quatenu ſaum vſas Ealseauma jſtrerum Et cimòy ia neceſſariapmlit nt, quäm quädhat ſſe dotis. Erpudus onſtitura.2Cdt verß, fd* vſermi arione dotis, Gulttr m Eccleſiæ. Etyäs 1 spatronatus ſ Cm a pie nenuuti . Nl us rei ſaeremm ee ae ee aeree eeae 18 n in ſentatio ſufficit ad acquirendam quaſi poſſeſ- la. 2. G 5n 4.— 6 dd 74 rædu: Ac boc habet doten, Conſilium Tertium. rogatur. I. cum, S. qui iniuriam. ſf. f quis caur. um ſimilib. Nam ad hoc reſponderur, quòd iſta regula hic non habeat locum, quia appa- ret manifeſta ratio diuerſitatis. Mutatâ enim religione, mutatæ ſunt oblationes volunta- riæ, in ſtipendia neceſſaria,& ſic erit aliud lus, pereaquæ tradit Bart:in reper l. pater fillium. ſf de inofäc. e. Item quia illa ſtipendia miniltro- rum Eccleſiaſticorum nunc ſoluuntur par- tim de illis bonis, quæ certæ familiæ ciuita- tis capellis, à ſe conſtructis, in dotem dede- 4 runt, ad quas Ius præſentandi Iure patrona- tus anteà pertinebat, vr per To. dæ Anaiind. conſ. 27. Calderi. wnſ⸗ulr. in rie. de iure patro. Abb. in conſ. gF GC con poiin 2.-vol Et caſu, quo iſta bona non ſoffciunt, ab incolis, vel ex ærario ciuitatis id ſuppletur. Ergo non eſt eadem ratio, quæ fuerat apud eos, veteri religione adhuc ſub- ſiſtente. Et conſequenter non eadem ratione Patronus manere potuit Dux P.& habere Ius præſentandi, cùm valdè iniquum ſit, alios de- diſſe dotem,& alios in eam dotem habere lus præſentandi. Iert iò clarum eſt, quòd Ius præſentandi ſequitur poſſefforem,& non proprietarium Vnde ei competit Ius præſentandi, qui eſt in quaſi poſſeſſione iuris patronatus, licet non appareat, quòd ſit patronatus zext ft in, con- ſulrationilbur.& in qex lireris. de iure parro. Sinca. querelam. ae elect.& vrrobic; not. Quia præſen- tatio eſt fructus Iuris patronatus: Et fructus ſpectant ad poſſeſſorem. 5. quis à non Domino. Taſti. ae rerum aiæif notincgrauus. Ae reſeit. Hhol. ità fermant Don ini de Nora in deciſ. y. ſub.rit. de præ- lena in anriq.& Alexin confqr. n.: 3.in„.Vol. Verum eſt, quòd iſta non ſimpliciter pro- cedunt, ſed plura requiruntur. quod pr æſentatio facta fuerit cum bonàâ fide Et primòo, vr per DD.in d. ccvnſulrationibus. Calderi. in conſil. 72. de iure patron. Et ſecundum eos vnica præ- fionem. vr per Cura. Tabin da Exliteri. in. opp. Abbein cr. de relig. Aom. Bald. in conſa. in fin. in 1. vol, G. Aex in unſ æn.trin 2. vol. Cor probaturex Apt'rina Barr. in l.. S. 2. ſf. de irin. actug; pri. 22 Eala in l. z. col. z. C. de ſæruit.& aqua. Segundò requiritur, quòd præſentatio fuerit admiſſa,& confirmata,& conſecuta ſit effectum,& ſic eriam, quòd inſtitutus habi- tus fuerit, tanquam Rector, vel Capellanus. Vr per Cardin a.gex literis: in 2. opp. de lure patron. Calacri. in conſil. 1. ſub æo. tir. Abb. in d conſ. 14. in 7. col. in a. Vol. G- O D. in c. Cum Eccleſia. de cauſa pelleſß.& proprier.— Tertiò requiritur, quòd ille, in cuius præ- iudicium ius patronatus acquiritur, hoc ſci- at,& patiatur, vrper Calaerian præall loco. alleg. 13. not. per lo. Andr in a, lonæz.de poff. prelat Sinc. conquetentes, de oſſicord& in docum Baclgliæ. De quo eziam per luno. Gibi Abb. in fninæe. dein in- Tagr. roſtit. Nam videmus, hoc regulare eſſe in acquiſitione quaſi poſſeſſionis Iurium incor- poralium. ⁷n.& ibi nor. Qae præſcript. longaemp. & declarat Bald in l. 7.& 2. col.. Verf a. 99p. Gde ſéruit. ſi igitur verum eſt, quod nobis in in- ſtructione narratur, quod ſenarus Ciuitatis S.& tempore mutatæ religionis,& ſic vltra 40 annos, omnes Eccleſiæ miniſtros ſtipen- dio conduxerit,& ſuperintendenti generali, à Ducibus conſtituto, ad examinandum„or- dinandum,& inſtituendum præſenrauerit, qui& recepit,& inſtituit cos, non dubitamus, quin S. iure competat ius præſentandi. Nam bonam fidem propter dotem,& ſtipendia ha- bere potuit. Et ſcientia,& patientia Du- cum per ſe apparet. Et ſtantibus prædictis, videtur, quòd S. tanto tempore præſcripſerint Ius patrona- tus. Sed in hoc non inſiſtimus, quia nimis prolixa,& ſubtilis quæſtio eſt. At ſi S. etiam in hoc velint conſtituere fundamentum, ple- nè de hoc videre potuerunt Feaeri. de Senws in conſil. 224. Incip. ſuper primo. Dec. in dunſil. 22 7. num. 2. in 1. parte. Roclum de Curre, in tradt. de Iu- re parr. ſuper verb. Ipſé, Vel u à quo, quaſt. 36. Ali latißimè aiſpurar.& Paul. de Citaaiin tractax. ae iure patron. in 3. parte in quintd cauſa auguirenat Jus parronarus. Er lo. Franc. Bald. in zrittar. Preſeript. inz. parte. ſ. part. princip. quaſt, o. ld quoa facit eriam deciſio Antoni. Ae Burr. in ropes. æ. peruenit omninb, in fin. de cenfik. C& bl. ina audli xts. ſub nu m. 7†. de Præſaribr. 4 Quò ad ſecundum articulum princ ipalem de deſtruct ione Monaſteri Sanctæ Brigittæ, vifis copijs pactorum,& ob ligationum, ſigna- tis literà E.& F. ex quibus clarè patet, quòd Ciuitas S, illud fundauit, conſtruxit,& do- tauit,& eius adminiſtrationem quoque in ſuã poteſtate reſeruauit. Et attento etiam, quòd in eodem tumultu fuerit deſtructum, & quôod bona eius nunc in fimiles vſus con- uertuntur, planè credimus, quòd 8.( ſtatu rerum,& religionis mutato) ſe defendere poſſint, vt facile patet ex his, quæ ſuprà cir- ca primum articulum diximus. Benè ve- rum eſt, quòd, attento Iure canonico, talia fieri non potuerunt. Sicur enim in conſtru- ctione Eccleſiæ, vel Capellæ requiritur Conſenſus Epiſcopi diœceſarij.. piæ menru:. æ. frigentius æ conſiaerandvm. 16. quæft. J. c. Nemno C c. nullus presbiter. de conſecrat. diſt. I. c, nob'us. de iure patron. tradir Calderi. in conſil. vlr. eo. zir. & Abb. in conſil. So. in 7. col. in 2. vol. Ità et- iam videtur, qusdin deliructione Eccleſiæ quoq; 14 quoqʒ requiratur conſenſus E piſcopi, vt con- rrariorum cadem ſit ratio iux. f. 1. ſr e hus, qui ſuni ſai vel aliedur& permulta ſimi. tradil HMarld. Socin. untin rubn ſf de acquir poſſ. n. So. cum plurib. 2quenz. Sed hunc conſenſum nec habuerunt S.nec habere potuerunt. Imo videtur, quòd non poſſit cauſa aſſignari, propter quam talis conſenſus præſtari debeat, per ca, quæ haben- tur in e. ſemel Deo aicatum: de Tr.. Iur. in 6. Item etiam non eſtooncedendum, quod S. Eccle- ſiam ab anteceſſoribus ſuis fundatam, pro- priâ authoritate detineant, vel alijs confe- rant a conſuluit. de iure patro. Ergomu ltô minus licuir ipſis, eam deſtruere Sed ad hæc reſpon- detur, quod ſi Duces P. velint vti Iure cano- nico, ad fundandam intentionem ſuam, idem jus debent ſeruare, in omnibus cauſis ſubeo- dem genere conſiſtentibus. At lus canomi- cum vel ciuile, etiam propter talia facta, adi- mit ipſis Ius patronatus, de quo aliter hic non eſtdicendum. Ergo ex eodem lure deſtrui- tur illorum intentio, imò. principium nega- tur, Vnde pro defenſione S. non putamus, prætermittendum eſſe, quòd Duces P. ex pa- ri cauſà multa monaſteria,& Eccleſias deſtru- Xxerint. Et ſic factum S. factis conſimilibus approbauerunt,& hactenus ctiam tacuerunt, per quod ſaris demonſtratur eorum conſen- ſus, vt ſuprà in primo articulo deduximus,& vltra ea habetur per DD. inl. quæ dorus. ſf. ſolu. marri. Sinc. Ex parte Decami. de reſcr pt.& ine qui tater. de reg. iur, in 6 Et ideo nunc con- ſenſum declaratum, in aliorum præ iudic ium mutare non poſſunt, r zaleruria& quod ſemel. Cinc. mutare. de reg. iur. in. Et ſatis abſur- dum eſt, Duces nolle ſubditos ſuo exemplo viuere, cuùm alids exemplis principum ap- probatis recte iudicare poſſimus, ae quo per Bala in l. nemo.& de ſenteut. Slof. in c. fin. diff. 20.& Abb. in c aſferte. de præſampt. Aut igitur Duces approbant factum ſuum,& alijs hoc probari putant,& non eſtrationabile, quòd propter idem factum alios excuſent: Aut factum ſuum reprobant,& tunc æquitas fuader, quòd redintegrarione Monaſterio- rum,& Eccleſiarum,& ſic exemplo con- rrario actioni fur contra S.& alios, qui in pari cauſa ſunt, viam præparent. Cætęrùm hæc modeſtè,& cum præfatione honoris pro- ponenda ſunt: neque nos hæc aliter& pro Cauſæ neceſſitate dixiſſe proteſtamur. Et tantum criam, quò ad alia Monaſte- ria mendicantium, quæintra cmitatem S. fi- ra funt, reſpondiſſe ſuffciat ex quorum alte- ro fecerunt Hoſpitale pauperum, ex altero Scholam, ſeu ludum literarium. Ad tertium articulum de viſitatione, quem S. illatiue in ſuis reſponſionibus ſub- Confilium Tertium. nectunt, non facilè eſt nobis reſpondere, proprereà, quòd ritus eorum, Eccleſiaſticam diſciplinam,& quaſdam alias circumſtantias ignoramus. Tamen dicemus pauca, ex qui- bus S.potuerunt eſſe reſoluti. Erin primis notum eſt viſitationem pro ſubditorum ſalute,& vtilitate tàm Cleri- corum, quam Eccleſiarum, Monaſteriorum, reliquorumque locorum viſitandorum con- ſeruatione,& reformatione, cuùm in capite, tuͤm in membris, fuiſſe introductam, Waxra nor. in c. Cuùmn Apoſlolus.& c. procurationes de cen- ſib. Gc. 1. A cepzſib. in d. facit. c. Viſitanai. 19. quæſl. 2. Et viſitare poſſunt omnes Eccleſie 1 ſeculares„& Eccleſiarum Capitula A. aνin princ& in S. deinde. O& in S. ſaæè. de cenſb⸗ u d. vbiper DD. ſiue ſint Eccleſiæ ciuiratis, ſiue Dicœceſis vt inc. venerabilis. de cenſib.& ili er Abb. Et viſitari quoque poſſunt hoſpitalla, Xenodochia,& ſimilia loca pia, vr per alol in d. æ. I. e quo tæmen latius per Federi. de Send- in coufil. 40.& Alb. in c. Sqpitæ. de ceunſib. vlid hinguuni. Viſitare autem poteſt quilibet or- dinarius, habens Iuriſdictionem, ſubditos, & inferiores, A. c. r. S- hauc aurem, de cenſ ins. anrg. L. congruit. de offic. praſid.& decerhimus. n quæſts. tenet Olara in conſil. 20 ⁵. in I. guf dl. 2. Quia viſitatio annexa eſt Iuriſdictioni, vt eit rexrt. in Cum venerabilu, de cenſil.& li per Abbat.& in d. c. Cum Apoftolus,& in d Sopiræ. æf bon. rexr. in æ. in ſingulis. de ſatu ie gul. Benè verum eſt, quòd Hoſtien. poſt alios in c. Cum auper, de ceuſ. vult, uòd viſitati de- bent duntaxat Eccleſiæ opulentæ; ſed' miau- tæ Eccleſiæ non ſunt vifitandæ regulariter, niſi quando ordinarius audit aliquid fini- ſtrum, velgraue. Prædicta tamen ita funt ac- cipienda, quòd illi ordinario competat lus viſitandi, cui eompetit& ius adminiſtrandi- Et cui non competit ius adminiſtrandi ei non competit etiam ius viſi tandi. Viſitatio enim ius ſignificat,& quandoq́; vocatur ad. miniſtrat io, ur not. Iunoun c. cum nobis olim inſa de Eledt facit ſt in aliqua frde ſſic. proconſ Ckr G de condit. in publ. horr lib. Io. itd traaii Rald.in conſ.l]y.ſuk nu. I.in parte. Ex quibus omnibus nunc concludimus, ſiquidem in P. tales ſunt Ordinarij, quibus comperat adminiſtratio honorum Eccleſiæ, ſicut olim competebat Epiſcopis. ſic gaidam.& ſeq. o.quaſt.r. Brin 5. quoq́ habent Iuriſdictionem, quòd libene poterunt eos viſitare, ſi verò non habent tale lus adminiſtrandi, vel in S. non habent Iurifdictionem, tunc eos viſitare non pol- ſunt, vr darè probatur ex ſupraaictir plané, quò ad Scholam illam particularem, quam§. annuatim 400. aureis vix fuſtentant adhuc alia videtux rario impeditiua viſitatioms- Quia Mater potn diglctarum 1r 1— (t 1 Wunn V Junes canpe m. Accedi x§aandau hereterum „ Nuesunto anpaus ex Korgentab mt baer Gnprybauer Ene nimn 1 lei ſitare autem par bens lurildicionn, 4 a. Lluan auten. flic pngſdatn Aabrs iu aunll aun ntio anaexa edtli in d. Cun Aplus ftext. in æ in ſuaui um eſt, quod Hobea ae cesſ vult, qput EccleſiropuLne n ſunt vilttande rdinarius audt ¹⁰ c. Prædicta tugend- illi ordinatiocn ampetit Kius 1c8 Conſilium Tertium. Quia locus ille nunc priuatus eſt,& ſumptu S. regitur, vt in ſimili de hoſpitali priuato Fe- lin. dicit in a de quarra. in 2.& a. col ae praſcripr. Vnde non magis videtur poiſe viſitari, quàm ſi ordinarius aliquem in domo proprià vifita- re velit, quod nouum eſſet, nec admittitur, per ea, quæ tradit Abb in di Sopitæde Cenſib. Ad quartum articulum de campanis, é turribus ſublatis, ac contuſis, nihil noui re- ſpondemus, quia eſt eiuſdem farinæ, cuius ſunt articuli ſuperiores. Nam videtur qui- dem, habito reſpectu ad principium facti, quôd S. illiciteé Campanas ſuſtulerint, ex quo manus miſerunt in alienum, Conrra. l. fiu- ri. F. Aruſto. ff. ſ ſeruit. Vend. cum ſimil. Verun- tamen attento, quòd iſtæ duæ campanæ fue- rint fractæ, ad pulſandum inutiles, Eccleſiæ non neceſſariæ, atq́; etiam ab ipſo ſenatu,& ciuium S. collatione prius factæ, ſatis vide- tur eorum factum excuſabile, præſertim cùm ſenatus ſe offerat, caſu, quo neceſſariæ ſint plures campanæ, ſe tantum æris reſtituru- rum. Accedit, quòd Illuſtriſſiimi Duces ſæ- pe S. mandauerint, vt curæ eis eſſet, parata habere rerum bellicarum inſtrumenta. Vnde credere potuerunt tale factum Ducibus non diſpliciturum. Et ſic poſſunt allegare erro- rem ſuum,& credulitatem. Prætered cùm Duces tanto tempore tacuerint,& ipſi quoq; campanas ex turribus ſimiliter demiſerint, & tormenta bellica ex ijs fieri curauerint, ta- cito conſenſu,& factis ſimilibus, S. factum comprobauerunt, vt ſuprâ ſatis oſtendimus. Certè enim non magis ipſis, quam§. de lure hoc licuit. Et parum refert, quòd conſen- ſus Ducum non affuerit in actu S. quia uffi. cit, quòd verbis, vel factis acceſſerit poſt fa- ctum. aræ. c. Cura.& ibi Abb. in vlr. not. de iure parro. Calaer, in conſil. õ. eo. tit. pulchrè Bala. in!. quicun de bon. quæ lib. Abl.& lob, de Imo. in c. Qm vos. Ae his, quæ fiuntâ prælat. Alexiin l. z. 5. fuit quaſitum. in ſin. ſf. aa Trebel. Bart. inl. hi au- tem. ſf. de aqua plu. arc Abb.& Felin. in a edoceri. de reſcripr. cum ſimil. Et ideò non ſtatim S. iam citra aliquam neceſſitatem compellendi ſunt, reſtituere æs inutile ablatum, quod et- iam prius erat ipſorum proprium. Nam mul- ta fieri non debent, quæ tamen facta tenent, æ. ad Apoſtolicam. de regal. ſeu multa facta te- nent, quæ tamen de nouo fieri prohibentur, vt latè declarai Iaſon in l. patre furivſo, col.z. cum ſequ. ff. de his, qui ſunt ſui, vel alie, iur. Et ità nobis de æquitate videtur, attentà conditio- ne,& confuſione temporum illorum,& inter eas perſonas, quæ ſunt in pari caulila. 15 Ad vltimum articulum de Conſiſtorio Eccleſiaſtico, à Ducibus nuper conſtiruto, re- ſponderemus,(ſtantibus illis priuilegijs, quæ habent S. quòd nullus B. cuiuscunq́; condtti- onis fit ad aliquod tribunal ſpiriruale, vel temporale euocari, vel citari debeat,& in eundem ſenſum poſtea ſecutà compoſitione, ſeu tranſactione R. de quibus latius in infor- matione, ad nos miſſà) quòd S. de Iure non teneantur, coràm nouo Conſiſtorio, extra Ciuitatem ſuam, ligitare, vel illi ſe ſubijcere. Quia princeps inferior non poteſt reuocare priuilegiâ, aà ſe, vel anteceſſoribus conceſſa, vr volunz Anto. de But.& lo. de Imo. in d. quæ in Ecdleſtarum, vterq col. fin. de conſt. Albꝛin a. At ſi Clerici. F. de adulterqs. col. æ de iudic.& Felin. in c Mauir. num. I7. eo. tir. cum ſimil.& pulchra gloſ. in!. monen. G ſi ſeruus exportan. ven.& l. neninem. G de decur. lib. 1o. vbi nor. Io. de Plur. inſin. Et hoc maximé, quia priuilegium illud per tranſa- ctionem ſecutam ſine dubio tranſiutt in con- tractum, Vnde Duces nullo modo iam con- trauenire poſſunt, per ea, quæ habentur in e. Ede probat. Bald. in conſil. 27„. ol. fin. in 2. vol. latè per Alex. in conſil. or. nu. 2. cum ſequent.& nu. 12, cum ſequenr.in: vol. Cætera, quæ S. in ſuis reſpon- ſionibus,& informatione, ad nos miſſà adſtru- unt, aliter hic non tangimus, quoniam in cauſa pari ea ſatis per ſe conſiſtunt, arg. præ- dictorum. Nec mouet nos allegatio Dueum, quod ſi S. ipſi in cauſis ſpiritualibus, ſiue Eœ- cleſiaſticis Ius dicere non poſſint. Quia ſi hoc eſt verum, ſequitur, quòd neq́; ipſi Duces id poffint, nec alijs hanc poteſtatem dare que- ant. b b Fatendum eſt enim, quòd Duces omnem poteſtatem habent ab imperio. Sed ipſe im- perator de lure in talibus cauſis, non poſſet ſe intromittere: nec intromittit. Ex quo antiquiſſimo lure pert inent ad ſolam Roma- nam Eccleſiam, vel quibus ab eo datum eſt. Ergo nec Duces P.quia æque ſunt Laici. Et ità, quò ad iſta, rurſum duces,& ciuitas ma- nent in pari cauſâ, quo caſu potioreſt condi- tio S. qui ſunt in quaſi poſſeſſione eius li- bertaris, ne coram huiuſmodi conſiſtorio comparere teneantur..«mmoaum, Inſtit. de anterdict. cum ſimilibus. I ta reſpondit Nicolaus Euerhar- us D.& Profeſſor Ingolſtadij; Approbauit Iohann: Bor- cholten Luneburgenſis. cox. 66 r 5 G 82— 2 7 4 8 ⸗ e. 8— 8— . 4 4 8 4— 8. ** 4*— — 3 „.— .—. 1 3 3 2 4 2 2 5 5 8 4 4* 8 82. “ — 4411 11 8442 3 3 1— K 4 5 8 4 4 8 8. 2 1 “ ö“ „ 4** 8 6 5— 8“ 8 3. 3 8 3 8 8* 4**—* 8 3—**—.* 3. 4*¼ IM Abbas quidam S Monaſterij cu iuſdam, n Campis ſiti, à Ciui- ate 8 duobus m lliari- bus diſtantis, emit à Senatu dictæ Ciuitatis præd ium quoddam, ſitum in ipſà ciuitate, pro centum mar- cis paratorum denatiorum, his pa- ctis adicctis, quòd Abbas ſingulis annis Cameræ Ciuitatis ſex mar- cas eiuldem monetæ, cenſus nomi- ne perpetuò ſoluere, priſtinam faci: em ædificiorum non mutate, nec fa- cere, aut pati debeat, vt illud prædi- um quoquo alienationis titulo ad manus Ducum P. velad alios perue- niat, ſed quòd tempore neceſſitatis pro Ciuitate,& in eius vſum hoc re- ſcruatum ſit, prout hæc omnia lati- us continentur in Copiâ Inſtru- menti Contractus, nobis tranſmiſ- ſa, ſub ſigno H. Quæ capitula tem- pore Abbatum, integre obſeruata füerunt. Poſtquam verò principes monaſteria occupauerunt, Mona- chos expulcrunt, gubernans tunc Dux P. ctiam ſupra dictum prædi. um occupauit, mente tamen ſuà ità declaratà, quòd velit illud vſq́; ad futurum conſilium adminiſtrare, faluo ſemper iure memoratæ Ciui- tatis. Quamuis autem idem Dux cum illo ſpollato Abbate poſteà —— 1 Conſilium Quartum. .—— 86 8 . 3 „ 1 un hac lege tranſegerit„quòd Abbas 414 æpè dictum p rædium pet totamſd. am vitam poſſidere, ac tenere debe- at, Abbas tamen à loco receſſit,& prædium in pote ſtate Ducis man. ſit, nondum verò ad heredibusp ræ: ſeriptum eſt. Quærttur iam, an Giuntatis S. pofſit agere ad reſtitu. tionem illius prædij, tanquam ceſ. fante caufà detentionis, vel an co. gantur illud apud Duces, vſq́; ad conſilium faturumrelinquete? HRISTI REDEMP TO. ris noſtri clementifſimi Diuina S implorato auxilio, In præſenti ☛o queſtione ne quid dubitaſlſe vi- deamur, rectà ad ipſam concluſionem acce: dimus,& dicimus, quòd S. prædium, de quo quæritur, de lure poſſint repetere. Quod ex ſequentibus medijs depræhendi poteſt. Inprimis pro conſtanti ponimus, quòd is, qui rem aliquo alienationis titulo in alium transfert pacto poteſt facere, ne res illa per- ueniat ad certas perſonas, etiam ad Eecleſi- am, vr communirer traduni DD. in l. ſi itd qub §. ed lege. ſfe de verborum obligarion. Et quam- uis per eundem textum tradant reg: quoòd non proptereà impediatur tranſlatio Domi- nij in alium, ſed quòd contrafaciens pacto teneatur ad intereſſe. Vr prebatur eriam in l. ed lege.& de condit. ob cauſ. bi DD.& ina Rayn. in deyfic. transferendi in alium. Vli not. An. ton. de Bur. extr. de teſtament. Tamen prædi- cta regula fallit, quando quis retinuit ſibi aliquod lus in cà re, quam prohibuit alie- 34— nari. per rext. ſing. in l. ſi oreaitor. S. fin dt diſtract. pig. itah xradit Barz. ind. g. ed lege. 2um s & pleniſßimè ibidem proſequitur Iaſon num 29, cum ſequent. na cuius allegata breuitatu cäbzſ nos remittimus. Modò clarum eſt, quòd Ciut- tas S. in venditione dicti prædij ſibi reſerua⸗ uit aliqua iura, ſcilicet, quòd temporè ne- ceſſitatis eilmn Vsnka contradica- ali aji vnrel. f-uf. 2 Taile un. docierrunt, dgeu kee eutlno prodiu Ranclonohae ſ cgun mad ud; ſlhettke der utcerelicu ti dicitur, ct. Cuxrdur § poſft agele a lus hrh à dctentioni,N ud apud Dusi tututumtela — RISTI NEDNA noſtri clementii plorato auxlo,h æſtione ne quidti ĩad iplam conciir mus, quod S.paus lure poſſiot én us medijs deptäts conſtanti poninié o alienationi ini poteſt facefe, i s perſonas zetim ner muun Dn rerlurm dliula? p textum tauins jmpediatur tunlm nait ℳ auun, nuufererd H iin— A ufaneu — Teſſitatis domus illius prædij patere debeat viuibus,& quòd feneſtræ, ſicut runc exta- bant ſine omni permutatione, perpetuo per- maneant, Icem etiam, quòd propter illud pradium quotannis Cameræ Ciuitatis ſolui debeant ſex marcæ denariorum. Vnde vide- tur, quòôd prædium, pro iſtà penſione annuà fuerit,& ſit obligatum. a7. 1. Codicills. S. in- Rirwro. jf. de log. 2. C& corum, quæ tradit Iaſéa in aurb. Sacramenta puberum. num. 26. C. ſi nd- verſ. Vend.& Barr. Cbaſſan. in commenn. conſaer. Burg. in zit. Dec. Cenſes. S. 3. in weufta l. eylage. per ol. Ex quibus ſequitur, quòd Domi- nium prædij nullo modo potuerit tranſire in alium. Secundo fortius ſtringit alia doctrina. Nam quando tibi vendo rem meam cum pa⸗ cto,ne illam alienes, tunc, ſialienas, ego pol- ſum rem propriâ autoritate irerum appræ- hendere. vr est glofenot. in§. de cætero, ſuper verſ. licentiam damus. in aurh. vt de cæter, commur.&ore. ol. J. Atam gloſ, ſimpliciter ſequittar Angel. in l. pen. poſt med. ſf. de pact.& Bald. in æ cæterum. in 2. col. ab num. J. extr. de iudic& inc 1. S. Toa qwoo. col. 5. num. 12. de Fucceſ. feudi. Et quam- uis multa contradicant, vrz per laſf in d! 1 ira quls. S. ed lege. num. 5.r. E de verb. obligat. ta- men in eo diſſentiunt, quod illa appræhenſio Poſſit fieri in Iure, hoc eſt, per actionem pro- poſitam,&ird zexr. in a.§. de cætera. intelligit rerin., in d. S. ea lege, in 3. col. Cum ergo S. cum tali pacto prædium vendiderint, ne alie- netur,& Ius quoque ſibi in co reſeruauerint, ſequitur, quod illud iam per viam actionis poſſint repetere. Per fugam enim vltimi Ahbatis fuit derelictum,& in manibus Du- cis, quod ſatis dicitur eſſe alienatum./ Ahlie- narionis verbum. ff de verborum Fignif. Nec ob- ſtat, ſi quis dicat, iſtam non eſſe alienatio- nem, quia Duces non prætendunt Domini- um, in illo prædio, ſed acceperunt ſolùm ad- minſſtrationem eius, vſq́; ad futurum conſi- lum. Quia ad hoc ita reſponderur, quòd dux cauſæ, ex quarum vndâ acquiritur de- tentatio, ex alterà poſſeſſio, non poffunt ſi- mulconcurrere. Vr eit zext in l. h quis autè, vbi not. ounes DD. Ff. ae acqui. poſſeß. Ergo multè minus vna cauſa porerit producere v- trunq;, perea, quæ halentur in l. I. GQ ar furr.&. l. vbn epugnantid. ſf. de regul. Iuris. Item dici- mus, quéd voluntas hominis non tantum verbis, fed potius factis exprimitur, l. Paulu⸗ reſondit. ff rem rar. haleriw! repræbendenaa. C. de inſtir. C&x ſeéſlir.! de qwibus. Tli gloſ ſe de leg.&c. ailect. 2. Vbi pulchra gloſ. de appellar. Modò ſi PriHcipes occupauerunt monaſteria, cum ſuis pert inentijs, ex vnd, eademq́; cauſà, vnde hoc non poteſt in quibuſdam bonis inducere Sonſilium C Quartum. 7 detentarionem, in quibuſdam poſſeſſtonem- Sed principes iam factis declarauerunt, v- trum horum velint, nimirum plura ex occu- Patis prædi)j Aulicis, ac miniſtris ſuis donaue- runt, atq́; alijs modis diſtraxerunt. Ergo non derinuerunt, ſeu adminiſtrauerunt. vr Patet in ror. tir. ſf. ae adminift. rer. aal ciuir Perrin. Sed intendunt poſſidere,& facere tanquam pro fuo. Vrl.& per or. ſf. proſuo. Vnde, cùm cauſa pra dij, de quo quæritur, non poſſit à cæteris occupat is eſſe ſeparata, ac diuerſa, ſe- quitur, ſi Duces ità id velint ſub colorato ti- tulo adminiſtrationis in effectu pro ſuo pof. ſidere, quòd S. de Iure non teneantur expe- ctare aliud conſilium, velexecurionem con- ſilij, iam celebrati, fed quòd nunc poffnt ad recuperationem prædij aAgere. TLertiò non ſolum penſio illa ſex marca- rum, ſed etiam reliqua pacta, circa contra- ctum appoſita, pars lunt pretij, 7exr. est in l. 7 Herili.§. ſi tibi fundum. V de ackio. emp. Ergo cùm pacta illa non ſeruentur, nec penſio fol⸗ uatur, ſine dubio campeteret S. actio ex ven- dito, tanquam pretio integrè non ſoluto. 7. 2.C. de act. en, P.&l. ed condirione, C. de reſcind. vend. Quamuis autem eadem lura probare videantur, quòd S. propter pacta non ſ erua- ta, non poſſint prædium venditum repetere, ſeu agere ad reſciſſonem contractus„tamen ad illos textus poteſtreſponderi, quoͤd pro- cedant, quando reperitur emptor, vel ſucceſ- ſor eius, cum quo poſſit agi ex vendito ad ob- ſeruationem pactorum,& ſolut ionem reſiduĩ. Precij, Secus eſt, quando nemo eſt, qui poſſit conueniri. arg. L. Maiianæa. ſprde conair& demonſt- tunc enim res videtur poſſe repeti, ex quo res vendita pro pretio obligata manſt, vrl. lulia- nuss. g. Iferri. f de at. eeep.& per aliam viam venditori non ſit conſultum. Nam verum eſt, quòd non facile concedatur reſciſſio contra- ctus, ſeu repetitio ret, propter non ſolutum pretium, ſed ex cauſà permittitur, vr est zexr- in l. Vendiri. 2. C. e act. emp, In caſu autem noſtro ſatis iuſtæ cauſæ repetitionis appa- rent, vt ex præmifſis colligitur, Et hoc ex ta- citä conuentione, vel contrario fenſu con- trahentium intelligitur, vrs vot. Sala.& Jalice- in d. l. Vendtri. Quartò pro certò credim us, quòd eiuitas S.pradium illud monachis, velalijs non fuiſ- ſet venditura, niſi cum illis pactis, quæ ha- bentur in inſtrumento venditionis, propter quæ pacta,& onera adiecta, prædium mino- ris vendiderunt, quàm alids valebat, per ea, quæ zradit Abliin c. iim Lannes in 3. col.& ibill. Io. de Imo. num. a.& Folin num. zJ. extr. de Jde inſitru. Cum ergo contemplati one pa- ctorum& luris, quod Ciuitas S. expreſſe b 3 libi 9 18 Conſilium Quartum. ſibi reſeruauit, minoris quoq́ illud prædium vendiderit, conſequens eſt, quòd, non ſerua- tis pactis, poſſit ad prædij reſtitutionem age- re, vr est tevwr. adlireram in l. cum te. Gl.tempore. Gas paci. inter emp.& vend. e e Nec prædictis quicquam obſtat compo- ſitio, ſeu tranſactio, facta cum vltimo Abba- te, quia per illud Iuri S. nihil potuit præiudi- cari. l. mperatores. f. de tranſact. I.. C. æod. l. ſi wnus. S. ante omnia. ſf. de pact. cum himilibus, vt ali tradun DD. Ex quibus omnibus ſatis apparet, quòd S. non teneantur, illud prædium in manibus Ducum relinquere, donec conſilium celebre- rur, vel iam celebratum executioni mande- tur, quia dubium eſt, quando illud ſit futu- rum. Sicut ergo nemo tenetur, in dubio Ius ſuum inde fenſum dimittere, l. illud. ſf. ae perir. de certa. Q eod. tir. N eq S. cogitauerunt, aut cogitare debuerunt de tantà dilatione con- ſilij, vel executionis eius ſuper tot,& tan. tis rebus. Ideò, ſi acceſſiſſet conſenſus co- rum, ad talem incogitatam dilationem non porrigeretur„ l. cum Aquiliana. cum ibi not. ſf de tranſact.l. fin. ſ. qui ſatid. cog.& l. fin. F ad municip. b Nec obſtat, ſi dicatur, expectandum eſſe aliud conſilium, quia cotingente caſu redin- tegrationis monaſteriorum S. prædium il. lud retinere non poſſent. Et ſic dolo faci- unt, cum petant, quòd reſtituturi ſunt. 1. Dli. M de except. doli. Abb. in zap. Iu literu: in 2. G. col. Ć ibid. cæreri. extr. de reſtit. ſpol. Quia re- ſpondetur, quòd iſta regula non habet locum in non liquidis, vel requirentibus maiorem indaginem, de quo in!. I.§. J.. vt legat. nom. caue. G. in l. 1. C. de edlict. Diut Adr. toll Barr. in l.hi ſpcer S. Lucius. ſfe ſolu. matr.& Guido Pap, in fing. 2y5. Deinde falſum eſt argumentum in caſu noſtro, Quia, cùm pacta annexa con- tractui tot annis non fuerint ſeruata, S. ex alio in repetitione prædij non poſſunt impediti, vt ſuprà deduximus. I tà conſulendo reſpondit Nicol. PEuerhardus D.& Profeſſor luris Ingolſtadij; Approbauit lohan- Borcholten Luneburgenſis GoNSILIVI OQVvINTVM. Caſus. . ipſis conceditur male- factores, fures,& latrones capere, captoſq́ue in ciuitatem adducere: Verùm cos priuilegio abuti, cùm non ſolùm fures,& latrones, ſed et- iam alios capiant, qui leuiora deli- cta admiſerunt, quemadmodum ipſitres ex molendino quodam Du- cis, vbi ipſe Iuriſdictionem habet, diuerſis temporibus extraxerunt. Itaq́; petit Dux co nomine ſatisfa- ctionem condignam,& cautionem de vlterius idem non faciendo, ſed prædictum priuilegium obſeruan- do ad literam. Ciuitas S. ex aduer- ſo non negat ſe tales capere, ſed exi- ſtimat, ſe hoc facere ex priuilegio- Et quia in illo priuilegio concedi- tur ipſis, capere omnes pacis Viola- tores, quærit Ciuitas, an virtute hu- ius clauſulæ etiam cos capere,& pumfe anconclonis, Duce poffte tegfer etlame riusmancumm alonnd acis, u ſätetem Kqui luu umnaj Quia cum pacaa nnis nonfueritlam ne prædij nonpolu kimus. b ta conſulendouehr erhardus D, à hi oolſtadij; Aprrd rcholten Lunedum Conſilium Quintum. punire poſſir, qui cam pacem fran- gunt, quæ à Regentibus in ciuitate eis ſub pœnâ amiſſionis vitæ manda- ta eſt, an verò ſubillis verbis intelli- gantur tantùm ij, qui communem, & publicam pacem violant? Erpoſito, quòd tanrum violato- res pacis publicæ intelligantur, v- trum Ciuitas S. tueri ſe poſſit præ- ſcriptione ex immemorabili tempo- re, quo hactenus vigore prædicti priuilegij omnis generis malefacto- res indiffercnter cepit& puniuit? HRISTIREDEMPTORIS e noſtri clementiſſimi diuino ijmplo- rato auxilio. Videretur primà fa- o cie dicendum, quòd Ciuitas S. vigore conceſſionis, fibi factæ à VV. quon- dam P. Duce, pofſir omnes omninò Malefa- ctores capere, et iam eos, qui pacem ſibia Re- gentibus mandatam violant. Quia permiſit eis Dux omnes pacis violatores ducere ad fu- am Ciuitatem,& qui omne dicit, nihil exci- Pit l. Lulianus. in princip. ſf. de leg. 3. l. A procura- rore. C. manda. c. ſi Romanorum. 19. Aiflin. Et ne- b bari quoq; non poteſt, quin etiam minores Male factores täàm publicam, quàm priuatam pacem, ſaltem per indirectum, vel inconſe- quentiam lædant. Ergo etiam illos princeps capere permittit. b b Præterea ſi conceſſit capere maiores ma- lefactores, multò magis videtur voluiſſe con- cedere de minoribus, a cui licer, de reg. Iur. in 9. l. Won debet. ſf. de reg. Iur.& vtrobi o plenè nor. & in ſcmili eſi zext. expreſſiu in c. Ex parre. col. 3. exr. Ae decim. cum ſimil. vt ibi in loſſ. Prætereà iſta conceſſio de malefactoribus capiendis proceſſit ex beneficio principis,& ideò tàm de maioribus, quam minoribus in- telligenda viderur. Quia beneficia Princi- Pum ſunt latiſſime interpretanda, etiam con- tra ipſum principem, I. Pn. ſfr de conſhir. hrincip. a. Cum ailecki. d⸗ Apnar. c. Cum olim ribi. ae vorb. Mvife cum ſgmiltl. Quibus tamen,& ſimilibus non obſtanti- us, contrarium videtur negocio præſenti,& Iuri magis conſentaneum. uia ex conceſſio- ne præfati Ducis manifeſte apparet, quòd nullum habuerit reſpectum ad illam pacem, quæ à Regentibus ciuitatis mandatur, ſed tantm ad communem„& publicam pacem, Et eodem modo, quod virtute dictæ conceſ- ſionis, non poſſit ci uitas in partibus R. cape- re minores malefactores. Quia ſcriptura con- ceſſionis habet ſuos limites, eoſq́; probat, ſed non vltra. Et ideò, quod ſcriptura non dicit, nec nos dicere debemus. Salqiin a Raaulkus. de reſcript.&ina Venerabilem, de eladi. 1. ad pro- arionem. C. deproba. DD. inl. lecta. ſ. ſi cert pet. Secundo in prædictà conceffione prius aliqui malefactores ſunt expreſſi, nimirum quòd liceret Ciuitati S. capere omnes noro- rios,& manifeſtos latrones, fures, traditores, incendiarios, depopularores,& deinde ſub- iectum eſt,& omnes pacis violatores. Err quo apertè depræhenditur, quòd ſen- ſerit tantuͤm de publicæ pacis Violatoribus, & ijs, qui atrociora crimina patrarent. Quia Seneralitas verborum ſequentium debet de- clarari à prius ſpecificatis;& copulatiua di- ctio repetit qualitatem præcedentis extremi in ſequenti l ſin. S Cui aulcia. f de rrit. vino, vel 2leo leg.& l. Seia. g. Caio. Sf de funai inſirumcnhr. anhukbkt Necc contentus fuit ſimplicita, dicere la- trones, fures,& c. ſed addit, omnes notorios, & manifeſtos latrones,&c. ita vt facile a ppa- reat, Ducem concedentem diligenter ſpeci- ficaſſe,& denotaſſe, de quibus ipſe intellige- ret. Prætereâ eriam ex Analibu verbis con- ceſſionis idem videtur poiſe colligi, dum di- cit, iudicando ſuper ipſos, iuxta ſui delicti qualitatem, ſecundum quod rigor,& ordo Iuris requirit. His verbis videtur ſignificare tantum maiores malefactores, expreſlos in conceſfione, quos ex rigore Iuris, Loceſi, pœ- nis, in Iure determinatis, affici voluit, prout digni ſunt, cùm alias, præſertim quò ad mi- nores malefactores pœnæ ſint arbitrariæ. I. ReſBiciendum. l. Hoaid. ff. de pænts. rradit Bald. in l. Etſiſcuerior C. ex quibus cauſus infami irrog.& Paul. Ae Cuſt. in conſ.2&. col.. in 2. Vol. Deniq; dicimus, dato etiam, quòd iſta conceſſio proceſſerit ex beneficio principis, tamen, quia emanauit ad poſtulationem Ci- uitatis, ſtrictè debet interprerari. I.⸗æandb, GC de oper. pub. ſcaunaum alium intellectam, adil. laml.& traait Augel. in l. fin. in I.col. ſf de conſir. princip. Iob. Andn in a. 2. ad fin. de immunirt. Ec déſ. Gilidem A0b. in Pe⸗ cl. Et nunquam præ- ſumitur conceſſio facta motu proprio, niſiin reſcripto exprimatur. ſmoru prõprio, de præ⸗ bend. in G. rraait laſen in l. 5. namer. 5. Sf. quod quiſq iur. Sed magis eſt in caſu noſtro, quòd ſit priui- legium, prout ipſamet Ciuitas fatetur, quòd de ſui naturA ſtrictè eſt interprerandum l. 1 Qxando, C de inoff teſtamen. not. Arcbid in æ. fra⸗ rer 10, g. 1. gloſ. magiſt. in c. I. ae confgirur. iu 6. Bald. in l. quæ eæ relationibus: C de legibus. E 4 zt ö)ſſſſſ— —— 20 Et inter priuilegium,& beneficium prin- cipis magna eſt diſferentia: pro vr larè rradirla- ſon in d l.fin. num. 29. cum ſequen. F. de conſtitkv. prinsrd. d. Leuihu⸗ concludimus, quòd virtute ſupradicti priuilegij Ciuitas S. tantum pofſit capere malefactores, in eo expreſſos,& pub- licæ pacis violatores. Licet verè ità concludendum videatur, tamen negart non poreſt, quin res ſit dubia. Ex quopendet de voluntate concedentis pri- uilegium, cuius animum non videmus, vrin Himil: tradie Bald. in l. precibus in 2. cl. G de iim- pub.& aläs ſabſt.& Maria. Soci. Iun. in cenlil. A-. num. nin n panrnetet. Vnde intelligi poteſt, fundamenta pro duce adducta non omninò neceſſariò conelu- dere, quia variæ ſunt voluntates hominum. l. Qufa poterat, ſi adé Tiebell. Et ideò pro parte Ciuitatis adhuc inſtari poſſet de iure, dicendo, quòd animi, ac mentis noſtræ non ſit maius teſtimonium, quàm qualitas inſpe- cta verbendam, vr Hala. inquil in l. generaliter. poſt princip. C. de non nu. pec.& in In literüs in f 2 vorab. de reſcript.& idem inl. ſed& reprobari. N. Ae. excuſ tur. aicit, quòd ex loquela hominis eius animus iudicetur, modò ſi rectè inſpici- antur verba priuilegij, apparebit animum Ducis concedentis fuiſſe, quòd dictæ Ciui- tati liceat capere omnes malefactores, quia concedit ipſis capere omnes pacis violatores, quæ verba apta ſunt compræhendere etiam minores malefactores. Quia vniuerſalis di- ctio ad omnia applicatur, niſi ad ea, ad quæ non poteſt applicari. l. Iuter omnes. yf. qui ſa. Tud. cõg. l. qui aulem. S. de conflit. pec c. ad aures, C ili not. ext. de præſcript. Item quia ſ ub di. ctionc vniuerſali compræhenduntur ctiam maiora expreſſis, ſecanaum Domi. de S. Gemin. &æ alios ommuaniter in a. Cum in multis. de reſcri- Iis in G. 4 Ergo multòô facilius comprehenduntur minora per rex. in d. c. ex parre. el. 3. de decim. cum ſimil. ſuprà citatir. lItem, ſi non conſtaret ex his de animo concedentis, recurrendum eſſet ad veriſimi- litudinem l. Iuſalam l. ſi flipulatus. ſf. de vſur. aIuſpecimus. de reg. Iur, in G.& ibi plenò. not.& certè veriſimile eſt, attenta dignitate conce- dentis, quòod voluerit concedere facultatem capiendi omnes malefactores etiam minores, ex quo per eos quoq; ſaltem indirecteè pax Deniq; attendendum eſt, quòôd iſtud priuilegium S. ſit valdè antiquum, videlicet conceſſum de Anno 1325. Et planè publica violatur. videtur, quòd intelligendum ſit ſecundum titul. e pace tenenda,& eius violatoribus, in vſib. Feud. Vbi eſt conſtitutio Imperialis, in quà Conſilium Quintum. longé plures appellantur pacis violatores, quaâm in priuilegio S. exprimuntur. Vnde il. la verba priuilegij, Et omnes pacis violato- res, interpretari debent expræalleg. rit. in quo etiam habetur de alijs,& quidem minoribus malefactoribus, qui tamen pacem violare di. cuntur, pro vr ibi etiam not. DD. per diſcurſam. Poſito ergo, quòd in dictis verbis priuilegij eſſet qua dam obſcuritas, vel ambiguitas, ta. men ad intellectum Iluris communis reduci deberent, a cum dilectus, de conſuet. l.2. CQde noxa. l. omnes populi. ſf. de iuſt.& Iure.& traair Penn de Ancha. in conſqa:. Incip. Viſis: n. Ia& conſequen. ter interpretanda ex præalleg. tit. Ae pace te- nend.& eius violaror cum ibi nor. per OD. Acce- dat, quòd etiam priuilegia principum, dum tangunt iura concedentium, debent latifſi- mè interpretari, vr Magiſter doter Inno. in adim ailecti, in fin. de donat. Bald. in l. Nec auus. dt emantipa. lib-& Iaſon in d. l. fin. n. 20. ſf de conſti. zut, princip.præ ſertim cùm verba priuilegij lint täm plena,& lata, vt non beneè reſtringi poſ- ſint, vr traait Ang. in d. l. fin. in 3. col.& Antan. de Burr. in æ olim. col. 2. de verb. ſignif. Et iſtam partem credimus æquiorem,& fortè etiam veriorem. 1 Ad ſecundam quæſtionem, anne Ciuitas illa poſſit ſe tueri præſcriptione immemora- bilis temporis, quo hactenus omnes malefa- ctores indifferenter in illis partibus capi fe- cit, ac puniuit.. Videretur primà facie dicendum, quòd non. Nam licer Iuriſdictio,& merum,& mix. tum lImperium præſcriptione poſſunt acqui- ri, ſecundum communem opinionem, pro ut cumulariſimeè allegat laſon inl. Imperium ſub n. 20 col. S. f. de luriſattt. omn. Iud.& lob. Fran. Balb in tract. ſuo præſcriprt. in 2. parte J. Dærru prinaip. quæſi. 3. ad quorum alleg. Sreuiratis cauſd nos tenut. timus. Tamen Anton. de Butr. in c. Cum con. tingar, col. ext. de foro compet. hoc limitat, Vt procedat in habente caſtrum, vel territorium, & quò ad ſibi ſubditos tantm, non quò ad alios;& ſic in forenſes non poſſet illa exerce- re, etiam in loco ſui territorij, quam limita- tionem ſequitur Roma. in l. 1. 5. deniq cola,f. de aqud plu. arc.& cum i tranſit Iaſon in dl Im. perium, col.o». Ergo multò minus valebit præ- ſeriptio, quõd ciuitas S. omnes malefactores indifferenter pofſit capere, in partibusR.& ſic non ſubditos,& in territorio prorſus alieno. Sed breuiter contrarium verius eſt,& ſu- prà dicta limitario non eſt vera, vt oſtendit Baldus loco proximè citato, num. 3. plures con rra eam tenentes allegans, Vbi videndum of. Et ſic etiam argumentum corruit.. Quod autem ciuitas poſſit iuuari præſeri- ptione ud, hoc ità poteſt probari- Primo quta vicdemus, —— — — — — “ ———— —— —— — . —— —— — ———— — —— ——— —— — — — — — —— —— ——= — —, —— — — —,— t 3 galcb po Ubierä ſeu lur Reiaitsriovicine Wauut hiCiuite Niine tenpus Ualtiow vicfere Wienus Ducbosb. 1 ru Vade cacar Maſradtpio Kc itadi tciaco Maur He 1 ¹ iuit, quo — — Kfar ompet Nunenori iu nleni pante —————— — — — — — 1 1 — — —— atmiorio ali Nm polit ibi atun Don — tlati, vtnonbenert 4ag. ind 1 nua m. ul.2& ven ſa mus xquioren, din dam quæſtionem,m eri præſcriptionem „quo hactenusons enter in ilispmis prims facie diceur luriſdictio,& neu peæſctiptionepuii ommunemopint legat laſenin Unfm 1i ,ma. 240 M ripr. In 2 ſante 1. ales. Hreuiictuubt nton. de Butr'ne forr anyeia 3 ente caſtrum,ſ bditos tantln,— renſes vonpo ku ſui territorſi I!An Roma ,193 1 1 1. Iur.. Iteg Conſilium Quintum. videmus, quòd præſcribi poteſt lus paſcendi in agro alieno, vr plenè per Cæpol. in raczar. de Feruitur. ruſi. prad. fub rubr. de ſcruirut. luru pa- ſenai. Item Ius aquæ ducendæ ex aquâ pub- licà, vel priuatà,& per fundum quoq; alie- num, vr plenè per gloſ.& DD. in l. 2. C. de ſeruir. &aqua. Item præſcribi poteſt Ius lignandi, feu bolchandi in Sylud alienà, vr larè per Cor- ne. in conſil. 295. num. 3. 2. 11. 16& T7. iu 3. Vol. & multa alia fimilia. Ergo eodem modo vide- tur præſcribi poſſe ius capiendi malefactores in territorio alieno. Secundò videmus, quòd loca publica, quæ etiam ſunt in vſu publico, velut eſt mare, & luriſdictio quoq́; in eis, præſcribi poſſunt, faltem per tempus, cuius initij non extart memoria, L. vſum aquææ,&l. ailigenter C. de aquæ duci. lib. 1. l. Sand. vbi 3loſ. Barro.& alq. ſf de in- tar,& inl. I. C. de clabictz. lib. 11.& Angel, in l. fin. de vſucap. Ergo videtur, quòd multò magis præſcribi poſſit Dominium, vel quaſi Iurifdictionis, feu luris capiendi malefacto- res in territorio vicino alterius. Maximè in caſu noſtro, vbi Ciuitas S. in partibus R. ca- pi fecit per tempus immemorabile omnes malefactores indifferenter, ſcientibus,& pa- tientibus Ducibus P. Nec enim ignorare po- terant Vnde concurrit hoc cafu ſimul,& ſemel præſeriptio,& conceſſio. Nam in actu præſeribendi tacita conceſſio patefit, vnin/ſc. mili tradit Angel. in d. l. ſauè, in 1. col. ſf. de in- Tertiò facit, quod voluit Ioh. Andr.& Archid. inc Cum Epiſe. de offic. ord. in ã. Vhi dicunt quòd ex conſuetudine, ſeu præſcri- ptione poſſit competere Archidiacono, ſeu prælato inferiori ius audieudi quaſcunq; cauſas in certà parte diœceſis(& ſic in dicœ- ceſi, ſeu territorio alieno) ità quòd. Epiſco- pus non poſſit ibi conſtituere Officialem. Idem voluerunt Domini de Rota in quadam deciſione, alegant.. audiris.&c. Cum olim. de præſcripr. c. quicung, 16. J. 3. G. ailectus. de offic. ord. c. Acredentibus. de exceſ. prelar. Et dicunt, hoc procedere eriam in capitulum, vt poſſit præſcribere contra Canonieos ſingulares,& alios beneficiatos, vt poſſit eos incarcerare, excommunicare,& alia facere, quæ ſunt meri Imperij, ad quod facit c. ailecti. de ſentenr. excmmun. in 6. Et ità concludunt, quòd in- feriores prælati poſſint præſcribere ea, quæ aliàs pertinent ad poteſtatem Epiſcopi, tam reſpectu legis Diæceranæ, quàm reſpectu Iu- riſdictionis. Ma dicta refert,& ſcquitur etiam Abb. in c. Cum contingar. num. I1. C& 12. ext, de foro cump. C ibidom Anar. Barbd. col. I7. Ergo non eſt mirum, ſi etiam Ciuitas poſſit præ- ſeribere tale Ius, vt ex certis Partibus alio- 21 rum capere poſſit quoſcunq́; malefactores,& eos ducere ad Ciuitatem ſuam, vbi habet Tribunal ſuum, a quod faciunr etiam nur. per Bala, inl. Imperialem. S. fin. nu. 23. ae probib. feu. alie. per Frideri. Quartòô efficaciter probatur hoc modo. Certum eſt, quòd priuilegio potuiſſet con- cedi S. quòd malefactores omnes potuiſſent capere in illis partibus, in quibus hactenus indifferenrer ceperunt,& ad ciuitatem de- duxerunt. l. Er quia. cum ibi nor. ſ. ds Iuresa. omn. Iud. prout de facto,& de lure ipſis con⸗ ceſſum fuit priuilegium de capiendis maiori- bus,& pacis violatoribus. Deinde quoq́; certum eſt, quòd conſue- tudine poteſt introduci 5 quòod vnus Magi- ſtratus in alieno territorio poſſit exercere Iu- riſdictionem, 1.2. 9. fn. ſe ae ꝛeftibzus. c veliri. Qautes. in fin. de ofic, ord. in ꝗ. nor. Bald in&. 7. num. I. ext. ae teſtib. cog.& Iaſon in l. fin. num 9. Hr de luriſd. omni. Iud. Ergo etiam praſeribe- re potuir Ciuitas 8. quòd licitè capiat os mnes malefactores in illis partibus, de qui- bus eſt quæſtio. Nam regulariter, quidquid eſt qu xſi bile priui legio„MMud quoq́; quæibi- le e onſuetudine; velpræſcriptione,. auo Jimul. de oſſic, orain. c. Nouit. de Iwaic. w. cum aontingar. ar föm mper. tradir Card. Zab. in dem. 2.§. fen. num. 3. in 2. quſl. de relig. domi. Ee. lin. in e. Acceaentes, num. 6. de præſcript. Olara. in conſ. 172. Incip. Qula omnes, na..& Dea in couſ A v75. 2. F. in& parrr. b Et licet iſta regula non ſemper Vera ſit„ v1 eh gloſf. Magift. in c. Carolica, 21. difrndt.&s⸗ ibi plene DD. Al'b. in A. æ Acceddontes, num. 3. plend ibid. Felin. num. G. cum ſequennik. tamen in caſu noſtro nihil eorum obſtat, vt ibi videre licet, vnde argsumentum eſt validum. Quinto ad idem in terminis adducimus fallit eſt ſul T. 9ppoſ. G de edi. Diui Aar. roll. Vbi loquitur de præſcriptione,& quòd iuſtus er- ror habeatur pro titulo,&c. Et deinde ſub- iungit iſta vetba formalia: Fallit, qu ando quis vult præſcribere aliquam luriſdictionem in territorio alieno, vr a ad decimas. de reſhir. ſpol. in 6. Nam qui in alienum immirrit falcem, præſumitur facere mald fide? O vnae vi. Et quod certis perſonis,& Magiſtratibus aà Iure eſt aignatum, alij ſcire debent, ſibt eſſe negatum, angumen.!. conſulta diualia. C de te- Aam.& quia Iuriſdictiones,& dominia æqui- parantur, I. qui furere. S de ſiatu lom. Et ità expreſſè decidit Bald. quòd bene pofſit præ- ſcribi Iuriſdictio, etiam in territorio al jeno, ſed quòd requiratur titulus, Cuùm lus com- mune reſiſtat, ur a.& ad aecimas. quam dedu 22 refert& ſaquitur Feli. in ſi ailigenti, num. 11. in fhin. de præſcripr. I Iob. Frand. Balb. in tracta. pre- heriprin 2. parte 3. Harlus princ. quæſt. 9. uu. 1. ExX quibus liquidè infertur, quòd Ciuiras S. po- tuerit præſcribere, vt ſibi liceat etiam in alie- no territorio capere malefactores. Nec obſtat, ſi dicatur, Baldi deciſionem, & ſuperiorem quoq́; intelligendam eſſe in ſimplici luriſdictione, ſed capere malefacto- res eſſe imperij. Quia hoc falſum eſt, quod colligitur ex eo, dum Bald. dicit aliquam lu- riſdictionem,& ſic denotat ſpeciem habens reſpectum ad genus. Prætereà ſi præſcribi po- reſt Iuriſdictio, Ergo etiam imperium, quod eſt ſpecies Iuriſdictionis. Nam cúm genus permittitur, Ergo quæ- libet ſpecies permiſſa videtur, niſi inucniatur prohibita. l. Necuon.. ex qui non eſt extendere, ſed excludere& prædica- re, vil. Iimperium. ſf de Iuriſd. omn. Iudlic: ird in zerminis dicit Bala in repetit. L. 1. C. de emantip. liber, qua eſt pofita in aalce lib. S. ſuper. C nobls in 4.& pen. cl. Solum manet dubium quia vide- tur, quòd S. non habuerint titulum. Sed hic breuiter reſpondetur, quòd imò habuerint titulum ex ſupradicto priuilegio, cuius vigo- gore iuſtè potuerunt credere; ſibi licere ca- Pede omnes malefactores. Erſi dicatur, quòd hic errauerint in iure: ſed luris error non pro- deſt in vlucapionibus, vel Praſoriptionibus. l. nunquam. ff. de vſacap. Re pondemus, quòd hoc procedat, quando ius eſt clarum,& in- dubitabile: Secus vbi dubium eſt,& multi- pliciter intelligibile, quia tunc procedit præ- ſcriptio, vr nor. Abb. in c. cum dileëtus in Verk. conſtiturum. ext. ds conſuetual& ſequitur Paul. de Caſir. in l. Celſas. ff de vſucap. Sed ſatis patet ex argumentis ſuprà pro,& contrà formatis, quòd dictum priuilegium non ſatis fuerit cla- rum. Ergo Ciuitas benè potuit præſcribere. Imò videtur, quòd ex parte Ciuitatis tan- tum verſatus ſit error facti, ex quo credide- runt Ducem ità ſibi conceſſiſſe, omnes male- factores,& omnes pacis violatores capere. Error autem facti probabilis in vſucapione habetur loco tituli. l. non ſolum. S. quõd vulgo. Rae vſucap.& nor. Dyn. in c. profeſſör, de reg. Iur. in6. Et in terminis noſtris, quando præſcri- ptio eſt contra Ius, ità quòd requiratur titu- lus, iux. d.« aicir ad decimas, de reftitu. ſpol. in ũ. dicir Fald. expreſte in l. ſi ſolennibus. ad hin. Q de fide Inſtrument. Benè tamen confiteor inquit) ſi titulus non eſſet vſquequaq; ſufficiens,& eſſet error facti, non Iuris, quòd reciperet ſupplementum à præſcriptione. Quibus ita ſtantibus videtur, quòd Ci- uitas S. præſcripſerit illud Ius capiendi ma- b. cauſ. maior. l. 29 ea parte. ſf de probatel. fihoru: f de læg. 3. Et hoc Conſilium Secundum. lefactores communi tempore ad præſcriptio- nem ſtatuto. Nam vt laſon, n a. l. Imperium, num. 22. ff. de Iuriſcist, om. Iud. concludit, ſi a- gatur de mero,& mixto Imperio præſcriben. do contra Imperatorem præſentem, ſcien- tem,& patientem, quòd ſuficiat tempus de. cem annorum, per text. in l. Viros. cum gloſ. Cde aiuerf ofc. lib. 12.& dicit itd eſſé mdgus commu. nem fententiam. DD. quam vltra ipſum pluribus aurhorirtaribus comprobat Balb. in d. tracla. pre. ſcripr. in 2. parre. part. prinç quæſt. 3. num. g. ad quds breuitarts cauſa nos remittimus, Vtiq́; enim Duces P. præſentes fuerunt, quia non fue- runt extra prouinciam,& vtiq́; etiam ſciue- runt, quia vix pofſibile eſt, quòd ignoraue- rint. Et dato, quòd ipſi ignorauerint, ſciue- runt tamen Officiales eorum, quod ſuffqcit, vr rradiz Card Imo. Co Abb ind a cum contingan, de foro comper. Areti. confil. 112. Incip. conſultatii propoſita. Alex. in conſil. õ. in 1. vol. Iaſ. in d. l. Im. perium„& Tacobi. de S. Geurg. in Tractat. feud. ſa- per verb. cum mero,& mixto Imperio, col 3. Item & tertiò, quòd Dux, etiam eius Officiales paſ- 5 ſi fuerint malefactores capi, res ipſa demon- ſtrat, nec probatione eget. b Ergo concludendum eſt, quòd nedum tempore immemorabili, ſed communi tem. pore Ciuitas S. prædictum Ius capiendima- lefactores præſcripſerit. Et hoc maxime vi- detur tolerabile, cùm prius habuerit in ſuo territorio Imperium,& luriſdictionem,& vigore priuilegij antedicti potuerint maiores malefactores in locis controuerſis capere,& ſic longè facilius procedere potuit præſcri- ptio, quò ad minores,& omnes malefacto- res indifferenter: quia in habentibus Sym- bolum facilior eſt tranſitus. l. in rem.. Item quacung ff de rei vend. Quæ omnia tantòma- gis procedunt in calu noſtro. Ex quo hic tan tum videtur agi de ſententia,& interpreta- tione priuilegij, quæ capi debet ex his, quæ conſuera ſunt ficri. arg. liji de interpretationeiſ de legibvs. Et poſito, quòd iſta non ſatis releuent, tamen indubitanter ſe tueri poteſt Ciuitas ex præſcriptione immemorabilis temporis. Nam vt ex fupradictis patet, nihil in calu noſtro obſtat, quam titulus, ex quo præſcri- ptio fuit in territorio alieno,& ſic contra Ius. b Sed huic difficultati adhuc aliud para- tum eſt remedium. Præſupponendo enim ve- rum eſſe, vt in caſu narratur, ſcilicet, quo Ciuitas S. ab immemorabili tempore omnes malefactores indifferenter in illis partibus controuerſis capi fecerit, planè ambigi non debet, quia Ciuitas illud lus præſcripſerit, Per text. eæpreſſum in c. I. vbi omnes DD. Dr. preſnpt lu —. 8— vi llano. ITIAE Grl Clk Dunoimpl —.— —— lannculi eu anolum faneluseo 1 es C. Aludea 7. Aren. anſil. ln. X 1n cunſ ſ.n u acali. de J. Gtun und men, C niru mma bd Dux etiameiueh alefactotes capi mi bationceget. ncludendum ett, q gemorabili, ſedem S. prædictum uo èſcripſerit. Etharu dile, cm prius tin perium,& Lrrl gij antedici potwii in locis controueri- uus procedere yti minores,& omned ter: quia in heben eſttranſitus.'um ei vend QuæonnlI in calu nolto k i de ſententii, li „ dedereh ij, quæ capt fieri. op lſuuun b nod iſt mis „ deri pt anter ſe tuen Conſilium Sextum. Dna ripr. inõ. Vbi dicitur, quòd etiam præ- ſcriptio contra Ius, ſiue alio titulo per tan- tum tempus procedat, nec mirum, quia tan- tum tempus, cuius initij non extat memo- ria, habetur loco tituli, legitimè conſtituri. . Hoc iure. Sfauctas aquæ.& ibi gloſif. de aqua quor. G&r*hi.& de effectu tanti temporis vbiq́; cla- mant Iura,& Doctores,& ſuperfluum eſt, plu- ra hic allegare, cùm adſit text. ad literam ex. preſſus. Nec curandum eſt, hic de ſcientiâ, & patientiä ſuperioris, quia data poſſeſſione, vel quaſi tant temporis, cuius initij non ex- tat memoria, talia non requiruntur. v- perdle- CONSILIVM SEXTVvM. CHRISTIREDEM PTORIS NOSTRI CLEMENTISSIMI 3 Diuino implorato auxilio. (Calus. 28 Nterllluſtriſſimos prin- cipes I. A.& V. fratres, —Duces N. Xc. Et ipſar. —= 2 Cellin.( utatem K. compromiſſum ſuper octo, vel no- uemarticulis, ſeu quæſtionibus, ad certum modum G. initum eſt, vrfor- maliter in eius eopiâ vidimus. Con- ungit nunc dubium, ſiprincipes ex- tranea quædam, ad quæ verba com- promiſſi ſe nõextendunt, ſuis actio nihus miſceant, quid Ciuitati hoc caſu faciendum ſit, ne inde pericu- MS 3 Eſpondemus breuiter, citra diſpu- Rationem, ad partes, quæ in iſto ca- ſu magis confuſionem, quam cla- ram reſolutionem faceret: Quam- r non poſſit ſententiam dicere, niſi ſuper illis rebus, articulis, aut controuerſijs, de quibus eſtcom promiſſum, æ um dilectus. J. exr. Ae arlirr.!, non aiſtinguemus. 37.§. de oſfic.& S.6 quéeni. Verſ. Nam ſententia,& I fin. eiuſdem. l. Fae arbitr cum ſimil,vt in illis loci notatur& per 23 xand. ind conſal. 6. col. pen. in z. Vol. Ilaften dl. Im- perium, vbi ſapra latè Felin. in æ cum nobts. col. I. G& 2. exr. de præſcript.& Dea in conſil. ꝙ. ſab. nu. z. in I. parte. Vbi etiam in propoſito noſtro de præſcriptione Iuriſdictionis cumulate alle- gat. Ex quibus omnibus nunc concludimus ciuitatem S. quò ad captionem malcfacto- rum indifferenter eſſe tutaug. lta reſpondit Nicolaus Euerhardus D.& Profeſſor luris Ingolſtadij; Approbauit Iohan. Borcholten Luneburgenſis.. Raſfrea, in fabla. quali. F. num. 2. pulchrèò declara dngel. in lLcum Aquiliana. ff de tranſactio. quem fequitur Lanfran. ae oria. iu tracta. Ae arbitr. in. barié quæſt. 9. n. 14. G& Caccialup. in rract. de tranſe aci. ꝗ ræſt. 14,. nu. 7. Si yerò arbiter res, in com- promiſſum deductas, cgrediatur, tunc ex de- fectu poteſtatis, ſententia, vel laudum emolo- Satum eſt nullum. per zexr. in c examinara. exr. de confrm. Vril. vel inutil. rraair Bala in rir. ae pace conſtant. col 1. ſueer ver, ſeurentiæ quoo hu. 2. Romna. conſil. I2. uum. 2. Alex. conſil. 24. numn. L.& 10. volum. 7. Corn. confil. 1Q. aum. 10. Vol. J. & conſ 12 num. 7. Volum. 2. Sociu. Tun. conſil, 6½. num. F. S& latius couſ zf. num. 72. Vol. z. lau? quog. Eariſ. onſet. num. 10c.& ſeq. vol. 2.& Alciar. e. HFonſ. 2g,. num. 7. Attamen, ſiapud compro- miſſarium, alia quædam, extra comprom iſſi tenorem fucrunt deducta,& examinata, ſiue à partibus proſecuta, omnino poterit ſuper illis pronunciare, neq; tunc Laudum erit nul- lum: probatur ex illà regulâ, Quod voluntas non tantum verbis, ſed magis etiam factis declaretur. 7. Paulus rſpondit. ſy rem rar. habe.. repræbendenda. O de inſtirur.& ſabſa. Uſi pater. ſf de adopk. l. Ae quibus,& ili loſ. in Verſ. faciTts. ſf de legib. c. dilectt. 2. VbLi etiam pulckra gloſ. exr. dæ ap- pelat. ſed ex ipſo facto proſecutionis volun- tas part ium compromittentium datur intel- ligi, quòd velint ſuper proſequutis pronun- ciari, ne actus illorum ſint fruſtratorij, quod non eſt præſumendum, vel interpretandum./ quorics. ſf. as reg. Iur. l. non cogendum. S. Salinus. M ae pracur l. hæœcſtipulatio. l. Aiuus. f vr leg. nom, caue. Ergo etiam arbiter ſuper illis rectè po- terit ſententiam dicere. — Adidem 24 Ad idem in fortiori facit, quod pulehrè tradit Petr. de Ancha. in confil. 207. num. I. ſi aliquis non præcedente compromiflo coram Titio produxit petitionem fuam, tanquam coram arbitro, petens Reum condemnari,& vice verſa, Reus oppoſitis exceptionibus, ſe abſolui, quod ex hocſatis eum pro arbitro elegerint, cùm, qui velit conſequens, vtiq; eriam antecedens neceffarium velit, ſine quo ad illud proueniri non poteſt, arg.. idlud F de acquir hered. l. adlegatum. I ad ren molbilem. f. de procur. arνρzuo iure,„. aiſtinét. 3 Cum ſuper. exr. de offic- delegat. Nec poteſt deinde pars oppone- cre, quodcompromiſſum non proceſſerit. vn per Ancha. ibi. Similiter dicit Angel. in l. ſclen- dam. num. 3. ſfe de verb-ollig. fi arbiter tulit ſen- tentiam, parribus præſentibus,& non con- rradicentihus, quòd fiat exccutio laudi. Li- cet alirer decompromiſſò non conſtet. Saris enim eſt, vt adit conſenſus part ium expreſ- ſus, veltacitus, à quatunm voluntate pende- bat, permittere illi arbitrium. Arg. l. oprimum. C de contralien. fiipul.! m aliquis. Cum ibi nor. C de iure delit.& boclatius,& notab. declarat. plu- raallegans. Corn. in conſ. 173. ad num. 6.& poſt nu. 11. Vol. 2. au quem recarri poreſt. Ergo mult ò ma- gis tacitè poteſt prorogari compromilſium ex acto perſecutionis vitra articulos, incom- promiſſo expreſſos. Quia facilius iuuatur.& extenditur aliquid quàm de nouo inducitur. ara. l. patre furioſo. ſ. de hus, qai ſunr ſii, Vel Alieu iuru. L. I. S. ſi quis ædtficium. ſf. ae ope. no. nunc. 7. Fn. ſfe quod cum eo, Sc. iuncta I. Klius fæmilias. 9. inuius. ſf de procur. cum vrrobig not.& per Iuns. znc. quamuus, exr. de re iudic. cum Ali³ concord. Præterea videmus, quando aliquis habuit à me mandatum limitatum,& poſtea, me ſci- ente, x patiente, incepit porrigere manus vltra limites wandati; Quodego videar illi prorogare poreſtatem datam. Ita nor. per gloſ. & DD.in æ cum olim. Abb. ſaper ver protinus con- rraaixit, ext. de offic deleg. Etin c. fin. de iureiur. in 6. cum ſimil. multis, aa hoc citatis per Alex. in conſ. Sæ. à princ. Vol. J. inde ad ipſos terminos no- Htros inferentem, Licet ſub verbis compromiſſi, ab initio facti non compræhendatur aliqua quæſtio, quæ poſteà fuit deducta in iudicium, tamen ſi partes poſted ſuper edlitigent, quòd videantur compromiſſum prorogaſſe,& con- ſenſiſſe, vt arbiter ſuper eã pronunciet. Quamobrem, ne pars compromittens ſibi inillis extraneis præiudicet, conſilium eſt, vt protinus contradicat, neq́;B ſuper illis reſpondeat, neue illa proſequatur, quo facto, nihil eſtei timendum perea, quæ ſuperius alle- gata ſunt. Er ità aperriſſ. ſentit Alex. in iam cita- ro conſ. r᷑⁄ ante num. 7. vol.. Comprobatur, quia compromiſſum eſt Conſilium Sextum. ſtricti uris,& verba eius quoq́ ſtrictè intelli- enda. c. cuum olimn, ex. de donar. Alex. couſ. 124. num. 4. vol. 2. Soc. Sen. conſ. 7o. num. I. Vol. 1. Pariſ. conſ 2a. num. 99. Vol. 2. EI 2aſ. conſ. 12. num. 43. 4 22 conſ. TG. Anzu. 74. lib. k. It 4; comprom illum etiam, habens ampliſſimas claufulas, non por- rigitur Vitra eas res, velarticulos, qui in eo ſunt expreſſi, Tr copiose per Corn. sonſ. 76„. nu. J. cum ſequ. ſg ad finem. Vol. I. Quinimò etiam, ſi compromiflum ſit iuramento vallatum, ta- men adſtringitur ad ſpecificata in compro- miſſo, nec trahitur ad extranea, in quibus non adeſt promiſſio ‚necconfenſus, cuͤm lu. ramentum iſta non ſuppleat: Ia Paul. Caſl. ¹9 conſ. 22. n. 4.Vol. 2Z. Alex.conſad: nu. 10. Vol.J. Pariſ conſ.2.*. n. 27. Vol. I. Alciat. conſoahe9. n. G.Rpland. 4 Vallesconſ. 2g. n. 26. vol a. cum ſimil. Itaq́; non re- ferret etiam, ſi quis generalia quædam ver- ba compromiſſi ponderare velit., Nam com- promiſſum, quantumcunq; generale, nonex. tenditur vltra deducta in litem, quæ etiam ab Vtraq́; parte proſecuta ſunt. I. ae rebus. vbi Bur. rol.& ald&l. fi cum dies.§. plenum. ſf. ae arbin in ſgecie ponit Soc- Sen. conſ. 22. dnte num. 5.vol. 2 Pariſ. conſ. F. num. 19.& copioſius in conſ. 2 ⁷σ num. 132. G 133. vol. 2. Et quicquid vltra definit ar- biter, nullum eſt, cùm careat poteſtate, unſ. perius plenè allegauimus. A quâ tamen reguld excipimus ea quæ articulis, in compromiſſo expreſſis, connexa, vel dependentia ſunt, vel ſine quibus arbitrium expediri non poteſt. Ita ef' gloſe ind. a Cum ailectus, in verb. nifi de hu- in princ exr. de arbitr.& ibidem Inno.& Abb. nd- Lur col.„. anze med. Anron. de Butr. in c. niſi eſſent. Ae præbend. Soc Sen. conuſ. 121. pœll. num. J. vol. 3. SMad. conſ. pg. num. Ij. cum concbrd. vl per eos ſuper quãâ re non inſiſtimus, neq́; declaratio- nem vllam adijcimus, cùͤm ca, quæ fortaſſs principes intermixturi ſunt,& ignoremus, nec diuinare poſſimus. Extra illa vera connexa,& dependentia manet concluſio ſuprà facta, nempe vnicum conſilium eſſe pro Ciuitate R. vt quampri- mum animaduertat aliqua extranea, præter tenorem compromiſſ, in actiones deducta el ſe, vt pareat nihilominus in reliquo compro- miſlo, ſed hæc extranea non modoò winimè ex parte ſuâ in cauſarum proceſſu proſequa tur, verùm etiam illis expreſle contradicat, cum proteſtatione de non conſentiendo in il la, vel alia, præter ſpecificata. Et illam pro- teſtationem non ſemel tantuùm, ſed toties te- petat, quoties ex parte ſuà aliquid facien- dum, aut producendum erit, ne videatur v- Jatenus conſenſum præſtitiſle, per ea: qua altos cupiosd nor. Felin. in c. Cum M. Ferrarieaſis num. v.& G. exr. de couſt. Et ſecundum iſtudh ſequerur ille effectus, quem ſuprã lati 1 3 Iatius d. . duximus. hnlomi vepeslat leN Kc. dutuor me te erhibita uantumcun gnan deducte inlitemget roſccuta ſunt. 1en [cum dies. Kzlnn ac. Sen. anſzen anxw Conſilium Septimum. duximus. Nec ad rem pertinet, quòd Came- ra Imperialis ex ipſà tranſactione alias debe- at ludex eſſe in omnibus cauſis, de quibus principes memorati volent conuenire Ciui- tatem, ita vt nihil referat, etiam ſi plures ali- os articulos admiſcuerint, cùm idem furu- rus ſit ludex&c. Quia vtunq́;H ex tranſacti- one ciuitas ibi conuenienda ſit, tamen non mpromiſſi, quò HKISTI REDEM- ptoris noſtri Clementiſ- auxllio. In caulà com- promiſſi inter Illuſtriſſi- mosprincipesfratres Dn.I A.& Dn. 4 8 8 5 3 82*— 3 3.— ad terminos,& quò ad pœnam, ſed vtetur ordinario curſu Iudiciorum, quod ſatis ma- guum commodum eſt. Ideò datà tàm mani- feſta diſparitate, non poteſt eadem eſſe ratio. Sed compromiſſum ſtrictè accipiendum eſt, vti prædiximus. Decanus,& cæteri Dd. Faculratis Iu- ten Luneburgenſis. 8“ 5 8„* S 8 4 EPTINM 4 . 4 , terminum compromiſſi in vnius perſona ratũ eſſe, in alterius non, vzin ſimili ait rex. in I l. cum dies. J. pen. in fin. Fas anbiuir Ex quo traditũ eſt, quòd compromiſſum non debeat claudi- care, vr per Nopor. ⁊ monte Alba. in tract. excep arr. en.2& larius lo Bapr:in tract de aulitt. lib. 2. cap. a.n. 16. Hinc quoq́;dicitur, quòd inter compro- mittentes non poflit, aut debeat eſſe diuerſi- tas obligationis, vt vna pars magis obligetur ad obſeruantiam, quam altera, de quo per Spea. in tin de arbitr.. fin. n. e†. Petr. de Anchora. cbnſr. m. 19 G apuſuus e. Et qucqpd'lnt iſt cUm careatpatt auimus. A quitm quæ articulis inam cxa, vel dependeni bitrium expedim aCum dllectu, unn vditr Otliden lmd ed. Anttn. de Sun uuf en. auſIt-iqlun, num. f. cim anmi: dinfiumus, Kh imus, cim ca oe mixturi ſunt, 4 Mmus. err comen, din b oſu rifaca,in V. Duces N&c.& ipſar. Celſ. Ci. n ut ae arlisr. hurn. 2n, Pe e, 2 uitate in R. ſ 3 prope fin.& Abb. in c. fn. in fine extr. de arkirr. nertn.Per co, quod quæritur, Jed profectè hæc,& ſimilia, quæ⸗ſi expe- Vtrum ciuitas intra terminum, in diret, laté deduci poſſent, nihil in propoſito compromiſſo deſignatum, hoc eſt, noſtro obſtant Quaſtio enim apertè deciditur intra quatuor menſes tencatur ad in illo verſicompromiſli. Konte auch der ein⸗ i ls e, ſ, rhe lesenalut acl oder ander chell mieſeinem ſeben/ oder gegenſeßen actiones exhibitas reſpondere,& zeitlicher dann in bier Monaten jedes termins fer⸗ efenſion esſ u 4s O p pone fe, an verò, tig werden/ ſo ſollen die Compromiſlarij macht quando impoſſibile erit ciuitati, re- aben/ ſolchen terminum ex officio zu kuͤrtzen/ ſo 7 981451 e e wolals ſie auch macht haben ſollen/ ex iuſta cau- ſponſiones,& dcfenſiones ſuas intra quatuor menſes formatas exhibere, ſà delationem, vel prorogationem termini, dem einen oder andern theil zugeben. Quibus . 4 e verbis conuentionis nulla imponitur neceſſi- cl tantum temporis ſpacium ad re-.. Dire Mir 1 ſpondendum,& formandum de- fenſiones dari debcat, quantum II- tas Directoribus, vt æqualitatem terminorũ ſeruent ſed totum hoc arbitrio,&diſcretioni, luſtriſiimi principes ad formandas actiones ſuas ſumſerunt, nimirum & poteſtaticorum committitur, itaà, vt nullà ratione poſſit aliqua talis neceſſitas inferri per Wntegros annos duos,&e aliquot tex. rorundum in!. non quidquid. de iadicchs.&l. 7 quts arbitratu. Slcum materlz frde V. 0. Prætereaà Illuſtriſs. principes ſine pœndâ potuerunt, ta- menſes incia St Cl tcmpus PlEniſſ. cente præſertim ciuitate, inchoandum iudi- enleslmtta quod tempus plenifii- cium differe, non præmiſſis ad Directores li- me ſe inſtru xeruntd teris, vt in aliâ clauſulà compromiſſi proba- lderetur dicendum, quòd tantun- tur. Inchoato verò proceſſu, talis facultas nec dem temporis ciuitati conceden. tacitè, nec expreſſè partibus conceſſa reperi- tur. Quare ſi quis contendat, ex neceſſitate ſeruandam eſſe paritarem terminorum, is effi- ciet, vt inducatur noua quædam compromiſſi qualitas,& poteſtas directoribus, quò ad dela- tiones, prius liberé data, conſtringatur. At Compromiſſum, cui noua adijcitur qualitas, nouum quoq́; compromiſſum dicitur areliu⸗ aiuile, vbi gl.& DD. deuſt,& iur&per multa tradis Soc. Sen. conſ 2/en..vola. Menoch.onſ..r. n. ꝛ0. lib.r. Ergo tauerunt, id in alijs aſpernari non debebunr. von debet elſennlorts Conattionis⸗quimke⸗ preſertim qud ad dilationes.:„etendi Cae 9 4 24 5 er Aotori:Tbe Deg. Cagnol. alh ſf de X. I 8 4 ln, Svon eceiae R.Iin G. vLi Dyn. Et abſurdum eſlet,— 26 Ergo poſito, quòd compromiflum iſtud no ſit reſolutum, neceſlarium eſt fateri, quòd pote- ſtas, directoribus conceſſa duret, nec tenean- tur ipſi æquales omnino terminos præltituc- re, fed tamen hoc poſſunt, ſi itdà cauſarum exigentia,& æquitas ſuggeſſeriit. Vicunq́; autem in caſu noſtro allegari poſ- ſet, quòd intereà temporis ipſa quoq́; ciuitas ad omnes cauſas ſufficienter ſe inſtruere po- tuerir, quia ſciebat, de quib⸗ controuerſia fu- tura eſſet,& ſecum benè ſatis actum putare debeat, quòd principes nõ matur ius cam con- uenerint: Attamen conſiderato eo, quòd ciui- tas interim dubitare potuit, an IIluſtriſſimi ꝓrincipes à cõpromiſſoreceſſerint,& eam oh cauſam quieuerint, non viſà formãâactionum, ignoſcendum ei videtur, vel certé ex hac cau- ſà,& alijs rationibus præallegati Directores facilius permoueri debent ad eoncedendum ciuitati laxiorem terminũ, ad inferendas re- ſponſiones,& defenſiones ſuas,& quidè tan- rum, quantum adeam rem ſufficit, ſecqundum ipſa verba compromiſſi, ſupra relara, in quibꝰ voluntas compromittentium conſiſtit, nec ab eis eſtrecedendũ, vrin rerminas aicit Bald. onſ. Soo. incip Omnis poreſtas arbitnew renoie camprointſe hi pendetocol, fin ante medium.*ol. ſecundum auri- qaam impreßio perl. Lab'eo. 5. enn 74 ubero de ſa- dellect leg.l.uon alirer de legar. outinuds. S. cum vrA de. 0. Alias cùm intra quatuor menſes ciuitati vt aſſeritur) impoſſibile ſit, defenſio- Cafus. riſti Redemptoris no- An Clementiſſimi diui- Sno implorato auxllio. 2Vilo.& ponderato dili- gentercom promiſſo inter IIluſtriſſi- mos principes, ac Dominos, domi- num I. A.& dominum V. fratres, Duces N.& c nec non Conſules, ſe- nati, ac totam communitatẽ ipſar: celſiciuitatis Raliquot controuerſo- rum articulorum, ſeu quæſtionum cauſaà G. 1. die Nouemb. Anni 1573. inito. Cuius vigorellluſtriſiimi prin- cipes ad l.diem Martij, Anno 74. G. duos conſiliarios deputatos com- ptomiſſi directores mittere, ibidem Oonſiltum Septimum. nes integras parare, nec tantillo, neceeria longiore termino, intra quem tamen ſe expe. dire nequeat, arctabitur. Impoſſibilia enim fa- cti æque, ſicut iuris, aut naturæ impediunt obligationem. anemò pote ſt. de R. Tind. L. impoſſä- bilium. de R.I. E vrrobic; pleniſtime. not per gloſo DD. Er proprereà aal ipſös terminos noſtros ſcribit peirde Anchorin canſ*n. 2. quòd actus, qui de- puit explicari intra termmum conſtitutum, ſi intra talem terminum non potuit perſici, poſ- ſit nihilominus expediri poſt terminũ,& hoc ſufficiet. Iin. Cae adult. cex rarione exrr de apyel- Hat. Itaà rener Abb- in conſ.sπ. col. z. ad finr lib. 2.&ra. uetta conſ. z. n.. bi multæ alia ſimilia ad hoc adau- cit,vt pereum. Proi nde ſequitur, quòd ciuitati omninò concedendus ſit terminus, ſufficiens ad proponendas defenſiones ſuas, non tamen præciſè tantus, quantum ſibi IHluſtriſs. prin- cipes ſumſère ad edendas actiones: In hoc ta- men cuitando diſputartionis cauſã ciuitasſo- licita ſit, vt ab initio ſufficiens terminus ſbi conſtituatur. Nã multa de inde poſſent emer- gere, quæ ſe iam fortè non oſtendunt,& acce- pto termino breuiore ex compromiſſo, eo ad- huc pedente, peti deberet prorogatio, quæet- iam ſemel tantùm concederetur, vr larè per Alex in conſqqo-nu. 46. Val. 2.& Lanfran. Ae Oriads mnact. de auitr parte:. num. 46. ſeg. I rà conſuluerunt Decanus,& cæteri Dd. a- cultatis Iuridicæ in Academid Ingolſtadienls Approbauit Iohannes Borcholten Luneburg. OCTAVVM. que dictà die contra memoratamci. uitatem actiones fuas proponere de- buerant, nec tamen in hoc compfo. miſſo ſatisfecerunt, aut in hunc vſq́; diem actiones ediderunt. Super quo quæritur, cùm ciuitas R. ſecunduũ compromiſſi tenorem, ſuos deputatosad accipiendasactio- nes G ablegaucrit, ipſi vero IIluſtriſ- ſimi Duces tunc per ſuos non com- patruerint, ſed fortè iam demumpoſt prtæfixum tempus inſtituturi ſint, v- trum nunc ciuitas teneatur ſtate compromiflod: —. lderetur primà facie reſponden- S dum, quòd non: quia terminus conuentionalis, ſiue de partium b conſenſu præſtiturus, æque per- eemprorius eſt, ficut terminusle⸗ galis, vel ità præfixus à Iudice poſt cuius 8 b hancim re iori ſtwim inpleuernt nieur,qudd arnihobligtu paſiemus, re ad edendus vüinn 0diſputztionücait ab initio ſufcieue N multadeinknt am forte nonclta breuiorecx comprn peti debetetyron ntum concedeten uu. 19. val.2. Gluſur harte.-2an. 6,6 lluerunt Decanubäct ridicæ in Academulg it Iohannes Borchol [AVVWI ic contra memot tioncs fuasploys ctameninben ꝛccrunt authg nes edideuun 10 quæntu-,d 6 omptomil G rosadactjin flrec b ſdosdo Conſilium Octauum,. 27 ſum vna pars, altera contradicente, amplius non auditur. Et ſibi debet imputare, quòd ab initio in terminum conſenſerit. Itd tradir Spea in rir. de ſenren. S. hunc videndum, num. I.& Bald. in ad ait. ilius rir. wl. 2 in med. Inno. in æ ſuper eo. el. 2. num. I. Exr. de appellat nam.. Panorm. col. pen. ad med.& Deæ num. 21. Ergoſ. equitur, quòd nunc inuita Ciuitas R. non tenetur amplius Compromiſſo parere. Nec enim videtur, quòd iſte terminus appoſitus ſit ab vno tan- tum contrahentium, reſpectu implementi ab altero faciendi, quo caſu poſt tempus durat obligatio. I. Celbſas.§. z. ff. de arlitr ſed terminus fuit appoſitus ab vtraq́; parte, prout in ipſo compromiſſo larius wid 4 tur appoſitus ad finiendam obligationem. I. taq́; ſi lapſo termino, per alium ſtetit, quò mi- nus impleretur alter, eximitur abobligatio- ne. Et ex quo vnus non impler promiſſum in die conuentionis, alter reſilire poteſt à con- tractu. Quippe contractus talis recipit condi- tionem quandam hoc est, ità compromitto,& volo obligari, ſi tu imples tali die, ſed ſi non impleas câdie, ego de cætero non obligatus ſim. Tra pofi Anro.de Barrio, formaliter tradit Ab- bas in e ſicur, prope fin Eyt.de Koaſalibus. Quare cum IIluſtriſimi principes ad præſtitutam di- em non impleuerint ex parte ſua edendo actiones, videtur, quòd nec ciuitas R.amplius compromiſſo obligetur. Ad idem in fortiori facit, quia videmus, quando alicui præſtitu- tus eſt terminus peremptorius ad agendum, quòd eo lapſo, non modò non audiatur, ſed etiam ceciderit à lure ſuo. l. hen tempore. Caè remiſepig. Vbi gloſ plures ponit concordanilas, ibic DD.dnmunirenl, ſi quss liberzatem. Verſ, planè. ſf. de pet hered. VLi Ang. ſub. S. uam cùm qui dam. nu. 2. gloſ DD. l.vnica. C. Vt nemo inuit. Ag. cog. vnde multò magis in caſu noſtro per lapfum termi- ni conuentionalis ad agendum receflum vi- detur à compromiſſo, præſertim cum integrũ penè biennium poſt terminum effluxerit. Traditum eſt enim, quamuis maximè actor, deducens ius ſuum in Iudicium, elapſo termino peremptorio, adhuc audiendus ſit, quòd tamen, aduerfario reluctante non ſit ad. mittendus, niſi intra modicum tempus, vi per Tban. de Imain l.quamdiu. la. 3. col. fin.&ibidem A- rotin. col. 6. F ae aaquin hered. Argumento eſt, quod à maiori dicitur, quòd actor poſſit qui- em purgare moram, ad conſeruandam actio- nem, ſi res integra, nec aduerſ. arij Ius factum ſit deterius, ſed hoc tantum intra modicum te mpus Iſt ità quis 133, 9. Seia cauit. ſſe de L. O. Vbi 9⁵& HD. Sarr. in lſi inſulam n. 23.& 24. ſf. eodem ene.& ibia Augel. col. 3. Caſtr. col.. Imol. col.„. in hineG& caten. Videmus porrò, quòd propter erelicet. Vnde cenſe- longiorem abſentiam arbitri, ſeu Compro- miſiarij finitur Compromiſſum, vel pars po- teſt recedere à compromiſſo,& redire ad vi- am ordinariam,& competentem Iudicem, us c præſenrata,vbi hoc not. Hoſt. Zab. Alb in3. notal. Imo. hu 2. Arætin. col. 2. in prine& Felin. nu. 2. Ext. de reſt. Ergo etiam propter diuturnam ceſſatio- nem partis compromittentis, cum non diffe- rendarum litium cauſà, ſed tollendarum ad arbitros eatur.quamuis, 42 de arlitr. Præterea hoc ſuadetur per textum appoſitum nU ſœνm Dies. 5.ſi quus ex lirigatoribus. fide arlirr. Vbi di- citur, ſi vna pars ideò non adfuerit, quòd ab- ſentia Reip. cauſâ, aut valetudine, aut aliâ iuſtä de cauſà impedita ſit, tamen compro- miſſi pœnam committi: At ſemel commiſſà pPœnà ſoluitur compromiſſum 7. ¼ oa S. ſin. de arbitr. Igitur ſi Illuſtriſs. princi pibus in ca- ſum, ſi intra quatuor menſes, vel ad illam pri- mam Martij Anno 74 actiones non reddidiſ- ſent, pœna fuiſſet conſtituta, ſine dubio pœ- na fuiſſet commiſſa, non obſtante impedi- mento, ex quo ad dictam diem coram com- promiſſarijs non comparuerunt,& ſecundum placita conuentionis actiones non edide- runt,& ità fecerunt, ne cauſa inchoaretur, ne lis conteſtaretur, A. S. 4 quisl diem proferre,ze.. Hiquts litigatorum-de arbitrl.. G codem zit. cum v- ꝛrobic; not. Vnde fit, vt Ciuitas R. compromiſſo per diuturnum ſilentium,& emanſionem ad- uerſæ partis ſoluto, non ſit in poſterum ad- ſtricta. Cùm non videatur ſatis commoda di- uerſitatis ratio, quò ad finiendum compro- miſſum ex longaà abſenriâ, vel impedimento, ſiue ſit appoſita pœna, vel non. Idem ſic poteſt deduci, quòd compromiſſum ſoluarur, quan- do vtraq́; pars ſua voluntate ab eo recedit, I. nibil tam narurale. cum ili nor de regiiur. tradir Ro- ma. cunſ. 23;.n.r. Voluntas autem non tantum verbis, ſed multò magis per facta,& non facta declaratur, Atlelts. 2. Pbi gloſExr. de appellar.I. Paulus reſpondir. frrem rar halil. reprabendende. G de inſtit.& ſubflit. Alex conſ..„. n. 12. Vol. F. Barbka. nſoo. col.⁰. n. 20„vol I. Sed cuùm IIluſtriſſimi prin- cipes ad præſtitutam diem non comparue- rint, nec compromiſſo paruerint, eo ipſo ſuà voluntate à compromiſſo receſſerunt. Ergo & Ciuitas voluntate ſud in recedendo corre- ſpondere potuit, vel adhuc poteſt, ne dein- ceps compromiſſo illo obligata maneat, quod volunrate alterius partis iam ſolutum eſt. Imò& aliaàs generali regulà conſtat, ſivna pars non ſeruer placita conuentionis, quòd nec altera teneatur amplius ea obſeruare, ſed liberum ſit ei, à totà conuenrione reſilire. l. ſ2 Aluernſdadkum ili nor. per Bald.& ulios. Cdo tranſact. Deniq́; compromiſſi forma ſeruanda eſt, & eâ non ſeruataà, actus eſt nullus. examinara. 42 Ext. ͤͤͤoͤoͤöͤöͤöͤoͤͤoͤöͤöoͤoͤoͤöoͤoͤoͤoͤoͤͤoͤoſͤͤſͤſ ———— — 28 Exi. de cobfirmat, vril& inur.! non diflinguemus. S. de oſſicio. de Arbitr. Corn. conſil. 39 num. 9. Vol.„. Lud. Goadt. conſal. 72. u. J. cum ſimilib-Vi pereds, ſed plus quàm clarum eſt iam, quod per non Oobſeruationem termini, ad proponendas a- tiones præfixi; præſertim ex duplicatotem- pore, vſtra tranfcurſo formam comprom iſſi fuiſſe neglectam. Ergo nihil amplius ex illo ptimo compromiſſo valebit. Nectenetur el- uitas de nouo compromiſſum facere. Licet enim vigore tranſactionis inter Illuſtriſſimos prineipes è ciuitatem, 2 I. die Septe mb. An- 110 73. G. initæ de conrrouerſis adhuc arti- culis omhinò dcbuerit compromirti atque adeò compromiſſum ſit, vrlegirurinillius Vveyſ. Damit nun aller ſolcher ſtreittigen Punct halben⸗ TR larius in i/s mprom"ſſo, I. Ais Octob. concepzo, marximè fol. ii Sondern in dem auffgerich⸗ cem Vertrage etc. zu Reeht/ vnnd ſchleuniger derfaſſung außgeſetzet worden ete. tamen, iam annihilato compromiſlo, dennò compromit- tere ciuitas non tenetur. Quicquid enim ſit, ſiex forma ſtatuti aliqui de controuerfijs de- beant compromittere, hoc conſtat, ſi com- promiſſum voluntate partium inttum, velab Pornine. vt fiat, ordinatum, ſemel expirauit, quòd non pofſint partes compelli, vt iterum compromittant, quamuis prius partium fe- cerint, velita teſtator diſpoſuerit, vr de tali- bus controuerſijs inter eos compromittatur. Quia ſatis eſt, ſemel fuiſſe compromiſſum. I14 notab. trad. Bald inl. ſi vr proponu. l. I. prope fin. Poft. venfein 2. gloſ C. quo.& quan. iudex.& in!. F. quæſt. 4. C. de hiutr, quæ pæna n0. Laſonin l. duo- bus. F. ſi et, qui. num. I4&. ff. de iureiur.& in l. ai- uorrio. S. quod in anuo. num. 21. f. ſol. matr.& in I. præror alr. J. Zeinde. num. 12.& 12. ff. ae 2peneno. nunc. Inquibus locis plurima alia ad hoc compro- Lanaum deductr. Idem Felin. in a 2. num..&ſeq. Ext. ae rreuou,& pace Socin. Senior conſ. 22. num. 5.& X Vol. 2. Phulipp. Decius conſ. 93. ſub num. 2. & dum ſimiilit. Vr per eos latè hoc tractantes. Verum his,& ſimilibus non obſtantibus, exiſtimamus; non ex illà rudi ſuperficie com- promiſſi, ſed ex medullã eiv reſolutionem for- matæ quæſtionis petendam eſſe. Quandoqui- dem compromittentium mens etiam tacita, aclatens inueſtiganda,& inueſtigata ſeruanda eſt,«rgumen. lLcum quid& l-non omuis ſfe hi certum peretur.& cſi inteligentia. ext. de R. I tradir Bapad S. Blaſio in tract. de arbitr. quaſt. zo poſi med. nu. 3*. Verbum porrò nullum inconuentionibus de. bet eſſe otioſum; imò& ſyllabæ, ſi fieripoſſer, deberent aliquid operari-I in leg. frae contrah. emp. ęl. in c. ſolitæ. de maior& obea.& in c. ſi Roma- norum.¹9. diſtinct. Bald in rubr. Cae contrabremp. quæſt.. Iaſon. in l. 2. F.credlitum. nu. 24. jfiſi cert. petar. Alex. onſerI. n. ⁊Ix. vol. z. Decius conſeæ. H. S. Zaß cun). .*h. Jo. liboe. Conſilium Octauum. Modò in compromillo ſio dicitur. Erſtli⸗ chen ſollen gemelte Compr omiflarij zu G. den tag Martij/ auff vorgehendes beyder Partheyen zuſchreiben erſcheinen ete. vnd auff denſelben ter⸗ min jedes thell/ welches ſich Klegers Stadt zu⸗ halten anmaſſen wuͤrde/ ſeine Klagen etc. vberge⸗ ben laſſen. Quibus verbis clarum eſt, ita demũ ilum terminum præſtiturum fuiſſe,& condi- tionaliter, ſi voluntate partium renouetur, præmiſſis ab vtraq́; parte ad compromiſſari- os literis, qui ablatiui abſoluti reſoluuntur in conditionem. I.4 teſtarore Mrae conait.& demouf. Vhi nor.& plenè poſt alios Iaſon, in rub. ſf. ſol. mann Aprin.& ibia. Socin. Iunior in I. parte. n. 10. S ſeq. 70. Bolog. nunm. 120.& ſecj.& alä moderni omnes, apud quos ad næuſeam ſe, videri poreſt. Et quam. uis illi multas diſtinctiones, declarationes,& limitationes adillam regulam ponant: tamen in caſu noſtro nulla poteſt verè applicari- Quia verba illa auff dorgehendes beyder Par⸗ cheyen zuſeff eiben etc. non tantum in modum ablatiui abſoluti, ſed verè in conditionem verti poſſunt, hocæſt, ſi prius ab vtraq́; parte ad compromifſarios perſcribatur, quòd tunc de- beant ad illam diem G. comparere; non aliter. Et ſecus interpreranda eſſent ſuperflua, ocio- ſa,& ſine omni effectu operandi, quod tole- rari non poteſt, vt ſuprãallegauimus. Nobit autem non eonſtat, nec credimus, quòd lllu- ſtriſſimi principes ex parte ſuAliteras præmi⸗ ſerint ad compromiſſarios. Vnde licet non comparuerint ad 1. diem Martij, neq́ actio- nes ediderint, tamen compromitſum non eſt ſolutum, quia ex ipſo compromiſſo poterant tunc literas non mittere,& ità Iudicium in- choandũ differre. Hoc enim tacitè ſenſerumt partes ſub illis verbis, quòd æquè ſeruandum eſt,vt præallegauimus. Igitur non poteſt et eodem capite compromiſſi proceſſus differri fiue terminus tacitè prorogari,& ex eodẽ pe- nitus diſſolui. Cum induéta ad vnum finem non operentur contrarium. Sifin. Inſtit de replis I.2. in fin. C de iureiuran. proprercalumn Gc. Secundò ad diem facit compromifſi verſi⸗ culus, koͤndte auch der ein/ oder ander thell⸗ mit ſelnem ſetzen/ oder gegenſetzen zeitlicher/ dann in 4. Monaten jedes termins fertig werden/ ſ ſolle die compromiſlarij maeht haben/ ſoolehen terme nũex offcio zukuͤrtzen/ ſo wol als ſie auch macht haht ſollen/ ex iunctà cauſâ dilationẽ, vel pro. ragationẽ termini dem einen/ oder andern thell zugeben. Ergo non præciſè arctabantur Mlu- ſtriſſimi principes ad obſeruationem termint Et quamuis Compromiſſarij hanc proroga- tionem neq́; præſentes, neq́; pernuncium, nec per epiſtolam fecerint, prout requiritur, u l. diem Prn. oferre 22. in pri n.& I. nou diſtinguemus 37. S. Ates. li nor- Srde arbir.& pulabri per Balauſane we 2214. ſurcuei muunult,racit aune conlentie Wwüluiunpte⸗ tadiem,pr lus, conürt A ltib rinc Wnhdacet inter biei “ Lw Nerauſg ki it iynd uni gl — I d citer ſit — —— B— —— — — — Aeeeipriuadmt mios petſetibanuqi n diem G compatan rpterandi eſfentiit ipes ex rte ſuule b vpromiſſafios iit „tamen comint zex ipſocomprond- on mittere,& til rre. Hloceninne verbis, qudc Mi- auimus. jtur de . 4 vompfoff V acite proroeni, Cum lnducai 4 contrar um gf 49 C onſilium O sl. 4. G conſ. zor. Vol. I. ſecundum antiquam im- preſionen, tamen in caſu noſtro hoc non opus fuit, in quo ſub illà conditione pendebat ter- minus primus, ſi prius ab vtraq́; parte per li- teras ſignificatum eſſet compromiſſarijs, vt ad illam diem 1. Martij præſtò eſſent, receptu- ri libellos,& inchoaturi Iudicium ex com- promiſlo, quod ex parte Illuſtriſſimorum princ ipum factum non eſt. Idcircò cùm ter- minus non aliter fuerit firmus, niſi præmiſſis literis declararetur, non poſſunt illuſtriſſi- mi principes videri in termino non compa- tuiſſe. Et cùm prius in compromiſſo ſic pa- ctum erat, alia notificatio vel compromiſſa- riorum, vel partium non requirebatur, iuxr Eum, qui certus, de reæg. iur: in G. cum ilid. plenè nota. per&να DD. Et conſequenter compromiſ- ſum non eſt ſolutum, quia hoc non impor- tant verba eius, quæ ad hoc, an prorogari terminus poſſit, tacitè, vel expreſſè vnã, vel alterà parte conſentiente, vel diſſentiente, præcipuè ponderanda ſunt, ur præ cæreris co- pissd tradit Albericus de Roſa. in l, uon diſtingue- mus. H. dies. Mide arkitr. ità quòd ſimus extra terminos Iurium præallegatorum. Nam prin- cipium prorogationis hic non fuit poſitum in poteſtate compromiſſariorum, vt in illis luribus, ſed merè in poteſtate partium, vt ſci- licet terminus edendarum actionum,& ad- hærentium, per ſe prorogaretur, ſi non vtraq́ pars eundem diem, præmiſſis literis ad com- promiſſarios, confirmaſſet. Itaq́; cùm ex. parte IIluſtriſs. principum hoc non fuerit ſe- cutum, manet inter partes ex tacità proro- gatione, diciturq́; idem compromiſſum. 1. 7 aum dies. in prin. vbi gloſ.& Bald. ſfe de arlir unm Niil. vr per Deaconſ;. znte numzä5.. Tertiò videmus, ſi compromiſſum fa- ctum ſit ſimpliciter ſine præſtitutione diei, ad definiendam cauſam, quòd omninò neceſſè ſit, arbitro diem ſtatuere, partibus conſenti- entibus. Et ſi hoc prætermiſerit, tunc lite, coràm co conteſtatà, compromifſlum finitur triennio, tanquam& inſtantia,& ipſe arbiter deſertus fuerir. L itemſi unus, in fin. princ: alias verſ. t multò poſt. ſfe de arbitr. Vli not. Bart.& elij. Abbas in c. chm atlectiuu. in fin. Ext. codem rir. G œnſ. 33. col. pen. in princ. lik. 2. Si verò Iudi- cium nondum fuit cæptum, ſiue lis nondum conteſtata, tunc compromiſſum dicitur per- Petuum,& partes perpetuò poſſunt eundem arbitrum adire, ipſeq́; cogendus eſt, ſenten- tiam dicere, her texr. nor. in l. fedſi compromiſ ham. I. de arbiir&ili in ſiecie nor. Bald. Idem Tener Aan.& Marr. de Fano. in ſad aiſBur. incip. Cempromiſimus, ad fn. Idem 5 pe. in rit. ae arlitro. §. Aiherr num. Izg. Gilbid. Isan. Audt. in adaiir. ſub Ererd S. Mem Bapt. e 6 Blaſie in rractars de ctauum. 2 9 arlitro. quaft. Sp. cinca. med.& Cuido Papa, in de- 421. 240. per tor. qui expreſſè dicunt, verè cau- tum non reperiri, quòd compromiiſum tem- pore finiatur, arg. 4. Obügarionum, ferd,S. placet. Mde aiio.& oblig. Imòô etiamſi inſtantia perijſ- ſet, tamen nec Compromilflum, nec poteſtas arbitri exſpirat, antequam ſit litigatum, ſed perpetua eſt, volente arbitro. Quia textus in A.l. Item ſi vnas. in fin. prina hoc ſoluùm dicit, ſi multò poſtreuertantur ad arbitrum litigato- res, non eſſe eum cogendum„‚ſententiam di- cere, ſed per hoc non negatur, quòd poſiit in cauſà cognoſcere, ſi velit. Itaq́; poteſtas ar- bitri eſt perpetua,& inſtantia coram eo reno- uari poteſt, ſicut coram Iudice ordinario. Ira nor. Iraais Iacob, de Arerin dl. item ſi vnus, ſuper venſchi multo poſt. ad fin. Alle. de Roſa. in d. l. ſed ſi ompromiſſum- aute nam f. Alex in l. ſi quus arlitra tu. ante num. 21. ff. de verk, oblig.& Mart. Anno. Blanc. in tracta. de Compromiſt. qusfe. 7. rulr, eæx ſe Rnitur compromiſſum, quorum rationem alle- gamus,& remiſſiones in hoc art. non tranſ- ſcribimus, cùm apud eos videri poſſint. Mo- dò autem in iſto compromiſſo nulla dies fuit præſtituta definitioni cauſarum, nec facilè poterat. Quia ex hoc compromiſſo, in cauſis compromiſſis omninò iudicare debet Am- pliſſiimum Collegium Afleſſorum Cameræ Imperialis. Iſti verò ab vtraq́; parte deputati Connlliarij non tam compromiſſarij, quàm compromiſſi directores ſunt, atq́; tales, qui non mera voluntate, ſed ſuorum potius iuſſu compromiſſi directionem ſuſcipiant, nec ta- men ipſi definiant, ſed Camera, vt expreſſius in copià compromiſſi cernere licet. Proinde ſuccedit iam alia regula, quòd ſimplex com- promiſſum conuentionale tum demum fini- tur, quando ei dictà ſententiàâ compromifla- rius ſatisfecit, aut ſatisfacere impeditur, uε rraaix Io. Bapr. Peruſi. aictus Gener BPart. in traca. de arkiire lit. I3. in fin. prafationus. per text. inl. li- rtgatores, in princ l. licet autem. in fin. cuml. ſ2q. U. dicere,& l. quidtamen: in princ, ſf. eæ arliir. cum Jimil. Quare, ſi ipſum compromiſſum citius non finitur, nec vllum tale his datur impedi- mentum apud Cameram), aut dari poſſit, con- ſequens eſt et iam, vt non finiatur, ſi apud Di- rectores compromiſſi cauſa ilicò non fuerit inchoata. Ex quo partes præciſè non arcta- bantur ad inchoandum proceſſum, nec Com- promiſſi Directores ad veniendum, niſi præ- miſſis ad eos literis ab vtraq́;j parte. Abſur- dum enim eſſet, quòd duraret ipſum Com- promiſſum,& finiretur directio, pars cius, argum. I. quæ de tora. Mae rei vind. cum concord. Nec poteſt Compromiſſum pro parte expira- re,& pro parte durare, vt poſt alios tradit Sodn. Iun. conſaug. num. 10. vol. I. Vel certè qua c3 ratione 30 xatione non finitur Compromiſſum, niſi per arbitrum ſententiâ dictâ, eadem ratione neq; directio Compromiſſi, niſi per directores ei fuerit ſatisfactum, quod fieri non potuit, an- tequam cauſæ inchoarentur, argumenio l. Titio vſuafructus. ſf de condit.& demonſt. Nec adrem pertiner, ſi dicatur, quòd directio illa,e iuſq termini, quatenus expreſſi, ſine vllà pœenà com uenti ſint, Ideòq; in poteſtate ciuitatis R. ve- lut alterius partis nunc elle, Cum Iluſtriſ- ſimi principes ad 1. diem Martij, vt fore pu⸗ tabatur, præmiſſis literis actiones non edi- derint, Compromiſfum eludere, tanquam ſecuri à pœnà. iux. l. ſi quis rem. 31. de arbitr. Quia hoc, artentis ſupra deductts, non erit fine periculo. Saris eſt enim, quòd pœna Conucntionalis 4000. aureorum ſtatuta fit in eum quiſententiæ, ex Compromiſſo dictæ contraueniſſet, cum clauſulâ, Ratà manente ſententiâ, vel laudo, prout ad finem Compro- mifſi dieitur. Vigore enim clauſulæ prorſus firmum manebit laudum,& ſæpius contra- ueniens, ſæpius incidit in pœenam. Vn in ter mninls vrusit In. in l cum auted, C de arbitr. Bart. in l. hi dua S. ſemel, M eodem. Vital. de Camuba. in rrattaru Clauſiſuper dlauſ-Kato manenle pacto. in En& Ceſt kiaeo de dleufr ampromi ſuß vegf pana boles,& de auf. contrabt. Rero manenre paclo falit panam pluries commitri. um ſimil. vr per co. Vnde cùm ex tranſactione, atq́; ex Compromiſſo omninò ſuper his controuer- fijsiudicare debeat Camera,& iudicatis ſub prædictà poœnâ ſtandum, certè non impunè ciuitas R' proceſfum ex compromiſſo detre- tabit. Quia pars faciens, vel impediens, ne ad fentefitiam ex compromiſſo deueniatur, æquè incidit in pcenam Compromiſſi; ac ſi fententiæ non ſtetiſſet, pertext. norabilem inl. diem proferre, S. ſi quis litigatorem. ſſ ae arbirr. ili; not. Co C. eod. tit. Vbi ad propoſitum noſlrum poſt alios hic tener Albericus de Roſa. Bart. Bald. Augel. Salicer. Paul. Caſtr.& ali, licet quò ad alia quædam, Aiſceprent, ſcilicet, an prpter quamtiber kontumattam pars inucidat in panam Compromißi, quu dé e latius per Ioan. Baprl in d. rractu. de ar bitr. lib. 9. c. G, pertot. Et probatur etiam alid ratione. Nam ſtanribus prædictis, quòdi communi conſenſu à Compromiſſo nondum fuerit receflum, ſi Illuſtriſſimi principes ci- uitatem conuenirent, coram Ordinario Iu- dice, ordinario modo, ſine dubio inciderent in pœnam Compromiſſi per tex. in d. l. ſquis rem, de aibitr.& in ſpecie not. Iob. Fab. in al. 2. C. roa. rir. Ergo& ciuitas, quæ, vt animaduer- timus partesteorum ſuſtinebit, faciens, ne per Cômpromiſſum procedatur ad ſententi- * 2* am, pœnam ſuſtinebit. Quia actor„ reus ad parià Iudicantur I. fin. C. de fiuct.&lit ex- Conſilium Octauum.q penſccumſimil. Aliàs in poteſtate vnius pat- tis futurum eſſet, etiam inuità alteraâ ſoluere Compromiſlum, quod eſt contra rex. in. ſ. cur. C. de actio.& obltę. in ſpetie rraai: Spec. tit. ar arbitr. S. equiturin princ.& lo. Bapt. in tralta. de arbitr. lib. S. cap. I. num. 1I. Præiſertim iunci poœʒenali clauſulà compromiſſi, aut nunquam comparendo, ſeu mittendo ſuos deputatos Directores facere, vt altera pars, Iudieem Or. dinarium accedendo, incidat in pœnam, quod eſtcontra rex. inl. ne in poleflare. 3, Atar bitr. Et planè compromiſlum ſolutum eſſe per lapſum temporis aut termini, qui tamen à partium voluntate pendebat, vel certè non præciſè peremptorius erar, abſq́; lege aſlere- reerubeſc imus. iuxta l. Ilam. C.ide collat. Sinej illo. VerfConſideremus. in auth, de irient.&ſenußs Deniq; non eſt veriſimile, quòd IIluſtriſſimi principes, qui potiſimum actoris partibus fungentur, malitiofe actionum editionem diſtulerint, ſed magis credendum, quòd ex iuſtà aliquà cauſâ hactenus fuerint impediti, ità vt per ſe ſint excuſati. Habemus enim, etiamſi expreſſè de pœnà conueniſſet, ſi ad ſtatutam diem partes non adfuiſſent, quod ta- men prôpter iuſtam cauſam, vel impedimen- tum commiſſa pœna non poſſit exigi, vel de- negatà actione, vel oppoſità exceptione, ſi pars illa, quæ impedita fuit, adhuc parata ſit, apud eundem arbitrum ſtare, vel in eundem recompromittere, perrex. inl. ſi cum dies. 26,9. quus ex litigaro ſae arbitr Ergo multò magisli. berum hoc erit Illuſtriſſimis principibus in caſu noſtro, in quo nondum pœna commiſſia eſt, ideòq; nec compromiſſum ſolutum. Non obſtant iam ea, quæ in contrarium fuerunt allegara, quia ſatis tolluntur ex pro- ximè deductis. Verùm vt res euidentior f- at, ſuccinctas reſponſiones accommodabi- mus. terminus conuentionalis ſit peremptorius. Quia Inno. Spec. Bal. Abb.& Dec, in lo- co, ad hoc citato, expreſſè loquuntur in ca- ſu, quando certusterminus fuit præfixus, ad decidendam cauſam, quem dicunt habere vim conclufionis in cauſa, ità vt eo lapſo probationes amplius fieri non poſſint, vν e eos, ſed in caſu noſtro de tali termino nequa- quam fuit conuentum. Ergo illa doctrina non pertinet ad propoſitun. Prxtereà illi DD. præſupponunt ali- quam litis conteſtationem, ſaltem ſubi ter- mino generali factam, aut fiendam, dliäs parum benè loquerentur de probationibus, & concluſione in cauſà, vr parer ex plenè nol- hub tit. vt lite nen contcſt. Ext.& in terminu 6 Primuͤm igitur non obſtat, quòd etiam 5 14 14* — — — — — — dpotius,qu — larnmi Iarinaodlie awehi ta Narsjevolle o Vrar, ter exi 14 ci uid 1 Mauntiguiogemc DWhnwteminus in DWen Kcdcowpron net, wrmini. DRaagliw lnluüte Ninprciſeautpere luhndengo eamäe Narpatäerh vr Dahnuluenu.) ſlous dtat 1n 1 WRanplis non Wtalſo, praſe ungremptc nänsperem Meinihlinfe dun ntnua, h nota. g — — „malitioſe actionmnt led magis cralatn cauſi hadenus farn eſint excuſati, En reſſe de pœni ennri m partes nonadhih la pœna nonpolttn ne, vel oppoſti em impecdita fuit,achn Narbitrum ſtare, ſl trere, zertex inlſu Fat nim Brgonti rit Illuſttiſimis yx n quonondumfer- cowpromiſlimir ant iimez, qualnt ta, quialitis 3 . Verim t Gid teſponſines uus iuſtam cauſm, un per Iuſpn. in 2. reper. l. admonenali, aure num. pr. M ae lurctar. Ideò nihil mirandum eſt de illorum concluſione, cum lire conteſtata,& ſic in me- dio cauſæ quilibet termins ſit peremptorius, argumeéent. l. 2. in c. I. Ade dolo,& contumac. in. G& nor. Bald in a licet cauſam., num. 9. Exr. de pro- Lar. At in caſu noſtro nedum conteſtata„ſed ne inchoata quidem lis fuit, Ideò terminus non potuit eſſe peremptorius, cùm hoc non fuerit expreſſum, ſed potius contrarium, vt ille denuò per literas confirmaretur. Proinde non obſtat etiam doctrina Antonij de Butrio & Abb. in chicur. prope fin. Exr. ae ſponſ. quia illi *. ⸗ 3 coneidunnt. Deinde etiam, niſi Iudex finito termino, pronunciauerit, actorem de cætero non eſle audiendum„vel in ipf 4 citatione perem pto- ridadiecerit comminationem, ni ſegerit in- ira terminum, quòd poſted non audietur, ad- hue audiendus eſt. exuwmeero I. Turo', qui reper Aam sheus d aehncu, kater haua we Cunen zua. Brr. ui maurl. adxufa. polf Ang. Pe J 25 l. Quamaiu, ld. 3. num. 2.& J. ſ. Ae aaoul. ered. Angel Arer. in rulr Viir. ae excepr. zol. 13. Verum herclè iſta omilla nihil ad com⸗ dromillarios, quorum poteſtas ex iplò com- bramillodeſumenda eſt, nec aliud ceis licet, uäm quod efficere vt poſſinnt, cautum eſt, Al. an alfinguemus. H. de ↄjfecib. ſf Ae atitr. N on ſubſeruit etiam intentioni Ciuitatis, quòd actor ad conſeruandam actionem poffit qui- dem moram purgare, ſed intra modicum temps ſolùm. Quia nos non tractam de con- ſeruandà actione, per aliquod implementum partis, vt loquuntur illa allegata. Ideoq; nes purgatio moræ cadit: ſed agimus de vita, vel morte compromiſſi, firmiter initi, citra con- ditionem ahiquam talis mmplementi, quò ad fubſtantiam eius, quam directio illius„non⸗ dum verè cæpta, propter terminos nondum præciſos, mutare non poruit, A½. Clem. I. cum ibi nor. per DD. Ae prebend. Nec quidquam mouet etiam, quòd pro- pter dinturnam abſentiam compromiſlarij pars poſſit recedere à compromiflo.: Quia non ſequitur, quòd ideò etiam ſoluatur propter abſentiam,& non comparitionem partis, quando in hoc nulla pœna fuit conuenta. I- pla enim pœna commiſſa facit, vt ſoluatur compromiſſfum, mero iure nonatten to, quod pars legitimè fuit impedita, quamuis ex æ- quitate tunc pœnæ exactio non ſortiatur ef- fectum, vt dicitur in Iuribus, ſub illo argus mento citatis. gSecd in caſu, quando pœna non fuiĩt adie- Cta, vt in caſu noſtro, Iura illa nihil diſpo- nunt. Prætered illa iura præſupponunt, cer- tum terminum fuiſſe praſtiturum ad dehni- endam cauſam,& propterea etiam ex iuſta abſentiã committitur pœna. At in ſpecie noſtri compromiſſi talis terminus non repe- ritur ſtarutus. Hoc bene fatemur, i MHluſtriſſi- mi principes jmpedirent proceſſum, ne cau- ſæ definiri pofſent, quòd tunc in pcœenam inci⸗ derent, quæ contrauenientibus laudo præſti- tuta eſt in fine compromiſſi, er. g. ſ quuis liri⸗ gatorum.& A l. 2. CQeoa. Sed hc inaniter eonſi- deratur in propoſito noſtro, vbi conico uræ ſunt, Illuſtriſimos principes omninò ſecun⸗ dum compromiſlum eſſe acturos,& caufas Proſequururos.1 2e Ee ob id non obſtat etiam, quod in ſe- quenti argumento diccbatur, quòd exnon comparitione ad d. 1. diem M artij declara Ue⸗ rint voluntatem ſuam recedendi à compro- miſfo. Quia per facta declararur quidem vo, luntas, eloquuntur uta ibiallegata, fedper non factum, præſertim quando præciſè non fult ſtarutus terminus, voluntas pendet ſo- lm, non declaratur.(Qui enim hodie non facit, poteſt tamen poſt menſem, velcuùm pa⸗ ratus erit, facere. Et hoc narurali ratione c0 nſtar, quam ſolam allegare fuffleit.J. ſie ender Shnxhae ercu, Hin,!velcas 2 hea2 adhn C. W ada. roll& vinobi, Sald norar. la m verò cuùmipſa ciuitas fuſpicetur, Muſtriſimos 4 Priflcipes 32 Conſilium principes paratos eſſe ad agendum, ſiquidem agant, co ipſo facto inſequenter declarabi- turetiam animus eorum in tempus præteri- tum, arg. Iſi ſeruus plurium. g. fin. de lega. rl, ſi qui adulreri.& ad leg. lul. de aaulr. cum ſimilib. Et ita nõ videbuntur a compromiſio receſſiſſe. Tan- dem nihil facit, quòd compromiſſi formã non ſeruatà, actus erit nullus. Quia forma femper præciſa eſt,& dat eſſe rei. I. lulianus. S. ſed eli quus, ad exbibend. Iaſ in l. hæs verba, nu. 27. Sin!. nemo poreſt I. lect. uum. 12. ſj. de legat. 1.& in l. cam quiws. num. I1. C. de luris& fact. tgnoranr. Terminorum verò præſtiturio maximè ab initio in hoc compromiſſo non fuit præciſa, ſed à poſſibili,& commodã vtriuſq́; partis ſi- Nonum. nificatione.& expeditione pendebat. de ctiam directoribus, quò ad reliquum proceſ- ſum præciſa forma eſt præſcripia, vt in ipſo comprowiſſo videre licet, vnde etiam hæc al- legatio de formâ ſeruandâ confunditur. Quare dicimus concluſiuè, niſialiterer facto probari pofſit, Illuſtriſſimos principes à compromiſſo receſſiſic, quòd Ciuitas R. vel inuita tenebitur ſtare compromiſlo, vt latius anteè deduximus. Ita de lure reſponderunt Decanus,& cæteri DD. Facultatis luridicæ in Academid Ingolſtadienſi; Approbauit Iohannes Borchol- ten Luneburgenſis. CONSILIV Caſus. luitas S. magna& vali- 5 Ciuitatis, ſiue conſiſtant in aquâ, ſi- ue in terrà, liberè vti, frui poteſt, ac deberet. Attamen 8S. per Ducem ſu- um varijs modis in ijs moleſtantur, & impediuntur. Quærunt, an non poſſint ã Ducc ſuo cautionem de ſer- uandis conceſſionibus,& priullegijs, aut de in poſterum non inquiertan- do exigere, vel quæ alia actio hoc caſu eis competat? — HRISTI REDEMTORIS noſtri Clementiſſimi Diuino im- , plorato auxilio. Videretur primã ¶☛ tacie reſpondendum, quòd S pror- ſus nulla competat actio. Quia priuilegium, conceſſum ſubdito, regulariter poteſt iterum reuocari. arg. c. In noſtra,& quod ili not. ext. de iniur. tradit Card Zab. in c. Noauit. in 2. col. in princ. de iudic& ilid. Anton. de Butr. in pen. col. & Alb. col. S.& laſ. in l. Non amplius.§. ſi certum. eum. 14.. de leg. z. 4 1 5 E ₰ 685 2 95 5 — L— 4 8 M Secundò, quia priuilegiatus non poteſt vti priuilegio contra illum inuitum, ex cuius perſonâ habet priuilegium. vi rexs. in 1. A. miciſßhimos. 9. Lucius. vLi nor. Ray.& Bars. num. F de excuſa. tut. iaem Bart. in l. Petendæ, nun 3. G de remp. reſt. in integ.& Bald. in l. ſi cui. po rina C. de non numi. pecun. adidem allcgant. 14 Iudex circumuenro. ff de minorn Cum ergo Du- ces P. S. conceſſerint priuilegia; Sequnur, ſi duces contraueniant, quòd S. eo nomine contra Duccs agere non poſſint. In contra- rium eſt veritas: nec text. in. l. Lucius, ad ter- minos noſtros trahi poreſt; quia ibi diuerſa ratio redditur. Nec verum eſt ſimpliciter, quòd Princeps poſſit aufferre priuilegium, conceſſum ſubdito, prout apparet ex eo, quòd priuilegium ſit fort ius, quàm ſimplex præſcriprio. Vnde etiam dicitur, quod præſcriptio tanti temporis, cuius initij non extat memoria, æquiparatur priuilegio.⁰ Hoc iure. S. Ductus aquæ ſf de nqua quotid. 9 fliu. I. 1. S. fin. f. de aqua pluu. arcen. c. ſuper qu- baſalam. g. præterea. de verb ſig. Modò clarum eſt, quòd Princeps non poſſet alicui ſine cauſa aufferre dominium, quæſitum ex præſcri- ptione, vel alio modo. vr per Bart. in. ². At fun. patrimon. lib. I1. plenè not. in l. fin. C. ſi contra lus vel vrili. pub.& in c quæ in Eccleſiarum. exi. conſtit. Alex. in conſil. Ir. num. G. in 6. vol. Ergo nec tale priuilegium. b Secundò priuilegia, conceſſa ciuitatibus præſumuntur perpetua,& realia, vr M texs & ili Bal. not. in l. vectigalia. C. de vectig& un niſ. Sed priuilegia de ſui naturà perpetua non — poſſunt — — Gen 1 1 Wamüſolus nigin, 1 Naudbne lerle Manatn ärtn 4 d Kanorccedit, lgögnere 8 eTocecontta jnpbunt phl M nl fannun⸗ tlaf anſ ſ V arſea quo 1 4 ianale. Scdpo Wſeorom ain Wluridosconler an jm eyen ung,eote enebo 6 uf Einen ſeſetg lenezul anſid,nun lagial Knnen. tigaſna⸗ſe hanulperne igaongerit, lcttu Minan 1 dg(inut)n — — — —½ —— —— —— — — -— — b — —,d — — —— —— 6—— —— — — — — — S — ₰— —,— DNVII , quia priollegiaun Dcontra illummunm tpriuilegium iucha uctus. 16 acf. 490 1 dem San in Amu un inc& luiu zum. jecun. dun aus. fidemun(ui eſſerint priuibegund ocniant, quôc 59 agere nonpoſi 3 8: nec text. indlin odito, brolt 9 9 um ſit fottius, qul 5 polfit aufferre y „„ iam diclt— Confilium Nonum. poffunt reuocari, vr per Inyocen,& Ab. in d. c. Nouir. de Iuaic.& Allas ing v'enerabilem col. 2. de elect. b Tertiò Princeps inferior non poteſt reuo- care priuilegia, à ſe conceſſa, vr volanr Anto. de Barr.& lo. de Imo. in t. quæ in Botleßiar. vrerq. col, fin. de conſtitur. Abb. in c. Arſi clericu. S. de a- dulrerss. col.. ub num. lo. de iuaic.& Felinus iu A c. Mouir. num. IT. eo. tit. Unde etiam Bald inlz. nobuws in d. ol. Verſ. Item nora. Q deæ ſeruit.& aqud, Aicit, quòd ſolius Principis(ſummi) ſit auf- ferre priuilegium, à ſe conceſſum, vel iura viuis,& dare alteri. A idem faciunr uor. per Fre- Aerrde Senis in confil. 19. per totum, praſertim, col. FavbLi tradir ſapra aiciua. b Quartoaccedit, quòd Duces omnia pri- uilegia in genere,& in ſpecie S. confirmaue- runt; Vnde contra factum proprium venire non poſſunt L. poft mortem. Sf. de adopiz. gloſ. in!. venairer. f. communia præd. Et graus eſt ſidem fällere. l... de conſtit pecun. max ime in ali- quo Principe, ad quod plura poſſent adduci, ſi opus eſſet. Sed potius debet Dux ſubditos ſuos ineorum an dhus priuilegijs, libertati- bus,& Iuribus conferuare, per ęloſ ſung:inl. Mo Seor, ſi ſera. expor. ven. quæ dicit, quo ſtatu te inuenio, eote tenebo, donec contrarium vi- debo.¹ hen. ſſe de inge. manumſ. I Baibarius: ſf de eyic. Prær.&bene probarur in!. cum ſatis. C de Agric,& cenfit lib. Iz. vbLi per DD. Adidem eſt rex. um loſin l. Neminem.& de decur. lib. 1o vbi lob. de Bar. in fin. expreße norat, quòd nouus Dux, vel Dominus ſuperuenicns debet fubditos in co ſlatu, quo reperit, conſeruare. Ad idem fa- cit dictum Bala. in coufil. 27. col. fin. lib. 2. ficut Tur eus Princeps(inquit) non Dominus elemento- trahi poteſt; qul’t Nec kerumch rum, ità non eſt Dominus contractuum, qui à prædeceſſore inceperunt, quod nofers etiam Grauer. in conſ. 2ar. num. 19. iu 2. parte. Sic vide- aur, quòd ipſe quoq́; non ſit Dominus priui- legiorum, ab anteceſſoribus collatorum. Et hoc tantò magis, quia huiuſmodi priuilegia aliqua per vſum,& appræ henſionem, ſiue con- ſuerudinem tranſeunt in contractum ace quo latè per Alex. in conſil. ol. nu. 2. 5.a. G f. A 12. 13. G 14. nu. J. Vol.& conufil. 193. n. 7. in 2. Vol. Barba. inter conſil. Alex. conſil. vlr. col.. cum ſequ. in 4. vol. Ex quibus nunc clarum eſt, quòd S. benè poſſint agere contra Ducem ſ uum moleſtan- tem, vt deſiſtat, eorumq; Iura,& priuilegia temerè non fringat. Sed dubitatur, quà actione ſit agendum? Et breuiter videtur, quòd interdicto, vti poſ- ſidetis, ſiue Dux contendat, ſe pofſidere, ſiue non. Nam iſtud interdictum datur etiam con- tra inquietantem, licet non contendat, ſe Poſſidere, perrext. in l. ſiduo. 5. Ii vicinus. ſ. vri 33 poßider. ita tenet Guil. de Cun. in I. 7.. Rofttru endæ. æod. rit.& Bartol. in ead. 1. S. Luius autem. num. 2. perl. vim facir. jf. de vi arm.& not. in 5S. hodie, Infitur. ae interaictis. Et ſine dubio com- petit hoc interdictum pro rebus immobili- bus, ſiue quæ terrà,& ſolo continentur, vn: plenè labetur in d. l. z. Item etiam pro aqud, vt eit text. expreſſus in l. ſanè. ſf deiniar. Vbi dicitur, ſi maris proprium lus ad aliquem pertincat, Vti poſfidetis interdictum ei com- petit, ſi prohibeatur, ius ſuum exercere. Et gloſ. i. ibi commode exponirt, illud Ius pro- prium habeat, ex Priuilegio, vellongâ con- ſuetudine. exœilbid. noranz DD. præcipuòè dngel. Videtur ergo, quòd S. pofſint agere hoc in- terdicto,& petere ea, quæ veniunt ex natu- ra cius ſcilicet, quod Dux conuentus per lu- dicem condemnetur, vt& in futurum à tur- batione, ac moleſtatione de ſiſtat,& ſuper hoc caueat, ſiue ſatiſdet,& quòd ſatisfaciat de damnis, ſeu reſtituat intereſſe. Iſta omnia probantur in d. l. 1. circæ princip.&in l. ſi auo, S. fin. cum ibi not. ff. Vii poßid. Ginl barum.&l. Ege. M. hiſerzit. vend. Labcrur in! pen. ſf de aqua quotia.& aſli. nor. Farral. in a. I.. J. Interdicvam- numm. J. ſf. Vii poſlid.& in l. I. ſuper verſ. gc ſaxu- darxionise ſat uum. I. CQeod. Prædictis tamen obſtare videtur doctri- na Bart. A. 1. 2. in S. uius azmem ſeb num. & HN. vti poßidet. Vbi formaliter dicit, quod interdictum nunquam habeat locum, quan- do ſubditus contradicit ſuperiori, ſed Con- feſſoria vtilis in rem. vr 1. z. g. per hane. Mae i venaic. vel officium Iudicis, vr bi latiu⸗ per eum. Nuii dicamus, quod Barto. ibi loquitur in caſu, quando ſuperior à ſubditis impedi- tur in exercitio certi Iuris, in eos com peten- tis, quòod tunc non competat interdictum. Sic etiam dicit Inno. inc. Cum venerabilur. au- mer 2. ext, de relig. domu. Si vniuerſitas aliqua hominum, Caſtri, vel Ciuitatis eſſet alicuius Domini, quò ad forum, ſeu banna,& allam Iuriſdictionem,& ipſi denegarent, de præ- dictis Domino reſpondere, quòd Dominus aget contra cos, ſicut ageret contra ſingula- rem hominem liberum, quia vniuerſitas eſt corporalis. argument. l. 2.&. ff. de rei venaic. & I. h Tonus. f. ae leg. 3. tutius tamen eſle, Inno. dicit, quòd agat confeſſoria pro luri- bus denegat is. de Loc norat. in cr interadeæ maion & obedien.& in c. dilectus, de appell Sed certè hoc modo reincidit in idem. Quia non aliud conqueruntur S. quàm ſe moleſtari,& impe- diri à Superiore ſuo in exercitio,& vſu pro- prietatum ſuarum Ergo non habebunt inter- dictum, vti poſſidetis. b Quare 34 Quare in caſu noſtro, cùm agatur potiſſi- mum ratione priuilegiorum conſeruando 3 rum, tutius, ac ciuilius fore putamus fi S. implorent officium ludicis, per quod idem ferè conſequentur. Nam ſimpliciter narra- bunt factum,& qualiter contra priuilegia ſua in bonis,& proprietatibus ſuis moleſtari, atq; impediti fuerint, demum implorando offici- um ludicis petent, vt is oportunis remedijs prouideat, ne in futurum inquictentur; aut impediantur, ſed vt prmilegià eorum conſer- uentur, atq́; vt curet, læſfionem, ſi qua f ubſe- cuta eſt, eis reſarcici. Prbantur heæc in l. Cum fats. S. caueanl. C. de Agric.& cenſir. lib.z.. lr. A2. Gin quilb. cauſ. colo. cenſ- dom. accuſ. poſ. eodl. Conſilium Decimum. lib.& vtrobiq not. per Burt. lacob. Rebuſf.& Iob. do Plar. Idem nor. Bald. inl. I. in fin. prin. C. con munia de manumiſ. arg. illius te;t. ad idem facir rexr. in l. 3.& quod Bal. ibi not. C. qui bon. ced doſſ Tamerſi non admodum negemus, quin detur etiam interdictum, Vti poſſidetis, contra ſu- periorem, per ea, quæ ſu pradicta ſunt. Idem ſentit Bertachi. 2n2 ſwo zepert. in verb. ſubditi. verſ. 33. Nec Bart. in tali caſu refragatur, ſi rectèe inſpiciatur- Ità conſuluit Nicolaus Eber. hardus D.& Profeſſor luris Ingol. ſtadij; Approbauit Iohannes Bor. cholten Luneburgenſis. 9— SSu 1 8— 4 ilti CONSILIVN Calus. Enatus,& com munitas Ciuitatis S. inomnibus (uis bonis hoc eſt, pagis, & pradijs, quò vſq; fines corumextenduntur, ple- nam proprietatem, ſeu directum Dominium,& merum,& mixtum Imperium habet. Et quamuis Du- ces P. hæc omnia prædictæ Ciuitati in optimà formà conceſſerint, pro vt extant adhuc corum Diplomata, in quibus nec ſibi, nec heredibus ſuis vllum Imperium, quò ad illa loca reſeruauerunt:& alijs quoq́; ſimilia bona iure directi Dominij poſſiden- tibus liberam poteſtatem gladij per- mittant: Attamen volunt Duces, vt omnes, quibus ipſi ſub public fide ſecuriratem, ſiue ſaluum condu- ctum conœeſſerunt, æq́; in bonis,& proprijs prædijs Ciuitatis S. ſecuri- tatem habeant, etiamſi tales ſint, qui propter exceſſus, ſeu dilicta ſua ibi fuerunt proſcripti. Acniſi Ciuitas * N 2. 8 2 6 — 4 — 78,. 9 illa ſummam Ducis indignationem incurrere velit, interim tenetur pati, vt ciuſmodi homines proſcripti m contemptum Senatus,& partium læſarum, vix ſine damno,& peſſimo exemplo, vſq́; ad pontes Ciuitatis apptopinquent,& ſine metu con- ſpectui hominum ſe cxhibeant, quod regentibus Ciunatisp erquam Srauc eſt. Quæru nt igitur, a n hoc de lure quoq́; pati tencantur? Et poſi- to caſu, quod non, quà vià,& actio. ne, propter rem adeò moleſtam, Duces conuenire poſſint: HRISTIREDEMprORIS 9noſtri Clementiſſimi Diuino im- cibus, nullum imperium ibi reſeruatum ſit, nec competat, Sed quò ad hoc illa loca 5.fint exempta. Modò omnes DD. qui mentionem fac iunt de ſaluo conductu, ſecuritate, vel A- uaguardia “ —— ö — ——— — — — — —— — — — — — Cd jr. (upiores, unc tls ancedere g, alt ese Kcuumc gheäat,ſdh — — ——— — — ——— — — — — —— —— — * e aRpetodli rew pollnn f i ua At 2 arennal: Miuahei gu.0 laanl Ibi c ſem e lridich Mngnaue unr. ln unure auſgl n dan dane ubn; enohds1n. —— — —— — —— — —— am Duchindin velit, intenmten di homincs yat um Scnauus, I- ixſincdamnodi vſq; ad pont b uent,& ſmem ominum ſe 1” ntibus Ciutany . 1 cantal pall leh 437 arte Ducu r itate duco uh 9- Ione coiuee quæ. uaguardia dicunt, talia ità concedi poſle. Vt tamen luriſdictio aliorum non lædatur. Pro quo inprimis adducimus doctrinam Angel. Pet. in asſpurar. ſua, ncip, Bononienſis. ſaper o. du- 2, Vbi dicit, Quòd ludex, qui habet Iluriſ- 8 cognoſcunt ſuperiorem, ſi ſolum de præiudii- cio luriſdictionis corum tractatur, ſine dubio laluum conductum concedere poſſunt licite, libete,& impunè. per rext, in l. Relegati. ſy ae pæ‿. GS'il-?utelligit opin. Bart. in 1. B, qui reur. ſf. de pub. wal. 4 △ Si verd Iudex luthfdictionem habet or- dinariam, vel delegaram, à ſuperiore ſuo conceflam, vt videmus in Rectoribus Ciuita- Kum, quilocd præficum habeantur, vr ſn daer, eſ, G d rsſape len 1enp qui n- eianos, ſeu priores, aut conſules ſuperiores habent; tunc tales ſaluum conductum non poſſunt concedere aduerſus cognitionem criminum, aut executiones fententiarum, quorum,& quarum cognitio,&c xecurio ad cos non ſpectat, ſed ad ſuperiores: nec enim directe, aut per obliquum in alienam luriſ- dictionem poſſunt falcem mittere, argum. 1. pen.. de aqaa. plu. arcen. c. ad aures. exr. ae lu retur. Fart. ponit in I. 7. 4 f. A quibus appeli. non lic. Grird iurelligit opin. Olara.& ſequacium. Fallit ſinqui: Angel.) vbi concedendo ſaluum con- ductum de luriſdictione ſuperior ſe miſce- ret, vr ſa-prar hæc ſunr verba Angel. in 2. abſpurar. qua refent& ſejuitur elttam J. tral de Camban in vracz. ſuo clauſul. in dauſ. Nil nouari ſecuritate ala pendente, zuurin 5. Car. idem ſequitur Auguſ. Duxruntigtuld — an adait. ad Angel. in rractar. de malefic, in venſ. Qurnto quaromobus in To. Warrk. Er quibus manifeſté apparet, eos velle, vt in concedendo ſaluo conductu, aut Salua- guardia aliorum Iuriſdictio non tangatur. Secundò, quòd per ſaluum conductum, vel Saluamguardiam non immutetur lurif. dictio, nec aliorum Iuriſdictioni fiat præiu- dicium, id poteſt intelligi ex vi,& natura il- lorum verborum. Saluus enim non dicitur, qui non eſt in proprio loco recipientis, fed in alieno. Quia per talem ſaluum conductum, velreceprionem in fidem publicam, receptus noneximitur ab aliquo lure, quod pr ius al- tericompetebat. pertexr. in c. Ex parte ua.& a recepimus, in fin. vbi Abb. in vlt. nora. exr. de Priuileg. ita tradit Decius in c. ad audientiam. num. 7.& ibid. Philip. Fran.& Præpoſ. de Appella. Barba in conſil. Iz. num. 32. col. 13. in 2. Volum. in deudl. I. col. anrepe.& pen. in 4. Volum. Iaſon in aenſel. J7. 12 J. col. in fin. in 3. Volum. loban. Neui- Wun confil J. num. 9.& 10. Cuido Papa in deciſ. 1—* On ſilium D C C imum. dictionem ratione proprietaris, vt ſunt Re- ges, Duces, Principes, Comites, Marchiones, Barones, aut alij, qui ſaltem de facto non re- in priucip. 35 Delpbin. To. Incip. Saluaguardia&c. Cum igitur S. habeant merum,& mixtum Imperium in omnibus ſuis terris,& proprietatibus, fequi- tur, quòd homines aſſecurati per Ducem P. non ſunt ſecuri in Dominio S. tanquam in alienâ Iuriſdictione. FTertiò, plus quàm certum eſt, ſecurita- tem, à Duce ità conceſſam, vt aſſecurati ha- beant quoq́; ſecuritatem, ſi extant in bonis, ac terris Ciuitatis S. non concedi, ſine maxi- mo illius Ciuitatis præiudicio,& pænè iniu- ria. Ergo non debet valere. Conceſſio enim principis ſemper intelligitur ſine præiudicio tertij. æ. ſuper eo. ae oſic. deleg. g. quamdis, Ae re- ſcripr. in õ. a ex tuarum. de auro.& vſa pal. alicer ꝛn winigenau ar his ea'Cm auus, ae op. K1b.(.2. F. Merirò,& S. ſi qu,d principe ſe ne quid in loco pub. 1. 1.§. oporter Mrne quid 2e aann Pab. Gin terminur nofiru traait Angel. in l. Vri. mar. pot princ. ſf de Sepul. Viola. daicens, quod um alterius aumns non pofir Concedi ſalaus conauctu. per d. F. Merir0.& S. h quzss Aprincipe. Sa kum Ai- lecta. ext. de confir. Veili Vel inur. Quartò ad idem adducimus, quòd Du- ces P. omne ius Dominij,& proprietatis, meri,& mixti Imperij,& Iuriſdictionis tranſ= rulerunt in Ciuitatem S. nullo penitus fibi reſernato. Ergo nihil ipſis remanſit. 7 2. c. noꝛtiſimè. R ae ong. iurii. l. z. 9. ſed LædC. Ae ver. Tur. enuecl. l. z. f. ae conftir. princip. facit quòd not. inl uon ambigatur. ſf de legib. Vnde c onſequi- tur, quòd nec punire aliquem, nec ſaluum conductum cuiq́; concedere poſſunt Duces in terris S. ird argut: Paul. aæ Caſt. in confil. 423. col. gch. ſub. n. 9. in 1. Saneee Quintò ad idem induci poteſt, quòd Ci- uitas S. territorium habet ſeparatum, Ergo ſi dux concedat alicui ſaluum conductum, effectus illius non extendetur vltra propri- um territor ium Duc is, perea, quæ in fimili rra- Ait Bald inl 1. col. 2. C. de herca. inhtit. Sinl. exe- curbremin. l. C. de exccu. rei iud. gloſ, in cg I. in rir Sicſiniturlex. in Vhb- feua. Imò quamuis Dux velit expreſſe, quòd aſſecurati ab ipſo gaude- ant quoq́; ſecuritate in terris S. tamẽ non va- lebit. Quia ſecuritas, aut Saluaguardia non poteſt concedi in territorio alteno, eriam tempore guerræ. argum. l. cum ſæpè. C. de erog. mil. amnon. lib. 12. ponir Guilb, ae Cun. in l. lll- aitas, S. ue potenriores. ſf. ae offta praſid. Guide Papæ in aeciſ. 2&. in med.& in deciſ. Jrr. col. pen. Sextòô poſito, quod Dux non dicatur concedere Saluum conductum in territorio alieno, quia largo modo totus Ducatus dici- tur territorium Ducis(quamuis ad hoc poſſit reſponderi, quòd id fiat propter ſupe- riorita- 36 rioritatem tantùm, non etiam, quò ad alia) tamen negari non poteſt, quin bona Oiuita- tis S. quò ad exercitium Imperi]j,& luriſdi- Gionis Ducis exempta ſint per Diplomata, ſeu priuilegia. Itaq; rurſus concludendum eſt, quôd non poſſit ibi ſaluum conductum concedere. Videmus etenim, quòd Iudici impunè non paretur in loco exempto à luriſ 8 dietione eius, quamuis ille locus ſit intra ter⸗ ritorium illius Iudicis. Quia paria ſunt,&ſſe extra territorium, vel locum eſſe exemptum, 4. cum Epiſcdpus. vbi gloſ. ae oMic. ord. ⁰ 0. Vodn. Andr.& Domi. de§. GCemi. in d. 2. de conflit. in d. col. 1 nl. de priuileg. in G. Belr. Ae Anclhia. i„ eper. 4 propter lua debira. in J. col. Ides Domi. in&. I. in lt. * dol. z1. de reſtripr. in d. Calderi. in couſil. 13. lit. de lan,anper, Veel in ant ais Jueden Pomins Margaréetd. aumn. 2. lIaſ- in l. fin. M. dé Iuri/. om. iu- de nam, 3. S la Ihppel a, Mahl in nhe¹. Septimoô, ſi teneamus, quòd Dux PD. in Rnibus S. pofſit homines aſlecurare, iam Im- perium 5. pendebit ex arbitrio Ducis, qui hog modo concedendo ſaluum conductum poſſet annihilare Iuriſdictionem S. quod ab- Iurdum eſt. vrin terminu acit Iaen in d. conſtl. Fy. col fin. in princ. in 3. Vol. Ller nilil alleger. Sed apr. probatur ex aociring Angel. in qict. anſpurar. incip. Bononienſis. in 6. autio, tuius Verba ſupra in princi c. retulimus,& eam ſequuantur ash.— Quia videlicer per tales aſſecurationes Ducis impedirentur cognitiones criminum, & execuriones ſententiarum, quas S. Iure ſuo exercere,& facere poſſent. Quos enim Magiftratus S. proſcripſiſſer, ſeurelegaſſet, eo non poſſet deinde prohibere, arq́; arcere finibus illorum luriſdictionis. Similiter, qui ibi deliquiſſent, aut alibi delinquentes, in fi- nes 8. ſe recepiſſent, inſtantibus aliorum lo- corum Rectoribus, non poſſet capere,& re- mittere in locum delicti, vel punire, ſi Dux ſecuritatem dediſſet. Ideò tales aſſecuratio- nes in præiudicium Iuriſdictionis S. de Iure valere non debent, perſupiza aicta. Octauò addimus, quòd bona illa Ciuita- ris ſunt propria,& Iure directi Dominij ad eam pertinent. Vnde Dux concedendo in ijs ſaluum conductum nihil aliud agit, quaàm ſi concedat alicui ſecuritatem in domo, vel horto meo. Nam hoc facto ſimul vult, vt e- go inuitus cum patiar in domo, vel horto, quod eſt contra omnem rationem, ey nor. DD. in a quæ in E ccleſiarum. ext. de conſtitur. cum ſimi- Ex quibus omnibus concludimus, ciui- tatem S. de Iure non teneri, vt patiatur, aſſe- curatos per Ducem in ſuis ſinibus,& bonis ſecuritate gaudere. 498 131 21hc. tem in concedendo Conſilium Decimum. Nec obſtat, quò ad hoc, ſuperioritas Du- cis, quia reſoluitur ex ſupradictis. Et in ſimiu videmus in alijs, quòd ſuperiores non poſſint impedire Iuriſdictionem ſubiectorum, vel in- feriorum. Vnde decidit Baldus in æ ad audien. riam. de appell. Si quis ſit ſub protectione Pa. pæ per priuilegium, non tamen per hoc exi. mitur à luriſdictione ſui ordinarij, vr bi„er eum. Sic Bald in I. 1. 1u 1 3. qucſt. ſf. de rer. Auiſ concluait, quòd Dominus, qui conceſſit mihi caſtrum in feudum, non poſſit, cognoſcerede primis cauſis ruſticorum quia ego habeoiu- ra vtilia cum vtiliratis effectu, ideò præferor. Adlidem faciunt not. per Abb inc. ex iranſmi ſarin . not. ext. ae foro compet. Sic Bald. in l. z. in13. nsnih e e enſes chncladie; quodiehe rior non poſit inhibere inferiori, ne ſud lu- riſdictione vtatur, per not. per Archid. in& d perſöna 1. q. I. V7 1b latiuts per edm. Et bæc ad oſtendendum ius S. ſufficiannu. RKeſtat videre, qualiter contra DucemCt uitas agere debeat? Non dicimus hic, an cum venid vel ſine venid, quia ipſi S. hoc ſciunt: Sed hoc dicimus quòd neq́;H de lure Ciuili, neq; Canonmco neceſſarium ſit, nomen actio- nis exprimere in libello, benè tamen verum eſt, quod ità debeat narrari factum, vt certa concludatur actio. prour ae hus plenè habeꝛurter ommes DD. in&. dilecti. exr. de iuaic. Modo videtur, quòd Syndicus S. fimpli- citer debeat narrare factum, ſuam querelam proponere,& deinde implorare officium lu- dicis, Ità tamen, vt concludendo agete vi- deatur, actione negatorià. Quia iſtæ actio- nes, Confeſſoria,& Negatoria, non folum competunt pro ſeruitutibus, ſiue illæ ſint rea- alijs Iuribus incorporalibus aſſerendis, vel negandis. Veluti pro luriſdictionibus, pro lu⸗ re præſentandi, pro Iure patronatus, pro de- cimis,& ſimilibus, prout volunt Canoniſtæ in& conſtitutus. de reltg. domi. c. prohibemus. qé de- cim. c. de quarta. de praæſcripr. Bala in rubr. G àt vſufruci.Ioban. Fabri. in 5. æquè. Inſtit. de atrid ſu num. 3. E ibid. Angel. num. 12. IAſon num. 34 24 25.& Zaßaus omninb in fin. Inno. ine. Albbate, dr verb. ſig. in&. dilecti. de capel. mona. gloſ 2. ins Examinara. ext. ae Iud. li Alb. num. 16. e VV. ae Imo. num..& pract. pap. in forma libel in all. négar. ſuper vet. nulla Iuriſaictio pertinuerit„dbi fend in terminir muftrüs förmat libellum,& madan erè ommnes in. 9. æqué. vbi forma petenda h. Qæterum intentando Negatoriam ſumma hæc erit, Actrix Ciuitas contendat, bona cl- uitatis, quò ad luriſdictionem Ducis, eſſe li- bera,& exempta,& petat, Ducem, moleſtan- Bl⸗ conductu, velſecu- ritate in prædictis bonis,& proprijs tern d0 uitatis, — — — ſurlh I 3 el. 1 les, ſiue perſonales, ſiue miſtæ, ſed etiam pro e (. lere, qualitexcad edeat? Nondtimt venid, quiaipi au mus quod wäjcl oneccſlariumitm in libello, hene mn ſebeat naruitiin tio. imucyliſ dilecti ext Kuus etur, quod Syudi arrare factum, ſun deinde implornxo en, vt concluden e negatotid di ria,& Negatolhi ſerultutibusll — uitatis, condemnari,& compelli, vt deſſſat, & declarari, quòd ei Ius concedendi ſecurita- tem in bonis,& territorio, illius ciuitatis non comperat,& quòd aſſecurati ibi de facto tan- tum ſint,& ſecuritate gaudere non debeant. Diſcretus autem Syndicus facilè ſciet gra- uamina ciuitatis,& turbariones Ducis in ſpecie interſerere,& ad illas concluſionem li- belli aptare. Meminerint quoq́; apponere clauſulas ſalutares, ad ſaluandum libellum in omnem euentum, atq; ad excludendas ca- uillariones Aduocatorum, videlicet non ad- ſtringens ſe(caſu, quo debebit) ad proban- dum non neceſlaria. A“ ltem, petens, omni meliori modo.&c. Item lus& luſticiam ſibi miniſtrari: implo- rando offic ium Iudicis: De quarum clauſu- larum effectu per DD. inprin.& S. in Iyſtir. dæ altio& pulobre per Maria Soci inci 2.num. f†. cum Hoquen. exr. de libel, eblat. Et planè videtur, 8. Rſuhe S 4 1 2 ₰ 8 2 4 9— 4 5. K— 1 4 1 4 1 2 n 4 1 3 4 ²*—— ern A 4* ‿ 1 3 g 3 3 6 . 8„ 22 4 5 8 S 5 X 8. 2 4 4— 4 8— 2 8 8 8 4 5 3 F* 4 8 4 4 4„——— 3 8 4* 4“. 8 4*“ 33 7 4 4..— 4 4 4 3* L. 2 5 4 4 F 4 ³ 4 1 3 4 8 3 84 E 8 4—* 1 . 8 8 3 4 3 1* 8 3 5„ 8 34 4 4 3 3— 2 5* 8— 3—..— 2* 3— 8 3 — 3* 5 5 1 1 1. 1 3 3 4 1. 4 4 4* 4 4 CHRISTIREDEMpPTORIS NO S§TRIC LEMENTIS SIMI Dinuino implorato auxilio. 8 Roponiturin fa cto, inter S llluſtriſmos Princi pes, dominum I. A.& do- minum V. fratres, Du. es N.&c. ex vnà, nec non Conſu. les, Senatum, ac totam Communi- tatem Iplarum Celſtudinum Ciui- tatis R. ex altera parte, plurium con- crouerſorum articulorum, ſeu quæ- ſtionum cauſa, G. die 21. Septembris Anno 1573. tranſactionem initam, & cum aliquot articuli inter partes tunc componi non pollent, de ijſ- dem, vt fieret com promiſſum, fuiſſe cautum, id poſteNt. die Nouembris * ciuldem anni 1573, perfectutn eſt, adecimum. 88e* 8 4 — Onll I 52 quèd nulla actio commodior huc cadat, quamuis ipſorum Ducum anteceſſores S. conceſſerunt illas proprietates, merum,& mixtum Iinperium, atq; priuilegia, quod ſen- tit etiam Ioh. Faber?725 æqaꝰ. num dibihuidia priuilcgi principum? iuncta materid, in qud la- quitur. Commoditas autem intentandi ne- gatoriam apparebit in proceſſu. Nam eſt ta- lis naturæ, quòd per cam negatur, Ius aduer- ſario competere. 1, 2, in prin.! loci corpus,. com- petit. Fiſi ſerait. venaic: Et niſi aduerſarius probet, ſibi Ius competere debet ſuccumbe- re, vir per Guidé. Papæ in deciſ Delpbi. 2. in ff.& eciſ.soflicet in hoc fuerint opiniones, vi rruatr lo. Fab. in d. g. æquè. nuim. 2. 12 n Ira conſuluit Nicolaus Euerhardus D.& Profeſſor Iuris Ingolſtadij; Appro- bauit loh, Borcholten Luncbu rgenſis. 4. in modum, pro vt ex vtriuſque cùm tranſactionis, tum etiam ipſius com- promiſſi integrà Copià, ad nos tranſ- miſſa vicimus. Porrò autem Illuſtriſſimum Du. cem, Domin I. A. ante paucosmen- ſes, necdum cæpto Compromiſſi proceſſu, duobus relictis filijs,& viuis exceſſiſſe. Queritur nunc, an morte iſtius Illuſtriſſimi Principis,& ſicvnius ex Compromittentibus, ſolutum ſit Compromiſſum, veh, an eo non at- tento, partes adhuc viuentes eidem compromiſſo ſtate tencantur?: —h Onderatis diligenter verbis,&e 9) mente dicti compromiſſi, atque Sz trranſactionis præccdentis, pau- cis, preætermiſſà diſputarione 7 non neceſlariâ, reſpondemus. Licet videri poſſet, compromillum ad durare; cùm à tranſ⸗ 38 Conſilium tranſactione,& conuentione partium incepe- rit, quorum reſpectu manet adhuc ſub nomi- ne conuentionis,& pacti, quod ad heredes tranſitorium eſt, vtcunque de illis expreſſa menrtio non fuerit facta, vs in ſumili caſu po Franc Tygrin. tradir loann. de Anavn conſe 9. ſub 2.7.& ſi quæ alia in eandem ſententiam addu- ci poſſent: tamen reuerã res aliter ſe habet, nec poteſt traditio Ioa.de Anan. Iuridicã ra- rione ad præſentem quæſtionem perdue i. Ipſe enim loquitur in caſu non veri Compromiſſi, ſed contractus conditionalis, ſeu arbitra- menti, in quo declaratio precij commiſſa erat in arbitrium cuiuſdam tertij, quæ ſpecies ab apſà lege appellatur pactum,& conuentio. T. fin Cde contrabemrio. At verum co mpromiſ- ſum, quale hoc eſt, de quo agitur, lex nullibi ſic appellauit, adeò, quòd Bald. ⁹& αmpre- miſhum. nuwd. Exr.de arbiur expreſſè dicat, Quòd compromittere non ſit pactum: cùm vna pars ſeorſim ab alià poſſit, atq; diuerſo tem- pore cõpromittere. perl. 3. Ff. de arbitr Et com- . promiſlum à hacto ſeharabile,&e ſine pacto eſſe poteſt, vr per Angel. conſ. 272. num. 2. quam- uis non negemus, compromiſſum aliquando to Hieri poſſe. I. lrsgatores.§. interdum. nudo p Fae arbitr. Sed non proptereà ipſum eſt pa- ctum, ſed tantùm nudâ voluntate,& con- uentione dicitur celebrari. c. expoſita. vbı BHſtienſ.& Wan. Anar. Ext. de arbitr. Socin. Sen, 55 tum dici,& in arbitratores Compromiſſum, non tamen expeditum eſſet, quod tranſiret ad heredes, vtcunq; non pauci poſt Specul. hoc affrrmauerint. Nam quod etiam Arbi- tramentum, quod fit ſuper aliquo Contractu perficiendo, ſiue ſuperliribus, morte vnius ex Compromittent ibus finiatur, ſi non fa- cta ſit heredum mentio, tenet Bart. inl. ſ quis anbitraru. num. 17. E14. ſf de verb ohlig. Gibid. Roman. Iaſon. num. 29. Alciar. num. 30. Toan. Bo- log. num. 221.& ſéquenril. qui latè hoc defenait. SWan. Baàp. Aictus gener Bartoli in tractat. de ar bitr. lib. 13. cap. 7. col. 3. ldemque alij tenue- runt, quos prætermittimus, Quia non eſt proprie articulus noſter. Igitur quæſtio- nem de vero Compromiſſo in arbitrum, nobis propoſitam, reſoluendo, hæc in primis eſt vera Concluſio, quòd morte vnius partis Compromittentis ſoluatur, ac finiatur ipfum Compromiſſum, niſi nominatim ex vtraque pattevx ad heredes tranſiret, conue- Vndecim um. nerit. l. Dienm proferre,§. I. F. de arbitr. a fnul ver. eod. Cum concordant. vi traqunt ordine DD. in iam citatis locus. Specul, in Iit. de arbitr. 9. finiru n.2. Barziin di ſi quis arbitratu. d. uu& quaſt.& ibi poſl eum bmnes. Innocin c. Quintauallis. in I2.diffen evrr. de lureiur. Lidemg, Auto. de Burxr. in 13. aiff & Abbino differ Lauftanc in tractar. de arbitr in g. patr. in prin. Bapr. 1§ Blaſio in tractat. de arlumn quæſt. Jæ. Mart. Ano. Blana in tractat. de Compm⸗ miſ. Tit. de annullat. Compromiſ. quaſt. J. in prin. Seb. Mediciin iractar. ſuo, Mors omnia ſoluit, parte ſecund. concluſ-2s-num-4z. Rariones huius tei variæ apud eos leguntur, ſed inter cæteras hæc eſt generalior, ac verior, Quòd Compro mifla funt adeò ſtricti Iuris, vt nihil aliud in eis veniar, niſi quod nominatim expreſſum mus. S. De officio,. ff. de arliin c. Cum dileciu. ewer evd. Quò fit, ſi mentio heredum in Com- promiſſo facta non ſit, quòd illud in here- des non tranſeat, Sed vnàâ parte Compro- mirttente defunctâ; ſic totum finiatur etiam reſpectu alterius partis ſuperuiuentis. Et Conſequenter, Cuͤm in iſto Comptomiſſo inter IIluſtriſimos Duces N.& Ciuitatem R. inito, heredum planè nulla ſit facta exprel- ſio, dicendum eſt, illud per mortem Illuſtriſſt- mi Ducis I. A. expiraſſe. Parùm verò refert, ſi dicatur, quòd ex altera parte Compromiſſum hic factum ſit? totà Ciuitate,& Communitate R. quo caſu, licet aliqui de vniuerſitate moriantur, tamen Compromiſlum non ſoluirur. I. Sroponebauu. Fde ladic. vbi Bald. Ang. Caftr.& alg. l. 6 grégez &ibi Dynus. Imol. Caftren.& Alex. ſf. ae lg k. Ideò ex alterà quoq́; parte Compromiflum quraturum, quamuis vnus ex Dominis Du- cibus ſit defunctus, ne vna Compromijſſſi de- terminartio inæqualis,& difformis ſit, quò ad partes, contra Reg. l. lam hoc lure. f de vuls pupilla. ſubftitur.& l. quamuis. C eod. Quia re- ſpondet ur, quòd hoc quò ad effectum ſubſſi- ruendi Compromiſſi, non habeatur in conſi- deratione. Apparet manifeſtè, ex eo, quòd videmus, ſi ab altera duntaxat parre heredis mentio compræhenſa ſit, Compromiſſum 22·2„ r. ſolui morte cuiuſuis ex litigatoribus, ũcut ſolueretur altero mortuo, ſi neutrius heredis perſona compræhenderetur. Iro h darus Ter, in l. ſed& inrerpellatur ½. S. final. de arlitalig DD. Honanr. Ratio eſtſecundum Bald.& Al beri. ibi. Quia Compromiſſum non debeter altera parte claudicare,-rgumen.« Cumino, ext. de exceprio. Et quamuis hæc ipf aratio vi- deatur facere contra Ciuitatem R. ſcilicet at- tendendo, cùm ex parte eius per mortem V- nius Burgimagiſtri, Senatoris, aut ciuis com- promiflum non ſoluatur, vt ſupra, qudd hne df tHlugtur, Nt uPre, o. Raus(apror Uanütetumed Uains Conprom Uurbrone cau ſeitenectuil m ninen Gdau nl ſtadloluene i odlGadet e Wu n dbecleſte Nülbs coc Uruunonele tait iunominisqui Dſaanmnouan poll Mturnet propr ue daenirane tinge entrarua b d Congrwige Nirpedemoona Sü 1 alimunn 1 Jfchudicare 1 aeretur ine ſätalegtnaͤu dcium none — — —— — — — — 6 1 i hen uh eenyla 2 Anninne 2 — 12 Aum. ſ;. Kar 8 alior ac Rerior Cau r, Cim in ib e imos Duces N9 lum planenulaltit eſt illud permonnal expiraſſe. d rekert, ſidican ompromiſfum his & Communitare mniuerfitate worinn nnon eun 1 ala. Arg. Chr O', ol. Cihen 0 Au 3 parte Coor amusynusery tus, Ne mi Cmf Conſilium Vndecimum. 39 morte alterius partis finiatur, ne hoc modo claudicet: Tamen re diligentius perpenſa, multô verius contrarium efficitur, eiuſdem rationis retorſione. Nam vt poſt Guil. de Cun. & Cyn. voluit Bald. in a. S. ſn.& egregiè in terminis declarat Franc. Areti. ina praſenra- ra, fab I. nor. ext de zeſtib. tuùm Compromiſ- ſum ab Eccleſiâ, Vniuerſitate, vel Communi- tate, etiam mortuo capite eius tranſit in ſuc- ceſſores, quando id factum eſt inter duas Ec- cleſias, vel duas vniuerſitates, vel Eccle ſiam, & vniuerſitatem; Si verèò Compromiſſum ſit factum ab Eccleſiâ, Ciuitate, vel vniuerſi- ah tate, cum aliquo particulari homine, conten- Mn. A dente pro ſuis rebus, vel Iuribus(prout verè in caſu noſtro eſt)tunc niſi ex parte illius par- ticularis Compromittentis heredum mentio adiecta ſit, etiam ex parte Eccleſiæ, vel vni- uerſitatis Compromiſſum non tranſeat in ſucceſſorem, ne claudicer, per rex.ina„. n. Vo- lunr igitur præcitati Patres manifeſte, allega- tam rationem claudicarionis non ad ſuſti- nenda, ſed adſoluenda Compromiſſa perti- nere: Quod ſuadet etiam alia æquitatis ra- tio. Nam ſi Eccleſiæ, Ciuitati, aur vniuer- ſitati vtilius ac commodius eſſet, Compro- miſlum non eſſe finitum morte alterius par- ticularis hominis, qui compromiſerat, certè eadem nunquam poſſet efficere, vt inuito eius herede duraret, propter expreſſum tex. ⁊2.c. Rna.extr de arbitr. um concora, ſupra titat. Ergo etiam per contrarium, volente quodam par- ticulari Compromiſſore, vel herede demor-. tui, vt, edcauſâ non attentà, Compromiſſum viribus ſubſiſtat, idipſum non eſtconceden- dum, ſi repugnat pars voiuerſitatis: alids enim verè claudicarent Compromiſſa,& ma- gna induceretur inæqualitas: Nec debet quis admitti ad allegandum, vel petendum id, cu- ius contrarium non eſſet poſtulaturus aut ad- miſſurus, 1ux. l. penul. cum. Ibi norat. de ſälur. ꝗ& larius per exempla ponit Nicola. Euerhar. in Ta- Picloco. Q⁄. A ratione raſus Conuerfiua. 1 Porro non obſtat, ſi quis obijciat prædicta ſoluùm procedere, quando vnus tantuùmex al- terã parte Compromiſit, qui nunc mortuus eſt; Secus autem, quando plures ſunt conſor- tes ex vnâ parte compromittentes, quorum Vvnus è viuis excedat; Nam tum Compro- miſſum non finiri ſaltem, quò ad reliquas par- tes ſuperſtites. Quoniam ad tollenda contra- ria notabilis hæc traditur diſtinctio; Si cauſæ, in Compromiſſum à pluribus deductæ ſunt diuiduæ, Vt, quia controuerſiæ ſunt diuerſ.&, quas habebat vnus de pluribus, Itemq; plures ex vnâ parte, contra alium, vel alios alterius partis, tunc morte vnius pro quæſtionibus il- lius demortui finitur Compromiſſum. Sed pro controuerſijs, quashabent inter fe cæ teri ſuperſtites, Compromiſſum durat. Cuùm nihil repugner in cauſis diuiduis, vt actus cum vno non teneat,& ramen cum alio ſit va- lidus. tſundus ſide wvtrahen. empriollſt petira.& l. Non acirc: de ludiol ætiam. S.ex cauſa, ſf. de mi- Ahx,) ö Quippe iſto caſu tot videntur eſſe Com- Promiſla, quot ſunt partes,& perſonæ, res, vel cauſæ, in Compromiſſum deductæ. 1. ſcire debemus, ſf. de V. O. l. ad Micium. Ccommun. diai- dun. I. ſi plures. de inur, Iu ſimili traait Alb.inc. cum Tempore, in 3. not. extr de arbitr.& Laſon in l.z. S. fed exſi mihi. num. 20. M e v. O. Sin verò cauſæ, a pluribus ex vnâ parte Compromiſſæ, de ſui naturà ſint indiuiduæ, neq; heredum mentio comprehenſa ſit, tunc morteé vnius ſoluitur totum Co mpromiſlum, eriam quò ad alios omnes; Ex quo eſt vni- cum,& cohærens factum,& exercitium eiuſ- modi lirium diuiſionem non recipit ² erede. S. Au ea ſtipulatio fffanil eriſcaul. lodi cor peus.. ſ fandus Pehi ſeruit-vena. Idem eſt, quando Com- Ppromillum fit à pluribus ex vndparte,& de pluribus cauſis diuiduis, ſed tacitè, velex- preſſè, ita vt de omnibus ſimul Arbitri pro- nuncient: Nam& tunc morte vnius„Auò ad omnes finitur Compromiſſum; Quia hocca- ſu repuratur aliquid indiuiduum. Angumenn. l. quid ramen, vbi Bari.& Bala nos ſtae aubinr.. ldem eſt, ſi omnes ſimul Compromiſel runt de vn, eademq; cauſa, ac controuerſia. Finitur enim Compromiſſum morte vnius propter conſortium eiuſdem I udicij, ſicut ſolueretur alia ſoc ieras. 7. Acrione. J. Morre. Mpro Föuio. Et prædictam diſtinctionem in omnibus membris formaliter, licet non tàm claris ver- bis ponit elegans gloſs. in a 1 Diem prvferrez2. F. 1.1 1 Verb. morre. ſf de arbitr. quam peromnia, cam notà ommendationus expreſe ibi ſequitur Barr. in Fin. Bald. in fine. Alberi. de Koſain mea. Alberr Ga- leor. in ſuæ Margari. cap. I2.de Arbitr. num. 19. 9. Toan. Andr in adakt. Spea eod rir. circa S. Finitur, 2 prin. Augel conſ.6. nu. Sconſ.2 z adnu. 2 Paulbre Socin. Iun. conf.66. n. 13. SE circum. in 7. Vol. 10. Bapr. dickas gener Barr in trat. de arbitr. lib. ¹3. cap.. col. Fiuin med Marc. Anto. Plancin tractar. Cmpromiſf. quæſt. 7 de annull Compromiſß. J.z. n.. ebaft. Medlie in tractatu ſuo. Mors omnia ſoluir, parte 2,9 neluſort. num. 37. eflg omniam mmunuis traditio. Qmamuis autem Ang.& Blancus d. loco dixerint, pro iſtà deciſione deficere Iura, Id- eoq́ ſtandum eſſe authoritati Maiorum: ta- men certè non deſunt rationes iurium, vt prę- allegauimus: quod ſatis eſt: Quia Ratio eſt anima legis,& deficiente lege expreſſà, ſuffi- cit allegare rationem. a conſwerualo.. Aſeinci.r., conſuetudo, 12. diflinct. l. Cum ratio. vli Aller' e 6d 2 ali. ſf. — —ÿ— —— 40 alij. Fede bon. dauhal. l ſcire oportet. S. ſuficit. vbi Bald. fe de æxcuf Tutor. Nec poſſunt omnes arriculi ſingillatim Iegibus compræhendi, ſed cùm in aliquãâ cau- ſäſententia carum manifeſta eſt, ità etiam in ſmilibus ius erit. I. Non poſſunt. Me de legib-. Et ſcire leges non eſtverba earum tenerèe; vim, ac poteſtatem, quæ ratione verbis præ- dominatur. 1. ſcere leges. f de legib. ICum mulier, vbi DD. Fſolur. Matrimo.l. Nan dubium. bi1oſ5, Spckhnet. Quare ſufficit ſcriptam nobis eſſe hanc legis Regulam, quòd Comprom ilum finiarur morte cuiuſuis ex lirigaroribus, ſi heredis mentio, vel cæterorum facta in Compromiſſo non fuerit, prout adliteram dicitur inl. Diem pro ferre 32.§.z.&rl. ſed& interpellatur. I4. fina. f. Ae arliir, ponderando præſertim verbum OV- 1VSVIS,& illa verba, VEI. CAETERO- RVM, quæ non prorſus incommodé ad no- Kram ſpeciem referri poſſe videntur, expo- nendo illa,id eſt, aliorum vnà compromitten- t jum iux. L. cærerorum. cum 104 NotdAr. per Alcrar. &ꝙ alios. ff. de V.§. Sine qua tamen expoſitione zdem erit. Nam habens pro ſe Regulam dici- rurhabere intentionem fundatam: IIle verò, qui adducit exceptionem, debet eam proba- re. I.ex quucung vbi Bart. not. ſ ſi qus in ius Voca. von ierit. Curz. un in Rubr.& qui admitti. nu. 20. G per plura Curt- Sen. conſ.in.zi. Semper enim in- iiſtendum eſt Regulæ, tanquam iuri expreſſo, & expedito, donec in caſu propoſitò aliud docearur per legem iuxt. nor, per gloß. in l. uniss definirio, Mde reg. iur. Barr. in l. quoties. r quis cau- zis. cum ſimil. vt per Grauer. conſ-2ε,ννν. At hæc exceprio, quòd Compromiſſum vnius morte non ſoluatur, quando plures ab vnâà parte Compromiſerunt ſuper re, vel cauſis indiui- duis, neq; iure aliquo, neq; ratione probari poreſt: Ergo tantiſper ſtandum eſt prædictæ Regulæ, ſoluti per mortem Compromiſſi, quæ auuatur etiam alijs rationibus, vt ſupra. Addimus quoq; iſtam, quòd Compromiſ- ſum dicitur per compoſitionem, quaſi cum alijs, vel alio promiſſio, vt ex Grammaticis notum eſt,& ſic perficitur, ac ſuſtinerur mu- cuo partium conſenſu, à quo totum Compro- miſſum regulatur. l. Non Aüſtinguemus. S. De efficio. Mae arlirr Vnde neceſſe eſt dicere, quòd morte vni. us, etiam ex pluribus compromittentibus, re- ſpectiuè finiatur Compromiſſum, ex quo non durat mutuus conſenſus: Non enim heredes eius conſenſerunt, neq; eriam altera pars cum heredibus ſe litigaturam promiſit. Ità quòd neutra pars alteri amplius Compromiſſo eſt adſtricta; Cùm non poſſit Compromiſſi Ius ſed Oonſtlium Vndecimum. in alterius perſona ratum eſſe, in alterius non. I hcum dies. S.pen.in fin. bi DD ſde anbinn Et hæc indifferenter vera ſunt, ſiue loquamur de cauſis diuiduis, ſiue indiuiduis, vt patet ex plenè ſuperius allegatis. Hoc igitur praſup- poſito, quòd morte vnius ex pluribus ſolna. tur Compromiſſum, quò ad ipſum,& aduer- ſam partem reſpectiuè; neceſſarium conſe- quens eſt, quòd ſoluatur etiam, quò ad omnes alios, quando cauſæ ſunt indiuiduæ: Nam ijdeò cauſa indiuidua dicitur, quia pars vnius ex compromittentibus non poteſt diſtincte conſiderari à parte alterius conſortis, ſedra- tione indiuiduitatis tota cauſa quemlibetre- ſpicit in ſolidum, vr.. An ea obligauio.&.4, 9 ſi fundus.& plenius not, per Bart. in l. ſtipulanu nei non diuiduntur, in 1.& 2. quæſt. latiusq ili he- b pen Mde y.O. Quare, vno demortuo, non poteſt Compromiſſum pro parte exſpirare, quinto- tum expiret;& ſic, quò ad omnes; nec pro parte ſuperuiuentium durare, quin totum duret quod propter mortem alterius conſor. tis de iure eſt impoſſibile, vt prædiximus. Ex quibus euidenter patere credimus, non nu. da authoritate Doctorum niti diſtinctio- nem quam paulò ante pro reſolutione poſui- mus, Sed vrgentibus iuribus& rationibus. Ab authoritate enim ſic naſcitur opinio, quemadmodum àâ veritate demonſtratio: E opinio, fecundum Ariftorel. lib. S. Eibis verſa- rur circa ea, quæ aliter ſe poſſunt habere, e de quibus probabiliter dubitari contingit. Nam ſtulti eſſet dubitare de his, quæ vel le- ge, vel apertã ratione demonſtrantur; quoca- ſu non ab authoritate opinio, ſed vera de- monſtratio vocatur, vr ſenriant DD'in g. Rqſon ſa prudentum. Iuſt. de iur nat: genr.& ciuil, Et du to, quòd præter authoritatem praæſtantiſſ- morum illorum lurisconſultorum nihil ha- bemus, idipſum tamen ſatis eſſe deberet, preæ- ſertim, cùm nullus cum ratione appareat con- tradictor. Alias certè multorum caſuum, qui in Iure ad literam non reperiuntur de- terminati, deciſio nulla firmari poſſet, quod abſurdiſſimum eſſet. Cùm nemo ambigat;, valere argumentum ab authoritate Maio- rum, vel Inſignium virorum in aliquâ arie pe ritorum, vi plenè proſequitur Nicol. Euerhar in Topic.: loco ³ͥ. ab aurthoritate. ad quem nos remitti · mus. Adeò, quòd à Communi opinione in conſulendo,& Iudicando regulariter rece- dere non licet I. 1. F ae oſtta quaflon& ne imi: rarus extr. de conſtir. prudentiam. de offic delc. æ. Nouimus de verborum ſignif. Felin. in 1. dl pen. de conſtitur. copiosè Io. Neuida in ſylua nuplis. 7 T. A prin.& de hoc paßim ſaur neferti amnes dibᷣnr.. 2At ℳp meero aaulæ 1) da Gdquuer er lträlurslit luu luico Hw eaxasorun, e anſoum, lecne no prrqubus co ageumindiuidc uthxemilalurac bitilarcöceren Sohus-onlb a ni ſtarun edi rantmus gull lmrenon ude tiün Meulam aheconnenitatis Keronitens ſm) in tin kerd Propter morten en impoſbitémii enter patete cam ate Docdormn Güt dulo ante pooccie eentidus iuribu t ate enim ſc mr im à veritate deput m Anjkuel Arl uæ aliter ſepaln obabiliter dubitme et dubitare deli’'t atione demonttn horitate opiuip i f. ae iur utgenmb eer authotitaren ſ n l urisconlulumm dtamenſitiselech lus cumtatintaft as certe mu ltenmun ſoo nulli fmu lion an Te8d Conſilium Vndecimum. Applicando nunc ſuprà dicta ad propoſi- tum, conſtat ex ipſà ſerie Compromiſſi, quòd omnes nouem articuli, de quibus Compro- miſſum fuit, contineant in ſe res incorpora- les,& cauſam indiuiduam. Etenim ſtipulati- ones& Compromiſſa rerum incorporalium tunc tantum dicuntur diuidua, quando res deductæ afferunt tantam vtilitatem in parte, reſpectu partis, ſicut in toto, reſpectu totius: Sed tunc dicuntur indiuiduæ, quando res deductæ non afferunt tantam vtilitatem in parte, ſicut in toto, reſpectu totius, perrexr in I Kipulationes non diuiduntur. ffde venborum oblig. vbi omnes tradunt,& pot eos 1¹ Io. BSologner. nu. 40.& circum. b lam verò cauſæ luris patronatus, Iuris Collectandi, Iuris liberè appellandi a ſ enten- tijs ſenatus, ſalui conductus concedendi pri- uatis perſonis, Viſitationis,& Conliſtorij, luris conueniendi Ciues R. ratione bono- rum, ſeu pagorum, extra Ciuitarem, in Du- catu ſitorum, nec non luris capiendi larro- nes, ſuper quibus compromiſſum factum eſt, vt iq; cauſam indiuiduam continẽt; Cum per diuiſionem illa Iura corrumperentur,& pror- ſus inutilia redderentur, vt cuiuis ad ſenſi um patet. Solus nonus art iculus, nempe ratione D. in R. ſitarum ædium diuiduus videri poſ- ſet: Sed quia ex verbis compromiſſi non de- præbendimus, qualis de hoc controuerſia ſit, id affirmare non audemus,& magis credimus etiam hanc cauſam eſſe indiuiduam, cum ratione connexitatis, tùm quod vterq; Dux compromittens ſimul non pro parte lirigare inſtituit, tuͤm verò maxime, quia ex ipſo n compromiſlo liquet omnes illas nouem cau- catur, ur fentunl ſas ſimul tractari, examinari, concludi, ac per ſententiam Cameræ terminari ex partium conuentione debuiſſe, propter quod idem de his iudicatur, quod alioqui de cauſis, ſui na- tura indiuiduis, vt ſuprà allegauimus. Quam- obrem ex antè deductis omnibus ſolida effi- citur concluſio, quòd mortuo vno ex Duci- bus N. totum compromiſſum quò ad omnes perſonas,& cauſas expirauerit. Qui tandem non refragatur tranſactio, inter eaſdem perſonas præambula, in quà vtriuſq; partis heredum, ac ſucceſſorum ex- preſſa ſit mentio,& cuius vigore factum eſt compromiſſum, de quo quæritur, vt patet ĩia eius tranſactionis verſiculo. Diewell dann auch ferner etliche wichtige mißuerſtende/etc. lta quòd compromiſſum illud reputari debeat Pars tranſactionis,& per conſequens etiam ad heredes extendi. Quia pluribus modis oſtendi poteſt, illam clauſulam tranſactionis ad memoratum compromiſſum non perti- nere; Primò quia nullibi in totà tranſactione 41 mentio heredum, aut ſucceſſorum compræ- henſa eſt, niſi ad finem his verbis, Dieſes al⸗ les ſambt vnd ſonderlich/ ſo biel einem jeden theil betrifft/ ſtett/ feſt/ vnd vnnerbruͤchlich zuhalten⸗ berſprechen/ gereden/ vnd geloben wir Herkogen Gebruͤdere/ ete. fuͤr vns vnſere Erben/ etc. Deß⸗ gleichen wir Buͤrgermeiſter/ Rath/ fuͤr ons/ vnd alle vnſere Nachkoͤmlinge/ etc. Inſonderheit bey peen/ ete. ſo offt wir wider dieſen vertrag thun etc. Quæ verba nemo ſani capitis porerit ada- ptare ipſi compromiſſo, quaſi& illud ſit ad heredes ac ſucceſſores tranſirorium. Tota enim hæc eſt iurata,& pœnalis promiſſio de non contraueniendo tranſactioni: At ſuper nouem illis articulis nec tranſactum fuit, neq; inter partes conuenire potuit, eaq; propter cautum, vt incompromiſlum redigerentur, vt in cädem tranſactione ſcribitur, ſub verſic. Damit nun aller ſolchen ſtreitigen Punct halben der gantze vertrag in den vbrigen verglichnen Ar⸗ tickuln nicht ſtuͤtzig gemacht /etc. als ſeind/ ete. die obangeregten vnuertragene Artickul zu einem ſchleunigen außtrag/ ete verfaſt. Idemq; clarius in ipſo ingreſſu concepti compromiſſſi, ibi. Welche durch den außſehuß/ ete. in der guͤte nicht beyge legt werden muͤgen/ Sonder in dem auff⸗ gerichten vertrag/ ete. zu Recht/ vnnd ſchleuniger verfaſſung außgeſetzt worden/ Ergo lanè clau- ſula, tranſactioni appoſira, non poteſt videri quoq; appoſita compromiſſo, de arriculis non tranſactis facto,& quod tranſactioni non fuit inſertum, ſed ſepararim conceptum, Nec poreſt hoc reſpectu relatiuum compro- miſlum abſolutè dici pars tranſactionis, licer in tranſactione conuencrit, vt compromitte- retur. Nam& legata fiunt ex voluntate in Teſtamenro explicitè, vel per relationem ad aliam ſcripturam. ſ irà ſcripſero. ſf de condit. & demonſßt. Et tamen conſtat, quòd illa non ſunt pars integralis teſtamenti, cùm reſta- mentum poſſit eſſe ſine legatis. 7. 7. g. qvi neg legatarius. ſ de hered. inſtit, pro vr latius rraauurt DD. in rubr. ff de legib. vbi Socin. Sen. poßt princ. Iaſon num. J. G& 10.Z aſ. num. 2. in fin. Ludo. Aluar. num. 3 1.& ſeq. Socin. Iun. num. 33. Alciar. num. 3. Galf. Non etiam dicuntur pars ſubiectiua, ſeu prædicamentalis teſtamenti, in ſpecie ſumpti: Quia poſito legato, non propterea ponirur Teſtamentum in ſpecie, vel genere ſubalterno, Ex quo legata poſſunt relinqui in Codicillis, vel ab inteſtato, v- per laſpnem in al. rub'r. num. F. Z aſium„eu. 2. In Fin. Klpam Au. O. oan. Crot. num. 2. Iaco. de Nigri. num. 13. lohan. Bolog. num. g.& alios. Sed ſunt tantum acceſ- ſoria ratione facti,& voluntatis. vr per gloſyr al rubr. ibidemg, Alex. in prine: Iaf nu. 2. Socin. Iun. num. 21.& Crauers num. 17. Sic igitur nec com- Promiſſum, de quo agitur, vllatenus poteſt d 3 dici 42 3 dici pars tranſactionis, ſed tantùm accefſoti- um quoddam voluntarium Compotitionis partium, per ſe ſtans, præter nomen tranſacti- Onis, vt euidenter patet in d. verſic. Damit nun aller etc.& alijs verbis fuprà relatis. Modo ſic arguimus quemadmodum clauſu- la, vel conditio, in Teſtamento adiecta gene- ri perſonarum Zocemheredibus, dicitur toti- us teſtamenti,& tamen non compræhendit legatarios, ſed tantùm inſtitutos, ac ſ ubſtitu- tos, iuxta l. quæ condli tib. 39. Rae conair.& Ae⸗ monſtr. Ità in propoſito clauſula de noncon- traueniendo, pro ſe,& heredibus tranfactioni appoſita non debet referri ad Compromiſ- ſum, quod nec pars eſttranſactionis,& alteri- us nominis; Cum& alioqui vulgò dicatur, Quddex ſeparatis,& diuerſis nihil poſſit con- cludenter inferri. I. fn. ff de calum. l. Dapinlanus eæxuli ſ de minortum ſmil⸗Vtrobig, not.& l. Natu- raliter S. Wlil wmmune. fde acquir †oeß. vbi bac regula amplè rrattarn. Secundò pro reſponſione ad uertendum eſt, quòd clauſula tranſactionis, in qua fit mentio hieredum, ac fucceſlorum, his verbis incipit,& terminarur. Dieſes alles ſambt/ vnd ſonderlich/ ſo diel einem jeden thell detrifft/ ſtett/ feſt/ dnnd vnuerbruͤchlich zuhalten/ derſpre⸗ chen wir/ etc. quæ verba vnuerbruͤchlich zu hal⸗ ten/ non poſſunt commodè intelligi; niſi de his, quæ iam cranſacta,& compoſita erant; Ea emm poterant citra contrauentionem obſeruari: Quæ verò nondum formaliter erant concepra, aut facta, illa certe nec ob- ſeruari porerant. Iam certum eſt, quòd illa cranſactio facta fuerit 21. Seprembris Anno 1573. Sed Compromiſſum relatiuum poſt- Ld demum 1. die Nouembris, eiuſldem An- ni, vt ex Dato vtriuſq; concepti videre li- cet. Vnde apparet, quòd verba promiſſionis pro ſe,& heredibus non conueniant Com- promiſſo, quod tunc temporis nondum fa- tum erat, neq́; inter partes de modo,& for- ma eius conuenerat, ità, vt hic valeat Regula illa: Cui nonconueniunt verba diſpoſitio- nis, eidem non conuenire ipſam diſpoſitio- nem. 1. †§. Tories. ſf. de aamn. infect, qui text. ad propofitum noſtrum non abſimilem ca- ſum ponit, ibiq; not. Caſtr.& alij. Ipſa quoq; diuerſitas illorum factorum in tempore per ſe diuerſificaret ſubſtantiam obligationis. 7. fi Cpmmunem. S. I. ſf. quemad ſeruir. amirt.& u aJana Tertiò Reſpondemus, quòd in omni diſ- poſitione attendi debeat principale propo- ſitum agentium 1. ſi quis nec caufam.& l. Non omnus, cum vtrobig not. fe hi cerr. perar. Modò quo tempore partes tranſigebant, volebant Conſilium Vndecimum. quidem, vt de reſiduis articulis controuerſis compromitteretur, ſed nolebant tunc mo- dum,& formam Compromiſſi concipere ſed conc ipiendam diſtulerunt, vt ex verbis tranſ- actionis,& ipſius Compromiſſi ſuperius re- latis manifeſtum eſt; Ergo clauſula, tranſa- ctioni appoſita, pro partibus,& edrum ſuc. cefloribus, ad ipfam tranſactionem ſolum pereiner, quæ princ ipaliter fiebat, noneriam ad Compromiſſum de quo inciden ter ſolum pro bono concordiæ facta eſt mentio. Er ſa- né ridiculum eſſet, hoc caſu plus operari tranſactionem circa obligationem formalem Compromiſſi, quòd à tranſactione fuit ſegre- gatum, quam ipſum Compromiſſum cir- 3 eaſe. Cum tamen IOtus diſertè ſcribat omnem tractatum ex ipfo Compromiſſo deſumen. dum. A. l. Non alſtinguemus. S.de oſficio. f de arlin. Quinimò ipſa tranſactio ſub d. verſ. Damit nun aller etc. expreſsè ſe refert ad conceptio. nem formalem Compromiſſi, ibi. Wte ſolchs alles der Inhalt derſelbigen veranlaſſung/ nach mehrer lenge außweiſet/ vnd mit ſich bringet/ ita quòd apertè voluerint partes, emergentes quæſtiones circa Compromiſſum, ex ipſã for- mà eius conceptâ decidi. Et conſequenter dicta generalis clauſula obligatoria, pro ſe,& heredibus de obſeruando in omnibus,& ſin- gulis tranfactionem, nullâ ratione ad id per- rrahi poteſt, quòd Compromiſſum quoq; in heredes;& contra heredes tranſeat; ex quo iſtud in Compromiſſo non eſt dictum. Tantocq; magis, quia etiamſi partes hoc tàm clarè non expreſſiflent, idem tamen communi lure futurum fuiſſer. 1 Nam etiam in conuentionibus genert per ſpeciem derogatur. I. hipulationes comm aiſimum. ſfe de verb. oblig. c. generi, vbi Dyn d regul. iur. in 6. l. in tot iure, vbi Dec. num. 13. plura allegans, ff de rzul. iur. Et clauſula illa tranſactionis, inducta ad vnum finem, non debet operari alium. I. 2. in fin. C. de iureiur proprer cal. 9. final. Inſtit. de replicar. Atque ca- uendum eſt, neconuentioſ in vnà re facta, in alid re, aliaue perſonâ noceat. I. h vnus. 5. aute onnes, bi DD. ff aepa⸗ht. 2 3 4 7 Qmuartò pro Reſponſione obſeruari de bet, quòd illa tranſactionis initæ ſcriptura concinnata fuerit demum poſt Compromii- ſum, in formã conceptum. Vtcunq; trani- actio in tempore præceſserit vt ſuprà ex Dato vtriuſq; ſcripturæ retulimus. Et hoc deprehenditur ex ipſis verbis tranſactionis ſub d. verſic. Damit nun aller/ ibi, Alls ſeind demnach mit J. F. G. vnd derſelben dntertheni⸗ gen Stadt R. gutem wiſſen/ vnnd wilun 25 —-— —* — ——— “ — — — — — — — — — — — — —— —— — — — — — — — liplscompt ulgaio hun lunhie lu4 Nanatad creden —— tonilb,qvoc hrlttnt,& llle ninm — — —— expreſse ſerefenat m Compromün, alt derſeldigen ui ußweſſet/ zͤntitt voluerint panet, rca Comptomiſtne epta decici. Rt ui chauſula oblign bſeruandoinom onem, nulli ue nod Comproni ntra heredes trni romiſſo noneſtcir gagis, quia etuanit 8 g n exprelliſent, futurum fuülſer n in conventiui erogatur. 1tue 1 verd. Aliin 7. Henl. „y in mn un, uül en. ſ de tranſactio. Conſilium Vndecimum. bbangeregken bnuorkragene Artickul zu einem ſchleunigen außtrag/ des datum ſtehet G. den 1. Nouembris dieſes lauffenden 1§73. Jahrs/ ver⸗ faſt worden/ et. Ecce hic diem initi Compro· miſſi refert,& in præterito perfecto loquitur: Ergo non poteſt finalis clauſula eiuſdem tranſactionis, quâ cbſeruatio promutitur, ex vtraq́; parte, pro ſe,& ſucceſſoribus, ad illud prius formaliter compoſitum Compro: miſſum extendi, contra mentem,& intentio- nem ipſorum componentium. I. cum Aquilia- Quintòô, deniq; breuitas temporis, quo iiniri debebat tota directio Compromiſſi Ar- gumentum pra bet, quòd IIluſtriffimi Duces N. non curauerint, ctiam pro ſuis heredibus compromittere, vel quia tantiſper ſe viue- re ſperabant, vel quòd heredes ſuos forſitan ad rem gerendam minus idoneos fore intelli- gebant, ſi ipſis compromittent ibus tam breui temporis ſpatio humanitus quid accidiſſer, ideoq́; illos Compromiſlo adſtrictos præci- pitari nolebant, vel quæ tandem alia potue- rit eſſe cauſa. Idcircò cùm validum ſit Argumentum à veriſimili ² é obſcuru. ſ. de Regul. lur. l. in HKicimus. eod. rit. in ẽ. l. P vnqaam, dum gloſſ. G ae reuorandlis donaris. V'ir larius per Nicol. Euer. bard. in Topic loco r. A veriſimilt. Nemo addu- ci poterit ad credendum, quòd per finalem clauſulam, ſegregatæ tranſactioni appofi- tam, voluerint partes Compromiſſum ad he- redes porrigere, Cuùům tamen nec ibi, nec in Compromiſſos quod facillimè fieri poterat, hoc expreſſerint,& proptereà hoc cenſen- tur noluiſſe, vt in ſimili dicitur. ĩnl. vnica. g. rbi autem, verſ. fn autem ad defcientis. G de ca- aut. Tollendis. l. ſi ſeruum. S. Von aixi: præror, ſfe de acquir. heredit. c. ad audienriam. ext. de decim. Tabann. de Aud. cunftl. 22. ſub num. Z. Zaßt. con- Fil. 12. num. 23. lib. I. Socin. Iun. coufil. Io. num. 2. Volum. 2. e — pioris noſtri Clementiſſi. e miDiuino implorato auxi- * 9 458 Nec ad rem pertinet, quòd partes com- Promittentes viderentur ſenſiſſe, vt omni- nò fiat Compromiſſum, donec cauſæ finian- tur; quod innuitur ſub d. verſic. Damit nun aller/ etc. totum eius contextum ponderan- do: Quoniam reſpondetur, etiamſi compro- mittentes per ſtipulationem 1 popondiſſent, Compromiſlum facere in vnum, vel plures vſq; quò cauſa terminaretur, tamen, vno cx compromittentibus mortuo, ſolutum eſſe promiſſum, ſiue iam factum ſit Compromiſ- ſum, ſiue adhuc faciendum, aut inchoan- dum; Cum non debeat eſſe maioris effica- ciæ, quò ad tranſmittendum in heredes, ſpe- cies Compromiſſi faciendi, reſultans ex ipſaà promiſſione, quam ſit iplum Compromiſ- ſum, iam factum. Argumenr. 1s empronius Atra- las in fin. princip. ſſ de vſufruct. leg. Et cùm ſtrictum ſit Compromifſum, ac perſonale quiddam, perſonas quoq́; non egreditur: nec verba extenduntur, vt operentur contra eorum naturam. 7. uo, in princip. ſſe locar. à rradir Cuſiren. in confil. 31. ſeczndum auri- obſtringantur. ltaà conſuluerunt Decanus,& cateri DD. luridicæ Facultatis m al- mäa Vniuerſitate Ingolſtadienfſi; Approbauit Iohannes Borchol- ten Luneburgenſis. CoONSILIVMI DVODECIMVM. lio. Cuùm de Anno 1573. inter IIlu- ſtriſſimos Principes, ac Dominos, Dn. I. A.& Dn. V. fratres, Duces N.&c. cx vnà, Et Conſules, Sena- d4 tum, 4 tum, ac communiratem Ipſ C elſitu. ciuitatis R. ex alterà parte, ſuper qui- buſdam Articulis compromiſſum, A. 3.. A ſub certà formaà in ſcripris concepta, iniretur, inter cætera hoc conuenit, vt carum cauſarum, atq; ipſius com- promiſſi Directores bini a fingulis partibus deputarentur,& deputati eſſent ex partellluſtriſſimorum Prin- cipum I. K.& T. P. Ex pafte cnuſta- tis verò DoctorV. G& Doctor L. X. Addita portò fuit ad finem compro- miſſi hæc claufula: Es iſt auch bewil⸗ liget/ da des einen/ oder andern theils verordenten Comprom iſfarioru, oder Notariorum einer oder mehr vor endi. gung der Rechtfertigung mit tode abge⸗ hen/ oder ſonſt vorhindert wuͤrde⸗ der handlung bey zuwohnen/ ſo ſol Hoch. vñ gemelten Partheyen zugelaſſen ſein/ ei⸗ nen andern an deſſelbigen ſtadt zu ſubſti⸗ tuiren/ etr. In toto verò edmp romiſſo nulla fit mentio de admittendis Ar- riculis replicatorijs,& eliſiuis, ſed a- lia forma traditur, prout ex eius le- ctione cuiuis patet. Nunc defuncto Ducc JI. A. ſuperſtes frater Dux V. cupiens illud co mpromiſſumi ncho ari, duo à R. petit- P rimò, cùm ipſe in his cauſis teſtimonio Doctoris L K. opus habcat, vtciuitas in cius lo- cum alium ſubſtituat Directorem. Deinde vt inchoato compromiſſi proceſſu contra Articulos defenſio- nales admittantur etiam Articultre- plicatorij,& Fliſiui, licet de his in compromiſſo nihil expreſſum ſit. Quæritur, an ſenatus R. etiam inui- tus ad hæc compelli poſſit? Vccinctè reſpondemus ſi præſup- Gponatur, morte Ducis J. A. com- 8 promiſſum ſolutum eſſe, prout cre- dimus, quòd hæc quæſtio inanis fit. Pofito autem contra veritatem, illud compromiſſum adhuc durare, tunc dicimus, Conſilium Duodecimum. Senatum R. nequaquam teneri ad ſubſtitu- endum alium compromiſſarmm in locum Doct. L. K. Primò, quia compromiſſum lub illis verbis, Sol der Partheyen zugelaſſen ſein⸗ hoc non iubet, ſed permittit, ſi pars velit, Et verba perwiſſiua nullam neceſſitatem unpor- tant, per rexr. in l. non qvicquid. ſ;. de ludi. ſicut nec verbum, poflunt, quando præcedit orario affirmatiua, iuxt. nor per gloſ& DD. inl. t. ds Jariſa om. Iud. cum ſimil vi per Aut. Corſet. in ſuus fingul. in verb poreft. SScundò, quia Regula eſt, quando officia non ſunt repugnantia, quòd vnus poſſit fungi vice duorum. I. h wnſul. fede adipr. l. 1.& 2. ff. de efic prætor. Modoò licet vi- deatur, quòd compromitfſarium,& ſimul quoq; teſtem agere, ſunt officia repugnantia. iuxr. c in a. q. 4 nec eorum concurſum in vni. us perſonâ admitt i t. fin. ſde offic ꝓræror. Aded uòd Bald. inl. ne in urbitris. col. 2.ante meaiun G de arliuir. ſub dubio,& meliori deliberatio- ne ſcriptumrreliquerit, ſi tres eſſent arbitri compromiſſarij, quod vnus eorum non poſ- ſet in eãdem cauſà coram alijs duobus colle- gis teſtificari, quia hoc modo præcluderetur via ferendæ ſententiæ„ contra formam com- promiſſi. Ipſe enim arbiter teſtis ſententiam dicere non poſſet. d. æ. neq; etiam reliqui duo, ex quo omnes collegæ ſimul debeant vnus. F. 1. El. ſicuri. ſrde arbitr. Cum qud aiita Balai ſimpliciter tranſit Felin in&, cum à nsbb un 6. ext. de teſtibus.& Steſſan. Auffrer in eraltatua de reprob. teſti. paulo poſt num. I1. Verſoetiam pio- cederer. Attamen in caſu propoſito hæ omnes promiſſarij non ſunt veri arbitrin de quibus loquitur Baldus, neq; in iſtis cauſis vllam ha- bent notionem neq; etiam poteſtatem arbi- trandi, vel iudicandi vllam ex compromiſſo acceperunt: Sed nudi ſunt Directores com- promiſſi, quorum miniſterium vertitur ſo- lum circa declarationem terminorum pfræ- ſcriprtorum,& expedirionem certam agen- dorum,& producendorum à partibus com- promittentibus. De cærero verò Ampliſt Collegium Aſſeſſorum Cameræ Imperialis cauſas ex compromiſſo per arbitrium Iuris decidere debet, vt clarè loquitur in ĩpſo com- promiſſo. Vnde patet, quòd in horum Dire- torum perſonam nulla cadat eiuſmodi fuſpi. cio, aut intereſſe facti proprij, non etiam de- tur repugnantia officiorum: cum ipſi non ha⸗ beant iudicare. Quamobrem ceſſante ratio- ne Baldi, ceſſat quoq;,& conuerti debet eius deciſio, quantum ad Directores, ſ cilicet⸗ quòd vnus corum benè poſiit teſtificari co- ram tribus reliquis Collegis. Et hanc conſe- quentiam in terminis apertè ſentit den Bald. lulimnmli arctitrellt, Nadulunn in hun. 43 nn K lnneyjfn Reubos app. Uh n habeat Neirhaun Doct. Uannaidu denate ftendom heo, qnod at MWatbrisce änit Uutriereonel duo—. II itgeri, Aneni iudicare, alias non valet arbitrium. I. iremſi unſhegendato annmell, wnc u amplius eon Encanpondd dl aunriip, 8 b 1 Wcrr unc rationes ceſſant. Nam prædicti quatuor com: im naiſ deſun —— ——— —— — 1 ſinen 6. da ſcaun.] 7.+ nec corum co dmitti.4 Ha feasfin n ae in nlin dlia b dudio,&melint rreliquerit, inaa arij, quod mnusenm cauſi commaliai 1, quia hocmodomm ſententie contnin e enim arbiter telt oſſet. A ar. negje omnes collegæin 1s non valet acbirh ſicuri. Rar anin 6 r rranſit eli inm au. C Stefan Af paulo nnſf Au. N 1 ꝛen in caſupropohi nt. Namprædiig on ſunt veriatbi, us, neq; initsem n, peq; etiamys- licandi vllum eis ged nudiſuntDi um migilteimf Conſilium Duodecimum. 45 Bald. ina quoniam conera num. 49. ext. Ae probat. &facit, qæod poft alios ſcribit Felin. in d. o. cuma nvuis nuam. 72. Neq́; Ducis V. vllatenus intereſt Doct. L. non ſic teſtificari, ex quo fidem eius ſemel approbauit. ærgkmenr. l. liceat. Cde Aſſeſſör, iad. maximé, quia teſtimonium dicturus eſt co- ram ipſis, a Duce deputatis, atq; vno alio, non inuito Senaru R. prætereà ſi Dux alios eiuſdem rei habet teſtes ranto minus ei me- tuendum eſt: Si verò nullos alios ſuper rebus cogitatis habet teſtes, quàm hunc Doct. I. tunc omninò admirrtendus eſt pro teſte in ſubſidium, etiam ſi non nudus Director, ſed verus arbiter eſſet, per text. in a Cum ailecti. iæntta gloſſ. in verf tres. in fin. exr. de electio. Er ibi notat Anron. de Burr. col. 7. Eeli. in d c. Cum Anuobis. num. 13. de teſtib.&; Sreſſa. Augfrer. de reprob. reſt. longè poſt num. 12. Verf. fallit nonb S&ec. Ex quibus apparet, quòd IIluſtriſſimus Dux V. non habeat iuſtam cauſam petendi, vt in locum Doct. L. alius ſubſtituatur,& multéè minus Senatum§. adſtrictum eſſe ad hoc faciendum.““ Modòé, quod attinet ad alterum caput quæſtionis de admittendis articulis replica- torijs, firmiter coneludimus, Senatum ad hoc non teneri. Aut enim tenemus, Copromiſ- ſum ſæpè memoratum, per obitum Ducis I. A. finirum eſſe, tunc per ſe clarum eſt, Ciui- tatem amplius eo non ligari, nedum ad ea, quæ in compromifſo non fuerunt compræ- henſa. Aut præſupponimus, compromifſum adhuc durare, tunc, quia omnis lex ab ipſo compromiſſo deſumitur, nec quicquam in illud venit, niſi quod nominarim dictum eſt. k non dijftinguemus. S. de oſficio,& l. ſi cum dies.§. plenum. ſf. de arkitr. Rurſus apparet, quòd in- uitus Senatus Articulos replicatorios, in compromiſſo non expreſſos, non cogatur ad- mittere. Alias pari ratione dicendum eſſet, quòd etiam reclamante alter parte ab alte- râdiſcedi à compromiſſo, vel nouum cudi Poſſet, quod nuſquam auditum, vel relatum eſt: Vt alibi ait ICtus. Sed benè contrarium, quòd ne ludex quidem inuitam partem poſ- ſit compellere ad compromittendum. J. 5. S. ramelſi neminem. ſf de arbitr. cum alqjs plene al- leg. per Alexand in conſil. 6z. num.. conſil. 6,. ruimus. num. I.& conſ. T num. 2. Vol,,& Conneus ton- ä. 76. num. J. Vol. 1. Verum eſt autem, ſi veteri compromiſſo vel aliquid in formã, vel perſonâ, vel qualita- te, vel quic quid deniq; aliud noui adiciatur, quod ex tunc aliud,& nouum compromiſ- ſum dicatur.?à Labes. vbi DD. Ff de arbier pleuè omues DD. in l. lus ciuile. ſff de Iufti.&ture. Mara Aursn. Blans in ractatu de compromiſſir, quaff.J. §. Iudicio. num. 12. pulchre Soc. Sen. in couſil. 27. num. 7. vol. I.& Iacob. Menochr in conſil. 3y. nunm. 70.& ſeq. lib. z. qui pulchra fimilia aqaucir. Porrò quoq; conſtat, per nouum hoc compromiſ- ſum vetus ſolui,& aliud recens iniri.⁷ /ſea erſe. in fin. cum l. ſequ. ſf. de arbitr. DD. in qinnotuir. exrt. eodem Paul. de Caſl. conf. 2. nm. J. Volu. 2. Sebaſt. Medic. intract. mors omnia Fſöluir parte 2. concluſ. 29. num. 66. Item etiam, ſi volun tarie conuenerit inter partes, vt de talibus contro- uerſijs compromittant, vt in caſu noſtro ſuf- ficere, quod ſemel ſit compromiſſum,& eo quouis modo finito, eaſdem non teneri de- nuò compromittere, vt planè proſequitur. iaſ' inl. præror. ait.§. deinde. n. I1. G 12. de oher. noui nunc. Feli. in c. 2. num. 3.& ſeq. ext. Ae treu- ga,& pace,& Dea in conſ. 9z. fub num. 3.& alg re- lari per eos. Ergo ſanè conſules,& Senatus R. non tenentur, articulos replicatorios extra formam veteris compromiſſi admittere,& ſic nouum compromiſſum inire, ſicut nec ab initio poterant ad compromittendum com- pelli, vt præallegauimus. Er ira propriè argu mentarur Soc. in d. conſ. 27. num. 7. Vol. 1. Ac ſi loqui fas eſſet penè arbitremur, hoc eſse ten- diculum quoddam, vellaqueum, à Conſilia- rijs Illuſtriſſimi Ducis poſitum, in quem ci- tra diſputationem ſoluti per mortem alteri- us compromiſſi, Senatus R. vel ſubſtituendo aliam perſonam in locum Docto. L. vel con- ſentiendo in admiſſfionem articulorum eliſi- uorum in aduertentes incidat: ſed quicquid ſir, an lIure petitio Ducis ſubſiſtat, ſatis ape- Ita Decanus,& cæteri Doctores Fa- b cultatis Iuridicæ in inclytà A- cademia Ingolſtadienſi de Iure reſponderunt; Approbauit Io- hannes Borcholten. CONSL ————y—ͤhͤͤhöoöoöoͤhoͤohͤͤͤ— Calus e HRISTI REDEM- — S 3 ptoris noſtt Clemen- GSuſlimi Diuino implo- toaurilio Illuftriſſi aPun cipes D n. I. A& Dn. V. fratres, Duces N.&c ex vnà, & Conſules, Senatus, ac tota Com- munitas, Ciuitatis R cxalterâ parte, Anno 1573. de quibuſdam cauſis in- diuiduis Compromiſſum fecerunt, ad certum modum,& formam, pro- ut ex lectione eius omnibus patet: Cuͤm verò iam DVX I. A. duobus relictis filijs, defunctus ſit, quorum Dux V. ſuperſtes, cum Electoribus N.& D. Tutor eſt, memoratus Dux V. per literas denunciauit Senatui R. quòdad 16. Diem ſecuturimen- ſis Iulij Compromiſſum illud velit inchoare,& ſuo, ac domus N. no- mine actiones inſtituere. 8 Quaritur, an ita ſatis proſpe- ctum ſit futurum Senatui R. vel, an 1s potius petere debeat, vt IIluſtriſſi- mus Princeps non pro ſe tantùm, ſed cum Contutoribus etiam profi- lijs demortuifratris agat? Niſtimanus Iluſtriſſimi Principis Conſiliarios hoc prætendiſſe, vt 6 coloraté oſtenderent, morte Du- ☚☚ cis I. A. Compromiſlum non eſſe quaſi non in perſonas conceptum fuerit, ſed nomine Ducatus, ſeu Domus N. per ea, quæ de prælato Bcdleſiæ, ſub nomine dignita- vus compromirtiente ſcrilunt DD. inc. fin. ext. de arbit.& in c. præſentata. de ieſtib. Sed decipiun- 2 6₰ ☛ 3 3 5— 7 8—. ₰ 1 8— 75* 4 fE 4A¶ NN 8— 7 3/ — 8 8 4 8 84 38—,— X G⁶⅝⅜☛—, 4—„ M 46*. tur, quia inter prælatos Eccleſiaſticos, ratio.( ne rerum Eccleſiæ,& Duces ſeculares, ratio. ne rerum Ducatus, ſeu propriarum, euidens cſt differentia. Et ex verbis compromiſſi cla- rum eſt, quòd illud in ſolas perfonas duorum tunc fratrum Ducum N. ſcriptum fuerit. At. que cùm verba compromiſſi ſtrictè ſint acci. pienda vr pofl alios tradit Pariſ. in conſizæ nu. 99 Vvol. z. tale præſuppoſitum mon eſt admitten- dum Vnde ſequitur, ciuitari R. non ſatis fore proſpectum, ſi non ſimul agatur Tutoriono: mine, pro heredibus defuncti Ducis I. A. Nam, ſi dicimus, compromiſſum adhuc du- rare, tùm quia non diſſectus, ſed cùm ratione omnium perſonarum, tùm cauſarum integer debet eſſe proceſſꝰ ex conuentione partium, atq; adeò duo Directores ex parte Ducum ad eam rem obligari, per ſe clarum eſt, niſi no- minarim id fiat,& agatur proillis heredibus Ducis I. A. quòd compromiſſo non ſatisfiet Et certum eſt, quocunꝗq; colore DuxV. actio. nes ſuas obducat, quòd heredibus demortui fratris non faciet præiudicium: Non ſolum propter vulgatam illam Regulam, quòdkes, inter alios acta, alijs non præiudicat. I ſpe. vli plenè Alex.& alg: ſde re lud. Sed etiam, ſi com- promittere vellet, nomine ipſorum, nihlleis officeret. arg. l. Von debet alteri. rde reg. iur. Etin terminis tradit Paul. de Caſt. in conſ. 142. n.1. Vvol... Si veròô dicamus finitum iam eſſe compromiſ- ſum, provt certè hoc finitum eſt, quò ado- mnes partes, vt ſatis in alio reſponſo demon- ſtrauimus, tunc rurſus reinc idimus in idem; Quia nthil eſſet heredibus illis metuendum, quomodocunq; ex renouato compromiſſoa geret Dux V. cùm ipſi heredes non compro- miſerint, perd. Reg.&inſpecie ponit Paul. Caßtr. in conſ. T329. num. I. Vol. 1. K Quamobrem, ſi contingeret Ducem V.in omnibus, vel quibuſdam cauſis vincere, hoc benè poſſet prodeſſe heredibus fratris eius demortui,& corum reſpectu etiam nocete Ciuitati R. ⸗ux. nor:in a l.ſæpe, adeò quòd com tra faciendo incideret in pœnam 4000. all- reorum conuentam. Quia cum lus illarum cauſarum ſit indi- uiduum non poteſt ferè impe dire vnum, qum eriam impediret alterum Victorem, ſaltem aliquo modo. Quate- equitur ciuütnila ſi non ſimalagaun credibus defudih aus, comproniili a non diiſectus ſc onarum, tüncaum Meſſo ex conuetin Durectoresexouni ari, per ſe cunmd it, R agaturpnilt 1od compromilon quocunq; coloeli at, quod heretin iet præiudicum: am illam Kegulmm- alijs nonpreiudu Rden ha. Sedeuu vun atletalenifun aulde Cſknanli Sbnitum inmeltch rte hoc fnitund ſatis inalotef c rurſus reincl 6 b heredibus Msr gex renobaton im ylttiehe deg gu heai7n Rvali. M ,ſic oniign, buſdemer 2 „ berecb- delſe t„ rrum P a nnind9 3 49 jderet i ho am. 9 1 Wmeß ſtfete n ar Alterum- lct, nomineiym Conſitium Decimtimtertiumm)„ Wmatenus verò ipſa ciuitas vinceret hoe dihil præiudicaret filijs Ducis I. A. qui nec ad pœnam ſunt obligati,& paratas ſemper aberent illas excepriones, fuo nomine non fuiſſe actum: Item quò ad ſe, ſolutum fuiſſe compromiſſum. ft II r Er quo patet, quòd Ciuitas R. litigan- do contra Ducem V. etiam ſi vinceret, non tamen cum effectu obtineret id, quod Iudi- cio vicit. A Quua ſcilicet, ſi poſtea Ciuitas obtentis juribus vteretur, heredes alterius fratris ſeſe opponere poſſent. Cuius rei metus ſatis indicat, R. non conſultum eſſe cum vno erererertr. Imdò etiam, ſi Senatui R. placeret, iſtas cauſas, renouato ex omni parte compromiſ- ſo, finem accipere, tamen adhuc non ſatis ſe- curi viderentur in caſum, ſi vincerent. Nam licet Tutores, nomine pupillorum, aliquan- do& ſub diſtinctione poſſint compromitre- re, aut compromiſſum renouare, ſecundum aliquos: Tamen hoc non procedit abſq; dif- ficultate, vrlarè deducir Lanfraue, ae Oria. in rract. de arkir. in 3. parr. n. J. 2.&. Er lun. Bapr. in rract. ae arbit. lib. 2. cap. rr. nu. 7. ad quo nos re- mirrimus. Vude rurſus pater, propter varias apiniones Doctorum, cauſasc ompromiflas, — nota ſunt priuilegia minorum. ac terminàtas aliquando refricari pofle. Et Addimus, quòd nec adicctio pœnæ fatis ſit pro cautelâ futura. Etenim cùm de neceſ- ſitate requiratur, vr compromiſſo pœna ad- em proferre. S. ſin.& l. Non Siflin Ouemnts, in princ. R. ae arbir. Atque Tutor ſub pœnd non poſſit ſcribatur, vn parer in!. lirigatores. Poli prin. l. Di. obligare pupillum, vr rraui: Bala, i0 l pactum Curatorus. ad n. C. de pact. Gilid. Salicer. ahre næm. 4. Bald. in l. Iuristuranat Lrarlam. cum quo ibi tranſit Alexand num. J. F. de Iureiurand. Ripa in T. Rlliusfamilias. F. Deu: 2. naum. 36. Sſ. Ae leg. 7. Sequitur, quòd iſti heredes, etiam contra- uenientes poſtea, non inciderent in pœenam conuentam; Sicut Ciuitas K. vix tuté cum illisex Compromĩiſlo litigare queat, Niſtac- cedat ſpecialis confirmatio Imperatoris. Nam certè poſt contrauentionem ad inter⸗ eſſe contra eos agere,& obtincre magni 1a4- boris eſt. Ordinario autem ludicio ſecurius experietur: Sed non ſolo Duce V. agente, vt prædiximus. Ita luris eſſe, Decanus;& cæter Doctores Facultatis Iuridicæ in Aca- demid Ingolſtadienfi cenſuerunt; Ap- Probauit deinde lohannes Borcholten- 8 ptoris noſtri Clementiſ- imi Diuino implorato auxilio. Cùm anno præ- 86 terito, ſub idé ferètem- pus, in cauſà compromiſſi, vertente interllluſtriſſimos Duccs. N.&c.& Sonſules, Scnatum, actotam com- mumtatem ipſarum Celſitud. Ciui- tatis R. Juris reſponſum redderem, atq; compromiſſum illud per mor- tem Illuſtriſſimi Ducis, Domini I. A. Fnius ex compromittentibus, A 4* 5 2* 5 E 3 4 3 2 . 7— 8. 5 4* 62:. △[ A 4 4 8 3 88 54 8 92 4 4„ 4 4 4 4— 3 6——. 3 4 S 3 3 4 2. 3 3— 3 1 g 4 8 VARTV M quò ad omnes perſonas,& cauſas indiuiduas, vel quaſi, ſolutum eſſe coneluderemus, nihil minus exiſti= mauimus futurum, quàm quòd fra- ter demortui, Illuſtriſſimus Dux V 3 intellectis ctiam noſtisa rgumentis, rem in latiorem contentionem eſſet deducturus. Sed quoniam ex ipſà in- ſtructione, quam memorat Illu ſttiſ- ſimus Dux V.) egatis ſuis, cã de cauſa R. amandatis dedit, id ipſum agerce, omnibuſq; virib⸗ co niti appareat, vr R perſuadeat, dictum compromiſ- ſum nequaquam eſſe ſolutum. Noſ.- eieaas Sisdeeeser2 en. 48 que ſuper hoc dubio, quid ſentia- mus, denuò de iure interrogemur. Memoria repetimus, quòd ſapientis ſit, re diligentiusperpenſa, aut com- pertà veritate, conſilium,& propo- ſitum in melius mutare, præſertim cum hoc citra leuitatis notam fieri qucat. l. Diui fratres. ff de iure patro. l. nonnunquam inprinc. ff de colla. bono. e. cum ceſſante, vbi Philip Franc in5. not.(ã alij. Ext. de appell E DD. in l. Eadita, in 5 ovltimo nota.(. dAe eden. fin. ff quid tale in ca uſà in ueni remus, a ptioti ſententià noſtrã diſcedere pla- nènon erubeſceremus. Veruùm quanto magis voluimus, ac diſputando reuoluimus propofi- tum dubium, tanto magis veritas concluſionis noſtræ elucere,& ar- gumenta Ducis V. cæcutire viden- confirmamus deciſionem anté ☛ E& factam, nimirum, quòd ſæpèe di- S cium compromiſſum, in quo he- redum mentio non eſt compræhenſa, morte IIluſtriſimi Ducis I. A. ſolutum ſit: Et quòd finalis clauſula tranſactionis, referentis ſe ad illud compromiſſum, ac continentis here- dum mentionem, ad ipſum compromiſſum non pertineat. Quod ſpecialius in priori con- flio noſtro multis argumentis euidenter o- Kendims. Erquia crambe bis cocta faſtidiri ſolet, pra fatum conſilium noſtrum in hoc eodem puncto ex integro huc tranſportatum eſſe volumus: nec eſt nobis animus multa ex ijs quæ iam prius deduximus, ſerioſè repetere, ſed aliqua tantùm, ſine quibus hæc poſterior noſtra confirmatio, vertens ſolum in formali reſolutione Argumentorum, ex parte Illu- ſtriſſim Duc is V. factorum, manca foret. Primum Argumentum Ducis V. in for- mã ferè ſic conſtituitur: Id, quod venit per relationem ad aliud, dicitur verè ineſſe in re- ferente. l. Theopompus. fde dor, præleg. pulchrè tra- dit Bald. in conſil. 212. num. 1.& per otum lib.. Ludo. Goxadi. conſal. 31. num. 2. Phil. Dec. conſil. 27. vum.i. Sed in caſu noſtro, tranſactio, inter par- PpPRObamus igitur,& denud Conſilium Decimumquartum. tes facta, expreſſè refert ſe ad formam diai compromiſſi. Ergo hoc compromiſſum rela- tum ineſt in ipſaà tranſactione referente,& pro repoſito habetur in eo loco tranſadio- nis, vbi de hoc fit mentio. Er per conſe- uens, cùm ad finem tranſactionis dicatur, Dieſes alles ſampt/ dnd ſonderlich/ ete. ſtett/fen/ vnd vnue bruͤchlichen zuhalten/ verſprechen/ ge⸗ reden vnd geloben wir/ Hertzogen Gebruͤdere etc. fuͤr vns/ vnſere Erben/ dnd alle Nachkommende/ etc non poteſt aliud videri, quàm eriami. pſum compromiſſum relatum factum eſſe pro ſe,& heredibus. Quandoquidem& aliaàs clau- ſula, in fine poſita, refertur ad omnia ſuperi- us dicta. I. 1. C. de libe. præter. l. Talis ſcripiura. ſ. n. Ff de leg. 1. Vnde fit, quòd per mortem II. luſtriſſimi Ducis I. A. compromiſſum iſtud ſolutum non ſit, ſed ad heredes eius tranſi- uerdrr Nos verò reſpondemus, quòd hoc Ar- gumentum ſit admodum vitioſum, quod multifariam oſtenditur. Primò quidem ve- rum eſt, quicquid continetur in termino, ad quem fit relatio, cenſeri quoq; contentum in ipſo referente. l. Aſſe roro. ſf. de bered. inſtin l. ſiitaà ſcripſero. ſfde condit& demon. l. Ait preum. S. ſi Iudex. ff. de re lud. Autlent. de ffl. ante dot. in ſtrum. natin princ. Et intelligitur factarelatio cum omnibus qualitatibus eius, ad quod ſt relario.., ⁴ filio. S. 1. f. de Alimen. leg. l. um pe. rer. H. ab inflituro. vbi gloſ.& Barr. ſ. de leg. 2.9 in l. 1. S. hin. iu fine. ſf. ſi fam. far. ſec, dic. Aiex in conſ. St. uu. C.& ſeq. iu â. VVol. Sed ex hoc apparet, quòd præmiſſum Ar- gumentum incidat in fallaciam. Quia concedimus, quòd relatum ſit in referente: Veruntamen non ſequitur inde ex conuerſo; quòd referens cum ſuis claufulis ſit in ipſo relato. Quare licet in tranſactione referente fa- cta ſit heredum mentio, non tamen efficitur, quòd ideò etiam compræhenſa ſit in com- promiſlö relato. Imò relatio tam generalis, quàm ſpecialis reſtringitur ad ipſum relatũ, VI per Barr. Soci. in conſil. Co. num. g. Volum. 3. 9 Caral Pariſ conſ. 36. num. 1. vol. 2. Itaà quòd in caſu noſtro tranſactio referens omninò ſit in telligenda, ſecundum tenorem,& qualita- tem compromifſi relati& non vltra, vr tradit idem Pariſ. conſil. too. num. 22. Vol. I. Et per conſequens, compromiſſum illud ad heredes, quorum mentio in eo omiſſa fuit, extendi non poteſt. Quod in caſu noſtro tan- to expeditius eſt, Quia patet ex telatiuis ver- bis tranſäctionis, quèd ſforma compromitt relati prius concepta fuerit in ſcriptis, quam ipſius tranſactionis capitula: ibi, Die angere⸗ gete/ vnuertragene Artickul zu einem ſehleunigen außtrag/ ——— =— — —— —— —— — — .— ——— — —2 — — ——. 8 — 2 — — 8 —₰ loluuclerent, daaomtate Uahuenbti. ſe niget er d. dinzusconcep mamentininit ierolemtempe Umim Rrect Uimovilon nor dalli rmam, t uui aiin lin NUuun Kauaniydle 1 Wühioſrhemus 1 — — illepeerito, — oadiyom re iallunus m mum under lam Cdkeuen. — — — — — B — ‿ — — — — quid continenrun atio, cenſeti quoga ente. 44ſem ſu f Ae ndnc unn ere lad. Autlen dit nuc. Et imeligiut qualitatibus tiuit „ H.. fd Ann unn. ulruG,1,„ Moc aliquid de præterito, de quo conſtat, quòd fiat lne. hfamſn ie M ſen. u.. capparet, quoda cidat in falbcim, ccdimus, quodt d referens cum O.. t tin tranſactiofens mentio, no0 Conſilium Decimumquartum. außerag etc. derfaſſet worden. Quæ verba ſunt præteriti temporis,& ita rem perfectam ſi- gnificant l. 1.§. fina. Vbi Bart. f quod quurg, Iurir. Iaſon inl. Filiusfamilias.§. Diui. iu 2. lect. nu. r. G& ibid. Nipa num. 24. ſf de leg. I. Et propterea tranſactio refert ſe ad plenam formam Com- promiſſi, Wie ſolchs der inhalt derſelbigen deran⸗ laſſung nach der lenge außweiſet. Nec vis con- ſtituenda eſt in diuerſitate Datæ,& quòd Da- tum Compromiſſi, vtpote ad 1. diem No- uembris, Anno 73. ſe habens, poſterius ſit, quàm Data tranſactionis, quæ eſt 21. Septem- bris eiuſdem anni; Quoniam hoc a partibus datà operâ factum,& ne circa proceſſum, in Compromiſſo conuentum ab initio præcipi- etarentur, ſed inſtructiores,& paratiores ad cauſam accederent, communi eorum con- ſenſu, ac voluntate Datum Compromiſſi in 1. diem Nouembris reiectum fuit: Cæterum Compromiſſi forma, prius in ſcriptis reda- cta, vt liquet ex d. verſiculo tranſactionis, etiam ſi prius concepta non eſſet, in hoc ge- nere argumenti nihil mutaret, Cum conſtet ſaltem, eodem tempore tranſactionis Com- promiſſum perfectum fuiſſe. Alioqui ſi Compromiſſum non fuiſſet, non poterat ad illius formam, talis fieri relatio. m nor. in Aurb. ſi quis in aliquo.& de eden. Goxadii. conſil Zo. num. z. Roland d Valle. conſ.p. num. 20. Er conſ. J9. num. J. vol.ä. Modo habemus, quoties relatio fit ad reſtrictio ad ipſum relatum, vr præter ea, quæ paulo autè allegauimus docet Barr. in extrauag. Ad Seprimendum. in verſ. prour. Sin l. Eaira. col pen. 1704 g cæteri. C de eden. cun dlis, Vr per Alexand. in untamen nonſeqt conſ.20. col. pen. num. S.vol. z. Et hoc in tantum procedit, quòd, licet diſpoſitio referens ſit plenior, quam relata, vel aliter diſponat, ſem- per tamen reſtrictiuè attendi debeat diſpoſi- tio relata, non referens, quæ ob id videtur po- tius ità facta ex inaduertentia, vel errore. vr traait Alexand in conſ,o. col. pen. in fin. vol..& her plara Curt. Iunior conſil gæ.col a. ſub. nu. 1o. dem Nicola. Bello. conſil. 22. nu. 2.& Cara. Pariſ. confil 7. uu 3. 4. J. S. g. vol. 3. apud quos videri poreit, Vnde ſequitur, quòd mentio heredum com præhen- la in fine tranſactionis referentis, non poſ- ſit traduci ad Compromiſſum relatum, quod in ſeparatà formà, omiſsâ heredum mentione ſcriptum erat, ſed ipſa relatio ad eam for- mam coarctanda eſt. Secundò idem breuius ſic demonſtratur. Relatum noneſt idem cum eo, quod refert, vt ex Dialecticis notum eſt,&; ponit Anto. Fume. 12 tract. Ae eo, quod intereit. num. Ia. ſiue cap. 2 pau- o poi prin. Igitur tranſactio referens non eſt eadem cum relato Compromifſſo. Quod et- 49 iam ex diuerſitate nominum ſatis intelligi- tur, iuxta l. ſi idem Cde Codicill. Et conſequen- ter mentio heredum appoſita ipſi referenti, non appoſita cenſetur relato, quod per ſe ali- ud eſt. Hinc eſt etiam, quòd agatur ex re- lato, non ex referente, ſicut& alids ex con- firmato, non ex confirmante. l. ſ quur priore. ſf ad Trebell. Bart in l. cos, in fin. princ. C ae Appellar. Mic. Bello in. cunſ. 2z. uum..dd. Terrtiô Reſpondemus, vtcunque Com- promiſſum viciſſim quoq́; ſe referat ad ſæpe memoratam tranſactionem, quòd tamen hoc non fiat ad finem, vt tranſactio ſit relatum, & inſit ipſi Compromiſſo, quod conceptum fuit ſuper illis articulis, qui tranſigi non po- tuerunt,& hac ratione ſunt duo incompa- tibilia, Sed proptered tantùm, vroſtende- retur cauſa, ob quam Compromiſſi forma ab ipſã tranſactione ſegregata fuerit, prout eui- denterex illius verbis cernitur. Sed finga- mus tranſactionem cum ſuis clauſulis ineſſe Compromiſſo tanquam relatum, adhuc ta- men non efficietur, quòd etiam Compro- miſlum pertineat ad heredes. Nam Lex pro formã requirit, vt in Compromiſſo he- redis mentio fiat. I. Diem proferre 32.§. 7. ſff de arbitr. Vbi ad literam dicitur, Si heredis mentio: vel cæterorum facta in Compromiſſo non fuerit, morte ſoluetur Compromiſſum; Idem repetitur nl. ſed& interpellatar, S.fn. cod. tit. zuncta l. Non Aiſtinguemus 77. S.de officio, eod. rir. Vbi dicitur, omnem tractatum ex Compromiſſo ſumendum, nec aliud licere quàm quod ibi cautum ſit. Ex quibus facile colligitur expreſſionem corum, quæ partes volunt, pro formàâ deſiderari,& quicquid non eſt ſcriptum in Compromiſſo, id nec actum cenſeri. b. Quamuis alias, an ſit aliquid de formàâ, variè conſideretur, vt patet in locis, quo re- mittit Alex. in l. J. ſus n,9. ſf. de lib.&⸗ poſthumis. larè Felin. in æ cum ailecta col. y. cunr. ſeq. vbi ponir octo ſtena cognoſcendæ formæ, extr. de reſcripr. E quibus vel hoc ſolum ad propoſitum no- ſtrum ſufficit, quòd A1. Diem proferre,§. z. per conditionem diſponit morte ſolui Compro- miſſum, ſi in eo heredis mentio facta non ſit. Ex quàâ conditionali locutione infertur, quòd hæc mentio requiratur pro formâ. v-⸗ poit Bald. fradir Felin.in d. loco in 2. figno formæ. Cara Pariſt. conſ. 19..13. G& ſeq. vol. 2. Vbi plura alle- gar. Vnde etiam aliàs dici ſolet, quòd condi- tio debet impleri in formàâ ſpec ificâ. l qui here- dli.&l. Maæuius. F de condit.& demonfſt. Porrò cùm lex requirit expreſſionem pro formàâ, non ſufficit illam expreſſionem fieri per relationem ad aliud, vt per mulra rraair Aret in lſi ir ad quem,col. pen, Poit med. ſfde vnu vered. 50 hered Felt. ind s cum dilecta: poft. n. 2. nob is col. 14. in med& Iaſon inl. Gallus S. ldem credendum. in 1- neper n. 16,col. 2. ſ. de lib.& poſihu. Cin l.¹. num.1g. cume ſeq. h de lab.& Poſibuiad quorum alleg. Lreuita. rus ſtadionos remituimus. Quò fit, Vt heredum mentio compræhenſa ad finem d. tranſactio: nis, poſito etiam quòd Compromiſlum ſe ad tranſactionem referret, nequaquam ad Com: promiſſum trahi poſſit, cum ſpecificè hęre- dis mentio debeat fieri in ipſo Compromiſ- fo. Quantoigitur minus Argumentum Du- c1s Rnopgher in caſu noſtro, in quo non tranſactio relatum, ſed referens eſt, quod non attenditur, Imò ad relatum reſtringitur, vt ante deduximus. Quartò, ponamus citra præiudicium ve- ritatis, quòd in Compromiſſo heredum men. tio non pro formãâ requiratur, tamen negari non poteſt, qum Lex ſimpliciter in ipſo Compromiſſo heredum mentionem fieri ve- lit, adeò quòd ſpeciali norà hoc dignum repu- tet. Vt patet manifeſte in præalleg. iurib. Ha verò, quæ ſpeciali notà digna ſunt, ſi omit- tantur, videntur à partibus neglecta. l. Item apud Labeonem. S. air prætor, ſſ deiniur. vbi gloſ. penit concord. 6. 2. G itii gloſide praben. in 6. Barbd. conſ 34. wl. fen. vol. z. Car. Paraſ. cunſ. I2. in HFiu. vol. 43. Vnde intelligirur, quod talia non in- ducantur per relat ionem ad aliud, ſed nomi- natim exprimenda ſint. Quare multò mi- nus per tranſactionem, referentem ſe ad Compromiſſum, compræhenſa dici poteſt heredum mentio in Compromiſſo; Maximèé cùm in ipſo capite referente non fiat mentio heredum, ſed demum ad finem tranſactionis, & ſic res maius dubium habet. imò ſi relatio per ſe nonreſtringeretur ad diſpoſita in rela- to, vti fuprà firmauimus, certè tamen corre- ctionis iurium euitandæ cauſã reſtringeretur. Arg.l. Nauta.verſ. Quæcung cum gloſof. Nautæ. aup. ſtab- not. Aret. in l.3. S filius. circa fin. ſf. de lib& poſt- vu.& Ruin. conſr27. ſub. nib in 2. Vol. qui in ſpecie loquuntur etiam de aliquâ clauſulàâ, in fine pofità. Non igitur per modum cuiuſdam relationis corrigenda ſunt iura, volentia, quòd in ipſo Compromiſſo heredum mentio compræhendatur. Et benè conſideret ſecum Illuſtriſſimus Dux V. ſi prius conueniſſet in- ter partes,vt Compromiſſum tranſiret ad he- redes, quòd vtiq; hoc in eius forma, ſicut& cætera, inſertum fuiſſet. b 4 Si verò demum per ſæpe dictam relatio- nem tranſactionis hoc adderetur Compro- miſſo relato, vt illud, ſicut& tranſactio aſtrin- geret heredes, cum hoc non expreſſum fue- rit in formà Compromiſſi, tunc conceptà, quòd hæc non tàm conuenti relatio, quàm noui Compromifſi inductio foret. Quo- ties enim Compromiſlo vel in formâ, vel ig perſondâ, vel in qualicate aliquid adijcitur, tunc aliud,& Compromiſſum nouum dicitur. l. Lules. Vi OD. Hrde arbit. un fimil vi per Sain. Sen. conber. num. J. vol.z. Er Marc. Ant. Blanc, in rraci-de Compromf quaſt.J.S. Maid-n. 12. quodin. ducere, de mente tranſigent umn tunc non fu. ilſe euidentia vtriuſq; abſoluti concepti,& Gompromiſſi,& tranſactionis teſtatur. Nec 1n admittitur talis relatio, per quam actus de. i ſtruatur αm vulgari, vbi Sart. S de adte yraleg Romaconſ oa.num. 3. Deciconſ.-E aum. z5. VVngqe neceſſariò ſequitur, quòd ſola for. ma conſcripti Compromiſſi,& in tranſactio- ne relati, abſq; additamento perſonarum, ſi. ue heredum, attendenda ſit; ne perrelatio. nem tollatur relatum,& aliud nouum ſubſti. ſunn tuatur, contra intentionem partium, quæ in eiuſmodi relationibus potiſſimum attendt- tur, vr per Dec. in aſecundõ reqqui'is. col fina-velſg extr. de Appellat.& Cara. Pariſ.cabſoo. na. 23.uul. Ex quibus ſimul patet, quàm perperam ex parte Illuſtriſſimi Ducis V. argumento adftru- atur, Niſi fateamur, hoc Compromiſſum per relationenr ad heredes tranſire, quod ipſa quoq; tranſactio nulla, aut Eluſoria ſit cen- ſenda. Quaſi verò non aliter potuerit tranſ- gi, quàm ſi compromitteretur etiam quò ad heredes? Et ſi hoc actum fuit, cur non eſ in formà Compromiſſi adſcriptum? Planè quod Inſtrumentum non cantat, nec nos cantare debemus. Prætereà vt maxime fuerit mens tranſigentium, Compromiflum facere, donec caulæ finiantur; Quna tamen hæc eſt communis intentio compromitten- tium, vt non citlus diſcedatur à Compfo- miflo, quàm cauſa fuerit terminata, non po- teſt hoc videri ſufficiens ad aſtringendoshe- tedes, Aliàs omnia Compromiſla ex commu- ni hominum intentione ad heredes tranfirtt. Quod lex non concedit, ſed ſpecialem he- redum mentionem deſiderat, ne morte Vni- us ex compromittentibus ſoluantur. A. f. D- em proferre. S. 7. f de Arlit. Et aliter quoq; reſpondimus ad finem prioris conſilij noſtri quò nos remittimus. Idc irco etiam clauſula, in fine tranſactio· nis poſita, non poteſt omiſſam in Compro- miſſo heredum mentionem inducere, per re- Jationem ad præcedentia, Cuùm ratio recti ler- monis repugnet, vr voluit Alexanad. conſas P-, prin. Vol. 1.& confil.&. ad num. 4. Vol. 2. Aur 3 in conſil. I. num. F. vol. 1.& DD. paßim ine æus ſiatim iufia citanau quam ſermonis incom- moditatem,& repugnantiam in priore con- fultatione noſtrà oftendimus. Hoc ampli- us negari non poteſt, quòod in d. tranſactione Compfo- lananele, yr cirgunmn a6 in ui maun. O Nr.4 Angel Uuna afnla aſfckue Ruaan dleli, u. Tlalaau; nun nu emuin, ni Pnn an a. u un nedun lteu, kr om. lu A K rcrrüm hlate Pyneque llud ſteüll diſ — feſe. crrewinatu felationidu rriln a G crilajaſg 1 limul putet, quin teamur, hoc Congr ad hercdes ni cttio nulla, aut u H verò non dieryne kompromitterenua ſi hoc acum fuie ompromifſ adlein nentum non eunu- emus. Præteti ranugentium,( 6 4 c cauiæ finianturid dunis intentio cor- hhtent cit us diſcedui auſa fuerit termtt lluffciens dditm mnia Conptorilt atcnrione adhett concedit, 1 nem deſckenn nirtentbusbin „ Kd u 9 dtnem;rissed eimus. ricimi Ducis Vam lig Conſilium Decimumquartum. i Compromiſſum non principaliter deduca- tur, ſed incidenter ſoluùm referatur, ſine cau- ſa demonſtrationis, cur Compromiſſum fue- rit, ſcilicet, ne tranſactio illa non perficere- tur. Ideò heredum mentio, de qudâin clau- ſulã finali tranſactionis ad Compromiſſum non pertinet. Quia clauſula, in fine poſita refertur tantuùm ad capitula præcedentia, quæ principaliter deducta ſunt, non ad ea, quæ inciden tervel demonſtratiueè. I hn. S. Titia ibig Barr. ſf de lib. læg. plenè Alexand. in l.ſidem. euin eodem H. fin. de Jurzzdic. omni. Iud. Felin. in akauſam, quæ nobus col. z. in fin. in erlimir. extr. de reſeripr. Deci. in c. ſecundo requiris. col. S. in J. limit. Extr. de appelar. Prærereà claufula fi- nalis non refertur ad capitula, quæ habent diuerſam, vel ſeparatam Materiam, gloß. fin. in§. Fem lapilli. Iultit. de rerum diviſto. Cuid, Fapæ in fing. 200. Codadi. conſ. 2. prope fn. Parif conſil. 34. col.. in priuc. vol. 2. Non refertur ctiam adca, de quibus ſpecialiter eſt diſpo- ſitum, ſiue quæ habent propriam determina- tionem per ſe, per zextum rorundum in l. ſéd esſi per prætorem 26. hæcr clauſula. in fin. ſf. ex quibus cauſis maior.& ibi gloſß. ponir concoraant. Barr. coufil. Sß. Angelus Macie. num. 3. in T. part. Alexand.& als in l. obereai. S. qui patrem, per ulum rexr. ſ. de vulg.& pupill. ſubllit. lonus rexr. in æ cum ailecki, vbi etiam DD. exrrn de donar. Iaſon inl. I. col. 2. in 3. limit. C delib. prærer. Ablas in d.&. ecunao requiris, col. 3. ilidem& Decius col. 2. in 3. limir. extr. de appellat. cum infiniris con- crdan. quæ in medium afferri poſſent, ſi hæ non ſeſficnent. Hæc omnia concurrunt in caſu noſtro. Nam& Compromiſſum conti- net diuerſam Materiam à capitulis tranſa- ctionis, neque illud tranſactioni inſertum, Sed in ſpeciali diſpoſitione, per certa ca- pitula determinatum,& abſolutum eſt. Ergo non poteſt finalis clauſula tranſactio- nus ad illud Compromiſſum referri. Quod ex alijs quòque planius fiet, quæ inferius circa reliqua Argumenta Ducis V. dicentur. Denique ſi maximè ſubeſſet dubitatio, an mentio illa heredum, etiam ad Com- promiſſum referenda eſſer, vel non è In hoc dubio interpretatio contra Ducem V. eſſet facienda, ad cuius commodum principali- ter illud Compromiſſum factum eſt,& qui ſe fundat ex verbis conuentionis ux. nor. Pen&lot. G DD. in vereribus. ſf de pactu: pul- chrè Balaus in confil.„22. Incip. Verba dicunt, Peꝝ Tor. vol. 3. ſecundum antiqu. impreſſ. Alexand. cenſel. 2. num. g. G&⸗ conſ 106. num. 6. in z. Vol. 5 26n couſil. 30. num. 2. per ror. Vol. r. Decius cnſil. WI. aum. y. e Goaai. conſ. r. num. 6. Ex quibus omnibus exiſtimamus, penitus ſubla- tum eſſe primum Argumentum Ducis. Secundum Argumentum ex parte IIlu- ſtriſſimi Ducis V. ſic habet. Acceſſorium ſequitur naturam ſui principalis,& ſecun- dum illam regulatur. L. En.& ibi Sala. nor. C. per quas perſönas nob. acqui. Accoſſrium, do reg. rur. in d. l. cum principalz. ſfe de reg. iur. Et quicquid ſtatutum, ſiue iuris eſt in ptinci- pali, Hllud quoqus ſtarurum,& luris eſſe cenſerur in acceſſorio,& pro ſpecificato ha- betur. I. 3. F. Hæc verla. Verſſéd ſi quid, E, ibi pul- dhrè Bald ſf. de neg. geſf. l. Huiuſmoai. 9. legatum. in fin. ſf. de leg. I. S&ibi larius zradis Iaàſbn nu. 27. Sed hoc Compromiſſum eſt accefſorium ad memoratam tranſactionem, vna enim in- ter partes conuenit, vt de illis controuer- ſijs compromitterctur. Et niſi hoc fieret, non ſpérabatur illa tranſactio perfici poſſe, prout apertèé colligitur ex verbis eius in verſ: Damit nußn ete. Vnde videtur, quòd iſtud Compromiſsum prorſus dependcbat à tranſactione, quæ ideò ſuccefſit, quia par- tes in cadem ſe ad Compromiſsum adſtrin- Xerunt. Et per conſequens certior eſt Ar- Sumentatio Ducis. Cum à. Regala Acceſſö- num, omninò locum habeat, quando acccf- ſorium dependet à principali. vr nor. Aller. de Roſa. in 7. l. dum principalu, num. 2. S ibid. Dec. in fin& Cagnolnumih5. Sed nos dicimus, tale Argumentum in propoſito noſtro non valere: Quoniam hoc ſolum largè poterit Acceſsorium dici tranſa- ctionis, vt partes compromitterent, vel quòd ex conuentione Compromiſsum ſit,& ſic vo- luntate partium, hoc caput ex illarum inten- rione tranſactioni penè incluſum eſse, Argum. I. Erſi non ſunt.§. perueniamus. V. de dun& Arg. leg.& A venſ. Damit nuhn/ Sed ipſum, quod in- ter partes Compromiſsum fuit, prout in fot- mã conceptum fuit, id non eſt acceſsorium tranſactionis: Nam cerre aliud eſt conuen- tio, vt fiat compromiſ sum, aliud Compromiſ- ſum, prout nomen eſt m ſe,& aliud quoq́; id, quod& qualiter Compromiſsum fuit. Sicut in fimli, aliud eſt promiſſio de contrahend 09 aliud contractus,& aliud id, quod contra- Etum eſt, vr uorab. probat 1ex. in l. Labeo 19. ſe de Verb. ſig. quam itd explicat Tobias Nonius in F. feu. n. J. Inſtit. de oblig. Et Alber Bolog. in Rubr. dey. 0. 2ap. G.².27. Vr lorè per eer. Vnde inferunt eriam, quandoquidem hæcc diuerſa ſint, quòd de vno ad aliud non rectè poſſit inferri.7. Papinianus exuli. ſ. ae miner. Ex quibus patet, quod hoc Compromiſsum prout in ſeparatâ formâ,& chartãconcinnatum fuit, nequaquam ſit ve- rum acceſsorium tranſactionis voluntarium: Alias non fuiſset partium voluntate à tranſ- actione ſegregatum. Item DD. quatuor ſo- lum genera acceſsorij conſtituunt, ſ cilicet, e 2 perſona- 8888—8—ZZö—ö——öZ—Z—ſſſſſſſſ““— 52 perſonarum, rerum, obligationum,& actio- num, vt poft Antiqus Hulihrè proſequitun Alberi de Roſa in l.iureligere:n..E ſeqj. Tbidem 4 Salie.n. O.& ſeq. C. Ac luir. pig.& Guil. Mayner: in A. l. cum prinavpali uo⁴ν& ſeqij. Sed ſi benè perpe ndan- tur eorum exempla,& declarationes, noſtra ſpecies ad nullum corum verè poteſt adopta- ri. Porrò licitum eſt argucre ex vi vocabuli- c. cum ſecundum. 19. ex. de præben.&. per Venerabi- lem. col. pen. æxt. qui fili ſuns legit: 1. g. C. de fe. Tiſs. l. 4. G J. GC ae defen. iun Acceſſorium, autem nihilaliud ſignificat, quàm quodalte- ri accedit. Quod in hoc Compromiſſo non reperitur: Nam iſtud anteceſsit transactio- nem ſalrem intenrione partium, vr ſupra monuimus. Vnde non eſt quiddam accedens, ſed prius exiſtens. Sin autem tranſactio præ- ceſsit, tunc rurſus non eſt Compromiſſum ac- ceſſorium: Cum ex eacauſà factum ſit, quod de illis controuerfis art iculis tranſigi non po- tuerit: Ideoq; non acceſsio tranſactionis eſt, ſed illud caput tranſactionis, in quo de Compromiſſo fit mentio, ſolum denotat ori- ginem,& cauſam, cur illi arriculi per Com- promiſſum à tranſactione ſeparati fuerint. Siquidem non tranſacta cum tranſactis per- miſcere inconueniens erat. Et tandem quoq; ſi tranſactio,& Compromiſſum ſimul,& ſemel facta fuerint, idem erit: Quia partes ideò Compromiſerunt ne alioqui re infectà, & non tranſactà, quò ad cætera, diſcede- rent. Quare, ſi debuit acceſſorium eſſe, vnaà quoque fuiſſet Conpræhenſum, vt ſolent ac- ceſſoria nõmn ſeparata,& ſpeciali forma com- poſita. Nam hæc ſegregatio ſane non alicui accefſorio congruit, ſed negocio per ſe ſtanti, Neq; in tranſactione per viam acceſſorij, ſed per viam relationis fit mentio de Compro- miſſo. Et multò minus poteſt dici acceſſo- rium neceſſarium, quia hoc non poteſt eſſe ſine principali, vr aeclarat Cagnol. in Alcum prin- cipalas num. 6.&. Iaſon in Rubr. ſf. de leg. num. 2. & ibia. cæreri. Cum interim hoc Compromiſ- ſum oprimè poterit eſſe abſq́; tranſactione. Quò fit, vt hoc Compromiſſum non poſſit et- iam dependens dici aà tranſactione: Illud cnim dicitur dependens, quando vno poſito illud neceſſariò ſequitur.(ᷣ qui heres. 3.in fin. princi. rde acqui. hered. Et ibi ſignat Angel-num.2- & Aret.aum,s. Et licet concederemus, quòd poſità tranſactione Compromiſſum omninò debuerit fieri, ſecundum inductionem ſuprà factam; Non tamen debuit ſub eadem for- mã fieri, quã ipſa tranſactio, ſieut etiam ſe- orſim ſcriptum,& ſigillatum,& diuerſa pœ- nâ munitum fuit, Et hoc reſpectu æquè prin- cipale dicitur: Cum forma det eſſe rei. 9. Confilium Decimumquartum. CGm ex aliena. Iuflit, de rerum diuif. l. Iulianua S. ſed& ſi quis. ff ad exbiben. aunm ſimil Vnde non poteſt Argumentum de acceſſorio pro- cedere. Prætereà citra præiudicium veritatis po- ſito, quòd ipſum Compromiſſum omninò ſit voluntarium acceſſorium tranſactionis, tamen non ſequitur, quòd Reguletur ſecun- dum illam,& finalis clauſula tranſactionis, faciens heredum mentionem, pertineat quo que ad Compromiſſum, quod in ſeparata formâ,& chartà compoſitum fuit. Nam acceſſorium non ſequitur naturam principa. lis, quando in acceſſorio reperitur proui- ſio, vel diſpoſitio ſpecialis. l. æntum(apuæ.& l. fin. ſf. de æo, quod cert. loc l. coheredi. S. qui par. tem f de vulg.& pupilia. ſubſf. l. hi cui fundum. ſ dae fund. inſiruc. Ita rradir Dyn. in à&. accaſon- um, num. 2. Lidemg. Wan. Msuach& Wan. Anar in Mercur. ante med. aicentes, quod acceſſori- um tum demum induat naturam principa- lis, quando per ſe non eſt determinatum cer- tä determinatione. MHem, Alberi. in A. l. aun principalis. ante num. 2.& ibi Cagnol. num.=j At in caſu noſtro, Compromiſſum non modè certam determinationem dà partibus in ſe- paratâ ſcripturâ,& formà accepit, Sed et- iam à Lege hanc ſpecialem diſpoſitionem haber, vt nihil in co veniat, niſi quod er- preſſum eſt, vt veniret, I. ſi cum aies.. plenum, &lnon dlſtingemus. S.de oficio. ſfde arbitre cum ailectus. extra. cod. Et præcipuè vt heredis mentio in eo compræhendatur, alids mor- te vnius compromittentium ſoluatur. diem proferre, S. 1. f de arbitr. Ergo ſane non potelt in caſu noſtro regulari ſecundum ea, quæ diſpoſita ſunt in tranſactione princi- pati. b Rurſus quoque A. Regula. Acceſſörium, Non procedit, quando in Acceſſorio eſt diuerſa ratio quàm in principali. I. pen.§. Mansipit, I. ſ5 lur. Matr. l. Er ſi is C. de præaijs minor. IEx placito. C. de rerum permut. uoluit Bart. in lus ſKtipulatus. num. 12. ſf de verborum obligat. Alez. conſil. Gσ. ad fin. vol. a. Dec. in d. l. aum prinui palus.& ibi Cagnol. num. I7. ſf de Regulu Juru Er Hipp. de Marfil. in ſua fingulari. 17. am ſimil. Vi per eos. b At in propoſito inter memoratam tranſ- actionem,& Compromiſſum, diuerſitatis ra- tio non tantùm apparet, ex voluntaria ſe⸗ paratà,& abſolutâ vtriuſq; conceptione, Ve- rum etiam ex eo oſtenditur, quòd trania- ctio per ſe ligat tranſigentes, eorumque he- redes,licer de illis mentio non ſit acta.¹ Anactame d. pnuan. Sed Compromiſim- ————— —— 3 — — enaclan WgurxarreDuci k —= — — — — — ———— ————— .—— — — — — — —= = -. 8 — — — — — —— = == — — — — — — — — ——— ——— — ——— — — ——, — — IFakaanter attel hheuum 2.ga- 4 8 — — — — — 1 1 — 34 — — gelkeicum, trn, ſa lc läqerari, u 1 dd! — 1 — — z kttunc vera Nattalacnoni rrt einü ni tixnao lepertione un nan dens lennſue TTEl egaunnn nin WlR diitur. n, aatione. len Aln. e nun. 2 Gu ro, Comprom rminationem: uri,&c formi acr hanc ſpeciien ci dil in co venirr, i tvenitet, 1fann vemur.ae ffcuftn cad. Et præcht compræhendum promittentium l . 7J. † anin. Ni ncktro regulxitg ſunt in tranläui ,ℳ oque à Prusn u3 in Acccſin 1 princiy ll. ni 3 E'h 3 Conſilium Decimumquartum. ailtheredum mentio expreſsè compræhenſa St, ad eos non tranſit, vt iam ſæpeè allegaui- mus. Vnde non poteſt hoc caſu procedere Argumentum, quòd Acceſſorium reguletur ſecundum naturam principalis, vrſenrir ęlihin. in à.l pactum, dum in terminis reſpondet ob- jectioni de Compromiſlo, iuxt. a. l. aiem pro- ferre. 5. I. aicens, illud eſſe diuerſæ naturæ à pacto,& tranſactione, eamg ſoquuntur DD. Et parum refert, quòd in calu noſtro he- redum mentio exprelsè fuerit compræhen- ſa in tranſactione principali, quaſi illa ex- preſſio aliquid plus debeat operari. Argumen. 22 Quando. ſf. as leg. I. Et a ſi papa de priuilog. ino. Nam aut concedit DVX, quòd illa heredum expreſſio facta ſit eodem modo, quo tacitè diſpoſitioni inerar, tunc certè nihil plus operatur. 1. Qucſtrum, S. fn. He de Airatt. pig. l. 5. G de Faeiuſß. l. ſi arrogarur, ſfr de 4dapt. Sed hoc ſolum operatur, vt illa diſpo- ftio non amplius dicatur tacita, ſed ex- Preſa, vr? ralus ſcriprura. 30, verſ, quod ſ forte ff ae leg. I. Ei elegauter declarat Aret' in 1. 3. col. 3. Dup ahin G ſ6. de leg. J. Ilidemg Soci. Sen. 8 ol.. In hin. Kipa num. Fr. Socin. un. num. 72. Alcrau. col. grvoit wed.& loan. Bolog poit nui. 150. Aut ne- gatur ex parte Ducis, hanc expreſſionem he- tedum eſſe factam, eodem modo, prout ta- cits inerat, ſed alio modo, quo caſu debet aliquid operari, vr æ«mmuniter renent DD. in 41,3. Et tunc vera reſponſio eſt, quòd in pa- ctis,& tranſactionibus heredes quoq́; obli- genrur, etiamſi nihil de illis expreſſum ſit, ſed hoc in dubio,& præſumptiuè tantum fit, ſiue interpretatione legis, non autem ineſt neceſſariò„ vi clareè probatur in a. l. ſi pactum. in Verhic plerumque,& ibi expreſſe not. gloſſ.& omnes DD. ſequunturr.„ Crxterum ſi in pacto, vel tranſadione expreſsè dicitur, quòd debeat etiam ligare heredes(vt in caſu noſtro) tunc alio modo exprimitur, quàm tacite ineſt,& fit obliga- tio manifeſta, pura, ac neceſſaria. Itaq́; hoc caluproducit certas operationes, quò ad id, quod ſic expreſſum eſt. Vt per diuerſa verba, ſed in effectu cOmmuniter concludunt DD. in a, l. 3. Ae lega. I. Vbi Harr. poit nu. J. Io. de Imo. col. 2. ad fin. Alexand poft num. I1. Saablet. poft Qum. 30. Areri. col. 5. poit prin.& Solbg. num. 772. Yt ſenſus ſit, quando in pacto non expri- matur quicquam de heredibus 3 quòd dubi- tari poſiit, an de illis ſenſerint tranſigentes, Fcontra pr æſumptionem illam Iuris proba- I contrarium, non de illis actum fuiſſe.. A baktum. eum gloſſe. Sed quando ex- preſlum hoc fuit in conuenrione, iam ceſſat omne dubium nec auditur pars in contra- lum. 7. Juæ Aubutarionis, cum ili uòt- N ae reg. 55 iur. l. Nonnunquam, in fin. ſſ. de camdir.&demou Rtratio. Et ſecundum hoc operatur, quò ad ipſum expreſſum, non et iam quò ad diuerſa, vel ſeparata. l. Papiuianus exuli; Sf. de minor. l. fin. ſf. de calumniat. cumſemil. Et con ſequen- ter illa mentio heredum, tranſactioni appo- ſitasnon poteſt ad Compromiſſum pertrahi, cuͤm latis habeat operari, quò ad ipſam tranſactionem,& illius multiplicata capita. Nam acceſſorium non regulatur ſecundum naturam principalis, quando diſpoſitio in ſolo principali verificari poteſt, vr nor. ſentis Decæin c. quanib. in 3. not. edtr. de Wuauidchs.& Cra- Polſtremò pro reſponſione obſeruandum eſt, quòd diſpoſirum in principali, diſpoſi= tum quoque cenſeatur in acceſſorio, id non ex veritate eſſe, ſed tantum per interpreta- tionem, vr. Penanter explicat ęloſi. pen.& fina. in A 1. 3. S. hæc verba, veiſ. ſed ſe quid ſfi de nego. geſt. quod Bald. ibid. dicti péerperuo not. laem Iaſon in d. l. Huiuſmodi. S. legarum. unte num. 23. R de leg. Iz. Et quamuis in principali,& ac- cefſorio tantum valcat illa interpretatio; quantum veriras, ſecuuaum Bald. Tamen ex verbo,& exemplo eius apparet; quòd lo- quatur in vero acceſlorio, prout lunt fructus ad rem. Secus eſſe ait, quando cadit inter ea, quæ æque paria; vel principalia ſunt, vt eſt in calunoſtro Tranſactio,& Compromiſ- fum. Prætereâ loquitur Bald. quando ta- lis interpreratio poteſt fieri citra offendicu- lum Legis, Imò quando ex mente Legis pro- manat, ſecus ſi Lex reſiſtat, vel aliud velit, vt in calu noſtro. Nam in Compromiſſo LEX vult ſpecialem fieri heredum mentio- nem vt ſupra, vnde per relationem, vel inter- pretationem hoc verificari non poteſt, v* oprimè ſenſit gloſ in a. I. pactum. ſſe de prolat. ilig D. dmmuniten ſequuntur. 1 Nec mirum videri debet, quòd interdum Acceiſorium ſit alterius naturæ, quam prin. cipale ſiue diuerſæ naruræ, conſequentia, quam principia conſequentia. Quia hoc con- tingit ex caſu, vel accidenti ſeparabili, quod poteſt adeſſe, vel abeſſe, in vtroq;, vel altero eorum, vi eit elegans tex. inl. qui aurem. verſ.ſt Feruum ſuum. ſlequæ it fiüaud, cred. Vbi non valet conſequentia, Dom mus ſeruum ſuum, ab alio heredem inſtirutum, delatâ hereditate, bonâ fide vendidit, Ergo etiam hereditatem acceſ- ſoriam bonàâ fide repudiauit: Poteſt enim in principali, Socest, in ſerui venditione non eſſe fraus,& tamen in hereditate, quæ illum ſe- quitur, interuenire fraus. Idem videtur ex contrario, ſi alienauit fraudulenter ſeruum, quòd non ideò etiam fraude neglexerit here- ditatem, Quia poterat eam repudiare lure, b 6 3 Vt pef 54 vr per pulchras rationes ibi tenet Guido de Suzar: Dynus. Ang.& Laſius ad finem con- cludentes, quòd proptereà hoc calu taurùm reuocabitur ſeruus, non etiam hereditas. Et licet in hoc poſteriore caſu contrarium tenuerint ibid. Accurſ. lac. de Aret. næm. 1. & 2. Oldrad. Bartol.& pulchré Alber. de Rofa. omnes rationes referens, inter quas etiam eſt illa de regulatione acceſſorij ſecun- dum principale; Tamen illorum ſententia non eſt expedita; Et ſieſſet, in noſtro caſu non obſtaret: Quia ibi totum metiuntur DD. ex præſumptione fraudis, vr patez per diſcurſum tir. ſf quæ in fraua. rred. e proſequun- zur Interpretes in S. Item ſi quws in Fiudem. In- ir, de acio. Et ſic facilius admitti poteſt, quod fraus in principali, pra ſumptiuè pro- bata, in acceſlorio quoque cenſeatur adtu- iſſe, Et proptereà in vtroque concedatur reuocatio. Aliud eſt in materià Compro- miffi, in quà præſumptionts etiam legis non eſt locus, ſed heredum mentio in ipſo Com- promiſlo exprimenda eſt. vr per gloſ G& DD. in d l.ſ pactum. f de probar. Et ſic ſeparatum propter propriam quandam naturam, nun- quam ità poteſt cohærere conuent ioni prim- cipali, tanquam aliud acceſſorium;, quod non negaſſet etiam Bart.& alij in d. S ſeruum Jaum, Vt ex illorum verbis patet. Vnde, cum verum ſit in caſu noſtro, potuiſſe par- tes in tranſactione expreſsè de heredibus cauere, neque ideò tamen idem cauere vo- juifle in Compromiſſo, de quo mentionem facit tranſactio, omnibus prædictis ſimul col- lectis, ſolide efficitur, quod ſecundum Argu- mentum IIluſtriſs. Ducis de principali ad ac- cefforium non ſubſiſtat. Tertio pro parte IIluſtriſſimi Ducis V. in effectu fit rale Argumentum. Quòd Domi- nus lIudex cum Aſleſsoribꝰ Cameræ Imperia- lis iudicij in iſtis nouem controuerſis arti- culis fuerit ordinarius, ſiue competens. In ordinarium verò ludicem non poſſe com- promitti, vt in arbitrum: neque adeò in ca- ſu noſtro in ordiarium fuiſſe Compromiſ- ſum; Ex quo ſolùm proceſſui modus qui- dam præſcriptus, aliàs autem ordinario lu- dici, poceit, Cameræ cauſarum deciſio pro Iuriſdictione fuerit relicta. Ergo, non eſse hoc verum Compromiſsum, ſed tantummo- do Directorium proceſsus: Et per conſe- quens illud morte vnius compromittentium non ſolui, ſicut verum,& proprium Compro- miſsum. In quo fundamento Iluſtriſſimi Ducis conſiliarij, magnum præſidium con- ſtituunt. Str b Nos autem omnes,& ſingulas eius pro- poſitiones(quò ad caſum noſtrum) falſas eſse reputamus; Idque ſingillatim demon- ſtrabimus. Primum, quòd Camera in his cauſis non fuerit Ordinarius Iudex, tempore Com- promiſſi, patet. Quia ludex Ordinarius, quò ad propoſitum noſtrum, is dicitur, qui eſt Competens in cauſa. I. fedezſt in ſeruum, 9.9. fi quls ludex. ſf. de arlit. Vnde partes bene poffunt compromittere in Iudicem incom- petentem, licer is in alios habeat Iuriſdicti- onem ordinariam. 1. 3.. fn. um I. ſeq. ſae Anlit. ibig not. per DD. G& Marc. Anto. Blanc in tralt. de Compromiſ. quæſſt. 2. num. 42. Vbi alia allegat, & in fortiori exempliEicat. Modò Camera Im. perialis Iudicij habet quidem luriſdictio- nem ab ordinatione Imperij, quæ eſt Lex,& ſic ordinariam, quæ non à ſuperiore depen- det, fed à Lege. l. Er quia, vbi gloſ. San. G ali, ff. de lurudic. omni. Iud. Sed tamen non immediatam, quò ad omnes, vr patet in Or- din. Cameræ: Licet habeat ordinariam ſu- premam, quam nemo tandem poteſt eua- dere, ſcilicet per viam appellationis; adedò, vt nec ſtatutum, nec conſuctudo valeat, prohibens appellationem ad Cameram: Item quamuis habeat quis pro ſe tres ſententias conformes, tamen cogatur m Camerà re- ſpondere,& appellatio rec ipiatur, vr yer Mynſing. obſeru. 14. 2 7.c. cent. I. Et in ſpecie, quod Camera non habuerit ordinartam lu- riſdictionem in Ciuitatem R. ex eo liquet, quòd illa Ciuitas non immediatè ſubiecta ſit Imperio, ſed Duci N. Ergo Camera non erat ludex competens in primà inſtantia. v- in eius ordina parre 2. cap.venſ. Es ſol auch dem⸗ nach etc. S. ſi ribi, in fin. in Aurh. de mandar. princip.& S. ſi vero conrigerit, in fin. in Autb. u¹ auifferen. Iludic&a Quod ipſum euidentius probatur ex ſæpè dictâ tranſactione, per quam demum partium conuentione effe- ctum eſt, vt(exceptis nouem articulis, de quibus ſpecialiter Compromiſſum fuit, pro Vt refertur in tranſactione) deinceps Ca- mera ſit Ordinarius ludex, quando Duces N. volunt conuenire Ciuitatem R. Sic enim verba habent. Hetten aber J. F. G. wieder Buͤrgermeiſter/ Rathmanne/ vnnd Gemeine da⸗ ſelbſt einige Klage/ oder action anzuſtellen⸗ So wollen J. F. G. ſolchs in Erſter Inſtanz /ber dem Kayſerlichen Cammergerichte thuen/ vnnd fuͤrnehmen/ Vnd damit das Cammergerichte dieſelbige Sachen anzunehmen ſich nicht berwel⸗ gere/ Sol dieſe zwiſchen J. F. G. vnd der Stad R. hieruͤber getroffene dergleichung/ an geregtem Cammergericht gebuͤrlich don beyden theilen in⸗ ſinuirt/ vnd kundt gethan werden. Vnde ſequitur neceſlariò quòd Camera —— — —— — — — —— ——— — . — ⸗ — 2 — — dun goad nod Uennwnlunpaul reniwn jelcer drius luex( Uaule cule f het Keneegt dworogerü Wäralsc Rrand Cuütar khimgur dagen gticul däihren.), ege.7 E'mu, vude mal Ad Kt n, quo adonnegn x: Licet haderr ent Juam nemo tanceo t per riam appelin Atum, nec conſdm pellationem admn dcat quis pro ſem tamen cogaturn appellatio xehia 14. Crean. Hi u non habuerit onk- in Ciuitatem Lat litas non imwedun Duci N. Ep G npetens inptmiit rie acii.ue S6 di, i fn un At een anngenb uni in cauſis, vertentibus inter Ducem& Ciui- nen atem ante hanc conuentionem, non fuerit Ordinarius,& competens ludex in primà inſtantids Imò ne ſic quidem in Ciuitatem R. ordinariam Iuriſdictionem adepta eſt, ſed tantuͤm in caſu præſcripto, quando Duces vellent contra illam Ciuitatem agere, non alias, vt per plura capita d. Tranſactionis de- ducitur. Imò quando ipſa Ciuitas R. vellet conuenire Duces N. non idem conuenit in- ter partes, ſed vt ſeruarẽtur ordinationes Ca- meræ, ita. Begebe ſich auch daß Buͤrgermeiſter/ Rath/ vnnd Gemeine wider J. F. G. oder der⸗ ſelben Nachkommen/ Rechtlich zu klagen hetten/ So ſollen ſie ſolchs/ vermuͤge des Heiligen Rei⸗ ches außtraͤge/ auff der Weg einen/ der Kay. Cammergertchts ordnung/ im andern thell/ vnd dierden Capittel einuerlelbet/ thue/ vnd fuͤrneh⸗ me/ etc. Et ſic Camera non eſt ordinarius lu- dex, vtriuſq; partis in primã inſtantià, Neq; etiam ipſius Ciuiratis generaliter, ſed tan- tum in ſecundã inſtantià, tanquam ſuperior. Quare, quò ad nouem Articulos in ſpeciale compromiſſum paulò prius, ſaltem partium intentione, vel certè eodem tempore tranſ- actionis deductos, Camera non poteſt dici ordinarius Iudex Ciuitatis R. non ſoluͤm, Tdd ille cauſæ fuerint à conuentione ill eparatæ,& exceptæ, Illaq; conuentio de fu- turis controuerſijs intelligatur; nec prius, neq; aliter in alijs cauſis luriſdictionem Ca- meræ in d. Ciuitatem prorogare voluerint partes, quarum conuentio in hoc ad vnguem ſeruanda eſt. 1.7. 2. Ff. de luaic. vbi plenè nor. Sedeo etiam, quia non certum erat, quòd in illis nouem articulis Ciuiras R. deberet ſu- ſtinere partes Rei; Et hoc ex ipſo compro- miſſo conſtat, in quo dicitur, quòd in primo termino, Soc est. 1. Mart ij, Anno 74. quæli- bet pars, quæ partes Actoris aſſumet, actio- nes ſuas art iculatim, ſimul cum documentis, offerre debeat. Quæ conſtitutio in neutrum prædictorum capitulorum tranſactionis inci- dit, Ex quo partes hic reſpectiuè agere,& defendere cogitabant, ita, quòd fateri neceſ- ſe ſit, hoc fuiſse ſpeciale compromiſsum;, non in Ordinarium immediatum illarum cauſarum, ſed mediatum,& ſuperiorem, ad quem alias appellandum erat, qui in propo- ſito noſtro non dicitur Ordinarius, per rexr. in A. I. federſrin Heruum. S. fi quis Zudex, ibi, eim rei 3 de qua Tudex eit. ff. deæ nritr per quem texr. notab. tbi tradit Vberr. de Bobio, quòd ſubditi alicuius Epiſcopi poſfint compromittere in Archi- epiſcopum, ad quem propter negligentiam inferior is, vel per viam appellationis cauſa de uolui poſſit,& valere com promiſsum, ſi modo fiat prius, quam luriſdictio ad eum per- Conſilium Decimumquartum. F5 ueniat. Quod expreſſè ibid. Alberi. ae Roſa. colfn. numm. J. fequitur. Sccundô, iam contra veritarem præſup- poſito, quòd Camera in iſtis cauſis fuerit Ordinarius Iudex, falſa tamen eſt„ quò ad terminos noſtros, propoſitio conſiliariorum Ducis, quòd in Ordinarium Iudicem com- promitti, vt in arbitrum non poffit; Nam mittimus, quòd multi DD. tenuerint tam de Iure ciuili, quàm Canonico, in Ordinarium compromitti poſse, licet is mandare non poſſit partibus, vt in ſe compromittant, ſe- cundum Abb. in c cum teinpore, col. pen.& in c. ex parre. in 2. not. exr. ae arbitr. Deæ in l. Erſi prætor- in 3. notar. ſf. de oſfiti. eius,&e. In diuerfâfen- tentià quoq; fuerit Ioh. Baptiſt. dictus Gener Bart. in rractat. de arlitr. lib. 4. cap. 21. Et fate- mur communem DD. ſententiam veram eſ- ſe, quòd de lure ciuili in Ordinarium ludi- cem, vt in arbitrum compromitti non pofiit, per texr. in l. ſed elſt in ſeruum. g. ſi quis Iudex. ſf. de urlitr.&l. pretor. ſſ de Turor.& Curaron dar. ab lus,&c in quibus locis not. ord. DD. Alex. l. 1.§. Er poft oberis, in ¹. nor. fe de pper. noui nunc. Iaſon in Authenrt. ſ erò. in S. not.& de IZuaiia Lan- fianc. de Oria. in tractas. de nrbitr in 2. parie num. 2.& ſequen. Et pulchrè lariſßimò g Mare An- ron. Blanc. in tractaru de compromu ſgus. quæſf. 2. num. t. vbi alios cirat, ac derem Lutus communi opinionis rationes refert. i pereum. Attamen, quo ad caſum noſtrum, res longè aliter ſe ha- bet; Nam partes ità demum prohibentur in Ordinarium Iudicem compromittere, ſiis fit Ordinarius vtriuſq; parris, vel ſaltem i- pſius Rei, ex cuius perſonâ forum metimur. 4 2. Gde lurizdickio. omni. Iud. c. cum ſir genera- le, ext. de foro comperen. Secus ſi ſit Ordinarius Actoris tantùm, velaliorum, vr poſt Bulg. vra- air Accurſ. in§. ſi verò conxigerit. in verb. conuen- tumun fin. in Authent. vr aijfe Iud. Ibidem o ſequi- rur lacob. de Belui.& Angel. in fn. Idem Anuton. de Burtr.& loan. de Imol. in a. c. cum tempore. col. 2. in medlium, extra de Arbitr. Sed in nouem articulis compromiſſis Camera non erat Or- dinarius Iudex Iulluſtriſſfimorum Ducum N. &c. qui rùm aliquas ſaltem actiones, vigore compromiſſi, debebant excipere; Ergo nonerat Ordinarius Iudex talis, qualis ä lu- re requiritur, vt in eum compromitti non poſſit.„ 3ES Pretereà in principem benè poteſt com- Promitti, tanquam in arbitrum, imò ipſe par- tes ad hoc cogere poteſt. a Clm inrer R. exr. de elect. not. Alex. in l..§. E¹ poſt operu, num. S. ſfe de oper. noui nun. Bapr. à S. Bluſiv, in tractar. fiue cœænten. Atbitral. quæſt. 15. verf, Quintò fallit,& Marc. Anton. Blancus in d. tract. de Cumpromiſ. 2u*ſ. 2. num. 44. Quà ratione vtiq; poteſtet- 8 4 lam 56 iam compromitti in eos, in quos princeps ſuam poteſtatem,& Iuriſdictionem tranſtu- lit, prout habet Parlamentum Grationopo- Jlitanum Delphinatus, ſeu Franciæ, vr pulche mefert Guido Papæ in deciſ. C+½. Habet enim il- lud ſupremam luriſdictionem, atq; ad illud tanquam ad Maius Tribunal ab omnibus in- feriotibus habetur recurſus, neq́; ab eo appel- lari pote ſt, Vr larxius per Guid. Papæ. d. loco. 4 inter cætera refert, quod Delphinus Conſi- liarijs illis conceſſerit, vt poſſint in ſe arbi- tria,& Compromiſla fuſcipere: Imò de ſtylo illius Parlamenti etiam in illis cauſis, in qui- bus Domini de Parlamento ſunt Ordinarij Iudices, valent compromiſſa, in eos facta, vrt ponit ĩdem Guido Papæ quæſl. G9. in med. Licet non ponar aliam rationem, quam permiſſio- nis,& obſeruantiæ. Sed ratio antè poſita eſt, Quia ille Princeps non recognouit ſuperio- rem, ſaltem de facto, vnde, ſi in ipſum pote- rat compromitti vt ſuprã dictum eſt, ſine du- bio poterat etiam compromitti in eius Par- lamentum, in quod omnem poteſtatem,& Iuriſdictionem ſuam contulerat,& hocet- iam abſq́; ſpeciali conceſſione, vel conſuetu- dine. Nam ſi adeſt conceſſio, vel conſ uetudo, poſſunt etiam partes in quoſuis alios inferio- res Iudices, ordinarios ſuos compromittere, vt not. gloſ.& DD. in d. S. f quus Iudex. Spec in Tit. de Arlir. S. poteſt, in princ. Bapr. 4§. Blalio d. 1 quaſt. 12. Veyſic. ſexro fallit,& Blancus d. quaſl. 2. num. 22. Idem plane, vel multò magis dicen- dum eſt, de Camerã Imperialis Iudicij, in quam Cæſar,& Imperium videtur omnem luriſdictionem ſuam tranſtuliſſe, nec ab illius ſententijs appellatur. Imòô Camera videtur idem tribunal habere cum Cæſare. Ideò o- mnes Cameræ citationes, proceſſus, Inhibi- tiones& alia exeunt ſub nomine,& ſigillo ipſius Imperatoris, vt notorium eſt. Vnde nulla datur ratio, cur non æquè in Cameram, ſicut in Imperatorem compromitti poſſit, per ſuprà deducta. Præſertim cùm hoc à multo tempore vſitatum fuerit, quod nouimus,& ipſi Domini Aſſeſſores pleniorem eàâ de re fi- dem facere potuerunt. Ex quibus nunc depræhen ditur falſitas tertiæ propoſitionis Conſiliariorum Ducis, dum dicunt, hoc non eſſe verum,& propri- um compromiſſum, ſed tantùm directorium proceſſus: Quaſi verò apud ordinarium Iu- dicem, ex præſcripto partium procedatur, aut compromiſſi, quod non eſt, poſſit eſſe di- rectio vlla? Planè cùm ipſemet partes, in In- ſtrumento conuentionis, hoc appellauerint compromiſſum, nec repugnet effectus formæ verborum, vt ex ſuperioribus ſatis intelligi- tur, certè non pro Directione, ſed pro com- Vbi Conſilium Decimumquartum. promiſlo id habendum eſt: Nam etſi reliqua verba, vel qualitates expreſſè continerét ali- quam ambiguitatem, adeò vt neſciretur, ad quod genus contractus tenderent, tamen contractus iudicaretur talis, qualem contra- hentes nominaſſent, vn nox. Barrol. in l. orem, §. qui maximos, num. 2. M ae publica. Iunoc; ing cum M. Ferrarienſis. num. 2. ext. de cohſtitut, per rext. in l. Iurisgentium. S. quod ſerè. ſt de pautu. bi idem tener Angel.& Caſiren. in princ.& Iaſan num. r. Et tanto magis, quia partes hoc ſæ. pius Compromiſſum appellitarunt, uxe. ma. aita per Curt. Sen. conſil. Ja. num. 2. Igitur à no- minatione,& verbis contractus non eſt rece- dendum, Cùm illa habeantur pro textu, cui magis credendum eſt, quàm gloſſæ, vs pero aradum zonfil. 2,G. col. 2. Bald. confil. 343. col. 2. circa fin. vol. z. Grauer. conſil, 10;. num. 2. Nec cenſetur contrahentes improprijs, ſed pro- prijs verbis vti. 1. Labeo, circa finem. ſf. de ſup. pellecli. lagat. l. I.§. ſi is, qui nauem. f. de exer. drchchcho Porrò in caſu noſtro poteſt dici dupler compromiſſum interueniſſe, vnum directio- nis, quò ad proceſſum, Alterum quò ad ſen. tentiam proferendam à Camerd. Totum, quod penes proceſſum, atq; adeò ipſa meruta cauſæ expediendum erat, reſidebat penes de- putatos compromiſſarios Directores, non quidem liberè, ſed ſecundum præſcriptam formam compromiſſis; Coram his offerendus libellus, lis conteſtanda, probationes facien- dæ,& omnia trutinanda, vſq; ad ſententi- am. Idcircò negare, hanc Directionem eſſe comprowiſſum, eſſet negare ſubſtantiame- ius, quod mutuâ conuentione actum eſt. Ca- meræ autem officium ex partium conuentio- ne in his cauſis nullum aliud erat futurum, — ac proprium compromiſſum eſſe, etiam po- ſito, quòd Camera alioqui illarum cauſarum erat Ordinarius Iudex, facilè demonſtratur- Primò, quia in Cameram poteſt compromit- ti, vt ſuprà. Nec vlla Lex, aut Doctot vn- quam dixit, ſi compromittatur in principem, vel eius came ram, aut locum tenentem, quo hoc ſit minus proprium compromiſſum: quàm aliud, quod fit in Iudicem incompe- tentem, ſiue alium, Ergo nihil eſt dicaum bn⸗ ege⸗ dplül ſub pcs ralaterr — V mrmulbatiec unaxgteſe ſœdmoltun nchcikrntia, tiehn enzert. Rangu wem. umzleckal Uaumluäcen,, run g'enxe, dnüiKenrurlatsfa tionidus co h 1 deqoag Rrwanpromilu ainaſ kanſ Neancuge Wn des, mnano nalbenram Pmllcem, iroldan Wkäroparte Nwirum, c apromild cnprehenſ — —— —— — — — —— —— caſu noho ra um intenccuille,mm droceſtum, Alteun; ferendam à Cinat droceſſum uqjacai endum erat rxlctiu promiſſarios Dnat te, ſed ſccununn promill Coramlt onteſtanda, prcdan trutinanda, 1ipl negare, hancDit m, eſſet negelli tui conuentiopeatt ciciumeranimn b s nullum aludtn cclarationem roi- re. Et hac rtiut- ſc: Quuatimn ratot,& execuic 1 „rmaltan denluſen opere contaui, fuilſe conhim⸗, res, t unc cein, fuerit conmmgi & Camerin Conſilium Decimumquartum. lege, vel ratione. ¹. ikam. Cide codar. 5. neg ilo, veyſ. conſideremas. jn Aurkenz., de trienr.& femiſs. Secundôo, quando itàã compromittitur in lIu- dicem Ordinarium, vt alteretur modus pro- cedendi, tunc videtur rectè compromiſſum procedere, vr voluit Slana in a. quæſt. 2. num. 449. rarione, vr pereum. Vnde rectius in caſu no- ſtro dici poterit compromiſſum, in quo non modò ordo proceſſus, termini,& alia fue- runt alterata, ſed nec etiam coràm ludice compromiſſario hæc, imò coram alijs depu- tatis erant expedienda. Tert iò hic compro- mifſum fuit ſub pœnàâ quatuor millium au- rcorum, fi alterutra pars pronunciato non Kletiſlet. Ergo vt verus arbiter debuit pro- nunciare Camera. I. Litigatores. F. 7. G2. ſſ. de grbir. vradir Loan. de Imo. ind a. cum rempore. col. a. prepe fin. exr. de arbir. Quartò deniq; in hoc compromiſſo adiecta fuit clauſula, rato nihi- lominus manente ſententid, vel laudo, inter quæ ad propoſitum noſtrum, large ſaltem non eſt differentia,& vtrumq́; refertur ad arbitrium. perrexr. rsrund. in c ex parte, exr. ae arbkitr c ibi hocnot. Alb. ſub„. nor.& Loan. de Tmol. nuim. 5. quæ clauſula non conuenit in or- dinarium ludicem,& eius ſententiam, vr pa- rez in rir. C.& exr. ae re Iud. Et ſi hææc ità diui- ſim videantur ſatisfacere, multò magis præ- dictis omnibus coniunctis ſatis probatum erir, hoc, de quo agitur, eſſe verum, ac pro- prium compromiſſum. Argument. l.ßadonem. . qut Jura,. de excwſe ruror Ger ad noſiram. ext. de empi.& vend. C& c. Illo vos. ext. de pignor. Tan- toq; magis, quia nos negamus, Cameram in his cauſis futuram fuiſſe competentem,& or- dinarium Iudicem, vti antè deduximus. Quibus itâ ſtantibus, per ſe corruit con- ſequentia pro parte Ducis facta,& conuer- titur; Nimirum, quia hoc eſt verum,& pro- prium compromiſſum, nec heredum mentio in eo compræhenſa, quòd morte vnius ex compromittentibus ſit ſolutum. Imò etiam poſito, quòd improprium ſit compromiſſum; negari enim non poteſt, eſſe compromiſſum illud, per mortem vnius eſſet finitum. Quia Lex ſimpliciter ita diſponit, nec vllibi diſtinguit inter proprium,& im- proprium compromiſſum, modò compromiſ- ſum ſit. Vnde nec nos diſtinguere debemus. I. de precio. N ae publia in rem actio. I. generaliter. M ae legar. præſtand. Et in ſpecie, quòd morte vnius ſoluatur compromiſſum, etiam ſi in lu- dicem Ordinarium ſit compromiſſum de lu- re Canonico, vel eriam ciuili, caſu, quo in eum poteſt compromitti, quod ſuperius perſtrin- ximus, apertè probatur in&, c. Ex parre exr. ae erbitr. per q. vbi in ſBecie not. Anron. de Burr. Ab. in vlr. nor.& Loan. de IZumo. nunn. 6. quoôd, fi ni- Rcioſõ Teſtamenro:l. un qui ex tauſa, in fin. 57 to compromiſſo per mortem vnius ex litiga- toribus, Iudex ille poſteà in cauſæ procedat, tanquam ordinarius. Et ſic in caſu noſtro, in quo cauſæ illæ nunquam cœptæ ſunt, nunc ſoluto compromiſſo, ordinariã viâ agendum eſt,& coram eo, apud quem omnes cauſæ de- inceps poſt compromiſſum agi debent, soceſf, in ſumo tribunali Cameræ Imperialis Iudici j. Quartò pro parte IIluſtriſs. Ducis ſic ar- Suitur, Regulam luris eſſe, Quod in omnibus actibus,& pactis pro expreſſo habeatur caſus omiſſus, ſi veriſimile ſit, quod contrahentes expreſſiſſent, ſi de co fuiſſent admoniti. I. zale pactum. S. ſin. F de pacris& ibi Lloſſ. fin. in fine po- au: plures concord. Lidemq; oraine ractau, DD. Texi. eit melior de Iure nl. Malier, pat prin. verſ. Brafidas. ffæ ad SCim. Trebell. C& ili copiorè allega Caud Seyſell. At in propoſito noſtro partes o- mninò cogitaſſe, vt per memoratumc ompro- miſſum heredes obligarentur: Idq; veriſimile fieri ex eo, quòd in concepto compromiſſi in- ſertum fuerit, quid,& quomodo obſeruari deberet, ſi conringeret, vnum vel plures ex ompromiſlarijs, vel Notarijs vita defungi, aut aliter impediri. Vnde, ſi partes etiam de heredibus ſuis fuiſſent admoniti, ſine dubio llas hoc, vt heredes ligarentur, expreſſuras fuiſſe: Ergo ſequi quod hoc habeatur pro ex- preſſo. Verùm ad iſtud Argumentum ante ſatis reſponſum eſt. Negatur quippe, quòd partes de hoc caſu ad finem inducendæ ex preſſionis cogitauerint. R. enim tam breui tempore, quod partium voluntate compromiſlo præſti- tutum erat, tam triſtem caſum, loceir, mor- tem Principis ſui reſpicere, ſeu expectare non debebant. I. inrer ſtipalautem. g. ſuram. ſf. Ade F. O. Rurſus quoq; Illuſtriſſimi Duces N. ex cadem cauſâ non tam citò credebant ſe mori⸗ turos. Nam vt Cicero ait: Nemo eſt tam ſe- nex, qui non ſperet, ſevel annum viuere poſſe. Multoq; amplius ſperant,& præſumuntur vi- uere non ſenes. l. Nam& hi parentibus. Mac inof⸗ Teſla Mae fidei- com. liberra. l. hereditatum. Madl. falcid. Et ſe- cundum hoc, de heredibus hic non fuit cogi- tatum. Vnde tollitur Argumentum. Quia in contractibus ſtricti Iuris non veniunt ca„de quib. veriſimiliter non eſt cogitatum. I. Suia quid æftringende, uli DD.&l.7 Heruumun prina ibig Arer. ff de verb. blig gloſſ. in S. Ationum. in. dijf. Inſt. de Adtis. Ibidem& uc. de Arer. Ang. anre vu.. Iaſon nu. If. Zafe col. 23.& alg. b Sed omittamus hæc,& fateamur partes de caſu mortis humanirus cogitaſſe. Certa e- nim omnibus mors eſt,& dies eius incerta. I.. & l. Heres meus, in prin. ſfrde condit.& demon. Neq; credendum eſt, eum hominem, quialios per mortem — mortem maturius ſperato eripi poſſe proui- diſſet, ſuæ interim ſortis fuiſle immemorem. Tunc rectâ ſequitur Ducem N. ſuomer argu- mento capi. Nam ſicut Illuſtriſſimu s Dux prouidit,& expr eſſè cauit in caſ um, ſi aliquis compromiſſariorum, vel Notariorum, ante directionem finitam moreretur, cuius calus cogitatione non poteſtnon ſuæ quoq; mor- tistacitè fuiſſe admonitus, ità ſanè expreſſè diſpoluiſſet in eum caſum, ſi ipſe cit ius fatis concederet, nempe vt tunc heredes eius com- promiflo tenerentur ſi modò hæc erat eius ſententia. Quare non allega. reg. gloſ. in d./. zale pactum. S. fin. f. de pact. hic ſeruir, ſ ed alia optim e quadrat; Quòd facile potuiſſet expri- mere, ſi voluiſſet, ſed cum non fecerit, nec voluiſſe cenſendum eſt. 6. vbi aurem, ad ſin. Verſ. Hin autem ad qeficientir. Q de caduc. toll. l. ſi ſer⸗ uum. S. non dixir prætor. ſide acquirend hered. oæad audiendum. exr. de aecim, loan. de Ana. conſil. 22. ſal' num. 3. Zaſe conſ- I2. num. 23. lib. I. Socinus lun. sonſ. Fg. Als. 2. Vol. 2. Bt quid multis opus eſt: Quamuis partes decies millies cogitaſſent de heredibus,& il- los pariter compromiſſo adſtringi voluiſſent, tamen id non ſufficiebat, pro vt in terminis Iupra ex iure deduximus, quod expreſſio he- redum in compromiſſo requiratur pro formaà. qua non ſeruatãâ actus tandem corruit: vel poſito etiam, quòd illa expreſſio non ſit pro formã, ſed aliter requiratur, iterum tamen Argumentum nedum ex generali Regulà al- legatà, ſed nec ex ſpeciali procedit. Quilibet enim videtur ſibi& heredibus ſuis proſpe- xiſſe. I. Fi pactum. ff. de probat. 1. lurugentium. S. hauienune ſrd pair vlieleſre, Aler 2u.2. Hoc tamen fallit in compromiſſo, quia eius natu- ræ eſt, vt ad heredes non tranſeat. Ita expreſe Qor. ibi gloſſ- in fin. Cum quã communiter tranſeunr OD. eamg in ſpecie ald.& Flor. de S. Pet. qui un. 7. ſentit rationem rarionis. Quia videlicet obli- gatio naturam imitatur, vnde, ſicut natura non tranſit in heredem, ità nec obligatio. Et cùm Lex deſideret expreſſam heredum men- rionem in compromiſſo, nihil valet tacita partium cogitatio, qui etiam expreſſè nihil in contrarium diſponere, aut facere potuiſ- ſent. I. Nemo poreſt. vbi pleniſiimè not. omnes DD. E de leg.t. 3. Quintoex parte IIluſtriſſimi Ducis addu- citur, quòd ſæpe dicta tranſactio, in qudcom- promiſſi fit mentio, iurata fuerit, dum ad fi- nem eius ità dicitur. Dieſes alles ſampt/ vnd ſendeaſche ſo diel einen jeden theil betrifft/ ſtett/ eſt/ vnnd dnuerbruͤchlich zuhalten/ verſprechen/ gereden/ vnd geloben wir Hertzog J A. vnd wir Hertzog V. Gebruͤdere zu N. etc. als die Regie⸗ rende Landsfuͤrſten/ vor vns/ vnſere Erben/ Conſilium Decimumquartum. vñ alle Nachkommende Regierende zu N ete hey onſern Fuͤrſtlichen Ehren/ dnd wahren Worten/ Deßgleichen wir Buͤrgermeiſter/ dnd Raßt/ Ge⸗ meine/ Viergewercken/ dnnd gantze Stadt R. vor vns/ ond alle vnſere Nachkoͤmlinge/ bey n⸗ ſern trewen/ dnd glauben/ Auch bey dem Wort der Warhett/ an Eides ſtatt/ vnnd bey den Erb⸗ huldtgungs pflichten/ damit wir J. F. G. ber⸗ wandt/ Inſonderheit auch bey Peen des Rechten/ vnd Landtfriedens/ da die verwirckung darauff qualificirt/ ſo offt wir wider dieſen vertrag thun/ handeln/ dnd derbrechen wuͤrden/ welchs doch zu keinen zeiten in einigerley weiß/ vnd wege nimer⸗ mehr geſchehen ſol/ etc. Quo argumento aliter non inducto, ſiue hoc præſuppoſito, quòd iſtud Iuramentum perrelarionem etiam fue. rit appofitum compromiſſo, Illuſtriſimus Dux, R. qui nunc demortuo altero ex com- promittentibus, compromiſſo amplius ſtare nec volunt, nec ſine incommodo poſſunt pro- pemodum inſimulat periurij, aut ſaltem per- fidiæ. Sed profectò non animaduertunt confili. arij Ducis, quaàm incautè hoc faciant. Pri. mum, quia lure Ciuili prohibitum eſt appo- nere Iusiurandum compromiſſo. g. Quia ven mulrælin nuth. de Iudicib. Autb. Decernit. G de ar bit. vbi not. gl. Bald. Salic& alg. Vnde nonfr- cilè credendum eſt, partes voluiſſe id, quod iure ciuili prohibitum eſt Sed potius contra- rium,& ſe conformare cum lure, perea, qus communiter not. in l. Heredes mei.. cm ird,ſe ad SCrm. Trebell Et licet de Iure Canonicotene- at compromiſſum vallatum Iureiurando. a⸗ & e. cum tempore.& c. ex parte, ext. de arlit in quibus locis plenè poſt gloſ. nor DD.& Laur altan. conſil. fo. aum. 7. tamen quòd partes compro- miſſo appoſuerint Iuramentum, hoc non ap- paret, nec verbum vllum in compromiſſi con. ceptione de luramento continetur. Vnde ne- ceſſe eſt dicere, quòd IIluſtriſſimus Dux hoc Argumentum duxerit drelatione: Quando- quidem ſecundum tranſactionem factum ſit compromiſſum, ipſaq; tranſactio, cui appo- ſitum eſt Iuramentum, ſe refert ad compro- miſſum, quòd per hoc etiam compromiſſum Iuratum eſt, Et per conſequens R. non ſtan- tes compromiſſo, Iuramento contraueniſse. Nos autem de tali Argumento miramur? Nam in priori conſultatione noſtrãà,& ſupe- rius quoq́; in diſsolutione primi Argumenti plenè oſtendimus, compromiſsum ad tranſ- actionem aliter non pertinere, quàm quod, iuxta ipſam tranſactionem, de compromit- tendo inter partes conuenerit, at́; adeò com promiſsum ſit ſuh præſcriptà formà, ante- quam tranſactio ex toto perficeretur, quæ aliâs perfici poſse non putabatur, veſcene partes mn 1 lad comp Nndulubha Mnadrmm, qpa baait aquen ittreuite d n onem ple Hla Dox lur Rarpütumelep nummlacionecc ridhperimion: mmſterfaäun, henatumett. Renſolliſgtise marm rpicia — 3 1 =—— 6 ——— — Aryrtes lrige duncn Waatum grurid Nprligtr d uſerg. luper Phesconditic iprsilins, P Tiuestend ſalizcheret. DMWſrluaun., TMisinrle,, 1 uler eßgun aütsseri bu- hw n tidus comproniltn mnec bneincomgaln intmulat perüurjjan Kecdônonaninadkn quam incaute hcci lure Ciuili rodüin ndum compromil Rde HMali. Aunl Den Bald Saur Ga h um eſt, partes wii ohibitum eſbecha onformare cum lu at. iu! Heraatanalu Et licet de lurelm ſlum vällatum na hore. Gc. ex rte a 0 2 99» ut Dd 4 tamen quddans erint Iuramentu, bumellumincmn ramentocontit quod llui 1 Conſilium Decimumquartum. partes tranſactionem non aliter ratam habu- erunt, quàm facto ſimul compromiſſo, vt pa- tet ex eius verſ. Damit nun aller/ ete. Porrò d. compromiſſum relatum, in ſeparatâ chartà compoſitum per ſe ſtat, præter nomen tranſ- actionis. Ipſaq; tranſactio referens reſtringi- tur ad relatum compromiſſum, vt lupra ſuf- ficienter allegauimus. Ergo ſequitur, quod luramentum tranſactioni appoſitum nonex- tendatur ad compromifſum, quod ſtrictè in ſui formâ attendendum eſt: Quia luramen- tum obligat Iurantem, ex intentione ipſius 22. 7. J. Gec. quanro. exr. de Iureiur Nec trahitur, niſi adea, ad quæ traheretur ipſe actus ſuper quo interpoſitum eſt, ſi Iuratum non eſſet. 7. Iin. G de nou num pec. Alexand. confil. 25. col. pen. Poßt med. Vol. I. Grauer. nſ. 24e. num. z. Et ope- raturtantum, quantum habet de copſenfu, &c non vltra.. quemadmodum. cadnoftrawa. ext. de lureiur. 6 Atq; vt breuiter abſoluamus, per caſuum enumerationem procedemus. Aut vult Illu- ſtriſſimus Dux Iuramentum illud relatiuum iaterpoſitum eſſe pro faciendocompromiſſo, vt in tranſactione conuenerat, tunc malè ar- guit ad periurium: Quia compromiſſum ita formaliter factum, conſcriptum,& à parti- bus obſignatum eſt, imò etiam à R. in primo termino illi ſatisfactum. Aut vult, quòd Iu- ramentum reſpiciar ipfius com promiſſi facti robur,& ne partes vlſo modo ab eo poſſent recedere,& tunc nihilo magis efficiet ad in- ducendum periurium. Quoniam luramen- tum intelligitur ſecundum naturam actus, vel materiæ, ſuper quà interponitur; Et aſſu- mit omnes conditiones, reſtrictiones,& am- pliationes illius. Et in ſummâ, Iuramentum non ad plus extenditur, quàm virtus promiſ- ſionis, cuiĩ adhæret. A! Fin. G de non nu. pecun. I ſn. Se ad Municip. l. fn. ſf. qai ſaruda. cogau. not. Abba in c. intelledõo. in fiue. exr. de Iurciur. Er per Dluara Dec in l. z. poſt num. 27. Qde pact. Et licet haæc Regula aliquas recipiat declarationes, quas pulchrè copioſeq; proſequitur Grauet. conſil. 1o2. nu. 7. vſc; ad fin. tamen tantum abeſt quòd in aliquo, hoc noſtro caſu, obſtent, vt etiam magis intentionem noſtram confir- meut, vt cuiuis patebit. Modo certum eſt pri- mordialem naturam compromiſſi hanc eſſe, vt morte vnius compromittentium foluatur, ſi heredis mentio non ſit compræhenſa. Ergo & luramentum appoſitum eandem recipit conditionem, niſi ita per mortem ſoluatur compromiſſum, pro quo in terminis facit texr. in apen tuas, exr. de arbirr.& ili poſt Iunoc. not. Carol. Molinæ in Apohiil. Vnde Iurans non dicitur pe- 59 ierare, ſi ex cauſà conceſſà deſerit Iuramen- tum, a. l. fin. f. qui ſalua. cog. Alexan. conf, 121. col. 2. zu fin. Vol. I. cum ſimil. Et quia periurium Regulariter non committitur ſine dolo, v- latè per Iaſon: in l. ſi quu maiar num. 2. C. de tranſe actio. Nec quiſquam dolo videtur facere, qui ſuo lure vtitur. 1. 2.. E ramen, ff. de lib- bom. exhib.& l. Nullas, ſf. de reg. Iur Sequitur, quòd R. tuti ſint, nedum a norà, ſed etiam à ſuſpicione periurij. Aut vult IIluſtriſiimus Dux, quòd hoc lIuramentum relatine fuerit appoſitum pro obſeruatione Laudi, tunc er- rat: Quia in ipſo compromiſſo in hunc finem expreſsè præſtituto eſt pœna 4000. aureorum toties, quoties,&c. Et inſuper adiecta clau. ſula. Rato manente Laudo, ſeu compromiſ- ſo. Ipſum verò Iuramentum ſi interueniſſet, haberet vim huius claufulæ, Rato manenre Compromiſlo, vr notar Bartol.& Bald. ind I. Hi quls maior.& ibid. Areri. col. z.& Lanfzanc. de Orian. in trattat. de Arbirn in J. part. num. 25. Sed cum iſta clauſula fuerit exprella, Iura- mentum fuit fuperfluum. Prætereà Laudum nondum latum eſt, vnde non poſſer hic tra- ctari de periurio. Argumenro l. Tzris'ſusfiuctus. Rae conait.& demonſt.& l. Decem. ff. e derb. æblig. Aut vult IIluſtriſſimus Dux, luramen- tum appoſitum fuiſſe formæ proceſſus,& di- rectioni compromiſſi; Quod etiam negare non poteſt, ſi modò perſiſtit in eo, quod com- promiſſo adiectum ſit Iusiurandum; Siqui- dem Directio eſt poriſſima pars huius com- promiſſi; quæ non poteſt aliter Iudicari, quàm ipſum totum. l. quæ e zora. ſfe de rei uen- ate cum concord. Imòô totum compromiſſum eſt idem, prout dirigi,& terminari debet. Nec debet eadem res diuerſo lure cenſeri. I Eum, qui ædes. ſf. de vſucup. Neci pfum quoq; Iuramentum eſt diuiduum, vr per Sala. c. 2.9.1. de coutrouer. inueſt.& Grauet. conſ. 2ol. num. 17. Efficitur, quòd IIluſtriſſimus Dux ſuomer la- queo capiatur. b Etquamuis non dicamus Duces N.&c. ex hac cauſâ in periurium incidiſſe, imò, Re- ligionem eſſe, putemus, tale quid dicere, at- tamen tacere non poſſumus, hoc ex Argu- mento Ducis ſecuturum. Quippe nec ipſe, nec frater defunctus, directioni compromiſſi paruerunt, aut ſtererunt,& plus temporis labi ſunt paſſi, quàm præſtitutum erat toti directioni, nec videntur pro tanto tempo- re vllam ſatis iuſtam poſſe excuſat ionem af- ferre; Cuùm Datum inchoandæ directionis eam ipſam ob cauſam in longius fuerit di- latum, vt partes impedimentum allegare non poſſent,& inſtructiores ad cauſas ve- nirent. Quo attento, R.(etiam Principali caula 60 cauld ſoluticompramilſſi ceſſante) compro- miſſo ſtare amphus non tenerentur. Qula non ſeruanti promiſfioncm, ctiam luratam, altera pars quoq́; non tenetur leruare lura- mentumex eodem contractu, v- per Guid. Da- pæ fing. 446 copiosè Hip. de Marfil ſing. 22. 3 late poß' alios Feli. in c. peruenil. col. 2. 3. ext. ae la- reiuruando. Vident igitur Conſiliari j Dueis, quàm periculoſum Argumentum ing reſſi Sedlnos hæc abſurda,& anted ſtudiose prætermiſimus,& nunc quoq; libenter miſla facimus: Præſertim quia relata clauſula fi⸗ nalis tranſactionis cum luramen todicit, So offt wir wider diefen vertrag thun/ elc. Et ita loquitur in indiuiduo per demonſtrationem, ſecunaum quod declarat Barr. in l. Demonſtratio. in princ num. I.& 2. ff de condirio.& demonſtra. Vnde promiſſio Iurata non videtur egredi capita ipfius tranſactionis, ſiue articulorum, Verè tunc tranſactorum. Argum. I. qui liberu:. S. hæc verba. ff de vulg.& pupilla. ſubſtir. Voluirt Alex. conſ. Jo. ſab nam. I. vol. 7. Et Iaſonin l. Eili- asfamilias.§. Diui, in I. lectu. nu. 112. ſ. de leg. J. Adextremum luſtriſſimus Dux N.&c. pro ſe allegat, poſito, quòd omnia ſupra di- cta ipſius Argumenta, ſint irreleuantia( pro- ut illa eſſe abundè dedux imus) ſe tamen pro indubitato habere, quod vigore luratæ, nec non à Cæſareâ Maieſtate confirmatæ tranſ- actionis R. adcompromittendum ſuper illis nouem arriculis, nondum tranſactis, etiam- num ſint obligari. Nos verò vltra id, quod in priore Conſi- lio noſtro ad finem reſpondimus, negamus talem conſequentiam: Quia longè aliud eſt, ſi Princeps, ſeu Imperator, per Epiſtolam, velaliter reſcribat, tale quid, veltale fieri de- bere; hoc enim legis vim obtinet; ſaltem quò ad perſonas, de quibus reſcribit. S. ſed& quod principi placuir, Inſtit, de Iure natu, gentium,& ci- uili. Quamuis hoc non careat difficultati- bus, prour ibi notatur, ſuper quo hic inſiſtere non eſt opus, quia in caſu noſtro non eſt fa- ctum: Et rurſus longè aliud eſt, quando Im- perator confirmat aliquem actum, vel con- tractum. Confirmatio enimcommenſuratur ei quod confirmatur, nec quicquam noui inducit; Nimirum hæc eſt natura confirma- tionis, etiam à ſummo principe factæ, vt ne- que alteret, neq́; mutet, neq; extendat, ne- Conſilium Decimumquartum. que reſtringat principalem diſpoſitionem confirmati; Sed tanrummodo præſtet robur. Argument. l. Aurelius.§. Téeſlamento. el. I. cum gloſſ. in verb. reperot. ſ de liber legat. In ſtecie porat Bald. inl. aauerſus omninò, in fin. Ciſi aauer rem Iud. laſon in l. More. num. 2. Ff. de lurudit. om. Iud. Vbt plura alleg. Er larius ac palchnd decla- vai phil. Dec. in Rub. exs. de confirmat. vril. vel inutil. col. I. num. I. ad quem reuitatu cauſa nus remittimus. Cum igitur ipſa tranſactio Iurata nonſt fufficiens, vt per relationem, vel per viam accefſorij, aut aliter quicquam„quò ad per- ſonas, vel perpetuitatem addat formæ com. promiſſi, ſeparatim per ſe conceptæ, vt ſupra probauimus. Nihil equidem plus additur quoq; per confirmationem Imperatoris, quæ 1 U tamen ſuper ipſo compromiſſo non emana. 1 uit; ſed tantum ſuper tranſactione. Et poſi- to, quòd Imperator etiam compromiſſumin ſpecie confirmaſſet, nihilo tamen plus eius præſcripto modo addidiſſet. Ad quod in ſpecie adducimus Goffred. qui ità dicit de- clarando. c. Cum A nobus. ext. de arbitr. Ibidem refert& Iequitur Abb. in vlt. not. quòd per con- firmationem ſummi pontificis non alteretur natura arbitrij, vel compromiſiKä. Quare cùm hæc ſit natura compromifſi, vt morte vnius compromittentium ſolua- tur, niſi facta in eo ſit heredum mentio, Vt iam ſæpius allegauimus, conſequens eſt, vt confirmatio Imperatoria eodem modo in- telligatur, nec per ſe faciat compræhendiper ſonam heredum, quæ omiſla fuit in compro- miſſo. Vnde etiam ad propoſirum dicit Bald. in Aurhenr. quiluscung C de ſacroſandt. Bcaleſ quòd confirmatio non trahatur ad perſonas non incluſas in diſpoſitione, qwem ſequitur Corne. conſal. ↄ. num..& conſil. 25. 2um. 22 Volz. Ruin. conſil. Co. num. 3. volum. T. vbi loquiturd peyſonu ſucceſſorum. Ex quibus dſsoluta ſunt omnia Argumenta Illuſtriſſimi Ducis,& fir matur concluſio, quam& in priore reſponſo noſtro tum etiam ſuprà ab initio fecimus. Ità conſuluerunt Decanus,& cæteri Dhb. Facultatis Iuridicæ in V- niuerſitate Ingolſtadienſi; Approbauit Iohannes Borchol. ten Luneburgenſis. CONSI „ =——=— Kaiſtancel girulun Raddeömd, anone la ſine com 1 perd lafaguüſc ſekühmun Hunnemanu dun Noni ac ſeruije alrin —— — dncamlur cimus Gofftcd qut irar 46. inul- undui nſummi ponticin rij, vel compromi um hec fitnannan dius compromitn ta in co ſit herecdbor llegauimos, cofih Imperatorit eocen cperſefcint conn ſum, que omilnthn etiam ad propofrun uilacun. C d hn zatio non trabaturt in diſpoſtione, 9 num.). CGahllu Conſilium Decimumquintum. „—— —, 5 7 A 7 3 1 — 62 3 8 S 6 7 7 8. 8 ᷓ 0 4 L CONSILIY Cala. CHRISTIREDEMPTORIS NOSTRI CLEMENTISSIMI Dintino imploratoauxilio. promiſſi Vertente inter GA Illuſtriſſimos DucesN. conſules, Senatum, ac totam Communita- tem ipſarum celſit. m Ciuitatis R. bis per interuallum vnius anni de iure reſponderimus, illud compromiſ- ſum morte Illuſtriſſimi Ducis I. A. Vnius ex compromittentibus, quò adomnes perſonas,& cauſas indiui- duas, vel quaſi ſolutum eſſe, idq́; ex u zure ſatis planum fecerimus: Tamen vt homines naturà ſunt ad diſſenti- endum proni, ac faciles. l. Item ſi v- nus e. rnineipalter fdrarbin ein concord. v ibi in gloſs: ſuper verb. faci- litatem, tranſmittuntur iam nobis quorundam lure conſultorum con- " traria reſponſa, præcipuè vnum Cla- riſs. D. Matthæi VVeſenbcecij, qui- bus non modò concluſio noſtra, ve- rum etiam ipſum principium eius reuocatur in dubium, nimirum, an hoc, de quo agitur, fuerit, acſit ve- rum Comptomiſlum, vel an potius feditaria, vel quid aliud? Deinde ſabordinaantallquaſtio, anitud quo nomine appellandum ſit tan- dem, morte IIluſtriſs. Ducis I. A. Vamuis in cauſa Com- 61 G W AA AN 9 ☛—,y „ rr 2A— ) 7— 556—y— G— 8 N 7 2 9 n . A„ fuerit finitum? Tertièò demum ſii Compromiſſum eſſet finitum, an non Ciuitas R. iterum ſuper ijidem cauſis teneatur Compromittere: 8 Vo ad primam quæſtionem con- Edcludunt quidam, hane fuiſſe,& „ eſle porius pactionem, ſeu con- —, 8 E uentionem hereditariam. Sed D. VVeſenbeckius idem non tàm, apertè, licet in effectu non diſſentiat. Certè autem te- net, hoc non eſſe verum Compromiſſum. Et dum hoc ſerioſà argumentorum numeratio- ne ſe putat probare, ſubinde omnes quæſtio- nes commiſcet,& plæraq; argumenta, prius à nobis diligenter,& copioſè confutata in medium affert. b 8 Nos autem, vitandæ inuolutionis cauſ, & quòdproximè ſatis adrem ipſam allega- uimus, breuitati ſtudentes, ſtrictum ordinem, quò ad eius fieri poterit, ſeruabimus, ne vna veritas obnubiletur. Principiò igitur ad oſtendendum quòd hoc, de quo tractatur, non Compromiſſum. ſed Acceſſorium,& Appertinens quoddam ſit tranſactionis Anno 73. initæ, D. VVeſen- beccius ità arguit. Acceſſoria dicuntur, quæ adhærent alteri,& ad id reſpiciunt, velab eo dependent, aut eius contemplatione in mo- dum acceſſionis fiunt, vr per Cagnol. inl. cum principalir. Mae reg. iur.& per DD.in rubr. de Ieg.-- Acceſſorium autem induere naturam prin- cipalis, ſuà mutatãâ. c. Acceſſörium, de reg. iur in 5. cum ſimil. vt pereum. Et appertinentias regi iure totius. I. Caius. g. Titius. Ae læg. 2. l. Præaij, F. S. Titio. de leg. 5. I).& ali inl.-in prin. ſf de ac- quir poß. Item quando vno tempore plura geruntur, tunc vnus actus præſumirtur geri contemplatione alterius, ſeaundum Pariſccovſ. v. num. 24. vol.3.& Lacob. Menoch, conſ. Feinum. 74. lib, r. Et cuius contemplatione fit actus, ad eum quoq; actus porrigitur. licet hoc non fue- rit expreſſum, vt per eundem Pariſ conſ.f. nu. 27. vol.]. Modo dictam tranſactionem,& con- uentionem ſuper modo procedendi,& termi- nandi cauſas controuerſas, vno eodemque b t tempore 62 cempore facta eſſe,& vtrunque mutuâ con- templat ione alterius in modum acceſſionis, vt patet in verſ.tranſactionis, Damit nun etc. & in ipſo compromiſſi concepto, in quibus ſe mutuò referunt,& referuntur. Ergo eſt tantummodo acceſſorium tranſactionis, non Compromiſſum, præſertim cùm contextus tranſactionis, atque adeò ipſe contractus ſit indiuiduus. I. cum quærirur. ſf. ae admin. tuꝛ.!. Nam abſurdum. ſf. de bonçs libert. zum fimil. vr per Cagnol. in l. ſecundum naturam, num. ꝗ. G 7. f. de reg. iur& Tyraquel, de retractu conxent. in ſine. ſub num. 4.☛. Ità ſentit D. VVeſenbeccius, coniungen- do eius 1.5.& g. rationem decidendi in hac primã quæſtione. Sed nos de tali argumento valdeè mira- mur, neque credimus vllo modo id ſü ubſiſte- re poſſe. Vt enim ad proxima retrorſum re- ſpondeamus, ſi contractus ille totus eſt in- diuiduus, ità quòd vnica debet cenſeri tranſ- actio, qui fit, vt in duobus ſeparatis Inſtru- mentis fueric compræhenſus? hoc certèe lpſum, oſtendit,& diuiduum fuiſſe contra- ctum,& reuerâ diuiſum: quod cùm oculari fenſui ſubijciatur,& naturali rarione percipi- atur, alià lege non eſt probandum. I. conſeſio- nibus.& l. ſeq. ſf. de interr. adt. l. penul. ſ pro ſöcio. I. ſcire oporter. S. ſuficir. ſeæ de excuſ. ur l. vnidoæ.§. in primond fin. C. de caauc. 646.¼. . 8 d Quin imòhæc diuiſio contractus neceſ- 2 ſariò facta eſt. Nam de quibuſdam tranſa- ctum fuit, de quibuſdam verò tranſigi tunc non potuit. Idcirco illa fuerunt deducta in Compromiſſum, vt conſtat ex ipſâ tranſa- ctionis, at que etiam Compromiſſii ſcripturAâ. Modo nemo ſanus poteſt dicere, vt, quod tranſactum non ſit, tamen idem ſit cum tranſactione tanquam appertinens: quando- quidem hæc duo ſint inter ſe contraria im- mediata,& ſic in eodem argumento allegata, reijc iantur. C. 1. G ae furr. l. bi repugnantia. ff. de reg. iur. cum plenè vrroliq norat. Ipſa qui- dem tranſactio, quatenus tranſactum eſt, in- diuidua eſt,ſed capita eius conesptionis ſeu ſcripturæ bene patiuntur diuifionem, quò ad illa, de qusous per tranſactionem inter partes conuenire non potuit. Quare non v- num quiddam indiuiduum eſt, ſed duo ſi- mul facta, licet fortè mutuâ contemplatio- ne; Et vnum quodque iudicatur ſecundum ſeparatam& propriam ſui formam. Per- petam verò in contrarium fuit citatus Pa. riſ. conſil. f. in fin. vol.. Nam ibi dicit ſolùm, quòd actus geſtus contemplatione certæ perſonæ ad illam porrigatur, licet illa non fuerit expreſſa iuribus,& authoritatibus, 210m151 t n* Conſilium Decimumquintum. vr per eum ibi. Quod nos in ſuocaſu nonne- gamus, ſed quod idem ſit, quo ad dijudi. templatione is factus dicitur, hoc falſum efſ. cationem ipſius actus, ex alio actu,cuius con. Exemplo res palpabitur. Tractant duo de permutandis duobus equis, eodemque tempore tractant de alijs duobus vendendis, tandem mutud vtriuſque contractus contem. plarione vtrunque perficiunt,& Inttru- menta ſeparata ſuper his contractibus con- fici curant, hoc in quolibet eorum exprel- ſo, quòd contractus venditionis non vide. batur ſucceſſum habiturus, niſi etiam per- mutatio à partibus fuifſet acceprata, velt contra. 6 Hic verè nemo poteſt affirmare, ex mu-. chu lnul a uo gitur tuà contemplatione hos duos contractus pro vno reputari,& eiuſdem naturæ eſſe, Sed quilibet manet in formàâ ſuâ ob diuerſ- tatem ſubſtantialium requiſitorum. In em- ptione enim precium certum definiendum eſt: In permuratione nullum. Sic igitur in propoſito noſtro per tranſactionem ſit tran. ſitus ab actione, per conuentionem verô circa proceſſum,& definitionem, ſiue per Compromiſſum nequaquam fit tranſitusab actione, Vnde licet tranſactio,& Compro. miſlum eodem tempore correſpectiuè, fiuc mutuâ contemplatione fiant, non propter- eà pro eodem habentur, ſed manent ſinguli contractus in proprid,& ſeparatâ formd, ſecundum quod ſeparatis Inſtrumentis con- cepta fuit. Ad quod iu fortiori adduci- mus, quòd etiam ex vno actu, vno verbo- rum contextu, vel conceptione benè poſſmt leg. 1. Et hoc non ex co ſolum patet 5 quòd erxefen Vucalei plum naſci, atque adeò naſcantur plures contra. ctus diuerſi, quando adeſt kabilitas,& po. n- teſtas, vr per Burrolum in I ſenui electione. ſid il Uaarleimm i 1 mind voſto Han emen puün teszbic! reiun lo 1 nd ſerbis 1 Narije Wn qur Uau ocelun, Nach ſeilah Luppoh. lam n. conrractus ex conuentione legem accipiunt. ludl f. 1. J. ſ6 conueniar. ſf. depoſ. ſed etiam in aliß e-gn in ſpecie. l. Duo Socieratem. 72. ff. pro Sanin ſh vbi ex vno centextu verborum circa idem Ptuartn inducitur contractus ſociertatis,&x ſtipula. ſiaatal 4 tio, I. Ariſto. 19. ſf de donazion. Vbi, idono in ſeruum ‚vt manumittas„eſt contractus in- um, nominatus, dovt facias,& donario. 1⁶2⁴ u antè, 1o. ſ. de acquir pofe vbi ſimul inducitur ſai conductio& precarium. I. A„ nurilt F. fàe nag. aeœrrilatio. vbi ſimul poreſt induci aceeptili- un tio,& pactum. Hinc etiam dubitauerunt DD. dansfn herergarionen, talem? vendis mihh tem procentumè ſecutâ reſponſione, itã ven- do, contrahatur non ſolum emptio, ſder- ĩam ſtipulatioEt olimerat communis opio 1 quo ſlum nequaqum t de licet ralen em tempore cart emplatione fam,n m habentur, ſed ur in proprid,& k uod ſeparatis lim Ad quod' in fm etiam ex vno aaut tu, vel conceptiari quando de8 lh Bertalemin 1 ſmi non ex co ſolumg conucntiofeln nal. f 4pl ü Conſilium Decimumquintum. quod vterque contractus celebraretur: ho- die tamen magis communis videtur, quòd vnus contractus venditionis ſolm induca- tur, qud de re lariſe per Soci. Sen. in rubr. ff. de verborum obligation.& ibid. Ripa, nam. 10.& 1r. Alciatus col. 9. Burigel, num. 43. G ſequentib. Soci. Iun. nam. 27 ½. cum ſeqj. Si tamen concurrat patens habilitas vtriuſque, vt, ſi dicatur, ven dis mihi ſtipulanti&c. ſine dubio tenent, quòd vterque contractus inducatur ſimul, vr ibid. firmat Io. Bolog. num. 329. Quare mul- tô magis in caſu noſtro eodem tempore ſub eadem tractatione potuerunt duo diuerſi contractus concludi,& ſuper vtroq́; ſepara- ta Inſtrumenta fieri, cum adſit habilitas. Ex quibus ſimul apparet, falſum eſſe, quòd hoc, de quo agitur, ſit tantùm appertinens, vel acceſſorium ipſius tranſactionis. Quod in proximo noſtro conſilio confutatorio 2 S. ſecundum argamenrum.&. ſéq. latè demon- ſtrauimus, neq́; hic repetimus. Hoc etiam loco ad propoſitam queæſtio- nem tribus verbis nos poſſumus expedire, quod hic non quærarur, an hæc conuentio circa proceſfum,& ſententiam ſit princi- palis per ſe, vel Acceſſoria ad tranſactio- nem; Sed poſito etiam citra veritaris præ- iudicium, quòd eſſet Acceſſorium quoddam voluntarium, quæritur quidnam illud ſit,& quo nomine appellerur? Equus habet ſua acceſſoria, ſed illa habent ſua propria nomi- na,& propriam naturam per ſe conſidera- bilem, nempe frenum, ſella&c. quæ conſtat non cenſeri ipſum Equum, vel eiuſdem na- turæ ex eo, quòd eius dicantur Acceſſoria. :adedò naſcantura Sic etiam ad propoſitum noſtrum, ſi dica- mus Actum obligatorium ſpeciali nomine, puta, tranſactionem loco principalis, cui ex conuentione partium iungatur aliquod acceſſorium, illud certè non idem eſt cum principali, non etiam manet in ſimplici no- mine acceſſorij, ſed id eſſe rectè dicitur, quod fururum eſſet, ſi aliàs per ſe fieret, pu- ta ſtipulatio, permutatio, Compromiſſum, vel quid aliud. Pro quibus facit tex. aper- rus ia c Cum omnes. extr. de conflitu. ex quo ibi Bald num. f. notat. licet aliquid ſit annexum, quod tamen non ſit illud idem: Nam& cœmiterium eſt annexum Eccleſiæ, non ta- men eſt Eccleſia. Clauſtrum eſt Domui an- nexum, non ramen eſt Domus: Pertinentiæ Ciuitatis ſunt annexæ Ciuitati, non tamen ſunt Ciuitas. dm ad ſedem, exir de reſt. ſol. t. ſi ciuiras. de ſentenz. excom. in 6. Idem nradit Felin. in C. tranſlato„ poſt pum. F. 2e 9 2 col. 7. ante med exrr. d conſtitu. Igitur etiam ſi hoc Compromiſſum eſſet connexum, vel 65 acceſſorium tranſactionis, non tamen eſſet tranſactio, ſed Compromiſſum, ve eſt. An autem tale Acceſſorium regule- tur ſecundum naturam ſui principalis, non ad hanc primam quæſtionem pertinet, ſed ad ſequentes, an, ſicut princ ipale tranſeat ad heredes, ità etiam Compromiſſum acceſſo- rium? Verùm, vt antè diximus, non fatemur, hoc Compromiſſum verum eſſe acceſſorium ad tranſactionem. Secundò arguit Dn. Conſultor, quòd omnia pacta,& clauſulæ pars ſint contra- ctus per l. ſi fterilis. 22. S. ſi 1ibi. ſf. de adt.«emp. l. I.§. Eatrioner. f. de eden. I. circa 6⁶.& l. in Quantirate. 73. S. in Diem. ſ. ad l. Fale. cum ſi- mil. Vt per Traquel, de retra. conuent. in præfat. Fub nu. 21.& S. I. gloff. J. nu. 1.& rurſas in fine nu. . J. Sed in caſu noſtro nominat im in tranſ- actione conueniſſe, vt fieret Compromil- ſum, quod& ſimul factum ſit. Ergo hoc eſſe partem tranſactionis, quæ principaliter tunc tractabatur: Porrò vnam eandemque rem, ſiue totum,& partem non debe:re di- uerſo iure cenſeri. l. eum, qui ædes. ſfe de vſacap. d. quæ de tora. ſf. de rei vend. 1 Quod argumentum etiam non eſt bo- num, præſertim in propoſito noſtro, in quo tranſirus ab actione,& non tranſitus; Et ſic tranſactio de aliquibus,& Compromiſ- ſum de alijs cauſis, ſunt ſub eodem nomine totius incompatibilia, Vnde non poſſunt reputari vt totum,& pars. Deinqde tunc poſſet procedere dicta The- orica, quando pactum ſit ſuper eadem cau- ſà, eodemque conrradu, prout loquuntur præallegata. Secus eſt, quando conuentio in vno contractu fit ſuper alijs ca uſis, fiue re- bus, prout hic factum erat Compromifſum, non ſuper cauſis tranſactis, ſed ſuper alijs, quæ non poterant componi: tunc enim non poſſunt eile pars eiuſdem contractus, ſed fi- unt ſolùm correſpectiuè,& duo ſunt ſepara- ti contractus, vt in præcedenti argumento Prætered pactum reputatur pars contra- ctus interpretatiuè ſolùm, reſpectu infor- mationis, vt ſcilicet actio ex contractu ex- tendatur ad pactum, ſed tamen non reci- pit qualitatem ipſius contractus, ſi eius na- tura eſt diuerſa. Eâ decdlarat Dec in l. Pacta, quæ contra. num. 75.&! in bonæ fidei. aute num. r.& inl. Peteus. ante num. 25. C de pacl.& Iacob. Menocb. conſil. 1. num. 771. lib. I. Et paterx ex mul- TIt*, quæ adauci: 7 raquel. Ae retract Prox. S. J. 6 oſ. 7. num. 46. Denique hic non agitur de pacto tranſ- actionis, contractui zpſito„ſed de aliq. 0 f 2 actu 64 Conſilium Actu conuentionali, qui poteſt cadere in ſpe- ciale nomen, qui etiam in ſeparato Inſtru- mento deſcriptus fuit,& quæritur ‚quid ſie? In quà re malè præſupponitur„quod ſir pa- tum circa tranſactionem. Cum imò ex tali pacto,& conuentione ille actus proceſſerit. Et conſequenter non eſt ipfum pactum vel conuentio: non ma- gis quàm fructus cum arbore, aut filia eadem eſt cum matre. Argum. I. licer.§. Ea obli garid. 15 de Procurar. quod eriam in proximàâ con lul- tatione nöſtraper alia verba„R allegata ſub reſolutione fecundi argumenti latius dedu- imuaua. Tertièò mouetur Dn. Confultor, quòd hoc Compromiſſum fluat ex ipſà tranſactio- ne,&e ſi procodem repuratur. Addit poſtea in reſolurione cotitrariorum, hoc ſentire Pa- norm. in fin. num. S. Extr. de 2ybirr. ibi. Mud zon est verum Compromiſſum, ſed quædan trunſe acrio, fiue compoſirios per c. Quinraualus, ostr. de vureiun& auth ſi verò, de uditcc. Sed profcctò hoc argumentum ex toto falſum eſt. Quia ſatis eſt, hoc appellari com- promifſum, vndecunque tandem profluat; Heque Panor. d. loco, hac de re vllum ver- bum facit, ſed formaliter quærit, an diſpoſi- tio illius c- habeat locum in Arbitratore,& amicabili compoſitore? Et refert, Specul. zenere, quòd non: quia hoc non ſit vefum compromiſſum&c. Vt ſuprà: ſuper quo hic non diſputamus,& Panor. ipſe ibi contrari- umtenet. Et latiſs. de hoc agunt DD inl. ſ Auu nuuai RMa venaex,x, Hoc verò dicimus, quòd magnum diſcri- men ſit inter Arbitramentum,& Arbitrium, ſeu Compromiſſum, per rex. expreß. in l. Socie- ratem. S. Arkitriorum. Vpro ſocio. vbi plenè Barr. Galh. Noſtrum thema nullo modo conue- nit arbitramento, in quo Arbitrator rem componit amicabiliter; fed tantum Com- promiſſo, in quo cauſa eſt definienda ex iure, prout etiam expreſſum eſt in formà eius, vnde doctrina Panorm. infideliter huc fuit Quarta Dn. Conſultoris argumentarto eſt, poſita in principio rationum decidendi ſecundæ quæſtionis, vbi concludit, nullum hic ſubeſie Compromiſſum, aut arbitrium. Nam arbitri ſunt, qui eliguntur à parribus, ſeu in quos ſub pœnâ compromirritur, vt cauſam pro ſuo arbitrio liberè definiant. 7 Irem ſi vnus 19.§. Inde Pomponius, ff. de arbitr. Spec. in ꝛit. de arbitr. S. Arbiter est. num. I. Maran. in Spec in a. parte diſtinct. Iz2łꝛamrd. At deſignatos Directores proceſſus non habere poteſtatem definiendi cauſas con- Decimumquintum. trouerſas per ſententiam, Vt clatum eſt ex Inſtrumento defuper concepto: Ergo eos non efle arbitros, vel Compromiffarios. Etenim cum illis non conueniat definitio arbitri, nec etiam definirum conuenire.„7 per gloß.& DD. in K.. P. de dolo. Nic. Euerha in Topia loco. 44. Rolandd l alle in trat. de lucri aur qæε. Frin princ. 3 Quod argumentum plane nihil valet. zure periculoſa ſit,& plærunque ſubueni poſſit. l. omnis definirio, ſfe de regal. iur. vbi Des. & plenè Caguol. num. Ir. ĩ¶h adſin. Et qudd . 8⁸‿ aliæ arbitrorum definit iones per alios in di. uerſis locis tradantur. Hoc ſolùm iſto loco pro reſponſione ſufficiet,(uòd contractus quò ad contrahentes obtinet vim legis. ⁵ legem., de pact. l. contrattus. R ae rcgul, iun! Cæſar. ſfi de publiaa. l. quidam cùm Tlium, ſf à verlorum obligation!l. pen. G de donat. inter ving vxor. Bala in conſil. 29. vol. y. Et inciulle eſt, non totâ lege, vel conuentione perſpect, v- naâaliquâ eius partioulà propoſi tà iudicare, vel reſponderei?. Inciuile.& il not. gloſtG DD. f delegi. Sed in caſu noſtro non ſfolum hoc de directione proceſſus,& Compromiſſi con. tinetur in eius Inſtrumento, ſed& jpſis compromiſſarijs tribuitur quædam poteſtas cognoſcendi, Item circa terminos ‚dilatio- nes,& alia. Et denique vt Cameræ Imper: Iudicij Aſfeſſores ſuper acis tranſmiſſis pro- nuncient, prout latius continetur in ipſi ſcripturà eius. Quibus ſimul ſtantibus, vel ſecundum ipſam relatam definitionem ar- bitrorum, hoc erit verum Compromiflum, quia& ſub pœnâ Compromiſlum eſt,& G mera liberéè debet cauſas definire. Et hoc modo argumentum à definitione retorque- tur, cum hiſce arbitris conueniat defmnitio. vr per Nicol. Euerbar. d loco. 4½. dauglocleb, R Maglttagem Vos uumnb dtütgals nnpd unn wlta lu ſuumin, Kttemur 1 NaiaK- uhadin d Pearuúum verò refert, quòd Camera in his an he cauſis nullum aliud videtur habere offci- um, quam vt cauſas definiat, Alij verò pro- ceſſum dirigent. Quoniam non opuseſt, ſt vnus arbiter omnia expediat ſed ſatis eſt, quòd ipſe ex actis ſcriptis totam caulam poſſit cognoſcere,& definire, neq; aliud ci licebit, quàm quod inter compromittentes caurum uit. prout ad lireram probar l. Nn diſinguemus. 57.§. De officio& 9. fſe.. 4 arbitr. v““ Quintò iterùm inſtat Dn. Conſultor d. loco præſupponendo, quòd in ludicem or- dinarium partes non recté comprommlt- rant. l. Prætor. ſf. de tur.& curat. Aar. 30 us, cun Iimilibus, vt plene per Marc. Anto. Blanci in tract ds b bmyn nſiont ſotfeitt 4 ontradentes ohaunn had 4 aunalu fey uülas mum an Iigatiun jen(ddnna ia xxſl, uul., hä ge, vel conuentianer zus particuli rapai cree. Inciuie Guün Sed in caſunoltona eproceſſus, â Cumn eius Inſtrumeaso, arijs tribuitur qgas 1, Item citca termin Et deniqueyt Cm ſlores ſupet aduni prout katius conim 8. Quddus fmu ſam cclatam defii oc etit venm Cm,è eni Comproudme 1 debet cauſas can entum à defaſtns- ce arbittis conueli aerlar dhàtt Conſilium Decimùmquintum. Cempromiſs quæſ.? poh num. 2i. Cameram verò in hiſce controuerüis fuiſſe,& eſſe ordina- rium lIudicem. Ergo non cenſendum eſle, quòd partes illicite in eum voluerint com- promittere ². nemo poreit cum norat. ſfe de læg. 1. Imòô præſumuntur porius, ſe voluiſſe confor- mare legibus, vr baletur per DD. inl beredes mei. S. um ita. ad Trebell Quòôniam igitur lu- dex Ordinarius cauſfam alijs poteſt delega- re, reſeruatã ſibi cognoſcendi,& ſententi- andi poteſtate. aurh. ad hœl. C. de lwalc, c. ſupen quæſtionum. extr. de oſfic. deleg. Maran. in Spec. Parte 2. Aiſtinct. y. num. 36. Et quando lu- dici ordinario committitur caufa, non in- telligitur alterata eius Iuriſdictio, ſed exci⸗ tata, vr per Maran. d. Äiſtinct.. in jine. Partes porròô paciſci poſſint, quomodo,& in quan- tum ferri debeat ſententia, neque per hoc natura iudic ij alteretur. l. f enueneri: 20. f. ſe ſuper modo procedendi, reſeruatà ludici ordinario' dicendà ſententiâ. per locum ma- iori,c. cui licet. de reg. iur in õ. Præſert im cùm factum lIudicis,& factum partis æquiparen- tur perk. ſi ob cauſam. 13. C.de euictio. Nos autem breuiter dicimus, omnes, & ſingulas propoſitiones huius argumenti ad rem noſtram falſas eſle: Et quia rædio- ſum eſt in tam impertinentibus hærere, pau- cis fatemur quidem, quòd factum Iudicis in terminis habilibus reputerur factum par- tis: arque hoc intelligitur, ſi modo Iudex iitè, ac rectè procedit, non alias vr dedara: Grauer. conſil. J. ſub, num. I. Et côdem modo factum Arbitri dicitur factum partis. vr po- ni: iaem Grauerz. conſil. 202. num 30. Sedex hoc ipſo intelligitur non idem eſſe ex contrario. Vt factum partis reputetur factum ludicis, cuͤm deficiat habilitas; neque vllibi in lute hoc cautum eſt, Vnde pro non dicto haben- dum ux./ Lam. C. Ae cellar. Deinde ad argu- mentum à maiori quod attinet, tametſi 7 K cuuenerit, non ità ſimpliciter procedar, ſu noſtro, ſecundum ea, quæ infra in quar- to argumento contrario dicemus: Nicol. Euerhar. in loco οσ. tradit illud procedere de- ſtructius, ſeu negatiuè tant˙m, z per eum. Et poſito quòd interdum quoque affirma- tius procederet, tamen id nihil ad noſtram quæltionem concluderet, in quâ non quæri- tur, quid poſſint, vel non pofſint partes; ſed quid ſit illud, quod feceruntrad Quod verò de Iudicibus delegatis dici- tur, tàm alienum eſt à terminis, vt reſpon- fionem non mereatur, ſiquidem partes nul- lam caufam delegare poſſunt, cuùm ipſæ non fuit ordinarius Iudex. habeant Iuriſdictionem I. i. M de aſfie, eius. cui mand eit luriſaictio. li pleniſe nor. Et vix receprum eſt, vt illi Arbitri, qui ex neceſſi- tate Iuris, vel ſtatuti in aliquo articulo aſ- ſumuntur, per abuſionem quali luris dele- gati cenſeantur. V7 Patet in ë ab Arbir'u, cun loſ. de ofäc. Aele. in 6: l. fin. G de ludic. l. Arlbi- vro. cum gloſi. ſ. qui fatiid og. tradit Corne-conſcl. Ta. num. I.& 21.Vol. 2.& declarat Bald.& Salicin 1. 1. vrerc, pofi prius. C. dé arbiir. Prætereà ſi in tommiflone caufeæ ali- quid additur; vel detrahitur luriſdichoni ordinariæ; ſiue circa modum proceſlus, ſiue circa aliud, tunc non cenſetur excitata lu- dicis Iuriſdictio, ſed ex ordinariò fit dele- Satus. Vr plenè preſequitær Iaſon inl. lu auten oivile. nunn. 2. j. Sſeq. M. ae Iuſt.& lure. Reliqua tandem huius argumenti clare in ſequenti 7h heee e /h. deciſione rcloluentub. de reiud. Multò magis partes conuenire po. Imo ipſa argumenta contraria per ſe fa⸗ tis mutuò ſe confundunt, dum à contrarijs conſultoribus hoc, de quo quæritur; modò conuentio, aut pactio appelletur; modò ac- ceſſorium„ môdo appertinens; modò pars trankactjonis, modo quiddam profuens ex tranſactione; modò conuent iò circà proceſ- ſum ordinarium, môdò cauſa tranſactionis, modo aliud. Hæc emim non fäcilè in vnum actum ſimul eénuchire poſſuat. Ità vt haud ôbſcuüta ſit eorum fluctuatio,& conatus eua- dendi proprios terminos. b Quamöbrem nos conſtanter concludi- mus, hoc, de quo in themate propoſito du- bitatur, effe verum Compromiſſum. Et hoc, retentis ijs, quæ ſuprà in confutatio- nibus diximus, per multa alia, Sed tamen citra prolixiorem deductionem demonſtra: bimus. Primò præſupponimus pro vero, etiàm- ſi Camera in hiſee controuerſijs fuit, ordi- narius ludex, quòd nihilominus recte in illam potuerit compromitti, per varias ra- tiones, quas in prõximo nôſtro reſponſo con- futatorio, pofr§. Terrib pro parte Uuferiſt Ducu dum Sg. ſequentib, laté deduximus; quæ hic pro reperitis habeantur. Multôque magis Vverè in eam potuit compromitti, ſi, quod ini- bi oſtendimus„Cameräà in hiſce cauſis non Secundò quòd eiufmodil conuentiones, vt libellus, litis conteſtario, Articuli, pro- bationes, ac deductiones coram certis per- ſonis deputatis, per cerros terminos hinc inde fiant,& deinde omnia Acta irrotulata, & obſignata tranſmittantur ad Caâmeram pro ferendã deſuper ſententiâ, dicdntur vera 1 3 Compro- 66 QCompromiſla, ſi ita partes voluerunt com- promittere, nouerunt Domini Aſſeſſores,& nos à quibuſdam qui eiuſdem erant ordi- nis, quondam id accepimus. Idemq; ſen- ſit Mynſing. Oſeruæ. 2. cent. J. aupen primaàm edira. Et licet ibidem dicat, ſi acta coram Arbitris ventilata, ab ijſdem tranſmittan- tur ad Camerales ludices, vt ſecundum ea ſententiam concipiant,& arbitris remit- tant, quod talia acta non recipiantur. Ex quo Aſſeſſores Cameræ non alijs conſulere ſed iudicare debeant. iuxrz. ordin. part. I. rit. 3. Tamey nos intali caſu non verſamur, b quia ſuper iſtis cauſis Camera ſuo nomi- ne debuiſſet ſententiam dicere ex Compro- miſlo. 1“ Tertiò tranſactio nihll aliud eſt, quàm rranſitus quidam, ſeu recellus ab actione ruxr. gloſ. in I. 2. C. de ranſact. notat. in rubr. G eod.& laſon in l. luiurandum. num. I. ſ ae iu- reiuran. Modò illa conuentio, quæ facta eſt circa tranſactionem, non poteſt eſſe tranſa- Etio, quia peream non fuit receſſum ab actio. nibus, Ied modus illis inſtituendis datus: Vnde fi(prout Aduerſarij volunt) eſſet fo- lum pactio, vel conuentio, tunc remaneret in nomine ſui generis. Nam conuentionis nomen generaliſſimum eſt, compræhendens omnem, qui excogitari poteſt, contractum, & diſtractum, ſiue re, ſiue verbis, ſiue literis, niue expreſsè, ſiue tacitè, quomodo libet Iactum. J. J.§. conuentionis. l. conuentionum. cum gloſs. Il. Labeo. F de pact. Perinde atque ge- s compræhendit ſub ſe omnes ſuas ſpeci- es. L. ſ quid earum. S. Inter emptum. M de leg. 3. ldem planè eſt in pactione, quod æquè no- men generis eſt, continens ſub ſe omnes con- rractus, qui& omnes poſſunt dici pactum. L. z cuna S.ll. feqq. ſ de pact. Sed cùm genus con- fiſtat ſolùm in intellectu: Neque hic ſimus in anateriâ indifferenti, ità vt in dubio pactio talis poſſir accipi pro pacto nudo, ⸗uxk. l. 1u- rügentium, S. ſed cum nulla. h de padt. non eſt pofibile, quòd realis,& actualis, abſolutaq; partium conuentio, aut pactio remaneat in nomine ſui generis, ſed mox ſecundum ha- bilitatem ſubiectæ materiæ tranſit in nomen ſpecificum„& denotat, vel ſtipulationem, venditionem, Compromiſſum, vel quid ali- ud. argument. l. fi vnor ſe lcra. G&& Intelligentia, extr. de verborum ſiguif. Iia habentur per Iaſon. en rubr. ffe de verborum obligation. num. 1. G 5. Cror. num. I.& ſequent. Zaſe nunm. 5.S g. Ripa nu. 10.& ſequent. Alciat. col. I.& alf, Sic etiam Barrtolus in I. h ſocieratem, 9. Arbttriorum, auie num. 9. ſf. pro Socio,dicit, quòd Arbitramentum ſit quædam tranſactio, ſiue potius conuen- tio in genere, per quam alite recedit ur&c. quoòd partes circa ſolennia ludiciorum pol- rtes circat orüme Conſilium Decimumquintum. Non tamen ret inet hoc nomen generis, ſed ſuum nomen ſpecificum arbitramenti. Et planè cùm in caſu noſtro c˙ùm ſubiecta ma- tetia, tum forma, tum reliqua omnia con. neniant in Compromiſſfum, neceſſario fa. tendum eſt, quòd illa partium conuemid hoc ſpeciale nomen C ompromilli allum pferit.“ 2. Quartò in memoratã conuentione cet- tæ perſonæ fuerunt deputatæ, quæ debeant eſſe Compromiſſarij, ſiue Directores in cau. ſis controuerſis; Ergo neceſſario intelligen. dum eſt, quòd debeant eſſe Directores ali. cuius ſubiecti habilis. Porrò cùm partium conuentio, ſeu pactio iam eſſet firma, Di. rectores cius amplius non requirebantur. Vnde Directores ſunt eius, quod ex con- uentione oriebatur, hoc cit, Compromiſſ: Alids debuiſſent eſſe Directores nullius ſub- jecti, quod plane ridiculum eſt. Cuùm non entis nulla ſit directio, aut Qualitas. I. eis qui in prouincia, verſ fin. vbi ord. not. DD. f. ſ cert, pet. cum ſimil. vt per Corn. conſil. I4. num 4l. vol. 2z. Nec dicatur, quòd imò erunt Dite- ctores proceſſus, ac Iudicij, vt ſentiunt con- trarij conſultores. Quia hæc eſt magna vio. lentia ad verba ipſius conuentionis. Et ſi verum amamus, fatendum eſt, quòd nemo parrium vnquam recté dixerit, aut conſli- 4„ tuerit Compromiſſarios, ſeu Directores lu- dicij. Ipſe enim Iudex Ordiparius hoc di- rigit ex præſcripto legum; Qui ſi aliquan. do publicis occupationibus impediatur, po- teſt quidem cauſam delegare alteri, feler- uatà fibi ſententiâ, ſed tamen ita, omninò lis coram eo conteſtetur,& rurſus in medio, cauſam audiat,& demum in fine, cuncta ex aminans, proferat ſententiam. Irà loquitur d Aurh. ad hæc, C. de iudic. Vli Alexand&taten declaranr.— Addimus, cùm Libellus ſit de fubſtantii Iudicij regulariter, vr opios? proſequitur Maris Soctn. Sen. in c.i. num. 21. extr. de libel. oblat. Atq; adeò in ipſo ludicio fit offerendus, pertexr- in c. 2. vbi Maria. Soci. num. 4. Gc. 5. vli idem Soci. num. I. exrr. cod. rir. Quòd partium con uentione ifla ſubſtanrialia nullo modo alte- rati pofſint. vr nor. eloß. G&- DD. in Aurb. Ale. ratur. C de lit. conreft.& Alexand ind.! Au uenerir. 20. num. 6. ff ae re iud. Vbi licet pat- tes poſſint conuenire, qualem ludex debe- at ferre ſententiam in cauſa ciunli; non ta- men valet conuentio eorum circa libellum, litis conteſtationem,& alia ſubſtantialia Iudicij. vr ibi pereum multn aleg.& plurs Soci. conſil oo. num. I.& 2.Vol. I. Er gloß. in a ein ver conſenſu partium ex. de offic deleg. rectè diſtinxit, ſins 1 di aciäc. au Abitrat Aub en,d: Nan ah len,; NAas delhel A Wi in clung Miem compoo DWtoüitum, ſed LLadſierointe laüuma lodtcem dylſet,euhi lin gudtäatd Karſtts anio dnn m V aph uüch( DWanfexiltrige Aadlcontege 1Hd, veyſ ſ rui il M. mil dt je Cma dicatur, qpod mia eſſus, zc ludiciſe Utores. Quiabzcch erba ipſius cqnen nus, fatendum ek quam reche dixent promiſſarios, ſeuln enim ludex Ordurn ſcnpto legun; Ei occupationibus n cauſam delegata tentii, ſed tanel conteſtetuf, Aus ac,& demum itnt ferat ſententiun „Catiudi ui fau s, cum libells 19 aritet, vt ayu Gonlilium Decimumquintum. ſint paciſci, aut illa remittere, ſi modò fo- lum fauorem parttum concernant, puta vt teſtes non iurent, vt tempore Meſſium, aut Vindemiarum procedarur& ſimilia: Circa illas verò ſolennitates, quæ inductæ ſunt fa- uore publico, nempe Libelli oblationem, conteſtationem, ſententiam, partes non poſſe paciſci,& ſic neq; ordini ludicij poſ- ſunt renunciarc. 7. 2. S. Sed quia veremur. c. de iurament, dalum. l. Nemo Potest, cum mureria. F as leg. I. Idem tradir Barrol. in l. fi ſocieta- tem. H. Atlbitriorum, ad num. 10. ff pro ſacio. E ibid alcj. Panorm. in d. c. 3 col. poſi prin- cdip.& plenius declarat ibidem loan. Ae Imol. num. 7. C. G. 9. Subdens, ſi partes ita circa or- dinem,& ſolennia Iudiciorum vellent paci- ſci, non vt Iudex procedat, ranquam ludex, ſed tanquam Arbitrator, quòd tunc conuen- tio bene valeret, per ea, quæ noran. in e. quin- rauallis, exr. de lureiur. C& in l. Sed& h in ſer⸗ aum. S. ſi quis Iudex. F. de arbitr. Atq; in du- bio interpretationem eſſe faciendam„ quòd partes voluerint illi concedere poteſtatem tanquam Arbitratori, vt actus potius valcat, a Abbure, ext. de verbor. fignifi. l. Quoties. ff. de reb. dub. ldem ponit Imo. in c. I. poft hHum. 24. ext. de libell, obln. Loquitur autem ibi Imo. in caſu regulari, quo in Ordinarium Iudicem compromitti non poteſt, tanquam in Arbitrum, ſed ſolum vt in Arbitratorem. Quod ſi verd in tali caſu verſatus eſlet, quo eetiam in Iudicem Ordinarium compromit? ti poſſet, velut hic noſter eſt, vtiq; idem di- iſſet, quò ad arbitrum, cùm nulia prorſus diuerſitatis ratio ſubſit, vt per ſe patet. Quare cùm in caſu noſtro Libellus non in iplo ludicio Cameræ, ſed coram dictis compromiſſarijs debuerit offerri, coram illis quoq; lis conteſtari,& reliqua, vſq; ad ſen- tentiam, fieri ex conuentione partium: alte- rum horum ſequetur, vel quod talis conuen- tio circa ſubſtantialia Iudicij Ordinarij non valuerit, velquòd valuerit ſolm in vim com- promiſſi;, quod& verum eſt: Quoniam Partes non cogifauerunt paciſci contra le- b ges, neq; facere actum fruſiratorium. V-. Nop cogendum.. Tabénau. Sf de procu. l. Haæc ſlipu- lario. F. Diuuv. E vrleg. nom. caue. Atq; alids per ſe talia dicuntur ſu biecta, qualia demon- ſtrant prædicata. l. in& ibi lacob. de Areri. Ff. de zrir. Vruo vel Oleo læg. l. 5. ſf. de fundo in- Ftru. x inrer dileckos, vbi gloſſ. in verò. nequiuiſ ſer G& Feli, ante num. 12. ext. de FRide inſtru. Socin. Sen. conſal. 23. num. 25. Vol. 7. 3 Quintò ſi hoc, de quo hic agitur, non ef- Iet Compromiſſum, non videmus„quomo- do Exemplum dari poſſet, quo Compromiſ- ſum diceretur in lJudicem Ordinarium ſu⸗ premum, quod tamen fieri poſſè, inproxi- mo noſtro Reſponſo confutatorio ex Vſu Practico,& ex iure probauimus. Etenim ſi ſententiam dicet ex conuentione partium, ſcruato ordine proceflus, in Jamerd, vel Parlamento conſueti, tunc inuanum fieret Compromiſlum, cum etiam abſq́; eo idem proceſſus futurus eſſet: Sin aute m Iuriſdi- ctio eius deſtituitur, ſaltem in aliquo, ſiue minuitur, propter partium præſcriptam formam procedendi, tunc ſine dubio erit Compromiſſum, Ex quo illam formam ob ſeruare tenetur. Et hæc alias erat vna tatio, cur in Ordinarium regulariter compromir- tere partes non poſſent. Siquidem Iudex ſtricté tenetur ſeruare ordinem ludiciorum præſcriptum. 7. prolaram, cum ili notax. C. ae ſemtee, G& iuterlacu. emn. lud Sed Gia iplüm compromittant partes, nullà ei præſcripta formâ procedendi, tum quia& Arbiter ipſe deber ſeruare ordinem a9 inſtar ludiciorum. Ei. dum notar. ſf. de arirr Via iudiciaria cum Arbitrarià confunderetur,& ludex codem modo procedendo, tanquam Arbi- ter vidcretur contemnere luriſdictionem ſuam, ſecundvm Bald. in l. hi qui ex lonſeuſ Grde Epiſc. aud. At ſi etiam modum proce- dendi præſcribant(vr factum eſt in calu no- ſtro) multò magis receditur à luriſdictione illius Ordinarid, cuùm illa per partes ſic con- ſtringi nequeat. Srgumen. l Pfiuarorum. C de Tariſauct. om. iud. Et conſequenter ex tali mo- do, cirea proceſſum præſcripto, liquet par- tes compromiſiſiſe. „Sextò velex ipſo Fuangelio Iudices iu- bentur eſle contenti ſtipendi)s ſuis. aε. in fen. G&& Militare 23. qugft, 1. Et cùm Ordinario ludici vel certi lint deputati reditus, fiue certum conſtiturum Salarium, è quibus ho- neſte viuere poſſit, non poteſt ipſe, nec fui, ned; Afſeſſorum ratione pecuniam accipere à partibus pro adminiſtrandã luſticia, ſeu pro ferendâ ſententi, ſed illam gratis debet ex- pedire,& non licer. I. exr. quſt. 5. Ga. Cam abomni 10. ext. ae vira& bon. cler in quibus locu Plenius nor.& per Spec in tit de Salar. S. I. nu.. Sic etiam ludici Cameræ Imperialis Iudicij, eiuſq; Aſſeſloribus cerrum ſtipendium an- nuatim eſt deputatum. vr in 1. parte Orainar fir. 42⁶ 4. Von onterhaltung dnd Beſoldung des Kayſ. Cammergerichis Perſonen/ Item don des Kayſ. Cammerrichters/ dund der Beyſiher Beſoldung. quo ſlipendio debent eſſe con- tenti,& munus ſuum de cæterò gratis obi- re, vt notiſſimum eſt. Proinde ſi Camera in hiſce controuerſijs ex partium conuen- tione ſententiam ferre deberet, tanquam ludex Ordinarius, ne nummum quidem 4 à parti- —————— — m —— —— 68 à partibus pro labore accipere poſſit. Sed in caſu, quando fuper quibuſdam cauſis partes de modo procedendi conueniunt, vt totus proceſſus,& acta poſteà tranſmittantur ad Cameram Imperial. Iudicij pro ferendã ſen- tentid, cui ſtare promittunt; Camera non gratis iudicat, ſed ſiue ex conſuetudine, ſiue ex ordinartione eidem ampla pecunia pro ftu- dio, labore,& ferendà ſententiâ perſolui de- bet, id quod Illuſtriſſimus Dux N.&c.& R nouerunt, atq; adeo in vernaculis ſcriptis ainc inde miſſitatis,& quòd tanta pec unia in noſtro quoq́; caſu pendenda ſit, ex preſsè fa- tentur. Ergo ſanè in his cauſis non iudicare habet Camera, vt Ordinarius ludex, ſedex compromiſſo tanquam quodlibet aliud col- legium Doctorum, quorum induſtria eligitur ad arbitrandum, qui& ipſi licitè laboris, ac ſtudij(vtcunq; arbitri ſinr) mercedem acci- piunt. Nec enim ità djcuntur per ſordes iu- dicare, vel Venalem dare ſentent iam, ae qui- lus löquitur. l. 3. C. de arkirr&l. Venalem. c. quan. prouoc. non eit necoſſ. Sed conſentiente prius, & æqualiter contribuente vtraq́ parte liti- gante, perinde, ac ſi ad inſtanriam vnius, vel nmuletiam alterius parris, cauſa tranſmitti- tur peritis pro conſiſio reſoluriuo. Ae quo per Spec in rit. ae Aſſeſſö. S. alarium, in ſin. Septimò in memoratà partium conuen- tione clarè diſponitur, quòd complèto toto proceſſu ſecundum formam præſcriptam, omnia acta irrotulata,& obſignata tranſmit- ri debeant ad Iudicium Cameræ,& illa re- quiri, vt Acta cum omni ſtudio ponderare, ac deſuper ſententiam luri, paci Religionis, & Decretis Imperij conſentaneam conc ipere velit. Et quicquid à ludicio Cameræ defini- tiue pronunciatum erit, ambæ partes ratum, & gratum habere,& ſeruare promittunt, abſ- que vll reuiſione, aut quibuſcunq; alijs re- medijs, quocunq́; nomine appellandis. FEFxr quo rurſus patet, quòod Camera in hiſce cauſis non debebat iudicare, tanquam ludex Ordinarius, ſed effectus ſit arbiter, vr in rerminis tradit Gokaai. in conſil. 72. num. 2. A- liàs ſentenria eius per viam Reſtitutionis, vel Reuiſionis benè potuiſſet retractari. vrin arr. pen.& antepen. Orainat. Cameræ. Neq; moris eſt, vt partes, ordinariâ viâ ſentent iam ex- pectantes, eiuſmodi remedijs renuncient. Sed hoc proprium eſt compromiſsorum, ſeu Arbitriorum, à quibus etiam per ſe non po- teſt appellari, vel ſimile remedium intentari de Iure Ciuili. l. Arbirro. 9. ff. qui ſatisd. cog. l. Diem proferre. 32. S. fari, Gl. Non diſtinguemus. 57. S. Cum quidem. ſf. de arbitr& l. I. C. eod rir. Quicquid tandem diuerſum ſit de Iure Ca- nonico. iuXxT. c. A. Iuaitibus.§. Quod de arlitrus. Conſilium Decimumquintum. vbi gloſſ. pen. in fin. 2. quæſt. G. c. 2. Ert. de aplin gloſſ. fin. in cr ab arbitris, de oſfit. deleg. in b. S pec rit. de arbitr. S. 1. ſub num. 3. Imo. in l. cum quidam. la. 2. in fin. Ae leg. 2. Caſtren. in!l. Nan 6 poſfen.g. ſi minor. col. 2. prope fin. M. de lurciur. Et propter hoc fortè per abundantem cautelam partes renunciauerunt omnibus eiuſmodi rem edijs: Vel ideò, quòd ſecundum quoſdam à ſenten- rià Arbitri ſupplicari poteſt. vr A. c. 2. Vel quia omni lure aduerſus eam poteſt petite- ſtitutio in integrum, prour de hus omnilus plens Alex. in l. Nemo poteſt, num. 21.& 22. ede leg. Er Mynſing. obſeruat.&s. cent... Octauò non contentæ fuerunt partes, renunciare omnibus remedijs, contra ſenten. tiam, ſed etiam expreſſim appoſuerunt pœ. nam quatuor millium aureorum, ſi quæ illa. rum contraueniſſet. Et hæc pœnæ adicco quoq́; non conuenit in Ordinarium, ſed verè tantùm in compromiſſarium Iũdicem. iux.! fin. G vbi,& apud quem cognitio in inteer ichur agen. ſit.& l. Rem non nouam. S. I. C. de luai. n vrrobio; not. per gloſſ. I. lirigatores. 9. 7.&e. fd arbiir. Hdem clarius vult tex. in l. J. G eod. dien. quodà ſententiâ Arbitri ex compromiſſo ap. pellari non poſſit, quia nec iudicati actio in- de præſtari poſſir,& ob hoc inuicem pœnam promitti, vt meru eius à placitis non receda- tur. Ex hac eadem cauſâ tradit Ioh. de Imo. inc Cum tempore, cal. 2. poff med. exr. de awitn Siex præcedentibus, velalijs circumſtantijs colligi non poſſit, quæ fuerit mens partium, tunc ſi pœna fuit promiſſa, quòd præſuma- tur aditus vt arbiter. In caſu autem noſtro VItra pœnæ appoſitiones plures aliæ concur- runt, non modò coniecturæ, ſed vrgentia ar- gumenta, partim iam deducta, partim nunc deducenda. Vnde tanto magis citra hælita- tionem erit iudicandum compromiſſum. Nonò vt omnia conuentrent, partes in ſcripturd conuentionis dicunt per inculca- tionem verborum, ſe à Cameræ ludicio ex- pectare ſententiam, vel Laudum. Quod etſ ſuperuacuum fuerit, Cùm pronunciatio Ar- bitri verè dicatur ſententia,& ità quidem plus, quam in mille locis ab ipſo iure. u* te- ſtarur lan. Bapr. aictus Gener Barr. in rract. de ar Litr. lib. 1. cap. 7. ad fin. l. tem ſi vnus, in prinhè§. 1.& S. 2. ff. de arbier. l..&l. 3. C. eod. c.I. Gaer parte,& per totum exr. eod. rit ᷣm fimil. Tamen, quia conſuctudine quadam increbuit; ſen- tentiam Arbitri appellari Laudum, vur per 2 Bapr. a. cap. J. in princ. vbi& eius deriuationen ponit. Quantumuis nouà, ineptâ,& barbat voce, vt poſt alios cenſer Aliar. in l. pronuncl rum, nu. 7. ſf. de verb. ſig.& lib. I. Parerd. 204 J. in med. Partes, quaſi dubitationis tollendæ gratiâ, hoc nomen vſu iam inuereratum ud?⸗ iccerunt- duhalléa9,a mn hone nule ercyrorilt a Rduoperpe Eummas, et. un Baunn. b uuis anten, nale urnae Eun Nunn duln nuiun Nmm I In⸗ krinö prn ru ooo,Alt ie dlauco l Meh daxnilet t Pwinhldr Uaqadbah Tnnel rnan⸗ Wna Clasl dGfinn d Co W lennenn ſe nis contta aat gelolaer m. de bn do— ern. Kd be iimndrer —— — — — ImO Alüntu aſa ſili D. 7, 4 Conſilium ecimumquintum. 69 Nfr. 74e,“ n dan, 4 jecerunt, vt apertius conſtaret, eas Com- alijs aliter clauſulam interpretantibus, vi i 205 daCahaa promiſſum feciſſe, non conuentionem feren- latius videri poteist per laſpn. Ceor. num. da. cam . nhefa 4 da ſententiæ in ludicem. Siquidem,- ſeqo. Ripam, num. 6*½. cum ſeqq. Wan. Haunilb. nu. der adunam un mnium omnes libri peruoluantur, ics paf- 2r. cum faqq.& loh. Bologner. num. 107. In wernntamnind ſim obuiam fiet, quòd Doctores noſtri ſeculi, hoc tamen omnes conueniunt„ quòd per ta- „quod ſecn na Laudum pro ſententiâ, non ludicis, ſed arbi- lem clauſulam enixum compromiſſum oſten- tri ſuppli dr Naud tri accipiant. Et laudum, ſiue ſententia Ar- datur. ni lure adbe nn itris geechrian haberrelaeicnem adcom- Vndecimò ſi contracus iſte pluribus antegrun, mnan Proil ae 27 ſan 2e 4 7. ſhab num. 10. modis iudicari poſſet(prout tamen non po- Neme zar un 4a 0 52 Atq; ae 11Potiusa Mdn amn teſt) in dubio fienda eſſet interpreratio ab ſenan o à6a haene duam lh SSeee Ee d2 Sa*s. Sen. eo. Je quo magis participaret, per rexr. in c. a0 non condene ans 1 e en Lee nncf Eiiacsguda⸗ ad quæſtiones, vbi lob. Anar Albas& alh, exr. ee i zanabfrereeramnteninz, natbe am er ene, an aean ei i, Wmme letam hn,„ 7 9 3 e. cip. num. 2. ſf. de donat. Alexana in l. 2. in princ. Tprelid an ob ⁊. voluir Alex. coyſdl. 127. anre,& poſi num. ſub num. 6.& S.. hicert. pet.& ibid Iaſon nam. uor milliuma vol. 2.& conſil. 2ᷣ—. ad num. 7. Vol. 7. 1m Ppartes † in fin. cum fimil. vrper eor. Item denomina- euenillet, Rthera non poſlunt ratificare laudum, ſi non præ- tio K ijudicario leber fieri ſecundum il- conuenitin Ofd cellit Compromiſſum, vt valeat in vim lau⸗ lam qualitatem, quæ eſt forrior, ſeu præpon- Compromiflariumli di. Ex quo beruerſus eſt ordo fubſtantialis. derar. ngumenr. l. Quaritur F àe fatu hom. Oadgaen aanu 7 Examinara, ext. de confirmar Vti. vel inuti. 7 ngel. in conftl. 3 9. ſub num. a. Areij, wnfii.„. Nem unuuamgul notar Bald. in rir. de pace conſlanti. ſuper ver. n, 17 f Dec. confil. 512. num. v. Zedex her Luſ Lüngum fenvntiæ quoo, poſt num. 2. Licet, ſi partes ità conſentirent, valere poſſet in vim pacti, vr his, quæ ſuprà deducta fuerunt, vel cæco pa- darnu vulf keniylrl 2 1 tere poſſet, quòd iſta conuentio de Compro- 7, Relhal abetur in d. æ Examinara,& per Socin. Sen. con. ers cl ude„H. tentii Atbitriexcom Sena, 2 d. 6 Examiuara G. Der Soctn. Sen. con miſſo omnia participet, atq; adeò in illius fleTchohh fil. 220. num. 5. volum. 2. eo Marrhæ. de Arhidr. ſu. litates præponderer. Vtnihil in fe co bofft, quiamchi per conſtitur. Regui Neap. in prælud. quaſt. o. p07 Aalltates prapondetet wenu inte Ch⸗ dollit, Robhocm m 5F5. Lcoeas Sc incat, niſi qnod Compromiſſum ſapiat. Er. merweiuss Decimè partes hine inde promiſerunt Sollane Cotppromiſlum verum eſſe judicari adem cauſitnatti pœenam 4000. aureorum, ſtalterutra ſenten- ¹˙et. ö“ e a Mnn tiæ, vel Laudo latoà Camerâ non ſtetiſſet, Duodecimò forma dat eſſe rei. 7. Iuliæ- encibus, ſelae aut contraueniſſet, ſubiectà expreſſa clau- nus. g. Sed& 1 qui. Sf ad exbib.& i moram de — 1A6 r5 n..„ u„ 7 ollit, quefiestta ſula. Rarâ nihilominus ſantentid, vel Lau- conſecraꝛ. aiffinli. 1. G. 1.& 2 C&ili lob. Ae Imo. tunt promih, do. Quæclauſula ſolm Compromifſis apta- exz. Ae cenſecrar. Ecdleſ vel Altar. Et modus darbiter. Incllm Ti poteſt. vrparer ex traairus per celſ Hugo. in ſolennis,& forma declarant mentem,& in- ppoſitiones durat Seze 3 Ae auſel, npromiſſ. ſub verſ. pæna to tenti 0 nem act um gerentium 7. 8 codicil- cansa aer d dn de Can harn Tralhar. aunaſud Mhe laen O4 Teſeiunn CAa eam. ur formaer. rtim iam deduci, daaſz. Raro mauente paco, inſin. ne, ſcilicet, ſi iam quò ad Compromiſſum„Conſiſtit in ipſà Vade tim onazid per partis c ontrauentionem ſemel commit- ſtructura actus,& verbis inttrumenti deſuper b canduneanfe reretur; ac folueretur pœna; deinceps arbi- cbnfccti, ur t exs in& Cm alim, J. exe. A6 udican len trio, ſiue laudo Partes ampliusnon obſtrin- arbitr. l. in 6. onuenrionalilus 4 2. ſf. de verbar. ablig. owaia conuea Se Porrò contractus in ſui eſſentiâ talis cenſeri wentionis ien Berentur. Sed perpetuò illi ſtarent,& pœna toties committeretur, quoties eſſet contra- debet, qualis ex facie Inſtrumenti in primà Srum, fe? Ca lentum. uxt. rexr. qui hæc omnia probat in! hi ſui figurãà,& formâ apparet. A. c. Cum oliun, ktiam ſellanes aus 2o. S. hoa h. de wlin Imo ſtultum eſlet. cum Prexibus. C de pfobar. natat Bala, in! fuetit, Cwfa circa ſententiam Iudicis hanc clauſulam ap- Kogafli.. ſi zili, in fim. ff. ſi tert. per.& inc. atur ſenten pPonere, cuùm ſi illa ſemel in rem iudicatam v. S. f luftirumenrum, ae nar. feud. Socin. confil- milebcuhf ranſierit, per ſe perpetuò firma maneat, 274. 2um. vol. 2. Corne. cunſil. 25. num. I. Vo- itha ban l adeò, vt nec repertis de nouo documentis lum 3. Dec- cnſil. Sf7. num. E. Job. Bologner. con- . atf An-. retractari poſſit. l. IZmperatores,& per torum. ſf fil. 7. num. 30. um ſimil. Modo ſic inſtrumen- zim A.3 5 Ae re lud. Imò propter d. claufulam: Raro tum conuentionis, eiuſq; figuram, ac for- m ext un 4 manente Laudo, iudican tur eſſe duo Com- mam a capite vſq; ad calcem intueamur, ilicò din quadham 1 4 promiſſa, vnum cum pœnã alterũ ſine pœenà. ex omni parte, aliud nil niſi compromiſſum — arin, Dr zeuer Barrol. in l. cum nured. num. 5. G ae ar apparet, quâ de re ad ipſum Inſtrumentum virr.& in J. Nemo porest, poſt num. 3. F. de leg. J. um qus magis communirer tenenr DD. vI ilia. nos referims,& ſuprà fere illud ipſum per ca- pita argumentorum demonſtrauimus; Quam- nuls ven na⸗ Per Iaſpn. in 7. lect. num. 1o.& in 2. lect. num. obrem fateri neceſſe eſt, hoc, de quo agitur, ius cenf Ma, To. Alciat. col. antepen. in fin. ante num. 10. eſſe verum Compromiſsum. Poſito etiam, ai⸗f ldiuis, Et licet de hoc ſit controuerſia inter DD. quòd Camera in hiſce cauſis Ordinarius lu- nen! —— 70 Conſilium dex futurus fuiſſet:: Quod in debilioribus terminis expreſsè firmat Ludo. Goadi. d. con- Hil. 72, num. æ dicens, quod conusntio facta in- ter partes de ſtando ſententiæ Officialium Duanæ, cum promiſſione de non appellando, contraueniendo, vel reclamando,, ex ludice alioquin ordmario, efficiat Arbitrum, vi per eum. Vnde patet, quòd multò magis hoc di- cturus fuiſſet. Si(vtmoſter caſus habe t) ap- poſita fuiſſet etiam pœna. Item clauſula Ra- to manente Laudo,& alia, de quibus ſupra, & ſic tot circa formam vna concurrentibus. argun. c. ad eioſtram, ext. de empt.&ꝙ vena. c. Illo vos. exr. de pignor.& apertè vulr loh. Bolognet. d. 46 onſil. 7. Num. 30. Decimorertièò cuùm etiam ipſæ partes i- ſtud, de quo agitur, in lnſtrumento vbiq; no- minauerint compromiſſum„planè amplius non eſt dubitandum, quin tale ſit. N am& alids ſi tantum iit dubium, vt neſciatur, ad quod genus magis tendat contractus, talem eum iudicamus, qualem contrahentes expré ſ. ſè nominauerunt. I. urugentium. S. quod ferè. ſ. ae pact. iliq Angel.& Caſiren. in princ.& I2ſon, num. J. Barr. in l. cotem.§. qui maximos. nunm. 11. Rae publica. Imo. in t. Cum A. Ferrarienfis. nu. 2. ext. de conſfitu. Areti. conſil. s inſin. Voluntas enim hominis non præſumitur eſſe aliena à verbis, nec quicquam dicere, quod mente non cogitauit. 1. Labeo. S. Zdem Tulero. ſf. de ſup- pel, læg. c. Secunad requiris. ext. de appe,& ſin: de verb. onif. Atq́; in ore,& mente cenſetur eſ- ſe vnum,& idem, ſecundum Bald in conſil. 272. col. I. in 2. parte. Vnde etiam vôluntas homi- nis dicitur conſiſtere in verbis, ſicut facies in ſpeculo, vt per Bald. conſil. 202. ſub nu. ũ. parte 3. Grauer. conſil. 3. num. 6. b Nec quicquam releuat reſponſio contra- rij conſultoris per multa allegata dicentis, quòd contractus non ſit iudicandus ex nomi- natione partium, ſed ab effectu, vr per eum,& pulchrè Cagnol. iul. Quapties idem ſermo. 6̃r. nu. J. & 2. de reg. iur. Quoniam veriſſima eſt repli- cario, quòd hoc ità demum fiat, quando ef- fectus repugnat, ſeu aduerſatur formæ ver- borum, vrl. Luaius. vbi DD. f. arpoſ. cum multi concord. vi per Graer. conſil. 20. num. J. ad quem breuitaris cauſa nos remittimus. At in caſu no- ſtro effectus vbiq; cum formàâ verborum con- ſonat. Quippe dicta conuentio ad eum effe- ctum,& finem verè inita fuit, vt cauſæ, ſuper quibus inter partes tranſigendo conuenire non poterat, per illum modum decideren- tur, qui à partibus in ſeparatâ forma præſcri- ptus fuit. quaàm compromiſſi proprius, vr parer in tos. rit. f. Ge& ext. de arbitr. Ginl. ſi ſocietatem. S. Arbitriorum cum nor. ſfproſocis. Ergo nec aliud, Qui effectus nullius eſtmagis, decimumquintum. quàm compromiſſ um iudicari debet. Maxi- me cùm partes non ſemel tantuùm, ſed in pri. cipio, in medio,& in fine Inſtrumenti& per diſcurſum ſæpius illud compromiſſum nomi. nauerint,& pro com promiſſo firmauerint, atq; obſignauerint, vt ex eius lectione appa- ret. Quoties enim agitur devoluntaris de. claratione, verba geminata, ſeu iterata, et-. jam eodem tempore prolata, magis exube- rantem voluntatem oſtendunt. f. Saliſſta. ſf Aa S. G Trebell. Jaſen in l. iquvs in conſcrit endo aum 24.& 2sr ilidemg Dec. num.. C de pact. Alexan conſal. 1or- fub num. 15. vol. I. Curr. Sen. conſll. ga. num. 2.& ſequen.& Grauer. d. conſ. 20. ante nn.3 vbi ad terminos noſtrosdicit. Cum coatra. hentes ſæpius fucrint vſi verbo Albergamen. ti quòd-omninò voluntas eorum cenſenda ſit talis„Ahod voluerior proprium Alberga- mentum facere, non contractumilli ſimilem. Et quis credat, in caſu noſtro partes, ſecum habentes peritiſſimos conſiliarios; qui&con. uentionem illarum in ſcriptis redegerunt, dum ſæpius appellant illud compromiſſum, Directores compromiſſi,& compromiſſlari- os, Laudum, pœnam, abrenunciatam reur- ſionem,& ſimilia remedia, nec nonclauſu- lam, rato manente laudo, vbiq́; impropriè eſſe locutos? Cuùm tamen verba in contracii bus propriè ſint intelligenda. I. 3. S. hacwen⸗ Mae neg. ge. l.7. S. Ruqui nauem. S. Aeexeniuin nor. in c. Rodulpbus, ext. de reſeript. Laſon inl. Ee coniuncti. num. 130. de leg. 5. Alex. conſil. 4. nu. 96 v'ol. 4. Soct. confel. 6/. num. S. Valu. 1. Dea couſſl- 42. nun. 3, SII. cum ſimil.“ Poſtremò, vt vno verbotollantur etiam reliqua contrarij Dn. conſultoris imperti- nentia argumenta, quæ omnia in hac peneè forma conſiſtunt. Iſtud compromiflum, ſeu partium conuentio ad heredes tran ſit, ex va- rijs cauſis, vel quia acceſſorium tranſactio- nis, vel pars, vel appendens, vel profluens, xel cauſa eius. Ergoeſt potius conuentiò here- ditaria, ſicut& ipſa tranſactio. Animaduer- tendum exiſtimamus, ac dicimus, hoc argu- mentum penitus falſum eſſe. Nam cùm hæc conuentio omnia requiſira, qualitates„& formam compromiſſi habeat,& ob id inſepa- rato Inſtrumento concepta ſit, non ideòmi- nus debet appellari compromiſsum, erlamit ad heredes tranſeat. Siquidem, quòd com⸗ promiſsum ad heredes non ſit tranſitotium, non eſt de illius ſubſtantia, ſedex eo ſolm contingit, quod adeò ſtricti iuris eſt. Vr nib in eo veniat, niſi quod nominatim dictum it- 27. S. Deæfficio. Fe de arlitr Vnde niſi heredis mentioin compromiſso fuerit expreſse com- præhenſa, morte alterius ex litigantibus A ultuf. — — — —— —— ““ — — Uerllrmn: O uitienne Nlwültic NUunatbumnprl lats Cl lan KNerinnbrdual Ulhcnnescond ehedenrücdei Nacllssterin auueduyni imm efultan duclo quödtac NRulceltats, Waüi, lenn! üra, gli de n Win lemnili Nai ngador DMinlguegkedſ Nausgna, d üng, Menoupror AMadbetion Naaßnrtiln Nmemldn en a, düſefi b d 8ec tuncl minqs noſtosdin dius fucrinninin zamnino wolunnas ean uod roluerintg cere, non coqrxam adat, in caluolr ritiſlmosconülun rillarum in ſcrixuͤn sappellant illuc dom compromili,&am 2, pœnam, abrequna limilia remedu, ſan nunente laudo, ſti Cüm tamen ſetdui ſint intelligend1 L g. fuzun 1epbuu, ext. ienan n. 1ze. e eg. Aerd ead. Cr. un. dab- n. an ſmmil- 0, vt mo rcbaik rarij Dn. conlünd denta, quæ omal zont. Iud conpyt ventio adheredeini el quia ꝛccelnlu vel penie IIt4 nnia fequli 30 Conſilium Decimumquintum. 71 uitur. 1. Diem proferre. 32.. J. F ae arbitr. a fin. exr. eod. vt alids plenius allegauimus. Quòd ſi au- tem vt ad heredes tranſeat, nominatim con- uenit, vtiq;& hoc Compromiſſum erit, vt probatur in ijſdem iuribus,& expreſſius in!. Non alflinguenus. 37.§. Quaſirum, prope fin. verf Sedſi& heredis. ff de arbit. Manet igitur ex omnibus concluſio, quòd hoc, de quo agitur, ſit verum compro- miſſum. Secunda quæeſtio eſt, an iſtud Compro- miſſum morte Iluſtriſſimi Ducis I. A. vnius ex compromittentibus fuerit ſolutum, vel an iſtud ad heredes eius tranſieritadà In quã breuiter reſpondemus, quòd imò fuerit ſolutum; Cuùm in eo heredum mentio non fuerit expreſsè compræhenſa; Et com- Promiſſum ſit ſtrictiſſimi iurts, iuribus,& au- thoritatibus in primo Reſponſo noſtro plenè allegatis. Cui ſanè non refragatur, quod in confutationibus allegat contrarius Dn. con- fultor, omnes contractus, cum Principe ini- tos, eſſe bonæ fidei, maximè ſi cum ſubditis, aut vaſallis fuerint celebrati, vr air Bala inc. ö. Sſi quis verb, in princ in tir. ae pace conſtan. 2 aſ. in compen. feud parte J. v. 6. cunm ſimil. Quoniam conceſſo, quòd hæc allegata loquantur in ma- teriâ fidelitatis, quæ facilius bonam fidem ſequitur, Item in fupremo Principe, vel eo ſaltem, qui de facto non recognoſcit ſupe- riorem; Item miſſſis alijs mult is, quæ pro ſuf. ficienti reſponſione accommodari poſlent ex his, quæ plenè ſcribunt DD. inl. Cæſar. f. & publica,& in c. I. à princip. ext. de probauto. Paucis dic imus, quod DD. non ſimpliciter appellent compromiſſa ſtricti iuris, ſed cum ngulari adiectione dicunt, ea eſſe adeò ſtri- i iuris, vt nihil in eis veniat, niſi, quod no- minatim expreſſum eſt. A. 9. plenum, cum con- cerdan. ſaprd alleg. Proinde nunquam poteſt dici bonæ fidei, quando factum eſt in Arbi- trum; Sed tunc ſolum poteſt fortè bonæ fi- Sdei, naturam recipere, quando factum eſt in Arbitratorem,& etiam ſuper contractu bo- næ fidei, vr per DD. inl. ſabprarextu. C de iranſe act.& To. Bapriſt. in tract. Ae arbitr. lib. 1. cap. f. num, 2. Et ità ad finem bonæ fidei contrahen- tium perſona non attenditur in compromiſ- ſo, ſed tantùm perſona eius, quæ debet arbi- trari,& ſimul ſubiecta materia. Prætereà quòd contractus tranſear ad heredes, vel nõ, nequaquam deſcendit ex capite bonæ fidei. Patet euidenter in ſti pulatione, quemadmo- dum ſtr icti iuris eſt. l. quicquid aaſtringendæ, vbi Plonè nor. fe dey. 0. Etilla ramen perſe, licet etiam conditionalis tranſit ad heredes. S. Ex 2Dndttionuli Tnſt. de verb. vlligel vnira. Cui uft. 4 Ler.& contra bercd inup. Siceltetiam in mutuo,& in alijs infinitis contractibus ſtricti iuris, qui non minus tranſeunt ad heredes„ quàm contractus bonæ fidei: Et in ſummà quò ad conträctus fit regula affrmatiua, quòd illi, ſiue bonæ fidei, ſiue ſtricti luris ſ nt, ad heredes tranſeant. 1 pactum. ff de probar. Niſi hoc actum ſit, ne tranſeant. 7. ſã neceſſari- 2*4.§. pen. ſf. de prg. act. l.ſ ſine 22. S. ſin ſiipula- rione. Se rem rat. hab. At compromiſlum adeò peculiarem habet naturam, vt in eo iura fa- ciant regulam negatiuam, ſcilicet, compro- miſſum ad heredes non tranſire, niſi hocex- preſse dictum ſit. 4. l. Diem proferre. S. I. ſf de arbitr, cum ſimil. Quibus ità ſtantibus nihil in- tereſt, an ſubditi compromiſſum ineant cum Principe ſuo, ſiue etiam ſubdiri inter ſe: Quia Princeps paciſcendo, vel contrahendo obligationem init, ſicur homo priuatus,& vtitur iure communi, vr per Dec in l. Traairio. nibus, num. 35. de pact.& onfſil. 296. nu. J.& Gokadi. conſil. 9. num. 22. cum Jimil. vi per eos. Et vice verſa quoq; ſubditi compromitten- tes, non aliter aut Principem ſuum, aut ſe- ipſos obligare intendunt, quàm prout Lex diſponit: Ex quo cenſentur conformare ſe velle iuri communi, vr mmuniter noraut DD. in l. heredes mei. S. Cum ird. ſf.· ad§. G. Trebell Ro. man. conſil. J1o. num. 2. Socin. conſil. i. num. qꝗ. volum. 1.& Corne. in conſil, 1o. poſt prinap. volur. 7. Alterum Argumentum cùm in ſcripto ll- luſtriſſimi Ducis, tum etiam in Reſponlocon- trarij conſultoris ex eo in R. dirigitur, quòd ipſi de Anno 76. cùm iam Dux I. A. obijſſet, in quodam producto, in Ducali ludicio N. oblato inter cætera ſcripſerint, quòd caufa, ſiue petitio Aduerſariorum illas cauſas con- cerneret, quæ ab ipſis,& principibus fuis in compromiſfum erant deductæ; Ideoq́; roga- rint, vt Duces N. illas cauſas ex compfo- miſſo prius vellent vſq; ad finem peragere; &c. Et quidem ſecundum inductionem Dn. Conſultoris bifariam. Primò quòd produ- cta probent contra producentem, tanquam confitentem. l. cum precum. C. de lib. zau. Feli. in c. Examinara, num. I1. exr. ae lua Deinde, quòd Actus geſti declarationem recipiant ex ijs, quæ contrahentes poſtea dicunt, aut fa- ciunt, vr per Bartol. in conſil. o. num. 6. Vola. I. Paul. de Caſero wuſil. ³27. col. fin. num. 7. lib. n Inde nimirum inferens, quòd Compromiſ- ſum iſtud nequaquam fuerit morte IIluſtriſſi- mi Ducis I. A. ſolutum, cùm ex prædictis verbis conſtet, Partes viq́; ab initio intelle- xiſſe, vt compromiſſum adheredes tranſfiret, aliàs enim R. mortuo altero Duce non ſoli- citaſſent, vt cauſæ ſecundum compromiſſum terminarentur. Nos — ꝓ————— ——————— 72 Conſilium Decimumquintum. Nos autem reſpondemus, hoc argumen- ſum inter par tes, impoſſibile eſt, quòd faci. tum nullius planè momenti eſse. Inprimis, ant declarationem ad vetus, ſiquidem is, qui V quia relata verba nullam continent R. con- declarat, nihil noui facit; Et qui aliquid no- feonem, quòd dictum fuerit inter partes uum facit addendo, detrahendo„Vvelaliter, vt compromiſ sum ad heredes tranſiret neq; 18 non dicitur dec lararc. rexr. of qui vtrung etiam Illuſtriſſimus Dux Vchactenus illud af- probatinl. heredes paldm. Safi quid pgff. ſf de icha. firmare auſus fuit. Vnde argumentum malè menr.& ibi Bart. not. Bald. inl fin. prope fin. Cr ex confeſſione partis formatur, quæ non a- veſtib. Angel- inl. 2. f de Iuriſd. om. Iud. Abbasin deſt. Et tunc ſolùm fortè poſset procedere,&. nouit. col. J. fub⸗2. dt. exr. de appell. Fran. Curr quando Illuſtriſſunus Dux V. ante illam con- in Authent. Hoc SHacamentum poh num. 3. deiu. tendiſset, plus inter pa rtes fuiſse dictum,& ram ⅛alum. Itaq́; hi duo termini tam ſunt in- nominatim, quòd compromiſsu madheredes ter ſe repugnantes, vt alterutrum eorumeli. tranſcars minus autem in Inſtrumento ſeri- gineceſſe ſit. Nam eo ipſo, quòd fit neuum ptum⸗& ment ionem heredum omiſsam; pro- Compromiſſum vetus, ſi nondum ſolutum urun)imili habeturin l. cum Auus, in in. ff de con eſſ et, per hoc ſoluitur, I jed erſt. in fin.& l.**s. dir.&demouft. Non etiam in ĩſto ca ſu, quoſo- J. de auirr OD. n c. Zunozuir ext. eod. Paul. Ce lum putat tacitè inter partes hoc actum fuiſ- Fren- couſil. 2 1s. muan. 2. Vol. 2Z. ſe, vt ad heredes tranſeat. Hoc enim, quam-2 trumuis autem eligat Illuſtriſſimus uis etiam aliunde quàm ex tà3m obſcura par- Dux V. propriodaqueo capitur. Quoniam tis petitione verẽ conſtaret, in materia com- ſuperius relata verbarenouationem, ſiue no- promiſſi non ſufficeret, ſed exprimi debuiſ- uum compromiſſumnon inducunt, vt exeo- ſet, Wrilbus præallegatis. rum lectione apparet. Daß der Gegener forde⸗ Quoniam igitur nulla ex prædictis verbis rung die zum compromiß derfaſte ſachen betref⸗ explicata, aut ad rem aptapoteſt elici confeſ- ifen/ vnd gebeten/ etc. vermuͤge der verfaſſung ſol⸗ fio, tota argumentatio reſidet in capite de- che ſachen erſtlichen außuͤben zulaſſen/ eit. Qu⸗ clarationis, quæ ipſa quoq; eodem modo de- bus clarè loquuntur de expediendis cauſis ſtruirur, datoeriam, quòd R. animo benè de- ſecundum compromiſſum, priusc onceptum, jiberato illa verba in memorato producto non quòd per iſta verba nouum ineant com- ſcripſiſſent. Nam illa aut declarationem præ- prom iſſum. Non magis quoq; continent haæc cedentis compromiſſi deberent importare, verba aliquam declarationem veteris com- aut prorogationem aut renouationem. Sed promiſſi, cum ſimplicia ſint,& peritoria, nec horum neutrum importare poſſunt cum effe- quicquam exprimant de herede, prout ocu- Au. Ergo nihili verba ſunt. Ad quod clarè lis cernitur: Atq; ſi pro parte Illuſtriſim demonſtrandum præſupponimus„quòd 1 n- Ducisdicatur„„quòd illa tamen per factum ſtrumentum probat ſuos limites: Et quod ipſum demonſirent, ac declarent animuma non cantat Inſtrumentum, nec nos dicere de- quòd ſciliceralli intellexerint„ compromiſ- bemus. zexr. ſtin l. Eideisſſäres Magiftratuum. ſum tranſire adheredes: Promptè reſpon- do. S. I. F. de fideiuſſ. not. Bald. in c. Rodgtpbus fes detur, quòd-talis intellectus putatiuus, ex neum o. ext Ae reſcript.&in a venerabilem, aute iſtimatio mentis, vel opinio non faciat veri num. 16. de elect. DD. inl. lecta. rſi cert. per. Bo- tati præiudicium; d. Ragula, in fin prina ſeu vnuterxt, inl adprebarionen, lars, de probat.& Fqui goranis. hrde ien Ce faut, ignor. vli lalahe ili Bala. in princ.& in medio.& Salicet. num. 2. nit concora. 5. hiquis tem ſaamsvbi 2 ngel& aljin aicentes. Quod ſit omiſſumin! nſtrumento, hir. Aelegar. Etenim cùm Lex clarè dicat, ſ pPræſumi quoq;, non actum fuiſſe inter par- heredis mentio facta in compromiſſo non tes: Et qui non nominatur in inſtrumento, fuerit, quòd morte ſoluetur, l. Diem profer non iuuatur etiam inſtrumentoꝶuzi: i. Quod e. S. eſ deabir Scriptura verè compromi veriſſimum eſtincompromiſſoſine exceptio- probet limites ſuos, nec in ea heredis mien- ne; Quia certé, niſi heredis mentio in com- tio contineatur, vzpræallegauimu. Sequitur, promifloexpreſſa ſit, illud ad heredem non udd iſta declaratio per factum ſequensnon 4 tranſir, Al. Diem proferne S. z. he dt abir.&c. Potuerit efficere, vt heredis mentio compro- Nn. exr. eod. Conſtat autem ex lectione ipſius miſſo ſit inſerta, quam non fuiſſe compræ- Inſtrumenti; uòd'in eo heredum mentio henſam ex ſeripturd eius conſtat. Vnde t- non ſircomprætienſas unde neceſlariò lequi- iam talis declaratio, merè conſiſtens in exi- 4 ure düedwemoraraheba nihil contra R. ſtimatione mentis, in mente tamen compro- daciant. damsſi declarutionem faciuntad mi rempore retenta, nilul operatur- 1 Me drnſ umplixce EnS3 non poteſtieſſe in plures. J. Locator horrei. klacaxi. l. ſi quus in priu noui compromiſſi inductio. Etécontrario, ieio Tehamenti. ſf de lag.& nenai. Cdr i dicta verba inducunt nouum compromiſ- See he, Dnea 2le&. 2. G Teperena 20bE inducunt nouum compremiſ- xnuiss eb caſam. Alias omnia compromi e— tran. eg. Men. a dal. nuis autem elgr 4 ropriolaquso cäpi dlata rerbacencuuian promiſſumnonindua ne agpat. Dißnnt m ompromißbajit kcten/ tt. ermuͤgai ſillchen anfüben zulſe loquuntur deerqss vompromillum giun er iſta verbanouut Nonmagisquoqun dam declarationene m fimpliciaſinp C xprimant Gelert⸗ : Atq; ſi pro pan rur, quödila umai onlirent, acceckurse ecalli intellererind ad heredes: Dm d talis intelkeuht⸗ entis, nelopiniom cium;. Tegu fraein ou 4. 4 maidh Brenimcim lu Soturi ells 1 aratio, me u entis, ince 9 tentes veriſimile eſt mente cogitare, vt omni- nô cauſa per arbitrium terminetur: Lex au- tem in materià Compromiſſi argumentum ex mente ductum, quò ad res,& perſonas pror- ſus reſpuit,& carum expreſſionem requirit, ſæpè allegat. iuribus. Quòd ſi putat IIluſtriſs. Dux N.&c per verba ex producto R. relara, declarationem quandam veteri Compromiſſo, quaſi per ad- iectionem heredum ipſo facto acceſſiſſe, ma- gis errat. Quia, cùm morte Ducis I. A. Com- promiſſum iam eſſet ſolutum, amplius decla- rarionem non recipiebat. arg. l. Lonorum. ſerem rar. hab. Et prætereà, quoties veteri Com- promiſſo heredis, vel alia perſona, aut quali- tas adijcitur, tunc aliud,& nouum Compro- miſſum dicitur. 7. Labeo. vbi DD. ade arkitr Soci. Sen. conſ.2 /7. n. 7. Vol. I. Blanc: in tract. de Compromiſ. quæſt. 7. S.iudicio. num. 12.& Menoch-confil., J.nu. J9. vod 1. cum ſimil. At ipſa verba R. apertè de- monſtrant, eos nouum Compromiſſum non voluiſſe facere, Non etiam important pro- rogationem compromiſſi, prout vnuſquiſq; ad ſenſum intelligit. Imò cùm illud iam mor- te vnius compromittentium finitum eſlet, non poterat, quod amplius non erat, proroga- ri. edſt manenre. ſf ae precar. ad aiſſoluenaum exr. de deſponſ. impub. not. Abb. in c. 3. nobus col. 2. in prinæ extr. de offic, deleg. Ex quibus ſoli- dè efficitur, ſecundum argumentum con- trarij conſultoris ex nullo capite conclu- dere. Hoc amplius ex iĩam deducis liquet, ſæpe memorata verba non conſulrò ſcripta, ſed R. producto per inaduertentiam,& verum errorem irrepſiſſe, itaà vt vel ex hac ſolâ cauſa nihil pariant præiudicij illis, ſi probatus ſit error. L. cum fabſa. C. ae iur.& fact. ignor. Corne. conul. IP9. nu. S. Vol. 3. Soci. un. conſil. Iqo. nu. Q½νol.2. Er hoc procedit, ſiue error iit facti, vel etiam iuris. vt declarar Paul. de Cafr. in l non farerur. Nae coufeß. Ginl. ſi poſt aiutſionem.& de iur.& Facli ignor. Corue. d num.. Dec.conſil. a0f. num.. maximè quando agitur de incommodo, vel damno euitando. vr per eos. nae Bala. conſil. G³. vol. raair. Si frater vtrinq; coniunctus di- uidat hereditatem fratris defuncti ab inte- ſtato, cum fratre vterino, credens, quòd fra- ter vterinus, de iure ſimul ſecum ſuccedat, quòd talis diuiſio vel nulla ſit, vel ſaltem re- uocetur. Quod refert,& declarat ctiam Grauet. enſil 1. num. 10. Sic igitur in pro- Poſito petitio illa R. continens erroneam aſſertionem, vel credulitatem, quòd memo- ratum Compromiſſum morte vnius compro- Conſilium Decimumquintum. 73 tranſirent ad heredes, quia ſanè compromit- mittentium non fuerit ſolutum, non debet illis præiudicare, probaro errorc. Probatur autem error, eo ipſo, quòdvel ex Inſtrumen- to, vel alio modo apparet, rem aliter ſe ha- bere. Vr per Sartol, in! ſed ſe me putem. in princi. F. de conalit. indeli. Alexan. coufil. Sr. nxm. 74. vol. G. Crauer. AJ nſil. f29. poff aum. ↄ.& cupiosè Per Roland. A Talle conſil. ⁰. num. 54.& ſequenril. vol. 3. lac. Menoch, conſil. S. num. Tof.& conſil.r. n. If. lik.z. Et per conſequens, cùm ex Inſtru- mento Compromiſſi conſtet, heredis men- tionem in eo factam non eſſe, eo ipſo proba- tur crror R. Et quamuis fortè dubitari poſſet, an idem eſſet, quò ad confeſſionem, vel aſſer- tionem erroneam, in ipſo ludicio emiſſam, 2uod ſenrit Paal. Caſtr ind. L. non faretur& Dea In d. wnſil. zos. num. J. Et ſic cùm in caſu noſtro peritio, continens implicitam aſfler- tionem R. producta ſit in Iudicio Ducali, non videatur reuocari poſſe, etiam docto errore: Tamen dicimus, hanc conſideratio- nem non eſſe in iure expeditam: Et poſito, quòd eſſet, ea tamen in propoſito noſtro ex tribus non obſtaret. Primò, quia ex verbis illius animaduertimus, quòd dicta Aſlertio facta fuerit non circa huius Iudicij deciſoria, ſedpræparatoria alterius, quod videbatur haſ- ce cauſas in compromiſſum deductas concer- nere. Et ideò petitum à R. vt hæ cauſæ per Compromiſſum prius terminarentur&c. Er- 80 nihil cis obeſt, Quoniam de confeſſione, aut aſſertione, factà circa iudicij præpara- toria, idem iudicatur, quod de illà, quæ facta eſt extra iudicium,& ſic, probato erro- re, non nocet. lde ætaw.§. qui iuſto. cum gloſs. ſfe de inrerr. act. l. cum falſa, G de iur.& facti 1gnon Barrol. in d l. non fatetur, col. 4. ante num. I1. de conféſt.& Roland A Palle A conſil. do. anre nu- 12. Vol. 3. qui expreſè ira loquitur, qub ad erm- em ivru,. Addimus, quod idem Bartol. in A. l non fatetur num. 13. concludit in fort iori, ſi error iuris eſt expreſſus in confeſſione, quòd tunc non præiudicet, etiamſi facta eſſet in iudicio. Vt ili larè per cum. Nunc igitur in caſu noſtro, Aut vult Illuſtriſs. Dux V. quòd dicta petirio R. contineat Implicatè hanc aſſertionem, vel confeſſionem, quòd in com- promiſſo facta ſit heredis mentio, tunc ſolum eſt error facti,& contrarium probatur ex in- ſpectione Inſtrumenti: Aut vult, quòd im- plicet hanc aſſertionem, quòd Compromiſ- ſum non ſit finitum, licet in eo menrio here- dum non ſit compræhenſa, tunc error iuris eſt expreſſus& contra A I. Diem proferre, S. r. Ideò non nocet, vs per Harrol. a loco- Aut b vult, vſͤſͤſſͤſſ“ —— „“ aaa ——.——* — r« 2— ———8ZöͤöͤöͤöͤöͤöZö—ö—ööͤö“——— 2 ————“—— 2*—— 4 — “ — 4— v ——— —— 1 4 1 6 1 i 3 4 4 4 4 1 “ * 5 ß 3 8 4 4 3 11 4 4 i 1 3 6 1 1 4 4 1 5 “ 3 1 8 3 4 1 6 4 1 4 1 1 1 3 3 1 3 1 4 1 5 1 4 3 4 3 8 8 74 Conſilium Decimumquintum. 4 1 vult, quòd implicet vtrunq;, nempe compfæ- henſionem heredis,& non finitum eſſe com- promiſſum, tùm quia ex facto ius oritur eꝝ plagu S. in diuo. bi Alberi. M ad l. Aquil. Er fa- ctum illud erroneum oſtendatur ex ſcripturà Compr omiſſi„non poreſt ſanè error iuris ad- mixtus nocere, cùm pendeat ab errore facti, per ſuprà dicta. Secundò non obſtat, quia dicta aſlertio expreſtam habet relationem ad iplam ſcri- pturam compromiſſi, ibi, Vnnd gebeten/ der⸗ muͤge der vorfaſſung ſolche ſachen erſtlichen auß⸗ aͤben zulaſſen/ ett,rogarunr, quatenus, vigo- re compromiſſi, dudum initi, cauſæ prius ad finem exercerentur&c. Proinde iſta petitio cum innexà aflertione ſuâ nonpoteſt operari, niſi quatenus in compromiiſi ſcripturã repe. ritur. ur iu Porrtori ribis Bald. iu l. 2. col. I. Veyſ. plrerius nota.&. de error. Aduoc: faciuns plenè not. per DD. in aurb': ſi quis in aliquo. C de eden.& id in Hhedie roſp-Socin. Iwn. in d. conſtl. Idoo na4 Hf. vol. a. vbl expreſsè poſt Corne. dicit, iſtud rocedere, etiamſi talis aſſertio facta eſſet in Iudicio,& à parte acceptata. Sed an vigore dicti Compromiſii R. adhuc ſint obligati, vel an illud potius ſolutum ſit, ex quo in eo he- redis mentio non conſpicitur, de hoc ipſo iam diſceptatur. Et diſcepratio potius ali- unde oritur, quàm ex ſcripturã Compromiſ- ſi, cuius vigore planum elt, Compromiſsum eſſe ſolutum. Igitur argumentum contrarij confultoris non poteſt concludere. Tertiò etiam contra veritatem poſito, quòd iſte error ſimpliciter ſit iuris, atq; et- aam in iudicio admiſsus, tamen vniuerſitati R. non poſset obeſse. Ex quo vniuerſitas minori æquiparatur, vt lare not. inl. urus iguo- rauria. C. qui aamitti&c. Et minori, erranti in Jure, æquè ſubueniatur, ac ſi erraret in facto. L. interdum, ſf de condict indeb. Ira tradit Grauer. couſil. uum. 26. Vt latius per eum. Et hæc magis ex abundanti voluimus ad omnes angulos argumenti reſpondere, quàm quod ità neceſſitas poſtularet. Aliud enim eſt quiddam, vel ſolum ſuffi- ciens ad deſtruendum totum argumentum, Nimirum, quòod vniuerſitas R. negat, ſe rela- ta verba apponi mandaſse, nequc etiam il- lud productum, priuſquam in Iudicio offer- retur, vidiſse, aut prælegi audiuiſse, neque poſted ratum habuiſse, ſed in hoc cauſatur inaduertentiam,& errorem Aduocati ſui, quem mox, re compertd,& verbis,& facto re- uocauerunt, vt apertè ex ipſo ſcripto Ducis depræhenditur, idd ſi nondum factum eſset, adhuc fieri poſset. 7ex. eft ſcleunus inc. dm cau- fam, extr, de appel. vbi probatur, quòd clien- tulus poteſt Aduocati confeſſionem, vel a ſertionem erroneam, ſiue iuris, ſiue faciire. uocare, etiam non allegato, multoq́; minus probato errore, ſi modô hoc faciat intra tri. duum̃ aà die ſcientiæ. 1 u.v. l. fiu. C. de erro. aquua poſt iſtud verò tempus quoque poterit Ad. uocati confeſſionem reuocare, tanquam pro. priam,& quidem perpetuò, dum tamen er⸗ rorem probet. 7uX. gloſ. inc. loci. Veyſ. 93 114 33. quæſtg. Ratiò eſt manifeſta, quia aduocatUs habet ſolùm poteſtatem patrocinandi,& pro- cedendi in cauſâ, non autem conſitendi, vel aſſerendi aliquid aduerſarium clientulo ſuo. arę. A.chm caufam,li prædicta itd tradit Ehien Bald. num. i. A0b. in 2. nor.& col. 3. in prins. ſaper gloſſ. in ver. éod. aie, Io. de Imo. num. 3. 4. 6. G la percommode ertam Henrt. Boich. num. A.O S. CQud Alexand. num. 2. 9. G I1. Philip. Fran. in x nua & dol. 2. in priuc.& Dea num. 2. apud quos ſemper Videri porest. In caſu autem noſtro hæc omnia tanto magis locum ſibi vendicant, in quo nulla adeſtexplicita confeſſio, aut aſſertio Aduo. cati, ſed tantùm implicata per intellectum, in quadam petitione, quo ad aliam cauſam, quæ æquè non fuit illi mandata. Ita vt ſecundum argumentum contrarium prorſus concidat. Tertium argumentum contrarij Conſul- toris ità habet, quòd nihil ſit. veriſimilius, cuͤm partes diligenter in caſum, ſi vnus ex Compromiſlarijs, aut Notarijs ante finitum Compromiſſum moreretur, de alio ſubſtitu- endo proſpexerint, quàm ſi fuiſſent inter- rogatæ, ſi contingerer, etiam vnum ex Duct. bus compromittentibus præmori, an Com- promiſſum vellent in heredes continuati, quòd reſponſuræ fuiſſent, quòd ſic, Ergo hoc pro expreſſo habendum eſſe. iux. gloß. ord in U. tale pattum. S. fin. in fin. ſfde pact. cum contund Vr copiose per Tyraquel. in reper. l. h vnquam. ¹n princnum. J. Cde reuoc dona. Verum nos huic argumento in priore te- ſponſò noſtro confutarorio fatis ſuperque reſpondimus, in g. Quarto Pro parle Mutril⸗ Dacuiicum 59. qᷣgq. Eo breuitatis cauſaremit- timus. Et negant R. quòd itaà reſponſuri fuiſſent: Ac ſi fortè id videri poſſet, vel es eo ſolo fatis argumentum ſolueretur, quo- d. regula, gloſs. procedit oluùm, quò ad faci- endam extenſionem, de caſu ad caſum, nonl autem procedit in perſonis ad perſonam: Nam ad illas non extenditur diſpoſitio et- jam ex veriſimili mente teſtatoris. V7 hef loſ. hin. in l. Tirius, in princip. ſ. de lib.C M9 laxiin canh Unettm lta leantui dlsin alßß co m antixeetur lußitläuio, txcensilß Uuiulocungre lum, Ledi Wkacaaon item, lmü demoa Nar clunnia dr Gwärnho Kun gorignt lann ränguru — — h —— 2 u unnnuj NAntainge b ntin putar. . dükat hi ücirca 1 autioner 1 neitum ldernetell — — — — — —— — — — ——, — — — — — Conſilium Decimumquintum. 75 Sarr. in Uſi quur itd, num. 3. ſfde reftam. rut. Areri. — in Uallus.. Er quid ſi tantum, col. 3. au fin. de lib. G& poſthu. Dec conſil. 214. uum. 9. Ruin. conſil. 72. vum. 12. Vol. r. Etſthoc eſt in vltimis voluntatibus, mul- t08 magis in contractibus: vel poſito, quòd hoc non eſſet ſine dubio, quo ad vltimas vo. luntates, certè tamen in contractibus itaà erit, in quibus per ſe non fit tàm plena inter- pretatio. l. in teſtamenrus. F de reg. iun a cum alectus, extr. de donat. Iinò quòd in contracti- bus non fiat extenſio de perſonâ ad perfo- nam, legibus expreſſum eſt. Vr l. vnus, 2. g. aute omnia. f. de pact. l. ⁷. fr locati. L. i quis arli- ratu. 17. G l. ſi ird flipulatus, 120. 5. pen. in fin. RFae verborum olligarion. Dec. conſil. ¶†. num. i. 1 lacob. Menoch, conſil. 2z. num. J. lib. I. cum ſimil. In Compromiſſis verò hoc ſpecialiter cau- tum eſt, non ſol˙ùm, vt non alia, ſed nec here- J. extr de conſtit. ad quem lreuitatus cauſd nos re milkIt Mls.. Porrò connexa dicuntur, quæ ſeparari non poſſunt, vel ea ſeparari non contingit. I. eum actum, 14.. de neg. geſt. vli Bald.& alg; gloſf fin in fn in& prætered. S. extr. de offic de- leg. Areri. in conſil. 19. cal.é. Et niſi aliqua ſint inſeparabiliter connexa,& neceſſaria, diſpo- ſitum in vno, non habetur pro diſpoſito, quò ad alterum, quod par eſſe poteſt.- berpluræ exempla aemonſtrat Felin. ind præterea. ante,& poßin. Nemo autem vnquam peritus ſeriò dixit, quòd perſona cum aliâ perſonà habeat connexitatem, aut quòd diſpoſitio facta circa caſum vnius perſonæ, quò ad ali- am perſonam habeat neceſſariam conſequen- tiam. Cuͤm etiam naturali ratione con- ſtet, hæc duo inter ſe eſſe diſiuncta, vel certè ſeparabilia.— Phlures item ſunt modi,& cauſæ, ex qui- bus ſoluitur Compromiſſum, quas enumerat Spec. in rir. de arbit. Lanfran. de Oria. in eod rract parte dõ. ban. Bapr. in eodem tradt lib. 13. Blauc, in iu autem noto dis perkona c ur n ben dis perſona compræhendatur, niſi hoc ex- unn ſdi ſendtem preſsè actum ſit. a.1 Diem proferre. S. z. f de ar- iti conkeſio andt kit, affn. exr. eod. Quæ tamen heredis perſo- antum implicmamt na aliâs in alijs contractibus citra expreſſio- Detitione, quodit non fuit illt mut nem contineretur. I. pactum. ſf. de probar. Itaq́; ſtat ſolutio, quòd in Compromiſſo de ſubrogandis alijs Compromiſſarijs, vel No- rract. ae Compromiſs quæſt. J. larè per æo. Atq; hi omnnes ſeparatim pro vnâ cauſà ponunt mortem partis compromittentis: Item pro argumentum cona 11,Aee 9,1 Punenmn an tarijs in locum præmortuorum, expreſlè fuit ali cauſà ſeparatà mortem Arbitri, ſeu com- actum; Sed vt Compromiſſum tranſeat ad promiſſarij: quod f Uiſſet ſuper fluum, ſi ex raumentumamt heredes non item. Et cùm diuerſa,& ſepa- ef„uod mentio de lusceſidie ons kaet⸗ bee dudc nihläte rata ſint, de vno ad aliud nihil poteſt in er- 6 et, ASo Ton C Ka 1 nec nn al- dii Nean Fi. L. fn. e CalumnidL. DaApinianus exuli. ſf. de mi.(erluis: Scdeco 1plOo, quòod morte Arbitri pro- uigenger m(m R, Quò fit, vt hoc Compromiſſum adhere- Pter expreſſionem non ſolueretur Compro- ſlarißs, aut Notufſt es non porrigatur: Siquidem caſus iſte miſlum, non deberet etiam ſolui morte vni- dum motetetu, di exerint, quim i omiſſus relinquitur diſpoſitioni Iuris com- munis. I. ommodiſcimè, fff. de lib.& poſlbu. 1. us compromittenris;& ſic etiam è contra, quod eſt contra expreſſa iura, per eos allega- ontingeretzerlan 4 Quicquid adſiringende. ſ de verborum obligation. Ia- ltem in kortiori eſttex.„ ſedo utenpel ömittentidisgkemn cum vtrobig, notat. latur. ³2 S. fin. ſf. de arbitr. Vbi dicitur, ſi ab wellent in hexctit ſuræ fuiſent, qloèè 10 91 omp. habendum dkn mum, poſita circa ipſum argumentum,& rur- miſſum ſoluetur morte cuiuſuis ex litigato- Eniunfn. fuus ſus in reſolut ione rationum dubitandi. Quod ribus, vb. eriam plenius DD. not. Et tamen Vruſurl u" imd hoc tacitum pro expreſſo haberi debe- in 5 caſu Hape maior n 28X menie con⸗ G an at, cum per neceſſariam conſequentiam col- trahentium, ratiò ſubintelligendi expreſſio- ma ligatur ex expreſſo. per!. ad rem mobilem. f nem ſucceſſoris, etiam quoò ad alteram par- os hucc ald d proc.& I. 2. de iurwa, om, iud. Et expreſ- tem, quam ex perſonà Compromiſlarij, vel M o confutator 5 ſum, in vno connexo capitulo, in alio quo- Directoris, aut Notarij ad perſonam partis: „13 Verang que intelligatur repetitum. 1. Quemadmodum, Cum& alioqui Actor,& Reus iudicenrur ad ai Eo 5 S. fin. ſ. aAl. Aquil. Tyraquel Ae legi. onnul. gloſe r. Pafla. U.fin. C. ae fruct.& lr expen. l. Non aeber. egant K. 3 G11 20. Nam, vt bon venià dicamus, hæc eſt fri-„um ¹bi notar.. ae regul. iur. Et diſpoſitum ſ ſortè id di bidiſſima effugela,& ad propoſitum noſtrum in vno ex correlatiuis. diſpoſitum quoque argumenn⸗ n cuidenter falſa. Lex enim heredum mentio- enſcatur in altero. V. vaue ee, Me Euerbay. proceit Ju nem omninò exprimi deſiderat, vt jam penè ¹ Fee ocs Te o See 4 S. Blaſ. in eract. de ſosem, de i, ad nauſeam vſq; inculcauimus: Vnde non eſt vne 2 Quo aenn materiA Com- ait in eli 1 Lontenta, vt ex imaginato intellectu col- Pr Sm 1 19 d. 2ſ Lkbes se negatur. Vnde ou tnäg ligatur, vel habeatur pro expreſſa, v, ele. X lto tentu, vel 1010, Teeirur totum ar- wil mecte 2 gaurer,& copiost deducit Felin. in c. rranflaronu. Sumentum contrarij conſultoris. nnu uu9 5 2 Quartum Nec obſtat his replicatio Aduerſario- alterà duntaxat parte heredis menrio com- præhenſa ſit, ab alterà non, quòd Compro- ſ 4 ſſſ —“ “ 33. 2 8* a—““ “ 8 75b Quartum ex ordine,& Quintum Argu- mentum Contrarij Conſultoris prorſus eiuſ- dem farinæ ſunt, quibus breuiter hoc in- rendit: Quòd Compromiſlum non debeat elaudicare, vr per Nepor. N Moute Alba. in tract. Excspt. artts.. num. 11. Larius Io. Bapi. in tract de arbitr. lib. 2.cap. 4. πνum. 10. Neque e tiam inter eompromittentes debet eſſe diuerſitas obli- gationis, vt vna pars magis obligetur ad ob- ſeruantiam, Ae quo Spe. in rit. de Arbitr. S. fin. num. 27. Abbrin c. ff. in fi. extr. de erbin.& Ancha. in conſil. r. prope fi. Imò abſurdum eſt„Auòd ex vnâ parte expiret, ex alterà verò non. I. 4 chm dies. 20. S. pen. in fi. Sd. l. ſed& interpellatur „2. F. fn. ffe de arbitr. Soci. Iun. conſil. G6. num. 19. vol.r. Ità verò eſſe, quòd Ciuitas, aut com- munitas nom habeat heredem, eum ſit perſo- na ficta, perpetua,& nunquam moriens. 1. proponebatur, f de iudic. l. 42 vſaufructus, ſf. de vſufrult. I. Mortuo, ſf. de fideiufß. l. ſicur. ſ. quod ewiuſc vniuer, no. in quibus locws latius declurans DD. Vnde ad ſeruandam æquabilitatem, ſi- cut ex perſonà communttatis R. morte non poterat finiri Compromiſſum, ita etiam nec ex parte Ducum N.&c. vel morte vnius de- buit finiri. 1 Sed nos hoc Argumentum etiam in pri- mo reſponſo noſtro reſolutiuo præcogtta- uimus,& mox ab initio poft fol. 2. S. parum verò refert, ſolidè diſſoluimus, vt ibi videri poteſt: Et nunc, manente cadem ſententia- dicimus, illud totum erroneum eſſe: Siqui- dem regula eſt, quòd in dubio actum, potius ità interpretamur, vt valeat, vel ſuſtineatur, quam vt corruat. I. Qupries. ſfe de reb. dubet. gquoties. cum ibi norat. M. de regul- iur. Et ſecun- dum cam eſſet dicendum, ſi ex vna parte morte non poteſt ſolui Compromiſſum, quod neque ex alterà parte ſoluatur. Sed hoc in propoſito eſt falſum,& Compromiſſum po- tius ita interpretamur, vr, fi ex vnâ parte ſolui poſſit morte, etiam ex ãlterâ parte ſol- uatur, ex quâ aliàs morte non ſolueretur, per rex. ad·literam. in A. l. ſed& interpellatur. S. finf de arbitr. Quare nihil intereſt, quòd ex poſt facto in vnius perſonà ſolui poſſir Compro- miſſum, ex alterànon, ſecundum verba con- trahentium; quia tamen ſoluetur, ne clau- dicet; non autem ſuſtinetur ex hac ratione, vt ibi. Et conſequenter morte Iluſtriſs. Ducis I. A. Compromiſſum eſt ſolutum, quamuis aliàs morte communitatis R. ſol- ui non potuiſſet. Et hoc propriè„ο Guil. de Cun.& n. voluit Baldus in d.§. fin.& notab. Areri. in c. præſentata, ſuk I. nota. extr. de teſti. concludentes, quando Compromiſſum fa- Conſilium Decimumquintum: ſtum ſit ab Eccleſià, Ciuitate, vel vniucr. ſitate, cum aliquo particulari homine, quòd tunc illius particularis hominis morte Com. promiſſum ſoluatur, niſi adiecta fuerit here- dis mentio. Inſtat tamen contra hæc contrarius conſultor in ſeptimâ ex ſuo ordine,& ylti. maã ratione decidendi; quòd ijdem DD. eo- dem in loco tradant, ſi Compromiſſum f- at inter duas Eccleſias, vel Eceleſiam,& vniuerſitatem, quòd tunc, mortuo Capuc eius, nempe Prælato, aut Præſide vniuerſi. taris, tranſceat in ſucceſſorem, vel potiusnon ſoluatur. per A. c. praſenrata. vli.& aaren DD. ldem ſequitur Blan in tract. de Compromiſ. qugſl . in prixcip. tit. Ex perſend partu. numg. Sed Prælatum ac Dominos, ſeu Principes ſecu- lares in ſuo territorio,& adminiſtratione Ciuili eſſe æquiparatos, Seasndum gioßi ine. r. in princip. in ver. Cauanica,& ibid. Domi. dt §. Gem. ad fin. de offici. ord. in 6. Cagnol. inl un fali A7.§. Socij. num. F. f. de egulis iuris. Ergo perinde in caſu noſtro habendum, ac ſi Ee- cleſia cum vniuerſitate Compromiſſum ini- uiſſet; Et ſic morte Ducis I. A. illud non eſſe ſolutum, arguendo ab æquiparatis, vel Aà fimili. 1ux. reg. Balal, in l. humanitatis un. 24 nobws col. 2. in fen. Weyſ. G& ales ſubſiis Auarto opp- C deimpd Neruùm herclè iſta replicatio, ſicut& ipſum Argumentum continet meram falla- ciam; Et-primum reſpondemus; quòd ar- gumentum ab æquiparatis, vel à ſimili tunc ſolum procedit, quando duo, vel plura à lege, aut Canone reperiuntur æquiparata, ſeu aſſimilata;& eo caſu ſtatutum, vel diſ- poſitum in vno, extenditur ad alterum, eüm ſit aſſimilatio probabilis, ac neceſla- ria ſimul. iux. l. 2. cum ibi nor. per Balaum 6 de act.& oblig. gloſf. in&. ſi poftquam. prope ſin ſaper Verb. prouiſione. At elect. in G. gloß. fin in! Qusd verò in fin. f. de legib. Non autempro- cedit, quando Iudex, vel Aduocatus, aut Explicator facit æquiparationem, ſeu afſi- milationem de perſonà ad perſonam, de te ad rem, vel de facto ad factum; hæc enim nedum neceſffaria, ſed nec probabilis ſem- per eſt, vr eleganurer rradir: Bala inl. Data qpe ra, nobus col.. in med. verſ. Et eat rriplex ſinuli rudo. C. qui accuſa., non poſ. Sic quoque gloſfarum,& Doctorum authoritas pro- babilis eſt tantum, non neceſlaria. 77 tradi f wpſa gloß. vnica in l. ſi de interpreta. rioue. de læg.& in I. 7. G cod aun Nas odg 1 ſfuauctnn Uand d 30 daaanfnCa b duſa ſhy 9 WUnanaTebha. (unodem, rüytaiohrae mn awnind a reet in ne t, Keper Waulaerelor in y henci wctd a nevpe rellrate de rrteneatur b eah 4 6 in 4 turus tülgxeldr Pen I 9 W M2 Tatll,r d won ſad vniuerſitate Conau- lic morte cn n, auguendo ei in fa ve fuanf herclè ila xplimu imentum coqtiletg: timom reſpondemu ab æqviparati,ſi edit, quando dio,t anone reperiunturg a,& co uluun Conſilium Decimumquintum. 77 Modò lex, vel Canon non æquiparauit, Præ- in latos Eccleſiæ,& Duces, ac Principes ſecula- res; ſed hoc fecit ſolùm gloſs.& Gem. in dar. non ſimpliciter tamen, neq; eriam diſpoſiti- ué, ſled tantùm per enunciarionem, formali- ter dicens, quòd Præſes Prouinciæ, qui poteſt comparari Archiepiſcopo, non prohibet de- fenſorem Ciuitatis, qui poteſt comparari E- piſcopo, quò minus vtatur lIuriſdictione ſuâ: ſed quid hoc ad rem noſtram? Secundò ex eodem fonte fortius reſpon- demus, quòd Argumentum ab æquiparatis, ſiue aſſimilatis non procedat, quando duo funt æquiparata, vel aſſimilata ſecundum quid,& non ſimpliciter; tunc enim, ſi argu- mentum tale ſtatuatur in his, in quibus non reperitur ſimilitudo, prorinus corruit. perrtex. in c. per venerabilem. verſ, verum extr. qui filij Ainrtlegirimi. c. Nupriarum a1. Verſ. proinde. 2. quaſt. T.crconſtiturus, ili nor. Panor: col. 2 in fin. in a. nor. exir de appell. Bald ipſe quog in A. l. lumanitatis. . umn. fdus caſu noſtro ue nobus col. 2. in fin. C. de impul.& alis ſubſt. A0b. in atranflaro, ſuper gloß. fin. extr. de conſtitu.& ibid. Imo. num. Io. Felin. nu. C. Dec nu. 3. G alij. Quamobrem etiamſi àâ lege facta eſſet æquiparatio Prælati Eccleſiæ,& Ducis, ta- men omninò æquiparationem oſtendere oporteret in materid Compromiſſi, vel ſim- pliciter. Reperitur autem ſoluùm Præla- tus ſucceſſor in vno caſu æquiparatus abuſi- us heredi, nec tamen ſimpliciter, ſed ſecun- dum quid, nempe ſi Prædeceſſor pro Eccle- ſiæ neceſſirate debitum contraxit, vt illud ſoluere teneatur, tanquam filius debita pa- tris.. 7. exry: de ſalur.& ibi declarar Abb. Panor. in T. not.& clarius To. de Imo. num. 3. In alijs verò ſucceſſor prælati,& heres nequaquam eſtæquiparatus, vr per eos. In quâ negatiu robandàâ non laborare conuenit, quia pro- hatr per inſpectionem legum,& canonum. iuxr. nor. per Barrol. in l. fin. de rebicred.& latè Fran. Hercula. in rract. de proban. negati. num. 167. G& ſex. verf. ſeptimus moaus. Vel quod fortè verius videtur, iſta non eſt propriè negatiua, ſed quæ prægnans appellatur, includens in ſe affirmariuam, nempe diſſimilitudinem eſſe inter Prælatum Eccleſiæ,& Ducem ſeu Prin- cipem ſecularem. Volunt autem DD. inda rranflaro,& An- to. de Butr. in reper. c. fin. col. Jo. extr. de conſuer. Quòd argumentum iſtud ab æquipararis, vel à fmili non procedat, aſſignatà ſolùm aliquà Paru diſimilitudine. Et proptereàd etiam vulgò dicitur, quòd hoc argumentum tolla- rur datà inſtantid. cam Marrhæ.& ibi A66. in J. nor. extr. ae celebr. muſſa. a ſacut Ergen. 49.& ibi gl.. quæſg.- g. Pauonum. verſ⸗nuec ad rem. Inſt. de rer. iuiſ Inſlitde reb. corporal. verf Necaa rem. eumſimil. Notum verò eſt omnibus, quòd in- ter Prælatos Eccleſiarum,& Duces, vel Prin- cipes ſeculares, tàm, quò ad perſonam, tam quò ad res,& adminiſtrationem maxima ſit dilimilitudonn quam plurimis, quæ conge- rere laborioſum eſſet magis, quam neceſſati- um, aut expediens. Paucaà ſolùm affere- mus, vt faſſitas argumenti fiat manifeſtior. Prælatus neq; Eccleſiæ, neq; rerum Eccleſi- aſticarum dominus eſt, ſed tantùm procura- tor,& diſpenſator. α. exr. de donat. vbi gloßß. ponir concord.&ibid. DD. Et Prælatus aſſimila- tur Tutori, vel Curarori.. Qupd ſi malo 3. q. 2. Lloß.& DD. inc Ex præſentium. exer. de pig. Dux verò N.&c. his fe afſimilari nunquam patierur, ſed dictabit, ſe verum,& heredi- tarium Dominum Ducatus ſui,& rerum ad- herentium, ſaltem vrilem, de quo nos non ſumus ſoliciti. Item Prællatus eligitur: Dux verò non: ſed intrat, vt heres: Item Prælatus ſemper eſt vnicus, vt ex vi vocabu- li patet; Dux verò non vnus, ſed ſæpe plu- res eiuſdem Ducatus, eiuſdemq; poteſtatis. Prælatus, quò ad Eccleſiam,& eius admini- ſtrationem non poreſt habere heredem, ſed illi fucceſſor contingit electione, vel poſtu- latione&. Dux verò bene poteſt habere heredem, quos eriam reliquit Dux I. A. Et hic apparet diſſimilitudo in eo ipſo, de quo tractamus. Quippe Prælatus perſonam re- præſentat Eccleſiæ, quæ ipſa Domina eſt,& ſine herede ſemper eadem,& mori non di- citur. c. liberri. 12. quaſt. 2.&. ſi grariosò. de re ſõript. in 6. Ideò Compromiſſum, factum à Præ- lato, tranſit in ſucceſlorem eius, licet de eo non ſit facta mentio in Compromiſſo, quaſi ab ipſà Eccleſiâ factum eſſet, a pr⸗ſenrzara. Cibt ita dealarar Panor in 7. nor.& cæteri. Sed Ducatus non eſt ita ficta perfona, aut Do- minus, neque Dux repræſentat perſonam eius, ſed ipſe dicitur hereditarius Dominus Ducatus, quem pro ſuo proprio pofſidet. Proinde, cùm ipſe habeat heredes, Compro- miſſum Ducis ad illos non pertinebit, niſt de illis facta ſit mentio. Hoc amplius annectimus, quòd Com- promiſſum, à Prælato factum, non alias ligat ſucceſſorem, quam ſi factum fuerit ſuper re- bus Eccleſiæ, ſub nomine dignitaris, ſeu Eccleſiæ. Vr renei Laur. Vincen. Aurs. ae Burr. & als in æ præaſenrata. Sed Compromiſſum Ducum N.&c. fuit conceptum proprijs no- minibus ipſorum compromittentium. Vt ex cius Inſtrumento patet. Deniq; Compromiſſum Prælati de re- bus, ſeu iuribus Eccleſiæ non tranſit in ſuc- ceſſorem Eccleſiæ, niſi factum fuerit autho- b g 3 ritarte ” 78 ritate ſuperioris, e. veniens.& c. de cærérd, exr. de tranſact. Ità in lpecie declarant DD. ind.c. præſentala, extr. de teſtib. vbi Abbrin I. not. I1o. nu. 7. Arertin t nor. Feli, nu. m I. Sed Compromil- ſum Ducis, vtcunq; vaſalli, præſertim ſuper quibuſdam iuribus, vel rebus particularibus, authoritate ſuperioris, vel Domini non indi- get. plenè Atlle gal Lacobi. de. S&⸗ Georg. in tratt. feud. in Ver. Ei zum padto. al. 2. num. 9. Zaſ. iu comp. feud part. o- numt. 2o. neq; etiam hic ad- hibita fuit, licet, ipſam tranſactionem à Cæ- ſare confirmatam eſſe, nobis proponatur, quod nihil ad Compromiſſum pertinet, vt in Au prioris Reſponſ confutatorij- deduxi- mus. VIVUqde ex praædictis cùm liqueat maxima diſſimilitudo inter Prælatum Eccleſiaſti- cum,& Ducem ſecularem, ſequitur, quòd Argumentum ab æquiparatis, vel ſimili non concludat. Sextò contrarius conſultor itaà argumen- tatur, quòd cauſæ, in Compromiſſum dedu- ctæ, non perſonas ipſorum Ducum N.&c ſed lura Ducalia dignitatis,& præeminentiæ concernanr, quæ iure hereditario in filios Ducis I. A. fuerint deuoluta, vnde ſi Dux viuus interrogatus fuiſſet, an non etiam pro commodo,& vtilitate filiorum heredum, Compromiſſum initum eſſe voluerit, vtique reſpondiſſet, quòd ſic: Ergo pro expreſſo ha- bendum, i ενν. gloſä in d. l. tale pactum, in fin. ſſ de pact. Prælſertim quia patres de filijs magis præſumuntur eſſe ſoliciti, vr pleuè per Alciar. ræg. I. praſumpt. J. G2. Quodargumentum, vt cuiuis patet, et- iam quôo ad conſultoris ſenſum, qui tamen falſum præſupponit, planè defectiuum eſt, c˙ùm non relcuet, etiamſi Dux de ſuis heredi- bus ſenſerit, niſi etiam ipſi R. de illis cogi- tauerint. Sed Dn. conſultor habuit reſpe- ctum ad id, quòd Iiluſtriſs. Dux V. in ſuis li- teris vrget, nimirum, quòd ipſi R. 20. Augu- ſti Anno 73. à Deputatis Dominis compoſi- toribus petiuerint, vt cauſas illas, quæ tunc componi non poterant, ad Cameram Impe- rialis Iudic ij reijciant,& quòd libe rum debe- at eſle Ducibus, quomodocunque velint, modum procedendi per Compromiſſum, cauſa celerioris expeditionis, præſcribere; verba illorum ſunr. Daß die Herrn nter⸗ hendler etc. die dnerledigte Puncken etc. anß Kaͤyſ. Cammergericht verweiſen wolten/ Mit der beſcheidenheit/ daß vnſern gnedigen Landeß⸗ fuͤrſten/ onnd Herrn frey/ dnd offen ſtehe/ ziel/ vnnd maß vorzuſchreiben/ wie/ vnnd welcher ge⸗ ſtalt der angezogenen noch onerledigter Puncten halben procedirt/ vnnd berfahren werden ſol etc. Ex quo ſupplemento efficitur, quòd ſola in- Conſilium Decimumquintum. tentio Ducum, quibus liberum erat, modum præſcribere, ſit conſideranda.ʒ 3 Sed nos iſtud argumentum& in priore Reſponſo noſtro confutatorio,& ſupra circa tertium argumentum plené diſſoluimus: VItra quæ nunc addimus, quòd lex nonfa- ciat differentiam, an cauſa ſit magna, ver par- ua, an concernat iura Principis, vel aliud. l. non aiſtiuguemus, ꝛ7. in princ ff de atbin. Bt huc reſpicit ſolùm an heredis mentio facha ſit, nec ne, A. L. Diem proferre. S. I. ſfæ cod. nec contenta eſt, quòd de heredibus veriſimili- ter quis reſponſurus fuerit. a.l. ſed& imꝛeypal latun S. fin. ſ eodem. Vbi maximè fuit de he- redibus cogitatum eo, quòd ex parte alter us heredis facta eſt mentio,& tamen hoc non ſuffcit, vtibi, qui texius ad hoc eit rotundus lden rradit gloſf.& DD.communiterind l. ſi pactamſ. de probatiog. Prætereà R. per memorata verba Illu- ſtriſs. Ducibus permiſerunt quidem libe- ram facultatem præſcribendi modum pro- ceſſus: At Duces nihil de herede dixerunt, aut ſcripſerunt. Vnde ſecundum regulam, morte vnius ſolui Compromiſſum, necefſe eſt: Ac ſi tantoperè Ducum intererat, cau- tius debebant Compromiſſum concipere. arg. c. vli periculum maius. de elect. in s. Cum ſcireut, vel ſcire deberent, ea, quæ ſpeciali norà digna ſunt, ſi non exprimantur, haberi pro neglectis. l. Apua Labeonem, F. Ait Pratr Mde iniur vli gloſé: ponit concord. c. 2. aum gloſe de præben. in 6. Sed& verum eſt, quòd maxi- mè hic attendendum ſit; in quid,& quan- tum R. poſtea conſenſerint. Nam& ex lk lorum parte cauſæ, in- Compromiſſum de- ductæ, non minus erant arduæ, vtpote con- cernentes antiqua illorum lIura, Priuilegia, conſuetudines,& Iuramentum Magiſtratus Ciuici. Quinimòallegant R. niſi tunc tem- poris Illuſtriſs. eorum Principes Ciuitaten continuis penè tribus menfibus, quaſi ob6. dione cinctam tenuiſſent, ac diſpoſitis Mi- litum cuſtodijs omni aditu, commeatuq; pro hibuiſſent, ità quòd rerum difficultatibus, & metu celerem controuerſiarum compoſ- tionem poſtulare coacti fuiſſent, quòd nul- ſuti lum planè de his cauſis Compromiſſum inis- ſi uiſſent. Neque tamen hoc ad eum finem alle. gant, quèdcontendant, compromiſſum, quan meru initum, fuiſſe nullum, aut reſein den- dum. iuxt. l. ſi qui ex tconſenſa. cum ibi notat. per Bal.& alios. C.de Ppiſcaud: Sed vt demonſtrent, animum corum fuiſſe, quamminimum obli- gari. Proinde non tam conſiderandũ eſt, quod Illuſtriſs. Duces liberam habebant faculta- tem præſcribendi modum proceſſus ex com- promll — ⁰———— —— ———* —— 8— — — = Naae DVWioſcteendorg —— — = —— — —— — — 2 —= — Z — —= —= = E— — b gyind bit Jb Medldr tra Nuuhmſenkerun 8 enper narkeinahſ Mpün ad fen gattattang baaſeſenge DWenniecfweſzu maheck. A — Ir 1 Panariculb. Mdltge rerar riler ic eal Krdcolos cor e dore du Muilum dedu. ril Im pro 14,. A. 7 ucr, miqa experfloba- 9 11 2 f Lœus er Aaf. an utri et⸗ ulc ccperit,& quem R. acceptauerint,& vnà ob- 4 mofte vnius ſolui 1 eſt: Acüt nropen tus cededam C &ui jenculun a ſcuent, vdl ſcire o notädigna funt, ü o negiectis 14 f iur vii euſ. 4e raden. in 7. Ac mè hic attendend tum R. poſtca conl lorum harte cauſe t dactr, nonmiasg 87 2 lignaucrint. Confenier 4 1. gnauerunt, quod ſcriptum videbant, non aenc ei dan, a K 4 Conſenſerunt enim in id,& ob- etiam, quod fortè Duces cogitaue runt„ aut reſponſuri erant. Et conſequenter, cùm in ſcriprurd Compromilli ab vtraq; parte ac- ceptatà,& obſignatà, mentio heredis non 4 7 fuerit expreſſa, vanum eſt nune, velle ex ijs, guæ veriſimiliter alter ex Ducibus cogita- uit, aut reſponſurus fuiſſet, argumentari, metiam, ſi vtraq; pars idem cogitauit;, ni- ndlungen/ auch zu dieſer zelt/ ſo wol/ als in do⸗ n tractaten angewandten getrewen wolmein⸗ hen euſſerſten dleiß/ muͤhe/ vnnd ardelt nicht ermals ohne frucht zergehen moͤchte. Als ſind demnach/ etc. Die dnuortragne duterſchledliche breuiter hic ſenſus eſt. Ne igitur propter ta- rlickul zu einem ſchleunigen außtrag/ eie. der⸗ faſt worden/ etce. Quorum citra captionem les articulos controuerſos, ipſa tranſactic in cLteris articulis tranſactis irritabilis fiat,& poſt ſæpé tentataw compofitionem etiam 1 hoc rempore æque, vt in prioribus tractati- rurſus abſq; fructu pereat, Dictis Articulis, non tranſactis, celeriore proceſſu expedien- s, modus conceptus, ſiue præſcriptus eſt, Nimirum ille idem, quem nos ſupraà ex varijs argumentis Compromiſlum eſſe demonſtra- cauſa finalis verkec Modoò in ffectu vult contrarius conſul- oratum compromiſſum fuerit tranſactionis; Idq́; pro- 8 1 bari dicit ex proœnio comptomiſſ, quod ab iaitio mox ſe refert ad ipſam tranſactionem. 4. Certum eſten im, quòd ex pPr oœmio ‚ſeu pr& natione colligatur cauſa finalis. iuxr. l. fn. Sf. aæ hered. inftir. l. I.& ili Bari. ſf ad Macedo. Soci. cnſil. 19. num. 9. conſil. 6 z. num. 1. I1. C& 12. Vol'r. 16 Dea confil. 2o. col. fin. Grauer. conſil. I9. num. 2r. aam ſimil. pereum. Deinde etiam illa dicitur 9 eſle cauſa finalis, ſine quà quis alias non erat quid facturus, vel non co modo, niſi fuiſſet 1 älla cauſa. vr per Sald. cunſil. 320. col. 2. volu. z. A Talle conſil. 6g. num. 20. volum. z. cad ſimilib. alleg. per eas. Imò cauſã extinctâ, licet ab ini- tio valuerit, extinguitur effectus, etiam præ- teritus. vt nol. tradit Angel. Arerin. in l. iin. ric aé in fn. ſf. à quibus appei. non licet. Guido Papge bus extremâ adhibitâ diligentià,& labore hiugul. 62 ½.& Socin. Iun. conſil. 6. num. S z½. Vo- lum. 2. Quamobrem ſicut ipſum cauſatum tranſit ad heredes, ita etiam cauſa. Vel ſicut iſta tranſactio etiam expreſſâ partium con- uentione tranſit ad heredes, ità etiam Com- promiſſum, propter quod eſt perfecta. Nam propter quod vnum quodq; tale eſt, illud ma- gis tale eſt, Aurb. mulrb magis. C. de§. Eccleſ. um ſimil. vi latius per Nic. Euerb. in Topie laco s.⁵. A minori, ad fin Vel fortè, ſecundum præmiſſa, commodius concludi potuiſſet, quando duo ſunt, quorum vnum ſine alio eſſe non poteſt, tunc vnun finc alio tolli non poteſt, ſed ſubla- tum virtute permanẽtis durat. I iraâ ſcriprum 13. S. Regula,vbi Barr. de lib& poſtba. Sic etiam in propoſito, licet compromiſſum morte vni⸗ ſublatum videatur, tamen quia iunctum fuit cum tranſactione, ità, quòd vnum ſine alte- ro non videbatur eſſe potuiſſe, per conſe- quens compromifſũ ſuſtinetur virtute tranſ- actionis, quæ adhuc durat. Quodargumen- 8 4 tum 80 tum nos voluimus in meliorem formam redi- gere,& pluribus allegatis iſluſtrare, eò quod animaduerrimus contrarium conſultorem magnum in hoc fundamentum ponere. Nos autem dicimus, hoc argumentum, prout poſitumeſt, ex omni parte: vit ioſ um eſſe. Et in primis negamus, quòd compromiſ- ſum fuerit cauſa finalis tranſactionis. Finis enim compromiſſi eſt, vt eo medio per laudum declarentur iura partium. ærgum.!. 1. C&l. Qul 4 taueu. S. li arbiter. ff. de arbitr. tradit Corue. cnſ. 14. num. 2g. Vol. 2. Quamuis& aliam ratio- nem finalem ponat Pract. Pap in for. lib. ad pæn. ex compromoiſt in Verb. tanquam in arbites, nunw. I.& 2.& lac. AEmil. conſil. So. uu. J. nem- pe propter faciliores expenſas,& celeriorem expeditionem. Nemo vero vnquam dixit; ideò fieri Compromiſſum vt tranſigatur. Sed ſi ad hoc, vt coœta tranſactio, quò ad alia, ſuccedar, hoc longè aliud eſt; Attamen tem- peratè res intelligenda eſt, non vt Aduerfarij argumentantur. Siquidem prior inductio il- lorum ex procœmio Compromiſſi nihil peni- tus valet. Adhoc enim, vt ex proœmio cauſa finalis depræhendatur, oportet in eo aliquam cauſam Kicke„velexplicatam, vel implica- tam, quâ non ſubſiſtente, non facta fuiſſet ta- lis diſpoſitio. Ira loquitur a. l. fin. ſf. de here, in- Hiir. cum ſimil.& clareè Grauet. conſil. 192. num. 27. & Roland. A Vale conſil. 22. num. 9. Vol. 4. At in præfatione iſtius Compromiſſi nulla cauſa implicatur, ſuper quã diſponeretur, ſed ſim- pliciterparratur, qualiter circa tranſactio- nem inter partes conuenerit dequodam com- promiſſo, ſuper certis articulis, qui componi non poterant. Idcircò partes compromiſiſſe ad modum& formam, prout ibi ſequitur. Et hoc adeò planum eſt ex lectione compromiſ- ſi, vt nullà tergiuerſatione celari poſſit. Qua- re nulla ibi ſequitur diſpoſitio ſuper cauſã, in præfatione compræhenſâ, quænulla eſt, ſed verę diſpoſitionis antè factæ circa tranſactio- nem fit executio, quò ad modum& formam Compromiſſfi. Altera inductio, quòd tranſ- actio non fuiſſet perfecta, niſi eriam partes de illis articulis Compromiſiſſent,& quòod ideò Compromiſſum ſit cauſa finalis, quoq; non concludit: Quia hoc ex verbis, relatis ex tranſactione, minimè probatur. IIla enim non partium funr Originalia, ſed Nobilium Prouincialium Ducatus N.&c. ad compoſi- tionem deputatorum: Et concepta ſunt Germanicâ linguà, per quædam verba haben- tia ſuam energiam, atq; hunc ferè ſenſum, vt non contingere poſſet, tranſactionem in cæ- teris fieri irritabilem,&c. Damit der dortrag in den vorglichnen Artickuln nicht ſtuͤtzig gema⸗ chet/ vnd ohne frucht zergehen moͤchte: Non au- Conſilium Decimumquintum. tem dicunt, quòd partes aliter non fuiſſent tranſacturæ, neq; etiam aliunde hoc conſtat, ſed factum eſt, quaſi per quandam præoccu. 5 parionem, neex hac cauſã contingere poſſet altercatio,& reſiſtentia. Vnde cùm ſimusin dubio, iam ſuccedit alia Regula, quòd cauſa potius præſumatur impulſiua, quàm finalis. I. cum tale.§. falſam caxſam. ſf. de zondit.& de- monfſt. gloſſ. in l. 2.§. fin. ibig DD. M. de donat. cum ſimil. vr per Job. de Imo. in c. pPoſt tranudlationem, num. 43. ext. de renuncia. Tant oq; magis, quia illa verba ꝓrolata ſunt per modum mod, ſci. licet perdictionem. Damit ete. id eſt, vt non, vel ne,&c. iuxt. text. in d. l. cum talc. 9. Titius, E ibid. declarat Bart. num. T.& in l. quilus die- Luts. g. Termilius num. 2.&. ff. de conalt. 82 dr. monſt. quo caſu per ſe important cauſam im- pulſiuamtantùm. 7. Tirio centum, in 1. Reſß. ſe de condir.& demonſtr, ita notab. tradi: Bart. na I. 2. F. Fin. cyl. I. poſt med. de donat. 2„. 4 Imo. in a. c. poſt tranilarionem, ante num. 49. Fa- cit etiam A. 1.2.&. M. de donar. inter Vir& Vra vbi prohibentur illæ donationes, ne mutuo amore ſe inuicem ſpelient coniuges: necon- cordia precio conciliari videatur,&c.&ta- men conſtat, illas cauſas eſſe impulſiuas tan- tuͤm. Ird eriam liquet ex l. 7.§. Sexum. ſf. de poftal ii DMaserxehten lech emlai ta ulm ia in tärua Na(onyovili nmünre MAtnin eap eum finem, quem ſuprà retulimus:& tranſ- Sic igitur ſenſus eſt etiam in propoſito no- ſtro, quoniam metuendum erat, ne articuli tranſacti, propter non tranſactos fierent ir- ritabiles, eâ cauſà impulſi compoſitores, atq; adeò partes voluerunt, vt illi articuli in com- promiſſum deducerentur. b Cæterùm Compromiſſum factum eſt, ad actio quoq; ad ſuum proprium finem, prout eſt de natura cauſæ finalis; Vt diſponentes agant ad illum finem, ad quem actus ſunt de- ſtinati, ſiue loquamur in vltimis voluntati- bus, ſiue in contractibus, vr declarær Jab. Bolig. in l. Nemo poreſtaaute aum. J. ſf deleg. 1. Ex qui- bus patet, quòd Compromiſſum non fuit cauſa tranſactionis, ſed fuitimpulſiua adhoc, vt tranſactio facilius ſortiretur effectum. Quod ipſum ex multis alijs quoq; compto- bari poſſet, quæ tradit Tiraquel. in nal af hante cauſd ceſſut æffectus, limira. T. num. 21. dum Plurilus ſeqq. Vli lariſßiimè explicat„qucæ altatu cauſa finali,& quænani impulfiua, ſed vt bre- uiores ſimus, ad eum nos remittimus. Qua- re, deſtructo antecedente, deſtruitur etiam conſequens contrarij conſultoris, vur per We. Euerhard. locops. Ettritum eſt, Quod ceſſante cauſâ impulſiuà, non proptered ceſſet cauſa- tum. A.. Sexum,& per Bartol. ind S. ſa. num. 1. G& DD. in d.c poſt rranslatiouem.. Addimus etiam, quod cauſa finalis po- teſt ſumi dupliciter; Vno modo pro Prinf pPall PGghüdle DVUarwnkes, d- retenruent 1 5 1, 2 memor ſreäguchi rmadentumeant hoaan har DWonlggnedt . denrur Ille donuinn auicem belient oni cio conciliaii ſiteen t, illas cauſss cſeim 22 Ansetexlaſdan enſus eſt etumun am metucndumern: dropter non tranlnt cauſa impulſiconu voluerunt, tilliat deducerentur. m Compromifimte quem ſupti tim adſuum Pfin 4 cauſæ fmls; lis 1m fnem adqprnd loquamurin tſiut ccirzſwn citef; „ ethaueum ana 1.2. fdedmanan ſuam cauſam finalem, hoc e Conſilium Decimumquintum. 81 pali,& præciſà, vt ſi illa ſoläaliquis fuit per- motus, alias non facturus: Alio modo minus principaliter, vt quando aliquis non ex illà f0olaà cauſâ fuit motus, ſed ex alijs quoq;,& tunc media via ſeruatur, nimirum, ſi ex facto partis ceſſet, deſinat etiam cauſatum: Sin autem caſu extinguatur, cauſatum durat. Ttaà nor. rraait Corne. conſil. 1. num. 14. G LI. vl. 1. Atq; in hanc ſententiam copioſiſſimè alle gat Tiraquel. ind. rract. ceſſante cauſa&c limi- 72. 22. Oſtendens eam non eſſe veram cauſam finalem, quæ non ſola eſt.— Et ita ſaltem(ſi priora non ſatisfacerent) dicen- dum videretur in caſu noſtro, in quo plus, quam manifeſtum eſt, Compromiſſum ſolum non fuiſſe cauſam tranſactionis, ſed eriam vt diſcederetur per eam à litibus,& controuer- ſijs, quò ad alios articulos, vt ſcilicet non ſit inconueniens, tranſactionem durare, licet Compromiſſum per cauſam mortis alterius compromittentis,& ſic citra factum alterius partis expirauerit. Poſito autem citra præiudicium verita- tis, quòd memoratum Compromiſſum fue- rit vera, principalis,& vnica cauſa finalis per- fectæ tranſactionis, adhuc tamen dicimus, argumentum contrarij Conſultoris ex nullo capite concludere. Nam primoò, ſi cauſatum, hoc eſt, tranſactio debet regulari ſecundum d, Compromiſ- ſum, vt dicunt Aduerſarij, iam ſequitur, ſi- cut Compromiſſum propter omiſſam here- dum expreſſionem morte vnius expirauit, quod eriam expirare debuiſſet tranſactio. Sed quoniam partescirca tranſactionemex- preſſè cauerunt, vt illã etiam heredes& ſuc- ceſfores ligarentur, huic legi contrahentium ſtandum eſt. l.«entractus. ff. de reg. iur eum ſt nil. Non tamen inde efficitur, cùm tranſ- actio firma manere debeat, quòd eius virtute etiam Compromifſum alioqui ſolutum con- ſeruetur. Quia text. in a. 1. 13.§. Regula. ſt de 1b. G&. pofthu. quem ſupra ad hoc allegauimus, loquitur in terminis longe diuerſis, nimirum, quando Libertas,& hereditas ſimul relinqui- tur ſeruo, quorum vnum ſine alio eſſe non Poteſt. Nam tunc vnum ſine alio adimi, vel tolli non poteſt, ſed& ademptum durat vir- tute remanentis. vr 11. Et contingit hoc ex ratione, quam ex mente Bart.& aliorum clarè ibi ponit Iaſon. 2un. 2.& ½ Etex defe- ctu poteſtatis ipſius teſtatoris. Quòd ſi pona- mus, teſtatorem talem poteſtatem habuiſſe, velut miles habet, eundem gloſſtibidem. Barr. aare num. 2. Iaſo. ante num. 77.& alios. tunc be- netolleretur vnum abſq; alio, nec ſublatum duraret Virtute remanentis, ſeundum omne⸗. Ita ergo in Propoſito noſtro, cum partes citra dubitationem habeant poteſtatem faciendi Compromiſſum abſq; tranſactione,& è con- tra verum eſt, quòd virtute remanentis tranſ- actionis non proptered compromiſſum quoq; ſpuſtineri necefſe ſit. 4 Et hoc medio tollitur etiam altera indu- ctio, quà dicebatur, niſi obſeruetur cauſa fi- nalis, ſeu compromiſſum, quòd non debeat quoq; ſeruari contractus cauſatus, ſeu tranſ- actio, quaſi vnum non eſſet factum abſq; alte- ro,& ſic habeant inter ſe connexitatem&c. Quoniam ſupra in primà quæſtione oſtendi- mus, licet illi contractus videantur mutu contemplatione facti, quòd tamen quiliber ſtet in finibus,& effectu ſui nominis, nec ve- ram habeant inter ſe connexitatem, quæ per- petua eſſet: Patet ex ipſà materiâ cauſarum, quarum aliæ ſunt in tranſactionem, aliæ in compromiſſum deductæ: Iſta cauſa materia- lis oſtendit, actum eſſe connexum, ſiue Indi- uiduum, vel diuiduum. L. Eriam. S. I. ffde mi- nor. Vbi ſententia lata ad reſtiruendum fun- dum,& domum, dicitur cont inere duo ſepa- rata, reſpectu materiæ, nempe domus,& fun- di.& aeclarat Menoch. lib. 2. de arlitr. lua. qaæſt. caſe. gr. vum. 7. Pariſ- conſil. SG. num. 3.& ſequen. vol. ¼ Patet etiam ex ſeparatis Inftrumentis vtriuſq;,& ex diuerſà formà compromiſſi,& tranſactionis. Patet etiam ex fine, à quores iudicantur, vr per plura probat Tiraq.& rerrac Prox. F. I. gloſſ. 7. num. 5. 5. Et in ſpecie, quòd connexum, vel non connexum, diuiduum, vel indiuiduum cognoſcaturà fine, ſeu cauſã finali, ſentit Pariſ. d. loco,& poſt alios Menoch. aouſil. 129. num. 10. lib. 2. Palàm eſt autem, quòd tranſactio,& Compromiſſum tendant ad diuerſos fines, imò quò ad eum, ſint incom- patibiles, cùm per tranſactionem diſcedatur àlite, per compromiſſum ordo detur adliti- gandum; Per tranſactionem amicabiliter controuerſiæ ſopiantur, ſed ex Compromiſ- ſo per ſententiam, vel Laudum,&c. Vnde non pofſunt hæc verè connexa eſſe. Et per conſequens non valeat argumentum contra- rij conſultoris, licet vidererur, quòd vnus contractus non fuiſſet perfectus abſq; altero, quia ſtantibus prædictis non concludenter in- fertur, quòd fublato, aur ſoluto vno contra- ctu, etiam ſoluatur alter, aut vterq; maneat. 1 Etobidi pfemet Bald. ind. l. Perens, nobus col. pen. in princ. C de pact. poſt Vltramontanos di- cit, quando partes contrahentes ſuper pluri- ribus eodem die,& loco agunt,& plura In- ſtrumenta deſuper confici curant, quòd debe- ant eſſe cauti, ac dicere, quòd vnum non vale- at abſq; altero. Ergo ſentit apertè, ſi partes hoc omittant, quòd, reſoluto vno contractu, vel Inſtrumento, alter benè firmus maneat. b Vlterius 5 ¹ 4 3 4 4 1 1 4 4 4 3 1* “ 1 84 6 4 ¹ 4 4 v— 4 8— ö“ 1 2“ 8 3 1“ v““ ——“ 8 4 3 8— 8““ ʒ.....GG— 4——“— 3—— 1 ͤſͤͤn „—. 8* 8—————“ 3 8 8—*—*.———— 2— . 3—* 1 4. —— 4———*.——— eS“ 1— 6 ———————————— —— ſſſſſ1 ——“ ——— 82² vlterius adhuc reſpondemus, quòd regu- la, ceflante cauſa contractus, ceſſet etiam contractus, procedat ſolum in caſu, prou: lo- qvitur a. l. cum te. C de pact. inter empr. vend. nimirum, quando cauſa, propter quam con- tractus fuit initus, non fuit ſecuta aut imple- taàã parte. Secus eſt, ſi cauſa fuit impleta, quantum in parte erat, licet poſteà caſu ce f. Luent ſi modò non facto partis. Ità clarè ſentiunt DD. ibi,& poſt alios Rola. 4 Valle. A cnfſil. Go. num. 70. vol.. Et ſecundum hoc, ſi Compromiſſum fuit cauſa tranſactionis, ſatis eſt, Compromiſſum fuiſſe, qualitercun- que tandem à partibus illud fuerit conce- ptum. Nec tamen ideò ſequitur, quòd Com- promiſſum debeat eſſe ad heredes tranſitori- um,& perpetuum, vtt ranſactio; quoniam ad hunc finem neceſſaria eſt expreſſio 4.l. Di- em proferre.§. 2. frde aréitr cum hemilibus. Vel apertius,& alio modo argumentum fortè procedere poteſt, quando ſubeſt aliqua cauſa præexiſtens, aliunde pendens, quàm à Rae arbi de nonſe 1 quòd etiam reſoluta ſit tranſactio, licet eor- reſpectiua, maximè quam partes expreſse artium implemento, vt, ſi(verbi gratia) fi 5 propter cauſam, quòd pater vnicum hli- um Maſculum habet, quem vniuerſalem ſuc- ceſſorem optat, renuneiet hereditati pater- næ, certè ſi filius viuo Patre moriatur,& ſic ceſſet cauſa renunciationis, filia renuncia- tioni ſtare non tenetur, ſed lus ſucceſſionis ei redintegratur, vt eumulatè allcgat Iacob. Me- noch. conſil.. num. 2. lib. z. Et alia ſimilia exempla reperiunrur plenè apua Socin. Iun. conſil. I. perts- rum, vol. I.& Rober. Marant. in aiſputat. ext. per aſcurſam. Etſic de ſimilibus. Secus eſt, quando cauſa non præexiſtit, ſed ex partium eonuen- tione creatur,& ſecundum conſenſum,& voluntatem earum formam, ac vitam acci- pit, ſiue quando in manu ipſarum eſt, vt poſ- ſint cauſam facere perpetuam, vel tempo- ralem per ſe, aut ex aliquo caſu, ſecundum diſpoſitionem luris: Velur in Compromilſ- ſo, in quo tempus poteſt præſtitui ad finien- dum, vel heredis mentio omitti, licet cau- ſæ ſit alicuius tranſactionis. Hic enim non regulabitur cauſatum, ſiue tranſactio à ſuà cauſaà; Neq; etiam ceſſante cauſaà ceſſabit cauſatus contractus, ſed, eâ firmà manente, contractus cauſatiuus reſoluitur. arg. c. aixir Dominuu, 32. q. I.& apertè vulx Io. de Imo. in d. c. poſt translarionem ante num. 42. ext. ae renuncia. Erenim cùm parres in contractu cauſante non expreſſerint ea, propter quæ contractus fieret perpetuus, cenſentur hoc noluiſſe. A. 7. ſiĩ ſeruum. S. non dixitpræror. ſf. Ze acquir. her.& ad audienrtiam. ext. ae decim. Et ità cauſa ſecun- dum illorum conuentionem vitam,& legem accipit. I 1. S. ſ conueniar. ſf. depoſ. l. vntractus. F de reg. ur. Et quod nonexpreſsè conuenit, Conſilium Decimumquintum. cundum argumentum,& SS. ſeqx· latè oſtendt relinquitur diſpoſitioni iuris communis 35 vulgata. Quamobremſatis eſt, cauſam duraſ. ſe, quatenus partes expreſſerunt,& in qu- bio, conformantes ſe iuris communis diſpo. ſitioni, voluiſſe cenſentur: nec ideò ceſſar debet cauſatum, cùm cauſa vitiari, aut finiri potuerit, partibus volentibus. argum. l. gen. 9. Jin.& l. fin. M qui ſaturd. cug.& voluir Bart. inl. pen. S.& ſiplaceat, ante num. 3. F. Ae verb. Alis quem ſequitur Tiraquel. in d. tract. cæſſaute cauſa Cc. limitat. 2νJ. Quod ipſum alio exemplode- monſtramus; Sicodem tempore mutuâ con. templatione ſimul fiat tranſactio,& Com- promiſſum, cui terminando præſtituatur cer. tum tempus, puta Biennium(cuiuſmodi nos Compromiſflum ipſi tranſactioni inſertum vidimus,& tractauimus)& bienniumillud cauſis non terminatis elabatur: nemo ſanus negabit, quin per lapſum diei præſtitutæ fi- nitum ſit Compromiſſum. I. Idem Pon'poxius 14. S. fin. l. ſrcum dies. 20. in princip. l. Arbiter.;¹. rde arlitr Lr. Qeod. Sed inde non ſequitur, pro ſe,& heredibus fecerunt.&!. wntrallu Rac reg. iur. Sic igitur in noſtro caſu quoq́; dicendum eſt, in quo omiſſa fuit heredis mem tio, per quod alius modus finiendi Compro- miſſi datur. Quia non curandumeſt, ex qus cauſa, vel modo effectus, ſeu finis reſulter, ſi modo effectum, ſeu finem habeamus. 7. Gal luu. S. ſi eius.„ de lib.& pofthu. Banin l.ſiue apud actavum. 23. C. de trauſactio- cunn ſimil. VItima inductio confultoris manifelle falſa depræhenditur, quoniam tranſactio ne- quaquam propter Compromiſſum eſtad he- redes tranſitoria. Imò ſecundum hoc non eſſet tranſitoria: Nec etiam ideò, quòd tranſ- actio firma maneat, ſuſtineri quoq́; debet compromiſſum, perſuprd deduta. Poſtremoetiam reſponderi poſſet, qudd, ceſſante cauſa, nonceſſet cauſarum, quan- do ipſum cauſatum, ſeu effectus cauſæ eſt conſumatus,& perfectus, ſicut hic apparet in tranſactione. l. fin. in prina ſf. vadk lib. um infini tis concord. n per Tirad. in d. tract. ceſlants cauſa, limitar. 12. vbi randem num. 23. declarat Quòd ceſſante cauſâ fiendi, ceſſat illud fien- dum, non tamen idem factum tollitur. vi pe eum. Sed ſuperiora ſufficiunt. b Octauò extra ordinem arguit contrarius conſultor fub primâ quæſtione, quòd Com- promiſſum, tanquam. Acceſſorium regule⸗ tur ſecundum naturam ſui principalis, e* tranſactionis&c. Sed quia nos ſ upra,& prio- re conſultatione noſtrã confutatori, 5.. mus, hoc Compromiſſum non eſſe Acleun I Dawun d, NUariu eber, Uuurapütand Naercle ücut Urubanelä DWane alum N lxvlidond 1atauur owal DNhannuetexpral WUiapuadiohe. lec exal MimoDua Nmchisſe len 1 uc lnnapnna (engonilune Nator Ciut ſin atalls Illtelen ealprr Galdon doh RMe0 cn a flunree Tatt n un auin per uplundin Comprowilun, L Acan diies a9, inp) 1r.Cad Scdutem w relolutaſt raitni „ maxime qum zm deredibus fecennt. „ Sic igitur muokn it in quo owiſaſunt ddalius modusina! Qia noncurmim nodo effectus, ſautt tum, ſcuhoem baäa Farlb C„olu Im inductio cocluln enditur, qooniamm opter Comproniſtt toria. Imo ſeanna Conſilium Decimumquintum. rium Et dato, quòd eſſet, quòd tamen non rtegularetur hic ſecundum tranſactionem, ad num. v. ext. de conſitru. ibi dicta nos remittimus. At alibi quoq́; pa- ctum ſuper principali non porrigitur ad ap- pendices, vel acce ſſoria! Nn.§. Lacius, vb Barr. ſf ae condit. inaeb, l. in lus, g. Mancipia, Sbi Sald. ſf. deiure dor. Decr in æ trauslaro, I. leci. auze Nonum Argumentum contrarium eſt. Quòd relatum Compromiſlum inſit tranſ- actioni referenti. Ergo&c. quod nullibi non conſultor interſpergit; Sed nos iſtud quoq́ Plenè difloluimus in priore Reſponſo noſtro confutatorio. g. Primum argumentum, G& 8 feqq- quibus nibil oſf adaendum. Decimum,& vItimum arguwentum con- trarium habet, quòd iſtud Compromiſſum fluat ex ipſã tranſactione: Ideoq́; perpetuum debeat eſſe, ſicut tranſactio,&c. Ad quod nos paulò antè ſatis reſpondimus, Et eſt eui- denter falſum. Nam licet Compromifſſum ex illud finitur omnibus modis, ſicut aliàs, vt clarum eſtex præſuppoſito, quod facimus in tertia quæſtione. Erlicet ex alijs quibuſdam leuiculis II- luſtriſſimo Duci V. hæc dura videantur, ta- men quia ſic Lex ſcripta eſt, ſeruari debet. 7 Prolgexir. f qæi,& A quib. man. lib. nonff. Tertia Principalis quæſtio eſt, cùm iſtud Compromiſlum morte Ducis I. A. ſolutum ia üt, an non Ciuitas,& communitas R. fuper Ca muadinau ijidem arriculis denuò tencatur compro- mitteree“ (Muam ad partes non diſputamus, ſed lo- co deciſionis ponimus hanc veram,& com- munem DD. concluſionem. Si Compromiſ- ſum, voluntate partium initum, vel ab ho- mine vt fiat ordinatum, ſemel expirauit, quod non poſſint partes compelli, vt iterum Lompromittant, quatnuis prius pactum fece. rint, vclita teſtator diſpofuerit, vt de tali- bus controuerſjs inter eos compromittatur. Quia ſatis eſt, ſemel fuiffe b Compromiſfum. Vrà Bala, in I. 1 r proponis, a. 1. Prope ſiu. C. quo. & quando Iwa. Iaſs. in l. Dudbuls. S. ſi ο qui, nun. 14. N de lureiur.& iul. Præror ait. S. Deinde, nu. M. G 12. f. ac Pete ub. nuic. Felin. in c. 2. num. 3. 22 Neg. LET. Ae trenga 2 pPace, Joctu. Sen. conſil. 221. num. 3.&. Vol. 2. Dea con TI. 93. ſub uu. 3. cum alcs, Vt laré per eos vider, Poteſt. b Contra quam nibil valet, quòd IIluſtriſ- ſimus Dux V. allegat, conſuetudinem eſſe, in S. Romand Imperio, vt cauſæ inter Prin- cipes,& ſubditos ſuos compromittantur Re. Wia nos nec nouimus, nec vnquam poſle pacto vel aliâ ordinatione procedat, tamen 3 14 eam probari credimus, qui ipſi in pluribus caufis contrarium obſeruatum vidimus. At Dominus Conſultor aliud contra hoc non Argumentum, ſed egregiam fallaciam intendit, ac dicit, Rem in caſu noſtro non amplius eſſe integram, ſiquidem propter ini- tam tranſactionem,& Compromiſſum par- tes ab omnibus litibus pendentibus in Ca- merælmperialis lIudicio deſtiterin t, illiſq; re- nunciauerint zuxt. traaira per DD. in!. vPofl- quam liei.& de pact. quas in priorem ſtatum re- duci admodum difficile erit. Rem verè non integram efle dici, quando vel geri cœpta eſt, vel quando aliquod ius datum, aut remiſ- ſum eſt, ſiue cùm alterius cœpit intereiſe, vel quod damnum alteri parti poſſet inde oriri? Ideoq; contractus, qui alias morte, aut vo- luntate alterutrius finiuntur„durare; ac tranſire ad heredes, quando res deſijt eſſe in- tegra. S. Recte, Vbi gloſſ. Angel.& alc, Iuſlir. de manda. l. Mandatum. G eod. Sic etiam in ſi pecie Compromiſſi tradidit laſon in l. h quus arbi- tratu, num. 10.& 12. ſf. de verb. oblig.& Iac. Me- noch. de anbitr. Iud. qufſt, lib. 7 qudſt. Sg. num. 242. & ſeog. vnde hoc Compromiſſum non poſſe finitum dici morre Ducis I. A.&c. ir Verùm præter quam, quòd laſon,& Me- nochius d. loco loquantur ſolùm in materia arbitramenti, quæ à materià noſtrà Arbitri j, cuùm quò ad tranſitionem ad heredes, tum quò adalia multùm differt, vs plenè per D5D. in d. l. ſe quls arbirratu, loquuntur etiam in ſpe- ciali caſu, fauore dotis, ur per eos. Et quam- uus poſteã generalius exemplum ſubijciant, quando quis locupletaretur cum iacturâ al- terius, ob non ſecutum arbitramentum, vt tunc non prorſus finiatur, quod ex æquitate ibidem conatur ſuſtinere Menochius: non tamen aliter ſuſtinet, quam quod eo caſu poſſit recurri ad arbitrium boni viri 3 Hocest; lIudicis. Et ità fatentur, ſolutum eſſe Com⸗ promiſſum in Arbitratorem. Veruntamen Iudic is offic ium implorari poſſe, ne pars da- mno afficiatur. Imòô expreſsè refert Menoch. ili num. 34. Alex. ſæpius,& Cæpollam con- trarium de iure reſpondiſſe,& ſecundum reſponſum eorum iudicatum fuiſſe; neq; al- lega: eius transleribimus, cùm perſe videri poitirſrſ. At in vero compromiſlo in Arbitrum, de quo nos agimus, non attenditur, an res ſit in- tegra, vel non: quod patet, quia compromiſ- ſum adeò finitur morte vnius compromitten: tis. Vt eriam ſi aliquandiu in cauſâ proceſ- ſum, imò iam concluſum eſſet in cauſà, neq alud reſtaret, quàam proferre Laudum, ta- nor. ino men morte partis finiatur, vr Ih zexr. b b Ex parte —— 8——————— 3———— 8 ſ— 1——————————— ..——.——————— —.— ͦ———-————————————————— 7 4 ————ͤööö— 5———— ͦ——————. —**.——* — 5———..——.—— — 2 2—— 5——————————— 8 5 1 4 4 “ 4 —“ 3 ³“ * 4 * 4 ö “ 4 4 — 1 “ 3 1 1 “ 8 4 * *“ “ “ 4 “ 8 4 4 “ 4 4 3 4 * 1 1 * 4. 5 . 4 3 4 8* 2 4 “ 8 ͤöͤö—ö—ͤ8—ö—Sͤͤͤͤͤſͤſe 5 84 Bxpare, vli Abb. col. 2. in J. nor. ext. de arlirr. LicetActa cauſæ non pereant, vt ibi latius, per DD.&in a fin. eui. de anbitt. Animaduertimus tamen, rem non eſle integram, aliter ab Ad- uerſarijs conſiderari, vt ſuprà. Sed eorum argumentum vix procedet, etiamſi fatere- mur, Tranſactionem,& Compromiſſum eiſe duo penitus inſeparabilia, quia nonpendebãt in Camera articuli, in Compromiſſum dedu- cti, fed ſi pendebant aliqui ex his, de quibus tranſactum eſt, hoc nihil ad Compromiſſum; Er inillis fortè plus de iure ſuo remiſerunt, & grauati ſunt R. quàm eorum Principes; velcertè habitâ ratione eorum, quæ partes hinc inde remiſerunt,& ſic ſi remiſſio cum remiſſione conferatur, neutra poteſt de ali- quo damno conqueri. I. ae fidei ommiſſö. C de vtranſalt.& ili notat. Et tranſactio alias per ſe rata manere debet. I. Cauſas vel lites,& l. Non minorem. C de tranſact. Verum, quia ſuperi- us probauimus, Tranſactionem,& Compro- miflum, poſtquam in eſſe fuerunt producta, diuerſis formis,& Inſtrumentis, omninò fu- iſſe duo ſeparata, prædicta multò magis pro- cedunt: Etſi quid remiſſum fuit contem- platione fiendi Compromiſſi, itã remiſſum eſt, prout Compromiſſum fuit conceptum, non vitra: Vnde cun ita fuerit à partibus conceptum, quòd potuerit finiri, pro damno non debet reputari. Ex quo culpâ partium accidit. c. damnum, cum materiâ de reg. iur. in 6. Et malè ſanè huc allegata fuit 7. poſtquam liri. C de pact. quia illa non de tranſactione, ſed de liberâ renunciatione litis loquitur. vt 1bi per gloſ-& DD. Qui autem diſfert litem, vel modum dat, is non dicitur deſtitiſſe, aut re- nunciaſſe. l. Deſtiriſſe, 10. ſf. de iudic. l. Non di- htinguemus. 57. F. Quæſirum. ſf de arbitr. Itaq́; in caſu noſtro nec per tranſactionem, nec per Compromiſlum contigit renunciatio luri- um,& litium, ſed tranſactis quibuſdam, cæteris per Compromiſſum modus fuit da- tus proceſſui litis, Et expectabatur ſententia, ſicut in iudicio. Si tamen fortè aliqui ex illis articulis Compromiſſis tunc erant in ludici- um deducti, vel aliàs certum ſtatum habe- bant, renunciationes nihil obſtant, ſed po- terunt illi in priori ſtatu reaſſumi. Nam et- iam ſi in compromiſſo appoſitæ ſint vlauſulæ expreſſæ, tendentes ad renunciationem lu- rium, illæ nihil operantur, niſi Compromiſ- ſum ſortiatur effectum,& laudum ſequatur. Vt per Bala in l. ſi diuerſa, col. 2. verſ. Et prædictus. Conſilium Decimumquintum. C de tranſact.& Cuùm olinm,&x ibi Felin. in fin exn de præſcript. Iaſ. in l. Non dulbium. num. Ir. C ae leg.&in l. Poſflquam liti. num. S. Alexand confh 22. num. 2. Vol. I.& caufil. 63. in fin. val. 3. Dea conſil. 95. num. z7. Ia. AFmilia. conſil. J9. num. 7. Nec refert, quòd iſtæ cauſæ, vel aliquæ ea. rum difficulter poſſint reaſſumi in ſtatu, in quo erant tempore renunciationis, quia cum illa contingat ex omi ſſione partium circa ex. primendos heredes, difficultas non debeteſ. ſe impedimento. 7. 2. 5. Ex his, in fin.&l. ann. tinuus, 157. S. Ulud, in fin. de verb. oblg. Imòpo- ſito, quò amplius reaſſumi in priſtino ſtatu non poſſent, tamen non eſſet de hoc curan- dum. Et partes ſibi imputent, quare ità com- promiſerint. l. Diem proferre. S. flari, fedear birr. Cogitare enim debuerant, quæ euenire poſſent. ux⁊. norat. inl. Inter ſtipulantem. eſe cram. ff de verbor. oblig. Specr in ritul. de Aduavaas 5. G. num. 2r. Angel. in S. Mud quæſtrum, lnſfit. Ae rer. diuiſ. Poſtremò putat Dn. Conſultor, R. cogi poſſe ad compromiſſum renouandum, ſaltem ad cauenda maiora mala, ſcandala publica, & propter timorem armorum, vr poſ Gaſfren Alexan.& alios tradit Iaſ. in l. Quidam aſtumaue. runt, poſt num.+ in i limit. ſoſi cert. pet. Sed certé iſta ratio hic non connenit. Nec enim ſubeſt ſcandalum; Niſi IIluſtriſſ. mus Dux V. datâ operà hoc velit excitare er perſonàâ ſuâ, quod non debet conſiderari, aut tolerari, ne aperta ſit feneſtra malitiæ, aut eludendi Leges. ntral. in fundo. f. de mti vend &l. Magis puro. S. ſi pupillus, in princip. ſ. de nb eorum,&c. Prætereà vt hæc ratio ſit conide- rabilis, oportet iam ſcandalum imminere, ac certum eſſe quodammodo, non dubium, un⁷ ſimili poit alios ſeribit Iac. Menoch. in t.remed neau per. poſ.anre n.z32. Et cùm R. habeant cauſas plures,& quidem ſufficientes, ob quas com- promiſſum renouare illis incommodum eſt, quas hic proferre nolumus, tanto minus po- terunt cogi, cùm ſe ſupremo Imperiali iudi- cio ſubijciant; Et alias in dubio pronunciaft debeat, Compromiſſum non eſſe faciendum, vt poſt Bald. tradii Socin. Sen. conſil. 30. anlé s- 9. Vol. 2.& Socin. Iun. conſal. 40. in fine vol.:. Ità Iuris eſſe cenſuerunt Decanus,& DD. Collegij Iureconſultorum al mæ Vniuerſitatis Ingolſtadienſis; Approbauit deinde Iohannesßor- cholten Luneburgenſis. CONS eanlche ſendeiſwih — — — — — — — — — — ——— — — — — — — — — —. ͤt/ end — — — — — — — —— — — — — — — — — — — Z=Z— — — — — — — — — — — — — —— — —— —— la maiora mal, ſnd timorem 1rmorun,n dlias aa Alul 204 m in:. Enitffien rte iſta ratio qie m ubeſt ſcanculun, U . dati operihocſcht quod nondebetuui e aperta ſt fenckn epes annilutus ura../ nupiluu,usm Prætetei't hæcnit rtet iam ſcancilumis Vv lich/ wie folget. gen/ vnnd wieder einen Stadt S. in jhrer F. G. Lande lige/ vnd J. F. G. Obrigkeit vnterwurffen/ vnnd daß derwegen J. F. G. vber die Stadt/ vnnd derſelben Einwohner Juriſdiction, vnd bottmeſſigkeit hetten/ Aber gleichwol deſſen vngeachtet/ we⸗ gerte ſich ein Rath mit den Buͤrgern auſſerhalb der Stadt/ wohin ſie gela⸗ den/ zeugnuß zugeben/ zu compariren/ vnangeſehen/ daß ſie es in etlichen faͤl⸗ len wol eher gethan/ Vnd ob wol 3.F. t G. derwegen ſuper priuatione priui- legiorum zu agiren hetten/ ſo wolten ſie doch in der guͤtte/ ſo hart nicht drauff dringen/ ſondern alleine begehret haben/ fͤr den vngehorſam abtrag zuthun, & de vlterius non turbando cautio- nem zu Praſtiren. Vnd wird hierwieder von einem Er⸗ barn Rath der Stadt S. excipiendo vorgewandt/ weil ein Rath merum,& mixtum das iſt/ vber Leib/ vnnd Gut/ beyde in/ vnd auſſerhalb der Stadt/ ſo weit ſich ihr eigenthumb erſtrecket/ ver⸗ moͤge krefftiger vrkunde zurichten hat/ ſo koͤnnen die Buͤrger in allerhandt ſa⸗ chen/ ſo wol in der Stadt/ als drauſſen in ſubſidium luris, zeugnuß zugeben imumſextum. ere Ehrbarn Rath, der Stadt S. klagende vorbracht/ daß die S EX TV M. Der Fall/ daruͤber ein Rath⸗ meas ſchlag begehret/ erhelt ſich kuͤrtz⸗ verhoͤret werden/ non obſtante co, daß die Stadt in der Fuͤrſten Lande gelegen/ vnd J. F. G. vnterthenigen gehorſam zu⸗ leiſten ſchuͤldig iſt. 1 Daß aber J. F. G. in quaſi poſſeſ- ſione derſelben Euocation der Buͤrger ſo wol als des Raths Perſonen fuͤr vn⸗ dencklichen Jahren ſolten geweſen ſein/ das kan man nicht gleuben/ Man beſor⸗ get auch nicht/ daß es koͤnne dargethan werden/ Vnd daes gleich erweiſet wuͤr⸗ de/ ſo koͤnte man doch dargegen beweiſen/ daß es in 20. 30. 40. oder mehr jahren nicht geſchehen/ Welches ein Rath mit den Buͤrgern verhoffet zugenieſſen. DIVININVMINISIM. PIORATO SVFFRAGIO, SI. ne quo nihil felix,& fauſtum. Ach fleiſſiger verleſung/ dnnd bewe⸗ b' gung dieſes falles/ erachte ich im (e. Rechten ergruͤndet/ vnnd zuerken⸗ 2 G nen/ daß in betrachtung aller omb⸗ ſtende/ die Buͤrger/ dnd Einwohner der Stadt S. auſſerhalb der Stadt/ in Peinli⸗ chen oder Buͤrgerlichen ſachen/ gezeugnuß zuge⸗ ben/ nicht koͤnnen citiret/ euoriret/ oder gezwun⸗ gen werden/ Beſondern da die Buͤrger oder Ein⸗ wohner der Stadt S. in Peinlichen/ oder Buͤr⸗ gerlichen ſachen/ ſo anſſerhalb der Stadt/ fuͤr dem Faͤrſtlichen Hoffgerichte/ oder fuͤr andern Gerichten zu Rechte anhengig fuͤr gezeugen an⸗ gegeben/ daß dieſelben zu eraminiren/ an den Rath zu S. zuuorſchreiben/ vnnd zuuorweiſen ſein/ wie ſolches mit nachfolgenden Rechtsgruͤnden dar⸗ gethan/ ond außgefuͤhret wird. Namq; primò licet legibus cautum ſit, quòd in cauſis criminalibus teſtes debent examinari ab illo iudice, corã quo cauſa ver- titur: quòdq́; teſtes nominati coram illo Iu- dice, qui de iſtà cognoſcit, comparere tene- antur, etiamſi ipſi in aliã ciuitate, vel prouin- ciã domicilium habeant. Auib. apud Eloquez- tiſ:& ibi gloſ Cn: SBart. Bala Albert. Sal:& Dal b h Cde 86 Conſilium Decimumſextum. G ae jide inſtrum..& quoniam eyſ hacomni. G& ibi Iacide Beluiſ- Barr.& Dd. Autkr de teſt:G. teſtes. 9 ibi gl. verbor ſed præaſentes. 3. q. 9. gl. c. adſ clerict:in nincwerb.lcgittma probatione. exl. de Iud glotn, url. exi de toflib- cogend glad. 2.ver*t. prabibente:de Iudit lib o. gl. dem'erbo‚ciuili. ae oficio delegari. gl. 6. oopſſttturuus. verb. tranſwuttenies. Extr. de fdeiuß- Bala. coſi qui reſtium in prina ext. de teſtib. Pauor:g. cum caufampn. 22.& ibi Felin.n.22. exl. de teſtib. Ia- ſon l.ad&gre gias.h. 7. ſfde lureiur. Laufran. Tep:c: quo niam contraVerb.reſtium depoſitiones, n. I9. Fxr. de probat. Hypp.de Marflede minont. S plurtuü ſede quaſt. Vſq; adeo, vt hoc habeat locum, etiamti te- ſtes nominati ſint ſpecialiter priuilegiati, ne ipſi pro teſtmonio perhibendo ludicem ac- cedere teneantur. Namq; nihilominus tales teſtes, non obſtante priuilegio ſuo in cautſis criminalibus, coram illo ludice, ad quem co-- gnitio cauſæ ſpectar, comparerè cogi, à DD. traditum eſt Rom. conſaor. Gemin:c præſe ntium. de teſtibelit. v. Abbas di qui teſtium,& ibi Felin: nu. a. exride reff. Iaſel ad egregias,a...de Iureiur: Atta- men Dd. magis communiter concludunt, ſi teſtes nominati, vel producendi in aliâ pro- uinciâ degant, Iudicem cauſæ eorum teſtium examinationem committers poſſe illi ludici, fiue magiſtratui, ſub cuius lurisdictione teſtes producendi degunt, vel domiciliũ habent, li- cet illa cauſa criminalis ſit. Iac. Butrig.& Balql. Autbr apua eloquenriß. C. de fide inſtrum: Lanfran. rep. aquonid contraæ Vverb téſtium aepoſitiones, n. 19. ext: de probat: Eel.c cum cauſa,n. 23: extt. de téſtib Et idem quoq; luris eſt, ſi ludex alijs negocijsoc- cupatus fuerit, quò mins ipſe illos teſtes per- ſonaliter examinare poſſet: Tunc enim ſimi- liter permittitur, iſtam examinationem teſtiũ alteri comittere. Lanfnc. quoniam contra. verb te- Jtiu depoſitiones,n.g. ext. de probar. Argu. lir. Shwius rei.&ibi Dd. ff. de offis eiuscui mandara eſt Iuriſal. Prxęterea licet etiam in cauſis ciuilibus cxaminatio teſtium non aliter rata ſit, niſi il- la fuerit facta, præſente Iudice cauſæ. Bala.. ſ qui. Ext. de teſib. Fel. c. cum cauſam. n. 26. Ext. eod. Erlicet aliqui Dd. tradunt, illud, quod le- gibus cautum eſt, in cauſis ciuilibus, ſi teſtes producendi in aliâ ciuitate, prouinc iâ, vel fo- ro domicilium habeant, examinarioné teſti- um illi Iudici, ſiue magiſtratui, ſub quo teſtes domicilium habent, committendam. l. ualices. &ibi Gn- Bart: Bala.& Dd. Cde fide inſtrum.§.& quoniam.& ili lac de Beluiſ. Bart:& Dd. Autb. de Teſtib-.-. exr. de teſiib cogend. c.2. C& ibi gl. C Dd. de tudlicelitr. Clemenr. I.&ibi Dd de fficdelega. Lan- Fian. cqusniam contra. verbo. reſlium depoſttionces.n. 29. ext. de probat. Panorm. c. cum cauſam. n. 2 2. Sibi Fel: n. 2, excr. de teſtib. Bald'-hac conſultiſuma. S.hin & qui eſtameuta facere pß. Arbitrio Iudicis re- linquendum, vſq; adeò, vt iudex illud facere non cogatur, ſed ei liberum& permiſſum ſit, illos teſtes, vt coram ipſo compareant citare, & vogare. Laun- Andric. præſentium. de reſtib. lib.g. PaulCaßnl. ludices. n. I. Cde fide inſtrumentor. At. tamen in hoc contrarium tenent Dd. magid communiter volentes iudicem cauſæ princi- palis non tantùm poſſe, ſed cogi, examinatio. nem teſtium, in aliä prouinciâdegentium, ma, giſtratui illius loci, in quo teſtes degunt, com- mittere. Speculat- in tit. de teſtib.§. qualiter, veſ ſeribit.& werſoporeſt.& S.nunc tractandum. in prin Archidiaci c. teſtesin prin.. 7—%. Ant. de Butriowlicus aausä col-2 ext. de probat. Caraclem. i.j.G. de officae leguti. Panoiocum cauſä.& ibi Fel.n. SI. exr.. de teſtib Et annotandum eſt, quò ad hoc propoſitum, Appellatione Prouinciæ compræhendi v. namquamq; ciuitatem, habentem merum mixtum imperium, nec non& territoriun ſuum, ità vr in omnibus illis caſibus, in qut. bus, ſecundum diſpoſitionem luris commu. nis, teſtes nominati ex vnà prouinciã in aliam euocari nequeunt,& illi quoq; nec ex ifäct uitate, habente merum,& mixtum imperium in quàâ ipſi degunt, ad alium locum auocai poffint, prour hoc expreſteè,& inſpecie nraait g. normiccum cauſam. nu. 22. S ili Felnuiqt-exr Ae te HRiib facit l.lfn. verbin prouincid.& ibi Salian de præſcript. longi tempor. Barr. l. I. G. de mertropul Beryto. lib. 1. Rom.l. I. S. iue aurem. De opers nlui nunciar. Albas cacoram. col.3. Ext. de Elect. Frandſt Balbus in rracta. de praſcripr. ⁊. part.+ partis priui. pal. quſ. 4. Prytereà illæ deciſiones, quæ voluntte- ſtes producendos in cauſis ciuilib. vel crimi- nalibus ad illum ludicem, ad quem cognitio cauſæ ſpectat, euocari poſſe,& cotam illo comparere cogi, non funt luris naturalis, ve gentium, ſed funt Iuris ciuilis, ſiue poſitiui ſicut hoc ſatis probatur per id, quod tradi Specul: in rir. de reſt.. nunc tractandum. nu'.Ves Papa tamen,& Alberde Roſate. Aurh apud elouen rißn.. Qae teſtib. dum videlicet ibidem conclu- dunt, Papam examinat ionem teſtium in cau- ſà criminali, criminaliter inſtitutà, indiſtim- ctè alteri committere poſſe: Quod Papæ non permittitur, ſi illa diſpoſitio, quòd in caull criminali examinatio teſtium, à Iudicecau- ſæ, ſiue litis principalis fieri debet, Iurisna- turalis, vel gentium eſſet. Cuùm ſit clari,&im- dubitati Iuris, Quòd neq; Papa, neq́; Impela tor luri naturali, vel gentium abſq; cauſäde, rogare poffir. Barr.& Dal fin.C ſi vntra du de Vril:publ. Barr.l.2. Cae fundis patrimon. Iib. II. Pelt- Ae Aoichor. conſ. 7. incip. Pre intelligentid. dul fn. Angel conſ.39incip. vi 2. col.. Alex- conſa indtl 2 Hhus. col. 2.& conſ.. col. 3. lib. I. Panorm&ud1u 4 deſrarun,& ibi Decius num. 2s.exrrde conflit 3„ licet aliqui DD. ſaltem dubitatiue zehn 4* conlle⸗ X macs corar üͤlcrimin. trubciulid abesdbe beciſ dUaerunſuper NUernn giullg Uenvlludg hrauicimiual Rer iqpoig Nixolnt. Ca lüch rinehem 3 14* Uüunlun eiaml bjinf. MWüduternde 90 9DA4 Rlo RA« ſus Tdlbonm, n Nnz luanCoh Nelnaadan Nlam al Mtini faluna Ukderdr. 34 aua mulke Mgven⸗ Teſeha,, laſa. He außt Cool V drm i l megrirn enüniam! Wadant. 4 xr. Ae ynua mufstts nreh aſig likan andumct qWain tione Drouincie, wqh ciuitaten uüenn umperium, nernate da vtin omnibw la undum dipoſtioni znominaticxwnagm acqucunt Kiliqunn dbente werum Krüm du degunt, ad aiunkr ur bac exymſt bu 2cardm. au. 2GMRn fa verhin mnunuti 7 Lugij temya. Bunlud 1I. Tom. 1...ſte um) ias ccrmale Eus ecta ie prelnnt. un ꝛrea illæ decifionepu cendos incauſs cul illum ludicem, iig Kat, rwenin „non funt luxi coginon 3 ſod ſunt lurtsciullê,e Conſilium Decimumſextum. conſuetudine introduci non poſſe, quòd in cauſis criminalibus teſtis ab alioludice, quàm à ludice cauſæ examinari poſſint. Felin. c cum cauſam. num. a21. circa fin. Ext. Ae teſlibus attamen Felin. ibid. loquitur tantùm de teſtibus, de- gentib. in iſtà ciuitate, in quà cauſa crimina- lis vertitur, pro vt hoc ex ſequentibus illius dictis liquet. Inſuper etiam iſta deciſio Felini vera non eſt, cùm expreſſè cautum ſit, nullum lus poſitiuum adeò firmum, efficax,& vali- dum eſſe, quin conſuetudine contrarià tolli poſſit. Bald. 7. S. prærerer Ducat. de prolib. feudi alien. per Friaer. Roch. Curt. in tract. de conſuet. num. 212.& cùm iſtæ deciſiones, quæ volunt, quòdteſtes coram Iudice cauſæ in cauſis ci- uilib. vel criminalibus comparere cogantur, ſint luris ciuilis, dubio omni caret, iſtas ſan- ctiones, ſiue deciſiones Iuris Ciuilis per Prin- cipes, etiam ſuperiorem recognoſcentes, per ſtatutum priuilegium, vel aſiam diſpoſitio- nem tolli, illudque introduci poſſe, ne teſtes in cauſaà criminali, vel ciuili ex illà ciuitare, vel loco, in quo ipſi domicilium habent, euo- cari poſſint. Clari enim,& indubitati Iu- ris eſt, principem omnia illa, quæ luris po- ſitiui ſunt, etiam ſine cauſa aliquà tollere poſ- ſe, I. princeps. ſf. de legib. I. digna vox. G ebd. c. propoſuit. exr. de conceſe præbend. c. I. de conftir lib. G.&loß.& Da. 1. I. C. ſi conrra lus, vel eril. pubi. glo.& Da. c. quæ in Eccleſiarum. Ext. de conſti- rurio. Alb. Brun. conſ.rr. num. 22. Curt. Iun. conſai ꝛ. nunn. 31. Toban. Cephal. conſ.29. vum. 2. Aym. Grauer. conſ.II9. nu. 2. G conſ. ⁊42ν naum.. lil- 7. Cardin. Pariſe cnſc. num. 42 lib.. Et in iſtis, quæ ſunt luris poſitiui, voluntas Principis pro ratione,& cauſä habetur. Barr. l. relegari. ff de pænis. Iano. ecum ad monaſt. extr. ext de ſtatu monacb. Barr.& Augel. l.. S.pueriia. ff de poflulando. Angel. l. Iufli- aia. ſfede Iuſticià,& Iure. Abb. c. fraternitare. Ex- tra de Schiſinar. Speain tit. de legat. S. nuac breui- fercolfin. Quod vſq; adeò verum eſt, vt— cedat etiam in illis Principibus ſecularibus, regalem dignitatem perpetuam,& ad here- win des tranſiroriam habenribus qui ſuperiorem recognoſcunt. Namque tales principes ea, quæ luris poſitiui ſunt, tam per ſtatutum, quàm per priuilegium contrarium tollere Poſſunt. Paal. Cuft. conſ. 34. col.. lib. 2. Alexand conſ. J. col.„. lib. y. Soci. conſ. 3. col.. C& conſ.sο. col. G. lib. 3. Dec. c. pafloralis. Exr. de Appellar. Dec. conſ. ror. col. 2. Calcun. conſ. 2. col. y. Curr. Iun. tonſ. col. o. Felin.&. J. num. 2. Extra, de Reſcript. Fel. 2quod ſuper hus. Exr. de mator.& obæd. Iuſon l. ne- mo poteit, lect. j. num. g. nn. in l.2. mum. 10. ff ae le- Sær.r. Bald. l.fn. C. quorum appel. non recꝓp. Alb. Btun. conſ⸗2r num. 19. Oldrad. conſc22 1. wan. Andr is adair ad pecul. iit. de inftrument. eait. S. pern. 87 in addit. incip. hæc ſubſtiru. Carol. Euin. conf I7y. væne. 22.lib. I. Aym. Crauer.conſi2. num. 2. Rolanda Valle, conſ. 29. num. 26. lil.i. Sin quæſt. de lurro dot. quæſt. a. num f. Et in ſi pecie, quòd Duc ibus, re- liquiſque pr inc ipibus ſecularibus, regalem dignitatem habentibus, permittatur, ea, quæ ordinationem iudicij reſpiciunt, inter quæ & examinatio teſtium refertur, mutare, ꝛra- dit Thum. Gramm. conſ,z. num ·3. vli ipſe atreſta- tur, randem oↄpinionen amplecti Georgium Nart. Clem. ſæpè. verb. mandamus. de verborum Fignif& idem tener Angel. conſ 326. col.fin. Igiturſ equi- tur, principes ſeculares, habentes regalem dignitatem perpetuam,& ad heredes tranſi- toriam, contra præfatas deciſiones luris, Ciuitati alicui tale priuilegium condere poſ- ſe, ne incolæ illius Ciuitatis, teſtimonij di- cendi cauſà, extra illam Ciuitatem, in cauſis ciuilibus, vel criminalibus, ad aliud iudicium auocari poſſint, vel coram alio Iudice com- Patere cogantur, Secundò, diſpoſitio generaliter,& indi- ſtincté loquens, à nobis non diſtingui. 1.3. fde oſſic. præſid l.de precio de public, in rem A4*io. 7. 7. F.fliber homo, iuntt. gloſe verl: ſi accepeſſet. ſfe de condict. ob cauf, dat. Duen: reg. 133. Sed ge- neraliter intelligi debet. 1. 1. S.um vrlem, ff de e⸗ficpraf. vrbl.regula, S.fin. F. Ae lur& facti tguor. 4. S. de legar. praftand l... Srait ergo. ffde bis, quæ in ſmaudem creditor l. fin.& ibi Salic. C ae hered. C& act. vendir. Grauer. conſ 153. num. J. Ità vrt omnia compræhendat. Pald. conſ. 191. Incip. in reſtamen lib. z. Grauer.con. uum. r.& conſe2. n.. vrq; nihil intactum relinquat. Bald. conſ. 0-. kib. I. Grauet. conſ. 3. num. 1. conſ. 133. uum. y. Laur. Glu. conſænaums. Et à generali diſpoſit jone nullus omninò caſus excipi, vel eximi debet, Paul. Caſir. conſil. 430. col. 3. lib. I. Crauet. onſilz. nunm. 1. fib. J. facit id, quod tradit Bala. confil. ,0z. col. fin. lib. zx. Ertiamſi maiot rario ſit in vno, quàm in alio. f. 1. S. quod avtem. iundr. gl. ſf. de alearor& luſ. ale. Socin.! 2. F. ex Tius. in princip. ergument. illius texrus, ff. de verbvrum obligation. Decius conſil. J. conſ. 20. conf 20. conſ ᷣ†.& conſ. Gr. col. 1. Goad. conſ. 2. num. 9. Orauer. conſ. p. num.*. lib. r. Item etiamſi aliquis, vel aliqui ex illis caſibus priuilegiati ſint,. in fraudem, S. fin. Gibi Balaus, M. de reftam. mil. Bald. lomnes populi, aute fin. qf de Iuſt.& lure. Deal. 1. vl. ⸗. F de rcgulus luru, Detius!. nemo poreit, M eoal Deci: I.. col. a. veric: vbi monera. Cae ſentent quæ pro eo, quod inrerest. Dec: atum orainem. col, 2. extir de reſtripr: Dec: confil. ,̃r. conffl- Gr. conſe 121. conſil. zol.& confſil. S27. Franciſ, Rip. I. I. nx. 74. Ff. ſol- matr: Goxadt conſi“ of. num.. E— prædicta vſque adeò vera ſunt, vt procedant b h 2 1 etiam —— — I4. lib.. 88 Conſilium Decimumſextum. guendum ſit, expreſ se tradit Angelus! 2 ctiam in materid odiosd. Angelus l. jin. col. n. veyle quæritur. ſf. de conffit. prindp. Antonius de Burrio. a olim. Extr. de verborum Hhagnif. Ded.&.. cpl. 2. lect. f. Ext. de Conſtit. Decius csnſil. S. conſil. 27.1. cnfil.24 p. couſ. 2 ½. col. 2. Franciſcr Aret. lcum lege. argum. illius exrus, ſſ. de reftam. Gsdadconſ. g9. vum. L.& coufil. 66. naum. 23. Aym. Grauéz. afil. 21:. num. 14 lib. 2. Facit texr. I.flium. ſ. ad Senatuitonſulr. Maceden. Item pœnali. Llaſ. . utra Chriftia. verb. procedendi. de hæreric. lil. 6. Goddd. couſil. i9. num. I7. apnfil. Str. num. 14. G cnſal. 103. num..& luris communis correcto- rià. g 0/. d. a contra(briſtia: Imol: l. ſi verd.§. de iro. ſf. ſolute matrimon: Alexand. Autbr ex re- Ramaæurs, col⸗ 3. Veyfic: ſolum reſlat. C de collat. Miersn: Grare confil.- So. col- 2. C& conſil- O. nu. MHuc accedit, quòd generalis promiſſio, ſiue conceſſio generaliter præiudicet. I. hin. G de avr. promiſßß: Balaus, L. paclum, quod dotali. uæſ. 17. G ae collat. Baldus conſil- I76. in princ: 2 2. quòdq; promittens, vel concedens ali- quid verbis generalibus intelligatur ſaltem in genere cogitaſſe de omnibus, etiam in- cognitis, eamque ob cauſam ſub promiſſio- ne, ſiue conceſſione generali regulariter& incognita compræhendantur. Barrolus l. ſ4 pratextum, C. de tranſact, Bartol. l. ſi de cerzd, & ibi Iaſon, col- fin: C eod. rit. Angel. l. qui Iure militari. ſf de teſtam. milit. Augelus l. qui Romæ, S. duo fratres, ſ de verborum obligation. Loan. de Imal.&. cönquerente. col. 14. Exitr. de ojic. ordin. Paal. Caſtr. conſll. 30. incip. ſaper pundto iſlo. lib. J. Alexand. couſil. 42. col. 2. lib. I.& conſil. I2. num. 72. lib. 2. Socin. conſil. 102. col. 3. lib. 5. facit rexr. C. ſi it, qui. S. ſi libero.& ibi Alb. de Roſd. ff. man- daxi. l. rægula.§. qui ignorauit. ſf. de Jur.& facii ognor. S igi ſmund.* Neapol. conſal.. num. 9.& ſibi imputare debent promittentes, ſiue con- cedentes generaliter aliquid, quòd non co- gitauerunt, ſub verbis generalibus omnia compræhendi, etiam incognita. Bala.l.zres fia- rres. Side pactus. Balall. ſub prætextu, C. de tranſact. Alexand. conſ.-Iz. num. 12.11b. 2. Praæterea generalis diſpoſitio tantum operatur, quò ad quamlibet ſpeciem, quan- tum operatur ſpecialis diſpoſitio, quod ad ſpeciem, in illà expreſſam, l. f auo.& ibi Sar- tol. Sf. de adminiſt. tutor. l. gallas. S. inſtituens,& ibi Baldut,& Alexand, de liber.& poflu. l. ſi Morus. in princip ſf. de legat. 3. l. omnes,& ili Baldas,& Angelus, C de præſcriprio. 39. del. 40. aunor Stęnorol. conſäl. 3. incip. factum rale eit. Et in ſpecie, quòd prædicta eriam locum habe- ant in priuilegijs, quòd videlicet priuile- Sium generaliter,& indiſtincte loquens ge- neraliter intelligendum, nec à nobis diſtin- tere quod verba priuilegi ib. 3. par. 2. Sed pri- poſ. 2. Cde fideicomm.c. ſoliræ, Ext. de maivr& dad & ilbi laſon, num. 27. lim. 1. P. de canſt. princi. Antonius de Butrio. c. blim.& ibi Panormir num. 2. Extr de Verborum ſienific Calder, conſil. z. un de conſauguin& affin. Iaſon l. I. lect. æ. num. 19. G de Sacrsſ, Eccleſ. Det. l. in omnibus cauſus. num. 72. M de regul. Iuris. Dec.& cum acceſſiſſent num. 14. Exrr. ae Conſtit. Card. Pariſ. conſil. 22. num.. lib. 2. Hier. Grar. conſil. I32. num. 16. lib. z. Et hoc vſque adeò verum eſt, vr in priuilegijs oratio indefinita æquipolleat vniuerſall. quia circa, Gibi gloſ-& Panormit. Exur depni uileg. 5 reph. Bertran. conſile J. num: 2. veyf prs. uilegium, conceſſum Ciuitati, atque ciui- bus S. ſub Anno 1293. generale eſt,&ge. neraliter concedit, quòd nullus Burgenſi- um, cuiuſcunque conditionis fuerit, adall. quod Ius Canonicum, ciuile, vel vaſallagi. um dictum Manrecht/ extra Ciuitatem§. euocari, vel citari debeat per ipſos Duces, heredefue, aut ſucceſſores eorum, aut alios Dominos remporales, vel ſpirituales; aut ſubditos ipſorum Ducum, cuiuſcunque con- ditionis, ſtatus, vel dignitatis exiſtant. Nec in illo priuilegio vlla fit diſtinctio, vtrum ciues S. extra ciuitatem S. citentur, vel euo- centur, tanquam pars, an verò, tanquam teſtes, nec etiam, vtrum illa lis, ſiue cauſa, in quâ quis ipſos extra ciuitatem euocare vult, ſit cauſa ciuilis, criminalis, an verò ſpiritualis. lgitur ſequitur, illud priuilegium nullo modo diſtinguendum, vel reſtringendum, ſed generaliter intelligendum,& ita accipiem- dum, vt ciues S. in nullà penitus lite, fiue cauſ, fiue illa lis, vel cauſa ſit cauſa ciuilis vel criminalis, aut etiam ſpiritualis, neque vt teſtes, neq; vt partes ad aliquod iudicium Canonicum, ciuile, vel feudale, extra ciut tatem S. citari, vel euocari poſfint, alt coram talibus iudicijs comparere coganr- tur. Tertiò, verba vniuerſalia ſunt malotis efficaciæ,& virtutis, quam verba generalia. Barrol. l. generali. S. vxori. ſf. de vſuf lega. Bar. tplus l. ita. ff. de auro,& argent. lega. Del. 9 NUrrräunan wen hoc non cadeedegs-e ſuttmti titzmͤnne DMUus nildl wullegao, em es ſenale lMiecdunra. in uhäan lm na. ail nihe Wrane ni, dullfrren Mhemncon undo l ntemme Nul. 4 lne cair 1 d dürder emn. omuia. col. I. ſf. ſi certum perat. Dec.&. ſedes Aphſ 3 n de. 1 col. J. circa fin. Exr.de reſcripr. Ayu. G rauer. vnſssé n.6.& conſ. o4. col. antepen. verſ-g. Roma, con,4t. Laur. Spylu. conf p. ʒn. 17. omniaq; compræhen- dunt, quæ excogitari poſſunt, Des. cnſ.G 3 2. in fin. Aym. Grauert. cunf.io. num. 3. Laur SYlua 4 conſ. 9 num. 17. arguin. I. Iulianus. ſf Ae le. 5 hu procuratore. C. de mandar. l.in fidei vmmiſu an Pellidius. Ff de vſur l. cum virum.& ibi Bald, p. nullo temporales, ſüſi Iplorum Ducum at ſtatus, vel dignitsüt riuilegio Wlu ftcht xtra ciuitatem Saien tanquam pass, u c etiam, vtum lu us ipſos ertra cu cauſa ciuilis, crinu 5. rſequitur, ilud gui linguendum, ſeltehin er intelligendum,bi ciues S. in nulli en e ill lis, welculint aälis, aut etium in geqy it partesii ifi um, ciuile, welter citari, vel ecpen ibus iudicißs 1I 2 ol. æntenes, vta 1 Tils Conſilium Decimumſextum. 89 nullo penitus excepto. Frider, de Senas waf. Laar. Sylua. conſoor.num. 10. ideòq; pulcrè Bal- dus inquit, verba vniuerſalia adeò omnia compræhendere, vt nulla perſona, nullus ca- ſus, nulluſq; locus exceptus intelligatur. Fala. onſ. 226. incip. Rex Raman. col. 3. lib. I. quod conſi- a klium referr, arc, ſequltur Zaur. Sylua. conſ-p⁊. n. 7. Et hoc vſque adeò verum eſt, vt diſpoſitio vniuerſalis non tantum præſentia, verùm et- jam futura compræhendat. Barrol. l. ſerui ele- bO an Ckia. 5. Fin. M de leg.t. Bartol. l. lulian. ff de legar. 3‧. Jpecul, in tit. de Syndico. Verſ. quid ſi in aliquo. Specul. in. tit. depoſi.§. o. Verſ ſed pone. Cardin. Pa- riſ couj. Zo. num. 73. lib.z. Quinimo verba vni- uerſalia, in diſpoſitione aliquâ poſita, hoc operantur, vt illa diſpoſitio compræhendat ca, atq; ad ea extendatur, quæ alioquin in illi diſpoſitione non includerentur. Ideòq; liccer ſub legaro, donatione, vel conceſſione rerum, in certo loco exiſtenrium non com- præhendantur res venales, ibi exiſtentes, At- tamen hoc non procedit, ſi legans, donans, vel concedens res, in certo loco exiſtentes, vſus fuerit verbis vniuerſalibus, atq; dixerit, ſe legare, donare, vel concedere alicui omnes res ſuas, in iſto loco exiſtentes. Tunc enim ſub tali legato, donatione, vel conceſſione ctiam res venales, quæ in iſto loco ſunt, com- præhenduntur. Barr. l. generali. S. vxori. ſf de Vſafruci lega. Alexand. conſais. num. g. lib. F. Mar- ebæ. de Afllict. deciſ. Næapol. 206. Dec. conſ.7⁰. nu. 2. Beneuent. Strach. in rradta. de mercatoribus. tit. Mandari. S. reliquum. num. z. Similiter, licet ap- pellatione rei, in certo loco exiſtentis, pe- cunia ad fœnerandum, expendendumuè de- ſtinata non contineatur, hoc tamen non pro- cedit, quando illa diſpoſitio, in quã facta eſt, mentio rerum exiſtentium in certo loco, eſt vniuerſalis,& verbis vniuerſalibus conce- pta: Tunc enim pecunia, jetiam ad expen- dendum, fœnerandumué deſtinata, appella- tione rerum, in certo loco exiſtentium, com- præhenditur. Cara. Pariſ- conſ Jo. num. 4. lib. 2. Eodem modo licet appellatione rerum mo- bilium,& immobilium non compræhendan- tur nomina debitorum, item& Iura,& Acti- ones, Attamen hoc fallit in diſpoſttionibus, conceptis ſub verbis vniuerſalibus. Eamq; ob cauſam ſub donatione omnium bonorum mobilium,& immobilium etiam lura,& A- ctiones compræhenduntur. Guilhel. Benearep. ⁰. Rayuutius. Verbo caætera bona. num. g. Exr. de rekam. Et ſtatutum prohibens quæcunq; bo- na, ſiue mobilia, ſiue immobilia in extraneos transferri, etiam Iura,& Actiones complecti- tur, Alctar. I. mouentium. ſf de. vemorum ſignif. Huc accedit, quòd, licet verbum, heres, in in- ueſtitura, ſiue conceſſione feudi poſitum, in- telligatur tantùm de herede ſanguinis, atque de deſcendentĩbus ex primo acquirente: hoc tamen non procedit, quando feudum eſt ali- cui,& ſucceſſoribus, liue heredibus quibuſ- cunq; conceſſum: Tunc enim verbum, heres, ſiue, ſucceſſores, in inueſtiturâ, ſiue conceſſi- one feudi poſitum, omnes omninò heredes, etiam extraneos, imò legatarios,& fideicom- miſlarios, reliquoſque heredes improprios complectitur. Bald. l. 1. quaft. 24. f. de rerum di- uiſio. Dald. Imperialem. in princ: de prolib. feuai. alienar, per Friden Abbas, Panorm. conſ. 3. aub. 3. lib. 2. Roman. l. etiam, in princzip.&ꝙ 1bi Alexand. col. fiu. ff ſolut matr Roman. l.ad tenmpus. S.r. ſf. de vſucap. Alexand&è Iaſön l. quædam,. S. nilul zurer- eht. ff. de edendo. Alexand. l. Callus. S. eiann. col. 2. Mde liber& poſzbum. AlexandÄ1. patronidn princip- col. penult. jf. ad Senarusconſ. Trebell. Alexand. 7. qued aicitun la.2. col. penult. ſf. de verb: oblig. Alex. comſ. num.& lib conſp.. col. 2. lib. J. Corn. conſ.d. col. 2. lib. J. Socin. l. quidam relegamus col. 2. Verſic. quinta concluſio. ff de rebus dub. Iaj. l. um filiofa- mil num-S. ffde legat. I. Iaſon l. a2. F. præror air. Se qui ſatisdare cogantur lafin prelud. feudon num. 46. Gr24.Iaſ. conſ. 27. conſ. /. lib. 2. conſ. fe9. lib.]. & conſ. 715.lib 4. Albert. Brun. conſ.o. col. 9. GCoxad. conſ. 6. num. 43. conſ.&. col. J.& conſ. T. num. 22. Martb. de Afhlict. aeciſ. Neapol. 3rο. num. J. Caral Pariſ. conſo. num. Io.lib. 3. Ruin. conſ20. col.2. lib.. cvu/. 103. col. G. Venſ. nex etiam. lib. 5. Curt. in rract. Ftud. 2. parre.„. part, princip. num. dæ.&. parre num. 130. lacob. de S. Ceorg. verbo,& cum padto. el. S. numi IT. Roland. A Palle conſ. J. num. 72. G 46. Fel. a quia. num. J. Exr. de lud. Fel. c. in praſen- rid. num. 26. Ext. de probas. Barb. rep. l. cum acu- riſtimi. col. 70. C. de fideicomm. Carell. Cotra. me- mor. incip. Feudum conceſſum mibi memor, priui- legia,&memor. quibuſeung. Idem eſt, ſi in Inueſtiturà, ſiue conceſſione feudi dictum fu- erit, feudum eſſe conceſſum Titio,& omni- bus heredibus, ſiue ſucceſſoribus ipſius. Nam- que& hoc caſu appellatione heredum in In- ueſtiturà, ſiue conceſſione feudi omnes omni- nò heredes etiam extranei,& improprij, qua- les ſunt legatarij,& fideicommiſſa: compræ- henduntur. Sala. c. in præſentia. col. 2. Exr. de probarAlexand nſ. Jo. num. I]. lib. J. wnſar 95. col. penulr. lib. 6. Curt. Iunior conſ.. col.2. Dec conſæορ. col. 2. Roland.d Palle conſer. num. 3G.&37.& con ſcbo. num. a9. Et licet in conceſſione generali non compræhendantur, neq; veniant regalia, ar- tamen in conceſſione vniuerſali, ſiuc factà verbis vniuerſalibus, regalia compræhen- duntur. Deaconſero⁷ eu. 2circfin. Crauer. conſ.29 ½. col. 3.verſ⸗ſed masis. wohann. Cephal. conſa ro.num.Ir. Laur. Syluan. conſer. num⸗ 29.lib.I. Sed priuilegium à Ducibus P. conceſſum ciuitati S.de quo in caſu præſenti agitur, eſt b— h z non ——— ———— — 1 ——— m 1. ——— ——————hö—öoo —— 1 ————— — —— 90 mon tantum conceptum verbis generalibus, ſed etiam verbis vniuerſalibus, ſicut hoc Patet ex illis verbis, NVLLVS BVKR- GERNSIVM&c. quam dictionem NVIL- LVS, eſſe vniuerſalem negatiuam, dubio omni caret. Idem etiam apparet ex illis ver- is, Cuiuſcunque Conditionis, quæ verba ſimiliter vniuerſalia ſunt, Item ex verbo, ALIQVOD, quod verbum ſimiliter vni- Verlale eſt, gloſe c. quod clericis, in priné: Exr. de Jor mper: gloſe c. ſi propter de reſcriprtus, lub. 6. Foſt: c. cum ſarus. Extr. de oſfic: Arckidtac. Toan. Andr. c. quiſquls. Exr. de elect. Domin. coufil⸗29. col. I. coufil. 2. col. 2. conſil. õ 5. col. 3. Socinus re- petit. l. lſilius. colantepen. Sfde vulg.& pup- Socin. couſ. 3. vol. S. 1ib. 3. 3 Igitur ſequitur, propter iſta verba vni- uerſlia prædictum priuilegium, Ciuitati S. oncellum, multò magis late inrerpretan- dum,& ita accipiendum, vt omnes omni- nòô caſus compræhendat, vtque in nullo pe- nitus caſu ciues, vel incolæ ciuitatis S. neque tanquam pars„ neque tanquam te- ſtes in nullà penitus cauſa, ciuili, vel cri- minali, extra ciuitatem S. comparere co- Santur.“ Quartò verba geminata multum ope- rantur, l. Balofts, Tili Bartol.& DD. ſf. ad SCtum Trebell. l. um ſcimus,&ibi Bartol.& Alex. Sde agricwl.& ccnfis. lib. I4. Card Pariſ. confil. 6. aum. I2. conſil. z. num. G7. lib- z. conſ. 12. num. O⁹. lib. 2. conſ. J. num. 6½.& conſ. s2. num. 29.lil, z. Et ſunt maioris efficaciæ, quam diſpoſitio vni- uerſalis ſimplex Goad enfil, 30. num.=¹. Cephal. conſil. 126. num. 14. Aym. Grauet. conſl. o. num. 3. Laur. Syl. couſtl. g.5. u. 19. Barbzinter conſil. Curt Sen. Vonſal. 6 num. I9. IIlaque oſtendunt& enixam, & latiſſimam voluntatem diſponentis. Bald. x. eam te. cöl. 2. Ext. de reſcript. Curt: Sen: couſil. J. col. I. conſ. G3. ol. 16. Anton. Corſet. in tracl. de wverb. geminat, Card: Pariſ confil. oenum. Sj. ouſ 92. num. 12.& conf⸗I1. num. I lib. I. conſeg. num A. conſil. Io. num. 29. conſil. I3. num. 20. libos. conſil. 7. num. 26. conſil. 10. num. 31.& conſil. ,̃—. num. 2 ½. lib. 5. Laur. Sylua. conſil. ½2 num. 4. Nec non mentem deliberatam,& appenſatam. Ccar din.- Pariſcconſil. Se. num. 23. lib. 3. Aym. Grauer. conſil. Ioy. num. 4& conſil. 2ot. num. 44. Paul. Caßfr. conſil. 119. col. 2. lib. 1. Laur. Syluan. couſil. G m 4. Huc accedit, quòd geminatio, ſiue rei- teratio oſtendat mentis perſeuerantiam. Argum. l. vnicæ. C. de plus peti rio& tollat ſuſj pi- cionem deceptionis. l. h mulier, Qad SC. Vel. Leian.& ſignificet præciſam mentem diſpo- nentis. Baid. c. eamm re. Ext, de reſcripr. Nec non etiam amphet effectum diſpoſitionis. Bald 1. Fuctus, de Action. ei.& effieit, vt ſub diſpo- Conſilium Decimumſextum. ſitione compræhendantur illa, quæ alioquia ſub illà diſpoſitione non compræhenderen- tur. Ruin. conſilos. num. 12. VIq, ad num. 29. lla. Nicol. Eberhard inloc. A locut. geminat, ſeu atiu mulréplicat. reiter. Guilbel. Bened. rep.& Rajnuu- us, Verb. cætera bona. num.&. Ext. de iéſtam. His adde, quod verba geminata non patiantur aliquam reſtrictiorem diminutionem. Lau Sylu. conſ. 79. num. 26. laſon 1. 1·§ nunliatio. numg. Verſec. ego limuus modo notaliliter. ſf. de Oper nuu. nunttat, Laur. Sylu. unſil. Ss. num. 4. Corn. onſa24. col. G. lib.I. CGrauer. conſil. 29o. num. 4. Verſ. nonò conſi dero, Socin. couf-29 num. 6. lib.2. Vel exceptionem, Aym. Grau-conſ.2r. Hnu*e. at q; com præhendant omnia, etiam diſſimilia,& maiora expreſſs. Socin. conſwam. col. G. in fin. lib.. Iaſon conſoô. cole. lib.. Laur. Sylu. conſ.d. nu. Ir‿ conſ.d&S. na.,2. Cun Sen. conſæ 30. nu: 2. Grauet. conſ. 290-Hu. 4. verſ. nond conſidero. lib⸗ 2. Item etiam inſolita. Alex. conf 30.col.pen.lib.i. Aym. Grauer. conſ. 29o. nu. ,. Veyſmnon conſidero. lib. 2. Et verba vniuerſalia geminata habent vim ſpecialis expreſſionis, ſiue nomi- nationis. Franc. Curr. conſ 4 1. col. 24. S& conſaus Corſer. in rractae verl: gemin. Cara Pariſcun. gh.2a. lib. 3. Laun Sylu- conſcoi. nu- 17. Et hoc vſq; adeò verum eſt, vt ſub diſpoſitione, conceptaà ver- bis geminatis compræhendantur regalia, Paul. Caſtr. conſil. 63. Vesſic. quind etiam patet lib. 7. Raplr. Cuman. conſ. 162. num. 3. Socin. IAn. conſil. F. num. 30 cunm ſequentib. lib. 3. Aymon Grauet. conſil. 19. nu. S. Ioan Cephal. conſil. 210. 12. hon conſil. ,³. num. J. lib. I. Laur. Sylu. confll.90. num. 16. lib. 2. Cum itaque prædictum pri- uilegium ſit conceptum non tantum verbis vniuerſalibus ſimplicibus, ſed etiam verbis vniuerſalibus geminatis, prout ex inſpectio- ne illius priuilegij liquet: Etiam ex hoc capite ſequitur, illud priuilegium latiſſme interpretandum, nec vllo modo reſtringen- dum eſſe. Quintò priuiſegium quodlibet in pfæ. iudicium concedentis latiſſimè interpretan- dum eſt, Panorm. c. cum aillect. Ext. de donar-D4- uorm. e. quia circa. Ext. ae priuileg. Panourm. 6 elim Exr. de verborum ſgnihic. Ferrtrand. wnfili AM. 2. 11. 3. Par. 2. Berrrand. confil 7. Lbe. J. conſil. 277. num. 20. lib. 6. confil. 39.ꝗ num. 3. li. 2 Franc. Nicontius rep. rulr num. I19. ſf. ſolur. miii. vbi 7776 ad Bocinfinitas auTorirates ditat: exs 41 lus fa acilè liquet, hanc opintbnem dommunilé! It- aæpram. Sed in noſtro caſu agitur de inter- pretatione priuilegij non aduerſus tertium⸗- neq; in præiudic ium tertij, ſed aduerſus con- cedentis ſucceſſores, qui vnà cum conceden- te eadem perſona reputantur. Igitur etiam ex hoc capite ſequirur, hoc priuilegium la- tiſſimè interpretandum. Lr gexto DNrrävauoren Uruurarchie mnerit Ne Tm, Mquideg w lgtut ſeqo däpruiſegum 3 Kprimoor reut dede Knulſoperen hane 1 74 Niege e Nun y dalen Mi tite NWlriconm WValhltioher in aug node Exyj Kuiſ A. 104 iſ 12 ctiam difnn de Ker. ala n 6s dda he. a4 2 Crauer as. dK ltem etümülca 40. L. Craerann 6., a. Et kerba wmüen im lpecialis catia tant ek hr, vtilitatem reſpicit, cùm& publicè,& priua- frauc(un auſa 4” ackeae ven genn un Shlac auſrau n ll vi ſub duſpofticxim aatis compratcacm 2nſ, 63. veſe am. Qman. cants in 2m. 30. un /uenn d. I9. u. ſ. han Coht“ I. Aum. J. 07 Lm 2. CMm itaqle ſe it conceptum non m us fimplicidus, dte us geminatis rotl riulſcgij lquxt lu airur, Uhud pfillge ldum, nec tlo wocr 2s Sexte, priuilegia reſpicientia vtilita- tem publicam, lat ilimè interpretari debent. RKuin. conſil. 227 num. 3. lib. z. Similiter& omne omninò priuilegium fauorabile, ſiue fauo- rem continens latiſſime interpretandum eſt. V 3 Socin. lun. conf. 9z. num 37. lib. Z.& confir ma- tur, tùm per id, quod alibi traditur, Diſpoſi- tionem quamlibet, quantumuis ſtrictam, la- tè interpretandam eo caſu, quando illa diſpo- ſitio fauorem continet, Dea 1. qui ſe patriw, uæ. 24. G26. C. vnde lil. Ruin. conſil. 19. nunt 1 1 b. 1. conſil. 119. num. 1o lil. 2. conſ. g. num. J. lib- A. Roland. A Tall. conſil. 72. num õ ν. cum ſegq. lib.. tuͤm, quia Dd in ſimili tradunt, priuſegium ſapiens beneficium, latiſſimè interpretan- dum eſſe, Ian. Auar.& Anton. de Butrio, colii, Evtr. de verbon ſignificart. Felin. c. cauſam, quæ. num. I2. cum 2. ſeqq. Ext. ae reſcripr. Sed illud priuiligium, de quo in caſu præſenti agitur, eſt admodum fauorabile,& continet non tantuͤm fauorem ciuium S. ſed etiam Reip. tim interſit, ne homines extra illam ciuita- tem, in quâ degunt, à negotijs ſuis auocen- tur. Igitur ſequitur etiam ex hoc capite, il- lud priuilegium latiſſimè interpretandum. Septimò omnia omninò priuilegia ità in- terpretari debent, ne ſint ſuperuacua, ſed vt aliquid operentur.«. i Papa,& bi Da. de priuileg. lib 6. facit text. l. ſi quan b, in princp. F ae legat. I. c. ſoliræ,& ibi Feliu.& Dd. extr. Ae maior.& obedient. Similiter& omne priui- legium itaà intelligendum eſt, vt addat ali- quid luri communt, atq; vltra Iuris commu- nis diſpoſit ionem aliquid operetur. a in hu, Exzr. ae priuileg. c. pafloral. in prinaip.& ibi De- cius,& Da. Extr. de appellatio. l. I. in fine. ſf. ad municipal. Hoſt.& Da. a.l.&ibi Eelin. num. 4. Franciſc. Ripa, num. 21. Extr. Ae reſcripius. Bald. Aurhenr. habira, nota. 3. ne filius pro patr. Calaeric. c. I. titul. de oſſic. Archid. Petr. de Anchor, confil. F. col fin. Felin. a cauſam. num. 1o. Extra, de Reſcriptus. Igitur ſequirur, illud priuilegium, de quo in caſu præſenti agitur, ne illud ſit ſuperuacuum,& vt aliquid vltra Iuris communis diſpoſit ionem operetur, ità intelligendum eſſe, quòd ciues S. neq; vt te- ſtes, neq; vt partes in vllo aliquo caſu, vel cauſà ciuili, vel criminali ad iudicium al- quod extra ciuitatem S. citari, vel euocari poſſint. b b Octauò dubio omni carer, lurifdictio- nem, ſiue merum& mixtum Imperium præ- ſcribi, vel præſc riptione acquiri poſſe, Iacol⸗ de BFeluiſ. Guilh. de Cueur. Olarad. Bartol. Alb- de Roſa. Paul. Caſtren.& Da l. imperium,& ili Pala, in rep. cl. g.& Iaſon num. 20. ſfr e luriua. Conſilium Decimumſextun amu. Iud. Bartol. Imol.& Roman. A.r. F. Denixe M ae aqua quotid.& aſt. Perr Bala& Cyn. l. 1. .„ C. de emancipat, tiber. Angel. l. bæc aurem Iura. col: ſin. ſf. de ſeruitur. vrb. prad. Salic. l. 5.§. fin- A de téeſtib. Panorm.& Dda a cum conringat, col.. Ext. e foro compe. Olar. couſl. 214. oan. Lup⸗ Rep. cs per eſtnas, not. 2. S. 1. num. zf. Ext, Ae do⸗ nate iuter vir C wor. Frans Ball. ta tractat. præ- Fer pt: 2. part. f. part. princip. quaſt.. Couar. reper « Poſheſ; part.: 2. S. 3. num. i. Ae rege lur: libe d. Cura Parzſ. couſil. 9. num. 22. lib. 1. Et luriſdi- ctio, merum& mixtum Imperium contra in- feriores a ſummo Prinripe acquiritur præ= ſcript ions communi, præſeript one ne mpe longi temporis, decem nempe, vel viginti an. norum, cum titulo,& abſq; titulo praſcri= Ptione triginta annorum. Payrr. I. iuſlo.§. aon mutat. num. 4. pro empr. Bart.& Od.l, ſi cgo, S. E. N de Public. in rem Actio. Bala l. I. num. 1y. G. de emancipat. lib. Bala conſ. 429. lib. 3. Perr. de Anchor. conſil, I42. num. 12. Alexand. couſil. 10. aum. 27. lib. J. Fanciſ. Arerin. confil. 1523. col. fn. Franſc. Balb in tractat. præſcripr. 2. parr. J. partu brincip. quaſl. 3z. num. 2.&. Aaſonl. imperium, num. 22. G ibi Caſpa. Valaf. in rep. num. 130. li- mir. I. Ff. de Iurssd. omn. Iudic. Couarr rep. c. poſe Felſör, parr. 2.§. 5. nun,, J. de neg. Iaur, lib. g. Can ari. Pariſe confil. 9. num. 22. Ltb. I. Fer. vuſquius in trattat. quæſi. illuſtr cap. Sa. num. 36. Illudq;s penitus indubitatum eſt, luriſdictionem; merum,& mixtum Imperium lapſu, ſiue cur⸗. ſu decem annorum indiſtincte praſcribi ab co, qui prius lIuriſdictionem, merum& mix- tum Imperium habuit,& agit de luriſdictio- ne iam habità prorogandaà Guil. de Cugne. 4g. & Oa. l. im per ium,& ibi Bala in Tep. Iaſ. nu. 2r. & Caſ.Ialaſ. uunn. 13 4. num. 130. lmirar. 2. ff ae furuisd. Onid. lud. Auron. de Furr. c. cum contingar. Axrt. de föro compe enti. Similiter q uoq; certi lucis eſt, quòd habens luriſdictionem, eam * non per vſum quadraginta annorum amit- tat. Bart. conſil I99. num. 13. G 14. lib. i. Barr. 1. licitario, S. corum ſ. publican. Alexand. conſql. o& HNu. 27 Verſ. Iem reſpon. lib. 1 Sed certum eſt, quod lusexaminandi, vel euocandi teſtes ſit Iuriſdictionis ſpecics,& ad luriſdictionem pertineat. Igitur ſequitur, eum, qui lus tale, ſiue poteſtatem examinan- di, vel euocandi teſtes habet, illud lus per non vſum 40. annorum amittere. Nec non. & contra tale lus præſcriptionem præſertira 40. annorum admitti, atq; magiſtratunt, quemlibet, alioquin luriſdictionem haben- tem, ſpacio decem annorum hoc lus præſcri- bere pofſe, ne quis ex ſuis ſubditis ex illo 10. co, in quo ipſe Iuriſdictionem habet;, ad ali- um locum, teſtimonij dicendi cauſã, euocari b 4 Caͤm ———·, — 8——— 5 —-——————————————ö——ͤhhshſhöhöͤöhͤöhö—hö— — — 6 —— *— Cuͤm ita; in caſu præſenti Principes P. vltra 40. annos, neq́; in criminalibus, neq; in ciuilibus cauſis, vllum teſtemex ciuitate S. adaliud ludicium euocauerint, atq́; per illud tempus,& vltra ſenatus S. omnes ciues S. qui in litibus, vel controuerſijs ciuilibus, vel cri- minalibus, extra ciuitatem§. pe ndentibus, in teſtes nominati fuère, examinauerit, du- bio omni caret, etiam poſito, ciuitatem S. prædictum priuilegium, ne quis ciuium 8. te- itimonij dicendi cauſã in cauſis, ſiue litibus ciuilibus, ſiue criminalibus, extra ciuitatem ceuocari poſſit, non habere. Attamen per la- pſum dicti temporis,& Duces P. amiſifle hoc lus, ne quem ciuem S. in litibus ciuilibus, vel criminalibus teſtimonij dicendi cauſà, extra ciuitatem S. euocari pofſint,& ſenatum S. acquiſiuiſſe hoc lus, ne quis ciuis S. teſti- nmmoni] dicendi cauſâ, extra ciuiratem S. in li- ribus ciuilibus, vel criminalibus euocaril polllt. Nonò priuilegium vniuerſale, ſiue Ius v- niuerſale reſpiciens, per contrauentionem particularem, ſue contrauentiones particu- Jares non amittitur. 1 voluntariæ,& ibi Cn. C. de excuſ rutor. Fart. I. 2.§. fn. Ff. de decurio. In. noc. c. acccdentibus. Exrt. ae priuileg. Bald. conſil. 232. in fn. lib. 4. Bald. c. plæruḿ col. ſi. Ext. de reſcript. Bart. I. fin. cir. fn. G& ibi Iaſy num. I1 f de conſtit. princip. A0'b. c. cum acceſiiſſent,& ibi Feli. num. 25. Alexand. conſil. 33·1ib.. Similiter per contrauentionem, ſiue actum contrarium priuilegium conceſlum nunquam amittitur. ko calu, quando ille actus talis eſt, in quo poteſt capi alia coniectura, quam renuncia- rionis priuilegij, vtputa, ſi in illo actu poſſit capi coniectura talis, quod expediens talem actum hoc fecerit propter reuerent iam& o- bedientiam, ſuperiori præſtandam. Cyn. l. vo- læntariæ. C de excuſ. tut. Ant. de Sutr. c. acceden- ribus, col. 2. Ext. de priuileg. Alex. conſ. 33. col. 2. iib. J. Card. conſ. 130. Feli. c. cùm acceßiſſent, num. 27.& ibi Dec. num. I7. concluſ.;. limitat. J. Exr. de conſiitut. Iaſon l. fin. num. If. limit. F.. de conſtit. princ. Eodem modo& priuilegium per contra- rium actum nunquam tollitur eo caſu, quan- do illud priuilegium non per actum momen- taneum, ſed per actum ſucceſſiuum, tractum temporis habentem, nempe per conſuetudi- nem, ſiue præſcriptionem acquiſitum fuir, Inno.& Da c accedentibus. Ext. de priuileg. Ar- chia æ in hus, diſtinct. I1. Anton. de Butr. c. cùm arceſiiſſent,& ili Felin. num. 30. limit. 7.& Dec. num. 17. concluſ. J. limit. 6. Ext. de conflit. Anton. de Burr. c. fin. char. 3. Ex Ae conſuer. Abbas couſil. pr. cire finem, lib. I. Iaſ.l. fin. num. g. lim. 7. ff. de senſtis. princip. Et idem quoq; luris eſt, ſi ſi- Decimumſextum. mul concurrat priuilegium, actu momenta. neo acquifitum,& præſcriptio, ſiue conſue- tudo. Eam ob cauſam, quia in mixtis, ſiue quando concurrunt duo vel plura circa idem. ſemper conſideratur id, quod efficacius, fr. mius,& potentius eſt. l. quæri tur, F de ſlan hom. l. gene raliter, ſf. de fideiuſ. aſel imperium, num. de lurisd. omn. iuic. Alciat. rep. l. 2. nux. 32. ſ de verb. oblig.“ Prætereà quoq; priuilegium, conceſſum Ciuitati, per actum contrarium, a lingulari- bus ciuibus factum, vel præſumtum, nun. quam tollitur, Alexand. conſ. 33. lib. J. Felin. e cum acceſaſſent, num. 29. limir. 3.&ili Dec. num 19. Exr. ae conſtit. Iaſön l. fin. num. Ir. lim. 3. fide conſtit. princip. Et confirmatur ex eo, tum quia dubio omm caret, quòd ſingulares ciues non poſſunt expreſsè renunciare priuilegio, ciui. tati conceſſo,& certum eſt, quòd per contra- uenrionem fiue actum contrariun, celebra- tum vel præſumtum ab co, qui priuilegio expreſsè renunciare non poteſt, priuilegium nunquam tollatur, nec ei derogetur, Iunoe. accedenribus, Ext. de priuilég. Allas a pro illorum Exir. de prabend. Abbas&. cum acce ſiiſſent,& ili Felin. num. 29. limit. 3.& Dec. num. 1/ coucluſ limir. a. ext. de conſtir. Fald. conſil. 297 lib-a Cand conſ. 344. in fin.& con)ſ. 130. col. 2. Iaſon! fin. nu.t. limitat. 3. H de conſiitut. principum. tum, quia priuilegium, conceſſum Eccleſiæ, nonamit- titur per contrauentionem ſingularium Ca. nonicorum, vel clericorum. Iunocent.. aute. denzbus. Exi. de priuileg. Bala. conſil. 227. lb. Cara. conſal. 130. col. 2. Panorm. c. cum acceſbäſſent C& ili Feli. num. 29. Dec. num. 14. ext. de cunflur Taſl l. jin. num.. limi..* de conſtit. prine. Petrus ae Peruſe in tratt. de quarta parrochial. cal.2 Venf. exx prædiciuis inſurgit. Sed illud priutlegium, de quo in caſu præſenti agitur, eſt priuilegium vniuerſale, reſpiciens omnes omninò ciues,& incolas ci uitatis S. item omnes omninò lites,& caſus, tam ciuiles, quàm criminales, nec non omula iudicia extra ciuitatem S. exiſtenria, fiuea- gitata,& eſt conceſſum ciuitari S. nec non& conſuetudine, ſiue lapſu temporis 40. anno- rum, quod vim confuetudinis,& præſcri- ptionis obtinet, roboratum. Igitur ſequi· tur, etiamſi probari poſſet, plures ciues con- tra hoc priuilegium quid fec iſſe,& teſtimo⸗ nij dicendi cauſà, extra ciuitatem euocatos paruiſſe,& extra ciuitatem profectos, per hos tamen actus contrarios ciuitatem§ Pradt- ctum priuilegium, ſbi competens, non ami- ſiſſe, nec ei derogatum eſſe. KRKurſus ex hoc infertur, etiamfi& Sena- tus S.& tota ciuitas actus aliquos, ad marr datum, ſue te quiſitionem Ducum h. 7orwi. 4 7 Whn 1— 1o- wcdttantdn Wutgio adutito Dnbetadit De. Cchmuaii Wtumunbr. uu. 7 aKcrumet u fh ſeu 2 ſahm niut eun ſmmi pera — V 10 oxindi Lanu Auur N auſerke Püüpen unc 19. N 1 k- w keult exrendit Rh, caufun. lohu! 4 1 h Er conütmnnan au cafct, quodi 3 preſse renunciuei ſlo,& ccnunkuin 1 liue actum contreim ræſumtum abco, 3 enunclare non yadi tollatur, necti denn u, Exi. de nilg Ke dend. Alasc anan 29. Umir.). G Dem de unſlit. Bal lln a. C œrſ Ia alals kae conffitut. numi n, conceſſum Kaci ontrauentiohem lii , vel clericctum, N t dernuilg nh 1e. c.2. Tam im um. 9. Dec. 11n. 1 m. J. Ami. f euß 3 mat. de fusuumis actu in,snzit. 4 Uud ptiuilcgäm; e itur, 4 ruu ſau dmncs omuinöcle 5 omaldol- tem ompes onnn Conſilium Decimumſextum. do priuilegio contrarios celebraſſet, cùm praſumatur iſte actus celebratus eo animo, vt fuperiori obedientia,& reuerentia præſtetur, ſenatum,& ciues S. per hoſce actus prædi- ctum ſuum priuilegium nonamiiſle. NVlterius ex hoc infertur, etiamſi fides fie- ri poſſir, ſenatum, habito conſilio cum omni- bus omninò ciuibus ciuitatis S. actus ali- quos, prædicto priuilegio conrrarios, non ad mandatum Principum, ſed ſpontè,& liberâ voluntate éelebraſſe, per khoſce tamen actus prædicto priuilegio non eſſe derogatum. Decimo licet priuilegium per abuſum amitti debeat. a priuilegiam. 12. J. 5. attamen abuſus non præſumitur, ſed ab allegante pro- bari debet, tùm, quia abuſus facti eſt,& in fa- cto conſiſtit: Er certum eſt, quòd facta non præfumantur, ſed probari debeant. l. Deni, Mex quibus cauſ. maiox l. quæcung, in princip. ſf. de Public. in em Act. L. in bello, F. factæ, f. de ca- priu.& pofilimin. rcuerf L. 1. Cde mand. princip. f. I. C. de probario. cum ſimil. allegar. per Aymon. Grauer. in tract. ae auriquit. rempor, par. I. S. pro- poſtrum noßir. nu. 7. tum quia abuſus delictum eſt,& certum eſt, delictum non præſumi. 7. me- ritꝰ, Srpro ſöcio, I. quorics, S. pro dalo, ſfe de probaria. Taſon, l. non ſolum, S. ſed ur probari, de oper. uoul aunctat. cum fimil. allegaris. Prætereaà illa regu- la, quòd per abuſum priuilegiumamittatur, procedit tantùm eatenus, quatenus quis pri- uilegio aburitur, vltra verò nõ, prout hoc ex- preſsè tradit Decius, c. cum acceßiſſént, num. 17. wncluſ. J. ext. de ranſilr. Et confirmatur, tuùm quia pœna nunquam deber egredi metas de- licti, nec ſe vlterius extendere, quàm deli- ctum ſe extendit, I. zeſcripram,& l. heres, ſfe de Bur, quibus vi indig. l. ancimus, jf. ae pænir, c. 7.& b ibi Bald. Aludr. Marrt. Laudl. Praæpoſ.& Dd. de va- fal. qui contr. conflit. Lotbar. reg. c. 1. F. ſiquis mi- es,& ibi Marrt. Lauden.& Prapoſ. de feud ſiue aulpd non amitz. tùm quia limitata cauſa lim 1- tatum producit effectum. I. gncellauerat, ſf de Bis, quaæ in teſt. Leleute l. in agris, ſf de acquir. rer. domin. l. q2e cum Geminia:& ibi Iaſon, Decc Dd. Gae raufat. cum multusſimil. alegar. per Tyraq. iu rradt. Coſſunte cauſa, part. z nu, I2eqe. Deinde etiamper abuſum, ſiue delictum ſingularium ciuium Ciuitas priuilegium, ſibi cooceſfum, nunquam amittit: cuùm ſit clari, &indubitati Iuris, quòd factum, veldelictum fingularium ciuium regulariter ipſi Ciuitati non noccat. gl. l. aliud, verbo, refertur,& ibi Da. Ae reæg. Ir. gloſe l. fed erſt ex dalo, Ff. de dol. Iaau. Anadr. a. felics, g. ſn.&ibi Gemin. de paæun. lib. 6. Zarr. l. aut facta, 5. Fin. num. 9. ſ. de pæn. Panorm. Ban. de Anan.& Fel. a. Ailectus, el. 2. exr. de Sy- mon. Curd. Flon clem. 1. Verbo, ciuitas, q. 2. Sibi Dan. de Imol. col. 2. de pœæni, Ang. conſ. 103, Fel. c. 93 cum omnes, Ext. de couſg. Corn. couf. 224. lib. 3. Ol- drad. conugſil. 271. Paul. Cuſfr. conſil. 1o½. nu. 7. lib. 2. Bald. conſ. 242. par. 7. Iaſ. conſ. 139.. 7. lib.. Aym. Grauel: conſe 2r. nu. S. Plat. repr l. ſ quanao, S. JFo. nux 9. C. Vnde vi, Alex. conſ 2. nur 10. lib- G. Ruine« conſ. 107. nu. 4. libe g. Cara. Par conſe 27. nun: 102. lib. I. laſel. ciuitas, nu: 2. 3. F. hcerr. per. Deueus conſ. 22. unum. 1. G 2. Rol. ↄL'all. nſe 66. num.&,12. auin z. ſegq libe 2. facr texre a. dilectum,& ila Dy. nus de reg. Iur. lib. 6. l. mper, S. qut in ſepulchro, e qusvd ve, aut aun,⁵....,, Quinimo non per abuſum quidem, à Se- natu alicuius ciuitatis præſumtum etiam de- liberatò,& ex propoſito, ciuitas priuilegium ſuum amittit, niſi ſenatus tale quod prælum- ſiſſet, conuocatis prius folenniter omnibus ciuibus,& habito tractatu,& deliberatione cum omnibus ciuibus ciuitatis. Sarr. L au⸗ fa- cta. num. I2. 1f de pæn. Oldrad confal. d.&conſil. 21. Alex. conſil. 10,f. nu. 73. lib. 5. Corar conſ. 22+ Hb. Prapoſ c. I. F. prætered Ducatus, nu.. de pro- Hib. feuat alien. per Fred. Soc. Iun. conſil. III y. a. 2f. lib. 2. Fel. c. noauit, num. 9. lim. 6. evxr., as Iud. EFel. c. diletuts, el. 2. num. o. ext de fors comper. Priui- legium quoq; acquiſitum nunquam per ab- uſum tollitur, vel amirtitur, hrur hocſatu prs. Satur, Per rexr. l. 7. F. Marcellus aurem air, f. de aquæ quotid.&*. Idem quoq; Iuris eſt in Iu- re acquiſito non ex contractu, ſed ex priuile- gio, quod in formam contractus tranſiuit. Tale enim Ius æquiparatur Iuri acquiſito per contractum. BSarr. l. quod ſemel, ſfe de Aecmr. ab ora. faciend. Similiter quoq;& priuilegium, alicui con- ceſſum, propter bene merita, Pprætextu ab- uſus, vel ingratitudinis non amittitur. Alev. cu/. 101. col. 1. lib. T.& cunſ. 229. col. r. lib. 2. Hapb. c. nouit,& ibi Fel. n. 12. Exrz. de iuaic. Barl. conſ.2. col. e lib. 5. Socin. couſ. Sö. gal. 3. lib: I. conſe ⸗ cul. pen, lib. g. Iaſel. ex hoc lure, ſfe de Iuſ.& Iure, luſon, l. ſi non ſörtem, S. liberta, E de conaiict. inob. Iaſ. Wnſ. Tor. col. 3.& conſ. I2:. col. 3. lib. 2. Srepen Ber- tran. conſ. I=7. num. F. Econſ. 21½. lib..ä5. Et ſic ex prædictis infertur, licet Duces P. prætendant, ciuitatem S. prædicta priui- legia, ſibi conceſſa, per abuſum amiſifſe, cùm tamen ſuæ Illuſtres celſitudines de hoc abuſu hactenus fidem non fecerint, ſuas IIluſtres Gelſitudines ſe iſto abuſu prætenſo tueri non KRmurſus ex hoc infertur, ciuitatem S. præ- dictum priuilegium non amiſiſſe, eriamſi ides fiexi poſſit de abuſu ſingularium ciuium, vel etiam Senatus S, ſi probari nequeat, tale quiddam præſumtum, conuocatis ſolenniter omnibus ciuibus,& habito tractatu, ſiue deliberatione cum omnibus omninò ciui- bus. Deinde 94 Deinde illud priuilegium, de quo in caſu præſenti agitur, non ſtetit in meris finibus priuilegij, ſed tranfiuit in formam contra- Ktus, ſicut liquet ex eo. Quia illud priuile- gium nonc ontinet meram,& nudam conceſ- ſionem, ſed etiam continet obligationem i- ſorum Ducum. Ex quoinfertur, tale priui- hegum per prætenſum abuſum non potuiſſe omitti, et iamſi fides fieri poſſit& de abuſu,& iſtum abuſum præſumtum, conuocatis ſolen- niter omnibus ciuibus,& cum illis habitum tractatum,& deliberationem. Vlterius ex hoc infertur, etiamſi illud priuilegium tale priuilegium eſſet, quod per abuſum amitti potuiſſer, illoq; abuſus fuiſſet præſumtus, conuocatis ſolenniter omnibus ciuibus,& cum illis habitàâ deliberatione,& tractatu, per iſtum tamen abuſum ciuitatem §. illud priuilegium non totaliter in vniuer- ſum, ſed tantùm eatenus, quatenus ſeabuſus extendit, perdidiſſe. Vndecunò, dubio omni caret, priuilegi- um penitus extinctum,& amiſſum, per præ- ſcriptionem, ſiue lapſum temporis, perinde, imò facilius recuperari, ſicut illud de nouo præſcriptione acquiri potuiſſet: Tùm, quia vnaquæq; res de facili reuertitur,& reduci- tur ad ſtatum ſuum priſtinum. 7 7 vnas,§. pa- ctus, ne pereret.&ili Da.& Iaſ- nu. J. vſq; adnu. 12. f. de pactus, c. ab exoraio, iunct. gloſ. ahſtin. 2.1. Sarr. l. cætera, S. ſed 1 parauit. num.. M e legat. 7. Spec in tit. de Inſirum. eait.§. nunc autem vi- dendum, in princip. Bald. c.i. in princip. de capitul. Conraai, Angel. conſ. ro. num. 3. verſ. ſecundoꝰ, quia res, Soc. conſil. Sp. num. S. lib. 1. Marth. de Aphlict. c.. num. 31. ex quibus cauſ. feud. amitt. Tyraq. in rract. de primog.. 24. num. 6. Tyraq. in tractat. de paæn. conſ.*. nu. 33. Tum quia regulariter quæ- libet res, etiam penitus extincta,& diſtincta reparatur, accedentibus illis, quibus interue- nientibus illa res de nouo extrui, vel acquiri poterat. Bartol. L. nuptiæ, argum. illius textus, ſf. de ritæ nupr. Iaſ. l. z2. So2i quis ædiffcium, ſf de oper. no. nunciat. Ex quo infertur, etiam poſito, ſed tamen nonconceſſo, Ciuitatem S. prædictum pri- uilegium amiſiſſe per contrarium actum, ab- uſum, vel aliam ob cauſam, cùm tamen Ci- uitas S. vltra 40. annos, ab hoc tempore com- Putandos, ſemper vſa fuerit iſto Iure, ne quis ciuium, vel incolarum, in cauſis ciuilibus, vel criminalibus, ad alia ludicia, extra ciui- tatem S. euocari potuerit, ciuitatem S. per lapſum, ſiue præſcriptionem illius temporis hoc lus recuperaſſe, ne quis ciuis, vel incola ciuitatis S. in cauſis ciuilibus, vel criminali- bus, extra ciuitatem S. teſtimonij dicendi cauſã, euocari poſſit, vel cuocatus comparere cogatur. b Conſilium Decimumſextum. Duodecimò, Principi, fuperiorem reco. gnoſcenti, nullo modo permitritur, priuile. gium ſuum, alteri, etiam ſubdito, conceſ. ſum, reuocare. Aaron. de Burrio,& Imo. c. quæ in Ecclefiarum. Extra de conflitur. Ab. c. ar ſicle rici, S. de adulterit col. 4. Ext. de Iudiic. Bald.‧2. col. F. C de ſeruitur.& aqua. Fel,& Hauit) num. 11. Byr. de lud. Prætered illud priuilegium, quod in formam contractus tranſiuit, nullus omni. nò princeps reuocare poteſt, ſiue ipſe pria- ceps ſuperiorem recognoſcat, ſiue nonltem, ſiue illud ſit conceſlum ſubdito, ſiue extra- neo. Bartol.l. omnts populi, qreſt. 3. principy. ſ ds Luſl. E Iure. Alex. conſ. 192. lib. 2. C& conſ. 30. cola. lib.. Ruin. conſil. 196. num. S. lib. I. Bald liſum mihi, ſf. de dolo. Tnnoc.& Od. c. uouit, Ext. de lad Archid.. quicunq 11. qu. I. Archidiaconus t lictn temp. miles. Bald. l. ſiquaadoun princip. C de imſ tehtam. Bald. l. fin. C. ſi contra ius, vel Vlilitaten pulbl. Sigiſ. Neapol. iurer couſ. Alb. Brun. conſiir. num. 2517. Toan. Cephal. conſ. If. uum. Sa. Toan. Cr- phal. conſil. 34. num. 20. Lauren. Syluan. confil- iꝛ4 num. 27. Ideoq́; traditum eſt, omnem conceſ- ſionem principis, quæ in contractum tranſi. uit, vel facta eſt per viam contractus, irreuo. cabilem eſſe. Bald. c. 1. de nat. feud. Laur. Sylua cenßſil. ,. num. 29. lik. I. Et confirmatur exeo, quòd nihil æquè conuenit humanæ fidei, quam pacta, atq́; conuentiones ſeruare. ſ. 1ννι princip.& ili, Bart. Bald& Dd. Mae pact. li in prin. ff de couſt. pecunia. Atq́; ſummus princeps ex pactis, contractibus,& promiſſionib. ſuis obligatur, illa firmiter obſeruare, ſiue illa pa- cta, vel contracus fuerint initi cum ſubditis, ſiue non. I. Ceſar,& ibi Barr. ſe de pullican,lpe nulr. E ibi Barr.& Bald. Q de aonat. inter vir. g vxa c. I. Gibi Bald.& Dd de nat. feud. a:. Eili Anron. de Butr. Imo. A0b. Fel. Dec. Ang. Fer. G Daext. de probatio. Cyn.& Balall. digna vox, Cde legib. Iaſonl. ſipecuniann, col. 6. ſf. condict. cau. Ät ta, laſon, conſ. I. num. 4. lib. z. conſil. I77. aum. couſ. 227. col. J. lib. 2 confil. 70. num. F.& cnſ.93 lib. 3. Socin. Iun. conſil. 126. num. 17.&I4. lib.. Laur. Syluan. conſil. 3½ eum. 27. Toan. Cęphal. cuꝶ Hil. g. num. 79. Imò& Deus ipſe ex promiſſo- ne, ſiue contractu ſuo obligatur. Or. l. àigua Vox, Cide A. Bald. 4.. in princ. Cili Iaſ. nu. 1. f de pact. Dec c.. u. I. ext. de probar. Laur. Syluan cenh, 5 um. 29. Et contractus principis velcuius- libet alterius, habentis legis condendæ po- teſtatem, obrinent vim legis. A. I. pen.& ili, Zart.& Sald. C de domur. inrer vir.& vro.4 4 Caæſar,&ibi Barr. ſfe de public. Eald. Alexan. De & Da. l. ciniras, ſii cerz. petat. Imò contr actus, ſiue promiſſiones principum ſunt longè for- tiores,& firmiores legibus ipſius principts- Sala& Paaul. Caflr l.=.&riui Iaſon num. 12 Ie 2 8 qolyſt⸗ ———— — — — — S peforebetle — rolt Actumn, unGlbel P(cein, quel ſ tnat dée Labhaem MWTRung Deac Na aum.. Ralapila0 i, Kran. —— — —— ; ulnxr muſoun. M ahe n Nn hm Gjus lqj Iyiinan, ujinionem lasg lana a0 fa. Cfannuan 74. un. 20. Laure hu deoq́; tradiunci er incipis, quæincinnt aa eſt per viamcumt le. Badar. eun ſul mn.J9. lig.r. Etcuim l æque conucnitim 4, atq; conuentionae li, Barr BatG At uff. zecunis Atqms ontracibus,&an Ila frmiter odſeumi atradus fierint inic Conſilium Decimumſextum, 95 eenh princ. Et licet princeps ſit ſolutus lege le- gis, attamen ipſe non eſt lolutus lege contra- etus, vel conuentionis. Gu. Barr.& Da. l.aigua dx, C. de ll. Bala. l. I. Gibt Iaf- aum. i2. M. de conſt princip. Iaf, l. r. nui. 4. C.de pact. Et licet Deus fubiecerit leges principi, Attamen non tub- iecit ipſi contractus. Rala. l. 2. C. de ſeruirur.& æqua, Iaſoul. I. numn. 13. ſfr dé conyſt. priucip. Ideos princeps in contractibus ſuis vtitur iure com- muni, co nempe iure, quo priuati vtuntur. Bala.& laſ. l. ex imperſccto, C. de relam. Decius, G. I. num. I. S ibi Fel. num. I. exr. de probat. Et confideratur, vt priuatus. Laur. Syluau. conſil. 5431. nu. 24. facit id, quod tradtt Barr. l. iu fraudem, . neſ, ſf. de Iur. fο. Et præc iſè obligatur ex ſuo contractu, ſiue conuentione. Bald. c. J. agun. illius rext. de nat. feudi, Belin. a I. extr. Ae ynbar. Vſq; adeò, vt princeps eriam de plem- tudine poteſtat is non poſſit venire, contra ſu- um contractum, promiſſionem, vel conceſſio- nem, neq; ius alteri ex contractu, vel cone eſ- ſione ſua, quæ in formam contractus tranſi- uir, quæſitum, tollere, auferre, vel dimin ue- re poſſit. Bald. c. z.§. aabuc, col. 3. Verb. item nota ex gloſſ. de put. eur. fir. Paul. Cafi. l. agua vox, Qde E Felin.& Dec. c. I. num. I. ext. de prolatio. Dec. 22„ouſ. b 1. 1. lib cunf rI. num. I1.& ouſ. 292. Iaſon conſil. I. lib. J. 3 5.. 4 X 2. onſal. 233. lié. 2.& conſ. 9s. csl 2. Verj. imd fortias, ks. Z. Alexand. Rule. conſil. Jo. Ruin. conſ. 196. vum. 19. lib. I. Alciar. in tracta. de praſumptionib. ræg. 3. preſumpt. S. num. 6. Cura. Dariſ. coufil. 11. næm. 116. G117. lib. 1. Sigiſ. Neapol. int. con. Alb. Srun. conſ. I14. num. 214. Toan. Cephul. caufl. S. nu. 7p. Aym. Grauer. iu tract. de AJuriq. Iemp. part. 2. S. crca primanm, num. 17. vhi ipſe atteſtatur, hanc opinionem communiter receptam eſle. Rol. A Vall. couſil. 66. nu. 33. lib, 2. Vtq; princeps non modo ius quæſitum, verùm criam ius, quærendum alteri ex contractu, tollere ne- queat. Ruin. conſ. 36. num. I7. conſ. bv. num. 2. & conſ. 99. nu. 7. lib. 3. Huc accedit, quod alibi traditur Nihil eſſe, quod lumme clariore fulgeat, quàm re- cta fides,& obſeruantia in principe. I. zurer dlaras, G& de ſummdà Trinit.& fid. Catbol. Et fer- tur, Ariſtotelem admonuiſſe Alexandrum, vt promiſſa ſeruaret, aliâs malus finis ſequere- tur. Balal 1. 7. E ibi, Iaſon num. I. ff. de pact: Sckurſf conſe J. libr z. Et quod infidum eſt, ſta- bile non eſt. Laur: Syluan: couſ. 34. num: 29. Vbi Aurboritarem Cicersuts pro hoccitar. Et omnes contractus, cum principe initi, cenſentur eſ- ſe bonæ fidei,& habent naturam contractus bonæ fidei. Balal c. J. J. h quls Verb, in fin: de pal- cnſta: Bald. conſ. 24. libe 2. Curt. Sen: conſ. a.: col: 73. I2‚6, l. Ctui tas, ſfe ſi cert: perar: Præpoſ c. I. de nat: feud. Ant. Bur: c. cum dilecti, col. 70. ext.: de empt:& venait. Ecli.& Dec:. vterge num.. e;t. de probar. A Wm. Grauer: conſ⸗ 9. num. 9. lib- I. cui bonæ fidei nihil magis conucnit, quam pacta atq́; contractus feruare. l. excmpro, in prindip. M. de actio. Empr. nihilq; magis con- trarium, quãm fidem fallere, vel promiſſa non adimplerc. Batd. l. priaceps, ſ dell Bald. a. I. in princip. de capira. qus cçuri. Vend. Bald. c. I. in princ col. I. de cap. Conrad. Laur Syluan. conſc. nu. 29. Similiter& priuilegium conceſſum, pto precio, ſiue pecunid, aut ſimili re, irreuoca- bile eſt. SPalat, qui ſe patris, C vnd. lib. Alb. Erun: conſ. 97. nd. 3. vbi I9ſe atteſlarur,candem opinionen eltam amplecti Paul. Caftren, in locoal Ipſ citaro. Eodem modo& priullegium, conceilum ali- cui propter bene merita, eſt irreuocabile, Nec à principe concedente vllo modo reuo- cari poteſt. Etiam ne propter ingratitudinem quidem, Rama. conſ. 226. Rom!!. f verd,§. de vuiro, fallent. 243. ſf. ſolur. maurim. Alciar. lib. I. de Vverb. Higui. Sald l. i cum mbi, ſ de dolo, Alex. conſ. I01. lib. I. Barb. c. nouit.& ibi fel. num. 12. exr. de Iud. Barb. conſ. 2. col. J. lib. 3. Jocin. conſ. Iꝙ. cl. 3. lib. I. conſil. S½. lib. 3. Iaſon, L ex hoc ture. 2. F. efeclu, R. de luſl.& lure, Iaſon,! ſi non ſorrem, S. libertus, R. de onaict. indeb. Iaſon, conſil. 10r. col.3.& con. 120. col. 4. 116. 4. Srepbau. Berrrand. onſil. 214. lib. 3. Sigiſmnund. Neapol, int. con. Mber. Bran. con- fil. I⁊4. num. 2 19. Sed certum eſt, quòd Duces P. recogno- ſcant ſuperiorem, Romanum Imperatorem nempe. Igitur ſequitur, Duces P. iſtud priui- legium Ciuitari, atq; Senatui S. conceſſum, reuocare non poſſe, poriſſimum, cùm ex in- ſpectione illius priuilegij liqueat, illud in for- mam çontractus tranſiuiſſe, atq; non eſſe pri- uilegium ſimplex, ſed continere obligatio- nem. Decimotertiò, ex contractu, ſiue con- ceſſione principis non tantum ipſe princeps, ſed etiam omnes omninò ſucceſſores illius, täàm mediatè, quàm immediate obligantur, ſiue illi ſucceſſores per ſucceſſionem, ſiue per electionem contrahenti, vel concedenti fur- rogati fuerint, Fala. Paul. Caſ'ren.& DD. I. ali- gua vox, G. de d. Bald.& Da.&. i. ext. de probar. Iaſon, conſil. I. aub. 2. lib: 1. conſil. 10. col. 2. lil. 5. Rolaud. A Lall. confil. Gο. num. 32. lib. 2. Multò verò magis hoc procedit in fucceſſoribs illo- rum principum, qui prædeceſſoribus non per modum electionis, ſed per modum ſucceſſio- nis ſurrogantur. IIli enim abſq; omni dubio ex contractibus prædeceſſorum ſuorum obli- gantur, illoſq; obſeruare tenentur, perinde, vt quilibet ſucceſſor priuati contractus,& pa- cta prædeceſſoris ſui ſeruare tenetur. Iaſln. 19. Mae conſt. princ. Alb. Brun. con. 1. col. ³.& conſ. z3. Toan. de Anan. con. Sr. col.2. Mandel. nſ 6/7.n.r. Cr 2. On.& Paul. Caſl. l. digua vox, C. de l. Potiſſ- 3———————— ——B—B—ꝛ—ꝛ⸗—⸗—⸗—ꝛ—⸗—⸗—ℳ—⸗—⸗—Z—ᷓD—ēůſ te—— — ꝗ-vů-——— ——— nͤn——- ———————————— —*— ——————— 3 2 he 6 96 Potiſſimum verò hoc locum habet in contractibus, celebraris à regibus, Ducibus, vel principibus„ſub nomine dignitatis. Ex ijs enim 1i ucceſſorin dignitate abſq; omni dubio obligatur. Bald.& Da. l. Algna Vox.& ibi Alb. de Roſ uu. 3. Paul. Cafiren. nu. 4. C. de U. Ge- min. c. Abbate, 5 Fedad hoc num. I.& ibi Philipp. Franc. num. 2. de ſent.& re iud. lib. 6. Toan. And. Anton. de Butr.& Dal.. Cili Panorm. num. I. Ded. num.. Felin. num. I. Angçel. Bero. naum. 27. ext. de probatio. Bertackin. in ract, ae Epiſcop. lib. a. par a. num. 14 7. Luc. de Pen. l.hi quos, col Benul. verſc ad omnia generalia, C de fund rei priuar. lib. I1. Bald conſ- A7. lib. I. conſil. I3 F. col. 2. lib. 3. Bal. c.. S. Marchio. num. 2. Ae hus qui feud. da. poſſ. Sal. æ.I. S. imperialis- num. S. dé pa. conſtit. Ioan. gne: rep. l=donariones. num. 14. Gde donar. int. Vir- 4 vxor. Socin. conſil. so. num. 29. lib. 3. Rolan. à Vall. conſ. qo. aum. 34. lib- 2. Et in dubio omnes con- tractus;aà Regibus, ſiue principibus initi, cen- ſenturiniti, nomine dignitatis, Toan. gue. rep. l. donationes. nu. 10. Code donat. inr. vir.& vxor. Vſq; adeò, vt ſecundum aliquorum docto- rum ſententiam procedat, etiamſi ille con- tractus fuerit initus, ſiue conceſſio facta, no- mine proprio, non expreſſo nomine dignita- tis. Socin. conſ. 4. nu. 3.& ₰. lib. 2. alegans ad hoc Anton. de But. c. veniens, ext. de tranſactio. Mul- tò verò magis hoc locum habet, quando con- ceſſio facta, vel contractus initus eſt, ratione rerum, ad Ducatum, ſiue dignitatem ſpectan- tium. Soct. conſ. s. col. fin. lib. 3. vel quando in illo contractu, ſiue conceſſione eſt facta mentio offic ij, ſiue dignitatis. Soci. conſil. 24. col. penult. lib. 3. vel quando ille contractus à ſucceſſione contrahentis cognitus, vel con- firmatus fuit. Sala. conf 119. num. 1. lib. 3. Al- ſegaus ad hoc Per.& Cyn. l. priuilegia. C. de 5. Eacleſ. facit id, quod traait Iaſ. conſil.. num. I. cir- a fin. lib.. Et conceſſio, facta reſpectu rerum, ad aliquam dignitatem perrinentium, indi- ſtincteé nomine dignitatis facta cenſetur: Etiamſi nomen tantum proprium expreſſum fuerit. Ag. a dilecti, ext. de foro comper. Abb. car. exr. quod met. cauſ. Abb. c. aduerſus, ext. de immu- nit. Eccleſ. Abb. conſ. 93. lib. 2. Innocen. c. I. ext. de translat. prælator. Barrol. l. terminaro, C ae fruct. & lit. expenſ. Domini. æ ſi gratiosè, col. 2. de Re- ſcripr. lib. g. Domi. conſ-ο.ν. ſiue eo caſu, quan- do nomen proprium,& dignitatis ſimul in conceſſione expreſſum eſt, nomen dignitatis præcedat, vel ſequatur. Bart. lrerminario, nu. 7. G de fruct.& lit. eypenſ. Abb caaiilecti, num. 7. exr. de oro compet. Dom. chi gratiosè, de Reſcripr. ſib. 6. Couar, e. requiſiuiſti, num. 2. vſch ad num. g. exrt. de reſtam. Similiter ex contractibus Ducis, vel principis ſucceſſor in dignitate indiſtincte Conſilium Decimumſextum, obligatur, quando princeps, vel Dux contra. hit vel in pert inentibus ad offic ium ſuum) xel iuxta morem prinipatus, ſiue Ducatus. 341 l. i. in princip.& ibi Iaſ. ſf. de conſl. princip. Ral. Vall. conſ. G6. num. 39. lib. 2. b Sed abſq; omni dubio in priuilegio, de quo incalu præſenti agitur, conceſſo a Duci. bus P. ciuitati S. eſt facta mentio dignitatts, illaq; conceſſio eſt facta reſpectu rerum, ad Ducatum P. pertinenrium,& ab omnibus ſucceſſoribus primi concedentis in hunc vſq; diem confirmata. Igitur ſequitur, modernos Ducesex illãà conceſſione perinde obligari, ſi- cut primus concedens ex illà obligatus fuit. Eamq; ob cauſam Iuis illuſtribus Celſitudi- nibus nullo modo permitti, illam conceſſo. nemretractare. b Decimoquartò, licet ſuperioribus magi. ſtratibus perm iſſum ſit, cauſas, ſpectantes ad inferiorum magiſtraruum cognitionem, ad ſe auocare. l. zuaiicium ſoluitur, Cili BSartul. Bald.& Da. ff de Judicl. cvntra pupillum, 9. umqu aa maius, Cibi Alexan. ſf. de re iud. c. vt noſtrum, G&ilbi Phil. Franc. Dec.& Dd. ext. de appellat. volentes, Silbi Panorm.& Dd. ext. de oſfic deleg. S. uruiurand. Authe de defenſ. ciuit. Inno. Panun & Da. um M. Ferrarienſis,& ibi Franc. Eiy. num. I94. cum ſeqq. exr. de conſtit. Sal.! har lege, C de donart. Innoc. c. cum ab Eecleſtarum, ext. d offic. aeleg. Deciſ. Capell. Tholoſ 4ᷓ 0. Pet. Rebuſf rep. l quod iuſtit, num. 6⁷. f. de re iud. Gemin. cun Afil. 47. laſon, conſil. 1424. col. I. l1b. 2. Per. Rebuſſ in rract. de Euocar. quæſl.. Cpuarr. pradt. queſiu cap.. Bald. l. I. nu. 23. C quomodo,& quande iud Rol. A Vall. conſ. 4. lib. 2z. Et ſic videbatur di- cendum, Etiamſi ſenatus S. hoc ius, atq fa- cultatem habeat, ne quis ciuis, ſiue incola ci- uiratis S. teſtimonij dicendi caula, in litibus ciuilibus, vel criminalibus extra ciuitatem S. euocari poſſit, quòd ciues S. in litibus, e tra ciuiratem pendentibus, in teſtes nomina ti, coram nullo alio iudice, quam coramſe- natu S. examinari debeant: principibus ta- men P. tanquam ſuperioribus permitti, hoc negocium examinationis teſtium ad ſe auo- care, alijq; committere, veldelegare. Attamenm prædicta regula, quòd ſuperiot cauſas, atq; negocia, ad inferioris Iudicis cognitionem ſpectantia, ad ſe auocare poſſit, procedit tantum in illis magiſtratibus ſupe · rioribus, qui ſupremam lJuriſdictionem ha- bent, quiq; ſuperiorem non recognoſcunt, ſecus autem eſt in illis, qui ſuperiorem reco- gnoſcunt; quales ſunt Marchiones, Duces Comites, Illi enim lites, cauſas, vel negotla: ad inferiores lIudices ſpectantia, auocare ne⸗ queunt, Paul. Caft.! nemo, C ae urud omn iud „... eg. Per. Acharon. in tract. de exequenau, mand. Aes cap. ſe dan kiir Iniüitintern lua txxlaisgt UuDyrmwofeud Manen müalal ſeuwmijt! Auüuftuch ag Num luum in mlaua ſud Nnland in ar Tiauhſunau nunſgraljen Mn anla 1u Mannuyon Guii Aexmn fanas b 6 Fanc. Der Mm lr Pauum. G Meu ad Aurk deaffaſau 2n ſeg. exr Kantul noc. c. amd Bus Deciſ Cruel. Tlaha iufiit, um. ſi.f ceru 2, cuſfl 14 al 1H3 Evocat. musf.„Cunt 44 1. 2u. 21.C ume ℳN 1A. Rtei Eriumfiſenatus S habeꝛt, vequiciii teſtimonijdicendici „ criwinalbuse „vel criminalbuic Conſilium Decimumſextum. IAp.. nvm 29. pwar pract. quæſtio. ap.p. num. a3. Et hoc potiſſimum,& abiq́; omni dubio proce- dit cocaſu, quando magiſtratus ſuperior non haber liberam facultatem, magiſttatum infe- riorem pro ſuo arbitrio& inſtituendi„& de- ſtruendi. Tunc enim is magiſtratus, ſuperio- rem fecognoſcens, cauſas, vel negocia ad in- ferioris ludicis cognitionem ſpectanria,, abſq́; omni dubio auocare,& ad forum ſuum trahere nequit. Bal. l.r. n.2 J. Cqusmod.& quand. tudaiae, 2. nume.. ae albod. Ang. liudidium ſal asturi de iud. Curt. Aun conſ,2. Calcan couf. col. 10. &conſard. num. 90. Lſe conſe 144. dab. 1. lib. 2. loan. Monragnan. in tralt Ae Kurhor. Conſili,Cy ili Poer. nums. Per. Rebujfrin Tract. de E uocar. q.. Couar. pradt. quisſtio. cap. o.nuz„z„z. Prærterea prædicta Theorica, Quòd ſupe- riori permittatur, cauſas, lites, vel negocia, a adinferiorum cognitionem ſpectantia, ad ſe „4 3 auocare, nullo modo habet locum eo catu, quando Interior à ſuperiore luriſdictionem acquiſiutr interueniente contractu, vel quaſi. Licus hoc ſatis probatur per id, quod tradi- tur Domino feudi non permitti, cauſas, ad co- gnirionem Vaſalli ſui ſ pectantes, quarum co- Snitinem ipſe Vaſallus, interueniente con- eractu feudi, acquiſiuit, ad ſe auocare, vel ad forum ſuum trahere. Bal. I. 7. uum. 23. quaft. ts. N de Rer diuiſ. Mart. Lauden. c. i. nu. 14. G ibi Prepoſe cerca. fin. de contruer int. Epiſcop.& Vaſall Mart. Eaud. in tract. de principib. concluſ2bs. num. TsS. Prapoſ in prælud. feud. col. 7. circa, med. Alb. Brun. ronſ27.col penal conſ 27. col. 3.& conſ.a/⁷. col. 2. Curr lun. conſ. 2. num. I.Ioban. Fab. Iuſt. de dtrilia. B Tur.in princip. Curd. Pariſeconſg. nu. 30. 146. 7. Iacob. ſchlag begehret/ erhelt ſich kuͤrtz· lich/ wie folget. S wird ein Erbar R th/ ond die Gemeine = Sadt S. Von den 8—¼ Ourchleuchtigẽ/ Hoch⸗ Zaebornen Fuͤrſten/ vnnd Herrn/ den Hertzogen zu 97 de Sandt. Georg. in Tract. fend venbo, Vicarius ol a. AEgid. Boſfin tract. criminal. rir. ae for. comp. nu. 19. G 1.& in rir. de principe: num. 2 9i. Pet. Rebusf in tract. ae Euocat. quaſf. J. Rolanala Valle. conf. 44. num 22. onſ zæ. num. 2.& 3. lit.z. Et idem quoq; luris eſt in luriſdictione, competente alicui ex tali priuilegio, quod in formam contra- ctus tranſiuir. Tale enim priuilegium con- tractui æquiparatur,& perinde, vt contra- ctus irreuocabile eſt. Barr. 1—ui ſemel, ff de ae- crer. ab ordfacien. cum ſimilib. uperius alægarts. 4 Sed certum eſt, Duces P. recognofcere ſuperiorem, Imperatorem Romanum nem- pe,&, vr opinor, Duces P. non habent libe- ram poteſtatem, vel facultatem, ſenatum S. inſtituendi, vel deſtruendd-. Inſuper& ſenatus S. luriſe dictionem me- rum,& mixrum imperium, in totàã ciuitate, eiuſq; territorio acquiſiuit per contractum, & quidem non gratuitum, ſed oneroſum, illudq; priuilegium, conceſſum ſenarui, po- puloch S. ne quis ciuium, teſtimonij perhi- bendi cauſà, extra ciuitatem euocari poſſt, tranſiuit in formam contractus.„ ſgitur ſequitur, Ducib. P. non permitti, examinationem teſtium, vel alias cauſas, ſiue negocia, ad cognitionem,& officium ſenatus S.ipectantia, auocare,& ad ſuum forum tra- here. 41 Ppvrout ſuperius concluſum eſt, de lure reſpondit Ludolphus Schrader I. V. D. Or- dinarius,& Profeſſor in celeberrimà Acade- miâ Francofordienſi ad Viadrum. Approbauit deinde Iohan: Borchol- ten Luneburgenſis. S. vnd P. beklagt/ Ob es wol an deme/ daß J. F. G. Voreltern/ vnd Anherrn/ vnter andern Stadt dieſe hohen begnadungen/ der freyheit gegeben/ daß ſie von des Raths vrtheilen/ was ſie ſich der beſchwerten/ kegen L. an den Rath Appelliren moͤchten/ welches dann J. F. G. in jhren wirden lieſſen/ ſo were es doch ihrer ſehligen F. G. meinung nicht gewe⸗ ſen/ ihrer ſelbſt hoheit abzubrechen/ vnd ſih 98 ſich derſelben gantz/ vnd gar zubegeben⸗ ſondern were vmb erſparung willen der koſten/ weil J. F. G: hofgerichte nicht be⸗ ſtellet geweſen/ die ſachen kegen L. zuver⸗ weiſen/ nachgegeben/ daraus man nuhn eine nothwendigkelt machen wolte. Die⸗ weil aber J. F G. Hoffgerichte jtzo zim. lich wol beſtellet/ vnd die vrſache des nach gebens auffgehaben/ das Hoffgericht der beſchuldigten Stadt viel neher/ dann L. gelegen were/ ſo ſolte man menniglich frey laſſen an das Hoffgerichte/ oder ke⸗ gen L. zu Appelliren/ wie es auff den weg wol eher gerichtet geweſen were. Hierwleder wird von einem Erbarn Nahr der Stadt S die befreyhung der Appellation von den See e P. nicht gratis erlanget/ beſondern vor 254. Jahren von einem damalen Regieren⸗ den Landesfuͤrſten vmb Gelt erkaufft/ von welcher zeit ſich die Buͤrger/ ſo ſ eines Rahts vrtheil beſchweret zu ſein vormeinet/ nirgend an hin Appelliren/ dann an den Raht der Stadt L. vnd ob wol der Fuͤrſten Hoffgerichte zimlich wol geordnet/ der Stadt auch viel neher ge⸗ legen/ dann die Stadt L. So duͤncket jhnen dennoch/ nicht Rahtſam ſein/ ſich auß der erkaufften/ vnd ſo viel Jahre ge⸗ brauchten freyheit zubegeben. Dann zu L. man viel ſchleuniger Expedition in Appellation ſachen erlangen kan/ Als am Faͤrſtlichen Hoffgerichte/ wie men⸗ niglichẽ bewuſt/ darumb ſtehet ein Raht in dem vertrawen/ es werde ſie nie⸗ mandts verdencken/ daß ſie jhren Lan⸗ desfuͤrſten in jhrer anmutunge nicht wil⸗ fahren. de Wr dn Vnd wird hierbeneben berichtet/ daß die Stadt S. vom erſten anfange der⸗ ſelben/ von den Landesfuͤrſten mit L. Rechte bewiedemet. Dann diß ſein formalia verba priuilegiorum. Iudi- cium,& Iuſtitia ſeruatur, à pumâ fundatione ciuitatis ſolita, ſub omni lureL quod prædictæ noſtræ Ciui- tali, donauimus, ita liberè, ſicuti L. hat ang Conſilium Decimumſeptimum. taminciuitate ſuà, quàm ſuis propri. ctatibus perfrur liberius dignoſcun. tur. Zu deme hat die Stadt S. gegen L. zu Appelliren gekaufft Anno. 1314. dann diß die wort des kaufſbrieffes Far. 8 der vmb fromen/ vnd bequemlickeit wil len vnſer Stadt zumm S. geben wir/ vnd ſonderlich goͤnnen jhnen das/ daß ſtemg. gen/ vnnd ſollen jhre beſchuldene Vrthell fuͤhren/ vnd holen zu L. Vmb dicſe batde nante ſtuͤe 6 Sechstauſent Marck⸗ deß dann ein Rath/ vnnd Gemeine Einwohner der weſen/ allein das Hertzog B. der bigen Hertzogen proauus, die S. Appellaton vor S. F. G. Hofſgerichte zuztehenſich enommen/ ſo ſſt voch olcherſtui von Hertzog C. von N. ete. Anno iſot zu R. vertragen/ vnd krafft ſolcher an. action bey obgeſetztem Recht/ vnnd ge⸗ rechtigkeit die Stadt geblieben/ dam diß die wort des R. Rereß/ Wolte ſe mandes entzele Perſonen in/ oder auſſer halb Rechts/ anſprechen/ oder beſchulde⸗ gen/ ſo ſol der Kleger kommen in den o. vnd ſich beruffen an die von L. PLORATO SVFFRAGIO, 51 ne quo nihil felix,& fauſtum. ☛‿‿˙ Vff deeſen fall achee ich/ in Jech⸗ 7 9 S=e ℳ 4 1 3. 4 3 7 ben/ welche don eines Erdamn F. G. dorwendens vngeachtet/ allein kegen L.bn keines weges an J. J. G. oder derſe fugt/ dnd dieſes aus nachfolgenden brſachen. Namq́; primò in priuilegio, conceſſoct- der dmd frommen/ vnd hequemligkeit willen onſer Stadt zum S. geden wir/ ond ſonderlich oͤnnen jnen 8. der ſtign ten ergruͤndet ſein/ daß/ inbetzach⸗ tung dorberurter Prmileglen deſt nes wrgesan Ji E herderhhen Fufſt, ie richt Appelliren muͤſſen/ dnd za Apyellitmde⸗ ſin Alrerſe ſcl Nalulto ripi Natun DEbE — rrak Ban ſrniludci Wwalgoltion wncodend 1 lone, d mäcendum 1 mlin ſi 1 4 lan kt prei des ſollen ſie ihme verhelffen/ vnnd ergt⸗ hen laſſen/ was L. Recht/ vnnd da einen part das Vrtheil/ oder Rechtſpruchnicht gefallen wuͤrde/ der mag das ſchelten/ darjit linRr e einm/i te ghen upluns. DIVININVMINIS IM Natzs der Stadt S. Vrtheltu ani Appelltren ſich anmaſſen/ oder onkerſteben, J. i mn uitati S. Anno 314 expreſse cautum eſt Sur- Ln allen das anah Venproauusdtgh §. G. Heffgente genomnn ſeſtde rdog G. von Nana ertragen/wno ſit ben obgeſetendc tadt gat eit die wort des N Ja entzele Peronmut echts /auſprech n ſolder Klegrrteun iſie hmederhefan ſ /was»Jettm. 8 Vnhel wdert li gl.) b ror. fe de venborum fignif. Barrolus l. Credirtores. Tedtu. 2. nam. 3. C de pigno. gloß. Clem. Attenden- res, verb. debet, de ſtatu Mouach. Loau de Ana: c. Conſilium Decimumſeptimum. jöͤnen das/ daß ſie moͤgen/ vnd ſollen jhre beſchul⸗ dene Vrthele fuͤhren/ vnd holenzu C6. Ex quo priuilegio clarè liquer, quòd non ſit ſitum in liberã voluntate,& facultate illorum, qui à ſententiâ latâ à ſenatu S. appellare volunt, vtrum ipſi velint appellare, ad Ciuitatem L. ſed quòd ipſi præciſè cogantur ad ciuitatem I. appellare. Sicut hoc fatis patet ex verbo, Sollen/ illi priuilegio inſerto, quòd verbum Sollen idem importat, quod verbum debent. Et clari luris eſt, hoc verbum, debent, ſiue Sollen non liberam facultatem, ſed neceſſi- tatem præciſam denotare. L. præror inprin.& Ae eden. L.r. F.r. quod quuig furis. Ldeli- „. extr. de Adult. Feliu. c. Nam concupiſcentiam. num.o. excrde conſtitu: Card Pariſe conſil-22*nu.32. Et licet verbum, debet, importet non ne- ceſſitatem, ſed voluntatem co caſu, quando diſpoſitio reſpicit fauorem illius, ad quem verbum DEBET refertur. d. olſeruarar. S. fin. F ae oſfic. proconſ. l. qui interrogatur. yf. de lurer- rve: actior Bartol- A. l. Creditores. num.. Atta- men illud clari Iuris eſt, quòd inomni peni- tus diſpoſitione id, quod principaliter agi- tur, attendendum,& ſecundum illudde totà dipoſitione, deq; omnibus ſequelis ludici- um faciendum ſit. L. z. in vin. ſfe de Aurb. Turo- rum, Iaſön 1. ſi qæis nec cauſam. in prin- ſf. ſi Cert. petatur. Et prædictum priuilegium principa- liter reſpicit fauorem Ciuitatis S. ſicut hoc ſatis patet ex illis verbis priuilegij: Fuͤrder vmb frommen/ onnd bequemligkelt willen vnſer Stadt S. geben wir/ etc. Iſta verò verba pri- uilegij moͤgen/ dnd ſollen/ referuntur ad ſingu- lares perſonas. Et ſic dici nequit, iſta verba referri ad eum, cuius fauorem iſtud priuile- gium reſpicit, cùm aliud ſit Ciuitas, aliud ve- o ſingulares ciues. l. in zantum, S. vniuerftra- zus. de rerum diuif=l. ſea ſi hoc. J.qui manumittitur. V. ae in Ius Vocan. Felinr c. eam te. num. 13. verl. aliud ſing. Iſg, adnum. 16. extr. de reſeripr. Et ſic liquet, verbum Sollen in prædicto priuile- gio non referri ad eum, cuius fauorem illud Priuilegium principaliter reſpicit, eamq; ob cauſam verbum Sollen/in iſto Priuilegio po- ſitum, propriam ſignificationem retinere,& neceſſitatem præciſam denotare. Et licet verbum Moͤgen/ ſiue poffunr, li- beram voluntatem,& non neceſſitarem de- notet. I. ſapè. Erili gloſe& Barrolus ſf de ojf- cis præſedis. l. non quicquid, ſſ de Zuaic Bartol: d. 1. Creaitores, num. 7. laſon l. quod ꝛuſſit, nar 57. M ae meiudicatd. Bart: l. Gallus, in prino& ibi Iaſ. ſect. 7. 2 l. ih leckr 2. num- 1 9. f. de poſtbum. laſe lir. 99 num: 3. Srde Iurud omn. Iud. Atramen hoc non habet locum, quando verbo, poſlunt, eſt iunctum verbum, debent; tunc enim rarione adiuncti ſignificatio illius verbi alteratur, ità Vt iſta verba, ſimul iuncta, non voluntatem, ſed neceſſitatem præciſam denotent& qui- dem indiſtincte,. 1. vesſe poſſumu,& delomus, extr. Vt Eecleſias, Lenefic fue kminur.!. prætor, in princ:ſtide eden Clem: 2. iunct, gloßverb: debenr, de HAatu Monach. Alex. conſe2z.incip-viſis verlus Aitr Tæſtamentixircu hntlibre. Iaf lr. nu: z. ff de Turiate: om. Iud. Iaſon l. Gallus, in princlectur T. num 27.& ledtu: 2. nu. To. limir. 3. ſf. Aé leb. ꝙ poßituunn. I gi- tur ſequitur, quòd vigorc prædicti Priuile- gij illi, quià ſententijs, latis à ſenatu S. ap- pellare volunt, non tantùm poſſint, ſed et- iam præciſè cogantur ad Cmitatem L. a p- Ppellare. b Secundé perhibetur, in Priuilegijs, Ci- uitati S. conceſſis, cautum eſſe: Iudicium. & luſticia ſeruatur, à primàâ fundatione Ci- uitatis ſolita, ſub omni lure L quod præ. dictæ noſtræ Ciuitati donauimus ita li here, ſicuti L. tam in Cmitate ſua, quam ſuis pro- prietatibus perfrui dignoſcuntur. Et ſicex illo priuilegio clarè liquet, quòd Ciuitas S. Iuri L. ſubiecta ſit, quòdque Ciuitas S. lure L. in omnibus,& per omnia perinde vti de- beat, pro vt L. illo Iure tam in Ciuitate fuaà, quam extra Ciuitatem vrtuntur. b Quͤm itaàque L. ita vtantur Iure ſuo quòd ab omnibus ludicijs, ſubditis Juri I. ad nullum alium, quam ad ſenatum L. A ppel- latur, ex hoc infertur, quòd etiam vigore huius priuilegij, à fenatu S. ranquam Iudi- cio, ſubiecto luri L. ad nullum alium, quam ad ſenatum I. appellari poſſir:; Tum quia dictiones, ITA.& SICVTI. ſunt dictio- nes ſimilitudinariæ, omnimodam ſim ilitudi- nem denotantes: ſcui,. de repud lerea.! ſacur, C de Adtio-& Oblig: a fin. exrr. de rofl. ſPvlia& zbi Anton, de Burre norale per ilum zext. dicit, quòd dictio, SICVT, importat omnimodam ſimilitudinem,& in ſubſtantiâ& in quantita- te, quad aictun refert, atg faquirur Socin. Iun. conſ. Zo. uam. 2½ lib. I. Et iden zener loun. de Anami. nouit. exrr. de Iuaic, Socin. nf az. num. 1. lib.z. faeit rext. c. olim.& ibi norarur exrzr. de verborum Jänif l. ſiquis obrepſerit, Made falſis. Tuͤm quia, quando vnum adæquatur alteri, omnis vir- tus, omniſq́; quantitas, atq́; natura rei, ad quam fit adæquatio, imbuitur ei, cui adæqua- tur. Barrz. Socin.& DD. læ.& ibi loan. Crorus in re- per. num. S.& Iacol.de Męrunum.] 7. Argum. illi- us Text. fde legar. I. facit texr. 1.1.§. 1. V hi quia in faud. par. l. ilud. fde donat. cauſa mortu. l. z. in prin. Qae Rei vxor: action: Batrr. 1.7. M ae on- Frm. Tur. Qupd etiam in priuilegi locum habere 1 2 zradir 100 vradit Sald con/³ 15. u.d. lib. I. Tum quia illud, quod ineſt te rmino Exemplificanti ‚videtur ineſſe termino Exemplificaro, etiam ex taci- tà repetitione. lin Tetamento. Heue cendit:& de- aouft l Theopompus f de dor. pralegaræ. Sicut E KRelatio intelligitur, cum omuibus qualitati- bus facta, atq; relatum ineſt referenti cum omnibus ſuis qualitatibus,& circumſtantijs. lin Toftamenia, f de condit:& demonſf l. A flio, S. Kteſtator. fide alimeut:& cibar: legat.l.3. in prin. Sdt fundo iuſiruéo, Bartrl ſi qutsi ſeruum, Sen.n.. Fde legat 2. Bart: 1.1.9. Rnal. ff.ſi famil. fur. fetiß dicar. Barrel.. in prin. fede receplasr. Bart:liumclio legum..J.ede pœns. Francif Aretie ſeie debemus FVaey O. laſ. l.ſi ci. S. 6 filio, n. 10. ſf de legat.i. Carainal. Pariſiconſ. 2 r.n. 4 J.&&onſ. 23.1..66 lib.1. Tertiò, Ex vſu, ſiue obſeruantià, poſtea ſecurà, quælibet diſpoſitio declarationem rec ipit.i./ſeA&Lxlianus, H.protnde, Had SCMaced. Iminimèt-&!.hi de inrerpretutione, ſde legib:sc2u ailectu. exr de conſuer: Aymo: Grauer. conſ 1or. uu.. lil.z. Et hoc vſq́; adeò verum eſt, vt procedat, etiamſi in tali vfu, ſiue obſeruantià requifita ad conſuetudinem introducendam non in- teruenerint. Namq; nihilominus per talem vſum, ſiue obſeruantiam diſpofitio præce- dens declaratur,& in tali obſeruantiâ, fiue conſuetudine declaratiuAâ, vel interprerat iuà illa, quæ ad conſuetudinem inducendam alioquin neceſſaria ſunt, non requiruntur. Paul-Caſtr⸗conſes 2.col-finrlib- 1. Frauc: Aretrconſ. 1. col. 3. Socin: conſ.rIz. col-fin:libei. Corn. conſe I4S. col. Hinal:lil. †& Deciuicum N. Ferrarienſtscol.2. ext: de conflit: Deci: esnſci †J. colefinal. Grauez- conſeroi: n. 4. Sed in figurarione cafus narratur, ab Anno 1314. quo prædictum priuilegium, quòd à ſenatu S. ad fenatum L. Appellari debear, ei- uitati S. conceſſum eſt, vſq́; ad hunc diem, ſemper& obſeruarum,& in viridi obſeruan- tid fuiſſe, quòd à ſententijs ſenatus S. non ad ludicium Curiale Ducum P. neq; ad ipſos Duces, ſed ad ſenatum Lappellatum ſit. Igi- tur ſequitur per illum vſum, ſiue obſeruanti- am,& Priuilegium conceſſum Anno1314. nec non& aliud Priuilegium, de quo ſuprà mentionem feci, etiamft illa priuilegia alio- quin dubia eſſent, talem declarationem rece- piſſe, quòd à ſententijs Senatus S. non ad Du- ces P. vel eorum Iudicium Curlale, ſed tan- tum ad ſenatum L. Appellare licer. Quartò interueniente prohibitione,& reſiſtencià, ſubſecutà poſtmodum ſcientià,& patientiâ, omnia omninò etiam illa, quæ ſunrt meræ facultatis, præſcribuntur. Iauocr& A. Las cicum Eceleſia Sutrina& ibi Eranciſ.Riprexrt. de cauſa poſſeſt.& proprie. Abb aquod ad rranflatianem v. ext:de ffic:legar. Ablrconſiorad.I. lib.r. conſcg. Oonſilium Decimurmſeptimum. n..& conſe Iz. nu.J. lib-2. Ant. de Burrrconſ&unf. Jr. Abl*cbonæ.el.2.n. Ip. extde poflulat: prælat. A¹. c finen. I3. e;xt. de reflit ſpoliaz⸗Deci. nſe 175,, 6,G conheis Aym: Grauet: in tracta: de antiq: temp. 4 parr. S. Materiaiftæ:n. 2.& 99.& S.circa pramiſſan ar. 4æ. G 45. Abé.&. inter careras. in fin. exr. de re. ſerip. Abb.cex parte Aftenft exct, de conceß. prebend Abb.& Wanext. de deris coniug. Felin c. cum auaef hiſſent, n. 2z.e. cum M. Ferrarien ſis. nu.]j ext. de conß. Erandiſ. Balbe in tract: de præſcript: 4. part.. jan princip. quaſt=Henniug. Gœaen,copſ2. lib⸗J. Boland 4— ad finem.& conſ.ain, 20, un multus ſequeniibus lib. ⁊ Philip. Porr. reg22.& 364lib 3. Cpwar: repert.c poſſéſſör. part. 2.§. f. n. G.de R. Plibos, Et in ſpecie, quòd hoc habeat locum etiam in præſcriptione Iurisdictionis, quòd videli- cet eo caſu, quo ſuperior voluit exercere lurisdictionem, inferior hoc permittere no. luit, iſte inferior, interueniente lapſutempo- ris, ad præſcriptionem requiſito, Iuriſdictio- nem reſpectu ſuperioris priuatiuè præſcri- bat, ita vt ſuperior iſtam luriſdictionem Wl. terius excercere nequeat, traait Calderinu conſed tit. de ſententia exwom. Felin' c. paſloralua J. exr. de oſſic ordinan. b Sed in facti ſpecie narratur, IIluſtrem principem& Dominum, Dominum B. Du. cem P. annixum fuiſſe,& molitum, Appella- tiones, interpoſitas à ſententijs ſenatus 6. ad ſuum, ſuæq; Curiæ forum trahere,& ſic contradixiſſe, ſiue reſtitiſſe illi Iuri, quoa ſententijs ſenatus S. Appellatur ad fena- tum L. 1 Similiter in figuratione caſus narratur, ſenatum S. Duci B. noluiſſe permittere, cau- ſas Appellationum ad ſe, atq; ad forumſuum trahere,& ex iſtà reſiſtent ià, ſiue contradicti- one inter prædictum ducem P.& ſenatum. & litem,& bellum tandem Anno 1504. tranf actione ſopitum,& ab illo tempore vſq; ad hunc diem& obſeruatum,& in viridi ob- ſeruantià fuiſſe, quòd ſcientibus,& patien- tibus Ducibus P. à ſententijs ſenatus S. tam- tum ad ſenatum L.& non ad Duces P. veli-- lorum Curiam appellatum fuerit. Igitur ſequitur, etiam poſito, ſed tamen non conceſſo, ante illud tempus cuilibet li- berum fuiſſe, à ſententijs ſenatus S. ad ſenæ tum L. vel Duces P. appellare, propter hanc tamen reſiſtentiam, fiue contradictionem, ſubſecutà ſcienti,& patientià Ducum P. nec 6. nom etiam interueniente lapſu temporis plus quam ſexaginta annorum, Senatum,& Ci- uitatem S. hoc lus præſcripſiſſe, ne quisa ſententijs illorum ad alium, quam ad ſena- tum L. appellare pofſit. b Quintò tranſactio quælibet à lite præce- dente declarationem recipit:! fdecn 4 AAG. relifurtle Waribercuuüc 6 1 Ameriu Nuun fa uiic Knnul4n- Ahrauit Lan b lalrfice aitaumette th weuT T faal xalal uniDm!, enan, g'in Kelin fduu NMwuun gen Du4 Nhnelu Wuerr n W uc al 9 lone ti Pdtiſentent Dmarlterr V A lnter fdunug.ac D nnld Khim da — 4¹ in fäcti ſpecie una m& Dominaum, Du nterpoſitas iſeateni ſuxq; Curie fommm xiſſe ſiue rcſbtilteli s ſenatus§. Apcck litet in fguritiareci 5. Duci B. noluiſem Ilationum adſe rnt b Ker iſti rellkeniölt pradictumäucoê- & bellum tndem opitum Kd lcn m& obſeruꝛtum, l” fuiſe, odlms iſſe iſemteniſ Dacesb. nue 1 4 — 6 Conſilium Decimumſeptimum. 101 Iaſ. G DD. G de rranſact. Sed in figuratlone caſus narratur, inter Ducem P. nomine B.& ſenatum, populumq; S. talem controuerſiam fuiſſe, quòd ſua illuſtris Celſitudo conata, & annixa appellationes interpoſitas à ſen- tentijs ſenatus S. ad ſuum’, ſuæq; Curiæ fo- rum trahere, ſenatus verò S. hoc nullo modo permittere voluic, ſed prætendit, cos, qui à ſuis ſententijs Appellare nituntur, ad nul- lum allum ludicem, quàm ad ſenatum I. appellare debere, indeq;& bellum ortum,& illud poſtmodum ità compoſitum, quòd 4 ſententijs ſenatus S. ad ſenatum L. appellare liceat. Igitur ſequitur, illam tranſactionem ſecundum litem præcedentem ita intelligen- dam, quod a ſententijs ſenatus S. tantùm ad ſenatum L.& nullo modo ad Duces P. vel il- lorum curiam appellare liceat. Sextô. De vno affirmatum de reliquo intelligitur eſſe negatum,& vnius incluſio eſt alterius excluſio æ. nonue.& ibi Feliue extre de praſumprtl. maritus& ibi Iaſe Gde procurator.l.um praætor, ſf. de Iudic: Aquenſis l. fine ffe quod quiſq; lu- rus. Riminal. l. 1. zol. 1ꝙ. M ae offic eius, cui mandar. eit Iwrusdick. Lancelor. De.l. penal. col. z. G de pattir. Cagnol. I. 1. f. de Reg. Iun Et limitata permiſſio limitatum effectum producit(ucellauerar,ſf de bir quæ in Teftamenro delent. I. in ratione. S. fin. ſ adl. Falcidlt'in agru,& ibi Alberic. fde ac- duir. rer. Dom. l. ſod ſi plures. S. ad ſubſtituros, Verſ in arrogato,&ibi Bald. Immo. Rapha Cuma: Alex: & laſon ſ. de Vulg.& pupillari. l. a9e cum Gemi- niano. Sibi Bald. Salicer- Roma.& Iaſe G de tranſ alt. Yraquellus in tract. ceſſanre cauſd ceſſar& eſfectas. parr. i nam. Ia*. bLi mulros alios rextus,& DH. ad boc aaautwtr. Cum itaq; in prædictà tranlactione initäà Anno 1504. cautum ſit, quòd à ſententijs ſenatus S. ad ſenatum L. appellare liceat, Sequitur, illam tranſactio- nem ità interpretandam, quòd à ſententijs ſenatus S. ad Duces P. vel illorum Curiam nullo modo appellare permittatur. Septimò tam in priuilegijs, quam in con- tractibus, nec non in reliquis omnibus diſpo- ſitionibus verba potiſimum attendenda ſunt, pro vt hoc, quòd in priuilegijs verba po- tiſſimum atteadenda ſunt, expreſsè probat tentus, cporrs evtr. de priuilegiνrecepimus,extr: cod.rit. cconſiderauimus, exrr de electio. gloſ cvt A- poſlolica, de priwilegrin G. gl. dlemen. I. Vorf, excolen- das. ld finem. de decim. Balato ſin. Argunm. illius texr. exrr: ae tranſla: prælaro. Bald.l. 2. col. 2.erfe vlrerius quæri tur ſfde Conſtir. prin. Baldl. j. Siſi us qui nauem. Fasexerciro. ackio. cun mutr, hemilib. allegaris per Yraquel reper l. ſf vnquam, Verb- libert. n. F. Cde re- uoscanddonar. Quòd verò in contractibus ver- ba potiſſimum attendenda,& ſequenda ſint; Probat texr liſi quis Ripularus ſit Srichum in prin.& admittendum eſſe. ili Franciſ Arere& Iae aer o. litd ftipulatus. S. Chriſogonus. freæod. tit.I. fiaeiuſſöres masiſtraruum. s pro Aurelio, ibi, lecta ſutſcriprione: l. ſftipulalus es, ili, ſecundum ea verba. de fiaeiuſſärib. I. fancimus, C eod. rit. Socinr conſe 19. conſczo. confæαl.ce 2ſ. . lib.. dHaſconſ.r Fo. calum. 2.a. onſ⸗22o.celanrepenul. libezcum multu ſimilib, allegatis per Vraqueli. leſi vnguam, verb libertu. num. S. vg ad nu. 9. C de re- aurand anausb,..,,ſſ Et verba taàm contractus, quàm priuilegij ſunt forma ipſius, quæ dart eſſe Rei, necci ali- quid addi, vel detrahi poteſt. Balal. fin: col c. C. de ſwis Clegiti. Balal. lecza, col.2. verf. ex præalctis. Phe zert, pet. Bald onſedd. zvl.z. confar. col. t. liber. conſ. 71 kib. 3. Raphia. Cuma. conſ. 70 ½. colum. final. Ideòq;& omiſlum verbis habetur pro omiſſo I. quicquid aſiringendæ,&ibi Iaf,& DD. Fae n. Et nulla diſpoſitio extra verba illius extendi debet. 1. quod corhlitarum,& ili Sarr. f de Teſta- men. militari. Signorolizon. incip. quæſtio, zalus eit. col. 3. Illud quòq;, quod contractus, ſiue Pri- uilegium non dicit, quodq; verbis contra- ctus, ſiue priuilegij expreſſum non eſt, nec nos dicere, vel affirmare debemus. I. ſeruum. S.non dtxir prætor, ſfide acquir. bered. Bald. conſ.(oo. col. 1. lib. 4. Bald. l. omues populi, paulo ante ſinem, ſſ de Laſlic& iur. Pro vt etiam alibi traditum eſt, Illud, quod Inſtrumentum non dicit, vel can- tat, nec nos dicere, vel cantare debemus Bala e. Rucbolphue col. 2. exrr. de reſcrip. Bald, æ per veue- rabilemecol. penul. æxtr de Eledt. Bala. conſ.297. lis. Angel'l. inreræst. Cde ſolutionib. Quòdque non poſſumus plus, vel minus loqui, quam Inſtru- mentum loquitur Bala onſ.+ τ. col. z. lil.:. Nec etiam poſſumus interpretari, diſpo- ſitionem aliquam id diſponere, quod non lo- quitur, Balai conſ. 2QQτdl. z lile. Yraquel. reper. l. Hi vnquam. verbrliberzubs, num,. de reuocand donar. Omniſq́; illa interpretario, quæ verbis non conuenit, vel refragatur, reijcienda eſt Barr. I. ab execurore, col.2. Verſ. tem ſi verla.&ili Im- mol.& Ang. Arerin, ſſ de verb. oblig. Bart. l. auob- S. ergo, ſ quvs,ſf. de lærciuran. Balal ea quæ. Ccom- mi. vel Epiſlol. Angel. l. ſi qais inrenrioue, ſ. de Iu. dic. Immol. con). 27. col. 2. Paal. Caſer. conſ. 339. colu. 2.11. I. Franciſ. Aret.& Iaſel. quicquid zfiringen de, in prin. ſfe de V. O. Alex. conſ. 29. col. penvl lib.r- cum multis fimilisus allegatis per Tyraquel. rep. l. ſi Vnquaim. verbelibertär ns. I2. Cde reuocand. douario- nnlus. b b Ex quo infertur, licet Duces P. præten- dant illius priuilegij, quòd à ſententijs ſena- tus S. ad ſenatum I. appellari debeat, hanc cauſam fuiſſe, quòd tempore conceſſionis Iu- dic ium Curiæ Ducum P. non ità, vt decebar, conſtitutum fuerit; Cùm hoc tamen verbis priuilegij expreſſum non ſit, illud nullo modo i 3 Rurſus —— ſͤͤ —“ ö PKurſusex hoc infertur, licet Princ ipes P. prætendan t, ludicium Curiæ ſuæ illuſtris cel- ſitudinis hodie benè conſtitutum,& inſtru- Kum,& ſic cum ceſſat cauſa illius priuilegij, & ipſum quoq; priuilegium ceſſare, hoc ta- men, cum illud ex falſis præſuppoſitis extru- tum ſit, ſimiliter non admittendum. Clari enim luris eſt, quòd deſtructo fundamento,& omnia ſuper extructa corruant.(ægiunprinaif- de éxcepr. rei ludcum Paulus I. q..l. Octauò, licet, ceſſante cauſã, ceſſet& effe- ctus. æ.&ſi Chriſtus.& ibi DD. exr. de lurelur. æum ceſſanre,& ibi DDiext de Appellat. Ijraquell in tractat, ceſſante cauſapart.t. Attamen in du- bio non præſumitur, cauſam ceſlare, ſed is 3 qui hoc allegat, illud probare tenetur, Tuùm quia hoc, quod cauſa ceſſet, facti eſt,& in fa- to conſiſtit,& certi Juris eſt, quòd facta non Præſumantur, ſed probari debeant f. 2uecung, in prin ſde Publicin rem actione!.in bello. S.factæ. Fae capri.& poſtlim. reue is. Tum quia Regulari- rer quęlibet res preſumitur perſeuerare in ſuo ſtatu,& mutatio non præſum itur leum qui, ff. de probar. Tum quia Regulariter quilibet tene- tur probare id, quod eſi fundamentum ſuæ in- tentionis L. 2. ſf. de probarionib. l. qui accuſare. 2 ibi DD. Qde edenal..& lactor. Cde probar. Prætereaà illa Regula, quæ vult, quòd ceſ- ſante cauſâ, ceſſet& effectus, multas limitati- ones patitur,& inter cætera non habet lo- cum in cauſâ impulſiuà. I. 2.§. in.& ibi gl. Barr. & DD. F ade aonar. l. I.§. exum.& ibi gl. Burt.& DD. ſf. de pgkulan. l. ſed erſi mors.. fin. f.de donar. inter vir.& vor: gloſcl.s ·Verſ. occupari.& ibi Bald. F. de ferYs gloſc. liſi pecuniamdn princ ſf. de condict. ob cauſam, cum multu ſimilit. allegarts per Tyraqu. in tractat ceſſunte cauſa. part-2.limir. I. nu. 1. 2.. Et in dubio præſumitur, cauſam aliquam eſſe cauſam impulſiuam, gloſ L.2. 5.fnal. ſf. de donat. gloß. Dyn.& Philip. Francic. decer. de Reg. Iur. in ã. Lacob. Areri.& Onl.r. col. 2.9ppoſtr. 3. C. quæ ſir longa conſuetudo, Collecta&. poſt trauflarionem. col. I. verſ ſea quid ſi Aulircrur,& ibi Cardinal. Florent. S. cæ- rerum. col.. verſ. quæro in eo, quod ſupra. exr. de re- nunc: Paul. Caſril fin. ſrde condiciob cauſam Angel. 9. Wlus autem& ibi Trancif.Oteri. col. 2. Inſtit. de Teſta. milit. Socin. conſ. g&½. ad hinem lib. z. Eamg ſentenri- am communem éſſe atteſtaturCard flor loco præalleg. Similiter iſta Regula non habet locum, nec in cauſà finali quidem, eocaſu, quando cauſa ceſſans non eſt vnica. I. ſ non lex Aklia fentia,&ibi Bart. Bala. Immo. ffe de hered. inſtir. rator petirtas, S. quæ Turoribus, ſfde excuſatturorum. Lloß. L.lib'e rorum. S.s.Verf collocure.&ibi Iacob. Ru- eriga. Sart. Alberic Bald Paul. Caffren ſfe de his, qui notaniar infa. Draquell. in tractat. ceſſante cauſa. Pari.z liniuie.2 2 Vbi ſe mulras alias& leges,& au- rsorerates Doctorum ad hoccirtart: Et in dubio non Præſumitur, cauſam, præſertim non expreſ- ſam, tantum vnicam eſſe. Cert. Sen. conſ.on n.. IaſAuib quas actiones. C. de hacroſan. Eccleſcu. F. raquel-in tradt. céſſunte cauſa part. 2. limit. 21. i. Deinde prædicta Regula non habet lo- cum in illà cauſã, quæ in diſpoſitione aliqui expreſſa non eſt, ſed tantum taciteè ſubimtel- ligitur, ſ maiores& ili DO. Cde zranſact. 1 ſn. petendl, Eilbi gl. DD. CGdeé condict ob cauſl.3. 9. ſi quus quaſi& 1bi gl& OA esa. tit. 6. quod qui ff de condict. indeb.l.cum in plarer. locator& 1bi Da Ffae locar. Barr:l ſi ego. oppofir. 2. ſyhi certum petaumn. Vraquel:in tract ceſſante cauſa. part. 2. limir. 2 ub3 ipſe multa alia ad hæc allegat. Eodem modopræ. dicta Regula non habet locum, vel quando cauſa etiam finalis eſt tantùm præſumpta. Mraqin tratt ceſſante cauſaparte æ limit. z9,Vel eſ probabilis, non neceſſaria. Bala.1.z. col. y. ſelur. matri-Socin conſt. colum finalib. 7. Tyraq:in tralia. ceſſante cauſa part. 2limit.. vel quando illa cau- ſa non eſt propinqua,& immediata, ſed eſtre- morta, ſiue mediata, ęll mulier Argum. iliu rext. ſfe terum amora. Tyraquel. in tracta. ceſſams cauſa,part. 2limitat. 20. Prædicta quoq́; Regula habet tantum lo. cum in caufâ, ſecus autem eſt in occaſione, Namq; ceſſante occaſione, nunquam cellat effectus. l. final. ffde. reſcinden. vendit. Bald a ſoli tæ. cir fin ext. de maior.& obed. Tyraq. in tratt. a ſante cauſa. part. 2. limit. 13. Et Regulariter id, quod in facto conſiſtit, occaſio, non cauſadi- citur. ⁷. S.porro.&ibi Carainal. Florent& PanmÜ vterg vltimo notab. ext. vr Eacleſiaſt. benoſc. fine aiminur, conferantur. r. S. porrò,& ibi Dom. de 4 ru regul: lib.. lement. dudum. S. in ſiudiq autem li. beralibun, ibi,ex aliqud ratione, vel cauſaide ſepulu- Ll. l. ſi c 790.§.7 nteraum, Verb. pactum me vſucapele, Rae Pabliciana in rem aciis. Bala. l. certum. auf⸗ nem, C famil. herciſcun. b Regula etiam prædicta non procedit, quan- do is, qui prætendit cauſam ceſlare, agit de lucro captando, ſiue de quærendo aliqvid Barrtlonnes populi. col. 1S. ver⸗.ſecundò quærs auſla rura. ſfede luſiic& Iure. Balaladigere Squamuuſ de ure patronatus. Socin. con. ⁊.· col. fina lib. 7. Tyraq'in tractar. ceſſunte cauſa part:⁊ limir. 5. Eo qu 0g; cae ſu, quando ex caufæ exiſtentiâ alicui iameht Ius quæſitum, ceſſante cauſà, ceſſat effectus. l. h poſt mortem, F. 7. Sl. non purauit, s ſea C h peij mortem. fde bou. poſſeſßß. cantra Tuab. l.cum exon. C quando dies legati cedat. æab eo. de Aeckio. libd. Ter menr. conſiiturionem. col. pen. eod. tit. oan. Andreod cer. col.. de R. ITlib. G. Balat ffliam lectu.I. Ff de ſena- tor. In contractibus quoc; nominatis, ceſſan- te cauſà, etiam finali, nunquam ceſſat effe- Etus. Bald. lcum re. Argum. illius text. Qae pact. in⸗ ter empt:& venait. Tyraquel. in tract. ceſanle uuſ ceß. parr. 2. lim. 36. Et ſemper illa diſ poſtio:in quã fit mentio precij, ſiuc pecuniæ, cenſerle Nb rume Qlmüttnöin! tal polto, DWWuige,le m däisrin mieleoe⸗ u uimä eletei Nius pon gra ivatp in ill arutspotin Tieaan vemp Naunruülcg Wuihorus Nentus. ena 1 1 db gulinc⸗ lch Driu PWaanrinc ten„Dac ſt propinqua& inmen ue meclata, gllſnn enum amuta Jyaulan 7.2 AmrkAr. z0. dicta quoq; Reguutit cauid, ſecus auten di cellante occafont, mo Sarad. ext. vI du naferauturti Tund 44.Cementaudm 1ub der 4liJud nniuxtu 1 Ant a. interum aen jein ciancin m alu.Jut 44 mil. leruſcun. . ctium pexdick ulff iorxtendit caulamd- tando— lue d u * a e — elle contractus nomina tus, Emptio nempe,& venditio. n.&ibi gloſſ& Bart. G de praa. ae- Lurio. lib 1o. gloſſ. apud Celſum, g. hi cum legitimu, vers Prerioiſde exce. doli, gloſl. C Balal. cum do- gem, C de lure dot. Marrb.de Ahlict. eaiſa 7o, n.2. Sec incalu præſenti in iſto Priuilegio, de quo controuertitur, nulla penitus cauſa ex- Preſla eſt. Et licet Duces P. prætendant, prædi- cii Ptiuilegij hanc cauſam fuiſſe, quòd tem- pore conceſſi Priuilegij, Iudicium Curiæ ſuæ illuſtris celſitudinis non bene conſtitutum, vel inſtructũ fueri t; Attamen, quòd iſta fuerit cauſa iſtius Priuilegij hactenus probatum non eſt, multò verò minus fides facta eſt, illam eſ- ſe vnicam, ſolam, finalem,& immediatam cauſam iſtius Priuilegij. Inſuper ctiam ex in- ſpectione illius Priuiſegij liquet, cauſam pro- ximam, ſiuc immediatam illius Priuilegij fuiſſe precium, Item& nummos à Senatu S. Duci P. numeratos. IIlaq; prætenſa cauſa vonſiſtit nõ in Iure, ſed in facto. Et ſic liquet, etiam poſito, ſed tamen non conceſſo, pro- bari poſſe, illam prætenſam cauſam eſſe cau- lam huius Priuilegij, illam tamen potius præ- ſumi, eſſe occaſionem, ſiue cauſam impulſi- uam, quam finalem cauſam. Ofaa fdeeaamnmna xt de maior. G'ua ui 4 part. 2 limik kili 2Go conſiſht, occaln Srern. GuCruus Prætereàd prædictum Priuilegium, cùm illud non gratis, ſed pro precio conceſfum ſit, atq; in illo fiat mentio precij, ſiue num- morum, potius eſt contractus,& quidem no minatus, emptionis nempe,& venditionis, quàm Priuilegium. Ex illo Priuilegio Ciui- tati S. hoc Ius quæſitum eſt, ne quis à ſenten- tijs Senatus S. ad alium Judicem, quàm ad Senatum L. appellare poſſit. Nec non& Du- ces P. qui in caſu præſenti prætendunt: cau- lam dicti Priuilegij ceſlare, certant non de damno virando, ied de lucro captãdo. Igitur ſequitur, Duces P. prætendentes, cauſam il- liusPriuilegij, de quo in caſu præſenti agitur, cefſare, eamq́; ob cauſam nec illud priuilegi- um vires obtinere nullo modo audiendos, il- lamq; Regulam, quòd ceſſante cauſa, ceſſet& effectus, in caſu præſenti locum non habere. Nonò licet regulariter is princeps, qui Priuilegium conceſſit, illud interpretari poſ- ſit, a cum Veniſſenr, Gibi Abb. Felin. Dec.& Dal ext. de Zudic. l. fnal. S&ili Da. Qde légib, l. Neræ- rius,& ibi Deæ.& Cagnol. ſf. e reg. iur ainter alia, exr. de ſentenria excomamiu. Dec. l. in amlb'iguts, M de Te. ILur. Crauer. conſ. 72. Kut. ↄ9. lib. T. Atta- men hoc itaà demum procedit, ſi Priuilegium ſit obſcurum, ſecus autem eſt, ſi Priuilegium ſit clarum, manifeſtum,& a pertum; huic enim interpretationi locus non eſt eam ob cauſam, Quia in claris non eſt locus neq; coniecturis, neq́; declarationi. 1 nrinuuu, S. cmm irq Mdel. O.f. ille, aur Ae, S. cum in verbis 5 de leg. 7. oldræd. 2 Eonſilium Decimumſeptimum Viberrus. n. 1z. Cae reuocand douar- won. IIg. Zuceprex praſenr Themateirea princ. Dec Aurh. ex veſte. u. G. C. de colar. Deci. l. hi donarione, nr. 2. Ceod. titul Paul Cuf. l.heredes palunm, goi quid — Pol, M de Teſtam. Der. de tno!io. conſ, 299. indvp. præ- miro, el. Enal. Dec. l. iu ambvguus orationilb. nu. f. — de ne. iur. Dea l.r. col. Gae impub.& alus ſabſtitu. Dec. c. fim. vl. v. ext. de euſtitionib. Decius, a. paſo- valuein ſin. exer, ae exceprio. Graxer. wonſg n. z2r. eun. T2..6. Gcon 2z. n. 2. Bald. c.-. cl, 2. VerfItem qui tnrerpretgrurexn de conſt. I. Paul, cuſt. con: 22. rol- fin. conſ. I4 R. col., n conſ. 3240. col. I. lhle I. Dec⸗ Ccum venſſénr,exr de udie. Tyraq repel. ſi vnqud. verb. libertusn. I/. C. ae reuocand. Aonuat. Spci. Iuu. onſass. n. 10. lib. 3. Et vbi verba ſunt clara ca- uillationes Aduocatorum locum habere non debent Bald. onſe 17½. in fim. libi 2. Grauer conſk. nu. 21. conſ. IKHu. F. conſ. ey. nu. 2. Ac in qualibet diſpoſitione potius attendenda,& ſequenda ſunt verba certa, quam mens Imaginaria,& incerta. Sald. conſil. 42 12. ol. 2. lib. 1. Et omnis illa interpretatio, quæ a verbis diſcre pat re- ijcienda eſt. Barr. l. 2b execurxore, cola. Penulr. in princ. ſf. de appellar. Bala liea qææ, Casmmuniraris vel Eptſtola, Eranciſ. Arer. conſ. S9. Franciſ, Arer. l. J. S. flipularib, F de Verb. oblig. Alex. conſ. 21F. in- cip. nec arguendi, in fin. lib. 2. Dec. l. in Ambigui, 2.2.. de reg. iun, Iyraq. reperir. l. Fi vnquam, Verb. Idemq; eſt de mente. Felin. nouir. n.. lim. †. exr. Se WMaia dũ videlicet ibi tradit: Concedentem Priuilegi- um non poſſe interpretationem talem facere, Per quam Priuilegiũ perimeretur. Eodem mo- do hoc non procedit in illa interpretatione, quæ naturæ Priuilegij reſiſtit: Namq; tam verba Priuilegij, quam cuiuslibet alterius diſ- poſitionis, ſccundum naturam illius diſpoſi- tionis, ſiue ſecundum ſubiectam materiam intelligenda ſunt, Etiamſi neceſſe ſit„Verba detorquere ad ſignificationem impropriam, vel improprijſſimam. 1 vno,in prin. f. de loc& conducl. l.Iuſalam,& ibe Iaſſfdle præſcrip-verb. l ſed ethi poſſeſſori, S.itemſt Iurauero E ibi Iaſfde Jure- rur. l. ſi olei,& ibi gloſ&o Barr. Qde locar-& condudx. lis ſipalarus, ſf. de v'ſurts, Ilaſe lar. in prin n.9. 10. Hrde Luſt.& Iur. Iaſ. l.. n. S. ſf. qul ſartsd. coganr. laſ. I. Ir qui purar, uu. 22. de acquir, beneq. Bald. Rub⸗ n. 9. Q ae courral. ennpr. Aym. Grauer, onſ-20. n.. ib. 1. Rol. Aà Tall. conſlo. u. 19. libro primo. Sed cer- tum eſt, cuiuslibet Priuilegij illam naturam eſſe, quòdillud contra concedentem latiſſime interpretari debear. Panorm. cquia circa, ext. dæ preuil Panor:&. cum Ailect: ext. ae donar- Pauormea eliméexr. de J.§. Berrrandl. conſ. n. 2. lib. 3. partrz Serrrand cnſ.r J. N. J. Conh2. n. 20. lib. 6. conſ. 3S. 2.z.lib. J. Eranciſc. Nicvnr. reper. Rub.n. 119. V. ſplur⸗ marri. ibi ipſe ad hoc infiniras aurhoritares ale gar ex quilus facile liquerlanc opimionem communirer rectpranm, 2 14 Deinde Deinde etiam prædictaRegula, quæ vult, concedenti licitum, atq; permiſſum eſſe, pri- uilegium ſuum interpretari, non procedit in tali priuilegio, quod tranſiuit in formam con- tractus. Namq; cùm tale priuilegium æqui- paretur contractui,& mixtam naturamcon- tractus habeat, de illo idem ius, quod de con- tractu, ſtatuendum eſt: Tum quia diſpoſitum ex vno æquiparatorum eriam ad aliud æqui- paratorum extenditur, gl. fnal. l. ſi quts ſer- vo,& ibi Dd. C. de fart. Nicol. E uerhurd. in loco 46 æquipararis. Tum quia dubio omni ca ret, quòd contractus ſit efficacior priuilegio. Et cer- tum eſt, quòd in mixtis illud, quod potenti- us, ſiue efficacius eſt, confideretur,& ſecun- dum illud de totà diſpoſitione ludic ium hat. L quaritur, ff de ſtatu bominum, laſon, l. imperium, F de Iuriusdictio. omn. Iudic. Alctar⸗ l. 2. in princip: de verdr obligatio: Sed certum eſt, quòd in con- tractibus verba obſcura, non ab eo, qui iſta verba protulit, ſed contra eum interpretari debeant. I. vereribus,& ibi Bartol:& Iaſon, ſf. de pact. l. Labeo ſrigſit obſcuritarem, ſſ. ae contraben. empr. I quiaquid aſtringendæ,& ibi laſon,& Da. F ae verli oblig: o contra eum, Eibi Loan. Anar. Dyn.& Philip: Franc de regr lunr lib⸗ 6. Bart. l. li- lerorum, colum: 6. ff. de verbor ſignificat. Laſon, l. ſi quis id quod, num: 23. e de Iurisdictione emnum QHauicum. Igitur ſequitur, ſimiliter& illud priuilegium, quod in formam contractus tranſiuit, ſiue admixtam naturam contra- ctus habet, non à concedente, ſed contra concedentem interpretandumeſſe. Sed priuilegium à Ducibus P. Anno 1314. Conceſſum ciuitati S. fatis clarum,& manifeſtum eſt, quòd aà ſententijs latis, à ſe- natu S. ad ſenatum L. appellari debeat, illaq; interpretatio, quam Duces b. facere nitun- tur, quòd videlicet appellantibus liberum,& permiſſum eſſe debeat, vtrum ipſi ad ſena- tum L. an verò ad Duces P. appellare velint, refragatur literæ illius priuilegij. Inſuper et- iam illud priuilegium non eſtpriuilegium ſim- plex, ſed tranſiuit in formam contractus,& quidem non lucratiui, ſed oneroſi, cùm ſena- tus, atq́; ciuitas S. pro iſto priuilegio numera uerit vndecim mille marcas. Igitur ſequitur, illam interpretationem, quam Duces P. ad iſtud priuilegium facere nituntur, quod vide- licet partibus liberum eſſe debeat, àſenten- tijs ſenatus S. appellare, velad Duces P. vel ad Senatum Ltanquam literæ,& naturæ pri- uilegij contrariam, nullo modo admitten- dam, vel recipiendam. Rurſus ex hoc infertur, etiamſi de inter- prexatione prædicti priuilegij,& quomodo illud intelligendum ſit, dubium eſle poſſit, il- Ld tamen priuilegium non à concedente, ſed ⁸ Confliom Dccimumſeptimum. contra concedentem latiſſimè interpretan- dum,& itaà accipiendum eſſe, quod à ſenten. tijs Senatus S. tantùm ad Senatum 1.& nul. lo modo ad Duces P.& illorum curiam appel. lare liceat. 98 Decimolicet regulariter inferior de ap. pellationibus, à ſententijs, ab ipſolatis, in. terpoſitis, vel interponendis,& inter cæte- ra, ad quem tales appellationes fieri debeant, nihil diſponere pofſit. venientes, G&ibi Bal. Abb. G& Dd. exz. de lureiur. Bart. l. omnes populi. num. 27. F. de Iuſl. cx iur. Hart. l. penult. yf de afus pluuia arcend facit text. l. nam& mauiſtratusf de arlitr. c. Cum infèerior. ext. de maiorit.& le. dient. Attamen dubio omni caret, eum, add quem cauſa appellationis ſpectat, in præiudi. cium proprium, priuilegium tale concedere poſſe, ne ad ipſum, ſed ad alium appellari poſſit: Tum quia ſuperior tàm per ſtatutum, quam per priuilegium appellationem, adſe interponendam penitus tollere poteſt. 7. ⁷5. Ran. f. 7 quib. Appellare non licer, gloſſraquod ad on. ſultationem, ext. de oſfic. legat. Barrol. l. omnesp. puli, num. 27. ſfe de Iuſt.& iur. Bartr l. fn. C deſen. renrqs,& interloc omnium lud. Abb. c.& ibt Fel. num. 3.& Dec. num. 9.& 1o0. ext. de appellat. Deu c. paſtorali,in princip. ext. de appedlat. Quod pro- cedit non tantùm in ijs principibus, quiſu- periorem non recognoſcunt, ſed etiam locum habet in principibus, ſuperiorem recogno- ſcentibus, dummodò ipſi habeant regalem di- gniratem Derperuan& ad heredes tranſito- riam, quaſes ſunt Marchiones, Duces, Comi. tes. Bald. L. fn. C. quorum appellatio non recipiani. Naſon, l. nemo poteſi, lect. I. num.„.& lectur. 3. au 70. ff. de legat. I. Dec.& pafloralusùn princ. num. ². venſ. Imꝰ quod plus eſ, ext. ae Appellar. Ral. 4yals conſil. Fs. num. 16. lib. I. Quinimò ciuitates, fuperiorem recogno: ſcentes, ad quas ſpectant cauſæ primæ,& ſe⸗ cundæ appellationis, per ſtatutum appella- tionem penitus rollere poſſunt. Bart. l. omnes populi, num. 27. ff. de Iluflic& Iure, Bart.! penult E de aquà pluuia arcend. Argumentol. 2.§ exadlis R ax orig. luru. Et certi luris eſt, quòd is, cui appellationem tollere permittitur, multo magis wodum,& formam appellandi, Item & lIudicem appellationis mutare poſſit, cum permiſſum in toto etiam in parte permiſſum cenſeatur. I. quæ de rord, in princ. F de rei Vendi- car. I. qui ſcit, ff. de vſur Et ei, cui id, quod plus eſt, permiſlum eſt, multò magis quod minus eſt, liceat L̈ideamus,g. penulz ſ. de in litem iula. &l in ackionib. S. I.& ibi Alexan.& laſön, I. end. rit. l. nec in ea,& ili Barr. ſf adl. Iul. ae 2dulten I. non debet cui,& ibi Dea.& Cuguol. ff. de reg. iur c. cui licet,& iti Dyn. eod. rit. lit. õ. Tum quiaid, ne inferiores in præiudicium ſuperorie 5 Cau uas uperiore n AMlLfn 3 la n leum ruun heutnenem Uiürunad Naigemap valt quuna mmcchienla, Wnun gal, DWanun kaan Dthlen. 30 Aun 7 Ilaaefal.e wig Du ucneſe unne Dace ütka Ke um Duc duum K. übeine 1 3 5 DNMathoc 1 . Vnn inrenuc ennum u 4. Dea aum.9. Guas tuin erinci. ext i qui ntantum in ijs gruchi non recognoſautſtt drincipidus, ſuperin dummoco ipüidadem perpetuam,& it aics lunt Marchuchesl 1fr C ernn pan 2 nt-f,e.unf, grar. I. Des e jVlun- nund nlus Cf, ert4 eu 1 1— Senn. 1ü. 116,2 4 aun rpaher mocuitues,ie pcctant al d quas ſpcctante vocilationis, Pe- De *‿ ₰ luuld nnrut 4 lru. Et cetii umun lure vſer klei faseaueß ſiumctt, 1u (cideems-. Huo cauſis appellationum quid diſponere pofſint, in fauorem ſuperiorum introductum eſt. Sarrz. . omnes populs, num. 27. ff. de lußi:& Jure, Hari.!. penul. F ae aqua pluuia arceud: Felin.&. I. uum. 1. exi de reſeript: Feliu: Rub: uum: 5. ext: de appella- io. Et certum eſt, quòd quiliber taàm tacite, quam expreſseè renunciare poſſit ijs, quæ in fauorem ſuum introducta ſunt. penvlt.& ibi Barr- Laſsn, Dec& Dd. C. de pacl. f. pactun iurer Heredem,&r ibi gloſfe& Dd. ſf codem rit. Tum quia homines etiam penitus priuati in ſuum . præiudicium appellationibus, ſiue luri ap- pellandi renunciare poſſunt, tam Singulari- ter, ZI Cam anterisrib. S. hin.& ibi Bart. Sald.& Dade renpor: appellat.: Felin: c. ex parre, el. 2. n.]l. G 6. ext: de reſcripte Felin: c. ſi diligenti. num. J. exir de foro, comßet: Phulip: Franc Dett.& Da. a. interpoſir,§. ille, exr. de appellariꝰ. Socin. luni. cauſil. 1249. num. J. lib. z. quam Vniuerſaliter, Sald. a. c. Tenienres, exrr. de lureiurand. Capoll. caur. 57. Tum quia Priuilegium, a ſuperiore inferiori conceſſum, ne a ſententià inferio- ris ad ſuperiorem appellari poſſit, valer,& te- net. Bald. 1. fn. S. ſn. G ae tempor 2ppedar. An- aße. Banbar. conſil. 44. num. g. lib. z. Ium quia etiam ſtatutum, conditum ab inferioribus, aciuitate nempe, vel populo, ne à ſententijs ipſorum ad Dominum, ſiue principem ſuum fuperiorem appellari pofſit, valet,& tenet, co caſu, quando illud ſtaturum eſt conditum cum conſenſu, velà ſuperiore poſteâ confr- matum, Salic l. fin. C. de ſenrenr.& ixwrerlock. emnium Tuaicum, Salic. l. fiu. S. fin. C. de tempor. Appedario. Bald. conſil. S⁶. lib. 3. Barbar. conſal. . vum. d. lib. 4. H yppolit. ae Mayftl. hing. 71. Roland. A Pall. conſil. 29. num. 12. cum ſedoj. lib. I. Cum itaq; Duces P. Ciuitati S. tale Priuile- gium conceſſerint, quòd à ſententijs Senatus S. non ad Ducem P. ſed ad Senatum L appel- lari debeat. Sequitur talePriuilegium in præ- iudicium Ducum P. tanquam concedenti- um, ratum,& firmum eſſe. Vndecimò, licet in omnibus diſpoſitio- nibus potius conſideretur mens, quàm ver- ba, prout hoc, quòd in Priuilegijs potius at- tendatur mens, quàm verba, probat rexr. æ. ex mulriplici,& ibi gloſſ. exr. de decim. c. ailecti,& ibi gloſſ. exrr. cod. tir. gloſſe c. mandatum, exir. de mſcripr. Vraquell. repetit. I. ſi vnquam, verb. li- berris, num. I5 C. ae reuocand. donalis. Quòd ve- rò in contractibus potius attendatur mens, quam verba, probar, texr. l. I. C vi adtion. ad Hered. l. fn. C. quæ res pignor. obligar. poſſ. l. ſea Celſus.§. ſi fundus, ſf de contrahen. Emptio. l. ſi in Venairione in fin.& ili gloſſ. ſf. communi. præ- Alior. l. promirtendo, ffe de lare doti. I. ir⸗ ſlipula- Tus, S. ITei li quws ira ſtipulatus, ilbi, ex ſententiæ 5 Luu⸗!A,ſt aumfeptimum. 10s coutrabenrium, ſfe de vetlbor, olligar Tyraquek. re- per. I. t nguam, verb. liberru. num. 12. G de reuo- cand denænio. Et quod hochabeat locum etiam in omnibus alijs diſpoſitionibus, quòd vide- licet mens verbis præferenda ſit, probat zexct. . ſcite, S. aliud, ff. ae excuſat. Turor. l. 3. F. condiris. de adi mend. legat. l. heredes mei, g. Cum ira,. Ad 5. C Trebellia. l. penulr. ſf adexlubend L. cre- denaum, ſy. qui petant tut. vel curar. l. 5. C ili Ia- fön, C. ae liberu præater,& figeuficanie& ilbi gloſſ. extr. de reſeript. Tyraquell. reperir. l ſi vnquam. verbo libertu. num. 7. Vſc, ad num. d1. C, Ae e- ubcand. donario. vli ipſe ad boc multas alias Leges, & aurboritares aitat. Attamen ex verbis mens, & animus colligit ur. I. Labcos ſf de ſa’ppellect. le- Sat' c. Er autem. 22. quæſt. 2. Bald. l. ſcd& mpro- bari, in princip. Argument. illius rext. ſ. de excu- ſar. Turor. Iaſan, l.. C. de liber. præter. Wraquel. dA verb. liLertts, num. ¹7. Et ea, quæ ſunt in vo- ce, funt earum, quæ ſunt in animã paſſionum, norat Bald. in l. de quibus, colum. fin. ſf ae legib. Bald. 1. 1.§. Vli aurem, colum. hin. C. de aaduc. tollend. Bala. c. mananzum, exrr. Ae Ieſcriptus. Bald. c. benè, el. I. colwm. I. exrr. Ae poſlular. ꝓræ⸗ laterum, Alexand. onſal. 12. colum. 3. lib. 3. Soci. conſil. J. colum. I. lit. I. Barlat. confil. 3. colum. Fenuli. lib. z. Nec vllum eſt maius mentis no- ſtræ teſtimonium, quam qualitas inſpecta verborum. Bala. 4. generlirer, noral. 1. C. de abs numerara pecunu. Bald. L. ad coguosſcenaos, G ae ingenu.& manumiſſf. Alexand. couſ. JzZ. colum. 2. lib. a, Baylati. l. ira Flipulatus eſem abi Ic. coluam. find. ſf. de venbor obligarionib. I- Ffam, 1.. C. de lib. prærerit. Currius Iun. conſil J. celars J. Dei. l. emper in ftipularionilus, V. ae re- gul. Iuru. Præterea voluntas, non prolata verbis, ſed in mente retenra nihil penitus operatur, nec in vllä conſideratione habenda eſt,«& ibi glelf.& Panorm. extr, de eo qui miitit. in poſ feſ. l. quiadam cutn filium,&ilbi Sala& mmo. 17. de heredib. inſtituen. Alexand.& Iaſpu, l. 3. C de liberu prærerit. Et lingua eſt tuba cordis, il- ludq;, quod verbum non ſonat, pro nullo ha- betur. Bala. coufil. I90. lib, 1. nec ſentit quoq;. Bala, conſcl. 200. 1ncip. ponirar quoa quidam Nico- demuvs, colum. I. lib. I. Diſpoſitio quoq; facta ſimpliciter, cenſe- rur facta purè, nec in illa fubintelligitur tempus, conditio, cauſa, vel quid aliud. 1 li. bertus libertabaug, S. fin. ſſ ae alimenr.&cilar. legat. l. 7. F e conair.& aemonfirat. l. 7. 9. 5 qjuls him pliciter& l. eum, qui colenaw, g. quories, l. in- teraum, l. ſita ſtipulatus fuero, S. Chyyſogonus. ff de verbor, obligar. l. in omnibus obligarionilu, T5 de Regul., Iur. c. i. in fine 33. quæſt. J. Olarad. conſil. 11½. Vſq; adeò vt diſpoſitioni, ſimpliciter factæ, nec ſummus quidem Princeps Er poſt 1Ato —————. ——————. ——————— ——————ô———————— 4 — 106 facto conditionem, cauſam, vel rarionem adijcere inſerere, vel aſingere poſſit. Anar de Vern.& ead fin. de capiraneo qui curiam vendiail, ZLucas de Penna. l. qui fundos, Qde omn. agro deſer. Iib. I. fac. text. l. perfecta, C. de donal. quæ ſubmo. I.3, G de reuocand- donali. b Deinde etiam certitudo verbörum de- clarat certitudinem intellectus. Bald. conſiy „J2. lib. 3. Grauer. conſe& num. 21. conſil. 27. nunn. 2. Kb. z. Et quando verba clara ſunt, non ad- mittitur interprerario, ſiue coniecturatio mentis, vel voluntatis I. ille aut ile,§. Cumès Verbis, ſff de legar. 3. sum multis himilib. allegat. Aer,““ Sed in caſu præſentiverba priuilegijscon- ceſſi Ciuitati S. clarè,& manifeſtè diſponunt, quòd à ſententijs Senatus S. ad Scnatum L. appellari debeat, quæ verba ſunt neceſſitatis, atq; neceſſitatem præciſam,& abfolutam denotant. 6“ Igitur ſequitur, ex iſtis verbis ſatis colli- gi,& probari animum,& mentem illorum principum, qui iſtud priuilegium conceſſère, talem fuiſſe, quòdij, qui à ſententijs ſenatus S. appellare nituntur, ad Senatum L præciſè appellate tencantur. Rurlus ex hoc infertur, illud, quod moder- ni Duces P. prætendunt, mentem conceden- tis talem fuiſſe, quòd à ſententijs Senatus S. quis non tencatur præciſè appellare ad Sena- tum L. ſed quòd appellanti licitum,& per- miffum eſſe debeat, vtrum ipſe ad Senatum L. an verò ad Duces P. appellare velit, cùm illud in prædicto rinilee non modò non reperiatur expreſfum, ſed verbis priuilegi] retragetur, nullo modo admittendum eſſe. Duodecimò, ſucceſſori regulariter non permittitur, priuilegium, conceſſum à præ- deceſſore interpretari. gloſſ. l. idem Pomponius ſcribit, S. fin. verſic. plures, ſf. de rei vendic Innoc. a. fin. ext. de ſucceſſ. ab inteſt. Angel. l. ex facto, in princi ſ de vulgar.& pupill. ſusſtit. Alex.& Iaſon L.inter ſtipulantem, S. z. ſfde verb. obligat. Decius, c. Cum veniſſent, num. 3.& ibi Felin. num. 2. exr. de Iudic. Bald. l. 2. C. de ſentenr. ex breuic: recitan. Angel. l. fi quuws intentione, ſide Iuaic. Sed illud priuilegium, de quo in caſu præſenti agitur, eſt conceffum Ciuitati S. non à modernis principibus P. ſed prædeceſſoribus ſuæ illu- ſtris Celſitudinis, Igitur etiam ex hoc ſequi- tur, Modernis Ducibus P. non permitti, iſtud Ppriuilegium interpretari. Decimoterrio, Priuilegia, confirmata per Papam, vel Imperatorem inferior conce- dens, eiuſuè fucceſſor interpretari nequit Barrol.& Augel. l. ex factꝰo, f. de vulgar.& pupil- la. ſubſtit. Felin. c. Cum veniſſent, num. 3. ext. de Zudic. Si itaq́; prædictum priuilegium confr- Conſilium Decimumſeptimum. matum fuiſſet per Papam, vel Imperatorem, etiam ex hoc Capite ſequitur, quòd Duci- bus Pomeraniæ illud interpretari non per- mitteretur. 4 Decimoquartò, licet in dubio quælibet luriſdictio intelligatur cõceſla reſpectu con. cedentis, non priuatiuè, ſed accumulatiue, ità vt etiam concedenti iſtà luriſdictione vti permittatur Barr. l. I. Argu. illius rext. C. de oſhs præfecti vrli, Domin.. per hoc, Argum. illius:exr. de hæret. lib. 6. Roma. conſil. 393. incip. praſens cun. Sſultatio. Panorm. c. Ceterum,& Carol. Molina. in auddir. ad Deci. num. 6. verf. in dulio, ext. de ha. dic. Angel.& Paul. Callren. l. teltlamenta, C dere hamentis, Socin. c. Cum contingat. notab. ultim, ext. de foro compet. Feliu. c. paſtorali, ext. de oſfus ordinar. laſel. quodin rerum, S. penult. ſf. de legar J. Iaſe l. Tirtæ zextones, colam. 3. ff. eod. zit. Hippo- lit. de Marfil. l. final. num. 24. ſede Iurizdict. omnj. um Iud. Aret. conſil. 1⁰2. Dec. l. 7. col. S. ſf. de oſis eius, cui mandata eſt Iurisdict. Angel. Aret. l..9. Hi qui in appellatione, colum. penult. ſf de appelu. Loan. de Ana. c. excommunicamus, S. Volumus, ext de heretic. Panorm. c. cum ab Eccleſiarum, ext. ae offic. orainar. Panorm. c&. auditis, colum.. ext de preſcripr. Peir de Anchora. conſäl. 1z9. incipient ๠viribus Oefficatia facit texr.l. fin. Cide lurudill omn. luaic. Attamen in hoc contrariumte- nent multi Doctores, volentes, Iuriſdictio- nem in dubio intelligi conceſſam non cumu- latiuè, ſed priuatiuè, Augel. l. penulr. C de Cs none largirid. ciuil. lib. to. Barbat.. 2. exr. ae off legat. Bala, conſil. 34. incipien. Viſts omnibus, de lum. 2. lib. a. Alex. l teſtamenta, colum. fin. C dr reſtam. Alexan. l. Callus, F. ile caſaus ſ. de liber 2 poßlbum. Alex. l. Titiæ textores, colum. 2. M ae lege. rus primo, Aretin. l. quod in rerum, 5. 17 quid pom ſ. de legat. T. Corn. conſ. 30⁰. lib. 2. conſ. I5. colum. 2 lib. 3. Deci. c. Cæterum, num. 6. ext. de Iuuic. Des. cunßal. 3. conſil. G G. Ruiu. con ſal. J. 7ib. 2 Alben. Brun. conſ. 27. b Et poſito, præcedentem opinionem ali- quo in caſu ſaluari poſſe, illa tamen procede. ret tantùm in luriſdictione, conceſſa alicul per priuilegium, ſecus autem in luri- dictio· ne, conceſſä alicui per contractum, Illaenimt non accumulatione, ſed priuatione concelſa intelligitur. Sicut hoc ſatis probatur perid, quod& legibus cautum,& à DD. communt- ſ ter traditum eſt, Iuriſdictionem, conceſlam ang Domino feudi in Vaſallos, quam luriſdicti nem ex contractu feudi deſcendere dubioo- mni caret Dec a cætersrum num. a. ext. Ie wäie Domino non cumulatiue, ſed priuatiuè con- ceſſam intelligi a cærerum,& ibi Panor& Dec. num. F. Selin. num. 3. ext. de Iudic. c. ex tranſm. Jaxæxr. de faro conper. i. 1., xꝓenult. de prohil.fe 2 alienat. per Frideric. Felin. e. Daferaueun, a O* ffta nii had mnn Tret. anjſil ua Der ia andera efe larui A hnelatunt, alun eu fua c exumnuniamui e Pauom. c amd Euh aar. Pauarn. a um, u Fenr de dachens autnj e ficania, facitunlkl uc Attamcnin hoxar lti Doctores„FVckegta lubio intelligienelt ed priuatiut, Aariin ria ctuil lin Itu nfl 37; unhat 64 Aex.! wlanenuu lexan 1Galu,s Aex. ITiuc iexmebun Auin maunms 1. C. aan Conſilium Decimumſeptimum. dr oſnc oriaar. Idem quoq; luris eſt, Iuriſdi- ctione conceſſà per tale Priuilegium, vel per viam contractus conceſſum eſt, vel informam contractus tranſiuit, vel contractum admix- tum haber. Illa enim ſimiliter non accumula- tiuè, ſed priuatiue conceſſa intelligit ur, eam ob cauſam, Quia de tali Priuilegio in omni- bus,& per omnia idem lus ſtatuitur, quod de contractu ſtat ui folet Barr. I. qusd ſenel, ſf. de Ader ab ordine fæcien. Barr.t omnes populi, q. 3. in priuc Mde luſi.& lure, Ruin. conſ. I9&. num. 7. .. Alex. zonſil. 192. 11b. 2. Sigiſmund Neapolir. imter covf Alber Brun cenſ. 14. auve, 277. Cæphal conſ. 4. vum. 26. conſ. r. nu.. Laurenz. Syluan. conſ3a. nu. 27. Eodem modo hoc non habet locum luriſdictione acquiſita per præſcriptio- nem, IIla enim non accumulartiuè, ſed priua- tiue acquiſita cenſetur. Panorm.. Paſtoralu,& ili Felin: ve. exr: ae oſfit: ordin. Paneric. Trefraga- biluvn princenf. Nem notaquod in dubis, Arg. il- lius texrt. exr: eoa rit. Panorm.& aaalitis, colum. 3. ibi,aliud cſi hingulare,cxte de præſcriprio. Pet. de An- chor. r. colrg. de præſcriprio: libes. Calaerin, conſis. in fiu tit: de ſent: excommu. Halbein rractar, de præ Feripe: E part: f. part prina quaft. Ir. num g. 54 Deinde quoq́; prædicta Regula procedit in dubio, in quibus terminis præallegati Dd. loquuntur, ſecus autem eſt in claris, quando ſa videlicet verba Pruuilegij clara ſunt, atq; hoc elarè denotant, quod luriſdictio non accu- mulatiué, ſed priuatiue, conceſſa ſit. Roman. conſ. 393. Iucip. præſens conſulratio, Feliu. e paſto- rali, num 2. lu T. exr. de offec. Ordina. Felin. c. 7ærervm, nu. a. limit: 2. ext. ae Iuaic. Idem qu oq́ luris eſt, quando ex aliquibus coniecturis li quet, Iuriſdictionem efſe conceſſam non cu- mulatiuè, ſed priuatiuè, vtpura, ſi Iuriſdictio alteri eſſet conceſſa per verba taxatiua, tan- tuͤm, ſoluͤm, vel ſimilia, aut aliæ coniecturæ hoc ſuaderent, tunc enim ſimiliter Juriſdictio intelligitur conceſfa priuatiuè Ang. L1. G véi, Grd quem. Telin. c. paftoralu, nu.2. limir.3. exr. de oſfic ordinar. 1 b Sed Scnatus S. prædictum Priuilegium, quòdà fententijs ſuis tantuùm ad Senatum L. appellare liceat, acquiſiuit pecunia,& ſic Mlud Priuilegium tranſiuit in formam con- tractus. Sald.. qui ſe patru, C. veae liberi. Aléer. Brun. conſ.97. nu.. Franciſ. Aretin. c. nouir.& ili Felin. n.. exz. de Iuali. Aym. Grauer. in tract. de an- liqvit. tempor. Parr. J. F. circa priman, nu. sy.ʒ lllud Priuilegium etiam præſcriptione munitum eſt, cùm non tantùm vltra tempus præſcriprum, ſed vltra omnium hominum memoriam& obſeruatum,& in viridi obſer- uantia fuerit, quòd à ſententiijs Senatus S. tantüm ad Senatum L. d non ad Duces P. appellatum fuerit. 107 Inſuper illud Priuilegium fatis manife- ſium,& perſpicuum eſt,& clarè vult, quòd Iu- riſdictio in cauſis appellationum, interpoſi- tarum â ſententijs Senatus S. Senatui L. non accumulatius, ſed priuatiue concefla intelli- Satur; Eam ob cauſam, quia illud Priuilegi- um vtitur verbo(debet) quod neceſſitatem, & quidem præciſam denotat..„f ggitur ſequitur, præallegatam Theori- cam, quòd luriſdictio quælibet in dubio in- telligatur conceſſa accumula tiue, non priua: tiuè, in caſu noſtro locum non habere, quodq; iſta Theorica, non obſtante luriſdictione, in cauſis Appellationum Senatui I. non accu- mulatius, fed priuat iuèc onceſſa intelligatur. Et ſic, quod illos, qui ſe grauatos putant ſea- tentijs Senatus S. non ad duces P. fed tantuͤm ad Senatum L. appellare permittatur. SS Decimoquintò. Licet ſuperiori regula- riter permittatur, cauſas, ſiue lites, ad infe- riorum cognitionem pertinentes, auocarc,& ad forum ſuum trahere!. waicivmm ſalzilur,&S- i Ban, Baui& Da Fe de Iudi!, wnxtanapitum. Hs qut ad maius,&thi Alexan, ſ Ae ie Iud, ar aobeumdo ibi Phalip Erruc Dec o DAext-Aedg. bebar, um ſimilib. Aegatdr in alis coſflios redaizo Faper iſio puncto, 42 2cikes S. teſlimoug aicsnai cau- la, ex ciuitare euocari poſint? Attamen hoc tan- tum procedit in talibus principibus, qui ſa- — rem non regognoſcunt, qualis eſt, Papa, mperator Romanus, Rex Galliæ, Hiſpaniæ, Angliæ,& ſimiles; ſecut autem eſt in princi- pibus, ſuperiorem recognoſcentibus. Illis e- nim non permittitur, cauſas, ad inferiorum cognitionem ſpectantes, auocare,&c ad fo- rum ſuum trahere, Paul. Caſirl⸗nemo, de lurud. omn. Iud Per. Auendanius in rract de exequ. madat. Ka—. cap. S.u. 29. Cpaarr. practica. quæſt. cap. O. A. 2. Quod potiſſimum,& abſq; omni dubio pro- cedit eo caſu, quando— ad quos cognitio illarum cauſarum pertinet, tales ſunt, quos iſte ſuperior, qui illas cauſas auo- care nititur, proſuo libitu remouere nequit. Bala: l. I. uure I. C. quomoa&quand. Iudex, Rala- ⁰2. næ. II. de Asodi Angelel. ludicium ſoluirar, ſf. de lud. Curt: Iun: csnſo z2. Calcan, cenſ. S. colu ro.& cnſii&. nu. po. Igſ conſæ I44. Auber, libra. an Mon- tognon: in tract: de Aurorirtat. sonſ.& ibi Foer, nu⸗ 73f. Per. Rebujſ, in tract. Ae euocar. quaæſt.. Couarr. Pract. quæſtio. 4Ap H.. z5. Deinde eriam ſuperiori indiſtinctè non per- mittitur, cauſas, ad inferiorum cognirionem ſpectantes, auocare,& ad ſuum forum trahe- re, eo caſu, quando illi inferiores nõ ſunt ſub- diti illius ſuperioris, qui cauſas auocare niti- tur. Sicut hoc ſatis probatur tùm per id, quòd priuilegia, reliquaq; Jus in perſonâ ſubdito- rum, ſiue reſpectu ſubditorũ, reuocabilia funt, Tumoll EE rel eau 108 reſpectu non fubditorum, irreuocabilia repu- tentur, pro vt hoc inferius in decimãâ quintã ratione decidendi docebimus. Tùm quia fu- perior cauſas ‚ad inferiorum ludicum cognmi- tionem ſpectantes, auocare,& ad forum ſu- um trahere nequit, eo caſu, quando inferio- res Iudices illum ſuperiorem non recognο- ſcunt, Zarr-& Dal. Iudicium ſoluitur, Mde Iuais Similiter ſuperiori non permittitur, cau- ſas, ad inferiorum etiam ſubditorum cogni- tionem pertinentes, auocare, eoc aſu, quan- do inferiores, Juriſdictionem ſu am, ſiue co- gnirionem illarum cauſarum ex contractu acquiſiuere. Sicur hoc ſatis probatur perid, quod traditur, domino feudi nom permitti, cauſas, ad cognitionem Vatalli ſui ſpectantes, quarum cognitionem ipſe Vaſallus, interue- niente contractu feudi, a cquiſiuit, auocare, & ad forum ſuum trahere. Balda. l. I. num. 37. quæſt. 43. f. e rerum qiuiſto. Martin. Laude n/. c. I. num. 14.& ibi Præpoſ circa fin- de controuerſeinter Epiſcop.& Vaſal. Martin. Lauden. in tractal. de prana concluſ. 201. n.rF. Præapoſein prælua fend. col. 7. dirca med. Alber. Brun. conſ. 27. colum. penult. conſil. 2t. colum. 2.& conſ. 27. colum. 2. Curi. Jun. conſ 2. nam. 1. Ioun. Fabr. Iuft. de Atrilia. Turor. in princip. Cara. Pariſé conſil.. num. 30. lib. T. Ia. cob. de&: Ceorg. in rractat. feudo. verb. Vicarius, co- lam. 2. AEgia Boſſ. in tract. criminal. rit. de foro compet. num. 14r. C&25.& in tit. de prinsipe, num. 25r. Pet. Rebuffe in tractatu de euocario. quæaſt. J. Roland. q Vall. confil. 3. num. 22. conſ. 74. num. 2. Idem quoq; Iuris eſt eo caſu, quando in- feriores Iuriſdictionem ſuam, ſiue cognitio- nem illarum cauſarum acquiſiuère per tale Priuilegium, quod vel per viam contractus conceffum eſt, vel informam contracto tranſ- iuit, vel admixtum contractum habet c˙ùm de tali Priuilegio idem lus ſtatuaturquod de contractu ſtatuitur. Barr. l. quod ſemel, ſf. de de- crer. ab ord. faci. Bart. l. omnt populi, quæſt. 3. in princip. ffr de luſt.& lur. Ruin. conſil. 190. Hnum. S. lib. r. Alexand. conſil. 192. lik. 2. Sigiſmund. Nea- politan. inter conſilia Albert. Brun. conſil. 1¼½α Cæ- pbalus, conſil. 34. num. 26. conſil. J. num. S. Lau- rent. Syluan. conſil. 22. num. 27. Grauet in tractat. de antinuitat. tempor. part. 1.§. circa primam, num. ¶. Sed duces Pomeraniæ recognoſcunt ſu- periorem, Imperatorem Romanum, necha- bentvllum Ius, vel poteſtatem in Senatum, vel Ciuitatem L. vtputa qui ſuis illuſtribus Celſitudinibus ſubditus non eſt, Illudq; pri- uilegium, quòd à ſententijs Senatus S. ad Senatum L. appellari debeat, pecuniä com- paratum eſt. Et ſic illud Priuſlegium,& per viam contractus concefſum eſt,& tranſiuit Jin. lib. G. Iaſfon, conſ. r. colum.2. Grinal. libe!. Conſilium Decimumſeptimum. informam contractus, Imò nontantum habet admixtam naturam contractus, ſed potuus contractum, quàm Priuilegium ſapit. Igitur ſequitur, Ducibus P. non perwitti, cauſas Appellationum, interpoſitarum à ſententijs Senatus S.& ad cognitionem Senatus I. ſpectantes, auocare,& ad forum ſuum tra, here. 81 e Decimoſextò, Princeps ex contractu ſuo, perinde, vt priuatus quilibet, induſtin- cte obligarur, ſiue ille contractus cum ſubdi- to, ſiue cum non ſubdito initus,& celebra. tus fuerit. L. Cæſar,& ibi Bart. M ae publica:¹ pe. nuli.& ibi Bart-& Bald. Qde donat. inter unn G evor. c. 1. Sibi Bald. G& Dd. de narura feudi. a, &ibi Auton. de Butr. Imo. Abb. Felin- Deci. Au- gufl. Bers.& Da. ext. de probar. Cum multus ſimili. bus allegatu pro Senatus. in iflo confilio, in qus diſ monij dicendi cauſä, ex Ciuitate S. euoare poſinn puratur, virum Duces P. ciues,& iucolas S. 1 ⁶⁸ι i 12. rarione decidendi. Nec Principi permitti: tur, contractum fuum reuocare, ſiue ipſe pPrinceps ſuperiorem recognoſcat, ſiue non, Item ſiue ille contractus initus fuerit cum ſubditis, ſiue cum extraneis; Vſq; adeò, yt nec de plenirudine poteſtatis quidem Prin. ceps contractum ſuum reuocare poſſit. Bald a. I. g. ad hæc, colum. S. verb. Item noro, ex glaſſed pace Iuramen. firman. Paul. Catren. I. aigna vox, Cde legibus, Eelin& Dec c.i⸗vrer; num. Texr. de probatio. cum multu ſimilibus allegatus in præcitan conſilio,& rarione. Et vltra zbi ciratos, idem te- ner Aym. Grauet. conſ. I93. num.„. fil. 7. Similiter etiam ſucceſſores Principis ex contractibus Principis irreuocabiltter obli⸗ gantur, ſiue illi ſucc eſſores præ deceſſoribus per viam electionis, ſiue per viam ſ ucceſfo- nis ſurrogentur. Paul. Cuſiren.& Dall. aigus vox, C de legibus, Bald. A0b.& Dd.« 7.& ili Des num. 7. extr. de probatio. Laſou, sonſ. 7. dub. 2. lib⸗I. conſ. 20. colum. 2. lib. 3. Roland Vall. conſ. 66. nu. 35. lib. 2. Oldrad conſ. æ. Alber. Brun. co. ſa. culi Multò veròo magis hoc procedit in talibus ſucceſſoribus, qui per viam ſucceſſionis ptæ- deceſſoribus ſurrogantur, preur hoc Tradit 4- ſon l. I. num. 14. ſf de confiitur. princip. Albert. Brun. conſ. I. colum. 3.& conſ. 32. loann- de Ana. conſal. er. colum. 2. Mandel. conſil. 6 7. num. 1. 2. On.& Paul. Caſtren. l. digna vox, C at legibu Etlicet aliqui Dd. velint, Principi permitti priuilegium ſuum reuocare. gloſſ. c. drcet, de reg. Ter. lib. 6. Bald. l. qui ſe patris, cite- med. C vi de liberi, Bald. conſ. 4sνο. colum. 3. lib. 3. conſil. 300. colum. I. lib. S. Paulus Caſtren. conſ. 200. columi ffn. Gconſ 217. colum.. lil. z. Ang. l. Antioclienſium, M de Priuileg. creditor. Alexand. conſ. 194. cvlum. Grauet. in rractar. de anriquit. tempore pælten. h. NUmnamanſeſaiâ dumn uenin Vral hnal Namatt.Jn Anar an metſt con lmw wn lübct rrlipenſare Wapdumn.y Nn A 7,4 hnieyse de voncobdlit ſenyelco ouſc em te 4 — — —— :=— — — — — 6 1 = —— ——— —— — ——— — — ——— — E 2 VFrum Ducx P. aue.,6n eud cauſa, ex Cunula tiaue decidend. Jechu atractum fumnnn s ſuperiotem rccognia ve ille contracaus uiwi „ſiue cum extranta; denitudine potckrid tractum ſuum wuom hec, caluam. J. unlan Re. frman. ꝛai Cha ℳ, Felin& De rannr am multu ſinilllusu & ntiaue. Etuimuin Orauet. cinſ.Iia unst iliter etiam ſucclun ibus Principis imunt ue illi ſucceſſrſus clechonis, Hueſa 81 Clnt 4 Conſilium Decimumſeptimum. arla primammum.. Attamen hoc non proce. dit in principib. ſuperiorem recognoſcenti- bus: Illi enim priuilegio ſuo nullo modo re- nunciare poſſunt. Anron. de Burr.& Immol. a uæ in Ecdleſtar. extr. de conſtit. Abb. ar ſi clerict. S. de AdalterYs. colum. 7. exrr. de Iudic. Bala. 1l. 2. colum. F. Qde ſeruitur.& aqud. Felin. c. nouit. nu. r7. exir. eæ Haic. Et licet principi, ſuperiorem non recognoſcenti, priuflegium ſuum reuo- careliceat, Attamen non decet principem, priuilegium, alteri conceſlum, reuocare,& omnis indecentia à principe aliena eſſe de- bet. Aymon. Grauer in rracta. de auri uitar. temp. part. J. S. non obmitro. num. 11. Deeinde etiam priuilegium, conceſſum non ſubdito, ſiue reſpiciens vtilitatem, com- modum, vel honorem non ſubditi, nec prin- ceps ſupremus reuocare poteſt, Innoa Felin.& DD. c. Souit,& ibi Deci. num. 13. exr. de probatio. Soman conſ.2 raiincip. pro deciſione colum. r. conſ.22. incipien quæritur primo ol.a. Lapus allegat. oo. A0b. cnſAr. col. final. in princ. lib. I. Alexanal conſ.1or. colum. 2. lib. I. onſ. ¶. colum. r.& conſ. final. lib. & Barbat. conſ 2. lib. z, Et hoc vſq; adeò ve- rum eſt, vt contra tale priuilegium, conceſ- ſum non ſubdito, princeps etiam fupremus nec diſpenſare poſſit. Dominia c. licæ: canon. in princip. colum. penult. Verſ. an autem E piſcopus. De Eleckio. lib. F. J. a nouit. num. 13. exir. dr probat. Viq; princeps etiam ſupremus tale priuilegi- um, non ſubdito conceſſum, ſiue reſpiciens honorem, vel commodum nonſ ubditi, nec ex cauſâ quidem tollere, vel diminuere poffit. Paul. Calir. conſil. 291. incipien. Primum dalium. calum. penulti. Deci. c- nouit. num. 13. amplia. 2. exznde Huaic. Et idem luris eſt, ſi illud priui- legium reſpiciat partim fauorem non ſubdi- ti, partim verò fauorem ſubditi, ſiue ſit ſimul conceſſum ſubdito,& non ſubdito. Namq; propter perſonam non ſubditi illud priuile- Sium, etiam reſpectu ſubditi, irreuocabile eſt,& efficitur. Angum.l. ſi communem. S. quem- dmodum ſeruitus amitta. Iaſon l. emancipati, G de collatio. Felin. ar.exr.de præſcripr. bi ipſe multa Fimilig alegar. Et licet aliqui DD. velint, pri- uilegium conceſſum etiam non fſubdito, ra- tione Iuriſdictionis, reuocabile eſſe. Franci Arerin.& nouit.& ibi Dec num. ra. Felinus nu. 9. limit. 1. extr. de luaic. Attamen hoc non procedit in Priuilegio, conceſſo per viam contractus, vel quod in formam contractus tranſiuit, veladmixtum contractum habet; tale enim Priuilegium indiſtinctè irreuoca- bile eſt, ſiue illud ſit conceſſum extraneo, ſi- ue fubdito, nulla habità conſiderationc, v- trum illud reſpectu Iuriſdictionis ‚an verò reſpectu alterius rei conceſſum ſit. Bart l. qui ſemel. fide decrer. al ordine faciend. Bart. l. omne⸗ 109 populi. quæſt.„, rincipa. Frde Iuft& Iure. Alexand conſ. 2. lib. 2.& couſ. 30. colum. 2.lrb.. Ruin. conſ. 9. num..lib. I. Bald l. ſi cum mibhi, ſrde dolo. Innoc.& DD. a. nouir, extr de Judic. Arcunatiac.c. quicung I1. Jj. I. Aym. Grauet. in tractat. de antiquit. tempor. parr.. S. circa primam. nvm. Jd. um multis ſimili- éus allegaris in alio conſilio, redalirno pro ſenaru S. in Ihto puncto. vrrum ciues S. teſtimoni aicendi aauſd, ex diuirate euocari poſtint? 12. ratione decidendt. Ideòq; traditum eſt, omnem conceſſionem principis, quæ in contractum tranſiuit, vel facta eſt per viam contractus irreuocabilem eſſe. Bald. a I. de nat. feud. Laurent: Syluan. conſ. Ienum. 29.14.7. IIlaq; ſententia multò ma- gis,& abſq́; omni dubio procedit in priuile- gio, acquiſito pro pecuniò vel alia, Illud enim etiam reſpectu Iuriſdictionis conceſſum, nec non à ſummo quidem principe reuocari po- teſt. Balal. qui ſe patris. Q. vnae liberi. Alber Drun. conſ. 97. nu. z. Frandiſe Aretin: anouit.& ibi Felia. num& extr. de Iudic. Aymon. Grauer. in tractat. de anriquir rempor, part. I.§. circa primam, nus. vſ ꝗq; adeò, vt tale Priuilegium nec propter ingra- titudinem, abuſum, vel aliam luſtam caulam reuocari poſſit. Abb. anouir,& ili Deci. num. 14. dimit. 5 exm de ala“a“acac“. Prætereà in omnibus caſibus, in quibus concedenti non permitritur, priuilegium ſu- um reuocare, nec ſucceſſor quidem conce- dentis reuocare poteſt. Ou.& Bald l. Diona vor, C.ae legib. Felink. nouit. num, S. exrr. de Iuaie. Et in dubio priuilegium quodlibet debet lu- dicari,& cenſeri irreuocabile. Aymon. Grauer. Sed duces P. fuperiorem recognoſcunrt, illudq; Priuilegium, de quo in caſu præſenti agitur, non eſt ſimplex priuilegium, ſeci eſt conceſſum per viam contractus,& potius contractus, quàm priuilegium cenſendum, nec non& pecuniâ, ſicq; Titulo oneroſo ac- quiſitum,& reſpicit non tantùm commodum ciuitatis S. fed eriam honorem ciuitatis L. quæ ciuitas L. Ducibus P. fubiecta non eſt, & moderni Duces P. illuſtri principi, ac Do- mino, Domino B. Duci P. ſuæ illuſtris celſi- tudinis proauo, non per Electionem, ſed per ſucceſſionem ſucceſſerunt. Igitur fequitur Modernis Ducibus P. non permitti, illud pri- uilegium reuocarr. Decimò ſeptimo, Ciues, vel Incolæ ali- cuius ciuĩtatis priuilegio, ciuitati conceſſo, neq́; tacitè, neq; expreſſè renunciare, neque aliter ciuitati præiudicare, aut contra priui- legia, ciuitati conceſſa, venire poſſunt. Anave. de Baru. I. 1. C. de hur qui ſSonte muner, pub. ſalic. Ii. 10. Alexand. con/i. lib-. Felin. acum atceſaſe Fant num. 20limit. 5.& ibi. Deci. num. 19. exr ae con- Aitur princ laſconſær. dheh rconf T2orlib. 5. Corne. 110 corn. couſ. is: vnſc 299-lib. 1. canſ. 46. lib 3.farir id, quod latè Iradiai in iſto conjſiltio, in quo aocul, giues, vel iusolas diuitatts S. 16among dicendli cauſa, extra ciuitatem cuocari uou pſſe, in.. 0. ratione decidendi. Et confirmatur ex co, Namque priuilegium, competens ciuitati, eſt, reſpectu illius ciuitaris, lus publicum, Ä- cut hoc patet ex traditus per Iaſo. L. 2. Oli ontra lus wel vril. publicam. Et certum eſt quod luri publico renunciari nequeat. I. Ius pæbli- rumaſf de pactu. Rarrol. Lpeval nums. Gibi DO.. eaa aee Similiter& ciuibus älicuius cinitatis non permittitur, racité velexpreſsé renunci- are illi priuilegio, quod partim fauorem ciui- zatis, partim verò fauorem ſingulorum ciui- um relpicit, co potiſimum calu, quando fa- uor, liue commodum publicum à fauore, ſiue commodo priuato ſeparari nequit I. Ae die. ſ. de palius aotal:” Qwos probiber. He de pofi 1. fluus. S.veterane. S. ae procuraro. L. ſecunada, S. ſed quia veremun Gae luramen.calum. Barl. penhul, n4.3. Cae pactw. Et illos ciues, qui contra priuile- gia ciuitatis, præſertim exercitium luriſdicti- onis reſpicientia, qualia ſunt priuilegia; de Appellationibus,& ad quem appellari debe- at diſponenria, quid præſumunt, eredo de- linquere contra homagium, ſine Iuramentum afſecurationis, ab ipſispræſtitum ciuitati, ſiue patriæ ſuæ: Eam ob cauſam, Quia in lura- mento affecurationis inter cætera contine- tur, quòd is, qui tale Iuramentum præſtat illi- us, cui id præſtat, honorem conſeruare velit. r. I. C& ilu DD qual. Vaſall. Iuram. Et certu m eſt, aphellatione honoris compræhendi omoe id, quodexercitium lurildichonis reſpcit, Dee Flicet cauwſam 2u-a. Aigum. ilius texr Ae prbar, fa- Tit tsx. S. prererun duog, eitie. IeJ.: Ae Iar, nar. geut&, dtudt& id qrod tradit e. vr Atlirus. 2w.I. i. Ae Appelauonbus. Prætercd is, qui contra patriam ſuam, ſiue ſtatuta, vel priuilegia patriæ aliquid mo- lirur, R&a regimige,& omnibus honoribus in parrià fuã arceri debet, ſicut hoc ſatis pro- bat gloſ. e. z. S. ues Remanorum. Vverſ. ontra patri- am. Ae pas. conſtaur. dum videlicet gloſla ibi- Patriæ lura tuerur,& ille eſt ad Regimen eli- gendus, non autem qui eſt contra patriam. Quinimo illos ciues, qui in derpgationem Priuilegiorum, patriæ, vel ciuitati conceflo- rum, quid præſamunt lus ciuitatis amittre, ex ciuitate licite expelli poſſe, ſtaruo: Namq; cum is, dui tempore neceſſitatis pa- triam, vel ciuitatem deſerit, Ius ciuiraris amittat, Bala., 2.Cde iafant expoſ Iaſt.r. luius huaij nu. 13. ff. de Iuſtic.& Iure Loan. Nezlx. inter 4* 4 4 donſcdlkert. Brunopſae are. Add ad Sarr.d. veluni 4 HFde Luſlic& mre. Boer. deciſpo=2oο. num. 14. Certa multò magis is, qui priuilegia ciuitatis dimi- nuere nititur, Ius ciuitatis amittere, debet, Cum hic faciendo, ſiue committendoa llle ve. rò omittendo delinquat. Et delictum, conſ- ſtens in committendo ſit longeè grauius,& pu. nibilius delicto, conſiſtente in omittendo, 9¹ Uhi mora,& ibi Bald. Immo.& DD: Iaſ.n.22. f.. lut. matri. gl.l lex Corneliain princ& ibi Jaan. ſene. Fad S. Glelleian. gl. 1, 2.& ibi Bald. Cas libeno eorum lib gl. l. ſi ſeruum in princi. ff. der.. llli duoq́;, qui non obediunt ciuitati ſuæ, perdunt omnia lura patriæ,& ciuitat is ſuæ,& in hoſtu- um numero habentur. Rarr:l amues populi. nu. 23. ſf. de Iuſtic& Iure. Argum. L.amiſpione. 9. qu defictuut. ff. de capir. diminut. Sed certum eſt, nec non& ſuperius com. probarum, illud priuilegium, quòd à ſemen- tijs ſenatus S. ad nullum alium ludicem, quam ad ſenarum Lappellari debeat, ciuita- t1S. conceſſum,& commodum, ſiue fauorem rorius ciuitatis reſpicere. Igitur ſequitur, quòd neq́; ciues S. neq; extranei huic priui- legio in totum, vel pro parte renunciare, ſel contra llud ad Duces P. appellare, vel quid aliud præſumere poſſint. KRmurſus ex hoc infertur, ſingulares ciues S. contra hoc priuilegium ad Duces P. appel. lantes,& contra Iuramentum aſſecuratio. nis, ciuitati S. præſtitum, delinquere,&o. mnes honores, quos ipſi in ciuitate S. obti- nent, nec non& lus ciuitatis amittere,& i- citè ex ciuitate S. expelli poſſe. Decimooctauò. Licer regulariter permit- tatur, Iuriſdictionem ludicis non ſui proro gare,& in ludicem non ſuum conſentire ¹ conuenenr, Sili OD. ff de wrud. omnium nd 1.& ili Zarrol.& DD. Rde luwaiee 1.2 innia, G I. ſed erſe ſuſeepir in prin. fy cod tit. Bartl. Alas Taſ. G& DD. l. 1. F.& poit operu. ſ de bpefu nuu vundat. Attamen hoc tantuùm procedit, quo mühüumett laandgele Urius lti ſaualum lud har ſcotisquiz Keaturtotznor flollces dguö dcaul dälorludiee ülr palcr adcaulam principalem, ſecus autem eſt dub ſii ha adcauſam appellarionis: Namque in cauli Appellationis Iuriſdictionem ludieis non lui Prorogare non permittirur, 7.2. S.—2uνhGG,— pellartione,& ibi Barr. DD. J. de appyellali.. BPræteread illud, quòd luriſdictionem lu- Ka, dici; non ſui prorogare permittatur; à lune 1ſ ciuili inuentum,& introductum eſt, Ideòque tam priuilegio, quam alio lure ciuili tolli abrogari poteſt: Tùm quia regulariter quo- liud lus eiuile tolli,& abrogari poteſt:ꝗita ma ruraliaTuſt de lur. N. G.&r ciatilt, de quib& di De G& aſn 33 cum duob⸗ſeag.ſfde luff.&rlure Balian . prærerea ducurus. col.:.de prob. feudulienper SPratered dacantds, col. 1de prob, fe 5 Tim libet lusciuile, tam per priuilegiũ, quàm per ad ſenatum Lappxlut ncelſum,& commoln, clultatis reſpicer k. dec cines§.ncq; eumm totum, vel Noparn llud ad Duceshqqt rſumere poſlit rus ex hoc infenu, da hoc priuilegimmul & contra lurxanenm: annnni S. prefitna,c onores, quos iplinci dc non& lus ciuitsig ciuitate S. exelipti imooctand.licettae furiſdictoaem lüthn in ludicemonlummd fuu ar, C⁴ DD K Ma. 4 u 1 Conſilium Decimumſeptimum. Tuͤm quia hæc ſanctio luris ciuilis per aliud lus ciuile ſublata eſt, quò ad vaſallos, quibus non permittitur, in cauſis,& litibus, ad Domi- nmn feudi Iuriſdictionem ſpectantibus, alterius ludicis Iuriſdictionem prorogare. Harrol. 4- lexa. Iahf& DD. l.. F.& poſt operu, ſf de oberu no- ui nunc Barrol. l. 1. G ibi DO. ſ. de Iudic. Abb. conſd. colum. 6. lib.I. Felin.&. cærerum, num. y. cir- ea finem,& Deci. num.. extr. de ludic. DO. c. z. S. Pratered ſi inter. de prohib. feud alienat. per Frider. Cutr. Iuni: in tractat. feud. part. J. b Secd incaſu præſenti agitur de cauſis Ap- pellarionum, Et in prædicto priuilegio, con- ceſſo ciuirati S. quod in contractum tranſi- uit,& per viam contractus indultum eſt, ex- preſsè cauetur, quodilli, qui à ſententijs ſe- natus S. appellare nituntur, ad nullum alium Iudicem, quam ad ſenatum L., appellare de- beant, Et ſic per illud Priuilegium exprellè prohibitum eſt, quò ad cauſas Appellatio- num, interpoſitarum à ſententijs Senatuss. alterius Iudicis Iurisdictionem vel in alium ludicem conſentie. Igitur etiam ex hoc capite ſequitur, qudd ijs qui à ſententijs Senatus S. Appella- re nituntur, non permittatur ad Duces P. vel alios Iudices, præter ſenatum L. appellare, vel quò ad cauſas Appellarionum in Duces P. vel alios Iudices, præter Senatum L. conſen- tire aut eorum Iurisdictionem prorogare. Decimo nono à ſubditis tale lus præſcri- bi, ſiue præſcriptione acquiri poteſt, ne ab . 4* S— 8 3⸗ 4 4 1„ 8„ 3: 66— (CON lich/ wie folget. S werden die Regenten der Stadt S. von den gebornen Fuͤrſten/ vnnd Herrn/ den Hertzogen ſie ſich der luriſdiction mißbrauchen/ viel vbeltheter gleitten/ vnnd den Ankle⸗ gern luſticiam denegiren ſollen. Item⸗ prorogare, Durchleuchtigen Hoch⸗ zu P. beſchuͤldiget/ daß III ipſis ad Dominos, vel principes ſuos, ſuperi- orem recognoſcentes Appellari poſſit. Bald. Aurb. quas actiones. C deæ S. Sandlis Ecleſ. Philip. Franc: a dilecti. col. F. ext. de appellat. Balb. in rra- etar. de praſcrip. 2. parr.. part. prin. quæſt. 2. num.. Similiter& tale Ius præſcribi, ſiue præſcri- ptione acquiri poteſt, quòd ab inferioribus, ſiue fubdiris non ad Regem, ſiue ſuperiorem, ad quem alioquin Appellationum cauſæ ſpe- ctant, fedad quendam alium appelletur. Fer- nan. aſj. in tractaru quæſtionum illaſtrium, cap. ga. nusni.d. Cum itaq; ſenatus, populuſq; S. non tan- rum vltra præſcriptum tempus, ſed etiam VItra omnium hominum memoriam fuer it in poſſeſſione, vel quaſi illius Iuris, ne cui li- ceat à ſenrentijs ſenatus S. ad Duces P. vel alios ludices, prærer Senarum L. appellarc. Sequitur, etiam poſito, ſed tamen non con- ceſſo, Senatum populumq; S. quò ad præ- ſens propoſitum, priuilegio non eſſe muni- tum, Attamen ſenatum, populumq; S. per obſeruantiam illius temporis hoc lus præ- ſcripſiſſe, ne cui liceat à ſententijs ipſorum ad DVCES P. vel alios Iudices, præter ſena- tum L. appellare. b liaà de lIure reſpondit Ludolphus Schra- der I. V. D. Ordinarius,& Profeſ- ſor in celeberrimà Academiâ Fran- cofordienſi ad Viadrum. Approba- nas Iohan: Borcholten Luneburgen- 18. OCTAVV AM. Der Fall/ daruͤber ein Rath⸗ ſchlag begehret/ erhelt ſich kuͤrtz⸗ daß ſie auch den Fuͤrſten nicht geſtatten wollen/ jemands in die Stadt zu gleit⸗ ten/ damit ſie J. F. G. den Augapffel an⸗ griffen/ vnd jhre hoheit entzoͤgen/ deſſen dann J. F. G. wandel vnnd abtrag be⸗ gerten. 8 Vnd wird hierwider von einem Er⸗ barn Rath der Stadt S. vorgewandt/ man were nicht geſtendig/ daß die Stad/ oder Regenten derſelben ſich der Iuriſdi- ction mißbrauchen ſolten/ vnd ob man gleich die jenigen/ ſo auß Menſchlicher gebrechlickeit mit entleibung jhres Nech⸗ k 2 ſten/ zu — 112 Conſilium Decimumoctauum. Es wolte auch einem Rathe ein ſehr vngelegen ding ſein/ daß die Lan⸗ deßfuͤrſten deſſen mechtig ſein/ oder war⸗ den ſolten/ dann ſo muͤſte ein Nath iln leiden/ daß die Buͤrger jhme zuwiedern anm ſten/ zu ſchaden kommen/ vff ihre geruͤm⸗ te vnſchult/ mit gleitte verſichert/ ſo kan man ſich doch dardurch der lurſdiction nicht mißbrauchen/ ſonſten muͤſten ſich vtel Furſten/ vnnd Herrn ihrer gewaldt zurichten auch mißbrauchen. Daß man aber die leute gleitten/ in gleitte annehmen/ vnnd peinlich beſchuͤl⸗ digen laſſen ſolte/ wie wol etliche begerẽ/ das moͤchte wol heiſſen auff die Fleiſch⸗ geopffert/ darumb nimbt ſie ein banck geopffert/ darumb Nath nicht anders ins gleit/ dann mit worbehalt jhres wiederruffens/ vnd wan dann daſſelbe geſchehen ſolte/ ſo muͤſten die gleitteten gleichwol nicht gefehret/ ſondern ſo zeitlich vorwarnet werden/ daß ſie in jhre gewarſam/ ob ſie koͤnten kommen mogen. Daß aber ein Rath den Fuͤrſten nicht geſtatten wil/ jemands indie Stad zu gleitten/ das haben ſie jhres verhof⸗ fens gute beſtendige vrſachen/ dann ſie koͤnnen gnungſam doeiren/ vnddarthun/ die Fuͤrſten muſſens auch ohne das wol bekennen/ daß ein Rath in der Stadt/ das gleitten vber zwey hundert Jahr⸗ lang gehabt/ onnd zu dem fuͤr achtzig Jahren von einem domaln Negieren⸗ den Landeßfuͤrſten/ der dieſer jtzigen Herrn proauus geweſt/ die gantze Iuriſ diction, Inmaſſen ſie ſeine hochſehli⸗ ge F. G. ſelbſt gehabt/ vnnd gebraucht ewiglich bey der Stadt zu bleiben/ omb ein ſtuͤck Geldes erkaufft/ wie dann aus der ons zugeſchickten Copey mit A. ge⸗ zeichnet lauter/ vnnd klar zuerſehen/ vnd da ſeine ſehlige F. G. weder jhr/ noch derſelben Erben in ſolchem Kauff Con⸗ trartt/ gar kein gleitten/ noch etwas an⸗ ders fuͤrbehalten/ ſondern der Stadt alle Herrligkeit der Iunſdiction, wie ſich der S. F. G. ſelbſt gebraucht/ zu⸗ getragen/ vnnd von der zeit an iſt keinem Fuͤrſten geſtattet worden/ jemands in die Stadr zu gleittte. theten/ was ſie wolten/ vnnd wann ſi gleich vmb jhrer vbertretung willengus der Stadt vorfeſtet wuͤrden/ ſo ton, ten ſie einem Rath zu trotz/ vnnd vor. drieß wol wieder drein kommen/ was ſolte man dann in ſo einer Volckae⸗ chen Stadt fuͤr Regiment halten kon⸗ einbinden koͤnte/ ſich gleittlich zußal ten/ ſo wuͤrde es doch dem Nath groß vnruhe/ vnnd muͤhe machen/ Darunb ein Rath jhren Landeßfuͤrſten das gla⸗ ten in die Stadt/ deſſen ſich J. F. G. Elter Vater hochloͤblicher gedechtne Per allegatum contractum empio. nis fuͤr ſich/ S. F. G ewigen Erben vnnd nachkommen gentzlich verziehen lres verhoffens einzurenmen nicht ſit 2 digſen DI V ININVMI NIS 131 PLORATO SVEERAGIO, Sl. ne quo nihil felix,& fauſtum. Ach fleiſſiger derleſung/ vnd bewe⸗ SG gung vorberurtes Falles/ onnd der dabey vorwarten Copie Hertzogen CE B. Hochloͤblicher/ vnnd ſel gedechtnuß Kanffvorſchreibung /be⸗ langendt die Gerichte/ dnd Regalia in der Stae S. erachte ich auff denſelben Fall im Rechten ergruͤndet ſein/ daß ein Erbar Rath der Stadt S. vermoͤge vorberuͤrter Kauffvorſchreibung/ vnnd des dber zweyßundert Jahr hergebrarhten gebrauchs/ wol befugt/ dieſelben/ ſo aus Menſch⸗ 4 licher gebrechlicheit/ mit entleibung jhres Nech⸗ ſten zu ſchaden kommen/ auch andere bezichtigte Bbeltheter/ auff jhre geruͤmbte vnſchuldt/ zu⸗ uorgeleitten/ vnd mit gleitte zuuorſichen/ In⸗ ſonderheit der geſtalt/ wie in figuratione caſlis 2 Dund ob man gleich darkegen für.— wenden moͤchte/ daß man hnen wol pperror k enirema DNUibbstalaum Vnrletim ü concec liſthell Ni m mu, MUudnxeniln uunſte ann V anlanunna ine Nu n gel Wungpeneb dä Guum elene do dunlbe inn ka 1 du ſdetur Kilter dhett s egale d t V drtagde ka in erhoffens einzume 1. ne quo ainilfelk Ae paærnis. Conſilium Decimumoctauum. Gleicherweiß erachte ich/ daß ein Erbar Rath der Stadt S. nicht ſchuͤldig/ die vorgleit⸗ teten off der Anklaͤger anſuchen in werendem gelettte Gefenglichen anzunehmen/ vnndwieder n ſie Peinlichen proceß zugeſtatten/ daß auch die⸗ ſes em Erbar Nath der Stadt S. kemes weges gezimmen wolte/ Beſondern daß ein Erbar Rath an demſelben genung thue/ daß ſie/ wenn An⸗ kleger vorhanden/ dem vorgleitteten das Gleit auffſagen/ ſie zeitlich gnungſam zuuor borwar⸗ nen/ ond jhnen geraume zeit geben/ daß ſie in jhre gewarſam kommen koͤnnen. Ferner halte ich es dafuͤr/ daß/ in betrach⸗ tung aller vmbſtende/ die Hertzogen zu P. nicht befugt/ jemands in die Stadt S. zugleltten/ daß auch/ da die Hertzogen daſſelbe zuthun ſich vn⸗ terſtehen wuͤrden/ Ein Erbar Nath der Stadt S. daſſelbe J. F. G. mit allem fug/ vnnd recht ne wehren/ dorbieten/ vnnd nicht geſtatten moͤgen/ wie dieſes mit nachfolgenden Rechtsgruͤnden außgefuͤhret/ nd dargethan wird. Namq́; primò dubio omni caret, quòd lImperator Romanus, reliquiq; principes, ſuperiorem non recognoſcentes, delinquen- Aſaſt ribus laluum conductum, ſiue ſecuritatem, Dater hochſältt legatum conin rſih/ S. Jän nachtomnen geut ræſertim non irreuocabiliter, ſed reuoca- hulter concedere poſſint. 1. relegati.& ili Bart. & Alber. ſ de pænu, l.I.& ila DD. ff adl. luliam Maieſt. Angel'l.verum. ſfde ſepulch- viola. Angeli.. S i quu mortus, ſf. de inoffic, teſtam. Berengar. Fer- nandiepetitl⸗naruraliter, S. nibilwmmume. cap. 7. n. rTar. ſede achuirend, poſſef. Boer Decifer71. n.=. fac⸗ rexrl. denuntiamuu, Cide his, qui ad Ecdleſiam con- Fuscl.r.& ibi Bala.& Dd. G de his, qui per metum 4 audi. non appella: Et quo d hoc,vt principes FININVINM 4 DRATO STFEAM delinquent ibus, ſiuc de delicto aliquo incul- patis ſaluum conductum,& ſecuritatem concedere poſſint, non requiritur, cauſam aliquam ſubeſſe, vel vt hoc fiat ex cauſaà aliquàa, ſed ſola voluntas principis pro iuſtà cauſd habetur. Barrolus l. relegati. num. 4. Similiter quoq;& Marchiones, Duces, Comites, reliquiq; principes ſeculares, ha- bentes regalem digniratem perpetuam,& ad heredes tranſitoriam, licet ipfi ſuperio- rem recognoſcant, abſq; omni dubio delin- quentibus in ſuo territorio, ſiue reſpectu ſui territorij, ſaluum conductum, vel ſecurita- tem concedere poſlunt. Eam ob cauſam, qui rales principes, habentes regalem di- gnitatem perpetuam,& ad heredes tranſito- riam, Licet ipſi ſuperiorem recognoſcant, in ſuo territorio, ſiue reſpectu ſui terrirorij, in omnibus,& per omnia vtuntur ijſdem pri. nilegijs, præeminentijs,& poreſtate, quibus Imperator Romanus, reſpectu totius Roma- 115 ni Imperij fruitur. Sala, L mare. ſrr de Zurudict. ome Iw. Sala. Lrecepriria. Cde conflir principe Bald. exemplo, C.de probar Baldconſ.2³ᷣ. iucipien. quæ- ritur, vrram aunatio. lib.i nſisS. numO.lib⸗2.conſ. S71.. colam. 2. lib. f. Angel. conſe1 29. incipien. in cauſd accuſaziond, vnſz2. num. 2. Paul. Caflrenſ. conſzz. znc pten. ſuper primo dubio. conf,sr. colums fin. lib.z. Alexand. nſ. z. nu,o.lib. ⁊.conſ. nun. 29.l10,3. conſe 12-nunm 9. lib. J. Batbar. cauſ. 3r li. 2. Cuma. conſ. IIr.& cnſr72. Socin. conſes.& confil. G6. lb. 3. Curr. Tun. wnſ.t. num. 29.onſcs! num.H.& conſcroo num. z. Alber. Srun-conſ.„. nwm. J. confai-num..& conſ.⸗ r. num. I4. Dec.& pafloralts, in prin. num. 2. Extr. de appelar. Dec. conſ. 191. tonſ. 2. hun. G. Calcun. conſ⸗ 2. conſ. 7.& con. 20. Iaſcn, conſ oo. num. 2. lib.„. Ruin. conſ.20. nu. 2.lib.3.& conſlo. n. a.fib. j. Socin. dun. nſ.Jz.n. 2.lib.I. wnſ. g. nu.. S S. lib. 2. vnſa3. n.O. cenſ7.n. t- vnſ.93.num.. Wnſco.n.I.conſ. 29. n. J. lib. Z. conſcg. n. 1S. conpſ.7.n. 10. onſ,60.n..conſ76.n. 24.& conſap2. n. 2. lib.=. Stepbia. Bertran. conſ. 30. n.. dib. I.Tunſos. r. lib. 3. Reland.a Val. onſczs.& confs. n. 13. 11b.1. S& in lib. quæfl. Ae lucro dor. qæſt.nu. J. Neuix. conſ26 num. I.Aym. Grauert. wnſ.Ts εlum.z. Zaſcconſar-n. 2r.& aa.lib-2. Corn. conſ.*12. lie.I. Car dinal. Pariſcconſu n. lib. i. Auguſt. Bero-ahuoniam Ablas, nunn. 93. exry, de effsc. Aelegat. Iacob. de S. Georg. I. bona in fin. C. qai admirtrti. Er confirma- tur ex eo: Namq; licet in aliquibus caſibus prohibitum ſit, Ialuum conductum, vel ſecu- ritatem delinquentibus, ſiue de delicto incul- Patis concedere. I. relegant. Mide pœæn. S. ſed neg. Verſe nex aurem bomicidu, Auib.de manda princ. Atramen illa prohibirio eſt Iuris poſitiui, ſi- ue ciuilis. Parrol d I. relegarti. n. ½& ili adair. Ideoq; mirum non eſt, principes ſeculares, habentes regalem dignitatem perpetuam,& ad heredes tranſitoriam, licet ipſi ſuperio- rem recognoſcant, contra hanc diſpoſitio- nem luris ciuilis delinquentibus, vel de de- licto inculpatis ſecuritatem,& ſaluum con- ductum concedere poſſe. Cum ſit clari Iu- ris, nec non& à DD. communiter traditum, principes ſeculares, habentes regalem digni- tatem perpetuam,& ad heredes tranſitori- am, licet illi ſuperiorem recognoſcant, luri ciunli derogare,& contra Ius ciuile in ſuo ter- ritorio quid ſtatuere poſſe. Balal. fn. C.quo. ap- Pedlatio. non recipiant Paul, Caſtr. conſiæa. inrip. ſa- per primo dabio. Felin, c.=. n.2. extr. de reſcript. Feli quod ſuper hu, extr. de matorira.& oledienr. Ia- ſon. I. nem poreit. lectu. I. num. 9.& ledtu. 2. nu. 10. ſf. de legar. 1. Dec.. paſtoralis, num. 2·e rhic- imo quod plus eit, exrr. ae appellario. Alber Vru- conſil. 2 r. num. I9. Grauert. cnfil. 12. num. 1. Roland. A Valle conſil. 29. num. 20.& confil. 6. num. 10. lib. 1. Roland. A Valle. in lib. quæſtionum, de lucro dotus. uaſt. 3. vum. S. Ruin. conſe 171. 3 MN. 4½ Conlilium Decimumoctauum. num. 22. lib. 1. Tomars Granmat. conſiliorun Ciut- Aium couſ. 105. num. 5. 4 Sedex exemplo, ſiuc copia Inſtrumenti venditionis,mihi tranſmiflä,liquet, atci Pa- tet, quòd illuſtris princeps, atq; Dominus, Dominus B. Dux P. piæ memoriæ, ſenatui, populoq; S. vendiderit luriſdictione lu1. lue merum,& mixtum lmperium in Ciuitate S. cum omnibus priuilegiijs, fructibus,& te- galibus, cumque facultate,& poteſtate ſtam luriſdictionem, ſiue merum,& mix- tum 1 mperium habendi, pollidendi 5 illàque vrendi, ſicut ipſi Duces P. iſtam luriſdi- ionem habuerunt, poſlederunt, câque vſi fuere. Qux dictiones, ità,& ſicut, lunt, dictiones ſiwilitudinarie, omnimodam ſimi- lirudinem denotantes. 7 ur, C de repu. Hered. I. ficut, de autio.& obligie, in.exe. de neſtit. Poliar. & ili Anton. de Burr. nbrub. 2. per flum textum Aitir, quod dic: Xeficur, Iiportan omnimodam ſemi- lirxdinern, O in ſabſtanrid,& in qualilalé, quoa dictum refert, alg, ſequitur Socin. Iul. cvn]. Jõ. num. A libe. Sed certum eſt, Duces P. habere regalem dignitatem perpetuam,& ad heredes tran- fitoriam. lgitur ſequitur, quèd Duces P. in omnibus locis ſui territorij, in quibus fuis illuſtribus celſitudinibus adhuc luril- dictio competit, habent facultatem,& pote- ſtatem, delinquentibus ſaluum conductum, fiue ſecuritatem concedendi. Khurlusex hoc infertur, Duces P. ante iſtaw venditionem, à Duce B. ſenatui, po- PuloG; S. factam, reſpectu luriſdictionis, ſuis illuſtribus celſitudinibus in ciuitate S. com- petentis habuiſſe facultatem,& poteſtatem delinnquentibus, ſiue illis, qui tanquam de- linquentes inculpantur, in ciuitate S. fecu- ritatem,& ſaluum conductum concedendi, dubio omni caret fuas illuſtres celfiru- dines ante illam venditionem factam, iſta facultate, atq; poteſtate vſos fuiſie. Cüm itaque Duces P. ſenatui populo- que S. lurzfdictionem, merum,& mixtum Imperium,& regalia in cinitate S. vendi- derint, co pacto, quòd ſenatus, populuſq́ S. illà lurifdictione, mero,& mixto Imperio, nec non& regalibus ità plenè,& libere vri, & ftui debeant, ſicut ipſi Duces P. ante il- lam venditionem iſtâ Iuriſdictione, mero,& mikto Imperio,& regalibus vtendi faculta- tem habuère: Sequitur ſenatui, populoque §. vigore illtus venditionis, perinde licere, & permitti, delinquentibus, ſiue ijs, qui de delicto aliquo inculpantur, in ciuitate S. ſecuritatem,& ſaluum conductum concede- cibus P. permiflfum fuit. Secundò, quando vnum adæquatur al. re, ſicut hoc ante illam venditionem ipſts Du- teri omms virtus, omnifque qualitas, atque natura rci, ad quam fit adæquatio, imbultur ci„cui adæquatur. Sarlcl. Socin. G H. 1. 1. G ibi Loan. Cyotus in repetit. num. f.& Iacob. Ae MWigrts. num. I). Arsärneni lir text. fe de legar. I. fag, texxr. l. 7.§. I. N. ſa quus in fiaud atron. I. fllua. ſ de aonari. cauſ. mortus. l. m princip. Gde rei vxor. allio. Bartol. l. I. ff. de cun. frman. izior. Quod etiam in priuilegijs lo- cum habere vraatr Bald. nſil. 3rr. num 6. lb.. Similiter& relatio intelligitur faca cum omnibus qualitatibus, atque relatum ineſt referenti cum omnibus ſuis qualitati. bus,& circumſtantijs. l. in zeſtam. ff. Ae ain. dir.& demonſzrat. I. A frlio.§. fi teſtator. ſf. de al. ment.& ciban legat. l. 3. in princ. ſf. de fun. in ſtruct. Bart.l. ſi quss ſeruum, 5. Hin. nu. J. ſfde legar Barr.l.:in priné ſrde Receprator. Bart. L. ö. 9. fi.i familia furt. feciſraic. Bart.l. ſanctis legum. n.)ſf de pa'uls. Franciſ. Arerin. l. ſcire delemus ſf. de vet. 2ligarton. Iaſön l. ſi cui. F. ſia fflio. num. 1o. Hàr legar. I. Cardinal. Pariſ. conſil. 20. num. 73. G 0, 23. num. 06. lib. z. Illud quoque, quod ineſt termino exemplificanti, viderur ineſſe ter- mino exemplificato, faltem ex tacità repe. titione. I. in zefam. ff. de conait.& demoufliah l. Theopompus. V. ae aote pralegar.. Sed in copid, ſiue exemplo inſtrumen- ti venditionis, mihi tranſmiſſo, narratur, quòd Dominus B. Dux P. ſenatui, populo- que S. vendiderit Iuriſdictionem, merum,& mixtum Imperium in ciuitate S. cum omni- bus priuilegijs, vtilitatibus& regalibus, cumque facultate,& poteſtate, illam lurif- dictionem habendi,& poſſidendi, eAq; vten- di, ita plené,& liberè, ſicut Duces P. an- teâ iſtam luriidictionem, merum,& wix- tum Imperium habuerunt, poſſederunt eac; vH fuèére. b 1 Et ſic illud In ſtrumentum venditionis, quò ad lauriſdictionem, merum,& mixtum Imperium, nec non& regalia, per iſtam ven- ditionem in ſenatum, populumque§.tfanſla- ta, ſe expreſſe refert ad illam luriſdicio- nem, merum,& mixtum Imperium, Item regalia, quæ prius in ciuitate§. Ducibus b. competière, illudq; ius, quod per iſtam ven⸗ ditionem in ſenatum, populumq;§. tranſla- tum eſt, adæquatur, ſiue exæquatur illi uri, quod prius Ducibus P. competijt. 11r Cum itaq; luriſdictio, merum,& mixtun Imperium, nec non& regalia in cinitate S⸗ Ducibus P. ità,& cum illaà qualitate ooriſt, Mlierbat un mi DWdecnitosne Vnclepult il — 4 Uruxipis lur Kacct bus Wmeancecer lue Mnuſigi ffa⸗ Kulter ſäup Herr er dane eo, Weätere Ini kire 1 ſegione dimilternn nlbus quahtath. Aaldus qualtau, renti cum omäun circumſtantis Lata emanfrar 14 flas a .„ 4 dlbar laur K n Iu err Rqau ſmung Iaup 7 nnc fae Reaegtunln mn. 142 1. f u ſ. K Crdnal. Peniſ anllan 74. 167 Ilud qw exemplificanti ſimn temphificato, ſdlenan Lin teftam. faus axue fr de auteſnahu in copid, ſue e tionis mihi tenln 1 ominus B. Dur hi eendiderit loriſcichue lmperium uncuuin Lolis. vtilitati’èt facuſtate,&pote ſoe ene. K libete, b n Iuriſdictionem; 1 verium habuerunt dierint, quod ſuæ illuſtres Celſitudines de- Laquentibus, ſine inculpatis de delicto ſecu- ritatem,& ſaluum conductum concedere po- tuerint,& conceſſerint: Etiam ex hoc capi- teſequitur, Iuriſdictionem, merum,& mix- ana tum Imperium, nec non& regalia in ciuita- te§. in Senarum populumq; 5. per iſtam ven. ditionem cum eadem qualitate tranfſara. Et per conſequens, Senatui populoq; S. vigo- re illius venditionis, perinde permitti, de. P— Unquentibus, ſiue inculpatis de delictoſecuri- tatem& ſaluum conductum concedere, cut hoc, antc iſtam venditionem Ducibus P. Tertidò is, qui habet regalia, præfertim irreuocabiliter,& Iure proprio, abſq; omni dubio delinquentibus, ſiue illis, qui de delicto aliquo inculpantur, ſecuritatem,& ſaluum couductum concedere poteſt, prout hoc ex- preſle vult Bart. I. Ambirioſa, num. S. Verſe ſci- 1241 enaum eſt, f. de decretus ab ordine facien. Dum erfeldehmadg vnaelte Tanaſ drena! ſmaäm videlicer Bart. ibi expreſſe decidit, illum po- pulum, qui in ſuâ ciuitate princeps dicitur exbannitos rebannire poſſe. Et ſic Bart, ex- preſſe vult, illam ciuitatem, quæ habet iura principis, ſiue regalia, Bannitis,& ſie delin- quentibus ſaluum conductum,& ſecurita- tem concedere poſſe. Idemꝗ; vult idem Bart. I relegarl, nu. ſſ. de pænus, Barz. l. non omnes, 9. qni transfugit, ſf. ae re milita. Similiter quoq́; dubio omni caret, quòd verbum Herrligkeit in vulgari linguà idem importet, quod verbum, regalia,& confir- aatur ex eo, quia illud verbum Herrligkelt lat inè aliter reddi nequit, quàm regalia. Er cerri luris eſt, quèd co calu, quando de ſi- guificatione verbi vulgaris dubitatur, illud verbum in latinam Lipguam transferrt, eaq; Fgutfcatio amplecti debeat, quam illud ver. bum in Latinâ linguà haber, iuxra 7raatta4 Od. in locis Vulgaribus. A DD. quoq; traditum eſt, quòd Dux, vel Princeps concedens generaliter, ſiue ſim- pliciter regalia, intelhgarur conceffiſſe o- mnia regalia, quæ ipſe concedens habuit. Andr. Ae ſern. Rub.&r i0t Matrh.de Affict. colum. F. quæ ſunl mgalia, Paris de Purco in tractat. Syn- dicat. verb. excediwir Barones colum. 2. Lan. Lu- Pus rub§. 9. colam. 3. Verf, ex quibus, ext. de ab- Bar. iuker virum ó orm. Multo verò magis hoc locum habet eo caſu, quando conceſſio eſt facta verbis vni- uerſalibus, vt puta, ſiconcedens alteri rega- lia, dicat, ſeipfi concedere omnia regalia, quæ ipſe in loco aliquo habet. Tunc enim abſq; omni dubio per illam conceſſionem o- mnis omninò regalia, quæ concedens in iſto Conſiltum Dee imumoctauum. trahi poflint. „ᷣ loco habuit, nullis penitus èxceptis com- præhenduntur. Eam ob caufam quia verba vniuerſalia funt maioris effcaciæ,& virtu- tis, quam verba generalia. Barrol. I generalt, §. Vxori, ſe ae dſufruct« logart. Aymon. Gra- uer. uſil. Së. num 6. canſil. 1 ½ dolum. anlepe- nulrima. Verſ. 4. omnia q; compræhendunt, quæ excogitari poſſunt. Decius coufal. 29. co- lum. 2. in hine, Aymon Grauet. confil. 10. num. 3. Laurent. Sluan. znſil. g„. num. 17. argumenrt. L. Ialianus, ſſe de legalus. 5. l. A Procurarore, G mandal. l. in fidaeicommiſti, F. Cum Pellidliuts, A de vſar l. Cum Virum,& ibi Balaus oppoſ. 2. 0 de faeicommaſ. e. ſlizæs extr. Ae maiorirat.& obe- atent. Nullo penitus excepto. Friaderic. de Se- nis, conſil. Srς. Laurent. Syluam, conſil. f. au- mer. 1p. Ideoq; pulehrè Bald. inquit, verba vniuerſalia aded omnia compræhendere, vt nulla perſona, nullus caſus, nullus locus ex- ceptus intelligatur, Fala.-enfil 526. incipienr. ,, 7. 3 Rex Roman. colum. 3. lib. 1. Quod conſiliun referr arg, ſeqwitur Laurenr. Syluan. oufil. Or. num. 17. Etverba vniuerſalia hoc operantur, vt diſ- poſitio extendatur ad illa, quæ alioquin ſub illà diſpoſitione non compræhenderentur, prout hoc latè docui in alio conſilio reddito pro Senatu S. fuper iſto puncto, vtrum Ciues S. teſtimonij dicendi cauſãâ, exciuitate S. e- uocari, vel ad alium locum extra ciuitatems. Prætered quoq; clari iuris eſt, nec non à DD. traditum, quòd per conceſfionem, fa- ctam verbis vniuerfalibus, in acc ipientem regalia transferantur, licet de regalibus nul- Ila fuerit facta expreſſa menrio. Deciis, canſil. 297. aum. 2. circa ſiuem, Grauer. conſil. 29 ½. wlum- 3. Veyf. ſed magis, lobau. Cephal, conſcl. 1o. num: TI. Lauwrenr. Syluan. couſil. 7. numer, 29. leb, r. Multo verò magis conceſſio, ſiue tranflatio, facta verbis geminatis, etiam regalia inclu- dit,& compræhendit, licet de illis expreſſa mentio facta non fuerit, Puul. Caſfrenſ. confil- 63. Verſ. quint) etiam parer, lib. T. Rapla. Cuman. conſal. 762. num. 3. Solin. Iun. conuſil. Fo. num. 56. tum fei*—. lib. 3Z. Aymon. Grauer. conſil. 19. numen †. Toan. Cæphal. conſil. 1 ro. Iaſon, conhil. 2r. num.. lib. I. Laarenr. Syluan. conſil. 90: num. 10. lib. 2. d= ohte orainar Et prædicta generaliter quidem proce- Alctar. c. quba ſedem, num. 22. exr. dunt, potiſſimum verò locum babent eo ca- ſu, quando Princeps, vel Dux alteri conce- dit meruw,& miatum Imperium verbis v- niuerſalibus,& geminatis, vt puta, ſi Prin- ceps, concedendo merum,& mixtum Im- perium, dicat, ſe concedere totum, omne, vel vniuerſum merum,& mixtum Imperium, L K 4 nullo nullo penitus excepto. Tunc enim abſq́; o- mni dubio ſub iſtà conceſſione regalia item, & reſeruata Principi compræbenduntur. Namq; clari iuris eſt, quòd omnia omninò regalia,& reſeruata principi, ſint vel meri, velmixti imperij,& ſint ſpecies meri,& mix- ti Imperij, atq; ſaltem ſub ſummo gradu me- ri,& mixti Imperij compræhendantur, prour hocexpreſoè traait Barr. l. imperium. num. 3. 2 num. 17. Cibi Bald. colum. 3. Iaſon num. 24.· Heς von& reliqui Dd. S.de Iurudictio. omn. iuait. Et fimiliter legibus cautum eſt, quòd verba vniucrſalia omnia compræhendant. quæ excogitari poſſunt, quodꝗ: a diſpoſitio- ne, conceprâ verbis vniuerſalibus nulla per- ſona, nullus caſus, nulluſq́; locus exceptus intelligatur, nec non& verba vniuerſalia il- lud operentur, vt ſub diſpoſit ionc aliqud iſta compræhendantur, quæ alioquin, ſub illã diſ- poſitione non compræhenderentur, ſicur hoc modo docuimus. Verba quoq; geminata multm operantur. I. Baliſta,& ibi Barr.& Da. Rad S. C. Tiebell l. chm ſimus, Cibi Barr.& A- lexan: C de agri:& cenſit: lil: II. Caraina: Pariſ. conſil- G. num. 12. conſil: St. num: V. lib: Iconſ 2. num: vo.libe 2. conſe. uum. 6 ρ. G conſ. 32. num: 29. li:. Et ſunt maioris efficacię quàm diſpoſitio vniuerſalis ſimplex. Goad. conſc 30. num: I. Cæ- pbal: confil. 1206. num. 14. Aym.: Grauete 105. nu: 4. Laurenr. Syluan: conſil- gs. nam. 19. Barlarr int. conſal: Currij Sen. conſ. C&. num. 19. Illaq́; oſten- dunt& ecnixam,& ſat iſſimam voluntatem diſ- ponentis. Pald. c. eam te, colum. 2. ext. de re- ſeripr. Curr. Sen. conſil. J. colum. T. conſ. 63. colum. 26. Anron. Corſet. in tractat. de verlis geminar- Cardinal. Pariſ. confil. ro. num. S7. canſil. 32. uu. J2. &conſ. 131. num. I. lib. z. conſil. g. num. 33. conſil. Vo. num. 29. conſ. 1.. num. 20. lib. 3. conſil. I. nu. 26. confal. 1o. num. 32. S conſ. ,s. num. 24. lil. 4. Lau- neut.&luan. conſii. C.vnum. 4. Nec non& men- tem deliberatam,& appenſatam, Caraina. Pæ- riſ couſ. Fg. 22. lib. 3. Aym. Grauer. conſ. 1oz. num. †. & conſſcl. eol. num. 4 Paul. Caſtrenſ. conſil. 11.7. columx. 2. lib. r. Laxrent. SGiuan. conſil. 6 ½, n. 5. Huc accedit, quòd geminatio, ſiue rei- reratio oſtendat mentis perſeuerantiam, ang. l. vnicæ, C. de plus peritio. Et tollat ſuſpicionem decept ionis. I.+ mulier, C ad S. Velleia. Et ſi- gnificet præciſam mentem diſponentis. Balq. r. eam re, extr. de reſcribt. Nec non etiam am- pliet effectum diſpoſitionis Bald. l. fructus,(. de actio. empr. Et eſficiat, vt ſub diſpoſitione compræhendantur illa, quæ alioquin lub illà diſpoſitione non compræhenderentur. Ruin. anſ. od. num. 12. Vſg ad num. 29. lib. 2. Ncola. Fberbæra. in loc. locut. gemi. ſeu actus malripli- cat. reiterar. Guilbel. Beneaict. repet. aRæynurius, verbo, cætera bona- num. f. ext. ae reſtam. His ad- de, quòd verba geminata non patiantur ali. quam reſtrictionem, diminurionem, Lauren:. Glaan. conſil. 2. num. 20. Iaſ. 1. J.§. nunciatio., uu. J. verf, ego limito modbo notabiliter, ſf. ae aper. no. nunc. Laurent. Sluan. conſsé. num. 5. Can. anf 32 ½. colum. G. lib. I. Grauer. conſ. 29. num 3. verf nonò conſidero, Socin. conſ. 297. nu. G. lib. 2. vel ex- ceptionem. Aym. Grauet. conſil. 20t. num. †2. Atq; compræhendant omnia etiam diſſimilia & maiora ex preſſis. Socin. conſ.&2. olum. 6. in fin. lib. a. Iaſon conſ. 90. colum. 2. lib. 5. Laurenr. Hluan. conſil. 60. num. 14.& conſ. Sr. num. †un. Senior conſil. 30. colum. 2. Grauet, conſil. 29 0 ν Verſ. nono conſideru, lib. 2. Item etiam inſolita. Aleand conſil. 30. colum. penult. lib. J. Aym. Gra. ver. conſil. 20. num. 4. verſ. nonò ceuſidero, lib.: Et verba vniuerſalia geminata habent vim ſpecialis expreſſionis, ſiue nominarionis, Frana Curt. conſil. 7ν. colum. 14. conſil. 79. Cujfer in tractat. de verb. geminat. Caraina. Pariſ. aun. fil.. num. 20. lib. 3. Laurens. Sylua. conſ.*. n. 1z Quinimò etiam ſub conceſſione ſimplici, & generali Iuriſdictionis compræhenduntur ca regalia, quæ non ſunt de reſeruatis prinei. pis, quæq; iam ſunt in eſſe producta, ſiue coa- ſtituta, prour hocexpreſtè zradit Alcias. c quodſe des, num. 29. verſe terris declara. ſf. de offic, erama NRoland. à Vall. cenſil. f2. num. 32. G. 33. l16. 2. l. eoq; traditum eſt, licet vectigalia, ſiue exactio vectigalium ſit de regalibus,& ad regalia per- tincat. r. G&ili Da. quæ ſins regalia, ſub com ceſſione tamen generali Iuriſdictionis etiam compræhendi vectigalia, ſiue exactionem i- lorum vectigalium, quæ iam impoſita, ſiue conſtituta ſunt, prou:t Loc tradir Alciat.& No- land. Ayal in locis præallegarir. Eodem modo traditum eſt, licet viæ publicæ,& luriſdictio in vijs publicis inter regalia referantur. ². quæ ſint regalia ei tamen, cui luriſdictio inali- quo loco ſimpliciter conceſſa eſt, intelligi et- iam conceſſam luriſdictionem rarione eo- rum, quæ in vijs publicis illius loci commit- tuntur, prour hoc tradir, Pet. Iacol. in ferm. lilel Jäper Iuriſaictione, in fin. Alciat.& quod ſeaem, mu- 74. ext. ae sffic, orainar. Roland. 4 Vall. confil. 24 num. 7.r. conductum, ſiue ſecuritatem, poſito, illus inter regalia referri, non eſt de reſeruatis principis,& illud lus reſpectu illorum, qui im aliquo loco merum,& mixtum Imperium, regalia habent, eſt ius iam creatum,& in eſle productum, cum illud Ius competat omnibus illis, qui merum,& wixtum Imperium; e regalia habent,& ab ijs quotidiè exerceneun- Igitur ſequitur, quòd in generali« onceſo⸗ ne luriſdictionis, ſimpliciter factà, erlrs — 4* 2 — Deinde etiam ius concedendi ſaluum Wneierpre obc Knut de,Kobti- Wlapauan Wwanut Kdl Nauunender t ewnc ſteä. Mptefe ſone pke Wun Sen⸗ Keih pop ntet lllst mrS. 9 ler,in liliun Linimd etiam ludcan erali lurſſdidionäcnn lia, quæ nonſumdena rc iam ſuntin cemi pmur lecexyrſtnunk e9 ver terni kumfti ral aufil aunah ditum eſt licet tcigii iumüt de regliuiu d*. Cult Dd ſus uni etamen generalllitt ehendi jcctigali,n ccdigalium, qurim ta lunt, onsf 4 at in lerraassaii m elt licet rir puhle zublicis intet grra t itamem ell o implie 4 4 Keſſam lurſdn 4 zcis o in riſs e pruur boc fradl, 4bi 1 1 lio uodn A bhen diens nal 1 umt culu Conſilium Decimumoctauum. compræhendatur lus,& facultas ſaluum con- ductum concedendc. Ex perſona quoq; concedentis, ſi videli- cetconcedens ſit princeps, colligitur, quod Per conceſſionem gencralem in aſium regalia rrantlata fint. Paul Caſiren. con. 63. 116. 1. Socin. laæn. conſ. So. nu. 40. lib. z. Prætcred ex perſonà quoq; recipienris, ſiue illius, cui conceſio ht, fividelicet illa perſona magiſtfatu perpetuo fungatur, colligitur, regalia tranflara cſle, Prout hoc traairt, Dec, c. Pafloralu, i2 prinuc. num.. e. ſin. verf.& quod litet, exs. de appelat. Rolaud. al. onſei. S6. au. 19. 10. 1I. Secd in calſu præſenti iſta vendirio, ſiue concellio eſt facta a Duce b.& ſic ab eo, qui iura Principis habuit cuiuſq́; conceſſio latiſ- mé interpretanda eſt,& eſt facta Senatui S. quem Senatum S. magiſtratum perpetuum etle,& obrinere dubio omni caret. N amq; licet lingulares Conſules,& Senatores mo riantur,& alijin illorum locum ſurrogantur, Atramen Senatus ſemper vnus,& idem ma- net, HlecC v 3 qua m moritur zuxr all proponebatur„ M.ade Iaatt.“ Præętereaà in iſtä venditione, ſiue conceſ- fione expreſsé dicitur, regalia,& quidem o- mnia in Senatum, populumq; S. tranflata& Senatui, populoq; S. vendita, ſicut hoc ſatis pater ex illis verbis, onſer Gerichte/ ond Vog⸗ tey zum S. mit aller Freyhelt/ genieß/ vnnd Herrligkeit. Nec dubium eſt, verbum vniuer- ſale, Aller/in illo textu poſirum, etiam ad il- lud verbum Herrligkeit referri, arq; perinde haberi, atq́; ſi in illo inſtrumento dictum ef- 8* ſet, mit aller Freyheit/ aller Genieß/ ond aller Herrligkeit zuria rexr. l. Seiæ. g. Cuio,& tli Bærr. Rde fund inſtruklo. Deinde quoq; illa venditio eſt facta ver- bis oniuerſalibus geminatis,& ampliſſimis, ac latiſimis, ſicut hoc ſatis patet ex ſequen- tibus verbis, dnſere Gerichte/ vnnd Vogtey/ zum S. mit aller Freyheit(notetur verbam, Aller/ quod eſt vniuerf. ale) genieß/ nnd Herr⸗ ligeelt/ daß zubrauchen/ haben/ onnd beſiten/ ſo autt/ onnd frey/ als vorhin onſere ſelige Vorel⸗ kern/ dund Vor fahren/ das gebrauchet/ gehaht/ onnd beſeſſen haben/ Item/ alſo/ daß die obge⸗ nante Vogtey/ onnd gantze Gerichte(notetur verbum gantze/ quod ſimiliter vniuerſale eſt) beyde hoͤchſte/ onnd nidrigſte an Handt/ bnnd Halß/ dnd Fuß/ wie es ſich gehoͤren ſol/ zurich⸗ ken/ ewiglich bey onſer vorgenanten Stadt S. Weiben /dnnd ſein ſoll/ vnnd vns/ oder vnſern aen Nachkommenden daran nichts vorbehalten. Et dubio omni carer, quòd in linguâ Germanicâ 4 ppellarione der bochſten vnnd nidrigſten Ge⸗ 117 richte merum,& mixtum imperium compræ- hendatur. Er cuùm in illo inſtrumento di- catur, die gantze Gerichte/ beyde hoͤchſte/ vnnd nidrigſte/ atq; illud verbum, gantze/ ſit ver- bum vniuerſale, æquipollens dictioni, omne, totum jvelvunerflann: Ex illo inſtrumen- to liquet, Ducem B. Senatui S. vendidiſfe, &conceſſiſle vniuerſum, ſiue rotum merum, & mixtum Imperium.= Rurſus cùm in illo Inſtrumento dicatur, vns/ oder vnſern Nachkoͤmlingen daran nichts vorbehalten. Stam, in Senatum, populumq; S, eriam rega- cederer. Quartoô, ea Ciuitas, ſiue is populus, quæ ciuitas, ſiue qui populus habet poteitarem concedendi ſtatuta in negotijs magnis; abſq; omni dubio delinquentibus, ſiue incul patis de delicto ſecuriratem,& ſaluum conductum concedere poflunt. Barrol. l. Telegari num. 2. ffe de pænwz. Et confirmatur, cuidentiſſimd ra- tione, Namq́; licet in aliquibus caſibus de- linquentibus, liue inculpatis de delicto ſecu- ritatem, vel ſaluum conductum concedere prohibitum ſit, g. ſed nech, Verf neo; aurem ho- zutcidis, Gibi Da. Aurhenr. de mandar. Drincip. Attamen illam diſpoſit ionem eſſe diſ poftio- nem luris Ciuilis, dubio ommni caret Ideoq; illa diſpoſitio contrario lure Ciuili rolli,& abrogari poteſt. g. ſed naiuralia,&ibi DD. In- Gitur. de tun nur. genr.& Ciwili, l. a quibus. 7. de legibus. Et ſimiliter clari Iuris eſt, omne id, quod fit, vel preſumiturab co, qui haber legis con. dendæ poteſtatem, legis vigorem obtinere. Bantol. l. ſi nus, S. paclus ne pererer. cblam. fin. fe de pactus, Barrol& DD. l. ciuiras, Cili Iaſon. nz. 7. J. G.& 7. F.ſert. petar. Barrol.! Cæſar, argu- menro ilk. rexr. ſf. de Publica. Barrol. Bald.&ᷓ D. l. pen. argu. ill. rexrt. C de donar. iur. ur.& Dxor. Bald.& Paul. Caſér. l. I. Ff de conſtir. princtp. Bald. I. 1. colum. 2. C. de heredirar. co actio. vVendir. Ia- Fon, l. ſi nus,. ante omnia, nu.. M de pact. Eo- dem modo indubitati iuris eſt, quòôd is, qui habet merum,& mixtum Imperium, de his, 8 quæ — 4 m 4 3 8 1 1 4 3 — —— — 118 Conſilium Decimumoctauum. quæ funt meri,& mixti Imperij,& ſic de ne- gotijs magnis ſtatuta,& legescondere pollit. Bala. I. nulli, verſ. quaro vtrum, C. de ſentent. Bald. tum omnes, colum. pen. erf. Vltimo nolo, exrn. de conſtiturio. Deci. l. Imperium, num. T1. ff. de Iurus- qictione omnr Tud. Iaſon, l. omnes populi, lectu. I. num. 24. C 27.& lectu. 2. num. 34. Fj. de luſtir.& zur. Et ciuitates, habentes merum,& mix- rum Imperium non tanrùm præter, ſed& contralus commune ſtatuta conde re poſſunt. l. omnes popult,& ibi Da. ſ. Ae luſlit.& ur. l. de quilus, ſf. de legibus, I. Anthiochenſium, G& ili Da. Fae Priuileg. creaito. l. probibere, 5. pland, I. quod vi aur clam,l: fin. ſf. de decrero. ab ordin. facien. S. ſcd naturulia,& ibi Da.Iuſtit. de Iur: natura. gent. & ciuili. Nec quicquam dubitandum eſt, per il- lam venditionem in Senatum 8. eſſe tranſla- tum merum,& mixtum Imperium. Namq; certi iuris eſt, quòd conceſſà luriſdictione etiam ſimpliciter non tantùm iuriſdictio ſim- plex, ſed etiam merum,& mixtum Imperi- um conceſſum intelligatur. Oldrad. conſil. 222. Han. Andr in aadit. ad Speaulat. rit. de luruidit. omn. Iud. Bald.1. fin. colum. 2. ſf. de conſtitur. Ale- xand. conj. 259. incip. viſé proceſſu, in princip. 71b. 4. Alevana l. 1. num. 6⁶. f. de vffic eius cui mandat. eßt Iurirdict. Alexana. l. I. colum. pen. Mfe de larus- dict. omn. Iud. Alexana l. aiuorrio, S. ſi vi,, ff. ſo- Iur. matrim. Abb.&. quod ſedem,& ibt Felin. nu. 3- Alciat. num. 39.&. ext. de oſfic orainar. Dec. l. imperium, u. 26.& ibilob. Bapriff. n. 6 Caſpar.Ialæſ 2.3. vſg adn. 21. Sebaft. Sapia. n. 3. vſg, ade. I7. delurudict. omn. Iud Cbuar. practica. quæſtion.. cir. finem, Rola. A Fnll. conſil. 42. num. 17. D/G ad num. 27. conſ. a4. num. 27. lib. 2. E amq; opinio nem communem eſſe atteſtantur Dec. Alci- at. Sebaſtian. Sapia. Couarru.& Roland. à Val. in locis modò citatis. Eandem opinio- nem etiam amplectuntur, Dec. licer cauſam, colum. I.& ibi Felin. num. wexr. de probat. Cardi. Pariſ. conſil. g. num. 14. vſch ad num. 16. lile:. Htſſ in hoc contrariũ teneant aliqui Dd. volentes, in conceſſione ſimplicis Iurisdi- ctionis non compræhendi merum,& mixtum Imperium Iaſon l. Imperium, num. I1. cum 2. ſe- que ntibus, Ff. de lurisdict. omn. Iualic. Salicet. l. placet, C. de pedan. Iud. Bald. quanto, colum. pe- nulr. exr. de Iudic. Carolus Molinaæus in conſuet. Pa- riſienſ, rit. 1. S. 7. gloſſ. J. num. 447. Eamq; con- trariam opinionem, ſed perperam,& malè communem audeat aſſerere Curr. Iun. l. J. u. 33. F de oſtcseius, vi mandat. eſt Iurisdict. Curt. lun. l imperiumnum. 42. ſfede Jurusdict. omun. Iud. Ar- tamen ex numero,& pondere illorum Dd. qui pro præcedente opinione allegati ſunt, ſatis liquet, præcedentem opinionem ample- cti Dd.& numero plures,& authoritate gra- 4— 8 uiores, Ideoq; illam opinionem communem e(de, cùm ſit clari,& indubitati luris, illam opinionem communem dici, quam ample- (tantur Dd.& numero plures,& authoritate grauiores, Eelin. c.. uum. 14. Eili adair aa pa. norm. exct. de conſtiturtio. Iaſ. l. ſi quis mibi bona,g. Iuſſum, num. 14. F. ae acquir. heredit. Iaſonm,l.ne niundti, num. 142- f. de legat. 3. Iaſ. l. ſi b, qu pro emprtore, uu. 247. ſf. de vſucap. Iaſon, aanh qua mulier, num. 11. C. de ſacroſanci. Eccleſ. argu. g. in canonicus, diſtin. 19. S. verum illa ſententia, d pænitenr. ailinctto. 3. Et cum illa præcedens opinio, quæ vult, in ſimplici conceſſione luriſdictionis etiam merum,& mixtum Imperium compræhendi, ſit communis, illa abſq; omni dubio in ludi cando ſequenda eſt, cùm ludex in ludican: do ſemper communem,& receptam Dd. o- pinionem ſequi teneatur. A66. Felin.& Deu. w. J. ext. de conſliturio. Bald. cap. J.§. Judices, àt pa. urameni. firman Bald. l. I. argumento illtex de ſenator. Alexand. conſ. I. lib. f Abb. c. naui- mus. argumonto ill. text. ext de verbor. ſignificatin fac. text. c. de iudicis. 3 quæſt. 3. l. I. ſ. de ofia quæaſt. l. Athletas, in princip. R de hus, qui notanl. infam. vſq; adeò, vt is Iudex, qui contra com- munem opinionem iudicat,& imperitus præ- ſumatur, Alexand. conſe or. num. 9. lib. 2.& faci- at lirem ſuam, atq; parti læſæ ad id, quod in- tereſt condemnetur, Bart. I. fna. Cde pœna lad qui malè luaica. Augel. l. terminato, C de fruci bus,& lit. expenſ. Abb.& prudentiamé in prinay exr. de oſfic, delegat. Pet. de Anchor. Clement. Romani, de electione, Ant. de Butr. c. ex literu, ext Iaſon, l. cum probatus, f de re iudicat. Illaq; com- munis opinio comprobatur ex eo. Namqh conc eſſio luriſdictionis ordinariæ eſt& fauo- rabilis,& latiſſimè interpretanda. Bald. l2 argumenuo, ill texr. f. de oſſic. præaſidis, Dec l. im perium, num: 24. f. de Jurzdict. omn. iud. Deci a quanto, circa finem, ext. de iudic. Deac. licetmu ext. de probatio. Er hæc opinio abſq; omni dubio proce- dit eo caſu, quando conceſſio Iuriſdictionis non eſt facta ſimpliciter, ſed eſt facta cum ad. iuncto. Ideoq́ traditum eſt, quòd, conceiſa Iuriſdictione altà, quæ vulgò dicitur, die Ho⸗ hen Gerichte/ citra omne dubium, non tan tum luriſdictio ſimplex, ſed eriam merum; & mixtum Imperium conceſſum eſſe intelli⸗ gatur, Wan. Longeuall. repetir. 1. Imperiumvu. 92. F de luriusdict. omu. Iud. — 1—. A 11. Similiter& conceſſà omnimoda uriſ dictione, abſq; omni dubio in accipientem etiam merum,& mixtum imperiu m tranl- fer tur gloſf. 7.2. Verſ. omnimodam,& ibi Paul Leada. Cardina. Loan. de Imol.& Panorm. Ak fin nnpe 12 4 Cm “ 2 1 1' dmquo nin de toncel Urinunlwpe Ratital ge lſhen aud dint maiuu.e zeii deiſ mupulann llſeliau. duun guun. dalauzna lereargi Kedigcai p he 1 ee Rer 1 ver rdebes r anfinu 2udia mneut. frman 2adlin 14Tor. Alexand an aA! emexit il. text eum 7. c. eeiudioi. 3 ucl 34 Athlena, inn ſuam, atq patilxter dademnetur, Bm1fu madica. Augel. mu „. exrer 4 aminu fii nhe be 4 n de electtone, Art te Inn M lau, Feln.aum MA libus. f eriuu dpinio copgerduma o luriſdictioni 6 & latuſme inte n, il 5 Anfin 1 a.N„ irrs mauauss auh fei ſq; aded, vt islutegin opinionem iudiim Alexand. cuuſmndi ma Conſilium Decimumoctauum. mperent. Tan. Aud. in adalt ad Specularor rit: de Luriidtct. omu. Lud. Rom. L. ſi dus, ſſ. de acqui- rena hered Feltuus c. quod ſédem, num. a. ext: de „eier orainan Felin:& graue, num: 4. exir. eodem rit: Anron: de Burrr&. ſuper quafteonum, in princip clum 3. exr: ae oſſic: delegat: laſe l. liperium, n: ¹2. Fae lurisaictio om: lua. Carain. Pariſe confe g. nu: F. d'ſch Ad nur j. lit. I. Carolus Moliner in conſuetud. Pariſienſe Iix: I. J. I. gloſſ. J. nu. 5. FEodem iure vtimur, ſi alicui fuerit con- ceſſa Iuriſdictio plena, vel pleniſſima; tunc enim ſimiliter,& abſq, omni dubio ſub tali conceſſione merum,& mixtum imperium — compræhenditur. gloſfl. hin aliqaa,& ibi Ra- pba. fulg.& Bald. f. de oſfic proconſul. Iaſil. Impe- vium n. Ir. Sf.de Iurwsdict. omn. lud. Feltn: c. graue, aA. 3. exr. de oſſicr oraina: Cardinar Pariſe conſeo. cem ſequi tenenm, 64 nu: J. lib. I. Carol. Moline. in conſwetud. Pariſtenſ ArMl. 2. F. 7. gleſf. J. nu.;z5. ſldem quoq; iuris eſt, ſi alioui fuerit con- ceſſfa omnis luriſdictio: Namq; ſimiliter per talem conceſſionem transfertur merum& mixtum Imperium. oldra. conf. 212. Toan. And in aaait. ad Specularo zit. de Iurua om. Iud. Paul. Calren. couf.z22. col. 3.& Dec. nu. 27. M. de Iwrxts- aicy. om. iddl. Felin. c. quod ſedes, cvl.).& ili Alciar. mu. 2. exr. de gſuic, ordina. Dec. a licet caufam, col.2. exr. Ae probaris. Curt. Iun. l. I. nu.& ili Claaa de Seyſellis col. 2. ff de oſfic. eius, cui manda. eht Iu. rudaict. Couar. Practica. qæaff. cap. I. Roland. JVall. couſ. 42. udu 3z. um. ſequenrilb. lib. 2. vbi ipſe atre- Rarur, anc opinionem communitter receptam. Sed in caſu præſenti per iſtam venditionem luriſdictio eſt conceſſa ſenatui S. non ſimpli- eiter, ſed verbis vniuerſalibus, geminaris, prægnantibus, ampliſſimis,& latiſſimis. Et inter cætera Senatui S. conceſla funt, di egan⸗ tze Gertchte/ hoͤheſte vnd nidrigſte an Hand/ vnd Halß/ nullo penitus exceptò, velreſeruaro. Que verba an Hand/ ond Halß/ ex preſſè de. notant poteſtatem gladi j, animaduertendi in facinoroſos, quod meri im perijeſfe, dubio omni caret. I. mpenium,&ili Barr. laſon, Dea & Da. ſf de Iurüsdict. omn. lud. E rgo ſequitur, per illam vendi tionem, a Duce B. factam, abſ q; omni dubio in ſenatum populumq́; S. merum de mixtum Imperium tranſlatum. Kurſusex hoc infertur, Senatui S. tan- dquam habenti merum,& mixtum Imperium lieitum„& permiſſum eſſe, fuper negotijs magnis leges,& ſtatuta condere,& per con fequens, delinquentibus, ſiue de delicto in- culpatis ſaluum c onductum,&⅝ ſecuritatem concedere: Er ſi ipſi delinquentibus, ſiue de delicto inculpatis ſec uritarem, vel ſaluum conductum conceſſerint hanc concefſionem, tanquam legem, ſiue ſtatutum, valere. (Minto pro hac deciſione confirmanda 3 119 facit id, quod tradit Bart. 1εν‿ qui reus, nu. I2. ſf Ae publ. Iuaic, vbi Bart. ita ſcribit. Ego autem dico, quòd ludex indiſtinctè poteſt dare fiden- riam, ſi velit. Et hoc potiſſimum procedit, quando is Iudex habet poteſtatem,& facul- tatem de talibus criminibus& cognoſcendi, & reum puniendi: tunc enim is eo magis de- linquentibus, ſiue de delicto inculpatis ſecu- ritatem concedere poteſt, prour hoceradir Iafel. cvnuentionum. nu. ³. Sfde pactis, vli Iaſ. atreſtatur eandé opinionem amplecti Burr. Immo. Ang.& Bal. in locus al ipſo ciratti. Slmili ter hoc multò ma gis procedit, quàndo is, qui ſaluum conductum pPetit, eo tempore exiſtit extra territorium il- lius, à quo iſte ſaluus conduct» petitur. Tunc enim ludex petenti faluum conductum indi- ſtinctè concedere poteſt. Bæned. dæ Vaauis in adat. ad Feli. caccedens,&l 2. u. 3. ext. vr lire non cuureſta. Beueade Vaaus in repert. Fel. verbſaluus condulitus. Cum itaq; Senatus S. habear ius,& po- teſtatem de omnibus omninò criminibus, in ciuitate S. commiſſis,& cognoſcendi,& reos conuictos, vel confeſſos puniendi, nec non & contum aces, ſi ue abſe ntes bann ie ndi,& tẽ- legandi; Etiam ex hoc capite i- equitur, ſena- tui S. liberum,& permiffum eſſe, de delicto aliquo inculpatis faluum conductum præſer- rim reuocabiliter concedere. Sextô licet legibus cautum ſit quòd ho- micidis, reliquiſq;, qui enormia delicta com- miſerunt, ſecuritas, ſiuc faluus conducts con- cedi non debeat krelegati, ſfe ae pænws, S. ſea neg axrem homicidis, Aurb. de uand princ. Artamen text. in a. 5. neq autom homicidi. procedir tan- tum in ſecuritate, ſiue faluo conducto, con- ceſſo homicidis, alijsuè enormibus ſceleribus pollutis, ab hominibus priuatis, Iuriſdictio- nemnon habentibus, preur adillum rexrum ird Fermaliter reſpondir Bart. i. iiqui reu, nu. 12. F ae publ. iuaic. Secundò illi textus non habent lo- cum in Imperatore, ſiue principe ſupremo. Is enim abſq; dubio homicidis,&alijs ſceleribus polluris ſaluum conductum,& ſecuritatem concedere poteſt, praur hoc expreſsè probat rex. d. lrelegati, cum ſimilibus, allegatis Jupra in primà ra- rione. Tertiò illi textus non habent locum in principibus ſecularibus, habe ntibus regalem dignitatem perpetuam,& ad heredes tranſi- toriam prou: hoc ſupra in prima rarione docuimus. Quartò illi texrus non procedunt in ciuita- tibus, habentibus regalia, iuxra rradita ſapra intertid rarione. Quintò, diſpoſitio illorum textuum non habet locum in illis ciuitatibus, quibus hoc per ſpeciale Priuilegium, velab Imperarore, vel abalio principe conceſſũ eſt. Nec dubium eſt, illud priuilegium valere, cum illud neq́; Iuri diumo, neq; luri narurali, vel gentium, ſed tantum luri poſitiuo reſtagetur. Sextò 120 Sextòô hoc non procedit in ciuitat ibus, ha- bentibus merum& mixtum Imperium,& poteſtatem condendi leges, vel ſtatuta in ne⸗ gotijs— us, ficur hoc ſapru in fextã rationé cmprobauimus. Sept imò hoc non procedit in illis, qui habent ius,& poteſtatem de talibus criminibus cognoſcendi,& reos puniendi, eo præſertim caſu, quando petentes talem ſecu- ritatem, ſiue ſaluum conductum eo tempore exiſtunt extra territorium illius, à quo ſal- uum conductum, ſiue ſecuritatem ſibi conce- di poſtula nt ꝓrout bocin ſeptimd ratione docuin. Sed ſenatus S. in ſuã ciuitate habet& re- galia,& merum,& mixtum Imperium,& ius, acpoteſtatem,& ſtatuta in negotijs ma- gnis condendi,& de omnibus omninò ſcele- fi ribus, in ciuitate S. commiſſis, cognoſcendi, & reos conuictos puniendi: Nec non ſena- tui S. per prædictam venditionem à Ducibus P. conceſſum eſt Ius,& facultas, delinquen- tibus, ſiue inculpatis de delicto concedendi ſaluum conductum,& ſecuritatem, prout loc ſe ſaprà in ſecundi ratione glendimus. * Er his ſequitur, diſpoſitionem a. I. rele- gati.&rd. verfene;, aurem homicidis, quatenus vi- delicet in illis prohibitum eſt, homicidis,& reliquis hominibus facinoroſis ſaluum con- ductum, vel ſecuritatem concedere, in caſu noſtro locum non habere, quodq́; Scnatui§. illà diſpoſitione non obſtante, permittatur homicidis, vel alijs ſceleribus pollutis ſal- uum conductum,& ſecuritatem, præſertim cum poteſtate talem conceſſionem reuocan- di, concedee. Seprimò ab obſeruanti, poſtea ſecutà quæliber diſpoſit io, atq; contractus quilibet declararionem recipit. l. minimus,& l. ſi ae in- zerpretatione, ſf de legilus,l ſed& Iulianus,. pro- inde, ſead. C. Macedon. Aym. Grauet: conſ.ror. Et hoc vſq; adeò verum eſt, vt in hac conſuetu- dine, ſiue obſeruantià declarariua nonrequi- rantur ea, quæ alioquin ad conſuetudinem inducendam neceſſaria ſunt. Paul. Caſtren. con. ftl. 327. colum. fin. lib. I. Franc. Aret. conſ. 11. col. 5. Socin. conſ. I71. colum. fin. lib. I. Coru- conſ. I4+. colum. fiu. lib. 3. Dec. cum M. Ferrarienſis col. 2. exi:. dé ronſtiturio. Dec. conſ. Tro. colum. fin. Gra- uet. conſ. ot. num. e. Rochus. Curr. repetir. c. fiu. ext. de conſaetud. ö“ Sed in figuratione caſus narratur, quòd ab eo tempore, quo Dux B. ciuitati S. Iuriſ- „ dictionem„„merum,& mixtum Imperium vendidit, ciuitas S. vltra g0. annos fuerit,& adhuc ſit in quaſi poſſeſſione Iuris, homici- dis,& alijs, de delicto inculpatis ſaluum con- ductum,& ſecuritatem concedendic. Ex quo infertur, etiamſi ponamus, illam venditionem, factamã Duce B. vtrum vide- Conſilium Decimumoctauum. Kcript. 2. part. 3. par. licet per illum in ſenatum, populumq; 8, ſit tranſlatum ius, atq; facultas homicidis, ccli- quiſq; delinquentibus concedendi ſaluum conductum,& ſecuritatem, dubiam,& ob- ſcuram eſſe, per hanc tamen obſeruantiam, poſteà ſecutam, iſtam venditionem talem de- clarationem, atq; interpretationem recepil. ſe, quòd per iſtam venditionem in ſenatum, populumq́; S. ſit tranſlatum lus, arq; facul. tas, homicidis, reliquiſq; delinquentibusſal. uum conductum,& ſecuritatem concedendi. Octauòex lapſu temporis longl, 10. nem- pe, vel 20. annorum, titulus iuſtus,& legiti- mus aduerſus ſcientem,& patientem præſu- mitur gloſſ. l. feruitutesin princ. verb. certam, ain Rn.&ibi Barr. Florian.& Paul. Caſtren. ff de ſen uit. gloſſ. l. cum de in rem verfo,& ibi Bart. ff de vfur. Iunoc.& Ab. cali iligenti, ext. de preſcnijr. Ant. de Butr. c. peruenit, char I1.& ibi A0b. exn de cenſibus. Bart. Alex.& Taſ. l. qui in aliena, 9.1 Rae acquiren. heredit. Alberic, de Roſat. l.z. Qâ- ſeruit.& aqua, Angel S. æquè, coluw. verf cautela Inſtitut. de action. Cæpoll. in rractat. de ſeruit. v praaior. cap. I9. colum. 2. Felin.&. de quartao nu.&r ext. de præſéript. Alexan.& lIaſel: ſi certirannu, C de paclu, Franc: Balb. in tract. de præſcript. 2.„n. 5. par. principal. quæſtio. 1o. nu. 7. Et ex lapſu zo, i vel 40. annorum etiam in ijs, quæ ſunt magnl præiudicij, ſiue in quibus de magno præiudi- cio agitur, titulus iuftus,& legitimus præ- fumitur, Imo. c. peruenit- colum. 3. e;xr. de emptiu Gvenait. Alex. l. ſciendum, colum 4. ſf. de ver obligat. Curi. Sen. couſ. Jõ. Incipien. ſuper motiuu col. 2. circa medium, Franc. Balb. in tractat. ae pne princ. quæſf. ꝛ0. num. ꝛ7. volf rerrid concluſis. 1 Mulrtò verò magis hoc procedit in lapſu illius temporis, cuius in contrarium memo- ria non extat. Namq; ex lapſu illius tempo- ris abſq; omni dubio etiam in ijs, in quibus agitur de maximo præiudicio indiſtinctè& titulus,& bona fides præſumitur,& probatur. Barr. l. cumde in rem verſo, ſf de vſur Bala. ℳ diiligenti, num. 23. ext. de præſcript. Goxad. onft. num. 27. Franc. Batb. rep. l. Celſus, part, 3. num II de vfucap. Aym. Grauetin tracl. de antiquit. teny Pari. 5. F. tranſeo nunc ad tertiam, nu. 19. faa teut I. hoc iure, S. ductus aquæ, f de aq. quotid& ot,t. Juper quibusdam, S. prætered, exr. de verb- fignifta. Et hoc vſq; adeò verum eſt, vt procedat, et: iamſi præſumtio iuris, vel facti poſſidenti re- fragetur. Namq; nihilominus ex lapſu illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat, titulus præſumitur,& probatur, εο ibi Da. de præſcriprio. lib é. Caraina. onſ. I14. Feli a. ſi uiligenri colum. 7. reſtr,. ext. de praſcripl. PEt licet ex poſſeſſione, vel quaſi minoris temporis titulus non aliter præſumatur, ve probetul⸗ mu. duiin 5 f de adTian. Ceulu niin. o. IA clam 2. falncn Senpe Alraob „Fraac Zabb inndu- ucatal. qusfis un i annorum ctiaminißge cij, fiuein quibos dens ur, titulus uuttus, Ehh Ime. c peneuitcune r. Alex. ¹ ſaenim un ri. Sen auſ i.uann as medium, Frune Alleus nant, ean. ualul uſs. Itô verdmagis We yit s. cuius inconns f 7., mpofls, col.2. lib. 2. Alexand conſ. 3. lib- I. conſ.zog. in fin. lib. extat. Namqerkn omni dudio ttümän Conſilium Decimumoctauum. probetur, niſi iſte titulus allegatus fuerit. Bala& Salicil. ſi certu annis. colum. pen:& ibi laſ. nurI.. lim: 2.&&ꝗ C. de pactis. Salici l. cum de in rem veyſoiqquaſi./ Made vſar Alexan. conſ. ii.lib. Atta- men ex poſſeſſione, vel quaſt illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat, ti- tulus& præſumitur,& probatur, etiamſi non allegetur, glofc,ſuper quibuſdam.. prærered. verb. non extar. ext. de verb. ſcguificario. Srider. de Sen. conſ2& colum.2. Socin. conſ.27. colum. penul. in fin. lib.r.& conſ.rgr. lib. 2. Abé. conſ.. col. 2. lib. 2. DD. c.r. de praſcript. lib. 6. Calder. conſ. 1. zitu. de lilbel. moblar. Lan. Fab. S. æquè. Inſtir. de aclio. Guid. Pap. quaſl. 40f. dir. fin. Iaſ. l. ſi certis aunls. colam. fin. lim. 1o. Qde pact. Goad. conſq. num.27. Similiter licet ex lapſu minoris tempo- ris titulus non aliter probetur, niſi de ſcien- tiz,& patientiâ aduerſarij fides fiat, I. hfilius. G de per. heredit. Alexand. conſ. y. colam. ſin. lib. 3. conſeT. colum.. poit medi. lib. 3. Mart. de Afflic. acciſ. 107. colum. fin. Aym. Grauet. in tratt. de an- riquita. temp. part. 3. F. Venio nunc ad terriam. aum. Ig. Attamen hoc non habet locum in lapſu illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat. Namq; ex lapſu illius 3 temporis titulus iuſtus,& legitimus præſu- mitur,& probatur, etiamſi de ſcientiàâ,& pa- tientia aduerſarij fides non fliat Aym. Grauer. in rract. ae antiquita. temp. par. 3.§. venio nund ad tertiam. num. 9. b Eodem modo licet ex lapſu minoris tem- poris titulus non aliter præſumatur, vel pro- betur, niſi fides fiat, quòd is, qui hunc titulum prætendit, fuerit in poſſeſſione, vel quaſi rei controuerſæ, vigore, ſiue reſpectu huius titu- li. Salic:l. ſi certis anuis. Qae pact. Rapha. Cuma.& Romaa. l. qui in, aliend. in prin. Eibi Taſe colum. Pae acquiren. beredit. Paul. Caſtrenf conſ. 37. 2. conf. 7r. colum. fin. lib. 4z. Attamen hoc non habet locum in poſleſſione, vel quaſi illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat. Namq; ex lapſu illius temporis titu- lus iuſtus,& legitimus indiſtinctè præſumi- tur,& probatur, etiamſi fides non fiat, quòd quis vigore huius tituli, ſiue ex cauſaà illius rituli fuerit in poſſeſſione, vel quaſi rei con- trouerſæ, pro vt hoc expreſè,& in Gecie tradit Felin. c cauſam. nu. 7. verſ. ſed in propoſito. ext. de praſcrip. Vbi ipſe atreftatur, eandem opinionem amplelti Abb.& DD. c. peruenit. exr. de cenſibus. DD.c. quia cognvuimus, 10. quæſt. 3. Per. de Anchor. conſe. incip. dubirari ſolet,& multos alios DD. Prætereà aliqui DD. volunt, præſumpti- onem tam tituli, quàm bonæ fidei, ex lapſu temporis immemorialis deſcendentem, eſſe præſumptionem luris,& de lure,& contra- 121 riam probationem non admittere. Felin.« cum nobis colum.. Evrr. Ae præſcript. Alexand. Rube. conſez. col.⁊ 5. GCoKad conſ. S. nu. 36. Cæpol. conſ. T2 9. Hum.. Grauer. conſei.: unum. 12. Sed in ſpecie facti, mihi propoſità, nar- ratur, quòd ſenatus S. non modò vltra omni- um hominũ memoriam, ſed etiam vltra 20. annos fuerit in poſſeſſione, vel quaſi, ſaluum conductum concedendi homicidis, reliquiſ- que delinquentibus. b b Igitur ſequitur, ex lapſu illius remporis ſatis, ſufcienterq; probari, quòd ſenatus, po- puluſq́; S. illud Ius, concedendi faluum con- ductum,& ſecuritatem delinquentibus ab initio titulo iuſto,& legitimo acquiſiue- rit. b b Nondò poſſeſſio, vel quaſi illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat ha- bet vim contractus Sald. conſ1]⁷. colum. ⁷. lil.„. Grauer. onſ.ro:nu. æ. Rolandd Falle, conf.sοο. nu. 70. lib 2. Fran. Ballus in rract de præſcripr. par. J. part. Principal. quæft. G.nu. s Socin. conſg'o. colum fin lib. z. & quidem ſpecialiter cum principe initi. Barbær. conſ.9. in princip. lib. I. Rolana. Valle. conſ. 76. nu. I9. lib.*2. Lapſus quoq; illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat, ob- tinet vigorem conſtituri, ſiue conceſſionis. I. Hoc iure, S. uitus aquæ, ſr de aqu. quorid& aſii. c. ontra mnorem. diſtinc, 10. o. ſeruirtam. 19. quaſt. Fin. Alexand conſe 2G. colum. 3.& Je. num. 7. lib. J. BGald. conſyxo. colam. e.lib. 5. Socin. conſ. r. colum. pen.lib- 2. Cardin. Patiſ. conſeiz. num. 1I. lib. 2. 1 Jyee. Grauet.in tradtar. deautiquira. Ie mp. Parr. a.. ,9 Foluris nu. Rolan. A Val. onſcv. nu. 20.& conſ, 9. n. I lib. 2.& quidem factæ à principe. Bala. conſ. o. colum. 2. lib. z. Panorm. canſa 9. colum. r. in fin. lib. I. Grauet. conſ. lo. num. I1. Rolan. ¹q Val. wnnſ.6. nu. 40. G conſ p. nu. I7 lib-2. facr rexr. aluo. exr. de Mia ordina. Item& ab illo, qui poteſtatem concedendi habet. an Hannibal. repll. nemo po- rest. num. 9. Sſfe de lega.. Rolau. A Valle. conſ. 60. num. 4. 110.2. Similiter lapſus illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat, habet vim pacti expreſſi. Bald. conſ.:&. lib. x. nf2r.. conſ. 214. conſ.aꝛ0. lib.3. conſ.20. colum. 2. lib. 3. Iaſ. l. quò minuts. colum. I9.& ili Ripſa num. 21. Mae fluminib. Dec: couſ. r. nu. G.& conſο,—⁹σo. colum. 2. Carainal. Pariſ. conj. Ir2. num. 20. lib. r. Grawer. con Io nu. I1. Rolandd FPalle. onſcoé. nu. 2 f. conſ. Co9. nu. 12. 119.2. Matrh. de ARict.&. I. 5. fi qub per zriginra, norab. 2.nu. J. ſi de feua defandt contenz. Balll.i. Qa⸗ ſeruir. & aq. Fran. Balb in trattar. de bræſcripr. i.par. quaſr. 9. nu. J.&.par. par princip. quæft. num. c. 1m plus operatur præſcriptio immemorialis, quàm pactum 91ſ. l. 1. Verb. oheredilu. iy fin. F. famil. herziß. Fran. Balb. in rradt. de præſcripr. Eodem J. par. J. part. prina quaſt. 6. num.. 41 modo 122 modo& lapſus illius temporis, cuius in con- trarium memoria non extat;, habet vim titu- li legitimẽ conlſtituti, Iuno.. exxr. de réſttrurie. in integrum. Felin.&. accedenres. colam. 2. ext. de præſcriprio. Toan. Ięune: l. neceſſarios. S. non dlids. verb. nouiſiimtè. nu. j. ad. Sylleia. Curaina. Pa- riſ. conſ. 26. n. 27. lib. r. conſ. 25. n. 12. conſ. IIr. u. 29. &. lib. a. Grauet. in tracta. de antiquit. temper: par.4. S. abſoluru. n,9. Laurent. Syluan. conſæ fo.n.g. Ant. Natta conſ. 446. n 12. Rolan. 4 Vall. couſ. 60. n. 44.& conſ. Sy. nu.. lib. 2. Deinde etiam lapſus, ſiue poſſeſſio, vel quaſt illius temporis, cuius in contrartum memoria non extat; obtinet vim,& authorr- tatem legis ſcriptæ. Caraina. conſ. r. Ant. Natl. conſ. 4 6. nu. 12. Laureh. Sylaa. conſe J9. n. 9. arg. leg. I. F. fin.&l. in ſwmma. in prin. ff. de aq. pluula arcena.& conſtitutionis, factæ cum confenfu, partium Socin. onſe 297. ux. 3. libe 2. Rolan. A lal. conſ. 6. u. 43. G F1. lib.Z. Preætered lapſus, ſiue poſſeſſio, vel quaſi illius temporis, cuius in contrarium memo- ria non extat, vigorem priuilegij obtinet. cſu- per quibuſdlam.. prætered. exr. de verb. ſegnifica- rio. Olarad conſ. 172. Iaſ. A⁴ε¶ ui purat. nu. 10. Rde acquiren. hered. Grauet. in tractaæ de aniiquit. em. por. par. 7.§. abſolurts. nu- 9. Cardina. Pariſ. couſ. 13. nur 1.r. lib. q. Laurent. Syluan. conſ. Jy. n. 9. Natr. conſ. 44. nu. 12. Roland. A all conſ Sy. uu. 9. lib. 2. Fran. Balb. in tracta. de præſcript. par. I. quæſt. 6. nu. p.& 1. par. F. part: principal. quæſt. J. nu: 16. Non quidem ſimplicis, ſed expreſsè,& certâ ſcientiâ à principe conceſſi. Bala c. r. colum. 2. qvæ ſunt regalia, Dec. conſ. 490. colum. 2. Iaſ. l. de quibus, colam. 13. f de legib. Alexan. conf. 6. lib. z. & couſæ 7. colum. 2. lib. 4. Godad. conſ. S. nu. 37. Ralan. A Vall. conſ. 60. nu: 60. lib- 2. Grauer. in tra- cta: de antiquita. tempor. par..§. abſolutis. nu: 9. VlIterius etiam lapſus, ſiue poſſeſſio, vel quaſi illius temporis, cuius in contrarium memo- riã non extat, habetur pro veritate. Bala. conſ. 24. lilr 4. Laurent: Syluan: conſæ To. nu. 9. Narr: conſ. 446. nu. 12. Graaer. conſc Io. nu. I1. arg gloſs- l. z. C dæ ſeruitu-& agq. imò pro veritate ſimul, & ſolenni priuilegio. Bala. couſe 22 7. libr 2. Gra- uer: in ructa. ae auriquita: remp. par.;. S. abſolu- ru. nu. g. Et tantum porteſt, quantum poteſt Imp. cum causâ. And: de Iſernr c. 1. verb. flami- na. colum. 3. quæ ſunt regalia. Iaſ. repetit. l. quo mi- nus. colum: g. ff. de flumi. Goxad. onſ. S. nu. 57. Ruin. couſe 114. nu. 10. libe 3. Roland: à Vall onfad. nu: 77. conſ. T9. uu. 77. lib. 2. Laurent.&yluan. conſ⸗ Jo. nur 9. Natra conſ- A. nu. 12. Sed dubio omni caret, quòd princeps, præſertim ſupremus, poſſit alicui concedere tale priullegium, quòd ipſi permittatur, ho- micidis, alijſue ſceleribus pollutis ſaluum conductum,& ſecuritatem concedere, Barr. I. relegari: n. †. ibi: auroritate principis. f. de pæns. Conſilium Decimumoctauum. . abſöluri. nu. 13. Fran: Halb: in tracta: 1 ſc. 7. 2pr 10. 2. PAr. J. Par. principal. quæſlio. I. nu. 2. Cor⸗ column. ſin. ext. de præſcript. Felin. cum Zart: l. ambitioſa. a.. fde decret. ab ordin. facien Eodem modo dubio omni caret, per legem ciuilem alicui attribui poſſe hant facultatè, quòd ipſi permittatur homicidis, alijſuè de- linquentibus ſecuritatem,& ſaluum condu- ctum concedere, prour hoceſt de mente Bart. J l. relegati. nu. ꝙ Sum itaq; ſenatus S. vltra omnium ho. minum memoriam fuerit in poſſeſſione, vel quaſi, homicidis, alijſuè ſceleribus pollutis concedendi ſecuritatem,& ſaluum condu. ctum; ſequitur ſenatum S. in iſto iure perin- de ruendum, atq; ſi ſenatui S. illud ius vela ſummo principe, per priuilegium ſpeciale, vel per legem expreſſam, aut alio titulo iu. ſto,& legitimo conceflum eſſet. Decimò, lapſus, ſiue poſſeſſio, vel quaſ illius temporis, cuius in contrarium memo. ria non extat, omnem defectum ſupplet, il- ludq;, quod alioquin irritum, inualidum, nullum, vel vitioſum eſt, firmat,& validum efficit. Bald. l.z. Que de ſtaru aefuntt. Fran. Balb. in rralta. de⸗ ræſcrip: part. 7. quæaſi. G. nu.. Cuͤm itaq; ſenatus S. vltra omnium hominum me- moriam fuerit in poſfeſſione, vel quaſſ iuris concedendi ſecuritatem,& ſaluum condu- ctum homicidis, reliquiſq; delinquentibus: ſequitur, per illam poſſeſſionem, vel quaſi, immemorialem vendirionem, factã à Duce B. confirmatam,& validam effectam, etiamſi probari poſſer, illam aliquibus defectibus la. borare, quod tamen facere impoſſibileerit. VIndecimò per lapſum illius tempo- ris, cuius in contrarium memoria non extat, etiam regalia,& reſcruata principi præſcri- 8 buatur.. uper quibuſaam. S. præteréd. Lxt, d Vverbi ſignificat: Inno. cocum P. tabellario,&xt. deſ- de mhru. Barr. IoTſi pablicanus. S. fin. ff. ae publici- Bald conſe 26 F. nu: 4. lib. 3& conſ. 240 calam.. fil. J. Bart- lL.. S. fin. ſ de aq. plu. arcen. Alexan. ſd I. more, colum. 2. Sf. de acquiren. hered. Alexan. conſ. 6. colum. 2. lib. I. Fran. Aretin. conſe zo. inaj. m viſ5:? bemate. 3. dubio, Dec. conſ. r. colum. ben. ud conſ. 496. colum: 2. laſe l. de quilu⸗ colum. I2. de legit: aſel mperium colum. ſfde lururdictis, onhe Iad. Iaf'l. ir purat. colum. 2. f de acquiren. heradi ta: Aym: Grauet: in tracta. de auriq;: renpen us b. fer. ſingul. 2g1. Laurent. Sylua. conſ.p6.:. 4. Gual. repetir. c. ppſſeſſor, par. 2.§. 2./. f. verſtertia ſhecit. de R. F. lib. 6. Roland. 4 Val. conſ. 3 num. 4³. lib. I. Etiamſi in tali præſcriptione non inter- uenerit ſcientia principis. Alexan.canſco Col,5. libe. conſ. 24. colum.. lib:. Felin. 6. de Haahe⸗ „. Ed. colum. 2. exr. eod. rit. Decius. cunſil. 49 cvlumn. 2. conſil- 222. conſil. 271. G confil 8 crlun. mporls, cuuus in cande extat, omnem(tttän Auod aloqun inmi „Vel ritioſumett, im SA L.. Car orfamdiu e e ersſani zan. a natus§. vltra omniumtn fuerit inpolſſor, a di ſecuritaten,&iit micidis, reliqulgpdin per illam nhim cidlem venditioden, i matam,& waldmcftt pollet, illimalcuhut . 4. quod tamen faceteimt indecimo per lpſen sin contrarium ecoul- Conſilium Decimumoctauum. clum. z. Iaſclimperium. colum. ſtde Iurisd. om. Iud. Cvrt. Iun. conſ.r. colum. 2. Alexand. Rub. conſal. 21. colum. 3. Franc. Balb. in tractat. de præaſcripr. 1. par. g. parr. principal. colum. S. Aym. Grauet. in tractar. de antiquira. temp. par. a.· S.al ſoluris. num. 13. Laur. yluan. conſ. Ío: num.. Et confirmatur ex co; namque præſcriptio immemorialis nunquam remota, ſublata, vel excluſa intelligitur. Fala. G& Ang. l. I. C ne rei dominice vel remplor, Bala. & Angel. l. omnez. in fin. C de præſcriprio. 30. vel ah 40. anno. Bald.& Angel. l. I. cslum. I. Q de annal. exas prio. Angel. l. non ſolum, in princi. de νſucapio. Augel. I. 7. f. de concuſtio. Ang. l. ſi quis decurio læ.. Gide decurio. lib, 1o. Angel. S. 7. Argumento ill text. verb. præſeriprionu, Auth, vr de cær. non fu: con- iundt. Panon,&fin. olum S. verſcquæro, quid ſi ſtatu- ro.&ibi Felin. colum, ꝗ. verf dum ſubdit: extr. de preſeripr. Pavorm. conſ.oπ. colum 2.lib. 1. Florian. l. an vſauufructus argumento:ill rext. ſfde vſufr Roma. G& Fran. Aretin. l. cum ſtipulatus ſim à Proculo, ſf ae verb:obligar Romall. j. ftde vſucapio Tranc. Aret. conſar.col. pen. Vvey. circa tertium. Alexand. l. nemo Porest. colum. fin verſ.& rene mente.& ibi Fran. Ripa num. II7. fede leg.z. Alexan. conſisonumæ libar. conſ. 16. colum. 7. lib. J. Præpoſ. c. 1. S. prærered. colum. fin. de capitul. Conrad. Felin. rub- columa fiv. exr. de praſcripr. Iaſ. conſ. 2. ad fnem lib. 5. Dec enſ. 496. colum. 2. Fran: Balb, in tractat. de præ- faniprio. 2. parr. 3. par. princ, quæſt. 6. princ. quaſt. g.&. par. J. parprincipal. quaſt. o. colum.. Matt. de ARict. Aeciſ. 2 14 Steph, Bertran. conſiso. num. 5.& conſ gg. in fin. lib. z. Curr. Iun. in tractat. feuda. part. 3. quæſt. 3. Pet. Gerbar. ſingul. 1. Carol. Mo- lin. in conſuer. Pariſtenſ. F. 7. num. 12. Tyraquel. in ꝛractat. de virog, retract. part. 2.§. I. gloſ. 2. Et lapſus illius temporis, cuius in contra- rium memoria non extat, id, quod alioquin inpræſcriptibile eſt, ſiue præſcribi nequit, Præſcripribile efficit. Panorm. conſ. 206. incip. in quæſtione, quæ ad praſens vertitur, lib. 2. Anron. Narta. vnſ. 446. num. 12. Laur Sylua: conſ.rp. nu. O. Roland.d Palle conſe-num. Tr lib. I. Iaſonl. i, qui Putal. num. II.ſfide acquire. hered. Quod potiſ- ſimum,& abſq; omni dubio procedit eo ca- ſu, quando quis non ſolo„neque nudo lapſu temporis, ſed allegatione tituli, vel priuile- Sij, ex lapſu temporis& præſumpti,& pro- bari, nititur. Tunc enim, nemine penitus re- fragante, illud, quod alioquin impræſcripti- bile eſt, per lapſum illius temporis, cuius in contrarium memoria nonextat, præſcripti- bile eficitur. Felin. c accedentes. num.. lim.„. exer de præſripr. Ripa. l. quo minus, num. 102. ſſ. 2e ſham. Fran. Balb. in rracta: de praſcript. 4. part. J. Parr. princ. quæſt. 6. num. f. Sed in ſpecie facti, mihi propoſità 2 nar- 123 ratur, quòd ſenatus S. vltra omnium homi- num memoriam fuerit in poſſeſſione, vel qua- ſi iuris, concedendi ſaluum conductum,& ſe- curitatem homicidis, alijſuè ſceleribus pol- lutis, ſiue de alijs criminibus inculpatis, atq; per illam poſſeſſionem, vel quaſi immemoria- lem præſumitur,& probatur, ſenatum§. illud ius, concedendi ſaluum conductum,& ſecu- ritatem homicidis, alijſuè delinquentibus, ab inltio titulo,& priuilegio acquiſiuifſe. Ex quo infertur, etiamſi per venditio- nem, factam à Duce B. lus concedendi ſal- uum conductum,& ſecuritatem delinquen- tibus, in ſenatum S, tranflatum non fuiflet, ſenatum tamen S. per lapſum, ſiue vſum,& exercitium temporis immemorialis, hoc Ius concedendi ſaluum conductum homicidis, & alijs delinquentibus præſcripſiſſe: Etiam poſito, ſed tamen non conceſſo, illud Ius& inter regalia, ſiue reſeruata principi recenſe- ri,& alioqui impræſcriptibile eſe, præſer- tim cum ſenatus S. ſe in caſu præſenti tueri poſſit, non tantum lapſu temporis, ſed etiam titulo, ſiue priuilegio, ex lapſu temporis præ- ſumpto,& probato. Duodecimò, licet aliqui DD. velit, quòd ſaluus conductus, ſiue ſecuriras, con- ceſſa delinquentibus, ſiue de delicto aliquo inculpatis ſeruari non debeat, eo caſu, quan- do ille ſaluus conductus, vel ſecuritas eſſet conceſſus iniuſtè,& in caſibus, à Iure non permiſſis. glaſ. S. fed neç. verſ. neg, autem ho- micidis. Verb. neg, cuflodies, Auth, de mandar. prin- cip. Iacob. de Rauen, l. preæſenti. C de hu qui ad Eatlæſtam conſugiunt. Toan: de Immo. l. ¹, qui reus. colum. penul& vltima, ſf. de pul. iudic. Fe- lin. c. Actedens. el. 2. num.. exin vt lire non con- reſtar. Vſque adeò, vt hoc procedat, licet ille ſaluus conductus, vel ſecuritas lureiu- rando confirmatus fuerit. Rala.. 1. F. em Sacramenra. colum. fn. venf quæns, vtrum, ſi Iu- dex. de pace uramsen. firm. laſon l. onuentisnum. nu. 2. S. de pactis. Attamen illud dubio omni caret, ſaluum conductum, lure permitten- te, ſiue in caſibus, à Iure permiſſis, homicidis, vel alijs delinquentibus conceſſum, omni- nò ſeruandum eſſe, cùm nihil magis con- ueniat humanæ fidei, quàm pacta, atq; con- uentiones ſeruare. 7. 7. in prin.&ibi Barrol. Bald.& DD. ff. de pact. L. I. in prin. ſf de conſti- tur. pecun. Quod potiſſimum procedit in fide publicâ, conceſſà, nempe à principe, ci- uitate, vel alià perſonà publicà. Namq; ta- lis fides, ctiam hoſti, vel bannito data, ſer- uanda eſt. Bartol. Bald. Iaſsn& DD. l conuen- rionum, ſ de pat. Bartol.& Bala. l. I.§. non fuir RMae Aolo. E ald 22 Allbenl. Illictrar. F. e porentiores. 1 2 Fae 124 ſ ae off. prchd. 4 ugel. conſ. 213. Oldrad in quæſt. haa queſlio talis poteſtas Paduæ. Alber. Ipræſénti. Qopluiu.. Cade hui, qui ad Eccleſ. confugiunt. Salicil. aum indulgentia: olum. 2. Cde ſent. Pdſßim. Roma. l. recuſare. S. fi quis alid. frad C. Trebellia. Quinimò verior eſt illorum DD. ſenten- tia, qui volunt, ſaluum conductum,& ſecuri- tatéem, à ciuitate, vel aliâ perſonàâ publicà, et- am iniuſtè,& in caſibus, à lIure non permiſ- ſis, conceſſfam homicidis, vel alijs ſceleribus pollutis, inuiolabiliter ſeruandam, ne quis mancat deceptus ſub publicãâ fide, pro vr hoc rradit Per. ae Belaperric«& Cyn. l. preſenti. O de vur qui ad Eedeſiam confugtunr. Bart. is, qui reus. nam. 12. ff de pabl. Iwaic. Curdina. Pariſ. conſ. 6*. nv. 17R la. 3. Etidem cit de mente Rart. l. illiciras, §. ne porentiores, nu. 1o,ſf. de offic,præſid. Dum vide- licet abi in ifta quaflione, vrrum ſeaouritas, contéſſs delinquenri fit ſeruanda? aitit, éſſe renendam, pro vn rener Cyn. Al. praſenti. Eandem eliam opinio- nem amplecti Olaradum, atteſlatur Bart, Al. ir, qui reus. nu. 2. Et hoc potiſſimum procedit, quando is, eui ſaluus conductus, vel ſecuritas conceſſa eſt, eo tempore, quo ipſe iſtum ſaluum con- ductum impetrauit, fuit extra territorium illius, qui iſtum ſaluum conductum conceffit, & ſaluo conductui confifus, in illudterrito- rium ſe contulit. Tunc enim abſq́; omni dubio ille ſaluus conductus ſeruandus eſt. Benedit de Tadis. in addit. ad Felin c. accedens el. 2. nu. z. extr. vt lite non conteſta. Sened. de Vad. Iu repert. Felin. verb. ſalaus conductus. Neque etiam is Magiſtratus, qui homicidis, alijſue delinquentibus ſecuritatem, ſiue ſaluum conductum conceſſum ſeruat,& tempore durantis ſecuritatis non permittit, illos, qui- bus iſta ſecuritas conceſſa eſt, accuſare vel carceribus includere, dici poteſt, alijs Iuſti- ciam denegare, præſertim, ſiaccuſatoribus comparentibus is Magiſtratus ſaluum con- ductum, ſiue ſecuritatem conceſſam reuo- cet, itàtamen, vt reo tantum ſpatium tem- porisindulgeatur, intra quod ipſe commo- dè ad alium locum ſe conferre poſſit, Eam ob cauſam, quia iſta ſecuritas, ſiue ſaluus conductus, Iure non tantùm permittente, ſed etiam iubente, homicidis, vel de alijs de- fictis inculpatis ſeruatur. Et certi iuris eſt, Id, quod lure permittente fit, licitè,& iuſtè fieri cenſeri. l. Graceluts.& ibi Barr. Bald. Alber. de Roſa.& DD. CGadlegem luliam de adalter l. qui Peccat. 23. quæaſ. 4. Plilip. Poyr. 1 con/. 29. num. 2. Quodq; is, qui quid Iure permittente facit, aitertnon intelligatur inferre neq; iniuriam, f. iniuriarum aclio. J. i qui lure putlic.;, aæ iniur. Conſilium Decimumoctauum. neque damnum l. nemo damnum facit,& in Dea& Cagnol. ff. de regul. iur. neque fraudem. argum. I. fin. C. de iu integr. reſlit. l. nihil conſea. ſæi,. non cæpitur.& ibi Dec.& Cagnol. hide regul. iur. Sed ſuperius docuimus, quòd ſenatui S. de lure permittitur, homicidis, aliſſus, de delicto aliquo inculpatis, ſecuritatem, & ſaluum conductum concederc. Igitur ſe- uitur, quòd ſenatus S. iſtum ſaluum con. Auerun igr ſecuritatem homicidis,& de a. lijs delictis inculpatis ſeruare tencatur. Rurſus ex hoc infertur, ſenatum 5. incul. patis de homicidio, alijſue de delictis ſecu. ritatem.,,& ſaluum conductum conceſſum feruare cogi, etiam poſito, ſed tamen non conceſſo, ienatui S. licitum non eſſe, illis, qui de homicidio, vel alio delicto inculpan- tur, ſaluum conductum concedere. Vlterius ex hoc infertur, quòd dici, vel prætendi nequeat, ſenatum S. accuſatoribus luſticiam denegare per hoc, quòd ſenatus S. ſaluum conductum,& ſecuritatem, con. ceſſam delinquentibus, ſeruat, atq; nonper- mittit durante iſto ſaluo conductu, ſiue ſecu- ritate, inculpatos de delictis capere, velae cuſare. Decimotertiò illud, quod alioquin illi citum eſt, conſuetudo licitum reddit. Aomsa I. cerri condictio. inummas.& ibi laſ-au. 27 Sai ceit perar. Car, Cotra memor. iucip. conſwetuab facii la um,& conſuetudo de prohibito permiſlum, & è conuerſo de permiſſo prohibitum facere poteſta cum alim- exir de Cleric, coniugatuic ſaper eolextr. de cogna: ſpiritæal. Olaraa. conſ. 105. Grauers ouſ 2ag. au,i. fae. rext. l. quis it.fugiriuus S,pus Labeonem. ſfe de adil:eaict.!pignus. Cde pignn 209. Ideoq́; traditum eſt, eum contractum, qulin regione aliquà à bonis Viris celebrari conſue- uit, licitum,& permiſſum cenſeri, licet ille contractus reuerAâ ſapiat vſurariam prauita- tem Barr. I. quus ſit fugiriuus, S. Apud Labeunem, argum. ill. text. ſf de ædil. edict. Olarad. vnſ. 20¹ Saldl Vnica. quaſt. ⁊ ad fin. Verſicqui vltra libe Des. conſ. Iyo. colum. pen. cir. fiu. Curaina. conſ. 4. inſin rit. de ſuy. Iaſ. l. I. colum. antéepen. juaſt 4. G de ſum. trin.& hiae Cathol. Ia, conſ. 135. Qolum. 4 in fin. lib. 5. Capol in tract. de fimulat. ontralt. I prin. cslum. 7. Ctterum in s. caſu princ. obn⸗ 3. Cepol. cauſ. crim. conſ. 13. colum. pen. Bertrand cvn). 62. colum. I. l1ib. I. Grauer. conſ. I13. nun. 72. Roland. A Talle. conf. Jjr. num. z2 lib.I. Tyraquel, 12 tractat. de vtrog retract, part, a. in fin num. 7 7 Et is, qui conſuetudine permittente all- quid facit, caret& dolo. 7. M pteue 3,773 3 auſt; Nhuren lumnlc llaijes V mau:6. unalht de Nadteune ſlact leffien nad' he⸗ ſanſeu ge Raumz0 Mueiynal Danuslt, ſa 1 aum. n uu e un. 3 escu wruma ütnce Ueer aut anrten b Kn idue dülwer aale cogi, etiam duünn a lo, lenatui§ liitmm homicidio, ra dio tih uum conductum coxit terius exhoc infenua di nequert, ſemumqin im dencgute gere,i um condudum,&ttun delinquentibus, ſeu urante iſto ſaluococtta aculpatos de celcuo; imotertid ilud, a- , conſuctudo llut — 1 r dckin aunna Gülr Corra eren uuiy. anun lonſuctudo de chint uerſo de emilſcis Conſili Um De cimumoctauum. cili gu Rart.& DD. f de pigno, act. Iafel.erri condictio. S.ſi nummor. notab. 3. ſt. ſi cert- perat: Et culpa. 4 peguuw.& ibi gloſ. Barr. Bala: Salic. Paul: Cahrenf DD.Cde piguoract. Perrde Anchorr conſ 74. Catell, Cotta memornincipr conſuerudo facit lici- um,& in bonàâ fide eſſe cenſetur, Bala nſ. zfouncip. Verba reſcripti, lib.z. Catell: Cotta memor. Incipe conſuerudo facit licttum, Nec vllo modo repræhendendus Bald l. obſeruare. S. proficiſu. quusſt. 33. F. de of: praconſul. Vel puniendus eſt, Salal. 1. otam. z. Verfeſed quid ſi cuſtos, Gde ædil: ed. Prærered conſuetudd eriam praua& iniqua en cuſ. a t à pœnà. gloſ. a cum venerabili. verſe mi- gralſe.& ibi Cara nalit. Tlorenr. Pet. de Anchor. Aultou. de Burri.& Abbe exrr. de conſuerudi. gloſe e. deni e. aipin. z. Olarad: confe o. in fin.& canſe J6. Petr de Ancbor: conſ..& conf2z. Paul: de Cauffr. unſeyo.in ſin Roman conſ.aο̈. S& fing. 75. Bart.! — 1. 13 Rn.& ibi Iaſe colum: ¹. ſf quod quuo; iur: Abl. e. fin. in fin. exrr: de conſtitut. Alexanas in adait: ad Bart⸗ l. de quibun, colum: 2.& ibi laſc colum. 3. ſf aelegib: Alexana conſe 7o. lib. I. conſ.o;. colum. fin. Elrz. conſ. 29. conſes.lib. 2. conſe at. libee. conſ-223.& tonſe 7. lib. G. Socin- conſe 209. colu. pent lib: 2. Augel-. in tractat: de malefic: Verb: fallario. colum. 2. Felin. . ex tenore. num. 12. extr. de reſeript. Felin e non Sarus.& a ea quæ,extr de Smo: Iaſe L ſingulariauol: pen. f ſi cert, perat: Iaſl.ait præror- S. lurari. colum. pen.&l. qui luraſſé-col. 2. F. de lureiuran. Dec. conſ. cvnſ.17o.& conſ. 1751. Dec c. nam ncupiſcenliam, lect. I. num. 2.& let. 2. colum. pen. exr. de conſtit. F- tauei,in tract. ae pan. cau. 22. Aym. Grauer. conſ. G. nu m. 193.lit. Carell. Corra memer. incip. conſuerudo 2cur licitum. argl quus ſit fugiriuus.§. apud Labeo- ueu,& ibs Barr. ſde æail. edict. l. 3. fead S§.C Ma- Aaua. Sed perhiberur, in Imperio Romano paſ- ſim vſitatum,& conſuetum eſſe, quòd tam Fuinci pes, quam ciuitates, merum,& mixtum Imperium habentes homicidis,& alijs, de delicto inculpatis, ſaluum conductum& ſe- curitatem concedant,& conceſſam ſeruent. Igicur ſequitur, iſtam conſuerudinem ſenarui S. concedenti,& ſeruanti ſaluum condu- ctum inculpatis de delicto patrocinari, et- iamſi ſenatui S. alioquin de iure non permit- tererur, talem ſaluum condudum concedere. Decimò quartò luriſdictio, merum,& mixtum Imperium alicui conceſſa, reſpectu concedentis intelliguntur conceſſa non cu- mulatiué, ſed priuatiusè, ità vt cedenti iſtà Iu- riſdidiione, mero,& mixto Imperio vti non permittatur. Angel. l. pen. C de Cano. largirio. ruillib. 1o. Barbar. c. 2. exty. de Mic. legat. Bal. onſ 2. 1neip. viſes omnibus, colum. 2. lib. 4. Alexanal. reſa. ³o fin. Cae teſza. Alexan.l. Callu.. ille aas ſaus. ſe ae liber.& poflhum. Alexand. 1 TZitiæ rexrtorer. aalum. 2. ſ. ac legat. 1. Arerin.! quod in re., ſi quid 125 poit, ſ. de lægat. I. Corn. conſ. Sorlib. 2. conſ,rr. colum. z. lib.. Deacicæt erum. num. o. ext.de Iudic Der couſ.z. conſ. ss, ν. RAuin.conſ-z lib.z. Alber Bren-nſ⸗ 7. Et licet, quò ad hoc, contrarium teneant multi DD. volentes, in dubio Iuriſdictionem Præſumi, conceſſam eſie reſpectu conceden- tis non priuatiuè, ſed accumulatiuè, ità vt concedenti iſta lurſdictione ſimiliter vti permittatur, quo: D. allegaui in alio confi- ko, redaire pio ſenatu S. ſuper Mlo puucto, virum 1i, qui dA fenteniYs ſenalus S. appelare nituntur ad ſenatum L. præciss appelare rencantur, an verd iphis liLerum ſit, virum ipſ velint ad ſenatam L. an verò ad Daces P. appelare. Artamen præcc- dens opinio abſq; omni dubio procedit in lu- riſdictione, mero,& mixto Imperio, con- ceſſo per contractum. IIla enim conceſſio, nemine penitus, diſcrepante, reſpectu con- cedentis non cumulatiue, ſed priuatiuè fa- cta cenſetur, ſicut hoc ſatis probarur per id, quod& legibus cautum,& à DD. traditum eſt, Iuriſdictionem ‚ conceſlam Domino feu- di inter Vaſallos, quam ex contractu deſcen- dere, indubitatum eſt, Deac. cærerùm. num. extr. de Iuaic. reſpectu ſuperioris non cu- mulatiuè, ſed priuatiue conceſſam intelligi- c. cæterum,& ili Panorm.& Dec. nunm.. Felin. aum. 7. extr. de Iudic,& ex tranſmiſſa, ext. de faore comperen. c. 1.§. fin. de prolilir. feud alienat. per Eider. Felin.&, paf'oralu, num. 3. ext. de offie- oralina. Allert. Brun. conſ. 27. colum. 2. Rolandd Valle conſil. 2. num.2s, lil.z. Simil iter quoq́; luriſdictio, merum,& mixtum Imperium, conceſſa alicui in certã parte territorij, re- ſpectu concedentis non cumulatiue, ſed pri- uatiuè conceſſa intelliguntur. Ab. acætervm. & ili felin-nu. Tælim. ext. de Quaic. Angelil. reftam. G ae teſtam. 5 Deinde quoque ſententia illorum DD. qui volunt, luriſdictionem, merum,& mix- tum lmperium intelligi conceſſa non pri- uatiue, ſed cumulat iué, eriam poſito, illam aliquo caſu ſaluari poſſe, procedit tantùm in dubio, ſecus autem eſt in claris, ſi vide- licet clarè,& liquidè conſtet, quòd conce- dens Iuriſdictionem, merum,& mixtum Im- perium in iſtà luriſdictione, mero,& mixto Imperio ſibi nihil reſeruare voluerit: tunc enim dubio omni caret, quòd iſta conceſſio luriſdictionis veniar priuatiue, reſpectu con- cedentis, itaà vt concedenti iſtà lIuriſdictio- ne, mero,& mixto Imperio vti non permit- tatur. Roma. conſil. 393. incip. præſens conſulta- ris. Felin. c. paftoralu. num. 2. lim. I. ext. de oſſia ordina. Felin. farerum. num.. lim. 4. extr. de ludic. 1 1 ldem — 4*—.„ 125 Conſilium Decimumoctauunn. dem quoq; luris eſt, ſiex aliquibus ludi- euana If. Ae eu 5i en Tud. Alciar.1 ai rins cijs, velconiecturis liqueat, luriſdictionem, Ih eveas 4 4 eror lenti d ad lus ,utui- merum,& mixtum Imperium non accumue Sec Wal P I ns ed 2 fusna d bo. eſ latius, ſed priuatius conceſſa, vt puta, ſi lu- teſtatem, Anen edn lus lernatatenn rildickio, merum,& mixtum lmperium altcri concedendi homic'dis alinlue ſcc eribus po. Iir concellum per verba taxatiua, videlicet, lutis, ſenatus S. non Hnaum titulo, vendi- qusd:ccipientis iſti luriſdictione mero,&& tione neinpe, iactid Beſaderjam praſerip mixto Imperio vti debeat ſolus tantum: one munitus eſt„cunm enatus S. iſto lureh oltu ö — Tunc enito ſimuliter conccſſio luriſdictionis, vlus vltra omnium hominum memoriam. u llltt Thncehin bangices deſatet noncumnäkt,„ leitur enimes hoc ehise dliuad. e 3—=,. tius, ſed priuatiue Angel. L,7. C. vb4 C& pad uen, Eelinee paftorals-num. 2 lim. 3 exiide Mhus se, Sged in cafu præſenti Dux B. ſenatui, mixtum liperium, vnà cum regalibus, con- ceſlit per contraccum vendirionis, Ilaq;, con elio lurildictionis eft fäcta reſpectu gerte ad ciuitatem 5.& ihſuper verba illius Ven. GiElOncz Velalia fellpe ré, ea natura eſt, quòd ¹s, cui iſta conceſſo facta eſt, iſta Iuriſdictione, vel alio iure vtide. beat, citra impedimentum aliquod, nec non & citra contradictionem aliquam, cumſt clari,& indubirati iuris, quòd verbum libets, ditionis, ſiue conceſlonis ſunt c lara, mani- feita,& aperta, quòd Dux B. totam,& vni- uerlalem luriſdictionem, m erum,& mixtum lImperlum, vnà cum regalibus, in ſenatum S. — tranſtulerit, bi fuifque fuccefſoribus ni- hil penitus reſeruato, quoòdque fua illuſtris celſirudo, quò ad ſe, fuoſque ſucceflores, in ciuitate S. abdicauerit à ſe& merum& ient ali ee periu citio impedire debeat. 2aan. Anai: G& Archiat cum Epiſcapus. de oſfic orainarlib:. loan. Andi d 1s princ.de regularib:lib: 6. glaſs DD. Romana, Si verb. liberède cenſibus. lib. ũ gloſ DD. a dm plr mixtum Imperium,& omnimodam luriſdi- Aiohem. Quare ſequitur, iſtam venditionem, fiue conceffionem iuriſdictionis; meri,& mixti „. Imperij, nec non& regalium eſſe factam non accumulariue, ſed priuatius, reſpectu ducum P. ceamque ob cauſam Ducibus P. non per- mitti, in ciuitate S.vti luriſdictione, mero,& mixto Imperio, vel regalibus; Et per conſe- quens fuas illuſtres celſirudines in ciuitate S. nemini concedere poſſe ſaluum condu- um, vel ſecuritatem: Cùm dubio omni ca- ret, lus, concedendi ſaluum conductum, ſi- ue ſecuritatem homicidis, vel alijs ſceleribus pollutis, ad merum Imperium pertinere, atq; meri imperij ſpeciem eſſiſe. Decimoquintòô, Iuriſdictio, item merum, & mixtum Imperium, acquiſitum præſcripti- one, cenſetur eſſe acquiſitum non accumu- latiuè, ſed priuatiuè. Panorm. c. paſtoralis.& fli Felin- num: J. exit. de oſfict ordinae Panormi c. irrefiagabili. in prina verſitem nora, quod in dubio. anrgum. ill tex- ext- eo: tit: Panorm. c. qudi tis. col- . t i, aliud hinoulare, extr de praſcrip: Perr. de An- Chor. c. I. colum. 4. de præſcrip: lib: õ. Calder: conſed. in fin: tit: de ſentent: excommunicat. Idem quo- que iuris eſt, ſi quis ſmultitulo,& præſcripti- one munitus ſit, eam ob cauſam, quia in mix- tis femper id, quod potentius eſt, inſpici- tur./ quæritur. ſ. e ſtatu ritatem concedere. homie laſel. imperium, lud ius concedendi ſaluum conductum, 1 ſecuritatem homicidid, velalijs delictis h lutis ſenatui S. reſpectu Ducum P. cowpe. tere non accumularinè, ſed priuatiuè, Eamq atq; bopilo S. luriſdictionem, merum,& o5 cauſam ducibus P. non permitti in ciul. ate S.aliquibus ſaluum conductum vel ſecu. . I 8 4 8 Decimoſexto, illius conceſſionis, qul Parris territoriſ, ſtuc Ducatus P. Hempe quò quis concedit alteri Ius, facultatem, velpo- teſtatem vrendi luriſdictione, vel alis relibe- denotet, quòd aliquid debeat fieri citra im- pedimentum, vel contradictionem alterims, quodq; nemo facientem in tali vſu, ſiue exet- res. de aſff- delegat lib. 6. La ſcl.. lectu- I. nu. 3. G 404 §§. Eccléſi. 4“ Alludq; multò magis locum habet eo ca. ſu, quando illa diſpoſitio, fiue conceſſio eſ facta verbis geminatis. Namq; clari Iuris elt, quòd geminatio multúm operetur,& am. pliet, atq; extendat quamlibet diſpobtio- nem. 1. Dabiſea:& ili Bari:& DD.MradS, Ti Balal. frudtus, Cde act. emp: Cuaraina: Panſezonfa. H. 12. conſ. 3. n. G g.liber. conſe2. u: 69. libre. onfr 6½ GT donſoze.n. ao.lib-a. Nec non etiam id effici at, vt ſub diſpoſitione compræhendantur ct iam illa, quæ alioquin ſub illà diſpoſitione non compræhenderentur Rain conföos.naevſg ad n. 29.lib.2. Nicol: Eberl. in loco A locur: gemiadu ſeu actus multiplicati reiteratisne. Gailbel. Benca reprc. Raynurtius, verb cætera bonawn..ext de rean. Vrq; talis diſpoſitio nullam patiatut feſti- ctionem, diminutionem, Lauren. SYluareons, li. mito modo notabiliter Mae qperrno: nunc. Cornrtunf 32 4. col: G. libei. Grauer: canſe2 90, n. 4. venf. nonod nſt dero.·Socinrconfcæo. n.⁰ lib:=Vel exceptionẽ I Grauer: con: or. n. 22. Sed compræhen dat omnia etiam inſolita Alex. conſ o.colum penlibfe b Graue t,conſca9o:h t. vexj. Hemo anhaervlibs ed lu. ahsi mſechrttt aboccapit ußecced Vluntech Daivo diuzun, ſa Wweiilmpen herwerur huun chncu WUguit ſan rſſä, auur gin V 1hh daud nnru dulbuaes Keln 1 d,i nuden ncnxec dacecdit aten lus innd m vtendi luriſdicine u aatura cſt, quddt dil dickt luriſddicte,gl era impedimentunin 2 contradicionen im indubitatiiurbguim taquod alquidcebenn atum, vel coqtradäim nemo facientemiutui pedire debeat. 1 is depus ee eficmtuuin glaritrud:4ghfC Mi ne Ae cen u-i190 aeiegat 1i.4.ifnd Conſilium mihi tranſmiſſä, liquet, atq; patet, Ducem B. Senatui, populoq; S. Iuriſdictionem, me- rum,& mixtum Imperium in ciuitate S. ven⸗- dicdiſſe, ita,& eo pacto, quòd ſenatus, popu- luſq; S. iſtà Iurifdictione, mero,& mixto Imperio vti debeat liberè, illaq; venditio, uò ad iſtum punctum, eſt facta verbis gemi- natis, ſicut hoc patet ex illis verbis, So quit/ dndfrey. b 6 lgitur ſequftur, Iuriſdictionem, item werum,& mixtum Imperium in ciuitate S. ſenatui, atq; populo S. à Duce P. domino B. venditam eſſe eo pacto, vt neq; Duces P. neq; quis alius ſenatum S. in vſu, vel exercitio il- debeat. f. 3 kr perconſequensexX hoc infertur, cuͤm ſenatus S. in vſu, atq; exercitio lIuriſdictio- nis impediretur, nec non& illorum luriſdi- ctio minueretur, ſi principibus P. permittere- tur, alijs in ciuitate S. faluum conductum, aut ſecuritatem concedere, Ducibus P. etiam ex hoc capite non permitti, in Ciuitate S. ritatem.“ Decimoſeptimò, concedere ſaluum con- ductum, ſiue ſecuritatem abſq; omni dubio alijs concedere ſaluum conductum, vel ſecu- meri Imperij eſt,& is, qui in aliquo loco non habet merum Imperium, ſecuritatem vel ſal- uum conductum delinquentibus concedere nequir, icut hoc ſatis pater per text. l. relegatt, ſſ. Ae pæ‿n. S. ſeA neg Verſ. neg aur Somicidis, dutb-de mandat. princip. Quinimò ctiam is magiſtra- tus, qui quidem habet merum Imperium, ſed ftungirur magiſtratu non perpetuo, ſed tem- porali, quales ſunt proconſules, præſides pro- uinciarum, item Capitanei,& poteſtates, ſe- curitatem, vel ſaluum conductum delinquen- tihus concedere nequeunt A. l. relagari, ff. de pæn. d. S. ſed nec. Verſ. nec; aurem lomicidis. Aulb. ae mana princtp. Bart. l. uon omnes, g. Fin. f. de re Ahnr Sed Duces P. nullam penitus luriſdictio- nem, merum, vel mixtum Imperium in ciui- tare S. habent, ſed illam penitus aſe abdica- uerunt,& in ſenatum S. tranſtulerunt, prout hocex copiâ Inſtrumenti venditionis, mihi tranſmiſſà, liquet.“ lgitur etiam ex hoc Capite ſequitur, quòd Ducibus P. non concedatur, alicui in Ciuitate 8. laluum conductum, vel ſecurita- tem concedere. 4 Decimo octaud pax publica admodum fauorabilis, atq; propter pacem publicam rerinendam,& conſeruandam ab omnibus omninò regulis luris communis receditur, il- ludq; permitritur, quod alioquin prohibi- decimumoctalum Sedex copià Inftrumenti venditionis, 127 1 tum eſt, c. Zuν‿ quæ, ibi,pro bono pacs. exr. de maion Colidienr. c. 2. ili, probono pacts. ext. de aréitr. C. niſter. de præbend. c. 2. egrr. Ae de Ponſar. impu Se. G. I. S. nos Romanorum, cir. Fin. Cy ibi gloſ. verb. Pro bono pacis, ae pac. conftant. Alb. de Roſar. l.r. in Princ. nu. 2,.& J. C. ae caauc. rollend. Aud. Barlan. conſA. nu. 12. lib. I. conſ. I1. nu. 2. lib.. conſot. n.2⸗ leb. 3. Socin. un.conſoo n 39.& 40. lil. 3. lacb. Noue- in pract.& rbeor. cauſ. erimi. S. u. Similiter& propter ſcandalum euitandum illud, quod alioquin permiſſum eſt, prohibitum eſle cen⸗ ſetur,& vt ſcandalum cuitetur, ab omnibus regulis Iuris communis receditur. Eelin. c. ni⸗ bnl. u.2 3. S. exr. ae preſeripr. Sed veriſimiliter in ciuitate S. pax, quies, atq; tranquillitas publica perturbaretur, multaq́; ſcandala orirentur, ſi DucibusP. per- mittererur, religatis, vel bannitis à lenatu S. aut alijs in Ciuttate S. ſaluum conductum, velfecuritatem concedete. lgitur etiam ex hoc Capire ſequitur, quòd Ducibus 5. nullo modo permitti debe- atsalijs in Ciuitate S. ſaluum conductum, vel ſecuritatem concedere. Decimonondò, ei, qui metas ſuæ luriſdi- ctionis excedit, parere nemo cogitur, ſiue ipſe excefferit metas luriſdictionis ſuæ reſpect loci, temporis, perſonarum, rerum, vel aliter- d. n.&ili Albe de Roſa. Augel. Caſir. IMſon Deck. & Dal. ff. ae iur. omn. Iad. c. i animarum.& ils Da. de conſtir. lic.. Et confirmatur, namꝗ; factum, vel præſumtum à principe, vel duce, extra limites ſuæ poteſtatis, ratum non eſt,& viribus caret 1. facrum A iudice,& tbi Detius& Cuguol. ff. de reg. iur o. ea, qua A Iuate, C161 Dyn. æo. rit. lil. Atq́; perinde habetur, ac it illud non à principe, vel Duce, ſed ab homi- ne penitus priuato factum, vel præaſumtum fuiſſet, gloſſ. Dec.& Cagnol. l. non viderur, S. qui iuſu, ff. de reg: Iur. Deci.& Cagnol. I l. fabium à Iuaice, Felin. c. dilectus, nutrn. I. liimital. 3. exrr. de reſcriptis. Sed duces P. concedentes, vel præſumen- tes concedere alteri conductum ſaluum, vel ſecuritatem in Ciuitate S. metas ſuæ lIuriſ⸗ dictionis excedunt, cùm ipſi omnem omninò luriſdictionem, item merum,& mixtum Imperium,& regalia in Ciuitare S. à ſe ab- dicauerint,& in Senatum S. tranſtulerint. lgitur ſequitur, quòd Senatus S. Duci- bus Pconcedentibus, vel volentibus conce- dere alijs ſaluum conductum in Ciuitate S. licite,& iure permittente non pareat- Vigeſimò, id, quod iure permittente fit, licitè, ac iuſte fieri cenſetur 1. Graccbus& ili Barr. Bala Alber. de Roſ.& Da. Gadl. Iuli. de adul- rerc qui peccar.2z·gusſi. z.Pulip. Porrconſil. 29. n.2. Eris, 128 Et is, qui quid Iure permittente facit alteri, non intelligitur interre ned; iniuriam l. inu- niarum actis, S. qui iure publico, ſf. de imiur. neq; damnuml. nemo damnum facit,&ibi Deci. G& Cagnol. P. e reg Iure n eq́; fraudem arguim. l. fin. C. de in integrum reft. l. nihil conſenſui, S. nou ta- pitur,& ibi Des& Cagnol. S de reg. Iuy. Eiq;, qui quid lege permittente fecit, nulla debet moueri cõtrouerſial/ſancimus,læ. 2. Cde adminiſi. wuror. Er contra cum agi non poteſt neq; ad pœnam corporalem; neq; ad pœnam pecuni- ariam. I. fine& ibi Da. f. quod quisq; iur. lin con- cubinaru, ſ. de Concubiu. l. Gracchus,& ibi Bart. Bala: Alber de Rofa.& Da. C. adl. Iuliam ac aaul- rer. laſon, l. h PlagJ, num. 3.& 2. de verb. obltgat. Felin. c. quæ in E ccleſiarumo nu. 14. exr. de conſtitut. Dea. l. Vona fides, circ fin. ſf. de reg. Iur. Bald. l. de- uriones, Cex quib. cauſ inſa. irrog. Caęnol.l.nemo damnum dat, ſ de reg. ir Hyppolit. ae NMarjſ. l. pa- tre, vel marito mum. 7. de quæſl. Toan. Neuia. in ſhlu. nupt. lib.. num. Fz. cum multls ſeq;. Philipp. porr. conſe I o num. 41. neq́; ad damnum. l. ne- mo damnum facit,& ibi Dec.& Cagnol. f. de reæg. Iur. ne q́; ad intereſſe. Pet. de Bella Perrica, l. qui ex conſenſu,& ibi On. num. o. cire. fin. G de Epiſc. Gcleric Alexaud. l. ſi conuenerit, num. 4. O ibi Dec. lectu. I. num. 20. limir. 4. ſf de Iurisdict. omu. Taaicuam. Et non tantùm quò ad pœnam, da- mnum, vel intereſſe, ſed nec vllo alio modo id, quod legitime factum eſt, facienti nocere, vel obeſſe debet Plilip. Porrz. conſ.:9. uu. 10. IL Conſilium Decimumoctauum. Sed ſuperius comprobatum eſt, quòd ge. natus S. lic itè,& Iure permittente de homi- cidio, vel alijs delictis inculpatis ſaluum con. ductum,& ſecuritatem in Ciuitate§. conce- dere poſſit, quodq́; Senatus S. ſaluum con. ductum,& ſecuritatem conceſſam ſeruare teneatur. Similiter ex ſuprãdictis liquet, quòd Du. cibus P. nullo modo permirtatur in Ciuitate §. alijs concedere ſaluum conductum, velſe. curitatem, quodq́; Senarui S. licitum ſit, Du- cibus P. concedentibus, vel volentibuscon. cedere alijs ſecuritatem, vel ſaluum condu- Kum in Ciuirtate S. Hon obtemperare, ſed ijs reſiſtere. b Ergo ſequitur, quòd Senatus S. talequid faciens, nibil delinquat, nec; contra Duces P. neq; contra alios, nec etiam alijs Iuſtici- am denegare cenſeatur, Bamq; ob cauſam ſe- natum 8. propter talia facta, neq; à Ducibus P. neq; ab alijs ad damnum, intereſſe, vcl pœnam conueniri poſſe. Erſc ex hiſce omnibus clarum,& mani. feſtum eſt, concluſiones, ſuperius factas, ad hanc præſentem facti ſpeciem, veriſſimas eſ- ſe& Iure aperto niti. Ità de lure reſpondit Ludolphus Schra. der I. V. D. Ordinarius,& Profeſlot in celeberrimã Academià Francofor- dienſi ad Viadrum. Approbauit lo- han: Borcholten Luneburgenfis. 5 8 — 8 4* 2 2 5 8 2 3 88— 4 A 9 8. 8 4 4 3 . 1 6 44 8— 5. 4 8 5 . G 4..=. 4 8 8 8 8 3 e.—„. v* 8 E 2 7 4, 8 2. 5 NON V M. Der Fall/ daruͤber ein Rath⸗ ſchlag begehret/ erhelt ſich kuͤrtz⸗ lich!/ wie folget. IN Erbar Raht der . Stadt S. wird von den — Durchleuchtigen Hoch⸗ gebornen Fuͤrſten/ vnnd (gleichwol mit dem anhange/ daß ſie nie⸗ mands vnrecht thun ſollen) einzuholen/ Aber ſie mißbrauchen ſich ſein/ dieweil ſie nicht allein tures& latroncs, beſon⸗ dern auch wol andere/ welche nicht ſo grobe exteſſe begangen/ einholeten/ wie i ſie dann jhrer drey aus ihrer F. G. Mi⸗ len/ dar jhre F. G. luriſdictionem hetten/ diuerſis tem poribus geholet/ dafuͤr ſie auch abtragk/ vnd cautionem de vlterius von faciendo, ſondernſi des Priuilegij nach dem Buchſtaben al⸗ leinzugebrauchen/ praſtiren ſollen. Vnd wird hierwieder von einem Er⸗ barn Rahte/ vnd der Stadt E ſing, um sedſ oldum Rlusc §. Lcite b „vel llijs Ain im, 6 ſecurit aa „ad m 8 ehäe ur. Ta vprzdig b. aulomadn bü sconctdere ceume à . u quodc wnt ealir erurirm dl Ciuitate :pon te. 38 §. propter tali kcdr ad alijs ad dunun nconueniripoſſe. ſic ex hiſce omniduste eſt, concluniones, lye reſentem faciipetim re aperto niti. de lure reſpondt lun in celeberrimi Acaceni dienſi ad Vidm E han: Borcholteaun brauchen v9 erid⸗ nnaxd ribus capiendis, welchs des inhalts/ wie holen/ vnd der Stade bey nihilde a iſt/ bey Leibs/ vnd Lebens ſtraſfe geboten Contra alios, nec enn Kgare cenſeauur,Einx Conſilium Decimumnonum, wandt/ dz man nicht allein fures vnd la trones, vff dz priuilegiũ de malefacto- aus der Copeien mit G. zuerſehen/ Son⸗ dern auch allerley Vbeltheter einholet, vnd richtet/ vnd weil vnter andern in ſol⸗ chem priuilegio ſtehet/& omncs pacis violatores& c. ſo wil zuwiſſen/ vnd von noͤten ſein/ Ob man dieſelben auch ein⸗ brechen/ oder jhnen von den R egenten in jhrem freyen hoͤchſten/ das wird/ oder allein die damit ſollen gemei⸗ netwerden/ die den Landfrieden brechen⸗ Dnd zuſagen/ daß die violatores pacis publicæ allein mit ſolten gemei⸗ net werden/ Ob man ſich denn darmit nicht ſolte zubehelffen haben/ daß man von vndencklichen Jahren hero allerley Vbeltheter indiflerenter eingeholet/ der I. V. D. Oitnant vnd geſtraffet? 4 Copia mit G. concedimus,& damus in his ſeri- ptis dilectis noſtris conſlulibus,& V- niuerſitati ciuitatis noſtræ S. plenam nacultaté,& licentiam, quòd poffunt Wi licité afferre,& capere in omnibus terminis, curijs, domibus& mni- bus locis vbiq; noſtti principat us R. Vtriuſq; partis aquæ ſalſæ dictæ ſunt, omnes notorios,& manifeſtoslatro- nes, fures, traditores, incendiarios, depopulatores,& omnes pacis viola- tores& ducere ad ſuam ciuitatem iu- [dicando ſuper ipſos iuxta ſui delicti qualitatem, ſecundum quod rigor, X ordo uris requirit. Datum§. 3325. in craſtino Beati Thomæ Apoſtoll. DIVININVMINIS IM. PELORATO SVPFFRAGIO, SI. ne quo nihil felix,& fauſtum. * Ach dleiſſiger berleſung/ vnd bewegung vorberurtes falles/ ond der darbey ver⸗ e warten Copey/ erachte ich im rechten ergruͤndet ſein/ daß ein Erbar Rath der Sade S. dermoͤge deſſelben Priuilegij, wolbefuget/ alle/ ſtraffen muͤge/ die den frieden alle andere Vbelt heter in die VV. S. C. P. Dux& princeps R. 129 vnd jede violatores pacis, nicht allein dieſelben welche den Landfrieden brechen/ Beſondern auch dieſelben/ ſo den frleden brechen/ welcher jnen don den Regenten in der Stadt bey jhren frelen hoͤch⸗ ſten/ oder bey Leibs/ vnnd lebens ſtraffe geboten wird/ aus dem Lande zu R. zußolen /in die Stadt zufuͤren/ vnd zuſtraffen wol befuger. Gleicher weis halte ich es dafuͤr/ da es in der Stadt S. vber Rechts vorwerte zeit/ vnd aller Menſchen gedencken volich/ vnd gebreuchlich ge⸗ weſt/ daß ein Erbar Rath nicht allein die in an⸗ geregtem priuilegio ſpecificirte/ beſondern auch Stadt geholet/ dnd geſtraffet/ auch im fall da gleich dieſelben delicta nicht notoria, daß ein Erbar Rath bey derſelben gewonheit billich zulaſſen/ zu handhaben/ vnd zu ſchuͤtzen ſey. Su deme/ iſt meines erachtens/ ein Erbar Nath der Stadt S. wol befuget/ alle/ vnd jede Vbel⸗ therer im Land zu R. in allen/ ond jeden oͤrtern auch in Schloͤſſern/ F ecken/ Heuſern/ Muͤhlen⸗ Doͤrffern/ vnd andern nichts bberall ausbeſchet⸗ den/ ohne vnterſcheid/ oh dieſelben den Hertzogen zu P. oder aber andern zuſtendig ſein/ gefenglich anzunemen/ in die Stadt zufuhren/ dnd mit jnen⸗ vermuͤge der Recht/ zu procediren/ dun fortzufah⸗ ren/ wie dieſes mit nachfolgenden Rechts gruͤn⸗ den dargethan/ dnd ausgefuͤhretwird. Namq; primò Dilpoſitio generaliter,& indiſtinctè loquens à nobis non diſtingui,/ 5. Rde oſf prſid l. de precio. ſf de Publ. in rem ACio. 1. 2. F. füliber lomo, iundia gl. verb. ſ accepiſſet, f. cendob cauff. Per. Duen. Regw. 133. fed generaliter intelligi debet. /1.§. cu vnbem. ſfde gff praæfccr vib. l. wgula. S. f. ſfrde wre, ſac. ⁊guorl. I. fi de leg. præ- hand. L.J. F. ait ergo. ff ae hur, quæ in fraua. cred! f. & ibi Salic G de hered& act. Vena Srauer. conſ. E53: 1. Ita vt omnia compræhendat. BPala. onſ 791. incip. in reſtamenro. lib. I. Grauer- cauſ.a. n. 1.& conſ. 135. n. J. Vtq́; nihil intactum relinquat. Bald. conſiqas lib. I. Grauer conſ.3. n. I. conſ. 125.:n.. Laur. Syluan. onſ. 7. n.9. Etex generali diſpo- ſitione nullus omninò caſus excipi, vel eximi debet. Paul. Cabtrenſ. conſ. 540. cl.). lib'.r. Orauer. conſ. Z. nu. J. lib. 1. facit id, quod traait Balal nſ. Tol. col. ſin. libi. Etiamſi maior ratio ſit in vn 0, quaàm in alio. l.7. S. qusd aurem. lunct. gl. ide alear. Socin. I. 2. S. ex husr in Pr. arg. iltus texr. fide n,O. Deu conſ=. conſ. 20. on/. 29. conſhs.& conſo. col.:z. Gad- Lad conſe2.n.9. Grau conſ=s2.n. 3. lib.r. Ité etiamſi aliquis, vel aliqui ex illis caſibus priuilegiati ſint. l. i fraudeum. fi. G& ibi Bala, fde rcham. mil. Baldl.smnes Populi. aure fin. Mide iuſt.& iur. Dec. 1.z. col. 2. ſfe ae R. J. Dec. l. nemo pPotest. ſff co. tit. Dea l.. col. 2. 2nib rext. Qae edenao. Dec!.1. cl. 7. verf⸗bi monétd. Cde ſenrt. quæ prs eo, quod inrer Deacicum or⸗ dinem. col. 2. exr. dæ reſcriprz. Dec conſ 29. conſGr. conſ. 161. conſ. Zor.& conſ. 1z1. Fran. Kip. l. J. u.=½. ſolu. maur, Goda. conf. gf. n. 7. Et 130 Et prædicta vſq; cedant etiam in materiâ odioſã. fin. verſ. quæritur ſede conſtir, princ, Anr. de Butr. g. vlim. exr. de verb. ſignij. Dec. conſ. I. col. 2. lecr. T. exr. de conſiit. Dec. zonſ. J. con/. 215. conſql. 299. conſil. 513. col. 2. Franc. Arel. l.cum lege, argum. ill. rext. ſf. deireſtam. Godx. aonſ. S19. Aak. I 5. G conſ 96. num. 23. Aym. Grauet. conſ. I& uum. 12. lib.E. facit rext. I. Elium, ffr ad. C Macedo: Item pænal.&loſ. c. contra Chriſtianos, verb. procedendl, de hærer. lib. 6. Goax conſ. 19. num. 17. conſ. i. num. 14. G con- hil 103, num. 9. Et iuris commu nis correctoria gloſg d. contra Cbriſtiands, me. laſi verò, g. de vi- ro, f ſolut. matri. Alex. Autb. ex teſtam. col. 3.verſ. ſolum reſtar C. de collat. Hie. Grat. conſ. J. col. 2. G conſ.. num. I4. lib..l.. Huc accedit, quòd generalis promiſſio, ſiue conceſſio generaliter præiudicet, 7 Kn. C. de dot. promiſsio. Bald. l. pactum, quod dotali, quæſl. 277. CGde collat. Bald. conſ. 76. in prin lib.. Quodq; promittens, vel concedens aliquid verbis ge- neralibus zintelligaturſ altem in genere cogi- taſſe de omnibus,& incognitis, Eamq; ob adeò vera ſunt, vt pro- Ang. l. fin. col. e. olim,& ili Panorm. nam.& ext. de verb. ſignif. Calqer. conſ. i. rit. de conſang.& afinir. Iaſon 7. 7. — Conſilium Decimumnonum. lect. I. uum. 17. C. de S8. Eatleſ. Dec: I. in omnilus cauſts, num. 12. F. de reg. iur. Deæ. e. cuu acceſuſſen: num. I4. ext. de conſlit. Card. Pariſ. conſil. 22. 297 lib. 4. Hieron. Grat. conſtl. 130. num. 10. lib. I. Et hoc vſq; adeò verum eſt, vt in Priuilegijs ora- rio indefinira æquipolleat vniuerſali. c. qu⸗ circa,& ibi gloſſ-& Panorm. exr. de priuileg. Sreph. Bertrand. conſil. 7. num. 2. Venſ. prætered quid ven ba priuilegi, lib. 3. part. 2. b Sed prædictum Priuilegium generaliter, & indiſtinctè diſponit, quòd ſenatui popu- loq; S. liberum„& permiſſum eſlſe debeat, in principatu R.& capere,& in ciuitatem 9. duceréè, ibiq; ſupplicio afficere omnes viola- tores pacis, in omnibus terminis, curijs, do- mibus,& omnibus locis, item vbicunq; loco- rum in princi datu R. repertos, nec in illo pri- uilegio vlla fit diſtinctio, vtrum illi violato- res pacis violauerint pacem publicam totius Imperij Romani; an verò pacem ipſis manda- tam à Senatu, populoq; S. veletiam pacem promiſſam cuilibet priuato. 5, Deinde quoq; clari iuris eſt, quòd molen. dinũ, deſtinatum non tantùm ad molendum, ſed etiam ad habitationem appellatione do- mus veniat,& compræhendatur. Illudq; pe- nitus indubitari luris eſt, duòd appellations loci omnia omn inò loca, täm culta, quàm i- culta, Item ad häbitandum, vel alium vſum deſtinata compræhendantur. Nec etiam in illo Priuilegio vllaw fit diſtinctio, vtrum ill termini curiæ ‚domus, velloci mediate, an verò immediatè ad princ ipes R. pertineant, nec etiam vtrum Principes R. in illis termi- nis, curijs, domibus,& locis Iuriſdictionem habeant, an verò non. Inſuper clari iuris eſt, quòd diſpoſitio quæliber præcipuè,& potiſſimum debeat in- telligi non de mediato, ſed de immediato, ſ· ue de illo, quod ad concedentem non media té, ſed imm ediatè pertinet. qui liberu, S. lt Vverba,& ibi laſon,& Da. ae vulga. ꝙ pupils BSarr. l. hoclegatum, argu. ill. rexr..de legar.z 5. Qnor. c anſal. 29. fac. text. l. lægutus,ſf. de læg.=. lgitur ſequitur, illud Priuilegium nullo modo diſtinguendum, ſed generaliter acci- piendum, vt ſenatui, populoq;§. permitta- rur, omnes omninò violatores pacistam pub aii licæ, ab Imperio Romano ſancitæ, quäm mandatæ à ſenatu populoq; S. nec non Ko⸗ mnes alios malefactores capere, inciuitatem S. deducere,& de ijs ſupplicium ſumere. Rlurlus ex hoc infertur, ſenatui populoq; S. vigore illius Priuilegij liberum, ac permil⸗ ſum eſſe,&e violatores pacis,& omnes alios malefactores capere,& in ciuitatem§. dedu- cere, nec non& de ijs ſupplicium ſumere,liue illi depræhendantur in terminis, curijs Fu. b mibus cis violauerintpwm ij Romani,miend Krnatu, pofulog ſſam cuilider rum cinde quoq; clsiiu deſtinatum nontamuur. am ad habitatichen m niat,& comprzheninx adubitati lurisch qaig mnixomoinò locsznc Item ad habitanäun,i ta comptæhendm. zuilegio vlla ft diins Conſiliam Decimumnonum, mibus molendinis,& alijs locis, ad principes R mediaté, vel immediatè ſpectanribus. bo⸗ titlimùm autem hoc locum habere, ſi illi ter- mini, Curiæ, domus, molendina, vel loci ad Principes P. immediatè ſpectent. Et per conſequens hoc ſequitur, Senatum, populumq;§. nihil deliquifle in hoc qquod tres delectis obnoxios, fiue delinquentes, di- uerſis remporibus capere in molendinis tam quò ad domimum, quàm quò ad luriſdictio- nem ad principes ſpectantibus. Secundò verba vniuerſalia ſunt maioris eſticaciæ,& virtutis, quâm verba generalia. Bart. l. generali.§. Vxori, M ae vſufi. leg. Barr. l. ſi nA. Hide aur. S& argen.leg l. Deol. omnia col.:. ſ cert. peret. Dec. c. edes Apoflolica. col. 3. cira ff. ext. aemſcript. Aym. Grauer. conſ. CG. nu..& onſtoa. ael. anrepe. venf. Roma. conf 2e2+᷑ͥ Laurent. Sylua. enſ, p. na. I7. Omniaq́; compræhendunt, quæ excogitari poſſunt. Dea cnf, 29. col. 2. in fin. Ay- mon. Grawer. conſ. ros. a.. Laur. Sylua. conſ pr. n. 17. arg. l. Iulianus. ſf. de legar. 3. l. 4 procuratore. C. th mand. l. in fiaeicommi’/st. S.um Pellidius. Rae vſuf. Lcm viram,&ibi Balda. ↄpp. 2. C aaffdeicom. c. ſo. liræ. ext. de mator.& obed. Nullo penitus exce- — Ppto, Frader de Sen..½⁊. Laur.§ Tylwan. cnſ. 9. n. 19. ldeoq́; pulchrè Bald. inquit, Verba vmuerſa- lia adeo omnia compræhendere, vt nulla per- ſona, nullus caſus, nulluſq́; locus exceptus intelligatur. Bald. conſ. 226. incip. Rex Romano- num. col. 3. lib.. Quod conſilium refert, arq. ſequitur Laur. Gluan. conſ. 9.. N. T7.— Et hoc vſque adeò verum eſt, vt diſpoſi- tio vniuerſalis non tantùm præſentia, veruͤm etiam futura compræhendat. Sarr. l. ſerui ele- atone. S. fin. ffr de leg.r. Bart. l. lul anuvs, ſf. de le.7. ec. in rtr. de Synaico. venf. quod ſi in aliquo. Spec. 2 rir. de Poſario.§. 10. Verf. ſed ponc. Carain. Pariſ. b nſ. 179. nu. 43. 1i6. 2. Quinimò verba vniuerſalia, in diſpoſi- tione aliquà poſita hoc operantur, vt illa diſ- poſitio compræhendat ea, atq; ad ea exten- datur, quæ alioqui in illà diſpoſitione non includerentur. Ideoq; licet ſub legato, dona- tione, vel conceſfione rerum, in certoloco exiſtentium, non compræhendantur res ve- nales, ibi exiſtentes: Attamen hoc non pro- cedit, ſilegans, donans, vel concedens res, in certo loco exiſtentes, vſus fuerir verbis vni- uerſalibus, atq; dixerit, ſe legare, donare, vel concedere alicui omnes res fuas, in iſto loco exiſtentes, vel res ſuas, ibi quocunq; modo exiſtentes; tunc enim ſub tali legato, dona- tione, vel conceſſione, etiam res venales, quæ in iſto loco ſunt, compræhenduntur. Barz.. Seuerali. S. Vxori. ff vſuf. leg. Alex. con. I19. nu. r. ub: J. Marrh. de Affl: aeciſ. Næapol. 20. Dec, conſ 131 76. uu: 2. Beneuen. Stradt in tracta, de mercatorib. tir. Mandati.. reliquum. nu. 3. Similiter licet appellartione rei, in certo lo- co cxiſtentis, pecunia ad fœnerandum, expen- dendumuè deſtinata, non contineatur: Hoc tamen non procedit, quando illa diſpoſitio, in quãâ facta eſt mentio rerum, exiſtentium in certo loco, eſt vniuerſalis,& verbis vniuerſa- libus concepta; tunc enim pecunia etiam ad expendendum, fœnerandumuè deſtinata ap- pellatione rerum, in certo loco exiſtentium, compræhenditur. Cardin. Pariſ- conſZo-n. 2.libez. Eodem modo licet appellatione rerum mo- bilium non compræhendantur nomina debi- torum, item iura,& actiones: Attamen hoc fallit in diſpoſitionibus, conceptis ſub verbis vniuerſalibus. Eamq; ob cauſam ſub donati- one bonorum mobilium,& immobilium et. iam iura,& actiones compræhenduntur. Gail- lel. Beneaict. rep. c. Raynurius. verb. cætera lona. nu. S. exr. de teſtam. Et ſtatutum, prohibens, quæcunq; bona ſiue mobilia, ſiue immobilia, in extraneos transferri, eriam iura,& actio- nes complectitur. Alciar. l. mouentium. ſf. ade. Huc accedit, quòod, licet verbum. Heres, in inueſtirurd, ſiue conceſſione feudi poſitũ, intelligatur tantuùm de herede ſ. anguinis, at; de deſcendentibus, ex primo acquirente: hoc tamen non procedat, quando feudum eſt ali. cui,& ſucceſſoribus, ſiue heredibus quibuſ- eunq́; conceſſum; tunc enim verbum, heres, ſi. ue ſuccefſores in inueſtiturâ, ſiue conceſſione feudi poſitum, omnes omninò heredes, etiam extrancos imò legatarios,& fideicommifla- rios, reliquoſq́; heredes improprios comple- ctitur. Bald. l. 1. qudſt. S4. f de rer. Aiuiſ. Bala.&. imperialem, in pr. de Probilit feud. al. per Friaer. A0b. Panor, conſ. 3. dub. 3. lib. 2. Roma. I. ertam. in pr.&ibi Alexx. col. fin. ſf. ſolut. marr. Roma. laa rem- pus, S. J. ff. de vſucap. Alex.& laſl. quædau. H. ni- kil intereit. ſ de edendo. Alex. l. Gallus. S. etiam. col.. ff. de liber.& pofibum. Alexan. I. patrovi. in pr. col. pen. ſad. C. Trebell. Alex. l. quod dacir: la. 2. clum. pen. ſf. de V. O. Alex. conſ. J. n. S. libeg. enſ. S. col. 2. lib.. Corn. conſ. 16. col.4. lib. J. Socin. l. qui- dam relegatus. col. 2. Verſ. quinra concluſio. ffde rel. dub. Iaſe l. cum filiofam. nu. C9. ſſi de legate Taf.l. 2. S. præror ait. ſf. qui ſarisdare cogan. Iaſ. l. 2. uu. 195. Gde Iure Empbyreu. Iaſ. in pralad. feud nu. 30. G 124. Iaſ. conſ.27. couſ.†*. lib-2. conſ. Sy. lib.2.& conſ. 11. lib.2. Alber. Brun. conſo. col.z. Goda. conſ.d. nu- 43. conſ. S. col. y.& conſ. 14. nu. 22. Marrh. de Affde- ciſ. Neapol. 34⁵G. nu. J. Card Pariſ-conſ.. n. 10.lib.. Rutii. conſ. 20. col.. lib.. cauſ. 03. col. G. verſ. nec er- iam lib 3. Curt. in tracta. fæud. 2. part. 3. pPart pr.n. Gꝗ. &₰ par n. 130. Iac. de S. Georg. verb.& ci pacto. el.2. n.rr. Rolan. d Vall.conſr. n. 42 1. G 46. Felin. c quia. C. nu. J. ext. de Iudis Felin. cin praſentia. nu 2d eεꝑ. de pre- ————— 8 — “ 132 de probar. Bart. rep l. cum acuriſßimi, c. 70. C. de fi= deicsmmiſſ. Catel. Cott, memor. incip. feudam con- ceſſum, mibi memor. priuilegia.& memor. Quibus- cung ldem eſt, ſi in inucſtitura, ſiue conceſſio- ne leudi dictum fuerit, feudunm eſſe con ceſ⸗ ſum Titio,& omnibus heredibus, ſiue ſuc- cefſoribus ipſius. Namq;& hoc caſu appella- tione heredum in inueſtiturâ, ſiue conceſfio- ne feudi omnes omminò heredes, etiamex- tranei,& improprij, quales ſunt legatarij,& fideicommiſiarij compræbenduntur. Bald. c. in praſenrid, col. 2. ext. de probar. Alex. conſiz0. nu. 7. lib. S. conſ. 191. col. pen. lib.c. Curr. lun. onſ. 1. col. 2. Dec. conſ. 294. col. 2. Rolund. a. Vall. couſ. 5. nu. 36.& 37. Cconſ. Oo. nu. †.— Similiter licet in conceſſione generali non compræhendantur; neq́;H veniant regalia attamen in conceſſione vniuerlali, ſiue factà verbis vniuerſalibus regalia compræhendun- tur Dec conſe 197 Hu. 2. ciraa fin- Grauet: conſ.294. col. G. verſ: ſed magts. loan' Cephi. conſe I270. n. 11. Laur. Slua: conſ. 7. num. 20 lib. I. prætereà etiam fub verbis vniuerſali- bus, ſiue ſub diſpoſitione conceptã verbis v- niuerſalibus compræhenduntur etiam illa, quæ ſaltem largè,& impropriè ſub verbis in- cludi poſſent. Gemin.& philip. Franc: c.§. I. in prin. arg. ill. text. de reb. Eœcle. non alie. lib. ẽ. Hipp. de Marj. l. vnius.§. cogniturum, nu. 25. FE de quæ- ſtio. Barbat. con. I4. Venſe fac. eriam Iiber. Petr. Re- luff. rep. l. I. n. 13. C. de ſent. qui pro eo quodinter profer. Corn. conſa⁷. col.2. lib. r. conſ- 243. col. 2. lile5. conſ 33. col. fin. lib. 2. Felin. c. cum illorum. col. 3. veyſ. ſexro porest limirari. extr. de ſent. excommu- nicat. Iaſ.l. legitima. csl. z. Ver(pondera. Mide pact. Iaſ. conſ. 224. col. 2. lib. 2. Tyraq- rep. l. ſi vnuam. verb. omnia. nu. r4. de reuocand. donat. b 5 Sed in priuilegio ſenatui, populoq́; S. concéſſo, non tantùm verbis generalibus, ſed etiam verbis vniuerſalibus diſpoſitum eſt, quòd ſenatus populuſq́; S. in omnibus termi- nis, curijs, domibus,& locis. Item vbiq́ in . principatu R. capere, ad ciuitatem S. dedu- cere,& ſupplicio afficere poſsit, omnes vio- latores pacis,& alios malefactores, in iſto priuilegio nominatos. lgitur eriam ex hoc ſequitur, quòd ſe- natus, populuſq́; S. in infulà R. in omnibus terminis, curijs, Domibus,& locis tàm me- diatè quàm immediatè, item tàm quò ad do- minum, quàm quò ad luriſdictionem adprin- cipes R. ſpectantibus capere, ad cmitatem S. deducere, atque ſupplicio afficere poſſit o- mnes omninò violatores pacis, ſiue illi pacem publicam, ab Imperio Romano ſancitam, ſi- ue pacem ijs à ſenatu, populoq́; S. manda- tam, aut etiam aliter promiſſam violauerint, nec non etiam alios malefactores, ſub iſto pri- Conſilium Decimumnonum. uilegio compræhenſos, ſiue illi violatores pa. cis, vel alij malefactores, ſub verbis priuile- gij propriè, vel impropriè compræhendan- tur. b Tertidò verba geminata multum ope- rantur. I. Baliſta,& ii Bart. G DD. Ff 4 40 Trebell. l. cum ſimus.& ili Bart.& Alex. G de 4. grto. x& conſ. lib. 11. Cardin. Pariſ. cenſid. num. 12. conſ. 4. nu. 9*. lib.I. vnſc2. a. 99. lib-2. conſe.. nu 6 4.& conſ. 32 ·. 29. lib. 4 Erſunt maioris effl. caciæ, quam diſpoſitio vniuerſalis ſimplex. Goax. conſ. 20. nu. I. Cephal. conſ. ĩ20. nu. 5. Anm Grauei. conſ. roy. nu. †. Laurent. Syluan. nſ.9 nu. 19. Barlbat: inter conſ. Curt. Sen. conſ. 6.„.„.. Illaq; oftendunt& enixam,& latiſſimam vo. luntatem diſponentis. Sald. c. eam re. col.z.exnf de reſcripeCurt. Sen- conſ. Jæ- col. 1. conſ. 6z. col.8. Ant. Corſet. in tracta. ae Verb. gemina. Cardin. ba. *riſ. conſ. 1o- nu. Ifj. conſ. 32. nu. J. E conſ. 131. n. lib. T. couſ,y. n. 43: conſxo. n. 29. conſ. 1 J. n. 20. lib. conſ.. n. 206: conſ. 10. nu. 27.& conſcsr. n. 24. lib. Laurent. Syluan. conſ. 6. n. a. Nec non& men. tem deliberatam,& appenſatam. Carain. Pe riſ conſæs. n. 23. lib.z. Aym. Grauet. conj. 13. 24 C conſ. 201. nu. 4 Paul. Caſtrenſ- conſ.ri.. cal.2 lib. I. Laur. Sylua. conſ.&z. nu.x. Hoc amplius geminatio, ſiue reiteratio oſtendit mentis perſeuerantiam. arg. 7. vnic. C de plus peritio. Et tollit ſuſpitionem dece: ptionis. I. ſimiliter. G ad S. C. Vell. Et ſignifical præciſam mentem diſponentis. Bald. c eam ext. de reſeripr. Nec non et iam ampliat effeciũ diſpoſitionis. Balq. l. fructus. C. de act. empr. Bt efficit, vt ſub diſpoſitione compræhendantur illa, quæ alioquin ſub illà diſpoſitione non compræhenderentur. Ruin. conſp†. n. 12. h ad nu. 29. lib.2. Nicol. Eberh. in locwd locut. geminat. . 4„..—,, ſau actus multiplicat. reiterat. Guilb. Bened. reye Raynurius, verb. cætera bona. nu.;. ext de teſtamen rus. Et verba geminata nom patiuntur aliquam reſtrictionem, diminutionem. Laurent. Sluan 6 onſ. T. N. 26. aſ. 7. T. F. nuncidario. nu. J. verſ. 292 limito modo norabiliter, ff de oper. no. nunc: Lau 3 Sylua. conſ.. Nlf. 4. Corn. 342. col. G. lib.z. Grautt conſ. 29.. 3J. verſ. nonò conſidero. Socin. conſ.29z+S. nu. O. lib. 2. Vel exceptionem, Aym. Grauer. 1um 201. nu. 42. Atq́; compræhendunt omnia, et⸗ iam diſſimilia,& maiora expreſſis. Socin. nf 7. col. G. in fin. lib. a. Iaſ. conſ.pd. col.z. lib.&. Lau. SHluan. conſ. 6⁶. nu. 13.& ronſ.&r. n.& · AMl. Seu. conſ. 30. col. 2. Graaer. conſ. 290. nu.. ver. nonòdun Nidero. lib.z. Item etiam inſolita Alexan. don.30. nd confidero. lib. 2. Et verba vniuerſalia geminâ- ta habent vim ſpecialis expreſſionis, ſiue no⸗ m inationis. Fran. Curt. conſ. 40. col. 14. Sunj. ro. Corſet. in tracta. de verbis geminat cara, Tand conſo.. 20. lib. 3. Lau. Syluan. conſedr.2 f hæc 4. b Ke as. If eſana An cnſan aan. 1. 20. ca7%. wen. 4 neag bum, plenum, eſſe verbum vniuerfale, dubio omni caret. Pala. Imo.& Iaf. l. buiuſmodi.§. 2des. lelberatam, K xeim G3I, buiuſmodi J. aues nr. Sylaan. enſ,a Nan A 23 1h Hman vl.. 4⁴4 ꝛal(ni Ler Hylua. anſtß loc amplius geminnoſt lit mentisperſelermim, la penina. Et toltlim s. 1.fmiliter CulCl am mentem lporeni mfenpt. Nec vnetine tionis. Bad. acu(ii vt lub diſpoftoxom Juæ alioquin ſdilti rehenderentur. Mn. 9. „ A.e. Nal Ben uli 6*. 4 7 4 ar nalnrpücal mimntl ius vens carens— rerdageminaramnn, opem⸗dminstum . Jen. anſ nam. 1 fer. 1n 4. bit . la denm vniuerſalibus, non quidem ſimplicibus, ſed Conſilium Decimumnonum. Et hæc vſque adeò vera ſunt, vt ſub diſpo- ſitione, conceprâ verbis geminaris compræ- hendantur regalia,&alia, quæ alioquin ſub diſpoſitione non compræhenduntur. Paul. Cohrenſ. conf.. Vverf. qwinutò etiam parer. lib. 1. Raphia. Cuma. conſ,xd. uu. 5. Socin. Iun. conſ.'o. n. 36. aum ſeqq. lib. 3. Aym. Grauer. conſ. 19. nu. S. oann. Cæphmal. conſ. 150. Iaſ conſ. 2. nu. y. lib. z. Laur. Syl- ud. conſ. 96. nu. 10. 116. 2. Deniq; geminatio verborum hoc opera- tur, vt diſpoſitio, concepta verbis geminatis extendatur ctiam ad illa, quæ ſaltem ſecun- dum largiſſimam,& impropriam vocabuli ſi- gnificationem ſub verbis includi poſſunt. Bar bat. conſ. 2r. nu. I2. erſ. facit eriam. libr. b Secd prædictum priuilegium, de quo a- itur in caſu præſentt, eſt conceptum verbis geminatis, ſicut hoc ſatis patet ex illis verbis, plenam facultatem,& licentiam, quod ver- Mae leg. r. Bala.& Laſol. ſe ita Flipalatus fuero.§. Ti- rius. ſf. de verb. obligar. Illamq́; clauſulam, ple- nam facultatem,& licentiam, perinde haberi certum eſt, atq;ſi dictum eſſer, plenam faculta- tem,& plenam licentiam uxta rextum clarum, Gexpreſſumun! Seiæ. F. Caio. Tili Sarr. RMae fund Zſruc. Et ſic liquet illa verba eſſe verba vni- uerſalia geminata. mnibus terminis, curijs, Domibus, quæ clau- ſula perinde haberur, atq́;H dictum eflet, ino- muibus terminis, in omnibus curijs,& in o- mnibus domibus,& ſic illa verba ſimiliter ſunr verba vniuerſalia geminata. Clari iuris eſt illam dictionem, omnibus, dictionem vni- uerſalem eſſe. l. ulianusern pr.ſfe de legat. 3. c. folitæ. exwr. e maior.& obed. Parr.in proæm. ſf S.omn. in pr. Hoc etiam, quòd iſtud priuilegium ſit conceptum verbis vniuerſalibus geminatis, patet ex ſequentibus verbis illius priuilegij, nempe ex illis verbis& omnibus locis, vbiq; noſtri principatus R. vtriuſq́; partis aquæ ſal- ſæ dictæ S. quod verbum, omnibus, item ver- bum, vbiq;, ſunr verba vniuerfalia. Eodem modo& verbum, Vtriuſque, verbum vniuer- ſale eſt. Barr- l. hoc articulo. ſf. de herea. inſtir. Iaſtl. ſi mibi,& Titio, nu. 17. S. de Verb. obligat. Iaſl. re coniuncti n: 220. Spde log. 5. Soci H. onſ. G.. I3. l40.3. Deinde etiam hoc, quòd iſtud priuilegi- um ſit conceptum verbis geminatis, patet ex ſequenti clauſula illius priuilegij, videlicet, omfes notorios,& manifeſtos latrones, fu- res, traditores, incendiarios, depopulatores, & omnes pacis violatores. Tum quia in iſtaà claufulà bis poſitum eſt, omnes, quod eſt ver- bum vniuerfale: Tum quia iſta clauſula, o- 133 mnes latrones, fures, traditores, incendiari- os, depopulatores perinde habetur, atque di- ctum eſſet, omnes latrones, omnes fures, o- mnes traditores, omnes incendiarios,& o- mnes depopulatores. Et ſic ex hiſce omnibus liquet, iſtud priuilegium eſſe conceptum verbis vniuerſa- libus, non tantum geminaris, ſed etiam tri- plicatis, ac ſæpius reiteratis. Igitur ſequitur, illud priuilegium eſſe latiſſime intelligendũ, & quantum fieri poteſt, extendendum, ità, vt ſub iſto priuilegio includantur omnes omni- nòô caſus, omneſq́; perſonæ,& omnia loca, quæ ſaltem ſecundum largiſſimam,& impro- prijſſimam vocabuli ſignificationem ſub vea- bis priuilegij includi poſſunt, nullo penitus caſu, nullo loco, nulauè perſonã excepta. Similiter ex hoc ſequitur, iſta verba v- niuerſalia geminata hoc operari, vt illud pri- uilegium extendi debeat, etiam ad illos ca- ſus, illas perſonas, illaq́; loca, ad quæ illud priuilegium alioquin nonextenderetur. Eodem modo ex hoc infertur, cùm ap- pellatione violarorum pacis ſaltem largè,& improprieè non tantüm illi, qui pacem publi- cam, ab Imperio Romano ſancitam, ſed et- iam, qui pacem mandatam à ludice, vel ma- giſtratu inferiore, aut etiam pacem conuen- tam, ſiue ſtipulatam violârunt, compræhen- dantur, ſenatui populoq́; S. vigore illius pri- Idem etiam patet ex ijs verbis, in o- uilegij, permitti, non tantuùm illos, qui pa- cem publicam, ab Imperio Romano ſancitã, violärunt, ſed etiam illos, qui pacem, ipſis mandatam à Senatu S. veletiam conuentam, aut ſtipulatam violârunt, capere, in ciuitatem S. ducere,& pœnâ conuenienti afficere. Rurſus ex hoc infertur ſenarui populoq;: S. vigore illius priuilegij, licitum,& permii- ſum eſle, non tantum latrones, fures, tradito- res, incendiarios, depopulatores,& violatores pacis, ſed etiam omnes alios malefactores, et- iamſi ipſi perpetraſſent diſſimilia, minora, vel maiora malefic ia, in inſulãR capere, ad ciuita- tẽ S. dugere, ibiq́; illos pœnãâ cõueniẽti afficere. Deinde quoq; appellatio termini,& appel- latio loci eſt admodum generalis, omnes o- mninò terminos& omnia loca tam priuile- giata, quàm non priuilegiata, item tàm culta, quàm in culta, tam habitata, quàm non habi- tata, tàm publica, quàm priuata, tàm ſacra, quàm prophana,& omnia alia, quocunꝗ́; de- mum nomine cenſeantur, nullis penitus exce- ptis, compræhendens: ſicut hoc ſatis patet ex traditis per Barrack. in ſuo repertor verb. locus& verb. rerminus, Vſq́; adeò, vt appellatione loci compræhendantur etiam ciuitates, oppida, villæ,& caſtra. Clenn.z. 9. Fin.& ibi Carain. Zalarel. de conceſ, præbend. m Domus — 334 Domus exiam appellatio latiſſimè patet: omnem omninò domum, ſiuc omne ædifici- um, in quo homines habitant, fiue adhabi- tandum deſtinatum compræhendens. Corz- conſ.⁰ J. lis.⁊.conſ.=94. lib. 3.& cbu ſil. 4t. lib-. Ber- rachin ſuo repertb. verbo. donaus. 4 Similiter& Appellario Curiæ latiſſi- mam ſignificationem habet, pro ve hoc iradii Socin: conſ.⁰ lib. Felimc. Radolphus. nu. 22. Cxk. de reſeripte Et inter cætéera appellatione curiæ compræhenditur etiam ille locus, in quo Pa- pa, Imperator, vel alij principes; aut domini degunt, ſiue domicilium habitationis ha- bent, pro veos parez ex tradits per Bertach in ſao répertol in Verb: curia. Igitur ſequitur, quòd ſenatui, populoq; S. vigore illius priuiſegij, permiſſum ſit male- factores, in inſulä R. in omnibus omninò lo- cis, taàm cultis, quàm incultis,tâm habitatis, quaàm non habitatis, tàm publicis, quam pri- uatis, tam priuilegiatis, quàm non priuilegia- tis, item in omnibus omninò ciuttaribus, op- pidis, ſyluis, caſtris, molendinis, domibus,& curijs, etiam ad ipſos Duces P. aut alios do- minos, aut nobiles immediatè ſpectantes, tam quò ad luriſdictionem, quàm quò ad do- minium, capere, in ciuitatem S. deducere,& in illos debito modo animaduertere, quòdq́ eam ob cauſam ſenatus S. nihil penitus deli- querit, quòd tres malefactores diuerſis tem- poribo ceperit, in quodam molendino, ſito in Anſulâ R.& ad Duces P. tàm quò ad domini- um quaàm quò ad luriſdictionem ſpectante. Quartò Diſpoſitio quælibet, loquens de certo aliquo caſu, ſiue de certis aliquibus ca- fibus, extenditur etiam ad caſus fimiles ex- preſſis, licet deillis in diſpoſitione iſtà nulla tuerit facta mentio ainrer cæteros. exr. de reſcrip. a. exr.Ae tranflar: prælarorie cum ſecunaum. ext. ae prebend. cin caufis, ext. de ſent.& re iudic: c 2.e;t de ſonſal.l.non Porest.. nam vit ait Pedius, l. ſed C po- ſeriores,& l⸗de quibus, ſ-de legibeol. Fel. Dece DD. atranflato. ext. de conſtit gl. c. literas, ext fil. presby- vero. Nicol. Eberhr in ſua topica, in loco à ſiqyili. vli ipſe mulras alias leges,& autoritates ⸗ cirar. Et hoc vſq; adeò verum eſt, vt procedat, etiamſi agatur de pœnis infligendis delin- quentibus, ſiue malefactoribus. Namq́& hoc caſu diſpoſitio, loquens tantùm de certo ca- ſu, ſiue de certis caſibus extenditur ad omnes omninò caſus, ſimiles expreſſis a. S. porro.& ibi Bald.& Aluar quæ fuit pri: cauſa. gl.l. ſ¹ quls id quoa, Mde Iuridictio omriud gl. εſi poſtquam, S.I.& S.fin. de eledꝰ. lil. 6. Inuo: aquuliter,el.2.ext. de accuſdatid. Balall'ſi quus non aicam rapere air prin: C. de Epiſc: GCleric. Bald.! 1.C. de interaict. Fel. c. tranflat-n. ⁊7. exr. de conſlit. Nicol. Eberlrin ſaa top in locod ſimili. Deinde etiam caſus, ſimiles expreſſis, li- cet illi verbis omifſi ſint, in diſpoſirione qua- Conſilium Decimumnonum. libet pro expreſſis habentur. 2aldlaumſedan col..ext. de appellario. Iaſel,fin. n.4. H de in ius votan Et caſus fimiles dicuntur illi, qui ſubſtantia differunt,& in qualitate tantuùm conueniunt ginnotuir.& ibi Panor not.. ext-de elect.c.2. extas rranflatioprælatol. I. Cde Vet. lure ehucleand. gl4 quòd Nerua. ſ depoſiri ęl.cocapitulum S. rucls,& ili Imo.ext. de reſcrip. Bala.Isi qubs non arcam raperein prinaC. de Epiſ.& Cleric. Nicol. Eberhrin ſua top, in loco à fimili. Et quò ad hoc, vt diſpoſitio, lo. quens de certo caſu, ſiue de certis caſibus, ex. tendi poſſit etiam ad alios caſus, ſufficit, ſt illi caſus conueniant, vel ſimilitudinem habeant, uò ad illos terminos in quibus terminis iſſa diſpoſitio loquitur, licet in reliquis omnibus ſit diſſimilitudo. Wan. And. cnon præt. de pralen lib. G. Panor.& Fel. c.tranſlato. ext. de conſtit. Panune quemadmodum. not.Targ ill.text ext. de lureiur Pa- norcconſtiturus. not.3. exr. de appedlat Panora un ailecta arg. il text. ext. de conſirma. Vri. Vel inuli. Anr. de But. qnon debet. col. pen. ext. de conſanguin. Saffiniz. laſe l. credirori. nunr. Ffde oper. nonum Nicol. Eberbrin ſaa top.in loco A ſimili. Et licet DD. velint priuilegium, conceſ. ſum contra ius commune, ſiue diſpoſitioni Iuris communis refragans, non extendi adca- ſus, ſimiles expreſſis. Sala cinter cæreros. ext:â reſcript Felin. ctranflato. n. i2.extt. de conſtit. facid quod radit Nicol. Eberh. in ſua top: in loco à ſimi. Attamen capere malefactores in alterius ter- ritorio, ex permiſſione, ſiue licentiâ generali vel ſpeciali domini illius territorij; non re. fragatur Iuri communi, ſed eſt Iuri communi conueniens. Prætered etiam omnia omninò crimina, ſiue delicta hoc commune habent, atq́ ineo conueniunt, quòd in cauſis criminalibus pre- habitâ aliquali informatione delicti„ſtatim ad capturam procedi,& Reus capi. atq́; carce- ribus includi poſſit. Balall.um eo. ſy ad Ululiam peculat. Bald l.z. Cde his, qui latro.occultar Anglli apua Labeondé. S. quæſtionis. ſf de iureiur Ang S.ſcier tes. Aurh. vt iudlices ſine quog ſufag. Salic. t nullu Gexhibend. reus. ypp. de Marſel.r.in pr.n.I.H de 2ugſ. Hypp.de Marſching. 92. ban. ge Pplacenr.int-conſCrim nal. conſæ e.·.2.3.& J.lib. I. Fran. Brundn tralta Haicis,C torturä par=z. quaſtio o. na.J. Ial. rean celicos,& ibi DD. de ſent. excommunica. lib.6. lgitur ſequitur, illud priuilegium, coll⸗ ceſſum ſenatui populoq; S. ntà accipiendum eſſe, vt extendatur ad omnes omninèò malcla ctores, licet illi minora, vel diffimilia delicta perpetraſſent, vtq́; vigore illius priuilegij ſe- natui populoq́; S. permitti debeat nol tan- tum malefactores, in iſto priuilegio ſpecince nominatos, ſed etiam omnes alios malefacto⸗ res in inſulaR. capere,& ad ciuitatem 5de- ducere. 6 2el⸗ Quiniò nuonn Pelike niic Nclun i Uüilt, uo MWmweartrii eadun, Kc pnrenb ka fucki Kücquiace Uanrtan,& b, ric wali dum atgro SKen ad Nani piull DMulberdip deriogem! Whaa faan K aſaa. 1. U texn ert,Eauimn e Dur c.aon aeleral nat ur 2 mdiman, fuiſſe, quod cuùm penitus abſurdum,& legi- bus contrarium ſit, etiam ex hoc capite di- 3 lerkin ſas tppi luin hcet DD xclargxul contra ins commone, ſti communis refragmaunn wiles erpteſſis. Jallaua Fünamaſanaeman atkt Ncal Flerk uſuami hen capere malefiäatin ,ex permilſine, ſnelnt ciahi domini ilin tm ar luri commariſtiche niens— xtcred etium omm ncludi pofit. 36 19 üennsucfumnd 3g 4afaseinu, rur ſequitur 805 Conſilium Decimumnonum. 135 uintò legibus expreſsè cautumeſt, quam- libet diſpoſit ionem ità interpretandam, ne ſit ſuperuacua, vel ſine effectu operandi, etiamſi neceſſe ſit, verba ad ſignificationem impro- priam, vel improprijſſimam detorquere. quando. in priv.& ibi DD. ſſe de leg. I. ſi Papa. de priuileg. lib.. ſoliræ. ibi Felin. ext. de maior.& obeaien. gl. l. ſi quando. in prin.& ibi DD. G ae in- cf teſtam. Felin. c. I. nu. ³. exr. de reſcripr. Sed cõſtitut io Sacri Romani Imperij de pa- ce publicà tenendà,& quòd violatores pacis banno Imperiali ſubiacere debeãt, anno 1325. quo anno princeps VV. Senatui populoq́; S. Mud priuilegium conceſſit nondum promul- gata fuit. ENx quo ſequitur, illud priuilegium, ſi il- lud reſtringeretur ad illos violatores pacis, qui contra pacem publicam, ab Imperio Ro- mano mandaram, vel ſancitam delinquunt, vel illam violant eo tempore, quo illud con- ceſſum fuit, penitus ſuperuacuum,& inutile cendum,& concludendum, iſtud priuilegiũ, quatenus facit mentionem de violatoribus acis, eſſe intelligendum non tantùm de il- is, qui pacem publicam, ab Imperio Romano fancitam,& mandatam violant, ſed etiam de illis, qui violant pacem, mandatam à ſena- tu S. vel alio magiſtratu, aut etiam conuen- tam, aut promiſſam. Serxtoò ab vſu, ſiue obſeruantia, poſteà ſe- cutà, priuilegium quodlibet, nec non& alia quælibet diſpoſitio interpretationem,& de- clarationem rec ipit. /ſed& Iulianus. S. proinde. Naa S.0 Macedon.& l. ſi de interpretatione.& lmi- nime. ſf ae legib cci delictus. ext. de conſaet. Aym. CGrau. conſ. ol. n. 5. lib. I. Et hoc vſq; adeò verum eſt, vt procedat, etiamſi in tali vſu, ſiue obſeruantiâ, requiſita ad conſuetudinem inducendam non interue- nerint. Namq́; nihilominùs per talem vſum, ſiue obſeruantiam diſpoſitio præcedens de- claratur,& in tali obſeruantià, ſiue conſuetu- dine declaratiuA, vel interpretatiuâ illa, quæ ad conſuetudinem inducendam alioquin ne- ceſſaria ſunt, non requiruntur. Paul. Cahtrenſ. conſo 247. col. fn. lib. I. Eran. Aret. in conſrr. col. 3. Socin. conſrI.. col. fin. lib. I. Corn. conſ. ioo. col. fe lib.. Dec. um M. Ferrarienſis, cal.. et. de conſtit. Dec. onſ. 110. col. fin. Grauer. conſ. ror. n. 5. Cum itaq́; Senatus populuſq́; S. hoc vltra omnium hominum memoriam obſeruauerit, & vſurpauerit, nec non& hodierno tempore illud obſeruet,& vſurpet, quod ipſi indiſtin- ctè omnes omninò malefactores, ſiue delin- quentes in inſulà R. ceperint, in ciuitatem S. Auxerint,& conuenienti pœna effecerint: Se- quitur, per iſtam obſeruantiam, ſiue vſum il- lud priuilegium talem interpretationem atq́; declarationem recepiſſe, quòd ſenatui, po- puloq́; S. vigore illius priuiſegij, permittarur, & permiſſum eſſe cenfearur, omnes omninò malefactores,& delinquentes in inſulã R. ca- Pere, ad ciuitatem S. ducere,& pœndcon- gruenti afficere. Septimò ex lapſu temporis immemoria- lis, etiam nullis exiſtentibus Inſtrumentis, vel alijs documentis, præſumitur,& probatur,& titulus,& priuilegium, proux hoc latè docui ina. lio conſtlio reddite pro Senaru& ſuper puncto, ſalui conduclus in f. rarione decidendt. Prætercà lapſus illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat, habet vim contractus,& quidem ſpecialiter cum princi- pe initi,& obtinet vigorem conſtituti 6 ceſſionis,& quidem facta a principe, item& ab illo, qui poteſtatem concedendi habetrt. ue cõ · Similiter Japſus illius temporis habet vim pacti expreſſi, imò plus poteſt, quam pa- ctum,& obtinet vigorem tituli, legit imè ac- quiſiti, nec non& auroritatem legis ſcriptæ, & conſtitutionis factæ cum conſenſu partiũ Eodem modo lapſus, ſiue obſeruantia temporis immemorialis obtinet vigorem pri- uilegij, non quidem ſimplicis, ſed expreſsè, R&ex certà ſcientidà principe conceſſi,& ha. betur pro veritate,& ſolenni priuilegio, nec non etiam tantum poteſt, quantum poteſt Imper. cum causâ, prout hæc omnia latè cõ. probauimus in alijs confilijs, reddit is pro ſe- natu, popauloq́; S. nempe in conſilio emiflo ſuper puncto Iuris patronatus in 15. ratione decidendi,& in conſilio ſuper puncto ſfaluĩ conductus, in 9. ratione dec idendi. Cum itad; Senatus populuſq́ S. vltra o- mnium hominum memoriam non tantum malefactores ſpecificè nominatos in priuile- gio Ducis VV. ſed omnes omninò malefacto- res, nullis penitus exceptis, in Inſuld R. cepe- rint, adciuitatem§. deduxerint, ibiq; pœnaà congruenti affecerint. 8 Sequitur, ex lapſu illius remporis im- memorialis ſiue obſeruantià immemoriali. ſatis, ſufficienterq́; probari, quòd Senatus, populuſq; S. titulo iuſto,& legitimo, nec non & priuilegio acquiſiuerit hoc ius capiendi nõ tantum male factores, nominatos in priuile- Sio principis VV. ſed indiſtinctèe omnes o- mninò alios malefactores. Rurſus ex hoc infertur, obſeruantiam, ſiue lapſum illius temporis immemorialis et- iam in caſu præſenti obt inere vim con tractus, pacti, conſtituti, conceſſionis, tituli legitimi, legis, conſtitutionis,& priuilegij, tàm ab Impp. Romanis, quàm à Ducibus P. ex certà m 2 ſcien- ———— —4j 2——õ—x—— ——— ——— ————— ———. ——— 135 ſcientiâ,& cauſà iuſt,& legitimà ſenatui, po- puloq́; S.conceſſi atq; ſenatum populumq́; S. in hoc iure capiendi,& deducendi in ciuita- tem S. malefactores, non tantùm nominatos in priuilegio ducis VV. ſed& alios quoscunq́; perinde tuendum, manu tenendum,& defen- dendum, atq; ſihoc ius ſenatui populod; S. expreſſè conceſſum fuiſſet per contractum.; pactum, titulum, legem, conſtitutionem, vel priuilegium Impp: Romanorum,& Ducum P. ex certâ ſcientiâ,& cauſa iuſtâ. Ocdtauò confuetudo dat luriſdictionem etiam homini, penitus priuato, item etiam ei, qui Iuriſdictione, vel pro toto, velpro par- te caret. cum contingat.& ibi gloß.& Panorm. num.. Cr.& Felin. num. 2. ext. de for. comper, c. fin. exvrr. de oſf. arctudiac cduo extr. de off⸗ordiua. iib.. Raynutius, J. I1& ibu gloſe verb. aonſuetudi- ne. de appellat lib&. l.. C ili gloſ. werb. h lex. l. n. G de emancipat. libero. l. viros,& ibi Barlol. C de aiuerſ. offe lib. 12. gloſt. 3. ccxm quidam, de ex- aæprio. libs gloſc. cum in Eccleſćs, de præbend. eo. lib. gloſt. 3.&. quoniam. de immunirtar. Eeleſ lib. g. gloß. l.& quia. verb. nec ipſa lex.& ibi DD. G& in. rer cæreros. Iaſ num. 43. Dec. nam. 7& 19. F. de Wrisdict. om. Iudic: gloſbé c. licer. veib. conſuerud. de ſpult. lib.. Archidia conqyue ſtus.9.q. 3. Bald. rub. col. 2. extr. ae conſuer. Fala. c. 1. S. de hus, qui feu dum da: poſs. Olara. conſ.. col. 2. Romia. conſ. 245. & conſ. 300. col. I. Roclus. Curt. rep. c. fin. num. 144 & 100. extr de conſuet. Grauet. conſ. 234. num. d. C J. Cuuar. rep. c. poſſeſior, pan 2. S. 3. num. 1. de regul, iur. lib. s. Et confuetudo eſt omnium omnindò, Iuriſdictionum origo, forma,& prin- cipium, pro vt toc pulchrè traait Bald. canſisz9-ol. g.lib.z. Grauer couſ.2, nu.„. b Sed in figuratione caſus narratur,& in ciuitate S.& in inſulà R. non tantùm vltra tempus, adconſuetudinem inducendam ſuf- ficiens, ſed etiam vltra omnium hominum memoriam viitatum,& conſuetum fuiſſe, quod ſenatus S§. indifferenter omnes omninòo walefactores, in inſulaR. ceperit, ad ciuitatem duxerit& ibidem pœnaà cangruenti affecerit. Er quo infertur eriam poſito, quòd priui- legiũ principis VV.reſtringendum ſit tantum ad illos malefactores, qui in iſto priunlegio no- minatim expreſſi ſunt, attamen ſenatum S. ſaltem per conſuetudinem acquiſiuiſſe hoc zus, ſiue hanc iuriſdictionem, quòd ipſi non tantùm malefactores, ſpecificatos in priuile- gio principe VV. ſed indifferenter omnes alios male actores, in inſulâ R. capeèere, ad ci⸗ uitatem S. deducere,& illos poœnà congruen- ti afficere poſſint. Nonò Dubio omni caret Iuriſdictionem, ſiue merum,& mixtum Imperium præſſcribi, Conſilium Decimumnonum. ſiue præſcriptione acquiri poſſe, Iac de Bl aiſOldrad: Bart. Alber. ae Roſa. Paul. Caſtrenſ& DD. l. impenum,& ibi Rald. in rep. col.9. G ns num. 20. ff. de luriſdict. om. ludic. Bart. Imo,& Roma. I. 1. g. denic J. de aqua fl arcen. per. Bald.& ꝗu. 1. 2.C de emancip. libero. Ang. l. hac autem iura. col. fin. ſf. de ſer vrb. pradior. Salls. Rn. de teſtib. Pavorm.& DD. Acum contingar col. a. exir. de for mper. Olara. onſ. 214. Naan. Lap. rep. a per veſtras. uot. 7.. I. num.z], exrn, de donar. int. vir.& vxor. Fran. Balb. in tradta de praæſcripr. 2. par. J. parr. principa. quaſ.3. Cauuar vep a polſellor, paræ S,3. uum 1. Ae regal,1ur hs Et luriſdictio, werum,& mixtum Imperium aduerſos inferiores, à ſummo principe acqui. ritur præſcriptione communi. Bala l. num Ir.C de Emanciparlibero. Bald conf 7solib. 3. Pet, de Anuchon conſ. i4e. num. 12. Alexanaonſed. uua lib. J. Frau. Arer. onſ I22. col. fin. Fran. Pall in tracta. e prgftripr. z. par.. pParr, principæ. qusſiu 2. num. 4. G F. Couar. rep. c, poſſeſbor. part. 2. 8 num.„. de wgul. iur. lib. 6. luriſdictio, item merum,& mixtum Imperium ſpacio illius temporis, cuius in contrarium memorianon cxtar, præſcribitur, idque indubitati lutis eſt, DD. l. imperium.& ili Iaſ. num. 21. E 2, f ae luriſdict. om. Iudic. Fran. Salk. in tracts. o Braſtynipr. 2. par. J. part. principa. qugſlio, 3. Han Lupas c. per veſtras, nor. 2.§.z. uu. 23. exin de dvuat int. vir.& vxor. Couar. rep. c. poſſeſſar. pan 2,9q au. z. de regul. iur. lib. s. Et cùm id, quod eſtiu eſſe, facilius extendatur, propagetur,& pro. rogetur, quam aliquid de nouo fiat. 1. priualt. rum. C. de Iururdict om. iud iunct. 1. 1.&2. A Wulet torun qui ohen tard a kaſas ln⸗ am d ur i 3 iud faci: rexr. l. ſed eit manente. ſy ar prttan, Winaien tradirum,& receprum eſt, eum, qui iam habet luriſdictionem in eertis caſibus, ſiue reſpecuu a certorum caſuum, longe facilius præſcribere poſſe prorogationem illius luriſdictionis, atq́; per præſcriptionem hoc ius acquirere, polſe, vt ipſi permittatur iſta Iuriſdictione in omnibus caſibus vti, Vſq́; adeò vt proro. iua gationem, ſiue extenſionem luriſdictionis ad alios caſus quis indiſtinctè, tam aduerſus Imp: Romanum, quam aduerſus aliosprin- cipes præſcribere poffit ſpacio longi tempo. an ris 10. annorum nempe Ovilbr de Cugn Alen. de Roſar.& DD. l. Imperium.& ili Bala. in i0i G Iaſ num. a2. Caſgar. Valaſc- aum. 134.& 154.9 de lurudictio om- Iudic. Anton.de Sur. acum aunl ir gat. extr. de foro cvnper. Seg in figuratione caſus narratur, qudòd ſenatus S. non tantùm vltra tempus ad præ- ſcriptionem requiſitum, ſed etiam vltra omnium hominum memoriam, omnes omr nòô malefactores, ſiue delinquentes in Inſula R. ceperit, ad ciuiratem S. duxerit: ibiq; pœn 2 congruenti affecexit. Conſilium Ex quo infertur, etiam poſito, priuilegi- um, principis VV. ita accipiendum eſſe, quod vigore illius priuilegij Senatui S. comperat tantum Ius atq; facultas in inſulà R. capien- di,& ad ciuitatem S. deducendi illos ſolum- modo malefactores qui in iſto priuilegio ſpe- cificè nominati ſunt, Senatum tamen S. per obſeruantiam, ſiue lapſum temporis imme- morialis acquiſiuiſſe,& præſcripliſſe hoc lus, quod ipſis permitratur, non tantum malefa- ciores, in priuilegio principis VV. ſpecificè nominatos, ſed etiam omnes alios, quoſcunꝗ́; in inſulà R. capere, ad ciuitatem S. ducere, ibiq; pœnâcongruenti afficere. 8 Decimo praæſcriptio vniuerſalis, ſiue Iu- ris vniuerſalis extenditur tàm quò ad actus, quam quò ad perſonas, nec non etiam quò ad loca, quæ ſub illa vniuerſalitate includi poſ- lant licet reſpectu illarum perſonarum, vel 53 locorum quis illud Ius nunquam exercuerit. 6 Tuno. c. dilectus, col: I. C&ili Anton- de Bur: col.a. 9,& mirtum lu exer e cappel. monachor. Olara: conſe 162. colum: Ocis cuins in coatrunr e, przſcribitur, dirt dt.. Ade. Nia 141 Rn. conſ. 21. col. J. verfe quinto opponitur Anton. ae Bur. æ fin. exrr. de cauſ, poſſeſß& proprie So- Ein. c. cum onrinoat, col. 13. extr: de for: comper: Than. Fabr J. 7. C. Ae emancipatliberor: Roma cnſe SrG. col. ſin. Alexand. conſ. 6⁷. col. F. lib. 2. Socin. nꝓl † G0m ſuun 4 onſ. T 1. col. fin. lib. I. Felin. c. cum ex iniundtop col. r cfra, mta ſäute.exrr. Ae hæret. Caraina. Pariſ. conſ.2r. col. Iy. lib- & uxm Gan g a. Hiero. Grat. conſ. ôr. num. 29. cum 2. ſeqi. lib. I. enge un 1u4 Hidah Grauer. onſ. I. num. n. Grauer. in tracta. de anri- acilius extendunu x gusr. par. ¼.. tranſeo nunc ad quartam. num. 77. ur,quam liiquidd a um J. ſeqq. Phulip. Porr. conduſ. 26. limi. 6. lib. 3. A radkan. ulus, Et hoc generaliter quidem verum eſt, potiſſi- 1 un.]/ ſal egruun mum autem procedit in præſcriptione tem- um,& receptumchamt ictionem inceniücllis poris immemorialis, illa enim fauorabilis eſt, lib.2. Ideòq; multò magis extendenda l cum um aluum le gdem. M de liber,& pohtbum. odio,& ibi Dyn. rorogatlonem l- b er prælctiptiolen der de reg. iur lib. 6. b Prætereâ quoq; dubio omni caret, eum, . al....„8 vt ipf permtt qui mandatis ſiue præceptis iuſti,& legitimi nibus Aibuſun magiſtratus non obtemperat, grauiter delin- em, ſiue exte oc Ms quere, atq́; malefactorem& eſſe,& dici,& re- xſcribete polt l dutari. Namq; mandatum, ſiue præceptum le- gitimi magiſtratus Dei mandatum,& præce- ptum reputatur, eiq; æquiparatur. Bala conſ annorum necbbe 9 36 7. n. 4.10. 3. arg. J. Fin. in prin. C. de nupr.& omne mandatum, ſiue præceptum legitimi magi- ſtratus, præſertim illius, qui legis condendæ Poteſtatem habet, lex eſt,& legis vigorem Reſſe cenſetur. Roland à Valle conſd'o. nu. 29. Decimumnonum. 157 obtinet, Bald. onſ. 2z. num.I lib 2. conſ.o enu,n lib. z. Ideòq; is, qui mandato, ſiue præcepto legitimi magiſtratus reſiſtit, vel non obtem- perat, ordinationt Dei reſiſtit, ui hlir. 17. quæſ. z.& contra diuinum mandatum delin- quit. arg. æ ſoliræ. ext. de maior.& obedicn. Iu- lianuws. 12. quæſtio. z. Et legis violator eſſe cen- ſetur,& tanquam legis violator puniendus. Bala conſ=z: num. i lib. 2. conſ.2 19. num. 9. Econſ⸗ 36„7. nu. †. lib.z. Per. Rebuggf. in tracta. noiuinutio- num. quaft. T9. num. 1z. Necnon etiam mortali- ter peccat. a 2.& ibi Abb. extr. de maior& obed. Decro. nam concupiſcenttam lectu. 2. num. J. extr. de zonſtir- Per. Rebuſfin tracta. unominationum, quæſtio- Wnum. 1. Quimmò videtur dicendum, eum, qui mandatis, ſiue præceptis iuſti,& legitimi magiſtratus non obtemperat, vel contra ea delinquit, committere& crimen ſacrilegij. Bala couſ. 2Er. hum. I lib. 2.conſczo, num. erlib- z. Pen Rebuj in tractanominationumoqudſtio. I9- num. 13 Et erimen falſi. 5 Jaucimus. Verſ. non enim opor⸗ ter, Aurb-=vr Aefuncti, ſeu fune, eor. Bald'l.legus Vir⸗ tus, num. I. ſe legit. Et crimen quaſi læſæ ma- icſtatis. l. emnperent. in ſin C. de veſtib. Holo. lib.inn. Et crimen rebellionis. Bald conſ. I. num.’ lib.2. conſ. Ir. nu.O. liles, Hieron. Gig. in tracta. de crim. laſ. maisſt. ſub rub- de rebellib. quæſtio. I. nu. 8 lgitur ſequitur, eum, qui, pacem, man- datam a ſenatu S. violat, vel contra eam de- linquit, malefactorem dici,& reputari. KRurſusex hoc infertur, cùm in ſpecie fa⸗ cti, mihi propoſità, narretur, ſenatum S. vltra omnium hominùm memoriam vniuerlaliter, generaliter,& indiſtincté omnes omnino malefactores, in inſula R. cepiſſe, ad ciuitatem S. duxiſſe, ibique pœnâ congruenti affeciſſe, per hanc obſeruantiam generalem, ſiue vni- uerſalem ſenatum§. generaliter,& vniuerſali- ter præſcrĩipſiſſe Ius capiendi omnes omninò malefactores, illamque præſcriptionem ex- tendi etiam ad illos malefactores, qui pacem, mandatam à Senatu S. violarunt, etiamſt fides fierinequeat, Senatum S. iſto iure capi- endi,& in ciuitatem S. deducendi vnquam Vſum fuiſſe, reſpectu illorum, qui pacem man- datam à Senatu S. violarunt, —* Itaà de lure reſpondit Ludolphus Schta- der I. V. D. Approbauit Iohannes Borcholten Luneburgenſis 8 —— 6 92—„ 8 —— öẽ⅛⅓˖⁷⅛˖uq ——õ——;—;———— ————————I—1W13W3í1’1IZ—ſſſſſſſſ ——————— 1 ———— Conſilium N. AS 41 K * 1 ☛ 7. e Der Fall/ daruͤber ein Rath⸗ ſchlag begehret/ erhelt ſich kuͤrtz⸗ lich/ wie folget. Je Stadt S. im Fuͤr⸗ ienthumb P. gelegen/ vird von ihren Landeß. furſten beſchuldiget/ als olte ſie vor etlichen/ vnd ——B dreiſſig Jahren/ in einer auffruhre/ ihren Pfarherrn/ welchen J. F. G der Kirchen/ darin gelegen/ vorlie⸗ hen hetten/ entſetzt/ vnnd der adminiſtra tion der Kirchenguͤtter ſich vnternom⸗ men haben. b b Pnud obwol der domals Regieren⸗ der Landeßfuͤrſte Hertzog P. hochloͤbli⸗ cher/ vnd milder gedechtnuß/ als Patron der Kirchen/ dem Rath/ vnd Buͤrgern/ andere Chriſtliche Pfarherren/ vnd Pre⸗ diger/ weil das Pabſthumb gefallen/ zu⸗ uorordnen fuͤrgeſchlagen/ ſo hetten ſie die doch nicht annehmen wollen/ ſondern an⸗ dere jhres gefallens beruffen/ vnd ange nommen/ Gotteshenſer/ vnd Cloͤſter de⸗ ſolirt/ Renten/ Pfehn/ vnnd andere ge. felle/ bewegliche/ vnd vnbewegliche Guͤ⸗ ter jhren verordenten Adminiſtratorn vnter die Hende geben/ Glocken auß der Kirchen genommen/ vnnd zerſchlagen/ vnd alſo ſich an J. F. G. Gerechtigkeit/ dem lure patronatus anhengig/ ver⸗ griffen/ vnd ſie dero gentzlichen zuentſe⸗ tzen vnterſtanden/ wolten ſich nicht viſi⸗ tiren laſſen/ von dem allen rechenſchafft/ vnnd beſcheidt zuthun. Wegerten ſich auch dem Geiſtlichen Conſiſtorio, welches J. F. G. nexlich erſt verordnet/ zunnterwerffen/ ſondern vnterſtuͤnden ſi h ſelbſt in geiſtlichen ſachen zuſprechen. Welches ades ihnen zuthun nicht ſolte nemU /6 igeſi d A * V 7 8„ 3 1 8 S 8 5 9 4 8 2 74 4A 1 1- ⸗—, 7 gebuͤhret haben/ begerend J. F. G. dafuͤr abtrag/ kaͤhr/ vnnd wandel zuthun/ ſie fuͤr warhaffte Patronen zuerkennen/ Paſtorn/ ſo jihnen von J. F. G. fuͤrge⸗ ſchlagen wuͤrden/ anzunehmen/ vnd den zugeſtatten/ andere Prediger zuberuffen/ vnnd inſtituiren zulaſſen/ ſich der Viſi tation/ vnd Conſiſtorio zuunterwerf⸗ fen/ die Glockenſpeiſe zuerſtatten/ vnnd endtlich cautionem de in futurum non turbando&c. zupraſtiren. Hierwieder wird von einem Erbam Rath fuͤrgewandt/ daß ſie ſich einer ſol chen anſprache zujhrem Landeßfuͤrſtmn nicht hetten vorſehen ſollen. Dann esſſ wol vber viertzig Jahr/ daß in J. F. G Stadt die Religion/ durch ein auff lauſ der Buͤrger/ wie in andern Seeſtedten eine vorenderung gewonnen. b Vnd ob es wol domals dem Regit renden Landeßfuͤrſten hart verdrießlich zuwiedern geweſen/ der Pfarherr auch den Rath/ vnd gantze gemeine derwegen am Kaͤyſerlichen Cammergerichte in rechtliche anſprache genommen/ Soha ⸗ ben doch jhre ſehlige F. G. vnlangſt dar⸗ nach dieſelbe verenderunge/ mit entſe⸗ tzung der SNeßpfaffen/ vnnd einnemung der Feldkloͤſter/ ſambt allem/ was darzun gehoͤrig geweſen/ gungſam approbirt/ der Pfarherr iſt auch/ lite pendente, fuͤr dreiſſig jahren abgeſtorben. Dnd obwol der Landeßfuͤrſte einem andern die Kirche wieder vorliehen/ ſ hat er doch die angefangene Rechtferti⸗ gung ſeines anteceſſoris nicht tontinun⸗ ret/ ſondern alſo ſtecken/ vnnd fallen laſſen. Es iſt auch ein ſolche Perſon nicht e das Ki bt ette vor⸗ geweſen/ die das Kirchenambth walten N ich cautionem del tunbando&c Hierwirder wid mer hfuͤrgewandt/ Niſtt anſprache zujpemla Conſilium Vigeſimum. 139 walten koͤnnen/ ſondern eine des Adels/ der dem Krieg nach gezogen/ vnd wenn er gleich ſehr wol darzu qualificirt gewe⸗ ſen were/ ſo hette er ſich doch von den Kirchen gefellen keines weges erhalten koͤnnen/ dann er hat von der Stadt an⸗ ders nichts gehabt/ dann die Opffer⸗ pfenninge/ vnd andere vngewiſſe zufelle. Weil aber das Pabſthumb gefallen/ iſt der Opfferpfenning nachgeblieben/ da⸗ hero iſt dann kommen/ daß ein Rath ſelbſt Kirchendiener hat annehmen/ vnd beſtellen muͤſſen. Vnnd nach dem die Fuͤrſten gar a nichts darzu gelegt/ noch legen wollen/ de Glterim zu gelegt/ noch leg hat es ein Rath mit der Gemeine ſehr vngelegen zu ſein gedaucht/ die jenigen anzumnehmen/ ſo die Landeßfuͤrſten ihnen obtrudiren/ vnnd einſetzen wuͤrden/ ſonſt haben J. F. G. jhre Kirchen auffm Lan⸗ de/ welche eine INutter der Heuptkirchen in der Stadt ſein ſol/ noch heutiges ta⸗ ges zuuorleihen/ wem ſie wollen. Vnnd damit man nun die Stadt 6 4 nicht vorargwahnen duͤrffe/ daß ſie fal· ſche Lehrer annehme/ vnd halte/ die jnen zugefallen Predigen/ was ſie gerne hoͤ⸗ ren/ ſo praſentirt man ſie jederzeit/ wann ſie ſollen angenommen werden/ dem ge⸗ zut neral Superintendenten/ den die Fuͤr⸗ datt ſten ſelbſt annehmen/ vnnd beſtettigen/ ſituire. Diie Kirchen haben auch die aædi daß er ſie eraminire/ ordinire/ vnnd in⸗ tuos, vnd prouiſorn/ die ſie vorwalten/ ſo wol/ als fuͤr hundert/ vnnd mehr jahren/ im Pabſthumb/ werden auch im weſent⸗ lichen Baw/ vnnd zierlich gehalten/ al⸗ it lein daß die Abgoͤttiſchen Ceremonien vorrendert ſein/ In maſſen die Fuͤrſten ſelbſt in ihren Hoͤffen/ vnd andern Kir⸗ chen thun/ vnd halten laſſen. b Vnd wird hiebeneben berichtet/ daß im Pabſthumb der Kirchherr zu V. mit der Geiſtligkeit in der Stadt nicht zu⸗ thun gehabt/ den Kirchen auch zu dienen nicht qualifieirt geweſt/ ſondern ſich præ⸗ latiſch/ vnd zunckerſch gehalten/ vnd von dem Opfferpfenning allein die Capella⸗ ne zu Liſche mit Eſſen/ vnnd Trincken verſorget/ die andern Geiſtlichen alle ſeind zu gewiſſen Altarn/ benefitien/ vnd Vicarien/ dauon ſie gelebet/ von einem Rathe/ vnnd gewiſſen Familien der Stadt/ als Patronen ſolcher Altaren/ Beneficien/ vnd Vicarien voeiret/ vnnd preſentiret wurden/ alſo auch in papatu von den Landeßfuͤrſten allein der Kirch herr zu V. ſo auch titulo tenus, vnd nicht weiter Kirch herr zum S. geweſen/ geordnet/ auch noch/ aber alle/ ſo die Kirchen dienſte in der Stadt verwaltet/ vom Rath/ vnd familien der Stadt/ ſo deſſen befugt/ beruffen/ vnnd angenom⸗ men wurden. So muͤſſen auch itzo alle/ vnnd jede Kirchendiener/ auff verordnung eines Rahts/ durch die Vorſtender der Kir. chen/ von deme/ ſo zu erhaltung der Kir⸗ chengebew von einwohnern der Stadt gegeben/ auch von geiſtlichen Stifftun⸗ gen/ in die Kaſten gerathen/ vnd da der Kaſte ſolches nicht alles ertragen kan/ vom Rathe ex æratio ciuitatis beſol⸗ det/ vnd ſonſt von einwohnern der Stad ohne einig zuthun der Landeßfuͤrſten/ oder deſſen/ ſo zu dem Iure parronatus gehoͤren moͤchte/ vnterhalten werden. Zu deme lehren die Theologi im gantzen lande/ daß ſich das papiſticum Ius patronatus ſo weit nicht erſtrecke/ ſondern die annehmung der Kirchendie⸗ ner der Kirchen/ der ſie Predigen/ lehren⸗ vnd vorſtehen ſollen/ Goͤttlichs Rechten/ vnd Geiſtlicher lehre nach/ zuſtehe. Wie dann auch in der erſten Viſitation zum S. nach dem die Landeßfuͤrſten das E⸗ uangelium angenomen/ von Doctor B. vnd den Fuͤrſtlichen Raͤthen gehalten/ vnd volnzogen/ dieſe foͤrmliche wort ge⸗ ſetzt/ Vnd dieweil meine Gnedige Herrn die lehenwahr/ oder Ius patronatus der Kirchen zum V. die eine Mutter iſt aller Kirchen/ zum S. haben/ ſol der Rath zum S. mit den Kaſtenherrn/ vnd m 4 mit WNE 8 11 4⁴ 4 1 4 4 f 4 1 ½ 4 ¹ 1 4 3 1 140 mit Raht der andern Prediger macht haben/ eine gelerte Perſon/ zu dem Su⸗ perintendentenampt zum S. zuſ chaffen/ vnnd dieſelbige an meine gnedige Herrn zuuorſchreiben/ die jne ferner darzu wer⸗ den praſentiren/ vnd beſtettigen.. Deßgleichen iſt auch Herßog P. hochſe⸗ liger gedechtnuß die nomination piima⸗ rij paſtoris einem Raht geſtendig ge⸗ weſen. Dann als das Pfarrambt etli⸗ che Jahr vatiret/ hat S. ð. G. begehret⸗ R. Johannem Rfuͤr einen Pfarherrn anzunehmen/ ein Rath aber hat ſich deſſen/ jhres Iuris vocandi wegen/ be⸗ ſchweret/ darauff ſeine ſehlige ð. G. ſich gnediglich erkleret/ wie aus den mir zu⸗ geſanten Copien mit C. vnnd D· ſigni⸗ ret/ zuerſehen. Vnund dann newlich in der im gan⸗ tzen Lande publicirten gemeinen Kirchen Ordnung vorleibt/ dz die patrom, oder die Obrigkeit/ ſo das Ius vocandi de Iure haben/ Kirchendiener vocieren/ vnd der Superintendens keinen inſtituiren ſolle/ er ſey dann der Kirchen/ deren er Predigen ſol/ leidtlich/ vnd gefellig. Auch ein Rath ſeyt verenderter Re⸗ ligion/ nunmehr lenger dan viertzig jahr/ alle Kirchendiener beſtellet/ dem Super- intendenti generali ad examinan- dum, ordinandum,& inſtituendum praſentiret/ vnd beſtellet haben. Man hat auch der Kloͤſter nicht mehr/ dann eins/ welchs darauſſen vor der Stadt gelegen/ vnd beyde Muͤnche/ vnd Nonnen beyeinander darin gehabt/ in der auffruhr verſtoͤret/ die Nonnenin die Stadt genommen/ vnnd mit aller notturfft Eſſens/ Trinckens/ vnnd Klei⸗ dung biß in den heutigen Tag von des Cloſtersguͤttern/ da dann die Fuͤrſten zu der fundation/ wie auß derſelben zu⸗ erſehen/ gar nichts zugelegt/ verſorget. Vnvod iſt J. F. Gan demſelben Clo⸗ ſter/ vnd deſſelben guͤttern/ vberall nichts zuſtendig geweſt/ Dann daſſelbe Anno 1424. fundiret/ vnnd haben der Fuͤrſten Sonſilium Vigeſimum. Voreltern Anno 1291. auch 1319. füt ſich/ vnd alle jhre Nachkommen ſich be⸗ ſtendiglich abgeſaget/ deſſen man anſe⸗ henliche Siegel/ vnd Brieffe hat/ Klo ſter/ Kirchen/ oder einige Ordines, In/ oder auſſerhalb der Stadt/ in deren ei genthumb/ ohne volkommene vorwill⸗ gung des Rahts/ vnnd gemeiner Buͤr⸗ gerſchafft zuſtifften. 1 Nun wird mit nichten darzubrin⸗ gen ſein/ daß dis Cloſter von dem Fuͤr⸗ ſten/ mit vorwilligung des Raths/ vnnd gemeiner Buͤrgerſchafft/ geſtifftet/ oder ichts darzu gegeben ſey/ ſondern daß es ein Rath/ vnd gemeine der Stadt fun⸗ diret/ dotiret/ vnnd die conſeruation/ vnd gantze vorwaltung in ihren Henden gentzlichen behalten/ iſt mit Siegel/ vnd Brieffen/ deren mir vberſchickte Copien mit E. vnnd F. notiret/ in deren ruhign beſitz man bißhero geſtanden. BVnynd noch wahr zumachen/ ſo wer⸗ den auch von einkommen der Guͤtterdie iſ ſes Cloſters/ an einem bequemen ver⸗ ſchloſſenen ortte in der Stadt/ Jungfra⸗ wen/ ſo in der Stadt geboren/ vnd zun Eheſtande nicht dienſtlich/ ehrlich/ vnnd Chriſtlich erhalten/ vnnd ſein dieſelben angewandt. Vnnd wird allhie in acht zuhaben daht ſein/ ob auch zugedencken/ daß. F. 0 viel Felt: vnd andere Eloͤſtere/ Kirchen/ vnd Clauſen niedergeriſſen/ vnnd deren guͤtter an ſich genommen/ warumb dann Ni die Stadt dieſes Cloſters halben von unm J. F. G. als vnrecht darmit gehandel⸗ koͤnne angefochten werden. Die andern Cloͤſter/ in der Stad gelegen/ ſein auff lauter Betteley ſun dirt/ aus dem einen hat man ein Hoſpi⸗ une tal fuͤr die Armen gemacht/ vnnd ale itn reditus beneficiorum die man hater⸗ ia koͤnnen/ darzu hal gelegt/ Aus dem andern hat man eine igtze forſchen/ vnd außfragen Particularſchule gemacht/ die mandes Jahrs mit vierhundert guͤlden i terhelt/ wie die Fuͤrſten ſelbſt ww wahr mt ach von einkomait loſters/ an eumim Conſilium Vigeſimum. Derhalhen dann das Viſitiren/ da die Fuͤrſten ſo hart auffdringen/ nicht groß von noͤten wehre/ Jedoch kan man er⸗ kenmuß des Rechten daruͤber leiden. Diie Glocken hat man vmbdes wil⸗ len/ daß die Fuͤrſten zu vielmahln ge⸗ ſchrieben/ vnd mandirt/ in guter bereiter ruͤſtung zuſitzen/ nicht mehr/ dann zwo/ die duͤnneſten vbrig/ vñ zu Leuten vntuͤg⸗ a lich geweſen/ aus den Kirchentuͤrmen genommen/ vnnd zu Geſchuͤtz vor die Stadt/ vnd im fall der noth/ das gantze Landt vber brauchet. Man hat aber wol dreytheile kupffer darzu thun muͤſſen/ ſol · te anders was gutes daraus werden/ an vnd ſeind der Glocken noch mehr bey der Kirchen blieben/ dann ſie von noͤthen ha⸗ ben/ derhalben ſie jhres verhoffens mnit fuge hierumb nicht zubeſchuͤldigen ſeind. u deme haben J. F. G. viel Geſchuͤ⸗ bes/ vnd anders aus Glockenſpeiſe gieſ⸗ ſen laſſen/ dieſe Glocken/ daruͤber ge⸗ klaget/ ſeind zurbrochen/ vnd zur Kirchen vnnoͤtig geweſen/ ſeind von dem ge⸗ — ue macht ſo Rath/ vnnd Einwohner der einder Stahtnt Stadt darzugegeben/ was den Kirchen ande nichtdiflttt ilicherhaltmn undſ un rchten Getftin pandt. Innd wird Stadt beſte haben mangelt/ ein Rath ihnen ſchaffen muß⸗ Derwegen auch was vnnoͤttig/ zur zugebrauchen/ wie ſich auch ein Rahr kegen die vorſtender ällhi 1 erbotten da es der Aichen von noͤten/ Hauch ucdecni ihnen ſo viel Glo Kenſpeiſe wiederumb 4 nargt zugeben.“ lauen nicdet DVnter das Conliſtorium, ſodie an ſich genonm., ee u, naatione ſpecialis priuilegij, Vnd ſonſt aus hochwichtigen vrſachen(welche je⸗ Fuͤrſten angerichtet/ kan ſich die Stadt derman nicht zu offenbahren ſeind) nicht geben. Dann ſie iſt wol von zweyen hundert/ vnd acht vnd ſiebentzig ahren hero von Fuͤrſten zu Fuͤrſten befreyet a wurden/ daß man die Buͤrger darinne/ auſſerhalb der Stadt/ vor kein Gericht/ es ſey Geiſtlich/ oder Weltlich eitiren⸗ oder laden/ ſondern in der Stadt vorm Nathe beſprechen ſol. Vnnd ob wol im 141 Pabſtumb der Biſchoff ſeine officiales⸗ vnd andere Geiſtliche Richter darin ge⸗ habt/ welche in Eheſachen/ vnnd andern allen/ die ſie ihnen zugeeigent/ zu richten gehabt/ ſo ſeind doch dieſelben lenger/ dan vor viertzig Jahren Erautoriret vnnd abgeſetzet wurden/ von welcher zeit an/ ſich ein Rath der Juriſdiction in aller⸗ ley ſachen/ die man geiſtlich zuſein achtet/ angemaſſe⸗ vnd ohne alle interruption darbey bleiben/ Jedoch haben ſie alle⸗ mahl/ wenn ſie Eheſachen/ vnnd derglei⸗ chen vorhoͤrt/ etzliche von den Prieſtern/ welche bey ihnen in dem Miniſterio Ec- cleſiaſtico ſein/ darzu gezogen/ vnnd ihres Raths mitgebrauchet/ das koͤn⸗ nen/ vnd wollen ſie auch hinfuͤro gerne thun/ aber vor dem onſiſtorio, noui- ter extra ciuitatem conſtituto, koͤn⸗ nen ſie die jhren nicht compariren laſ⸗ ſen/ vorhoffen auch/ daſſelbe von Rechts. wegen/ nicht ſchuͤldig zuſein[.ß Es wird auch hieneben berichtet/ daß vor das Conſiſtorium zum G. in⸗ alt der Kirchenordnung/ vielerhandt balei gehoͤrig. Aerner wird angezeiget/ daß in der Stadt S. priuilegijs von 1290. vnnd ſeithero conferiret/ verſehen/ wie fol⸗ get/ nemlich/ Nullus Burgenſium, cu- iuſq́; conditionis fuerit, ad aliquod Ius canonicum, ciuile, vel Vaſal- lagium, dictum Manrecht/ cxtra noſtram Ciuitatem S. cuocari de- bet, vel citari per nos, heredes no- ſtros, vel ſpirituales, vel ſubditos noſtros, cuiuſcunqᷓue conditionis, ſtatus, vel dignitatis exiſtant. Et ſi, quod abſit, citati, vel cuocati fuerint, ipſos,& corum quemliber, noſtris, heredum, ac ſucceſſorum ſumptibus,& expenſis cripiemus, & indemnes reſeruabimus. 142 Conſilium Vigeſimum. Item wolte jemand beſchuͤldigen vn⸗ ſere Buͤrgere zum S. der ſol jhnen fol⸗ gen in die Stadt zum S. vor dem Vogt/ vnd Rathmanne zu richten/ als Stadt⸗ recht iſt. Item meinten wir auch zum Ein⸗ wohner zum S. oder den jhren zuſpruch zuhaben/ mit dem ſollen wir vns in der Stadt vor dem Rahte benuͤgen laſſen. Item R. Receß/ darinne die Stadt mit Hertzog B.(iſt auch vmb dieſer/ vnd anderer ſtuͤcke willen/ im Receß vorlei⸗ bet/ die Stadt bekrieget) durch Hertzog C. von N. etc. Anno 1504. vortragen/ ſeind dieſe wort/ Zum dritten ob je⸗ mandts binnen/ vnter ſeiner liebe/ oder auſſerhalb vnſers Schwagers/ vnnd Oheims Lande geſeſſen/ den Raht zum S. das die Stadt belangendt/ beſchuͤl⸗ digen/ oder anſprechen wolte/ ſo ſollen die von S. wann ſie von S. L. oder der⸗ ſelben Erben beſchickt/ oder eitiret wer⸗ den/ vor J. L. vnd jhre Raͤhte kommen/ die Klage hoͤren/ Andwort darauff thun/ genieſſen/ vnnd entgelten/ was Recht iſt/ Wolte aber jemandts entzele Perſonen/ in/ oder auſſerhalb Rechtens/ anſprechen/ oder beſchuͤldigen/ ſo ſol der Kleger kommen in die Stadt/ da ſollen ſie ihme vorhelffen/ vnd ergehen laſſen/ was L. Recht iſt. Es hat ſich aber ein Raht/ vnd ge⸗ meine Buͤrgerſchafft in jhrer reſolution auff die Kirchen Ordnunge/ darin das Conſiſtorium verordnet/ ercleret/ vnd damit eintrechtige lehre/ Ceremonien/ diſciplin/ vnd zucht erhalten/ aller erger⸗ nuß/ ſo viel muͤglich/ gewehret werden koͤnne/ gewilliget/ daß ſtreitige Sachen in der Lehre/ vnd Ceremonien(dieweil das Indicium doctrinæ dem Superin- tendenti, vñ andern Theologẽ zuſtendig zu ſein/ auch von demſelben der S. pri⸗ marius, vnd andere paſtores, examini- xet/ ordiniret/ vnd ſie dem Superinten- denti bey reiner Lehre/ vnd einhelligen Ceremonien/ Inhalt der Kirchen Ord⸗ nung zubleiben/ anzuloben/ vom Rahte nicht widerſprochen) von demſelben auch behoͤrt/ vnd der Ordnung nach determi⸗ niret/ vnd richtig gemacht werden. Aber in allen andern ſachen wolte ein Raht das Gerichte mit jrem primano, vñ andern Paſtorn/ auch jemandts aus dem Raht(wie dann auch dz Conſiſto. rium zum G. von Predigern vnd Hoff⸗ raͤhten beſetzt) beſtellen/ vnd alles/ In⸗ halt der Kirchenordnung/ darin ver⸗ fahren laſſen. Welches alles die mirv⸗ berſchickten Copien/ ſampt vnd ſonders klaͤrlich gnug darthun/ vnd beweiſen. DIVININVMINIS IM. PLORATO SVEFRAGIO, S1. ne quo niha felix,& fauſtum. Ach fleſſſiger dorleſung/ dnd bewe⸗ gunge/ dorberuhrts fals/ erachte NG ich/ daß das lus patronatus, in S allen/ dnd jeden Kirchen/ zu S. =N ziel den primarium, dnd alle ande⸗ re Predtger andetrifft/ ſo doneinem Erbarn Ralt der Stadt S. aus jhrem erario, oder aberdon den alten reditibus beneficiorum, ſo don dem Rath/ oder Burgern geſtifftet/ beſoldet/ dnd n⸗ terhalten werden/ einem Erbarn Rath de Stadt S. zuſtendig/ daß auch ein Erbar Ral des luris nominandi, vnd præſentandi wolte- fugt/ dnd dieſes aus nachfolgenden drſachen. Cæterum, cùm quaſi ferroviam veritatis aperiat, qui per contraria tranſit, ego, vt hu- i jus deciſionis veritas tanto magis eluceſcat, primò adducam omnia illa, quæ huic deci. ſioni refragari videntur. Deinde hane deci- ſionem rationibus concludentibus compro- babo. Tertio ad contraria reſi pondebo„N quilibet videre,& intelligere pofſit, han concluſionem luri aperto niti. Primò itaq; huic concluſioni obſtarei- detur. Quod multi DD. tradunt, omneste: Ses, atq́; principes, reſpectu omnium Eccle tu ehlu Wtatna mnr. ruin 1 au/. h,. AAl Cha ich n inerun Palhscn fiarum, atq́; beneficiorum Eccleſiaſticorum, una queæ in ſuo territorio ſita ſunt, quòd Iusp- tronatus ad illos pertincat, intentionem fum- uoii datam,& præſumptionem Iuris proſe habe-· rc. Archidiac. æ*lectis. aiſt. 6z½. Bald. in proam. De. ann- cretverbo, Rex pacificus. nu. 12. Tala. c. quantzꝰ a exr. de Iudic, Pariz ae Pureo in tracta. ar Gndlca ii 1 inſerto tractatui rractaruum. fol. 3201. wl. Jſa⸗ .„„.—..— 2 a tum cinitatis, nu. 3. Ferdivand. Vaſq́ in tracta. S9. fine 1 29 Illuſtriun cap. 22. nu. 79. Palar. Rub- intrai⸗ benefi- in caria vacantilbus.§. S. Iob. Lup. jepeu- IN. bri. Cde donario. inter virum,& vxd in pls 2 12 Conſilium Vigeſimum. 145 r. Cuarru. mperit. poſſéſſor, par 2. S. 10. nu.. De regulus luris lib. 6. Auron. Corſet. iu tractatu de excelenlia Regu, g. 52. Et in ſ pecie, quòd hoc habeat etiam locum in principibus Germa- niæ, quòd videlicet illi præſumantur, habere lus patronatus in omnibus omninò Eccle- ſijs,& beneficijs Eccleſiaſticis, in territo- rijs ſuis exiſtentibus, ꝛraair Bala. A a quanro. v2u. II. ext. de Zuaic. Par. de Pur. in rracvar. de Hyn.- dicar. inſerto tractat. tractaruum. fol. 36. colum. 3. S. Katutum ciuiratw. na.3. Et confirmatur ex eo. Namq́;reges,& principes, quò ad Iuriſdictio- nem, quod videlicet Iuriſdictio ad illos ſpe- ctet, habent intenrionem fundatam,& præ- ſumptionem furis pro ſe, quod ad omnia o- mninò loca, intra fines ſui territorij ſita. Mo- Kicnſ Toban. Anar Iuno. G& DD. a. nimus. CS& ili Pa- Qwormit. nu. J. ext. de ureiuranab. Panorm. c. ſi dlili- genri.n. 2. cxt. de Præaſcripr. Specular. in tir. de feud. . quomam. Veyſ. Ig. nu. 2. Paul. Caſtrenſ. conſ. J6. Hnu. 2. lib. 2. Fab. de Mon. in tractat. de Emrio.& venati. quæft. 3. princ. Verf. r.. nu- 7. Panorm. conſ. f2. nu. 7. lib. I. Marr. ae Afhict. in conßſr. reg. inci- Pieni 6,&d, quæ ad dlecuts. nu- 9. e&in con)lit. incip. ſ dubiratio. nor. a. Sin Wnſtit. incip. Quia frequen- ver. Hu. II. Ruln. couſ. 22. nu. 7. lib. I. Lux. mepet.c. per Abgerandenifft/hdn vehra⸗, Pag. 19s. pl 21. verfe Imo vltra. exi. ae do adt E. aus jjtm au ten reditibus bexfena eoder Buͤrgern geſffitit ten werden/ eim Ei tS. nſtenddi/ ujait ris nominandi, ſxis dnd dieſes aus macffiger rterim cumquulten an, qui per emmrundt ciſionis vciitas mudh 3 a6ducam omnitilg reftagii ridentur Den m rationidus con rtiò ad comi 7e 4 Irelhr— det videre, rimdin duh duid Du b Roch. Curte in rractatu de Jure Parronar. Verlo con- Kruxit. nu. 24. Et confirmatur, tuùm quia mem- vat. Iuter Vir.& vor. Roland. Val conſæ So. nu. I. G 2. lib. 2. Couar Practicar. quæſt. cap. 37. n.‧. Hier. de Monte in tractat. de Rnibus. cap. G. nu. I2.& G.,₰. nu. 6. 7. F.&9. 4 Cum itach Ciuitas S. ſit ſita intra limi- tes, ſiue fines Ducatus P. vidertur dicendum. Duces P. hanc præſumptionem pro ſe habere, quoôd ad ſuas IIluſtres Celſitudines f pectet lus battonatus in omnibus omninò Ecclefijs, tam in Ciuitate, quàm extra Ciuitaté S. ſitis. Secundò pro principibus P. contra ciui- tatem S. adduci poteſt. Namq́; is, qui habet lus patronatus in Eceleſi principali, ſiue po- tiori, vel matrice, ctiam in omnibus Eccle- ſijs, ſiue Capellis, illt fubiectis, vel incorpo⸗ ratis, Ius patronatus habere cenſerur. oban. Anare.& DD. d., noltz. S& ibi Panorm. nu: 5. nor. 2. exr. de lure patronat. Panorm. conſ 109. nxær 2. l1b. 2. bra non debent ſeparari à capite, æ cum non li- ccar.& 1i Eelin.&ꝙ DD. exr. Ae præſcripr- Socin conſ J. num: 1. libe. vſq́; adeò, vt petitio illius, dui poſtulat, membra ſeparari à capite, nullo modo audienda, vel admittenda ſit Rom⸗ conſ. 57. Felin. Ac. wun, non licear, nu: I. aaatr. ad reperr: Berracb. Verbo: capur. Tum quia capiti, tanquam Principalt,& digniori cætera membra vidétur ubalternari,& acceſſoria eſſe, l. cum in diuer- NFu. Rre lig.&. ampr: lur⸗ a ſicur inqutt. 2. q. 7.& ex. zueriro. Lo.r nci. l1 2 7710. G. qu.. Socin. conſ. J. einta princi: lib. z. Imò capiti famulantur cætera memnbra,& vt nu- men ſeruili circumferunt geſtamine, prouz ex ſenrentid D. Ambroſchtradit wban. Bapt: Ahin. A.L. cum in diuerſis. Tum, quia membra ſequuntur caput. Panor.&. cum non liceat, nu. I. not. 2. ext. ae præſcripr. Et regulariter idem luris ſtatuitur de membris, quod de capite Aymon. Grauer: in rracta: de antiq: remp: part: 1. F.. limirarur. n. So. Dear conſ. I51. nu. 13. Ideoq́; vbi caput conſilij, ſynodus, vel etiam Iudicij fuſpectum eſt, o- mnia membra, nec non torum concilium, ſi- ue Synodus ſuſpecta reputantur,& tanquam ſuſpecta reputari poſſunt, Bald. 4. I. nar J. an= it. rexr. Ciſi rector prouinciæ. Pauorm.& DD. a. 1. & ibi Dea lectur: I. nu: 16. ext: de ludic. Dec: conſs TTI. uu: I I. Iaſon conſ: 10. col: 3. in fiu. lib. Z. Hiere Grar: conſ 121 libe 2. Aym. Grauet in tracta: de an- riq temprpart. J.§. quarro limitatur. nu: To. Marrhr de Aſflictls.&, I. nu: S. qui ſucceéſſon teneautur. fa- cit texr. c. accedens. el. I. Gibt Pauormir, ext. v2 lite nõ conreſtat: Et ratione capitis fit inquiſitio non ſolm in capite, ſed eriam in membris. Socin: conſc. libe rallegans ad boc iradira in ciqua- liter,& quando. el. 2. ext. de accuſar. Tum quia, conceſſo capite caſtri, rotum caſtrum conceſ- ſum intelligitur. Sald. c.z. uu. F.& ili Marthr de Alictis. nu: 26. de Alloaqs. Berrachun: in ſuo repert Venbo, venditio compræhenait. nu. 23. Et cuius eſt caput, eius etiã cenſentur eſſe membra. Bala æ ſi diligenti. nu. I. ext. de præſcripr. T˙ùm quia, conceſſo caſtro, tanquam capite, omnia ipſi- us membra, atq́; totum territorium, ad illud caſtrum ſpectans, conceſlum intelligitur. Bala. Aluar:& Prapoſir, c. in pr: de capit. qui cure Vend. Fala l.1.. in initio. nu. 2. ff. de ofhic, præfekti vrb. Bart. lL.. Sicum vrbem. n.. f codem rit. Bald. 1.2. nu. 12. C. de pedaue. Zudici. Bald. l. cum mulra. nu. 4. Qdé bonui, quæ liberis. Barr. l. fi quando. n. 9. G de Iure fiſci. lib. 1o. Alex. conſ. 3. lib. 2. Marrh, de Alict.&I. in pr. nu. 20. quid ſit inueſt. Iacob. ae S. Georg. in tractar. feud. verb. aictig Vaſalli promiſe⸗ runt recoguoſcere. n. 2. vſc, ad nu. 6. Natta conl. 224. Tum, quia is, qui appræhendit poſſeſſionem caſtri, tanquam capitis, omnium fundorum, ad id caſtrum pertinentium, tanquam mem- brorum poſſeſſionem acquirit. Barr. l.3. in yn nu. J.& ibi DD. ſf. de achuirenda poeß Tum, quia is, qui eſt in quaſi poſſeſſione Iuriſdictio- nis illius ciuitatis, quæ caput& principatum prouinciæ obtinet, in quaſi poſſeſſione Iuriſ= dictionis totius prouinciæ, tanquam mem- brorum eſſe cenſetur, Socin. nſ. nu. I. lib.n arg. L.. S. cum vrlem. F. de offic. prafect. vrb. Tum quia Eccleſiæ inferiores debent regi, ſecun- dum lus,& conſuetudinem Eccleſiæ ſuperi- Oris, c. cum olim. ext. de conſuet. c. de hus, aiſtindt. 72. Curainal. Pariſ. conſil. 25. num. 43. lib. 3. Ko- lau, A al. in lilro quaſtion de lucro apt. quſt. C⁵/n.2² Tum ———, ————— —————— ——IͤI—IZ—h——I—E——b—e 144 Tum, quia regulariter in locis ſubditis, ſi- ue ſubiectis idem ius ſeruari debet, quod in loco principaliori, ſiue eo loco, qui, reſ pectu reliquorum, caput,& principarum obtinet, ſeruatur, gloſt lex ea,& ibs Part. G D. ſ. de po- htalanab. Guilhelm. de Cung. l. 2. C; lbi Barr. 1u. fl. Cquæ ſit lonugæ conſuetudo. Auton. de Burtrio.*eεᷣνe. .7. u. 63. cxct. de conſuez. Bald. l. 2. in pr.. de ori- ine Iurus. Socin. conſ. 7.& conſ. St. nui. 3. lib. I. conſ. 271. lib. 2. Sienorol. conſ.²24. col. fin. Bologin-¹onſ.62. Burrigar. in rubr. col. I1. S. ſöluto malr. Montferat. 2 1. col. 4. de conflit. lil. 6. Dec. conſ. 349. H. J. Mar= tin. Laudenſ. in aiſpurdr. ſud, incip. Laudenſis. col. 2. &. Carainal. Pariſ. conſ. 2. nu. 42. lib. 2. Calcan. conſa. Roman. conſ. 6i. hu 2.&. C conſ. 123. nu. 1. in fend. Tohan. ot. reper l. oinne populi, nu. 22. b ibi Tohan. Bapr. uu. 13. Ff. de luſtit.& Iure. Rolan. 4 Val. in lib. quaff. de lucro dor. quæſt. Gy. uu. 3. arg. S. fn. Iufhir. qui ſatudare coguntur. l. qui ex vico.& l. eins qui, ſf admunicipal.! nulli. F. I. Q de Epiſc. & Ceric. l. 3. C. de natural. liber. 5. ſi quis igitur ex qudlibet, Aurh. quibus modis natu. efticiantur ſui. Tum quia accefforium ſequitur regulariter naturam ſui principalis. c. acceſſonium,& ibi Dyn.& DD. de R. J. lib.. ‧5. J. ſæd ſi quid acceſtit, Cili Bald. ff de nego. geſtis. l. fin. ff. conflit. pecun. l. fin. Qnon num. pecun. Sart. l. ſolent. nu. 70. ff. de alim.& cibari. legarir. Bart. in conſtit. ad repri- menaum, verb. ſemmarid- col.. laſ. l.z. C. de Eaict. D. Aarian. rollend. Decius conſ 44 1.6. Hyppolit. de Manfel. ſing. 17. Ideoq́; illi cui committitur cu- ria principalis, etiam curia acceſſoria com- miſſa intelligitur. Bald. l.. in§. initio. circa prin- cip. S. de ofhcio præſecti vnb. Cum itaq; lus parronatus Eccleſiæ in V. ad Duces P. ſpectert,& affirmetur, Eccleſiam in V. effe caput,& matrem omnium Eccle- fiarum, nec non Ecclefiaſticorum beneficio- rum, exiſtentium in ciuitate S. etiam ex hoc capite videtur dicendum, lus patronatus in omnibus omninò Eccleſijs,& bene fic ijs Ee- cleſiaſticis in ciuitate S. ad Duces P. tanquã veros patronos ſpectarc. Tertiò præſumptioni Iuris ſtatur, quan- do veritas aliter haberi nõ poteſt, Calcan. conſ. b col.. EEy ppel. ae Marſil. ſingul.*. Et præſumprtio Iuris eũ, pro quo militat ab onere probãdi re- leuat, illudq; ad aduerfariũ transfert. l. fn. in pr.& ibi DD. ſf. quod mer. cauſß. l. fiue poſideti. C. de probariomib. l. ab eà parte. ſf. cod. tit c. Lona fi- des. ext. Aspoοſ. Barr. l. in ila.& ibi Iaſ. nu. 15. lim. 3. V. de verb. sbligar. Caæpol. con)ſ.23. Soctn. conſ.. col. Fin.& aon 79. Col. J. lub. 2. Eyppol. de Mayſil. fugul. 771. Alciat. in zraclat. de præſumpt. parte 3. uu. 3. Atq́; acus, à Iure præſumptus eo ipſo proba- tus dicitur, quod non probatur contrarium. Alciat. in Traclat. de praſumpr. part. 3. nu. z. alle- gans ad hoc glo. l. vnicæ.& ae errore calcul. gl. l. ſi creaior.& ae pięnor actione. gl. l. in tckamenuus. Conſilium Vigeſimum. Qde reltamenro milit. Bart. Rubr. col. Tr. ext. de pn⸗ batic. Imò præſumptio luris dicitur eſſe pro⸗ batio euidens. l. qui dam teſtameénro. ff. de vnlga. & pupill. l. licet Imperal.&ibi laſ. l. de legar.-. A0. bas e. licet cauſam. not. II. ext. de probat. Albas.: pma Ailecti, not. I. exrt. de douat. Manifeſta az. e li Abbas nor. 2. ext. de cenſibus. c. 1.& ibi Allas nur 2. ext: de Glericis non reſid. Bart: l.ſi quwz exar gentaris.§. penult. ff. de edends. Bald.! cum yn. ponebatur arg. ill. Iext. V. de legar. 2. Patens All. c. ad noſtram. not. vlt. arg. il. ext. ext. de emptu. & venditio. Iaſ. d. l. licet Imperar. nau. J. Certa,& indubirata. ęl. c. quoniam. 9. Iin autem. verlu pre ſamatur. ext. Vn lite non conréſt. Felin. rub. nu.: exrt. de probar. Liquida. 1. 1.& ili Ang. Alex. G Iaſ. G de teſtamento milit. Liquidiſſima. all.6 ruror petitus, e ibi Bala. C. de pericul. rutoy. Inno. l. quæfſitum. ſ. de ie iuaic Imol. l. in tenyus §. I. l. fi ird quis heres. ſf. de beredibus inſtituend Elorian. I. patronus, in princip. e de probationihus Bart. l. ſciendum. col. 10. F. de verb. obligat. Bala!! ind demum, col. fin. C. de procur. Sald. L. z. oppofit,z C. ſ in fraudem patroni. Bala. conſ. 193. col.z. lib.z. conſ. 493. lib.. Paul. Caflrenſ. conſ.iz6. colaq. liba.& onſ. 7a. col. 2. l1·2. Alexand.1. manifeſte not. 2 f de lureiurando. Iaſon l. licet Imperator. nu. S. fd lægarus.. Felin. rubr. nu. 2. Cibi Dec. nu. I2. extd probat. laſel. r. nu. g. C de teſtam. milit. Traqual repet. l.ſi vnquam. Verbo, donarione largitu, u 7..5. G ae rewocandir donarionibus. Lucidifim EFulgoſ. l. z. C. de teſtam. mulit. Alciat. in tractad praſumpt. parte 3. nu. 3. G½. Et pro veritate ha betur. gl. hi. l. penult. ſf. de probat. Iaſel. I. nur G de rchiam. milit. Atq́; ad reportandam victo · riam fufficit. Felin. rub. nu. 2. ext. de probar han. Nicol. in addit. ad Alciat. in tracta.&f. ſampr. parte z. nuhä. b 1 Et illa probatio, quæ fit per præſumptio- nes, æquipoller probationi inſtrumentali f ue inſtrumento publico. Vſque adeò, vt ino- mnibus illis caſibus, in quibus requiritur pro- batio inſtrumentalis, ſiue per inſtrumentum publicum, ſuffic iat probatio, ex præſumptio- nibus deſcendens, Bald. lr.§.& vr plenius n4 G ae rei vxo. acz. Bald l. I. nu. s. C. de faeitomm Bald. l. chm nouiſßimd. col.x C eod. tit. nafel, ſin. Nle dum. nu. 22. ff. de verb. obligar. Iaſ. l. I. nu. 16. 0 teftam. milit. Iaſ. conſ. 25. col.. ctat. ae praſumpr. parte 3. nu. 4. Dec. rub. de probar. TYyraquel, repet. l. ſ vnquan ve² tione largirus. nu. I.19. C. de reuocand. d conſ. 120. na. 9. lib. ã. Hypppol. de Marſirub. nui 36 probat. Hyppol. de Marſil. conſ. 44. Ded.“ uh. n3 9 ext. de probat. Illaq́; ſententia& verior,& com- munior eſt, licet contrarium,& malè, men Iudicio, tenet Iaſ. I. cerii condiclio. in 2 22 poit medium. ſf. ſi certum petaturlaſ.. præluu, Su les. n. 7o. Inſtit. de actisn. Roman.l. Cd 2n Mlttt. hb.z. Alciat- iu mt. i donat. Alex. 8 enua laus 44 teſtamenn nilt 1 1 6* 1Teebtan fdeuaen A quu len. Fuaa 9. 1. patrunu umanft (ſdeudum. als femn num, u, fa Ccm l frauden ramu Auu an . 1M.I. Panl(stherſaſui 99 2. 14.. Atxan aa Lr.. 9. Cdtzan 1..„. vnqeam vens tun nis perueniatur, ad definitiuam non tantùm ie nuscandu duuimul um um, ſuffcut 921 . SA“ 14. * 4 2 Rcit. Fela. mb Ma, 1 wiinglb uu19 19 Conſilium Vigeſimum. 145 Huc accedit, quòd ex naturalibus indici-. is, ſeu præ ſumtionibus veritas comprobatur, veritati enim omnia conſonant,& nihil ei n diſcrepat verum lumen intuenti. Balal conſal. ko. crca ſin.ſib. I. Crauer. coußel.= Ig. num 12. ldeoq; alibi ſcriptum reliquit Alexander, dichs. Sala.1fin. Poſt prinlipium. Cde probat. Bala. l. Li, qui aaqulterh. arg.ill.rexr. Cadl. luliam de adulte- J2. quæſ.. Sed in caſu præſenti, Duces P. duplicem Præſumtionem luris,& à lure approbatam, ℳ 44 ſe habent, quòd Ius patronatus in omni- us omninò Eccleſijs,& beneficijs Eccleſi- aſticis; exiſtentibus, in ciuitate S. ad ipſos ſpectet. Tum quia ciuitas S. ſita eſt, in du- catu P. Tum quia Duces P. abſq́; omni dubio habent lus patronatus in Eccleſia in V. quam Eccleſiam perhibetur eſſe Eccleſiam watri- cem,& caput omnium Eccleſiarum, exiſten- tium in ciuitate S. S lgitur videtur dicendum, per haſce præ- fumtiones ſatis, ſufficienterq́; probari, quòd Ius patronatus in omnibus omninò Eccle- ſijs ciuitatis S. ad Duces P. pertinear, eamq́; probationem ad ſententiam definitiuam proferendam, pro Ducibus P. contra ciuita- tem S. ſufficere. b b Quartòô, vbi eſtconfeſſio, ibi eſt relaxa- tio omnis probationis. Bald. conſ.3 a. cel. nlib. J. Grauée:: nſ. I71. num. 2. lib. z. Et confeſſio in Præiudicium confitentis habetur, probario- ne probata, Ang. S.omniunm. col.. Iufiir. de Adio. Iiyppol- de Marſ. rub. num. Sz. C. de probat: Neuia. conſ. 37. aum. 7. Item confeſſio in præiudici- um confitentis habetur pro probatione le- Sit imà gloß:c. ad abolendum, verb. de praſenit exr. de Lærer. fiyppol. de Manf, rub. num. v. C. de probat. Hicron. Gigas. in tractat. de crim. laſ. maieſt. rul. quomodso,& per quos crim. læſ maieſt. prob. quæſt. t. nam. 1I. Manifeſta, gloſhlcum reu. C de panu. Ma. nifeſia. l. non inrelligitur. S. racita, luncta gl. ſf e Iære fſci, Bero-rub, uum. o a.ext. de probar. Certiffi. ma. Dec rub. numn, Io. ext. de probar. Plenifſima. Corn. conſ. 262. col. 2. lib. 4. Rob. Mara. in ſuo ſbeculo pParte.. rub de confeſtib-num. 22. Et luce meridia- nâ clariore arg.l-fin. C. de probar. unctal. qui ſen- rentiam. Cae pænw. Nec non& fortiore, quam aliqua ſit de mundo Neui&. conſ2. nam.. Et probatio, quæ fit per confeſſionem æquipol- let illi probationi, quæ fit per inſtrumentum publicum Iſ.l. cum te trauſé giſſe, num..& 1i Dec. num J. arg.iltexr. Cde nranſactionibus., Balal. Vnica. nor. 3. de couféſt. Bald. l. fin. col.. verſrertio quæro, Cde Baicto D. Haariani toll EHyppol. Ae Marſe rub. num. J2. Gde probar Et probat io per confeſ- foriam admittitur in omnibus illis caſibus, in quibus nullæ aliæ probariones, quàm inſtru- mentales, ſiue per inſtrumentum publicum admitti debent. Fala. Aurh'ſed nous, col, penulr. Ch certum petatur, Dec cap.2· num. Iy.limir. 9. C&ibr Felin. nu. I2.exrtde probar. Imò confeſſio eſt ma- ior quolibet inſtrumento publico,& quibuſ- cunq; diſpoſitionibus teſtium. BSala. couſil. 792. colum. 2. lib. 2. Grauet, confil. I71 nam. 4. lib. 1. b b Huc accedit, quòd confeſſio habeat longè maiorem vim, quàm aliæ probationes Laſ. cum te tranſegiſſe, num. f.& ili Dec. num. 7. G ae tranſact. Hyppol. de Marſ. rub. Si. Cale probar. Dec. a at ſt elericiin princ num. I. ext. de Iudic. Rob. Maran in ſuo geculo,parte.. ſub rub. de confefenu. 21. 1 cu I ————— 3——— — dd1IZ—0ſſſſſſſſhhhbhböoöoͤoͤoͤoͤoͤoͤhohn 146 cum 2. ſegq.Cpr.conj. 924. lib. 3. Hieron. Gigas in rra- ctar. de crim. læſ. maieſt. Rubr. quom.& per quos cinm. lafmuieſtat piob-quaſt. 1.2,1. Quod;& per con- feflonem maior habeatur certitudo, quam per aliam probationem, Aatsn. ae Burrio. ubain hin ext de prabat. Deeiaat ſi clericiin princ n. I. exr. de luaia Et nulla ſit clarior probatio cà, quæ fit viuæ vocis oraculo. Bald.l. Dgos nobus. in princ. GCae Epiſcopus,& Clericus. 4ymCrauet. conſaiTinu. e lib. E. arg. Aurtbncoutra Jui propriam,& de non nis. pecu. Illudq́;H de quo conſtat per confeffionem, dicitur ſciri pro certo, gl. I.«. i ſacerdoi xr.de effiuprdhtuar. Et vere apparere, Iunocent. c. cum couringar. exr. de ofic. delegat. Hyppol.de Mayjfarul⸗ vuru. SI. Qde prolat. Confellus etiam habetur pro Iudicato, Lr.&l. cerrum,S. fin. f. ae confeſßß. l. i. C. cod. tir. Et in confeffum nullæ ſunt partes ludicis, ni- ſi in exequendo. l. perinae,§. ſin. ff. ad legem Aquil. Vique adeò vt rectè ſcriptum relique- rit Ouidius, Non edt couféſi cauſa rucnda rei. Imò confeſſio plus poreſt, quam pluralitas, & infinitas teſtium, deponentium ad fauo- rem confitentis. Item plus, quam poteſt lex per viam præſumptionis, vel res ludicata, Bero. rub. num. ¶. ½. extr. de probat. Et prædicta etiam locum habent in confeſſione, factà à ciuitate. Namque ralem confeſtonem ipſi ciuitati præiudicare dubio omni caret, Dea. conſ.2, nun. 2. Sed Senatus S. in epiſtolà, mifſâ ad illu- ſtrem principem P. Ducem P. piæ memoriæ, cuius copia mihi tranſmiſſa eſt ſub literàâ C. confeſſus eſt, quèòd Ius patronatus in Eccle- ſijs, ſiris in ciuſtate S. ad ſuam IIluſtrem Cel- ſitudinem pertineat. Similiter& Senatus S. literas ſub dato 5. Auguſti Anno 47, in quibus ſua Illuſt. Celſitudo expreſſè aſleruit, Ius patro- natus ad ſuam IIluſtrem Celſirudinem ſpe- ctare, abſq́; proteſtarione aliquâ recepit. Et ſic per illam receptionem, factam abſq́; pro- teſtatione ſenatus S. expreſſeè confeſlus eſt, quòd Ius patronatus in Eccleſijs S. ad illu- ſtres Duces P. ſpectet. Cum ſit clari Iuris, quòd recipiens literas aliquas ſimpliciter,& abſq́; proteſtarione, omnia, in iſtis literis contenta, atq́; ſuum præiudicium reſpicien- tia, fateri intelligatur, hſiliusfamilias. la. 2.& ils Barr. ſf. ad SCrum Macedon. Clem. I. de procurar. Bart. l. publica S. fin. arg. ill. ext. iuncta. gloſß. f. aepęſiti. Barr. l. cum tabernam. S. Hem qudſiuit, If. de pigno. Barrol. l. quo enim, S. I. ff. rem rar bale. Bald. 1. h procurator abſent. in princ ſf. de procaraz. Barrol.& Bald. l. Tirius Seio. F. de con- Fiturd pecu. Bald l. ſiliteras, C. mandari. Raman. 1 Jai Korlr. col. 7.. ſölur. marri. Marrthie. ſingul. 22. G&ε Gakricl. Sarai. in adakz. Cæpol. caur. 2, fyp- Conſilium Vigeſimum. Ducis P. pol. de Marſrrep. rub nu 290,G, de pioban Eypzul 4, Marj. S. diligenter. nuni4. Alexand. l. uon ſolum. S. morte. num. 23.& ili Iaſ. uum. 2o. ſf. de cper mu Huncdtat. Alexand. conſil. 74. lib. I. Belin, c Cum M. Ferrarienfis, num. 36.&ibi Dec nu. 23. G Fran de Ripa. uum. 131.&X1. de conſtitut. Felia. t 2.,un. 20. ext. de fide inſtrumenror. Iaſ, repei. l. aamonen. di. num. 13 9. Sede lure Iurando. Carcinal. Pariſcunf 91.1..couſil. 127h. 72. lib I. conſeg. 1. 295. CM 296 1ib.z. Igitur videtur dicendum, illam conteſf. onem pro Ducibus P. contra cuuitatem§, plenam probationem inducere. 8 Quintô, licet minori contra confeſſo. nem luam reſtiturio in integrum conceda- turcriamſi aliter de læſione fides facta non fucrit. Item etiamſi hæc confeſſio ſit faca cum authoritate curatoris Ang. Lcertum. guu pupillo, M. de coufeſ. Alexand. conſei=]. num.d. lh. Alexand. l. nam&ò poſiead, S.i minor.& ili laſpn numj. fe de lureiurands. Iaſel error. num. Io. Gd- Iurus& fucti ignsrantia. Dec. l. nibil conſenſuis. non cupitur, num. 2. Mde regul. lur Matth de Af 7ct. aeciſ. Neapol. 224. Bertrand. conſl. g+ lb-z. Hyppol. de Marſ. conſil. 130. Lado. Bolong. conſ.z3u nuni. 3. Tbom. Gram. conſ. 16. num. J. Coru. in yra. Gimina.tracta. de homicid. S. circa quartum num To. arg.&. 2.& ibi gloßi. de relitut. iu integ. ubt. Sicut etiam Eccleſiæ, contra confeſlionem factam, reſtitutio in integrum conceditus Ang. conftl. 32ν. num. 7. Verſ. tertid est videndn Atq́; eodem lure vrantur ciuitates, etiamſt. periorem recognoſcentes,& perindevtm. nores reſtiturionem in integrum petere pol. ſint, 1. reſpub.& ili Barr. Bald. Salicet.& DD. G ex quibus caufimaior l. empub Qde lure Reip. libn. Abbas, Angelus, Fero,& Da. iu e. I. exl. à teſſi Iurio. in inregrum. loban Faber. J. rurſus, Crili num. 23.& Auton.⁊ſyll.nu. 46.& Jo. Inſtir. de Allis Deaconſ4e. num. 1z. Attamen illa reſtitutioo contra confeſſionem factam, peti nequit, ult intra quadriennium tantùm aà die conteſſo- nis factæ, c. 1.& 2. de reſgiturio. in imicgrumdiibi col. I. eodem Iltulo.“ Cum itaq; ab eo tempore, quoea confeſ ſio à ſcnatu S. emanauit, plus quàm quadtien- nium elapſum fit, videtur dicendum, iſtam confeſſionem ſenatui S. vſq́; adeò præiudica- re, vt contra eam reſtitutionem in integrum Petere ipſis non permittatur. Sextò, Et vocare clericos, ſiue conciona- tores,& eos præſentare eſt fructus luris pa- tronarus,& ad eum tantùm pertinet, qul lus patronatus habet, vſq́; adeò vt præſentatio, vel collatio beneficij facta, non præcedente præſentat ione veri patroni, per ſe,&ipſo lune nulla ſit, ſecundum communem& receptam DD. ſententiam. decernimus. 16. zuahnee 3 cum Bartolaus.& ibi Panorm.& Tehenn euum 81 eneN authoritate coa 4 4 al.e auffſdaauas 2r 2n 3' kehgſnn a lareunaa ulm 2Iat, 13uuranna Nalu rur, ann.4 fa wun 4ecſ. Neapal. as kmaa de 4e Kurſ anfi n lal 7. Temn. Oran. auſu unl KrTg. e lemat ang 6 9, 0 4 . Cu gK Wrtun ctiam Eccleſix, cana n, reſtitutio in urgus anſdl. 24s. aum. alim codem lurc vtaqtur curn tem recognoſcentes,lf reſtitutionem inintam eSul. G li 3e 3,e 4* 3 6 2 „Angclus, Jen, OAud 42* 5.. rum. 1lA f4e99 „ *— * 0 duuu-taddn Aramae iconfcffonem Hin adrienniuc unn G& nekuunk Jud 8 41, w natu Semanidlth — t V 6. claß un 1 u c 5 er 6 4* 4 lonee i ü ee Conſilium Vi geſimum. fentent.& re iude.& cillua& ibi Panorm. exi. dæ Aoe patronar. ⁰.7. J. fin. Gibi DD. de lure patronar. lib. d. Clem. I.& 2. cod. tir. loban. Andre. æ licer, de eefic. vicar. lib. 6. Innoc. Hoſtien. Iohan. Anare. Card tlonenr.& Panorm.& ex inſinuarione. exr. de lure patronar. Bald. confgl. 7.aub. 2. lib. J. Corn. cnſal. 27. col,penult in fin. lib. 5.Ang.& Laſl'ſed ſi hac. Sparro- num. el. 2. de in Ius vorando. Cuid. Pap uaſt. 37. Dec.conſil. /†π. Roch. Curr. in rract de Iure patro. Ver- o honorificum. num. v.& in princ. Rolana à vale. conſil- †/ νᷣανm. 23. 110.1. vel ſalrem irritanda cara. Florent-&.illud. not. J. arg. illtexr ext. de Iure patro- narus. Dec conſ 77. cl-². Card Pariſconſ. 14 2. ,um. e. Cuͤm itaq́;, vt ex ſupradictis parer, Ius pa- rronatus in omnibus Eccleſijs,& beneficijs Eccleſiaſticis, in ciuitate S. ſitis, ad Duces P. ſpectet, videtur dicendum, quòd& Ius vo- candi, Item& Ius præſentandi concionato- res, ſiue Clericos in ciuitate S. non ad ſena- tum S. ſed ad Duces P. ſpectet,& pertineat. Seprimo, lus noſtrum, ſiue nobis compe- tens, nobis abſq́; facto, vel conſenſu noſtro aufferri non poreſt. 1. ſa.& ibi Iaſſfrar paciu.l. Ai poft mortem, S. fin.& ibi Barr. ff ae bon. poſt. con- era tab:l qui Romæ. S. Flauius. feae verb oblig. l.r.§. 2. C ¹bi gl. de ſiipal. ſeruo. l. id quodnoſtrum.& ibi Dec.& Cagnol. ſf. ae regul. Iur. l. in atein, ſe de aAaa plæ renrl fin. Cſ cont. us, vel vril pull. cum mulru ſimilibus allegaru per Tyraquellum in rradt. de vrrog, rerract. parte. 2. F. z. gloſ.. num. 20. cum. 2. ſeqq. Ideoq́; traditum eſt, quòd pactum v- nius alteri regulariter nocere non debeat, l.¼ vnus g. ante omnia.& ibi lIaſ.& DD. ſidhe paclus. l. factum ſuum. ſrde regul. ar l.non deber alreri Rde regul. lur. Et hoc vſq́; adeò verum eſt, vt pro- cedar, etiamſi paciſcens, vel actum faciens cum eo, de tuius præiudicio agitur, eandem perſonam, idemq́; corpus repræſentet, ſicut hoc ſatis probatur per id, quod legibus cau- tum eſt, pactum filijfamil. patri indiſtincte non nocere I. flliusfamil.& ibi Bart. Bald.& Iaſ Gde pactis. Licet ipſe cenſeatur eſſe cum pa- tre ſuo vna eademq́; perſona. I. fn. C. de im. puberum,& alqs ſubſtit.. ei vero, lſtit de inutil Nipul. Vnum Caput. Bald. leriam. col. penulr. Cde execur. rei udicat. Iaſcalt filius. Cde patiu, vnaque caro ανtraaictmus, S.hac auctoritate, 23. quæft.r. Ex quo infertur, licet conſiliarij princi- pis cenſeantur, eſſe pars corporis ipſius.? quisquus, in princ. Cad l. luli. Maieſt. aſt quis. G. quæſt. a felicus de pæn. lib 6. Lua de Pen.! nihil G ae 1 palat. ſacrar. larg. lib. I2. Hieron. Gigas. in tracta. Ae Tuim. leſ. maieſt. ſeb. rub. qual&³ quib. crim læſe maieſt. vmmir:t qu. 13. Factum tamen, ſiue pactũ conſiliariorum principis in ſuo, vel non con- ſentiente principe, inirum, vel præſumptum, ipſi principi non nocere. Ad quat ſententi- 3 147 am comprobandam facit id, quod legibus tra- ditum eſt, Quòd factum procuratoris Cæſa- ris paciſcentis, vel tranſigentis Cæſari non noccat. ũ..‿&&νiε Bala 12,,&ꝙD. de oſcio⸗ pro- run. Caſar. Quòdq́; ſcient ia officialium, vel præ- ſidum principis ipſi principi regulariter non præiudicer, Bala.conßel. 270. col.-.lib. 3. Alex. conßil. fæ. col.2. vVerſcnec prædictis olſſtat.lik. z. Jalil. vecri. Lalia. Gnoua vedttgal, inſtir. non poſſeé. Bertach in rtractat. de gabel. parte. I. quæft. oEt confirmatur ex eo: Namꝗ́: conſiliariorum principis offici- um non eſt, neq́;. ad illorum officium ſpectat, tranſigere, vel paciſci de negorijs principium, ipſis inſcijs. Et certum eſt, quòd nullus pe- nitus officialis quid faciens, vel præſumens extra id, quod ad officium illius ſpectat, do- mino ſuo præiudicet. Barzi. ne qui, in princ. N ae intend. rui. nauf. Barr.l. z. g. familiæ. M de publica. Panorm. e.2. colum. 3. exrr. de reſlirur ſoli. Per de Ancha.& Gemi. c. f E piſcvpus, deo ſtc ord. lib. S. Ang. I. 1. C ſi rect. prowinc. Bald. l. z. crca ptind. F de magiſt. conueni. Roman. conjſil. 29. Iaſ. l. age cum Geminiano. num. 7. F.& o. Q de rranſ aio. Vſq́; adeò, vt nec Antianorum prio- rum, ſiue præſidentiumalicuius ciuitatis, vel Vniuerſitatis, qui ramen regulariter totam ciuitatem repræſentant. ęlof. rul. G quæ ſis longa conſzer ęl I. aliua g. 7efertur N ae regul. Iur. Imo. c. Cùm omnes. cvlum. 1. exrr. Ae zon- Fſtir. Bala. cir. col:z exrre de iudiie: Aug& Paul. Ca- Ftrenfil. nulli. Q quod cuius R vuiuetſit, nom: Deæ l. duilas. num. je ff ſi certum perat. Alexana confhil ror. lib. z. Dec:conſal. 29. colamn. 1.e conſal ̃po.colr2. Socin- cvnl.Sz.in prinalib. e. Corn. conſil:2z:in prtnc. lib.z. Gtauer: conſeIo-r. nu. S. Rolan. A Lall conſil 90. n. ꝛ.lib. T.LCaurenr. Sylaan. conſ inu. p. lil.2. Pactum vel factum extra ea, quæ ad officium ſuum 1 pe- ctant, initum, vel præſumptum ciuitati no- ceat, vel præiudicet, Bala. Aærh. Cuſſfa. C. de Ss. Eccleſ Barr.l. ambitioſa, nu. 26. Fale aecrer ab ora. Faciend. Roman. onſil. ror. num.. Corn. con/ 22½./. 10.& conſ. 2z1. colum. penult. lib, a. Dec. rub. leci. r. nu..& lect. 2. nu. 20. C. qui admirt. Dec. rub. nu. 72. Verſ. ſed prædictam relationem. exr. a⸗ Appel- lat. Grauer, conſ. Tpz. nu..& conſ.I9s. u. a. Lau- rent. lua. cenſ. 7i. 2u, H. lib. z. Cagnol reper. 1.z. in princ. nu. 13. ſ de reg. lur. Et hoc potiſſimum procedit, quando agi- tur, de remiſſione illius Iuris, quod liquidum eſt: Namq́; nulli penitus officiali, vel admini- ſtratori, licet ipſe habeat mandatum genera- e, cum libera à lege velab homine permitti- tur in præiudicium domini ſui remittere Ius liquidum. ræſes.& rbi Iaf.& DD. G. ae tranſ⸗ atio. I. outra lurus. S. ſi flius.& ibi Iaſ.& DD. Mae pactis. l. 1. S. 1. ff de rurel.& rari. Aöhra. I. hliusfamil. in pripc. ſf. de aonar. l. probiberi. s. planè.& ili Bart. ¹. quod vi, aui clam. Bar:. l. fn. n 2 in princ. 148 in prins ſ. quæ in ſruud. creditor. Bald. l. ſi pr 9A2 ror. col. I. Cide procuratoribus. Vyracqut. repet: R vu quam Verl'o. onuattone largi ꝛus. num. I74. C. de rrs caudwus dondriautbus. Ex quo infertur, licet in figuratione ca- ſus narretur, in ordinatione Hecleſiaſtica, fa- ctâ S. à Doctore B.& conſiliarijs ducum P. in primãviitatione cautum,& ſaucitum efle, quòd Senatus S. cum conſilio ædituoru,& co- cionatorum poteſtatẽ debeat habere, Super- intendentem vocandi, nominandi,& prin- cipi commendandi, hanc tamen ordinatio- nem, cum conſenſu conſiliariorum factam, Ducibus PD. non nocere, neq́; præiudicare. Octauò, Mandatum non præſumitur nec ex lapſu quidem temporis immemorialis, Vel mille vel plurium annorum. Bald. ‧.2. ex falf. iuſtrumenz. Bald.l. I. Cae rebus alteuls uon alienan- dls. Alexandl.ſciendum.& ibi Laſenum. 9. Ae derb. obligar. Alex.! qui lu aliena. inpriuc. ſ. de acquir. vereaitat. Alexand confil.=I.clum. penulz-lib. 2. conſ. or-colwnn. 2. 10,0. Capol. son] 26.40l.6. Socin. conſ. 2 74. col. 3. S Aexi/esGe. col. 2. Felin, c. ſicut. col. 16. ſf. de re Quaic. Dec. conſ. 22 5. col. z. Currz. Sen. conſ. æo. col. J. Curt. lanin tracta feua. parte 1. qu. ⁊. Iaſ.conſ 2o. col-2. lib⸗ .Card. Parif.conſ. 4/ ν..lib&. Socin. Iun. cnſer2en. T9. cum quatd. ſeqq. lib.2. Sebaſt. antius in tract. de nullitar. rub. quom. ſententia nulla repe. num. 42. Aym. Orauetin tractat. de antiq. temp. parre: 2. S.ex Præmiſis. num. Ig. Ex quo infertur, præſumi non poſſe, illos conſiliarios Ducum P. qui prædictæ ordina- tioni interfuére, ad hunc actum celebrandum a Ducibus P. mandatumhabuiſſe. Nonò, Renunciatio, ſiue remiſſio Iuris, cnſ.o.col.z. Quod generaliter quidem verum eſt, potiimum autem procedit, vbicunq́ alia pra ſumptio, vel coniectura capi poteſt; tunc enim nunquã renunciatio, vel remifſio luris de Butrio. oaccedentibus ext. de priuileg. Bala. La. beo. S. ſedlautem. colum. ⁊. ſede pactu, Petr de Ancha. cvnſ. 106, dbl. I. Paul. Caſtrenſconſ.79. colum. †lib.n Fulgoſ.conf. oe. col.t. Alexand. conſil.z3. col.z. libg. Dedlauius pererrorem nor. 3 de Reg. Iur. Decanf os. col-hinin princ conſagſc col.2.& conſo2. cul. Sicut etiam donario non præiumitur. ꝗs San. & DAl aai duru.. Pfſolut-mavri gloſfæ BanG DD0 cum quid. ſf. ſi cerrui petat. facit text. l. um dà indebito. ſfe de condi. indeli: c. ſuper ea. ext. dem nunciatio, c. quia veriſimile. ext. de praſempt.Vſq alicui competentis ſpeciem donationis ob- tinet,& pro donarione habetur, L. conurra luru, S. ſi filius, ſf. de packus, l. ſi mulier,&r ibi Bald.& A. lexand. ſfæ do condittione ob cauſam. l. peculium. la. I. in princ.& ili Barr. ſf de peculio. I. ſi fundum, Hub condilioue S. Titio fundum& ibi gloß.& DD. ſde legat. I. l. ſicut. S. non paczſci. ſf quibus mod. Pig. l. hi mulier. ſſe de legar. 3. l. ſin fiipularum, l. Alodeſtinus.& iε D. I. quidam, in princ& l. in eibus. in princ. Ffde èonartor l. ſi donarionus. Ox ili Bald. C. eod. rir. l. ſi quis dele gawerit, ſf. de nouario- nibuu. um multu ſimilibus all gar per Tyraq. re pet. kihi vnquam. Verbo, donattone largitus. num. 72.6. Ae reuocandis danario. Ideoq́; ren uncia tio, ſi ue temiſſio Iuris fui non præſumitur, Bala L. 8 adeò, vt potius præſumamus, rem à lege pro- hibitam, quàm donationem. Bala.(f. Cde au, promiſio. Socin. conſ. Igs. colum penult lil⸗I. Vtpo- tius præſumatur error luris,& facti in facto proprio, quam donatio. I. ſæa. euſi me puiemaun priuc.&ibi gioſ. Iaſ.& DD. ſf. de conauct. indi lancta l. i. ſfreod tit. gloß. l. generaliter, verlocuu. ſa.& ibi Ang. C de non num. pecu. Raplia. Cama. conſ. 127. Imo. l. A Titio. col. 2. Ff. de venb. obligar Alexand. ouftl. 13. col. 2. lib. I. conſil. 19. col.². Ulbag. Lahl. Wuruigentium. Sfhicum nulla.col.. ſfe depallu Similiter porius præſumitur ſtultitia quim donatio. Baldl. generaliter. oppoſa: Qde non uun Pecu. Bala. conſ. IT4g9. in fiue. lib 2. Laſ. l.iſi4 ſabjiu 70. S. 2. ff. Ae lagut. z. Et potius ſuſtinetur, t actus corruat, nihilq́; penitus operetur, quam vt donationis præſumptio admittatur. Tau- Arerin. l. A Tirio. col. penulr. ſf. de verborum ul- garion. Iaſl. w procuratori falſo- colum. 3. Ae un. dict. ob cauſan.“ Et hoc generaliter quidem verum eſt po- * tiſſimum autem procedir, vbicunque alia Wadl 1 coniectura, occaſio, ſiue præſumprio capi po- teſt; tunc enim nunquam capi debet dona- tionis præſumptio. l. Ä cim aurim.& il Bart. ſf de ſolutio. l. Campanus fe de oper lilenn Ieleganrer, S. qui reprobos. ff de condiit'indelin Vlt. notabilr. O de Eaicto. D. Haariani roll Guil. A Mont. Laudenßt. in extrauag. ſuſcepri regiminus zerbo. vsluen: ver. ne ſede Vacanle. Imo. coyſil, 25. Vq́; adeò vt nec ex actu quidem proximo re. nunciatio, vel remiſſio luris ſui præſumi ,. a. Soffit. c ſand. Iluncta gloſe verb. Fuſtinere. cueᷣnn. ens c. huper Soc ext. de renunciaz. Cara. Florenr. Iyn. l.. C. de rei vinalic. Signorol. conſ. 29. olum- Bald. nam& nocere: lect. 2. ffde patlus Ang conſgi. Etiamſt illa occaſio contectura, vel præſum- pt io leuis Rr. Bald.7. fn cel. 3. C de abot. yromiin Bald. I. J. C. ad S. C. Trebel. Iaſ l. ſi fundum pe* deicommiſſun col. 3. f de legar. I. Iafel. aumor 9. ſampius. ſf eod 1ir. Ia, couſ. 739. col.2.O enſiladt. col. 2. libra. Prætereà quoq; renunciationes, ſiue remiſſiones Iuris ſui ſunt ſtricti Iuris: ſtricté intelligendæ,& quantum fieri poteſt reſtringendæ. Calder. conſil. J. rir. de nebend Paul. Caſirenſ. conſal. pp. colum. 2. lib. I. Socinun g6. in fin. lib. I. Dec. confel. 5A2 2. num. 7.& wnſil 4lt. num.o9. ſui præſumi debet. Hoſ. loban. Andre.& Antun. udſesat ämſdull prlt 1 kenCl Thnatus ce Jacaa aſ, iO) quam donain. 6 ,0rK. M,G dafen 4 4. I eaa it guf gn H* Ang. Casnn un e . Hee 4 41 Tiu auaftn 2ad 2uf. 7. ala Ml, ſr geutun. anulu liter potius præummk tio. Bald.. gexenaum ſhll r. ſ Halegus. Etfaiss corruat, nihilq enütu aationis pcælumptinunn a.4 4 Tine an- ſen 4, marnunjtbd 4(42*u. ethoc gener irrqüüre dweir ctura, occallo flle M V 1 runc enim nunqumnch . xſumptio. 7 45 ſoienn 1 2 nfern S. ℳ Ie1 9 7„„Fenn 1 „Caemt Inueeoe u& Me ond 00 ſ illa occabe g disRt.0 l an. men verbis, ſiue ex hac clauſulà colligi non 1 pooſſe, quòd ſua illuſtris Celſirudo luri patro- Nrlumarur encrlui 4 natus, ſibi compententi, renunciauerit, vel illud ſenatui S. remittere voluerit, præſertim cum ſua illuſtris Celſitudo in iſtis jiteris ex- preſſè affirmet, Ius patronatus ad ſuam illu- ſtrem Celſitudinem ſpectare,& in illis literis ſubiunxerit: Damit aber jhr/ vnd ewre nach⸗ kommen in kuͤnfftigen zeitten eines ſolchen auch nicht zubeſorgen/ ſelnd wir gnediglich geneigt/ zu erſter diſitation/ die wir fuͤrderlich durch vn⸗ ſere derordente Raͤhte fuͤrzunehmen bedacht/ den dingen jhre Richtige maſſe geben zulaſſen/ der gnedigen zuuorſicht/ Ihr auch an dem Jenigen/ ſo vnſern doreltern/ wegen des Iuris patrona- tus, zugeſtanden/ vnd dns/ ond onſern Erden nochmahln gebuͤrt/ keine enderung/ oder derruͤ⸗ ckung/ ſo zu ſchmelerung/ dnſern habenden gerech⸗ tigkeit gelangen moͤchte/ begehren/ noch wuͤn⸗ ſchen/ ſondern euch in alle wege der ſchuͤldigen pflicht/ vnd vnterthentgen gehorſam gut willig er⸗ zeigen werdet. Ex quibus verbis clarè liquet, zum autem pocdt,i quod IIluſtris princeps P. ſibi Ius ſuum pa- tronatus in omnibus,& per omnia ſaluum, & illæſum conſeruare, nihilq́; de illo vel dimi- nuere, vel remittere voluerit. Rurſus ex hoc infertur, etiam poſito, ex illis literis renunciationem, ſiue remiſſio- nem luris patronatus, præſertim, quòd ad lus vocandi,& præſentandi Superintenden- tem, colligi poſſe, illam tamen remiſſionem, ſiue renunciationem ſtrictè intelligendam,& ità accipiendam, vt intelligatur de vnà vice tantuͤm. b Decimo, Remiſſio, ſiue renunciatio, Iu- ris patronatus Laico, etiam compatrono fi- eri nequit, niſi cum conſenſu Epiſcopi,& aliter facta,& præſumta viribus caret. Johan. Anare.& Panorm. a ex inſinuatio. extr. de lure Patronatus, Yraquel. repet. l. ſi vnquam. verlbo. ao- tione, factà in primd viſitatione, vel ex præ- dictis literis Ducis P. colligi poſit renun- ciatio, remiſſio, donatio, vel tranflatio lu- ris patronatus, cum tamen hactenus proba- tum non ſit, in illà renunciatione, remiſſione, donatione, vel tranſlarione interueniſſe con- ſenſum Epiſcopi, illam renunciationem, re- miſſionem, donationem,& tranſlationem per ſe,& ipſo Iure nullam eſle. Vndecimò, Renunciatio, remiſſio, dona- tio, ſiue tranſlatio Iuris patronatus, eriam rite,& legit imè facta, ſucceſſoribus non no- cet, neque præiudicat, Lapus c. T. in princ.& ibi Perr. ae Anchor.& Philip. Trane. de Iure pa- rronar. lib- G. Illudque poriſſimum procedit in 1ure patronatus, acquiſito non ab ipſo re- nunciante, remittente, vel donante, ſed à maioribus ſuis. Tale enim Ius,*n præiudi- cium ſucceſſorum, donari, remitti, vel tranſ- ferri nequit. Perr. aeæ Anchor. æ. T. in princ. nu. 3. G. ibi Plilip. Franc. num. a. ae lure paironar. 1b. Multò verò magts hoc procedit in lure patronatus, acquiſito pro ipſo acqui- rente,& filijs, ſiue deſcendentibus ſuis; ta- le enim lus multè minus in præiudicium ſucceſſorum in alium transferri poteſt. Phr- ſip. Frand, c. i. in prina eum. 2. verf ſecundb intel. lige. de lure patronat. lib. 6. Roche Curtr in rractar. de Iure patron: Verbr ipſe, vel us, quaſft. 33. uam. 76. Carainal. Zarabel, con/] 4. Similiter hæc deciſio viderur, abſque omni dubio procedere in Iure patronatus, annexo feudoex pacto,& prouidenti. Cum in feudo ex pacto,& prouidentiâ factum pa- rris regulariter filijs non noceat, neq́; præiu- dicet, Andre. de Iſery. c. z. in princ.&ili Matrb. de ARict. num.§. de alienar: feua, parer: Marr: Laudenſ.& Martb. de Aflict. c. z. 9. Titius. ſi de feud: defe contenr: Mattbe de Aflict. c. I. num. 2. An agnatus. Maztb. de Afhict. deciſe Neapol. 112. num. 2. Alexand. conſil, 12½. num. S. lib. 2. nſ 15. num. 12. conſil. 19. aum. 1z.& conſil. 26. num. 4. n 3 lib./ 8 ———öͤ—⁄ —— 3 ——ÿ——— u 1 10. 4, 3 POtunn. edern„1-⸗„ b enaanas Conſilium Vigeſimum. 149 n uunlemede Ex quo infertur, etiamſi in epiſtola, miſſà natione largitus, num. 143. C. de reuocar. dona: er clumiaer edin 3 à Duce P. ad ſenatum S. ſub Dato VV. An. Similiter nec per titulum donationis qui- mace edet. 1 64 no 47. die 5. Auguſti, ſequentia verba for- dem patronatus lIus patronatus in alium A Taeanzan 44 malia poſita ſint. Vnd were dns nicht zu⸗ Laicum transferre poteſt, abſque conſenſu * Len man. fe wiedern geweſen/ daß jhr nach einem geſchickten Epiſcopi, ſecundum communem receptam 2 Kel.. Dan C ſan, gelarten Manne/ der nieht allein zum Predigen/ DD. ſententiam, Eoſtienſ. in ſummo tir. de I 7aaſree, mnd gemeinen onſer Lande Ktrchen ordnung eln⸗ lure parronat. S. qualiter rrausferatur, verſ. Aona- Va amennau zurichten/ dnd zuerhalten/ ſondern auch in der no. Panorm. Carainal klor.& DD. ae* infinua- n Aſa nac 3 uafen Heiligen ſchrifft zu leſen/ zu Diſputieren/ bnd rei⸗ Lione. exrr. eod rit. Panorm.& DD. c. chm ſecun- A amdanan Mtaun ne wahre Lehre von der vngeſundẽ zu ſcheiden tuͤg⸗ aum, extr. eod tir. Panorm. e. que rimonia. exrr. de 0412u. dnn„ononae lig/ mit fleiß/ vnd ernſt getrachtet/ vnd folgendes lure Darronat. Banorm, c. de Monachis. col. fin. C ud ſ Lhaaag ons alß Patronen angertehter Kirchen derſelben tbi Imo. col. extr de præbena Per. Anchor. Cemi. dus f 4au fat ad angezeiget hettet/ ferner/ nach ſeiner Ordnung/& Franciß 4. E.n princ:argulk. text. de lure patrona- Gne.. aneſn denſelbigen Chriſtlich zubeſtettigen 7/ wolten wir 7us, verb. ipſe, Vel us quæſt. I. num. 2. d,rrn uerohiazang vns auch in dem aller gebuͤhr gnediglich kegen Ex quo infertur, etiamſi vel ex ordina- Porius ra euch erzeiget/ vnd vorhalten haben: Ex hiſce ta- 150 lib.„Iacob- de S. Georg. in tracta. feud. verb. C&cum pacto. el. 2.num.„J. Curt in tract. feud partess. num. 2,49. Zaſein truct. feud parie: g. numi 29. 1 Dec. conſ. „9.cola-fin-Curt. Iun. onſ. 2d. num. 20.& conſs J. num. s. Sigiſ. Neapolit. conſ. I4. num. 20. Ali. Pinel. repetit. L. 1 parté. 3Z. num,. G de bants maternus. Et diſpoſitum de aliquo etiam extendatur & ad conne xa. c.trauflaro.& ibi Abb, Felin. Dec. &ꝙ DD. ext. de conſtirur.&. quanto.& ilu Dec. G& DD.ex: de Iuai.’ quid ergo. S. ſuicit& ibi Bala.. dAe contra actio. zutelæU quæ reltgioſis:ſf de rei Vindl- cai. Et ad acceſſoria æacce ſorium, de reg. lur lib. 413. S. fedſi quid.& ili Bala. ſfe de uegor. geſlls. Iaſ. quoties. Cde Iuqic Iinppol. de Marſchingul. 17. Ex quo viderur inferri, etiamſi ex illà ordinarione, quæ in primàâ viſitatione 5. à Doctore B.& conſiliarijs Ducum P. facta eſt, vel ctiam ex literis, à Duce P. ciuitati S. miſhs colligi poffir, quod Duces P. Ius pa- tronatus ciuitati S. in ſolidum, vel pro par- te remittere, vel in ſenatum lus vocandi,& præſentandi ſupremum concionatorem transferre voluerint, Illaq́; remiſſio,& tranſ- latio ritè,& legitimè facta ſit: hanc tamen remiſſionem, renunciationem,& tranſlat io- nem modernis ducibus P. non obeſſe, præ- ſerrim cùm perhibeatur, illud Ius patrona- tus non à Duce P. de nouo acquiſitum, ſed in ipſum à maioribus ſuis tranſlatum: Et inſuper Ducatus P. cui illud lus parronatus annexum eſt, ſit feudum, ſiue res feudalis, atq́; præſumi debeat, illum Ducatum elle feudum ex pacto,& prouidentid, cùõm in du- bio regulariter quodlibet feudum præſuma- tur& cenfeatur, eſſe feudum ex pacto,& pro- uidentia. Andre. dæ Iſer, c.. num. 1.& ibi Marib. de Ai. nu. 270.G; Ad nu. 274. ex quib. cauſ-feua. umit. Angel& Bald. l. ſi ribi. S. pactus. ſf. de patlis, Praæpoſit. c.. S. hoc quog u. de ſucceſtio feudi. Marth. de Aflict. c. I. nwm. ¹4. vſq ad num. 19. An agnat. Marihi de ArRict., c. z. in princ. num. 127. de ſucceß. Neud. Martb. de Afflict. c. 1.§. Pn. nu. 35. de feud. ugit. Iurob. Ae Ardido:in ſun ſum. rir. ae ſucceſ feu- Ar. S. 2 enu uæritur. Dec. sonſ. 7d. col.fen. Socin. un. ganſil. og. num.—2. o,äA⁶⁄. Duodecimò, ſecundum mültorum DD. ſententiam lus patronatus præſcriptione ac- quiri non poteſt. Archidiac. C& Præpoſer. c. Dor- ramur, aiftincr. T. Panorm, c. querelam, col.z. ext. de electio. Panorm. c. cauſam.& ibi Felin. num. 7. exr. de præſcript. Panorm. con ſil. 106. lib. 2. Panorm. Ih ſua dsſpohir. incip. Augerio. Anę. Sero. con. 22. n. 26,lib.I. Ex quo infertur, ſenatum S. prætendere non poſſe, ſe Ius patronatus, ſiue lus præſen- tandi, aut vocandi ſupremum concionato- rem, præſcriptione acquiſiuiſſe. Decimotertiò, Licet ſecundum multo- Conſilium V rum DD. ſentent iam lus patronatus præſcri- bi poffit: Attamen aliqui DD. volunt, lus patronatus, cùm illud habeat cauſam diſcon- tinuam, non niſi ſpacio illiustemporis, cuius in coöntrarium memoria non extat, acquiri, vel præſcribi poſſe. Panorm. conſil. ꝛo6. col'z libaa Alex:conſal. Ta col-.lib. 3. Felin-c. cauſam, quæ. num. 7. ect. ae præſcriptio: Præpoſe& Cardinal.& quene- lamoext. de Elcctio. laſconſ.22 5. col. 2.lib.3. Ang. Ben conſo. num. o lib. Et inſuper præſcriptio fa- cti eſt,& in facto conſiſtit, ideoq́; non prælu- mitur, ſed ab allegante probari debet Ban! Celſu& ili Franciſ. Balb in repet. num. 149. ffd vſucap. Balb conſil.+ olib. E. Corn. conſil. 236., colfin lib. 2. A0b. conſil.42. cslum z. lib 2. Carainal. Paiif conſil. 29. nu. o.lib-I. Franciſ. Halb:in tradta. de prer. fcrupt. 5. parté. 3. Hartus prindipalu quæſ. 3. numg. Aym. Grauer- confil. 2p. num. g. conſil. Izo. num. 12.0 confil. 201-num. 29. Roland.d Valle conſil. Iz. num. f. Cy conſil goo. num jolib⸗z. Vſq́; adeò, vt hocha- beat locum etiam in præſcriptione immemo. riali, Raland. A alle conſil. So. num. 32.0 33. lih Item ſiue præſcriptio agendo, ſiue excipien. do in Iudicium deducatur, Aym. Grauer. cunſi 20t. num. 29. Nec etiam quæliber probatio ad faciendam fidem de præſcriptione ſuffcit, ſed requiritur, vt illa probatio ſit plena, Or⸗ uer.confil- 2or. num. 29 vtq́; ſit concludens,& fot- miter facta, vt videlicet præſcriptio probe- tur, cum omnibus requiſitis, omnibuſq́; qur litatibus neceſlarijs. Gemin.& Philip. Tranat J. arg. ill.text. de præſcript. lib.6 Franciſ. Balb. ehe Tir. l. Celſus, numi. Iaν. ſſi de vſucap. Eranciſ. Balb in zratta. de preſcripr. 3. parre. 3. part. prinaha qudæ/ſt. 3. num. J. Cum itaq; fenatus S. hactenus non fe- cerit fidem de vllà præſcriptione, multo ven minus de præſcriptione immemoriali, vide- tur etiam ex hoc capite dicendum, Senatum S. contra actionem, à principibus P. motam, ſe exceptione præſcriptionis tueri non pofſe- Decimoquarto, Is, qui habet ſcientiam rei, vel Iuris alieni, dicitur eſſe in mala ſide- . ſi virgo.& ili gl. 52νεſt. 2.l. Bonæ fidei. Fden5. l. ſ exiftimamus.& ibi Bart. ſy pro ſäluto. Iiſ ꝶ, Funauméſf de acquir. poſſeſt. gl. Ab.& DD.ſtall- Senri. exr. de præſcript. Dyn.& Philip. Franc6, pcf ſoſſörde regul. Iurtlib- S. Harr.lillud. ſf de petit. hee- ditat. Barr.L.furzi. S. fundum. fde vſucapio Bartt Rn. Ovuade vi. Balal, po⁵t ſenrtentiancolpenur ſeurent& interlocur omn. Iuaic. Grauet, onfflas Franciſe Balb.in tracta. de præſcripi. 2. parté:? Pus principal. quaſt.. Vique adeò, vt ctiam is, qui ſcit, ſe obligatum eſſe ex aliquo com- tractu, in malâ fide eſſe dicatur. Trauuſ Ba in tract. de praſcripr. 2. parte. 3. part. prinuhae queſt, irnum 3. Cerainal. Parifconftlepz num⁵3 confil.zz-uimn. Z0. lib- z. 3 Wmiietha Nur enn, Cnes agfichan a del Erm a9 Ralana. ſahn Afe aum elAr Wen. locum etiam ingeeſazn Naand ¹laleaniium lue præſcripuio gah ludicium dtduxuu a b ns Nec ctinm qulle adam fdem de xzumn n. um itaq; fenato Lüt dem de tlli prræſcnpiiuè de præſctitione n am ex hoc captte diuun Conſilium Vigeſimum. Et ſimiliter clari Iuris eſt, quòd is, qui eſt in malã fide, ſe nullà præſcriptione tueri, vel iuuare poſſit. c. he Ga fin. G&ibi DD exz. de praſcripr. c. poſſeſſör.& ibi Dyn. lohan. Andre. Plalip. Franc Couar& DD. de R. un. lib s. Quod viquc adeò verum eſt, vt procedat etiam in Prærſcriptione illius temporis, cuius in con- trarium non extat memoria. Namq́; nec illa quidem cum malà ſfide procedit. ęl, r. Veyſ Hiſt.& ibi Philip. Franc. ae Præſcruprio. lib. G. Ang. S. urriw. Iuſtit. de vſucapio. Berraclun, in ſuo re. Perror. Veib. præſcriptio quomodo cauſerur Verſ. fin. Orland. de Curr. inter Conſilia Calcan. conſ. J2. co- 4 laum. 2. Laſ. conſ. 24. colum. penult. lib. 5. Alex. in auſe 12. col.e. in fin. Matrb. de Aflidk. deciſ. Neapol. 30S. Nanciſ. Balb. in rracta. de præſcripr. 2, part. 3. Pant. Principal. quſt. S. nu. 20. Aym. Grauet. in tra- &ta. de anriq. tempor. part. a. S. mareriaiſta. nu 49. Capit. aeci/. 3. Card. Pariſ. aonſ. 20. nu. 1. conſ. Ior. nu. I13. lib.t.& conſ⸗dd. n. 129. lib. Z. Couar. reperir. 4. psſeſſör. parr. 2.§. F. nu. 5. de ræg. Iur. lib. 6. Fer nand. Paſein trattar. quæſt. Vuftriunt. cap. Sf. n. 10. Er in ſpecie, quòd is, qui eſt in malâ fide lus 8 * patronatus, nec lapſu quidem remporis im- ulüg memorialis, præſcribere poſſit, expreſsè& in b ſpecie tradit Rocb. Curr. in tractar. de lur. parro- qutricur, vt ilagoua ⸗ lesaum a9 vtiſtenU facia, vt videlcetgein mn omnibus tequitim dus neceſlacijs Gemnok Iiexte trofrjtluiin b 7, aum. 141. f 4 iani Ta de reenp ſauzt Har. Veròo, 2 Vel.t J. nu. grr. 1 Sed prætendi poſſet in caſu præſenti, ſe- natum S- ſciuiſſe, Ius patronatus in Eccleſijs ciuitatis S. ad Duces P. ſpectare: Igitur vi- detur dicéndum, ſenatum§. fuiſſe in malà fi- de,& per conſequens, quò ad Ius patrona- tus, ſiue quò ad lus præſentandi,& vocandi concionatores, ſe nullius temparis, nec illius quidem»cuius in contrarium memoria non extat, præſcriptione tueri, vel iuuare poſſe. Decimoquintò, In feudis præſcriptio la- pſa contra prædeceſſores fuccefforibus non nocet, prour hoczraair Anar. de Iſernia. a.. 5. præ- i ered Ducarus. nu. 34 /& ibi Matrh, de Afhict. n. 2.. de prolibi. feud alienat. per Frideric. Martlh, de Af- Fker. e. g. quid ergo. nu. 19. v'ſc; ad nu. 22. de inue- Hiirur, de re alte. fact. Carainal. Pariſ. conſ. 23. 4. I99. lib. I. Sigiſ. Neupol. conſ.r. nu. 139. conſ. 10. nu. 22. Curt. lun. csnſ. 1g. Er iden tenen Bala conſ. 10. ib. I. Marrh. g⸗ ApFflicCt. c. 1. F. hi Tirius. nu. 7. ſi de Feud. defaunck. content. Franc. Sonubec. in ꝛradrat. Feud. 13. Parr. Anar. de ſern. Aluar.& Præpoſit. c.. S. Hoc quoc; de fucceſe feudli. Et hanc candem eriam opinionem tene- re. lal. de S. Georg. Abb. Brun.& Dec. te- ſtatur Card. Pariſ. con/. 23. nu. 199. lib. J. vbi i- pſe pro hac opinione has rariones adducit: Quiain feudis, præſertim ex pacto,& proui- dentid, non datur ſ ucceſſio,& vnus non ha- ber cauſam ab alio„ſed omnes eam habent à 151 primo, vt ex tunc, non vt ex nunc,& alia di- citur inueſtitura in perſonam vnius, alia in perſonam alterius, caſq́; rationes legibus,& auctoritat ibus comprobat. Mem erlam renes CGuilhel. de Perns. J. norab. nu. a.& r. Et hanc ſentenriam communem eſſe atreſtatur Aria⸗ Pinell. repetit. Auab. nihi triennale. nu. 29. C de bo- aus mater. vbi ipſe afhrmat banc eandem opiio- nem amplecti Roaeri. Suares. Paul. Caſtnenſe Dec- Rub? Gratum. Socin. Iun. loban, de Anau. Tacob, de S. Georg. Grauer. Rip. Losd. Claud. Alciar& Trana Balbumn. Et idem quoq́; Iuris eſſe videtur in ijs, quæ ſunt connexa, annexa, vel acceſſoria feu- di, aut ex feudo dependentia, cum ſit clari 8 & indubitati Iuris, quòd de accedſorijs idem Ius ſtatuatur, quod ſtatuitur de principali. a acce,ſorium,& ibe Dyn.& DD. de reg. lur in 6l.. S. ſed ſi quid,& ibi Bald, ſf de negoigis geſtu.! fin. C de non num. pecu. fyppol. de Marfil. Singul. 17. Similiter clari Iuris eſt, quòd de connexis re- gulariter idem Ius ſtatuatur, quod ſtatuitur de illis, quibus coniunguntur.& mranſlaro. G- ibi Felin. Dec. G& DD. ext. de conſfiruz. c. quanro. Gibi Abb. Dec. G DD. ext. de ludiic, Bala./ quid ergo. S. ſuſicit. arg. ill. texr. jf de contrar. act. ruze- læ. De dependentibus quoq́; regulariter idem lus ſtatui deber, quod de principali ſtatuitur. æ hin. ae Iudic. G. Clem. aiſpenaioſam. coa, zir. a hrærered. exr. de ofhic. deleg. l. cum hi, ones. ff. de tranſactio. b Sed Ius patronatus in Eccleſijs ciuita- tis S. competens Ducibus P. cenſetur efſe connexum, annexum, vel acceſſorium ipſius Ducatus, aut ſaltem ex eo dependens: Cuùm itaq; certum,& indubitatum ſit, Ducatum P. feudum eſſe, videtur dicendum, etiamſi à Senatu S. fides fieri poſſit, ſe lus patronatus contra prædeceſſores modernorum Ducum præſcripſiſſe, illam tamen præſcriptionem modernis Ducibus non obeſſe, atq́; moder- nis Ducibus permitti, non obſtante illà præ- ſcriprione, Ius patronatus vindicare. S. franſacti- Decimoſextò, Præſcriptio 30. annorum interrumpitur per ſolam citationem. I. ſxar. Gl. cum notiſlimi, in printip.& ibi DD. Q de præ- ſcriptis. 3. vel go. auno. Barr. Laſ& DD. l. fin. in princip. V. de eo, per quem fact. fuir. Fart.& DD. l. naturaliter. ſſe de vſucapio. FPranciſ, Balb. in rra- Ctat. de præſcriptio. 3. parre.&. Parr. principal. quæ- Hiion. ³. principal. quæſt. I. Couarru. repetit. c. poſ fe ſor. part. 2. S. 12. uum.: 32. concuſ. †. de reg. lur. lib. 6. Etiamſi illa citatio ſit tantùm vnica, non peremptoria, Aug. l. ad peremprorium. ſfe de Iudic. Tohan. Anar.& DD. c. propoſiſti. exr. de for. compez. Iohaun. Andre.& DD.. licer. exr. n 4 de efhe. 152 de oſfic. deleg. olarad conſ 25s Bala. l. poft edictum, Fae Iudic. Felin. c. iLuad. col. 2 ext. de præſcriprio. Iaſ. l. fin. iũ princi Au. 6. Verſ. rertid extende. f de co, per quem factum fuit. Prunciſ. Balb. in tractat. de præaſcript. 3. parr. 9 part principal. quaſi prin- ap. quæft. I. nu. 14. Item etiamti vltra illam ei- tationem non ſequatur aliqua petitio, libel- li oblatio, vel alius proceffus, Bald. in adait. ad Specular. tit. de execut. ſentenr. verb. præſcripr. Iaſ. l. fin. in princ. au. 9. ampl. F.. de es, per quem fact. fuir. Eranciſe Balb in tractat: de præſcnipr. 3. part. 6. part. principal. quaſl. 3. princip. quæſi.T.n.14. ampliar. J. Nec non etiamſltis, qui ſe iſtã præ- ſcriptione tueri nititur, ſit in bonã fide, Anr. Ae Butr. c. illud. extt de præſcriptiovu. Multò verò magis quælibet præſcriptio tàm longi, quàm longiſſimi temporis perlitis con- teſtationem interrumpitur, etiamſi is, qui præſcriptione ſe tueri,& iuuare vult, habeat & titulum,& bonam fidem. 1. moræ. C. de rei vindicar. c. placuit. g. poteit. 10. quæſft. 3. Bart.& DD. I. naruraliter,& ibi oban. Hannibal in repe- rit. nu. 32Q12. fe de vſucapio. Abb. Felin. D.& il- lud. ext. e præſcriptio. Franciſ. Salb. in rractat. de praſcripr. 3. parr. 9. parr. principal. quæſt. 7. princip. nu. 32. Barr. laf.& DD. L. fin. in princ. ſ. ae eo, per quem fact. fuit. Couar, repetir. poſſeſſor. pari. 2.. 72. nu. 2. concluſZ. de R. I. libWo. Et idem quoq; Iuris eſt, ſi per reum ſtete- rit, quò minus lis conteſtetur, tunc enim et- jam quò ad interrumpendam præſcriptio- nem, lis habetur pro conteſtatâ. f. 2.& 161 Batd. C.vbi in rem aczio. l.ſi eum. S.qui iniuriarum. G& ibi Barr. Paul. Caſtrenſ. Alexand.& laſ. f. ſi quis cautio. Cyn.& DD. L. ſicur. C de præſcripr. 70. vel o. anno. Bald. l. moræ. C. de rei vinaicat. Bala. & Alexan. l. fin. in prine ſ. de es per quem fact. fuit. Felin. æ illud. ext. de præſcript. Iaſ.. l. fn. nu. 74. ſf. de eo, per quem factum fuit. Franciſ. Balb. in tract. de praſcripi. 3. part. 6. parr. principal. num. 32. Et per litis conteſtationem præſcriptio nomtantuͤm interrumpitur, verùm etiam a- ctio perpetuatur, ità, vt quadraginta annis duret. I. fin. C. de præſcripr. 30. auno. l. I. F. ad hæc. G de annal. præſcript. c. placuit. F. potest. 10. q. 3. g1. I. cum noriſimi. in princp. G de præſcript. 20.vel„e. anno. Iaſe l. J. G quando libell. Principi datus. Fran- erſ. Balb: in tracta. de præſcript. 4. part. õ. part. prin- Ap. n. 2. Etiamſi illa actio fuerit minoris tem- poris, quam 30. anno. gl. l. fin. C. de remporib. in integr. reſtiturio. gl. l. fin. C. de dolo. gl. 2. l. fin. 6. de praſcripr. 3o. anno. Alexand. l. fin. in princ ſf de eo, per quem fact. fnit. Iaſel. nam& poſled. F. /71 v, qui temporali. ff. de Iureiurando. Franciſ. Ball. in tracta. depræſcript.& parr. ã. part. principal. u.. Et prædictos effectus täm interruptionis, quam perpetuationis litis conteſtatio pro- ducit, etiamſi conſtet, at́ liqucat, quem non Conſilium Vigeſimum. mouiſſe litem eo animo, vt illam vſq́; ad ſen. tenriam definitiuam proſequatur, gf.!, fn g. ihi DD. C. de praſcript. 30. anns. Pranciſ. Ball.in rractar. de præſcript. 3. paræ ũ. part. prindip. quaßi⸗ princ. n. 33. Couanru. repenit. Mſor. part.6.1 nu: 4. concuſ 2. circ, finem, de reg. Iur, lib. 6. in qu. bus locts Franciſ. Balb.& Couar. arreſtantur, haus opinionem cumuniter recepram. Deinde quoq; tãm interruptio, quim perpetuartio per citationem, vel litis conte. ſtationem non tantum principali Actori, ſed etiam ſucceſſoribus ipſius patronatus& pro. deſt. l. fin.& ibi Salic.& DD. C ae praſcripr. z2 vel ao-anno. Et effectus tàm interruptions, quâm perpetuationis actionis per citationt Klitis conteſtationem inductus, etiam per. emtà inſtantiâ, durat, nec extinguitur. g⁰ properandum. S. J. ili Bart, nu. 13. laſ us. 19.ſe. liquig. DD.CG. de Juaic. Fart. l. cum lite mortua ³.. 4 F. Iudicat. ſolui„Parr. 1. 2. C. de fruct. C liti. ex. penſe Franciſ. Balbr in tractat. de præſcripr. z. parii. parr. principal. quæſt.+q nu 4. Et prædicta locum habent non tantum in rebus corporalibus, ſed et iam in rebus incorporalibus. Namq́ in illis perinde& præſcriptio interrumpitur,& actio perpetuatur, Bart.& Bald. I.2. CU. de ſerui C aqua. Franciſ. Falb. in tractar. de preæſcrijt. parr. ũ. part. principal. quaſt. Q principal. uu. 40. Sed in ſpecie facti, mihi propoſità, narr- tur, quòd parochus Eccleſiæ in V. rarionelli ris patronatus, ſenatum populumq́; S. coran ludicio Cameræ Imperialis conuenerit; Igi. tur ſequitur, per illam conuentionem, inlu- dicio factam, citatione,& litis conteſtatione ſubſecut, præſcriptionem luris patfonatus- quâ ſe Senatus S. tueri nititur, non modoin. ant terruptam, ſed etiam actionem, pro illo lure competentem, perpetuam, nec Senatui. quicquam patrocinari, quòd ſucceſſor illis parochi, ſiue paſtoris litem cœptam ſuper iu- re patronatus proſequi neglexerit. Decimoſeprimò, IS, qui poſſeſſionem alicuius rei violenter occupat, omni lure, quod ipſe in edre habet, priuatur. 1 ℳ hauis rantum.& ibi DD. C. vnde vi. 1. meminerint eod. rir. c. I. S. ſiduo.& ibi DD. de pace renend. cun fimilibus vulgaribus. IIludq́; locum habet non tantum in rebus corporalibus, ſed etiamin rebus incorporalibus. Namq;& is, qui qua poſſeſſionem earum rerum violenter lauadit, omni lure ſuo priuatur, gl. 4.7. Hquis 1n 14 rum. Vveyb. eorundem. Verſ an in Juribus predir C ibi Barr: nu: 19. Salic col. 7. verfe ſecundo, An, 1 luribus. Bald. col. 4. Verſ quæroiſi qubs ea la ,42 Berr. de Rofar. col. 4. Menoch. quaſl. 36. nu:2 r. 4 ad nu. 274. C. Vnde vi. Frunc. Rip. g. dm Eauléſi — 2, Sſ Jutrina. nu- 106. exr. de cau. poſſeſ& propriet v 9„ 8* M. ipſe afhrmat hancobinionem commuultét zegm. fraaciſ Sabhin nadadn nnacha a nuhn ent non tantum in toan eriam in rebusincopna derinde& præſciptona perpetuatur, Ia olul 94. Praaſ Salé u ntiti vars)naaial nu nn edin ſpecie ſacii niini uod parochus kecklanſ tronatus, ſenatumyr io Camerz lmperulber equitur, perilamcontm factum, citatione,&lut cuti, prrſeiitionmb dirrn eSenatusS. tüenllnhe pram, ſedetimacnn ctentem, perfeluu Decimo epeino, immg Secd wiolenter occupaffe quaſi poſſeſſionem luris ih patronatus: Igitur videtur dicendum, et- amſi fdes feri poſſit, Senatum S. ante illam 425 C kar ana Viol derar. ſalar, Ban. 12 cn Alex.&ν Da. l. naturaliter.. bi Franciſe Ripa. nu. 20. F ae acquir. poſß. Carain. Pariſ. couſar. col. autepen.& penulr. libe I. Iacol. No- 1 qu Conſilium Vigeſimum. Similiter hoc habet locum non tantum in rebus prophanis, ſed etiam in rebus ſpiri- tualibus, vel Eccleſiaſticis. Namq́; violen- tus inuaſor illarum rerum, eodem modo il- lusi Ius, quod ipſe in iſtis rebus habet perde- te meretur. a. eum, qui,& i0i DD. Ae prabena u. 6. ³ placuit. 10, quæſt. 5. glof. d. l. fi quus in rau- rum. Verb. earundem. Verſ. ſecundò. an in Lurilus. Cibi Bala col. 2. Verſ. tertiò in Emplyreghi. Salic- kol. J. Veyſ. terrio qucro. Menochl. nu. 273. vſc ad n. 2Fr. G. vnae vi. Franciſe Rip.& cum Bcclefta Su- Vrina, w. 106. exr. de cauf. Poſſeſß.& propriet. Franc. . Kp. 2. fapb. n. 9g. Veyſetreu dubitatur. Ext. de poſſeß. propriet. Duces P. prætendunt, ſenatum S. Violentam occupationem aliquod Ius habu- ille in Iure patronatus, ipſos per iſtam violen⸗ tam occuparionem, illud Ius perdidiſſe. Deelmooctand, Spoliatus ante omnia feſtituendus eſt. 7 7 quus ad ſe fuuaum. C. ad l. Iu- liam ae d' pulblicd. o fin. ext. Ae orain. cpghit. c. ſoli- ciro. c. in lizeris. c. Irem cum quls, c. quærente. exr. de reſirær.ſpoliarorum.«. Iedintegranda. 3. qaaſf.. nibil commune,& ueld. in practica criminali. g. vnlgarus eit quaſlio. Et hoc vſque adeò verum eſt, vt ei, qui agit ad reſtitutionem poſſeſfonis, violenter oc- cupatæ, exceptio dominij obijct nequeat, ſi- ue ipſe agat remedio recuperandæ poſſcſiio- nis. Barz. l. garæraliter. S. ailil ommune. n. 27.&. 191 Tab. n. Jo. Bologui. n. 20. vſc, ad nu 23. ſiue ex canone redintegranda. Inno.& DA,&. ſepo. exr. de roſtir. goliar. Claud. Marmer. repetir. l. natura- liter,. ntbil ommunc. n. do.& i4 Ank. Rul nu. 143.& Répa. nu. Fr. ſ. Ae acquir. poſſeß. Etiamſi ſpoliator, ſiue inuaſor paratus ſit, de dominio ſuo in continenti fidem facere gl. l. I.§.. Verb. 24 recuperanaam.. de vi& vi armar. Dyn.&. qui ad agendum. de R. I. lib. 6. Tanoc. c. 2. ext. Ae cauſ. poß. Propriet. Specul- n iit. de petir.& Poſeſs. F. — ſein eired 3 39. R. Verſera. Felin.& fin. col ſin. exr. dé libelli oblar. Ri. pal, naturalirer,§. nibil dmmune. n. r2. ſf. de ac- quin. poß. Boer. deciſ. 259g6. n. 2. vli ipſe mulra ſimi- lia allegar. b Cuͤm itaque Principes P. prætendunt, ſe- natum§. quaſi poſſeſſionem luris patronatus violenter occupaſſe, viderur dicendum, pe- tentibus principibus P. vrputa ſpoliatis ſe- natum S. obligarum eſſe ſuis illuſtribus Cel- ſit. in continenti iſtam quaſi poſſeſſionem re- ſtituere, nec Sehatum S aduerſus repetitio- nem, à Ducibus inſtituram, ſe exceptione 453 dominij tueri poſſe, etiamſi ipſi in cont inen- ti de dominio ſuo fidem facere parati eſ- ſent. Et licet hæc primàâ fronte fort iter vrge- ant, ego tamen, hiſce non obſtantibus, con- eluſionem ſuperius factam, verifſimam eſle iudico,& ad illam tenendam per ſequentes rationes moueor. Namque primò verior eſt illorum Dd. ſententia, qui concludunt, quòd Reges ſiue Principes ſeculares, non præſu- mantur haberc Ius patronatus in Eccleſijs, in territorijs ſuis ſitis, prour expreſe bocCxin ſecie vracdir Præpoſ. c. Impertum. dit. 10. Præpoſa c. lectiu diſt. G3. Koch,. Curr. in tracdar. ae Iure pPatronarus. Verbo, iu Eedlefta. quæſi: I. au 1. Ei idem eis ae mente Iincentsz& Philippi c veneralilem,& ibi Pauonmtt. num. 20. ext. de cleczion. dum videli= cet ibi concludunt, quòd Imperator non ſit patronus Escleſiæ, ſiue Eccleſiarum, ſed tan- tuͤw ſit illarum defenſor,& aduocatus. I demque volunt& illi Dd. qui concludunt, Eccleſias in dubio prælumi liberas à Iure pa- tronatus, ſi alia ceniectura contrarium non ſuadeat. Iunoc e. cum Zenerabilis. num. 9. G 14 DD. Axr. de excepr. Toann. Audre.&. Dnico. Ae a- Pell, Monach. lib. G. Bald. in ſua Margarit. verl. Sccleſia. v. 9. Deo couſ. I17.& conf J7. col. 2. Roch. Cuis i2 tract de iure patron. verb, auſiruxit. 2.29. Et confirmatur ex eo, quòd Dd. communi- ter tradunt, licet Reges,& Principes ſecula- res, quoad vniuerſale dominium totius ter- b ritorij, præſumprionem Iuris præ ſehabeant. Barr. l. 1.§. per hangz acktonem. n. 2. M. de rei vin. aicar. Maur. hing. 312. fac, rexr. 1. déeprecatis. S. ad l. Sodiam. de iact. l. benè Zenons. Q a⸗ quadri- 2n. præſcript. c. cuncta per mundum. quæ¹. 3. At- tamen Reges,& Principes ſeculares, quoad particulares res, ſiue dominium particulari- um rerum, quòd videlicet illæ ad ipſos per- tineant, nullam præſumptionem luris pro ſe habere, prout hoc tradit EHoſtienf. wau. Audr. I. mo.& Da æ nimu,& ili Panorm. n.. exr.- Ia- reiur. Barr. l.z. S. per hanc. n.2. Sf. de rei indic Pa. Horm.&. ſi ailigenti. n. a.& ibi Felin. n. z. evr. de præ- Färipr. Paul Caßirenſ. conf, rd. n. 2. lib. 2. Syecular. tir- de feud.§. quoliam. Veyſ. I4. n. 29. Manr. ſng. J12. Srepb. Bertrand. onf 7r. au. Tr: lib. 2. parr. I. conſe T. nu. T.& conſ. J. num. 9.& 0 lib. 3. Cpuarr. praci. quaſt. cap. 30. nu. z. Rier, de Monr. in tract. ae Jinib. cap. 99. 8 Et hoc procedit, ſiue iſtæ res particula- res ſint corporales, ſiue incorporales. Namq;: nec, quò ad res particulares incorporales, in territorio ſuo exiſtentes, quod videlicet il- læ res ad illos ſpectant Reges, vel Principes Ppræſumptionem pro ſe habent, pwuz bocex- préſiè rener Panorm.& nimus. n.z. exr. ae Auie um 154 dum videlicet ibi exprelsè concludit. Nec uò ad ſeruitutes particulares, quas incorpo- rales eſſe dubio omni caret, Ręges, vel Prin- cipes pro ſe præſumptionem aliquam luris habere. Et idem quoq́; vult Specul. a.§. quo- miam. n. 2e. rit. de feud Hieron de Mons. in trad. de finib. cap. 96. n. 10. d um videlicet ipſi ibidem volunt, Reges, ac Principes, quoad luriſdi- ctionem tantum vniuerſalem, non autem quoad Iuriſdictionem particularem, ſiue par- ticularium locorum præſumptionem pro ſe habere. Deinde hoc quoq́;y locum habet, ſiue illæ res ſint publicæ, ſiue priuatæ. Namq́; necre- ſpectu rerum publicarum quidem, qualia ſunt paſcua, ſyluæ, Item aliæ res corporales, ſiue incorporales, ad pagos vel ciuitates ſpectan- tes,& intra limites territorij ſui ſitas, Reges, vel Principes aliquam luris præſumptionem pro ſe habent. Stepb. Bertrand conſ. 37. nu. 2.& 2. lih.x. part. I. conſ 7*. n. I5. lib. 2. purr. I. conſ. 1J. n.r.& 2.& conf. 3. n. 9.& 10. lib. 3. pPart. I. Guarr. pract. J. cap. 37. n. I. Hlier. de Mont. in tract. de finib. 7. G. S. 12. G 12. facit text. l. in tantum. S.vniuerfita- ſpectet: Attamen omnes illi Dd. mouentur tantùm ad iſtam opinionem tenendã autori- tate Archidiac. in aic. lectir. aiſtinct. 6½. in quo c. Archidiaconus nom loquitur generaliter, ſed tantuùm dicit, quòd Reges ſint patroni in Eccleſijs Epiſcopalibus, ſiue cathedralibus, nec vllam facit mentionem de Eccleſijs Pa- rochialibus. Igitur ſequitur, deciſionem illorum Dd. qui nolunt, Reges,& Principes præſumi ha- bere Ius patronatus in Eccleſijs, in territorijs ſuis ſitis, ſecundum doctrinam Archidiac. quam ipſi allegant, intelligendam,& ità re- ſtringendam, vt procedat tantùm, quoad Ee- cleſias Cathedrales, non autem quoad Ec- cleſias Parochiales, cùm ſit clari,& indubi- tati luris, quamlibet deciſionem Doctoris eſ- ſe intelligendam,& declarandam ſecundum id, quod ipſe allegat. Barr:l von folum. g. ſilibe- rationus. ſ de liberat. legar. E t per conſequens. illorum Dd. decifio, etiam poſito eam veram eſſe, nullo modo extendi poteſt ad caſum præſentem, in quo agitur de Jure patrona- tus, non Cathedralium, ſed Parochialium Eccleſiarum. Præterea Ferdin. Vaſq.& Ioan. Lup. lo- quuntur tantúm in Regibus Hiſpaniarum quibus hoc ſpeciali priuilegio Romani Pon. Conſilium Vigeſimum. tificis conceſſum eſſe Iohan. Lup. affirmat, Deinde& opinio Archidiac.& ſequentium, nec in illis quidem terminis„ in quibus iple loquitur vel ſequenda eſt. Tuͤm quia illa opi. nio nullâ lege, nulläcq; ratione firmâ compto. pbatur,& certum eſt, illam opinionem, quæ nullâ lege, vel ratione comprobatur, nullo modo fequendam vel tenendam.§.& conſiae. femus. Aurh. de rrient.& ſemiſe!. diſſen nend de repud. ailla- ext. ne ſede vacante. c. ui qui, as ſen. rtent. excomi lib.. cum multtis ſimilibus alegauu oer Iaſon. l. ilam. n. 6. 7. G&. Gde cellat. Tum quia illa opinio multis firmiſſimis rationibus con- funditur. Et certum eſt, illam opinionem, quæ rarionibus firmis confunditur, nullo modo tenendam, velſequendam. J. 7.§. edne que. C ae veter. Iar. enucl. l. AEmilius. ff. de miun. Hum. I. Igitur ſequitur, Principes P. prætendere non poſſe, ſe eam ob cauſam, quòd ciuitas, in ipſorum Ducatu ſita eſt, præſumptionem Iuris pro ſe habere, quòd lus patronatusin Eccleſijs, ſitis in ciuirate S. ad fuas Illuſtres Celſit. ſpectet. Secundò hæc deciſio confirmatur. Nam- que Eccleſia, exiſtens in aliquo loco in dubio præſumitur eſſe extructa a populo illius loci & per conſequens, Ius patronatus in iſtä Ee- cleſià, ad populum iſtius loci ſpectare, præ- ſertim ſi ille populus ſit in quaſi poſſeſſione illius luris patronatus, proui boc expreße G&in de R. I. in o., Panormit. c. querelam. ⁷. 9. ext. Äe lection. Panorm. c. cum Eicléſiæ. n. io. ext. eod. Pæ norm. confæ 1. in pre& in fn lib-2 Rocoh: Curt in eract: de Jurs patron. verb: conffruxit. quæſt. zunus 2s.& 29.& verb. ipſe vel us. nu. 413. CF4. De. conſæ I14. col. pen:& ſin. Brunell in tract. deleg quæſt. 23. Verſ, ſecunda opinio eit, Couar. repetit: poſſeſſor, parr. 2. S. 10. nu. 3. Ae R. J. lib. 6. Et con- firmatur ex co. Namq; dubio omni carct quòd populi illius loci, in quo Eccleſiaert- ſtit, in quà iſte populus percipit ſacramenti, & verbo diuino iaſtituitur, interſit, illam Ec⸗ cleſiam extrui. Et certum eſt, quòd opus, fe 2 8 8 2... 8 ₰— quirens expenſas, in dubio præſumatur&r- tructum ab eo, cuius intereſt. Bart. IaC DD. l. cum ſeruus. ff de Verb. obligat. urg. Uofn Gd. ment. preſtand. Illaque quaſi poſſeſſio luris pa- tronatus ſecundum communem,&receptam Dd. ſententiam per vnicum tantum uun vnicam nempe præſentationem quæ effectun „. 2 5 61 6 ſortita eſt, acquiritur. gl eh verò& Äen, V I Geijd tatumc uc h) Haanh. V runes phl Smuatuscc Dalen u, TNuxr Ka dTala Wuronauus Uenlderg Naua ne hu n Uade ſulag al. Nnaan. m anjer⸗ S h.. d Maauunte Pdaaus 9. Wrinanc 4 1 Hecie traait Ioan. And c. quod alicui. letuir 2.1„.—Mell lenchte Nopbs. — lgeſtma un ien e— 21-⸗. 2 ude erim dn Conſilium Vigefimum. Em ills adän ext. de iure patrou. Olarad. couſ 312. Calder, conſ- exiſtentes in ciuitate§. quitur ve ſc n ten 72. Ttr. So iure patron. Ablias 5.1. verſ& haær faci- 9null. lege na Seeen de relig. domib. Cardin lorenz. c. e ltre- ur,& ce 6„ F. Ebl. 2. Ppſ. 2. eXr. de ne Po. Bald 2ed, la. ge, lnct b 35. 1udp. Durdau nobilu. lib. 1. gloß. den Eacléſia ddo S el rniche a Saltend. Verb. füum,& 1i Innoc.& Da. G& Kup. n. Juendam welte 4 gr. exr. de cadiſ. Poſſ.& propriet. Abbas c. c«um olim. .Aarb.. menn du exr. esa. Iir. Abas conf..12⁊ 10l. 2. li6. 1. Dec. cbuſ. Nhade iha er, 3 6. 726. ol. J. couſ. 127. col. 2. conſ. I2 ⁄. col. J. conſ. 127. N excum, 18„ mn el. 7. co⁴/. 129. Socin. conſ. 214J. col. I. lib, 2. Franciſ. 8.(1lan„. 76, 8 Balk, 1u rrats. de praſeripr.. parr Brincip. qucſt. lopinio mulk au 5. dul. 7. Veyſ. quarta 2encuaſio. Srauer. 2en 124. ol. itur. Bt cenmch 8 2.G 2 523. 1. Iue⸗h Japrimo untnd,Atier Ruini. e rnionldus* couſ. Jo. In pr. lib. J. Robt. Curr. n Eyatt. de ture pa- dokn nh b u rron. verbo, inperens. H. 30. Rol. 4 Vull. 2ouê. 37.2. * en w relſcge 26. G 27. lib 1. Alex. con).„*ο. lib. 4. IHlamq́; ſen- reien hram tentiam communem eſſe atteſtantur Frauc Anus. exr r m lan Eipr a.c. cùm Ecelohia Surrina. n. ot. Nol. Val. donſ. O. Deaas eaen da. Ae⸗ K6.⸗ Multö vero wagis per præſenta- Nam. In yr. exn n. nones plures quis quaſi poſſeſtioné luris pa- praaru. FRarne aien. kronatus conſequitur Cora. conſ. 37. f. 5. Dec. Cmf nfan Daag 4oAſe 127. col. 2. conußt, 12½. col. 2.& conſ. 729. col. 2. 11. Grauer. suſ. 522. n. 3. Verf. foptlnd principaliter. leitur ſeqpitu Nia Ral. d Vall. conſil. 27. num. 27. fib. r. ET in] ure foſſe ſe camodcuing Patronatus vltima regulatiter quaſi pollefflo loruw Ducatu(uch n con ſideratur. Pider. de Sen. conſil. 242. d¹ 2. 91 chrca redsum. Verf. ad ſécundam. Olaral. conſel. 1. habere, Rii, Rotza deciſtan. 7. 1 1 antiquis. Dec, coufil. I117 elijs, ftis in ciunr b Quſer2. col. J. cenſ. 120. col. 2.& couj. 129. col. 2 Gra- t. ſpectet.„, Aer. con. 522. N¹. J. Curr. in rractaru de Iure Parron. ccundobæc decütegir verb. comperens H.„„l. Kol. A Tal. conſ. 27. n. 24.&ꝙ ccleſia, exilteminänet 39. 116.1. zmitur eſſe exran i Sed Duces p. in libello, ab ipſis produ- rconſequens lusmm cto, contra ſenatum S. expreſsè pon unt, quòd 1, ad populum ſtub ſenatus S. vItra 30. annos pra ſuo libitu,& n ſ ille populss ſtim Superintendentem,& ommes alios conciona- luris patronstus, imn tores VOCauerit, condu xerit 8E præſenta uerit, dr Hn. Aeea non ſemel tantum ſed ſæpiùs,& quoties- ma Reſena cund; opus fuit; IIleq; libellus contra Duces Iu* Em 8 P. abſq́; dubio plenam,& indubitatam fidem 4 Panm Slm 1 facit; Clari enim luris eſt, quòd producens auu:6. Iu ſr 97 libellum de Erepam ven un bello poſira. G ven M 5 N de condirionib. Iuſtir. 1. cum precium.&ibn Bala.& 4. Jen G. idb Da. C aeliberal, cauf. 2loſ. l. rura. Cae omuni a ęro de- 499 39 Ferr. lib. 10. Olarad cnſ. 297. col. I. Cuma. conſ. Sz. „ urt. 2. †A u 39 col. 2. Imo. conſ,l2. circ. fi. Atl. c. examinara. nor. z. anch exr. de Iuaic. A0 La⸗ cnſr. col. 2. conſ7. col. z.lab.. loci, I 7 conſ.3g. quaſ.. l10,2. Nonm. canſ. 23. couſ. 92. conſ.og. Alus pe 9 Oconſ. 329. Loan. de And. conſ. 77. Igiturex hoc in ſequitur, quòd Senatus S. fit in quaſi pofſ: utis patronatus, nempe luris vocandi, con- in dobo 9 duce neli, Spræſentandi ſuperintendentem, re- liquoſq́; concionatores in ciuitate S. aA slus Rurfus ex hoc infertur, ſenatum, popu- * ög umoߧ. hanc præſumptionem luris pro ſe Iesn habere, quod ipſi omnes omninòo Eccleſias, A 155 ædificauerint quod- que Ius patronatus in omnibus omninòo Ec- cleſijs ciuitatis S. ad fenatum populumq; S. pertineat. Tertiò ſecundum naturam eſt, cCcommoda cuiuſq́; rci eum ſequi, qui oncra, ſiue incom- moda ſuſtinet, l. ſecunadum naturam,&r il, Deuius Caguol.& DD. de R. I. l. I. 1 Pr. de inſitrur. act. 1.2. F. pro ſecundo. G de Caaucus toll S. cum aurem. Iuſt. de empt.& vena.« qui ſentit.&&ilbi 2l. TDau. Anar.& Dyn. ae R. I. lib. G. Imò abſurd um eſt, alium habere commoda,& alium fuſtinere o- nera. l. 2 Hand. Sed in figurat ione caſus narratur, quòd ſenarus, atque populus S. omnia omninò o. nera Eccleſſarum ciuitatis S. fuſtineant,& inter cætera de ſuo ſtipendia conſtituant pa. ſtoribus, atque concionatoribus Eccleſia- rum ciuitatis S. nec non& ſarta tecta Ecc le- ſiarum ſuis ſumptibus conſeruent: Igitur ſe- quitur quod ad ſenatum, atq́; populum S. ſi- militer& omne commodum„& per conſe- quens, ius patronatus, quod commodum, ſiue honosreputa tur, Toan. And. Aur. de Buvrio, Ca- dia.eanorm. C Dd. rub., exr. de ure patron. Ca- Har. Calder. repetir. c. rrauſmiſſet. exr. ae iure pa- tron. Rock. Curt. in trac. de ivre Batron. H. agredioy & verl. bonorifieum ſHectare debcamn. Quarto lus limitatum extra limites ſuos minime extendi deber. I απellauerar M de His, quæ in reſt. el. l. eum feruo. in pr.& ili Bala- M. de ſeru. export: Il. in ratione. S. fimal. ſf. ad l. falctd l. ira aurem. ꝛn princeſrde aamtnift. rur.lin grus. S ibi Alb: aw Rofar. M. de acquir: rerum dimt b., kum paten S. aulciſßtimis. de legat. 2 l. fed ſ Plures. J. qd'ſubſliruros. Verſe?u arrbgato& ili Pala- Imor Rapb. Cuman. Alexana.& Iaſe ſf. de vulg. pupe ſub. l. milites aęrum. Se de re zmilire! aęe cam Gemintano.& ibi Bala:& Salicer C de tranſact. Feline c. cm orainem. nu. 2. ext. ae reſcript. Felin. c. Pezrus. col. J. ext. de homicid. cum mulru Fimiil- allegat: Per Draquel, in rract. cſſaute cauſßi parr. nu. 142. G Iz. Similiter clari Iuris eſt, quòd ceſfante cauſa ceſſet& effectus.. Ehr 8 ds, exr. Ae Iureiur.& gum ceſſanre.& ibi Ehilippus. Francr De- cius Co Dd exr. Ae appelar. c. cum infirimiras,exr- de pœænit.& remiſiio. l. in omni, c& ili Sarr. de adopr. l. licer. F. ea obligario. M de procurar. l. a- dtione. S. ſi alicuius. F. pro ſocto. l. fn. C&ili loßs⸗ & Bart. de teſt. ꝛur. l. fi duaas. 9. Pen. M. de excuſe 2ur. l. ex ſacto. in pr:&ibi Da& Alex- M. ae vulg: 2 Pupil: l. aaigere. g. quamuis. ſf. de Iure partro- var. cum mult: fimilib- alleegat, per Vraquek. in rractar: ceſſante cauſa. num: I1. cum z. ſequen- ribus. Quodque mutatâ cauſâ Iuris& ipfum quoq; qui in poteſtate. g. fnal. de lægar. præ- 156 quoque lus mutetur. l. Paulus,& ibi Bart. ſf de acqyuir. hered. l. licitaru. S. fin.&ibi Bart. C OA. RFae publica. l.r. C. e rm por lucra. deſcriprio. lib. 20. I. cum patronus. ſf. de legar. 2. l. ſi fundum. per f⸗ deicommiſſum. S. fin& ibi uotar ſfe de leg.. Bald. rub. quæſi. 4. C. de Sſurb. Bald. repetit. l. 2. co42. quæſi. 7. C. de ſeruit& aqua. Decius& Caenol. lun omnilus cauſis. ff. de R. I. Socin. conſ. 93. l10. 10.,1.J. Tyraquel. in rratt: ceſſante cauſci. part. I. nu. 19. Sed in figuratione caſus narratur, quòd Ducesb. antiquitus,& vltra omnium homi- num memoriam in Eccleſijs ciuitatis S. nul- lum penitus Ius patronatus, nec vllum lIus præſentandi Clericos habuerint, præter hoc„ quòd ſuæ Illuſtres Celſitud. tantum habueère Ius patronatus in Eccleſii Im V.& paſtorem illius Eccleſiæ, tanquam patroni tantùm præ- ſentauerunt. Similiter in figuratione caſus narra- tur, quòd paſtor ſiue parochus Eccleſiæ Im W. antiquirtus,& vltra omnium hominũ me- moriam Eccleſiæ S. non inſeruierit, nec im ĩjs diuina celebrauerit, nec etjamad hoc facien- dum aptus, vel idoneus fuerit,& inſuper in Clericos ciuitatis S. nihibpenitus Iuris ha- buerit, quodq́; ipſi cum Clericis, Eccleſijs, atque rebus Eccleſiaſticis ciuitatis S. nihil commune, nihil negotij fuerit, præterquàm quòd ipſe Cappellanis ciuitatis S. de obla- tionibus fidelium, in Eccleſijs factis cibum, & potum præbuerit, quæ oblariones in Ec- cleſijs harum regionum penitus in deſuetu- dinem abière, nec ampliùs in vſu ſunt. Deinde etiam in figuratione caſus nar- ratur, quòd Senatus, necnon& certæ fami- liæ ciuitatis S. vItra omnium hominum me- moriam habuerint, Ius patronatus, Ius nem- pe& vocandi,& præſentandi omnesomninò illos Clericos ciuitatis S. qui vel ex rediti- bus beneficiorum, quæ à ſenatu, vel ciuibus S. fundata fuère, vel alioquin ſumptib. fena- tus, aut ciuium S. fuſtentati. 5 Ex quo infertur, illud Ius patronatus, quòd Duces P. in Eccleſid S. antiquitus ha- buère, limitatum fuifſe. Rurſus ex hoc infertur, illud Ius limitatü extra limites ſuas minimè extẽdi, nec ad hoc porrigi poſſe, vt Duces P. habeãt Ius præſen- tandi illos Paſtores atq́; concionatores Ec- cleſiæ S. quiex beneficijs Eccleſiaſticis anti- quttus à ſenatu, atque ciuibus ciuitatis S. fundatis, vel alioquin ſumpribus Senatus; aut ciuium S. ſuſtentautur, quodq́ue Duces P. ad- huchodte Fnibus ſui Iuris patronatus con- tentt eſſe, nec vllum aliud Ius patronarus in ciuitate S. quàm tantum paſtorem, ſiue Pa- rochum Eccleſiæ Im W. præſentandi vſur- pare debeant. Conſilium Vigeſimum. Quintò, Duci, Principi, vel alteri ſupe. riori, præſumenti aliquid extra limites ſuæ poteſtatis impunsè non paretur. I. fin.& ihi 90 Barr. Bala. Alex. Iaſ. Dec.& Dal Made luri ſdick 07. Juad c. vi aunuarum.& ibi Od. de conſiitur lib.5. Ht confirmatur. Namq́; factum, velpræ. ſumprum à Principe, vel Ducc extra limites ſuæ poteſtatis ratum non eſt,& viribuscaret. l. fautum d Judice,& ibi Dec. Caguol. ſf de R. Ia ea, quæ d ludice,& ibi Dyn. eod. l1r. lib.g. Atque perinde habetur, ac ſi illud ponà Principe, vel Duce, ſed ab homine pemitus priuatofa. ctum, vel præſumptum fuiſſet, ęl. Dec Go gunolal. non viderur. S. qui iu)ſu. ſf. de R. I. Deciu C& Cagnol. A. l. factum à ludice. Felin. c. dilettu n. I. limir.- e᷑;t. de reſcripris. Similiter id quod lure permittenteſſt, 9 licitè,& lIure fieri cenſetur. l. Graccbus, Gubi Barr. Bald. Alb. de Roſat.& Dd. Gadl. Jul. e a. dulter. C. qui petcar. 23. o*&. Pbilip. Port. conſou. Etis, qui quid lure permittente facit, alteii non inrelligitur inferre iniuriã. i niuriaruabii S. ir.f de iniurijl nemo damnum facit& ili Decꝗ Cagnol. ſſ de R. I. neq́; fraudem. arg. 1. C. dein integ. reſtit. l. nihil conſenſui. S. non capitur. Giu Dec.& Caęnol. de R..I. Eique, qui quid lege per- mittente facit, nulla debet moueri contto. uerſia. I. ancimus. la.. Cde admin. ut. Et con- tra eum agi non poteſt neque ad pœnam tor poralem, neque ad pœnam pecuniariam. Cxibi Dd f. quod quiſc; luru:.! in ntubinaus f Ae concubinu. l. Cracebus,& ili Bart. Bala. Aben anta 3 unnadan de Roſar.& Dd. C. ad l. Iuliam. de adult. afll, plag’en. 3.& A ſ. de.O. Felin.& qudin Eetlqu rum. nu- I4. exr. de couflitut. Dec. l. bona fides an. Fin. ſf de R. I. Bald. l. Decuriones. Cex quib auuſ ꝛnfam. irrog. Cagnol. l. nemo damnun aat. ſr àt d4 EHyppol. de Mayſ l. patre vel marito. n. 7 M de qur Hion. Ioan. Næui. in ſluula nupt. lib'er. u. S4-Cun — multis ſeqq. Pbilip. Port. con Tſo. n. 41. neque damnum. I. nemo damnum facit. cx ili Dea Caęuol. ff. de N. neque ad intereſſe. Per. de Bel la perr. I. ſi qui ex conſenſu. Gibi Oyn. n. g. Ahl In C. de Ppiſc.& Cler. Alex. l. ſt conuenerit.". 4 ibi Decius lectu. I. nu. 20. limit. 4. ſf de nai kt non tantum quoad pœnam, damaum velin- rereſſe, ſed nec vllo alio modo id, quod g timè factum eſt, facienti nocere, vel obetle debet. Philip. Porr. conſ 39. n. 16. Cum itaque Duces P. metas ſuæ potelur tis, ſuiq́; Iuris exceſſerint, in hoc, duod 4 d illos eneficijs 4 §. funda: ia Senatui S. paſtores,& concionatores0 dere, nec non lus patronatus, quoa concionarores,& paſtores, quicxb Eccleſiaſticis, à Senatu,& ciuibus tis, nec non& alijs ſumpribus Senatus, Jer uium 8. ſuſtentantur vſurpare præſumps- m. Sequitur Senarum S. Ducibus P. in hocu Datd ü Arn 1 e Daci dia Rteſtadi Denti die 1 4 Similiter ic qwodhe te,& lure fien cenleta 7. Bad. 4 de Nêſa Hdll 2 2u¹ Nercat. 2).„4 khh * qul quid luregemina lntelligituriafeneinnit e nrenin laens ümmiu . ARI nec fruim⸗ n dr. l zibul aubauia F&Qez de] Eiue ente facit, nulh cham um agi non potettnegkaf lem, neque ad pænmn * 21 us D4 ſf nund Jnuiſg nn. 3 b cadanu. 1. Cruuches Cüln „(r. C 24( dl Mas „ 4. G&νρεν 14 ext. 4tanfiutlal A.I Bd1Denal i CeSnalLemdmn 7 4r Mur junert un 2uss bar Nus. 1I 12„ ng all En. Phulh. Pan 2 1 „ Amunfa 1 Conſilium Vigeſimum. 157 puneé non paruiſſe, ipſoſq́; propter hoc fa- tum neq́; ad pœnam, neq́; ad dammum, neq́; ⸗did, quod intereſt, nequè aliter conueniri poſſe. ctas ab aliquo, tanquam à patrono, acceden- nn te curſu, ſiue lapſu temporis, præſumitur,& probatur lus patronatus ſiue titulus iuris pa- tronatus videlicet quòd is, qui tales præſen- tationes fecit, ius patronatus legitimo titulo 2c qui ſie rit. Panormin ſua diſp.incip. Augerio. Fri- aenise Sca casſas. Cardin. Clen. 2. qu&4,3, deiure haxron,Præpeſechorramur. Aift. 7i. Decconſel. i/col. hin Alexand conſ.ze. libwz. Franc Salb in raut. 46 Er&ipe.: Han.rpart prinap quh,ponumg. Roch. Gertiin Tract. de iure patron- Verb.ipſe vel i.n. 43,4. Gr Felin cauſam. n.. ext., de præſcript. Felin. in inatt quando literæ Apoſol. noceanz, patro. ecdleſicol. ln Eiufdem opinionis ſunt& illi Dd. qui con- cludunt, per antiquam poſſeſſionem ius pa- rronatus probari. Balal. cum ſaper. Cde rei vind. Barbar. conſei incip. ilud Meram. lib.r. No⁴. Curr. in tradk. de iure patron. verb ipſe vel ws. nu. †. G„.. Carſer ſingincip parronatus, el. 2. Er licet aliqui Dd. velint, ex lapfu tem- poris,& præſentationibus aliquibus, non ali- ſit tale, cuius in contrarium memoria non extat. Felin. c.cauſam quæ, n. j. e;xtde præſcript. Eeli. in traci. quando literæ Apoſt. noc. par. eceleſ. col. Fin. Franc. Balb in tract. de praſcripr.I part.. parr, princ. quaæſt. o. ꝗ. Tum per text. aqᷣuerelam, bi, de anti- h e neebier ere de elect. ponderando vide- cùm illud dicatur de antiquo, ſiue antiquum, cuius in contrarium memoria non extat. I2- nocent.c. Veniens. ext. de V. S. Alex.& Iaf. l. cum ali- quus, C.de iure delib um muls. fimil. allegat per Aym. Grauer. in tract. de antiquitat tempor part.=. S. circa primam. n.. Hieron. de Mont. in tract. de finib. cap. 7o. Tum quia, cùm quælibet eccleſia præſu- matur libera, is, qui allegat eam ſeruituti iu- ris patronatus obnoxiam præſumptionem luris contra ſe habet. Rock. Curt. in tract. de iur. Partron. verb. ipſe vel us, nu. 9⁰. Attamen ego iudi- co, ad præſumendum hunc titulum, ex lapſu, ſiue curſu temporis, interuenientibus præ- ſentationibus, non requiri lapſum illius tem- poris, cuius in contrarium memoria non ex- tat, ſed ſufficere lapfum longi temporis, 10. nempe annorum, vel ſaltem longiſſimi tem- Poris, 30. nempe vel 4o0. annorum. Namq; clari& indubitati iuris eſt, nec non& à DD. magis communiter traditum, quòd regula- riter ex lapſu longi temporis, 10. nempe vel 20annorum titulus aduerſus ſcientem,& pa. tientem præſumatur. gloſf." ſeruitutes:in pr.verb. Sextò. Perpræſentationes plurimas fa- ter præſumi ius patronatus, niſi illud rempus icet illud verbum,(antiqua conſuetudine) certam: circ. fin.& ibi Sart. Paul. Caſtrenſ ſf de ſer. uit gloß. l. cum de in rem verſo,& ii Batrol. ſf. ae vſarus. Innoc. Abbas chi diligenti-ext. de præſcript. Anron. de Butrc peruenir. ar. 11. Gibi Abbas. exr. de Cenſib. Burt. Alex.& Iaſ. l. qui in uliena.§. z. M. de acquir Hered. Alb. de Roſcl.2. C. de ſeruit.& aqua. Augel.§. æquè col. y. Verfic. caurela. Iuſt. de act. Ca- pol. de ſeruit. c. 9. col. 2. Selin.& de quarta, num. a exr. de præſcript. Alex.& laſel. ſi cerrir annus, C. ae pact. Franc. Balb. de praſcriyr. 2 part.. parr. princip. quæſt. 1o. num.. Et hoc vſq́; adeò verum eſt, vt etiam in ijs, in quibus agitur de magno præ- iudicio, titulus ex lapſu 30. vel 40, annorum præſumatur. Innocc. peruenir. col.3. ext. de empr. & vend. Alexand. lſciendum. colia. ſfde verbor. obli. Curr. Sen. conſ. j. incip. ſuper motiuis. col. 2. ciras med. Franc, Balb-de præſcripi. 2. parr. 3. parr. princ. quaſi. 10. nu. 27. Verj. tertia concluſio. Et hoc po- tiſſimum procedit, interueniente ſcientiâ,& patientiâ aduerſarij. Namq́; per ſcientiam, & patientiam aduerſarij Iuſtificatur poſleſ- ſio, vel quaſi, etiamſi illa præſumptionem iuris contra ſe haberer. Anton. de Surracum ec- tleſia.& ibi Imo. col pen. exr. de cauſ. poß.& prs- Prier. Dectonſ=2 2. num. J. Felina ſi ailzgenti. nu.]. vzerſchecundæ reſtrictiaexr. de præſcripz. Rol, AVall. conſ. 4 /. nu. 22*lib.=. Nec obſtat text. ind. quere- lam, ibi, autiqua conſuerudine, ext. de election. Namque iſta verba illius text. non ſunt verba deciſiua, ſed ſunt verba narratiua partis, ex quibus verbis narratiuis partis regulariter argumentum vel collectio ſumi nequit. gloß. eaudétts. Verb. ex post facto. ext. de elect. gloſß. C. 2. Verb. non teneris,&ili Gemi de dolo& uruma- ciadtb. G. gloſſic.-Verb. collarionem. de rerum perma- rat lib. o gloſgil.I.& ibi laſmnum. 22. Cquando non pe- rent, paft. Similiter non eſt verum, quòd Laico, fundanti ſe ex lapſu temporis,& con- iunctione actuum, quoad præſumendum ti- rulum iuris patronatus, ius commune reſi- ſtat prout hoc tradir Frider de Sen. conf, 22 3.col. 2. in n. Deaconſ. 1s 2rol-fin. Tolandd Valle, conſ 2/, n.ar. lib.I. Eo potiſſimum caſu, quando populus, ſiue parochiani illarum eccleſiarum, de qua- rum iure patronatus agitur, iſtum titulum ex lapſu temporis probare nituntur,& ſunt in quaſi poſs. iuris patrronatus, tunc enim præ- ſumptio iuris non refiſtit, ſed adſiſtit allegan- tibus titulum,& ius patronatus, hcur hoc ex ſupra dictis liquer Et licet quælibet eccleſia in dubio præ- ſumatur eſſe libera à iure patronatus, ſiue à ſeruitute iuris patronatus, hcur hocex præaicrüs liquet. Attamen iſta præſumptio non eſt vr- gens, ſed leuis,& non eſt ſpecialis, ſed genera- lis: Et certi iuris eſt, quòd reſiſtentia iuris ſiue præſumptionis iuris non impediat commu- nem neque præſcriptionem, neq́; præſum- 0 ptionem — 8 ““ ——— ——— ———— — — —. 34 58 ptionem eo caſu, quando iſta reſiſtentia, ſiue præſumprio contraria eſt, vel leuis. Anton. de Butr. a peruenir. col F. ext. de Cenfib. Pet. de Audbor. cſine poſſeſionede R. I. in 6„Feltn. oſi Atligenti. m.S. verf quarta reſtrictis,ext. de preſeripr, vel gencra- listantum. Fald. l. 1. ad f. God. de ſeruit. Pet. de Anch. d c. ſime poſſeſione, Fel. d.- ſi ailigenri, nu.·S. vel quando interuenit ſcientia,& patientia illius, de cuius præiudic io agirur. Ant. de Buir. qcum eccleſia Gili Imo. cl pen. extt. de cauſ. poſß.& ꝑprapriet. Felin. eſi diligenti. n.3. Venſ. ſecunda réſiri- Ctio exr. de præſcript. Des. conſ. ³4. col. ſin. Rland. dà Fall conſcar n. 42.lib..... Sfatten Sed in ſpecie facti, mihi propoſitã, narra- tur, quòd ſenatus atq́; ciues S.vltra omnium hominum memoriam habuerint ius patrona- tus, ſiue ius præſentandi, reſpectu omnium omninò clericorum ciuitatis S. exceptis tan- rùm illis cappellanis, quosparochus eccleſiæ alimentauit. Similiter in facti ſpecie, mihi exhibitaà, narratur quòd ſenatus S. fuerit vltra 40. an- nos in quaſi poſſeſſione iuris patronatus, ſiue iuris præſentandi indiſtincte reſpectu omni- um omninò clericorum, paſtorum nempe,& concionatorum ciuitaris S. Nec etiam quicquam dubitandum eſt, Duces P. habuiſſe horum actuum notitiam, à ſenatu S. celebratorum. Tum, quia hi actus à ſenatu S. publicè,& palaàm celebrati ſunt. Et dubio omni carert, illius, quòd in aliqua prouincia publicè& palam fit, præſumi o- mnes omninò homines, ſiue incolas illius prouinciæ notitiam habere,& habuiſſe.*1. im B. ex oblationibus S. factis exhibuit& ext. de poſf. prælat: c. quod dicitl, aiſt. 26. Panorm. e. Pahoralis, n. J.de elect. Clem. I. in fin. de conceſß. præ- bendgl:liſi ruror petitus,& ili Bart. Cde peric. tut. faſ'liſt per errorem nam. 11.& I2,fAe iurksdict. om. iud. laſ. Seſi Ageus. nut,. Infi. de Action. Aym. Grauer. onſ. 193,1,11⁷l Tum quia ex laplu longi tempo- ris, 10. nempe annorum ſcientia& præſumi- rur,& probatur. Salic. l. aurorirare, C. vnde vi. Gald. conſ.. col. ⁊. tit. de præbend. Raph, Cum. conſrb. col pen. Dec. conſ f& 3. col. ẽ. Aym. Grauer. de antiquir. remp. parr. 2. F. ex præmißis, nu. 4a. Laurenr. yluan. ronſ.96. nu.]. Et cum hactenus probatum non ſit, principes P. hiſce actibus, à ſenatu S. cele- bratis, contradixiſſe, eo ipſo patientia ipſo- rum probata cenſertur, per iura vulgaria. Igitur ex hoc infertur. Primò quòdex dapſu illius temporis immemorialis, iunctis præſentationibus plurimis præſumatur& probetur, quòd ius patronatus, ſiue ius præ- ſentandi clericos omnesciuitatis S. exceptis tantum illis, quos Parochus eccleſiæ im Vex oblationibus fidelium factis S. alimentauit, addenatum populumq; S. pertineat. 214* b 2 4— onſilium Vigeſimum. Secundò ex hoc infertur ex eo, quòd ſe. natus S.vltra tempus 40. annorum indiſtin. ctè habuit,& exercuit ius patronatus, ſiue ias præſentandi, quoad omnes omninò ce. ricos, paſtores nempe,& concionatores ciui. tartis S. præſumi& probari, quòd ius patro. natus, fiue ius præſentandi, reſpectu omni. um omninò clericorum paſtorum,& concio. natorum ciuitatis S. ad fenatum, populumii S. pertineat. 2hnt .. Sept imò ius patronatus alicuius ectſe. ſiæ acquiritur non tantùm fundatisne, con. ſtructione dotatione, permutatione,& titulo vniuerſali, ſed etiam ſingulari donationisti. tulo, prou: hoc expreſſe,& in)pecie nauur glofer piæ mentus 10³xht.7 gl. cum ſeculum. exi deunn patron. Iunoc.& Dd. rub. exr. 2od it Roch. Curq iuré patron. S. aggrediar n..& verbo ipſe velu.un Ffacitext. cis.& ibi Da. de lure patron. Eb.s. Etli- cęt in hoc contrarium tenet. Bala. l. 7. cul, pen. Cde edict. D. Adrian. toll Bald. conſe f F. lib. 3. a norm in ſua diſßoincip. Augerio. dub.r. Attamen præcedens opinio eſt communiter approba- ta, prout hoc traair Roch. Curr. in rract. de iur aim verb ipſe vel u. num. I. Idemq́; illa opinio in iu- dicando,& conſultando ſequenda, cùöm in- dex in iudicando ſemper communem,&te. ceptam Dd. ſententiam ſequi teneatur. 120 iti Bala rde ſeuator 1. ffde offic qæcſtor. l. Aible ras, inm pr. ſf. de his qui not. infam. Albbas. Teliuꝗ Decxic.z. exr. de conſtir. vſq́; adeò, vt is qui conin communem opinionem iudicat,& imperitun præſumatur. Alex. conſqp*. n.ciεν.*. Et facitli- tem ſuam, atq; parti læſæ ad id, quod intet. eſt, condemnetur. Tarr. I.is. C. de peen. iud fui mal iudic, Augelus lzerminarü: C.de fructib& lui expenſ. Abbas c. prudenxiam, in pr.exr. ar oſfi adulé. V gar. affl. um prolatis. rae re iuaic. Et non tau- tum per conſenſum expreſſum, ſed etiamta citum iuri patronatus renuntiari, illudq́ pet renunriarionem, ſiuc conceſſionem, tam taci- tam, quam expreſſam in alium transferri po- teſt, prout hoc expreſiè tradis Curain. Pariſunſatt n. S.lib.& Allegans ad hoc traaita,& notata in aule denrib-exr de priuil. Panoric, per noſtras ext de lu Par roð³. 1 Similiter non tantùm totum ius patro- natus, ſed eriam pars ipſius altera parte te· tenta titulo donationis ſiue conceſſionis graâ- tuitæ in alium transferri poteſt. Vinceut 27 5 etur. nuatione, exr. de iur patron. Calder-nfe lit patron. Roch. Curt. in tract. de iur pat ven ipſe velu qu. 19. n. 15. Et licet mandatum alioquin ex li- pſu temporis non præſumartur, attamen be non procedit, vel quando actus geſtus talls eſt, quam gerens veriſimiliter abſq́; mandato præſumpſifſet, neq́; inchoaſlet. Aots dedi 22.in antiquus. Socin. conſca6:col. lib.;. Deuuces 4 ane Ch zunck Rain9 cuhr Cu'un waecdit Nux éann Nunandl Rhauuitat ſeus ii lb eddet 3 — —— — p— —— 2 —— mirr. Ca Curr. Sen. canſal. 77. col. a. Vel qua ndo vl- en A tra laplum temporis concurrit,& ex parte il- Pexſuuaa lius, de cuius fauore agitur quaſi poſſeſſio,& duc inn ex parte illius, de cuius præiudicio agitur ſci- domand clerc da entia,& patientia. Alexaad conſe. col pen. lib.a. orn cunnde Brun. eſor.vt, I. vel quando adſunt aliæ con- perrinezt. aüa iecturæ. Cærr. Sen. onſ.7 V.col,pen. venſ. rertia con- ept main aluſ. Grauer. in rrat. de antiquit remp part. 2.2.g. acquirire hennun Præterea quoq; conſenſus illius, de cu- F dernonma ius præiudicio agitur, in actu aliquo inter- Itienae ueniſle præſumitur ex coniunctione, ſiue ra- na Gletuntg tione coniunctionis illius perſonæ, quæ iſtum h actum celebrauit. 7 /eruus ommunuv, frde don. n uen int vir& vxor lin ezatanen ibi e ſf. de aaopt. yn. Bala. Salicer.& Paul. Caßtrenſ. linuiruis, Varnna Hagrana. dn Ca Drocur. Iaſ. l. quæ dotusnu. 72. Hſol. mar. Quod ers. r.O 44 procedit non tantum coniunctione ſangui- mhoc— nis, ſed etiam in qualibet alia coniunctio- asd.D.Atna al un ne.* æ. 2. col. fin. arg. illius text. exr. de bu, 102 rdigeuua uæ 83 d Drælat hine cenſenſa. Cup. I2ſ. qu abrtus, n. e Raac Anmua Vs ſplur. matrim. Similiter& ex ſcientia,& ccdems opinio cttcommn. Patientia longi temporis 10. nempe annorum r hac nnadr AasCnand præſumitur,& probatur conſenſus. Rala./ hi f- petels un. ltensit ius, arg. ill rexr Cae perit. herea arg: l. qui in aliena, ndo,& conſultachan zupr arg. il. zexr.& ibi Da. ſiae acquir'her. Alex. l.z. in iudicando ſeme m S.Voluntare. col.-. F. ſol. matr. Iaſ. quæ doris, nu. O†. 2m Dd ſententimſaim F. eod. tir. dafas ſeaamlufa Sed in ſpecie facti,mihi propoſitã, narra- er f aru uuxal tur, quòd in Prima viſitatione, Dominus D. B. Reri de anffi npuſ Vnä cum confiliarijs. Ducum P. talem ordina- aioam uln ionem fecerit, cùm ius patronatus Eccleſiæ im B. quæ perhibetur eſſe mater omnium ec- — cleſiarum ciuitatis S. vnâ cum ædituis eccle- m atq; partt 1 ſiarum eiuſdem cuuitatis ius,& poteſtatem ondemnetur. Im u habere debeat, adhibito conſilio reliquorum auic iagru liemi l Concionatorum S. virum doctum,& idone- — 4 um ad officium ſuperintendentis vocandi, nominandi, ſiue præſentandi. Et cum illi r onleniuneceſe conſiliarij Ducum P. qui talem ordinatio- un— nem fecère, fuerint homines prouidi,& ſapi- nunrionem ſureuce entes, quos non Veriſimile eſt, tale quid Præ- wimer 1 ſumpſiſſe abſq mandato Ducum P. præſumi 40 vrſtnui 9⸗ deber illos conſiliarios iſtam ordinat ionem dbemaub, feciſſe ex mandato expreſſo Ducum P. tùm A per ſupradicta, tum quia pro viris prouidis,& boneſtis magna præſumptio militat, quòd un uv ipſi nihil temerè, imprudenter, vel abſq́; legi- „ſed etiam pal hes præſumpſeri nt. aæniſi&ſent,& ibi gl.- C& Ablr exr e, æbend: mnocrci. exr. de deric peregrinavr. Wan. 4 dͤe 3 elra:in Tract:de beneficchs, parr: 2. q. 23. 2. a1. Bart. Au⁴⁵ꝗ&☚☚σ⁴⁴¶sB6t. ⁰uaeat:repez. Authrbabita,num. 97. C ne Flius pro . patre. laſ 2.2.33. F. ſi quus in iu voc non ierit. Et lcet 9 hoc multò magts in caſu præſenti dicendum sEtlica Aeuus, ea b 121 linati àm K — u c m 0 cauſam, quia iſta ordinàtio, palàm& fnt,w9 u Publicè facta nec non etiam per totam ciui- o 94 tatem S. publicata eſt: Et ſic Duces P. abſq́; timo mandato, aut poteſtate fecerint, aut Conſilium Vigeſimum. 159 col. r. nſil. 22. el-penal. Dea l. z. col- 4. C qui ad- omni dubio illius ordinationis ſcient iam,& noritiam habuérc. Et cumiilla ordinatio ſcientib& patien- tib. Ducibus P. vltra tempus non modò lon- gũ, verùm&longiſſimum obſeruata,& ſenatus S. per illud tempus ſcientibus,& patientibus Ducibus P. fuerint in quaſi poſſeſs. 1uris, Su- perintendentem vocandi, nominandi,& principibus commendandi ſiue præſendandi: Ex hoc ſimiliter probatur, conſiliarios Du- cum P. illam ordinationem, feciſſe de manda- to Ducum P. Et poſito Duces P. fidem facere poſſe, quòd conſiliarij ad iſtam ordinationem faciendam, nullum mandatum tacitum vel expreſſum habuerint: Atramen cùm adno- titiam Principum P. peruenerit, talem ordi- nationem à Doctore B.& confiliarijs ſuæ illu- ſtris Celſit. factam, atq́; Principes illam con- tradicendo non improbauermt, ſed eam vl- tra tempus longum ex cerrà ſcientiâ tolera- uerint, ex hoc ſequitur Principes iſtam ordi- nationem& approbaſſe,& ei conſenſiſſe, tùm propter magnam coniunctionem inter Du- ces P. eorumq́; conſiliarios, qui reputantur pars corporis illorum: tum propter patien- tiam diuturnam. præl. Scc.cum cura.& ili Panorext. de lur. patro. e. Juggeſtum,& ibi Panor exr. eod. Iaſ.& Da. l. fi qui nubi bona. S. iuſſum ſ de acquir, her. Ang. conſ. f+. col.2. Atq́; per conſenſum ſiue ratihabitio- nem ſuperuenientem actus prius geſtus in præiudicium conſentientis, ſiue approban- tis, validus,& firmus efficiatur, eriamſi ille a- ctus vel ab initio fuerit nullus. Ballebſeruari op- HPoſ. I. f.de offi. proconſ. Alexx. conſ. 7&. col pen. lib.. Dec. empey qui non probiber. n. 16. de R.I. vel nomine approbantis non celebratus. I. marer. Cde rei venait Iſi fandius, F. I.ſfide pignor. Barr. l.ſ¹ pupi lii. S. ſea ſi cgo. ſf. de negos geſt. Præterea eriam Dux P. nomine Philippus piæ memoriæ in epiſtolâ miſſà ad ſenatum 8, cuius copia mihi ſub literà C. tranſmiſla eſt, expreſſè confeſſus eſt, quèòd ius nominandi primarium paſtorem, ſiue Superintendentem in ciuirate S. ad ſenatum S. ſpectet,& pert ine- at. Illamq́; confeſſionem tàm contra Ducem Philippum piæ memoriæ, quàm contra mo- dernos Duces ſuæ illuſtris celſitudinis ſueceſ- 0 2 ſores 4 — 3 —— * ———— — hhͤoͤoͤ—— 4——— ———————⸗—⸗—⸗—⸗—⸗—⸗—Iñññ ———— —————— 160 ſores plenam,& indubitatam fidem facere, dubio omni caret: Cum ſit clari iuris, quòd confeſſio contra confitentem plenam nidem faciat ficue hoc ſupra Aauimunquoòdq, e onfeſſio heredi, ſiue ſucceſſori vniuerſali, perinde vt ipſi confitenti noceat. argl. ea quæ a patre, de veſlit. milit. l. cum 4 marre. de rei vind. l. cum here- dem l. aliud eit vendere. S. abſurdum. liin omnibus oſficis. g. non debco, l. qui in ius. f. Ae regul. iurus Quinimo non rantum conteſſio ſucceſfſo- rivniuerſali, ſiue heredi, ſedetiam ſucceſſori ſingulari præiudicat,& contra illam plenam fidem facit. Farzoll.. G. ſi heres. ſfæ ad SC. Trebell Frauc. Aret conſ. 1o2. cirafin. Sscin. Conſ.ii.Col.z. conſ. H2. cl. Z.lib-. cum mult. ſimil allegar. per Aym. Gra. aer.in tratt. de antiq. temp part. 1·§. ampliatur, n. 22. Etlicet Dux Philippus b. in iſtà epiſtolà affirmet, ius patronatus in eccleſijs S. ad ſuam zlluſtrem Celſit. ſpectare ſeque illud ius ſibi abſq́; diminutione conſeruart velle, attamen illa claufula ſiue reſeruatio generalis, mini- me extendi debet ad ſpecialiter permiſſa,& conceſia: Et ſic nullo modo extendi poteſt ad ius vocandi, nom inandi,& commédandi fiue præſentandi Due ibus P. Superintendentem, hue primarium concionatotem, quod ius ſe- natui S.competere Dux Philippus iniſtà epi- ſiolà expreſſe,& ſpecialiter confeſſus eſt cùm zegibus cautum, nec non à Dd. traditum ſit, clauſulam, ſiue reſeruationem generalem, non extendi ad ea, quæ ſpecialiter permiſſa, & conceſſa ſunt. Prout hoc exproßè& in'ſpecie rraaet Card Pariſiconſ. 16. n. 30. lib. S.& ſatus proba- rur, tum per text l.doli dlauſula,& ibi laf Dd. ſh. de verb. oblig. rum perid quod tradit Bart. Aægel.& Fulgoſ.l-fin-Hidem quſitun.& ibi laſnum. J. ſf. de rondict. indetdt. Et ſic ex prædictis liquet, per iſtam ordi- nationem eccleſiaſticam, nec non Epiſtolam Ducis Philippi,(ubſecutam, titulo donatio- nis, ſiue gratuitæ conceſſionis ius vocandi, nominandi,& Principibus P. commendandi, nue præſentandi Superintendentem, vel pri- marium concionatorem), in ſenatum S. tranſ- latum, etiamſi ſenatus S. illud ius anteà non habuiſſet. Octauò. Licet patronatus ius patronatus neq; in ſolidum, neq́; pro parte, abſq́; conſen- ſu Epiſcopi in Laicum titulo donarionis, vel- conceſſionis gratuitæ transferri poſſit: Atta- men clericis, Hue locis religioſis, etiam abſq́; conſenſu Epiſcopi ius patronatus in ſoli- dum, vel proparte, titulo donationis, vel conceſſionis gratuitæ applicari poteſt, iuxt. rext. dlarum& expreſſum c. I. in pr.& ibi loan. Andre. Archiaiac. Petr. de Aucbor Franciſ-& DD. de iure patron lib. G. c illud,& ibi panorm. Cardiin. & DD. exr. eod. DD. c. ex tnfinuatione,&c. cum Conſilium Vigeſimum. ſecundum. ext. de iure patron. panorm.& luwes de monauhus. ext. de præbend. Roch. Curt in iralt as iure patroun. Verb. pra. qudſ. 2. num. 3. G. G. ver. ipſe vel u. quæſt. I7.n.32. Et idem quoq́; iuris eſt, ii 1us patronatus titulo donationis ſimul concedarur laico,& clerico, ſiue locotcligio. ſo; tunc enim ſimiliter illam conceſſionem. etiam abſq́; conſenſu Epiſcopi factam, ratam eſſe iudico, eam ob cauſam, quia de iure pa- tronatus, quod clericus, vel locus religio- ſus commune habet cum Laico, in omnibus, & per omma idem ius ſtaruitur, quod de iure patronatus ſoli clerico ſiue eccleſiæ compe. tenti ſtaruitur. gloß- a. 1. S. hin. Verb. Ectleſa. ſticus, Gili Archidiac. Pet. de Anchor. Gem. Phi. 1 6 lip. Franc.& Dd. de iure patron. lib. d. Panorm.., a eam te. q. J. exrt. eod.. tit. laſ.k ſi emancipaui, u 20. C de collat. Per. Rebuſf. in tract. de priu. ſchul priuil. 100. n:K. 9 facatexr:l. ficommunem. ſf. quema. mod. ſeru. amit. Et id uodlatè tradit Felinic. rext. ae præſeript. Iaſe d. l. hemancipari. Perr. Rebuſein rract: ae priu. ſchol. priu. 1⁰6. tarione, liquet, quòd ius vocandi, nominan- di, commendandi,& præſentandi Superin- tendentem, ſiue primarium concionatorem, non tantum ſenatui S. ſed eriam conciona- toribus, ſiue eccleſijs S. conceſſum ſit, ſicut hoc ſatis patet ex co, quod in iſta ordinatio. ne cautum eſt, quòd ſenatus atq́; ædituis vnà cum conſilio aliorum concionatofum ius& poreſtatem habere debeant, Superin tendentem vocandi, nominandi,& Dueibus P. commendandi, ſiue præſentandi. Igitu ſequntur, illam conceffionem, fiue ordina- tionem impugnari non poſſe ex co capite, quòd illa conceſſio ſiue ordinatio fucrit f- cta citra conſenſum Epiſcopi- b Nond, illi actus, in quibus aſioquin com- ſenſus Epiſcopi requiritur, etiam citra con- ſenſum epifcopi expediri poflunt;, eo caſu, hoc ſatis probarur, tum per id, quòd legibus expreſle caurum eſt, etiam illam collationem beneficij eccleſiaſtici, in quã conſenſus B piſcopi requiritur, citra conſenſum Epiſco- pi fieri poſſę eo caſu, quando epiſcopi copis haberi nequit. c. 7. g. f.&ili DD. ne ſea. valan l te lib.. Draquel. in rrat. de lægib. nnubial. Slil- — o. uum. ¹½6. Tum quia licet in alienatione le rum eccleſiæ requiratur conſenſus Epiſcopi- adbbatis. 12. q. 2. cum multus himilib- Attamen a- lienatio rei Eccleſiaſticæ, etiam abſq; ſenſu Epiſcopi fieri poteſt 160 caſu, quando Epiſcopi copia haberi nequit. Panlat. conſi- II. incip. A loue principium. 7ol. I. Verfft. Pr4le ed poſito non tamen conceſſo, TVyraquel, 2) S. de A.connub. gloßis. n⁴ν. Tum quia feg plaritet is actus Sedex ordinatione, factà in prima vil- mbpilo ujde 7 u mem 9 quando epiſcopi copia non habetur: ſut r el enon ddasſt dung con- Natiurt, 1 llente 4 dherriey 1 traas gic 4 4. 1 duude alcalee * 1 matug, e .* quocd clerc 3 4 munc laberann 1 4 1 Trogar ſ. uötnu 2aaus[Oli dlnch lat 3 ttatuitur. Ktel. c. l a A A 4 lnn G0 Anudaac„ 6 Da. un zan— FErar 0◻ 44 1 4.. err 4* 6I. ead. FI. Aja- Conſilium Vigeſimum. 161 is actus, in quo conſenſus alicuius requiri- tur, ſiue adhiberi deber, etiam abſq; conſenſu illius expedire poteſt, eo caſu, quando illius, cuius conſenſus requiritur, copia haberi ne- 1 liter la quit. Bald. l. tranſactionem.& ili Alciar. G de nauſact. Bala.conſeaot.lib.. Baldl.in coniundt. Cide nupe. Barr. Ang.& Rapb. Fulgoſel ſi longius S. fin. arg. illius texr. ſde iudic cum mulr fimil. nlleg per Vrag. in rract. Ae legib- connub gloſße.o. num.. ſc ad au.19. ſdem quoq́; luris eſt. ſi Epiſcopi quidem copia haberi poſſit, ſed Epiſcopus ad præſen- randum conſenſum ſit inhabilis, ſiue non idoneus, tunc enim ille actus abſq́; conſenſu Epiſcopi perinde expediri poteſt, atq́; ſi E- piſcopi copia haberi non poſſet: cùm ſit clari uuris, quòd actus aliquis, in quo conſenſus ali- n hen ngf an cums requiritur, ſi ipſe ſit inhabilis, perin- 44100 44.4 Jaun r4 ſann Fœrs. anus. E la qualatnai Senpt. 14&., femaaat e pna ſchal Inu uſ. Kdex ordinsticre, füt dac, liquet, quoduuma vommendandi, R&xſan cntem, flue prmmarudem taatum ſenatui.den us, liue cccleſijs Ktwatt auis patet ex eo,qudut utum eſt, quod ſcmuua cum confho aicrun aus poteſtatem habete dera tntem vocandi, aomgid- 8. je mmcndandl, fuc Mäcde tur, illam concetiocer,- b. 1 m impugnari do 11 ..1 Aldard alla coocetio fuc dlis 44 5 3 tra coafenſumfüclhh 114„. dulboo 4 17 0 „ reuuiutuneh Lenr runpe U,„ 5 1 1 aend 1 c0*ʃ 1 „. aut 7.* 1 nec 9* 7 de abſque conſenſu illius expediri poſſit, atque ſi illius copia haberi non poſlet. Ralaus, Angelus, Imno.& Franc. Aretin. I. rum. beres. aro. illius text. ſf de acquir her. Rom. liſt quis mili bona. S paten filto. ſfede aaquirkered. Alex.! a. 5. volunrarem, col. 2.& ibi Franc. Rip. ſfe ſol. matrim. Bald conſ.20 1.lib. I. conſ.2p0.lib. 3. Alb. de Roſin rract. Raxur qucſt. S2 fac, texr. iſi nepor,ſf de ntu nuprll Fea ſi vnius,S filiusfam. ſfae intunpst ram dementis, Cae Bpiſc. aud. l. l furioſi, Cde nupr cum mult. ſim. aleg. per Tyraquel.in tract. Ae lægib. connub. gloß. P. num. 33. vſg ad num. 24. Et hoc quidem genera- liter verum eſt, poriſſimum autem procedit, ſi loco Epiſcopi abſentis, vel inhabilis in iſto actu adhibeantur perſonæ honeſtæ; cum ſit clari iuris, quòd actus, in quo requiſitus eſt, conſenſus Epiſcopi, ipſo abſente, vel inhabili exiſtente, coram honeſtis viris, perinde vt co- ram Epiſcopo expediri poſſit. Sald. ar. in fin. ext. de eo qui mit in poſ:rei ſer.&æ Iaſe l. fin. num. 2. verſcerrio facit, Cde iuaic. Et idem quoq́;H Iuris eſt, ſi loco Epiſcopi abſentis, vel inhabilis exiſtentis vnus tantum vir honeſtus ad iſtum aur actum expediendum adhibearur, prur hocin Amili traait Panorm. c fin.& ibi Philip. Franc. 1o Juæſ.9.& Dec.num. †. ext de Appellar. Sed certum eſt, quòd in totâ P. nec non in omnibus vicinis Ducatibus,& regionibus, v. bi Euangelij doctrina lucet, Epiſcopis addi- is Romanæ Eccleſiæ, omnis luriſdictio ſpi- ritualis, omneq́; lIus, reſpectu Eccleſiarum, abrogatum ſit, illiq;; quoad Ius patronatus, atq́; Iuriſdictionem exercendi in illas Eccleſi- as, in quibus Euangelij doctrina lucer, peni- tus inhabiles effecti fuerint. Igitur ſequitur, etiam poſito in rranſla- tione luris nominandi, vocandi, commen- dandi,& præſentandi Superintendentem, ſi- ue primarium concionatorem Epiſcopi con- ſenfum requiſitum fuiſle, cùm tamen Epiſco- pis hodiè omnis poreſtas abrogata ſit,& ſic ipfl inhabiles effecti ſint, iſtum actum tranſſa- tionis etiam abſq́;, conſenſu Epiſcopi impu- gnari poſſe, præſertim cùm loco Epiſcopi ad iſtum actum conſenſus reuerendi, atq́; doctiſ- ſimi viri domini Iohannis B. Sacræ Theolo- S1xæ D. atq; Paſtoris primarij in, Ecctleſia VVitebergenſi adhibitus fuerit. Decimò. Etiam in ijs caſibus, in quibus in acquiſitione, item& tranſlarione luris pa- tronatus conſenſus Epiſcopi requiritur, ſuf- ficit, ſiue conſenſus Epiſcopi interueniat in ipſo actu, ſiue ante actum, ſiue etiam ex in- teruallo poſt actum. Panorm.& Cura Florent. c cura arg. illius text ext. de Iur⸗ patronat. gl. I. c. edo- cæri.& ibi DD.ext. de reſcript. Panorm. ocum ſecu- lum. exrt. de Iure parron. Pauorm. a. ſug geftum. eod. rit. Panorm. conſ.s'e. col. I. lib. 2. Rora deciſ. fim. rir. Ture patron. Roch. Curt in tratt. de Iur. Patron. verbo pro eo, quæſt. eænum. †eρꝙν Nec etiam illud re- fert, vtrum ille conſenſus ſi t expreſſus, an ve- rò tacitus. Namq́; hoc caſu conſenſus taci- tus idem operatur, quod expreſſus. Cara Tlor ccura infin ext. de Iur patron. verl pro eo. quæſt. S. eum. 12. Conſenſum etiam præfumptum hoc caſu ſufficere ſtatuo, cuùm ſit clari Iuris, quòd in actibus omnibus, in quibus conſenſus ali⸗ cuius requiritur, regulariter conſenſus præ- ſumptus ſufficiat. Gad conſ,—+ num. 20. Verſiad quiutum. TYraquel:intradt. de U. connub. 9l.7. n. 27. facit id, quod tradit FSranc. Arer. wnf.r. col.r. I29 l. non hoc. col.. verſ. confirmo perhoa C. vnallegir. Franc. Rip. c. cum Eæcleſca Sutrina. col. ꝙ. verſ. rerrid ampliari potestextae cauſ, poſe& proprier. Et inacquiſitione, ſiue tranſlatione Juris — patronatus conſenſus Epiſ. copi interueniſſe Præſumitur, ex lapſu temporis löngi, vellon- Siſſimi. Arckiaiace: nemo. de conſecrar-Aiff. 1. panon ccura: in fine. exr. de Iur, patron. Curain. Tlorenr conſ. I.1ncip. quædam ſocietas. Andr Barbat. conſ⸗. lib.2. Rom. ſing. 72 Rom conſc col.2. Abb.e Sobiræ. ext. de cenſib. Felin. ade quarra.n. 2 exr. de Præſcr. Iaſ. l, ſt tertius annus. n. 1o. Qde pact. Carain. Florenrta requiſi- éiſti. ext. de reſtam. Roch. Curt in rrazde lur. patron- venb pro eoqueſ, eu. 10. Et confirmatur ex eo, namq́; regulariter ex lapſu temporis longi, ſi- ue longifſimi præſumitur& conſenſus,& omnis alia ſolennitas, tàm intrinſeca, quam extrinſeca in actu aliquo requiſita interue- niſſe, illumq́, actum debito,& legitimo modo celebratum. Anę. Imo. Rapb. Cum. Alex. Dall ſci- ezdum.& ibi Iaſenu. 16. vc adnu: D.- Hde.0. Ang. Alex.& Dd in laqut in altenaiin pr. verſched ſi non zdierit. ſfde acquir hered Toftienf loan. Anah Feli. & Daic dlberit, ext. de reſtil. Eloſtien. oan. Andr. Felin.& Dala illudl ext. de Præſumpt. Tyraq. de Ucon- nub gl. zrnum. e. vſc aa num. 29. Grauer. in rracz. de anriq. temp. part. 2.§. venio nunc ad terriam.& F. Vidimus in genere, per ror. in qutib. loces Draq. & Grauer. multas auroritates ad loc cirant. 0 3 Et —— —— 4 ———“— 5 3 — 7——— ———— —.————— 162 Conſiium Et eo caſa, quando is, in cuius fauorem de præſumendo conſenſu, ſiue ſolennitate a- gitur, eſt in poſſeſſione, vel quaſſ illius rei, de ua controuertitur, ſciente,& patiente ad- uerſario, tempus longum, decem nempe an- norum, ad prælumendum conſenſum,& ali- am ſolennitatem ſufficit. Paul. Caſirenſcvnſ. 202. col. 2. conſfl. g.. col. 2 circ. med. Alex. conſil. A 3. in fin. libr. Sociy conſil.2o& col. z. lib. 2. Corn. conſ. 7. col. J.lal.conſerA*.col fin.& conſ.24 2. col. I.lib 2. Grauét. de autiq. temp. part.3.· S.uenio nuncç ad tertium n.I· Et eo caſu, quando is in cuius fauorem de præ- ſumendaã aliquaâ ſolennitate agitur, non eſt in poſſeſſione, vel quaſi illius luris, de quo con- trouert itur, lapſus 30. annorum ad iſtam præ- ſumptionem inducendam fufficit, etiamſi agatur, de maximo præiudicio. Alexaud. l. qui in alieno. in pr. num.. ſf. de acquir- hened. Alexand. conſil. 179. col. 3. lib. J. Aym. Grauet. de antiquit. Mnarr.. S.venio nunc ad tertiam,nu. d. Sed in caſu præſenti à prædictâ ordinati- one, factâ S. inprimà ordinarione lapſi ſunt plus quàm 30. anni,& ſenatus S. ab eo tempo- re ſemper fuit,& adhuc eſt in quaſi poſſeſs. iuris vocandi, commendandi,& præſentandi primarium concionatorem, reliquoſq́; con- cionatores,& quidem ſcientibus,& patien- tibus Ducibus P. lgitur ſequitur, etiam poſito, ſed tamen non conceſſo, in caſu præſenti ad robur,& validitatem iſtius ordinationis eccleſiaſticæ, nec non& tranſlationis iuris vocandi, no- minandi, commendandi,& præſentandi pri- marium paſtorem, reliquoſq́; concionatores, conſenſum Epiſcopi, velalterius requiſitum fuiſſe, illum tamen conſenſum exX lapſu illius temporis 3o. annorum præſumi. Vndecimò, licet tranſlatio iuris patro- natus in Laicum etiam titulo donarionis, abſq́; conſenſu Epiſcopi, regulariter fieri ne- queat: Attamen donat io, ſiue conceſſio gra- tuita iuris patronatus, eriam abſq́; conſen- ſu Epiſcopi, facta in præiudicium donantis, ſiue concedentis valet,& rata eſt. Rora deciſ W. rit. de iur patroniin antiquis. Roch. Curriin tract. de iure patron. verb. ipſe, Vel w. num. z33. Ex quo infertur, etiam poſito, ſed ramen non conceſſo, in conceſſione ſiue tranſlatione iuris vocandi, nominandi, commendandi,& præſentandi, de quo in caſu præſenti agi- tur,& conſenſum Epiſcopi requiſitum,& il- lum non interueniſſe: Attamen nihilomi- nus illam donationem, ſiue conceſſionem, ac tranflationem iuris patronatus in præiudi- cium Ducum P. qui illam conceſſionem ſiue tranſlationem fecêre, valere,& ratam eſſe. Duodecimo, Donatio, conceſſio, ſiue tranſlatio iuris patronatus, ſiue iuris vocan- Vigeſimum. di, nominandi, eommendandi,& præſentan⸗ di, ab aliquo facta, non tantùm ipſi conce- denti, ſed etiam omnibus ſucceſſoribus il lius nocet,& præiudicat, prour hoc exyreſ rradir Archidiac Petr. de Anchor. Geminia. G Philip. Frane c. I. in pr. de iure patronauus, lil.s. Rora deciſ. ig. rit. de iure patronat. in anliquun Calu couſil. 19. rit de iur. patron. Paul. Caſtrenſ. conſilae. incip. circa præſẽntem. num 3.&. lib. 12. Alexana conſal. 13 · num. 20.conſil. IT. nu. 6.& ibi Carol. Malin, in adait. conſil. 26. num. 1o. lib. F. Roch. Curt in mali de iur patron-erb. ipſe Vel ks. quæ. 33.1.7z. Igitur ſequiturſ, quòd iſta conceſſio, ſiue tranſſatio iuris vocandi, nominandi, commendandi,& præſentandi primarium concionatorem, fe- cta abilluſtri Principe ac Domino, Domino P. Duee P. de qua in caſu præſenti agitur, et. iam in præiudicium ſucceſlorum, moderno- rum nempe Principum, valeat& rata ſit. Decimotertiò. Communis opinio ius facit,& pro iure habetur. l. Barbarius Plulipyus &x ibi gloß. in verb- reprobari. lacob. Burrig Ban G DD.& ILaſ. num. 22. M de oſficpraætorl,z. ff adse- Maced. l. 3.& ibi Bart. ſf. de ſupellect. legatl Ze nodorus.& ibi Saluert. C. ad sC. Maced. rit.z G&ii Bald. C de ſentent.& interloc. om. iud. l.1. Gii Bald. Fulgoſ DD.& laſnum 1. Cde teſtam&† nus, l. decernimus, Cde SS. Eccleſ. Antoni de Bume conſultationilus, ext ae iuripatron: oan: Andiecaam dilectus, ext de conſuer. DD. ad probandum. ett re iudic. Ang. S. ſed cum aliquu. Inſt. de teſiam. Sed in ſpecie facti, mihi propoſità, narra tur, in totà P. ab omnibus omninò Thecb. gis, communiter doceri,& reputari, quòd lus patronatus quarumlibet eccleſiarum, ſiue lus vocandi, nominandi, præſentandi& con- ducendi concionatores ad quamlibet eccle- ſiam, ſiue parochianos cuiuſlibet eccleſiæin- diſtinctè pertineat. Igitur& ex hoc ſequi- tur, illam communem ſententiam, R& opinio- nem Theologorum pro iure,& veritate habe⸗ ri,& vt ius publicum ſeruandum,& ſecun- dum illam etiam lus patronatus Eccleſiarum ciuitatis S. ad ſenatũ populumq́; S. pertinere- Decimoquart ò, clari Iuris eſt, nec nonet⸗ iam Dd. communiter tradunt, ius patronatus etiam à Laicis præſcribi poſſe. Ioæn. And Au ron. de Butr.& DD. aquerelam æxrir ds elect Joun. Ananeiquod alicut,de R. I. lib. 6. loan. Anar. len, de Anch. Domi.& Philip. Franccr. de I patrod hi. Cara. Clem. 2. quæſt. J. ext. de dect. Panarm. S fani⸗ ext. de priuilegYε. Panerm. conſcuG. lib-2. Ronna- 4 2os. Alex.conſ,7r col 2G& 3 lib4. Ceſcr Tamben, rract. ae Iur. parron part.⁊æ lib-zI queſt.r ari,2.No ech Curi.in tract. de lur patron. verbiipſe, ve li Iusfan 2.S0. Felin.in tralt. quana, lite Apoft. n¹ hamn Eccleſiæ. Gemi. conſ. 2s. Felin. cin noftra-nudoe aues din 764 6 2 0 8*ℳ☛ 9 ₰* Declus, 4 6 de reſeripr. Coru. conſes*. col.. libs veuen⸗ ir eh 4nai Winum, NMpatrohe I Nwipne r legii Ulen, — 4 lecd erian veneralild. col. 17. exr. de excepr. Dec. conſ. I11. enſ 12 2. conſ. 120. G& conſelza. Franc. Balb. in rrac. 9 Khichas 63 de præſcripi. 1. barr.y. par. priu. quæſf. 9. Caralin. Pa- ,. dnase, neſ conſc a7. n. 72. lib. I. Cuuar. c. Poſfetor. part. S. 1. 44 uu ehds ud. de R. I. iu 6. Aug. Fero. conſ.G. n.g. lib.2. IHamô; ie zan Sopinionem communiter receptam,& appro- dh ae ngen an batam eſſe, atteſtantur Dd. locis præallegatis. 12 n, Et hoc vſq́; adeò verum eſt, vt in Ppræſcri- eeea ptione luris patronatus, ſecundum veriorem, W. un ans,& receptiorem Dd. ſententiam, titulus non A — quod taand s. Z. Dec. conf 134. Cæaſar Lambertz in tract. de 9 ecandi, nomi lar patron. lib.r. Part. 2. quaſt r. Paul. de Ciraain. lprimarimn, A zu rract. de Iure pat. pari. J. arr. 3. quæſt. 17. Alex. ab illuſtri brineig h couſe 7s. lib. 4. Franc. Balb. in tradt de præſcripr. r. c P.de quiin dlun part pars. princ. q. 9. u. 6.&. Couarr. operit. c. ann hrriudicun adin pallehur. parr. 2. S. 10. 2.. Ae K. I lib:g. Kol. A Vall. nempepr 2ſeT7. 2. AI. lib. z. Et licet aliqui Dd. velint, ad Decimotenid b præſcribendum lus patron. titulum requiri; un rior eſt. Et inſuper illi Dd., qui concludunt, Lef wuei nminlui ad præſcriptionem Iuris patronatus titulum 9 Maun n f aufim requiri, decidunt, titulum eriam, min us legi- 41 daſaſ timum,& inualidum ad præſcriptionem lu- C Migalamt alh ris patronatus ſuffic ere, prout hoc expreſè traair ICα fersens G& uka Pauor. couf. 106. in prin: lib. z. Et confirmatur. KegCDDc Hamnt Namq́; regulariter titulus etiam in ualidus, ſi- aruma,Caeltuh ue illegitimus ad præſcri ptionem cauſandam Keneeiu tcnafans luften uu Caſt. 3— 3 4. 1 2,— n lrn. g. de quarra. cul. penult. verſe irem faliir. exvr. —— 2 de d hnn franc. 8 in traci: de Draſeript. J. cdin ſpccie fiäümünn Darr.y. pari: princ: q. 12. 2. 2. Et hoc potiſſimum 5 mlpeci ds Procedit, quando quis Ius patronatus non intotif 14 omni aduerſus Eccleſiam, ſed aduerf us Laicum ammuniter dden ins præſcribere vult, prout hoc expreßoè tradir ban. onatus quatume d Ana. Aur. de Bur. C& DA. c. querelam. ext. de elect. ocandi, nomi 1 Cara. Clem. 2. q. J. exr. de lure Patron. Alex. conſ. ndi concionatofes aun 72. col. 2. lib. J. Roch. Curr. in tract, de lur pat. Verbo ſiue parochinoh 6 19 ipſe ve lus. n. S6.& 2f. Franc. Halb. in tract. de præ Mte pentinet u d Krupr. 1. Hart.part. princ. q. 9. Franc. Ripa. rub nu. a communemſenten 79. exr. Ae Iud. Benedidt. Ae Vad. in add. na Felin. Thcologotum roiusi c. quanzo. exr. de lud. Rol. Valle. cnſ. T7. n. 33. lib. r, dlicun ſaun Et Ius patronatus, nemine penitus refragan- t 1us p sanu ke,præſcribi poteſt, ſpacio illius temporis, cu- llam etiam tipopum ius in contrarium memoria non extat. Panor. acis S.adſenal em luns conſ. 1960. col. 2. lib. 2. Alæx. conſ. 7.†. col. 3. lib. a. Fe- decimoqun 6 undt kin. c. cauſam. col. 5. exr. de præſäript. Ang. Bero. nnſ.G. n. 9. lib.J. 14 lacenee⸗ Præterea Dd. communiter tradunt, lus pa- num G Db 1 tronatus præſcribi ſpatio 40 annorũ. Balallz. Aaide„— mus 22l.2. G de ſeruir.& aqua. Rom. conſ. 34149. Alex. conſ. Fphlih 4 7.. lib. 2. Cora. zonſ. 2. u. J. lib. Z. Frider, de Sen. dn naohbcu 1 couſ. 234. Dec. conſæ 24 Caſar Lambert. in traci. aunn 10 de lur. par. lib. z. part. 2. quaæſt. I2. Paul. de Citadin. 17 10 4 7 21 traci. de lur. Patron. part. G. Art. 3. qu. I7. Franc. e.a2 nuug Balb. in tract. ae braſcript. I. parz.. part. princ. ꝗe. 6*/8 1 unm 39 v-. Cewarr repetitc poſgeſſär.§. 2.§. 10. n. S. de R. I — nul nun 99 ubd. In quibus locis Franc. Balb.& Couarr. rur“ 1 e cnan Conſilium Vigeſimum. requiratur. Frid. de Sen. couſæ 22. Corn. conſ. 27. Attamen præcedens opinio meo iudicio ve- Kpro ue bani rior clt. B- 3 ceptam, aliqui etiam lapſum 30. annorum ad præſctiptionem luris patronatus ſufficere concludunt. Rol. 2 Vall. conſ. 27. u. J2. lib.I. alle- gaus ad hoc Frid de Sen. conſ. 22 ½. col. 2. in Fiu. Quin- imò verior eſt illorum Dd. opinio, qui volunt lus patronatus ſpatio longi temporis 10. nempe vel z0 annorum prælcribi, prouri boe rradunt loan. Andr. Domit. Per. de Anchor& Phi. lip. Franciſ. ar. ad fin. de lur. Bar. lib. 6. Goffred. quæſt. I9. Florial. ſeruiturtes. la. grande in pr. de ſer- uirurz. Roch. Curt. in tract. de lur. pat. verlo ipſe vel d. quæſt. 56. n. 92. Nol. A Tall conſ. a*. nu- 242. lib. 1. Illaq́; ſententia comprobatur per rexz! monu- menterum, C. de relig.& ſampr. fun. In quo textu Imper. expreſsè dicit, Ius funerandi, ſiue lus ſepulturæ; præſcriptione longi temporis ac- quiri, prout etiam conſuetudine ro annorum lus funerandi, ſiue ſepeliendi acquiri poteſt. Olarad. conſ- 223. Philib. Franc c lier. in pr. nu. 2. de ſepulr. lib. G. Sed certum eſt Ius patronarus, in omnibus,& per omnia æquiparari Iuri fu- nerandi, ſiue ſe epeliendi. Decius c. quanro. nu. S. er. de Judic. Et idem eft de menre Imnoc. Ii. quan- 10. Hoſitenſ.& Od... abolendæ. exr. de ſepulr. Pa. ner. F.I. n. J. notabe a. exr. æod. z1r. Similiter clari luris eſt, quòd diſpoſitum de vno ex æquiparatis, etiam ad aluud æqui- paratorum extendatur.&f. Parr.& Dd liſt qui⸗ Feruo. arg. ill. texr.& ae furz. laſ. aurls quas aciio- Ies. col.. C.de SS. Ecdleſe Iaſcl. zraußigere. col J. verſ. ſecundo moueor. C. de tranſadt. Laſe l. ſt arrogator: col. antepen. verf ſed redeundo ad principalem quæſt. Rt de adopt. aſ. l.. col. 5.& 7. Mde leg. i. Iaſf. S.ex ma- leftecs. col S. n.3p. Inſtit.de Acrion. Ablas.. de mal. ta. ext. de præbend. Deæt c. cauſam. col. 3. exr de Iu. aic, Dect c. ſecundo requiri:. col. fin: exi. de appellar. Panorim. conſ- J.r. col. 3. lib. z. Roch. Curr. repetir. cf. Car. 7. col. 2. verſe tertio limitarur in parua im- preſione. exi. de conſuerud. Grauer. ge auriq. remp. Parr. 2.§. tranſeo nunc ad quartam. n. 9†. gitur ſequitur, ſimiliter& Ius patronatus ſpatio longi temporis 10 nempe annorum præſcribi. Et cùm hæc opinio textum pro ſe habeat ex- preſſum, illa abſq́; omni dubio in iudicando, & conſulendo ſequenda, cùm ſit clari,& indu- bitari Iuris, quòd illa opinio, quæ textu ex- preſſo nititur, abſq́; omni dubio in iudicando ſequenda ſit, etiamſi contraria opinio com- munis eſſet. C. 7.§. ſd aeq. C de ver. lur. enua a Cappelanus.& ibi dbbas. ext. de fer. ban. Anar. 490. Felin. Dec.& Dal c.r. exi. de couſtirur. Alex.& laſ. licum prolatur, ff de Iud Neuidan. ſalu. nvuprlib. r. n. 57. Et cùm lure Canonico expreſsè contrari- um deciſum non reperiatur, hæc deciſio non tantum ſecundum lus Ciuile, ſed etiam ſecun- dum Ius Canonicum ſeruari debet, iuxra rexr. d. Cili Abb.& Da exr de oper nou. nunriar. 0 4 Sed 163 atteſtantur, hanc opinionem communiter re- ————— ——.— ——y—Cnn -—õõÿõÿõ——- —— 2——— 1 164 Sed in ſpecie facti, mihi propoſitã na ratur, quòd Duces P. in Eccleſijs ciuitatis tra omnium hominum memoriam nullum enitus lus vlurpauerint, præterquam quòd ipſi Paſtorem Eccleſiæ Im V. præſentaue- rint,& Ius patronatus in Eccleſià Im B. ha- buerint. 1 Simliter narratur, quòd Paſtor Eccleſiæ Im V. in Eccleſijs ciuitatis S. necq; diuina celebrauerit, neque illis Ecclefijs aliter inſer- uierit, neque etiam vllum lus in Eccieſijs ci- uitatis S. VIurpauerit, prærer hoc, quòd ipſe tantum certos quoſdam Cappellanos Eccle- ſiæ S. ex oblationibus fidelium alimentaue- rit. Deinde etiam narratur, quòd Senatus, at; Ciues S, vltra omnium hominum me- moriam habuerint,& vſurpauerint lus patro- natus, reſpectuommum omninò Clericorum ciuitatis S. qui velexreditibus beneficiorum Eccleſiaſtieorum quæ à Senatu, vel ciuibus S. fundata fuère, aut alioquin ſumptibus Sena- tus, vel ciuium S. fuſtentati fuére. Preterea etiam in figuratione caſus nar- ratur, quòd Senatus S. vitra 40. annos fuerit in quaſi poſſeſſione vocandi, nominandi,& præſentandi, non tantùm reliquos conciona- tores, ſed etiam primarium concionatorem, ſiue Superintendentem. Igitur ſequitur, Senatum atq́; ciues S. ſal. tem præſcriptione acquiſiuiſſe Ius patrona- tus, ſiue ius vocandi, nominandi& præſentã- di omnes illos Clericos,& concionatores, ci- uitatis S. qui vel ex reditibus beneficiorum, à Senatu, vel ciuibus S. fundatorum, vel alio- quin ſumptibus Senatus,& ciuium S. alun- tur,& ſuſtentantur. b FEt per conſequens ex hoc infertur, cùm hodiè& primarius concionator, nec non& omnes alij concionatores ciuitatis S. alantur, & ſuſtententur ſtipendijs,& ſumptibus par- tim Senatus&ciuium, partim verò ex rediti- bus redactis ex beneficijs, à Senatu& ciuibus S. fundatis, Senarum populumq; S. hodiè ha- bere Ius patron. ſiue ius vocandi, nominandi, & præſentandi primarium concionarorem,& omnes alios concionatores ciuitatis S. Rurlus ex hoc colligitur,& inferrur, Se- natum, ac populum ciuitatis S. ſaltem præ- ſcriptione acquiſiuiſſe Ius vocandi, nominã- di,& præſentandi ſupremum concionaro- rem ciuitatis S. etiamſi ponatur, hoc Ius ipſis antea non comperijſſe, quod tamen reuera i- pſis antea competijt. Decimoquintô. Præſcriprio immemorialis nunquã ſublata, remota, velexcluſa cenſetur. BSal.& Ang.l.I. Cne rei dom. vel temp. Balad& An g.4 mnes in f-Cde præſcript z0.vel 7o. an. Bald&Anę. Conſilium Vigeſimum. r= En ol.r. annal except. Ang.li. fe de concuſuin Anp S. ſi quus decurio. la 3. C. de aecurtonibus. lib. 10. An §. I. arg: illius text. Verb. præſcriprionus.. Aurh. 7 de cæt- non fiat commutanoe-Panorm. c. ſin, col.. ver quæro quidhi ſlaturo.& lli felin. cui i verfam ſubdin: exs: ae præſcript. Panorm. conſil p½. al.. lib. z. Florian. l. an vſusfruct. arg. ill. iext. frdeu- ſufr Roma.& Franc Aret. l. cum Hipulalus ſima Proculo. ſf de verb. sb. Rom. l.i. fe e vſucap. Trana Arer. conſ. 13. col. pen. Ver). ctrca tertium. Alex./ nemo poreit. col. fr Verſe&tene mente.& ibi Fran Ripa, n. 117. 65 de leg. I. Alexr confil. Go. nu. 2. lib.. conſil. 16. col.. lib. J. Præpoſ. c. 1.§. prærerea. cal.f de capitul. Conradi. Felin. rub. col. fin. ext. de pre. ſäripr. Iaſ. conſil. gz. ad fin: lib-: Dec. conſ. 20⁰.anla Franc. Balbe in tratt: de præſeript. 2. part. 1. pan princp. quæſt. 5. G J. part. J. part. princip. quaſta col. I. Mart. de Aflict. deciſ. 214. Steph. Bertranu confſil. G⁶. nu- J.& conſ.pt. in f. lib. I. Curt. Aun. in rract: feud. parte 3. quæſt. 3. Per. Gerbardi. ſing.:; Carol. Moltn. in conſuer. Pariſ. S. 7. n. 12 Vraqun rratt: de vtroq; retract: pari. 2.§. i. gl.z. nar ez. ll ludque quod quis vltra tempus immemotiale poſledit, vel quaſi, præſumitur à prædecelſo- ribus iuſtè,& bonà fide pofſeſſum,& acquiſi- tum, prour hoc expreſse noabiliter tradit Balkoſ diligenri. n. 29. ext: de præſcrip. Rol. ⁷Val conſfa.n3 lib.i. Et ex poſſeſſione illius temporis, cuiusin contrarium memoria non extat,& titulus& bona fides præſumitur, etiamſi non allegetu Bald d. c. ſi diligenti. n. 23. exr. de præſcript. Gul Lad. conſil& num. rJ. Franc. Balb- reper. 1. Celu part: 5. nu. 7. ff de vſucap. vſque aded, vt in pre- ſcriptione illius temporis, allegatio tituline- ceſſaria non ſit. gloß. c. ſuper quibusdam.yfe rered. verb: non extat. exr. de verb. ſig. Tidd Sen: conſil. 22 4. col: 2. Socin. onſil. 127. col. penult in fin: lib: 1.& conſil. 1 z. lib: 2. Abb: conſil⸗ culs. lib: 2. DAcoir. de præſeripr: lilrz. Cala: conſil. jtnttit de libell. oblat. Toan- Fab. S. æquè. Inft: de altinn. Guid. Pap. quæſi. 7 eo. circ fin: Iaſ l.ſi certus annb col-fin limit. 1. C de pactis. Godxd. vnflf.vin, p vtque in tali præſcriptione non requitatut titulus, etiamſi præſumprio luris, vel faei pofſidendi refragetur. ar.& ibi Da. de preſinpt lib⸗ 2. Cara. conſil. I14. Felin. c. hi ailigenti, olyiie Frrict. g. ext. de præſcript. Prætereãà quòq; poſſeſſio illius temporls, cuius in contrarium memoria non extat; ha- bet vim contractus. Bald. conſil. 271. ela. Mb. Orauet: conſil ro. nu. 11. Rol. AVal confil·dô.n 4 lib. z. Franc. Balb. in tracta. de præſcript. J part.† part. princip. quæff. 6. n. G. Socin. conſil. 40. al.fn. kib. I. Et quidem ſpecialiter cum Pr incipe ini. ri. Sarbar. confil p. in prince lib.. Rol. 27 al,wnn O6. n. yp. lib 2. Et obtinet vigorem conſtitun⸗ ſiue conceſſionis. 7. Hoc Iure. S. ductus, Ae as quor.& æſliu. ontra morem. Aift. 0ν⁹ femituun b 14 luch 1 iim pich vnſalha aumiu dundu.I nn van Nw. I Nun tn Slata, Anke WA,h. mrm. ugaldc 9 17,u¹ Nub. un een Rulshabe nn2 ex, Mn ern. Dmala.- mmanfe 66 275. thuni 9 lna auſ. ge⸗ ho9, Wnerel Wumm F. Du. fin. Alex. conſgl. 24. col./.& dnſil. Ta. nu.. dub. y Sald. conſil. 5 z6. col. 2. lib. 5. Socin. couſil. Ir. dol. Sen. lib. 2. Cara. Pariſ. couſel. 19. nu.r.(. 2. Ay- mon. Grauer. in rract. Ae aurig. Temp. part. f.. ab- ſolulis. nu.·. Rol. 2Z'all conſcl, 6. nu. z0,& couſ'. u. II. lil. 2. Et quidem factæ à Principe. Sald.: onſtl. 429. col. 5. lib.. Panorin. conſel. go. col. I. in n. li.. Grauer. caußal. 10. nu. 11. Rol. Val cotzſil. 96. n. 10. C cou). S. n. 11. lib. 2. fac. rex. c. duo. exr. 192 4a cedendi habet. Iau. Haunul. repet. l.uemo poréit. . 192. ſ. de legar. 7. Rol, à Vall. couſ. G6. u 12.116 2. Similiter poſſeſſio illius temporis, cu- ius in contrarium wemoria non exta t, habet vim pacti expreſſi. Sal conſil. I9 5. lib. 1. conſ,2 ε*. 193. uef. 4 Arun an wuſs?s onſ. T5o lib. 2. Dnſ. 20. cblum. 2. lib Laſ. l. 2. Nann 4. Aau qud minus. colum. 19.& ibi Rip. Hu. 2. ſff. Ae flu- 6.49. r— ku minibus. Ded couſ. J. nu. 6.& enſ. C³oο. colum. 2. 4 edzen aaft Card. Pariſ. nſ. 712. num: 20, lib. I. Grauæt. con] 10. Prn. ug ena Du. z1. Robagd. A Vall. conf.³o. na. 2.& 1 nw. 12. l11b. 2. Marrl. b Aqud. Balb. in traclar de ſediit, velquaſi meimf preſer'pr. 2. Pant. qwæſt: 6. nu. g. Imò plus opera- tur præſcriptio immemorialis, quam pactum. b In ſin. f. Famil erciſe. cuu. ext. Ierrelil Salb. in eracta. depreſcripr. f. Parr. J. part. princ. leone utn Aue4. 6. uu. 7. Et pofſeſſio, vel quaſi immemo- Etex polfechoneilum.. ⸗22. 0⸗Et pofleſtio, vel quaſi imme uanen Ilalis habet vim ritull, legitimé conſtituti 7a- rarium memorisamnen,, legitinr ſartiictt VG c. 2. exr. de reſtir. in 1ui. Felen. c. accedentes. bdes praſumitm eint ,., hee. An, eStLeAeHees 4 2fAbnin nan 2l. J. ext. ae præſcript loan. Iæue. l. neceſſurios, S. 4 Senn. 19 I wen aliaz. Verb. nousſtimò. n. 7. If. aa SC. Syl. Card. asht f un I7 1 4 Parsſ. on/. 26. n. 27. leb.:¹. cenſ. 25. u. 12. couf. 171.„. u fc rſuug llſt. C 212. li. 2. Graucz. de autiq. temp. part. 2. 9. Kionc illius temyri aig Aſoluzis. nu.„. Laur. Sylad. zonſil. o. n. g. Aur ria non ft. Afc 9. Nattla con)ſ. 216. u. 12. Rol. 2 Val, conſ. 66. nu. 44. et vus exdk un&i onſ. S. n. 9. 116. 2. Mandati etiam vigorem an aka Lacuafit obtinere lapfum illius temporis cuius in con- „6ℳ11.0. aufi nuli trarium memoria non extat ‚tradit Barbat. D4 vobntlali couſ.9. 11 6. 1. i„ pr. Roland. A Vall. couſ 6. n. 24. l1.2. 21 Aln h A Etvim decreti habere tradit Bald. f*. o¹. 3. 1— 4 9 gr. rl- 6. C. Ae ſeru. ſug. Frauc. Balb. tu rradi. dae præſertr J. S Trg v uis lat F.Part. J. Part. pri vti. A. F. nu. 2. I Odern mOdo raſcictiner Poſſeſſio illius temporis, euius in contrarium we memoria non extat, haber vim inſtrumenti 233 publici, demq́;in omnibus,& peromnia ope- erranc. liber NMarr. de Alic. Aecth. 239. in fin. Rol. 4 Nad. conf.3. n. 97. lib. I. Neon onetiam obtinet vigorem& autoritatem legis ſ. criptæ. Caral- Sat:enſeg. Anr. Nætr. uſ 206 7.12.Laur. Sylu. conſ 9 J.H. R.9. aAyng. l. J.§. ff. S! in ſumimu. in pr. ſſ. de aqua G ap. plu. an. Et conſtitutionis, factecüccu- ſenl u partium. Socin. nſ 297. n. Z. l1b.2. Rol. 2Vall. enſ,6. 7. 43. GGr. lib.2. Deinde etiam poſſeſſio illius te mporis cuius in contrartum memoria nonextat, vigorem priuilegij obtinet. æ ſuper Tuuibuſaam.9. Prætered. exr. de l.§. Olarad. conſ. 7a. Tſh L.à, 2ut puiat. n. 10. M ae acq. Lered. Grauer. de Conſilium V igeſimum. f† nfon Ae oſf. orzin Item ab illo, qui poteſtatem con- Tatur. Tumoc. c. uoutl. exr. ae Tualic, Salat 7.1. G. A 165 anriq temp. par. 4. S. auſolurs. n. p. Narr. conſ, 46. H. 12. Card. Partſ. conſ. 13. u. 1y. lib. 2. Laur. Slu. conſ Jo. H. 9. Rol. Al alle. conſ. S,. n.g. lib.2. Franc. Balb. im Tradt de Præſcript. par.z. 7.·G. H. 7.& part.n pari. J. princ. q. 7. u. 16. Non quidem ſimplicis, ſed ex- preſse,& ex certà ſcientiâ à Principe conceſſi. Bald. c.. col.. quæ ſunt reg. Dec. conſ. 99. ol. 2. Iaſ. l. de quibus. col 13. ſf. de l. Alex. conſ.G.lib. I.& conſ. T. col. 2. lib. A. Goadad. onſ. C. n. 2. Rol A Vall. conſ. 6. 1. F. lib. 2. Crau. Ae autig tem par. 3. S. abſoluris. n. 9. Et poſſeſſio illius temporis, cuius in contrari- um memoria non extat, habetur pro veritate. Bala conſ. 24. lib: 3. Laur. Sylæ. conſ. J9. n. 9. Nanr. conſ. †2p n. 12. Crau, conſ. 1. n. 11. arg. gloſé l.z. G de ſeru.& aqua. Imò pro veritate ſimul,& ſo- lenni priuilegio, Balal ouſ, 2.77. lilr 2. Grau. de anrig. tempe par. 2. S. ab ſolurts, a.9.& tant um po- teſt, quantum poteſt Imperator, cum cauſâ. And de Weru. a I. Verbo flumina. cols quæ ſant reg. Iaſ reper. l. qab mindi col. J. ſf. de fuminib. Goadad. canſ. J. Au. 37. Nutkh. conſ. 114.. 20. l10, ℳ. Rol. a T all. conſ: G6. n. 27. conſ. Sg. n. 17. l1b. 2. Laur.§ Yyluan⸗ conſ. Jg. Aun. g. Narrt. conſ. 446. H. 12. 1 Præſumptio etiam tam tituli, ſiue initij iu- ſti,& legit imi, quàm bonæ fidei, nec non& o- mnis alia, deſcendens ex lapſu illius tem- poris, cuius in contrariũ memoria non extat, ſecundum aliquorum Dd. ſententiam, eſt præ- ſumptio Iuris,& de Iure probationem contra- riam non admittens. Felin. e. cum d nobus. l. 7. ext. de praſcrip. Alex. Rube. couſ. 13. col. 3 Goadaa. wnf, s„.37. Quod tamen vltimum, cùm ſit cô- muniter reprobatũ, ego nõ pono pro conſtãri. Præſcriprioetiam, praſerrim immemoria- lis, id, quod alioquin ipſo lure irritum eſt, vel aon valet, firmat,& validũ efficit. Palall.z Cide Rat. defundk. Er, Balbein tr: de pPræſcrip. I Parr. q. 6. n. C. Et lapſus illius temporis,cuius in contrarium memoria nõextat, id, quod alioquin præſcri- ptibile eſt, ſiue præſcribi non poteſt, præſeri- ptibile efficit. Panor. con) 26. incip. in quæſl. quæ dd praſens.& clib. 2. Ant. Natra conſ. 446 m. 12. Laur- Sylu. conſ. ¶9. Ral. AVal. conſc 3. n. ꝙr. lib. 1. Et i- dem eſtde mente illorum Dd. qui concladunt, ea, quæ Iure gent. omnibus communia funt, quæq́; regulariter præſcribi nequeunt, ſpatio illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat acquiri,& præſcribi. Ang.& Iunocl. F. M. de vſweap. Aug. uſ. 24p. Ioan. Eab. Aug& lo- aun. Ae lur. S. hlumina. Iuff. de ver. diuiſ. Er. Rap. . qæd inuts. uu. g. Fkant. Salb. iu tratla. ae præ- fäript. 2. part. J. pant. princip. ꝗ. õ. n. J. A. vbi ꝓ e arieſtarur,hauc opinions mmaniterreceptam. Et hoc potiſſimum,& abſq́; omni duh o proce- dit eo caſu, quando quis non ſolo, Peq́ue nu- do lapſu temporis, ſed allegatione tituli, ex lapſu temporis& præſumpti,& probatiniti- turetunc enim abſque dubio omni illud, quod alioquin impræſcriptibile eſt, per lapsũ illius tempo⸗ 166 temporis, cuius in contrariu m memoria non extat, præſcriptibile efic irur. Felin cateden- r6.s. nu.. lim. 3. ext. de præſcript. Rap. l. quo miuus. n. 102. ff. de flunin. Balé in rract. de prisſcript ar J. part. princ quaſi. 6. n.f. 3 W Et hoc vſque adeò verum eſt, vt per la- pſum illius temporis, cuius in contrarium memoria non extar, etiam regalia,& reſerua- ta Principis præſcribantur.« ſaper quibusdem. S. prærered. extt. de Verb. ſig. Innoc. c. cum D. 7. abel- lio. exr. de fid. Inſtrum. Bart. liſi Publicanus.§. An. F ae public. Bald. conſ. 4 ¼. nu.*4. lib. 5.& conſ. 240. col. 2. li. S. Bart. I. 1I. F. hin. de aqua plu. arcend. A- Lex. l. more. col. 2. ff de acquir: hered. Alea: conſe 6. col: 2. libet. Franc Aret: conſ 0. incip. Viſo rhema- te. 3. dubio. Dec conſe 3a. col: pen. conſ- 496. col. 2. Iaſé l. de quibus. col. 12. Mae l. Iaſ.l imperium. col. 9. Fae lur'ſaict. om. lud. laſe l. u qui putat. col: 2. ff:de acquir: bered. Grauet: de antiq temp ⁊ part.·§. ab- ſoluru. n 13. Balb. Je praſcript: 2. part: 6. part prin- aip: quaſt.. n.2. Corſet. fing. 2,1. Laur: Sylu. onſo6. nu. 4. Couar. repetit. c. poſſeſſör. pari. 2. S. 2 nu: S. veyfe rertia ſpectes. de R. f. lib.. Aol. A Vall. conſe.. eu. f. lib. I. Etiamſi in tali præſcriptione non interuenit ſcientia Principis. Alex. conſcò. col.:. dib. I. conſe 24. col.„. lib: J. Felen. a de quarta. col. fin. ext. de præſcriprio. Felin. æ cum nob'us. col: 2. exr. eol. tir. Dec: conſ.&/½. col. 2. conſ. 241. conſ. 271. &conſ 296. col. 2. l. Imperium. col. F de luriſasct. om. Iud. Curt. Iun: conſ. 61. col. 2. Alex Rub. conſ.2r. col. 5. Franc Balb. de præſcript. part.]⁷ pari. princ col ꝗ. Grauer. de aniiq temp par. ꝙ. Srabſſolurus u. 14. Laur Sylu. conſ. 90. nu. J. Cum itaque in caſu præſenti Senatus S. vltra omnium hominum memoriam fuerit in quaſi poſſeſſ. Iuris patronatus ſiue luris præ- ſentandi omnes omninò Clericos ciuitatiss. exceptis tantúm illis Cappellanis, qui anti- quitus à Paſtore Im V. ex oblatione fideli- um alimentati fuére: Sequitur, perinde ha- bendum, atque ſi illud Ius ipſis à Princ ipe fu- premo Eccleliaſtico, vel ſeculari, interueni- entibus omnibus legitimis requiſitis, conceſ- ſum fuiſlet. Decimoſextò. Dubio omni caret, quòd ciuitati, eriam ſuperiorem recognoſcenti, er confeſſonem, vel aliter læſæ, contra iſtam æſionem reſtitutio in integrum concedatur. .. r.& ibi Bart. Sald. Salic& Da. Cex quib. cauſ. maior. l. rempub. C: de iure reipub. lik. 11. Ang: Abb: Bero- G& Da. r. exr de reſtit. in integ. loan: Fab: S. rærues. Co il⁴ε laſ. nu 31.& Auron. Vhill. u. 46. G Jo. Inſkir. de Act. Decr conſ. 42. n. 11 Et licet iſta reſtitutio in integrum peti debeat intra qua- driennium die læſionis, prour!ocin quinta ra- rione dubirandi comprobatuam eit; Attamen illud quadriennium non labitur, quamdiu viuit a- liquis, ſiue aliqui ex illis conſulibus, ſiue ſe- Conſilium Vigeſimum. natoribus, per quorum factum iſta læſioci. uirati contigit, vel illata fuit. ſ ſacendues 10. quæſt: 3. gloſb. fin. c. I. Ae rehhir. in integ inq. n noc l. cum ex lireru. ext. de reſtit. in inieg. Bar¹ qæi fuudunm. S. ſi tutor. ſi pro emptore. Rom. Rinern. üu Abb. c. I.& ibi Aug. Bero n. Ig. Vſo ad nu. 29. 0 Mar. Manrt: nu. II. ext. de reſtit. iu iiteg. Alex. conſc 9. u. 10. lib-.z. Ang. Arer.§. J. Inſlit: quib. aliem lic vel non. Ang. S. res ſici noſiri. Infl. ae vſacan. Bala. l.. C. de bon. mat. Balb. de præſcript. 1. pang. part: princp. quæff. 1. n.. Feliu: c.r. exrt. a& preſen Iaemꝶ; tenenr&als Dd. ſup. citati. Et ſic liquet, hanc opinionẽ communem etſe, prout, quòd illa communis ſit, atteſtatur Corn. Mantua. in loco præallegaro. Et reſtitutio in integrum, poſt quadriennium elapſum, ab Eccleſia,& ciuitate indiſtinctè peti poteſt eo caſu, quãdo læſio eſt enormiſſima, ſiue tendit in præiuc- cium grauiſſimum Eccleſiæ, vel ciuitatis. gêff c. I.&ili Gemi.& Dd de reſtit. in integ, lib. ẽ. Auu do But.& Imol. c. z.& ibi Panorm.. Aug. Ben n. 11.& Manrt. n. 1. ext. de reſt. ininteg. Ia, cyf J. n. 2. lib. I Alb. Brun: conſe 21. n. 37. Curn. uuſ 7 1. lib. 2. Soc. Iun. conſ. ½. u. 10. lib-z. Sedex prædictus ſatis liquet, quòd Duci. bus P. in Eccleſijs, atque Clericis ciunatis. nullum aliud lus competat, niſi tantum lus patronatus, ſiuc lus praſentandi Paſtorem Eccleſiæ Im V. quodque paſtor Ecclele Im V. exceptis tantum illis Cappellanss quos illi antiquitus ex oblationibus fideliun alimentauit in Eccleſijs, atq́; Clericis ciuita- tis S. nullum penitus lus habeat. Deinde etiam cx praædictis liquet, quid Senatui, atque Populo S. ab antiquo compe- tierir lus patronatus, reſpectu omnium o: mnindò illorum Clericorum ciuitatis§. qui fumptibus ſenatus, vel ciuium S. aut etlaf ex reditibus beneficiorum Eccleſiaſticorum, à Senatu,& ciuibus S. fundatorum, ſuſten⸗ tati fuére. Et per conſequens, cùm hodiè& primarius concionator,& omnes alij concio- natores ciuitatis S. ſumptibus,& ſtipendiſ fenatus& ciuium,& partim ex reditibus be- neficiorum, quæ à ſenatu,& ciuibus fondatz ſunt ſuſtententur, quòd ſenatui, populoq; 5. hodiè competat Ius patronatus, ſiue piæſen- tandi& primarium,& omnes alios conclo- natores. b Si itaque Ius patronatus competens ſe natui S. per ordinationem Ecclefiaſticam, factam à primà viſitatione, aut etiam pere⸗ miſſionem, aut receptionem epiſtolarum qua rum copia mihi ſub litera C.& D. tranſmilla eſt, in aliquo diminutum eſlet; Ex hrædioi liquet, ſenatui populoq́; S. non obſtante la- pſu quadriennij contra læſionem, ſiue dimi- .*„ 4 1 ce⸗ nutionem, reſtitutionem in integrum can 10 5 dendam, uas ¹ WI anſ 1 Jn 9 6 4 8e Dian rem NAae R Pancem ene xeo Vlle enie dant- nnC . 4 Inn Nuds h derr Ws co 1 1 Sdükati g nomi daiom ac dandaro liſco peioten ſnt dendam, ſi aliqui ex iſtis ſenatoribus qui iſti 1n ſAA Duenand ordinartioni, ſiue emiſſioni, aut receptioni e- In 1 piſtolarum confenferunt, adhuc in viuis ſint, 3 an. vel intra quadrienmum, proxime Præteritü, n,, h in viuis fuere, ve! ſi illa læſio, aur diminutio, 4ae cum graui damno ciuitatis S. copiuncta eſ- 4 ſer. 4CAn dſas Doecimoſeptimò. Pax publica admodum 6z fauorabilis eſt, atq; Propter pacem publicam aa retinendam, ac conſeruandam, ab omnibus a omninò regulis Iuris communis receditur, an illudque permittitur, quod alioqui prohibi- tum eſt. a bus quæibi, pro bono pacts. exr. Ae arlit. c. Hiſt, exr. ae præbend.&. 2. exr. Ae Sponſ. impub. c.. quadrennium aia 4 H. nos Romanorum. circ fin:& ibi gloſ, Verb- pro l'o- Atane mdiſtinat xiin 2 pacus. Ae pac. conftaqur. Alle de Reſe l. I. 1n pr. n.2. hoeſte normifima, lbein G. C. de Cuaalac. roll. Andr. Barbar. csnſ. l. n. 12. am grauifimum kechan ibrr. wuſe Ir. uw. 2. libe 2. conſe 7. 2u: 2. libr 3. Socin: C&di Geni.&D0. ertan Ten. couſ. G 0. nu: 39. G 10. lib. 3. lacob. Nouell. in 16 C.Haal en O btan Put. G Tegr. dauſtnim. S, põ. 4 1G Natauemann 1 Sed experientia quotidiana, quæ eſt ef- 2. 14* , w Se de Eled. lib. s. abunde teſtatur, quietem, Scdex pradeen en ao pacem Publicam in ciuitatibus non poſſe SKlcx pra dctelauimn couſeruari, ſed ſ. æpius perturbari, ſi homines E. in Eeclelip anlm diuerſaæ profeſſionis, ſiue diuerſis dominis lum aliud lus canmt ubiecti in vng cademque ciuitate degant. onatus, ſue lusfalan Ideoq; legibus cautum eſt, quòd hominés di- clie Im D. aucgeſuerſæ profeſſionis in vno, eodemq́; collegio, V. exceptis tmnin ii ſiue vnd eademq́; ciuirate coniungi non de- silk antiquituserchbid beant, æ in noud altione. G& 1i Lloſß:& Da. 10. entauit in Ectlelſyrle Auuſ. 7 Clem: I. in princ⸗& ili Carain- Zabar. b 8. nullom peaius le r ann: de 2nn Pet. de Ancbor, de elect. Decr con doa. Deinde etiam exftrdtt vw. 22. Rock. Curt. rep. c. fin. exx. de conſuet. atui, atque popub in lgitur etiam ex hoc ſequitur, quòd nullo it lus patronatls, 5 modo permitti, aut admitti debeat, vt pri- nd illorum Cencmm marius concionator, vel alij concionatores b dus ſenatus, nelaugciuitaris S. ab alio, quàm à Senatu S. vocen- — denefelomm tur, nominentur,& præſententur, ne, ſi con- editibus be bus Seuwtt trarium admittatur, occaſio rixæ, ſeditionis, natu, Eciu vonſcqus& turbarum oriatur, ex eo, quòd primarius, fuere. Et he Aas pel alij concionatores ſenatum 8. tanquam arius concoes ſuperiorem, ſiue patronum non recogno- res ciuiti è g ſcunt. rus& ciuium, n g. mriſeunte Decimooctauò. In conſſitutione, facta qur jorum, vodleus Auguſtæ Anno 1555 fol. 90.& 91. S. Dleweil ſuſtententur, rons aber/ expreſsè cautum eſt, daß dle eingezogene competut lus 48 Geyſtliche Guter bey der Verordnung/ wie es & primariu, ein jeder Standt damit gemacht/ gelaſſen werden/ ** 4 nu nd dieſelben Stende derenthalben in oder auſ⸗ i itacue lus uch ſerhalb Rechtens/ zu erhaltung eines beſtendigen S. per 0. 1ant. a ewigen Friedens nicht beſprochen/ noch ange⸗ — liue fochten/ Auch darauff keine ciratio, Mandat/ n1f aut eceptiol oder Proceß erkandt/ vnd decernieret werden ſol. nem, ſilirn ⸗ Vnd iſt ferner in derſelben Conſtitution fol. 92. opiu W diwinuuu§. Vnd ſol alles etc. ond jedes/ ſo darwider fuͤr⸗ 94 popuh genommen wird/ caſſiert/ vnd bernichtiget. Cæ- 1 Lcax rerum magiſtra. c. qaan ſir.& ibi gloß. G erhnag Confilium vigeſimum. 167 terum multum dubitari poſſet, vtrum iſta conſtitutio in caſu præſenti locum haberet? Ego ſoper iſtä conſtiturione non iacio ma- gnum fundamentum,& nihilominus ex- alijs rationibus adductis liquer, hanc no- ſtram concluſionem veram eſſe. Et ſic per prædicta ſatis ſuperquè com- probatum eſt, hanc noſtram concluſionem ſu- perius formatam, veriſſimam eſſe,& Iure a- perto niti. b Nec obſtant huic veriſſimæ dec iſioni ra- tiones dubitandi, namque ad illas omnes fa- cilis eſt reſponſio. Et ad primam rationem dubitandi reſponſio patet ex ijs, quæ in pri- maâ ratione decidendi adduximus. Nam- que verior eſt illorum Dd. ſententia, qui vo- lunt, Reges,& Principes, non præſumi, eſſe Patronos in Eccleſijs, in eorum territorio ſi- tis. Prætereâ etiam Dd. citati, in primãà ra- tione dubitandi, volentes, Reges,& Princi- pes pro ſe habere præſumptionem, quòd Ius Patronarus ad illos ſpectet, loquuntur tan- ruͤm in lure patronatus Eccleſiarum Cathe- dralium; Et ſic illorum DD. opinio, etiamſi Ponamus, illam veram eſle, in caſu præſen- ti minime locum habere poteſt. Bt licet reges& principes habeant pro ſe illam præ- ſumptionem, quòd luriſdictio in toto ter- b ritorio ipſorum, nec non& in omnibus locis, intra limites ſui territorij ſitis, adi plos ſpe- ctet, attamen hoc tantùm procedit, quò ad Iuriſdictionem Vvniuerſalem, ſecus autem eſt, quoad Iuriſdictionem particularem, ſiue do- minium rerum particularium, nullà factà di- ſtinctione, vtrum illæ res ſint corporales, an verò incorporales, prour hæc omnia in primàâ ra- tione decidendi docui. A Ad ſecundam rationem dubi tandi ego reſpondeo, licet is, qui habet Ius patronatus in Eccleſi principali, ſiue matrice, etiam in omnibus Eccleſijs, ſiue Capellis, illi fubie- ctis, ſiue incorporatis Ius patronatus habere præſumatur, illam tamen non eſſe præſum- ptionem luris,& de lure, ſed luris tantum, ideoque& contrariâ probatione tolli, l. fin. ?n princr ſ quod mer, cauf, I. nuprura. in ſin. ſy de Iure Dotsum. l. ſ¹ Qhiroegrapbum.&l um de inde- Siro. F. I. Ae probatio. Aym. Grauer. conf&. nu. Fo. conf. 140. num.. Nec non etiam contrarià Præſumprione fortiore elidi. I. Diuu. M. de reſtitut. in integr l. non ſolum. Sf. de rit. nupr. l. 1. in fin: Cqui& aduerſ. quas, UL.quia autem. S. non Sim- pliciter. jf. ſi quus omiſ. cauſ, teſtam. I. lireras. exr. de præſumpt.. accedens. exr. de Ffalf, ctranſe miſa. exr.. qui fll. fuit legii. Nec eriam rarum 3 vel inuſitarum eſt, quòd vnus habeat Ius Patronatus in Eccleſià principali, alius ve- rò habeat Ius Patronatus in Cabellis. Bus Eccle- ——44———— —————————————— 2—— 2 168 Eccleſijs ſubiectis, Abb. conſ. rr. vnſ. Co lib. 2. Calder. conſ. fin. rir. de lure patronut. Cara. conſ. F. Roch. Curt. in tractat de lur. patronat. Vvers. con- hruxir. nu. F. G n4. Similiter& illa quoq́; præſumptio, quòd membra ſequantur caput,& ſecundum caput regulentur, non eſt præſumptio Iuris:& de lure, ſed luris tantum, Eamq́;ÿ ob cauſam& per probarionem, item& per præſumprionè contratiam tollitur,& eliditur. Socin. conſ7.n.6. Iib. 1. Eodem modo& iſta præſumptio, quæ vult, quòd conceſſo caſtroomnia ipſius mem- bra, atq́; totum territorium, ad illud caſtrum ſpectans, conceſium intelligatur,& per pro- bationem,& præſamptionem contrarium tollitur,&eliditur, prout hoc pater ex traaitus per Bala. in c. r. in princ. uu. 10 de capit. qui Cur. Veud. Carad Pariſ conſ. 2. nu. I7. lib.I. Et illud, quod dic itur, quòd Eccleſiæ inferiores ſecundum lus,& conſfuetudinem Eccleſiæ ſuperioris, atque loca ſubdita, ſecundum lus, atq́; ſtatu- ta loci ſuperioris regi debeant, non eſt gene- raliter verum, nec habet locum eo caſu, quã- do Eccleſiæ inferiores, vel loca ſubdita ha- bent ſpecialia iura, ſtatuta, vel conſuetudi- nes, proui hoc expreſè tradit Part. l.2. nu. 41. Cquæ Hir longa conſuetudo,& idem volunt omnes Da. ci- rati in ſecunda ratione aubitanaau. Deinde quoq;& illud, quòd acceſſorium ſequatur naturam principalis, præſumptione tantüm fieri intelligitur. Ideoq́; contrarium tam vere, quàm præſumptiuè probari poteſt, & inter cætera contrarium probatur eo ipſo, quòd fides fit, rarionem diuerſitaris inter ac- ceſſorium,& principale militare. I. ex placito. C de rerum permut. l. ſi is a quo. Cde praæd. minor. Bart. L. ita ſtipulatus. oppoſ. 12. ff. de verb. obligar. Bald. l. non dubtum. oppoſ.⸗. C. de legib. Alex. conſas. col. penult. lib. I. Dec. l. cum principali. nu. 2. ſf. de R. I. Hipp. de Marfit. Png I7. n.z5. Sed in calu præſenti, etiamſi ponatur Ec- cleſiam in V. eſſe caput,& matrem omnium Eccleſiarum ciuitatis S. artamen ex ijs, quæ in rationibus decidendi adducta ſunt, liquer atque patet, quòd Principes P. in Eccleſijs S. nullum Ius patronatus habeant, quodque et- iam paſtor, ſiue parochus Eccleſiæ in V. ex- ceptis illistantum Cappellanis, quos ipſe ex oblationibus fidelium alimentauit, nullum penitus Ius in Eccleſijs, vel Clericis S. vſur- pauerit, quodque fenatus atq́; ciues S. tan- quam patroni, omnes alios Clericos ciuitatis S. vltra omnium hominum memoriam præ- ſentauerint. b Igitur ſequitur, ea, quæ in fecundà ratione dubitandi adducta ſunt, noſtræ deciſioni ni- hil obſtare, ſed in caſu præſenri taàm per præ- ſumprionem, quam per probationem contra- riam tolli,& clidi. Conſilium Vigeſimum. Ad tertiam rationem dubitandi reſpon deo, licet præſumpriones luris præiertim duæ, vel plures coniunctæ admodum fortes, & cfficaces ſint, vſq́; adeò, vt in multis caſi- bus ad victoriam reportandam ſufficiant, ar- tamen nullam præſumptionem vſque adeò fortem eſſe, quin& contraria& fortiori cli- datur,& per probationem contrariam tolla. tur, ſicut hoc ex Ijs quæ in reſponſtone aa praccatn. rem rationem aqubitandi adauci liquet. Sed in caſu præſenti ex vſu, obſeruantii conſuetudine,& præſcriptione immemoria. li, quæ vim, atque vigorem priuilegij,& con. ceſſionis obtinet, ſatis probatur, quòd lus patronatus, reſpectu omnium Clericorum Ciuitatis S. qui ſumptibus, arque ſtipendis ſenatus,& ciuium, vel ex redit ibus beneſccio- rum, quæ à ſenatu, vel ciuibus S. fundat funt, ad ſenatum S. perrineat. Igitur ſequi- tur, per iſtam probationem contrariam illas præſumptiones, de quibus fit mentioin ter- tiâ ratione dubitandi, penitus tolli,& elidi. Ad quartam rationem dubitandi reſpon- deo, licet confeſſio contra confitentem ple- nam fidem faciat, confitenti tamen permitti confeſſionem ſuam interpretari,& declarare illiq; declarationi, à confitente factæ, ſian- dum eſt, I. 7 qubs intentione.& ibi Bart. G9 V de Iudic. c. cum allecti. exrr. de accuſat. Banl inter ſtipulaurem. S. 1. nu. 6 ſf. de v'erb. oblig. M c. contra eum. de R. J. lib. F. Sed Senatus S. lus confeſſiones prætenſas ità interpretaui po- teſt, quòd lus patronatus in Eccleſijs§.¹¹ principes P. non abſolutè ſed tantum limita. to modo pertineat, reſpectu videlicet tamum paſtoris in V.& illorum Cappellanorum, quos iſte paſtor ex oblationibus fidelium alimen- tauit, quodque quò ad reliquos omnes con- cionatores,& Clericos qui ſumptibusſena- tus, vel ciuium S. aut etiam ex reditibusbe- neficiorum Eccleſiaſticorum, qui à ſenatu, vel ciuibus S. fundata ſunrt, ſuſtentantur, lus patronatus ad ſenatum populumq;§. perti. neat. b Et pofito, ſed tamen non conceſſo,illm concluſionem ſenatus S. prædictam intetpte- tationem non recipere, cum tamen Senatus atque Ciues S. reſpectu omnium omalno Clericorum Ciuitatis S. præter paſtorem in V.& Cappellanos, ab illo paſtore antiquitus alimentatos, vltra omnium hominum neno, e hoc liquere,& probari, ſenatum§. iſtam com- an buu riam lus patronatus habuerint: Sequitur, feſſionem per errorem feciſſe, eamq́; 0 ſam, illam confeſſionem reuocari poſſe; cum ſit clari Iuris, quòd confeſſio erronea, pro 4. to errore, ſemper,& quandocunq́; teuocan poſſit, I. error.& ibi Sari. Bald. I2ſ. 9D. be 1 Anti ſwns ercdarl gadäge wi Zutt lutſu tenuxal lunft Tur H4 nnd l uwcon Gmtl. 1 Wwiniat ſuj X p 440 b rponlo andiad mn prendan Wcontecbo do- inci r duo ü tlem kacele dnicont ſlone, uw intr undoc (deben Ad t) lie du, Att üas g Redin darad dgar ae, la ünddu nan. 4 larr Kttn unpid cnar tana⸗ rſumptiones, de qubutn Iratione dudit:ndi xim Adquanam ntorih o, licet confeſio canaat m ſdem faciut, coftria afeſſonem ſummimaxu c declaratiomi, icnirt vell, I2au menm i kAdc. c. cum dlkimut erſtpalaatem. ſaud fän utra eum.&e.IlA7 Kg sfechones prætent nr , quod lus paroaait acipes P. non êſclgtſtr modo pertinen rhen t. Woris n V.& llorune- paſtoc ex odlatinüdldt it, quodquc euuie aatorcs,& Cerccqhl⸗ vel ciuium S. ut eims ciorum Eeclelifanns du dos S. undhulm 4 ronatus ad ſcnatucoh Conſilium Vigeſimum. 169 Tur.& fac. ignor. l. ragula. ſf eod. tit. l. non fate- rur,& ibi Barrol. ſf. de confeſß. Lanfian. repet. æ. quonam contra. verb. confeßiones. exr. de probatio- Canutel Cotr. memon incip: coufeſtio poteit. Etiam- ſi illa confeſſio ſit vel geminata, vel reite- rata. Bala.& DD. L. I. arg. ill. text. C de erro. calcu. Alexand. confil. 102. col. penult. lib. I. Iaſel. error. num. 29. f. de Iur.&fac. ignor. Cattel. Cotr. memor. incip. confeſiio poteit. vel Iurata. Bald A.l. error. col. penult.& ibi Iaſ. num. 20. C. de Iur.& fac. ggnor. Bala. l. de turela. col. 2. C. dein inteęr. reſti- rut- Anton. de Butr c fin-col. 13. e;t de confeſ. Roma. Uhi werò. S. de viro. fallent. J3. Ff. ſolut matri. Simili- tcer clari iuris eſt, quòd error probetur eo ipſo, en quòd probatur, rem aliter ſe habere./ſ7 oſf.& i Barr C; Od. Saſan.2. Cde iur.& facignorl ſed mü eltme purem. ſfde cona'indebrglil.de atate. S.ſi. frae in nrerrogas. Adtio, gl.l-cUm de indebito. ffde probatio. r, ber iltam prodetma glunon fatetur.& ibi Bart. n. 10. ffrde confeß. Bartl. error n. Ix Cde Iur&fuc ignor. Anton. de Butrcin. exr.de confeſß. Præterea et iam ſenatui 5. contra illam confeſſionem, ſi in illà læſus eſſet reſtitu- tio in integrum concedi deberet, erourt hoc li- quer ex raditus in quinta ratione dubitanai. Item &in 16. ratione decidendli. Ad quintam rationem dubitandi patet reſponſio ex ijs, quæ in 16. ratione deci- dendi adduxi. Namque certi Iuris eſt, quòd tempus quadriennij, conceſſum ciuitati, ad petendam reſtitutionem in integrum, contra confeffionem factam, vel aliam læſionem, non incipiat labi, niſi ab eo demum tempo- re, quo omnes illi conſules,& ſenatores, qui talem confeſſionem fecère, vel actum iſtum celebrauere, mortui ſunt, vtque ciui- tati, contra læſionem valdè enormen ex con- feſſione, vel alio actu deſcendentem, non tan- tum intra quadriennium, ſed ſemper,& quandocunque reſtitutio in integrum conce- di debeat. 8 Ad ſextam rarionem dubitandi reſpon- deo, licet præſentatio ſit fructus patrona- tus, Artamen præſentatio eſt fructus patro- natus, non totalis, ſed tantum particularis: nec etiam inconueniens eſt, quòd lus ptæ- ſentandi ad vnum,& reliqua, quæ luris patronatus ſunt, ad alium pertineant. Vin- cent. c. ex inſinuatione, exr. de lure patronatus, Calder, conſil. 9. rir. de Iur. patronat. Roch. Curt in rractar. de Iur. patronat. verb. ipſfe vel wmnum. z]. Præxterea quoque ex ijs, quæ in rationibus decidendi adduximus, liquet, atque patet, quòd lus patronatus, reſpectu omnium Cle- ricorum& concionatorum ciuitatis S. qui ſumptibus ſenatus, vel ciuium aut ex re- ditibus beneficiorum Eccleſiaſticorum, quæ à ſenatu, vel ciuibus S. fundata ſunt, ſuſten- tantur, ad ſenatum, populumq́; S· ab antiquo, & vltra omnium hominum memoriam perti- nuerit& adhuc pertincat. Cum itaque hodierno die Senatus S.& primarium concionatorem,& omnes alios concionatores ciuitatis S. ſuis ſumptibus, atque ſtipendijs,& partim ex reditibus be- neficiorum Eecleſiaſticorum, quæ ab ipſo ſenatu, atque ciuibus S. fundata ſunt, ſuſti- neat: Sequitur, fenatum, populumque S. habere Ius parronatus& reſpectu Superin- tendentis, ſiue primarij concionatoris, nec non& omnium aliorum concionarorum, ci- uitatis S. eoſq́; inſtituendos Superintenden- ti generali præſentare poſſe. Ad ſeptimam rationem dubitandi re- ſpondeo ex ijs, quæ in rationibus decidendi dicta ſunt, liquere, ac manifeſtum eſſe, ſena- tum, populumq́; S. vltra omnium hominum memoriam habuiſſe ius patronatus,& ius præſentandi, reſpectu omnium clericorum ciuitatis S. qui ſumptibus, vel ſtipendijs ſe- natus, aut ciuium, veletiam ex reditibus be- neficiorum Eccleſiaſticorum, a ſenatu, vel ciuibus S. fundatorum, luſtentati fuere, pro- ut hodiè& Superintendens, ſiue primarius concionator, nec non& omnes alij concio- natores ciuitatis S. partim. ex reditibus beneficiorum Eccleſiaſticorum, à ſenatu, atq: ciuibus S. fundatorum, partim verò ſumpti- bus ſenatus, atq́; ciuium ſuſtentantur. Et ſic liquet, per ordinationem Eccleſia- ſticam, factam in primà viſitatione, nec ſena- tui S. ius aliquod nouum acquiſitum,& per conſequens, ea, quæ in ſeptimâ ratione dubi- tandi adducta ſunt, noſtræ deciſioni, ſuperius factæ, nihil aſtare vel refragari. Præterea et- jam ex Copiã, ſiue exemplo literarum, ſub num: D. mihi tranſmiſlo, ſatis liquet, quòd Il- luſtris princeps,& Dominus, Dominus P. Dux P. illam ordinationem, factam in prim viſitatione, quò ad Ius vocandi, nominandi, commendandt,& præſentandi primarium concionatorem, ſiue Superintendentem ex- preſſè approbauerit: Deinde etiam ex ijs, quæ in 7. ratione decidendi docui, liquet, fe- natum S. hanc præſumptionem pro ſe habere, quòd Conſiliarij Ducum P. qui ordinationi Eccleſiaſticæ, factæ in primâ viſitatione in- terfuére, ad hoc faciendum mandarum à Du- cibus P. habuerint, quòdq́; Duces P. illam or- dinationem& tacitéè,& expreſſè approba- uerint. Ad octauam rationem dubitandi reſpon- deo, licer mandatum ex lapſu temporis non præſumatur, hoc tamen non habere locum in noſtto,& ſimilibus caſibus, quando vel actus celebratus talis eſt, ad quem celebrans talem actum veriſimiliter abſq́; mandato non P acceſſit, ——ſͤſöoöoͤöoſſſn—„. ————— 170 acceſſit, vel quandò ex parte illius, de cuius fauore agitur, poſſeſſio, vel quaſi,& ex parte lius, de cuius præiudicio agitur, ſcienti,& patientia interuenit, vel quando aliæ conie- cturæ concurrunt, prour hocin J. ratione dea- dendi dpscui. Ad nonam rationem dubitandi ego re- ſpondeo, ex rationibus decidendi liquere, quòd ſenatus, atq́; pobulus S. vltra omnium hominum memoriam habuerit ius patronâ- tus, at́; ius præſentandi, reſpectu omnium omninò Clericorum ciuitatis S. qui ſumpti- bus ſenatus, vel ciuium, aut ex reditibus be- neficiorum Eccleſiaſticorum, à fenatu, vel ci- nibus S. fundatorum ſuſtentati fuêére. Præ- tered eriam in ordinatione Eceleſiaſticà, fa- ctà in primã viſitatione, quam de mandato,& conſenſu Ducum P. factam eſſe, in rationi- bus decidendi docui, expreſſè,& manifeſtè liquert, atq́; colligitur, ſenatui S. conceſſfum eſſe Ius vocandi, nominandi, commendandi, & præſentandi primarium concionarorem quæ ordinatio multos annos iſtam Epiſto- lam Ducis P. anteceſſit. Et ſic liquet, per iſtam Epiſtolam Ducis P. nullum nouum ius in ſenatum S. tranſlatum, eamq́; ob cauſam illa, quæ in nonâ ratione dubitandi adducta ſunt, noſtræ deciſioni nihil refragari. Deinde etiam in rationibus decidendi docuimus, clauſulam generalem reſeruatririam iuris pa- tronatus, iſtæ Epiſtolæ inſertam, ità accipi- endam, vt non extendatur ad ius vocandi, nominandi, præſentandi,& commendandi priwarium concionatorem, quod ius ſenatui S. in iſtà Epiſtola expreſſè permiſlum,& conceſſum eſt. Et cùm in caſu præſenti clarum,& mani- feſtum ſit, ſenatui S. competere, inque ſenatum S. tranflatum eſſe ius vocandi, no- minandi, atque præſentandi ſupremum con- cionatorem, nec non& reliquos omnes con- cionatores, hoc caſu nulli coniecturæ, vel præſumptioni locus eſſe debet, cùm in rebus certis, atq́; claris nulla præſumptio, vel con- iectura admittatur l. outinuus S. cum ita,& ili gloſe de verb. oblig.§. fin. auth. de reſtirur.& ea, uæ per gloſ. c. ad auaicntiam. verbain ambiguls. exxr. de homicid ęloſs:& fin. o. quæſt. J. Ad decimam rationem dubitandi re- ſpondeo, Senatui, atque populo S. Ius pa- tronatus, reſpectu omnium omninò Cleri- corum, qui ſumptibus ſenatus, aut ciuium S. vel ex reditibus beneficiorum Eccleſiaſti- corum, à ſenatu, vel ciuibus S. fundatorum, ſuſtentati fuére, etiam ante illam ordina- Conſilium Vigeſimum. tionem Eccleſiaſticam,& emiſſionem Ppi. ſtolæ Ducis P. antiquitus,& vltra omnium hominum memoriam competijſle,& h. que per illam ordinationem, neque per B. piſtolam Ducis P. nouum aliquod lus in ſenatum, vel populum S. tranflatum, eam. que ob cauſam ea, quæ in decimã ratione du. bitandi adducta ſunt, in caſu præſenti locum non habere. Deinde ad ea, quæ in decimà ratione qu. bitandi adducta ſunt, patet reſponſio ex is quæ in 8. 9. 10.& I1. ratione decidendi dixi. Namque ea, quæ in decimà ratione dubitandi adducta ſunt, non habent locum in noſtro, vel ſimilibus caſibus, quando vel Ius patronatus eſt tranſlatum ſimul in ſa. cum,& clericum, ſiue Eccleſiam, vel quan. do ille Epiſcopus, cuius conſenſus requi. rebatur, aut abſens, aut inhabilis fuit. Et cum illa ordinatio fuerit facta non modo ante decem, ſed etiam ante 30. annos, ex lapſu illius temporis præſumitur, in iſti or dinatione interueniſſe confeſſum omnium illorum, quorum conſenſus requiſitus; ſine neceſſarius fuit, nec non& omnes omnino ſolennitates legitimas.“ Inſuper etiam in rationibus decidend comprobauimus, iſtam tranflationem luri patronatus, etiamſi illa de nouo facta fil- ſet, in præiudicium Ducum P. atque ſi- ceſſorum, ratam eſſe, etiamſi conſtaret, t in illa tranflatione neceſſario requilitum conſeni um Epiſcopi, illumque non interue- niſſe. b b um hominum memoriam competijſle,& adhuc competere lus patronatus, fue lu præſentandi, reſpectu omnium omninò cl- liked ricorum,& concionatorum ciuitatis§. ex- ceptis tantum illis Cappellanis, quos halo Eccleſiæ in V. antiquitus ex oblationibus fidelium alimentauit,& ſic neque pet ord nationem Eccleſiaſticam, factam in prim viſitatione, neque etiam per Epiſtolam Di. cis P. nduum aliquod lus in ſenatum ʒy tranflatum, Eamq́; ob cauſam ca, quæ inil- ratione dubitandi adducta ſunt, noſtrohio- poſito non conuenire. Præterea DD. magis communitet Vo. lunt, quòd conceſſio, fiue tranſlatio luriss præiudicium col⸗ cedentis valcat, ſed et iam ſucceſſoribus ipit us noceat, ac præiudicet. Et cùm hæc opinio: pluribus Dd. teneatur, prour hoc lique: ea ei 1 patronatus non tantuùm in in I2 rarione decidédi adduxi, dubio omni carce hanc opinionẽ communẽ eſſe, cùm illa I cptam tur,ſtte I Kcqailt feſdoce rgarror tuawen peaulat he bere ds etial Ä An Nqpoc Wweam vni Wdceat, 2 ae: Vt) MWarcorib Dmcgri. A- 6 1. HCdn nilen pinio ux Dbyy le Ad vndecimam rationem dubitandi- Rconfi ſpondeo, ſenatui, atq́; ciuibus S. vltra omm- ſluns he Conſilium Vigeſimum. 171 quæ à pluribus DD. tenetur, communis eſſe cenfcatur, Felin. c. I. num. Ja. Giti. ad Abtar. exr. de conſtitur. Iaſel. ſi quis mibi Lona. S. ſwm. nume 13. ſ de acqutrend. Bered Iaſ. l.re con- Iuncti. num. I442. ff. de legat. 3. Iaſ. l. fi is, qui pro emprore. num. 227.. de vſucap. laſ. aurh. ſi qua G mulier, num. II. C. de S5. E ccleſ. arg. c. in canonitwus, arfin. 19. S. Verum 1ila ſenrentia. de pPænirenr. .3. Et cum hæc opinio ſit communis, illa abſque omni dubio in iudicando ſequen- da eſt, per lura vulgaria, ſuperius allega- ta. W Et licet aliqui DD. citati in vndecimà ratione dubitandi, hanc communem,& re- uln Ceptam DD. ſententiam limitare videan- tur, vt tantum procedat in lure patronatus, acquifito ab ipſo remirttente, renunciante, veldonante, vtq́; non habeat locum in Iu- re patronatus, acquiſito à maioribus ipſius: Attamen hac limitatio vera non eſt, eam ob cauſam, quia Ius patronatus eſt res abſo- lutè hereditaria, ad omnes omninò here- matlone lntenucnilt an des, etiam extraneos tranſiens, prout loc in- rum uorumenlaun femas docebimas,& clari,& indubitati Iuris erllarinsfuit net mle eſt, quòd in rebus abſolutè hereditarijs fa- lennitates legitimas lnſuper etiam in mins ctum vnius ſucceſſoribus illius indiftincte noceat, atq́; præiudicet, nullã factà diſtincti- nprobauimus, ilm m One: Vtrum illa res ab ipſo kachente. ſur a ronatus, etiamen maloribus ipſius acquiſita fuerit, l αᷣ ma- in præiudici un Duml fe.& ibi D. G ae rei vena l. f ab eo, Cde liberal. rum, ratamelk eint 4uu. f. 1¼ vxor. C. de Lon. aurorir. iud. poßidliſi ab 10 2 1 ¹ li tranſlatiode nch aſenium Epilcoji,ilm le. b Ad vndecimam kümc dndeo, ſenatu, aio;cl co. C. de negor. geſt. l. ea quæd patre. C de reſiir. milir. l, ex qud penſona l. heredem.!. qui in lus,& ſnon debeo. ſfr de ræg. Iur. cum ſimililus vulgçarilur. Et confirmatur ex eo, Namq́;& de feudo ab- folute hereditario idem Ius ſtauitur, quod de reliquis rebus hereditarijs ſtatui ſolet, a hominum memolun d Dec. cvnſ. 174. Iaſ in prælual feud. num. 2;. Et huc Trou- xſentandi, reſpeai 1 orum,& concionstors 1 tis tantum lis Cſe clie in V. unian liom limenuulit, èh dune Cjebuſticm,, eimeinge Jquod l⸗ pP. nounn aee⸗ one dubitancl- to non coh 2 r, i9 prætefta gecfii — U 4„9 aturnn 1 De co alfe. 2 . u d cumpetere lu ſi rale feudum abſolute hereditarium perinde, vt aliæ quælibet res hereditariæ in præiudi- cium ſucceſſorum alienari poteſt, nullã factà diſtinctione, vtrum illud feudum ab ipſo a- lienante, an vero a maioribus ſuis acquiſitum fuerit, Dea nſ. 2.*. num. 2. conſo2og. num. g. G& conſcg. Cardinal. Pariſeconſ.e. uum.¹ 9. conſ 23. nu. T,9. cum. 3. ſegq. lib. 1. conſ.. lib. 5. Socin. Iun. conſ. 7a.lib.=onſorozib. 2. In quibus locis præalle- gati DD. atteſtantur hanc opinionem com- muniter receptam. Præterea, licet aliqui DD. relati in vn- decimàâ rarione dubitandi nitantur, illam communem,& receptam DD. ſententiam, quòd alienatio, donatio, conceſſio, ſiue tranſ- atio iuris patronatus non tantùm ipſi alie- natori, ſed etiam ſucceſſoribus ipfius no- ceat, atque præiudicet, ita reſtringere, vt non habeat locum in iure patronatus, ac- quiſito pro ipſo acquirente, fllijs,& deſcen- dentibus ipſius, Attamen in dubio præſumi- tur, lus patronatus, acquiſitum non pro fili- 1s, acdeſcendentibus, ied pro ipfius heredi- bus,& in dubio tale Ius cenſerur efle mere hereditarium, tranſiens ad omnes omninò heredes, etiam extrancos, gloß. Clem. plure. verb heredes,& ibi Archid. Ioban. Andre. Pery ae Anchor. Cemi. Philip. Fra.& DD.de Jure patronar. loſf. G. conſidlerandum, 16. quaſl.. gloſt&. piæ men- Iu, eadem cauſa.& quæſt. Inno. rub.& ili Cura. quæaſt. 7.&. exr. de ur. patronar. Frider, az Sen. conſ. 111 colpenult. Card. Zarabel. conſeri2. Alb.& DD.. Eexr. de Iur. patronar. Abl. ccim ſecalum,& ili Bartol. de Bellencinis. exr. eod zit., A0l. in Aiſpu- rar. incip. Augerio. cel 3. A0b. conſ. Fa. lib. I. Cara. Pariſconſcar' num. 3. lib- a. Paul. Caſtrenſol. Si ſepul- dhrum. C.de relig.& Jampr. funer Alex. conſ⸗. col. 2. lib. 7. Dec. I. venia. num. 3. Cdein iu Vocand. Dec. conſe ο. col.. Rock. Curtin rracrat. de lur. pa- tronar. Verb. ipſe vel g. quæſt. 2.& quæaſt. S. nu. 19. Roland Tall. onſa num. o. S num. 59. lib. J. vel fœminam. 1.& 1l⸗ Innoc. A0b.&ꝙ DD. exr. doe Iur: patron. Clem. 7. eod. tit. Dec:l. fæminæ. col.- h/. de regul. Iur. Dec. l. venia. norab. 2. Cae in Ias Co- cand. Dec conſ.727. col. fin gloßzc. quonlam inue ſlitu- ras. 10. qu. 7. Ioban. Anar. A40b.& DD. anolu exr. de ur. Patron. Anton. de Furr. Imo. e Alb. afin. arg. ill rext. ext. de concoß. præbend. Panor. conſ. a. lib.r. Card conſæ iit. de lur. parronar. Barlarc quanto. in Fin. ext. de ludic. Chaſſador deciſcr. xir. de zur parro- nat. Roclus Currius in rrattaru de Iur⸗ patronar. Verlb. comperenn, quæſi. I. num. I. vſch ad num. 5.& Verb. ipſe, Vel is quaſt F. n.15. cara Parifeconſa.. n.f. lib. 7. Relanddà valle, couſ az. num. 7. lib.I. Er generaliter lus patronatus ad omnes omninoò llos tranſit, ad quos hereditas, pa- troni tranſit, Inno& DD. rub exr. de lur. patron. Albas,& Dda, c. zexrt. eod. rit Abbas,& Da.„ cùm ſcculum. exr. de Iure Patron. Da. Clem. plures.& ili Card in princip. queeft. ë.&ꝙ‿ eod rir. Roch. Curr. in tradtar de Taur. Patron. verb. ipſe vel. uum. 1. Et is, qui ab hereditate, ſiue ſucceſſione heredi- tarià excluditur, etiam à Iure patronatus re- mouetur. Frid. ae Sen. conſetz. incip. qaaſftio talir est. colpenult. Panorm. c. um ſeculum. ext. de Iure batronar Danorm conſ 1; liL. I. Perde Anchor aex inhnuarione, exr. ae iure parronar. Cara. rub quaſe. exr. eod. rir. Laurent. de Pallarqs in rractar. Wuper Raruro, qud exrantilus maſculis filiæ uon ſucce- danr. colum. final. Roch. Curr.in zractar. deæ iure pa- rronar. Verb. ipſe vel, quaſßt.6. wm. ig. Et huic præſumptioni ſtandum eſt, donec contrari- um probetur, ſuur hoc pater ex alegarts in 3. ratione dulitanali. Deinde etiam illa li mitatio, poſito, illam veram eſſe, non procederet generaliter,& in- diſtinctè,& inter cætera non haberet locum, quando vel filij, vel deſcendentes heredi- p 2 tatem — tatem illius, qui ius patronatus alienauit, non confecto inuentario adierunt, vel quan- do hereditas alienantis ſoluendo eſt; ijs enim caſibus factum illius, qui lus patronatus do- nationis velalio titulo in alium tranſtulit, fi- lijs,& ſucceſſoribus ipſius indiſtincte nocet, & præiudicat, etiamſi illud Ius patronatus ab inirio, pro filijs,& deſcendentibus ac- quiſitum fuerit, ſicuz loc ſatis probatur ber id, quod inférius de feudo æx patito G&.. prouidenlid dt- cærnuts. 8 Cum itaq́;j hactenus fides facta non ſit, il- lud ius patronatus, quod Duces P. in Eccleſijs §. ſcilicet habere prætendunt, eſſe acquiti- tum pro filijs,& deſcendentibus,& ſic illud prætenſum ius abſq́; on ni dubio hereditariü reputari,& de eo idem, quod de reliquis rebus hereditarijs ludic ium fieri debeat,& inſuper & Dux P. P. herediratem locupletem relique- rit, atq; moderni Duces ſuæ illuſtris Cellitu- dinis filij,& ſucceſſores illam hereditatem nonconfecto inuentario adierint: Sequitur, illam reſtrictionem etiam poſito, illam per ſe veram eſle, in caſu noſtro locum non habere. Et licet DD. citati in vndecimà ratione dubitandi, velint, in dubio quodlibet feudum præſumendum eſſe feudum ex pacto& proui- dentia: Attamen plurimi alij Dd. non inferi- oris nominis, vel authoritatis concludunt, Quodlibet feudum in dubio præſumi non feu- dum ex pacto,& prouident iâ, ſed feudum he- reditarium, prour bocexpreſtè rradirt Andre. de Vern.orin prins& ibi Aluarin, S. Præpoſen. 3. Mattb. de Aflict. num. I. de alie, feud pater Anar. de 1ſeru. Bald.& lIacob. de Beluiſ. c. IL. auagnatus. Andre- de Vern. c.. in fin. qui ſucte ſ teneant. Alex. conſeir.n.z. Econſ. 26 v2u.2 lib. S. Zaſin tractar feuad part. n.. ADD. quod; traditum eſt, factum defun- &i etiam in feudo, ex pacto,& prouidentiaà acquiſito, nempe pro ipſo acquirente,& fi- lijs, ac deſcendentibus ipſius, filijs,& de- ſcendentibus indiſtincte nocere, ſi illi, non conſcripto inuentario, hereditatem defun- cti adierint. Anar. de Vern. c. 1. in princ. num. J. G ibi dlwar num. S. Præpaſcnuiz. Matrly de Afflitt. G& Frider. Schenck. ae al. feud. pater. Andr. de Iſern. e.num.. qui fucceſ⸗ tencant. Anar.de Sern. c.z. 9. hoc quog num. 6.&.&ibi Matrl, de Afhlict. nu. Jo. de ſucceſſ. feud. Martin. Laudenſ, c.. F. Tirius.& ili DD. ſi de feud. defuncti contenr. Balal. qui ſe patri. num. I. C.de bon. quæ liber. Marib. de Afhact. c. 1. nu. F.& ibi ο. non agnatis. Alexi confil.=oenum. 10. ſib. 2. conſiz. num. 3.& conſczo. nu.13. lib. f. Iacob. de S. Georg. in tractar. feud. verb.& cum pacto, el.2. Eue„ F. Curr. in tractat. feud. parte. 3. num. 121.& 770. Cara. Pariſ. conſql. 16. num. 21. lib. I. Zaſ. in rractat. feud. parte. g. num. 29. Ruin. confäl. 2r. num. 10. lib. z.— Conſilium Vigeſimum. Similiter multi DD. tradunt, qudd in feudo ex pacto,& prouidentiãà, quod videli. cet acquiſiuit quis pro ſe,& filijs ſuis, ſue deſcendentibus, factum de functi ſucceſlori- bus indiſtinctè noccat,& præiudicet eo ca- ſu, quando illius hereditas eſt locuples& ſol. uendo, etiamſi filij, vel deſcendentes heredi. tatem defuncti, inuentario conſcripto adijl. ſent, prs vr boc expreſiè tradir lacob. de Beluiſs.ſ verò abſinteauib.de hered C&i falc. Alb. de Roſat. in: part ſaturor. quæst.1 94. Alex. conſ. 206. num F.lib.⸗. con ſil. 30- uum.. lib. I. laſ⸗conſ.t 26. num J. lib. 4½ Dea l. debitori: num. I9. Cde pactu, Matth. de Afflitt, a2 num.o. An agnatus: Collegium lurisconſultsrum. golllaa. intt: conſil- Henningi. conſ.id. queſt.]. libz. Sacin. Iun-conſe io. nu: 24. lib.z. Sed in caſu præſenti hactenus probatum non eſt, Ducatum P. eſſe feudum ex pacto,& prouident iâ. Itaq́; ille Ducatus potius præ- fumendus eſt feudum hereditarium, quam feudum ex pacto& prouidentia. Dubio quo- que omni caret Illuſtrem principem,& Do. minum, Dominum P. Ducem P. locupletem, & opulentam hereditatem reliquiſle, nec ha. ctenus probarum eſt, quòd moderni princi- pes filij,& ſucceſſores ſuæ IIluſtris Celſitudi. nis adeuntes hereditatem paternam, inuenta rium legitimè conſcripſerint. Igitur ex hoc ſequitur, etiam poſito, ſui tamen non conceſlo, Ducatum P. eſſe feudun 4. 4.* ſendum eſſe ius patronatus, de quo in calu ex pacto,& prouidentià,& eodem iure cen. præſenti agitur, nihilominus ramen factum Ducis P. piæ memoriæ, modernis Ducibus, ſuæ Illuſtris celſitudinis ſucceſloribus abeſ. ſe,&nocere. Prapoſ.& Manth. de Ahiict. de inucſ. Deinde quoq́;& illa regula, quòd diſpo. ſitum de aliquo etiam extendatur ad 95 nexa,& acceſſoria, non habet locum eo callo quando inter principale,& connexum, acceſlorium ratio diuerſitatis militat, ſiue connexa, vel acceſſoria ſunt diuerſæ nature permulat.t & qualitatis. O ex placito, ſ de rer. permui⸗ 2 fi&8, A quo, C de præais minor: Barr. I. tnd ſti aua tus. oppoſ. 12. f. de Verb obligat: Dec. l. cum pPun. cipalis. nu: 2.,ſf de reg. Iur: cum fimilibu alegalu in roonſione ad ſecundam rationem duliranai! 1 in ſpecie, quòd de connexis feudo„ſlue d acceſſorijs feudi non ſtatuitur eo caſu do illa connexa, ſiue annexa,& a lo. ria ſunt diuerſæ naturæ& qualitatis ,4llo⸗ dialia nempe, expreſceè probat text. connrario,& ili Iacob. de Belwiſe Andr. Ae Jem. de te A. fac. Bald. l. 1. nu. 6. quæſt. ꝗ. f de ter. diuiſ bul- 16- Lelm. Benedierep.c Raynurias vetb. Botlun- 4 1o du ſiue nu 1 nnaji Plid Kacl phaſ V ſäübe ES ghexuc Jroll gen!c lomt tudoe aübus doceat, connen eelord eqre. 44 thond yl te uacidg lwpatte giluil Sech Laicis Raproba Wui Wylcio- t. Et wocecit boagttu Ddlerlus Wluiprio⸗ Wdit Lha anma Laun2 hn Aer Talln,9 Nauc.„ fina inel 4 unxſenn ‚quanl- cce lo⸗ udoex uas dti N el ceudent be äüßat I exr. de reſtam. Yraquelin tractat de Vtrog retradt. das indlig,, facdn 6 parr. J.§. 2. gl. T. num. JJ. Auger. Bero. quæſt. 96. Car. u undo doccn Mol.in conſuer. Pariſparr.=¹.§. I. gloſf. y. nu. 20.& n. 10r. endo illiu hen n Sedcortum eſt, quòd ius patronatus, item& atem lauaütiſaad lus præſentandi, quod Ius præſentandi fru- ar e ctus,& pars Iuris patronatus cenſetur, ſit al- V u eanun lodiale& meréè hereditarium. 2 1* 0ſa* an Ex quo infertur etiamſi illud Ius eſſet ſanann zaeß e annexum, vel connexum feudo ex padto, Maum. 16,& prouidentid, vel illius acceſſorium, de illo 9neam„aalun tamen idem ludicium„quod de feudo, faci- 1e An aane uua endum non eſſe. Et per conſequens, licet in A d 3 feudo ex pacto,& prouidentià in aliquibus canſie kanua caſibus factum defuncti ſucceſſoribus non üincaiuxreeriid ceſforibus indiſtincté nocere& præiudi- Dacarump ia care. u centii. ltag lebaaa Ad Duodecimam rationem dubitandi reſpondeo primò, dubio omni carere, ex nendus eſt keucim i umer pachoenn lapfu temporis, præſertim immemorialis, omaicarer llueagm iunctà quaſi poſſeſſione præſumi aliquem aum, Dominum Dua Ius patronatus ab initio titulo lcgitimo ac- apulentamhendtran quifiuiſſte. nus probatum ci, uin Secundòè reſpondeo, opinionem illorum Sllj& ſucccſlorslelti DD. qui volunt, ius patronatus, præſertim n aà Laicis, præſcribi non poſſe, communiter ceunte b detedltunnea reprobatum pro vt hoc liquet ex—ςπ, quæ in I4. abstine colaßtn anione aecidenab adduxi, ideoqt illa contraria — opinio nullo modo tenenda, vel ſequenda lsitur ex horſcgimcr e Et abſq́; omni dubio illa Opuac non e non concelohy uns procedit in noſtro,& ſimilibus caſibus, quan- acto,& prouideniiat lum eſle ius pittonum- do agitur de præſcribendo lure patronatus un aduerſus patronum Laicum: talis enim præ- ſenti agitur, nblonan ſcriprio citra omnem controuerſiam proce- eisP pir memoni, nit dit, Toban. Anar. c. quod ultcui. de regul. iurus. lib. Iluttris celfruinstacs D.&. cnocete. Cardin. Zarabell dem. plures. quæft. J. de iure Da. „KLn Lon. Alexandé conſil. J⁵. csl.. lib.2. Roch. Cunt: in tractat. de iur parronart. Verb. ipſe vel ii. quæfl. 26. Franc. Balb. in wradtar. de præſcript. prima parte Princip. quaſt. 9. Rip. Rub. num. 79. ext. de Luaiic. Bened. de Vad. in aad. ad Felin. c quanto, exr. eoa. Ir ꝛit. Koland. Talle. nſ. 27. num. 23. lib. I. vbi ipſe artekatur hancopinionem vommuniter receptam. Ad Decimamtertiam rationem dubi- tandi reſponſio patet ex ijs, quæ in rationi- bus decidendi dixi: Namq; ex adductis in rarionibus decidendi liquet, quod ſenatus, Populaſch S. ab ipſis primordijs ciaitatis,& 11 ccleſiarum S. habuerint lus patronatus,& Ius præſentandi, reſpectu omnium omninò Clericorum ciuitatis S. qui vel ex reditibus beneficiorum Eccleſiaſticorum, à ſenatu, vel ciuibus S. fundatorum, vel alioquin ſumpri- bus ſenatus, vel ciuium S. ſuſtentati fuere,& ſic, quòd hoc caſu ſenatus S. exceptione præ- 9 ud 4 7ℳ ſcriptionis non indigeat. Conſilium Vigeſimum. 173 Deinde etiam ex figuratione caſus li- quer, ſenatum S. fidem facerè poſſe, quòd ipſi nontantùm vltra tempus, ad præſcripri- onem requiſitum, verum etiam vitra omni- um hominum memoriam fucrint in quaſi poſſeſſione prædicti luris patronar us, pet quæ de præſcriptione, eriam poſito, eam hoc caiu neceſſariam eſſe, ſatis liquet,& patet, ea, quæ in 13. ratione dubitandi adducta ſunt, noſtræ deciſioni nihil refragari. Ad Decimamquartam rationem dubi- tandi Ego reſpondeo primò, quod in caſu præſentt ſenatus, atq́; populus S. inde à pri- mo initio& conditæ ciuftatis S.& ibidem fundatarum Eccleſiarum habuerit lus pa- tronatus, ſiue Ius præſentandi, reſ pectu o- mnium Clericorum ciuitatis S. qui vel ſum- tibus ſenatus, vel ciuium S. aut ex rediti- us Beneficiorum Eccleſiaſticorum ‚aà ſena- tu vel ciuibus S. fundatorum, ſuſtentati fue- re, quòodq́; illud ius ſenatui atq́; populo S. Per priuilegium præſumptum& probarum conceſſum fuerit. Eamq́; ob cauſam in ca- ſu præſenti de præſcriprione, item& de bo- nã fide, in præſcriptione requiſità, diſ putare neceſſarium non eſle, cùm illud, quod meum eſt, amplius meum fieri nequeat. Secundò reſpondep, quòd in dubio qui- libet poſſeſſor præſumatur eſſe poſſeſſor bo- næ fidei, quòdq́; quælibet poſſeiſio præſuma- tur iuſta,& legit ima. Sarr.& Alexandtl ommu- ni diniaundo. S. inrer praæaones. Secommuni Aiui- dænd. Alex. conſ.23.lib. Corn. conſ. 14. in fiu. lib. 2. Aym. Grauet. conſ. ro. nu.. lib. z. Et bona fide continuata, Barr. ¹. Celſus,O ili Franc, Balt. 5, Auron. de Burrio. e ˙ D. G querelam, extide eleclis. rrper. Part. 3. num. O. ſf. de èſucap. Anron. ae Suer. All.& Felin aſi atligenri. exr. ae praſcripr. Quod generaliter quidem procedit, potiſimum au- tem locum habet, ſi iſta poſleſſio ſit poſſeſſio longi temporis, 1⁰. annorum nempe, Tunocir,z. exr. e ritrinintegrum. Alb. œ.cou ſultario- nibus. ext. de Iure Patronat. Alex. conſ. 2. in priuc. lib. I. conſ 200. lib. 2. cunſ. 242. E onſ.G. lib. y. De. conſ. 20 7,1.J. Abſq́; dubio verò hoc procedit in poſſeſmone 30. annorum. Namq; in illa bo- na fides indiſtinctè præſumitur. Sarz.. fr. na. 27. Vnde vr. Alexand conſ.d. lib.r. cnfr Jr. Col. 2. l16. 2. Ab. conſ⸗—eo.& Conſero=e lib. I. Roman. confro 7. Aretin-conf.r/. conſ.1o2. Wnſ. Ii. conſerra. af, g. a eſæ. num. I0. Inſtiturt: Ae Aclionilbus. Iaſ. conſ. ig.& con/. 72. col. 2. lib'.i. cbnuſ. 209. bl. 2. lib. 2. Dec. conßil. 257.& conſz72. etiamſi probetur de antiquio- re poſſeſſione aduerfarij. Bart.lhin. nu. ¹. Cnde Vi. Bala.& Augel-¹ ſäperlongi. Cae long. remp. pra- Kcript. Alexand conf. zr. cina Pprincip. con). 1oo. col. Rnal. lib.r. conſ7⁰. cl Enal.on.1I. col. 2. libz 2. conſ. 76. col. 6. O conſ,2. trca fin. lib.. P 3 Vſq́; adeò, vr poſſeſſio 174 poſſeſſio 3s. annsrum præſumatur, pro ſe ha- bere luſticiam præmanentem. Cyn. 7. ſoleuni- bau. Qde rei venaicat. Bald c.. S. cum aurem. de con- rrouerrin iuft. Matthrde Aflict. deciſ.2 /77. nu. 6. Car- Ainal. Pariſ-conſ. 22. au. 23ᷣ f. lb*ε. Vtq́. ſecundum aliquorum DD. ſententiam, poſt lapſum 30. annorum malam fidem allegare non permit- Conſilium Vigeſimum. ciorum Eccleſiaſticorum, à ſenatu, wi ct. tatur. Sart. l. fn. num. 1. Cvnde vi. Paul. Caſtrenſ conſ.r6 9.cl. z.lib. I. Feraand. aſq. in tractat. quæſt. Auſtrium c. rt. num.z. Multò verò magis hoc locum habet in præſcriptione, ſiue lapſu temporis immemo- rialis. Namq́; illud, quod quis vltra tempus immemoriale pofſidet, præſumitur, à præde- ceſſoribus iuſta,& bonà fide acquiſitum, poſ- ſeſſum,& cont inuatum. Bald. c. ſi dtligensi, nu. sa. exr. de præſcript Rolanda Vall. conſ.z. nu. 96. li-I. Et hæc præſumprio ex lapſu temporis imme- morialis deſcendens, ſecundum multorum DD. ſententiam, eſt præſumptio iuris,& de iure, probationem contrariam non admit- tens. Felin. C. cum d nobis. col. 3. ext. de præſcription. Alex. Rubr. sonſ. 1³. col. z. Goxad. conſ.. uu. 27. Cephal. conſ. 129,m.5. Ideoq́; à multis DD. traditum eſt, quòd in præſcriptione illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat, nihil curetur, neq́; de bonâ, neq; de malâ fide,& quòd talis præſcriprio etiam cum malã fide procedat, Salic.l.2.. de ſeruit.& aqua. Dec. l. ira. dirionibus mum. 12. Cide pactis. Dec. conſ.a⁶. num.]. & conſis. num. 2. Bala conſg jo-cirs fin. lib. 3. Botr. Aeliſ29. num.]. b BDrætereà quoq́; bona ñides caufatur non ſolum ex iaſtis, ſed eriam iniuſtis,& temera- rijs rationibus,& cauſis, Bald. l. 1. Curr. l.ſin. C. vli cauſa Nlarus. Parlat. conſiig. conſε/⁊ lib. 2. conſ. 2. col. C.& conſ. Jr. col. 2. lib. 4. laſ. l. ſi quvs 1d, quod. col. e. num. S. S. de Iuruzdict. omn. Iudic. Iaſ. T. ſi quis maior: poſt. princ. G de tranſactio. Paul. Cahireuſ. conſeoo. ante fin: Socin conſ.rr.col. fin. conſ. :o. col.2. conſdG. zol. S. lib. 3. Grauer. conſ. 119. Tyrac. in tractat. de pœn. cauſ-a um.3. Nec et iam illa theorica, quæ vult, eum, qui habet ſcienti- am rei, vel luris alieni, præſumi poſſeſſorem malæ fidei, generaliter,& indiſtincte vera eſt, ſed aliquas limitationes,& declarationes patitur, preur hoc tradir Angel. l. I. num. 3. C. de Iuadic. Fernand. Vaſq. in tractat. quaſt. lluſtrium. Sed in caſu præſenti ſenatus S. vltra tem- pus non modò longum,& longiſſimum, ſed vItra omnium hommum memoriam fuit in poſſeſſione, vel quaſi, iuris præſentandi, ſiue iuris patronatus, reſpectu omnium omninò Clericorum ciuitatis S. qui ſumptibus ſe- natus, vel ciuium, ſiuc ex reditibus benefi- uibus fundatorum, ſuſtentati fuere. Simi- liter& ſenatus S. à tempore primæ viſitati. onis vſque ad hunc diem vItra 30. annes fuit in poſſeſſione vel quaſi vocandi, nomi- nandi,& præſentandi primarium conciona. torem ciuitatis S. Igitur ſequitur, ex lapſu huius tempo- ris immemorialis,& longiſſimi præſumi,& probari, ſenatum S. iſtam quaſi poſſeſſionem iuris præſentandi, fiue iuris patronatus, re- ſpectu clericorum, quos ſenatus, vel ciucs 6. ſuis ſumprtibus,& ex reditibus beneficio. rum Eccleſiaſticorum, à ſenatu, vel ciuibus fundatorum, ſuſtentauit& inter cæterz etiam Superintendentis, quo ipft hoder. no tempore vtuntur, à ſenatu S. bonà f. de,& acquiſitam& continuatam, preæſer. tim cum ipſi non modò iuſtas, veruùm etiam iuſtiſſimas cauſas pro ſe habeant,& intercæ. tera conceſſionem, titulum,& priuilegium, præſumptum ex lapſu temporis, nec non& ordinationem Eccleſiaſticam, factam in prl. mãà viſitatione, Item& communem opinio- nem omnium Theologorum Ducatus b. Ad decimamquintam rationem dubi. tandi reſpondeo, In allodialibus abſq́ue omai dubio præſcriptionem lapſam, vel compfe. tam, contra prædeceſſorem, ſucceſſoribu nocere,& obeſſe. Rolæua. à Valle conſilig. nul dab. z. Quod procedit etiamſi illa allodialn feudis annexa ſint, ſiue ſint acceſſoria d feudum. Namque certi luris eſt, quod de allodialibus annexis, vel acceſſorijs feudi idem Iuris, quod de alijs allodialibus ſtatua- tur, duode talia connexa, vel acceſſoria reſponſione ad I1. rationem aubitandi docui. De. inde etiam illud, quod in 15. ratione dubi- tandi adductum eſt, in feudis præſcriptio- nem lapſam, vel completam contra præde- ceſſorem ſucceſſoribus non nocere, non pro- cedit in feudo hereditario: In illo enim præ. ſeriptio lapſa contra prædeceſſores ſuccel- ſoribus indiſtinctè præiudicat, Andrak Jem c. T. F. prætered Ducarus. num. 4. 22 ibi Man de Aflict. num. 4s. de prolib. feud. al. per i Aeric. Paul. Caftrenſ. conſil. 44. l1b. 2. Simili ter quoque& in feudo ex pacto,& prout- dentiâ præſcript io lapſa, vel completa con tra prædeceſſorem ſucceſſoribus indiſtincte nocet, atque præiudicat in omnibus omnr nòô caſibus, in quibus contractus præde- ceſſoris ſucceſſori nocet. Roland 4 Tale conſil. a. aum. TPo. lib. 1. Arr Pinel repet. 2un nſi rricennæle. num. 10. C. de bor. mater Veg Ä 1 1 laeele grdits Pertari Nabitanc Kelol aitim ged libus, Jc 1 b g. lu c dlol 60&) set amoce ellotes editas Kloluen aitatet DWmecond gi MWodta nigis e Pamelh, rodd tulo, wn modh npt: A udh reſ denatui 1 JCericor uun 5 Dcatice Wm, naturam feudi non ſortiantur, prouf huein 4 tor Rer& m, V mis rſque 138,1nn dem quoque modo ex ſupradictis liquet, et- vir in l dunc iam in feudoex pacto,& prouidentià factum, lone w ſiue contractum prædecefloris ſucceſſoribus mndi,& e. Mlcu. h orem a Pleſe nocere,& præiudicare, vel quando ſucceſſor ltur ſe ur uentario, adiuit, vel quando hereditas præ- denorl e deceſſoris, quam ſ ucceſſor, etiam confecto 6,K g legitimo inuentario, eſt ſoluendo. en Sed certum eſt, nec non etiam ſuperius ei legibus,& authoritatibus comprobatum, corum, ga qudd lus Patronatus ſit Ius mere hereditari- idus, K an um, ſiue allodiale: Et cùm hactenus proba- Ecckliom u tum non ſit Ducatum P. eſſe feudum ex pa- adatorum, lultn itm o,& prouidentid, ille Ducatus præſumen- tewpote nunnu 6& moderni Duces P. ſunt heredes, atque ſuc- e,& acquißtam K aud ceſſores prædeceſſorum ſuorum, quorum he- cum ipſi nan wän reditas abſqque omni dubio fuit,& locuples — 12&ſoluendo, nec conſtat modernos Duces he- ee pro ſet reditatem prædeceſſorum, inuentario legiti- ra coacellionem. tnm mé conſcripto, adiuiſſe. b rlumptum exkpiut lgitur ſequitur, ea, quæ in r5 ratione dinationem Eccedt dubitandi adducta ſunt, noſtræ deciſioni ni- i viütanone, ltnKaan hil obſtare, nec reftagari: Illudque multò in mnium Thechzanl magis cam ob cauſam tenendum,& dicen- dum eſt, cum in caſu præſenti Senatus S. non Ad decimanquimm modè præſcriptione, ſed etiam priuilegio, d. reſpondto lu llatihni titulo„X conceſſione per lapſum temporis dio præſcnptionen Hi non modò longiffimi, ſed immemorialis præ- a, contra ptadecsſumt ſumptAâ,& probarâ tutus ſit. tere,&e obelſe. Rau³h, Ad decimamſextam rationem dubi- od proccutciuii tandi reſ pondeo, Cum, vr exſupraaictis liquer, dis annexa fnt, uehn Senatui S. ius patronatus, reſpectu omnium dum. Namque eniuit Clericorum, qui ſumptibus Senatus, atque ulbos annca Kun ciuium S. aut ex redit ibus beneficiorum Ec- duah m la aiceuh torum, ſuſtentantur, ex priuilegio, titulo,& , zue! ſrun Conceſſione legitimà, per lapſum temporis Probatà, competat, in caſu noſtro ſuperuacu- aſene ad II Iatunen. umeſle diſputare de interruptione præſcri- c ctium illod, quoc bn ptionis, item& de perpetuatione actionis. di addudum cf,RE Secundò ref pondeo, præſcriptionem iam lupfam, Wel compan completam, neque per citationem, neque per arem ſucceſſotibeo:m litis conteſtationem, neque per vllum alium eudo hercdtadi modum interrumpi poſſe, a audirtu.& ibi Pa- ſ in 1 contri Nat norm. Vlt. notabr ext. de præſcript. gloſß. G D. c. tio bp 4 de pr uir vigilauri. exr. cod 1it. Felin, c. illud. colum. penulr. bus inditi naa concluſt J. exr. de præſcripr. Franc. Balb. in tractar. pratere- Ae Præſcripr. 3. parr.. parr. principal. nu. J2. b Sed Senatus, atque populus S. ante il- lam litem, motam à Parocho in V. non modò vltra tempus longifſimum, ſed etiam vltra o- cru ſione, vel quaſi, iuris præſentandi illos Cle- ag Ticos, qui ſumptibus ſenatus, atque ciuium, b05 0, 111 ArusS, a— ſiue ex reditibus heneficiorum Eccleſiaſtico- rum, à ſenatu, atq́ue ciuibus S. fundatorum, Rir dus eſt feudum hereditarium. Inſuper etiam cleſiaſticorum, à ſenatu,& ciuibus S. funda- mnium hominum memoriam fuit in poſſeſ- 175 ſuſtentati fuere: Et ſic ſenarus,& populus S. eriamſi ipſi niterentur ſola præſcriptione, iſtam præſcriprionem compleuerunt, Eaq; ante iſtam litem moram nullo modo inter- rumpi potuit. Terrtiô. Reſpondeo DD. magis commu- niter velle, præſcriprionem aduerſus bonæ fi- dei poſſeſlorem nunquam interrumpi per ci- tationem, ſed ſemper requiri litis conteſta- tionem, etiamſi illa præſcriptio non ſit lon- gi ſed longiſſimi remporis, item etiamſi poſ- feſſor titulo careat. Panorm.& Felin.& illua. ext. de præſcript. Franc. Balb. in rractar. ae præ- ſcripr. 3. parr. 6. part. princ. qudſi. 2. princ. nu.. Co- narr. rep. a poſfeſſör, part. 2.§. 12. nu.& conclu. 3. Aeæ rrg. Iur. lib. 6. fac, rex. c. placuir. 5. Porest. 1. qu. 3. Illudque penitus indubitatum eſt, contra poſ- ſeſſorem, bonæ fidei titulum habentem, nun- quam per citationem ſolam præſcriptionem interrumpi. l. moræ. C. de rei vena. æ placuir. S. ps. rest. 10. quæſt. Z. Bart. Alex. Laſ.& DD. l. Fen. in princ. ſf. de eo per quem fac. fu. Bart. G DD. l. ua- turaliter. Sf. de vſucap. Abbr Felin.& DD. a ilud exr. de preſcripr. Franc. Balb. in rract de præſcripr. 3. Pari. S. part. principal. quæſt. 2, princ: nu. 52. Cuar. rep. elehan Darr. 2.§. 12. n. † concluf. 2. de reg. Iur. lib. G. Prætereà etiam multi DD. tradunt, per litis conteſtationem, neque præſcriptio- nem interrumpi, neq́; actionem perpetuari, eo caſu, quando poſt litem conteſtatam actor, nullum impedimentum habens, älite deſiſtit, ac litem proſequi negligit. gloſh. placuir. el. 2 S. Porest. 10. quæſi. 3. Roman. l. ſi verd. S. de Iure fale23. ſf. ſolur. matr. Roman. l. fn. in princ M. de co per quem fact. fuit. Capit. deciſ. Ir. Felin. c. ilud. n. 10. exr. de præſcript.— Sed certum eſt, quòd in caſu præſenti ſe- natus populusq́; S. quò ad ius patronatus, ſiue ius præſentandi primarium concionatorem; omneſq́ alios concionarores, qui ſumptibus Senatus, atque ciuium, velex reditibus be- nefic iorum Eccleſiaſticorum, à Ciuibus, at- que Senatu S. fundatorum ſuſtentantur, ha- beant& titulum,& bonam fidem,& ha- ctenus probatum non eſt, in häc lite, ſiue cauſà, motaà à paſtore, ſiue parocho in V. con- tra Senatum S. coram Iudicio Cameræ Im- perialis litem conteſtatam; Et inſuper in ca- ſus figuratione narratur, quòd proximus ſuc- ceſſor illius Parochi, qui iſtam litem mouit, nullo impedimento ductus, ab illa lite deſti- terit, eamq́; proſequi omiſerit. Igitur etiam ex hoc capite ſequitur, per iſtam litem motam præſcriptionem Senat us, reſpectu Iuris patronatus, item& Iuris præ- ſentandi non interruptam, multò verò minus actionem perpetuatam. b Quartò P4 176 Quartò, Reſ pondeo, licet in aliquibus caſibus per citationem, in alijs verò per litis conteſtationem præſcriptio interrumpatur, Attamen dubi omni care t, ſi actor litem cœ- ptam proſequi negligit, ab co tempore rurſus præſcriptionem curlum ſuum inchoare,& legitimo tempore complere. T. fin. C. de præ- cript. longi temp. S. præſcriprioneg. 10 qaafl. 3. gl. I. cum noriſimi. Verb: ſolam. C de præſcript. 30. vel Jo. annoram. Inno. Hioſt. Panor.& Felin. c. illud. ext. de praſcripr. Bart l. in. in princ. ae eo, per quem fact. fuir. Iaſel. I.& quand libeli. princi. b- lar. Franc. Balb. in trattat de præſcript.„. part. 9. part. prine quæfl. 7. princ. uk. 42.& 14 part. 6. Conſilium Vigeſimum. part. princ: nu. 1. G 2. Cum itaque lus patrona- tus, ſecundum veriorem Dd. ſententiam præſcribatur lapſu 10. annorum, fiue ſpatio longi temporis, Sequitur, etiamfi per iſtam litem motam præſcriptio Senatus§. interru- pta fuiſſet, ſi tamen abeo tempore, quo pa- rochus in V. litem proſequi omiſit, plus quàm decem anni elapſi fuiſſent, ſenatum 8. iſtà in- tetruprione non obſtante, præſcriptionem Iuris patronatus compleuiſſie.. Quintò, Reſpondeo, quòd interruptio præſcriptionis,& perpetuatio actionis per citationem, vellitis conteſtationem factam, nulli alij, niſi illi, qui iſtam litem mouit, non autem tertio patrocinetur. ęloß. l. cum notißi- mi, ſed etſi quts. verb. innouata. C. de præſcript. zo. vel go. annor. gl. c. placæit. el. 2.§. potett. Verb. inrerrupta. 16. quafl.. Bayr.& DD. L. naturaliter. R de vſwcap. Franc. Balb. in trutt. de præſcripr.⸗ part. 6. parr. print. S. nunccapioquartam. fac, text. l. intra quatuor, ſfe de diwerf.& temporal. præſeript. f. 2. F. Enal. ſf. de fatu defundt. llamq. opiniouem communem éſſé atteftatur Franciſ. Balb. in loco præ- allegaro. Prætereà per hoc, quòd actor ſiue is, qui ſe ex actoris facto iunarenititur; tacitè, vel expreſsè inſtantiæ,& liti motæ renunci- at, hoc efficitur, ne per litem motam, velet- iam conteſtatam præſcriptio interrumpatur, vel actio perpetuetur. Felin. a illud. col. S. Veyſ. &rſiias. ext. de præſéript. Claud. Aquenſas. l. natu- ralirer. col. 6 f. de vſucap. Franc. Balb. in tractar. de preeſcript.. parr. ꝗ Part. princ. Verſ: capio nunc quartam n. 64. Sed in caſu præſenti non Duces P. ſed parochus, ſiue paſtor Eccleſiæ in V. iſtam li- tem contra ſenatum populumque S. mouirt. Igitur videtur dicendum, etiamſi ponamus, per iſtam litem motam præſcriprionem Se- natus§. interruptam, illam tamen interru- Prjonen Ducibus P. nihil prodeſſe. Et cùm Duces P. ordinationem Eccleſiaſticam, fa- ctam in primà viſitatione, in quâ ordinatione expreſse cautuw eſt, quòd Senatus S. vnà cum ædituis,& reliquis concionatoribus S. debeant habere lus, atque facultatem vocan- di, nominandi,& præſentandi primarium concionatorem, expreſse approbauerint, Se. quitur, ſuas llluſtres Celſitudinesliti, motz à parocho in V. ctiamſti ſuæ Illuſtres Celſitu- dines ſe illã lite motàâ iuuare poſlent, penitus renunciaſſe,& per confequens, ſuis Illuſtri. bus Celſitudinibus iſtam litem etiam ex hoc capite nihil prodeſſe.. Ad decimamſeptimam rationem dubi. tandi reſpondeo primò negando, quòd Sena. tus& populus S. paſtorem Eccleſiæ in V. ſpo. liauerint: Namque Senatus,& populus§. pa. ſtorem Eccleſiæ in V. ſuo iure nonſpoliabe- runt, ſed tantùm poſſeſſionem ſuã, vel quaſi, luris patronatus, reſpectu illorum Cjerico. rum,& concionatorum, quos ipſi ſuis ſum. ptibus,& ex reditibus, ab ipſis fundatis, ſů ſtentauére, quam antiquitus,& vltra omni. um hominum memoriam habuére, continua-. uerunt, ideoq́; nullam pœnam merutre, cum cuilibet licitum, atque permiſſum ſit, poſlel- ſionem ſuam continuare, ſiue in poſſeſſione ſuã perſiſtere. Prætereà quoq́ue clari Iuris eſt, qudda delicto,& pœndexcuſet quælibet cauſa, non modèò iuſta, verum etiam iniuſta. J. jgitanueſ C& generaliter, ſfe de likeral. cauſ. l inter omness recto. ff. de furt. gloßfi l. plasi la.. C ibi Ang. Cd L.Flau. de plagiar. Bari: l. J. S. nou auten. col f verf, aſſeſſores. ſfe ſi quus teftaun liler ſſe iußeſun arr.& Iaſ. l. iuſtè poßidet. ſf. de acqutr. poſehelh Aretin.& lafel. dame poftidere: in prine ſ eud it leuis. Sald. l. fi qui. col 1. C de reſtib. Beſtialis m l. hinſulam. ſfe de Verb. oblig. Socin. conſ. 104. aln lib. I. Aym. Grauct. couſ. 6. nu. Sp. Temelatha- Angr l. plagi. la 2. Cadl. Flau. de plag.& fatuu Ang. lr. n prine: ſf de eo per quem faci. fuit Tns Arer. conſ. so. Deinde etiam neq́; interdicio vnde vi, neque remedio Canonis redinte- grandæ, neque remedio. 1 quw in tantam, ¹‘⁴³A. gere permittitur ſpoliato, quando poſt ſpo⸗ liarionem factam dominium rei, vel luts ſpoliatori acquiſitum fuit. Inno. c ſuper hocéus de renantiar. Ant. de Burr.c ſollicir. ext. denſi V HFoliat. lacob. Nouell. in practic.& theor auſanm S. vulgaris eit quaffio. n. 22. Similiter& illi pol. ſefforio remedio experiri denegatur, qm poſt actionem natam, nempe poſt ſpolimm prætenſum commiſſum, Iuri ſuo renunciauit c. 2ccepra. exr. de reft: ſpoliar. Quod abl que ompi dubio procedit, quando conſtat, illam reni- tiarionem ſpontè factam. panorm. e ſpliaie,3 70. exr: de roſtit. ſpoliat. vel quando illa renur- 1 ciatio eſt facta non ſimpliciter ſed internen ente pacto, Inno. c. ſäper hoc. exr. dë renund, gloſßs c. ex infinuatione. ext. de procural.! avbr. „ h,.7. Ivnues:. Fſollecitè. u. ⁊9. ext. de reftit. Goliat. alg UA uan onel dtema Dl5. mationen In factl dldi& rn, ker Jlutes( nlde, Kcopdi b teme Nw ou Wnittideb Niun con NUhcibus Tota ülone. un Zala ?, m. 44 k. En Wala.n I u 2 teir, I dguai anr, 2 Tiſn lue Aaz en arf u Celltuch 44 nldoz; 4 pata. venfe item ne experiar rænus. ſſi de pact. V. cin üh Sec in caſu præſenti Senatus 8. facti ſui ihe⸗ adildd non iniuſtam, temerariam, beſtialem, vel le- cialle uem, ſed iuſtiſſimam cauſam,& rationem ha- buit: Et inſuper in ordinatione Eccleſiaſti- apite aidim babd cà, factà in primãà viſitatione à Doctore B.& 44 Nodele. conſiliarijs Ducum P. expreſse cautum eſt, de ag quòd Senatus S. vnd cum ædituis,& reliquis concionatoribus S. debeat Ius,& facultatem habere Superintendentem vocandi„nomi— nandi,& præſentandi Ducibus, illamq́; ordi- nationem factam eſſe ex mandato Ducum, vel ſaltem ab ipſis approbatam, ſuperius docui- d mus. Et ſic liquet, Duces P. per illam ordi- Fan nationem, quæ polt illud prætenſum ſpoli- um facta eſt, omni luri ſuo, quò ad Ius vo- nelene qurm arcam. candi,& nominandi primarium concionato- hominummemannit rem, renunciaſſe, Eamque ob cauſam ſuas crunt,ideo nulhan eem illuſtres Celſitudines neque remedio recupe- nilder licitum ategent randæ, vel redintegrandæ poſſeſſionis, neque onem ſunn contuuar i ex condictione l.ſe quus in Tantam, neque vllo ai perliltere. alio remedio poflefſorio experiri pofſe, ad Prætci nwogrr lnit hoc, quò minus Scnatui, arq; populo S. per- chcdo,& pœnsexcqfaut mitti debeat, Superintendentem, ſiue prima- 1 erwenmit um concionatorem vocandi, nominandi,& uclbus commendandi. Se Hanmd ota quoque vis libelli conſiſtit in con- 4 /1 cluſione. Iaſ. l.ſi prius. num. Las. E Hgia. BMnla iumanc. Bala. Fi Oleum. S. merirb. F. de dolo. Corn. Tlares f. gutſa coyſ g. nu. 10. 1 &ili gloſ. Verb. qua- 6 4 4— 4** 63 - Fe. ff ar ferr. Sujfelzugba E„ 1 4. Her 26 f. 2.. mn laſl isfe nat ſa.. Eaque concluſio ſemper inſpicienda 2.I4. lib. J. Laufran. a quo- (cclu am contra-venb. petiriones. 2.2. exr. ae probat. Ab. e permittitut 9 nut æléteræ, ext. de ailatio. V tq́; concluſio narrata umb e„quæ concluſiuè petuntur, Bald. l. nec quicquam. S. vbi decrerum. M ae ofhie tiam expreſsè cautum eſt, debeat eſſe conformis li- fideicommiſt. liberrar. l. vn fun.- diuid. c qualiter. el. 2. circ. fin. n1 P exrr. de accuſar. c. licer- Hely. ext. de Simon. Quod- 4 que ſententia, non conformis libello, lata „ß Nud nempe ſuper alia re, vel ex diuerſa cauſà, aut per alium modum, quàm quo fuit actum, per —.. m atori acqull hhat 24 4. 74.9 a e ustNNe 7. bello. hin. G de 3 it;⸗ 1 ſ& ipſo iure null ſit. Balda. l.. c0. z. verſ.exrra * te sei 1 Hla 11t. Sala. l.r. col.z rionem po, 8 2EDono. 4 n ſin. C ſi plur. vna ſent. Bala l.1. 0. de fidei- r.A mjſas, 1 3 m emm. liberr Alex. conſ. IFr. col. 2. in Fin. li. 7. Et. eſt foci- 1o el aamſi actor pProbaſſet, ſe ex alià cauſa, quàm il- maao, Ne„ tuli ert 2 7, xhul h Conſilium Vigeſimum. 177 lä, quæ in concluſione libelli expreſſa eſt, ius fouere. l. baleban. M. ae inſtitur, actio. I. Beliu⸗ Marcellus. ſ. de pact. Aoral. cum Fimilib. Sed in caſu præſenti, prout ex figuratio- ne caſus liquet, Duces p. quò ad Ius patrona- tus non egerunt remedio recuperandæ, vel re- dinregrandæ poſſeſſionis, nec etiam cx con- dictione. I. h quis in rauram, C vnaæ vt, ſed tan- tuͤm inſtituère petitorium. Et licet in libello narretur, ſenatum, populumq́; S. parochum Eccleſiæ in V. ſpoliaſſe, Attamen in conclu- ſione illius petitionis, ſiue libelli nulla fit mẽ- tio ſpolij, nec reſtitutio petitur, multò verò minus ad pœnam L,ſchuds inranram, agitur. Igitur ſequitur, ludicem neq́; ſuper re- medio recuperandæ, vel redintegrandæ poſ- ſeſſionis, quòd videlicet Duces P.ante omnia ad poſſeſſionem iuris Patronatus, ſiue præ- ſentandi reſtituendi ſint, neque etiam ſuper Pœnâ I. t quus in ranram, cognoſcere vel quid ſtatuere poſſe. Ad decimamoctauam,& vlrimam rario- nem dubitandi patet reſponſio ex ijs, quæ di- Ximus in reſponſione ad Præcedentem ra- tionem dubitandi. Et ſic ex prædictis liquet, quòd, non obſtantibus rationibus dubitan- di, noſtra concluſio, ſi uperius facta, veriſſima ſit. Zum andern/ erachte ich/ weil die æditui, vnd prouiſores der Kirchen zu S. auch im Pab⸗ ſtumb/nd fuͤr anfang des Euangelij vber 100. b mehr Jahr,/ die Adminiſtratton der Kirchen/ vnd derſelben Guͤtter in derwaltung gehabt/ daß die⸗ ſelben mit allem Recht/ dnd ſug beruhrte Admint⸗ ſtration biß dahero auff kegenwertige zeit conttnu⸗ iret/ auch dabey nochmals billich zu ſchuͤtzen/ ond zuerhalten ſein/ dnd ſachen. 4 Namq; primò certi,& indubitati iuris eſt, quòd poſſeſſio, vel quaſi illius temporis, cuius in contrarium memoria nõ extat, habeat vim dieſes aus nachfolgenden dr⸗ tituli, conceſſionis& priuilegij, prour hocin 11. ratione aecidendi ad primam conclufionem ſupra conprobauimus. Secundò legibus expreſsè cau- tum eſt, quòd quilibet poſſeſſor, etiã iniuſtus 3 in poſſeſſione ſuà vſq́; adexitum cauſæ tueri, nec in illà abſq́; proceſſu ludic iario turbari, vel ex illã expelli debear. 1.. 5. qQuia me& ibi ol. Made vi, Cvi armar. l.2. G&ili gl. ff. vuri Poſiider. ‧.r. & ibi Farr. Norab. C ſi Proprer publ. penſirar. l. fi.&o⸗ ibi Bald. C. ſi ber vim.& alio moab. l. meminerinz. Gibi Bala. Qvnde vi. Lhi. C. de lon. vacanr.lig. 70. 1. dm miles. 9.. f ex quib. cauſcmaior l. Diuo.. ſh ſuper rebus. C& 1 D. Mae re vinaicar. Tertiò cla- ri luris eſt, quòd quilibet, etiam pendente lite, vel appellatione, poſſeſſionem fuam conti- nuare poſſit.. volamus.& ili gloſ. verb. poſs ſum. 10. quæſt. ½„ Zum 178 Conſilium Vigeſimum. conſ. 22:.. nu: b. fac: text: l. quu ſit fugiriuu. Spua Zum dritten/ erachte lch es dafuͤr/ daß die Hertzogen zu P. wegen deſſelben Cloſters/ ſo vor der Stadt S. gelegen/ vnd im Auffruhr deſtru⸗ irt/ wider den Rath vnnd die gemeine Stadt S. zublagen nicht beſugt/ Inſonderheit weil ein Er⸗ bar Rath/ vnd gemeine der Stadt S. daſſelebe Cloſter fundiret/ dotiret/ vnd die Conſeruatlon⸗ vnd gantze verwaltung in jhren Henden gehal⸗ ten/ vnd nicht erweißlich/ daß die Hertzogen zu P. etwas darzu gegeben/ oder contribuiret⸗/ vnd pber das J. F. G. viel felde: vnd andere Eloͤſter/ Kirchen/ vnd Clauſen nidergeriſſen/ vnnd dero Guͤtter an ſich genommen. Namque primò clari,& indubitati luris eſt, quòd is, cuius non intereſt, ab agendo re- pellatur, nec vllo modo audiri, vel admitti debeat. I. i. in pr. ſf. quor. appell. non tecip. l. ile, A quo. Si ſi de reſtam. ff. ad SC. Trebeli. l loci corpus. s. comperir. Ff. ſi ſerui. vend:l. pqfltbumus. S. ſi quis ex hus,& ibi Bart. G& DD. F e inofc. Icſtam. 4. Fulcinius. S. ſiin diem. ſf ex qui bus cauſ in poſſeſß enrur. c. cum inter R. ext. de elect: c. Veniens. el. 2. ext: de reſti. Roman. conſ- 22†. conſil. 499. Corn. canſ. G. col. 1. lib. 2. conſ. 72. col.3. lib. 4. Bald. l. ſi ti- li decem. S. in his. ſf. de pact. Aym. Grauer. conſ. 44. nu. J. conſ. I42. nu. J.& conſ. I93. nu. 7. Et hoc vſ- que adeò verum eſt, vt iſta exceptio, TVA NON INTEREST, ſiue defectum intereſſe reſpiciens, etiam ante litem conteſtatam, ad impediendum litis ingreſſum, opponi poſſit. Bart. l. fi vnus.§. ante omnia. de pact. Barr. l. ſi pupilli.§. videamus. arge ill. text. ſf de negor. geſſt. Bart:& An: l. Papinianus. 5. hi quis impuleri. Vde inofic: teftam: dlex: l. ile, à quo. Siſi de Teſtamen. 3. ſf. ad SC. Trebell. Felin: c. ex parre. nu:. ext. de le- ftbus. Corn. con)ſ. 6. col. 1. lib: 4. Grauet: conſ. I95. nu:. Roland A Vall- conſ 2. nu: 74. lib.r. Sed ex figuratione caſus liquet, quòd II- luſtres principes,& Domini, Duces P. in ca- ſu præſenti contra Senatum§. egerint actio- ne ciuili,& ratione inrtereſſe, ſuis illuſtribus Celſirudinibus applicandi. Cùm itaque Du- ces P. in iſto monaſterio deſtructo null habuerint,& ſic illorum non interſit, illud monaſterium deſtructum efſe: Sequitur, ſuas illuſtres Celſitudines nullam actionem eam ob cauſam ha bere contra ſenatum S. quodꝗ́; ipſis obſtet exceptio: TVVAà NON INTER- EST, eaque ſuas IIluſtres Celſitudines à Iu- diciorum limine repellat. 1 Secundò, Illud, quod alioquin illicitum eſt, confuetudo licitum reddit. Romanx l. cerri cendictio. Srnummios.& ibi lIaſe nu. 27. ſf ſi cert. Perar. Car. Cott. memor. incip. conſue tudo facit lici- tum,& conſuetudo de prohibito permiſſum, & conuerſo de permiſſo prohibitum facere pOteſt. c. cum olim. exr. de Cer: coniug: c. ſuper eo, exi de coguat. Spiritual. Oldra: conſe Iog. Grauer: um lus Labeonem. ſf. de Edilir edici. f. pignuw. de hignun act. Ideoque traditum eſt, eum contractum, qui in regione aliquà à bonis viris celebrari conſueuit, licitum& permiſſum cenſeri, jicet ille contractus reuerâ ſapiat vſurariam praui- tatem. Barr. l. quts ſit fugitiuus.§. apud Lales- nem. arg: ill: text. ſfe de ædi. edict. OQlaradu anſ 207. Bala: l. vnica. quæſt: 3. C. de hus, qui pæn. m Abb. conſe I. col. z. ad fin. verſ qui Vltra lib. Dea conſ. v7o. col. penult. circa fin. Card. conſ a inſu tit. de vſur. Iaſ. l. I. colum. antepenult. quaſt. 4.0 de ſum. Irin. Efide cath. Iaſe conſ: 1331. col. in hn lib.. Cæpol. in tractar. de ſimul. ontraclib, inn col. 5.& irerum in. caſu princ. colum. fin. Ceyal cauſ crim. conſ: 13. col. penvlr. Bertrand canſioa col. r. lib: 1. Grauetr conſe I4. nu: 12. Roland'A Vall conſ. 7³. nu: 42. lib. 1. Tyraq. in traci: de unmn. rraci: part. 2. in fin: n. 127. Et is, qui conſuerudi ne permittente aliquid facit, caret& dolo, ⁰ pignore. S. fin.& ibi gloſe Bart.& DD. F epin adt: Iaſel. certi conaittio. H. ſi nummos. notab. f ſi cert, petat. Et culpa, l. pignus,& ili gl. 2an, Bala: Sal. Paul. Cafer& DD. CQae pignor, al.bem de Anchor. conſ. 244é Catel. Cott: memor; intiy cun. ſuerudo facit lilitum,& in bonã fide eſſe cenſe. tur. Bala. conſc 370. incip. verba reſcripti, lib.( tell. Corra memor. incip. Conſuetudo facit litium nec vllo modo repræhendendus, Bald./ dhſer uare. S. proficiſci. quaſt. 33. f. ae ofſic procunſeit puniendus eſt, Bald. L. I. col.z. verſ. ſed quidſia ſtog. Gae æd. edici. Prætereà conſuetudo, etim praua,& iniqua, excuſat à pœna, gl. ecim uem ralilu. venſe migraſt& ibi Card. Florent Pelrde ir chor. Anr. Je Burr.& Abb. ext. de conſuet glcduns aiſtinct: 4. Oldrad: conſ. S. in fin& con). S6. Ten. de Anchor. conſ. rr.& couſ. 293. Paul. Caſtrenl anſ 2„S,9. in fin. Roman. onſ. 406. G hengul. zp. Ban 7 in fin. princ.& ibi laſ. col.. M quod quiſg lur. Ab e. fin. ext. de conſtir. Alex. in adait. ad Bartlâ qwilbus. col.2& ili laſ col. 3. f de l. Alex unſin lib. 1. conſ. ꝛ07. col. fin. lib.z. conſ. 59. conſ. 6 li conſe A. lib. 3. conf. 223.& conf 240. lib, 6. daun conſ. 209, colum. penult. lib-æ. Ang. in rradt. de ma leſic. verb. falſario. col. 2. Felin. c. ex tenort. Wuai ext. de reſcript. Felin.& non ſatis.& c ea quci eu- de Symo. Iaſ. l. ngularia. col. penult. Fh em he 7Ar. Laſ. l. ait præror. S. iurari. col. penulr. e khun iuraſſe. col. 2. ſf. de iureiurand: Dec. conſe g. wyfun 2 C& conſ. 17. Dea c. non concupiſcentiam. leit. 1I. 43 & lect. 2. colum. penulr. ext. de conſtitur. Vrujue b in tract. de pæn. cauſ. 42. Aymon. Grauer. conſ. V nu. 103. lib. I. Carel. Corra memor. incip. Conſatli. ab facit licitum. arg. l. quis ſit fuęitiuus. 9 opud e beonem,& ibi Bart. ſf. de aa. edidt. l„.f 4s0 Maced. Sed in totà Germanià inter om nesillos, qui Auguſtanæ Confeſſioni addici unt, in r 4 Jole hllet egell bKdo Iel i ne oluoce ao rine geit,9 F lu.. ſiha.. b hax thulN 1 IHhe nen 64 M7JO V Gi hm. Gr TI lun M ſanſ Nan hoc umſi cc Wübus al I Tibus erratun mtusex Dndetu rrpetra ucaos um lei didelt 14 Vhnn Aer M. 42. daan an ArPar a.n far am cpermittente liqucara P. LeferG iugußn. R.I. K. Grauet uuf dan 7. Llœnn audan 1/m em fetan Et cuipa, n dd Sa Pui. Cefr Dlih Aacber u† 217, Canllrn enaas faat uann, Kubui r. B. ua un ma Cprta memer. ua luimu cvllo modoreprabeadan e. neciſti. faatn fts giendus eſt, Bacl an Car d ca. Prraatid b aus,K iniqua exculiiien ref ng „Ar.r En Aardn Sd 4 Cldrat au⸗ unl . Ander ⁵⁵⁶ anſahln Kis fr. amas, 2ſaldh 14 4ℳ auff Arerin. conſ. 19. nu. 7. Iaſ. l. ciuitas. na. 3. E ſi cerr. petar. Rol. Vall. conſ. 66. nu. 6½. lib. 2. Similiter hoc locum haber, etiamſt illud à ciuibus fue- Conſilium Vigeſimum. vltra 40. annos vſitatum,& conſuetum fuit, monaſteria deſtruere: Igitur ſequitur, hanc conſuetudinem, et iam ſi& illa eſſet iniuſta,& temeraria, nihilominus tamen Senatum at- que ciues S. excuſare. Texrtiò, ciuitas ex delicto ciuium conue- niri nequit, niſi illud delictum ſolenniter, conuocatis omnibus ciuibus, atque commu- nicato confilio, nec non& præhabità delibe- rarione, cum omnibus ciuibus commiſſum fuerit, ęloſ. l:aliud. S. referrur,& ibi DD. Frde R. I. gloßs. l. ſed eti ex dolo. ſf. de dolo. Tohan. Andr. c. fe- licws.§. fin.& ibi Gemi. de pœn. lib. d. Bart. l. aur fadta. S. fin. num. 9. ſf. de pæn. Panorm. Ioban. de Anau.& Felin. c. ailectus. el. 2. ext. de Symo. Car- ainal. Florent. Clem. I. Verl. Ciuitas.& ibi loban. de Imo. col. 2. de pæu. Ang. conſ. 163. Felin. a cum omnes,& ibi DD. ext. de conſtitur. Corn. conſ. 224. 1b. 2. Olarad. conſ, 2r4. Paul, Caßtrenf, onſ⸗ 104. nu. J. lib. 2. Bald. conſ. 2Q3. lib. I. Iaſel. ciuiras. n. 2. „. Gibi DD. Ff ſi cerr. petar- Iaſ conſ. 149. n. I. lib. 2. Aym. Grauet. conſil. 27. num. S. Ioban. Plor. repet. T. quin. S. Jo. uu. 9. C. vade vi. Alexand. conf. 27. nu. 10. lib. G. Ruin. conſil. rof. nu. 2. lib. y. Card. Pa- rif conſil. 27. uu. 102. lib. I. Dec. conſ. 22. nu. I.&- 2. Roland. A Vall, onſ. ⁶. nu. 2. cum z. ſeqqj. lib. 2. Et hoc vſque adeò verum eſt, vt procedat, et- iamſi conſtet, atque liqueat, ab omnibus ci- uibus alicuius ciuitatis, ſiue præſentibus o- mnibus ciuibus ciuitatis tale delictum per- petratum. Namque fimiliter ciuitas, vel Se- natusex tali delicto conueniri nequit, niſi probetur, atque fides fiat, ad tale delictum perpetrandũ& ſolenniter omnes ciues con- uocatos,& cum ijs conſilium communica- tum, nec non& deliberatio habita fuerit de tali delicto committendo. Paul. Caſtrenſ. coaſ. Sd. Iohan. de Lignu. Clem. I.& ibi Toban. Ade Imo. col. 2. Carainal. Florent. quæſt. 2. ae pæn. Franciſ. rit commiſſum, leuato vexillo,& campanãâ 9 pullatà. Namq́; codem modo ex tali delicto ciuitas conuemri nequit, niſi probetur, atq́; fides fiat, ad tale delictum committendum o- mnes omninò Ciues conuocatos,& cum ijs conſilium communicatum, uec non& delibe- unll rationem habitam. Barr.! au: facta. S. fin. ſf. de Pan. Rolana. I Tall. conſ. 6⁶. n. F. lib. 2. Sed in caſu præſenti hactenus probatum non eſt, nec etiam probari poterit, illud mo- naſterium fuĩſſe deſtructũ, ſolenniter conuo- catis omnibus ciuibus S.& cum ijs habito cõ- filio,& deliberationc. Igitur ſequitur, Sena- tum atque ciuitatem S. propter tale monaſte- rium deſtructum, conueniri non poſle, et- 179 iamſi probetur, iſti deſtructioni præſentes fuiſſe omnes omninò Ciues Ciuitatis S. Quartô, nemo inalio repræhendere, vel culpare poteſt id, in quo ipſe repræhenſi- bilis, ſiue culpabilis eſt, ſiue, quod ab ipſo ſi- militer commiſlum eſt. l. auo.& iõi 9loſ.& DD. Sf. de dolo. l. viro, arc vxore. Cili Alexand. & Barr. S. ſolut. matr. l. cum mulier.&ibi Barr. & Alexand. ſ. eod. tit. l. auxilium.&ili OD. RMaae munor. l. fiu.§. hiVerò poftquam. C. de lur. deliber c. conſtitwris. cl. I.& ibi Dec. nu. 2. exr. ae appellar. c. quia fruſtra.& ibi&l. Panorm.& DD. ext. de v Jur. l. in arenam.& ibi Bart. Pald.& DD.& laſ. nx. 3. 5. G J. Gae inoffic, teſtam. gloßal. quoniam. C. e Beerericzs. gl.. conzra Cbriſtianos. de Pærer. lib. S. Aym. Grauer. con). 73. n. 22. lib. I. Sed in ca- fus figuratione narratur, quòd fimiliter Du- ces P. multa monaſteria,& Eccleſias deſtru- xerint, atque ſolo adæquauerint: Igitur et- iam ex hoc capite ſequitur, Ducibus p. non permitti, propter hoc monaſterium deſtru- ctum, contra ſenatum populumque S. expe- riri, ſed ſenatum, populumque 5. etiam ex hac cauſâ ab inſticutã actione abſoluendum. Zum bterdten erachte ich/ daß ein Erbar Raht zum S. wol befuge geweſt/ das einkom⸗ men/ ſo zu beruhrtem deſtruirten Cloſter von Al⸗ ters hero gehoͤrt/ ad alios pios vſus zu transfexi⸗ ren/ vnnd dahin zuwenden/ daß dauon Jungfra⸗ wen/ ſo in der Stadt gebohrn/ dnd zum Eheſtan⸗ de nicht dienlich/ an einẽ bequemlichen/ dñ bnuer⸗ ſchloſſenen orte/ ehrlich vñ Chriſilich vnkerhalten. b Gleicher weiß eracht ich/ daß ein Erbar Rath der Stadt S. wol befugt/ die zwey Cloͤ⸗ ſter/ ſo in der Stadtmauren beiegen/ ad alios pi- os vſus zu transferiren/ vnd aus dem einen ein Hoſpital fuͤr die Armen Leute/ aus dem andern aber ein Particularſchule zumachen/ vnd zu dem Hoſpital die reditus bene ſiciorũ, die man hat er⸗ forſchen/ vnd ausfragen koͤnnen/ zulegen. Vnnd ſein/ meines erachtens/ die Hertzogen zu P. nicht befugt/ einen Erbarn Rath der Stadt S. dexent⸗ halben zubeſprechen. Namq; primò clari,& indubitati Iuris eſt, quòd relictum, ſiue deſtinatum ad vnum vſum pium ad alios pios vlus transferri pot- ſit,eo caſu, quando ille vfus, ad quem quidre- lictum, vel deſtinatum eſt, euanuit, l. legtum. G&ibi Sarz.& DD. de vſufi legar.l legurd. ſf. de admin. rerad ciuit. pertinentiumn! f&ei S Barr. ſfide oper pub-g nos quidé.& ili Iuno. Pauor Aur. de Suer. Couar& DD. ext. de teſtam. Paul. Caſtrenſ. Alew.& Vincenr. L.. S fi. Fad l. Falcid. Barr. l.r.. H.& O. ffide conakt. inſtiruri. Barr. l. pater. S. Tuſculanuu. RMae le- Lar. 3. Balal. ſi qais ad declinandamin pr. H. 10. C.de FPpiſc.& Cler. Panor. c zua. exr. ae reſtam. Paul.Cæ- H'renſ. 1.. S.=. n.. C. de Caduc. rollend. Ant de Burr. crfn. ext. de reſtam. Petr. de Auchor. C D.D. Clem.. 180 de relig. Jomil. Roch. Curr in tractar. de Iur patro- nar. verb. pra co. quæſt. I5. nu. 39.&34. Drad́ in tractar. de priutleg piæ cauſ, priuileg. 34. Faui: texr. lin tehamento. Side cona& demonſtra. L cùm ve- r. S. ſi non pto ſcripro. ſ. de fideicommiſé. liberr.§. ji quts in nomine maghi Dei. Aurxb. de E ccleſiuſt. Ca- nonib.& priuilegiε: Et licet in hac tranſlatione rei deſtinatæ ad vnum pium vſum in alium v- ſum in aliquibus caſibus authoritas Epiſcopi requiratur, Attamen cùm apud illos, qui Au- guſtanæ confeſſioni addicti ſunt, rum autho ritas penitus cuanuerit Epiſcopo- illiſq;, quò ad Eccleſias, fiue ſpiritualem Iuriſdictionem, omnis poteſtas abrogata ſit, dubioomni ca- ret, in ijs locis, in quibus confeſſio Auguſta- na viget, tales actus expediri pofſe, etiam conſenſu Eiſcopi non adhibito ꝓraur hoc lique: ex †s, qua tradidimus fuprâ in noud ratione doci- dendi, ad primam concluſionem. Prætereà hoc quoque ex quàm extrinſecas. Deinde quoq́; certi Iuris eſt, quòd deſti- natum ad ſuſtentationem perſonarum miſe- rabilium, ad pium vſum, ſiue ad piam cau- ſam deſtinatum cenſeatur, Spec. in rractar. de ꝛnheru. edit. S. nunc verꝰ aliqua. verf,& ſcias, quod inter relicta. Bald. aurh. Similiter, C. ad l. Falcid. Conſilium Vigeſimum. Spet in tir. de inſeru. edit. S. nunc ven aliqua. ven ijs, quæ in 10. ratione decidendi ad primam concluſionem diximus, liquet, hoc caſu ſufficere conſenſum Epiſcopi taci- tum, item& præſumptum, quodq́ ex lapſu temporis longi, vel longiſſimi præſumatur, atque probetur, in actu aliquo interueniſſe conſenſum Epiſcopi, omniumq́; illorum, quo- rum conſenſus in ipſo actu requiſitus fuit,& omnes omninò ſolennitates tam intrinſecas, — gloſ:c. fin. verb. pietas. ext. de feris. Petr. Peruſin. in :rattar. Canonicæ. c. 10. Firmia. in tract. de Epiſcop. lib. 2. parr. ⁷. quaft. 31. verſ.congruenter hic dicen- dum. Franciſ. Aretin'l.i. in fin. C. de S§. Eccleſ. Ho- ſpitalia quoq́; cenſentur eſſe loca pia,& de- ſtinatum hoſpitalibus ad pium vſum deſtina- tum cenſetur. Arckhidiac c. ſi ex Laicis. 1o. quæſi. r. Spec in tit. de Inſtru. edit. F. nunc veroò aliqua. Verſ. & ſcias. loban. Anar. c. bannes. col. 2. exr. de re- ſtam. Bald. autb. ſimiliter. C. ad l. Falrid. Bald. l. Orphanotrophos. in fin C. de Epiſcop.& Cler. Bald. conſ. 460. libe I.& conſe J. lib. 3. Panorm. c. cum ſit generale. not. 2. exr. de for. compet. Ang. conſ. 11⁄1. col. 2.& conſ. 34 4. col. I. Perr de Anchor. conſ. 129. col. J.& conſ. 227. col. 3. Paul. Caſlrenſ. conſ. a.& conſ 16 7. lib. 2. Roman. conſ. Æ rα. Panorm. conſ. yy. lib.z. Cardinal. Florenr. conſe I21. in princ. Alexan. conſe 2ro. in princ. lib 2.& conſ 19. col. 4. lib. ũ. Fe. lin. c de quartd. col. 2.& col. a. ext. de præſcripr. Dec. conſ: 273. in princ. Curr. Iun. conſ. 20. Eodem modo& deſtinata ad vſum, ſuſtentationem, ſiue alimentationem pauperum, ad piam cau- ſam, ſiue ad pium vum deſtinata cenſentur & ſcias. Bald. auib. Similtter,& ibi Roman. inn oel,. Cadl. BRalcid. Balda. l. illad. col. 1.& ihi Paul Caſtrenſ. C de. Eccleſ. Illud quoq;, quod ad ſcholas, ſiue ſtudia deſtinatum eſt, ad piumy ſum, ſiue ad piam cauſam deſtinatum eſſe in. telligitur Panorm. conſ. 63. col. 3.& 4. lib.z. Alex. 19 gddir. ad Barr. 1§& richus libereſlo. f. de legat 3. exr. in aadit. ad Bart. l. ſi cui animum. ſf. dt anuun fIevat. Sed certum eſt, quòd profeſſio monaſiica apud illos, qui Auguſtanæ confeſſioni addii ſunt, penitus euanuerit,& in deſuetudinem abierit. Igitur ſequitur, quòd Senatus§. iu. re permittẽte reditus monaſterij, quod quon. dam extra ciuitatem S. extitit,& iam penitus deſtructum eſt, ad ſuſtentationem puellarum miſerabilium tranſtulerit, deſtinauerit,&ex vno monaſterio, intra ciuitatem exiſtente, hoſpitale pro ſuſtentatione pauperum, exal. tero verò ſcholam liberalium artium effece- rit, atque hoſpitali omnes reditus beneſicio. rum applicuerit, eamq́; ob cauſam Senatum atque ciuitatem S. propter hoc factum, ſiu præſumptum à Ducibus P. conuenui nôpol- ſe, cùm legis authoritas, atque permiflioge. natum S. ſatis ſuperq́ue excuſet. Secundò, vt opinor, Ducum P. nihilig. tereſt, quòd reditus Monaſterij deſtrudtial alium pium vſum tranſſati ſint, quodq́; exr no monaſterio hoſpitale, ex altero veròſche la effecta,& hoſpitali reditus beneficiorun applicati ſint. Igitur ſequitur, principesb quò ad hoc punctum, etiam ex hoc capiteab agendo repellendos, cuùm ſit clari,& indubi- tati Iuris, quòd eius, cuius nihil intereſt, ne que actio, neque querela audiri, ſed ipſeaà lu- diciorum limine repelli,& remoueri debeat; prout hoc circa comprobationem præcedem tis concluſionis docui. Tertiò, apud omnes omnindò illos, quu Auguſtanæ confeſſioni addicti ſunt, increbu it,& iam vltra 40. annos ſolitum,& vſitatum fuit, quòd ipſi monaſteria,& reditus mona- ſteriorum, ad alios vſus, non tantuùm piosiſe etiam prophanos, non requiſito conlenſuk⸗ piſcopi, vel alterius ſuperioris, tranſtulerin & adhuc hodiè transferant, illudque apudo. mnes illos, qui Auguſtanæ confeiſioni addi- cti, communiter licitum,& permiſlum repu⸗ tatur. Et forſan etiam ipſi illorum Ducatu ſita, vnà cum reditibus ill rum, etiam non adhibito, neq́; req ſenſu Epiſcopi, vel alterius, partim ad alios pios vſus, partim ad vſus prophanos tranſtu lère. Igitur ex hoc capite ſequitur, quo U u d 0 repelli ces P. qud ad hoc punctum, ab ge debeant bean. JoJuuo fed m ſd. cuc ruiln 16; genalt unanl uüdet gem mlum rle, ¹ uc co. geſpes un V mwee dam ir Jag dGlü Wiſſegge nn/ bn tfehde kuunſe in deme Einveßn erzen, in/ bor iuthenn jerzet e Gi rineser. Waxn- tngenn mgſah Nam üuca ibe int ienar, ſas, . duiſ Pdde- launn, G üies euone lün, mke Duces P. nonꝰ- num, atq́; alterum ſed plurima monaſteria, Im’ uiſito con- b 4” uun aurh b a is Gebeant, cuͤm conſuetudo,& communis opi- Ipe 49 dcdla nio regulariter quem& excuſet,& illud, quod (chali heee t dalioquia illicitum eſt, licitum reddat, atque de adoi dcct nemo in alio improbare poſſit id, quod ipſe lumaia fecit. a 60 dcenun b llos, qui ca, tranflata ad alium vſum, in eo ſtaru per- loltureenn, at, eam ob cauſam, ſiue ob talia bona, in ali- eltur ditn. w.. te perwittete neanus um vſum tranſlata, actionem aliquam inſti- merraciuitarengan tuere, aut alicui in lIudicio, atq́; extra Iudi- — tülütru 5 ſuper tali actione, de facto⸗ motà, vel præ- mo— trantblen umptã, neq́; citatio, neq; mandatum, neque 9 wonalterio, netci proceffus decerni debeeax. b dolpitale pro ſuhenring Zum fuͤnfften halte ich es dafuͤr/ daß ein Er⸗ rro verò ſcholam ldeim bar Raht der Stadt S. wol befugt geweſt/ die ii angue holpital man zwo Glocken/ ſo zerbrochen/ dnd zum leuten on⸗ um applicuetit, eng kuͤchtig geweſen/ aus den Kirchen Tuͤrmen zune⸗ rque ciuitatem§.nun men/ vnnd daraus geſchuͤtze/ der Stadt/ dnnd erlumptum à Ducbulatm. fall der noth/ dem gantzen Lande zu gute gieſ⸗ e, cum legis antheitczas ſen zulaſſen/ Inſonderheit weil dieſelben Glocken atum§. atüliped don deme gemacht/ ſo ein Erbar Rath vnnd die Secundh mo Einwohner der Stadt darzu gegeben/ dnd bey der m. uad* Kirchen oßne das mehr Glocken/ dann don noͤ⸗ reit, q ten/ vorblieben/ Auch ein Rath alles/ was der aum piam vſum rultit Kberhen mangelt/ darzu verſchaffen/ zudeme ſich monaſterio hſittéa auch erbotten/ da es der Kirchen von noͤten/ jhr effecta, de hoſpil tiuſo biel Glockenſpeiſe widerumb zugeben/ vnd ſein/ gllcati ſat. lgurlan meines erachtens/ die Hertzogen zu P derohal⸗ ad hoc puncumeinshen den Rath/ ſonderlich J. F. G. u gne zube⸗ endo repellendc cnli ſprechen nicht befugt/ dnd dieſes aus nachfolgen⸗ ri luris, quod ciwems den drſachen. ne actio, negac exlr nibus cautum ſit, quòd res ſacræ, etiam mo- rrdei biles, inter quas& campanæ referri poſl unt, docui, alienari, vel ad alios vſus transferri nequcãt. conclufonis a S. ſaeræ.& ibi lohan. Fab. Ang.& DD. Inſtir. de aut rer. Aiuiſ. l. Sancimus. la. I. Gibi On. Bart. Bald. 5— Panorm.& DD. ext. de piguor. Quodq; aliæ res t, qudd ipwo mobiles, ad Eccleſiam perrinentes, licet il- * wiat læ non ſint ſacræ, ſi modò ſeruando ſeruari 105,10 poſlint, abſq; ſolennitate, malienatione re- 1 Alakeriulihen rum Eccleſiaſticarum requiſita, alienari ne- copb odie ransten queanrt. 1. c. rua nuper. Verſ. tract. ext. de hus, qud adh ui aprutan— F A prelat. ſine conſenſ. Capitu. gloſs. c. 2. Verb. im- cs illos, 5 ſeun molilia. de reb. Ecclef, non alte. lib. 6. Panorm.. etum N, nalla. num. F. G ili Azg. Bero. nu. 12. ext. eodl. rir. Et borlan i Panorm. gr. Ie pionorit. Aus. B ur. bt le um ſct 4 6I. num. A. ext. ae pignorib. Aug. Bero. m, 5* duſſti rub. nuan. 23. de reb- Eccleſ. non alte. Vſq; aded, vt orum 5 hbie tales res nec in illos quidem, qui res Eccle- ſiæ ab initio conceſsére, alienari, veltrans- Alh, 4- Ä„.„ Teeshu Conſilium Vigeſimum. ant, henituseunei mitti debeant, quodq́; nemini concedi debe- ciuc controuerſiam aliquam mouere, quod- enudi Namque primò, licet legibus,& Cano- G& D. G. de SS. Eccleſ. c. I.&ili Ans. de Purr. 179 ferri poſſint, vtque illi, qui tales res Eccle- ſiæ conceſsère, in talibus nullum penitus Ius vendicare, vel vſurpare pofſint. c noue- rint. ro. quaſt. J. c. poſſeſionis. 16. quæſt. 1. Petr. Re- usf. in tractat. de decimls. quæſt. 1o. num. 29. At- tamen illud penitus indubitarum eſt, res et- iam ſacras,& ad pium vſum deſtinatas, ſi il- læ ad iſtum vſum, ad quem deſtinatæ ſunt, ſint inutiles, vel ſuperuacuæ, ad alium pium vſum licitè transferri, ſicut hoc patet ex ijs, quæ ad comprobationem præcedentis deci- ſionis adduxi. b Similiter clari,& indubitari Iuris eſt, quòd illud, quod reſpicit munitionem, eu- ſtodiam, vel defenſionem ciuitatis, vel reli- gionis, pia cauſa dicatur, eã ob cauſam, quia his cuſtodiuntur Ecclefiæ, viduæ, orphani, & aliæ miſerabiles perſonæ. Spec, in zit, dein- Hrument editisne. S. nunc verd aliqua. nu. 6. Bald. aurh. Similiter, G adl. Falcid. Tyraq. in rractat. de priuileg. piæ cauſæ. in praæfar. fac text, c. 2. extt. de munit. Ecdleſ. Quinimò omne id, quod vtili- tatem publicam reſpicir, pium eſſe dicitur. Paul. Caſtrenſ. conſ. 197. col. 2. lib. a. arg. 1. I. S. fin. C. de caduw. roll. L. ad inſtructionem. C. Ade 5S. Ea= cleſ— Sed in figuratione caſus narratur, illas campanas, de quibus in caſu præſenti agitur, ad iſtum vſum, ad quem illæ deſtinatæ fuère, inutiles fuiſſe, atque ex illis, adiectâ alid maſ- ſà cupri, Bombardas pro defenſione& ciuita- tis S.& totius Ducatus P. conflatas,& ſic il- las campanas ad alium pium vſum tranſſatas. Igitur ſequitur, hoc licitè,& Iure permitten- te factum, eamque ob cauſam principibus P. quò ad hoc factum, nullam actionem contra Senatum populumq́; S. competere& Sena- tum, populumque S. ab inſtitutã actione ab- ſoluendum. Secunddò, res mobiles Eccleſiarum, et- iam ſacræ, quæ alioquin alienari prohibitæ ſunt, cauſà pietatis, iure permittente, aliena- ri poſſunt. I. Sancimuis. la. I.& ibi gloß. n. Barr. Bald. Alb. de Roſar.& DD. C. de 5S§. Eccleſ. c. au- rum. 12. quæſt. 2.§. ſacræ.&ibi gloſ. ohan. Fab. G Anug. Inſlit. de rer. diuiſ. gloſ. in ſum. 12. quæſi. 2. gl. c. 1.& ili Panorm. ext. de pignor. Cum itaque illud, quod reſpicit defenſionem ciuitatis, ſiue Reipublicæ, pium, ſiue cum pietate con- iunctum eſſe cenſeatur, vſq́; adeò, vt maior pietas debeatur patriæ ſiue illi Reipub. in quà quis degit, quàm parentibus, liberis, vel vxo- ri. I. minimè.& ili loban. Sapt. Aſuin. ſfide relig.& ſumpr. fune. gl. ær.& ili Abb. ext. de conzerſiu. iuß⸗= delium. Barr. Bald.& DD. L. veluti. ſ de Iuft.& Sur, Iaſe l. J.§. huius ſiudi. ſf. eod. zit. Socin. conſis r. 4 Hu. T2. 180 eu. 12. lik. I. Matth. de Afflict. c. 1. F. contra oemnes nam. 3. Eie finitur lex. Sequitur res mobiles ELccleſiarum, etiam ſacras, ad eum vſum, qui decfenſionem illius ciuitatis, vel Reipub in quà illæ Eccleſiæ ſitæ ſunt, reſpicit, trans- ferri,& pro defenſione illius Ciuitatis, fiue Reip.licitè alienari poſſe. Et perconſequens, cuùm ex iſtis duabus campanis inutilibus bom- bardæ, prodefenſionectfuitatis,& totius Du- catus P. conflatæ ſint, omninò dicendum,& concludendum eſt, hoc licite factum. Tertiò, Campanæ ruptæ non referuntur amplius in numerum rerum ſacrarum, ſed cenſentur res prophanæ, ſicut hoc ſatis pro- batur ex co, quod in ſimili traditur, calicem ruptum, vel fractum amplius non cenſen- dum ſacrum, ſed prophanum. ęloſ. aurhenr. pratered. Verb. conflata. Cili Barr.&& Alb. de Ra- Jau. C de SS. Ecclef Legibus etiam cautum eſt, res mobiles Eccle ſiarum, quæ ſeruando fſer- uari non poſſunt, indiſtincte, etiam non in- terueniente ſolennitate, legit imè alienari pꝓoſſe. benè quidem. Verſ. plauè quæcunde diff, 96. gloft. c. nulli. verb. immobilem, Cibi Pansri. num. f. Aug. Bero. num. 6. ext. ae reb. Eccleſ. non alie. gloſi. c. 2. Verb. immolilia. eod. tit. lib. 6. gloß. c tua. Vetb. contractu. exr: ae hus, quæ ff. à præ- latur ſaue conſenſæ Capit. gloß. c. alieuatiouts. 12. quaſi. 2. Aug. Bers. c. conſenſus. uu. 12. ext. de reb. Eccleſ. non alie. Petr. Rebujſ. in tractar. de alie. rer. b Eccleſ. num. 23. facit rext. l. lex, quæ tutores, circ. Hn. G de adminiſt. ruror. L. fuai. C. quando decret. opus non eik. Et idem quoque luris eſt in ijs rebus mobilibus, quæ quidem ſeruando ſer- uari poſſunt, ſed ſunt ſuperfluæ, corruptæ, inutiles, vel fractæ. Namque& illæ, etiam abſque cauſà aliquàâ,& nullâ interueniente, vel adhibità ſolennitate, alienari poſſunt, rout hoc tradit Aug. Bero. c. conſenſas. num. 12. ext. de reb Ectleſ. non alie. Sero. rub. nu. 23. ili,& daliæ res non ſuberuacuæ. ext. eod. rit. Et idem eil de mente gloß.& tua. Verb. tractatu. ili de molililus precioſis. Ext. de hus, quæ fi. àprælaru ſine couſenſ Capit. Pansrm c. nulli. num. S. ibi, mobilus precioſa. & ibi Aug. Bers. num. †. ibe, mobilia precioſa. Ext. de reb. Eedeſ non alie. Er ſaris probarur per rexr.& Lenè qui dem. Verſeplanè quæcung. diff. 96. Et confirmatur; namque mobilia ſuperflua, item& fracta, corrupta, vel inutilia, licet illa ſeruando ſeruari poſſinr, quò ad aliena- tionem, nempe quò ad hoc, quod talia, non adhibitd ſolennitate aliqué, alienarr poſlint, exquiparantur illis rebus mobilibus, quæ ſeruando ſcruari nequeunt. I. lex quæ ꝛutores. circa fin. ibi, animalia quoc; ſuperuacua. C. de aa. 4 miniſir. tutor. l. En. ibi,& ſwperuacua auimalia. C. Conlilium Vigeſimum. quando decret. opus non est. Similiter clari n. ris eſt, quòd diſpoſitum de vno ex equiparz tis etiam ad aliud æquiparatorum extenda. rur. gloß. fimal. l. ſi ſeruo.& ibi Barrol. Bala d DD. C. de furt. cum ſimilib. alleg. fupraà in α rione aubtrandi pro confirmatisne primæ auuda fionis adduct zs. b Igitur ſequitur, quòd res mobiles ke. cleſiarum, quæ ſeruando ſeruari poſſunt, illæ ſint corruptæ, vel ſuperuacuæ, etiam nullà cxiſtente cauſà,& abſque ſolennitate aliquà alienari,& ad alios vſus transferri poſ. ſint, Et per conſequens ex hoc infertur, cim allæ duæ campanæ, de quibus in caſu praſen- ti agitur, tuerint& inut fles, ſiue corruptæ,& ſuperuacuæ, illas licite ad alios vſus tranlia tas,& ex ijs bombardas confectas, Nec non & illas campanas eo ipſo, quòd fractæ futt, res ſacras eſſe deſijſſe. Quartò, is, ad quem onusrefectiionis, item ſubſtiturionis in locum inutiliumper- tinet, res fractas, corruptas,& inutiles lucra- tur zuxta rext. claru& expreſſum.l. agri. ſde uſtf an quo textu luriſconſultus expreſse inquit agri vſufructu legato, in locum demortur rum arborum aliæ ſubſtituendæ ſunt,& pro- res ad fructuarium pertinent. ldem enm probar texr. l.velinuriliunm, iuncta gloßs- verl. jn Rae vſufruct. Et confirmatur ex eo. Nauh regulariter is, qui onera, ſiue incommodi fuſtinet, etiam lucrum, ſiue commodum ſen. tire,& percipere debet. ſecunqum nalsnan E ili Dec.& Cagnoh ff. de reg. Iur. c. qun ſentit nus.& ibi Dyn. Iohan. Auar.& OD. de ic. 1i fib. 6. b Sed in figuratione caſus narratur, quòd omnia onera Eccleſiarum ciuitatis S. Scna. tui S. incumbant, quodque Senatus§. inſo- cum eorum, quæ ad diuina ſpectant, ſilli fuerint inurilia, detrita, vel corrupta, alli ſurroger, atque ſubſtituat. Igitur ſequitut, quòd& res Eccleſiarum ſacræ, ſiue ad ylus diuinos deſtinatæ, aliæue veruſtate, aut alitet corruptæ, detritæ, aut i nutiles factæ lucro Se- natus cedant, quodq́; Senatui licitum ſiti las res pro ſuo arbitratu in alios vſus tran ferre: Et per conſequens, Senatum§. iure permirtente, ex illis duabus campams, inutilibus,& ſi uperuacaneis, bombardas con⸗ V flaſſe„& ſic illas ad alium vſum tranſtulilje Quimd, Dominium Qampanarum reliqua rumq́; rerum mobilium, vel immobilium ſo- adpatronum Eccleſia, jcd ad ſam Eechie I ule 1 factis nr dlheyn eune Dimproc Nutemel Naidem rmpole ſaang, in⸗ A1 byahen Dann p, Nub. 1 Dein mni Rab get raalter im pko Mronat gühabe elimit tyleit dwüoiu 8 ſpectat, ac pertinet- Toban. Eab. 9. ſacræo nu. 3.& lectas. venſ. Verum ibi proprietatem,exr. de oral. co- a 4 guitio. C Abbate ſanè. de ſent.& re iudic. lit. 6. c. 7.& 2. de reb. Eccleſ. non al. fib, F. c. requõſiuiſti. exr. de ctam. Nec patronus in illis rebus 4. Situr ſen quicquam iuris habet, vſque adeò, vt nec de ceſama, qux fructibus, velde reditibus quid capere poſſit. llx unt comupe⸗ Panorm.& de monacbu. nu. d. ext. Ae prælbend. Pa- nalli cxiſtente 8 worm. c. præterea,arg. ili texr. ext. de lure patronar. enari,K n 8 Roch, Cunr. in radtar. Ae lur. batronat. verb.& 2 ünt. Etper coĩie i Hulsuaſt.. nw. J. faa rexr. c. nsuerint 1o. quaſt. 1. ille du⸗ Auan iua ubs, Grili 66. ext. de lureiur. a cum ailectus. inu enane eah Nr.de couſuer. Et licet Canonibus cautum ſir, tiagirur Kuer cſtn err g4 8 172 — unt Kinn quòd patroni pofſint exigere rat ionem de 4 lachr, illslcita temporalibus Eccle ſiæ, quodq́; patronis pe- 333,& cx is dondac tentibus ratio adminiſtrationis de tempora- as campanascwias libus Bccleſiæ reddenda ſit. zm Lareranenſi. res lacras eſſc dehll. GAbi Abas. nu. 3. ext. de præbend.& ex literu..& ibi Abb. exr. de Iure patronar. c. cuùm& plautare. S. Quardd, ih dj gan in Eccleſgs. exr. de priuilog. Roch. Curt. in tractat: ttem ſ ubſtitutionis in ban b de Iure patronat. verõ. bonorificum. quſi.6 J. nu Lo. tnet restRactas ennaa Sver. vrile, Juaſf. 2. nu. 7. Attamen hoc tan- ter axas ers daoyan tuͤm procedit in patronis Bccleſiaſticis, lecus a autem eſt in parronis Laicis. Namque illi quo teat lurlemtüng quidem nec rationem adminiſtrationis de uffuenn lgmn, dn temporalibus Eccleſiæ exigere poſſunt. Imo. mt borum llie litmat 2„,& plantare. S. in Eccleſius, ext. de priuileg. es ad fructumium Mim Ant. de Eur.& Panorm. c. de Monachis. nu. 6. exr. dartern(el manim niſ de præbena Panorm.&., in Lateranenſi. nu. 3. exr. Ar vſefuit kiemtmin cod. rit. Panorm. æ ex literu, nu. 3. ex. de Iure patro- gulriter is, quiuru,i nar. Rocb. Currz. in rractat. de Iure patronat. Verl. Aunet, ctiam lurnm tn Vrile, quæſt. 2. num. 7. fac. text, c. nouerint. 10. ine& pereipere ca eh⸗ b r 10 DG eeun Deinde quoque prædicta deciſio, quòd 2⁴ e En. patroni Eccleſiaſtici rationem adminiſtrati- onis de temporalibus petere poſſint, non ge- u neraliter, neque indiſtincteè vera eſt, ſed tan- Scdin fgutohe tuͤm procedit in eo patrono, qui habet lus maia ooera Ecclelmm patronatus generale, ſecus autem eſt in eo, i§. jocumbant, Gocn qui habet lus patronatus ſecundum quid, ſi- m corum, qux à ue limitato modo: Tüm quia is„qui non ar mutlli, Ceni ſimpliciter, ſed ſecundum quid, ſi ue limitato 2 modo ius patronatus habet, propriè patro- cckinm nus dici nequit; Cùm id, quod ſecundum ninos deſtina 6 nu 4 4. 9 Cræuet, conſ, 24. num. 7. lib. 1. Tum quia is, qui lus ciuttatis habet non ſimpliciter ſed Conſilium Vigelimum. kau, 1 ibi Ang. nu. 4. Inſiitut. de rer aliuiſ. arg. c. cum ai- G de ermr. calculi. Iaſ. conſ. 21o. lik. 2. Preæſcriptionem triginta, vel quadraginta 181 quò ad quid, ſiue limitato modo, propris ci- uis dici nequit, nec ſub diſpoſitione, de ci- uibus loquente, compræbenditur. Barr. l. ſ v, qui pro emprore. in grinc. num.. M de vſuca- hio. Tuùm quia is, qui ad quid tantùm,& non ſimpliciter legit imatus eſt, propriè legitima- tus dici, vel cenſeri nequit, nec etiam ſub diſpoſitione, de legitimis, vel de legitimatis loquente, compræhenditur, Paul. Caßtrenſ. I. fed ſi hac. S. patronum.& ibi Iaſ. num. s. S de in Tus Voc. Anr. de Butr. per venerabilem. quæßt. vlr. exr. qui fil. ſint legit daſ. l. cum acuri ſimi. num. d. C. deaeicommiſ. Prætered iſta concluſio etiam non ha- bet locum, ſi Eccleſia, vel adminiſtratores Eccleſiæ aduerſus patronum Eccleſiaſticum nllud Ius præſcripſiſſent, ne ipſi patrono ra- tionem adminiſtrationis de temporalibus reddere teneantur, Illamque præ ſcriptio- nem valere dubio omni caret: Tùm quia, ſicut per pactum iuri patronatus, ſiue illis, quæ ad lus patronatus ſpectant, derogari po- teſt, Calder., cenſ. 19. rit. de lur. patronat. Vincenr. cex infenuatione. exrt. de Iure parronat. Roch. Curr. in tractar. de Iur. patronat. veib. ipſe vel ir, quaßt. 77. num. 3. Ita quoque& per præſcriprio- nem lIus patronatus diminui,& reſtringi poſſe, dubio omni caret, cùm omne id, quod per pactum fieri poteſt, et iam per præ- ſeriptionem fieri poſſit. I. alienarionu. ſf de Verb. ſignif. Bald. conſ. 9a. lib. z. Franc. Halb. in rractat. de præſcript. part. I. quaſt. 6. Tuùm quia etiam aduerſus Ius petendi redditionem ra- tionis præſcribi poteſt, ſicut hoc ſatis li- quet ex eo, quod traditur, eriamſi pro- pter errorem calculi poſſit peti, vr ratio, ſe- mel reddita, iteratò reddatur, hoc tamen ius præſcriptione extingut, glofl, Calculi. fde nami. rer. ad ciui. perrinenr. glos. l. 2.& ili Harr. & Bala C. de lur. Fiſct lib. 1o. Alex.& Iaſon l. T. Illamque annis compleri ſtaruo, eam ob cauſam, quia & lus perendi redditionem rationis regula- riter præſcriptione 3o. annorum extingui- tur, gloſ. l. Calcult. ſ. de admin. rer ad ciui. per- rinent: cum ſimil. alegat. ſupra, ſicut& quodli- bet aliud ius regulariter præſcriptione illius temporis tollitur,& eliditur. I. ficur.& l. fin. & de praſcript. 50.& 46. aun. 1. 2. C de conſlic. pe- cun. Tyraq̃. in tractat. de vtroque retract. part. J.. 20. gloſ. 2. num. 20. Vſque ad num. 22. Sed Duces P. etiamſi ponamus, citra tamen præiudicium veritatis, ſuas illuſtres Celſirudines in Eccleſijs S. aliquod ius pa- q 2 tronatus 182 tronatus habere, non ſunt patroni Eccleſia- ſtici, ſed ſunt patroni Laici, illudque Ius pa- tronatus, quod prætenditur Duces P. in Ec- clefjs S. habere, non eſt lus ſimplex, ſedeſt lus limitatum,& forſam adminiſtratores re- rum ſeculatium, ſpectanrium ad Eccleſias§. ſiue æditui Ducib. P. non modè intra trigin- ta annos, ſed nec intra illud tempus, cuius in contrarium memoria non extat, rationem adminiſtrationis ſuæ reddiderunt. ** lgitur ſequicur, Duces P. in illis campa nis, reliquiſque rebus mobilibus, vel immo- bilibus, pert inentibus ad Eccleſias S. nul- lum penitus lus habere, vſque adeò, vt ſuæ Illuſtres Celſitudines nec rationem quidem adminiſtrationis reſpectu illarum rerum pe- tere, velexigere poſſint. Et per conſequens ex hoc infertur, Ducum P. nihil intereſſe, uòd iſtæ campanæ ad alios vſus tranſlatæ,& ex illis bombardæ conflatæ fuerint. Eamque ob cauſam ſuas illuſtres Celſitudines eriam ex hoc capite repellendas, cùm ei agere per- mirti non debeat, cuius non intereſt, icur hoc JFurerias douenn„. Sextoô in figuratione caſus narratur, Du- ces P. plurimas Campanas ad alios vſus trans- tulifſe,& ex illis bombardas confari curaſſe, Illudque omnes illi, qui Auguſtanæ confeſ- ſioni addicti funt, iam vltra 40. annos aflue- uere,& ab omnibus licitè feri communiter reputatur. Igitur ex hoc capite ſequitur, Duces P. propter hoc, quòd Senatus S. ex il- lis duabus Campanis bombardas fleri,& conflari iuſt, contra Senatum, populumq́; S. nullam actionem habere, hcur Zoc per ſupra- dicta comprobatur. Septimò, pro comprobandà hàc noſtraà concluſione adduci poteſt conſtitutio ſacri gua ſuperius allegata et- Zum ſechſten/ halte ich es dafuͤr/ daß die Buͤrger/ vnnd Einwohner zu S. beyde vermoͤge der Stadt Priutlegien/ vnd weil ein Erhar Rath vber 40. Jahr/ ohne einige hinderung/ ond in⸗ terruptton/ ſich der Juriſdiction in allen Geiſt⸗ lichen ſachen gebrauchet/ vor dem Conſiſtorio auſſerhalb der Stadt/ zum G. angerichtet⸗ zu compariren nicht ſchuldig/ Daß auch ein Erbar Rath die gemeine Stadt/ vnnd derſelben Ein⸗ wohner bey jhren Priuilegten/ onnd vorwerten gebrauch billich ſchuͤge/ Vnnd derwegen die⸗ von hochgedachten J. F. G. dieſes falles wieder den Rath zu S. angeſtalte Elage nicht ſtatt ha⸗ be/ noch darüuͤber procediret werden moͤge. enund dieſes aus nachfolgenden Rechtsgruͤn⸗ n.— Imperij Romani, facta Auguſtæ Anno 1555. Oonſilium X Primòo namque, licet Laici fint incipa b ces rerum ſpiritualium. c. decernimus.& ili pa ènorm. Dec.&ꝙ DD. Petr. Rebuſf in tractan. de de cim. quæſt. 13. nu. 29. Atque Laici derebus ſpi. ritualibus nihil diſponere poſſint.„ Ecclehn S. Mariæ,& ibi Panarm. Felin. Dec.& DD. exrn a, conſtitur. c. cum Laicu.& ibi DO. ext. de reb. Ee deſ; non alie.&. bevè uidem. Aiflinct. ge gluſte- qece rui mus. Vert. Lal 77.& Ili De C. Aum. 2 7. ext de Iudic. Barr. l. priuile g*εν. C. 2e 5. Ecclef. Attamen hocnon habet locum, ſi illa diſpoſitio, el ordinatio de rebus Eccleſiaſticis fuerit fada à Laicis, cum conſenſu Papæ, ſiue Ronani Pontificis; tunc enim talis ordinatio, ſiue diſpoſitio valet,& rata eſt, conſenſu Pontr- ficis, vel ab initio, vel ex Poſ facto acceden- te.. Eccleſia S. Mariæ,& ili Alb.& Felin. nu, Dea n. 10. ext. de conflitur. c- lenè quidem G&iui gloſß. Verb. præter Remanum Pontificem,& Ank- diac, diſt gõ. Et confirmatur ex eo. Nam- que per priuilegium, ſiue conſenſum ba. pæ, vel Romani Ponrific is Laicus poteſter- fici capax ſpirirualium. gęloſſ. c. cum impenn um. diſt. 10. gloſſ. in ſum. cauſ. 2g. quæſt.. han Andr. in adait. ad Spec. rit. de legat. S. nuncins ctemus. Venf. ſed nunquidlegarus.& in tit deyns- bend. S. penult. gloß. c Laicw. 16. quaft.. unu quod ſicur. exr. de Elect. Faræ. l. 1eſcripr. ole penui G de precibus Imp. offer Petr. de Auchur, peli teras, de præbend. Aurea. de Buir c. Maſſaua en de Elect. Ant. de Butr. c. atlecto. in priuc. exult teſtibus. Aut. de Butr. c. noli. ext. de lure patruuut Panorm.&. cauſam.& ibi Feliu. nu.&. cær. Ae ins ſcript. Et ex lapſu temporis, præſertim imme morialis præſumitur,& in actu aliquocon- ſenſum Papæinterueniſſe. Dec conſ. 142. dfn conſ.„. cal. I. Franc. Arerin. conſ. 90. LIaſ. 4 ſüen. dum. num. 16. circ fin. f de vers. oblig. Aym biu. vet: in tractat. de anriq. remp. parl. 5. 9 viainu in genere. nu. 27.& 2r. Sed in figuratione caſus natratur, Duces P. ante 270. annos Ciuitati S. tale priulle- gium conceſſiſſe, illudque& ab omnibus du— cibus, qui pro tempore fuère, vſque ad nunc diem confirmatum, ne quis Burgenſium)l ue Ciuium S. cuiuſcunque conditionis fue. rit, ad aliquod lus Canonicum, ciufle, vel vaſallagium extra ciuitatem S. cuocari- 4 beat. Et cuùm illud priuilegium Senatui, po- 1 2 6 puloq́; S. ante 200. annos concefſum, atqre ab omnibus principibus vſquue in hunc af- em renouatum fuerit, ſequitur, ex laplu 1- lius temporis& præſumi,& probari, 1a- pam, ſiue Pontificem Romanum illud Pnl uilegium approbaſſe, Eamque ob cauſam ta- le priuilegium valere,& ratum eſle. Sſ pet conlequens, Senatum populomquc&n- lm aj myxin N2a Rcond NaaetC hertin ni uu uyt Da caitill Lusda Aiconce lem in uwell auiu- mch Dali, blalt Pdlen, Wlu pnen umher Waiuna. 14, uth NAnuu, lon per. dl ſ d vend tu — ce⸗ terum W — D u vigore illius priuilegij„tueri,& defendere un 1 A poſſe, quô minus Ciues S. coram conſiſto- uadan aibil d rio, à Duc ibus P. in Ciuitate G. nouiter con- 7— kan ſtituro, comparere, vel Iuri ſtare cogantur. 4 Luac Secundo nemo contra factum ſuum ve- . nnn dl. dn nire potelt, etiamſi illud factum per ſe,& ipſo rndima de lure nullum ſit. I. pir mortem,& ibi Barr. ſ de uc 1 Laagn zdopr. l. per fun dum.. de ſeruit. ruſt. praa. l. ven- noc non daenue Aror. C ommunia prædio. a veniens.& ili Pa- Adinatio de waenn 3 norm. exr. de filijis presbytero. a diweyffs Fallacijs.& cis, eum 1 ibi Panorm.& DD. ext. ae Cler. coniug.& moue. Pontiücig; conkain mus. 12. quæſi. 2. Fald. conſ. 12. nu. S. l1b.3. Draq. hofniori n d nep. l. vnduam. verb. aonatione largitus. nu. 90. 2 kalet, Kauan&&e‿:euo, donat. Et confirmatur ex eo, quòd „elad initia glagn traditur, nemini permitti, factum, velcon- ic.& Eds 4 1n 65 tractum ſuum, tanquam ſimulatum, impu- * M exr. A aalian Sare. Barz. I. poft coutractum. col.. M de donar. 70ℳ. des. Trerer unam b Batz. couſ.. in princ.& conſil. Sr. colum. final.!. 1n 4f„8. PEtcnnn eMprienu. circ mea. C. plus Valere, quod agitur. hue per peiullegiug, ien Card. Zab. c. io nos, ext. de pignor. Quodque, li. ee, vel Romauidecil Cet confeſſio mariti de dote datà non præiu- ci aar ſ— dicet Creditoribus, illa tamen marito con- nefaa. fitenti præ ivdicium Pariat. Barr.& FPranc. T. 119 grini authenr ſed iam neceſſe. 8 de donar. aute — 4fMn nuapr. Paul. Caftrenſ. conſ. 34 3. col. 1. lib. 2. Huc ac- M verr ſe mafulne cediir illud, quod traditur, licet Ius patrona- ee K fenuls Sg claaf tu à patrono alteri abſque conſenſu Epiſco- dſear en Ealſ pi concedi nequeat, illam tamen conceſſio- prnla beß er ma nem in præiudicium ipſius concedentis ra- rrar r erciend Aun gh tam eſſe, Rora. deciſ. Vlt. Tit. de lure patronat. in e Hladf. Aat dr Dan addh anziquts. Roch. Curt. in rractar. de Iure Pæatronat. 2 ipſe vel kr. nu. 33. Quodque alienatio rei ne sſm.O Hls dotalis, à marito facta, quæ alioquin rata nõ nr. Et ex lupluteapaut eſt, ſaltem in præiudicium mariti alienatoris 7— umitcr, 5 as Valeat,& teneat. Cuma. l. cum vir. f. de vſuca- weer P la ernilſed pio. Sucus 7.7. F. ſ1 vir aut vxon nu. T71. MFaa SC. nſam fchæm lans SA. Et idem quoque luris eſt, quò ad perſo- a t a Tu u, nam heredum,& ſucceſſorum, cùm heres,& 9. 22m. Mar 1 defunctus vna, cademque perſona reputetur. 1 Matat. eaf F. T. aurkent. de lureiur. a morienr. praſtit. Dec.& gearr. 22 70,* iur Cagnol. l. heredum. ſf. de Reg. lur. Atque heredi Sed nsgeno non permittatur, factum defuncti impugna- aate 770. 1mas re. U. f ab eo. C. de negor. geſt. l. cum⸗ matre. C de u oacelliſe 4n rei vend. l. ſi vwxor. C. de Lon. auron iudic- poſßi- . 9 tec. dend. 2u5, quipt Bt licer DD. velint, cuilibet permitti, Ciuium§. cich Cus⸗ factum ſuum prohibitum propter publicam Jaliquod 1u vrilitatem impugnare,& contra illud venire, . 7 2 4 Quemaamoaum. C. Ae agricol.& cenſit. lib. 1. 5. dm llud 9 voſli.& ili 2loſs. Panormir.& DD. exr. de Eledr. — 100. M Bald. conſ. 37. nu. 2. lib. J. gloßi. in prine verb. in- 0—* acipidi 9 teraicta.& ili Hipp. Rliminal. nu. 333. Iuſtir. qui- un 49 bus alie. licer, vel non. Furr. 1. poit mortem. ſſ. de rcnoud 8 1l æopr. Frid. de Sen. onf 772. Imo. c. Cum eontingar. tempo hes 5 Cher Ff. exr. ae jureiur. Alex. 1. hi donatione,& 7, Hee! daſſe ln, ibi If, nu. J. C ae collatio. Attamen illud non Bom apfr ſe, d procedit in Ducibus,& principibus. IIlis e- 85 um 7 35 Lunteues Se Lonſilium Vigefimum. 183 nim factum ſuum, etiam de lure prohibitum, improbatum, nullum, vel inefficax, impu- Snare, vel contra illud venire non permitri- tur, prout hoc expreſe,& noralilirer tradir Alex. conſ. F. uu. I. lib. ꝗ. Ex quo infertur, etiamſi ponatur, illud priuilegium ciuitati S. eſſe concefſum citra conſenſum Papæ, eamque ob cauſam de lure non ſortiri effectum, illud tamen priuilegi- um ſaltem in præiudicium Ducum P. quo- rum maiores illud priuilegium Ciuitati S. conceſstre ratum eſſe, nec Ducibus P. per- mitti, illud priuilegium impugnare. Tertio, dubio omm carer, luriſdictio- nem, ſiue merum,& mixtum imperiũ præ- ſcribi, ac præſcriprione acquiri pofſe, Iacobin. de Beluiſo. Guilbelm. de Cugn. Oldrad. Fart. Alber. deæ Roſat. Paul. Caßtrenſ. DD. l. imperium.& ibi Bald. in rep. colum. 9.& Iaſ. num. 20. M. de lariſc dict. omn. Iualic. Barr. l. Imo.& Roman.l I. g. de- nique. ſf. de aqu. quor.& æſti. Per. Bala.& Cyn. l. 1. C de Emancipat. liber. Ang. l bac aurem lara. col. Fn. ſf. de ſeruit. vrb. prædior, Salic l. 5. g. fin. ſ ae reſtib. Panorm.& DD. a cum contingar. col. J. exr. de for. compet. Olarad cvnf. 2-₰. ohan. Lup. rep. æ. per veſras. norab. 2. S. I. nu. 27. exr. de Aonar. inr. vir.& vxor. Frauc. Ballbe in rractar- a⸗ præ- Käripr. 2. part: J. parr: princip. quæſt. 3. Couar. ep. æ poſſeſſér part. 2.§. 5. num.1, de reg. Iur. lib. õ. Caral Paruiſ. conſ. 9. nam. 22. lib. I. Et luriſdictio, me- rum,& mixtum imperium contra inferiores à ſummo principe acquiritur præſcriptione communi, præſcriptione nempe longitem- Poris, 10. vel 20. annorum cum titulo,& abi qs titulo præſcriptione 3o. annorum, Barr. 1 2. flo. F. non mutat. num.. M pro emprore. Bart.& DD. l. fi ægo. H. 1. Mf ae Publ: in rem aci: Balarl.r. num. If. G. de emancipat. lib: Bald. conſe 429. libr 5. Perr. de Ancbor: conſ, 142. num. 12. Alex. conſe 19. num: 27. lis: J. Franc: Aretr conf 113. col. fin. Franc Balbr in trattut: de praſeript. 2. parr. J. part: prin- oip. quæſt. 3. nu:.&. laſl. Imperiam. num: 22. & ibi Caſp. Valaſcus. in reper. nu. I120. lim: I. ffr de luriſaict. omn. Iuad. Couarr reperr c poſſeſſer part 2. §. 3. nu. J. de reg. Iur. lib. C. Cara. Pariſe couſ.. nu. 22. libe I. Fernanal Vaſq́x in tract: qaæaſt., Iluftrinin. cap. S⁊. au. 36. Illudque penitus indubitatum eſt, Iuriſdictionem, merum,& mixtum Im- perium lapſu, ſiue curſu t0. annorum indiſtin- ctẽè præſcribi ab eo, qui prius luriſd ictionem, merum,& mixtum imperium habuirt,& agit de Iuriſdictione iam habità Prorogandâ. Guil- bel. de Cuęn. Alb.& DD.!L Imperium.& ibi Bald. in rep. Iaſe nu: 22.& Caſ. Valaſc. nu- I24. G 159. lim. 2. ff. de Iuriſdl. omn. Iud. Aut. de Hur. c. oh,m contingat. ext. de for. comper. Sed dubio omni caret, quòd Senatus, Populuſque S. vltra omnium hominum me- 9 3 Worlam 1 4 moriam habuerit Iuriſdictionem, merum& mixtum imperium,& cognitionem omni- um controuerſiarum ſecularium. Similiter in figuratione caſus narratur, quòd Senatus S. vItra 40. annos in continud,& quictâ quaſi poſſeſſione,& exercitio Juriſdictionis, ſiue cognitionis omnium cauſarum ſpiritua- lium fuerit, illamque quaſi poſſeſſionem in hodiernum vſque diem continuauerit,& ad- huc côntinuer. Igitur ex hoc ſequitur, fe- natum, populumque S. per lapſum illius tem- poris lurildictionem ſpiritualem, ſiue co- gnitionem cauſarum ſpiritualiũ præſcripſil- ſe. Quartò, licet ſpiritualia, ſiue fur iſdi- io ſpiritualis, vel cognitio cauſarum ſpiri- tualium à Laicis neque poſſideri, neque præ- ſcribi poſſit, aauſam quæ,& ibi Panorm. Felin. &OD. ext. de præſcript. Cara. Pariſ. conſ. 2. nu. 1. lib. z. Franciſ Balb. in tractaz. de præſcript. E par. 5. parr. princip. quæſt. J. nu. 14. fac. text. c. decerni- mus.& c. quanro.& ibi Dec. Felin.& DD. exr. de Iuaic. Vſque adeò, vt ſpiritualia à laicis, ne per præſcriptionem quidem illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat, ac- quii poſſint, Iohan. Monach,& loban. And.. I. de præbend. lib. 6. Panormit. æ fiu. cal. J. Ext. Ae conſuet. Panorm. c. nouit. col. 12. Ext. de Iudic. Pa.- norm.&. cauſam, quæ. notab. I.& ibi Fel. n. 2. Exr.de preſcript. Anton. de Butr. c. peruenirt. col. G. Ext. Ade cænſibus. Franc. Ball. in tract. de præſcripr. I parr. 5. part. princip. quæſi. J. nu. 14. G 17. Card. Pariſ con- ftl. 2. nu. 2. lib. z. Attamen hoc non procedit, quando Laicus contra Laicum ſpiritualia præſcribere vult. Tunc enim talia lura ſpiri- tualia communi præſcriptione,& accedenti- bus reliquis requiſiris, præſcript ione longi temporis acquiruntur. Rapha. Cuma. conſ. Sz. arc, fin. Carain. Zabarel. conſ. a6. circ. fin. Fal. c. cauſam, quæ, num. ³. Ext. de præſcript. Ruin. conſ. 142. lib, J. Franciſé. Balb. in tractat. de præſcripr.=. conſ. 2 5. nu. 10. G 11. L16. 2. Petr. Rebuff. in tracta. de decim. quæſt. 13. Cum itaque in caſu præſenti Senatui S. non ſit lis cum Clericis, ſiue Eccleſiaſticis perſonis, ſed cum Duc ibus P. quos principes ſeculares eſle conſtat, atque Senatus S. vltra priuilegium, ipſis& ante 200. annos conceſ- ſum,& ſæpius renouatum, fucrit vltra 40. annos in quaſi poſſeſſione,& exercitio luriſ. dictionis ſpiritualis, fiue luris cognoſcendi de cauſis,& liribus ſpiritualibus; fequitur, quòd ſenatus, populuſq́; S. abſq; omni dubio contra actionem, inſtitutam à Ducibus P. reſpectu huius puncti, ſe Exceptione præ- ſcriprionis tueri,& iuuare poſſit lllamque exceptionem præſcriptionis non tantum poſt — Conſilium Vigeſimum. litem conreſtatam, ſed ctiam antè, quam lis conteſtetur, ad impediendum litis ingrel. ſum, poſſe opponi, certi luris eſt. 222,& SBald. l. fratru.& de tranſact. Bart. l. fin. an. illu Iextus. G de præaſcriptione 30. Vel zo. annaf. Aler. Ala. I. Fhicur. Argkns. illius texr. C. de preſcrips 3 vel zo. aunor. Buld. I. final. opp. 13. C. de eaicit D. Aar. toll. Bald. I. 2. col. 20. ff. de lureiur. Cyrneu conſ. A6. col. I. lib. I. Præpoſ. c. 1. S. ſi quss ber tngin. ra. Si de feud. defunçt. coutrou. Frauc. Salb. in im. cra. de præſcript. part I. quæſt. 9. Quinto, Princeps, etiam ſupremus à³ fuperiorem non recognoſcens, lus, ques- tum præſcriptione, vel alio remedio luri Ciuilis, tollere, vel aufferre nequit, ne de plenitudine poteſtatis quidem. Socin. l. Galu S.& quid, ſi tantunm. cvl. f. veyſ.& quid, ſi ana rerfiam,& Gallian. nu. 60. Ruin. in fine.& col. 20. ff de lib.& poff. Socin. conſ. do. colé. unßt 120. col. 6. lib. 5. Ab. conſ. 111. col. fin. lib. I. Dec conſ. 2F. col. 6. conſ. 243. ol. 3. Curt. Sen. conſos col. 3. Ruin. conſ. 21. num. a1. lib. J. Fel. quain Eccleſiarum. num. 4.& zo.& isi Aug. Bero. u 173. vſch ad num. 141.& Carol. Molin. tu addit, d Ded. nu. 25. Exr. de conſtit. Iaſ. l. fin. nu. 3. im. Ciſi contra lus, vel vtil. publ. Cardin. Pariſicunſi nu. ros.& conſ. os. num.„o. lib. I. Grauet. unſy col. 3. conſ. 1⁰3. col. I. conſ. 139. col. J.& conſ in num.. Grauet. in tractat. de antiq. temp. pati §. circa ptimam. num. 2o. Roland 2 Pall cunli 79. nu. 16. cum 3. ſeqq. lib. 2. Cuùm itaq́; Senati atq́; ciuitas S. non tantùm priuilegio, ſed er iam præſcriptione 40. annorum acquiſile- rint hoc Ius, ne ciues S. ec iam in cauſisſpi- ritualibus extra vrbem S. luri ſtare, vel com- parere cogantur, ſed quòd cognitiones omal- um omninò cauſarum, taàm ciuilium, quam ſpiritualium ad Senatum§. pertineant, quòd que in iſto lure à Ducibus P. impedirt, ſe turbari nequeant: Sequitur, à Ducibus P.Se natui, ſiue Ciuitati 8. illud Ius aufferri non poſte. Sextò, in Iudicijs potiſſimum,& inptf. mis inſpiciendum,& conſiderandumeſt lus Actoris, vſq́; adeò, vt, ſi de Iure Adoris fides non fiat, reus ab inſtirutà Actione abſoluen- dus ſit, etiamſi conſtet,& manifeſtum ſit il lum nullum penitus lus fouere.7. G& ibi 2m. & DD. G Ae rei vead. L.. S.& ibi Bal 3DD. I. hi pars heredir. pezat. l. loci corpus. 9. compelil.ſ Ki ſeruit. vena l. qui accuſare. Cibi Da& Dece un. ͤ 14. C. de edenao. Quod etiam in ſpiritualibus 1 locum habere, dubio omni caret. Abbas a un Huper. Ext. de cauſ. poſſeſion.& propliei. Abha ex congusſtione. col. antepen. Exr. de Eelilu 4 kom. conſ 227. col. 1. A.l. qui accuſare. 2u⁷t. edendo. facir rexr. c. olim. Exr. de reſcript. ged conſ. 213. lib. 2. Felin. rub. col. 4. Extra, ds er oran 5 dle idiio aulb en 1A, W Frrat niei ulbe d fhus Mea Keet 16 grit te§.J guile E dluitn zetlon MWwattar ücclilt VSss. cabet NLnx. — k cnſ.z1. um. GA n. aum ℳ9. G bℳ0 id aum. F.G Cmllla . Ext. æe aunfuu hh (aa cenut. un albih 10z. cul I. n(äras Au, vel vul. hul uer, in mal Kani mam. un g lla m ſ3husan s§. non tantumgue triptione 4o. immnx us, Ac ciues 8 ciun extra erdem Slulh antur, cd qudäcin 5 d6 cauſatum, tner- m ad Senatundhar lure 4 Ducb 1 queant: Sequiui luto cCiuitati 8 — I — B —— — Conſiliuu Vigeſimum. Sed certum eſt, quòd Duces P. ſub Papa- tu neꝙ; in ciuitate S. neq; alibi vllam luriſ- dictionem, vel cognitionem in cauſis ſpiri- tualibus, neque etiam poteſtatem cognitio- nem cauſarum ſptritualium alijs demandau- di, velcommittendi habuerint. Similiter ex narratione facti, mihi propoſi tà, liquet, quòd principes P. omnem omnino luriſdictionem meiues,& incolas Ctuitatis S. tam ſpititua- lem, quàâm ciuilem per priuilegia conceſla,& ſæpius renouata Senatui,& Ciuitati S à fe abdicauerint,& in Senatum§. tranſtulerint. Nec etiam hactenus probatum eſt, Duces P. quò ad luriſdictionem ſpiritualem, ſiue co- nitionem cauſarum ſpiritualium in ciuita- te S. aliquod Ius habere, vel de nouo acqui- ſuiſſe. Ex his ergo ſequitur, Senatum, atque ciuitatem S. quòad hoc punctum, ab inſtitutãâ Actione abſoluendum, etiamſi alioquin non conſtaret de lure Senatus, de quo tamen ma- nifeſtiſſimè liquet. b b Septimò pro hac deciſione comproban- da adduci poteſt Nouella conſtitutio Imperij Romani, facta in comitijs Auguſtæ Anno 195 5. dum gidelicet in illà conſtitutione& conteiſio Auguſtana expreſse approbata eſt, lancitum, quòd omnia omninò innouara, K ſere willige dienſte zu⸗ A uor/ Geſtrenger/ Edler/ vñ ) Ehrnueſter guͤnſtiger guter Freund/ Welcher geſtalt den in ewer ſachen/ zwiſchen dem auch Edlen/ vnd Ehrnueſten/ C. von A. als Klaͤgern/ vnnd nunmehr auch Suppli⸗ eanten/ an einem/ vnd dann Euch/ als beclagten/ vnnd Supplicaten/ anders theils, ergangenen Acten/ an ons be⸗ gehret/ daß wir die hiebenor/ auff ſol⸗ che Aeten/ auch mitgetheilten Vrtheils tationibus, ſo vns darzu beweget/ an⸗ D men. 2— hr, neben vberſchickunge ſn⸗ ſchickunge( ₰ ſache jhr nicht allein vnſerer/ ſondern auch etlicher an⸗ derer anſehenlicher Juriſten Faculteten Vrtheil bor Ench habt/ Jedoch/ dieweil jhr nichts deſto weniger gerne auch obangeregte rationes wiſſen woltet/ dñ wir don vnſers tragenden Ambts/ vnd Profeſsion wegen/ einem jeden/ was wir in den Reehten gegruͤndet befinden/ zueroͤffnen/ 185 vel mutata, quò ad bona,& lura Ecœcleſiaſti- ca ab illis qui Auguſtanæ confeſſioni addicti ſunt, in eo ſtatu manere fitmiter,& inuiola- biliter debeanc. A Sn AZum ſieben den erachte ieh/ daß ein Er⸗ bar Rath der Stadt S. oder dieſelben/ welchen em Erbar Rath die Adminiſtratton der Kir⸗ chenguͤtter vntergeben/ von der Adminiſtra⸗ tion der Kirchenguͤtter den Hertzogen zu P. rechenſchafft zugeben nicht ſchuͤldig. Namque dubio omni carert, etiam poſito, ſed tamen non conceſſo, Duces P. fidem facere poſſe, lus patronatus in Eceleſijs S. ad ſuas Illuſtres Celſitudines ſpectare, ac ſuas IIluſtres Cel- ſitud. eſſe patronos non Eccleſiaſticos, ſed Laicos,& certum eſt, quòd patronus Laicus rationem adminiſtrationis rerum tempora- lium illius Eccleſiæ, in quo ipſe lus patro- natus habet, petere, vel exigere non poſſit, prout hoc docuimus ſupra in quintaâ rationenadauttd proconfirmatione qutnreæ concluſionu. Prout hoc ſuperius concluſum eſt, de lure reſpondit Ludolphus Schrader, I. V. D. Ordinarius,& Profeſſor in cele- berrimà Academiàâ Francoford. ad Via- drum. Luneburgenſis. Approbauit Iohan. Borcholten zeigen wolten/ haben wit aus ewrem/ an vns gethanen ſchreiben wol vernom⸗ B wir nunwohl onnsͤtig acht?/ ſol⸗ che rationes in ſpecie zuuermel⸗ den/ dieweil/ was ons zu beruhr⸗ Htem Vretheil beweget/ die Acten faſt gnugſam ausweiſen/ vnnd die n beyderſeits weitleufftig diſputiret/ Auch 4 4 vnd 186 Conſilium N vnd mitzuthellen/ ſchuͤldig ſeind/ So haben wir euch/ in deme jhr/ ewrem ſchrelben nach/ vns nicht anders/ denn was den Acten/ vnd Rechten gemaͤß/ anmuttet/ ewer begehren ni cht abzuſchla⸗ gen gewuſt/ doch derogeſtalt/ onnd alſo/ dieweil wir/ als ludicem repræſentantes, alleine ein Vrteil gefaſſet/ vnnd weder dieſem noch jenem theil zu patroclniren begehren/ daß wir demnach odns auch durch dieſe vnſere deductionem ratio- num, wedermit einer andern Jurtſten Facultet/ noch auch ſonſtenmit jemanden diſpurando ein⸗ zulaſſen/ gememet/ ſondern ſchlechts vnſern mo⸗ tiuen/ ond gruͤnden/ dardurch wir das von dvns derfaſte Vrtheil den Rechten/ vnd Acten hiebe⸗ uor gemaͤß geachtet/ vnnd noch achten/ vormel⸗ den wollen. Wie wir aber zuuor beruͤhrte Acten mit fleiß vorleſen/ alſo haben wir dieſelblge jetzo abermals wol erwogen/ auch durch onſer Facultet Nota- rium auff allen blettern/ ewrem begehren nach⸗/ vnterſchreiben laſſen/ Vñ haltens auff ſolche vor⸗ gehende dleißige vorleſunge/ vnd erwegunge der Acten nochmals dauor/ daß das jenige was vn⸗ ſerm Vrtheil einuorlelbt/ denſelben Acten vnnd Rechten gemaͤß/ vnnd wollen allein die dornemſte brſachen/ vnd gruͤnde/ die dus darzu hiebeuor be⸗ wegt/ vnd nochmahls bewegen/ alhie anzeigen. Vnd iſt demnach anfenglichen an deme/ Ob wol C. von A. Supplicant/ zu beſterckunge ſei⸗ ner Action fuͤrgibt/ als ſolte die verſchreibung/ ſo in Anno 66. auff Oſtern auffgerichtet/ vnnd darinnen J. G. ſich als principalis debitor vor 22500. thaler dorpflichtet/ vnd Supplican⸗ ten/ neben zweien andern/ zu Buͤrgen geſetzt/ durch eine andere dorſchreibunge/ ſo von des we⸗ gen/ daß die bezahlunge zu beſtimbter zeit nicht geſchehen/ im ſolgenden Jahr von newem ge⸗ macht/ allerdinge nouiret/ getoͤdtet/ vnnd erlo⸗ ſchen ſein/ Vnd jhr alſo ohne vrſache die Immiſ⸗ ſion ins Gutt M. erlanget haben/ vnd dauon mit erſtattung aller auffgehobenen nutzungen/ vnnd intereſſe abzuſtehen/ auch Brieff/ vnnd Siegel wieder herauß zu geben ſchuldig ſein ſoltet: So koͤnnen wir aber doch bey ons nicht ermeſſen/ noch in den Acten ſo viel befinden/ daß eine ſolche nouatio geſchehen/ vnd je Supplicanten begeh⸗ ren nach/ auff die angeſtelte Klage nicht con⸗ demniret werden koͤnnet/ noch auch Supplicant zu erſtatkunge des begehrten Eydes zuzulaſſen, ſondern Ihr von angeſtalter Klagen zu abſolui- Dann wiewol die letzte vorſchreibunge im buchſtaben außweiſet/ ond jhr mit dem Suppli⸗ canten deſſen eimg ſeit/ daß dieſelbige auff eine hoͤhere ſummen/ nemlich 22800. thaler/ vnnd terminos auff ein Jahr lenger erſtrecket/ auch vier newe Buͤrgen fuͤr beruͤhrte ſummen ſich bor⸗ pflichtet: So erfolget doch darauß noch lange nicht/ daß don der vorigen Dbligation alladings gewichen/ vnd dieſelbe nouiret worden ſey. ſo,& perſpicuo non ſit recedendum, Reclamwant enim expreſſa verba luſiinia. tor non ſolùm dicat, ſpeciatim priorem obli. gationẽ debere remitti,& cauſam ſine noua. rione debere procedere, ſi non verbis expti- matur, ſedetiam ad ſuam mentem, eòpla- nius explicandam,& cò magis inculcandam diſertis verbis præmittat, ſe ambiguitates veteris Iuris reſecando, id ſancire,& nihil penitus ex priori obligatione innouare, ſed anteriora ſtare,& poſteriora duntaxat, tan. quam incrementum aliquod ijs accedere, ſ quis vel aliam perſonam adhibuerit, xel mutauerit, vel pignus acceperit, vel quanti- tatem augendam, vel minuendam eſſe credi. derit, vel conditionem, ſeu tempus addicde. rit, vei detraxerit, vel cautionem minorem acceperit, vel aliquid fecerit, ex quo veters luris conditores introducebant nouationes, Quibus verbis apertiſſimé nihil aliud vult Iuſtinianus, quam nec mutationes in perſo. nis, vel quantitate, vel in conditione, vel tempore factam, nec ſimile aliquid atten- dendum eſſe, vt, nouationem factam eſſe, di. camus. Ideoq; ca verba maximè inhac cau. ſà ſunt aduerſus ea, quæ à Supplicante ad. duntur, ponderanda, præſertim, cuùm luli nianus veterum luris conditorum ambigua quæſtiones, de ijs coniecturis, ex quibusan mus nouandi colligi poterat, motas, decx dere,& quæſtionibus,& diſputationibusii poſterum occurrere voluerit, non ſolum te- quirendo expreſſam,& ſpecialem alſertio- nem de nouatione factà, ſed& tum, aliquot graues coniecturas,& præſumtiones, ex qul- bus animus nouandi videtur colligi polle, nominatim enumerando, tum verò ctiam e- neralem claufulam addendo, quòd, etiamſ præter enumerata aliud quippiam factumfa- 2 3 3 0 4 A* 1 erit, ex quo, tanquam manifeſtà videlicet coniecturâ, vetetes luris conditores noui- tiones introducebant, tamen nihil penitis nouetur. b ½ ¼ Et cùm hac itä ſint, atq; à textuexyre ed mi- nus in hac cauſâ attendenda eſt eorum La opinio, qui ope exceprtionis ex ſolis conie- cturis putant, nouat ionem probari, quão- pinione etiam, vt in actis oſtenſum eſt, plurimi alij Dd. recedunt, ex quibus Hlerom Graria: in conſ. 90. videlarur Hieron. nus. 4 & lub. 1. oltendens, eorum opinionen, gM hodiè ope exceptionis veterem obligatlo- nem per nouationem tolli exiſtimant; hon eſſe veram, inter cætera ait, textum ⁵³⁵ Arid Rin. ibi, uſi&c. per verba, formamn enra X qu am u frcod a innl4 ouati mrec Wu uſd lruu 34 ten on pöus. Keg inoc n. 8 jeoha Nerum fundäte Eipyic Nuffde gianten SMlatiol Wher Dnona grän Wenheitn kTetie N büir ndiad dneheue Nn verd b 1 1 1 yxr nas/a öſch N darie tie er conditionem,ſa traxerit, wel au litores introduchen erbis apettiline n s, quam necmusin nantitate, velinat fkactam, nec luii ſſe, vt, nouationait deoq́; ca vectumn verſus ca, qu iii daderanda, perſaus erum luris coadien de ijs conicsubat ndi colligi potuii æſtionibus,&chyi ccurtere voluent uatione facta, li 1 giecturas,&prin s nouandi licen nenumcrando,1i- metata diidiquff 10, tanquam 1 19 vetetes lunbeh roduccbant, in e ue mins/ auch vorpflichtunge der dier newen Buͤr⸗ glichen haben/ daß wlr aber doch nicht/ daß daſſelbe Conſilium Vigeſimumprimum. requirere expreſſionem per modum formæ,& formam, loquentem de expreſſo, non veriti- cari in tacito per viam exceptionis. l. 2. um ibi' notat. ſf. de lib. G& poſl.& ſi ope exceptionis nouatio fieret, diſpoſit ionem A. l. Fn. illuſori- am redditam iri, contra notata 1a quanquam. De vſurts. ins 6.& inl. Seius, iunctn l. quod in bo- ns. ſj de l. Salcia.& regulam lu ris inc dm quid de nagul. Iun, in cç. Quibus accedit, quòd, ad- mittendo opem exceptionis ad vererum lu- ts conditorum diſputationes de præſu mpri- onibus,& conie Kuris motas, rediretur con- tta expreſſa verba luſtiniani, nominatim hu- ufmodi diſputationes,& quæſtiones de in- dieijs, animum nouandi arguentibus, reſe- * 7 cantis in A. l hn. b So iſt man auch allhier in den terminis, da ee nouatlon nicht ope exceptionis, ſondern per merum Actionis remedium, in nouatione fundatum, angezogen. Were aber zuuor/ ais Supylicant von Euch gemahnet/ vnd don Euch auff die bezahlunge gedrungen⸗ nd durch Sup⸗ vlicanten gegen ſolch ewer mahnen/ oñ clagen die nouation angezogen/ ſo ßelte Supplteant bey ſolcher handelung ſagen koͤnnen/ daß er ſich auff die nouation ope exceptionis beruffen/ vnnd gegruͤndet hette. Jto aber hat es dieſelbe gele⸗ ne Action auff die nouation fundiret. Dnnd die weil dem allem alſo/ auch die alte derſchretbunge bey dem Supplicanten blieben⸗ nndin der newen mit dem geringſten worte nicht angedeutet/ daß die alte ſolte wider heraus gege⸗ den werden/ oder nouiret ſein/ ſo iſt die newe borſchreibung nicht vor einen ſolchen newen Con⸗ tract zuhalten/ dadurch die borige Obltgation al⸗ ler dengs erloſchen/ ob gleich darinnen eine erhoͤ⸗ hung der Summen vund erſtreckung des Ter⸗ genzeit nicht/ diewei Supplicant/ ſich durch ei⸗ auſdlam adän gen geſchehen. Vand wlewol dabeneben dieſes don dem u Supplicanten eingewendet als ſolte ſich J. G. ante terminum ſolutionis, mit euch dahtn ver⸗ jhr bemelte prorogationes ermini einwil ligen/ vnnd alſo noch ein Jahr an⸗ ſtande/ dnnd friſt zugeben wollet/ So beftnden in facto der ge⸗ buͤhr erwieſen/ dnnd iſt auff ewer ſeit en in actis gnugſam abgelehnet/ Inſ onderheit/ wann auch darbey gedacht wird/ daß es/ nach geſtalt/ vnnd gelegenheit dieſer ſachẽ/ vor vnerheblich zuhalten. Od auch wol Supplicant zu deſto mehrer be⸗ ſterckung ſeines Intenes ſich auch auff einen Copeylich eingebrachten Reuerß/ ſo von Euch J. G. gegeben ſein ſol/ beruffet/ ond denſelben hoch dor ſich anzeucht/ ſo iſt aber doch/ dnſers er⸗ achtens/ derſelbe auch nicht im wege/ ſondern es leibet don Supplicantẽ angezogene nouation oh⸗ 187 ne erweiſung/ man ſehe gleich auff beruhrte newe verſchreibung/ oder auff dieſen Reuerzʒz. Dann neben deme/ daß derſelbe Reuerß/ wie⸗ wol er von einem wichtigen gar kurtz/ onnd in ein klein Briefflein vorfaſt/ welche nicht leſen/ oder ſchreiben koͤnnen/ ein ſol⸗ ches nicht thun laſſen/ ſondern ein frembden don jhrentwegen darzu gebrauchen/ vnd geſchicht daſ⸗ ſelbe auch in denen haͤndeln/ die nicht ein groſſes/ wie allhier/ ſondern ein geringes antreffen/ Auch nieht dnter Adlichen/ oder andern ſtattlichen/ an⸗ ſehenlichen/ ſonderng emeinen ſchlechten Leu ten⸗ kractire werde. u welchem allem dann auch dieſes kompt/ daß Supplicant das Original des Reuerß noch nie⸗ mals gerichtlich vorgebracht ſondern bißdahero damit eingehalten/ welches gleichs ſals nicht einen geringen ver dacht gebleret/ Inſonderheit/ die⸗ weil jhr vorlengſt/ vnnd zu onterſ chiedenen mah⸗ len/ wie die Acten ausweiſen/ gegen denſelben allerley des vordachts halben einge wendet/ vnnd Supplieant alſo zum offtermahl zu Producirung des Reuerß producirt worden. Vnd irret nicht/ das auff Supplicanten ſetten hoch angezogen/ als ſoltet jhr euch zu ſolchem Re⸗ uerß in dieſer ſachen bekandt habẽ/ Sintemal wir ſo diel befunden/ daß da ſſelbe gar nicht ſimplici ter geſchehen/ ſondern mit derogeſtalt/ vnd mit der re⸗ ſtrickion/ vnd condition/ Im fall jhr ewer hand/ vnd Siegel an ſolchem Reuerß finden wuͤrdet/ ond derfelbe de falſo nicht widerfochten werden koͤn⸗ te/ Sonſten aber woltet jhr ſolchen Reuerß nicht agnoſcirt/ ſondern vielmehr ewre Rechtliche ein⸗ rede dargegen vorbehalten haben. 1 Da aber gleich derſelbe Reuerß⸗ ohne der⸗ dacht/ vor richtig/ vnuerdechtig zuhalten/ vnd von euch nachgegeben were/ daß er von Euch onter⸗ ſehrieben/ vnnd auch geſchrteben/ ſo konte er doch/ vnſers erachtens nicht der wtrckung ſein/ daß dar⸗ durch die vorige obligation allerdings erloſchen/ vnd auffgehaben/ vnd dahero Supplicant ſeines drittentheils halben/ darzu er krafft der erſten ver⸗ ſchreibunge/ vorpflichtet/ nicht zuentrichten/ ſchuͤldig geweſen/ oder noch ſey b Dañ es ſtehet in ſolchem Reuerß nicht austruͤrk⸗ lich/ daß die dorige Obligation nouirt/ vnd Sup⸗ plicant ſeines dritten theils halben/ von ſol⸗ cher Obligation/ krafft der newen aſeeannd iberlrt 188 Conſilium liberiret ſein ſolte/ alſo daß auch bey dieſem Re⸗ uerß/ was droben de nouâ conſtitut ione. Fin. C ae nouation. dedueirt/ in acht zunehmen iſt/ Be⸗ norab/ dieweils neben andern/ ſo gegen ſolchem Reuerß/ ſo wol als gegen der newen verſchrei⸗ bung zuerwegen/ Auch an deme iſt/ daß onſers erachtens/ nicht wol bey einander beſtehen kan/ daß Supplicant per nouationem; durch obbe⸗ ruhrte letzte vorſchreibung onnd dieſen Reuerß liberirt ſein ſolte. Dann iſt er einmahl durch die verſchreibungen gentzlichen lberirt/ vnnd die Odb⸗ ligation aller dings auffgehoben/ wie Suppli⸗ cant in actis dorgiebet/ vnnd allenthalben incul⸗ cirt/ So iſt ſolche Llberation/ dnd nouatlon nicht durch den Reuerß geſchehen/ vñ alſo hinwiderumb/ da die nouation durch den Reuerß geſchehen 7 ſo b kan auch mit ſuge nicht geſagt werden/ daß der⸗ ſelbe durch die letzte vorſchreibunge beſchehen⸗ vnnd dieweil Supplicant beydes aſſeriret⸗ ſo iſt er jhm ſelbſt zu wider/ dnnd ſtoͤſſet die eine aſſer⸗ tion don der Nouation durch die andere vmb/ In⸗ ſonderheit dieweil der Reuerß erſt den 18. Octo- bris, Anno 68. onnd alſo wol anderthalb Jahr nach der newen verſchretbung gemacht. Demnach auch in ſolchem Reuerß aus⸗ druͤcklich vermeldet/ daß jhr damals die alte ber⸗ ſchreibunge bey euch gehabt/ vnnd alſo dieſelbe verſchreibunge/ nach auffrichtung der newen/ nicht dem Princi pali debitori, oder auch den Buͤrgen zugeſtalt/ ſondern dey euch geblieben/ vnd ſolches in die anderthalb Jahr gewehret: So wei⸗ ſet auch in deme eben derſelbe Reuerß aus/ daß durch die/ anderthalb Jahr zuuor gemachte/ ne⸗ we verſchreibung/ die alte nicht erloſchen/ noch getoͤdtet ſey/ Inſonderheit dieweil weder aus dem Reuerß im wenigſten zunermercken/ noch ſon⸗ ſten in Actis auff Supplicanten ſeiten docirt/ daß zuuor durch die Buͤrgen/ oder auch dem Prin⸗ cipaln debitorem J. G. einig anſuchens bey euch geſchehen/ daß ſener ſolche Obligation hex⸗ aus geben/ vnnd reſtituirt/ dder je cancelliret wer⸗ den moͤchte/ zu dem/ daß ſich auch in der newen vorſchreibung mit keinem worte beftndet/ daß die alte vorſchreibunge J. G. oder ſeinen Buͤrgen wider zugeſtalt werden ſol/ Welehes man eben ſo wenig in derſelben newen vorſchreibunge/ als in dem Reuerß wuͤrde ausgelaſſen haben/ da es die meinung damit gehabt hette/ daß die vorige Obli⸗ gation/ aller ding auffgehoben/ vnnd nouirt/ vnd Supplicanten dritten theil darinne geſchlagẽ ſein ſolte/ Beuorab diewell man ſonſten in derſelben vorſchreibung gar dtel worte gebraucht/ vnd welt⸗ leufftigkeit gehandelt/ vnd aber der Reuerß gar kurtz iſt/ Auch der handel nicht ein geringes an⸗ trifft. Derowegen ob wol dem Reuerß dieſe wor⸗ te inuorleibet/ daß jhr in andere der 2250 0. Tha⸗ ler halben vorſichert/ vnnd vorgnuͤget/ vnnd die alte vorſchreibung zu J. G. oder ſeiner Erben hen⸗ igeſumumprimum. den ſiellen wollet/ So iſt doch aus deme/ vas droben deduciret/ in diel wegen zuerſehen/ daß aus ſolchen worten mit beſtande nicht kan geſchloſſen/ noch inferirt werden/ daß Supplicanten dritten theil in die Newe verſchreibunge geſchlagen/ onnd alſo durch ſolche verſchrelbunge die erſte auffge⸗ hoben/ vnnd erloſchen ſey/ Vnd iſt gleichwole⸗ ben dahin ſonderlich zuſehen/ wie es zu zen der newen berſchretbung eine gelegenheit vmb die alte gehabt/ dnnd ob dnnd wie weit/ domahls die alte durch gnugſame bezalunge/ onnd vorſicherunge nouirt ſey/ nicht aber/ ob jhr zu der zeit/ als de Reuerß gemachet/ der gebuhr vorgnuget vnd imn ſichert ſeit/ Dann in deme zu der zeit/ ais die ne⸗ we vorſchreibunge auffgerichtet/ eine nouation Supplicanten dritten theils halben beſchehen/ So habt jhr jhnen billich/ Crafft der Alten bor⸗ ſchreibunge gemahnet/ vnnd die Immiſsionin das Gut Muraw an Stadt der bezahlung a⸗ langt. Dnd dieweil die Immiſſslon ein ganzhal Jahr vor dato des Reuerß erhalten vnd jhr neden ewerer derſicherunge/ ſo ihr Supplicanten mit Burgen zweyen antheil halben in andere wege gehabt/ Auch wegen Suppylicanten drittenthell durch beruhrte Immiſsion vorgnuͤget/ vnd das wort(vorgnuͤget) vor dem wort(vorſichert) ian quam diuerſo per copulam(vnd) abgeſonden wird/ auch Suppltcant in actis nicht in abta iſt/ daß das wort(vorgnuͤgen) von ſolcher i⸗ gnuͤgunge/ welche durch eine bezahlunge/ et an ſtadt derſelben iſt/ berſtanden werden kan/ Auch communis vſus loquendi mit dieſer d tunge dberein ſtimbt/ vnnd dann auch Supyli⸗ cant wegen ſeiner ſchuld/ damit er J. G berhiſt geweſen/ auch delegirt worden/ wie hernacherſi weiter dedueirt werden/ So kan das wort(bor⸗ gnuͤget) vnſers erachtens nicht wol anders/ als von ſolcher vorgnuͤgunge/ ſo euch durch bernhit delegation/ vnnd Immiſs ion/ Supplicanten dritten theils halben beſchehen/ dorſtanden wel⸗ den. Reuerß auff J. G. Per ſohn gerichtet/ onnd ge⸗ ſagt/ daß jhr durch jhnen vorgnuͤget/ dann in de⸗ me jhr durch die Immiſsion⸗ onnd deiegalion vorgnuͤget ſeit/ ſo iſt es eben ſo diel/ Al von J. G. ſelbſten mit barem Gelde bezahlet 1 ret/ Vnnd dieweil es wegen dero ſchuldt/ dam er euch obligirt geweſen/ beſchehen/ dn gezweiffeltes Rechtens/ quòd quis ip debeatur, quod ab alioeius nomine, templatione fit. Daß aber J. G. ben mit ſeinem barem gelde die bezahlunge g, habe/ vnd von ſolcher ſeiner bezahlunge de. uerß nicht zuuerſtehen ſey/ iſt auch daraudg 44 nehmen/ dieweil die Acten aus weiſen⸗ aßi euch nichts dermaſſen habt bezahlet/ wdenn en Vnnd laſſen dns nicht anfechten daßinden Als obſt ddenndn⸗ hi fite h. 1 73 ucn tRt V ſäch here unſ in tgede lon Sohn theode veiln häcun ruſg um.9. hI. 0 ve Wbyyxe Imſ Neſabi treehe n/a chjede dach co ä der Giſene Rhexxte (ö ſy. Wiahtet herſ Fͤll racedt Ka ſe um e necedd 1 e⸗ arin/ ſefacete velcon · 8 ſelbſt nichte⸗ welche durch tirſt fiten it/ definin zmunis vlusloc ö 4 Face lægarus. I. l. qui filiabus. 9 dus in I. Qæamudss. G de fideicommiſs.& in l. do- b Vvena. Grauerr. conſ. o. numer. 52. Cratus couſ. 24. uumer. 13. Iobau. „ Bapriſt. Marrianeſ. conſ. 2F. numer. Tr.& lIohau. gek/ daß er nicht alleine Conſilium Vigeſimumprimum. bezahlen koͤnnen/ Vnd iſt ſolches inſonderheit al⸗ leine aus Supplicanten zweiten zeugen C aſpar M. depoſition(welcher J. G. Oliener geweſen) zuerſehen beim 2. vnnd 3. Special fragſtuͤcke/ des c. Arttculs da er ſagt/ daß J. G. nicht alleine euch nicht zubezahlen bermoͤcht/ Sondern ſeinen ſelbſt eigenen Vatter Andreas G. ſeligen/ deß⸗ gleichen ſeinen Vetter Merten G. J. R. vnnd andere mehr ſeine Freunde ſtecken jaſſen/ vnnd in groſſen ſchaden gefuͤhret/ So ſagt auch J. G. ſelbſt in dem/ don Supplicanten vorgebrachten/ ſchreiben/ mit B. ſignirt/ vnnd Anno 70. den 1. lunij datirt/ daß jhr von Supplicanten Sohne ſeinen dritten theil ermahnet gehabt/ wel⸗ ches deſto mehr cum effectu zuuorſtehen/ die⸗ weil nicht alleine vorſehens Rechtens. Quòd ver- ba cum effectu accipi debeant, 1. 2.§.. V. quod quiſq, Iur. Iaſ. inl hoc edictum. g. hæc aurem verba. num. J. H. cod. Menocb. conſcoz. num. 3. Carol. Ruin. eenſ. 103. num. 9. lib. J. Hannibal. in Rubr. uum. J. F. ſolur. matrim. Sondern auch der effe ctus lange zuuuor nach beſchehener maznunge durch die Immſſion in das Gutt Muraw erfolget/ Vnd dieſelbige Immiſſion nicht ſchlecht/ ſondern auff vorgehende onterſchiedene gepflogene handlun⸗ gen/ auffgerichte vortraͤge/ vnnd gegebene Ab⸗ ſchtede/ wie auch dermaſſen beſchehen/ daß auch conſenſus des Churfuͤrſten zu B. an wel⸗ ches beruͤhrtes ſchreiben gerichtet/ zu ſolcher Im⸗ miſſion kommen/ Wie denn auch er J. G. die delegation zu geinem andern ende gethan/ dann daß jhr zu ſolchem Effectu deſto eher gelangen un moͤchtet/ Vnnd gehoͤret dahin auch daß ihr die alte derſchreibunge bey euch bleiben laſſen/ alſo daß billich nach dieſem/ vnd dergleichen actibus præcedentibus das Wort(ermahnet) ſo in actu ſequenti beruͤhrtes ſchreibens gebraucht/ „cum effectu verſtanden wird. Actus enim præcedentes declarant ſequentes. l. legatum. in princtp. Eod. Bal- mum. f. numer 1. C. de rei de Prato conſ 72. quod extat inter modo dicti ariianeſy wonſilia num. 10. Ob aber wol Sup⸗ licant ſich ſo wol bber J. G. als ench bekla⸗ zum Reuerß/ ſondern auch zu der letzten Newen verſchreibunge/ als man dieſelbige auffgerichtet/ nicht gezogen/ So iſt doch daran nichts gelegen/ dieweil ſeiner ge⸗ genwardt nicht bvon noͤthen geweſen/ vnnd der handel nicht alleine ignorante, ſondern auch inuito hette verrichtet werden koͤnnen/ wie in Actis gnugſam außgefuͤhret/ dabey wirs be⸗ wenden laſſen. Dieweil aber Supplicant ſelbſt vorgibt daß er wider zu der Newen verſchrei⸗ ſollen. b etliche Zeugen zu dem ende dieſelbige bewandt/ daß 189 bunge/ noch auch zu des Reuerß verfertigunge gezogen/ noch dabey geweſen/ So ſolte er ſich deſto weniger der Interpretation derſelben ſchriff⸗ ten dnternehmen. Sonſten ſtehet dieſelbe In⸗ terpretation vielmehr bey euch als bey Suppli⸗ canten. Quia verba deſeruiunt intentioni proferentis& ſecundum eam accipi debent. Ii ſi quis intentione, Vf. de iud. L. rapienaa, S. 1. f de reg. Iur. l. non aliter, in Princ'p. ſfi de legar. 5. Wir koͤnnen auch nach berleſunge ewer Reſpon- fionum vnnd von Supplicanten vorgebrachter Miſſinen mit. M. ond N. vorzeichnet/ nicht beftnden/ daß darinnen etwas bekant/ ſo euch in dieſer Sachen nachteilig vnnd im wege ſey/ onnd darauß die auff Supplicanten ſeitten angezoge⸗ ne nouation zuerzwingen/ wie auff ewer ſeitten nach der lenge in actis deducixt/ Vnnd dieweil eben aus jetztberuͤhrten Miſſiuen erſcheinet/ dnd Supplicant auch ſonſten hin vnd wieder in actis geſtendig iſt/ daß jhr nach dem dle berſchreibun⸗ ge anffgerichtet/ vnnd von J. G. des Suppli⸗ eanten dritten theils Halben keine bezahlunge be⸗ ſchehen/ den negſten onnd zu onterſchledenen mahlen bey Supplicanten auff die bezahlunge⸗ krafft der Alten dorſchreibunge/ fleiſſig ange⸗ ſucht/ dnnd der dorlgen zweyen theilen halben/ welche in die Newe derſchreibunge geſchlagen/ bey keinem der ander zweyen Buͤrgen/ vmb be⸗ zahlunge/ vormuͤge ſolcher alten vorſchretbunge/ angehalten. So iſt ans Suppllcanten eigener bekandtnuß/ vnnd ſonderlich aus bemelten vnnd von jhme producirten Miſſinen abezunehmen⸗ daß ſein dritten thell nicht in die Newe vorſchrel⸗ bunge kommen/ ſondern die Alte bvorſchreibun⸗ ge/ deſſelben dritten theils halben/ ohne einige nouation bey jhren kraͤfften bleiben/ Inſonderßeit wann dabeneden auch die vmbſtende in Acht ge⸗ nommen werden/ ſo droben eins thells dormel⸗ det bnnd hlerunden weiter angezogen werden bon Supplicanten gefuͤhret/ damit er dadurch ſonderlich ſeinen intent beſtercken und beweiſen moͤchte/ ſo iſt es doch dermaſſen vmb jhre depoſitiones diel⸗ mehr Supplicanten zu wieder ſeindt/ dnnd aber ewer intent ſonderlich beſtercken. Dann ſo diel den erſten anlangt/ weis derſelbige nichts zu de⸗ poniren/ Der ander aber C. M. deponiret vor euch hin vnnd wie der/ inſonderheit aber bey dem 20. 30. 31. 32. FI. 52.§5. 56. 57. GI. 59. ennd 80. gemeinen Fragſtuͤcken⸗ vnnd bey dem G. beweiß Artickel vnnd deſſen 7. Frag⸗ ſtuͤcken. Item bey dem 7. 8. 9. II. 14. vnnd 17. beweiß Artickeln/ Alſo daß durch dieſes Zeugen außſage zum hoͤchſten beſterckee wird Ob aber wol auch 190 wird daß Supplteanten drilten theil nicht in die Newen vorſchreibunge geſchlagen/ noch durch dle⸗ ſelbe/ oder den Reuerß nouirt ſey/ Vnnd iſt die⸗ ſes Zeugen depoſition deſto hoͤher zu halten vnd deſto mehr Supplicanten zuwieder. Diewell er J. G. Diener geweſen/ auch die Alte vnd des dorſchreibunge geſchrieben/ wie er ſolches alles ſelbſt bezeuget/ Vnd dann bon Supplicanten ſel⸗ beſt producirt wird/ daher es Supplicant alles/ was dor jhme von euch geſagt/ muß gutt ſein laſ⸗ p 6. in præſentia, de probat. Barr- in l. 7. in fen. C 4e vf& habit. Thomas Barpal. inl aum quid.uu. n ſen/ onnd gegen jhnen nicht excipiren kan/ So deponirt auch J. G. Widtwe an vnterſchiede⸗ nenorten vor euch tickel/ vnd ſaget außdruͤcklich/ daß ſie von jhrem Mann ſeligen berichtet. Wenn Supplicant don euch wegen ſeiner vorpflichtunge gemahnet/⸗ vnnd Supylicant J. G. daß er jhnen dey euch beneh⸗ men wolte erſucht/ daß jhme J. G zur antwort geben/ Dieweil Supplicant jhme mit einer groſ⸗ ſen Summa Geldes vorhafft/ ſolte er ſeinen an⸗ theil erlegen/ vnnd jhme denſelben an ſeiner ſum⸗ men wieder abekuͤrtzen. Dieſe depoſitlon/ ſtim⸗ ametl onnd laatet dberein mit beruͤhrtes zweiten zeugen anßſage/ welcher neben andern/ ſo er bvor euch außgeſagt/ auch daſſelbe ſo jetzo aus demelter Widtwen depoſition angezogen/ bey dem 30. önnd 31. gemeinen fragſtuͤcken bezenget/ dnd an mehren andern dnterſchiedlichen oͤrtern /bund nemlich beim 61. vnd 80. gemeinen fragſtuͤcken repetirt: Wie er dann auch beim 30. 31. bnd 32. gemeinen fragſtucken/ dermaſſen von der ſchuld/ damit Supplicant J. G. verpflichtet geweſen deponirt/ daß dieſelbe ſich auff 11000. thaler er⸗ Krrecket gehabt. Wiewol aber beruͤhrte Widtwe beim 9. dnd 12. Articul deponirt/ als ſoltet jhr bey derſelben angehalten haben/ daß ſie bey jhrem Mann anregunge thun wolte/ daß vom jhme ein ſchreiben an euch gemacht wuͤrde/ darinnen er geſtuͤnde/ daß Supplicanten dritke theil nicht in die letzte dorſchreibunge gerechnet weren. So iſt jedoch euch ſolche außſage nicht zu wieder/ dann ohne das ſie bey ſolcher außſage ſingularis iſt/ vnnd keinen conteſtem hat/ Auch daher daß Iihr Mann endtlich ewer Feindt vnd ad uerſarius worden dordechtig iſt/ ſo folget auch aus ſolcher zjhrer depoſitton oder dergleichen andern jhrer worte nicht/ daß die nouation deſchehen/ oder auch ſonderlichen zuuormuten: Sondern es iſt biel⸗ mehr dieſes vormutlich/ daß jhr ein ſolch ſehrei⸗ ben zu dem ende geſucht/ damtt das jenige/ was J. G. als dem debitori, vnnd mit welchem die Newe vorſchreibunge ſo wol als die alte auffge⸗ richtet/ dero nicht beſchehener nonation halben wol bewuſt/ dnd der warheit gemaͤß/ deſto weniger in einige diſputation von Supplſcanten gezogen werden moͤchte/ welches don der Zeugen ſelbſt/ in jhrer außſage bey obangeregten 9. Articul ange⸗ Conſilium Vigeſimumprimum. deuttet wuͤrdet/ In deme ſie außdruͤcklich ſinzn⸗ ſetzet/ daß jhr das ſchreiben deßhalben begeret/ da⸗ mit jhr euch in der heuptſachen gegen den produ⸗ / Inſonderheit aber beim 7. Fragſtuͤcke des 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. bnd 8. Ar⸗ reſtis deponit aliquid ambs guum, ſemper diltum ue ſiu acripiendum Fir contra producentem, pre ilo an dtra quem producitur. Da auch beruͤhrter außſa⸗ ge nicht jetzo angeregter maſſen gedenttet onnd centen deſto beſſer ſchuͤtzen koͤnnet. Vnd diewell dieſe Zeugen nicht von Euch/ ſondern von Sup⸗ plicanten gefuͤhret/ ſo iſt jhr außſage/ vmb ſo biel deſto mehr gegen Supplicanten/ vnd euch zugn⸗ 8. tem zuuorſtehen. Nam im d ubijs teſtium de- poſirionibus alijsque probationibus inter. pretario contra producentem fieri debet. ff. ſi cert. petat. Chriſtopb. de Caftellione in! ſei. endum. 17. ſf. de verb. oblig. TLi inquit quod quaties derſtanden werden ſolte/ ſo were die Zeugin jſt ſelbſten zu wieder /dann in deme ſie zuuor auff das 7. Fragſtuͤcke des 1. 2. 3. 4. F. G. 7. vnnd d. Articul jhr depoſition dahin gerichtet/ daß Suy⸗ plicant von J. G. an euch dahin angewieſen/ind verinnert/ daß er ſein dritten theil/ laut dererſten verſchreibunge/ euch erlegen ſolte/ vnnd ſolches darnach an die ſchuldt/ damit er J. G. vorhafft/ abekuͤrtzen moͤchte: So gibt ſie dadurch guu⸗ ſam zuuorſtehen/ daß Suppllcanten drittentheſ nicht in die letzte vorſchreibunge geſchlagen/ noc die vorige obligatlon/ deſſelben theils halben i⸗ nirt vnnd auffgehoben ſey/ Welcher außlagec obberuͤhrte folgende beim 9. vnnd 12. Artiadl wieder weren/ wenn dieſelbe dahtn derſtande werden ſolte/ daß beruͤhrter dritten theil in n newe derſchreibunge geſchlagen vnd dienoualon beſchehen dnnd derhalben von ben begeret/ dadurch das gegenſplel daß nimli derſelbe dritte theil nicht in die newe verſchreibon⸗ ge geſchlagen/ vnd alſo keine nouation beſcheßen⸗ dargethan werden moͤchte. Certi autem luli eſt, ita teſtium dicta accipienda eſſe, ne con- trarietas inde oriatur. rexrus eft inc.&um 140 Doem. Anron. Imol.& Al'bas Bart.& MNoaenn 16 J ſüäpuls I. mnſulam. S. fructus, ſalut. matrim-&in rio ſta. F. iraquesde verb. ſignif. pienſ. in tractat. de teſtibus. concluſ. 390. col. 2. Vincent. de Palliolis conſ. i. Ab. 17. hu0 exrat inter conſilia Bapriſtæ Martianenſ. welche nemlich bey beruͤhrten 7. dc ſchehen/ jhnen den 2. zeugen con teſtem So iſt zuuermeidunge jetztangeregter tigkelt/ vnd contrarietet die letzte außſage niche za wieder lauffe/ ſondern dielmeh ich di ſelben dbereinſtimme: Oder aber da Ghica b J. G. einſehteie Pranc. Cut. It. . Jo. Anchoran, & nuli aushorirates auducit VEeſenb- con,. 27. ni.? Dn 1 dieweil die Zeugin in jhrer letzten depoſition ſu„ gularis iſt/ Vnnd aber in der erſten depoſition⸗ Fragſtucken de hal. wiederwer ⸗ deſto⸗ elt. en mehr/ dermaſſen zuuerſtehen/ daß ſie vr efin 3 ghis tin/ tnc w ra guuſ mat uale 1h Nod b üsdde hhli ndiod Coyey drnuſ gib 33 164 R/da arge uend ſre 5 Wthanger aum Wkrichte Wnaue 1 hherer a er wiin. J. G. nge/ euch erkgenſtt die ſchuldt/ anta) moͤchte: Sogitſet eden/ daß mnhüun lette dorſchreüngnt bligation/ dſtiatd Confilium Vigeſimumprimum. elde depoſitiones bor widerwertig zuhalten ſein ſolten/ ſo muͤſte in ſolcher contrarietet/ die erſte/ alſo die conteſtem hat/ der letzten præferirt wer⸗ Was ſonſten J. Widwen halben euch zuwi⸗ der auff Supplicanten angezogen/ hat diel went⸗ ger auff ſich/ vnd iſt gnugſam von ewrem Adno⸗ taten abgelehnet/ achten vnuonnoͤten ſein/ dauon in ſpec ie weiter etwas zu deducixen. Wirr laſſen vns auch nicht irren/ daß J. G. Supplicanten vorgeben nach etzliche Jaren nach Gaä Dato der letzten vorſ chreibunge ſich/ ſchrifft: vnd muͤndlich/ ſol derne hmen laſſen haben/ daß die al⸗ te obligatton/ allerdings durch die newe erloſchen/ nd kodt ſey/ Sintemal wir aus den vorbrachten Copeyen befinden/ daß die aſſert iones nicht eben ua dermaſſen lauten/ wie Supplicant vorgibt/ Vor Aum andern/ So vermercken wir auch daß J. G. domals als das fenige geſchrieben/ oder ge⸗ eedt/ danö in demelter Copien meldung geſchicht/ un ewer Feind end Aduerſarius geweſen/ auch biß ans ende ſeines lebens in ſolcher Feindſchafft bor⸗ harret/ ond bvon andern eins theils zu ſolchem an⸗ geben gereitzet. umn dritten/ Beſindet ſich auch das er daſſel · be nicht alleine andern zu gefallen geſagt/ Son⸗ dern auch ſeine vorthell dabey geſucht/ dnd hette er mehr/ euch zu nachtheil/ vnd zu ſeinem oder auch u anderer Leute nutzen/ ſagen mogen. 9 Zum dier den/ Iſt ſolches erſt etzliche Jaren ann nach Daro der erſten dorſchreibung geſchehen/ iñ * ürde er daſſelbe biel eher an tag geben haben/ da mn deme in warhelt alſo geweſen were. Zum fuͤnfflen/ Iſt jhme dabey allein bon deß vegen kein glaub zu geben/ dieweil er zuuor das gegenſplel bielfaltig facto& verbis bezeuget/ in deme er/ neben andern/ die alte derſchretbunge/ kimm nach auffrichtung der newen bey euch hat bleiben laſſen/ Deßgleichen Supplicanten euch zubezah⸗ len angewieſen/ di darnach ſeiner ſchulden halben Inen Supplicanten zuermanen angehalten/ auch Made wol gewuſt vnd zugeſehen/ daß jhr Supplicanten dun ams ſeines dritten theils halben gemahnet/ vnd endli⸗ hn chenin ſein gut Muraw immittirt. Wie er dann auch in dem ſchreiben mit B. ſignirt von 6000. halern/ ſo neben andern in die newe borſchrei⸗ bungean ſiat Supplicanten dritten theils geſchla⸗ 5 ausdruͤcklich bezeuget/ vnd ferner ſaget/ daß ir Supplicanten ſeines dritten theils halben chone ermahnet/ welches cum affectu zuuorſte⸗ hen/ wie droben erwehnet. b Zam ſechſten/ wird das jenige was er etzliche Jaren/ nach daro der newen borſchrelbunge/ aſ⸗ ſeriren wollen/ auch durch ſeine Widwen in jh⸗ rer Depoſition beim 7. Fragſtuͤcke des 1. 2. 3.4. 5.6.7. ond 8. Articul vnd durch ſeinen geweſenen 191 Diener L. M. in ſeiner auſſage an vielen dnter⸗ ſchiedenen oͤrten erwieſen wie droben erwehnet. Zum ſiebenden/ do gleich J. G. eben daſſelbe gerichtlich/ als ein Zeuge geſagt/ ſo were er doch in dem ſingularis, vnnd hette keinen eonteſtem, derowegen ſeinem bericht vnnd anſſage auch bon wegen ſeiner ſingnlarttet/ vermuͤge der Rechten kein glaube zu geben. Vnd dieweil dem allem alſo erfolget/ drob/ daß jhme in viel wege nicht zu glauben/ wenn er gleich zum Zeugen gefuͤrht were/ vnd vormittelſt ſeines leiblichen Eyds aſſerirt hette das die alte dorſchreibung durch die letzte aller dings erloſchen/ ond nouirt/ vnd daß Suppllcanten dritte theil in dieſelbe letzte vorſchretbunge mit geſchlagen were. Daß auch von Supplicanten in actis ange⸗ zogen/ als ſolte es J. G. auch bewieſen dnd darge⸗ than haben/ daß die erſte borſchreibung durch die letzte getoͤdtet/ vnnd erloſehen/ daſſelbe iſt ein blos angeben/ dnd wird von ons ein ſolcher heweiß in actis nicht befunden. Wie nun das jenige was aus J. G. bericht angezogen/ euch nicht im wege ſein kan/ Alſo iſt es auch nſers ermeſſens vmb J. R. Priuatſchrifften E. F. unnd G. borzeich⸗ net/ vnd von Supplicanten produeirt/ dermaſſen bewand/ daß darinne beſchehene aſlertiones eben ſo wenig/ euch zuwider/ in acht genommen werden koͤnnen: In anſehunge/ daß es nicht alleine bloſſe vnd gar ſchlechte Priuatſehrifften/ ſondern auch was drinnen aſſerirt/ J. R. ſelbſten/ als der letz⸗ ten vorſchreibunge bier Buͤrgen einen/ zu ſondern nutzen ond ſeiner erledigunge gerichtet/ wie dann daſſelbige blos aſſerirn deutlich vnnd mit klaren worten/ eben auff ſolchen nutzen gerichtet wor⸗ den/ dabeneben mehr andere vrſachen vnd gruͤn⸗ den in actis dedurirt/ worumb ſolchem Prinat b angeben keinen glauben zugeben. Wrr koͤnnen aber weiter auch dieſes bnange⸗ zeiget nicht laſſen/ daß J. R. Aſſertion producen⸗ ten ſelbſten zuwider ſey/ In deme dieſelbe dahin gerichtet/ daß die 8000. T haler/ daran Suppli⸗ cant ſeines dritten theils halben vorpflichtet/ der⸗ maſſen in die letzte borſchreibung gehoͤrig/ daß Supplicant gleichwol darzu obligirt/ vnnd ſolche ſumma Gelds als derenthalben Ioco ſolutionis die Immiſſjon/ in Supplicanten gut Muraw/ von euch erlanget/ von der bbrigen Summenabzu kuͤrtzen dnd dieſelbe abnuͤtzung ſhme J. R. dnd ſei⸗ nen Mitbuͤrgen zu gutem onnd vortheil gereicht/ welchs Suppliranten meinung vnd intent gar nit iſt: Sondern wil daß ſeinethalben die borige obli⸗ gatlon in ſeinen dritten theil der 8000. T haler allerdings erloſchen/ vnd nouirt vnd eben ſo wenig im J. R. vnd ſeinen Mitbuͤrgen/ als auch beruͤr⸗ te Immtſſion zu gutem kommen ſolle. Es irret auch nicht/ daß auff Supplieanten ſeiten angeben/ Als ſoltet jir wegen dero ſchuld/ welche in die letzte vorſchreibunge kommen/ derc r ts 192 Conl die vier Buͤrgen/ ſo ſich in derſelben dorſchreibung darzu vorpflichtet/ eins theils bezahlet/ vnd zum theil auffs newe vorſichert ſein/ Sintemal daſ⸗ ſelbe gant vnerheblich iſt: In anſehung daß Sup⸗ plicanten dritter theil damit niehts zu thun hat/ als der in die letzte dorſchreibunge nicht geſchlagen iſt. Derowegen da jhr gleich durch bemelte Vier buͤrgen/ aller dings bezahlet/ vnd daſſelbige rich⸗ eig dund ohne diſputirlich were/ So wolte doch daraus ſchließlich nicht folgen/ daß durch die erſte dorſchrelbunge die letzte erloſchen vnd noulrt. Nun iſt es aber auch an deme daß auff Sup⸗ plicanten ſeiten/ nicht erwieſen/ daß beruͤhrte dier Buͤrgen auch die ſchuld daruon ſie ſich in der letzten vorſchreibunge dorpflichtet/ aller dings be⸗ zahlet/ oder auch der gebuͤr vorſichert/ Sondern das gegenſptel iſt aus den Acten am Tag/ vnnd weiſet ſolches neben andern inſonderhelt auch des Producenten ſelbſt eigenen andern Zeugen depoſi⸗ tion beim 34. Beweiß Artieul gnugſam aus. Vnd ob wol auff Supplicanten ſeiten geſa⸗ get werden wil/ als ſollet ⸗hr in ewer antwort auff den 33. Poſitional bekand haben/ daß jhr bon ge⸗ melten newen Buͤrgen gnugſame bezahlunge vnd vorſieherunge bekommen/ So befinden wir doch daſſelbige in ſolcher antwort nicht/ ſondern ewere antwort/ bey denſelben ound etzlichen folgenden Artieulen/ iſt klaͤrlich datßin gerichtet daß jhr ge⸗ buͤrende bezahlunge oder vorſicherunge nicht ha⸗ bet bekommen koͤnnen/ wie dann auch ſonſten in actis hoch bethewret/ daß jhr den halben theil der Heuptſummen nicht habt wider bekommen koͤn⸗ nenn b b Aus dieſen allen vnnd was ſonſten in actis dedueiret/ erſchelnet onſers ermeſſens klaͤrlich gnug/ daß das jentge/ was auff Supplicanten ſeiten gegen euch in act is dorgebracht/ euch nicht im wege ſey/ noch auch das anſehen von Rechts⸗ wegen habe/ daß dadurch per præſumptiones dnd per coniecturas, oder ſonſten die von Sup⸗ plicanten angezogene Nouation/ der gebuͤr er⸗ wleſen/ vnd ewer intent vmbgeſtoſſen/ Inſonder⸗ heit/ wann wir dabey auch erwegen die ſtarcke Præſumptiones non factæ nouationis ſo jr dor euch gehabt/ vnd was ſonſten don vns weiter her⸗ nacher ſol deducirt werden. Dann ſo diel anfenglich die preſumptiones önnd coniecturas non factæ nouationis an⸗ langt/ befinden ſich derſelben gar diel/ welche aus den actis onnd des gantzen handels vmbſtenden b ſich erregen/ vnd ein gros anſehen auff ewer ſei⸗ ten haben/ ond ewren intent zum hoͤchſten beſter⸗ tken/ daher wir derſelben etzliche zu deſto mehrer anzeig dnnd ausfuͤhrunge onſerer Rationum all⸗ hler vermelden wollen. b Vnd iſt erſtlichen an deme/ daß jhr eine ge⸗ meine bormutunge dor euch habt/ krafft welcher don einem jeden handel præ ſumirt wird/ daß die⸗ VI geſimumpr imum. ſelbe im vorigen ſtande bleibe/ vnnd nicht mutin oder innouirt ſey/ Es werde denn ſonſten der ge⸗ buͤhr erwieſen/ vnnd dargethan/ worin derſelbe handel verendert ſey. Generaliter enim cerii luris eſt, murationem non præſumi niſi qua. tenus probetur, l. eum qui voluntatem, Fat yn. Lar. l. cum bis ſtatus, in princip. yy e donatio. inuey vir.& vxar. a maisres, de Bapriſin. Hdem qßteuau Alciatus in preæſumptionum negula ſecunda in yrin cip. qui id latiſßimè vards huic regvle ſubiettu ſge cialibus præſumprionibus csnfrmat,& premiuu rationem regulæ generalis eſſe qusd mutatis ſiu puid accideus,& accidentia non praſwmautun vi ze gloſſ- inl. ſi vero,§. qui pro rei qualitate. ſf. quiſe . riſd cogant. b 1 Zum andern iſt in ſpecie de obligationibus quæ ex conuentione naſcuntur dero Rechten vormutunge/ daß die borige obligation nicht erlo⸗ ſchen noch nonirt ſey/ Quod tanto verius el quia luſtin. int fin, Cde nouat. diſertè vult, no- minatim& ſpeciatim nouationem fieri, ye- tarq; illis præſumptionibus& coniecturis, quibus veteres Iuris autores ad inducendam nouat ionem vtebantur, locum eſle dandum. Sum dritten/ So gebleret es eine beſondere præſumption nicht beſchehener nouation/ daß ſhr wie Supplicant ſelbſt fuͤrgibt dnd ewre gerichtli don jhme eingebrachte Miſſinen ausweiſen/ da negſten nach dem jr euch mit J. G. der letzten ton⸗ ſchretbung halben vorglichen gehabt/ Suppliten wegen ſeines dritten theils/ als der nicht in ſolle dorſchrelbunge geſchlagen gemahnet/ welchesſ dormntlich nicht wuͤrdet gethan haben/ do es en ond J. G. meinunge dnd wllle geweſen were/ ni Supplicanten dritten tzeil/ durch die lette dor⸗⸗ ſchreibunge/ nouirt werden ſolte: Beuorad die⸗ weil ſich die vorfertigunge ſolcher vorſchrelbunge/ der bier newen Buͤrgen halben/ etwas lange der⸗ zogen/ vnnd dieſe vormutunge deſto ſtercker dnnd anſehnlicher iſt/ diewell jhr es bey dem erſten ma⸗ nen nicht habt bleiben laſſen/ Sondern/ ais nichts mit der bezahlunge darauff erfoĩget/ welter fuͤr vnd fuͤr Supplicanten gemahnet/ dno diele⸗ zahlunge mit ſolchem ernſt dnd fleiß auch offen⸗ lich geſucht/ daß jhr endliehen in Supplieanten Gut eingewieſen ſeid. Zum dter den/ iſt in den Aeten riehtig/ onnd klar/ daß in Supplicanten zweyen Mitbuͤtgen A. G. vnnd H. M. dermsge der alten dorſchrai bunge/ wegen jhrer zweyer Anthel nch habt drungen/ Sondern es derenthalbenbey der otſſ cherunge/ ſo in der newen dorſthreibunge geſche⸗ hen/ bewenden laſſen/ Daraus dann auch einn bormutunge zunehmen/ daß alleine dieſer zweyen Mitbuͤrgen Antheil/ bnd nit auch Supylieanten dritte theil in die letzte dorſchretbunge geſchlagen Welche vormutunge ſonderlich auch durch 9. pucanten andern Zeuge auſſage/ beim 7.. 9 1 Thlio n, hw m. nyri ſan fward holt k wey Kacti tilabc nsa tyaxle Nſiner 8rng Wget/ anhen fnraic mthe UNirger ctw Wnnſe jentwo dſanem inſ ber an uni ne V duhn nſate we præſumptionbu kt eteres Juris autorsai em vtebantur,lund dritten/ Sogehena on nicht beſchejerenmu lant ſelhſt fürnlewe ngedrechte Mäund dem ſreuchmt 3 zalben dorzlchengiti gdritten helt/ un ſcaleummin cben ſo diel geſagt als das es nicht veriſimile noch dermutlich ſey. Conſilium Vigeſimumprimum. ckel/ beſtercket: In deme er ſelbſt ausdruͤcklich ſa⸗ get/ daß jtzo gedachte beyde Mitbuͤrgen nicht von euch gemanet/ ſey die vrſache/ daß jr jrer zweytheil durch die andere verſchreibũge aufs new verſichert. Zum fuͤnfften/ Dieweil Rechtens quod ne- mo ſoleat iactare fuum, ſo iſt auch niaht vor⸗ mutlich/ daß jr in ſonderheit zu der zeit/ da jhr des Principal debitoris gelegenheit nach/ guter aſſe⸗ ecuration halben bekuͤmmert geweſen/ Suppli⸗ canten/ der ewer beſter Buͤrge geweſen/ daran euch zum hoͤchſten gelegen/ ſoltet fahren laſſen haben. Dann neben dem/ daß Supplicant ſelbſt dem principali debitori mit ſchulden berhafft/ ſo iſt auch ſonſten deromaſſen vmb Supplicanten bewand geweſen/ dzer dor einen gar reichen Man gehalten worden/ vnd Reicher geweſen dann ſei⸗ nezwey Mitbuͤrgen/ wie ſolchs aus deme/ was in des actis, auch auf Supplicanten ſeiten/ dedueirt/ wol abezunehmen: Vnd wird in ſonderheit durch ſeines andern Zeugen auſſage beſtercket/ alſo daß er zugleich nominatim die fuͤnffte præſumption in ſeiner depoſition exprimirt/ dann als er/ beim 4 Fragſtuͤcke des 2. vnd 3. beweiß Artickels/ ge⸗ fraget/ ob er auch dor ſeine Perſon wahr zu ſein glauben koͤnne/ daß jhr Supplicanten als den be⸗ ſten reichſten vnd vermoͤgſten Buͤrgen ſeines drit⸗ ten theils fahren laſſen haben/ vnnd auff dle dier Buͤrgen deren in der newen verſchreibunge ge⸗ dacht wird/ euch vorlaſſen haben/ Vnd darinnen ſ nerriſch vnnd vnuerſtendig geweſen ſein ſoltet/ ſo antwortet er der Zeuge darauff/ daß er ſolches in ſeinem Credo nicht finden koͤnnen/ Welches Zum ſechſten/ ſo gibt es vnſers erachtens eine ſtarcke preſumption nicht beſchehener nouation/ daß in Supplicanten ſelbſt eigenen arreſtationi- bus vnd producirten ſchrifften ſich befindet/ daß/ an ſtat Supplicanten dritten theils/ onterſchie⸗ dene neme Poſten in die letzte verſchreibunge ge⸗ ſchlagen/ ſintemal der 2. Zeuge ſagt/ beim 56. Ar⸗ ickel/ anßdruͤcklich/ daß jhr J. G. eine vorſchret⸗ bang auff 1800. Thaler zugeſtalt/ zu dem ende/ daß die newe vorſchreibunge dber 22800. Thaler damit complirt wuͤrde. So bezeuget auch iple de- bitor principalis J. G. zu der von Supplican⸗ ten ſelbſt producirten Copeyen mit B. vorzeich⸗ nek/ daß er in ſolche newe vorſchreibunge 6000. Thaler zur derehrunge euch bewilligt habe/ Die⸗ weil dann ſolche vnterſchledene Poſten an ſtadt upplicanten dritten theils in die letzte derſ chr ei⸗ bunge geſchlagen dnd ſolches auff Supplicanten fbſten ſeiten erwieſen wird/ alſo daß es deſto we⸗ anger in zwetfel gezogen werden kan/ ſo wil je for⸗ tiſtima præſumtione daraus folgen/ daß Sup⸗ plicanten dritte theil nicht darin komen/ vnd alſo deſſen halben keine nonation geſchehen/ dann daß die zwey andere theil der vorigen berſchreibunge 193 der letzten einuorleibt /iſt extra controuerſiam, vnd ſeid fr mit Supplicanten einig/ was maſſen aber beruͤrte vorſchreibunge dber 1800. Thaler/ ob ſie wol zuuor dff 1750. thaler geſtanden/ dar⸗ nach 1800. Thaler gerichtet/ iſt in actis ferner außgefuͤhrt. Ob auch wol J. G. in obangeregter ſelner Con⸗ feſſion/ von den 6000. Thalern/ hinzu ſetzet/ daß dieſelbe eine vorehrunge geweſen/ vnd/ auff Sup⸗ plicanten ſeiten/ daſſelbe hoch gegen euch angezo⸗ gen wird/ ſo hat doch daſſelbe nichts auff ſich/ dañ es iſt vnerheblich in anſehunge/ daß ob es gleich ſolche ſumma Geldes/ zuuorehrunge vn donation weiſe were eingewilliget/ ſo bleibe doch aus ſeiner Confeſſion war/ daß dieſelbe ſumma in die newe vorſchreibunge zuerfuͤllunge derſelben geſchlagen/ zu dem ſo iſt man auff ewer ſeiten in facto niche geſtendig/ daß ſolche ſumma Geldes eine horeh⸗ runge ſein ſolte/ vnd wird in ſpecie in actis aus⸗ gefuͤhrt/ daß dieſelbe ſumma Geldes ex oneroſa cauſa herfleuſt/ welches auch dermoͤge der Rech⸗ ten diel mehr zuuormuten/ dann daß eine ſolche groſſe ſumma euch geſchẽckt ſein ſolte/ Nam cum nemo facilè in re præſertim magna ſuum ia- ctare ſoleat, hinc fit quod donatio non præ- ſumatur, ſed potiuùs ex alia cauſa& titulo ali- quid in alium tranſlatum eſſe præſumendum ſit. l. can,panus, ſf de sper liberr. l. fi cum nurum, ſ. de ſolur. Parsſiconſ.ↄG. n. 9. lib. 2. Barr. in l. cum quid n. IE. ſeſi cerr petar. Jraq. de retract ligna. gier§. 26. gloſ.2. n. 49. ꝙ Fo. Menocb. de arlitr. iua, qwæſ lib.r. cenr.caſu ꝙr. in priné. Frant. Burſat. conſ⸗ og. uu. 20. Iacob. Mandel conſ2o. n. 7. Aym. Grauer. conf r.n. J. Ebenmeſſig kan alhier euch zuwider das Recht nicht ſtat habē/ dermoͤge welches pluralitas ſum- marum nicht zu praſumiren/ daß alhier iſt plura- litas ſummarum gnugſamb bewieſen/ alſo daß wann man nicht mehr hette/ des was ſich aus den 2. Zeugen depoſition bon den 1800. Thalern/ vnd J. G. Confeſſion/ von den 6000. Thalern/ befindet/ doch jtztgedachte praſumption gnugſam dadurch elidirt wuͤrde/ inſonderheit diewen ſolche probation bon ewer gegentheils ſeiten herkoͤmpt. Weiter aber vnd zum ſiebenden/ da die erſte vorſchreibunge/ durch die newe getoͤdtet/ nouirt/ ond allerdings auffgehoben were/ ſo were je dieſel⸗ be erſte vorſchreibunge nach auffrichtunge der ne⸗ wen/ nieht bey euch als dem creditore geblleben/ denn es den Rechten zuwieder/ dnd vnbreuchlich/ daß eine auffgehobene vnd nouirte obligation bnd vorſchreibung bey den gleublgern olleben/ derowe⸗ gen vnd dieweſl es an deme/ Quod hoc prælu- mendum ſit factum eſſe, quod iure conſenta- neum eſt, Barr. zu l.heredes mei, ſf ad Trebell. Alci- at. in tract. de præſumpt reg. 3 praæſumpr. 32. Toba. Ce- phal. conſ-2ν. i. 40.lib. 5. Hieron. Gratus, conſ.27. n. 22. lib. 2. Dariſconſra. n. 29 lib. I. Item quod frequen- tius fieri ſolet l. miniwnè, Mae legibus. Gloſſ in 4 b r 2 nec; 194 nec natales, G de probar.& inl. cum autem, C de iur. dot. Deius in! certi condictio. F. ſumanos,n. J. 7. ff. i cert. petar. Grattus couſ. Jg. H. 22. lib.I. Ce- phal. conſdl. 321. uu. J. lib. 5. So iſt auch allhle von deß wegen das bey euch geblieben/ dermoͤge der Rechten zuuermuten⸗ daß die ſelbe nicht erloſchen noch/ nouirt. Derowegen Supplicanten ander Zeuge beim 6 beweiß Arti⸗ ckel ſagt/ er koͤnne noch nicht erachten/ dz die vor⸗ ſchreibunge vber die 22500. Thaler derloſchen/ die well jr dieſelbe ſeines wiſſens derhalben in ew⸗ ren henden behalten/ daß jhr von Supplicanten ſein antheil einmahnen ſoltet/ vnd damit ſtimmet auch deſſelben Zeugen depoſitton dberein beim 7. 8. di 9. beweiß Artickel/ dorneinet alſo dieſer Zeu⸗ ge die nouation eden aus dieſer orſachen vnd ſtar⸗ cken præſumption/ dieweil die erſte verſchreibung nicht dem princ ipali debitori, oder den Buͤrgen zugeſtalt/ ſondern bey euch dorblieben. Zum achten/ So entſtehet auch daraus eine vormutunge vor euch/ daß Supplicant/ ob er wol ein zimliche anzahl Zeugen angeben/ dnd dadurch die nouatton erweiſen wollen/ dochdleſelbe biß auf drey hat fahren laſſen maͤſſen/ohn zweifel aus der vrſachen dieweil er vermerckt/ ſie wuͤrden entwe⸗ der gegen jnen deponiren oder nichts don dem han del zuſagen wiſſen/ wie jme denn eben daſſelbe mit den dreyen Zeugen ſo er producirt/ vnd er darauff ſeine beſte hoffnung geſatze/ wider faren iſt/ daß ſie nemdlichen eins theils nichts auff ſeine beweiß⸗ Artickel zu deponiren gewuſt. Zum thell vñj meh⸗ rer thells dermaſſen deponirt/ daß die depoſitio nes jhme zuwteder ſeind. b Zum neunden/ ſo befndet ſich aus den atten/ dz Supplicant ſleder der zeit er ſeins dritten theils haiben euch vorſichert wegen der ſchulden/ damit er J. G. vorhafft geweſen/ von jme J. G. niemals gemahnet vnd aber vormutlich/ daß er/ oder ſelne Erben keins wegs ſolche lange zelt/ darzu wuͤrden geſchwiegen/ ſondern diel mehr hefftig mit erma⸗ nen an jenen gedrungen haben/ wenn ſein drltter theil in die newe derſchreibung geſchlagen/ vnd er ewert halben von dererſten verſchreibung durch die newe were lberiret worden. Vnd iſt dieſe vermu⸗ tung deſto ſtercker/ dlewel ſie ſelbſt zum hoͤchſten mit ſchulden beladen/ ond bedrenget geweſen/ dnd daher allen muͤglichen fleiß haben anwenden wiſ⸗ ſen/ mittel/ vnd wege zu finden/ dadurch jhr/ vnd andere Creditores befriediget/ vnnd bezaß werden moͤchtet. Ob nun wol! actis jhtberuͤrter ſchuld/ damit er J. G. vorpflich⸗ tet in Diſputation gezogen/ ſo befinden wir aber doch/ daß ſolche ſchuldt neben andern durch den Churfurſtlt. Conſens/ ſo ſieh auff die/ derhalben auffgerichte vorſchreibunge referirt/ durch Sup⸗ plicanten ſelbſteignen Vetters Matteſſen von A. 2. z. ſignirtem/ vnd don euch produeirtem ſchrei⸗ den/ ond ſeine gefuͤhrte Zeugen/ nemlichen J. G. nd bezahlet ꝛicht ohne daß Supplicant in Conſilium Vigeſimumprimum. Widwe beim 7. Fragſtuͤcke des*. 2. vnd 8. beweiß Arttekels/ dnd C. M. bey dem z0 31.32.61. 85 80. gemeinen Fragſtuͤcken gnugfm erwieſen/ auch wz wider dieſen beweiß don Su⸗ plicanten eingewandt/ auff ewer ſeiten abgelenet⸗ dabey wir es auch bewenden laſſen/ dnd wollen l. leine dero auff Supplicanten ſeiten eingewanter Exceptionis ale æhalbè/ ſo diel angezeigt haben/ daß dieſelbe ewer Intent/ vnd beweiß ſtercket/dnd ohn das oͤnbegruͤndet ſey/ dann ſo biel die heſtet⸗ ckung ewers Intents anlangt/ So wird ebenda⸗ dured/ dz ſolche Exception eingewendet/ don Sty⸗ plicanten naehgeben/ dz er J. G. mit ſchulden dor⸗ hafftet geweſen/ daß aber ſolchen ſchuld /ſoltedor ſpiel ſchuld zuhalten/ vnd occaſione aleæ gema⸗ chet ſein/ daſſelbe wird inactis gar nicht erwieſen/ vnd iſt alſo vnbegruͤndet/ Beuorab diewell es nicht allein die vorſchreibung nit außweiſet/ Sonden aueh von Supplicanten Vettern M. don A. bnd obgedachten ſeinen Zeugen/ daſſelbe im wenigſien nicht angedeutet wird/ dann dieſelbe ſimplicuer, vnd dergeſtalt von ſolcher ſchuldreden/ daß daraus das gegenſpiel abzunehmen/ daß es nemlich lein ſpielſchuld geweſen/ wie dañ daſſelbe auch/ bermi⸗ ge der algemeinen Rechten zu praſumiren/ Cim præſumatur por ius, licito,& a legibus appro- bato, quam, illicito aliquo modo contractum eſſe, Sloſtinl.z. Cde per. hered. Albin caudituadl pen. de præſcript. l.merits‚ſf. pro ſocio, Bald in ugt ſti, Saſi tibi, circa fin ſſci cert, pera Franciſ Buiſaui conſ. 17. n. 2. lib.z. quemadmodum& in dubio tempore licito potius, quam illicito quidi aliquo factum præſumitur. Bars: in lnen ſdam S. ſea vr prolari, ſde noui ope. nunc Bald in ltumu. dé zefli. Io. Cortin l. non ſolum, S. cum Enorte. H.]2g 3 oper. no. nuur. Carol. Ruiu. conſ. 16. nu. 3. lib. Zu dem ſo iſi auch mehr beruͤhrte ſchuld/nd derhalben auffgerichte dorſchreibung durch olge⸗ melten Churfuͤrſtlichen Conſens beliebet/ bnd be⸗ ſtetiget/ alſo daß auch auff den fall/ der nicht de⸗ zalunge/ der Herr Chzurfuͤrſt bewilliget daß G. ſich an des Supplicanten Erbe/ vnd Lehengutt erholen/ die dorkeuffen/ oder weiter botyſenden moͤchte/ biß er ſeiner Heuptſummen/ Zinſ/ Ki ſten/ vnd ſchaden dolkommenlich bezahlet. un Zum zehenden/ So gibt Stipplicant ſalßin i actis dor/ vnd bringet die/ don jom Copey deß Reuerß mit ſich⸗daß derſelbigetunz Anno 68. den 14. Nouembris, vnd ſo allereiſ anderthalb Jahr nach der newen vorſthreihungt gemacht/ da man aber Supplicantendrltten ien mit in die newe dorſchreibunge hette ſchlagen/ n alſo die vorige obligation noniren/ bnd deßhaben einen Reuerß don ſich geben wollen/ Sowinhde man gemeinem gebrauch nach/ denſelben wol dn newen vorſchreibunge einuorleibt/ oder enſin alsbald gemacht/ Oder je nicht ſo lange dan verzogen haben. e eagn 3.4.5.6,7. eborgedrathtt hillaizunthna/ Re geweſen/ viedangiſa meinen Nechttnagei ur potius lcitoti n, illicito aliquopuht 2 42. Cae pet.eusän 7 ses erca fin. ſrſtanyxung 4 4 quemadnolm. cito potius, qunii tum præſumitur. lati, ffae mu qruuli vrt In Luur ſaun ſans 8 ſicht 9 ltan 2 dr, banqt ding eess 4 Conſilium Vigeſimumprimum. Zum ellfften/ Ob wol Supplicant ſich deſ⸗ ſen beklagt/ daß er nicht zu aufrichtung der newen verſchreibung gezogen. Sondern dieſelbe aller dinge/ ohne ſeinen borwiſſen gemacht/ So kan jhme aber doch daſſelbe nicht alleine als vnerheb⸗ lich nicht zu gutem kommen/ noch einige præſum- tion auff ſeiner ſeiten gebehren. Sondern es ent⸗ ſtehet auch/ nach geſtalt/ vnnd gelegenheit dieſer ſachen draus eine pra ſumt ion bor euch/ in deme jhr ſo wol/ als auch J. G. jme/ als deme bvon des wegen/ daß er in der obligation ſtecken blieben/ an ſolcher ſeiner wiſſenſchafft/ oder gegenwart vichts gelegen/ auch nichts dauon zuuerſtehen habt geben wollen/ Son dern es vielmehr dahin gerichtet/ daß er den Nechſten/ krafft der alten oölegation/ ſeines dritten Theils halben gemah⸗ net worden. gum zwoͤlfften/ Dieweil Supplicant ſeine Clage auff ein indebitum gegruͤndet/ So iſt auch eben don deßwegen gegen jhn don Rechts⸗ wegen zu præſumiren/ daß keine nonation geſche⸗ hen/ ſondern daß er in ſeiner alten obligation ſte⸗ cken blieben. Dræſumendum enim non eſt, ali- quem voluiſſe ſoluere indebitum, vr air Pariſ- conſ 2r. num. 24. lib-;Sʒ. Zum dreyzehenden/ So hat J. G. Suppli⸗ canten hiebeuor dahin angewieſen/ daß er auch ſeinen dritten Theil entrichten/ dnd bezalen/ ond was er euch entrichtet wiederumb von der ſchult/ damit er jhme G. verhafft/ abkuͤrtzen ſolte/ wie ſolches Supplicanten ſelbſt eigene Zeugen kler⸗ lich aſſeriren/ Dieweil dann deme alſo/ ſo ent⸗ ſtehet auch daraus ein vormutunge/ daß die alte vorſchreibunge durch die newe nicht erloſchen/ vnd nouirt ſey. b b Zuam bierzehenden/ So befindet ſich aus aaß Supplicanten klage/ vnd den gantzen Actis, daß ſan Inrent dahin gerichtet/ damtt der actus im- miſſionis, ond was ſonſten auff dorgehende ma⸗ nunge ſeines dritten theils halben/ mit jme durch ah beſondere vorſchreibunge/ wie auch vortraͤge/ dnd abſchiede/ vnd Churfuͤrſtlichen Conſens/ oder in andere wege gehandelt/ vornichtiget/ ond vmb⸗ geſtoſſen worden/ Welches prelumtio iuris nicht leidet/ ſondern damit ſo viel deſto mehr ſol⸗ che handelunge beſtehen/ ond nicht als nichtig/ vnd dnkrefftig elidirt werde/ So iſt auch vmb ſo diel deſo mehr gleublich/ dnd vermutlich/ daß die alte vorſchreibunge durch die newe nicht ſey no⸗ nirt/ noch auffgehaben. Nam expediti Iuris eſt id præſumendum eſſe, quod facit prova- liditate actus,! quoties, ſſ. de reb. aub. l. quoties, Rae verl. oblig. c. Abbare ſanè, vbi gloſt de verb. Agnif. Bala. Ang.& Imol. in l. cum in teſtamenrto, S. hec verba, V. de Heredib. inftit. Alciar. in tract. Præſumpr. reg. 3. præſumpr. 241. Pariſ. conſil. Sß. nu. F. vol. 3. Cephal. conſil. 4. num. 6½. lib 3. Zum funffzehenden/ Daß dauor gehalten 195 werden ſolte/ daß die vorige obligatton durch die newe dorſchrelbunge auffgehaben/ vnnd jhr don deßwegen Supplicanten zumahnen nicht macht gehabt/ So wolte daraus erfolgen/ daß jhr nicht recht/ ſondern malaâ fide mit Supplicanten ge⸗ handelt hettet/ Inſonderheit diew eil jhr ſo hoch in jnen gedrungen/ vnnd onterſchiedene handlun⸗ gen/ der bezahlunge halben/ mit jme gepflogen/ zuuerhuͤtunge aber deſſen iſt es dauor vormutlich zuhalten/ daß Supplicanten dritten Theil/ in die newe vorſchreibunge nicht kommen/ vnnd jhr es genzlichen dauor gehalten/ daß Supplicant/ nach dato der newen verſchrelbunge/ euch vor⸗ pflichtet geblieben/ vnd ſeines dritten thells hal⸗ ben/ dte vorige obligation nicht nouirt. Nam præſumendum eſt in meliorem partem,& di- cendum eſt, ex forti Juris præſumptione bo- nã fide,& ſine fraude aliquid factum eſſe.7. quories,. qui dolo, ſſ. de probat. l. dolum, de aolo, Menoch. conſil. 2r. num, 21. Gloß. magna inl. iuru- gentium, S. quod ferè de pact.&l. 2. Q de pet. her. Barr. inl. non ſolum,, ſed vt, Mae ↄpennoui nunt, Alex. conſil. I2. uu. 7. lib. 3. Vnd hat dieſe Rechtliche vormutunge allhie vmb ſo biel deſto mehr ſtatt/ dieweil es vmb ewer Perſon dero maſſen bewandt/ daß jhr einer von der Ritterſchafft/ anch in publico munere ſeid/ vnd zu demmahl darinnen geweſen. Nam præ- ſumtio de bonà fide,& integritate cum pri- mis in ijs locum habet, qui authoritate,& dignitate ſunt præditi.. ſuper literis, de re- Föript. l. z. F. ae oſf. prætor. Iafin! pacta nouiſiima. in. Sora. C. de gact. Et in l. Iubemus, col pen.& Fin. C de iadic. Balq. in I. Turores, ff de confirin. rur. Sichard. in prælud. ad repet. l. pofiuznb. uu. 79. G ae bon. poſf. contra rab.& in ſpecie de nobili- tate, quòd ea magnam pro integritate præ. ſumptionem pareat, tradunt Turaq. in tractar. de pæn. lega. cauſa, Ji. Iaſ. conſil. 12. lib. I. num. 6. Menoch. conſil. 15. num. 10. Marfil. conſil. I. na. 50. Hier koͤmpt auch/ daß das jenige/ was jhr/ ewer bezahlange halben/ gegen Supplicanten gehandelt/ eins theils/ vnnd zu vnterſchledenen mahlen dor der Obrigkeit ſelbſt beſchehen/ alſo/ daß auch durch die Obrigkett vnterſchiedene ab⸗ ſchiede darauff dor euch gegeben/ vnd jhr wirckli⸗ chen in das gue M. immittirt/ darumb auch don derſelben vmbſtenden wegen gleichsfals die funff⸗ zehende præſumption deſto anſehenlicher/ vnnd ſtercker iſt. Nam propter præſentiam ludicis omnis fraus, dolus& metus ceſſare cenſen- tur. ſin. in princip. ſ quoa met. cauſ. Bart. in!. arer, colum. anrep. Verſ. terrio quærd, ſ. de con- dict. indeb. Iacob. Mandel. conſil. I=. num. 12. Alex. conſil. 13. columna, T. verf, terrtiò nurem, vol. 5. Diß ſeind alſo die vnterſchledene præſum- ptiones, ſo wir neben andern dnſern Rarionibus haben anzeigen wollen/ dabeneben wol mehr an⸗ r 3 dere/ dere/ aus dieſer ſachen dvmöſtenden/ ſo ſieh in actis beſinden/ genommen wer den koͤnnen/ Wir laſſen es aber bey ob deducirten allhie bewenden⸗ ond haltens ſonſten vor dnſer Perſonen dafuͤr/ ob man wol auff Supplicanten ſeiten/ auch etzliche vermutungen angezogen/ daß doch dieſelbige euch nieht zuwieder ſein/ ſondern neben deme/ was jhr ſonſten dagegen vor euch habet. Ewre praſum- ptiones ſolchen deß Supplicanten prælumptio- nibus in dielen wegen zu prefertren ſen. Dann es erſtlichen an deme iſt/ daß jhr mehr præſumptiones fur euch habt/ dann der Sup⸗ plicant/ dnd es aber Rechtgruͤndig/ quòd plures præſumptiones paucioribus anteferendæ ſint, l. Diuis, f dein iuregr. reſtir. Bald. in l. fili- um, nu. a. ſf. de hus, qui ſui, vel alien. iur. Aleiat. ae præſurplion. reg. 3. præſampt. 3n. num. g. Hieron. Grarus conſ. Ir. nu. 39. lik. 1I.& conſ 6. uun. 43. lib. 2. Menoch. Ae arbitr. iud. quæſt. aſu S9. Au. O„. Zum andern/ So ſeind ewer prælumptio- nes auch ſtercker/ vnd iſt don denſelbigen gleichs⸗ fals vorſehens Rechkens/ quòd huiuſmodi Præſumptiones alijs præferantur.«. literas, de praõſuunpris. Bart. inl.&s poteit, ſf. de acqu. he- red. Rapa in l. admsne nal, num. 211. e de Ilureiur. Decius in c. quoniam, Abb. uum. J. de éſſic. deleg. Alciatus vog. praſumpris. 9.& 16. Ferrar. Cau- tel. 2t. num. 2. Loan. Cephal. conſil. 30 ½. num. 1 †0. Zum dritten/ So iſt es ewer præſumptio- num halben an deme/ daß dadurch vorneinet/ daß Supplicanten dritter theil in die newe vorſchrei⸗ bunge geſchlagen/ dnd die alte Obligation nouirt ſein ſol/ Dargegen aber auff Supplicanten ſelt⸗ ten durch ſeine præſumprtiones affirmirt werd/ daß ſein dritter chell in die newe vorſchrelbunge kommen/ ond die nouatlon dadurch geſchehen ſey. Nun iſt aber den Rechten gemeß/ quòd præ- fumptio negatiua, vt firmior, affffmatiuæ Præferri debeat, Bald inl. fliun, in priac. levr. F.& ilzd. Alberic, de Roſar. ſf. de hus, qui ſuut ſui, Vel alien. 1ur. Daxl.- Pariſ. couſil. 29. num. S3. lib. 2. poſt quos idem tradir,& tener Iacob. Menoch. de Arbitr. iud quæſt. lib. 2. cenr. T. caſu za. aum. 27. Et facit pro hac ſententiâ, quòd cauſa nega- tiua potenrior eſſe dicatur ipſâ affirmatiuâ, vt traait Alciat. in repet. l. 2 in princip. num. 39. M ae veibor. obligar. quem refer:,& ſequitur Me- veb. A. 4g 4/2. num. 22. vli plures aushorirate: adawcit. Zunm dierden/ So ſeind billich ewre praſum⸗- ptiones auch von deßwegen fuͤr beſſer/ vnnd an⸗ ſehnlicher zußalten/ dieweil dieſelbe durch ewres gegentheils ſeloſt eigenem gefuͤrten beweiß/ vnnd infonderheit die von jhme producirte Zeugen be⸗ Kercket werden. 3 geſimumpri mum. fauoraliliores. Zam fuͤnfften/ So ſeind auch daherd ewte præſumptiones den andern zu præferiren/ de⸗ weil jhr beklaget ſeid/ Nam cum Rei partesfa. uorabiliores ſint, quàm Actoris. 1. faumak liores de reg. iur. Præſumptiones etiam, pro Reo facientes, præualent præſumprionibus, quæ pro actore ſunt, vr ſcribi: Alaiau in ꝛmai præſumpr. rag.. praſumpr. 44. Cui conſu etu 5 aſtipulatur, Grauéz couſ f. uu. 9. Atq; hoc qui. dem cô verius eſt, quòd generaliter cetti iuris ſit, probationes Rei præferri probatio- nibus Actoris, ctiam in ciuilibus, vr au ouſ fing. in e ſic Clerici FPr. diſt. A'bas inc e vli teru. 4 probat. Grauerta in iam citar. loc.& DD. ivd! Zam ſechſten/ Iſt den Rechten gemtß/ qudt non ſol˙m præſumatur id, quod facit pro bonâ fide,& integritate hominis, vur ſapri⸗ NHenſum eit, Sed& huiuſmodi præſumptiones, quibus integritas alicuius arguitur,&aliquis non cenſetur dolosè egiſſe, præferantur a- lijs, Iunoc. G& DD. in c auditzs, de praſcriprim GOrauer. d. conſil. F. num. 7. Derowegen auch aus dieſem grunde ewre præſumptiones denandetn zu præferiren/ Inſonderheit dieweil das ſenige⸗ was ihr habt gehandele/ eines theils offentlich/ bor der Obrigkeit geſchehen/ vnd durch derſelhen Authorttet beſtetiget. So iſt es auch ferner/ vnd zum ſiebendenn deme/ daß ewre praſumptiones nicht in act- denti begruͤndet/ ſondern diel mehr pro natuur⸗ libus zuhalten/ snnd Supplicanten prælum. ptiones accidentales ſeind/ Diewell jhr de der alten derſchreibunge bleibet/ vnnd vorneinil/ daß dieſelbe durch die newe erloſchen/ vnd nalit ſey/ dand Supylteant dagegen/ daß durch oli newe verſchreibunge/ auch in ſeinem dritten tdell⸗ eine vorenderunge/ vnd Nouatlon geſchehen ſiy in actis aſſeriret/ vnnd aber mutare accidenn quoddam iſt/ wie droben bey der erſten pla⸗ ſumpt ion docirt. Nun iſt aber/ zu Rechte dorſe⸗ hen⸗ Quòd præſumptiones naturales ptæua- eant accidentalibus, I. eum, qui vnlauenu de Epiſc.& Cler. Franciſc. Brurus in traliat. iudic& torrar. parr. I. q. Vlr. num. 3. G. G6 uerta conſil. 2/e. num. 2. Menocl. de A2 5 quæſtio. Centur. J. caſu 472. num. 19. 27— ꝛdem vadis Baldus in a l. eum, qui probalibem Zum achten/ Dieweil Supylicanten ur fumptiones dahin gerichtet/ daß alles das 9 ge/ was auff die/ von euch/ ſeines drittenth halben/ beſchehene mahnunge/ gehandelt⸗ in erfolget/ infringirt/ dnnd mbgeſtoſſen n moͤge/ ſo ſeind denſelben præſumptioni u — 3 3. Fef 1 re/ als die zu beſterckunge deſſen gehorig⸗ a 15 tiame dheni veſar umde tel ſh ani. Jnebse Wurich ba ſr eb wid Nloxi I tarun lſfu Rpe Kchſen/Nwatn 18 nterſtehet/ vnnd es dann auch deromaſſen vmb m preſumatuii „K integritatehrni Sed& huilmäm tegritas alicviusan etur dolose eoile,m «. G DD inc aan anſdl. f. uum, dm inde eyre præſumpian ren/ Inpnderzetiet be gehandelt/ anah rigkeit geſchehen/ beſtetiget. es auch femt ni ecre praſumpuunt uͤndet/ ſondemdilet lten/ znnd Suner er reibongelett 8 dienevettitt Supplicant deha⸗ 1 itr Vb. 2. cenrur. f. caſw. 472. num. 11. qudd in quolibert actu ità interpretatio fieri ebeat, vt quam minimè recedatur à JIure communi, eiusque regulâ, Alexand. in couſil. reibunge⸗unai ffde,a teenhs⸗ ungtt/draun frune enprn unddenſt 8 ahadab 9e well er ſich deſſen kerſchiedene/ der bezablunge halben/ beſchehene MW en Conſilium Vigeſimumprimum. aus ſolcher brſachen dorzuziehen. Nam præſum- ptio pro validitate actus tàm eſt efficax, vt omnes alias præſumptiones ſuperare dica- tur. Deuius in c. quoniam Abbas. col. J. de osfic. Aelegar.& in l. in coutrabenda, de reg. iur. Ciu kin zeltamcuro quidam, num. 12. C de milir., re- Kamen. Paul. de Caſtro. in l. ex imperfelto, C de Iokam. Gralus couſil. Sr. num. 13. lib. I.& conſil. 92. num. J. cod. Aymon. Grauer. conſ. J2. Paul. Pa- niſe conſil. Sgf. uum. JI. lib. 3. Cephal. conſil. 332. num. 25. 116. 5..“ Bnd hat die ſes allhter omb deſto ſo biel mehr ſiatt/ dieweil nicht de vnius, ſed aliquot diuer- ſorum actuum validitate geßandelt wird⸗ Supplicant aber dieſelbe alle dmoͤzuſtoſſen/ ſich ſolche actus bewandt/ daß ſie eins theils publici ſeinde/ ond a Magiſtratu,& quidem ab ipſo etiam electore herflleſſen/ vnd dahero deſto an⸗ E⸗ ſehenlicher/ dnd kraͤfftiger ſeind. Zum neunden/ ond letzten/ So kan deſto weniger in zweiſfel gezogen werden/ daß ewre præſumptiones beſſer/ ond anſehenlicher ſeind⸗ dann deß Supplicanten praſumptiones. Die⸗ weil jhr ſaluberrimam conſtitutionem luſti- niani Imperatoris iu l. fin. C. de nouat. ex- preſseè, quid in nouatione inducendd obſer- uari debeat, cauentem, vor euch habt/ onnd aber ſonſten vorſehens Rechtens/ Quòd illæ præſumptiones potiores ſint,& alijs ante- poni debeant, quæ ad lus commune quàm proximè accedunt, vr enſulendo reſßouden ccidentales ſil/N Grarus conſil. ςν. num. 46. lib. 1. poff Baldum i Iſchaus aecurio, col. pen. ſf aa l. Cornel. de fallis. Er Perr. Anchor. in c. Cauonum latura. do couſtir. Qeibus ad ſipularur Menock., de arbirr, Iua. uαο/. sacit huc, 72. num. I.. lib. yf. Hoan. Cort. i9 conftl. 20“. num. . Kb. J. Gralus conſil. 16. num. 43.& conſfl 26. zum. 23. lib. 7. Dem allem nach/ onnd diewell es auch des eneficij excuſionis halben die gelegenheit hat/ daß Supplicant ſich damit allein zum ſcheln in actis zubehelffen/ onterſteet/ onnd daſſelbe nicht alleine von deßwegen/ daß er ſich alſe ſelbſt ſchäldener dorpflichtet/ Sondern auch dahero allhter nicht kan in acht genomen werden/ Die⸗ ſchon hiebenorn durch die on⸗ Dandelungen/ onnd eingewilligter Immiſſton begeben/ So iſt es onſers erachtens/ in den Nechten gnugſamd gegruͤndet/ daß nicht bor 197 Supplicanten/ ſondern vor euch zu ſprechen/ alſo/ daß auch Supplicanten/ ſeinem begehren nach/ Iuramentum ſuppletorium nich zu de⸗ fertren/ dann die newe Vorſehreibunge/ da⸗ durch die Nouation/ Supplicanten angeben nach/ geſchehen ſein ſolt/ I mit jhmne dem Sup⸗ plicanten nicht auffgerichtet/ wie er dann auch bey dem Reuerß nicht geweſen iſt/ dund alſo lau⸗ ter/ de alieno facto jariren wuͤrde/ da doch bor⸗ ſehens Rechtens/ quòd de facto alieno, eo- aue, quod quis non ſcit, veriſimiliter per ſenſum Corporeum, iuramentum non ſit de- ferendum, Gloſſ. in l. aduisnenat, ſf. ae Iureiur. 1i Franciſe. Curt. nutm. 356. Mynſius. osſcr. G2. cenrur. I.“ Zu dem ſo ſeind Supplicanten/ neben an⸗ dern auch gar viel ſtarcke præſumpriones zu⸗ wieder. Arqui, ſi vel vna præſumptio reita- getur intentioni alicuius, non poteſt ad de- lationem iuramenti deuenirl, Gloſſ. Bald.& DD. 29 1. 1. C qui,& aauerſuas quss, Sald in A l. damsnendi,& ibidean Franiſe. Carr. num. g.& Lanfzaut. de Oriano. nui. 6 ₰. Mynſing. in A. 6- ſer. Grν. cent. J. b Da aber ja dem einen thell der Eydt defe⸗ rirt werden ſolte/ ſo weret jhr dem Supplican⸗ ken in dem zu præferiren/ diewell jhr nicht allet⸗ neals Beklagter maiorem fauorem habt/ ind ewren Intent diel beſſer/ dann Suppltcant be⸗ wieſen/ ſondern auch don ewren elgenen facto, vnnd don deme/ das jur wol wiſſet/ ſchweren wuͤrdee. Daß aber der delarion iuramenti nicht von noͤthen/ onnd ſonſten dor euch wol geſprochen werden koͤnne/ darzu bewegen vns auch etzliche andere rationes, weiche wir gleichs fals allhie anzeigen wollen. b Dann obwol/ dermoͤge der Rechten/ error præſumirt wird/ vnnd Supplicant ſolche pras- ſumptionem in actis anzeucht/ auch ſeine bla⸗ ge/ dahin gerichtet/ daß er/ don wegen ſemes erroris, reperitionem indebiti habe, ſo ſeind gleichwol pinwiederumb andere praſumptio- nes, daraus ſeine ſcientia non tactæ nouario- nis abezanehmen/ onnd dadurch generali præ- ſumptioni erroris dersgirt wird/ Sintemahl Rechtgraͤndig/ quòd præſumptio ſpecialis ge- nerali deroget. V. n roro So. ſe de reg. iur. Bar- tol, in l. Cum de indebito, fy. ae probatio. in l. Di- Aus, ſ. de reſtitut. in inteęr. Grarus csnßil. 11. num. 37. lib. 2. Ratn. conulul. 6 /7. uum. 13. lib. I. Cra- uez. conſil, 2 5o. num.. Cophaal.—onſil. 3o6. num. JrI. lik. z. Welches all tier deſto mehr ſtatt hat⸗ die weil mehr/ dann eine vormutunge contra Præſumptionem, ignorantiæ vorhanden tſt. r 4 Dann 198 Dann erſtlichendezeuget J. G. Widwe⸗ daß Supplicant J. G. geklagt/ was maſſen er von euch gemahnet wird/ dnd daß er dahero auch J. G. gebeten/ er wolte jhnen bey euch beneh⸗ men/ So ſagt ſie auch wetter/ daß jhr Mann J. G. die antwort gegeben/ dieweil Supplicant jh⸗ me mit einer groſſen Summen Geldes verhafft/ ſo ſolte er ſein Antheil erlegen/ vnd jhme/ was er ſo entrichtet/ wieder von beruͤrter Summen ab⸗ kuͤrtzen/ damit dann auch C. M. in ſeiner depo⸗ ſition vberein ſimmpet. Derowegen entſtehet auß dem allem eine ſtarcke vormutunge/ daß Supplicant wol ge⸗ wuſt/ vnd zum wenigſten/ von J. G. berſtanden zabe/ daß ſein dritter theil nicht in die newe bor⸗ Haberanfe geſchlagen. Am andern/ Da gleich beruͤrte Zengen nicht deromaſſen von dem Handel deponirt het⸗ ten/ So were doch ſeine wiſſenſchafft alleine don deßwegen zu præſumiren/ diewell zu der zeit/ als der Zahltermin/ herumb geweſen/ vnnd zhr mit mahnunge in jhn eingedrungen/ jhme gebuͤhret hat/ bey dem prineipali debitore, als dem der Handel wol bewuſt geweſen/ oder ſonſten zu in⸗ quirtren/ dnd zu erfragen/ wie es eine gelegenheie omb die alte derſchreibunge hette. Nam præſu- mitur quis ſcire, quod ſcire debet, ac inqui- erere tenetur, nec ignorantiæ allegatioatten- ditur, ſecundum ea, quæ ſcribit Burfat. conſil. 143. num.. 19. lib. 2. vbi ſic ait: Inquirere tenebatur, ex quâ cauſã ſoluerit,& veriſimiliter inqui- ſiuit, vnde ſuccedit, quòd quis præſumitur ſcire illud, quod inquirere tenebatur, nec, ſi ignorantiam alleget, prodeſt, quia pro affe- ctata habenda eſt, DD. in c. venieus, Ae ferqis præsbyterorum ond iſt dieſe bermutung deſto ſter⸗ cker/ dieweil der Handel von deßwegen/ daß die Schuldt groß/ faſt wichtig iſt. b So iſt es auch weiter/ onnd zum dritten an deme/ daß Supplicant ſich mit euch/ nach be⸗ ſchehener mahnunge in onterſchtedene handelun⸗ gen/ dnnd zu vnterſchiedenen zeiten eingelaſſen/ vnd bey demſelbigen die ſchuldt jeder zeit bekandt. Geminatio autem actuum excludit omnem præſumptionem erroris,& efficit, vt quis animo deliberato,& ſine vllo errore aliquid dixiſſe, vel feciſſe præſumatur, Gloſß. in a. ex lireris, de diuort. Archiaiac. in c. fin. de iuretur. in .& in a. ea ratione, de accuſat. eod. Roman. in conhil. 340. colum. 2. num. 9. Arerin. conſ. I I. Hie- ron. Gratus conſil. I2. num. 32. lib. J. Vnnd dieſes allhter vmb ſo viel deſto mehr wieder des Supplicanten prætendirte ignoran- tiam in achtunge zu nehmen. Dieweil man nicht in terminis einer ſchlechten Gemination iſt/ Sondern eine ſolche Geminatton ſich in actis beſindet/ vnnd nicht alleine von euch mit Brieff⸗ Conſilium Vigeſimumprimum. lichen Vhrkunden erwieſen/ ſondern auch durch Supplicanten bekentnuͤs beſtercket/ daß deeſelhe vor eine Rechte/ wahre/ iplo facto& verbishe, ſchehene multiplicatton zu halten/ In deme Sup⸗ plitant nicht alletne zu onterſchiedenen mahlen/ durch ewre Miſſiuen ſich mahnen laſſen/ onnd drauff der Schuldt geſtanden/ Sondern auch ſonſten zum offternmahl interpellirt/ onnd eins theils vor Gerichte zu vnterſchledlichen mahlen gefodert/ auch newe vorſicherunge don ſich ge⸗ ben/ in bortraͤge/ vnnd abſchiede zu vnterſchiede⸗ nen mahlen gewilliget/ die wirckliche huͤlffe/ vnnd immiſſion in ſein Gut M. ergehen/ dnnd zues Churfuͤrſtlichen Conſens beſiettigen laſ zen Wie nun in anſehunge jto erzehlter/ dndde gleichen/ Specialium præſumprionum ſcien. riæ, nicht wol error bon Supplicanten praten⸗ diret werden kan/ Alſo geberet auch auff ee uirt ſein ſol. Sintemahl/ dorſehens Rechtens/ quòd ſolurione, alic ui à delegato factà, con- dictio indebiti aduerſus eum, qui ex ſolu- tione ſuum accepit, locum non habeat, i- cunq; per errorem ea ſolutio à delegatofr- cta fuerit, rextus est in l. ſi non ſortem, S. lulenu Vverfe ſe ſoluerit, in fin. ſf. de condict. indeb- cum congruit rextus in l. ſi quis delegauerit, ſ de nun E& delegat.& inl. ſi Titius, eod. Obnun wol auff Supplieanten ſeiten bor⸗ neinet/ daß allhier einige delegation dorhanden/ So weiſen doch ſeiner eigenen Zeugen Depol. tiones, vnnd andere ombſtende/ ſo ſich in actis befinden/ das gegenſpiel aus/ dann das Si⸗ plicant/ J. G. mit groſſen ſchulden dorhafftge⸗ weſen/ iſt durch Brieffliche Vhrkunden/ dand Supplicanten elgene Zeugen/ gnugſam erwl⸗ ſen/ wie droben erwehnet/ Alſo wird auch zum andern durch gedachte Zeugen J. G. anweiſtue ge/ dnd iuſſus ausdruͤcklich bezenget. Daß nun auch Supplicanten/ als deleg ti conſenſus darzu kommen/ iſt neben andern aus deme abezunehmen/ daß der eſfeckus dar⸗ auff erfolget/ Dieweil er ſich mit euch/ derte⸗ zahlunge halben/ eingelaſſen/ dnnd ihr die wirc⸗ liche huͤlffe in ſein Gut M. endlich mit ſeinem willen erlanget. So wiſſen auch beruͤhrte Zel⸗ gen von keinem diſſenſu deß Supplicanten/ ba⸗ dern geben diel mehr in jren depolitionibusi⸗ uorſteßen/ daß Supplleant in die delegattonge⸗ williget/ in deme ſie de iuſſu I. G. deponken/ ond gleichwol darbeneben im wenigſten nichtan deuten/ daß Supplicant ſolte contradieltt/ ſi im accepit, lemmm errorem ea ſolunit texnuseſtinl iimſn erit, inffar fmtii exrus in âſſuu uiſun Ginl ſTiuuelà un wol auf Enſtem Aduocatorum, tum in lure, tuùm veròetiam facto ſuppleant ea, quæ prioribus Aduocatis aßallherenig„ ndoch ſener agmnz unndandereönüfn das gegenfilet V ducentem: mb ſo diel deſto mehr alhter zu præſumiren/ die⸗ b deducere ea quæ antea non ſunt deducta, ſic merito& appellatis licet id facere, cùm com- mune appellationis beneficium ſit appellato eum iploappellante, onnd hat dieſes alles fuͤr euch allhier deſto mehr anſeßens/ nieht alleine albereits vor etzlichen Jahren die de⸗ lgation in dieſer ſachen angezogen/ dnd ſolch an⸗ ehen biß dahero continuirt/ Sondern auch als non ſol ret auch hieher/ quòd dicta teſtium,& aliæpro- bationes in dubio accipi debeant contra pro- Zu deme ſo iſt beruͤhrter Conſens weil joͤr kein frembder Creditor geweſen ſeidt/ allberelts fideiuflorio nomine, neben J. G. als principali debitori vorpflichtet geweſen. Sondern ein ſolcher/ welchem Supplicant ſelbſt Ebenmeſsig ban nach geſtalt dieſer ſachen mit fugen geſagt werden/ daß ſtipulario auff be⸗ tührte Deiegatton erfolget/ In anſehunge/ Spplicant nach der handt/ die bezahlunge der ſchuldt/ darauff delegans geſehen/ euch zugeſa⸗ 2 et/ vnnd ſolches zu vnterſchtedenen mahlen ge⸗ ſchehen. Zugeſchwetgen daß alhier noua ſtipuſa- tio nicht ſonderlich von noͤten geweſen/ dann die⸗ felbe vnter denen requirirt wird/ welche zuuor per Kipulationem keine Obligation contrahirt/ als nemblich/ wann einer einem frembden Credito- ri delegert wird/ damtt er nichts zuthun gehabt/ vnd dem er nicht per ſtipulationem borpflichtet: Allhier aber iſt Supplicant euch allbereits dero⸗ maßten Obligirt geweſen/ daß auch ſtipulatio darzu kommen. Es jrrel auch nicht/ daß die Delegatlon an⸗ fenglichen in actis nicht iſt angezogen/ dann es mag bielleicht derſelbẽ zuuor/ von den Aduocatis nicht gedacht ſein/ Etſi ipſi Iudici liceat ſup- plere, quod deeſt aduocatis, l. vaic. vt quæ abſant aawoc. multò magis ipſis litigatoribus dandum eſt, vt auxilio,& conſilto aliorum defuerunt, vel ab ijs neglecta ſunt. Erquem- admodum appcllantibus permiſfum eſt, dieweil jhr ein beklagter euch defendendo darauff begruͤn⸗ det/ ond aber zu Rechte vorſehen/ Quòôd Reo permiſlum ſit pluribus diuerſis exceptioni- bus vti. 7. is, qui dicit,& l. nemo, ſ. de except.& hnemo ex ai ſe ae reg. iur. Et dicit Zaltus. in Ls qui dicit num. 3. Reum ijs exceptionibus ùm ſimul, ſed& ſeparatim vti poſſe: amq; doctrinam adeò veram eſſe, vt Reus etiam malitioſé poffit differre aliquam ex- ceptionem peremptoriam, eamq; in primãà inſtantiä non opponere tentando mortem, Gonſilium Vige ſimumprimum. ſich bnwillig darauff erzeiget haben/ Vnd gehoͤ⸗ vnnd in einem 199 ſi fortè alioqui ſententiam obtineret,& li- ceat ei, ſi ſuccumbat, eam Exceptionem op- ponere in cauſà appellationis, quamuis in primàâ inſtantiä mahttià, vel dolo eam tacu- crit. b 1 b Wir laſſen ons auch nicht anfechten/ daß es ſich anſehen leſt/ als ſeld jhr euch ſelbſt zu wie⸗ der/ daß jhr anfangs Supplicanten fideiuſion angezogen/ vnd darnach euch auch auff die De⸗ legatton gegruͤndet/ Tantum enim in Reoeſt beneficium vtendi diuerſis Exceptionibus, vt etiam contrariæ eſſe poſſint, quemadmo- aum ait Gloſſ. in a. l. nemo, y de exceprionib. Idem traait Alber. de Roſat. in A. l.&s qui dicit, eod.& ibidem Zaſ. num. 2.& 3. qui ait, quòd ma- Snum ſit priuilegium Rei, quo ſibi ipſe con- rrarius eſſe,& impune variare poſſit, vt ſe defendat. 3 So ſeind das auch nicht Contraria, ſich auff eine fide iuſſion, vnd eine darnach gemach⸗ te Delegatton zuberuffen/ diewell einer/ der ſich als ein Buͤrge dorpflichtet/ auch delegatus wer den kan/ vnd obligatio, antea ex fideiuſ⸗ ſione profecta in eadem perfonâ durch die de⸗ legation deſto mehr beſtercket wird/ onnd were euch nichts daran gelegen/ daß jhr die einrede mit der einen Obligation fahren lieſſet/ es were gleich Hideiuſſionis oder delegationis obliga- tio, da nicht Supplicant ſolche obligariones wieder fechte. Dieweil er aber euch fideiuſſo- riam obligat ionem nicht hat wollen laſſen gut ſein/ ond die Delegation gleichsfals zu oppugni⸗ ren vnterſtanden⸗ So ſeid jhr deſto weniger zu⸗ uerdencken/ vnnd iſt euch dermoͤge obangezoge⸗ ner Rechten erlaubet/ daß jhr als beklagter ad defenſionem beyde obligationes zuglelch/ Proceß wieder Supplicanten an⸗ ziehet. Weiter aber/ vnnd zuſehen/(doch citra ve⸗ ritatis præiudicium) daß mehr beruͤrte Dele⸗ gation nicht beſtendig gnug/ vnd an jhren requi- ſitis etwas mangelhafftig were. So were doch Supplicanten bey ſeinem angezogenen errore zuwieder daß er die bezahlunge/ durch die Im⸗ miſslon/ nicht von wegen ſeiner eigener ſchuldt/ Sondern don wegen/ vnnd in anſehunge J. G. Perſon/ dauor er ſich acceſſoriè obligirt/ ge⸗ than haben wil. Vnnd aber die Rechte gene- neraliter berordenen/ Quòd contemplatione, ſiue nomine alterius, vt veri debitoris, per errorem aliquid ſoluens non habeat condi- ctionem indebiti aduerſus eum, cui ſolutio fit, ſi is, quod ſibi debetur, recepit, Texvtus ſænt in l. quod nomine.! repetitio, fde condici, in- aeb. l. Seruus cuizſdans, in fin. cod. l. de heredirare. 3 G. de 200 C ae petit. hered. quos textus pro hac ſenꝛeutia ad dAucit Iacalus Cuiac obſ.. lib. S. Addens hanc ſententiam eſſe tà3m veram, quam, quæ ſit veriſſima. Eandem amplectitur Gloſſ. in A.1. repetitio, atq; eſt hæc adeò aliorum etiam in- terpretum fuffragijs comprobata, yt ſtellain A l reperitio, num. I. verſband ſenrentiam, dicat, ab omnibus eam teneri. Confirmat hanc ſententiam, magnoperè& illud, quòd etiam delegatus eius, quod per errorem ſoluit, re- petendi facultatem aduerſus eum, curſolu- tum eſt ideò non häbeat, quia non ràm ſuo nomine, quaàm contem platione,& nomine delegantis ſoluit, vt appares ex textu inl. ſi non 2rtem, S. liberrus, venſit. ſed. a ſoluerit, ſfe de cond. indeb- vbi id VIpian. innuit his verbis, ſi ſol- uerit delegatus, non poterit condicere ne- que ei, cui ſoluit, creditori, cui alterius con- templatione ſolutum eſt,&c. Daß aber jhr durch die/ an ſtatt der bezah⸗ lunge/ beſchehene Immiſsion von Supplican⸗ ten das ewer bekommen/ kan in keinen zweiffel 5 G 8—— — 1 .2₰ 5 t B“ „77 4, Q 5₰ 8 Se, 5 7 2 · 74 3„ 3 S * 4 4 2 ——— 2 e I deudee— 2 ☛ 4 4 80 G 8 — — 4 —— 7 — — — — Conſilium Vigeſimumprimum. gezogen werden/ Dieweil euch J. G. Styyl⸗ canten dritten theils halben/ oder auch ſonſe im wenigſten damals nicht bezahlet gehaht/ n auch beza hlen koͤnnen/ wie droben/ vnnd auch in actis weiter deductrt. Daß nun onſer vorige Vrtheil/ dnnd uas allhier repetirt/ vnd weiter angezeiget/ den Rech⸗ ten/ dnd acten gemeß/ bekennen wir hierunten he⸗ nendte/ vnd habens euch neben wieder zuſchlckun. ge der Acten nicht dorhalten wollen/ Zu Phr⸗ kundt haben wir vnſer Facultet Inſiegel.hietu thun drucken/ Datum Marpurgk den 1§. Maij/ Anno 83. b Decanus vnd Profeſſorts der Juriſten Faculte daſelbſt. Approbauit Iohannes Botchol. ten Luneburz. S Lan 1 W uhesnn uß JArſi laaſin Uarſen Fu i luſin 2 laxſen fen din on da) Uine tunj inn Gr„ 2 b PRAEC S8 VM TOMO R 2 LI S D VM E T VERB O R V I DIPVE IN HOCALTERO CG OR 8* 85 NO 9 N⸗ OBSEBRVANDORVM, non minuùsaccuratus, quàm copioſus. Primus numerus paginam, alter columnam pagina indicat. 4. 4 8 5 3 8 46 authorirate naſcitur opinio, quemadmodum 4 vVeritate demonſtratis. 10.2. Alſuraum est rerminum mpromi ſii in vnius per- ſona ratum eſſe, in alterius uon. 2. 2. Aluſtua non praſumitur, ſed ab Allegante probari de- Ser. 92. I. Abuſas eit facti& in fadto conſiſtit.„ I. ver Abuſum ſiue delictun fingalarium ciuium ciui- tas priuilegium ſibi conceſſun nunquam amit- kir. 93. T. Acteſſöria quæ dicantur F. 2. 12. 7. Aareſſorium ſequitur naturam ſui principalir. 11. 2. . 744. 1. Acceſſörium non ſequitur naruram ſui principali, uando in acceſſorio reperitur prouiſio, vt aiſgo- itioſpecialisr.— 2. 2. Aaueſorium quanao induat naturam principalis. b 12. 2. 3. 1. Acceſſörium inaui: naturam principali ſaa muta- a. 6. 2. Aexxſſon quatuor ſant genera, ſcilicet, peyſonarum, erum, obligationum G& adtionum. FI.. In Acquiſitione ſiue rranflatione Iuris patronatus conſenſus Epiſcopi interueniſſe præſumitur ex lopſa temporus longi vellongißimi. 101. 2. Alliones confeſſöria& négaroria non ſolum compe- unt proſeruitutibus, ſed etiam pro alq iuribus incorporalibus aſſerendis vel neganais. 306. 7. Actor melioris conairtionir non deber ſſé qudm reus, preſertim quo ad dilationes. 2.r. Actor poreit purgare moram ad conſeruandam acti- anem ſ res integra, necaduerſarg ius faltum Ni aeterius. Sed hoc tantum inira moditam em pus. b 27.1. Aclus qui deluir: explicari intra terminum couſtitu- lum, ſi intra talem terminum non potuit perfi- et, poreit nibilominus expeairi poit terminum. 26. 2. fAelus d iure præſumpꝛus, eo ipſo probarus aicitur, uod non probatur contrarium. 1414. 1J. Aclas præcedenies declaraun ſequenter. 149. 1. In Actupraſcribenai tacita conceßio pareft. 21. 1. Ad quem refectioni: onus item ſabſtiruriondr in lo- um nurilium pertinet, us res fractas& inuti- les lucratur. J. 2. A delicto& pæna excuſar quælibe: cauſſu non mo- dꝰ iufla, veruminiufta. 176. 2. Aduocatus haber ſolam poteftatem patrocinanai& procedendi in cauſſa, nou auren couftrendi vel Alerendi aduerſarium clientulo ſuos. F3. 2. Afhirmatum de vno de reliquoinreliigiturnegarum. b 1091. 7. Qui Allenationts titul⸗ aliquo rem in aliun⸗ tranſ ert, Padto poteiit facere, ne res illa pPerueniat ad erras peyſonas, eiam ad Eccleſiatv. 10. 1. Aliud eit promiſio ae contralendo, aliud convra- clus. JT. T. Aliud eft ciuitas aliudziues. 99. T. Auimi noſtri non et maius reſtimoniun Mudm qua- litas inſpecta verborum. 25. 7. In Alodialibus præſcriprio lapſa vel complera con- tra prædeceſſörem ſucceſſöribus non nocer.: 741.2. Appellarione bonorus comprebenditur omne id quod exercitium lurzdictionus reſgicit. 770.7. Appellatlonem cui rollere permirtirur, mulis magls modus& forma appellandi. 70½. 2. Alliter non eit niſi quidam declararer& execurtor. Js. 2. Arbiter non poreit ſententiam dicere nift õper illu rebus, articults aur contrsuerucs, de quilbus est compromiſſum. 27. T. Arbiter vnus vi omuia expeaiat non est opus, ſed Jatis eit, quod ipſe æx actus poſit roram cauſam cognoſcere,& défnire, neque aliud ei licebir, quam quod inter compromintentes cautum b fuit. 64. 2. Atbitramentum& arbirrium ſeu compromiſſun dli ſferunr. G[2 1. Atbitramentum eit quædam ꝛranſactio ſca poria: conuentio in genere per quam a lite receditur. 60. I. Arbirri ArBirni ſuvr qui eliguvtur partibus ſeu in quo ſus pæna compromittitur, vr cauſſam pro ſuo arbi- rrio liberè definianr. 77.1. Arclidiacono ſeu prælato inferiori ex præſcriprione ias audiendi quaſcung cauſſas in certa patte aiæ ceſis competere potest. 7.1. Argumentum 45 æquipararus quaudo procedar. 76. 2. uaudo non procedat, ibiaem.. Argumentum à veriſimili validum es6. 43.1. A textu perſpicuo& expreſo non recedenaum. 14f. 2 B 7 S nnitis etiam propter multa ſcelera& enormiz aelicta ſecuriras& ſalaus conauctau dari poteſt & datus ſeruari. b 6. I. Beneficium& priuilegium principis disſerunt. 2:I. Sonæ jides porent etiam caulſari A tauſſas erroneæ. 4.. In Cameram poreiit compromitti. Js. 2. Campanæ ruptæ non referuntur iuter res ſacras. b 772. T. Cæpire caſtri concęſſs torum caſtrum cvnceſſuminlel- euss„... 743. 2. Capiris ratione fit inquiſitio in memlrn. 143.2. Capitulum porest præſcribere contra Canonicos fin- gulares& altos beneficiatos, èt poßiit ea facere quæ ſuni méeri imyeri. 21.1. Capur concili vel iuaici; vbi ſuſpectum est, totum concilium vel iudicium ſuſbectum repuratur. 1 W 743. 2. cuius Capur est eius cenſenda ſunt membra. 145. 2. Caſæs ſimiles qui dicantur. 27247.2. Casſſa finalus quæ? 74 4. Cauſſa finalis præcipuè obſeruanda et. 70. 2. Cauſſa finalis ſi ceſſet, vel non obſeruetur, non deber Feque potest ſeruari ipſe contractus cazſatus. 29,2. Cauſia exrincta dicet ab inirio valuerit,extinguitur ejfedtus etiam præreritu. 79. 2. Cauſia impulſiua ceſſante non proprere⸗ ceſſat ipſum au ſat tun. ο. 2. A Cauſin finali ĩn ſum cauſſarum& cætera omnia re- Lulaurur. 79. 2. Cauſſatum ſicut ad heredes trauſit ita etiam cauſſa. .* 4. 7. 62 4 2. Cerritudo verborum declarat certitudinem inrelle- 4„=⁶....“ 7⁰⁶. 1. Ceſſante cauſſa ceſſat eſfectus. 792. 1 r. 2. C hac regula multas paritur limitariones. 702. I. G 2. Ceſſante cauſia contrattus ceſſat etiam contractus ipſe.... quanub boc procedat, ilidem. Citans quandocunq, babe: fundatam inrentionem d iure communi tunc cizarus renerur compare- re. 2.2. Index. Citatus is dulis comparere debet ad aegandumſi. ... 7.7. Ciratus quandb reperitur in territorio citaniu li„ non ſit ae ipſius foro, ſemper tenerur ampa Commoda cuius; rei eum ſequuntur qui ontys füu Canmunisr opinio ius facit& pro iure hubem um priuilegium. 70. ve que ciuitati præiudicare poſſunt. n. Ciuis bonus eit, qui iura ciuitatwis tuetur. Io*2 ciuitas vel populus habens poteſtatem condenaſte tura dtlinquentibus ſécuritatem ſiue ſalum conduttum concedere potest.. Cuitates babentes merum& mixtum imherun non tautum prater ſed& contra ius wmmum Matuta condere poſſunt. n.n Ciuitas estperſona perpetua nunquam morieus ³ts Ciuitas aliud ett aliud ciues. Ciuitas eriam ſuperisrem recognoſcens per onfoſ Da nem, vel aliter laſa contra otam leſienem tehi ruilur inintegrum. 8 Clauſula in fne pofita referrur ad omnia ſiyeniu Alicta. Clauſala finalis non referturad ea de quibus ſeaiui rer eit diſoſitum, ſiue quæ habent propriam rerminationem. J Clauſula fialis non refertur ad capitula que ham dAiuenſam vel ſepararam materiam. A⁴ inucommoda ſuſtinet. 19.4 702.2 compromiſſa ſimpliciter appellentur firici r compromiſſa ſunt ades ſtricti iuru vt nihil aliulii eu veniat, quam quod nominatim expreſun juir. b 4,3 Compromiſſa& fiipulationes rerum incorpunalin quanao dicantur diuidu. A quanao indiuiduæ. b iliden propier Compromuiſſari diuturnam alſentiam en poteit recedere à compromiſſ- P2 Compromiſſarium ſimul& teſtem agen eaſem ⸗ 4 0G repugnuantia. campromiſſariorum porcltas ex ipſo cempnim iſos „„. 8 8 ſumenda est, nec aliud eus licet, quan qund 4 icere vt poßint caurum eſt. Compromiſſo apponere Iusiurandum anx aui 7 1.8 vel in mn Aid- . hibitum eſt. Cempromiſſõ quotios in forma, vel in peꝛſons, qualitate aliquid aagcitur, Iuns nvuts 4, rur. 1afhr compramiſſum eit firicti iuri,& verla eiu 7 4 7 Kricte inteligenda ſant. 7. 2. Citatus d prouida& boneſia perfona Tenr un an 1„ parere, lices citatio prima fronte haleat inun., Flitiam, quia non est præſumendum quod talu vir fecißer cirationem in caſud iure imynbe. 2. 5 Ciues Vel incvlæ alicuius ciui tatis priuilegio ciuinii conceſſö, neque tacitt neg expreſeè renununa 760,2. 4f10A iumi 1. J. I nyn 1.,4 ſon 1 ee ciu. uupeuie aus ei, qui iura ci del prpalu hauen 4 atlin uenniu 4 77 1 oncelm zni V baben les mern 6 5 aauunpran aom eta cundere„iſlun liud ei Aliud ciuen ar I Iregrum. in fac nuffia nenu — 1 alus nen refennunti Nalſteſſtum, ſueuie compromiſſum ſinitur morie vniu proprer conſar aalis non mefenuuun ſem vel ſcarutum uun aiuſ mem ehmn re.„F compromiſſum cum firictum ſit, ac perſonale quia fuarionem. mmadi ſaſtucv it opinis iu faud 1 i frpium ſpus iſſa ſent au nun veniat, quan aunun Index. 1 cmywmiſſam etiam habens ampliftimas clauſulas non porrigitur vltra eas res, vel articulos, qui mn eo ſunt expreſsi. 247.2. cmpramillum, etiaunſi ſct iuramenro vallatum, ta- men aaſtringitur ad ſpecifcata in prsmiſſo, ner rtralutur ad extranea. 24. 2. compromiſſum quantumcung, generale non exten alnur vltra deducta in litem, guæ eriam ab v rraque parte proſecuia ſunt. 27. 2. Cvwpromiſſum non debei claudicare. 2 5. 2. oupromiſſum ſoluitur pæna ſemel ommiſſa. 27. 2. ompromiſſum finitur proprer longiarem abſentiam ompromiſſari. 27.2. camtwmiſſum non poteit pro parte expirare,& pro arte durare. 29. 2. caompromiſſum ſi factam hin himyliciter, ſine prafli- turione diei nd definiendam cauſſam, omnino neceſſe est arbitro diem ſtatuere partilus con- ſenrientibus. 29. 1. caumpromiſſum ne; poteſtas arlitri expirar, niſi ſis Itperſon⸗ Heyyetu une litigatum. 29. 2. rieni ſuperinen unnn 4 Compromiſſum perftitur mutuo partium conſenſu. 71 5 8..„ vei alnerſguum. mpromiſſum dui noua aaicirur qualitas, nouum 40. T. quoque compromiſſum aicitur. 27.2. Compromiſum à patto cst ſeparabile E fine pacto aſſe potest. b 3†. 2. Compromiſſum aliquando nudo pacto fieri porest. 3 9. 7⸗. rium eiuſdem iuaich.„9. T. Compromiſſum non debet ex altera parte claudica- Je. 3 34. 2⸗ dam, perſonas non egreditur, nec verbaexten- aluntur, Vr æerediantur esrum uaturam. 43. 2. Wompromiſſum eius naturæ eit, vr ad heredes non rratz ſear. 4. J. onprom: ſſum fmnirur morte vnius proprer conſarti. um eiuſdem iudici.„o. I. Campromiſſum factum d prælato tranſit in ſacceſſo- rem eius, licet de eo non fir facta mentio in cumpromiſſö, quaſt ab ipſa eccleſia factum eſſet. X 1 77. F- 1 Cmpromiſſum Aæcts„vreung Vaſalli, pr 2ſe rtim ſ3 4 per quibuſdam iuribus vel rebus particalaribus auctorirate ſuperioris non indiget. 74.7. Canpromiſſum metu initum nullum eft. 74. 2. mpromiſci erymon. a. 1. 4 1 oapromiſti forma non ſeruata attus eit nullas. b 1 2n. Gmpromitrere non cst pattum, cum vna pars ſear- him ab alia poſuir arque dtuerſs empone mpro- mirrere. 3. T. Compromittenrtium mens racita ac latens inueſti. ganaa.,& inueſiigata ſeruanda eſt. 27. 71. Tarer Compromitrenres non poteit aut debet&ſſe ai- verſitas obligationis. 27. 2. Connexa quæ dicantur. Inter Compromittentes non deler ſe diuerſiras ob- ligationu, vT Vna pars maguws obligetur ad ol- ſeruantiam. 517. I. Cogceſſio vel conſueruab ſi aaſuns pPoſſunt eriam par- Ies in quoſcts alios iudices iuferiores mpra. mirtere. E2. J6. I. Conceſio principis ſemper ihrelligitur Fine praiuali- tio terzij.„I.*. Conceſsio nunqauam præſumitur facta QWord« proprio, niſi in reſcripto exprimatur. 2. Conce ſtio faca reſpedtu rerum ad aliquaon Aignita- tem pertineutium, indißsindtè nomine aioui- Tatls cænſetur ſſe facta eriumſi nomen tantum proprium expreſſum fzerir. 96. 1. In Concéſſione generali von comprehenaunrur neg Véeniunz regalia: in conteſtione verd vniuerſali Hiue dnikeyrſalibus verluas fæcia, regalia cvi pre- fezduiu„„,„,„, 9. 2. Sub Conasſione fimplici&. gemerali Zurisdictionir, quæ mgalia comprehendanturd 716. 2. Cauditio debet impleri in forma pGedffer.„or. z. Confeſtio licer cutra confitentem plenam fdem fa cal, confirenti ramen permirtitur wnfeſtio- nem ſuam interpretari& declärane. 10 ⁄. 2. Confeßio vbi eit ili eik welaxario amnis probario- nts 74 I. 2. Couſeſiio in præindicium cnfirenru halc urpro pro- Parione probara. 7 17717. 2. Conféſiio in præiuaicium coufirentas laberur pro probatione legitima. 14 J. 2. maniféſta. cerriſima. plenitima. luce meridiana clariorr. 7. 2. Seit fsrrior quam aliqua de munas. 141.2. Confe ſio eit maior quolibet inhtrumenro pullico qibuſcung aiſpsſitionilus twehiaum. 1211. 2. Coufeſiio habet longe maivrem vim quam aliæ pro- Lauiones. 74 J. 2. Confſeſio plus baber, quam infinitas zchhium depo- nentlum ud faworem coufirenrt. 230. 1. de Conféſione aut Mémione fadta circa iudich præ- paratoria idem iadicatur, quod de ila quæ fa- cta eit extra iudicium. 75. 2. Per Conféſgonem habetur maior certirudo quam per Altam probationenm. 26. 1. Confeéſſus habetur pro iudicato. 746. 1. In Cauféſſum nullæ faut parres iudicir niff in exe- quendo. 726. 1. Confirmatio commenſuratur ei, quod confirmarur, nec quicquam noui inducir. F0. T. Confirmatiouvis quæ ſit natura. Fo. J. Cuufrmatio non trabirur ad perſonas non inclulas in diſpoſitionè. b d. 2. 7. 2. Cunſenſcs regulariter tam anre, quam goit aclum adtler: potest.. b A. Counfi- — — ——y—— — Contrarsorum eadem eft ratio. Conſiliary principus tenſentur pari corporis ipſius. b 147. I. conſtruens Ectleſiam tacitè ad dorem ſe obligat. 72. 1. Conſ'rusns eccleſiam& non dataus non pareit exer- cere ius patronalus. 12. T. Caaſzetuda eit omnium omnins lurbaictionum ori- o forma& principiuu. 476.n. Con ſuc udo illud, quod alisquin illicitum erut, lici- tum redatr. 124. 2. 179. 1. de probibito permiſſum ex de permiſſo prohibi- rum facere potest. Zbidem. Couſuetuaine permitrente aliquia faciens caret ao- lo. 124. 2. &in bona fiae cenſetur. er. Conſaue ado etiam praua& iniqua excuſat à pæna. b 12 F. 7. Conſaeluao dat luridictionem etiam homini priua- 0, Vel etiam ei, qui lurusdictione, vel pro par- te, vel pro toro caret. 0. 1 Conſuerzaiue introdaci potett, quod vnus magi- Hhtrarus in alieno territorio poſßit exercere Juris- aictionem. 772.2. Contra fattum& promiſRionem propriam nemo ve- nire poteit aut deber. 4, Contractus efſicacior ett priuilegio. 194. T. Contractus& promiſhiones initib funt voluntatis poſtea De ae,ſisash".». I. Contradtus ex conuentione legem accipiunt. 52. 2. Ccontraclus in ſait eſentia ralis cenſcri deber, qualis ex facie inſirumenti in prima ſui higura& for- d apparet. 69. 2. cContractus non eit iudicanaus ex nominatione par⸗ 4 riunn, ſed ab eſfett M. 79. T. Coutractus cum principe initi ſunt lonæ fdei, ma- vimè ſi cum ſubdt tir& Vaſalluſanr celebrari- 71. 7. Contractus ſiue bonæ fdei ſiue ſcricti Iuris fiur tranſ eunt ad heredesr. r. niſi loc actum ſit ne tranſeant. ilidem. Conrractus aliud eit, quam id quod contrabitur. . Contradtus quo ad contrabentes obtinet vim lægus. 64. 2. Gntraclus omnes cum principi cenſentur eſſe bonæ Ndet,& habent naturam contractus lauæa fialei. 9. 1. In Contractibus quòd nou fiat extenſio de perſona ad herfonam legibus expréeſſum..r. Contrabentes cenſentur non impropraäs„ ſed propris Veéerlbus vri. J6 2 V. Cozzenrionu nomen generale eit,& ſine conuenria- Ze nilil inrer pPartes agi poteis⸗. 5. 1. Conuenlionis nomen generalißimum en, compre b bendens omnem, qui excogitari poteit outra- Aum, vel alhirattum quomodoliber fabtuam. 66. 1. Inde X. In Conuentiouibus verbum nullum deler e ſum, imò ſyllabæ ſi fieri poſſes deberent a lgus operari. b b Cordus tuba eſt lingua. a Crambe bu cocta faſtidiõꝛuu/.„ Cui non conueniunt verba aipofitionu eidemmgn conuenit ipfa diſPolitio. Cvius contemplautone ſit actus ad eum quojue aulu porrigitur, licet hoc non fucrit expreſſum, qna curiæ appellatto larißimb paer.„„„ Cuaria quid ſignificer. h Curia principalis cui committitur etiam auria a- ceſſoria intelligitur. D. Debenr verbum, non liberam facultatem, ſedu ceſitatem præciſam denotar. 99.1 Dehnitio omnis in Iure periculoſa est. 7½ Denominatio& dxjudicatio deber fferi ſeundun illam qualitatem, quæ eit fortior& prepond rar. 79.1 Dependens illud dicitur, quanao vno pofitoilun. ceſſariò ſequitur. Ja.;. de Dependenttbus regulariteridem ius ſtatui delet, quod de principali ſtatuitur. TI2 Deſtinatum vel relictum ad vnum pium vſum, al llios pios vſas transferri poteit. IJp auo caſu hoa fieri poßat. ibidm Deßinatum ad ſuſtenrationem perfonarum mibu ilum ad pium vſum Vel piam cauſſam Abſr nartum cenſerux. Ila Deßzinara ad ſcholas fiue fiuaia ad pium vſum u pia! cauſſas deſtinara inteliguntur. Has Dict:o Tam vel ira modum ntat. 144 Daſgolitio facta ſimpliciter cenſetur facta punè, in in illa tempus, conditio, cauſſa vel aliud qui murelligirtr. b Vs. Diſgoſitio quæliber præcipu?& poriſimun Aeler in. teligi, non de mediaro, ſed de immedian 1a2 Diſoſtrio quæliber loquens de cerio aliquo caſu, ſuu Ae cerris aliquibus caſibus, extenaitur clian à ſimiles caſus, licet Ae illis non ſit in AiſpTllimt facta mentio. az Diſpoſitio vniuerſalis non tantum praſentis,veum 4 3 4 1 4 etiam fatura comprebenalt. 99 Dioſirio quælibet quanrumuis ſtricta lat 2 Aie preranda eit, eo caſu, quando illa AI’oſ 1 nfa uarem conrinet. 3 Dyſpoſitio quælibet ex Sſu ſcue obſeruanlis Hoheafe .. 9. j. cura aeclarattonem recipit. 4 5 8 o ge⸗; pr incto loquent A Llls Da ſpoſtrio generalis& inatſtindte loc 7 non diſtingui. e fed generaliter, vr omnia compreben 7 3 nibil inractum relinquat intelligi dAebor. S7 natpalt yu In Diſpoſ’rione omni attendi debet prindh 4 4„ poſitum Teetlaen. Diß⸗ 4 2 0i. 29.J. 4 42,27. 1 1 enuenian,,„ 4 nenitij 5 1 Aelun nenlanal 7 1deſtan igitur. hea - verbun„ Ner Uamf latem yrerſm Aun 1* 5* 1 aario& ahudeuu in Un qualitaten wue 1 3 cns ilad dicim naun. e. 21% ſequinur ndenttbus regalmniun dd principali ſauun rum vel relnctumumn piau viſas rranffm n I ca bac feri polu m cenſetur b ſcholas ſur fuuus 7412 dgfluunauti 5 Tam velita naumuu fackaſfnliaimum la tempu, inun elreitar. 253 ibemajati g, un d mäanie „ reu 70 1 dſtn ir in eserue, lun 2radfun Donatio non praſumitur. 2 Diſbcfitione generali nulus omnino caſas excipi aut eximi debet. P7. 2. Sub D'ſPoſitione concepta Vverluis geminatis compre- benduntur regalta. 99.2. Diſpofirioni ſimpliciter factæ ne ſummus quidem princeps ex pqfacto conditionem, cauſſum vel ra- mionem adʒicere vel affingere poteſt. 106. 1. Diſpoſitum de aliquo extenatrur eriam ad connexa. 772. 2. & acceſſoria. Dißoſitum ex vno æquiparatorum etiam ad aliud 70 4. T. æquiparatorum exrenclitur. Diſpohuam in principali aiſgoſitum quoque cenſetur in acceſſorio. b g.T. Diſoſttum tn vno ex correlatiuis atſpoſitum quog cenſetur in alio. 7.. 2. Dominium rerum molitlium& immobilium non aa patronum eccleſiæ, ſed ad ipſam eccleſiam ectar. 772. 2. Domuus appellatio latiſtimè patet comprehenden, omne adifcium in quo bomines habitanr. 124. T. 74. 2. 7295. 2. Donario, conceſio ſiue rranſlatioluris patronatus ab aliquo faclo, non tantum ipſs concedenrt, ſed omnilus eius ſucceſſoribus nocet& præiudicar. 7 6. 2 0 2 0 Fub Donarione omnium lLonorum molilium& im- um ad ſaſtentaummt n ad pium vſtn uu. Iu Dubio actum potius ita interpreramur, vt vale- mobilium etiam Iura& actiones comprehen- ataqqudàm i corruar. 76. 1. E. Ea quæ ſunt inU oce ſunt earum quæ ſunt in anims paßionum. 755. 2. Eccleſiæ contra conféßſionem factam reflitutio in inteégrum conceditur. 746. 2. Eo ipſo quod fit nouum compromiſſum, Vetus, ſi non- aum ſolurum eſſet, per hoc ſoluitur. 72. 2. 1 Eyror Iuris porius praſumitur& facti in facto pro- prio, quam donanio. 744. 2. Error probatur eo ipſo, quod probatur rem ſe aliter b habere. 769. 1. Error lurus non prodeſt in vſucapionibus aur præſeri- prionibus. b 22. 7. Error facti probabilu in vſucapione habetur loco ri- tult. b 22. 7. Eryor iuſtus habetur pro ritulo. 21. 2. Examinatio reſtium in cauſius ciuililus non aliter rata eſt, niſi illa facta fuerit praſente iudice cauſſæ. f6. 1. Exceprionem d regula adducens debet eam probare. 40. I. Excluſus ab hereitate, ſiue hereditaria ſucceſßtione etiam A lure patronatus remouerur. 171. 2. Index. 7 r0. 1. 772. 2. Exemplus principum approbaris rectꝰ iuaicar⸗ poſſa- Mlls. 74. I. Exemptus vel priuilegiatus nororiè ſi citerur, non renetur compatere adallegandum priuilegium. b 7. 2. quomodo hoc procedar. iliaem. Ex generali aiſpoſitione nullus omnino caſus excipi vel eximi deber. 729. 2. eriamſi maior ratio ſit in vno, quamin alio. ibidem. Ex lapſu longi temporis decem nempe annorum ſci- enria præſumitur& probatur. 714. T. Ex natvralibus inaicis ſeu præſumtionibus verira⸗ omprolatur. 14 1. T. Experientia quotiaiana&icax eit rerum magifra. 707. TI. Ex pluribus coniecturis, fiue preſumtionilus ſimul iundtvs alſque omni dubitarione plena proba- tio inducitur. 7r. r. Expreſſum in vno connexo capitulo, in alio quoque intelligitur repetitum. 7I. 2. Ex proæmio colligitur cauſſa finalis. I. Ex quo vnus non impler promiſſum in aie conuen- tionu alter reſilire poteſt àcontractu. 27.1. Ex ſepararës& diuerſis nibil Poreit oncludenrer inferri. 42. 2. Ex vmo actu, Vno Verborum conrextu vel conceprio- ne bene poſſunt naſci plures contractas diuv rſt, quando adeſt habilitas& poteſtac. 72. z. F. Facilius iuuatur& extenaiitur aliquid qudam de no- uo introductrur. 24. 7. Facta non præſumuntur, ſed probari debenr. 93. 1. Factum iudicis& factum partu æquiparatur. G. †.]. Factum atlitti quomodo dicatur factum partw. “ 6. T. Factum vel delictam ſingularium ciuium regulari- rer ipſi ciuitati non nocer. 93. 2. Factum vel pactum confiliariorum principis in ſuo, vel non conſentiente principe inirum, principi nocere non deber. 147. T. Fadtum ſaum propter publicam vrilttatem oppu- gnare cuiliber permitritur ſecundam quoſdam DD. T. T1. in quibus perſonis hoc non procedat. ibidem. Feudam abſölutè ereairurium perinde di aliæ res hereditariæ in præiudicium ſuccéèſſörum aliena- ri poteit. 771r. I. de Feudo abſolurè hereditarioidem ſtaruitur, quod de reliquis rebus hereditartis ftatur ſoler. 171.r. In Feudt præſcriptio lapſa contra prædeceſſores non nocet. b 1öFr. J. In Feudis præſcriptio lapſa vel complera contra præ- hgeceſſörem ſucceſſoribus non nocer. 174. 2. non procedit hoc in feudo beredirario. ilid. Fides bona cauſatur non folum ex iuflas ſea etiam 2 iniuſtu³ iniuſtir& remeraris rationibus 6 cauſis. 274. 7. EFides publica etiam hoſli, ſeu banniio ſeruanda eit. 125.7. Fiarm fallere graue eſt maxim'è in principe. 33.,1. Iinalis cauſſu in contractibus aonotat principalem inrenrionem contrabentium. 79. J. Finalis cauſſa præcipuè obſeruanda. 79. 2. Finalis cauſſa ſi ceſſer, vel non lſeruerur, hon Ae- bet ne 3 peseis Feruari pſe coutractus cauſſätus. 79.2. Pinalis aauſſa quaæ? 79.1. Fintws compromißi eit, vr eo Auadi⸗ per Laudum de- dlarentur lura partium. Sõ0. I Forma præciſa est,& dar e ræi. 372. 7. PForma compromiſ conſchtit in ipſa fiructura adtus, & verbusiaftrumenti deſuper confecli. 69. 2. eabeafs eꝑert une, Heabſiau2h enaenne 4* 2. geminau⸗ verba non pariuntur aliquanm reſtrictio- rem diminutionem. 90. 2. vel exceprionciun. ilidem. Janl maioris afhtacia, quaun altſpofitio Vniuer- Jalus ſimplex. 116. 1. Vüuaese lariſtimam& enixam volunratem atſponenrut. 726. 7. 132.2. CG meatem aeüleratam& appenſam. 116. 1. Geetnan& reiteratio rei gſtendit mentis perſeue- vanrium.. J. 770. 2. 122.9. rallir vahherinnem. thidem. Flgnificat preciſam mentem Aiponéhtb. 90. 1. e ampliat effectum diſpoſiriont. 172. 2. efhcit vi ſub di’ſoſirttone mprehendantur illa, ua alioiquan jub illa dlſpoſitione non compre- hbenaerenrur. 99. 2. 126. 2. 1 Geminatio actaum edèeder omuèem preſumlionemn errorivs. 19. J. Ceminario multum ↄperarar, ampliat exrenair omnden doſoſttionem. 123.2. Geuerali Srne⸗ ſs 2 couceſßiio generaliter praiu- adlicar. 720. I..J. Gen eeunfs dlt poh ztio tantum operatur, quo ad quam- lib'er Heciem ſuain, quauntum oyeratur ſecialu A Seio, quo ad Feeien in illa expreſſam. 739. 7. Sf J. Genera libus verbus promittens vel concedens ali- quid intelli gitur 2eelaſe de omnibusetiam in- cognitls. A. T. 759. T. Genere permiſſo meliber ſecies Permiſſa videtur, Hiſt iuueniatur probibira.„f.. Generi Len Hectem in eVouenkionibus dait 42.2 3 Ghhan G.. axtha mnidiues e non ne- ceſſärta. 76. 2. Craué esr idiem falere.. 2. maxtmeè in prindpe. 9. 7. Index. Halb'ens pro ſe regulam Dabe, intenrionenm fanda Tam. 40. 1. feres Vocabulum ſi in eee enae Ponitur, quomoap inlelltgatur. 121. 1. Eitredi non perminitur factum defuncri impugna. 7 6 2 7 ꝙ. 6 I 2 Homicidis& ali. qni enormia delicta commiſerunr Alults SDndal,a concedi non deber. Wli hoclocum huabearts 119. 2. 129. J. Movoris appellartone comprehenaituromne id, quod exercitium Iurlsdictionls Te/picit. 170.1. Hoſpitalia genſentur Iſé loca pia,& deſtinatumbh. S„aâ pium vſum deſtinatum cen ſemr. 749. 1. Eſi etiam ſeruanda mdes eil,& ſecuritas data. J. 2. ahn Hanane, Adaeruee quæ bic adhilen. rur. J. A quode enit per relarionuem ad aliud aictrur ver ineſſé in referenre. 495. J. Iminemorialu praſcriptio nunquam, remona, ſabla- ta vel incluſa æeéſerun 164,1. 4 LePe bel⸗ fuatti 4u ſicurt Iuris aut naturæ impe- 206.2. dAiunt obligationen. Seruenle non tota lege Vel conuentione penſhecta, na aliqua eius particula prapoſita iudicarevel eeoſhonaene 7.2. In clatus nou est lotus neg, coniecturis 2esue decla- rationi. 103.. In conrractihus nominatis dsſſunte auſſa etiamft nali non ceſſat eſſectus. 702. 1. In aubio omnes courractus 7 regibus 72 ue principibus iniri, cenſenrur initi nomine Aiguitarb. 90.,1. In dubio tempore licilo„ potikus, qudi ilicito aliquid factum bræſumirur. T94.N. Inalubtrari& clari urws est prindpem omnia ili, quæ lurus pofitiui ſunt eriam fine cauſſaaliqua rollere poſſe. 76. 1. Saie ad wuum Fiuem nan nperaunmn in contra gium. 27. 2. Anfeériores iudices ſaluum condaktum cncedere pſ. JI. T. ſunt ex couſuetudine 2 ers eniprione. gf. Lufidum ſtabile non est. In inſtrumento omiſſum preſunirr non fuſſ 4. dtum inter Parres. 72.1. Un iudicem ordinarium Daccs, non rect? eppibmie Tu⁵l. 6 4. 2. I udicis Ius actoris pvaiſtmneme 3 inprimus inſRi- ciendum eit. 740. 2. In mixris ſenper id quoa huwniin e1 ineiatun. 120.1 m omni dl ihpoß tione id quod principaliter agiturat. rendendum, ſetundum illud de rota di Ahua riout iud'icandum. Dweommil- 7 4 7. 2 86 8 4 1 5 J. 2. g. T. ſerwi nexn npe. 2 endene je arrrdd gencdh uniuhini deler aprächune: ſmil uin denon⸗ an zerf cuſ Whſas G an Rann ſmn ui w en ben Index. Siclan pomuibus altilus& pactus pro expreſſo habetur . calalan,„ caſas oiniſſus, ſi veriſimile est, quod contraben- „ A 1„ 2 Lelas ann A res eæxpreſiſſent, ſi de eo Tulſſent Sinenn 1 8 J. 4 N⸗ In præſcriptione luris patronatus ſecundum verio- rem DD. ſententiam nitulus non requiritur. ddis. 5, 4 Tn G. uma. 107. 7. . 95 n 9 6 3 4. 1Vnautla Cnaui 8 Iarumentum prolat ſuor limires. 72. 1. 1 Hacla⸗ 2 Inter prælatbs eccleſtaflicos ratione rerum eccleßzæ & Duces ratione rerum Ducatus euidens esr diſferentia. 49. 2. mterdittum nunquam habet lotum, quando ſæbdi- uia cenſen 1al 2f 13— us ntradtir Japeriori, ſed cnféèſſöria vrilis cha in mei, vel okium iudicts. 7. 2. Rian femandehu. Wuerpretario amnis quæ verbus non conueniz vel re- — Naerei 9 fragatur vechctenda esT. Tor. 2. Iueruenicnte probibitione& reſihtentia ſabſecura pomodam ſcientiz& patientia omnia quæ ſänt meræ fatulrarä præſcribantur. 100. 1. ſ Tr qui ſientiam habet iurts alieni vel rei altenæ ai- carur eſſe in mala fide. 770. 2. Jeu nfemate E qui eit in mala Fide nulla præſcriprione iurus ſe xiulu irelngii 3 S. 774. 3 A„ Ama qui babet merum& mixtum imperiam, de bu Teltucdaſe cenſen. , Niudtiane Sakclain . denit per relatiuun al 4 quæ‿ ſuit meri mixri Imperqj,& ſic de nego- Wr magnu ſtatuta condere poreit. T. 1. ugaliehen. Pauius non inrerest ub agendo repelli, nec ullo mo- neu Taldſege Waamp ab audini vel admirti deber. er. aliqua eius pamiaun V hia&r ſtcwri, ſunz dictiones fimilitudinariæ oↄmni- udere. moaam fimilitadinem denorantes. 9. 2. nan eit lausaeg a Qaer orainarius poreft Alcs cauſſàm delegate reſer- Kara ſibi coenoſcendi& ſentenrianal poteſtaré. * 1 1 8 4. 4 4 llia facti æqus ſiur hin 9. ackilus nominuti ajni FI. 1. . 2 J... 4 7 eeneureftda Waex ſericke zenerur ſeruare ordinem iudiciorum 9 4.8. 4 om Te. cuutralu iei Praſer. Plitin. 67. I. tixenſeuturuiij mut EWder tudicans coutra ommuanem opiniouenm, im- empere lananupſx Dozeun Pr-emirun 1145. 2 4 c facit lrem fuam. ibidéim. Tam nin. au G& dan Eueis mdex cauſſc principalis non tantan Poréſt ſed cogi- 7 ¹ e Taru„cſiu, fauu alu ur cxamen teltium in alia prouincia degenti- um magiſtratui illius loci, in quo degunt com- en doſſe mirtere. 1 6. 2. e ee, ad das uaex eriamſi iurer ſeuritatem bannitonon ramen n. nun onetur ſeruare ſecundam Baldum. F. 1. r uauianſaum 9 Mdexinuitam pariem ad compromittendum com- Nex Gn zetudn 7 1 peller⸗ nbn potcest. a... I. 64ℳ euunest 1 Tudices iubenrur Iſſé contenti ſwis ſtipendoms. 67. 2. „ AN....... umenti ansem AM Kalici orainario quando cauſſu commitritur non in- b uueneau reltigitur eius urssaicitis alrerata, ſed excitata. mm unue uA enadueums,,. 75 udii licet ſupplere quvd deeit aauocarts. 190. 1. af. un nuſus Qadicium Cameræ quam larisdictionem balear. 1 Fas* 2 1 3 0 1e a Wamenkum non ad plus extenaitur, quam virtus ferhe Promiſstonis zi aalnærer 242, 1. 13 1)A.. 3 4 4 eu 7 Rraun 2en Mcirar peierareßi ex cauſſus conteſſu de- dißtoftune 2400 Fetir iuarame ntum.. J. 2. ndun,. ane e. ut nudl'and, Iuratam promißionem non ſemanti altera pars quo- què uon tenetur ſeruare luramenlum ex eodem conrtradtu. Go. T. lureè ſuo Vrens non viderur dolo facere. J5. 2. Ture permittente factum licitè factum& iuſte dici- tur. 227 2. Turi publico renunciari nequir. 770. 1. Iuris error non prodeit in vſucapionibus vel praſcri- tionib"ua„rarnrn.. v. lurus cauſſa murata ipſum Ius muralur. 121.2. Wruzditlio praſéribi& præſcriptrone acquiri poreff. 6. 254. 7. 2. lurtsdictio merum& mixtum imperium præſcribi vel præſériptione achuiri poſiunr. 91. 2. ““ 22 2. Turisdictio merum es mi vrum imperium contra in- Feriores à ſammo principe acquiritur praſgri- Prione communi nempè longi temporis. 9. 2. b 24. 2. Iurudictio acquiſita per præſcriprionem in dlubio cenſetur acquiſita priuatiad ad maiorem. 9. 7. ““ 1 120. 7. Iurisdictio irem merum cb mixrum Imperium ſga- cio illius temports cuius in contrartum memo- ria non eæxtat præſribitur. 136. 2. Turkzaidtio merum E mixtum imperium alicui con- csſſa reſpectu concedenrls inrelliguntarconceſſa non eumulatiuè ſed priugtiueè. 2 J. 2. uruziaictione ettam mplicitr conceſſa non tantum lurudiclio ſhmplex, ſed& merum& mixtam ei perium couttſſum inrelligituar. 7,9.. Turudictione omnimoda conceſſa abſqemni dubio in Acciptenrem etiam merum& mixran imperi- um travgfertur. 7. 2. Qruaictione plena vel pleniſima conceſſu conleſe fum eit meium& mixium imperium. 119. 1. Turuaickionts ſuæ metas excedenri parere nemo co- gitur. 727.2. b Ius uiuile quoallibet tam per priuviloagium. qudn per Aliudl ius tiuile rolli& abrogari porest. 115. 2. Tus limttatum extra limites ſuos exrendi minimè aebet. 7IrI. 2. Ius diſtranai non conuenir ei, cui non comperit ius adminiftrandd.ʒ 74. 2. Ius paſcendi præſcrili poreit. 21. 7. Ius aquæ dæcendæ ex aqua publica vel priuara&per fundum quog, alienum præſcrii poteſt. 21. 1. ms lignuandk in ſylua altena præſcribi poteit. 247 T. Tus capiendi malefactores in alieno territorio præ- ſcrili poteſt. 27. 7. Ius examinanai vel euocandi leſies eft ſpezies Iu- rudictionws&& pertinet ad lurlsdictionem. 91. 2. amittitur pernon vſum quadraginra anno- rum. tbidem. Tus præſenrandi ſequitur poſſeſſérem& non proprie- tariunm. 772171. Ius 77 Index. laus praſentandi comperir ei, qui eit in quaſi poſlef ſione Iuris patronatus, licet non apnureat quod ſit patronatus. 71. T. lus concedendi ſecuritarem ſeu faluum conauctum tompetit alicui ratione ſuperioritatts. 7.2. Jus eglitiuuam nullum aded firmum eficax& vali- aum eit, quin conſwetudine contraria rolli poſ⸗ jit. Sr. T. Jus noſtrum fiue holis competens, nobis ab'ſg. facto vel conſenſu noſtro aufetri non poteſt. 147.1. Ius parronatus ad omuss illos trauſit, ad quos he re- diras patroni tranfir. 777.2. lus patronatus præſcriptione acquiri non potesi f- cundum multorum D D. optnioner. 1709. 1. dus patronatus ex quibus proueniar. 12. 2. lus patronatus quomodo præſumatur& prubezur. 8 n. lus parrsnatus acquiritur non tantum fundatione, conftructione, Aotatione& rirulo vniueyſali, ſad etiam donationus titulo. 1—4. 2. lus patronatus non tantum zotum, ſed etiam pan iphius altera parte tetenta titulo donatiohnk, Fiue confeionus gratuitæ in alium trangferri poresl.„. e.7. lus patronatus clerisis ſiue locs religioſis etiam ab- que conſenſu Epiſcopi in ſolidum vel pro parte applicari poteit. b 100. J. lus parronatus praſcribitur gacio quadraginta an- norum. W 709. I. Jus partronatus etiam laico præſcribi potest. 102.2. Auſtus error habetur pro titulo. n.2. Ar 2 7 * 10 Laici ſunt incapaces rerum ſpiritualium. 144. 2. Laici de rebus ſpiritualibus nibil diſponere poſſanz. ö 74. 2. pbi hoc locum habeat. ibidem. Lapſas illius temporis, cwius in contrarium memo ria non extat obtinet vigorem conſtituti ſeu conceſdtonds. 7271. 1. 17 f. 2. 104. 2. & quidem principe factæ. Lat. 2. Lapſu temporis, cuius in contrarium memoria non extat obtinet vim rituli legitimè conſlituti. b 2. 1. 13 2. Lapſcus remporis immemorialis haberz vim padti ex- Pppreßi. 75 ½. 2. 73 7. 2. Lapſus temporis, cuius in contrarium memoria nen exlat ebtinet vim& autoritatem legis ſcri- P'lc. 722. 1. Lapſustemporis, cuius in contrarium memoria non exrat obtinet vigorem priuilegi, non quidem huuplicus, ſed expreß?C& certa ſientia conceſßsi. 722. T. 757. 2. Lapſus zemporis, cuius in contrarium memoria nen extat habetur pro veritate. 142. 1. 177.2. imo pro veritate ſimul& ſolenni priuilegis. 13. 2. Legitimatus ad quid tantum,& non ſimpliciien Ex Loquela hominis animus iudicatur Lapſuu, ſen poſſeſio vel quaſi illius tempori, wiu in contraritum memoria non extat omnem de- fectum ſappler& quod alioqui irritum, inua- lidum, nullum eit, firmat& validum efficir. b 722. 2. Lapſus illius temporis, cuius in zwurrarium memo- ria non extat, id quod alioquin impraſcripti. lile eit, ſeu præſcribi nequit præſcribit. 123.1. 700. 1. Per Lapſum immemorialzs temporw etiam feuda 1 preſcribuntur. 122. 2. 100. 1. Ex Lapſc longi zemporlts 10. Vel 20. aunorum, uiru- lus iuſius aduerſus ſcientem& patientem præ- ſumitur. 1 720. 2. Ea Lapſu 30. Vel ao. annorum etiam in s qua ſann magni præiudich nitulus iuſtus& legitimu praſumitur. 720.2. Laudum vox barbara quid ſignificet. 6. 2. Laudum ſiue ſententia neceſſariam halbet relatis- nem ad compromiſſum. 69. 1. Legata fiunt ex voluntate in teſtamento explicite Del per relationem ad aliam ſcripturam. 212. Legata non ſuni pars intégralts téſtamenti. 21.2. b quare? ibidem. Legata poſſunt relinqui in codicillus vel ab intéſta- 4 7 0 2 4 41 6 2 0 Lége. ſcire, eit non verla earum lenere, ſed vim at po'teſtatem, quæ ratione verbu prædominarur. 5 40. 7 6 propriè leginmatus dici non poteſt. 1932. Legirimè factum facienti nocere velobeſſe non tan. rum quo ad pæuam, damnum Cc. ſed nec vlb enodbo debet. 742J. I. Lex non aiſtinguit inter proprium& imprpriun compromiſſum, modò proprium ſir. Ff.. Libellus eit regulariter de ſubſtantia iudich. 406.2 arque ideo in iuaitio ipſo oſferenaus. 00. 3 Libellt Vis rora in actione conſiſlit. 177,1. Libello conformus debet eſſeé ſententia. imp.r. Lingua eit ruba cordis. 70]. 2. Loca publica, quæ etiam ſunt in Vſa, publico velur eft mare,& lurisdictio quog, in eus praſcribi poſſunt. 27. 1 Magiftratibus ſuperioribus permiſſum es auſſa Hecdtantes ad inferiorum magsftratuum cogiu 90. 2⸗ riosnem ad ſe auocare. Malefactores minores tam pullicam, qudàm priua. zam pacem ladunt ſaltem per indirectum vel in conſeqquentiam. 19. 1. Malos non corripere ſed fouere, æit aliosin diſcrimes adducere. J. 2. Mandæ 20.1 8 aug iuulefemis atrenuur aenennin diatuj RHna, ſu nn ſeen an ulii uu fuumi oennienäene del a eaahike c um. nim ſium venin 1 ſta e G ntiy fadkun vele einultun inpuen ulain lenine u¹ PMn nss,. muni⸗ uyraa auural, cnueni- kfllen Vhj 6 d qua can 4 yw G dſ nad, 7 ehaus fanten velenus g V 1 ꝛel jer nelanouen Tpusnn ſani pani Ne A Neubra ſaquuntur capur. Ainori erranti in iure 2u lenunnus 4e Keenenn— 8 in fuito.— 47.I. Madus, plennis hen, declarant mentem 6 in- Aanduun uen neumins r tempotu immemoriali.— Aube Höõl debent, eparari4„ capire.— 142. 7. eaircumferunt geſtanine tentionem allunm gerentivm. 969. 2. hurs certa omnibus eit dies verò eius incerta. J7. 2. Maorte vnius ex compromittentibus finitur compro- miſum, ſi, non fäcta hit heredum menhtio. 3. J. Vu facta venent, uuas tamen de nouo fieri prohi- lenaurr. 1. Vunttioaen 2ni5 6— ac ae enſionem rme Pr.. — pia easa aalrur. G Mare 25 Auiaua cauſſa iuris hmd ius muratur Aiun. non admitterentur. Nà Leuen, auſa Leeel Aicitur Aimatiua 190. 7. Nm 2u n ſevex, 2uin veon hen K vel ⸗ anvam 1 Viuere polſe. Nemo tenetur in aubin; ius ſun mbfeaſn relin- quere.. Nxn in alis une vel Alpare poteiiin quo wprehenſ bilis vel eApah eit has ae 15 ab eo est vnmiſſum. 177. 2. ven contra factum hu venire porest,. etiamſ 1 ilad Arn ber K 3—⸗ iure Rr ⁊ nullum. 7f J. I. 4 Neminm Eneun, funnmn vel ontrautum ſa unn anquam ſimulatum impugnvare. I. Nlil est quod dariori lumine fulgeat, Judm recta HFdes G& ohſeruantia in principe. ö9.. NVhi⸗ eit tam naturale ac conueniens lumanæ fdei, quam ſeruare fdem.O 3. wn curandum est, ex qua cauſſa vel nnd efectus 1 Palbemus.“ 7. 2- Wn⸗ entb nulla et Ahye&tin⸗ dur qualiza. 66. 2. WMvris exemtus nui priuilegiatus ſi ſi citetur non te- netur wnparete ad allegandum 2iuh nn Nuu Smiaeeel nouus princep⸗ deber halditus, in 70 hauu, quo Toperit, conſerunrvre. 53. 1. vulun eit maius menrtw noſtræ himoniamudm qualiras aſhedra. verborim 10 J. J. Nula lkcialts quid faciens vel praſumens exira id quod ad In lius Be.. dmim e præ- tzudicar. n.. 5 2 1 v“ 6 0 6 “ 8 3 2 5— 8„ girati⸗ nee vp7ke e7, ,. Pee., ga 1e nnn rranfit ad bereKem¼. 18 nec ex u midem 14. 1õ5 N. 0 us requirens ex enſas in Aulio re w 3 6« dx Neaeſtralu, eauſſa nalatemiuunuun que⸗ 8 e 4 9 ds e 11 2,7zä. . 3 pabtun vnius ʒeuleiier nen, non nocer. b Lan⸗ preſumiter ignorare priuilegia HGecialia er- 4 ahenuaane poßtea ſecura du⸗ ſhe, te 4⁰ arraur, ls quilibe Larauenem eernie Aenbra famulanzur capiti,& vr numen ſeruili hi⸗ muande von ſaer neps ga 92 mi⸗ veus 22r 1773. 4. 143. 2. jungi vice duorum. 64 2. Ofücialis faciens vel proſumens aunudee exra 4 quod ad haun la, Hectat a f 2 zudicat. I onneu diir eulil exapir. raſumitur ab eo, d a hnbe⸗ k. 44 odende rars[auemegu. vdana. obriner. “ 77 2. ovenſ due incom noda, hee„ etian amnuda& lucrum ſent: re deber. v 792. 2. Ona³ Deahaa, cirta ea meim e luere 2 hn 2— onnu quæ wauubu A bnn eeuun ulen mo- ab tenenda eit, vel lſequendæ. 4 Opinionæ⸗ dmmuni in conſulenab e egulariter, recedere; nonlicer. 2⸗ 2. exenudumas cuius inrereit. —— Padtai iu 8 iran ſunt. Padtaa omnia& dauſal⸗ ſunr„ contractut. 6 3. 2. Padlio 2 nomen generi zonrtinen, ſub ſe omnes antradta, 2e e omues es eſha, Aici au 66. 7. 4 ꝛaaen umue nann ndunas, non nocer. 147. J. TT. r. ram pen 4 mncelet Lanuen mul. ritudinem ne go- ciorum. 2. 4. Paria ſanr extra eitarium. R20 baun, Ne ex- emtunm. 36. 7. Pars faciens: v'el npedien, ne 2 eennan ex pro- miſſs deuentatur æque incidir in panam csm- Promie acſiſententiæ nn ſtetiſſet... au finu aſuli er, 7 ee d, Teanwm a 2e 3 Awen 4 paunts de Filijs adse Eroueue un I aleeaee 7 S. I. vear lleas 44 fauurabils e pnopꝛer eam couſer. 3 Aandam ab omnilus egulu! uris communi ne æeditur. 27.z.. nenaêt lite wel opellatione eriam quilile: ſaam Poſſe 2 Onem continuare porest. 177. 2. Peremonus rerminus quandb alicui conſtur unus eit ad agendam, 60 lapſ non modꝰ non auditur, ſaa: zure uo exadz.. 29.1. ꝛenariun ꝛeeu,wae, aun per mitritur fine ddlo. 3 19. 2. nemiſf genere mualiler Hedes permiſſa viderur nihi probibira inueniatur. 34... Pan non deber eęreai meras delicti nec ſee Olrerius exrendere, qudm delictum ſe extendit.„3. 1. 4 Pœund 1 Pæna qua punitur delinquenneadem puniendus ve nit, qui punire eum poteit& non punirt. 8 J. 2. Poſſeſbio vel quaſi illius temporis, cuius in contrari- um memoria non extat, haler vum wontractus. 1 T27. 2. 704.2. Poſſeſcio quælibet præſumitur legitima. 773.2. Poſſéſlis 30. annorum praſumitur pro ſe habere iuſli- tiam pramanentem. 774.1. Poſſeſßio vel quaſi Iurupatronatus per vnicum tan tum actum, nempe præſentattonem quæ eſſe- ctum ſortita eit acquiritur. 1)4. 2. Poſſeftiolius remporu cuiuin contrarium memorla non extat habet vim contractus. 76/ i. 2. obrinet vigorem conftituti fiue conceſtionu fa- iæ à principe. 26 J. I. Halbet vim pacti expreſßst. 76 7. I. Cinflramenti publici. 8 ibidenn. halet vim iuſtrumenti publici& conſtitutio- nus factæ conſenſu partium. 76. 1. Poſſunt verbum, liberam voluntatem& non neceſ Fratem denotatä. 99. 7. vli hoc locum habedr.„. 2. Poſſeßionem rei alicuius violenter occupaus omni iure quod in ipſa re habet priuatur. 172.2. zli hoc locum habeat? 737.7. Pyælatus non eit dominus eccleſiæ, ne, rerum vccle- Naflicarum ſed procurator F7. 2. afrmilarur TutoriA³. 2. Præſentatio eit fructus patronarur. 1709. 1. kad non toralG. Vlidem. Praeſcriprio immemorialis plus pperatur quam pa- ctum. T2r. 2. Praſcriptio immemorialis nunquam remora, ſubla- a vel excluſa legitur. 123. 1. 10 4.I. Praſcriptio vniuerſalis ſeu luris Vniuerſalis exten aitur tam quo ad actus quam quo ad perſonas. 737. T. Præſcriptio facti est,& in falto conſqtit, aeoqte non preſumitur ſedab aleegante probari deber. 770. 2. Praſeriprio vi procedat oportet bonam fidem adeſſe Vn initio. 1. 2. Praæſcriprio tanti temporis, guius initi non extat memoria æquiparatur priutlegio. J2. T. Praſcriptio 3o.annorum intetrumpitur per ſolam ci- rtartonem. 7)I. 2. eriamſt illa fit vnica uon peremtoria. ibidem. Præſumitur quis ſcire, quod ſcire debet, acinquire- re tenetur nec ignorautiæ allsgatio attenditur. . 794. TI. Praſumtio negatiua vi firmior afhirmutiuæ præfetri deber. 1796. 7. Præſumtio pro valiaitate acus tam est efcax, vr omnes alias præſumtiones ſuperare dtéatur. 797. 1. Praſumtio ae lona fide& integritate cum primus in is locum habet, qui ſaut dignitate& authuri. rzate pradtti. 193. 2. G in ſhecie de nobilitate. ibidem. Pneſumrio lurus eil probatio euidens. 144. 2. mauife ſla. Parezs. ndaubttata. liquida. iquidiſtima. dwciatſuma. vo veritate baberunrr. C ſufhcit ad reportandam victoriam. 14 Preſumrio luris eum pro quo militat ab onere pro- bandi releuat, iluaque ad alium transfert. 1 r. Praſumitio ſgecialis derogat generali. 797.2. Præſamtiones naturales preualent accidentalibus. 190. 2. Praſumrioner plures paucioribus anteferendeæ. 1961 Praſumriones auæ ſimul iuncta plenam probatio- nem facere videntur. 14. 1. Praſumuiones ille potiores ſunt& alis antepaui de- ha bent quæ ad lus commune quam proximè acce- dunt. 797.T. ex Præſumtione tam leginqulm hominis peruenitur ad defintriuam non tantum in ciuili cauſſa- Derum etiam in criminali. 141.7. Preſamtioni luri ſtatur quapdo veritas aliten HPabere nequir. 144.1. Præſumendum eit hoc factam eſſe quod luri conſen taneum e⁴l. 193.2. Praſumenaum non eit aliquem ſoluere velle indebi- tum. 8 1957.. Præſumendum eit id quod facit pro paliditaut ACtus. b Princeps non est dominus contractuum nec priuile glorum alb autectſſöribus conceſſörum. 1.† Princeps debet fidem ſeruare. 177 Princeps inferior non poteſt reuocare privilegiadſe vel anteceſſoribus data. 75.2. 37.f. Princeps omnia illa, quæ luris poſiriui ſuni etium ſi ne cauſſa aliqua tollere poteſt. 7.1. Princeps paciſcendo vel contrahends obligationen inir ſicur homo prikatus,& vritur lure comma- ni. 71.2. Princeps in contractibus ſuis vtitur Iure commun, eo nempe Iure, quo Vtuntur priuati. 97. I. C conſideratur vi priuatus. ibidem. & præcisè obligatur ex ſuo contractu. 9.1. Printeps non modab ius quæſitum, Verum etiam iu quærendum alteri ex contractu tollere nequls. 4— 9].I. Princeps ei uſque ſucceſſores ex contractu& eunceſii one principur ipſius obligantur, tam mediatè. qudùm immeqdiiatè. b 91. 2. Princeps qui priuilegium conceſſit, rægulariter ilud interpretari poteii. 197.7* Prlu- 197. J. 8 at 3 F unpmmudl atm lſe ynuuileguu 4 au us urn vyltuu uuriuitguum tel lagutaten ha damn auny geitan. inuna, quein, inaietjer viam- nuuliet alteriu! eiren, euntracte eunauiſu que ſun thuuſahchener diiclaiſanè inter Vnſen ninaxen. V d cckaufern Vm unguſen lacun 4 3, e pradun äha. mn ſgecie 4 4 22 wnues, n maufße a Parem. tnaubinan, uquide 4nus 4 ma laad'ſem, Po verinneha C ſafiara am lio ſgecialis êman Teuer naturale Neu: vener pluns zaurinlua ones duæ fimul une 4 facere videnm nanerile natimatntih Inquc adus unnux ua ur. nrinne tn keünm 4/ Itisam vou unun. rweriam ftn crimna eui lurs flatur uas ere nequit. b endam eit hocfahm ſu bermeſt. endum nuneitlnenſe m. eeudam eff 3 auſu 84 A. „un ell umins uni rran d aute uſ 4 vatletfem femar ryfer'ornuu fulèt nan e nlus daus „ mnitecsſoria mvis l“ ſus luuuj misd 6 Index. Srinceps concedens regalia generaliter vel ſemplici- ver intelligitur conceſßiſſé omnia regalia, quæ ipſe haluir. r. 1. Erinceps eæ cntradtu ſuo perinde vi priuatus qwili- Bet inauflinctè obligatur, ſine ille contractus cum ſubditorfiue cum non ſubairo celebratus fa- erir. 704. 2. Princeps eriam ſupremus& ſuperiorem non dAgno- fieus, ius quæſitum præſcriptione vel alio reme- alo luris ciuilus tollere vel auſerre uon potest. 4 74G. 2. Princeps licet ſolutur ſii legibus, non tamen legibus antractus ſolutus eſsrn. b 9.. Princeps nouus aeber ſubdiros in es Fatu, qus repe- iui couſeraurere. 2 InPiindipempoteit compmmitti, tanquam n arli- rrum, imò ipſe parres cogere poreſſ.. 2. Piincipem auferre poſſe priuilegium non Vimpliciter verum. 22. 2. Principes ſeculares rogalem dignitatem perperuam abentes,ea quæ luris poſitiui ſuntitan per ſta- utum quam priuilegium tollere poſſunt. S.I. Pmnipes regalem dignitarem habentes, ea quæ ad ordenationem iwdich ſpedtant, murare Poſſunr. 8 re Principis conceſto omnus, quæin contractum tranſ iuit, vel facta eit per viam contracttus, eir irre- Kowuubts.s“⁶,/,“ 94. 2. Principu vel cuiuflibet alterius babenru legus con- dAende poreſtatem, contractas oblinent vim le- u. 94J. 2. Principir voluntas in iſis quæ ſunt luris poſtiriui pro atioue C& cauſſa habetur. f. Principu beneficia latiſtimꝰ interpretanda ſunt, et- Iai çenrIaA Ipſam Pnnctpem. 7. 1. Principu ſammi ſolius estauferre priuilegia à ſe con- ceſſa. 77. 7. Frincipi ſuperiorem recognoſcenti nullo mbdb per- mirrituy priuilegium ſaum alteri etiam ſabai- o conceſſum reuocare.„4. 2. Principi an licea: priuilegium reuocarer. 10 5. 2. 1 799. 2. Priuilegium generaliter&inaiftinte loquens ge- neraliter intelligendum nec A nobi Achinguen dum eft. 4*. 7. Priuilegium forrius es quam ſimplex preſeriptio. b b* 242. 2. Sriuilegium quoalliber in præixaicium concedenris latiſßima interpretandum eit. 90. 2. Priuilegium non rollitur Der lus commune, ne; per aliua priuilegium, niſi de hoc expreßè fiat men- 770. 5. 2. Priuilegium fauorabile lariſimè interpretari de- er. 91. T. Prinilegiam mpetens ciuitati est reſBectu illius Tiuirtatls ius publicum. 779. I. Priuileęiam de ſui narura est Ferictè interpretan- dum. 7,9. 2. Priuilegium& beneficium printipis Aiſferunt. 20.1. Priuwilegium quod ſapi: beneflcium latiſimeè inter pretandum eit. 91. T. Priailegium cnceſſum ſaldito regulariter poteit iterum reuocari. 22. 7. Priuileglum omne ita intelligendum eit, vtadaat aliquid luri communi, darqque Vltra Iuris m- munds Aiſpoſitionem aliquid opererur. g1. 1. Etiuilegium vniuerfale ſeu ius Vniuerfale reſpici- erPer coulrauenlionem particularem ſeu con- Trakentiones particulares non namirtrtrur. b e. r. Prixilegium conceſſun ber contrauentionem, vela- ctum contrariun nonnunqam amirtttar. 92.1. quibus caſibus hoc fiarꝰ H2 r. Priuilegium conceſſum ciuitari per actum contra- ium Aſingalaribustiuilas factum vel praſum- tum nunquam tollitur. b 92. 2. Priailegiam per abuſum amittitar. 92. 2. quatenus bæt regula proceqar. 973. 1. Eniuile gium alitui conceſſum propter benemerira Prætextu abuſus vel inugratitudiuus non amit- Tllur. 92. 2. Prixvilegium penitus extinctaum& amiſſum, per praſcriptionem perinae, imòb facilius recupera- ri potcst ſicut iludde nouo præaſcriptione acqui- ri potuiſſe.„ 4. 1J. Etiuilsginm conceſſum proprecio fiue Petunia aur fi- zutli reuocari non poresft.„. 2. Priuilegium conceſſum alicui bropter merita nen eſt reuvcalile.. 2. Eriuilegium conceſſüm non ſuldito au æeuolari pof har.. 709. I. Priuilegia conceſſa ciuitatibus praſumuntur perpe- Tualia& realta. 8 92. 2. Priuilégia ae ſwi natura perpetua non poſſunt reus- cari. b 52. 1. Priuilegia regicientia publicam vrilitarem lariſa- mè deben: inrerpietam. b r. 1. Priuilegia principum qum taveant Wwra conceden tium debent latiſsimo intenpreruri. 29. 2. Priuilegia omnla ita intetpretari debenr, ne ſint fuperuacua, ſed vi aliquid operevrur. 91. 7. Priailéęia cenfrmata per Pepam vel Imperatorem inféerior concedens eiusul urcéſſor iurerpretari ne quir. 7006. 1. In Priuileg orario indefinita æquspoller zntuerſa- li. Jf. 2. 26. 2. Priuilegiatus non poteſt vri prixilegio tanzra illum inui tum" à quo habet priuilegium. 72. 2. Prolario quæ jit per canféſionem ædutpoller illi pro- Larioni, quæ fit per inſtrumentum pullicum. T4+. e. Probativ nulla eit elarior, quam quæ fr viuæ ocu oraculo. 7476. 1. Probatio quæ fit per præſumxiones eeui pollcr inſeru- mento publico. 7.4. 2. f 5. F e. — 8 1 8 4 8 8 3 1 1 4 1 “ ¹ “ 4 1 Index. Promibio geueralis ſeu tenctſßiio generaliter præiu- aunr. F.P. I. 130. I. promiſiones vel contractus principum ſunt lon 92 fartiores& hirmiotes legibus iplius principus. 94. 2. pypnunciaris arkitri verè diciturſententia. 64.2. cvnſuetuaine vero Laudum disitur, ibid. PDroprietale⸗ iurium incorporalium vel iurisdiciio- num& fimilium apud plures polest oſſé in ſoli- urwr„. Propter præſentiam iudicu omnis faus dolus& me- rus céſſare cenſentur. 195. 2. Prouinciæ appellatione omprebenditur vnaquæg giuitas habens merum& maxzum imperium&c. d. 7. Prouiſis escleſiæ eit loco dolls eccle ſid, imo ipſa aos. 72.2. Qualibe: res eriam penitus extincta reparatur acredentibus ilus, quibus inreruenientilus de nbuo accuiri Vel extrui poterni. 4.1. Qaando vns tempore plura geruntur, tunc vnus attus præſumitur geri contemplatione alterius. 4 G. 2. Quando vnum adequatur alteri, omnis Virtus- mulsque qualitas arque natura rei, ad quam fit aæquatio imbuitur ei, cui adæquatur 99.2.124.2. Qui in alienum immitit falcem praſumitur facere mala fide. 2281. Qui aiſfert litem aut moaum dat, is non dicitur de- ſiitiſſe aut renunciaſſe. m. Qui aliquid facit iure permittente alteri non facir iniuriam. er. n. neque infert fraudem.. J. QLui aliquia lege permittente facit ‚ ei nulla debez moueri controuerſin. ee. ine: ſpeciem donationu& pro donatione ba- neque contra eum agi poteſt. ibidem. berur. 8 b 1744.1. Quiaquid quhibile efi priuilegio, ilud quoque quæ. Renunciatio ſiue remißio hui iurss nen præſumitur libile éit conſuetudine& præaſcriptione. 21.2. 147.1. Quicquid ſiatutum eit ſiue iuru in principali, illud Juoque flatutum eit& iuris in acteſſöris& habetur pro ſpecificato., Z2. Quilibes widetur ſibi& fuis heredibus prapexiſſe. g.7. Quilibet ram racitè qudm expreſee renunciate po- . edi Gs, quæ in fauorem ſuum introausta ſunr. 7101. T. b Quod ex cvnceſßſisne principis fieri poreſt, fimiliter etiam ex conſuetudine& præſcriptione fieri oreſt. J. J. Quod oculari ſenſzi ſaliſcitur,& naturali ratione percipirur, alia lege probandum non eit. 6 2 2 7 3 Quod inftrumentum non cantat, nos etiam non al- cere debemus. 774.2 Ragule tanquam iuri expreſſö ſemper inſtendan Quod non expreſ'è conuénit relinquitur digofitiani zuruts commungw. b b 92. 2. Quoa priuilegium& contractus non dicit,& ver. us contractus& priuilegy expoſitum non eit, nec nos dicere wel aſſirmare debemus. 701.2. Quodiure permittente fir, licitè& iuſte fieri cen 124. T. ketur Regalia vel reſeruata ſuut meri& mixri imperi. 716. 7. Reges& principes eccleſlarum firarum in ſuo terri- vorto ius patronatus babere praſumuniur 1 42. 2. Reipublicæ intereſt vs delicta puniantut. f.z. Relario tam generalis, qudm ſpecialis reſtringitur ad ipſum relatum. 449. 2. Relatio quoties fit ad aliquid de præteriio de quo conſtar fit reſtrictio ad ipſum relatum. 47.. Relatio per quam actus deſtruitur non admixtitur. Relatio intelligitur cum omnilus ſuis qualitatibus Relatum non eit idem um eo, quod refert. 494. Relatum ineſt referenti cum omnibus juu qualitati- bus. 100. J. I4. 2. Remiſio ſiue renunciatio iurus patronatus laicu et- iam compatrono fieri nequit, niſi cum conſen ſum epiſcopi,& aliter facta viribus tantt 9 T. Renunciatio ſeu remiſio, donatio ſiue trauſlatio iu ris patronatus etiam ritè& legitimè fadia ſus ceſſaribus non nocet neq præiuaicat. 149.3 Renunciatio ſeu remißio iuris alicui competenlis 2b- Reo permiſſum est pluribus aiuerſir exceptionibus Vti. 199.1. In Reo tantum beneficium et vtendi diuexſis exte- prionibus, vr etiam ontrariæ eſlé pefint Res inter alias acta alus von praiadicat. 46,3. Res ſacræ etiam moliles alienari& transferi nun poſſunt. 7S1.I Res mobiles licer ſacra non ſint alienari non poſſun b 2 I. 1. Res moliles ecclefiarum etiam facræ cauſſu pietauu zure permirrente alienari poſſunr. 171. 1. Reſciſßiio coutractus vel repetilio non facilè conce- Airur proprer non folutum precium: ſed ex tauſ ſa permittitur. 77.2. S. Sacri- 1 ein ſi lait a nituur a omnilu m naitinyerut. im ſa jerene ian ilet enam e 1 vits anedi in:en am geeme. nitfahm quidij Nauer, nueß hom nun aunate alrun Aünaſenulta ſa 8. uu lacitaror 7 Luuan gen 1 d S. eacnadkan. enchn— Nau dicenee ch Facrilegus eit, qui legitimi magiftratus mandati e pemu mmeen Clegibus iuſtus non obrewperar. 157. 2. er ain Saluus conauctaus vel conductus vel ſecuritas an ſer b uanda malefactorilus. F. r. Saluus conduttus quibus non concedenqus. 119.2. A Soalaus conductus nceſſus iniuſee& in caſibus a iu- re non permißius ſecunaum quosdam D D. erua- del, dfenaata ſi antgx, n 2azecs 3 3 7. 2. Verior altorum ſententia. 724. 1. Nrinape, ecclée Falaus conductus in quibusdam cafibus dari delin- 2 44g Patranauu ban quenribus Hbn poteſt. 719. 2. 6 ſed illu probibirio eſt iuris poſitiui. Fr3. 2. anqaam iun b itaque tolli& abrogari potef. 117. 2. eana an„ Salud conductu zaa Dhuuzſan, ſola pin eintenſ unduiiean,. voluntas& pro cauſſa iuſta babetur 71311. n geueralu, a-* Saluam cnductum ſiue ſecuritatem qui& quomo- ſam felanan a dare poſinr. 773. 7. aaties fit ad ünaun Salaum conauctum concedere, eſt meri imper,& 1 qui non balet merum imperium ſecuritatem arft rkndu 1 V u 44 ſaluum conductum aerae ſaan poteit. er qeam altu doſmua—* 5 727. 1. Saluam ondactam qui licire cncedere poſcint. ateliginr am muug 4. 2.)7I. T. 4 SFaandalum vt euitetur ab omnilus ragulis iuru re- naveft idem amaut craditar. e,. iueff wfereun ananbt Securiras verlum, qutid importer. a. Securitas principe ſeu perſona publita conceſſa ſue renunciatis imſm bannito ſeruari debet eriam extra rerrirorium Aeamasnn ausdt. 4..2 ſapn„G dlie an Seaujitas non pores concedi in territoris alieno er- 2 iam tempore guerræ.„3. z. emmiſt anuuut Securitate data malefactori quid intelligatur. y. L. „ 2„ aheſes eneh 16 Securitatem concedere poreſt homiciau ſolus prin- V etiau mn 3.. 7714 atruualus u, ps, aul Jul in ciuitate obtinet prtuc parum hubuaun natrei 1 4 T 4. 4 2.⸗ etie ſeu bqhun⸗ Sedandi zumulru cauſſa multa fiunr. er r. er Hecien dênauzu H 7„ Seditione plectendt incitatores ſiue capita tumal. d. far. ga u mu. TB. II. T. nio ſu eniſatmn genzentia dele⸗ le conformi libelldo. 277z.,. Sententia non onformis libello, lara nempe ſuper ſe 35 Mnia dei Alare, vel er diuerſa cauſſa, aut per allum modam, quam fuit actum, Penſe& ipſo iure umei 3 nulla e. T7. F. Imtan vehmn uns Heruare ſidem conuenit lumanæ fidei. 22 7. uibu, T Feruitus Tei ſacreimponi non poteſt 72. 2. Akud 1n 3 Shua Aitio omnimodam ſimilitudinem& in ſul- „ AIN4 la Ahanl Nanria co in quankttare imporrat. 99. 2. tetiane Sine ſubſtanria rerum eccleſiæ inſeruiri non poreit. e, eeee. 18 lat/6 Specialis praſumptio derogar generalt. 797.2. 4 3 Tuæ Speciali nota diona ſunt, ea ſi omirgantar, ha- e⸗ ecdcium A 7 Lenrur pro neglectis. 20. F. rmuttenl3 Syiritualia ſiue 7uriſaictio ſiritualu vel cognitio 3 NO aauſſarum Piritualium à laicis neg, poßiden, pnpter b neg praſcrili poſlunr. 246. 1. quand hoc non proedan? idem. Speliato neque interdicto vnde vui nedq reme dio ca- nonds redintegrandæ agere permiititur, quan- do poft Koliationem factam dominium rei vel iurus ſgoliatori acquiſirum fuir. 2776 1. Spoliatus ante omnia refliruendus est. 773. I. Sraturum probibens quæcung bona hiue molilia ſiue immobilia in extraucos transferri eriam iura C& actiones mplectitur. Jo. 1. Stultiria porius præſumitur, quam donatio. 144.2. Succe ſsort regulariter non permittirur priuilegium enceſſum A prædeceſſöre interpretari. 1as. 1. Saperior non poreit inbnbere infertori, ne ſita iuru- dictione Vrarur. 56. 2. Saperiori regulariter permittitur cauſſas ſiue lite⸗ ad inferiorum ognitionem pertinentes aus- care& aa ſuum forum retralere. 107. 2. in quibus principibus hac procedart. ilid Superioribus magiffratibus permiſſum eft cauſſas ſhe- cdtantes adinferiorum magihtratuum cogntrio- nem ad ſe auocare. 99. 2. Saſtinens incommoda& onera aelet etiam commo- doa& lucrum ſentire. 742. 2. Sarrogatum ſapit naturam eius in cuius locum ſur rogarur. 3 b b 12. 2. T. TZanro empore, cuias inir; non extat memaria len? præſcrituntur etiam regalia& omuia tura quæ Præſcribi non poſſunt ſinc priuilegio principu. J. 2. Tempus rauram, cuius initi non exrat memeria, balbetur loco tituli legitimad cunſtirurt. 23.1. TZerminus wnuentiaualis æquè peremtorius cit, ſi. cut termi nus legals. 26. 2. Teſamentum poteit eſſe ſine legaris. 7. 2. Téſles in criminalibus cauſui debent exa minari at rllo iudice, coram quò cauſſu Vertitur 4.2. 2- Toſtes nominati coram tali Iudice, eriamße in alia ciuitate domitilium halent, ramengenenrer comparere. b„. 2. Hex oſar Teſtes priuilegiaros eſſe, uc pro re- b Nlimonio penbilendo iuaiccm actedere teue- antur. T6. 7. Teſter nominari& producendi ſin alia prouindia degant, iudew zauſſc reſtium eorum examen commitrere potoſt di 2udic ſub auius inri ſali- ctione domicilium habent. FPE. r. Tallium aicta itaaccipienda ſunt, ne contrarieras ⁊ude ortatur. 790. 2. In Teſlium depoſitionibus aubqjs alhinqae proba- riomiluns interpretatio contra producentem Fe- gi deber. b 4 90. 2. Textui maou credendum eit qudm gloſſe. yd. 2. ZTitulas ex lapſu minoris temporis non aliter proba- Tur niſi de ſdientia& patientia æaver ari; f Aes fiar. I2 1. T. 7TA- l—–rüZe—— ——— ——y 8 4 8 ⁄ 1 1 4 3 4 1 1 1 4 4 4 1 C 4 4 1 . * 3 3 — 4 4 4 4 3 4 1 1 1 4 : 4 4 4 4 t ö 1 Index. Traufactio& compromiſſum ſi ſimul& ſemel facta fuerint idem ſunx. W.JZ.2. Tranſactio& promiſſum tendunt aà diuerſos fiues. b„7. 2. Trauſactio quælibet à lite præcedente Aeclaratio nem ſumit. 700. 2. Tranſactionibil aliud eit, qudm tranſitus quidam ſiue receſſuus ab actione. 466. 1. In Tranſactione vel pacto quanao expreſiè aicitur Luod etiam heredes ligare debeat, runc alio mo- ab exprimitur, quum tacitè incſt,& it obliga- tio manifeſta& pura. r. Turores nomine pupillorum aliquando& ſub diſlin- ctione poſſunt compromittere, auz ompromiſ ſum renouure. g7. 1. quomodo how procedat.„77. 7. 8 V. Vedtigalia pertineni ad tegalia. N16.2. Venal propriè aicitur cum agiiur Vr dominium& omue ius rransferaturin emtorem. 9.1. Verba permiſsiua nullam neceſtitatem important. Verba compromißi ſirictè accipienda ſunt. 36. 2. Verba preæteriti temporis rem perfectam ſigniftcant. b 79.1. verba vniuerſalia ſunt maioris eſſicaciæ& virtutus qadm verba generalig, 74. 2. 115. 2. 130. 2. emniag, comprebendunt quæ excogitari poſunt. *LXc. 2. Verba vti, ſicut, quemaamodum, omnimodam ſimi- lirudinem denbtaut.„ 2. Verba vniuerſalia adeò omniæ comprehendunt, vuit nulla perſonamullus caſus, nullus locus exceptus. Verla vniuerſalia in diſßoſirione aliqua poſita hoc gperantur, vt illa diſpoſitio comprehendat ea, atg ad ex extendaturiquæ alioqui in illa diſpo- Frtione non includerentur. Fo. 1. Verba deſeruiunt intentioni proferentis& ſecun- aum eam atcipi debent. 99. 2. Verba geminata multum operautur.. 7. & ſunt maioris eſſicaciæ. ibidem. aflendunt enixam& lartiſimam voluntatem. verba geminata non patiuntur aliquam reſtrictio- rem aiminutionem vel exceprtionem. 99. 2. comprehendunt omuia etiam dißimilia ex- Pre ſgus. t o. 2. etiam in ſolita. ibidem. Verba vniuenfalia geminata balent vim ſpecialis expreßionls, ſtue nominationls. 90. 2. Verba iu qualiber Aiſoſirione propriè intelligi necad fhignificationem impropriam detorqueri debenr. 143. 2. Verba ipſa potiſimum attendenda ſunt in tontracti. bus& pniuilegds. Jor. J. verba tam contractus quam priuilegij ſunt forma pſius. 2 101. 2. Verla obſcara in contraclibus non abeo qui prorulit ifta, ſed coutra eum interpretari debent. 1ot. Verla vniuerſalia geminatahiabent vim expreſio. nuis ſiue nominationts. 8772.2. Verlba omnilbus, vbig, vrriusque, ſuut verlba vniuer- ſalia. 17An. Ex Verlbu mens hominis intelligitur. 10. 2. Verbum plenum est vniuerſale. 733, 1. Veteri compromiſo FKaliquid in forma vel perſcha, Del qualitate adicitur, runc aliud vel nouum alicitur.. Z. Via publicaæ& iuriſaictio in illr inter regalia reſer⸗ m. 776.2. Vis rota libelli in actione cenſiftit. Ti.r. Viſitare qui poſint. 14.2. Viſtatio pro ſubaitorum ſalute& viilitate derico- rum aclocorum ſacroruin introducta eſt. 144. Viſrandi ius non competit ei, cui non compelit ius adminiſtranai. 14. 2. Vvahuæg, res de facili reuertitur& requcitur adſta- um priſtinum. 94 I. Sub Vniuerſali dictione comprehenduntur etiam maiora expreſs. 20,7. Sub Vniuerfalitus omnia includuntur, quamub in vno maior ſit ratio, qudm in alio. 9.¹ Eunius pactum regulariter alteri non nocet. I41.I. Vnius incluſio eſt alterius excluſio. eI.1. Vnuerſalts aiſpoftrio non tantum præſentia verum etiam futura comprehenalt. I.n ynus poteſi fungi, vice auorum quandi efficia nun ſunt rẽpuęuantid. 44 2. Voluntas non prolata verbis, ſed retevia in menle nihtl operatur. 70. 2. Voluntas bominis non tantum verbis ſed factis ex priuitur. T7. I. 25.2.27. 7. ... 4. 4 1 VFoluntas hominuir non præſamitur éſſe aliena A ver⸗ Pur, nec quicquam dicere quod non cogitauit. Spnr Voluntas hominis conſcftit in verlo, tanquam facies in ſgeculo. b e. I. De voluntatis declaratione quoties agitur veila Se minara ſeu trerata eriam eodem Iempore Sfo' lata, magis exuberantem voluntatenm Meu- dunr. Jank Pſasimmemoralbilis temporis baber ſe vi priuilegi- um expreſſum conceſſum ab Imperutote, qis vim halbet conflituti. 7.2. Vrilirarem pulblicam reſpiciens pium dicirur. 141-2. EINIS. Impenſis 33 3 54 82˙5 2 8 2 60 9 8 44 8 0 2 —— . 8 2 1 —₰ ◻ 54 pr ſabdiumn ſaleh 1½ Eͤ28 1 au 5 1 n ac locvrun ſunnnuna 1 ir us vau n aiatlraudi. 2 unn, reuerin ¹ 1k Ateriue pen mr de fauli arr ammleui 1 un 1 tartun veni alanierammn, tan res * *I4. Benmtnui un ₰ ſoperat 202 pmiara 916 dißhefine tjffaagi vir pnſfinun. aerfalt duckiane intexyreſu. erfalitas maior fit ratin elaſſo cſt 491 fer 2 7 1 4 4 e * — t— A —— uncdemn Ppriu! 140! un Ghdbecke KAlleſſoris A haicer —