. 4 8 —„ —— Liber Bibliothecae Academ 4 4 —————.˙˙—— ———y—— 2—. — 1096 publicae Senkenbergianace. 0. Rep. —y Ae —— „ „. —— ö G 1OHANNIS BORCNIOLTEN I. CTI. CLARISSIMI, ET IN INCLYTA ACA. b demia Iulia Iuridicæ facultatis uondam Ordinarij, IVRIS. 1 rime, tam Socleſi aſtic⸗ qunm., ciusle& ftudale cauſæ bertractantur. 1 — Acceſſemuns nleper Reſponſa aliorum IC totum, sbeodem G Auctore approbata.“ “ Nunc primùm cdita à STATIO 3a Er ROSTO. b CHIRNS. I. V. D. E I ATaDEnt IVLIAE PROFEESSORE PVBLICO, flio auctoris.“ 4 4 8 graii⸗ 9 pixilegi§. Cæſ. Vaic 24 anno⸗ eennee HELMAESTADII, Typis lacobi Lucij, impenſis herecdum Ludouici Brandes, Anno 1600. . Mkdkun ih nee u.-— ————— — 85 4 ℳ A 8) 84 4 4 eee.—— 2 3 d 1 ,23122, 8 4— 3 4 1* 4 7—— N 2— 4 8 8 1 3 3 1 4 1 2— VENENDNA 11IAS. GENE KROS18; NOBILISSIMIS ET à MPLISSIMIS VIh 18, DEGANO, SENIORIET RELIQVIS CAPITVLARIBVS A R- chiepilcopatus Magdeburgenſis, Dominis meis dementiſſi. 3 1 mis, Pittoais lutoribascolend. b b 5 uig ear olcht. alterdn Cerda, enlaulhe 3 xis nuncupatur. In Theoria duo quoque perpen⸗ duntur: aut enim ſimplex eſt& in nuda imagina⸗ tiua contemplatione conſiſtit: aut ſubti vVera quæ circa rerum ipſarum conſiderationem lis eſt& tota occupatur. Ad illam plærique perueniunt.. modo qui Iureconſultoruml libros inſpiciunt, quu licet quod rectum iuſtumque videant, vſu tamnpen quid bonumæquumque ſit minimè demonſtrant, SC ſicuti puella formæ pulchritudine decepta, ſpeculum quidem intuetur, imaginem quoque ſuam videt, non tamen quid ad aptè componen⸗ damforr rici licet formoſiſsimam Themidis ſpeciem, qua-⸗ ſt in ſpeculo conſpiciant, non tamen quid in ea Ludare Potilsimum debeant intelligunt, vmbra aam pertineat intelligit: ſichi noſtritheo⸗ 4. delectan 7 8 1 8 4 ¹ 8 1*.. .. P 8— 8.. 1 4* 3 .— 8 4 4. 3 5 4.— 8* 1. 3 delectantur, nonrebus ipſis. Necabhis excludo pr. æſtantiſsimos quoſque Iureconſultos Cutaci⸗ um, Donellum, Goueanum, Duarenum, Antoni⸗ 2 qui ingeni velocitate&præſtantia adducti inter⸗ dum aliquid quaſi in ſpeculo demonſtrant, quod ſiad vſum deducendum ſit, ne quidem hili eſſe vi⸗ deatur. Verborum diſceptationem intelligo, in qua qui nimium occupati ſunt, id agunt vt mul- tumagendo nihil agere videantur. Neque tamen culpohoc ſtudium, in quo& ipſe per annos verſa- tus ſum nonpaucos, ſed ideo hoc dico vt demon- ſtrem multo ſapientius illos agere, qui ad alteram de digniſsimi ſint. In praxiitidem duoconſide- randa ſunt, quorum alterum ad agentem ipfum, alterum ad tertium pertinet. Vtrumque tamen horum inviro bono& Iure conſulto vero requi-⸗ ro. Vix enim eſt vt mam vitam non fingat ſuam, alteri alicui quid iu⸗ ſtumæquumque ſit demonſtrare poſſit, Hinc iam 8 ofltuf qui ſecundum luſtitiæ nor-⸗ t demon- dalteram Hi enim ſi ſpecula erlæ quid nochlium 05, 4ll li⸗ terſecer⸗ zinde lau-⸗ conlide- m plum 3 0 quem paullo ante dixi Mei h, Quellum, ue tamen titiæ nol- 1 qpid ll⸗ oritut 6 Griturclubitatio,; danda ſit: Sane illanon mediocrem iucunditatem demum poſt cogitationes ic ſtatuo: Gu idemo Op ſolutum& bonum ſine Theoria eſſe nonpoſſe.„vt dai Theoriam cum praxi coniungunt perfectilua- riſconfulti eſſemihivideantur. Hauiuf nodlihodlie DEDICATONIA. heoria ne an praxis magislau⸗ & voluptatem adiunctam habet, vt mentem quaſi collapſam& animum curis kurbatum erigere& quaſiin integrumreſtituere poſsit: ſicut enimhor⸗ tum amcœniſsimum ingredientes, flores pulcherri-= b mos velut miracula DElconſpiciendo, animum triſtem erigere ſolent: ſic qui antiquorum Iuriſ- conſultorum, miraculi quos meritò locohabem, Celſi, Paulli, Papiniani diſertiſſi- mi& Africani ſubtiliſsimi, reſponſamentis lumine intuentur, homines non ſint, ſinon ſummam inde voluptatem capiant. moleſtias creet,&minorem requiem tribuat, ad Lcipub. tamen co. net. manus Philoſophus ait. Certé hæc conſide. anti amemo-⸗ mihi ſcrupulum ſæpius iniecerunt, ¹do, 5 1 Vlpiani, Iuliani,( Praxis verò licet maiores nſeruationem maximé P; erti⸗ lalus ſuprema lex ſit, Ro⸗ Reipublicæ autem ſa Multas timum ſine praxi eſſe, practicũ verGdab-⸗ A 3 timos Theoricos an practicos laudare potiſsimum o deberem. heoricum aſcardum, laſonem, Zalium, VV Veſen-⸗- bpecium, Gailium, N ynſingerum& apud nos Va⸗ lentinum Forſterumordinarium& collegamme- am umhonorandumhabemus. Sed& alios quamplu⸗= ImGlam — EPISTOLA rimos, quos omnes hic referre minimè duco ne⸗ ceſſarium. In horum numero quoque vt eſſet pa- rens meus piæ memoriæ, plurimos labores ſuſce⸗ pit,& inter Theorica opera, quæ hactenus typis commiſſa ſunt, hæc quoque Conſilia conſcripſit, quæ an ad Reipub. conſeruationem aliquo ſaltem modo faciant alij iudicare poterunt etiam me ta⸗ cente. Quemadmodum verò non defuerunt, qui Theorica parentis mei ſcripta repræhenderent, quaſi ipſi ſoli faperent: ſic quoque nullumm mihieſt dubium quin paullopoſt Zoilorum& Momorum tarba, præſentiahæc Conſilia arripiens, maleuolis ſuis dentibus ea ipſa laceratura ſit, niſi piſ cuiuſ- dam cuſtodis haſtaà peſsimo hoc propoſito arce⸗ atur. Quis enim omnibus placeat, niſi fortè is De⸗ us ſit aut alter Apollo- Nolimtamen pios parentis mei manes etiam hac in parte perſtringi, ideo pa- tronis& defenſoribus mihi opus eſt. Hos vbi inue- nire pollem poſtquam cogitaui, ad V.V. K.R. COCelſitud.& Dlement. mihi confugiendum putaui, quod& Iuſtitiæ in veſtro Archiepiſcopatu lo- cus conceditur maximus,& viri docti benè de Re⸗ pub. meriti maximo apud nos ſint in pretio, tum cetiam, quod amicos mihi& fautores baratos ſc ⸗ am, meam qui apudnos cauſam agant. Viros dico Magnificos& luriſconſultiſsimos Henningi Ha- melium Cancellarium, Chilianum Stiſſerum Vi⸗ cecancellarium,& Leopoldum Hackelmannum COonllliarium, qui quanto me amore proſequan- b— tur, maleuollls pü cuiul⸗ dſitoarce⸗ ortéls De⸗ 8 parentis , ideo pa- vbiinue V. KX umputauul, ſenèdeRe⸗ retio, tum aaratos ſci- Nirowdh opatu lo⸗ ningu a ſerum vi elmannum „ſequane roſq tul DEDICATORIA tur, teſtis mihi ſum ipſe. Quod ſiigitur autoritas fumma& bonorum fauor quenquam ad patroci⸗ nium alterius quærendum allicere debet, veſtra certe autoritas ſumma quæ eſt,&ve ſtrorum on⸗ ſiliariorum fauor, vt ad patrocinium veſtrum confugiam, merito me impellit&r impell llere debet. Ne igitur diutids quàm par eſt vos detineam, id quod res eſt ago& ca qua par eſt animi ſubmiſsi⸗ One etiam atque etiam obnixè rogo, vt Præſentia hæcparent tis mei C onſilia, meque Ipſum in tutelam Plofs⸗ende tram recipere, aduerſo Zoilo- & Momorum morſus tam Conſilia hæc quam me ipſum defendere, meaque ſtudia: promouere non doclſeneminn. Sie fiatwtAuidh I one 08 Feamn⸗ 8 Lora deincepey præ tare coner, incitannenlo ſitßs. EHoidagam vt gratitudinem& reuerentiamani- mi meinonvno exemplocogn oſcatis. Valete& rapſodiæ huic properanteri criptæ ignoſcite. Ex Aca Kacdem lalia ⸗ ebru Ariig A nnoà nato Chri⸗ A R. 8 Cellrud Deuouib. 4* STATIVS B0KRCHOLTEN I V D. S. Academiæ lulia Profeſſot — hüblltuse 4 —. — 1 ——*— 3— —.— 4*———-— „———— 4—— 8——— .————* *—— — 4 1 b 2 4— 4 5 4 3 2 4———* 8 —**. 3 1 3 3 2 ee.—. 4 4 3—— 3 5*— F **. 4 83 4 1 —— 2— 8 —— 5* 8 * 4 4 1 1— 8 9 1 4 * 4 3 —... 3 —. V 1 3 2* * —— 8—— 3— * 8 1 1— ——* —— ——— 8 —. 3* — 5 19 4 — b — — — — — 8. 8 3*— 4 4 — 3 6 4 1 3 4—. 8 2 3* — 8— 1 4 4 . b 8. 3 6—. 3 3 3* 8 4 — — 4 1 ——. — 8 4 5— 5 8 4 4 — 8 3 4— 8 1 4 4—— 3 G.—„ .— 2 6 87 3 3 4 5— 5 3 3 4 —*—. 8 3 2 2 2—. 4.—. 1 2—— G 4 2„—. * 4..— 1 3 8 4— 1* 1 8 d — 1.. —. 8— 3 4 8— 45 8—* ——₰ 3 e. 2 3 —* 4 5 8* 1 3 — 5 8 —— 2 5—— 2 8 8* 1 * 8 4. —— 5* b —. 8—. 3 1— .— 3 1 —— 8 8 8 — 1„* 4 1— 5 8 3— 8 4 4 e.— 4 3 8 8 8 4. 3 3 8—*—. „ 3 5— —— 5 3 1„ 5„ 8 4* 8 4 K— 8 4 1— 8 3 5—. — 5* 2 8 ——. 3 4 4 4 7—*— — 8——. 3 A 4 8— 4 — 4 — 4+ 4* 2 . 4* H 8 . —*— 8 4* 8 4 . 8 3 8 2— 4 3—* 4— —— 1 1. — * 3 1*. 3— 4 1 x— 2 — 88 3 1— *—* — —* 8 8— 9* —— 8 5 3 8. 4 84 — 4 8 8 .* 8— 8 8— 8 2 8 1— 1 4——* 8 3 4 8 1 5 4 8 „ 2 4 3 4 8*„. 8 3„* 3 1. 8 1 3 6 3 44— —* 5*—— 3 4 4 3 3 1 A— 8/ — 1—— 5 3. 4 b 8 2 354 4 3 ⁵ 4. 8 * † 6 2 3 5 1 —— 5 4½*— 7... 8 — 4 8A 4 53 2 4— — 8— 8 — 4*——. —.— — . 3 1 4 b —.. 5*. 3 2 *— 5 — 3 ⁸ verſtorben/ vnd einen Sohn F. vnd zwo Toͤchter/ C. vnd B. nach ſich verlaſſen⸗ haben J. vnd V. gevettern/ von A. die vporige Juueſtitur/ vnd belehnung etwas verendert/ ond F. C. vnd B. von newem/ aallein mit ſechs Hufen Landes/ vnd an⸗ derer zubehoͤrung/ da zuuor mehr Hufen Landes verlehnet worden/ belehnet/ doch dero geſtalt/ daß die SNutter die zeit jh⸗ res lebens an ſolchen Guͤtern die Leib⸗ zucht haben/ vnnd jhnen/ den von A. Jaͤrlichs zweene Goltguͤlden auff Nar⸗ tini zum Erbzins verrichtet werden ſol⸗ ten. Auch iſt dem Lehenbrieff einuerlei⸗ bet/ wenn die guͤter verlediget/ vnd wie⸗ derumb empfangen werden ſollen/ vnnd muͤſſen/ ſo offte das geſchicht/ daß alßdan ihnen/ vnd jhren Erben die Guͤter ohne Lehenwahr/ alleine/ daß den Schrei⸗ bern/ vnd reiſigen Knechten zween Tha⸗ ler von dem Lehenbrieff gegeben werden/ — verlehenet werden ſollen. ggolgendts iſt F. mit todt abgangen ohngefehr vor acht Jahren/ vnd die beide — =⁵ henguͤtern belehnet/ al (SB ſo/ vnd dero geſtalt/ daß rer N. vnnd ſeine Maͤnliche Leibes Er⸗ pen/ die Lehen/ wie Maͤnlicher Lehen aart/ vnd gebrauch iſt/ haben/ vnd behal⸗ en ſol„eeteteten. Sgolgendts/ Anno 157 0. wie N. vnerſucht/ der Lehen Junckern/ die Guͤter eingenommen/ zu Protediren/ vnd zuuer⸗ „˙ Vff deeſe fragen wil ich mich mit enfürung der dornemöſien wider⸗ Lerugen argumenten reſoluteren. e Opponendo fiquidem& diſpu- e tando veritas clarius oſtenditur. I. fin. S. mixra. de munerib.& bonoribr diui. deæ Iune patronarus:l. Oſſälius. de legar. z. Oppoſita enim iuxtà ſepoſita magis eluceſcunt, aurore Ari- forele in 2. de cælo& mundo, quem refer: Corneus conſ. F. in princlib. 3. Cauetta conſ. I 3. num. I4. Et ſicuti aromata magis adolent, quò magis con- teruntur: ità veritas, quantò magis conteri- rur„& oppugnatur, tantò clarior, expulſis nebulis, in lucem progreditur, Paulus de Ca- fir conſ.23. ſolet aromatum, in princ. libi Crauerra Aconſols]-um:!r.— BB Prima 1 3 * 2 Conſilium Prinum. b à morte domini, renouationem inueſtituræ 13 O tieldie erſte frage belanget/ ſchei⸗ net zwar erſtes anſehens zuſagen/ daß N. nachgelaſſene Toͤchter ſich & 570 der Lehenguͤter vnfehig/ dnd verluͤſtig 28 gemacht/ vnd ſolches aus nachfol⸗ genden drſachen. Dann klares berſehens rechtens/ daß Lehen⸗ petere ab eius fucceſſore,& debitum iura- mentum fidelitatis eiexhibere, alias priuatur feudo; Idemque, ſi domino ſuperſtite vaſal. lus moriatur, tenctur filius, vel agnatus intra dictum tempus idem facere, alias cadit à feu- do. Alexand conſil. 7o. num- 2* I-Volum. Vnd diß iſt der gememe ſchluß/ communis opinio, vnd wahn der Rechtsgelarten/ wie ſolches leute/ ſo Adelicher Geburt nicht ſein/ innerhalb Curtius Tunior bezeuget n:ract feuain fparle. Jahres/ dnd Tages bey den Lehenherrn/ die Le⸗ 23. auſa amiſionu ſeudi& Tulius Clarusin S. ſeu- hen ſuchen/ dnd vmb newe belehnung anhalten ſol⸗ Auln, qudſ A9. Vnd von dem gemeinen ſchluß der len/ dnd wo ſolchs nicht geſchicht/ machen ſie ſich Rechtsgelarten ſol man niche abweichen. la.& ibi jbrer habenden 4 ehenguͤter verluͤſtig. 8 Salaue, ae Fenatoii. de Micduſto-Latlezas, i Pr. Ita enim à Lothario Imperatore conſti- do hus ui noranturinfamia. Abbas, Felynus,& tutum eſt, in vnia S.fn.de probil feuai alienat. Decius in c.::exr de wnfiir. Et qui contrà com- per Lothar. Ibi Lotharius inquit, ſi vaſallus per munem iudicat& conſulit, imperirus præſu- annum,& diem ſteterit,& à domino ſuo, be- neficij inueſtituram non petierit, feudum a- mittat. Idem Fridericus Imperator conſtitu- mitur, Nexan. conſ.o. num. s lib. 2.& facit litem ſuam, atq; parti læſæin id, quod intereſt, con- demnatur. Bartin ln. Cde paænd Iudicis, qui ma it, in e. Imperialem. ,prætered, de prölibit. feud. alie- le iudicauit. A0 as in Cpy udeé niiam din princ. Ae o- nat. per Fridericum, hus verbis: Prætercà ſi quis io aelgar. Iaſbn in ldm prolatu. ae ie iudic, infeudatus maior quatuordecim annis, ſud in- Sonderlich/ wann der gemeine ſchluß der curiâ, vel negligentià, per annum,& diem ſte- Rechts Scribenten textum expreſſum vor ſich terit, quod feudi inueſtituram à proprio do- hat. Tunc omninò communem opinionem ſe- mino non petierit, tranſacto hoc ſpacio, feu- qui tenemur. I..ed neg. Cde vereri iure enucle. dum amittat,& feudum ad dominum redeat. an. cappelanus,& ili Abbas, Felynus, Decius& DA. for dert werden ſollen/ daß die ſuchung der Lehen Idem eriam alijs multis in locis„in conſuc- extr. ae feris. m tteud tudinibus feudorum traditum eſt. Vnd erwehnter gemeiner ſchluß der Rechts⸗ 1 Nam inc. vnico. in princ. quæ fuit prima cauſa ſcribenten ſtehet/ vnd ber uhet in ber nuͤnfftigen dr⸗ 1n. poren Lenefich amirtendi, dicitur, ſi valalius, per an- ſachen.„ an.Sfn num,& diem ſteterit, inueſtituram non peten- Dann dors erſte/ geben dle F endiſten dieſe nitr. do, fidelitatem pollicendo, tanquam ingrarus drſache/ warumb die Lehen in Jahr vnd Tag ge⸗ hen. exiſtens, feudum amittit. Idem ijſidem verbis traditum eſt in c. vnz. in princ. de Capitulis Con- radi. ein zeichen iſt der Reuerentz/ welche Reuerentz Le⸗ henleute jhren Lehenherrn zuerzeigen ſchuͤldig. Mänz Vnd diß hat nicht allein raum vnd ſtat/ wenn Franacurtius, in rratt. feudin ³ parte, in 22. cauſa 7 1 der Lehenherr derſtirbet/ ſondern auch/ wenn der Priuarionus feua. ulius Clanus in d.§. feudum. quæf. pn. Lehenman mit todt abgehet. Denn des Lehen⸗ 79. u k 1 mans Erben/ oder mitbelehneten/ ſollen die Lehen Zum andern/ wan die Lehen nicht geſucht mn 1 ſuchen innerhalb Jahr/ vnd tag. Wo ſolches nicht wuͤrden/ wuͤrde mit der zeit daraus erfolgen/ daß uel geſchicht/ verlieren ſie die Lehen. A. ν. aue ſu, des Lehenherrn Recht/ vnd Gerechtigkeit koͤnte⸗ ſürſſe prima cauſcbenef&c. Ibi primùm agitur de illo vnd moͤchte obſcuriert werden/ Vnd damit ſolches usſf caſu, quo dominus feudi moritur poſteà di- verbliebe/ iſt in den Lehenrechten verordnet/ daß yhili citur etiam de altero caſu, quando vaſallus die Lehen in gewiſſer zeit/ bey verluſt der Lehen ddon moritur; Et inquit textus, ſi, domino ſuper- muͤſſen geſucht werden/ Laurenr. S&yluanus de feudi Hn ſtite, vaſallus deceſſerit,& filius, vel ſimul in- vecoguir. quaſt. 12. Ab hruem ueſtitus per annum& diem inueſtituram pe- So ſagen/ vnd wollen auch die Rechtsſcriben⸗ i Ggnn tere neglexerit, beneficio carebit. Similiter de vtroque caſu agitur ⁊2 d. c vnic in princ. de Capitulis Conradi. Conradus, inquit rexius, con- ſtituit, vt, ſi poſt mortem domini vaſallus, vel poſt morrem valalli, heredes eius per annum & diem ſteterint, quod dom inum, vel here- dem eius non adierint, feudum perdant. Ro- land. Valle conſao.n.I. in 5. Volum. Ibi, v ulgarem dicit eſſe deciſionem, quod, mortuo domino directo, tenetur vaſallus intra annum& diem ten ins gemein/ daß die Lehenleute/ ſo innerhalb Jahres vnd Tages die belehnung nicht ſuchen/ auch hernacher nicht koͤnnen gehoͤret werden/ wan ſie gleich nach derlauff Jahres/ vnd Tages/ die inueſtituram /vnd belehnung wolten ſuchen. Hic enim moræ purgatio non admitritur, ohe Bal- aoin c.-. col. 2 in princ. quo tempore miles inueſt pete- re debear, vbi Martinus Laudenſis dicit, hoc bene notandum eſſe. Alexan. conſ. 40. col. J. in. volum. Iacobiuus de. Georgio ae inueſtit feudali, in verbu, — uls, — tqui contracom. t, imperitus ræſu- 7.16.2.& 134 dquod interelt con. 8 hæna Iudicu, quims. uriam. in brine deoff. „ adr Tatus. de re iuair er gemeine ſloß der expreſſum dor ſch anem opinionemſe- Cae vereri iure enuale Felynus, Decuu C D“ er ſchluß der Rechts⸗ tin dernunfftigen dr⸗ n die Fendiſten dieſe n Jahr dnd Tagge⸗ die ſuchung der Lehen welche Reuerent Le⸗ zuerzeigen ſchuͤldig. 2 parlt, in 27. Cauſa 624,5. feudun. queſ Ichen nic gefch araus erſolgen/ daß Berechtigkeit konte⸗ „Vnd damit ſoledes chten derordnet/ daß ep berluſt der Lehen wnr. 4 yluanus de faudi Lehenherrn vmb keine belehnung angehalten. Darumb leſt ſichs anſehen/ daß zuſchlieſſen⸗ daß N. nachgelaſſene Toͤchter ſich jhrer habenden Lehenguͤtter verluͤſtig gemachet/ derogeſtalt/ daß die Lehen/ an die Lehenherrn gefallen/ dnd die fkacit litem 1 4 eit videndum. lulius Clarus in S. feudum, quaſl. 49. Es were dann ſache/ daß der Lehenherr die Lehenleute auch nach verlauff Jahres/ vnd tages gutwillig zulaſſen/ vnd ſich ſeines Rechtens wie⸗ der die Lehenleute nicht gebrauchen wolte. glin!l. n.in fine.& de lure emphyteur. Iacobinus in loco ſu- „„)ez. pru citato. Alexana. conſ. Jo-num. 24.Verſ. non dico. Ruinus conſ.?. num. y. in. Volum. Socinus conſil. 6⁶. col. aurepenult verſ.terriꝰ dico, in. vol. Decius conſ. conſeri⸗uum. 3. in a. Volum. NI. aber nachgelaſſene Toͤchter haben nach abſterben jhres Bruders F. die Lehen binnen Jar vnd Tag nicht geſucht/ ſondern ſie haben etzliche viele Jahre dahin laſſen gehen/ daß ſie bey dem Lehenherrn wolbefugt ſein/ die ehen zu ſich u. Dydob wol elliche der Rechtsgelarten/ tra⸗ dieren/ vnnd wollen/ quod feudum amiſſum propter non petitam iuſto tempore inueſtitu- ram, ad fllios& agnatos vaſalli pertineat, non ad dominum, maximè ſi ſit parernum, ſiuc an- tiquum feudum, quale hoc noſtrum eſt, Alua- vorius in a ve num. 19, G& ibi Prapoffihs num. 13. quo tempone miles inueſtit èebeat petere. Aluaror,in a vnic. S. fin. in 20. concl. quæ fuit prima cauſa e- nefej amitt. Vyurmbſerus in pract Ahſeruar. Iit.de Feudlobſeru. 6. Er hanc opinionem Socinus conſ,oo. num.*' in 3. vol.traait renendam éeſſé,& Rolandus i Tale aſimar, ei aabeyendam eli in euni os. num. 31 in. 2. vol. eam Geſſe ſequenaam, tanquam aasis mmunem in conſioꝛrς num rin 3. Volum. So iſt jedoch die wiederwertige meinung⸗ 1 pore inueſtituram ad dominum deuoluteret werde/ beſſer gegruͤndet/ wie dann hieuon rextus expreſſus iſt ind. avn. H. prætereꝰ ſi quu infeuda- m de probibit feudi alien per Frider. vbi texius in uin Ad dominum feudum redeat. Er Haneſen- rentiam probauit Balaus in vnico,ol-2-i Vaſulus feæuaw priuetureyſ& poteſt poni exemplum. Pau- lus de Caſtro inl adoptiuum,& patronum Vol. 2. Ae in us Vocundo. Alew. enſro. num. J.lib.3. Et conſ. o. col. J. Verſnon obſtat, in 7. Volum.& conſ. 2 num. m.in. Socinus conſsé nunm. i4.verf quintò confr. muatur iſia concluſio, in. vol. ohan. Raynauai. inc. Imperialem. S prærereꝰ ſi quus infeudatus, num. 29. circo finem, vbi ad argumenta, quæ in conrrurium facere videbantur, reſpondet, de prohib. feual alien. per Frideric. Petrus Imcob-in pract. de caufts,&x quibus dominusanittit proprietatem, in II. diftinst. Harrt- man. Harimin praktobſirde fe ad, olſeru. 25·Laco. (Conſillum Prinmmu. 3à3 verbisqui quidem inueſziti, col. pin fin-verhe nunc binus de feudis ſup. verbus, qui quidem inueſtiti præ Riterunt iuramentum, nu. 40. ibi circa finem refert. TWhaurini ſecunaum hanc opinionem longo tempo- re fuiſſe inaicatum, Practicus Papienſ. in forma k- belli, quo agitur ad reuocarionem feudi, in verb. nec ſuperſtitibus, col.. Veyſ. terrio caſu. Decius cnſ. I443. num. J. Curtius Senior conſ.E⁷. col. penult. in ſine. Er denig, hev eit communus opinio. Roland. A Ealle d conſ.s enu. Tz*circà finem in 2.Vol.& conſ.ao. nu. 4. ,, 222 conſ.6,ναu. 1.2. Ogn 3.Vol. Sconſroën. 27.in 3. vol. 1440 col penul. laſon cenſil. S2. col.3.in finein 3.vol. 6 4 Zum andern ſagen die Rechte/ vnd wollen/ daß auffgerichtete Vortraͤge/ pacta, contractus, tranſactiones ſteiff/ vnd veſt ſollen gehalten wer⸗ den. Nihil enim eſt, vt ICtus inquit, quod ma- gis congruum ſit fidei humanæ, quam ea ſer- uare, quæ ſemel placuerunt. 7.. in prinzde pa- ru; Quod dictum adeò placuit Diocletiano,& Maximianolmpp. vt idipſum ijſd. verbis ret u- lerint, in lnon minore. Se.de tranſadt. Ibi Impp. etiam affirmant, contractus,& tranſactiones rebus iudicatis comparari, quæ pro veritate habétur. l.res uaicara. de reg. Iuris.l. ingenuum, de Naru hominum.& tantæ ſunt potentiæ, vt natu- ralia vincula ſanguinis,& fallum in verum,& contra mutent, non eſſentialiter, ſed quò ad effectum. Balain c. in præſenria. ext. de renuncia- rio. Et prætor contractus, pacta, rranſactiones, conſenſu factas cuſtodit, cùm graue ſit, fidem fallere, vt de conſtituto dicitur in ii/ princ Ae cnftit pecun. Et contractus ab initio ſunt volũ- tatis, ex poſt facto autem neceſſiratis. lin m- modaro. S. ſicut auté ommoaatiil. ficur. Qde. O.& A. VPnd keiner kan von vollenzogen Vortraͤgen parte aduerſà inuit, abweichen/ auch vnange⸗ ſehen/ er alsbald nach auffgeriehtetem Vortrage dauon abzuſtehen vorhabens/ vnd willens. Nec enim à contractibus, ſemel initis licet per pœ- nitentiam etiam ſtatim reſilire. qᷣuamuis. Cde ꝛranſact. Ità Impp. reſcripſerunt, quamuis eum, qui pactus eſt, ſtatim pœniteat; tranſ⸗ actio tamen reſcindi,& lis inſtaurari non po- teſt. Et ſubijciunt Impp. Qui ergo perſuaſit tibi, quod intra certum tempus liceat à tranſ- actionibus recedere, falſum aſſeuerauit. DVPnudauffgerichtete/ vnd vollenzogene con- tractus, tranſactiones, vnd Vortraͤge ſeind auch Herrn/ vnd Fuͤrſten zuhalten ſchuͤldig. Nec enim Principes contrà contractum venire poſfunt, ſed contractum obſeruare tenentur r. de pro- batio.& ex contractib. efficaciter obligantur. c T. li Ablas,&́ Antode Butrio ext.de praſumt. Onus in laigna vox. Cdell ſiue cõtractus fuerint initi cum fubditis, ſiue alijs. LCeſar,& ibi Barr. de pu- blica. I. penult.& ibi Bart.& Bal. Gde donat. inter virum& vx. Et licet principes ſunt ſoluti le- gibus, non tamen ſunt ſoluti lege contractus, vel conuentionis. Cynus, Bart.& Dd in al. aigna vox. Baldin l. I.& ibi Iaſon. h. I2. ae Mrdn,. 5 2 2t 1 1“ Et ſi diceremus, principes eſſe ſolutos lege contractus,& conuentionis, ſequeretur, quod nullus inuenire tur, qui vellet contraherec um principib& ſic principes hominũ priuarétur conſortio, quod illis eſſer valdé graue, Salcsin l,princeps. dell. Roland.d Valle conſe J.h. A2. in. Vol. Nan haben aber die von A. mit N. Kindern/ Sohn/ vnd Toͤchtern alſo contrahteret(feudum enim contractus eſt, Seyſellus in pecalo feudorum, in a. parte rubricæ.) Daß ſie die Lehen wiederumb empfangen ſolten/ wan dieſelben vorlediget/ auff den Lehenbrieff kuͤrtze halben gezogen. Darumb folget/ daß N. Toͤchter ſchuͤldig ge⸗ weſen/ nicht allein nach verordnung der Lehen⸗ rechte/ ſondern auch in krafft/ vnd macht/ des auff⸗ gerichteten Lehen contracts/ nach abſterben jhres Bruders/ die belehnung zu ſuchen. Et quia non tantum lure feudalt ad petendam inueſtitu⸗ ram intra annum,& diem obſtrictæ fuerunt, ſed et iam ex conuentione, ideoq; fortius ob- ſtricte ad hoc fuerunt. Plus enim poteſt lex feudalis conuentione vallata, quàm ipſa lex feudalis per ſe, vt norar Bala in venienres. de lu- reiurin verſ. ſed nunquid, argumento autbhenticæ, itag Cammun de ſucceſiin& in cir. de treuga,& pace. Funiculs ſiquidẽ duplex potentius ligat, & ſtringit, quàm ſimplex, vz noraturin l.. Ae pri- tar Bala in l.ſed& milites in prin. de excuſat. turor. Vnd weil ſie ſolches nicht gethan/ auch den Erbzinß nicht entrichtet haben/ ſondern dem auff⸗ gerichteten vollenzogenen Lehens contract zuwider gehandelt/ ſo ſcheinet zu ſagen/ daß die Lehenhern⸗/ die von A. auch nicht ſchuldig/ den auffgerichteten Lehenscontract weiter zuhalten. Nec enim fides eſt ſeruanda non ſeruanti, peruenir. ext. de lure- iur.& ibi Abbas. Et qui non facit, quod debet, non debet recipere, quod oportet. †. ditinc. æeſo. in gloſ.& faciunt natata per Balaum in c. I. qualiter aominus proprieta feuci priuetur, Henning. Gæde conſ.. νν. 22B. Zum dritten iſt dorſehens Rechtens/ quõd procedit argumentum ab Emphyteuſi ad feu- dum,& contra, vr plenè notat Iaſan in l. I. in 12. cvl. Cde iure empiyr. Feudũ enim,&emphyteuſis ſunt eiuſdem naturæ r dicir Specularor in tir. de feud. S. quoniam venf quadrageomo quæritur, in fin. ibi,mam huiuſmodi. Idem oluit Hoſtienſis in ſummdà ſad, it. de feuais. Anar de Jernid in præluais fæuaor. ins. Darra, verf ſed an in feudats. Balain c. quæ in Ecxleſ.exr. de conſtit. Gin l. Voluntas. Cde fideicom. Ibi dicit, quod, que madmodum vaſalli poſ- ſunt inter ſe feudum diuidere, ſine conſenſu domini, eod modo poſſunt& emphyteutæ.&l quam ibi ſequitur Balaina:i: au agnat. Vel fl repud. heredi.vbi gloſexrenadit deciſionem illius textus diſ. hanentis, quod Vaſabius non poßit npudiare hereadi- rarem parernam,& acceprare feudum, vt habeat lo- Hru wi.pnſan centurobſ,zz. cum in emphyteuta 5 icartoloinl R mili&irio.de V. O. in materia lurus accreſcendi ⸗ guit de feudo ad emphyrzeuſin- Similiter Baldin cir. quemadm. fend.ad Hulios perrine. Aecicir, quod illud, quod ibi aicitur in eudodoci etiam habet in reformatione rmpy'teufis. Bi ſic ae feæudoad empbyteuſin arguir Baldin ær. qua- liter domin. propri priuetur, Hienn, Cade deνſ.ad. n. 13. In emphyteuſi aber wirds alſo gehalten/ wann der emphyteuta intra trienniũ canonem nicht ſoluieret/ daß er dardurch der guͤter verluͤſtig wird. l.2. Cde iure emplmt.& ili noturut omnes præ- apuè laſon, Vñ iſt dem emphyteutæ nit erſprieß⸗ lich/ dz er den canonem pro parte gezahlet. Nam emphyteuta non ſoluens totum canonem, et- iamſi ſoluat partem, cadit ramen à toto. Specz. laror in rit. de locarion. S- Rludt dliquq. Veyſ. 29. Dbr etiam loh. Andreæ in adaitio. Olaradus cenſ.2o. Bald. in rubr. de contrab. emtis. quæſt. 10. Salicetus in au- rhenr perper. Cde SS. Eccle.& omnes in authenr-qus rem. Qea.& omnes ité inl:execurtione..ſi ira. de.O. Im gleichen iſt dem emphyteutæ nit zutraͤg⸗ lich/ dz er erboͤttig/ nach vorlauff dreyer Jare/ca- nonem zuerlegẽ. Emphyteuta enim morã pur- gare non poteſt. Roland. A Valle canſ Syq. n..in z. vol. Parus de Pureonde redintegrfeudoras:n 3. pro- Ppterea, quòd obligatus eſtadcanonis ſolutio- Lraturin l.. Ae nẽ in diem ſubcertà pœnàâ;& quando in diem. uileg. creair in. ſed hodit. Inftit. ae Adoprion. no quid debetur, morę purgatio non admittitur- Darumb ſcheinet zuſagen/ daß auch N. Toͤch⸗ ter der Lehenguͤter ſich verluͤſtig gemachet/ der vr⸗ ſachen halben/ daß ſie in vielen Jahren den cano⸗ nem darzu ſie ſich in den Lehenbrieffen obligieret⸗ vnd verpflichtet/ nicht bezahlet haben. Sonderlich auch/ well ſie contumaces ge⸗ worden/ vnd auff geſchehene erinnerung/ den ver⸗ ſprochenen canonem nicht entrichtet. Et contrà contumaces omnia lura elamitant, iuxrA l. ſ4 quis aliena. de iuaiiis, l.r. fi quis ius dicenti non ob- temperauerit. l. 2, i quis in ius vocar. nonierir. Zum vier den ſagen die Rechte/ vnd wollen/ quòd filia ſemel excluſa à feudo per maſculũ, in perpetuum cenſeatur excluſa, vnic S. quin. ætid,&piſcovel Abéat feud dare non poſſe,& ili Bald. 2.,3. Aluarotten. 3.&. 2.2ſius in epitome feud. parte f.tit. de ſucreſs. féd.n. Fr. Alex. nſ 9.n. Jainctpienr. quomd abunde: in 1. vol. Iob, SBapreſt. Ferret. conſxor. n.1. Alex. conſ.„. n. q. incipiente, Conſiderarts, in 6. zol. Pariſius conſ.2z. naro. inckpiente, prima in huiuſe modi,& ibi lanc ſententià communs dicirt. Baldin a. I. Ae filqs natus ex matrimon. aa morganatica con- :ract. Anroni. Gabriel. Roma. lib..ommun. concl tir. de ſtaturz. concdl. A.. 2. Cald anſaan ſefeudum. ſub rit. de feudis. Cumanus conſ. r0o. quædam poſſeſio. n. A. Augelus Areiinus in tract. de teſtibus gl. Sfin verbu, ꝛtem atcto. Decius conſ. 290. quoniai ex fadta. u. 2. Marth.de † fict in cirn. II5 de narurd ſucceſcofeud. Et hec eſt comunis opinio. Pariſius couſ. 22. illu- Aus uf dehe 4 45 /daß an lonee aun lucc ch lum, ni meudde eint Ekiau 4 wenii 8 üum e dſen un dnc uſe oema n afffer t ezue 5 daßen 4 1 ſerrn, tas döüke pe ffche⸗ 4lwe 0 4 2 denſ Balt fe. 1. Jalicenwin au. nucn in aurhenr quu ulloue. gira de phyteutæ nit zuttäg⸗ lauff dreyer Jare/ca. Luta enim morã pur- Iale auſ ,,„ zinz. ereuaorageen 3pro- adcanonis folutio- „& quando in diem ationon admittitur. n/ daß auch N. Toch⸗ iſtig gemachet/ der br⸗ len Jahrendencano⸗ henbrieffen obligterel⸗/ let haben. ſie contumaces e⸗ erinnerung’ den ver⸗ entrichtet. Et contra lamitant, 1uxta b6 eus uus Aicenti naudb- vocnr. nouierit. Rechte/ vnd wollen/ cudo per maſcul, cluſaunie Sequun. euon poſſe C ili Bald n epitome feud heme 0/2.n-Fincipbul. opriſf. Fenet auſtad, are, Couſideratt in 5 jente, prima in huiſ uuné dicit. Haläin R4d morganatici aan. 6.9 mmum aundltit 4 ſttudunſuê tit. medam p⁰ſeſus-A,t Conſilium Primum. 5 Aus dieſem ſcheinet zu ſagen/ wenn gleich N. nachgelaſſene Toͤchter/ ſich in ſuchung der Lehen noch zur zeit nicht verſeumet/ auch den canonem, welchen ſie Jaͤhrlichen zugeben ſchuͤldig geweſen/ nicht vorſeſſen hetten/ daß ſie/ die Toͤchter gleich⸗ wol zu den Lehenguͤttern keinen zutrit moͤchten haben/ weil ſie einmahl von dem Bruder don den Lehenguͤttern ſeind außgeſchloſſen worden/ per regulam, Filia ſemel excluſa à maſculo per- petuò pro excluſa habetur. Vnvd hindert nichts/ wann dielleicht wolte geſagt werden/ die Lehenherrn haben N. Sohn/ vnd Toͤchter /als F. C. vnd B. mit den Lehen⸗ guͤttern coniuctim, vnd in ſimul belehnet/ wel⸗ ches die ſpecialis, vnd ſonderbahre expreſſio no- minum, auch die copula Et, außweiſet. Ac na- tura huius copulæ, Et, eſt, quòd coniungit,& omnes ſimul,& æqualiter ad idem diſpoſitum vocat. lvnica. S. ſin ver C de caducis tollend. l. ſi mili. in princil. ſi duobus. l. ſe pluribus: in prinol. pla- nè. Seſi coniunctim. de legar. I. Ruinus conſ. 16. incipi- ente. Erca caſum, de qus quæritur:n. S. lib.-. Dann darauff wird mit beſtande geantwor⸗ tet/ daß die ſpecialis nominatio nichts zur ſa⸗ cchen thue/ daß auch die copula Et, nicht allzeit coniunctionem importiere/ ſondern gemeinlich ordinem ſucceſſiuum bedeute/I&verba copuler, non ſenſum, Rol. A Valle. conſ.ro.. J. in 3. Vol. Pa- rus de Pureo.de redintegrat. feua.. 109. n.3. Ferrari- enſis practicus in forma libelli ad reuocationem feu alſuper Verbus nec ſuperflitibus. in.z. DOb nun wol die eingefuͤhrte argumenta ei⸗ nen groſſen ſchein haben/ vnd einer daraus leicht⸗ ſam concludieren/ dnd ſchlieſſen moͤchte/ daß N. nachgelaſſene Toͤchter jhrer Lehenguͤter ſich ver⸗ luͤſtig gemacht/ ſo halte ichs jedoch dauor/ wenn alles reiffer/ vnd tieffer erwogen wird/ daß das widrige zu concludieren/ vnd zuſchlieſſen ſey/ nem⸗ lichen/ daß erwehntes N. Toͤchter der Lehenguͤ⸗ ter ſich nicht verluͤſtig gemacht/ ſondern daß die Lehenherrn/ auff jhr der Toͤchter anhalten/ ſu⸗ chen vnd bitten/ ſie mit den Lehenguͤttern zubeleh⸗ nen/ pflichtig vnd ſchuͤldigſſeen. Vnd well man nichts abſq; legibus,& ra- tionibus concludieren vnd ſchlieſſen ſol/ Erube- ſeimus ſiquidem ſine legibus loqui. S. confidere- musin auth, de trienre& ſemiſſé. cillaibigum nus- uam inueniatur cautum in lure, ne ſede vacaure. æT.de ſwpplend negli. prelat. in õ. au qui, de ſentent. exwmmuniceoalib.s. Vnd die jenigen/ ſo abſq; II.& rationibus reden/ den Vogeln gleich geſche⸗ tzet werden/ die zu zeiten/ ehe ſie Federn bekom⸗ men/ fliegen wollen. Sëc eum Hieronymus Cugęnol. in Lfrarer à fatremum. 26é.Ae condict indebinquir, Qui ſine l loquuntur, nimis altè volant ſine pennus, &ided non mirumwſi veluti carus cadant, So wil ich die ration/ vnd vrſach/ ſo mich zu dieſem ſchlu beweget, kuͤrtzlich einfuͤhren. b b Der Keyſer Lorharius hat conſtituirt/ geſe⸗ tzet/ vnd derordnet/ daß ein Lehenman/ ſo inner⸗ halb Jahr/ vnd tag die belehnung nicht ſuchet/ der Lehenguͤtter ſich darumb nicht ſol derluͤſtig ma⸗ ehen/ es ſey dann/ daß der Lehenman doloſè/ dnd vorſetzlich/ die Lehen zuſuchen vnterlaſſen habe. Irà enim traditum cit in c. vn. S. fin. de probib. feudi alienat. per Lotbar. Verba Lotharij hæc ſunt: Quoniam inter dominum,& vaſallum nulla fraus, nec vllum malum ingenium debet in- teruenire, idcircò per hanc præſentem legem ſancimus, ſi vaſallus non doloſè per annum,& diem ſteterit, quòd à domino ſui beneficij in- ueſtituram non petierit, feudum non ob hoc amittat. Dolus enim abeſſe videtur, ſi iuſtà cauſà impediente ſteterit. Allhier wird von Keyſer Lothario zwier ge⸗ braucht das wort dolus, Vnd iſt darumb kein zweiffel/ wo kein dolus iſt/ daß daſelbſt auch der Lehenman ſeiner guͤtter nicht verluͤſtig werde/ vn⸗ angeſehen/ die belehnung innerhalb Jahr/ vnd tag nicht geſucht. Verbis ſiquidem claris exi- ſtentibus, non eſt dubitandum, nec vllus locus dandus coniecturis, aut declarationi. conrinu- us. F. chm itd. de. O. Lille aut ille. Scum in verbu, de lega. 3. Oldradus conſ. I29. incipiente, ex præſenti rhemare circà princ. Decius in auth. ex teſtamento. n. 6. C.de collarion.& in liſi donatione:. n. 2. C. eodem. Paulus de Caſtroinl heredes palam. S. ſi quid poſt, de reſtameut. Decius in lin ambiguun..de reg. lurus, Ein c. pafloralie, in fine, extr de eæxcept. Crauerta conſ.a.H.22.& conſ.II.n.6.& conſ. 47. n. 2. Traq. in neperitlſi vnquam. ſup. verbodibertnn. O. de re- uocandis èonarion. Socinus lunisr conſss:n. 16 lib. 3. Et vbi verba ſunt clara, cauillationes aduo- catorum locum habere non debent. Bala. couſ- Egain hin.lib=2. Cauetra aconſ-a*n. 22.& conſ.rI. n.6. Sconſa. Et ſi ſtantibus verbis claris dubi- taremus, diceretur dubitatio illa vana,& ca- uilloſa, vrinquit textus notabilis de ſilis ante do- talinſtru- nais: inprinc. Tiberius Decianus re Son,9¹. n. 2. in 2.Vol. b Der Keyſer Lotharius gebrauchet auch die particulam, Si, Si, inquit, vaſallus non doloſè ſteterit&c.& particula Si, conditionem deno- tat, Et conditio formam; Baldin autb. matri& auiæ. col. i Venſcquidam tamen dicunt. Cquando mu- lier tutelæ officfung. Alexandin l.2.S. vlt. col.2. Verſ. paſſus non eitde Vulg.& pupill Worauß dan fol⸗ get/ daß der dolus pro formà,& fubſtantia er⸗ fordert werde ad hoc, vt vaſallus feudum pro- ptered amittat, quod inueſtituram intrà an- num,& diem non petijt. Weiter iſt berſehens Rechtens/ quando no- minatim àâ lege, vel conſtitut ione aliquâ dolus requiritur, quòd tunc lata culpa, dolo non æquiparetur. ęl. in linlegendl. Cornel.de ſicarss. Ui. S.ſiquirne vws fat:l, magna. de 1·S. Bartolin!. 52 quod quod Netua, col.7Verſ. illas enliu ties, in2 detlurdi, dépofiti, Cinl.rin princde A. vLi dlicit, quòdin ma- fuue iuſta, ſiue iniuſta excuſat Nam videtur cefla- re animus delinquendi. Aut loquimur in de- leficgs lara culpa dialo nou æquiparatur. Bald. couſ. 2zh. in cauſa Gultelmi. lib. S. Panormirtanus cuuſ.r. faëti contingentiaiqucdam mulitr lib..&. canſos. In Chrißi nonune-Imenvidezur primò,col. 2Vverſcſed Hhu no obſtraril-colibe. DMraqjde pænus, cuurd I ,.]. Et ſic in actione iniuriarum dolus requiri- tur,& proptereâ furioſus,& impubes iniuri- amnon faciunr, quia doli capaces non funt, Vtloquitur Wtus in l. 3. S. k. de inturhs. Oldradus conſ. S. caſweuit qubitari, col. 2. poft medium. verſ. ſod quid ſi opponitur Bala conſz 36.omne factumun ine. lib.. o nf a. Cordm vobus, in fin.lib. 2. Corneus cnſafo.col. circa medium, lib. a. Ideòq́; lata cul- pa in actione iniuriarum dolo non æquipara- tur, Bala couſ. 277. in cauſa Guliel. lib. J. Crauelta conſ-o.n. 20,1n fi.& donſ=Isn.2. conſ. I9. n.4. Sic dolus requirirur, vt pœna fractæ pa- cis publicæ locum habeat, propter verba ge⸗ faͤhrlich/ oder fuͤrſetzlich andere zubeſchaͤdigen/ u⸗ verba inuemantur, im Landfrleden/ Et propter- eà lata culpa dolo non comparatur Mynſing. in obſccentur. 3. 97„o4. Sic inl. Cornelia de ſicarijs, dolus exigi- tur, nec in hac lege culpa lata pro dolo accipi- tur. Quare ſi quis, ex alto ſe præcipitauerit,& ſuper alium venerir, eumq; occiderit, Aut pu- tator ex arbore, cùm ramum deijceret, non proclamauerit,& prætereuntem occiderit, ad huius legis cohercitionem non pertinet. Hæc aut verba Wri in dlinl. Corn ad l. Corn. de ſicarijs. Es iſt auch klares verſehens Rechtens/ quòd àdolo quæuis cauſa ſiue iuſta, ſiue iniuſta ex- cuſat. l.irur. S.=. de liberali cauſa, glinl plagij in Verbs, iufta. C ad l. Faliam de plagiar. glan l.. in Vorbon iuſtis, de ubigebr gliinl.rin verf conllirut- de vi,& vi armata. Oasfred. Bald.& Angelus iu. l. plagi. Bartinler S. non aurem. Si quis reſtam. liber eſſe iuſſiu fwerit& inliuftèin fi.de acquir poß-. Bald. in l.z. S. fin. col.penult ſi quis lus dicenil non obtempe- rauerit. Alexand. conſ. do. col. J. in„. Vol. Socinus conſ. A.n. ro:in 7.vol Currius luniorin L.=.n. G. quod quisꝗ, zurus in alt, ſtatue. Felyn in acum contingat, col. adle reſcript. Iuſon in l.z. S. fin. cl.3.ſi quis ius aicenti non obremper. Alexanda. onſ-r2s.col. z.in 4. Vol. Paulus de Caim inl. Celſus, in 2. noza. Ae ſucapionib. Decius zonſ17o. n.2. verjſ. Vlr. non obſtat, vbi aicitur, hane opiniouem&ſſe communem. Ei ſic lohann. de Ami- cisun conſ. Si. S.dicir, gloſſam in drl. plagq;, in ver- bo iuſta, communiter eſſe apprsbatam. ldem ajſir mat Bocerius deciſ.ré.n. I. Socinus Iun. conſ.-4 ν. 10. lib.. Hanc eriam aicit eſſé ommun ẽregulam Decius conſi5e. poſt num. 2. Venſ. vlt. non obftat, quem re- fert Crotus conſ. 37. n. 21. lib. 2. Iaſon in l. ſi quis id, quod n. 3. de Iuriſaictio. Curtius Iunior in l.. n.. quod quiſo luris. Et Egidlius Boſſuus in tit.de decreto Medialan-n. g.inquirt, qubd 174 dicunt omnes, qui ad Bruder/ die Guͤtter zu Lehen haben empfangen/ pauca roſticiunr- Et ſubdit ibi, Aut loquimur in aleli- ctis, in quibus dolus eit de ſubſtantia,& tunc cauſa, lictis, in quibus dolus non eſt de ſubſtanria,& non à culpà,& ideò punirur pro culpa, non autem prodolo, ſed ſi cauſa eſt iuſta, excuſat à dolo,& à culpa. Et ita diſtingui debere ſe- cundum omnes, attoſtarur Baldus in d! plagi. n. 2. Gadtl. Faliam, de plagiar. Iul. Caruslib r. ſentent. adorn. 22. Tyraq. de pænus, cauſa 43. n.r. 2.&ſeqq. N.. aber nachgelaſſene Toͤchter haben erheb⸗ liche vrſachen/ die ſie anziehen/ vnd einwenden koͤnnen/ warumb ſie nach abſterben jhres Bru⸗ dern/ die Lehen bey dem Lehenherrn/ nicht ge⸗ ſucht/ vnd ſolche vrſachen koͤnnen aus dem Lehen⸗ brieff genommen werden. Dann Anno 157“. ſeind N. Toͤchter ne⸗ ben/ ond mit jhrem Bruder F. von J.vnd V. von A. mit den ſtreitigen Guͤtern belehnet worden/ derogeſtalt/ daß ſie dauon Jaͤhrlichs zween goldt⸗ guͤlden zu Erbzinß/ auff Martini den von A. ent⸗ richten/ vnd geben ſolten/ auff den Lehenbrieff ge⸗ liebter kuͤrtze halben geßggen. Vnd diß iſt das erſte mahl geweſen/ daß die Schweſtern mit jhrem Bruder/ beruͤrter geſtalt/ belehnet ſein worden. b b Vnd dieſe belehnung koͤnnen N nachgelaſſe⸗ ne Toͤchter nicht vor ein Lehen/ ſondern vor ein emphyteuſin angeſehen haben/ in betrachtung/ daß auch vnter den Rechtsgelahrten vlele befun⸗ den werden/ die nicht pro feudo, ſondern pro em- phyteufi halten/ wenn einem ein Gut zulehen/ ſub annuàâpenſione wird eingethan. Tra cenſuir Bala in l. liberri, in ult col. veritem nota, quodſt inſtrumentum- Cae operis liberro. li aicit nddſi in inſtrumenio dicitur, quöd Titius conceßit mihi Tale caſtrum in feuaum, pro quantitate frumenii annua- lis, non erit propris feuaum, ſed empbjteuſis, vel con- trat᷑tus innsminatus. Et idem voluit Cnus, quem Baldus refert,& allegat in auth. ingreſdi. in vlt. col. verf. circa præmiſſa. Qde ſacro. Badeſe Idem Voluir idem Balaus in c, ſi caurio, de fide inſtrum. Et fa- cit, qubd dieit Bald. in&. in I. col. de cauſa poſſeſf. & proprier. qui vult poſt Innocentium, quòd non probatur feudum, licet pro priuilegio 8 conceſſo ſoluatur aliquod annuum. Mhiu in pralud. feudb. in ꝙ col in finecum ſequent-vbLi etiam allegart Baldum in pace Conſtantiæ, in verlo, libella- riæ qui dicit, quod Eccleſ. Lomburdiæ non curank de ſeruiri* perſonal. ſed pstius Voluat ſeruitium pecuniarum aunuum. Et hoc,inquisrRalaus, on eſt propriè feudum, quod etiam voluit Alexan. de iImola in conſ. to col. i. verſ. Decimd probatur: in J. Vol- Vndob gleich in dem Lehenbrieffe de Anno 157 o. wird geſagt/ daß N. Toͤchter/ ſampt jhrem auch tunc cauſa, ſi eſt imuſta, excuſat 4dolo, ſed —— connat zile wohne a ein in a h Nteu en Sduoc ulum riüccn muin ulmc nana endit tiont tinſe an kacis tuan laute ben texj ae kipra ii Arem an Geres um uyerb tch kconr 1 s lin:do ri ius in a bltans nidic ahl geweſen/ daß de der/ berurter geſtalt/ nnen N. nachgelaſſt⸗ hen/ onden vor ein ben/ n betrachtung/ elaßrten biele hefun⸗ udo, ſondern proem- mem Gyt zulehen/ ungethan. Na cenſiui veritem nota, quod 6 ra. vli dicirquid in us cuncefſit mihi ldle tate fumenti annua- lempbyteuſi, vel cun voluit Cnus, quem h. ingreſii. in olt. ub . Becleſ. Iaem viluu fuk inſtrum. E Conſilium Primum. 7 auch zu Leßen empfangen ſollen/ ſo offt die faͤlle ſich begeben/ vnd zutragen/ vnd der contractus alſo ein Lehen/ vnd nicht ein emphyteulis genant wird/ So koͤnnen jedoch nichts weniger N. Toͤchter die Guͤtter pro emphyteuticis bonis, vnd nicht pro bonis feudalibus angeſehen/ vnd geachtet haben/ weil die Guͤtter im Lehenbrieff Erbzinß Guͤtter genennet/ vnd daruon eine Jaͤhr⸗ liche Penſion muß gegeben werden/ quòd propriè bonis emphyteuticis conuenit, quia magis alpicimus ad naturam cuiuſq; rei, quàm ad denominationem, factam à partibus, ſiue con- trahenribus. l. biirh donatur, de donarion. cauſa mertis. Barrolin qudft incipiente, Publicanus,& in licortem férro. S. qui maximorin 2.& 3. qudæſtio.de pub- lcanw. Et cùm inter conuenientes ponitur effectus vnius contractus, vt in propoſito exemplo annua penſio, quæ eſt effectus em- phyteuſis, inſeritur verò verbum, per quod lignificatur alius contractus, tunc dicitur contractus ille celebratus, cuius effectus eſt Poſitus, non autem ille, quem alia contrahen- tium verba inducerent, quemadmodum primo probaturpertextum inlinſalam depræſcriptverbu, pbi aiciiur, quod ſi Inſulam vendidi, vt aliam inſulam reticerẽ, quamuis vſus ſim verbo, per quod huiuſmodi conuentio ſignificatur con- tractus venditionis: tamen, quia ipſa conuen- tio habet in ſe effectum contractus innomina- ti, do vt facias, igitur iudicabitur innomina- tus non autem venditio. Secundò idem pro- batur per texrum in dſi rem. Sᷣhicum virum, cod rit. de præſcripr- ven. Vbi patet, quod ſi ego conceſſi tibi ad tempus vſum hominis mei, vt mihi concederes vſum tui hominis, quamuis vſus fuerim verbo commodo, tamen non iudicabi- tur iſte contractus commodati, ſed contractus innomin: do vt des, propterea, quia conuen- 8 rio ipfius innominati contractus effectum, atq; ſubſtantiam habet. X Tertiò idem probatur ex iᷣ unoVerfeed etſi verbo⸗locati. Vbi ſi locator fundi colonopropter ſterilitatem penſionem anni dimiſerit, vſuſq; fuerit verbo donationis, nihilominus iudica- tur remiſſio penſionis vſq; ad tempus ſterilita- ris, propter ipſius remiſſionis qualitatem. Quartò idem probatur ex textu in l. Lucius. de aonat. vbi patet, quòd ſi quis habitat ionem do- mus alteri conceſſerit, quamdiu habitare vo- luerit, vſuſq; fuerit verbo, commodo, nihilo- minus non iudicabitur contractus ille contra- ctus nominarus, attento concedentis verbo, fed precarium, propter ipſius conuentionis qualita tem& effectum. Quintè probatur per textum in all. vbi ira Aonarur, de morits aauſa donation. vbi patet, quò d, ſi dono cauſà morris fundum, ità quòd dona- tionem, reuocare nõ poſſim, cenſetur donat io ilia inter viuos, cò, quia eius donationis qua- litas, quæ conſiſtit in irreuocabilitate in conuentione deſignatur, quamuis contrahens vſus fuerit verbo donationis morris cauſa. Sextò idem probatur ex doctrina Baldi in rubr. Qde. Iure emphyr. ad fin. quod quando poni- tur inter conuenientes nomine vnius contra- ctus,& effectus alterius, iudicandus eſt con- tractus, cuius effectus eſt poſitus,& nomen oppoſitum non correſpondens effectui habe- tur pro non oppoſito. Nun iſt aber in den Rechten an keinem ort dor⸗ ſehen/ noch geſchrieben/ daß die Erbzinßguͤter/ in gewiſſer zeit ſollen/ vnd muͤſſen geſucht werden/ Vnd daß die emphyteutæ der guͤtter ſich vn⸗ faͤhig/ vnd vorluͤſtig machen/ wann ſie in gewiſſer zeit die guͤtter zu Erbzinß nicht empfahen. Darumb/ ob wol in der Belehnung/ ſo Anno 1570. geſchehen/ vnter andern cauirt/ dñ vorſe hen/ daß die Guͤtter zu lehen ſollen geſucht werden/ Je⸗ doch/ weil kein certũ tempus darzu geſetzet/ vñ die guͤter vor Erbzinßguͤtter/ vnd nicht vor Lehenguͤ⸗ ter koͤnnen angeſehen werden/ auch ohne zweiffel von den Toͤchtern vor Erbzinßguͤtter gehalten ſein worden/ So ſolget/ daß N. Toͤchter ſich der guͤ⸗ ter nicht verluſtig gemacht/ vnangeſehen/ daß ſie dieſelben nach jhres Bruder F. todt/ ſo vor acht jahren verſtorben/ don den von A. zu newem nicht empfangen haben/ ſondern es iſt genug/ daß ſie hernacher die guͤter jhn zuberlehenen ſuchen. Auß dem Lehenbrieff auch de anno 15 70. iſt befindtlich/ daß J. vnd V. von A. F. C. vnd B. N. ſeligen Sohn/ vnd Toͤchter mit den ſtrei⸗ tigen Guͤttern belehenet/ vnd koͤnnen die Toͤchter E. dnd B. es daruor angeſehen/ vnd gehalten ha⸗ ben/ wie auch jre Mutter vnd Stiffbater/ daß dvn⸗ noͤtig geweſen/ nach F. abſterben/ die Lehen zu⸗ ſuchen/ weil ſie einmahl mit außdruͤcklichen wor⸗ ten/ vnd beynahmen ſeindt belehnet worden/ Er ignorantia Iuris mulierem excuſat. U. üadulre- rium. Sꝓfiatresde aault: maximè in pœnis, quæ ipſo Iure non irrogantur, ſed ſententiã homi. nis requirunt. Tyraq in repetitilii vnquam, ſuper verboyreuerraturn. 4.Qde reuocäd donarion. qua- les ſunt pœnæ, quæinfligũtur, propter nonpe- titam iuſto tempore inueſtituram, Wie herna⸗ cher bey der andern frage ſoll ausgefuͤhret werden. Weiters gibt der Lehenbrieff onter Dato 157 0. Buchſtablich/ daß Appollonia N. nach⸗ gelaſſene Witwe/ die ſtreitigen Guͤtter zur Leib⸗ zucht gehabt/ vnd dahero moͤgen die Toͤchter ge⸗ meinet haben/ weil ſie die Guͤtter im Poſſeß/ vnd beſitz/ ſo lange die Mutter bey leben geweſen/ niche haben bekommen koͤnnen/ daß ſie auch nicht ſchuͤl⸗ dig geweſen/ die belehnung zuſuchen/ ſo lange die Mutter gelebet/ Vnd in dieſem geben die Rechte den Toͤchtern keinen abfall. Vaſallus enim non tenetur inueſtituram petere, quamdiu non ipſe, ſed tertius aliquis b B 4 feudum —ͤͤͤͤſͤͤ 8 Conſilium Primum. feudum poſſidet. Henning. Gæde conſ. 13. n. 19. GC conſ. o⁵. n.2 3. NMem Gaæde conſ. o: n.. Paris de Pureo⸗ de redinrtegratione feudorum é. 42. n. 3. Bald. conſ. A2. in fin. in 1. Vol.& in conf.aoο. eodVol.. Ancho. conſ. 171. in fin. Paulus de Caſtro conſ. I14. colum.. Alexanda conſ. 7. col. fin. in I. Volu. Socinus conſcd. verſcwafirmatur& Verſe ſecundb iſta concluſio. in. pol. Guido Papa quæſt. 10,9. Currius in rractatu feu- dalis partesverſ- vicgims tertio. in a fallentia. Iaco- bin. des. Georgin verbis qui quidem inuesitiin Veyſ. ſed pone.col-. vbi dicit, hanc opinionem eſſe au- dacter tenendam. Decins conſ. 14 ₰. col. penult. Iaſon in conſ. I9.in col.in 2. Vol. Pariſius conſis.n. 226.in T.Vol. Ruinus conſ.--col. 2.in I. Vvol. E conſ. 37. col. 2 eod wol. Et hoc caſu vaſallus non petendo inueſtituram, feudum non amittit. Ratio eſt, ſecundum Dd., quia ad hoc, vt vaſallus feu- dum amittat, requiritur, quod ſit in dolo. Sed vaſallo non poteſt adſcribi dolus, quàm diu non poſſidet, quia ex quo non habet commo- da feudi non tenetur ſubire onera. Rol.d Valle conſ. 19.,n.i4 in I. vol. Weil auch N. nachgelaſſene Witwe an den ſtreitigen Guttern die Leibzucht/ wie berurt/ ge⸗ habt/ ſo iſt glaublich/ daß ſie auch den Lehenbrieff/ in welchem jhr die Leibzucht verſchrieben/ bey ſich/ in jhrer cuſtodien/ dnd verwahrung gehabt habe/ woher dan die Toͤchter nicht haben wiſſen koͤn⸗ nen/ wie es eigentlich vmb die Guͤter gewandt. Es kan auch wol ſein/ daß N. nachgelaſſene Toͤchter in der opinion/ ond meinung geweſen/ daß jhre Mutter/ vnd jhr Stiffbater/ ſo die ſtrel⸗ tigen Guͤter/ biß in jhr abſterben inne gehabt/ dnd beſeſſen/ darauff geſehen/ vnd achtung gehabt/ daß das jenige verrichtet/ vnd vollenzogen wuͤrde ſo ſich/ vermoͤge des Lehenbrieffs zuuorrichten/ vnd zu vellenziehen gebuͤhret. b Weil dann auß dieſem allen erſcheinet/ daß von N. nachgelaſſenen Toͤchtern nicht kan ge⸗ ſagt werden/ daß ſie doloſéè die Lehen bißanhero nicht gefordert/ ſondern die drſachen/ ſo eingefuͤh⸗ ret/ wenn dieſelbigen don den Toͤchtern ſolten an⸗ gezogen werden/ erheblich ſein/ vnd die Toͤchter andere mehr dergleichen vrſachen/ zweiffels ohne/ werden inwenden koͤnnen. b So folget/ daß erwehnte Toͤchter auch der ſtreitigen Guͤtter ſich darumb nicht derluͤſtig ge⸗ macht/ daß ſie dieſelbigen bißanhero zu Lehen nicht empfangen. Welches darumd deſto mehr zuſchlieſſen/ daß die Rechte ſagen/ dnd wollen/ quando duæ poſ- ſunt coniecturæ capi, quarum vna eſt incluſi- ua doli, fraudis,& delicti, altera verò exclu- ſiua doli, fraudis, ac delicti, ſemper ea capi de- beat coniectura per quam fraus, dolus,& de- lictum excluditur. I. merito, pro ſocio. l. I. Cad.l. Cornel. de ſicarijt. l.2. Qde peritio. heredir. Roma. conſ. dd. incipiente, Viſus mihi propoſit. n. Thomas Gram- mat. nſincipiente, Bellus terribilir anca finem& conſ. S. incipienteun cauſa Maſcf.n. 21. Hdem in conſil. griminal.conſ.sin cauſa Milon...&conſ. 31. inci- iente, In cauſa magni lob. Eapriſtæ.12. Vnd dieſer meinung ſeind die vorigen argu⸗ menta nicht zuwieder. Denn ob wol wahr/ quod vaſallus ob non petitam inueſtituram intra annum,& diem, feudo priuatur, per textus& aurthoritates ſupn prolixe adauctas, So wird jedoch ſolches alſo verſtanden/ wann dolus aduerſarij mit dnterlauffet/ perrext. in o vn.§. fin. 3e prolub. feudi alienar. per Lorbar Der dolus wird nicht præſumiret. l. meritꝰ, pro ſöcioilpatronus: quotics. S. qui Aolo. de probarion. Iſi prætor.§. Marcellus, de iudt. l.. J.vlt. in fine,& ibi gl.de triburor. actio. l!. dolum,& ili Sartol.& alg.C. de dolo malo. Albericus in l.. ad fin. princ de rerum diuiſel. quod aalibitis. Cde hus, qui ſibi aſſeribunt in teſta. ili, credo, te mais errore, quàm malitia inci- diſſe quem rexr. dicit obſeruatione dignum. Baldin l.r. de l.C inl.oLſeruare S.proficiſci: quceſt. 39. de ſſic. proconſ. laſon in l. ſi per errorem. n. 10. de iurisdict. Hyppolir-de Manſilin l.de falſis.n..& in l. qui igno- rat,n. p. eod. TZhomas Grammat in detiſ- Neapol. deciſ. dFo.in cauſa excellentis comitls. n. õ. Franciſc. Manrica Ae coniect. vlr. volunta. lil. 2. rit. z.n.I. Andr. Geil de ace publ lib.t.c.. ⁊Lzx. b Sondern muß erwieſen werden ab eo, qui eum allegat, Caftrens:in!. ſi quis ex argenraris. 5. præronn. de edenab. G inl. ransactionem, n. 2. C de transaction. Fulgoſius in l. dolum, in princ.& de- dolo malo. Socinus conſ og. n. 73. in 2. vol. Pariſius conſ-6.n. Cz. S d„in I. volumine. Vnd hindert nichts/ wenn dielleicht wolte geſagt werden/ daß der dolus gnugſam præſumiret werde daraus/ daß die belehnung zu rechter zeit nicht geſucht. Præſumitur enim dolus, cùm non fit, quod fieri debebat, ſicuti cùm quis actum per ſe illicitum facit. I on vnuiril. C. de iniurqs. Corneus conſ.ps. Viſo,& conſ.260.Viſo. in 3. vol. Andr. Geil de pace publ.lib. x. c. J. u. 13. vbi com- plurei alias autoritates adaucit. Pariſius conſ. 2. u. 23. Dann hierauff kan hinwieder eingewandt werden/ daß diel orſachen dorhanden/ die ſolche præſumtionem doli auffheben/ Et quando cauſæ iuſtæ adducuntur, tunc præſumtio iſta doli ceſſat. gl ſingularisin l.2. de ſicaris. Was zum andern geſagt/ von haltung der auffgerichten Vortraͤge/ das iſt auch nicht wie⸗ derig. Dann N. nachgelaſſene Toͤchter ſeind den auffgerichteten Vortrag zuhalten/ zweiffels ohne erboͤttig/ vnd willig/ vnnd daß ſie demſelben bißanhero nicht nachgeſetzet/ iſt vermuthlich auß den eingefuͤhrten/ onnd andern mehr vr⸗ ſarhen/ onnd ſonſt auß keinem boͤſen vorſatz ge⸗ ſchehen. b Das dritte argument de non ſoluto cano- ne intra triennium liget auch nichts im wege. Dann mon Pdſt Ja röent Bun kücht canckt eug ei r/bnd fenie Jahr in e Nc et dtder neitt ſelwier iru mißt wmi dem aimae a/ dn gehem daß: nerim ichtet ter ih ichm nie i ſllich ſerat ſie au dan mon um mwüc ege qui, A Kalun uch heill onig ſolun A; er Mell⸗ A dabſi kan um ſu rad ſi. pnac ienmn buu, qui i ſebun'in vye, quam malitia inci. iene dignun Baldin heiſt qugh defh vrem. 7. 10. de iuruauch. Ta.. Gin! qui igm. arin deciſNe aAldeai .n. C. Frana.Manrica rir.J.n.. Audh Geildc e werden ab eo, qui Rquus ex genrerin9 Tranuactionem, n. 2. C Idblum, in yninc. Qde- 1.Tz. ma vol. Pariftu mine. wenn dielleicht wolte as gnugſam preſumiret lehnung zu rechter zelt ir enim dolus, cum bat, ſicuti cum quis it.IFnon unuitj. C 6 cauſa6 aviſidn 3 S.r.c Tn. f. vbi am. cit. Pariſtus anſ e, nwieder eingewan dehanden /die ſolche Conſilium Primum. 9 Dann ob wol der auffgerichtete vortrag ſeheinet ſein contractus emphyteuticus, ſo iſts jedoch reuerâ contractus feudalis,& feudum impro- Prium. lev. conſe7. n. G. lil. I. Et vaſallus, qui non ſoluit canonem, quem ewrconuentione ſoluere debebat, non proptereà feudo priua- tur: Et feudum in hoc ab emphyteuſi diſcre- pat, quemadmodum& in alijs multis. Atque ita in ſpecie tradit Speculator in rir. de lacara.§. nunc alicqud. Venf J. Prupeſius in prælad. feudon. 19. Hiyppeltr. de Marſel. ingu. 2. Paris de Pureo, de re- arniegrario. feudai. c.gs. n. 7. Et hæc eſt commu- nis,& verior noſtrorum interp opinio. Iul. Garlues in S. feuduimn. quæſt. Fr. Lauden). in c. Vn. in Pprincm. I9. de his, qui feuaum dare Ao. Vnd wenn gleich erwehnter contract ein con tractus emphyteuticus ſein ſolte/ wie etliche der Nechts Seribenten/ alß zuuor geſagt/ wollen/ Vnd N. Toͤchter auch erwehnten contract/ pro contractu emphyteutico gehalten/ vnd darob die inueſtitur/ vnd belehnung/ wie jhr Bruder der⸗ ſtorben/ in Jahr vnd tag nicht geſucht hetten/ het⸗ ten jedoch N. Toͤchter der ſtreittigen Lenderey ſich darumd nicht verluͤſtig gemacht/ daß ſie den cano- nem nicht ſoluieret/ ſintemal nicht ſie/ die Toͤch⸗ ter/ ſondern jhre Mutter die jtzo ſtreittige Lende⸗ rey onter dem Pflug gehabt/ Vnd die Toͤchter einwenden/ vnd ſagen moͤchten/ daß ſie es dauor gehalten/ daß jhre Mutter den jaͤhrlichen cano- nem entrichtet/mit welchem vorwenden die Toͤch⸗ ter leichtlich moͤchten gehoͤret werden. Sintemal nicht vnbillich/ weil die Mutter der Guͤter genoſ⸗ ſen/ daß ſie auch das onus, alß nemlich den jaͤhr⸗ lichen canonem daruon abgetragen. Secundum naturam ſiquidem eſt, incommoda cuiusq́; rei eum ſequi, quem ſequuntur commoda. I. e- zundum naturam. de reg. Iurus.. qui ſeutit. de R. I in. Hinc illud, Commoda qui ſentis, iungas onus emolumentis. Paulus de Caſtro con/. 123. in- aipiente, We Mwanlinas. lib- 2. li. in princ de inſtitor. actio. Imòô abſi urdum eſt, alium habere commo- 4 S. fiu,delegatpraf. da,& alium ſuſtiaere onera. l. ν, qui i7 poreflate. Auff das vierde argument/ daß die Toͤchter von dem Sohne à feudo außgeſchloſſen werden/ kan zur antwort gegeben werden/ daß ſolches in propoſito caſu gar kein raum/ noch ſtadt habe. Dann N. hat anfenglich die ſtreitigen Lehenguͤter derogeſtalt zu Lehen emfpangen/ dnd einbekom⸗ men/ daß er/ vnnd ſeine Maͤnliche Leibes Erben dieſelbe haben/ vnnd behalten ſolten. Folgends iſt Anno 15 7 0. wie N. bereit todt geweſen/ die in⸗ ueſtitur/ vnd belehnung verendert/ vnd die Lehen berrn/ als die von A. haben nicht allein N. Sohn/ ſondern auch ſeine Toͤchter C. vnd B. mit den Le⸗ henguͤtern belehnet/ Vnd jhr der Lehenherrn in⸗ tent/ gemuͤt/ will/ vnnd meinung iſt geweſen/ daß nach abſterben F. die Toͤchter die Lehen haben⸗ vnd behalten ſollen/ in betrachtung/ daß Anno 1570. der Toͤchter gantz bergebens/ vnd vmbſonſt wuͤrde gedacht ſein/ wenn die Rechtsregell/ filia ſemel excluſa a maſculo in perperuum habe- tur pro excluſa, in dieſem fall ſolte ſtatt haben. Dann F. hat auff die zeit gelebet/ vnd er iſt neben/ vnd mit ſeinen Schweſtern belehnet worden/ atq; ità ſtatim illo ipſo momento, quo mueſtitæ fuerunt Sorores, excluſæ fuiſſent à fratre„ fI dicta regula hic locum habere deberet,& fru- ſtra omninò ſororum fuiſſet facta mentio, cùm tamen in contractibus nullum omninò verbum debeat eſſe ſuperfluum,& nulla ſylla- ba ſine effectu aliquid operandi, vn pulchiè aiciv Baldus iu Rubr. Cide cvntrabrem!. in 9. quſ. Tyraq. de vtroq retractu.§. J.g. 2. n. 2 2. 9 I J. l1b. 2. Tleriur Dectanus roſponſ. 12. n. 2f. in 7. Volum. WMem Dectan. reSon. dser in.2.olum. quod in verbis diſpo- ſitiuis, qualia in propoſito noſtro ſunt, locum habet, non in narrariuis. Decius conſ. J2r.*. Ir.& conſ. 2. ſ1 9. Tiber. Dectanus eſSonſ. Ja. u. 29.&re- Honſ.2ni.in 2.Vol. b So iſt F. Anno15 7 0. nicht mit allen Le⸗ henguͤtern/ ſo ſein Vater zuuor gehabt/ ſondern nur mit 6. Huff Landes belehnet worden/ allein der orſachen halben/ wie es ſich anſehen leſt/ daß die Toͤchter mit in die belehenung genommen. Darumb gar nicht veriſimile, noch glaublich/ daß die conferenten gewolt/ daß die Toͤchter von dem Sohne ſtarim in initio ſolten außgeſchloſſen wer⸗ den. Et quod non eſt veriſimile, falſitatis ima- ginem habet. Balauin l.⁊. col.. C de ſeruis Fugir.& Veriſimilirudinem ICti maximè ſpectanr, in tantum, vt leges ex veriſimilitudine faciant, liteſq; definiri iubeamranquam id ſit verum, quod eſt veriſſmile. I⁴νε ese veriſemile, qubd me- rus cauſa. 13 biror. S. Verzſimile eit, Ae urral. eip e J.§.. Wenjſhmuhi⸗ rpondeérint. de teſtibus, I. Meviustin princ. de legar. 2. 1 i, zncredilile ræpura- tur, quod non eit Veriſimile. We ex Plxribus 701, quod veriſimile videretur, de ſolutio, lcbi quis, ili, nexg enim veriſimile eit Cde narura libe a quia ve- rVihmile, exrr. de præſumtio, obonæ, ibi, ex veriſtmili- baus,& probabilibus caufis, deæ appellationib.« quo- rundam, ili, veriſimiliter Formidamus. de electioni- lus. in 6 Vnnd hiemit iſt die erſte Frage erle⸗ diget. Secunda Quoeſtio. Nu Vff die ander Frage/ ob N. nachgelaſſe⸗ b ne Toͤchter C. vnd B. ipſo lure dte Ke⸗ Mhen ver wircket/ ſcheinet zuſagen/ weñ die Lehen vorwirckt weren/ ob non peritam iuſto tempore inueſtituram, daß alßdann die vorwir⸗ ckung der Leßen ipſo Iure geſchehe. Dann 1 10 Ooynlilium Primum. Dann der textus ꝛν awn.in princ. de capirulis benten ſagen/ vnd wollen in gemein⸗ daß allein auß conradi,gebrauchet verbo futuri temporis, CA- zweyen vrſachen die Lehen ipſo Iure dorwircket PET. Es redet auch der rextus daſelbſt de diſ- werden. Primum amitritur feudum ipſo lu- poſit ione conditionali. Hæc enim ſunt ver- re, ſi vaſallus abſq; domini voluntate feudum ba cextus; Si poſt mortem vaſalli heres per alienauerit. DaldincVn.S. inſuper. Verſ.& ided annum& diem ſteterit, quòd dominum non heſſercommiſſa Fœlonia alienandode probibit. fe. adierit, petendo inueſtituram, feudum per- ar alienat per Eridericum glin a.vn. S. callidis.& ibi 1 dat. Sic etiam loquitur Imperat. Pridericus. Andreas de Vernia.20. Prepeſitus 2.3. Aluarortus in æImperialem,s pretered, de probibita udi alie- n. 4. Ae probtbird feudi alien. per Friderio: Syluan. quuſ. 22.2. M. de feudi recpgnil. Baldus Tonſ. g. fa- ttum rale est, lib.. Molindus in conſuétud. Paritſior. vit.§. 0.n.23. Perrus Iacobi in practicà, in formàâ libelli,de actione in rem pro re feudali,ſi agaturcon- rra emtorem. n. J. Gin formaà libelli, de condictione, exl. Imperialem, n. 5.& in formaà libelli„per condi- ckionem ex l. non ſcriprd. n. 2. Ein rir. de cauſis, ex quibus dominus proprietatem amittitun] rdiſtinct. Petrus Duennas in reg. Iurus 2oin æamplia. Alexan. annſs omeſus ſahexhuis nr nar per Frider. Et quando verba futuri tem- poris ponuntur in Ml ſiue alijs diſpoſitionib- conditionaliter loquentib-, tunc intelligitur, Ipſo lure aliquid fieri. Angel- nſe6—pro Arclſio quæſitorum, col. vlr. ed ratione fultus, quoni- am propter condirionis defectum ipſo lure deſicit diſpoſitio, tam inter viuos, quàm in vl- timis voluntatib. 1. Mæuius, lqui hiereai. S.vlt. de cnait.& demonftrat. Draq.in repetitil, ſi vnquan, in werlo, reuertaturn. Sf. Cde teuocand. donatlon. Zum andern wirds in emphyteuſi alſo ge⸗ halten/ quòd emphyteuta non ſoluens cano- Deinde amittitur feudum ipſo Iure, ſi va- fallus contra dominum crimen læſæ Maieſtat. nem intrà triennium, prædio emphyteutico ipſo Iure cadat.!. 2.de lure emphyt. lbi lu ſtini anus dat domino facultatem repellendi, eijci- endiue emphyteutam, ac vritur dictione, o- mnimodò, quæ idẽ, quod ipſolure ſignificat. commi ferit. Balain d a vnia§. callidis, n. 7. de rohib. fæuai alienat per Fridericum Franciohinus currius de feudis in a parte. n. 311. venſquinrò fallit. Molinaus in conſuerud Pariſiorum nir. I.§. Jo. n. 24 His duobus caſibus exceptis, feudum ipſo a en lna ual ntin Vraqrin alhi vnquam. ſup-Venbo, reuertatur, n. 70. Iure non amittitur, ſed tantùm per ſententi- cum ſeqq. Cde lure emphyteur. Gabriel Saraaa ad am, d vn. ibi, agnitaâ culpà, item ibi, conuictus non AMatheſtlanum ſingular 111. Et hanc ſententi- fueritde feudo ſine culpà non amittendo, a vn. ibi, am, quod emphyteuta ipſo lure ob ceſſatio- damnetur, quo tempore miles, in. a⸗nennhen nem prædio emphyteutico cadat, probauit poftmus,& ali ind a vn. S. dalldis, de probb. feud 4 Salicetus n dz.& ibi Balain aaaition. n.3. 2ſön alien. per Frideria Et hæc eſt communis,& e. r4.ohan Siabardas& Corrafius. Gde lure emphy- vera omnium Dd. ſententia„vt loquitur Mol. d Kalh reur Hoffienfnc poruis, ext. de lacaro.& ili Anto. næus in wyſuetudinibus Pariſor rin S.2an2z. Kl. V mn nius qe Butrio teſtatur, hanc opinionè eſſe com-(lærus in S. feudum. quæſt. 62. Franciſcinus Cur- ä nac munem. Rol. Valle conſ.s J.n.2.G&. F. in I. vollate rius de feudis in. parré. n. 1/.. Sylua. de fcudi re- I Uman Mandoſius in adaittonib. ad Romanum conſ. 212 · in cognir. quæſi. 22.“ 27 ilenn verbus,iyſo lure. Ibi Mandoſius inquit, hanc- Vndinſpecie, daß die Lehen propter non e ſententiam paſſim in iudicijs obſeruari. Vnd petitam iuſto tempore inueſtituram„ipfo lu- fi in kande mtt dieſer meinung ſtimmen auch die Rechtsſcri⸗ re nicht verwircket werden/ ſed quod requiratBr Auij iitat benten vberein. Dann Bald.tradieret/ quòd va- ſentent ia priuationis, traditum eſt ab Anar. ſallus, non petens inueſtituram intra annum, & diem, ipſo Iure feudo priuetur. n, 1. quo tempore miles inueſtitur. petere deb.& in conſco⁶. col.2.in. vol. quia ille, qui excluditur tempo- de Iſern.& Aluarot in e vn. in verbo, damnetur quo tempore miles.&c.& volui: Carainalis in conſ. col 2. perdictum ar. Gar. de capituluConradiin verlo‚peraar. Et ratio eſt ſecundum eum, quia fenn loci re, ipſo Iure excluditur per lapſum temporis. Baldin c. Bonæ.& 1. col. Vlt. venſ.& ſcias, exwrra de b election. Renuntiare quippe vidctur termi- nis, qui non paret terminis, à lege ſtatutis. 1 Bald. conf. 429. col. I. in fin. in 1. vol. Iacobinus de nullæ defenſiones competere poſſunt vaſallo, contra lapſum anni,& diei. Mem Cardinall. conſ.o2. col. 2&onſ. 124. col. fin. per text in ar. 2„a, Verbo, amittat, quæ ſir prima cauſa benefici; amit- 221. 22O. LI. 1. 19u rendi.& in d.§. prærered ſi quu. in c Iiperialem. Jancto Georgionn inueſtit feudaliin verbis, qui qui- de prohib. feudi alien, per Frider quæ ve rba, cùm dem inuéſfiii. col.2. verſärem dabitarur. Curtius in poſſint trahi ad futurum, debent intelligi, rraci feudin e parte, venſiquinib,& ltimò. Tyra quod ſit opus ſententia, ex quo in ijs non di- quel', inl, fivnquam, ſup. verbo, reuertaturn. 3z0. citur, quòd ſit priuatus ipſo Iure, vel quod cunm fed. Cde reuocand. donarion. Ral.d.Valle nſag. perdart ipſo Iure. Hanc etiam partem tenuit 1 Seee 2. u Alexan in conſ= in. r vol& in cnſoein fin in d. lure verior, Bnd die Rechtsſeri⸗ ob non petitam inueſtituram vaſallus non priuatur 8 8 CSCOonſilium Primum. 1t priuatur ipſo Iure, ſed venit priuandus per ham cauſam quus habuiſſer, non eſſet priuanaus Igi- tur dicendum eſt, quòd vaſallus citari debe- at, ad dicendum cauſam, quare priuari non deberer. Huic quoq; ſententiæ aſſentitur Socin. cnſ.60. in 2. artic verlin primis,& in verſ. quod au- tem non eſſet, in 3. vol. Guido Papa quæſti. 10. in Sriuatun re amittitur, ſi vaſallus intrà annum,& diem ſententiam, perd 7.7.& per rationem quid ſ1 iu- inueſtituram non petierit, So iſt jedoch der gemeine ſchluß der Rechtsſcribenten in con- trarium. 8 Das contrarium wird auch in practicd ob⸗ ſeruieret/ vnd gehalten/ Et à communi practi- câ non eſtrecedendum. per l. minimè. de Ll. fin. Cuae Iureiur. c. ex literis, de conftit. eſicur.& ibi An- tonius de Butrio, de re iudic. Iohan. Ana'in c fin. exr. 1 In Practicd, in hmn, DAr. c0. F elhn. ina Rodulpbus col.1S. dum loquir a? ae conſuetud. Gœde conſeoa‿ν. Crauetra conſoor.n.z. e ſeudali, gauur. Ao verbo nut:TAr, 2 dt es bo pe 5 dar, e A. de reſäri- Eyppolir de Marhilin practiccriminali, in princ. na luell, ae dn Ppus. Practic Ferrarienſ in formà libelli, qud agitirnr 8 forma libeln „. 7. 7. eudum ipſo lure,ſira. crimenlæſæ Maieſtat. vmic g. callau, n„ dt ridericum Franciſchims *7I. veyſ quinti falit Wſorum rit.§. 2 à256 ceptis, feudum ioo tantuͤm per ſententi. „. 3 „item ili, cunuictunm non amittenaa c vn ihll, les, 2 Aluarornu, Pye- 8 calidu, depmil fcuk hæc eſt communis,& entia, vr laquitur Mil- rifſer nr. Lzun. ul 1 72. Fanciſtinus(r. II Hlua dk feuu e 1 dndictinne„ Foin anplia Atran ad reuocationem feuai, in verbo, nec ſupenflitib. vbi pPoſitus omnibus cauſis, proprer quas priuatur vaſallus feudo, inter quas hacéeit, de qud agitur, quærit, an vaſallo committente aliquâ ex prædictis cauſis, veniat priuandus perſententiam, vel ſit ipſo Iure priuatus, dicit, quod per ſenten- N tiam,& quod debet fieri proceſſus contra va- YVIltimò cum 1. Vol. Aluarot. in a⁷.. fin. in verf quæro ſubſequen- Ver, per quos fiat inuéſtit. Rol. à l' alle conſi;: ². 9. 10. Gias. dooe. 8 Vnddieſem ſtehet nichts im wege/ daß der textus in davn. de capitul. Cparaa.&in d a Im- perialem, de probhib, feuai alienat. gebrauchet das wort perdat. Dann die textus feudales, wenn ſie de vaſallo, ſo die inueſtitur/ vnd belehnung bin⸗ nen Jahr/ vnd tag nicht geſucht/ reden/ gebrau⸗ chen nicht allzeit dieſe wort perdat, amittat, ſon⸗ dern reden zuzeiten auch alſo/ Vaſallus non pe- tendo inueſtituram intrà annum,& diem, be- neficium amittit, wie aus dem vn§. 7. quæ fuir pr.cauſa Lenef amit. zuerſehen/ Vnd darums/ well V m hac ſententia tranſit curtius Iunior conſ. Ia. col. ꝙ in fi.& Ra muus conſs/ col. 2. in Tertia Queſtio. 1 8(☛ O diel die dritte Frage betrifft/ moͤchte 8 † Perſtes anſehens geſagt werden/ daß die & von A. als Lehen Junckern/ den Schwe⸗ ſiern/ ſo die belehnung binnen Jahr/ vnd Tag nicht geſucht/ manu militari die Lehen zuentzie⸗ hen/ dnd zu nehmen wol befugt. Dann zu Recht klaͤrlich verſehen/ daß der locator ſeinen colo- num, ſo ſich voel derhalten/ vnnd die Jaͤhrliche Penſion dem locatori binnen zweyen Jahren nicht entrichtet/ proprid autoritate, vnd eigenes gewalts expellieren/ ond die dermieteten Guͤtter an ſich nehmen koͤnne./ quæro.. inter locator. lota-. z1. Daſelbſt redet der ICtus formalibus verbis, wie folget: Inter locatorem fundi,& condu- ctorem conuenit, ne intra tempora locatio- nis Seius conductor de fundo inuitus repel. lerertur,& ſi pulſatus eſſet, pœnnam decem præ- ſtet Titius locator Seio conductori, vel Seius conductor Titio, ſi intrà tempora locationis diſcedere vellet, æquè decem Titio locatori præſtare vellet, quod inuicem de ſe ſtipulati die autores feudorum nicht einerley art zureden ſunt. Quæro, cùum Seius conductor biennij dee Lehen proptet non füuͤhren/ kan darauß/ daß ſie an etzlichen orten dieſe onri enaun non ſoluerit, an ſine u. nueſtituram Liplolr wort kwfr tat, percat gehrauchen nichts gewwiſ⸗ ru pœnæ expelli poſſit, Paulus reſpondit, traditum eſt AAu⸗ ſchloſſen werden. 8 mah emnphoteuſt adfeu. pœnali de ſolutione penſionum, tamen veri- un in verbe, Dasargumentumab emphyteuli adlfe ſimile eſſe, ità conueniſſe de non expellendo dum gllt allezeit auch nicht/ wie hierauß abzuneh⸗ men/ daß ein Lehenman/ ſo ſich zur Jaͤhrlichen Penſion obligieret/ vnd verpflichtet/ ſeine Lehen⸗ Zuͤtter nicht dorleuret/ ongeachtet/ er die verſpro⸗ alair Cardinals in an 1) colono intrà tempora præfinita, ſi penſioni- busparuerit,& vt oportet, coleret. Et ideò ſi poenam petere cœperit is, qui penſionibus 19 Perſ ſatis non fecit futuram locatori doli ex- aLHn Jahren nicht entrichtet/ Wie zuuor weite 6. vl. fn Tue Paſtertn Ein andere gelegenheit aber hat es mit Vnd mit dem lureconſulto ſtimmet der einem emphyteuta. Hic perdit bona ſua em- I mperator Antoninus dberein⸗nl. æde. Qde locaro 31 b nr fue. Ibi Imp. inquit; Aede, quam te con- sine yteutica, ſi intra triennium canonem, ſiue& cnduclo. Ibi Imp. inquit; Aede, ꝗ eCon 5 qur— Phyentidenſfinreä eiemn en leane 12A ductam habere dicis, ſi penſionem dominoin um, deben undg weemph Vnd ſeind ſonſt andere mehr/ vnd ſolidum ſoluiſti, inuitum te xpelli non opor- diel vnterſchiede inter emphyteuſin,& feu- dum, wie bey der nechſtfolgenden frage weiters ſol heruͤrt werddde. Dnd obd wol nicht ohne/ daß etliche der Rechtsſcribenten wollen/ quòd feudum ipſo lu⸗ tet, niſi proprijs vſibus dominus eam neceſſa- riam eſſe probauerit, aut corrigere domum maluerit, aut tu malè in re locata verſatus es. Pnd die Reehtsſeribenten wollen ins ge⸗ mein/ quòd dominus fundi, qui fundum ſuum alteri 7 1 8* alteri locauit, conductorem propriâ autorit. expellere poſſit„ob non ſolutam mercedem. Et in hoc omnes Dd. concordant, vr laqui ur Mauthaus de Afhlittin conftirur. Naapalit. ulria: Ae cultu paricnl23 lib-. Et ſic inquilinus, quam- uis reſiſtat,& ſe opponat domino, tamen ni- hilominus expelli poteſt, ob non folutam penſionem. Barto:in ſcredirotesein Tue princ. K ac pienorib. Canoniſtæ in c, proprer ferilitatem, exr. de locato. Alexand. conſi: iincipieute, ih causd Clite, in z. Vol. 8 1 verſehen/ daß der eigenthumbsherr/ ſeinen em⸗- phyteutam proprid autoritate, koͤnne eijcie⸗ 3 ren/ wenn der emphyteuta ſeumig wird in ſol⸗ uendo canone. I2. Cde lure emphyr. ibi luſtin. permittit domino proptietatis, vt propter moram emphyteuticarij triennalem, emphy- teutam pofit ceijceer. Vnd dieſer ſententz/ dnd meinung/ iſt auch die glofla iν.in verbo expellere. C de Jure empby- reur. Alex. confIE. nr.libe5. Corneus conſ. 2 71- libez. Decius conſ.=i᷑ z„fKõ1.. Darumb ſcheinet zuſagen/ daß auch dem Le⸗ henherrn frey ſtehe/ ſeinen Lehenman eigenes ge⸗ walts zu eiſciren ob non peritam inueſti- turemmg. A ber dieſes alles vnangeſehen/ iſt das con- trarium zuſchlieſſen. Dann zu Rechte klaͤrlich verſehen/ daß auch in dem falle/ quando ipſo lu· re feudum amittitur, der Lehenherr nicht befu⸗ get⸗ ſeinen Lehenman proprid autoritate zu eij⸗ eiren/ ſondern es muß eine cauſæ cognitio, vnd ſententia iudicis, non quidem priuatiua, ſed declaratoria dorher gehen/ alice: epiſcopus,& ibi glde præbenair lib:o. ccdm ſecundum,& ibi Philipp. Francus in vlt. notab- de heret. eodem lib.. Innocenrt. in cde mulcta, in verbo conferat,& ibi etiam Hoſti- enſas in eod verbo. ext. de prabend. Tob. Andreæ& Hoſtienſis in a quia cuncti, in gl. aicit hic Hoflienſ. Verſcquid ſi executio. de conceſio. prabende lib..& in c. ſollicirè. col. 2. exr. de reſtiru. ſgoliaro. And. de Vernin conſtit. Neapol:incipienre ſi vaſallus à domi- no, col. † Baldus inl ſi maritus quondam Gde donar. tnter vir. G vx. Sind a cuùm in cunctis, vbi ſupr Conſilium Primnum. wenn gleich das dominium vnd der eygenthomb/ 1pſo lure verwircket wird/ Balaiin lii quis in zan- ram. col penult. Qvnde vi,& in adaitionibus Specu- larorus in rit. de locato. S. nunc aliqua, in 40. quaft. Gconf. z5. quæritur Virum padtum. col. 2. lib. 4. e conſ.3 16. vræmitrenda, pofi prinalibiz. Et hoc ſa- tis probatur ex eo, quòd dominium dotis, ſo- luto matrimonio, ipſo lure reuertitur, ſed non poſſeſſio. O.dotus,& ibi Bala.& alq. C. ſoluio matrimo.& quòd legatorum dominium quoq; cectà vià tranſit in legatarium.(ℳi ribi omo g. Sleicher geſtalt iſt zu Rechte cauteret/ vnd cùm ſeruus. de læg. Tl cdm parer. S. ſurdo, de legar. 2. ibi eriam dicit quòod acquiriturlegatarioignorauti, &llegatum ita. codnir. Pofleſſio autem mini- mè ſ.& quod legat. per zotum, Sicin l.vlt. C de facroſ ecieſ. dominium in Eccleſiam ipſo Iu- re tranſit ex contractu, non tamen poſſeſſio, vr ibi omues notarunt. 3 Vnd darumb hleibet der Poſſeß/ vnd beſitz be dem beſitzer/ biß ſo lange die poſſeſſio von einem andern wird apprehendieret ęl. in l. cum daonbus.§. iaem reſpondit ſöcius, ſi ceſſuutein verbo dominium, pro ſocio,&in l. vlt. Cae facrſ. Talefe Baldin! nis quus in rautum. aaul. penult. Verſezata quod dictum. O vnde vi,& inl. in ſuis. ad fin. de liber.& poſt. Ancho. in c. cum ſecundum. in princ de heret. lib. G. Vnd dahero ſagen die Rechtsſcribenten/ vnd wollen/ quòôd, qui i Ppſo Iure dominium amiſe- runt, nihilominus poſteaà poſſint præſcribere. per arz. de praſcripr. in ã. quòd non poſſent face- re, ſi cum dominio tranſlata eſſet poſſeſſio, pera ſive poſſeßhione. de R. I in 6. Nec hoc caſu poteſt poſſeſſori mala fides imputari. Quando enim is, qui poſſidet, aut debet, non tenctur offerre, nec aliquid facere, niſi petatur ab eo, cui ea actio competit: Tunc etiam de lIure Canonico, illo non petente præſcribit, quia nihil eſt, quod ei imputari poſſit, ſiue, quoch eum conſtituat in mala fide. Panormira. inæ Eqcleſia S. Mariæ. col. 15. verſoſed pro concordantia. ext. de conſtitution. Gin ciquodclericis, col. penult. verſ. ided dicitr exr. de foro competenti,& in a. vlr. col. ꝙ. venſ.ego, ext. de præſcript. Corneus conſ. 770. ad euidenrtiam præmittendum eit, col. 3. verſ. ad idem. lib..& conſ. 206. circa thema. col. 5. Verf- ad idem lib. i une 9 as re & onſ Tar. thema huiuſmodi ſulijcitur. col.2. lib. 2. 2.& conſ..2. viſis,& diligenter conſideratis. col. 6. M & enſ33. Juaſtionus iſtius, in ß lib. Q Imolain dc. verſ.facit ſecundh. lib.z. Socinus conf 203. Capiende ai de mulcta. Caraiu. Florent. conſ. Gz. dominus noſter, primum conſultationis arriculum. col. 2. Veyſ. ſacun- ihe cvl. 2.Venſitem ſi in formãâ,&conſ. edominus Abbas. Ay probatur. lib. 2. Decius anſc+2. quod ſuprd ac- 5 col. 2. Verſäc. pro loceit rario. Panermir. conſ.d,/* lib... curarè. 14 N Alexan. onſros. incipienre, videtur prima conſae. Vnd der Poſſeß/ vnnd beſitz kan/ dermoͤge* rar. Wl.lt. verſvnde aicir, lib.. Marrhæus de afe Rethtens/ von einem andern nicht apprehendieree 1 Fäck. 1na. quo empoye miles,&-in a z. de feudo werden/ niſi præcedat iudicis ſententia de- 19 fine culpd non amutt.& aeciſo. Neapol. æ. virum claratoria. Ad auocan damn enim poſſéſlio⸗ 8 keneee nem neceſlaria eſt ſententia declaratoria. ar Vnd die drſache/ warumb ſolches zu Rechte Aluaronz in e Imperialem. S. callidis. n. 2 de prolul. 9 derordnet/ iſt dieſe/ Daß die Poſſeß/ vnd beſitz der feaai alien per Erider, Thomas Gramm. daci10.. 5 Lehenguͤcter iplo lure nicht wird verwircket/ rr. Ana Ceilin pract. ohſeru. lib. 2. ſt. fi. Z glus 9 b in epiro. 1 mini. lulr. QA T kotum, Ficin in Eccleſi „»non tamen bolleſlie tder Poſſeß,ond eſtie die poſleſſio bon einn ret&I in lcam daubus Qautedn verb dominiun acmEecleſ Zaldiuluß e. veyſ.zara quad dittun w. ad ſin. de liber& uf m. iu princ de heret lihi die Rechtsſerdbenten/ od lure dominium amiſe. tea pofſint præſcribere. quod non poſſent face- ranſlata eſſet poſſeſſio, R.Lins. Nec hoccaſu des imputari. Wando aut debet, nontenctur ere, nili petatur abeo, Tunc ctiam de lure tente præſcribit„quia tari poſſit ſiue, quol 1 fide. Panermita. ins enCedem ncordanih quod dlericis, 2 pemu b cxmpetenti, Finaub ript.(orneus eunſoi7f,4 nest, col.3. veyf. aditen jculum. 190.2. vey fau Conſilium Primum. in epito: de feadi, parte 10. n.ꝗ3. Pari ae Putes, de redturegrat. feudo. ẽ. 30. n. To.&c.7.n.g.& ¼. 233. n. 5. Marrb'ide Afflict. in conſtir Neapol. Rubr.&. de vſu- ru.liber. n. 16.& rurſas rubr. 25. de violenrqs circa poſſcſtio. n.. lib.z. Et omnia iura mundi, quæ pro crimine ipſo Iure pœnam imponunt, ità intelligũtur, vt procedant, dummodò ſenten- tia declaratoria ſequatur, per quam declare- tur, crimen fuiſſe commiſſum, alias pœna non habet executionem, ſeu effectum, Ira Thomas Gramm. loquitur deciſio. 15. Vnd addeclaratoriam ſententiam ludi- cis muß der jenige eitieret werden/ qui ipſo lure dominium amiſit, glin Clementi, præſenri, de cen- ſibusin verlo conſtiterit,& inClemen. 2. de pœnusin verbo conſtirerit. Angel. Roman.& Imola in l. E cui bonus, de V. O. Arer. in cn. col. I2. de iudic. Arerin. cenſ. T6.1.cvl. 11. Ablas in aperuenit, de appellarion& ibi tll Derii, Soernus ennſ kel22„ fructuari ſit, ſed dominus vtilis. Lo- Deciuu, Socinus conſ i2. col. 2in.Vol. Eiden,de Senw fructuarius non ſit, ſled dominus vtilis. Lo- conſ o9& in conſ. I1g. Cardinal, in c. extirpande. S. quia verd.col. fin. ae prælend.&in Clemenrina, in pleriſcq in decimàâ quaſtione, de electio. Rona de- ciſto. 13. n nouir, in fin. Rota in antiquvs, Aeciſ. Jox. Barbar confx. col.J. in z. vol. Apoſtilla ad deciſio. Tholoſa. A o. Felyn. in c. Roaulphus. c0l.31.& col. ſequ. GSina zum non abhomine. col. penult. de iudici*⁷. Felyn: ina 2. col. T. in fin. de Sponſa. Ruinus conſ. Jo. col. 7. in.. vol.& conſ. 773. col. fin. J. volum. 8 Bnd ſolches alles iſt zu Rechte darumb ber⸗ ordnet/ daß groſſem ongluͤck vorgebawet/ vnd ha⸗ der/ vnwille/ vnd zanck verhuͤtet werde/ Vnd wie der ICtus redet/ ne ſit occaſio tumultus fact- endi I. non eit ſingulis. de R. I.& ne ad arma,& rixam procedatur. Iuius rei. S ſedſi inter au- f. o. de vſuftuctu. Weil denn diß alles in dem falle raum/ vnd ſtadt hat/ vbi ipſol ure quid fit vnd da das do- minium ipſo lure verwircket wird/ ſo folget/ daß viel mehr in den faͤllen/ in welehẽ der Eigenthumb ipſo lure nicht verwircket wird/ zuſchlieſſen/ vnd zu ſagen ſey/ daß der Lehenherr nicht befugt/ ſei⸗ nem Lehenman /ſo die inneſtitur vnd belehnung zu rechter zeit nicht geſucht/ propria autoritate& manu militari aus den Lehenguͤttern zuentſetzen⸗ ond dieſelbe an ſich zunehmen. Argumento du- cto à maiori ad minus, quod in iure validiſſi- Vnd dieſe Se ntent/ vnd meinung zuhal⸗ ten/ hindern die zuuor eingefuͤhrten argumenta kan beſtendiglich darauff zur antwort gegeben werden/ quòd argumentum à colono, vel con- ductore ad emphyteutam, vel vaſallum non procedat,& rario eſt, quia in plurimis diffe- runt locatio& feudum. Feudum enim do- minium viile tribuit,& vaſallus vtilis domi- Dann ſo viel das erſte argument antriff/ 135 nus eſt,& dicitur. Accuxfus in l. J. ſup. Verbo, neg conductionus. CQde lure emphyteut. Baldus in prælud. feudo. n. 23. G 2½. Ginc Vnico. S. prætered. n. 2. de capitu. Conradl,& in e. vnic. S. fin. 2. 4. in quibus cauſis feudum amittatur. Mattb. de Ahlict. in præ- lud. feudo. n. 61. Andr. de Iſernia in cnico.§. præ- rered. n. 9. de capitul. Conrad. Laudenſ. in a vn. . 13. de hus, qui feudum dare poßf. Mdem Laudenſ. in æ. Vn.§. ſin. u. ro. in quibus cauſ. feud. amittatur Iacobin. de feud. ſuper Verbwinueſtiuitatem. u. 10. Ferrarienſ. in forma lilelli, qua agitur ad reuocatio- nem feudt, in defin. feudi. Zaſius parte 1. n.33. Sonſe beckius parte 2. Hanneronius lib. I. c.2. Seyſellus in ſpe- culo feud tit. de definit feuai, in verbo vſiufructus, ibi aicit, de finit ionem feudi traditã in« vnics in quib cauſ feua amittat. ruſticam eſſe,& non ele- gantem, proptereà, quod in defimtione dici- tur, vaſallum vſufructuarium eſſe, cùm vſu- catio vtile dominium non tribuit. Demqde feudum in rebus immobilibus rantùm conſiſtit,& vt Obertus de Orto loqui- tur, in rebus ſoli, aut ſolo cohærentibus, aut ijs, quæ alioquin inter immobilia cõnumeran- tur, in cvn. in fin-de feud cognitis. Locatio conſi- ſtit non tantùm in immobilibus, ſed etiam in rebus mobilibus, Vt, cùm aurifici aurum do, vt annulos mihi faciat, mercede pro opera conſtitutàâ, locatio,& conductio eſt. 1.. in fin. locatt: Tertiò feudum eà lege vaſallo datur, vt vaſallus, eiuſq; heredes fideliter domino ſeruiant, vt ex definitio. feudi mtelligitur, quæ propoſita eſt in a. vn. in quilus cauſ. feu. aum amirt. Locatio non fit ſub lege huiuſmo- di. Quartò ſeruitia vaſallo non remittuntur propter ſteriſitatem, id enim nuſquam tradi- tum eſt. At in locatione,& conduct. propter ſterilitatem penſionis fit remiſſio. I. licer. C ae locaro& conduto.& propter ſierilitatem, exr. de lo- cæro. Menochius in 1. remedio recuperana. poſſeſf. n. 5. Couarruu in pract quæſtzd0. Was vom emphyteuta geſagt/ darauff kan mit beſtande geantwortet werden/ Vors erſte⸗ daß das argument ab emphyteuſi ad feudum auch nicht allezeit Procedire/ wie auß dem/ ſo zu- uor etlieher maſſen beruͤhret/ vnnd jetzo weiter ſol angezogen werden/ gnugſam abzunehmen ſtehet. Dann dnter dem feudo vnd emphyteuſi iſt ein groſſer vnterſcheidt. Ad conſtiturionem enim feudi ſeriptu- ra non eſt neceſſaria. Sccus verò eſt in em- phyteuſi. I. 1.C. de lure emphyt. Ibi Imperator ſcripturam requirit. Et quamuis Accurſius ina.l. z. ſap. verbo ſeriptura, Imperatorem tra- dit ità exaudiendum eſſe, vr emphyteuſis etiam ſine ſcriptura celebrari poſſit: tamen idem Accurſius in Al. ſup. verbo alienalionu, 25 2 1. G qudh,zh. 14 in S. zaed. in verlis, ueo ad locezrionem. Iaſlir. de locauien& nauct affirmat, ſcripruram in prin- cipio contractus em ph yteutici n ec eſi ar 13 m eſle. Et hac ſentehria communiori interpfe- * tum calculo recepta eſt. Salycer. in A.l.I. n. J.& ibi quoq; Saldus. C ae lure emplyt. Roland. A l alle cnſe.a,o,in I. Vol. Alexand. conſ. 120. 4l. 7. verſ. prærered ſi dicamus lib-I. Carelid. Cotia in Meéhioia bil in verbo emphy euſts.lul. Clarus in 9. mplr 297 9. — 4 Secundò feudum datur, ca lege, vt Ya- 8 ſallus,& ipſius heredes fidelite r dom in9 fer- uiant. avnicoin quilb cauſ. feud. amitt. Em phy- teuſis couſtituitur ſub meliorationis lege, quemadmodum delinitio em phyteuſis indi- cat. Emphyteufis enim dicitur eſſe contra- ctus, quo d om in us p ræd ium vt en um f ruen dum e mphyteuricari 0 concedit„EA Sge, Vt id melius,& cultius reddat,& annuam pen- 2* 7 5 le Aa id melius,&cultin= amen. cis. n. 22 diber. dicit, magis communem eſſe. Ac lulius Clarus affirmat, eam æquiorem,& tu- riorem eſſe,& minus ſcandalis viam aperire. ſionem domino præſtet. Cerraſein rubi.(. de lure empbyr.n. 2. Iac. CMido. in c. Vnicb, qus fudd‿e- res encantut. Tertiò differunt in eo, quod emphyteu- taius ſuum, quod in prædio emphyteutico habet, ſine domini conſenſu, alteri donare po- teſt. Accurſius in l. z. ſup. Verbis, alis vendere. C. de Iure empbyt. Paru de Puteodie redintegrat. feud. aor. n. 24.& hæc eſt communis ſententia, vr* Iul. Clarus reſert in S. emphyteoſts, quaſt. 15. Sic quoq; emphyteuta prædium ſuum emphyteu- ricum, ſine conſenſu domini alteri oppigno- rare poteſt, æl.in Al. fn. ſuper venbualis vendere. G ae lure emplir.& ili laſon n. 74. Iulius Clarus in S.cm pfyreoſis, qua. 14. At vaſ- allus feudum al- teri non poteſt donare.. n.§. donare, qualiter olim poterat feuaum alienari. Roma. csnſ. r.h. j. lul. Clar in S. feudum. quaſt. 20,u. 2. Noq́; inter viuos, neq; cauſa morrtis. Rol. A Valle conſce. n. 14. cum aliqkor fequentib. in.. ol. Non poteſt quoq; vafallus feudum ſine conſenſu domini oppi- gporare. aνi. ibi, vel pignorare. de probibit. jeudi alienat per Frider. Henning. Gade conſ. 27. n. g. Bald. Aluaroi& ali in ai nicb, de prabub. feuai alienat. per Frideric eaq́; communis eſt Dd. ſententia. Alaaror, inc,Vnin princih. 2. de alienat. feudi pater ni. Iul. Qarus in S. feudunm, quæſi. 2. Vlurſerus in pralt. ob ſe ru. ti t. Ae Ffeuzd. ol ſcru. 22. Harrm. Hartn an. in practic.obſeruar. tit de feua. oſ21. Petrus Duen- ad in aς. Iur⁴⁵ᷣ ae— Zum andern kan auff das argumentum ab emphyteufi genommen/ reſpondieret/ vnnd ge⸗ antworket werden. Ob wol luſtinia. Imp. n 4 I.2. C. de Lure emplyt. dem eigenthumbsherrn con⸗ cedieret/ dnd nachgibet/ daß er propter moram emphyteutæ triennalem den emphyteutam expellieren koͤnne/ So wird jedoch ſolches alſo/ onnd dero geſtalt dorſtanden/ daß es Procedire/ .— — 3 1 „ 8*—“ 3 3 4 7 3 8 8 ond raum/ end ſtadt habe/ wenn der eigenthumbs⸗ herr ſolches thut/ competentibus actionibus, & iudiciorum ordine ſeruaro. extar, quod me- us cauſa. Iquus in rautam. vnde vill penul, 2. Dlr. Adl. lulium de vi priuata. So biel endlich die gloſſam 72 A. l. 2 in verbo repellere Cde Lure empbyteur. Vnd die Rechtsſcri⸗ benten/ ſo erwehnter gloſlæ beyfall geben/ anlan⸗ gen thut/ kan zur ant wort gegeben werden/ daß die Rechtsſeribenten ins gemein wieder erwehnte gloſſam ſein/ ovnnd ſtreben. Dann die Rechts⸗ ſeribenten tradiren/ vnnd wollen ins gemein/ quòd dominus emphyteutam propria auro- rita: expellere non poſſit. Alberic. de Roſase, Corneus,& ald in dl.2. n. 3. C de Iure emphyteut. Moliuæ. in conſuet Pariſio. Iit. I.§.⁰. gl.3. ². 12. Et ſic hanc opinionem communem dicit Albericur de Roſe in a.l. 2. n.3. Cde lure empbyreut. Er Marib de Afflict. in conſlitut. Neapolil. Rubr.. de culru pa- *⁴ Iul. Clanin§F. empbyteoſis.quæſt. Tr. Vnddie brſache/ wie dieſelbige hiebeuor ins gemein auch berurt/ iſt dieſe/ quia licer emphy- teuta ob ceſſationem triennalem, prædio em- phyteutico ipſo Iure excidat, wie zunor weiter geſagt/ tamen maner emphyteuta in naturali poſſeſſione. naturaliter, cum ili notatus, de ac- quir. poß. eaq́; poſſeſione propria autorita. pri- uandus non eſt, argumento l. creditores. C. de Hpiguor. Et ſic Scæuola ICtus, vectigali, 1 ₰t, canone non ſoluto, pronuntiarionem, ſiue iudicis ſententiam declaratoriam requirit, in lllex vectigali, de pignor. Et in ſimili, mortuo Iure reuertitur, heredibus martti non con- ſentientibus, dotalium rerum poſſeſſionem ſine autoritate competentis iudicis, ingredi non poſſe. l. in rebus. C. de Iune dorium. l. dotts. C. ſoluro matrimo. Vnd diß ſo biel die dritte Fra⸗ ge betrifft. Quarta Quæſtio. ☛ O diel die letzte Frage anlanget/ ſcheinet ſiadt/ hre Ehemaͤnner nicht vnrecht ge⸗ than/ daß ſie ſich der Lehenguͤtter propria auto- ritate vnterfangen. Dann zu Recht verſehen⸗ daß ein Lehenman/ ſo auch allein abuſiue inue⸗ ſtieret/ propria autoritate die Lehenguͤtter in⸗ grediren/ vnd derſelben Poſſeß/ vnnd beſitz appre⸗ hendiren koͤnne. Ità à Dd. communiter tradi- tum eſt, inc vnico. quid ſir inucftitura. Hartman. Hartmin practic. obſeruar. zit, de feud. vbſeruar. j. Ois . 14 marito,mulierem videmus, ad quam dos ipſo zu ſagen/ daß C. vnd B. vnd an derſelben 1 4½ . ——— 8 wenn itate b vir n rcdl duh one zwin derr wiß p. i ſucnt res! aain atun en NNech di um CD„ 2¶νι.2χ, 7. enulr.& ere emp 4 Ve empbyreur. Er Aanz eapelis. Rubr. de culiu è communem eſſe. Ac t ouſf.I.. wie dieſelhige fichero 1 dieſe/ quia licer emphy. triennalem, pradioem. excdat, wie zauor weitr emphyteuta in naturai iter, cum ili nutauu,de u vam aquiorem, K&u. lcandalis vimm apedic one propriaautorita.pfh- umento l. qediums, Cd 1ICtus, fectigali, dec pronuntutionem, üne declaratoriam tequluit, zor. Et in bmilizmottlo lemus, adquam dos po ecdibus martti noncor- um rerum pollellonem detentis ludicis, ingri G e Anun dub a diß ſobie dudrtlde— b Die Schweſtern auch/ vnd an derſelben ſtatt der einen/ oder andern Eheman/ haben ſich de⸗ fahren muͤſſen/ wenn die Poſſeſſio nicht appre⸗ dendieret wuͤrde/ daß andere zuuor kommen/ dnd den beſitz ergreiffen moͤchten/ arq; itaà pericu- lum fuit in morâ, Vnnd darumb leſt ſichs an⸗ ſehen/ daß die Schweſtern nicht zuuerdencken/ daß ſie ſich des beſitzes auch propria autorita: angemaſſetrt. DInd den Schweſtern iſt nicht zu wieder der textus inl. creaitores. C. de pignor. daſ elbſt der ICtus mit deutltchen/ hellen/ klaren worten ſa⸗ ſidis erlanget werden ſolle. Loquitur ibi ICtus de creditoribus qui Pacti ſunt, vt ipſis liceret, non reddità pecu- nid, poſſeſſfionem ingredi. Et inquit IOtus, Creditores quidem, qui non redditàâ ſibi pe- cunid, conuentionis legem ingreſſi poſlelio. b nem exercent, vim quidem non facere, atta- men autoritate præſidis poſſeſſionem adipiſci debere.“ Daann ſolches iſt zuuorſtehen in dem falle/ daß der debitor in Poſſeß/ vnnd deſitz befunden wird. Hoc caſu creditores autoritate præſi- dis poſſeſſionem adipiſci debettrnrn.ʒ vbi Impp. inquiunt: Dotis actione mariti ſucceſſores ſuper eo, quod ei dotis nomine fuerat datum, conuenire debes. Ingrediendi enim poſſeſſionem rerum dotalium, heredi- bus mariti non conſentientibus, ſine auto- Conſilium Primum. b 3 15 ritate competentis iudicis, nullam habes fa. cultatem. 4 Dann dieſer textus redet in dem falle/ da contradictores dorhanden ſein/ als heredes mariti. Ibi heredibus mariti non conſenti- entibus, ſine iudicis autoritate poſſeſſionem non licet appræhendere. b 1 In vnſerm fall aber/ wie N. nachgelaſſe⸗ ne Witwe mit Tode abgangen/ hat die poſſeſ⸗ ſio dacieret/ dnd darumb ſcheinet zu ſagen/ daß die Schweſtern nicht dnrecht gethan/ daß ſie die * Poſſeſſion ergriffen/ ſonderlich auch/ weil die get/ daß der Poſſeß/ vnd beſitz/ autoritate præ- 3 Schweſtern hiebenor neben/ vnd mit jhrem ab⸗ geſtorbenen Bruder/ inueſtieret/ dnd belehnet ſeln worden.“ PVPçnud koͤnnen demnach die Schweſtern mit keiner ſtraffe beleget werden/ ſonderlich/ wo die Schweſtern/ ohne vnſtuͤmigkeit der Poſſeſſion/ der dacierenden Lehenguͤtter ſicht dnterfangen/ quia ſorores dolo carent; Et à dolo,& in con- ſequenriam à pœnd, quæuis cauſa, etiam fa- tua, inſulſa, ac temeraria excuſat, Wie bey der erſten frage welter außgefuͤhret. Dnd daß alſo auff die dier dorgeſtelten fra⸗ gen zu Rechte zuantworten ſey/ bekenne Ich Johan Borcholten/ dero Rechlen Doctor/ Pro SGleicher geſtalt iſt den Schweſtern nicht zuwieder der textus in l. aorus. C. ſoluto matrimo. feſſor in der Fuͤrſilichen Julius Vniuerſitet zu Helmſtedt/ bnd ordinarius daſelbſt/ eines jeden beſſerem bedencken dnuorgrelfflich. Iu Vrknndt hab ich mein Pitſchter hier dn⸗ len gedruckt/ dnd mich mit eigener Hand vnter⸗ ſchrieben. Actum den 4. Septembris Anno 2— 1—. 1 1,2. 4 Ee. — 4 8 1 5 4 . 1 4 3 3 * 83 3.— 4. 4 2 5 3 4 — 4 — 4 4— 474 54 1 1. 4 4 2 3 1 „ 8 r. Der fall/ darauff mein beden⸗ cken erfordert wird/ thut ſich kuͤrtz⸗ lich nachfolgender geſtaalt vorhalten. G. Je Herrn Capittllare n 4 3 des Stiffts zu N. ha⸗ boen vor alters die Ge⸗ 8 4 3 ◻₰ ed Nevenſtadt haben mö⸗ gen Brawen laſſen/ BVnnd olcher Ge⸗ rechtigkeit gehabt/ daß e ſie vor jhr Hauß in der — 4— 4 — 1— 1 1 N— ℳ—— 1 7..— 2 4 4 4 4 5—* 4„ 8 38 *—* 8 3 ——— 4 1 4 85 4 3 8— 4* 3. 1 52* 2 8 3 rechtigkeit haben ſie ſich hernacher in einem Kloſter auch angemaſſet/ welches die Brawer zu N. weil die Herrn Ca⸗ pitularen ohne das die Gerechtigkeit vor Ihr Hauß Brawen zulaſſen/ wie be⸗ ruͤhrt/ gehabt/ nicht gefochten/ ſondern zuerhaltung gutes freundlichen willens geſchehen haben laſſen. Es vnterſtehen ſich aber die Herrn Capitularen des Stiffts/ jhre habende Gerechtigkeit/ auch anderen/ in der Stadt Reſidieren⸗ den Geiſtlichen Perſonen mitzutheilen/ CC: Wile 16 Conſilium Secundum. Wie ſie dann zu etzlichen mahlen geſtat⸗ tet/ daß andere Geiſtliche Perſonen an den Orttern/ da ſie die Herrn Capitula⸗ ren des Stiffts vor ihr Hauß Brawen haben laſſen/ In gleichen vor ihr Hauß Brawen haben moͤgen/ Vnnd ob wol den Brawern zuN. ſolche newerung hoch beſchwerlich/ hnen auch dadurch ihre Nahrung/ ſo ſie mit dem Brauwerck ge⸗ habt/ Biſchofflichem SNandat vnter Dato Donnerſtag nach Reminiſcere Anno 4. zu wiederen/ nicht wenig ent⸗ zogen wird/ Vnnd derowegen erwehnte Brawer verurſachet/ einem Erbarn Rath zu N. ſolches zuklagen/ der Rath auch vmb abſchaffung erwehnter newe⸗ rung beim Capittel angehalten: So iſt dannoch dieſe ſache von einer zeit zur andern verſchoben/ dadurch endtlichen die Braweer mit erleubniß eines Erbarn Raths vorurſachet/ vier Faß Bier/ ſo in die Stabt gefuͤhret haben wollen wer⸗ den/ in den thoren zu Arreſtieren/ welche gleichwol die Brawer wiederumb loß zu⸗ laſſen ſich erbotten/ wo ferne das ander Bier/ ſo an beruhrten Orten gebrawet/ vnd daſelbſt noch vorhanden/ an dem Ort/ biß zu außtrag der ſachen wuͤrde gelaſſen werden/ darin der Herr Thumb⸗ Dechant zuwilligen bedencken gehabt. Darumb wird gefraget/ ob die Brawer zu N. ſchuͤldig ſein/ die Arre⸗ ſtierte vier Faß Biers loßzugeben/ auch zugeſtatten/ daß das ander Bier/ſo an dem Ort/ da es gebrawet/ noch vorhan⸗ den/ in die ſtadt moͤchte gebracht wer⸗ den/ Vnd ob nicht die Brawer die newe⸗ rung/ ſomit dem Brauwerck wird ein⸗ gefuͤhret/ zu Rechte koͤnnen abſchaffen? —e Jeſe Frage wil ich ohne einfuͤhrung N wiederwertiger argument/ kuͤrtzlich decidieren. In deciſionibus enim 2 99 vti debemus breuitate,& ſubſtan- — tialiter loqui, vrt inquit Aretinus conſ.. incipienre.Tiſo.&ccol..& conſ.s3. incipien- re. Diligenter. col. r. bi dicit, Quod, qui rectè confulunt, veniunt ad rem ſine multiloquio, & ſine trufis,& generalibus, quæ ſolent appo- ni ornatus cauſa. Idem dicit in cnfy6. incipi- ente, Diligenter, in princ. Vnd ſage demnach/ daß die Brawer zu N. nicht allein die Arreſtierten/ dnnd angehaltenen & vier Faß Wieres wiederumdb loßzugeben/ ſondern auch das ander Bler/ ſo an den Ortten/ da es ge⸗ brawet/ noch derhalten wird/ in die ſtadt zuuer⸗ ſtatten/ dnnd denſelban die es Brawen haden laſ⸗ ſen/ ohne einig entgeldt/folgen/ auch die Geiſt⸗ lichen mit dem Brawen gewehren zulaſſen ſchuͤl⸗ digk.“ b Vnd die brſache/ worumd ich im kegenwer⸗ tigen falle alſo deeidire/ vnd nicht anders decidiren kan/ iſt dieſe/ Daß in facti ſpec ie beruͤhret wor⸗ den iſt/ daß die Geiſtlichen in N. reſidierende Per⸗ ſonen/ aus zulaſſung der Herrn Capitularen des Stiffts/ etliche mahl in den Heuſern/ da die Herrn Capitularen des Stiffts vor jhre Heuſer pflegen zubrawen/ Brawen haben laſſen/ Wor⸗ durch erwehnte Geiſtliehẽ in N. reſidierende Per⸗ ſonen/ in poſſeſſione, vel quaſi des Brauwercks conſtituieret worden ſein. Tum ſiquidem cau- tum eſt, quod eriam ex vnico actu acquiritur poſſeſſio, vel quaſi. cum ectleſia.& c cum olim, exir de cauſa poßeeſg.& proprietaris, cum alijs cita- tus, per Cranettam conſ. æπνν.& conſ. 322. col. an- tepen. Verſ. Septimò principaliter, vbi inter cæteros dita? Decium in quampluritus conſilis,& addo ego Decium in l. nemo alieno nomine S. temporales. de ræo. Iur Roma. conſar2. propè fnem. Corueus conſ. 2‧. in præſenti. n. 2.lib. 3. Balbus de præſcripr. fol. 2 ‧. n.. Coraſ. in tradt. de ſacerdotio, ſub rubric. de qudſi poſſeſſöre conferenal. c. J. n. 3. lohan. Cephal. conſ. 770. u. 12. Paruis de Putes de redintegr feudor. c. 26 1. n. 2. Womas Gram. conſ. ror. Menoch, de arbitr. iud. qudſt. caſu I°.:&̃ norauit Mandoſius in addition ad Romiaconſ. Join verbo, duobus. Vnd wenn gleich erwehnte Geiſtliche kurs zuuor/ ehe dann jhr Bier iſt angehalten/ des Brawehs ſich erſtmahls onternommen haben ſolten/ weren ſie niehts deſto weniger in poſſeſſi- one des Brawens/ Quia etiam ex vnico actu momentaneo, vel qui per vnum, aut duos di- es durauit, poſſeſſio inducitur,& probatur. æ ad decimas, ibi, uliquandiu. de reſtitu. ſpolia.& facit texr. in l. cum ſponſiu. in fine. de Publici.&ue- Hner Prapoſitus 3. quæſt. I. in ſumma. n. 74&in fine.& Ferrer. conſ.2. n. 2.in.. b b Vnd in dero Poſſeſſion/ ſo die Geiſtlichen gehabt/ haben ſie ſollen gelaſſen/ vnnd daraus durch die Arreſtation/ oder in andere wege nieht entſetzet werden. per rextum. in I. extar. quod metus cauſa. Ibi D. Marcus Imperator in hæc verba reſcripſit: Optimum eſt, vt, ſi quas putas te habere petitiones, b in actio- ia 4 tegn gu ittich a mu ur C an Jrun e i üspt 1CR W l . nnae Ei n rin en de e cuie Ss Pyll. li an. F.h 1 Suffts ts dor jhte Heuſe ren— aben laſſen/ Wor⸗ 8 ein N. reſdirame per⸗ quali des Brauwerchz . 1 um ſiquidem cau. xvnico actu lacquiritur umn eccleſia. Cc am Ain, netaris, aum alis dtu 4. ½ ο.& canſz2 22. cul n- paliter vhl inter aauem rilus cunfilii,& auui 9 numine ſ. emmnala A pe ſinem(uneus anin 7 Ae en9 lnpr fal. 47,1.I4. alotis. ſu¹ ulricede qui „ 2. 3. Dhan Ceyhal unſ. rraintegr faudi a4 r, unug arlin iul „Mad us in aaldiunad obus. erwehnte Geifll iche kr ier iſt angehalten ls dnternommen 5 deſt do weniger in! polletl zia etiam ex vnico aeit er vnum, aut duosdi- d cinres dhun v. 1½ 7 lim ſuie pulb Blicl 7 im 9 7. 17 5 7. de 4 auma. J. 4 * 1 Conſiliuum Secundum. in aerion bus experiaris. Et cùm Marcianus b diceret, vim nullam feci„Cæſar reſpondit, tu vim putas eſſe ſolùm„ſihomines vulnerantur. Vis eſt,& tunc quoties quis id, quod deberi libt putat, non per ludicem repoſcit. Quis- quis igitur probatus fuerit, rem vllam debito- 118 non ab 1plo ſibi ſponte datam, fine vllo iu- dice tenere, pofſidere, vel accepiſſe, isq; ſibi ius in omnem rem dixiſſe, ius crediti non ha- bebit. Well aber dieſem zuwieder/ den Geiſtli⸗ chen jhr Bier iſt angehalten/ vnd jhnen dardurch ihre Poſſeſſion/ vnd beſitz vor jhre Heuſer zubra⸗ wen/ genommen worden/ So muß den Geiſſili⸗ chen das Bier wiederumb gefolget/ vnnd ſie in vorigen beſitz des Brawens geſetzt werden. Spo⸗ liati enim ſunt ſua pofle ſſione coquendi cere- uiſiam,& idcircò ante omnia ſunt reſtituen- di, ex vulgata,& trita regula luris, Spoliatus anté omnia eſt reſtituendus. I. T. S. I. de vi, GC vi arnjara. l. hi quts ad ie funaum. Cadl. luliam de vul 2 2ola. C. ae agricol. G& denſi 7rlib.=z. Et ante- b quam fuerit reſtitutus ſpoliatus, nulla exce- Prio admitti debet ain Hreru. exr. Aerhie ſho- iia. 9. wdintegrandaz. quæſt. 1. rradi larè Corſetus 1 1 mgula fallenziarum aAlan meęulam; Spoltatus er roituendus,& Socinus in reg.& Jpoliams est reſti- ruendus,& Anton. Gabrie. Romua. lib. J. commun. cepcluſcub rubrica, de veſtiru Holia. oncl 1. Ratio eſt, ne quis propria autoritate ius ſibi dicat. I. V.Cuuando liceat Vniduig ſine iuai ſe winal. Vnangeſchen/ daß die Brawer zu N. ſo der Geiſtlichen Bier Arreſtleret/ ond angehalten/ kei⸗ nen böſen vorſatz gehabt/ vnd dol oſé nichts ge⸗ hapdelt. Erenim ſpoliatus reſtituendus eſt, ecfcllis, quieum ſpoliauit, non fuerit in dolo FPalaus conſil. 217.n.J.& n.9. in 21 wolum. Decius in l.i nui rus. S. cui damus de eg. Iuru.. Calca. wnſ. 120. A. I. Alexand. wnſa 7. R. 12. G 13.17. 5. Vol.& conſ. 271 num. Ji 5. JTohan. Cephal cvnfseo.j Vnd hierwieder thut nichts/ daß die Brawer 34 1N. nicht aus eigener bewegnuͤſſe/ ond vor ſich ſelbſt der in N. reſidierenden Geiſtlichen Perſonen Bier arreſtteret/ vnnd angehalten/ ſondern beim Erbarn Nath den Arreſt geſucht 7 vnd zu wege gebracht. Dann ob wol mit vorwiſſen eines Erbarn Raths/ die Arreſtation⸗ vnd anhaltung des Biers vorgenommen/ Jedoch weil erwehnte Arreſtatio/ vnd anhaltung nicht geſchehen iſt/ Iuris ordine ſeruato, ſo moͤgen die Brawer mit ſolchem ein⸗ wenden ſich nicht behelffen/ ſondern ſie die Bra⸗ wer ſeind/ erwehnten einwendens vngeachtet/ die Geiſtlichen zu reſtituteren/ vnd in vorigen ſtandt zu fetzen/ ſchuͤldig. Nam eriam Spoliatus à lu- dice, Iuris ordine non ſeruato, ante omnia 8 eſt reſtiruendus. Hoſlienſis in ſumma rilu. de re- S Soliat. S. quando facienda. in princ. Dal inc cnquerenre.de reftitu. CPolia. Dominiins. preſenni- um.quaſt. I. Aujfrerius in deciſio. Toloſa. A2/1. oo. col. 2.Verſrfallit amen. Marlhrde Mhia⸗ in cenſtir. Neapol. Rubr. 2 4. H. 29. cum ſequens li eleganter iradiai: Marrbrde. AMudi. in nunhitur. Naæ- apol:in rubr. 2. n. 20 lib... Welchs auch als dann raum/ vnnd ſtakt ha⸗ ben wuͤrde/ wenn gleich der Landsfuͤrſte die ge⸗ ſchehene arreſtatton hette Approbieret/ quia etſi princeps approbauerit ſpoliationem à ludi- ce, Iuris ordine non ſeruato, factam: tamen huiuſmodi probatione non obſtan te, ſpolia- tus ante omnia debet reſtitui, ferzexun, in l. auroritare. C. vnde vi. vbi gl. Bartol.& alg. laſn inl. dam poſtidere. S.qui ad nundinas. h. 26. de acouir. polſe 2. Ropa inl. narurraliter. S. nihil cmmune. nI. 6z. eod. zir. Decius in.l.r. n. j. de Carbon. edicko. Alexand. conſ.„.col-lt.in volum. Goad. conſ.. n. 13. So jrret auch nichts/ daß geſagt werden moͤchte/ die in N. reſidirende Geiſtliche/ auſſer⸗ halb den Herrn Capitularen in dem Stifft/ ha⸗ ben ſich des Brawens mit keinem fuge/ noch recht/ ſondern allein de facto, vnd mit der that/ wie gnugſam aus Biſchofflichem Mandat zuer⸗ ſehen/ in new ligkett angemaſſet/ vnd darumb wie⸗ der ihnen ſolches billich nicht geſtatten. Dan wenn gleich dieſem allen alſo ſein ſolte/ ſo eonten jedoch die Geiſtlichen auß jhrer habenden Poſſeſſion/ die ſey gleich gewandt/ wie ſie wolle/ ohne vorgehende ordentliche erkentnuͤſſe Rech⸗ tens/ nicht verſtoſſen werden. lure ſiquidem cautum eſt, etiam prædonem, hoc eſt, iniuſtum b poſleſſoremi in poſſeſſione ſua relinquendum, nec ex ca expellendum eſſe, abſq; proceſſu ludiciario. 71.. quia.& ibi gl. d vi,& vi arm.. 2. Cyibi gl. vri poſider. L..&tbi Barrol. C Si proprer publ penſirar.! nd G&ili Balaus C ſi per vim,& alio ſor, ante omnia reſtituendus eſt. per rextum in ain literu. de reflirt. Uol. inlcolonus! cum funanm. de vi, G&. vi armara. Baldinl. maniféſte.. Cae fu- tu.& conſar 159 F. in 2. Volum Ripainl. naruraliter. S. nihil commune n. a.de achuir. poſſeſs. laſon conſ. 70. col. 3.in 2-volum. Idq; in tantum verumeſt, vt procedat, etiamſi notoriè conſtaret, ſ polia- & contra iudicem hoc caſu ad intereſſe agi poteſt, r, * mnoab. l.meminerint. C& ili Balaus, Cvnde vi. Et ſt ſpoliatus fuerit prædo, fiue iniuſtus poſſeſ- tum eſſe prædonem.& iniuſtum poſſeſlorem, b vr tenet Paulus de Elead.& ibi refert Panorm. in Aclin literirde reſtir ſBoliar.& ſcutir eriam Bualdus in lnamirdà Diuus in 2. colum. de adoprio. tefert,& ſequitur Decius conſ. Tg. col. 5.& Imola d.§. nihil commune: col.2. Et hæc eſt communis opinio,v Be afurmat in à. S. uilil commune n. 0. Vieel weniger thut zur ſachen/ wann man ſa⸗ gen wolte/ die Herrn Capitularen des Stiffts haben auß gutem freundlichen willen den andern in N. reſidierenden Geiſtlichen Perſonen nach C 3 gegeben/ 18 gegeden/ daß ſie an dem ortte vor jhr Hauß Bra⸗ wen moͤchten/ da ſie die Herrn Capitularen des Stiffts vor jhre Heuſer laſſen Brawen/ vnd dar⸗ umb koͤnnen die Geiſtlichen/ auſſerhalb den Capi⸗ tularen des Stieffts/ ſich keines beſitzes ruͤhmen. Quia enim in illis locis, vbi domini Ca- pitulares pro ſuis domibus cereuiſiam coque- re ſolent, cereuiſiam non ſuo Iure, ſed Iure amicitiæ,& familiaritatis coxerunt, ob id poſſeſſionem nullam ex hoc ſunt conſecuti. I qui lure familiaritatis, vbi Bartol. de acquin poß. Crili reliqui Da notarunti praſertim Alexand. qai exemplum adfert de muliene vnd cum viro, domum vuiti inbabitante, quæ ex hoc nullam poſſeionem conſequitun dem reſpondit Decius couſe Toohi. Me- nochde arbirr. Iud. quæſi. cuſu 109. Auff dieſen emwurff kan geankwortet wer⸗ den/ daß die jenigen/ ſo aus freundlicher zulaſſung der Herrn Capitularen Bier haben Brawen laſ⸗ ſen/ an den oͤrtern/ da die Herrn Capitularen des Stiffts pflegen zubrawen/ dadurch/ ſo vlele die Herrn Capitularen des Stiffts antrifft/ keinen beſitz erlanget/ vnnd darumb koͤnnen die Herrn Capttularen des Stiffes nicht gezwungen wer⸗ den/ daß ſie wieder jhren guten freyen willen auch hinfuͤrder das Brawen nachgeben/ vndgeſtatten muͤſſen. Aber ſo viel die Brawer zu N. betrifft/ haben die in N. reſidierende Geiſtliche Perſonen/ durch das Brawen elne Poſſeſſion/ vnd beſitz er⸗ langet/ auß welcher ſie/ die Geiſtliche/ ohne recht⸗ 3 4 ““ S SS 4 Der fall thut ſich kuͤrtzlich/ wie folget/ verhalten. CEdler Herr Otto/ Gra⸗ fezu H. S. vnd S. Herr Szu G. hat F. von S:mit —˙H. von F. Lehenguͤttern/ Weee wie derſelbe ohne Leibes Erben verſtorben/ vnd vornemlich mit dieſen nachfolgenden ſtuͤcken/ mit dem ze⸗ henden zu F. dem zehenden zu B. mit vier Huffen landes daſelbſt/ mit einer Huffen landes zu B. mit einer Huffen landes zu O. mit dem zehenden zu B. mit vierde⸗ 'R Wolgeborner/ vnd Conſilium Secundum. liche erkentnuͤſſe/ nicht koͤnnen/ noch moͤgen ent⸗ ſetzet werden/ per Iura ſuperius adducta. Auß welchem allem dann ſo viel erſcheinet/ daß den Geiſtlichen nicht allein die vier Faß Biers/ vnd was ſonſten in dem Brawhauſſe noch vorhanden/ billich loßgegeben/ ſondern ſie die Geiſtlichen auch bey dem Brauwerck/ biß ſie deſ⸗ ſen mit Rechte entſetzet/ gelaſſen werden muͤſſen. Darumb iſt mein einfeltiger Rath/ die Bra⸗ wer ſolten laſſen anzeigen/ daß ſie vor dißmahl das Bier Paſſieren laſſen/ vnd ſich verſehen wolten/ die in N. reſidierende Geiſtliche Perſonen des Brawens ſich ferner wuͤrden enthalten. Dann da dem alſo nicht geſehehe/ koͤnten ſie/ die Brawer auff ein ander zeit es niche derogeſtalt hingehen laſſen. b Vnd da die in N. reſidierende Geiſtliche Per⸗ ſonen hierauff des Brawens ſich nicht ſerner wuͤrden anmaſſen/ hette es ſeine richtigkeit. Da aber das brawen nicht ſolte eingeſtellet/ vnd dieſe ſache in der guͤtte beygeleget werden/ wuͤrde der Brawer zu N. notturfft erheiſchen/ zu dieſen ſachen etwas weiter zuthnn/ Vnd auff den fall koͤnten leichtlich die wege vorgenommen wer⸗ den/ die den Brawern nicht abtraͤglichen ſein/ ſie auch in keine weitleufftigkeit fuͤhren moͤchten/ Von welchen wegen jtzo/ meines erachtens/ vn⸗ noͤttig wort zumachen/ etc. Iohannes Borcholten. VM. hal Huffe landes zu T. mit demdritten theil des zehenden fuͤr H. mit einem ſchaffwegk zu H. vnnd einer halben Hu⸗ fen landes zu H. dero geſtalt/ daß er F. von S. von ſolchen Guͤttern nichts alie⸗ nieren/ vereuſſeren/ oder verpfenden/ ſon⸗ dern dieſelbe beyeinander behalten ſolte/ belehnet. 1 DVnd ob ſich wol F. von S. in einem ſonderlichen Reuerß vorſchrieben/ von erwehnten lehenguͤttern nichts zu alie⸗ nieren/ zuuereuſſern/ oder zuuorpfenden/ ſondern dieſelben getrewlich bey einan⸗ der zuhalten/ So hat er jedoch etzlichen Buͤrgern zu H. die R. genant/ kegen er⸗ b legung deerende Geiſlich he awens ſich utdpe es ſeinerichtigkett. z nicht ſolte eingeſtellt/ uͤtte beygeleget werde/ . nottarfft erheiſchen/ n er zuthun/ Vnd auffden wege dorgenommen wr⸗ cht abtraͤglichenſen/ ſ igkeit fuͤren mächta/ meines erachtens/’a t. hannes Borcholten. 4 A — zu B⸗ vnd mit einem Hoffe/ vnnd vierde⸗ halb Huſfen landes zu T. vnter dieſem ſchein beaffterlehenet/ daß die R. ſolche ſuͤcke von dem F. zu affterlehen getra⸗ ber poſſe dare. Hoc ipſum tradicum eſt in«. gen. 2 Wird derowegen gefraget vors crſte/ ob die von F. von S. geſchehene fubinfcudario zu Rechte beſtendig/ vnd krefftige Aum andern/ ob ſolche infeudatio, wenn F. von S. ohne Leibes Erben vor⸗ ſterben wuͤrde/ den Lehenherrn/ oder den jenigen/ welchen der Lehenherr mit ſol⸗ chen Guͤttern in gnaden anſehen/ vnd be⸗ lehnen moͤchte/ præiudicieren koͤnne: Se O biel nun die erſte Frage antrifft/ er⸗ —h Jachten wir im Rechten zuerkennen/ zuer⸗ — klaͤren/ vnd außzuſprechen ſey/ daß die von F. von S. geſchehene ſubinfeudation zu Rechte vnkrefftig/ niehtig vnd don keinen wirden. Dnd damit man ſehen/ dnd ſpuͤren moͤge/ dafß dieſe Sentent in dem Rechten fundieret/ vnd gegruͤndet/ auch anders zu Rechte nicht außgeſpro⸗ chen werden koͤnne/ſo wollen wir vors erſt etzliche wiederwertige argumenta einfuͤhren/ hernacher erwehnte ſententz confirmixen/ Vnd entlichen die wiederwertigen argumenta wiederlegen. Diſpu- tando ſiquidem,& opponendo veritas clari- us oſtenditur. fn.S. muxra, de muneribus G. 40. nor: l. Diui. de lure patron. l. Oſſilius. ae legat.z. Op- poſita enim iuxta ſepoſita magis eluceſcunt. Ariſtor. in 2. de cælo& mundo. quem re ferr Corneus conſerin princlib- 3. Crauetta conſ. 12 5₰.. 1ũ. Et ſi- cuti aromata magis redolent, quò magis conteruntur, ità veritas, quantò magis conte- ritur,& oppugnarur, tantò clarior, expulſis nebulis, in lucem progreditur. Paul. de Caſtro conſ. 23. foler aromatum, in princ lib. I. Crauet. A. cnn⁵h. E. n. fSf. 24 4 4 Anfenglich ſtreben wieder erwehnte ſententz dielfeltige rextus in den Lehenrechten/ in welehen wird geſagt/ daß ein Lehenman wol befuget/ ſein ehengut gantz/ oder zum theil ohne Conſenß des Lehenherrn/ andern zum affterlehen zuuer⸗- 7 6 3 4 1 legung z0. Thaler/ mitetlichen vorneh⸗ men Lehenſuͤcken/ als mit dem zehenden 4 laem Decius inl. ſi aonarione. n. 2. Qeodem. Paulus Pertium. b 19 totum, vel etiam partem alteri ſubinfeudare. Similis eſt textus in nico.. fed etiam res, per quos fiat inucſtit. Ibi dicitur, vaſallum feudum alienare non poſſe, per feudum tamen cuili- Vnico S.beneflcium. ſi de feudo defuncti ontentio ſit inter dom.& agnar. his verbis: Beneficium à va- ſallo in feudum, ſi nihil in fraudem legis fiat, recteé dari poteſt, dum tamen militi detur. Idem quoq; traditum eſt in«vnicv. S. fimiliter. de lege Conraai. Verba hæc ſunt: Similiter nec vaſallus feudum, ſine voluntate domini, alie- nabit: In feudum tamen rectè dabit, ſi ſecun- da perſona ſit talis, quæ feudo ſeruire poſ- Vhnd dieſe jetzo eingefuͤhrte textus ſeind hel⸗ le vnd klar/ dnnd darumb kan keines weges ge⸗ 3 47,0,. dale: zoeiffelt werden/ daß ein Lehenman beſuget/ ſelne Zum dritten/ ob auch noͤtig/ daß der 5 ff ß 8 ef g. ſ Lehenherr wieder die von F. von S. vor⸗ genommene ſubinfeudation Prote⸗ habende Lehen andern zum affterlehen einzuthun. Verbis enim claris exiſtentibus, non eſt dubi- randum, nec vllus locus dandus coniecturis, aut declararioni. l. conrinuus. S. um ita. de y. 0. Liille aut ille. S. um in verbus. de legar. 3. Oldraaus cyſe Is9. incipienre⸗ Ex praſente hemate. cira princ Decius in auth ex teſtamentormn.. Qde colario. de‿ ahiroinl Beredes palam. S.ſi guidpbſp. de zeſla- mento. Decius in l. in ambiguts. n. a. de reg lur. Cra- ue‿r. conſ. n. 27. 22 cbnſa T. R. 6 22 cenſea.nue. Tyræ- quek'in repetit. L. h vnquam. ſup. venbo Libertts. u. Tr. Cde reuocdbuat. Et vbi verba ſunt clara, ca- unllationes Aduocatorum locum habere non debent. Balaus conſ.r7 a.in fi lib.,2. Ouuer. conſe. . n.212.& conſrr. n..& onſar. 4.2 Et ſi, ſtantibus 4 claris verbis, dubitaremus, diceretur dubi- tatio illa vana,& cauilloſa, vr inquir rext. nora. Li. de filcjs antée dotar inſtrum. natts: in pt.& prop fin. Vverſiquln verd omnindò. Tiberius Déecianus Tuſ. 97. n. ,7.in 2. vVolumine. Sonderlich weil auch die gloſſæ, vnd Recht⸗ ſeribenten hin vnd wieder mit erwehnten textibus vberein ſtimmen. 2l.& Da. in&vnico.. prætered, Ae capiꝛul Conraai. Sinc Imperial, Sillud deprohil, feudi dali en. per Frider. Molinduts in nſue rud. Pari- fienſ.S. 2rn,r. Rartmannus Hfarzm-lib. 2. pract. o0ſ. tit. de feu A. 6/₰ S. Iacob. de Ar aids.in 2ptro.c.I2. Dn‚d dieſe Oyinion/ vnd meinung iſt bon den Rechtsgelahrten ins gemein approbieret/ wie Franciſ. Curtius in tract. de feudis. in vlt. cau'ſa priuario-frudin T. regula. quaſi.. Pnd lulius Cla. rus, in Sfeudum-quæſft. 32.n. 1. bezeugen/ Vnd wird darumb billich gehalten/ quia communis opinio ius facit,& pro Iure habetur. I. Barbarius Phi- lippus.& ibi gliin verbo reprobari, Bartolus, Iaſon,& reliqui Dd. de offic. præt. l. 2. ad SCtum Macédon. 0 SQConſilium Tertium. I.&r ibi 5 aril de ſepeller legar la.& ili Balau. Gde ſenten& interlocuri.r& ibi gl. Balaus, Fulgo hius,& Iaſon. G de reſtament. latè Anto. Gabrie. Ko. marlib. T.concluſ,tit.de probat. concluſcf. 1 S In er wegung/ daß gedachte Opinion/ vnnd meinung mit offenen/ hellen/ klaren te xtibus, wie geſaget/ bewehret wird. Et opinio, quæ tex- tibus nititur, abſq́; omni dubio in indicando tenenda eſt, etiamſi opinio contraria eſſet communior. 1..§./ſd neq. Cde vetori Iure enucle- ando. c. cappellaaus,& ibi Abbas, Extr.l. de ferç, Ioh. And. Abbas, Eely. Decius,& Daiin col. exr. de con- Kiturio. Alexand.& Iaſönin l.cum prolats, de re iu- icut. Neuixa. in ſylua nupria lib n.é,fäA. 1 So hat erwehnte/ mit offenen/ hellen/kla⸗ ren texten/ vnd gemeinem beſchluß der Rechtsſcri⸗ benten/ bewerte ſententz/ dnd meinung/ daß ein Lehenman/ ohne ſeines Lehenherrn Conſens/ ſein Lehengut andern wiederumb verlehenen koͤnne⸗ nicht allein in feudis ſecularibus, ſondern auch in feudis Eccleſiaſticis, raum vnd ſtadt/ oobus de Beluiſo in c. Viuico. in princ de hus„ qui feud. dare poſßunt. Marrhrde Afhüct. in c. Vn.. imiliter. n. 3. de lege Couraai. Fely. in&. quæ in Eccleſiarum. n. ũ⁹. parte.n. 27. 3 DPnd ob wol Baldus in d« vnic. S. prætered, Aeæ capit. Conraai, onnd etzliche ander in wieder⸗ wertiger meittung ſein/ Iulius Clarus in S. feudum quaſt. 32. n. 2Johan. Baptiſt. Ferrerius conſ. 20. n. 3. Wird jedoch die erſte meinung von dem groͤſſe⸗ ſten/ vnd mehrern theil der Rechtsſcribent en ge⸗ halten/ dieſelbige iſt auch der warheit ehnlicher. Dann in teudo Eccle ſiaſtico wird eben daſſelbe gehalten/ ſo in feudo ſeculari Diſponteret iſt/ wenn ein anders/ ſicuri in noſtro caſu, in Iure Canonico nicht wird befunden. 8 tionem ſequimur etiam in feudis Eccleſiaſti- cis, quories in lure Canonico contrarium diſpofitum non reperitur. Pezrus de Anchor. Aedrſi. ur. Curtius parte 1.2. parrus principa. argu- meuro-o.& ibi Abbas, exr. de noui oper, nuntiat. Vber dieſem allen kan nicht allein ein Le⸗ henman ſein Lehengut anderen/ wie geſagt/ dor⸗ lehenen/ ſondern auch der jenige/ ſo voraffterleh⸗ net iſt/ kan die Lehenguͤtter/ ſo er zum affterlehen einbekommen/ andern wiederumb verlehenen/ . 1. S. ſimiliter, de lege Conradi. Ibi dicitur, quòd vaſallo liceat dare in feudum in infi- nitum vſq;,& ibi gl. Aluarotrus,& Prapoſitus notarunt. b Auß dieſem allen ſcheinet zuſagen/ daß auch F. don S. gut fug/ recht/ ond macht gehabt ha⸗ be ein theil ſeiner Lehenguͤtter den R. zu H. zum affterlehen zunorlehenen. S. & ili Decius n. 1. extr. de conſtitutio. Zaſius in. 4 7 f na ndis. Zum andern ſagen die Rechte/ dnnd wol⸗ len/ daß keine Geiſtliche Perſonen/ als Biſchof⸗ fe/ Abte/ vnnd andere Geiſtliche Prælaten die Kirrchenguͤtter/ ſo hierbeuor nicht ſeind vorlehe⸗ net worden/ nicht vorlehenen koͤnnen. Ita tex- tus eſt in c. vn. E piſcop. Vel Abb. feuaum dare non poſſe. Ibi dicitur, Præpoſitum, Abbatiſſam, & aliam quamcunq; Eccleſiaſticam perſonam non poſſe rem non ſolitam infeudari, in feu⸗ dum concedere, quod ipſum quoq; tradi- tum eſt inc: vn. inprinc, de hus qui feud. dare poff. argumento à conatrario ſumto. Dum enim ibi dicitur, Epiſcopum, Abbat: Præpofitum infeudare poſſe, ſi antiquitus conſuetudo eo- rum fuerit, ſequitur, à contrario Epiſcopum, Abbatem, Præpoſitum non poſſe res Eccleſi- arum infeudare, ſi conſuetæ non ſunt in⸗ feudari. Sic in c, nulli. exrra de rebus Eccleſiæ nen alienand generaliter traditum eſt; Nul- li licere rem Eccleſiæ ſuæ immobilem, ſi- ue agrum, ſiue ruſticum mancipium alie- nar. b DVPnnd diß hat auch in dem falle raum/ end ſtatt/ wenn die Biſchoffe/ Abte/ vnnd andere Geiſtliche Perſonen vorhabens/ willens/ vnnd erboͤttig ſein/ von jhren eigenen/ Erb: vnnd dnbe- weglichen Guͤktern der Kirchen erſtattung zu thun. Præpoſirus in d. c. vnico. in princ. u. 20. de His, qui feuaum dare poſſunr. Argum. g. Eilbi Ab- bas extr. de his, quæ funra praælat. Vnnd was mehr iſt/ koͤnnen die Biſchoffe⸗ Abte/ vnd andere Geiſtliche Perſonen die Kir⸗ chenguͤtter/ ſo hierbeuor nicht ſeind verlehenet worden/ auch dem Capitulo, oder anderen/ ſoes vmb die Kirche wol derdienet/ nicht verlehenen. Currius in par. feudor,z parr principa.n.g. Abbas in b c.2. n.. extr. de donar. luris enim communis feudalis diſpoſi- So ſagen die Rechtsſeribenten/ dnd wollen⸗ daß die Biſchoffe/ Abte/ vnnd andere Geiſtltche Perſonen die Kirchenguͤtter/ ſo hierbeuor nicht ſeind verlehenet worden/ nicht koͤnnen verlehe⸗ nen/ wenn gleich die Biſchoffe/ Abte vnd ande⸗ re Geiſtliche Perſonen ſolche Kirchenguͤtter als Lehenleute von andern zu Lehen tragen. Pra. poſ. in c. vn. in prinan. 31. Ae hus, qui feud. dare poß. Currius parte I. 2. partls principa-quæſt. 20. Argum. A c. nulli.& a fina. extra, de relus Eccleſiæ non A ber dieſes alles hat alßdan kein raum/ noch ſtadt/ wenn die Kirchenguͤtter hierbeuor verlehe⸗ net ſein worden/ In dieſem falle koͤnnen die Bi⸗ ſchoffe/ Abte/ Prælaten/ vnd andere Geiſtliche Perſonen/ die Kirchenguͤtter vor ſich ſelbſt/ ohne einig zuthun des Capittels wiederumb berlehe⸗ nen. Et ſic, quòd res ſolitæ infeudari, rur- b ſus in feudum concedi poſſint, abſq;, conſenſu Capituli, neus i feui 2l. Ham Nſ 5 hes rt/t halt Had rund dl hin e han Cim cher worl um to ai ſelian dl an exy) i iſen an in it ber n u Nleße memt e ar anon poſle res Eccleh. nſuete non ſunt in⸗ extra de relu⸗ Ealeſi ter traditum eſt, Nul luxæ immobilem„ f. lcum mancipium alc. din dem falle raum/ hnd fe/ Abte/ vnnd andett rhabens/ willens/ nnd igenen/ Erb onnd inke. Kurchen erſtattung zu dnico. in prine.. 20. A unt. Argum. ar. Gili d 1 jrelat. t/ konnen die Bſſchoff⸗ ſtliche Perſonen de Ki⸗ or nicht ſeind denehent lrulo, oder anderen/ ſpſtz dienet/ nicht derleßenmn derrnprincpaag. Piuu gſerbenten/ nd woll /onnd andere Geſſti 4 ſuetudo eorum fuerit, feudum dare. Conſilium Tertium. Capituli, à folo Epiſcopo, Abbate, aut quo alio Eccleſiarum prælato, traditum eſt en a Vnico. in princ. de hu, qui feud. dare poß. Ibidici- tur, Epiſcopum, Abbar: Abbariſſam, Præ- pofttum feuda dare poſſe, ſi antiquitus con- Sic cùm dicitur in a vnico, Epiſcop. Vel Ab. feud. dare non poſſe, quod Epiſcopus vel Abbas, vel alia Eccleſiaſtica perſona non poſſit in feudum dare, ſi Epiſcopus, vel Ab- bas, vel alia Eccleſiaſtica perſona non ſit folita in feudum dare, ſignificatur, Epiſco- pum, Abbatem, vel aliam quamcunq; Eccle- fiaſticam perſonam in feudum concedere poſſe bona Eccleſiæ, ſi ſolica ſint in feudum concedi. Vnnd diß iſt der gemeine ſchluß der Recht⸗ ſcribenten. Bala. in a vn. n. 3.& ibi quog, Iaſon 3 n. J. verſ an autem pralatus ſolus. de his, qui feua. darè poſ. Laudenſ-in c. vn. n. T7. qui fucceß. feuq. dAare tencantur. Alciatus in enon licet. n. 22. Verſ Tertib limita, De reb. Eccleſiæ non alienand Mau- Nhe T9. lib. I. feudo. a*. Duarenus in tract. de feudis c. G. n. J. Franciſc. Currius in 2. parte tract, feuda. quæſ. 2. Seyſellus in Hecul, de bus, qui feud. dare poſſanut. Welches auch im gebrauch alſo wird obſernle⸗ ret/ dnd gehalten/ cgha in Epito feua. parte g.n. E.verf fecunda concluſfic. Auch in dem falle/ wenn die Biſchoffe/ Ab⸗ e/ onnd andere Geiſtliche Pr⸗ælaten mittels Coͤrperlichen Eydes ſich obligieret/ vnnd vor⸗ pflichtet haben/ die Kirchenguͤtter don newem nicht zuuorlehnen. Etenim etiam huiuſmodi iuramento non obſtante, poteſt prælatus rem, ad Eccleſiam reuerſam, alteri rurfus conce- dLere. z. 2. exrra de féudis.§ chuyif cnſ. TA.h. J. in. Nꝛn ſeind aber die Lehenſtücke/ ſo F. von S. anderweit derlehnet/ hlebeuor von dem F. den R. zu H. verlehenet worden/ wie ſolches in facti * menrione angezogen. Darumd folget/ wenn gleich ein Lehenman 4 zu Rechte nicht befugt were/ ſeine Lehenguͤtter gantz oder zum theile andern zum affterlehen zu derlehenen/ daß dennoch F. von S. gute macht gehabt/ die R. zu H. mit den Lehenguͤttern/ die ſie zuuor von den F. zu Lehen getragen/ zubelehe⸗ nen/ quia cùm huiuſmodi res ſolitæ,& con- ſuetæ fuerint infeudari, recte infeudantur, per Iura ſupra allegata. b DVhnd ehut nichts zur ſachen/ wenn dieleicht allhie wolte geſagt werden/ die zuuor eingefuͤhrte ſe Rechte/ reden von Kirchenguͤttern/ dund Præla⸗ ten/ ſo die Kirchenguͤtter verlehenen/ In vnſerm kegenwertigem fall aber wird gehandelt von Weltlichen Guͤttern/ vnnd don Lehenleuten/ ſtieren. Otcß/ wie geſagt/ thut nichts zur fachen/ dann wie die Prælaten die Kirchenguͤtter/ ſo hie⸗ ſo von joren Lehenguͤttern andere wollen inue⸗ dheuor verlehnet ſein wor den/ wiederumb berlehe⸗ naeen koͤnnen/ alſo koͤnnen auch Weltliche Perſo⸗ nen/ onnd Lehenleute jhre Lehenguͤtter/ ſo hierbeuor verlehnet/ andern wiederumd verle⸗ benen. Nam etiam vaſalli poſſunt feuda, quæ ſo- lita ſunrt alienari, abſq; domini conſenſu rectè alienare. Patet hoc ex eo, quòd vaſal- lus poteſt feudum ad longum tempus locare, ſi ſolitum ſit, ad longum tempus locari. Ita traditum eſt 7- Marrh. de Afhci. in. vnico g. donare. qualiter olim poteras feua, alien.& ina vnico. in princip. de prohib. feuai alienat per Fri- deric. Facit, quod tradts Carainal. Pari. conſ. 22. n. 8 o lib.I. Locatio autem ad longum tempus alienatio eſt,& per eam dominium tranſfer- tur, vr per Iaſönem rraditum eit in! manumiſio- nes. n. O. de Iuflic.& Iure. Deciantus ICſponſrar.n.Iry. oeer,,,,,,“,““““ Vndoh wol die jetzo eingefürte argumenta ſcheinliche argumenta ſein/ ſo achten wirs/ dnd haltens jedoch dauor/ daß es/ dieſen vnd anderen argumenten ongeachtet/ bey vnſer Sententz bil⸗ lieh/ vnd von Rechts wegen bleibe/ Vnnd ſolches auß nachfolgenden ſundamenten vnd gruͤnden. BVors erſt/ daß helles/ klares/ berſehens Rechtens/daß ein Lehenman/ ſo ſeine Lehenguͤt⸗ ter gantz/ oder zum theil andern borlehenen wil/ auff dreyerley ſol achtung geben. Zum erſten/ daß die belehenung geſchehe ſyncerè— bona fide 2 G& ſine fraude. Zum andern/ daß der jenige/ wel⸗ chen er belehenet/ ſey derſelbigen condition/ vnnd qualitet/ welcher condition/ dnnd qualitet er der Lehenman iſt/ oder auch einer beſſeren condition/ vnd qualitet. Zum dritten/ daß dle belehenung geſchehe mit den conditionibus/ dnd gedingen/ mit welchen der Lehenman don ſeinem Lehenherrn die Lehen empfangpen. Dieſe drey Stuͤcke werden außtruͤcklich in den Lehenrechten erfordert/ wenn ein Lehenman mit ſeinen Lehenguͤttern einen andern inneſtie⸗ ren onnd belehenen wil/ wie auß nachfolgenden textibus. vnico. S. ſederiam res; per quos fiat in- veſtitura. c. Vnics. F. ſi autem aiſſenriente domino. Qunliter olim porerat feud. alienari:g vnico. S. imi- liter nec vaſalliu.& S. profecto. de lege Conradi.& vnico. F. beneficium ſi de feudo deſuncti ntenrio ſit inter dom.& agn. zuerſehen. In dem⸗ vni.§. ederiam res, per quos fiat lnueſt. wird geſagt/ va- ſallum per feud. cuilibet dare poſſe, niſi fiat in fraudem conſuetudinis, vel legis Lotharij, „ vel Frider. Impp. 3 Vnd — ͦ— — — —— — — — —— 2— d— 2„2 Conlilium Tertium. Bnd ena cvni.§. ſi aurern diſſentiente domi- no, Qucliter olim poterar feud. alien. lauten die wort alſo: Vaſallus poteſt per feud. alium in- ueſtire, dum modò ſyncerè,& ſine fraude hoc faciat. In dcϋnico.. fimilirer ſaget der textus: Valallus feudum ſuum in feudum rectè dabit, ſi ſecunda perſona ſit talis, quæ feudo ſeruire poſſit, vt, ſi dans miles eſt,& ille, qui accipit feudum, inueniatur milee. Pnd folgends wird in codem capitin§. profe- a) geſagt/ quòd ille, qui beneficium ſuum alij dat in feudum, non debet alia lege dare, niſi qua ipſe habeat. Vt ſi ipſè habeat ſibi, ſu- iſq; heredibus maſ culis, non deber alij dare, vt habeat ipſe,& ſui heredes maſculi,& fœ- minæ. Vnd endtlich ſaget der textus in a.cνii. S. Leneficiam. ſi de feud. Aefundti wontent. ſit&c beneficium à valallo in feudum, ſi nihil in fraudem legis fiat, rectè dari poſſe, dum tamen militi detur.— Vnnd mit erwehnten textibus feudalibus ſtimmen hin/ vnd wieder die Dd. vnd Rechtsſeri⸗ benten dherein. Molinaus in conſuer. Partſ.. 3s. n. 79. Ibi,inqeit, feudum poteſt in totum, vel pro parte ſubinfeudari à vaſallo, domtno irrequi- ſito,& non conſentiente, tribus concurren- tibus. Primò quòd fiat ſyncere,& ſine frau- de, Secundò quòd infeudetur ei, qui ſit ſimi- lis conditionis,& qualiratis ad obſequen- dum patrono, vel etiam melioris conditio- nis, vt inquit Baldus in aur. niſi rogari. in fin. 2. colum. Cad Trebell. Tertiò quòd fub ijſdem pa- ctis,& conditionibus infeudetur. Idem tra- didit Hartmannus Hartmanni lib. 2. pract. oLſ. rit. de feud obſerua. 34. Franciſe Currius de feudis in vlr. cauſa priuatio in ⁊. reg. qudſt. I. Iulius Carus in S. feudum. quaæſt. 32. u. a. Petrus Iacoli in pract. in for mua libelli de conaiictio. ex lege. u. 4. Wynſing in I.cenr. obſeru. O2.& denig, feud ſiæ omnes in c. Vnich. S. prærered.de cap. Conradi.&in d&. Vnico... per quos fiat inueſf. Vnd die erzehlte drey requiſita ad ſubin- feudationem feudorum werden pro forma er⸗ fordert. Dann der textus in a.c. vn.§. benefici um ſi de feudo defuncti contentioſit&e.gebrauchet die particulam, SI. Vaſallus poteſt feudum fu- um alteri in feudum dare, ſi nihil in fraudem legis fiat. Gleicher geſtalt gebrauchet auch der textus in avnico. de læge Conraal, erwehnte parti- culam, SI. In feudum inquit textus, rectè dabit, ſi ſecunda perſona ſit talis, quæ feudo ſeruire poſſit. Vnd inc. vnico. S. ſed etiam res. per quos fiat inkeflit. Im gleichen in a vnico.§. profecto. de læge Con- aai wird beſunden die particula, Niſi. b Vnd die Natur/ ond eigenſchafft gedachter particulæ SI, ond NlSI iſt dieſe/ daß durch er⸗ wehnte particulas forma denotieret wird. Hæc enim particula SI, conditionem inducit, quod iatis notum eſt. Sic dictio NlSl, indu. cit conditionem. ⁰†2 uibus aiebus. g. quidam,& ibi Barrol. de condit.& demonſtr. Tiberius Dedianu⸗ reſg. 12. n. 26. in I. Volu. G& e E. 1. n. Fo. in 2. Vol.& condirio formam, ac ſolennitatem non le- uem, vr d Baldo rraaitum est in auth matri,& auiæ. n. 3. circa fin. C quanao méulier zurelæ officio fungi poßit. Ibi Balaus inquit, Litera loquitur conditionalirer, ſi renunciauerit,& conditio, quæ apponitur per legem, continet formam, & ſolennitatem non leuem. Idem tradidit Baldus zul. omparariones. n. J. verſ. tertiꝰ oppono, ibi, Quia boc est faturum pro forma. C de fide in- Limiraiſtam regul Ae vulg.& pup. ſubſtirur&ec. DVDVnd die forma ſol/ dno muß obſeruteret/ dnd gehalten werden/ ſonſtiſt alles das jenige/ ſo wie⸗ Frum. Felyn. in æ cum ailecta. n. 6. Verſ. ſecundum fignum, de reſcriptis Alexand in ¹. 2. 5.vlt. col.2. Verſ. paſſus uon eit,& ibi quog. Franciſ. Aretinus, col. vlr. Verſ. Secundo principalirer.& Iuaſon col, 2. verſ. „ der die formam geſchicht/ nichtig/ bnerefftig/ nd von keinen wirden. Forma etenim debet ſer- uari ad vnguem, alias actus eſt nullus perl. n Jfi. g. f prator. de tranſatt. lionſtitutionil. aa muni- cip. Ucerra forma. Qde Iure fiſci lib. 1o. Et omifſio formæ eriam in minimo totum vitiat, Bald. & Imola in!..de lib.& poſtum. Felyn. in& cum di. lecta. col. 12. poſt medium 1. ampli.&iterum col. 16. in 10. ampliat. extra de reſcriptus. Idq; etiam in actibus, quantumuis fauorabilibus procedit. I. qui Romæ.§. Fauiuw. de O. Baldin l. reſtamen- tum Cde teſtamentis. Nam formæ nihil adimi, aut detrahi poteſt, vr dicir Ralain I.vir. ol. 2. C. de ſuu,& leger. Ea quippe indiuidua eſt, vr idem Balcus ait inl cerri cond g. quoniam. col.a. ſi certum perarur, Et inſeparabilis, Balaus inl. reſtamen- um. Qae reſtam. Ac quælibet mutario in for- ma totum vitiat. Bald. zn A l. cerri cond. Etex paruo defectu quis incidit in magnam pœ- nam, quia non ſeruat formam, quæ er integri- tate conſiſtit. Ex forma enim nihil mutari poteſt, acne vnius quidem horæ momentum. Bald in c.=.col. 2. ver'ſed nunquid numerus. de mili- e Vaſallo, qui contumax 24. Er ſeruanda eſt for- mactiam à ruſtico, muliere, minore, milite, eoſq; pœnæ omiſſio non excuſat. l. vlr. C de re- Aam.& voluerunt Salycetus,& Balaus, ac alg in!. Iurus ignorantia. C qui admirti ad bon. poß. Sa Et ita ſeruari debet forma, vt à Iure præſcri⸗ pta eſt, nec ſufficit, eam ſeruaſſe per æquipol- lens, vr voluir èl in Clemenr. T. in verbo, terriò, de Vita& honeſta. cleric. Burtol. in l. non ſunt liberi. de htatu bomin. Et deniq; non ſeruata forma in aliquo actu, præſumitur dolus, mala fides,& fraus in explicantibus actum, vr ſingularirer dicit Ll'inli. quam ili ſequuntur,& commendant Barrol. Toh, de ſen bü e h w. 8 mnt der wet dwib re& Lora cul,2. 1 4 G& ſabſlirar. 5 ndmuß obſexulert/ iſt alles das Kmnenn /nichte/ dnkreffng/ Forma etenim debetſer 5actus eſt nullusgellan ct. ſconſtitununil. amum. dre ffſcr 1il. 10. Et omillo nimo totum vitiat, ¹t poffum. fehni inc uni. .. ampl Gitemm ali ereſriptu. ldq etum i s fauorabilibus proceclt. de T.O. Baldin fanen. Nam formænihil adiwi, vr dicit Saldin lulraul.2C lippei indiuidua eſttium 2 45 quoniam al ſanm bilis, Balds in! tolam quælibet mutatio into- Ad ind lcxniaud kta kta incidit in magnam ye- t formam queerimgt dorma enim nibi müläl nidem horæ magemn 2 nunquid numemu ni 4 3 Conſali lium I 2 Pharer G& Lucas de Peuma. C. de lure ba R⸗ Erſ M 119. TI. Boerius Li aureu ſal, Ardds3 D. deciſ. 7. A. 14. vbi eliam alkior t14 renentés, G. evntenren 15 S. In der Jueeftrar) 7 ond beleßnnng aber/ ſo dle R. zu H. don J. von S. erlanget/ iſt die for⸗ ma nicht gehalten/ welche in den Lehenrechten er⸗ fordert wird/ wenn ein Lehenman ſeine Keden⸗ guter anderen derlehenen wll. Dann die belehnung iſt nieht ge⸗ ſcheßen⸗f yn- ceerée bona fide, ac ſine fraude. Syncerè, ac b bona fide ſeine Leßengut ter berlehenen⸗ iſt nicht anders/ dann alſo ſeine Lehenguͤtter anderen wie⸗ detumb derlehenen/ daß onter ſolcher verlehenung bein heimlicher Kauff/ oder andere Finantzerey 66 mit nterlauffen. Ita enim hæc verba Gynee- Tè' bond fide, ac hne hiunde Carolus Molinæusi in- terpretatur in nſuet. Pargſenſ.§. J.. u. 10.& recte, vt conſtat ex d. unico. S. I. per quos hatin- ueſii. vbi dicitur, Vaſallum cuilibet poſſe feudum ſuum alij dare, niſi fiat in fraudem conſuetudinis, vel le egis Lotharij„ vel lri. derici Impp. Conſuetudo autem heugorum i iremaue jex Lotharij,& Friderici Impp. vult, ne feu- da vendantur, vel alios Auoeuna. modo alies nentur.— Die R. aber za H eden 5. 305S. Sezen die von jhm erlangete belehnung 550. Thaler geben/ onnd erlegen muͤſſen/ Vnd iſt alſo vnter dieſer belehenung occulta,& tacita quædam venditio mit vnkergelauffen⸗Smtemaht alles/ ſoad venditionem ge borig, allhe gäpire dnd b Hefanden wird.— Dann bor erſtig allßier Ponſenſts f. von 6. nnd der R. zu H. Er in emtionibus& venditionibus confenſus intercedit, idq; pa- Zum andern iſt althter precium, hne⸗ quo- 1 mun eſt venditio. T. 2. de contrab, emitio. S. pre- rium. de emtio.& vendi:. in IMitur.& quidem certum precium, quod in emtione exigitur. . preliun. Iſéitur. 4e emio.& venair.! D. 4 con- vuenuie“ Zam dritten werden nanhre teadeliche Gaͤtter Pfnsden⸗ ſo F. von S. kegen 550. Thaler den Dnd wenn gleich zwiſchen F. bon S. onnd den R. zu H. keine emrio,& venditio contra⸗ hieret ſein ſolte/ ſo iſt dennoch die ſubinfeudatio rubt Hucers,„& bona fide geſcbehen⸗ wie die Tertin. 1 H ehenrechte ſolches erforderen/ ondern Sangs or⸗ dechtiger weiſe/ well die R. eine ſtadeliehe Sum⸗ ma geldes/ als nemlich 50. Tbas ler S bon S. erlegen haben muſſen. 1— So ſeind die R. zu H. nicht eintaem condi- rionis,&⅝ qualitatis cuius conditionis& qualiratis eſt F. de S. welches auch pro forma in den Lehenrechten in labinfeudatione eefor⸗ dert wird. Darumd iſt die Iubikendario onnd belehe⸗ nung/ ſo den R. zu H. von F. von S. wieder⸗ fahren/ von keinen wirden/ Sie die R. zu H. konnen ſich auch nicht mit ſolcher infeudation behelffen propter omiſſam tormam; Per Iura ſupra ad longum dedueta. Zum andern/ wenn gleich die on g. don G. geſchehene fubinfeudat io nach der/ formart/ vnd weiſe/ wie die Lehenrechte ſolches erfordern/ ge⸗ ſchehen ſein ſolte/ wie es doch nicht geſchehen iſt/ ſo were dennoch erwehnte ſubinte udatio ontuͤch⸗ tig/ nichtig/ vnd von keinen wirden. Dann die Nechtsſcribenten ſagen/ vnnd wollen/ daß der tenor inueſtituræ, qui derogat omni naturæ feudorum, angeſehen/ dnd gehalten werden ſol. Et hæc in feudis vna maxima eſt; Laud. in a« Vn. n.f. de hus qui, eud. dare poſ. quæ mente tenen. da eſt. Sald, in ei unico, ibi, propter tenorem inue. ſtiruræ de auobus fatribus A Capitanco inueſt& ad quam ſemper eſt recurrendum. Bala in? quories cl. I. Cde Juis,& legit.& in prælud. feudor. in o. 2i- uiſzo. nec ab ea eſt recedendum. Bala. in« vnicv. vesſ Porrò 5ſ2 dominus de ftud Guaraiæ. Im gleichen ſagen die Rechtsſeribenten/ und— wollen/ daß ein lehenman nicht befuget/ ſeine le⸗ henguͤtter gant/ oder zum theil andern zuuerlehe⸗ nen/ wenn in des lehenmans Inueſtitur/ dund lam eſt, vr loquitur Wius in 212 n veninian 5 lee dn. belehenung cauteret/ dnnd berſehen iſt⸗ daß dis 1 aabeed emtione. lehenguͤtter nicht ſollen alienieret werden. Atg; ita, quoòd vaſallus non poſſit alium de feudo ſuo inueſtire, quando in inueſtitura dictum, aut cautum eſt, ne feudum alienetur, in ſpe- cie traditum eſt a Baldoꝛuc, νico.§. prærered. 2. 3. de capit. conraai. Ibi quærit Baldus, ſi. appo- ſitum eſt pactum expreſſum, de non alienan- do, in inueſtitura„vtrum iſto caſu infeuda- tio fieri poſſit? Et reſpond. Bald. hoc caſu infeudationem fieri non poſſe. Et hanc Baldi 4 deciſion. ſequitur Aluarottus in a. c. vnic.§. R. zu H. bbergeben hat/&e merx eſt tertium re- quiſitum ad emtionem& vendit. l.. de con- Trab. ezéri9. G& vend l. T. de rerum bemutær. prererea..n. 4. Alustas zLia. n. f. de capir. Conraal. Ibi Afflictus inquit, quando res eſt prohibi- ta alienari ab homine, hoc pactum de non alienando comprahendit etiam infeudatio- nem per!. 7. C. de fundo dorali. quæ vult, aliena- tione prohibira, prohibitum videri omnem actum, per quem dominium kragſtortur. b tan- 24 Conſilium Tertium. & tandem Matth. de Afflict. adducit d. Baldi deciſlon: in d. c. Vnico. g. præterea. Hanc iplam Baldi deciſion. refert quoq;& ſequitur Præ- poſitus in A c. vnico. 5. prererea. verſ.quid ſt in in- neſtir. fit appoſttum padlun expreſſum de non ali- enando. Felyn. in c. quæin Eccleſturum. n. C„. Extra de Conſtitution. Ibi hanc regulam„Quod va- ſallus poteſt feudum ſuum alteri inteudare, eriam ſine licentia, ſiue conſenſu domini, limitat ſex modis,& inter iſtas limitationes ctiam hanc ſeundo loco ponit, quando in in- ueſtitura eſtfactum pactum expreſſum de non alienando. Tunc enim infeudatio fieri non poteſt. Idem voluit Iaſon inc. vnicv. in princ. n.24. Je hi, qui feud. dare poße ibi inquit, Limila hancregulam, quòd vaſallus poteſtalij infeu- dare ſine conſenſu domini, vt non procedat, quando in inueſtitura eſt poſitum pactum de non alienando. Tunc enim infeudare vaſal- lus non poteſt. Idem voluit Pranciſcus Cur- rius in tract. feudali in parté. u.4 †. Ibi inquit, Vaſallus poteſt feudum ſuum alteri infeuda- re, hæc concluſio non procedit, quando ap- poſitum eſt pactum in inueſtitura ‚de non a- lienando. Deniq; hanc ſententiam probat Zaſius in epiteome feudiali, parte o. n.17. ibi Zaſi- us ita loquitur, quando pactum in inueſtitu- ra eſt appoſitum de feudo non alienan do, tunc tale feudum ſubinfeudari non poteſt. Vnd dieſe der Rechtsſcribenten deciſio, oder concluſio hat eine erhebliche/ dnd im Rech⸗ ten gegruͤndete drſachen. Dann die gemeinen Leßenrechte verbieten die Alienationes, vnd vor⸗ euſſerung der Lehenguͤtter. Imperialem. de pro- hub. feuqi alien. per Lorhar.& c. mperialem. de pro hub. feudi alien. per Frideric. Vnd onter dem wort Alienationes, oder vereuſſerung werden nicht allein die vendit io- nes, dnd verkenffung der Lehenguͤtter vorſtan⸗ den/ ſondern auch zugleich die Locationes ad lon-. gum tempus. Balainan. S. aurſi libellario. Qui- bus modis feudum amittitur. lul. Tarus in S. feudum. Jwεᷣ. Anch dationes in Emphyteuſim gl. in Ac. Imperialem, in princ in Verbo Alienare circa finem,&ibi Bald.& Aluarortus. n.]. Laudenſan. I7. de probib feuai alien,per Frideric. Item dationes in dotem. vnico. J. donare, qualiter olim poterar feud alien Myn Ing. cent.& obſeru. S⁶ Im gleichen die Oppignorat iones Ac. νõico, ibi, vel pignorare. ae prolub. feud alien. per Fridericum. Vvurmſerus in pract. obſeruar. tit. de feudis, obſeru 21. Hartmannus Hartm. in pract. obſ. tit. de feudis, obſ.22. Petrut Du- ennas in reg. Iuris 220. Vnnd legata, vnd dona- tiones c. vnic. S. donare, qualiter olim poterat feud alienari. Iul. Clarus in. feudum, quaſl. 40. n.. Auch tranſactiones, vnnd Vortraͤge/ Bald. in c.1. 2. 9. de conrrou. inter vaſal.& alium de benefi- cio. Ce lul. Clanus in S.feudum. quaſt. r. Auch com- promiſſa, Petrus Duennds in reg. Iuris 30. in 3. li. wirar. Permutationes, vnd derwechſelung der Lehenguͤtter/ Aluarinc. Imperialemadn princ n. 10. verſcquæro, an Vaſallus poſiit permutare feudum. de probibrfeuai alienper frider. Pnd endlich in ſo- lutum dationes, Harrman. Piſtoris in quæſi. Iurt, quaſt. 1. comprehendieret/ vnd begrieffen. Wann nun die/ in der Inueſtitur/ oder be⸗ lehenung derbottene Alienationes dnd voreuſſe⸗ rung der Lehenguͤtter allein ſolten derſtanden werden von den itzo erzelten Actibus, vnd modis alienationum, Wuͤrde nothwendig darauß fol⸗ gen/ daß in der Inneſtitur oder belehenung ver⸗ geblich/ dnd vmbſonſt cauieret/ vnd verſehen/ daß die Lehenguͤtter nicht ſollen alienieret⸗ noch der⸗ euſſert werden/ In betrachtung /daß die Alie nationes, dnd voreuſſerung der4 ehenguͤtter ſonſt gnugſam zu Recht verbotten. Weil aber die Rechte/ vnd derſelben ſeriben⸗ ten/ dnd Lehrer ſagen/ daß in contractibus, vnnd alijs negotijs kein wort vberfluͤſſig/ vnd dergeb⸗ lich ſein ſoll.ſi quanao:in princde legar. I.c. ſi Papa. de priuileg. in bö. Nullum ſiquidem verhum in contractibus,& alijs negorijs intelligitur eſſe poſitum ſine myſterio. SHaldus in Rubr. Qde con- rzrab emrio. quæft. 9.& proptered nec vna qui- dem fyllaba debet eſſe ſuperflua. Denue conſ. 2„„. 2 F. in..Vol. dem Decianus reſpon. †ν. 1. in 2. vol. Iem reſp. T6.:. J0. in 3. vol. Tyraq. de vtrog. retractu. S. I. gl.-2.n. 24. 45. lil.2. Vnd ſolches in verbis diſpoſitiuis, dnd nicht narratiuis ranm/ vnd ſtadt hat. Decius conſ. I21.. 75. E conſ 12: n,9. Tiberius Decianusd reſpon.- eε.& d. rſon. 4.n. I7. in 2. Vol. So muͤſſen die/ in der Inneſtitur/ oder belehnung verbottene alienationes/ vnd bereuſſe⸗ rung der Lehenguͤtter nothwendig von der ſubin⸗ feudation verſtanden werden/ ſonſt were in der Inueſtitur vnd Belehnung dergeblich dnd vmb⸗ ſonſt cauieret/ daß die Lehengutter nicht ſollen alie⸗ nieret/ vnd vereuſſert werden. In F. von S. Lehenbrieff aber iſt austrůck⸗ lich diſpoſit iuè geſetzet/ daß F. von S. die Le⸗ henguͤtter nicht ſol alieniren⸗ F. von S. auch hat ſich diſpoſitiuis verbis reuerſieret/ dnd verſehrie⸗ ben/ er die Lehenguͤtter nicht dereuſſern wolle. Kuͤrtze halben auff den Lehenbrieff vnd Reuerß gezogen. b Darumb folget/ daß F. don S. nicht befu⸗ get geweſen/ den R. zu H. ein theil ſeiner Lehen⸗ guͤtter zum Affterlehen zuuerlehenen. Vnd ſolches darumb deſto weniger/ daß in dem Lehenbrieff dnd Reuerß geſagt wird/ J. von S. habe ſich verpflichtet/ don den Lehenguͤttern niehts zu alienieren/ zuuereaſſern/ dnd zuuerpfen⸗ den/ ſondern dieſelbigen bey einander zuhalten. Aus dieſen worten erſcheinet klaͤrlich, daß F. don S. in der Inneſtitur/ dnd Belehnung außtruͤck⸗ T mm ander i en ſanen m dit äcgen. dero ſäletn ohd ſoda n /dn gäͤtte e al beyen ien eble tiontte vch enan in ebbe waſi end ches dem Reh we i cu poli Cli iha bueig oltti nehun din⸗ on ena telt e qu Nlem ea! 6)) w dd dam 41 übi ali ſollen allenieret// detrachtung daßd Alr lie ſerung der Lehengi. dotten. dengatte ſ Techte/ dnd derſelen ſcrhen daß in contracibus tin) ort dderflüſſig dnd degi⸗ bn princde legat ic ibaa llum ſiquidem verdum i is negorijsintelligiturcle crio. Haldus in RabrCd, & proptered nec vna qi. eile ſuperflus. Deam ldem Deciamus ee ſen. ⁵μ⁵ 2.J0. in 3. vol. Yraqdun G.4J Ml.2. Vnd ſlcht w dnd nicht narrariusnam/ s canſ Jal. 770 aulſu. uud rſßon.2 aus0 arſ e/ in der ntrſtttr/ R te alienationes/ dnd den ter nothwendigdonderin den werden/ enſa lehnung dergeblich dnd 9 eehengätternicheſl — Conſilium Tertium. außtruͤcklich derbotten/ die Lehenguͤtter andern zuuorlehenen/ Vnd F. von S. in ſeinem Reuerß ſich außdruͤcklich obligieret/ vnd verbunden habe/ die Lenhenguͤtter nicht wiederumb zuuorlehenen. Dann der Lehendrteff vnd Reuerß beſagen buch⸗ ſtablich/ daß F. von S. die Lehenguͤtter bey ein⸗ ander ſol behalten/ Vnnd mit dieſen worten/ Die Lehenguͤtter beyeinander behalten/ haben der Lehenherr/ dnd die vorberuͤhrten Lehen⸗ maͤnner nichts von den Lehenguͤttern zu alienie⸗ ren/ oder entenſſern declariert/ dnd erklaͤret/ Vnd nichts don den Lehenguͤttern alienieren/ oder ent⸗ euſſern iſt nichts anders/ denn die Lehenguͤtter beyeinander behalten/ Atq; ità dominus feu- di,& vaſallus ſeipſos explicarunt,& quando contrahentes ſeipſos gloſſant,& explicant, alia gloſſa/& explicatio quærenda non eſt, vt de teſtatore ſeipſum gloſſante dicit Baldus in aurh niſi rogari- col. 2. Verſenam vbi.& ad Trebell. TZiberius Decian. reſp. r. n.2frin-Volum. Die Lehenguͤtter aber wuͤrden nicht beyein⸗ ander behalten/ wenn F. von S. freyſtuͤnde/ don ſeinen Lehenguͤttern anderen etzliche ſtuͤcke zuuor⸗ lehenen. Derowegen folget nothwendig/ vnnd ſchließlich/ daß der Lehenherr/ dnnd Lehenman/ ſo da gewolt/ dnd ſich vorpflichtet/ daß die Lehen⸗ guͤtter nicht aliemeret/ noch enteuſſert/ ſondern beyeinander dleiben ſolten/ auch die lubinfeuda- tiones, durch welche die Lehenguͤtter nicht bey⸗ elnander bleiben/ ſondern von einander geſetzet/ vnd zerriſſen werden/ vorſtanden haben. Wwelches noch weiters hiermit außgefuͤhret/ onnd dargethan wird/ daß die Rechte ſagen/ pnd wollen/ quòd diſpoſitio hominis concurrens cum diſpoſitione legis generaliter operatur, & locum habet etiam in illis caſibus, in qui- bus diſpoſitio legis limitatur. Tikerius Decia. reſ. I.n. Jz. in 2.volum. Sic dic imus de prohibi- rione alienationis à lege inducta, itemq; à teſtatore, quòd plus operatur, quam illa ſim- plex, quæ à lege inducebatur. Balaus in& I. S. prærered. de Capitu. Conradi. Alexand. in l. qui- dam irꝭ. S.fin. col⁊.·ad Trebelli. ibi tradit de pro- hibitione alienationis, quæ fit à lege in fidei- commiſſis, ſieadem etiam à teſtatore expri- marur, quòd plus operetur, quam illa ſimplex legalis. ffliusfamil. S. aiui, n.34. de legat. I. Currius Senior conſcoé,:. 13. Iaſon conſ-22]. col.z. in 2. Deius conſ.⸗e. n.. O anſ. 4oz. ure. in fin. Ruinus conſ. S2. n. g.in J. Socinus conſ. ao. propè fin. in. I. Ruinus canſri.& cnſ. 23. n.12.& conſra. n. I. in2. prout etiam dicimus, quòd ſtatutum plus poreſt,& plura compræhendit, ſi pacto idem continente ſit vallatum, quam ſi ſit ſimplex, Vr per Paldum in aveniens. de Iureiurando. quem refern& ſequirur Decius conſersz νen, Terti, reſponaetur. b b 25 Nun iſt aber zu Rechte verordnet/ daß die Lehenguͤtter nicht ſollen alienieret/ noch vereuſ⸗ ſert werden/ ſolches vermag auch F. von S. In- ueſtitura, onnd belehnung. Darxumb folget/ daß die wort der Inueſtitur/ oder belehenung/ ſo die Alienation, vnd vereuſſerung der Lehenguͤt⸗ ter vorbieten/ auch auff die Subinfeudation, muͤſſen gezogen werden. Vnd dieſe meinung zuhalten/ ſtehen die ar- gumenta, ſo zuuor hierwieder eingefuͤhret/ nichts im wege. Dann ſo diel das erſte wiederwertige argument antrifft/ wird darauff beſtendiglich ge⸗ antwortet/ daß zwar ein Lehenman wol befuget/ ſeine Lehenguͤtter gantz/ oder zum theil andern zunorlehenen/ per textus, gloſſam,& doctorum autoritates ſupraà adductas, wenn der Lehen⸗ man obſeruieret/ vnd helt die tormam, ſo in ſub- infeudando obſeruteret/ vnd gehalten werden ſol. Wenn aber der Lehenman die/ in den Lehenrech⸗ ten præſcribterte formam, in ſubinfeudando gehalten werden muß h/ bberſchreittet/ vnnd derſel⸗ bigen nicht nachlebet/ ſo iſt die Infeudatio nich⸗ tigt/ vnd von keinen wirden/ quia, forma nonob- ſeruata, totus actus corruit, per ura fuprd ad longum adaucta. F. bon S. aber vnnd die R. zu H. haben die formam in ſubinfeudando præ- ſcriptam nicht gehalten/ Vnnd darumb iſt die ſubinfeudario von keinen wirden/ Vnd die R. 5 H. koͤnnen ſich mit derſelbigen nicht behelf⸗ en. Se So ſtehet das ander wiederwertige Argu⸗ ment/ daß die R. zu H. die ſtuͤcke/ ſo ſie von F. von S. zu lehen empfangen/ heebeuor von den F. zu lehen getragen/ vnd darumb die ſubinfeu- datio deſto weniger koͤnne angefochten werden/ cùm res ſolitæ infeudari, abſq; conſenſu do- mini, rurſus infeudari poſſint, gar nichts im we⸗ ge. Dann F. von S. iſt dero geſtalt von den Gra⸗ fen zu S. mit der F. lehenguͤttern belehnet wor⸗ den/ daß er J. von S. die lehenguͤtter nicht alle⸗ nieren /noch bereuſſern/ ſondern beyeinander be⸗ halten ſolte/ F. von S. auch he ſich vorreuerſie⸗ ret/ dnd vorſchrieben/ er dle lehenguͤtter nicht alte⸗ nieren/ noch voreuſſern/ ſondern bey einander he⸗ halten wolle. Vnd derentwegen/ ob gleich die R. zu h. von den F. die ſtreitigen lehenſtuͤcke zu lehen ge⸗ tragen haben moͤgen. So hat jedoch F. von S. keines weges geziemet/ noch gebuͤhret/ die lehen⸗ ſtuͤcke den R. zu H. widerumb zu verlehenen/ Vnd weil er darwieder gethan/ iſt die belehenung vn⸗ kraͤfftig!/ vnd nichtig. Hoc enim prohibitio de non alienando inueſtituræ inſerta facit eFr Iura ſupra aaauctz. Vnnd diß ſo viel die erſte queſtion/ vnnd deci⸗ ſion derſelbigen betrifft. D Sccunda 26 Conſilium Tertium. Secunda Quxeſtio.— s Vff die ander Frage ſprechen wir dor 6 10 Recht/ wo ferne F. von. S. ohne Maͤnli⸗ Ioche Leibes Erben mit kodt abgehen wird⸗ ſo kan die von jhme F. von S. den R. zu H geſche⸗ hene fubinfeudatio dem Lehenherrn/ oder auch dem jenigen/ welche der Lehenherr mit F. von S. Lehenguͤttern in Gnaden anſehen/ vnd belehenen wird/ nichts Præiudictren. Von Rechtswegen. Wie der dieſe dnſere deciſion ſcheinet zuſein der textus in c. vnico. ſi Verò. qualiter olim po- terat feuaum alienari. Dann daſelbſt wird ge⸗ ſagt/ wenn ein Lehenman ſein Lehengut gantz/ oder zum theil andern derlehenet/ vnnd hernacher ohne Maͤnliche Lehens Erben vorſtirbet/ vnd das Lehengut an den Lehenherrn felt/ daß alßdann der Lehenherr den jenigen/ welchen der Lehen⸗ man mit ſeinen Lehenguͤttern anderweit belehe⸗ net/ die Lehenguͤtter nicht entziehen/ noch neh⸗ en koͤnne/ wo ferne der ander Lehenman/ ſo mit den Lehenguͤttern/ von dem derſtorbenen Lehenman belehnet/ dem Lehenherrn zu dienen/ vnd die Lehen dom Lehenherrn zu rerognoſeieren erboͤttig/ ind willens iſt. Ita enim verba tex- rus ſonant. Si vaſallus per feudum alium in- ueſtiuit,& poſteà deceſſit ſine herede maſcu- lo, vel feudum in manus domini refutauit, aut alia forte ratione, intercedente culpa, amiſit. Tunc omnis feudi alienatio ad irri- tum reuocatur, eo excepto, quod ille, qui ſecundo loco beneficium accepit, feudum non amittir, ſi priori domino ſeruire,& ab eo feudum recognoſcere vult. b Pnd alſo ſchlieſſen die Rechtsſcribenten ins gemein/ durch jtzo erwehnten textum 2u d. Vnico. S. ſi verò. qualiter olim porerat feudum alie- nari. Wie bey den Rechtsſcribenten 7.4.§. ve- cd. dahin gezogen/ zuerſehen. — Vnd ynter andern ſchreibet Mart inus Lau- denſ. daſelbſt a. quod hæc regula, Reſolu- to lure Datoris, reſoluitur lus acceptatoris, locum non habet, quando is, qui feudum ac- cepit à vaſallo, paratus eſt ſeruire domino, & recognoſcere feudum. Et ſubijcit Lau- denſis poſteà, ex prædictis in foro ad quoti- dianam quæſtionem: Pone. Vaſallus infeu- dauit feudum alteri, puta Titio, deinde va- ſallus, qui infeudauit, commiſit culpam, ex qua debet amittere feudum, vel fortaſſis de- ceſſit, ſine deſcendente maſculo, vel refuta- uit feudum in manibus domini. Quæritur modò, an Titius infeudatus à vaſallo poſſit retinere feudum, inuito domi- no. Certé dicendum eſt, quod ſic, dum- modo cognoſcat dominum,& offerat ſe pa- ratum ſeruire domino, aliaàs autem dominus poterit reuocare feudum. Vnd eben daſſelbe iſt ijſdem verbis à Præ- poſito tradteret/ in a.« vnico, n.l. cifca medium, qualiter olim poteras ſeudum alienari. Vnd die Vrſache/ worumb der Lehenherr den Lehenman/ ſo von einem andern Lehenman⸗ ne inueſtieret/ vnnd belehenet iſt worden/ die le⸗ henguͤtter nicht nehmen noch entziehen koͤnne/ wenn der lehenman erboͤttig iſt zu dlenen/ vnnd die Lehen von dem Lehenherrn zu recognoſcle⸗ ren/ wird von den Rechtſertbenten angezogen/ Vnnd iſt dieſe/ daß nemlich der Lehenman/ ſeine Lehenguͤtter ſeinem ebenbuͤrtigen/ vnnd der jhme gleich iſt/ mit denſelben conditionibus, onnd gedingen/ wie er die Lehenguͤtter innen gehabt/ vorlehenet/ Vnd darumb iſt dem Lehen⸗ herrn nicht daran gelegen/ ob er den erſten/ oder andern zum Lehenmanne habe. Hanc rationem reddit Præpoſitus in a. & vnica. n. I. circa medium dualiter olim poterat feudam alienatr96. Notainquit caſum, in quo dominus com- pellitur alium vaſallum habere, quàm velit, ſed hoc ideò fit, quod vaſallus infeudat feudum ſuum alteri iſſdem modis, quibus ipſe feudum habebat, Atque ita domini ni- hil intereſt, habere hunc potius, quàm illum. Eandem rationem aſſignauit Aluarottus in a. c. Vnico. S. ſi Verò. n. 4. Petrus de Rauenna in d. S. ſi verò,& denique eandem rationem retu- lit Hartmannus Piſtoris 71b. 2. quæſtion. Iuris par- te paſterio. quæſtio. 44„o„H. Die R. aber zu H. ſo don F. bon S. mie einem theil ſeiner Lehenguͤttern Inueſtieret⸗ vnnd beaffterlehenet ſein worden/ werden auff den fall/ da F. von S. ohne Maͤnliche Leibes⸗ lehenserben dorſterben ſolte/ ſich erbieten/ dem Lehenherrn zu dienen/ auch die Lehen von jhme dem Lehenherrn zu recognoſcieren. Darumd leſt ſichs anſehen/ daß die ſubin. feudatio ſo don F. don S. geſchehen/ dem Le⸗ henherrn/ oder auch dem jenigen/ welchem der Lehenherr F. von S. Lehenguͤtter wiederumb berlehenen wird/ Præiudicierlich/ nachthellig/ vnd ſchaͤdlich ſey. 94 A ber dieſes ongeachtet/ kan im kegenwer⸗ tigen falle nichts anders erkandt/ geſprochen/ noch decidteret werden/ dann von ons erkandt/ geſprochen/ vnnd decldieret worden iſt/ daß nem⸗ lich die belehenung/ ſo den R. zu H. wiederfah⸗ ren/ dem Lehenherrn/ oder auch dem jenigen/ welchen der Lehenherr mit F. von S. Lehen⸗ guͤttern/ wenn derſelbe ohne Maͤnliche Leibes Erden mit Todt abgehen ſolte/ wiederumb be⸗ lehenen wird/ niches Præindtcieren koͤnnve. Vnd 4 a ſb an be u n een affe tran 5 8 4 5 1 ducum. tem dodinn eiſt ijſde derbi. 6. Dnie 8 ad io, Rr. anc⸗ n Im g1, naxri ealun der on eh dabzenandan iem endenetiſtworden Ne noch enzlehen gi nanne habe. m reddit Præpolitu, medium Aualiter alim vunni ſum, in quo dominuscm. lallum habere„quamch. „quod vaſallus infeun eeri iſſdem modis„qülg bat, Atque ita donn vnin e hunc potius, quimillmg n alignauit Aluxotmcmn‚n quidem inueſtiti. num. 92. G0. Er ſa gper verbuv, 4 & promiſerunt, n. 12. 2. Andr 46 ee iu c. vnicv. n. J. de ecdelo feudi. Hierauß folget nun⸗ daß die bon„5. don b. S. geſchehene ſubinfeudatio, wenn er F. don S.. ohne Leibes Erben verſtirbet/ dem Lehen⸗ ꝗ errn/ oder auch anderen/ ſo mit den Lehen⸗ guͤttern wiederum indicieren moͤge/ Sintemahl die ſubinfeuda- tio, wie geſagt/ berloſchen/ vnd was erloſchen/ onnd alſo nicht mehr iſt/k kan nicht Præindiciren/ n.. Petnus de Nuenuu que candem rationenn. 3 iſtoris tb.2.qusſtianmg. 44 a H. ſo don F. den Et 4 thengttern Inreſte- et ſein worden/ werdn nS 28. ohne Maͤnlielc den ſolte/ ſich erbietn en. anch die ehen tanſ recognoſcieren. ſichs anſehen/ deß del don S. geſchehen/ ine ch dem jenigen/ rtes 8 S. 4 ehenguͤtter wi preudtcierlch/ nacht chen/ dnd beſtendigen vrſachen. henguͤttern/ dem Lehenherrn heimfallen tens Baͤterlichen lehenguͤtter ſubinfeudieret, dnnd her⸗ nacher verſtirbet/ vnnd die lehenguͤtter an die Conſalt lium Tertium. 252 Vnmd ſolches auß deelen wichtigen/ eleb⸗ Dann dors erſt derſehens Rechtens, 7 wenn ein Lehenman ſeine Lehenguͤtter gantz/ oder zum theile einem andern ſyncere, bona fide,& ſine fraude verlehenet/ dnd hernach ohne Lehens Er⸗ ben verſtirbet/ daß alßdann die von dem Lehen⸗ man geſchehene ſubinfeudatio erleſche/ dnd die erit facta. ſubinfendirte Lehenguͤtter, ſampt den anderen Le⸗ SItA traditum eſt a Speculatore⸗ in ritulo fade§. quomam, quæſi. 34. Felyn. in c. quæ in Eccleſiarum. oHl. 20. Veyf.ertia declaratio. vbi Baldum alegat in c. I. J.-urſus. col. J. verſ. ſed pone Miles. de contro- xzerh inueſt. Erin ſpecie- voluiꝛ Baldus: in 2 16.; in *. Rlrdh enſee n,r DABhnvnd die vrſache/ warumd ſo ſolches zu Rechte verordnet/ iſt dieſe/ quòd reſoluto Iure dantis, reſoluirur lus accipientis. I. Srarius Flonu, de ſwe Fihci. l. pero. 5. prædivun. de legar. 2.l. lex vecti- gali. de pignori. l. in diem,& 1, Bartol. de aqua pluui. arcend. l. fi ex auolus. S. idem Marcellus,& 1i gl. Barzol.& Bala. de in dtem adaictio. Dra. quel. in. ſi vnquun, ſup. verbo reuerratur: n. 330. 0. A reuocand donat. Iaem in tractar. ceſſante aeuſa. in I. limitario. n. 24. G&; in tract. le mort ſai ſit inz. declarar. 3. parru n. J. Henning. Gæde onſ. 19.„. 21. Iacobi. de feudis ſap verbu, Iid etiæm quod pf— lehens Erben mit Tode abgehet/ dnd die lehen⸗ guͤtter alſo an den lehenherrn fallen/ ſonſt muͤſte der lehenherr deterioris Sonditionis hin dana die Agnaten. Vaſalli, A..& rurffu n.:2 77. Ei ſaper verlus, Qai belehenet werden/ nicht Præ⸗ cum non entis non ſint aliquæ qualitates. 17. 2. de vſ hiu. 1. 4. locari. l. adéd.. quod ſi ſi ꝛcro. de acquiren. rerum Aomin. f eius, qui in prouin- cia. verf dusd ſ3 h Kheus: 4 dli Da. 43 xentun perarur“ “ Zum andern⸗ geichßfals derfens Rech⸗ b wenn ein Lehenman ein theil ſeiner alt⸗ onnd kommen/ daß alßdann Agnaten fallen/ die ſubinfeudatio erleſche/ alſo/ vnd dero ge⸗ ſtalt/ daß die Agnaten die ſubinfeudierten le⸗ henguͤtter an ſich nehmen/ dnd ohne einig wie⸗ derſprechen der jenigen/ ſo mit den lehenguͤt⸗ * tern fodnfeudiaet Seweſen 7 Abehalen moͤgen 7 Arque ità quòd, vaſallo mortuo, bona feu- dalia ſubinfeudata, reſoluta ſubinfeudatio- ne, ad agnatos vnà cum alijs bonis feudalibus ſpectent, tradidit Andreas de Ifern. inc. vn. n. 3. per quos fiar inuefitur lbi inquit, Infeu- datio in vita tantum infeudantis valet, poſt moöortem eius agnatus proximior reuocat lure ſuo, etſi ſine fraude ſubinfeudatio fu- Et hanc Andreæ de Iſern. deci- ſion. Aluarot. inda vnic. g. ſed etiam res, p.rf. & Prapoſ. n. 1. ibi. nam mortuo infeudaro. per quon HRat inueſl. ſecuri ſunt. Roland. A Talle confeo†. a. T7. n T. Vol. Molinaus i in conſuer. Pariſi.§.)J. n. 22. Cephal. conſ. 4. n. 7. lib. 7. Toban. Bapriſ Ferrenus cnſ. 40. n. 7. G. eamque communiter inter- pretes receperunt. Aexand. conſ. 12,n,9. lib. g. Kuinus cnſ. 37. incipiente, Viſs,& matur pen- ſato. n. 14. 6 rurſas conſ. 213. incipienre, In quæ. ſRiione propofltæ. n. 2. lib. 1. lulius Carus in g. feu aum. quæaſtio. 32. 2. I. Franciſci. Curtius in vlr. — aauſa Suee, in ſaua in 1.. Sa dee: I. in9. Aedl. rurio. 35 nun n die dom nee emman gefchehene fub. infearn den Agnaten nicht nachthetlig/ noch ſchaͤdlich/ ſo ſtehet darauß zuſagen/ daß er⸗ wehnte ſubinfeudatio auch dem lehenherrn nicht nachtheilig/ noch ſchaͤdlich ſey/ wenn der lehenman/ ſo die lehenguͤtter infendieret/ ohne Duam dritten eft eine gememme eRegot, Jadd b nemo ph us luris in alium tranſferre poteſt, nàm ipſe habet, I. uemo plus Juris. de regul. Iuræs. l. zIr adirio. de acquir. rerum aominio. c. Dagi- berrum 1. quæſt. J. cum concordantis 91.& Phi. lippo Decio ind. l nemo, aaqutti.. Et hæc eſt eti- am ſententia Platonis in Sympoſio, quod quis non habet, dare non Poteſt. Draquel. de lure primigenior. quæſf 10. n4. Hdem in enads. de unus retradlu. F. 32. 854 T. n. o. Der lehenman aber hat an den leßenguͤt⸗ tern nichts mehr/ dann VIumfructum, wie der textus ſaget ⸗n c. vnics, in quibus aaaſa ſeuae amitta. his verbis: feudum eſt beneficium quòd ex beneuolentia ità datur, vt proprie- tas rei immobilis beneficiatæ apud dantem remaneat, vſusfructus in accipientem tranſ- eat,&c. Oder wie die Interpretes wollen/ V⸗ tile dominium, Accurſfius in l.:. ſup.verbo neg. con- ductioni. C. de lure emphyt. Bald. in prælud. n. 23. & 24.& in c. vnico. g. prætered. n. 2. de cupzz. Con- raali. Marrh. de Apllit. in prælud. n. Gr. Andr. Ade Wern. in e. Vnico. 5. pretered. H. g. de capit. Conradrut. 0 2 Laudenſ. — 8 28. Laudeuſ in c.nico. n. 13. de his, qui feud. dare poß. Vnnd beydes gehet nicht weiter/ dann ad vitam vaſalli,vnd wenn der Vaſallus ohne lehenserben verſtirbet/ hoͤret der Vſusfructus, oder das Vtile dominium auff/ vnd der Vſuskructus wird cum proprietate, oder das Vtile dominium cum directo dominio conſolſdieret/ vnnd der Lehen⸗ herr nimet das gantze Lehengut zu ſich/ vnnd leſt von demſelben daß allergertngſte nicht nach/ auch die Fruͤchte nicht/ des Jahres/ in welchem der ehenman derſtorben/ woſern der Lehenman dor dem Mertz/ oder nach dem Auguſto derſtorben iſt. c. un.§. fin. hic finitur lex, deinde incipiunt con- ſxerud wguuu. Daxumb folget/ daß nach abſterben des Le⸗ henmans auch die lubinkeudatio/ ſo don dem Le⸗ henman geſchehen/ derogeſtalt mus erleſchen/ dnd zu nichte werden/ daß dem lehenherrn durch dle don dem lehenmanne geſchehene ſubinfeuda- tion im allergeringſten nicht Pratudleieret werde/ Sonſt hette der lehenman plus luris, vnnd mehr Gerechtigkeit per lubinfeudatio- nem in einen andern transferieret/ dann er ſelbſt gehabt. 8“ Zum eerden/ lgen de lehenrechte/ dnnd wollen/ wenn von zweien Bruͤdern einer ein lehengut an ſich bringet/ vnnd hernacher ohne leibeserben mit Todte abgehet/ daß alßdann das lehengut nicht an den Bruder/ ſondern an den lehenherrn falle/ dnangeſehen/ daß die Bruͤ⸗ der beyeinander in einem Hauſe gewohnet/ oder auch daß der verſtorben Bruder mit ſeinem/ vnd ſeines Brudern Gelde das lehen an ſich ge⸗ bracht hat. Vnnd die drſach iſt dieſe/ daß der lehen⸗ herr wieder ſeinen willen nicht dberkomme ei⸗ nen lehenman/ welchen er vngerne ſiehet/ oder hat/ ne dominus inuitus alium, quam quem voluerit, ſibi acquirat vaſallum Itaà rraditum eſt in c. Vnico. de frarribus de nouo beneficio in- Heſtitts. b 5 Vnd diß iſt die ratio decidendi, wie Mar- tinus Laudenſ. in«vn. n. g. ſaget. Vnnd die ratio legum, conſuetudinum, & aliarum quarumcunque diſpoſitionum ſol⸗ onnd muß mit fleiß in acht genommen/ auch wie die Dd. ſagen/ mehr angeſehen werden!/ dann die wort: Barrolus inl contra legem. de l.C&& ſunt rex- rus in. l. ſcire. F. aliud. ae excuſario. turo.&in l. 3. F. ronclirio. de adt mendis legarls. Vbi dicitur, quod melius ſit, ſenſum magis, quam verba am- plecti. I. penultima, ad exbibendam. l. videndum. ibi inciatl in conſtiturionis Verba, ſed ex ſeurcntia exfuſarur, qui petant. turorcs&c. Dann Conlilium 1 die ratio legis wirdt mens legis genande. Dynus in c. vlriun. ad fin. de regul. Iuris. in ũ. Cynu in l. non dubium. col. vlt. Verſ. primò quæro.& bs Bartoluas col. 2. Verſ. ſecundum dubtum eit& Baldus, ver ſeqaitur videre de rerrio, ili, ſecundo quands raria. C de 4. Et ſic ſe habet ratio legis ad verba legis, ſicut anima ad corpus,& ſicuti anima corpori, ita ratio verbis dominatur. Pa. normiranus. in c. uihil. ol. J. Ae electisn. Baldus in I. ſi qui ſeruo. col. vlt. Verſ. Ex hus apparet. C. de umuu„.. VPnnd darumd ſagen/ ond wollen auch dle Rechtsſcribenten/ wo einerley ration iſt/ vnd be⸗ funden wird/ daß daſelbſt auch einerley lus ſia⸗ tuieret/ dund gehalten werden ſoll. Vbi eadem ratio eſt, ibi idem Ius eſſe debet. l. ilad. ⸗d l. Aquiliu. vbi oloſ in verſ llimari„plures adaucit=* concvrdant.& probatur in l. I. F. interdum. de fonte. C in l. læc actio. de calumnin. Vnnd wenn die ratio generalis ſſt/compræ hendieret/ vnnd be⸗ greiffet erwehnte ratio dielerley caſus/ gleich wie ein genus biel ſpecies begreiffet/ vt tradunt Petrus,& Cynus ul. non ſingulas. de L. Sinl. dod verò cutra rarionem. ecdem. rir. Er Balaus n aurb peit fratres. C de legitimis hereaibus. Sin a. quia verd. ante fin. extra, e iudics, inquil, quos rationis nexus connectit, diſpofitio Iuris non ſeparat. Et idem intl. dara opera. in. col. G qui accuſa. non poſſunt. dixit, quod id vide- tur expreſſè cautum, in quo eadem ratio repe- ritur, etiamſt materia foret pœnalis. Et non videntur diſcrepare, quæ in ratione conueni- unt, quia ratio eſt coniunctio diuerſorum ca- ſuum ad eundem finem tendent ium. Palau⸗ in l. omnes populi. col. 7. verſ. quæro, quæ ſins illæ. Ae Iufli.& lure. Iaemin eadens lege. col. penulr. verſ. 2. Abrandum dicir. quod vbi eadem eſt ratio, non propriè dicimus diſpoſitionem extendi, quia tacitè ineſt, lagar. gloſ. quæ idem aicit in. ꝛ. de remparilus erainarion. lib.g. Et quod illud, quod venit ex idenditate rationis, non ve- niat per extenſionem legis, ſed ex ipſa lege, probat textus inl nominis,& rei, in S. venum. ex legibus, de verbarum ſiguftcartiene.& traais Paulus conſ, πᷣ, col. penulrim. in 2. Alexanql. conſ. J. n..1 1 J. G conſ. d. n. 9 in.. Volum. Et deniq; quando ratio' eſt generalis, eius diſpoſit io comprehendere dicitur omnes caſus, qui compræhenduntur ſub generalitare dictæ rationis gloſ. est netabilus, quam ili ſwmmè com- mendat Cardinalis in Clementi. vlr. de Electis. Joquitur Bartolus in l. aum pater.§. dulciſſtimiu, vbi ertam aly ſcribentes, de l.& Socinus conſ. o. a. 20. in J. Tiberius Decianus reſgon. 7o. n.. cum Jequentilbus in 2. Vol.& reſponſo I1. u. 9. um ſe- wenr. in volumine. Dnn ſ compre hendieret, tatio dielerley caſ u/geichn decies begreiffet/ n ian 5 In. Nor ſnpulas 4 ken vtunem. ccdem. tit. BIr Bl 5. C A legitimis heruiu g R. exrra, de iudio, inqui,qun conncctit, diſpofttio lun tidem il dars perijd „eſunr. dixit, quod d tum, in quo eademmtion ateria foret pœnalis. Rnn dare, quxæ inratione cnuar Gconiunctio diuerſnmc. finem tendentium Wu- al.. rerſ quem Susfutui in cadem lege. dl vuin 7, quod vbi eadem cit imus diſpoſitionemerti .AeSrg ueuman Anarion. 1104. kt quc d denditate rationl, wh ſcd extui 1 a1 veminu, miun un Conſilium Tertium. 29 Nun iſt dieſe rat o, Dominus inuitus ali- um, quàm quem vellet, vaſallum habere non debct, in ſpecie, wie geſagt/ exprimirt/ die ra- tio iſt auch generalis, Vnd folget derwegen/ daß erwehnte ratio auch in ſubinfeudat ione raum/ vnd ſtatt haben muͤſſe/ dnd daß die ſubinfeudatio per mortem vaſalli ſubinfeudantis derogeſtalt expiriere/ ond erleſche/ daß der jenige/ ſo ſubinfeu⸗ dieret geweſen/ nach toͤdtlichem abgang des ſubin- feudantis, mit der geſchehenen 1ubinfeudation wieder den Lehenherrn ſich im aller geringſten nicht zubehelffen habe/ ne ſcilicet dominus feu- di inuitus cogatur, habere vaſallum, quem nollet.) Welches zum fuͤnfften auch bewehret wird/ per textum expreſſum in. vnico.. fin. ſi de inue- ftit. feud. controu: fuerit. Ibi vaſallus feudum ſu- um alreri in teudum dedirt, cum omni in- cremento, quod ei obueniret. Poſtea vaſal- lus ſubinfeudans mortuus eſt: hoc caſu, inqui: rextus, vaſallus, qui feudum à defuncto vaſal- lo accepit, rerinebit, quod feudo accreuit, vi- uente vaſallo, dut Abintengauerar Quod autem accreuit poſt mortem ſubinfeudantis, hoc ad dominum feudi pertinet, ad quem feu- dum reuertitur. Ecce, allhier wird mit auß⸗ truͤcklichen/ hellen/ klaren/ vorſtendlichen worten geſagt/ daß ein Lehengut/ ſo der Lehenman einem andern zum affterlehen vorlehenet/ wiederumb an den Lehenherrn falle/ wenn der Lehenman/ ſo es verlehnet/ mit tode abgehet/ daß auch der jenige/ welchem es von dem derſtorbenen Lehenman der⸗ lehenet/ don ſolchem affterlehen nichts mehr be⸗ halte/ dann alleine das incrementum/ ſo dem Le⸗ hengut/ bey leben zeit des abgeſtorbenen Lehen⸗ mans/ zugewachſen. Worauß dann nothwen⸗ dig nichts anders kan geſchloſſen werden/ dann daß die ſubinfeudatio dem Lehenherrn/ wenn das lehengut an jhn den Lehenherrn fellet/ nicht nachtheilig noch ſchaͤdlich ſeyn. b Vnd wenn billeicht allhter wolte geſagt wer⸗ den/ daß in dem jtzo eingefuͤhrten capir. vnico. S. ſin. Fi de inueft- feudi controu. fuerit. der jenige/ ſo von dem Lehenman ſubinfeudieret geweſen/ nach ab⸗ ſterbend des ſubinfeudantis, dem Lehenherrn nicht dienen/ auch die Lehenguͤtter don dem Lehen⸗ herrn nicht recognoſcieren habe wollen/ Vnnd daß darumb in illo caſu die Lehenguͤtter an den Lehenherrn gefallen/ kan ſolche einrede nicht be⸗ ſtehen. Vor erſt dieſer vrſachen halben/ daß ina. e. Vnic. S. fin. ſi de inueſf. feud cont rou. fuerit. kein wort hieruen zubefinden/ daß der ſubinfeudatus, nach abſterben des ſubinfeudant is, dem Lehen⸗ herrn zudienen/ Vnd die feuda von demſelben zu recognoſeieren ſich vorwiedert haben ſolte/ Ergo quod ſcriptura non dicit, non noſtrum eſt at- firmare, vr Bala aicit in& Rodulphuus. cola. ver egodico,&xtr. de reſcripti ſed verbis legis debe-⸗ mus eſſe contenti, vt idem Baldus loquitur in conſ-22ꝗ. ad euidenriam præmittendum est, lib.3. Et vbi verba legis deficiunt, defic it& ipſius diſpoſit io. 7.½ ã. zories,& ibi Lartolus,& alq, de damno infecto. l. ita autem. in princ.& ili etiam Barrol. de adminiſtra. turor. Et lex expreſſſſet, ſi ità intellexiſſet. æinrer corpora liaextr: de tranſ lar. epiſcop. o ad audientiam. extr. de decimis. Ac verba Il. inſpicienda ſunt, nec vltra ea eſt le- gum diſpoſitio trahenda. L.ͥuod conflirurum. ibi, quantum ad verba eius, de teſtam. militati. Zum andern iſt auch nicht veriſimile, noch gleublich/ daß der jenige/ ſo ſubinfeudteret gewe⸗ ſen/ nach koͤdlichem abgange des ſubinfeudantis diel lieber ſeine lehenguͤtter vorlleren/ dann dem Lehenherrn dienen/ dnnd von demſelben die lehen⸗ guͤtter recognoſcieren hette wollen. Et quod non eſt veriſimile, falſitatis imaginem ha- bet, Balain l.. cpl. 3. de ſerui fugit. Acexperi- mentum verorum ſermonum eſt, quod conue- niant rebus ſenſatis, ſeu veriſimilibus. Sala. in rractatu Sclüſmatis, quem' poſuit ſub rulrica. C.ſi quus aliquem teſtari probibue. col. antepenult. Zum dritten/ wenn in Ae. vn.§. fin. ſi de inue- fiit. feudi controu. fuerit, die Lehenguͤtter/ ſo der ſubinfeudatus gehabt/ nach abſterben des ſub- infeudantis, darumban den Lehenherrn gekom⸗ men ſein ſolten/ daß der ſubinfeudatus dem Le⸗ henherrn nicht dienen/ vnd die Lehenguͤtter von dem Lehenherrn nicht recognoſcieren hat wollen/ muͤſte nothwendig geſagt werden/ daß der ſubin⸗- feudatus ſeine Lehenguͤtter jactieret/ profundie⸗ ret/ ond nichts geachtet hette/ welches aber dem Rechten/ dnd derſelben derordnung zuwieder leuf⸗ fet/ ſintemahl zu Rechte nicht praſumieret noch vermutet wird/ daß einer das ſeine jactieren/ profundieren/ vnnd nicht achten ſolte. L. cum de indebito. Ae probat cui congruit ilud Ariſiotelis in 5. Erliccn. Nemo ſuas fortunas ſpontè eijcit,& facit eſuper eo- de renuntiat.& c quia veri ſimiie. de praſumuto. Et ob hanc cauſam in dubio non præſumitur donatio,& liberalitas, ſecundum gl.& Barrolum inl.quæ dotws, ſoluro matrimi. l. cum qwidiſi certum peratur, quod in tantum verum eſt, vt pot ius rem à lege prohibitam, quaàm do- nationem præſumamus. Baldin l. vlt. C. de dotis promißio. Et errorem luris& facti in facto pro- prio potius quàm donationem. I. ſea ſ me pu- tem.in princde condict. inaeb. Imò ſtultitiam po- tius, quàm donationem. Baldus in l. geuerali- rer, col. 2. in&. oppoſitio. Cde non numerata pecunia. Ideoq; nunquam capi debet præſumtio do- nationis, aut rei habitæ pro derelicta, ſi præ- ſumtio, occaſio, aut coniectura alterius rei capi poſſit. Iſicum aurum.& ibi Bartol de ſolur. 1. eleganter.§. qui reprobo⸗„de pignor, act. Eti amſ 3 euis 4 30 leuis illa ſit occaſio, aut coniectura. Sala. in l. Slr. col.. CQde dorbs promiſß. 5 b Darumb kan erwehnet« vnicum. S. Hin. ſ de inueſtit. feudi controu. fuerit, nicht anders ver- ſtanden werden/ dann es an ſich ſelbſt lautet/ ond die wort mit ſich bringen/ daß nemlich nach abſterben des ſubinfeudantis vaſalli, Vnd wenn derelbe keine LehenßErben vorleſt/ die ſubinfeu⸗ dierten Lehenguͤtter an den Lehenherrn wie⸗ derumb dorfallen/ alſo/ vnnd derogeſtalt/ daß die/ von dem verſtorbenen Lehenman geſchehe⸗ ne fubinfeudatio, dem Lehenherrn in nichts Præiudiciere/ nachthellig/ noch ſchaͤdlich ſey. Pelches vber doriges alles/ vnnd zum ſech⸗ ſten/ auch nachfolgender geſtalt/ erwieſen/ vnnd außgefuͤhret wird. b Die Lehenrechte ſage n/ bnd wollen/ daß der Lehenman mit den Lehenguͤttern nichts koͤnne vornehmen/ ſo kuͤnfftiglich dem Lehenherrn zu nachtheil/ vorfang/ vnd ſchaden oder einigem Præiudtt moͤchte gelangen/ Vnnd da der Lehen⸗ man ſich deſſen etwas zuthun vnterſtehen⸗ vnnd hernacher ohne Leßens Erden mit todt abgehen wuͤrde/ daß alles/ ſo von dem Lehenman dorge⸗ nommen/ reuocieret/ vornichtiget/ caſſieret/ vnd auffgehoben werden ſol/ Vnnd wird von dem ehenrechten pro ratione,& cauſa finali diß angezogen/ daß die Lehen dem Lehenherrn wer⸗ den eroͤffnet. Itaà textus eſt ad literam zn a. vnico. S. fn. apud quem, vel quos conrroueſia fendt qehniatur Ibi dicitur, ſi aliquis de capitane- 1s, vel de maioribus valuaſoribus, vel de mi- noribus ſuum beneficium, fiue totum, ſiue partem alienauerit,& ipſe vel heres eius ſine herede deceflerit, quia beneficium ſenioribus aperitur, totum quod fecit, re uocari debet. Alltzier hat der Lehenman ſein Lehengut ganz/ oder zum theil alienieret gehabt/ welches ein Lehenman ante conſtitutionem Lotharij, & Friderici zuthun wolbefuget geweſen/ vnnd ſaget nicht deſtoweniger der textus, wenn der Le⸗ henman ohne Leibes Erben mit tode abgehet, daß alßdann alles/ ſo von dem Lehenman mit der⸗ euſſerung des Lehenguts vorgenommen/ reuocie⸗ ret/ vnd zu ruͤcke gezogen werden ſol/ Vnd werden pro ratione, worumb ſolches geſchehen ſol/ dieſe nachfolgende wort elngefuͤhret/ quia benefici- um ſenloribus aperitur, welche wort wol muͤſ⸗ ſen in acht genommen werden/ ſintemahl dieſelben pro ratione ſein geſetzt/& nartura huius parti- culæ, Quia, eſt, quòd cauſatiue,& pro ratione ponitur. Bartol.in l. demonſtratio. S. quod autem. n. 10. Verſ irenn quidſi teſtaror, de conditio.& de- monſtra.& denotat part ic ula Quia cauſam fi- nalem. Balalin l.z. col. IJ. per ęl.ibi, in verfic. occu- paui. d. feris.in Iledtu. Gin l. I. col. 2. Verſ& nora, quod cauſa.& de falſa cauſa adiscta. Tiberius De- Conſilium Tertium. dian. z,/ſpo. J. u.. in. vol.& reſpon. 34. n. 7 in;: volum. Vnd ob wol durch den Lotharium, vnd Pridericum, die voreuſſerung/ vnnd altenation der Lehenguͤtter derbotten/ 71. Ae prohib. feudi Alienar per Ederic. So iſt jedoch durch erwehnte beyde Keyſer Lotharium, vnnd Fridericum, diß zugleich/ Wenn ein Lehenman ohne Lehens Er⸗ ben derſtlrbet/ daß alßdann alles/ ſo der verſtor⸗ ben Leßenman mit den lehenguͤttern bey ſeinem leben vorgenommen/ darumb ſol caſtteret/ dernich⸗ tiget/ vnd reuocteret werden/ quia feudum do- mino aperitur, nicht auffgehoben wuͤrden/ dnnd derwegen bleibet ſolches auch noch heutiges tages/ per regulam, Quod non mutatur, cur ſtare pro- hiberur. Ipræcipimus Cde Appellat. Gæde conſ. 20. e. 10.& conſ. 7r. u.2Z. Wie ſolches auch hiermit welter confirmie⸗ ret/ dnnd beſtercket wird/ daß heutiges tages ein Lehenman/ ſo die commoditates, fruetus, vnnd abnuͤtzunge ſeines lehenguts/ ohne Conſens des lehenherrn auff gewiſſe Jahrſchar/ oder ſo lange er der lehenman lebet/ vorkeuffen/ oder auch vor⸗ ſetzen kan/ Wie ſolches Aluarottus bezenget/ ina Imperialem. in pr. n. 13. de probibit. feudi alie= nat. per Fridericum. Baldin ævnico. S. aur ſilibel- lario. n.3. venſic ſed commodirates, quibus modu feu- qum amiti. lohan. Faber in Sitem Seruiana. Inſlit. de Act. Franciſci. Currius de feudis in parte. in vlt. cauſa priuario. feud. in I. reg. quæſt. 6. Gꝙ. Hartmannus Hartman in pract obſeru:it. ae feudis obſeru. ArVenſghieut etiam vaſallus poreit.&o. Iulius Canu in S. feudum. quæſt 22 n. Roland A alle. conſ. SFo. n. 3. in.oluum. Gleicher geſtalt iſt ein lehenman hentiges tages wol befuget/ ohne Conſens des lehen⸗ herrn ſeine lehenguͤtter einem andern zu Hypo⸗ thecieren. Bala. in de Imperial-v. Irde probibifeudi alienatis. per Frideric. Aluarottus in c. Vnico. S. pre terea. n. 2. in fine. de cupitul. Cenradi. Franciſci. Cur- tius de feud, in a. parié. n. 9s. Frideriaus Schenck. in c. Vn. S. aut ſilibellario, quibus modis feud. amitr. Hartmannus Hartman. in pract. obſeru. tit. de feud. obſgru. 21. Et'urmbſerus in prast obſer: Iit. de feud obſen 2 1 Es kan auch ein lehenmann/ ohne Conſens ſeines lehenherrn/ ſeinen lehenguͤttern eine ſer⸗ uitutem vrbanam, oder ruſticam wol imponie⸗ ren/ vnd wird darumb der lehenguͤtter nicht der⸗ luͤſtig. vnico. S. I. de inueſtit. de re alien, facta& ibi And. de Iſern. Balaus Aluarort.& alh. Fran- ciſci. Curꝛius de feudis in 4. pante, in vlt. cauſa pri- uat. feudin I. reg. quæſt. ⁊4. Harrmannus Hartman. in pract. obſctit, de feud. vbſ. 29.& rurſus obſ. 30. Fer rari. Practicaus in forma libelli, quo aAgitur ad feud. reuocat ſup-verlus, nec ſuperſtitibus. n.. Petrus Du- ennas in reg. Iuru go in olimita. Paris de Pureo. de A ber redlnteg. feudo. a ⁴o. n. Io. — — un; in 0 Fnuuu a w deun 0. er it an anxin Nd eihin Re uil n 51 u i cc ollen üi batt t 1.2 lun u 2 9ℳ6. 0 der. dh ia dl. a dr 1 A 4 3. aa La 43, on miis bre llt an ere ke ⸗ 2 -am an hua 1 i da Sicnt telt F 4 4 *“ 4 1 4 4 ahrſchar/ der p er enfen⸗ dn ſolches Aluarottus loh Pr. 3 de prulilis faada. . Baldin avuic. aun ſlhe See qaitumai Falerin Kitem Lemiualt (urtius de feudis iu ntin feud. ia I. reg. qusf 16; naa in pract oſemit Ufu etiam usſallu bteng Ar TiAe Eaes 1 ein— 4 4 ohne Conſens di le buur einem andem a y c. menaa, de inui nic. Aluaruttuincuiaſft pitul Cnradi- mnuqjili Aber wenn der legemnan ohne lehenserben 48 mit tode abgehet/ ſo wird ſolches alles/ ſo der le⸗ henman mit vorkeuffung/ oder verſetzung der 8 abnutzung/ mit der Hypothecation/ vnnd impo⸗- firion ſeruitutis be ey ſeinem leben vorgenom⸗ men/ extinguieret/ onnd erloſchen/ Wie ſolches de alienatione commoditaeum feudi, vnd im- poſitione ſeruitutum in ſpecie à lulio Claro tradi teret iſt/ 125 Fiadum. Juat.21. G 37. Der entwegen wird auch beſtendiglich ge⸗ ſloften wen ein lehenman ohne lehenserben verſtirdet /daß das jenige/ ſo er bey ſeinem leben mie den letenguͤttern vorge nommen/ gentzlich re⸗ norieret werde/ darumb daß das lehengutt an den lehenherrn felt/ Nam totuùm, quod vaſal- lus in feudo fecit, reuocatur, quia bene fici- um ſeniori, ſiue domino, aperitur. a. aα Vmico. S. fin. aped Te.: vel Tn controu ReaA de- Fnuu b Allhier wird auch bällich u in Lacht geßabt A das wort IOTVM, welches die Natur/ art/ dnd eigenſchafft an ſich hat/ daß es alles compre⸗ 8 be endieret/ dnd begreiffet/ vnd nichts excludieret/ noch auß ſchleuſſet. Et hanc eſſe naturam huius vocis TOTVM, vt omnia compræhen- dar, quæ comprahendi quocunque modo PFlluhlr„fine aliqua diminutione, pro- batur perl. 2.§. ad ftliorum. C. quande ¹ quibus 1 quarta pars deberur. lib. 1o. l. Mæuio. J. Ame. de le Sar. 2.& per Balaam dnſ. 3. ol. 2 in. J. G& Cgſiren. onſ T92. col. Vlt. in z. Q i enim totum dicit, nihil excludit. 1. Iulianus. in princ. Tibi Bma. de legaz. 3. l. Soe Arriculo. de Lereaib, inſtit. l. pedt- al. 9. Labeo. de auro, Cragenis lagaro. gl. in l. 4 praurarote. G mandant. Et ideò, 1 maritus b promif t reſtiruere totam dotem, non pote- rit retinere lucrum ſibi datum à ſtatuto. A. lexand. Laſonin f post aotem. ſoluro marrimonio. cum zncoraanrcs. vt per Alexand. cnſ. J. col. vlr. in 3. vli aicir, banc eſſe communem opinionem. Sic etſi teſtator iubeat, hereditatem ſuam totam ad ſubſtitutum peruenire, non pote- rit detrahi Trebellianica. Bavrol. iuil ænturio. rſ& pupill. vbi larè Alexand. E alij. Ldem Alexand. couſe. col. Vlr. col. r. verſ. quod dicimus. de vulg. G. erſe circa ſécundum, vbi eriam dicit hanc eſſe communem interpretum opinionem. Sic qui promiſit totum reddere, intelligitur; re- nuntiare beneficio, ne conueniatur, niſi in a⸗ padtis.& inl. Ji hie ſtipulaiuszvli larè Iaſon. col. 2ä. &ꝙ3. der O. Baldas in l. urts gentium, S. bactorum. quantum facere poteſt, vr per. Alexand. conſ. 35. in princ.. volum. 6 Ian: inl. Am 1ai in id. e re iudica.cel.r.“ d Damitt nun die ntopritas⸗ onnd vis h ius vocis TOTVM, berificieret werde/ ſo fol⸗ get nowendig⸗ daß Laih die dom lehenmang ge⸗ Tertium. — 31 ſchehene ſi ubinfeudatio, wenn der lehenman o hne lehenserben vorſtlrbet/ reuocleret muͤ 1ſ ſe berden/ quia totum, quod vaſallus defunctus in feudo eitrcnorarur duunde ſeudum domi- no aperitur. gZum ſichenden wird dieſe Sentent/ onnd meinung auch beſtettiget per textum in a vnuico. §. rur,ſas ſi fidelis quibus modis fead. amiit. Daſelbſt hat der lehenman ſeine lehenguͤtter nter die helffte alienieret gehabt/ welches dem L eheman ante Lotharium, vnd Fridericum frengeſts n⸗ den/ vnd ſaget der textus, daß n ach abſterben des lehenmans/ vnd wenn die lehenguͤtter an den le⸗ henhernn wiederumb fallen/ der jenige/ ſo die lehen⸗ guͤtter zur helffte von dem lehenman einbekom⸗ men/ ſich wieder den lehenheren mit keinem Rechte koͤnne auffhalten/ oder beſchuͤtzen/ Ver⸗ ba textus hæc ſunt, Si is, qui minus medie- tate alienauerat, ſin ne herede deceſſerit,& feudum ad dominum redierit, tunc ille„qui ab eo accepit, nullo lure aduerſus dominum ſe tueri Poterit. b Allhter ſaget der t textus nicht ſi mpliciter. b eum, qui à A vaſallo feudum accepit, lure ſe ad- uerſus dominum tueri non poſſe, ſondern ad⸗ b jungieret dieſem wort lure die vniuerſalein nega- b riuam m particulam N VLILOH Woraus dann folget/ daß ſet rweh⸗ wort b Nul Jure, latiſsimè, dnd voiuerſaliter muſſen verſtanden werden derogeſtalt/ daß nichts dar⸗ uon werde exeludieret/ noch außgeſchloſſen/ quia vniuerſalis negatiua, vel indefinita plus po- teſt quàm vniuerſalis,& indefinita affirmati- ua, vrinquit Decius conſ. qpo. u. G. Et ad verita- tem vniuerſalis negatiua rruiridar. quèòd omnia concurrant, etiam quæ ſublata ſignifi- carione compræhenduntur. ęl. in a nemo poreſt. el i. in verſ. obligari. in prins, de reg aul. Turus 2n J. Bartol inl. nullam. G ex quilu auf. 29 infa. ir. rogaꝛur. Roman.& ibi laiè Barbatias. inl generali- rer. derν.0. Itaà quod uramentum interpoſi- tum ſuper facto negatiuo, tollit non ſolum Actionem, ſed omne,& quodcunq; aliud re- medium, non ſic, ſi ſuper facto affirmat iuo. l. ſt duo. Sidem Julianus. vbi Barrol-de Lureiur. Pari- NHius cnſ. 97. n. 43. in primo. Pactum item nega- tinum compræhendit etiam heredes, non ſic affirmatiuum. Bartol. in l. qui farurum. S. primo. de pactis. Et in ſumma, negatiua magis ne- gat, quam affirmatiua affirmat. oc genus. e conditionilus& demoenſtrationib. Bartolus inl. 3. ae ſ 4 A he nururibn& propterea indefinita D4 negatiuè A 32 Conſitlium Tertium. negatiuè prolata propriè, æquipollet vniuer.- Lali, ſecus, ſi eſſet affirmat iue prolata, gl& ful goſtus in l. Iurusgentium. S. ed ſi fraudandit, de patlis, ſfequitur Deciusin loft Rafinus. C. de teſtam. milird. n o. G con/.3. n. f. Et appellatione donationis affrmatiuè prolatæ non venit propriè dona- tio cauſa mort is, ſecus, ſi negatiue, vr per gl. in l alienatum S.fin-del S.& tradit Cephalus conf. 76. 2. 14. Deniq; affirmatiua verificatur in vno. U Hoc ſermone. S. boues. de V. S. non ſic negatiua, quia extenditur in infinirum. gl. ⸗orubilin l.hoc genus. de condirio.& demonſt. Olaradus conſ.6. Ihe- ma rale est.& idem Oldradus in l. cum pater.§. pa- ter filiam.& ibi etiam Buarrol. de legat. 2. Tiberlus Decianus reſpon. I. n. G 5. Cum ſequenti in 2. Volum. Vnd derwegen werden vnter dieſen Vniuer. ſalibus negatiuis verbis Nullo lure, auch die ſubinfeudationes compræhendieret/ vnnd be⸗ griffen/ vnnd wenn der Lehenman ohne Lehens Erben dorſtuͤrbet/ koͤnnen die jenigen/ ſo von dem verſtorben lehenman beaffterlehnet/ ſich nullo lure wleder den lehenherrn tuieren/ noch bertei⸗ digen/ ſondern ſeind dem lehenman die affterle⸗ hen abzutretten/ vnnd folgen zulaſſen ſchuͤldig. Vnddieſer Sententz/ vnd meinung wteder⸗ ſtrebet der zuuor ex. c. vn. S. ſi verd. qualiter olim poterat feudum alienani, eingefuͤhrter textus gar nicht. Dann daß daſelbſt geſagt wird/ eum, qui ſecundo loco beneficium aecepit, beneficium non amittere, ſi priori domino ſeruire,& ab eo feudum recognoſcere paratus ſit, ſolches iſt de Iure antiquo, welches ante Lotharium, vnd Fridericum im gebrauch geweſen/ zuuorſtehen/ Vnnd hat nunmehr kein raum/ noch ſtadt/ wie Marth. de Afflictis, vir religioſus, veritatis amator, Marinus Frecc ia in 22. diſferentia feudi heredit.& ex pacto bezeuget/in d. c. Vnico. qualiter elim poterat feua aliea. Ii n.z. circa fnem formali- éus Verlic ira ſcribit, quod dom inus tenertur ha- bere in vaſallum illum, qui à vaſallo ſecundo loco infeudatus fuit, hoc procedit ſecundum iſta Iura, ſed perl. Impenialem non tenetur do- minus habere in vaſallum eum, quem nollet, R& ideò quodind cnico. Qudliter olim poterat feudalien. dicitur, hodiè locum non habet. Et poſteà n.]7. inquit, Nota quod ſialienatio, quæ à principio valuit, facta eſt poſted caduca, quia extinctum eſt Ius datoris, poterat is, cui facta erat alienatio, rem retinere, ſieam vole- bat à domino primùm recognoſcere, ſed hoc hodiè non procedit. Vnd mit dem Matth de Affiict. ſtimmet b⸗ berein lulius Clarus, ſintemahl derſelbe mit auß⸗ truͤcklichen worten ſchreibet/ daß das jenige/ ſo in& Vnico. ꝗꝛli verô.qualiter olim poterat feud. alien. diſponieret/ in praxi nicht werde obſeruieret/ noch gehalten. ABR-npöd dieſer Sententz dnd meinung iſt auch Hatman. Piſtoris lib=z. quæſt. Iuri Mudſt. 44. Da⸗ ſelbſt bewehret Hartm. Liſt. mit vielen ſtadtlichen argumenten/ daß nach abſterben/ des ſubinfeu- dantis vaſalli, die ſubinfeudatio erleſche/ bnnd der lehenherr nicht ſchuͤldig ſey/ dem lubinfeuda- to die lehenguͤtter wieder ſeinen willen zulaſſen. Vnd erwehnte meinung/ daß allein de Iure an- tiquo zuuorſtehen ſey/ was in« vnico. S. ſi verd. qualirer olim poterar feud. alien. geſagt/ confirmle⸗ ren die wort an ihnen ſelbſt/ In er wegung/ daß der textus nicht redet per verba præſentia, dieſer ge⸗ ſtalt/ Qui ſecundo loco beneficjum accepit, beneficiöüm non amitrit, ſi priori domino ſeruire,&abco feudum recognoſcere vult, ſondern per verba præterita, Als nemlich/ qui ſecundo loco beneficium acceperat, non a- mittebat, ſi priori domino ſeruire,& abeo feudum recognoſcere volebat, Vnnd wuͤrde zwetffels ohne der textus præſentia, vnnd nicht præterita verba gebrauchet haben/ wenn das jenige/ ſo daſelbſt referteret/ noch heutiges tages im gebrauch ſein/ vnd gehalten werden ſolte. Weil dann/ wie geſagt/ der rextus in a e. vnico. S. ſi verò. qualiter olim poterat feud alien. al- lein redet de Iure antiquo, quod ante Lothar. & Prider. obtinuit, vnnd nicht de hodierno Iu- re, ſo ſtehet darauß abzunehmen/ daß auch die Doctores, vnnd Rechtsſcribenten/ ſo da wollen/ quòd vaſallus ſubinfeudatus feudum non a- mittat, ſi priori domino ſeruire,& ab eo feu- dum recognoſcere voluerit, de Iure antiquo allein zuuorſtehen ſein/ quia dictum Doctoris debet intelligi ſecundum legem, quam allegat Bart. in lnon ſolum. S. ſi liberarionus. de libera. lega- za. Cinl. cum quidamrde hus, quæ vi indignis. Ti- berius Decian. reſpon. 14. n. G9. G&rreſbon. r. u.. in 7.Volum. Vnd zuſetzen/ aber nicht geſtanden /daß der textus in dcv..ſi verd-. qualiter olim porerat feu. alien. Vnd was die Dd. daſelbſt tradieren/ nicht de lure antiquo, ſondern de eo Iure, quòd eti- am poſt conſtitutionem Lotharij& Friderici obtinuit/ zuuorſtehen ſein ſolte/ ſo koͤnten dan⸗ noch die R. zu H. ſich darmit nicht behelffen. Dann die von F. von S. geſchehene ſubinfeu- datio iſt nicht derogeſtalt geſchehen/ wie ſolches in den Lehenrechten verordnet/ wie zuuor nach der lenge außgefuͤhret/ ond wenn gleich auch F. von S. die R- zu H. ſubinfeudieret hette/ nach ber⸗ ordnung der Lehenrechte/ ſo were je doch die ſub⸗ infeudatio nichtig/ darumb daß F. don S. die Lehenguͤtter anderen zuuerlehenen nicht befuget geweſen/ wie zuuor weiter dargethan/ Vnnd wird derwegen die ſubinfeudatio alſo geachtet/ vnnd gehalten/ als wenn dieſelbe gar nicht were erfol⸗ get/ quia paria ſunt, aliquid non facere, vel facere quidem, ſed minus legitimè. 7 quories qui ſarudare cogautur. l. ſcire oportet. S. ſuſficit. Ie excuſatio. 8* — Au. l. ymai 7 46 ad. raa — 2 erd ferleret/ noch heut Ogehalten eneuc wie geſagt/ der tenuͦ un. uster alim poteran feud dlen aatiquo, quod amtloth it, dnnd nicht dehochenol sß abzunehmen/ daß auh Nechtsſcridenten/ ſo dawin adinfeudatus feudum aa domino ſeruire,& beonh re volucrit, de lureznta ſein/ quia dictum Doän ecundum legem, qurmälgg m. 5. ſliberatianiurd llen i dam. de hu, quæ vr uuuign en. 77. 8.09. ◻ re Ban..0h” aber nicht geſtandm/ ut S ver. qualter aim uteu de Dd. daſelbſf mam ſondern de co lure, qlod onem Lotharij en 1 ſtehen ſein ſolte ſdtnaf H ſich darmit uch 3 don S. geſchehem 1 ogeſialt geſchehen/ wie. derordnet/ wle zu unt, aliqum a 18 cd minus hen ihe auxr 1.ir Peneegu Conſilium Tertium. 33 exouſerio. rurori. l. nou purauit. g. non quæuis. Ae Lonor poſſeſß. contra rab. l. a.§. ondemnatum. de re iuaica. L ſi accuſaturus. As adult. a. propoſuiſli. in verbolegitimè, de foro competenti. Tiberius Decian. reſpon. 21. H. Jr. i8 2. Volum.& re ſgon. 26. n. J. god. Volum 2. Vnd wenn dielleicht allhier wolte geſagt wer⸗ den/ daß die Grafen zu S. ſich der Inueſtitur/ vnd belehenung nicht heiten vorwiedern koͤnnen/ wenn die R. zu H. bey jhme dem Herrn Grafen dmb newe delehnung nach der F. tode hetten ange⸗ halten. per a.c. vnic. Sůli verò. qualiter elim porerar feua. alien. kan ſolches den R. zu H. auch nicht zu ſtewer/ noch huͤlffe kommen. Dann ſie die R. zu.H. haben die Inueſtitur/ dnd beleßenung inner⸗ halb Jahr/ dnd tag bey dem Herrn Grafen zu S. nicht geſucht. Et vaſallus non petens in- ueſtituram intra annum,& diem, feudo pri- 1atur. uνiiico. S. fin. de prolib. feua. alienat. per Lo- rbar. Gin a Imperialem. S. prerered. ſ quls infeu- darus. de probib. feud alienat. per Frideric c. vn. in princ quæ fuit prima cauſa Lenefamirt: vn in prin. ae capit. Conradt. Vnd werden don den Feudiſten etzliche rat io⸗ nes angezogen/ warumb der Lehenman ſeine lehenguͤtter derllere/ wenn er die beleynung inner⸗ halb Jahr/ dnd Tagnicht ſachet/ vnd wir ach⸗ ren von onnoͤten/ ſolche rationes dieſes orts ein⸗ zufuͤhren/ wollen bns auff die Feudiſten kuͤrte halben gezogen haben. Tertia Quæſtio. Vff dee dritte Frage/ ob auch noͤtig/ daß der lehenherr wieder die von F. von S. geſchehene ſubinfeudation Proteſtiere⸗ ſprechen wir dor Recht/ daß nicht dndtenſtlich ſey/ daß der lehenherr den R. zu H. zuuorſtehen gebe/ er der lehenherr mit nichten darmit zufrieden/ daß F. don S. ſie die R. inueſtleret/ dnd belehenet hat/ Vnd daß der wegen er der lehenherr Proteſtieret/ ond bedinget haben wolle/ daß S. G. die belehe⸗ nung kelnes weges wollen approbleret/ ratiſt⸗ cieret/ noch beliebet haben. Huiuſmodi prote- ſtatio, declarat animi motum,& conitruar ius illæſum; adeò vt futura patientia nihil obſit, vi per Sartol.& post eum omnes in l. non ſölum. norre. de uoui operi nunr. Canonsſiæ omnes in acum M. Ferrar. de wonſtiturio. Tiberius Decian. reon. 72.n. Sf'in 2.Volumine. Vnd daß alſo auff die dus dorgeſtellete Fra⸗ gen zu Rechte zu ſententtjeren/ onnd zu Vrthei⸗ len ſey/ erachten wir Dechant Ordinarius, dnnd andere Doctores der Jurlſten Facultet in der Fuͤrſtlichen Julins Vninerſitet zu Helmſtadt. Eines jedern beſſern bedeneken vorbeheltlich. Der fall darauff ein rathſchlag gefodert wird/ thut ſich nachfolgen⸗ der geſtalt kuͤrtzlich erhalten. — X X 13— 8 —AFaͤrſtlicher C. Erbhoff⸗ * 2 3 4 8 1 — 8 33* r† 1 8 2 3 4 8 4 che Soͤhne/ als A. vnnd E. gezeuget/ vnd erwehnte ſeine Tochter N. M. von R. 8 869 4* 5 E 1 8 4 4 2 4 8 ℳ 1A ee 5, A 3 4„S. 2* NS 8„A * 3 3 8 5 8 1„ 8 7.— 8* i 1 4 8 1 6 b— 84 4 2 8 8 4— 3„ 1* — MA.⸗ 4 6 . 3 p auff W. D. D. vnd B. zur Ehe gege⸗ 1 ben/ Vnd die Eheſtifftung vnter andern dahin gerichtet/ daß gedachter N. von R. vnnd M. ein genantes nehmen/ vnd darmit Vaͤterlicher/ vnd IMuͤtterlicher Erbſchafft/ der Bruͤderlichen/ vnnd an⸗ dern Erbſchafften vorbeheltlich/ renun⸗ tijeren ſolten/ Vnnd lauten die wort in der Eheſtifftung/ wie folget. Damit ſol Jungfraw IM. von allen/ vnd jgli⸗ chen jhren Vaͤterlichen/ vnd Muͤtterli⸗ chen Erb/ vnd guͤttern/ zu behuff jhrer Bruͤder von der S. gentzlich abgeſondert ſein/ vnnd bleiben/ mit renuntiierung 34 b Conſilium Quartum. 5 vnd Priuilegien/ vnd ſol IN. von R. vnd Jungfraw M. vor ſich/ vnnd jhre Erben vor Gericht/ oder ſonit in der beſtendig⸗ ſten form/ wie nach Rechte/ oder gewon. heit geſchehen koͤnte/ vorzicht thun Je⸗ doch Nungkrawen M. vnnd jhren Erben Jungfreivlicher vnd Frewlicher vorteil⸗ vnbenonnnen/ was jhnen von jenigen ſeitfellen ihrer Bruͤder/ oder ſonſt aner⸗ ben/ oder anſterben moͤchte/ derogeſtalt⸗ vnnd meinung/ wo jhre Bruͤder von der von S. geboren ſembtlich/ ohne Eheliche nachgelaſſene Leibesgeburth/ Todes ab⸗ gehen wuͤrden/ alſo/ daß ſie die erwehn⸗ te M. die letzte von dem bette im Leben vberbliebe/ In dem falle ſollen alle die Guͤtter von Ihrer Nutter der von S. herkommende an erwehnte N. vnd jhre Leibes Erben fallen/ Was aber die ſemptliche abgehende Bruͤder nachlaſſen wuͤrden/ ſo ſie von jhrem Vater ererbet/ onnd bekommen /ſolches ſol den dreyen Stemmen/ nemlich jhrem Bruder/ vnd Schweſtern der erſten Ehe zu einem/ vnnd jhr Jungfrawen M. aus der an⸗ dern Ehe/ oder jhren Leibes Erben zum andern/ vnnd jhrem Bruder C. aus der letzten Ehe zum dritten theil/ zu dreyen gleichen theilen Erblich zufallen. Die Heuſer/ ſo die Gebruͤder von der S. nach ihren ſemptlichen toͤdtli⸗ chem abgange/ verlaſſen wuͤrden/ ſollen an Jungfrawen M.nicht fallen/ ſon⸗ dern allein an jhre Bruͤder erſter/ vnnd dritter Ehe/ vnnd jhre Erben kommen/ Jedoch ſollen Jungfrawen M. zu er⸗ ſtattung 300 o. Thaler gegeben werden. 4 Nun hat ſich begeben/ vnnd zuge⸗ tragen/ daß V. vnd P. ohne Leibes Er⸗ ben mit Tode abgangen/ vnd von dero⸗ ſelben verlaſſenſchafft/ hat M. von R. an ſtadt ſeiner Haußfrawen M. ſein gebuͤhrendes antheil bekommen/ Es iſt auch hernacher Ph. verſtorben/ vnd hat ſeines Brudern T. Kinder/ als zween Soöͤhne/ vnd drey Toͤchter an einem/ vnd ſeine vollbuͤrtige Schweſter am andern/ vnd A. hnen Stiffbruder am dritten theil nach ſich verlaſſen. Hieraus wird gefraget/ ob nicht M. von R. an ſtadt ſeiner Haußfra⸗ wen zu des abgeſtorbenen Ph. Erbſchafft eben ſo wol berechtiget/ als L. nachgelaſ. ſene Kinder: Zum andern wird im gleichen ge⸗ fraget/ ob A. des abgeſtorben Ph. vnnd M. Stiff bruder zu Ph. Erbſchafft ne⸗ ben/ vnd mit T. Kindern/ vnnd M. zu⸗ gleich befuget:“ Zum dritten wird gefraget/ wie ein Procurator, oder Aduocatus, ſo ſich zur ſachen beſtellen hat laſſen/ vnd nicht trewlich dienet/ ſondern ſich zum kegen theil ſchlaͤget/ deſſen beſtes mehr/ dann der jenigen/ ſojhn beſtellet/ befodert/ vnd fortſetzet/ zuſtraffen ſey? S 8 dieſe Fragen wil ich mein de⸗ ℳ füdrung der wiederwertigen Argu⸗ menten eroͤffnen. Diſputando e- nim,& opponendo veritas cla- rius oſtenditur. I. fin. S. mixr. de muner.& honor. l. Diui. de lure rarronatl. Offilius de legar.3. Et Op- poſita iuxta ſepoſita magis eluceſcunt, autore Ariflorele, quem refert Corneus con.in princ. lib. 3. Cyraueira conſ.r2 ,ν. Ac ſicuti aromata ma- gis redolent, quò magis conteruntur, ità ve- ritas, quantò magis conteritur,& oppugna- tur, tantò clarior, expulſis nebulis, in lucem progreditur. Paulus de Caftro conf23 lib I. Hinc diſputatio cribrum veritatis,& ſuauiſſimus animæ cibus dicitur. Neuixe. lib. 1. Hluæ aan. prialis. 1 4 b Vnd leſt ſich demnach/ ſo diel die erſte Frage antrifft/ anſehen/ daß M. von R. zu ſeines abge⸗ ſtorbenen Schwagers Ph. von W. verlaſſenen Erbſchafft/ wegen ſeiner Haußfrawen/ nicht kommen koͤnne/ vnnd ſolches auß nachfolgenden vrſachen. Es iſt eine gemeine Regull/ qudd filia ſe- mel excluſa à fucceſſione amplius admitti non debceat. a vn. g. quin eriam, Epiſcop. vel Ab- barfeudum dare non poſſé.& ibi Bald. n.. Aluarur. n. 5. S. Zaſius in epitome feudl parte f. rit. de ſuc- cęßh. n. y. Alexand conſzp*n. Jrincipiente. quoniam abunde. in 1. Vol. loh. Bupriſta Ferret. conſ. zog. n.⁊. Alexand conſ. 5z. n. †. incipiente. conſideratis. in d. volum. Paris onſ. 23. u. Jo. incipiente. Prima in buiuſmoai. Et ibi hanc ſententiam commu- b nem di- dencken diſpurando, vnnd mit ein⸗ rohib dt dc. de a7 er awgnn ke caup 4. de netlem de ſat pona tal Et h 2 ol betu den üb Lenl a an ana ao a ra lbil BAh(A a K; m in les da, tr. als T nc 1 ird im gle Ph. Erbſä dern/ vnn d grfragn en duocau ſh at laſen/ nuht dern ſich g ingn beſtes mo dan ſtellet/befo 1am ſeyt pponendo mixra. demu Oflius de e aagis elucel tau rneus cun e3. Ac ſicutian aunt. s conterunt, a4 R- onteritut,§ 1 dulfis nebuliſ e Ctm anes e eritatis,&! Neu dil 4 Oonſilium Quartum. 5 nem dicit Anton. Gabrie. Roma. lib. 6. concluſ. tit. de ſlatutis. concluſ.. u. 2. Roma. cohſ. I. n. 3.&* prulixè Mandeſtus in additionbus ſuber verbo per- petud. Nun iſt aber M. von R. Eheliche Hauß⸗ frawe a ſucceſſione Vaͤterlicher/ vnnd Muͤt⸗ terlicher Erbſchafft einmahl excludieret/ wie die Eheſtifftung klaͤrlich bezeuget. Drund eſ ſichs anſehen/ daß M. don R. Eheliche Haußfrawe jhrem Bruder nicht koͤnne fuccedieren/ ſintemahl ſie durch ſolche ſucceſſion per indirectum zu der Vaͤterlichen/ onnd Muͤt⸗ terlichen Erbſchafft wuͤrde kommen/ in betrach⸗ tung/ daß die Vaͤterliche vnd Muͤtterliche Erb⸗ ſchafft zum theil auff den abgeſtorbenen Ph. ge⸗ fallen. Et quod directò fieri non poteſt, nec per indirectum admittitur. I. 4 auobus.& ili gl vlr. de negot. geſtu. l. vlr. C. ſi mancipt. ità Ve- nierit&c. c. deteſtanda. de præbenais. lib.é. Et prohibito aliquo, prohibentur& ea, ex qui- bus ad id peruenitur. A.. vlr. vbi ſcribitur, eam, quæ ita vendirur, ne proſtituarur, nec in caupona quidem ſub ſpacio miniſtrandi deti- nerl debere, ne fraus legi fiat. Nam vt dicit Baldus ibi, ſatis videtur proſtitui, quæ in cau- pona, ſiue taberna, aut diuerforio tenetur. Et hinc gloſfſa ibi notat, cùm quid prohi- betur, prohibetur& id, per quod ad illud per- uenitur. Zum andern ſagen die Rechte/ vnd wollen/ quòd pacta,& conuentiones ſint ſeruandæ. Nihil fiquidem magis congruit fidei huma- næ, quàm ea ſeruare, quæ ſemel placuerunt. 7. J. Ae Pactus. I. non miuorem. Q de tranſactio. Ac graue eſt fidem fallere,& ideò cuſtodiri de- bent, quæ ſemel ex conſenſu facta ſunt. l.7. de conſgit. pecun. Et fallens fidem, pro animali irrationabili habetur, non pro homine, vs Balaus de Celeſtino Papa ſcripſit conſ. 327. priaiè. col. 2. Vorfia irem varieras. lib. z. Et præſertim viri nobiles, illuſtres,& in dignitate poſiti pacta,& tranſactiones firmiter ſeruare de- bent. Tiberius Decianus, reſponſesa num. z4in. volum. M. bvon Raber hat ſampt ſeiner Haußfra⸗ wen nicht allein Vaͤterlicher/ vnnd Muͤtterli⸗ cher Erbſchafft/ ſondern auch zugleich der Erb⸗ ſchafft/ ſo à latere, vnd von der ſeitenwertz/ jhnen deyden obuenteren/ onnd anfallen moͤchten/ re⸗ nuntlieret. Dann ob wol in der Eheſtifftung zubefinden/ daß M. von R. vnd ſeiner Haußfra⸗ wen vndenommen ſein ſol/ was jhnen von jeni⸗ gen ſeitfaͤllen anſterben moͤchte/ So iſt jedoch ſolches reſtringieret/ vnnd limitieret/ allein auff den fall/ da die Bruͤder von der von S. geboren ſempllich ohne Eheliche nachgelaſſene Leibesge⸗ burt/ todes verfahren wuͤrden/ wie auß der Ehe⸗ ſtifftung/ dahin gezogen/ beſtndlich. Et limi- tatum Ius extra limites ſuos minimè extendi debet. L. cancellauerur. de his, quæ in tef'an. de- lentur. l. cum ſeruo. in princ. C& ibi Balales de ſcruis exportandis. l. in ratione. S. finali. ad l. Faltidtam, lira autemi in princ de adminiſira. ⁊ur.l. in aAgris.&⸗ ibi Aller'cus de Roſate. de acquir. rerum Aoint nia. cum pater. S. dulceſimis. de legar. 2. l. ſed ſi plures. S. ad ſub ſtituros. verſ. in arrogaro,& ibu Salaus. Cumanus, Alexand.& Iaſon de vulgari,& pupilla- ri- l. milites agrum. de re militari. l. age cum Gemi- niano,& ili Baldus,& Salycetus. C. de tranſacrio. Felyn. in c. cum orainem. n.&. extra de reſcriprir. Eelyn. in c Petrus. col. 3. extra de homicidio, cum multls ſemilibus allegaris per Tyraqnellum in rracta- tu. Ceſſante cauſa. parte.. 172. G 143. Vnd well die Gebruͤdere bon der von S. ge⸗ boren/ nicht alle ohne lelbes erben derſtorken/ ſon⸗ dern T. Soͤhne/ onnd Toͤchter nach ſich ber⸗ laſſen hat/ ſo ſcheinet zuſagen/ daß M. don R. dnd ſeine Eheliche Haußfraw M. zu des abgeſtor⸗ benen Ph. von W. verlaſſenſchafft/ vermoͤge jhrer eigenen in der Eheſtifftung geſchehenen be⸗ willigung/ keinen zutritt habe. Hic enim deſi- cit conditio, ſub qua M. fratribus ſuccedete dcbebat. Et deficiente conditione, deficit diſpoſit io. I. 7. de donario. l. cedere Aiem. de ⁷. S. L.hac venairtio. in princde contrab.emtio. Condi- tio enim pro cauſa habetur. Barrolus in l. 4 Tirio. de V. O.& ceſſante cauſa, ceſſat cffectus. c. cum ceſſunte. de appelat. cum vulgatus ſimili- Vnd ſolches darumb deſto weniger/ daß die Rechte ſagen/ dnnd wollen/ daß die auffgerichte⸗ tepactiones, tranſactiones, vnnd vordinge ei⸗ nem zu Recht erſtandenem Vrtheil/ vnd Sen⸗ tentz gleich geſchetet/ vnd gehalten werden. Non minorem enim eſſe autoritatem tranſactio- num, quam rerum indicatarum recta ratione placuit. L. non minorem. C de zranſactio. Res au- tem iudicata pro veritate habetur. I. ingenu- um. de fiatu lomN. I. res iudicata. de regul. luris.& facit Ius inter partes.⁰. cum inten de re iudicara. Alexand. conſ. 29. col 2. in s. volum.& de nigro album,& de albo nigrum. Baldus in æ, noſli. de electionibus. Et ideò ſtandum eſt rei iudicatæ. I. I. C de re iudicar. Zum dritten ſagen die Rechte/ vnd wollen/ daß die tranſactiones, pactiones, bergleichun⸗ ge/ vnd Vortraͤge/ ſo vber kuͤnfftige Erbfaͤlle auff⸗ gerichlet werden/ zu Rechte beſtendig/ vnd breff⸗ tig/ wie ſolches in diele wege außgefuͤhret/ vnnd dargethan kan werden. Dann klares derſehenes Rechtens/ daß durch pactiones, rranſactiones, vnd Vortraͤge zu 1e ee. wege Ss Conſilium Quartum. wege gebracht werden koͤnnen/ was durch ge⸗ breuche/ vnd gewonheiten kan/ vnd mag eingefuͤh⸗ ret werden. A pari enim procedunt pactum, & conſuetudo. Baldin l'liberrislibertæg, col. pen- ulr. G de aperis libertorum. Roland.d Talle conſ. 2. n. 2o.in I. vol‚gl. Baldus,& Da. in l.. C. ae ſeruis fugi- riu. Henniug. Cæde conſ.9. n. 4. Et conſuetudo habet vim pacti. Faldus conſ. F. coli& conſ.324. cl T in fine. lib.2. Grauer. conſ-2ιπ. Durch gebreuche/ dnd gewonheiten aber/kan introducieret/ vnd eingefuͤhret werden/ wie es mit der ſucceſſion ſol gehalten werden. Sic enim conſuetudine introductum eſt, quòd in feu- dis aſcendentes non ſuccedunt deſcendenti- bus. c.vn. de natu. ſacceſſefeua. Similiter conſue- tudine eſt introductum, quòd in feudis ſuc- cedunt filij, filiabus excluſis, c vn. de ſuceßio. feud. Conſuctudinibus feudalibus item pro- batur pactio,& tranſactio, ne filij ex matri- monio procreati ſuccedant, ſed ſint contenti donatione propter nuptias, aut alijs rebus cerris. zor. zir. de matri. ad morganaticam con- rraclo. Darumb folget/ daß auch die tranſactiones, onnd Vortraͤge/ ſo bey der Eheſtifftung auffge⸗ richtet/ billich obſerutret/ vnd gehalten werden. So hat der loͤbliche Keyſer Leo conſtituie⸗ ret/ geſetzet/ vnnd verordnet/ daß die pactiones tranſactiones, vergleichunge/ vnnd Vortraͤge/ ſo vber kuͤnfftige Erbſchafften in den Eheſtifftun⸗ gen gemachet/ vnnd auffgerichtet worden/ ſtelff⸗ vnd feſt ſollen gehalten werden. 4 Dann alſo lauten die wort Imperatoris Leonis. Statuimus, vt nemo parentum lura filiorum, quibus cum reliquis liberis æqualem hereditatis portionem ſeruatum ri in nupti- alibus contractibus ſpoponderint, innouare tentet. Et ſi quis pactiones ſuas aſpernari,& illius, cui tantundem, quantum alij fratres habiruri eſſent, promiſerit, portioni detrahe- re compertus fuerit, ſciat is, pœnitentia mu- tatam voluntatem, inualidam, atq; vanam habendam. Ex æquo enim cum alijs fratribus, ſecundum initũ pactum, filius in bona ſucce- det. Neq; verò mendacium veritati præferri vlla ratio patitur, neq; pacta conuenta per improbationem adulterari æquum eſt, neq; irrationabile animal id facere conuenit. Atq; ſi quid aliud, hoc certée hominem decet, vt verbis ſuis fidem præſtet, niſi mendacijs ve- ritatem corrumpendo, deſtitutus ratione, eo- rum albo, quæ ratione prædita ſunt, excidere velit. Hæc ſunt vèrba Leonis Imperat. in No. aella couflit. I19. b Vnd ob wol erwehnter loͤblicher Keyſer Leo allein redet von den Eltern/ ſo in den Eheſtiff⸗ tungen derſprochen/ dnd zugeſagt haben/ daß jhre Kinder/ ſo ſie außſteuren/ ein gleich theil mit den pupil. andern Kindern nehmen ſollen/ ſo ſind jedoch die ſtadtlichen rationes, vnd Vrſachen/ ſo von dem Keyſer Leone eingefuͤhret werden/ generales, vnd gemein/ vnd gehen auff alle tranſactiones, pactiones, vnd Vertraͤge/ ſo dber kuͤnfftige Erb⸗ ſchafften werden auffgerichtet. b Wird derowegen gedachte conſtitutio Leo- nis auch auff die pactiones, tranſactiones, vnnd Vortraͤge gezogen/ vber welchen jtzo der ſtreit iſt. Vbi enim eadem eſt ratio, idem quoq; ius de- bet ſtatui, vr dicir gl.ordinaria in c. I. ſuper Verlo Traliæ. de tempori. ordinario. lib. v. Iob. Andr. in a hi poſtquam. Ae electionib cod. lib.. Bald. in l. ilud. G e SS. Eaclefius.& in L conuenricula. in. Volum. veyf, item eit argumenr. G de Epiſcop.& Gericw. Cum ratio legis ſit mens legis. Dynuu in c.vli. — erſyrimò qu æro,&ili Bartol. col. 2. verſ. Fecundam dulbium. C. ae l.& medulla legis. Bald. inl. I. col. vlr.in prinaſi certum petetur. Et ſic ſe habet ratio legis ad verba legis, ſicut anima ad corpus,& ſicuti anima corpori, ità ratio verbis domi- natur. Panormitan. in anihil. col..de Elettion. In ſonderlicher betrachtung/ daß die Rechle ſagen/ vnd wollen/ quod diſpoſit io ſpecialis per rationem generalem ampliatur,& contra. 1. cum parer S. dulcißimis.& ihi Bartol. Salaqus. Albe- ricus, Caſtrenſis de legar. 2. l. pater.§. fundum.& ibi Barrol. de legar. 2. l. adigere S.quamuis. de lure pa- rwnatus. l. ex facts. in I. rſponſö. de vulgari& Et quòd dicta in caſu expreſſo extendi debeant ad caſum omiſſum, quando eadem in vtroque caſu ratio eſt. Olanaaus conſ. 22 4. Mlæ ſant aleegationes. col. 7. poft medium. Bald. conſ. J. primo ſiatuto. lib. a.& conſ1. quidam fuit inuéſti- ꝛzus. lib.. Et vbi eadem eſt ratio,& eadem mens, ibi quoq; dicitur idem eſſe caſus, vr lo- quitur Baldus in conſ2miſus opinionib-lib- y. Et quæ ſunt eiuſdem rationis, includun- tur quoq; ſub diſpoſitione ex ſignificatione, ideit, habentur tanquam expreſſa propriè, non tacitè, aut extenſiuè. Balaus conſ. 4. Sta- ruro ltuitatis cauetur, qubd nullius. col. 2. lib. f. Et vbi eadem eſt ratio, quod verbis legis omiſſum eſt, non omittitur religione iudicantis. Olara- dus conſ-263.col. 2 circa finem. Crauétta. conſ. 6æ. n.=x. Weiter wird mit dem llicer.· Cde pac:is klerlich bewehret/ daß die pacta ſuper futura hereditate krefftig/ Dann daſelbſt haben zweene ſich vereini⸗ get/ verglichen/ vnd vertragen/ daß der jenige/ ſo des andern todt ableben wuͤrde/ des derſtorbenen Erbſchafft an ſich nehmen/ dnnd behalten ſolte/ Vndſolche vergleichung wird daſelbſt approbie⸗ ret/ confirmieret/ vnd beſtetiget. Vnnd ſagen die Impp-Diocletianus, vnd Maximianus alſo/ cuùm proponas, te, ac fratrem tuum ad diſcri- men prælij pergentes, ob communem mortis . fortunam gßte ſt ne rüe n I Pndr it d deEn ff fene d f peſn er tbein üar ͤitot e dt. imei ar veciun ſere cit un me Her in tzi Gr Ker⸗ Rn z ccum Kus n lche hh ia k⸗ fet a quec nun Kl culan nin⸗ ed rum er m ipl iin at hern telege catr rate 5 e. 4 ee““ 8 v 9 ullalegis.* 1 erur. Et ſicſi fetnti dut animaa— zw Jità ratio azäam. ni il cal.jae Ninn. rachtung/ doi Aeiſ d diſpoſitiq xialoa ampliatur, 1 mtn.. Gili Zarnl. Su Al 2.1.pater ſ.) San. Gi gere.Siquant.luntye I. neſpenß. Ageng n caſu exps Sxtend niſſum,quad O demin ſt. Oldndu Ruat. Ne ft medlun. 8⁸ν umſg ner. uid tinutli dem ell rtitt eadem rur idemeſſo 1ss, ul miju 8 li dem ratiom cli ſitionecx ſ ariore Nopli, 1 un. Wea 7 Ji ſaicr ob comm ulu cludi- 7 Conſilium Quartum. fortunam inuicem eſſe pactos, vt adeum, qui luperſtes fuiſſet, res eius, cui caſus finem vi- tæ attuliſſet, pertinerent, exiſtente condi- tione, intelligirur ex fratris tui iudicio, quod principalium conſtitutionum promto fauo- re firmatur, eriam rerum eius compendium ad te delatum eſſe. Ebenmeſſiger weiſe wird mit dem 1.2.G0. cum proponas. G de pactu.& inlae fideicomnſſö. G de trauſaction. dargethan/ daß die tranſaetio- nes, vnd Vortraͤge/ ſo dber kuͤnfftige Erbſchaff⸗ te auffgerichtet/ zu Rechte beſtendig/ vnd krefftig/ in betrachtung/ daß in erwehnten legibus zwe⸗ en Paeſſeieret/ vnnd tranſigieret ſuper futura adhuc hereditate, Vnd wird don den Keyſern reſeribieret/ daß ſolche pactiones, vnnd tranſ- actiones ſollen/ dnd muͤſſen gehalten werden. So wird in l. 2. de Heredit. vel actione ven- ai geſagt/ daß zu einer verkaufften Erbſchafft gehore auch die Erbſchafft eines Vnmuͤndigen/ welchem der Verkeuffer iſt ſubſtituieret geweſen/ Donderlich in dem falle/ wenn dem Vnmuͤndigen die Erbſchafft zu dero zeit/ wie der Vorkeuffer ſeine Erbſchafft verkaufft/ bereit iſt deferirt ge⸗ weſen. In venditione, inquit ICrus, heredita- tis venit etiam hereditas impuberis, cu ven- ditor ſubſtitutus erat, ſi hoc actum ſit, ma- xime ſi, iam delara impuberis hereditate, venierit hereditas. Cum luriſconſultus di- cit maximéè ſi DELATAa HERERDITATE, ſignificat, idem eſſe etiam antequam here- ditas deferatur. Atq; ita ibi textus eſt ex- preſſus, quòd ſuper hereditate adhuc futura contractus iniri,& celebrari poſſit. Solches wird auch weiter mit dem! ſi qui ſeruum. de Actionibuu emti, erwteſen. Ibi enim ſeruum, quem cum peculio vendideram, ma- numiſi,& ICtus docet, quòd non ſolum pe- culij nomine, quod ſeruus habuit, emtori te- neor, verùm etiam, quod teneor emtori ca- uere, me ipſi reſtituturum, quicquid ex here- ditate liberti ad we peruenerit, arq; ità aper- tè ſignificatur, pactiones,& tranſactiones, ſi- ue contractus de futura hereditate firmos,& ratos eſſe. b In gleichem approbieret die pacta ſuper fu- tura hereditate der textus in l. 31. pro ſocio. In erwegung/ daß daſelbſt tradieret/ vnnd gelernet wird/ daß vber kuͤnfftige Erbſchafften/ Societa- tes, vnd Geſellſchafften koͤnnen gemachet/ vnnd auffgerichtet werden. Cuͤm inquit Crus, omni- um bonorum ſocietas coita eſt, tunc& heredi- tas,& legatum,& quod donatum eſt, aut quaq; ratione acquiſitum, communioni ac- quiretur. Et de illo quæritur, ſi ita ſit ſocietas, colta, vt, ſi qua iuſta hereditas alterutri obue- 9 37 nerit, communis ſit, quæ iuſta hereditas dica- tur, vtrum quæ lure legit imo obuenit, an et- iam ea, quæ teſtamentor Et probabilius eſt, ad legitimam hereditatem tantum hoc pertine- re. Hic aperte ICtus docet, ſocietatem coi- ri poſſe fuper hereditate, quæ adhuc obuen- tura eſt. Ergo& tranſactio ſuper futura he- reditate valet. Die Rechte ſagen/ vnd wollen auch/ quòd ſpes hereditatis vendi pofſit, das iſt/ daß emer koͤnne/ dnd moͤge derkeuffen/ verſchencken/ vnnd vorgeben/ die ſperierte/ vnd berhoffete Erbſchafft. l. nam hoc modb. de hereai. vel A. vend. Ibi dici- tur, hoc modo admittitur, eſſe venditionem, ſi qua hereditas ſit tibi vendita,& quaſi ſpes hereditatis eſt. Ipſum enim incertum rei ve- nit, vt in retibus. Sic quod liceat ſpem futu- ram donare, vel vendere, generaliter tradi- tum eſtinl. pem fuluræ A. C de dondrio. l.† de con- trab. emtio. 4 Worauß dann/ wie es ſich anſehen leſt/ ſchließlich folget/ daß auch die tranſactiones, vnd Vertraͤge/ daß M. von R. Eheliche Haußfrawe jhrem Vatern/ vnd Mutter gar nicht/ den Bruͤ⸗ dern aber allein alßdann/ wenn dieſelben ohne Leibeserben alle ſemptlich mit tode abgangen/ ſuccedieren ſol/ zu Rechte beſtendig/ dnnd kreff⸗ tigrt. Auch in noch mehrer betrachtung/ vnd erwe⸗ gung/ daß zu Rechte außtruͤcklich verordnet/ daß ein jeder wol befuget/ vnd gute macht hat/ ſich deſſen zuuerzeihen/ onnd zubegeben/ ſo jhme zu nut/ vortheil/ dnd gut em gereichen/ gedeyen/ vnd gelangen moͤchte. Omnes enim habemus li- centiam renuntiandi ijs quæ pro nobis intro- ducta ſunt l. ℳ̃ quus in conſcribendo. Cde Epiſcop.& Cler. l. penul. Cde pactis. Vnd der jenige/ ſo ein⸗ mahl einen Vorzicht gethan/ kan zu dem/ o er ſich vorziehen/ vnnd begeben nicht wiederumb ge⸗ rathen/ noch kommen. Renuncians enim ad lus renunciatum redire amplius non poreſt. L. quæritur. S. ſi venditon de ædil eqicto.l. ſtmaritur. S. Rnegauerint. de adulteril non viderur. Si quid in fraudem patroni. poſtquam liri. Gae padtur.l. fin. Cae remiſhio. pignor, o ex tranſiniſſ. ae renuntiat. cex ore de priuilegi. b Vber die jtzo eingefuͤhrte Rechte/kan auch in andere wege außgefuͤhret vnnd dargethan wer⸗ den/ daß die pactiones, tranſactiones„ bnnd Vortraͤge/ ſo dber kuͤnfftige Erbſchafft auffge⸗ richtet/ zu Rechte beſtendig/ dnd krefftig. Dann klares vorſehens Rechtens/ daß dieſe conuentio, ſo du mich/ oder meinen Sohn wirſt enterben/ vnnd von deinen Guͤttern außſchlieſſen/ ſo ſolt du mir tauſent Thaler geben/ zu Rechte tolerieret/ dnd gelitten werde. Ita enim textus eſtexpreſ- ſus. in l. quidam cum filium. de verlorum obliga- kion. Ibi ICtus inquit, Quidam cuùm lilium E alienum aa Conſilium Quartum. alienum ſoſciperet, tradenti promiſerat ce- So wird demnach hierauß fonmlich inferie⸗ tam Pecuuie quantitatem, ſi eum aliter, ret/ wie ſichs anſehen leſt/ daß die tranſactiones, quam vt filiun, obſeruaffet: quæro, ſi poſt- pactiones, vnd Vortraͤge/ ſo dber kuͤnfftige Erb⸗ modum domo eum Pröpeletir, vel moriens ſchafft vorfaſſet/ zu Rechte krefftig. nühil teſtamento ei reliquerit, an ſtipulatio Es hat auch ein jeder mit ſeinem Gutte zu⸗ committatur? Pratereà quæro, ũ fihum ſuum thun/ ond zumachen/ was er wil/ dnnd wie es quis legitimè in adoptionem dederit,& ita, jhme zum beſten geſellig. Quilibet enim in re Vt ſupra ſcriptum eſt, ſtipulatio interceſſèrit, Hha ndneirsſ eſt,& arbiter. l. in ne mandara. cumq; pater adoptiuus cxheredauerit, vel c. mandari. etiamſi rebus ſuis abutatur. l. h emancipauerit, an ſtipulatio committatur? elſi lege.§. conſuluit Ae peritio. Hered. Et iuſtum Reſpondi, ſtipulatio Vrilis elt in VtrDAus eſt, fua cuiq; committere. l. nemo externus. C caſu. de uaes: Ac iniquum eſt, ingenuis homini- Dieſe Conuentio aber/ ſo dur mich oder bus non eſle liberam facultatem diſponendi meinen Sohn von deiner Erbſchafft wirſt auß⸗ de rebus fuis ad arbitrium. 4.2. e hne. Si dutl ſchlieſſen/ iſt durchauß gleich dieſer conuention, panente fuertz m anumiſſuu. tranlaction, vnd dergleichung⸗ 0 d mich/ oder l1mo grauis inuria eſt, qux in anihoneſta- meinen Sohn nicht wirſt zum Erben einſetzen⸗ tis colore velatur, non relinquere cuiq; libe- 9 tranſactiones Vnnd erſcheinet Alie d, daß die tranſact„ ram facultatem duſponendi de rebus fuis. actiones, dnnd Borträͤge⸗ ſo bber kuͤnfftige 7. Aubn G de contrab., emtionsé. F t werden auffgerichtet⸗ u Rech te be⸗ ai f 9 forrichäst⸗; 3 aa wird Wermaßt toneludieret onnd b geſchloſſen/ daß auch M. von R. ond ſeine Ehe⸗ Dann je auch onnorneinlich/ daß aus zu⸗ geſc laſſung der Rechte/ ein Vater/ ſo ſeinen Sohn liche Haußfrawe M. ſich der Vaͤterlichen/ Muͤt⸗ emancipteret/ per conuentionem,& contra- terlichen/ nd Bruͤderlichen Erbſchafft wol bor⸗ ctum jhme reſeruieren/ vnnd vorbehalten koͤnne/ zeihen⸗ vnd begeben haben koöͤnnen. b daß er ſeinem emanclepierten ſohne/ wenn derſel⸗ Vnnd ſcheinet daran deſtoweniger en be vor jhme mit tode abgehet/ Erben moͤge. zuſein/ weil alle die Guͤtter/ daruͤber die renun⸗ Irà tradirum eſt 192§. Final. Inſtitu. ar legit. ciatio, vnd Vorzicht geſchehen/ von D. von V. gnat. fuusſß. Ad legitimam, inquit mperator, vrſpruͤnglich herkommen/ vnnd ſagen die Rechte⸗ * fucceſſionem vocatur quoq; parens, qui con- vnd wollen/ daß die pacta ſuper futura he redi 1— tunc n. 49 tracta fiducia filium, vel filiam, nepotem, ne- tate rata, vnnd firma ſein/ wenn der jenige/ wel⸗ e K premue, ac deinceps emancipat. Atq; ita cla- chem die Guͤtter zu/ vnnd angehoͤren/ mit den a. inenn 10 rum,& perſpicuum eſt, ſucceſſionem pactio- ctis, oder tranſactionibus friedlich/ vnnd dieſelbe n dar Mibus. 219; tranſactionibus induci poſſe. ratficteret/ approbteret/ dnd beliebet. ſa Well auch zu Rechte verſehen/ daß ein ſeder Pacta enim de futura hereditate valent, le n nem lets en willen conſtituleren/ ſehen⸗ vnnd quando is, de cuius hereditate pactum factum Dua 54 b 8 rrordnen moͤge/ wie ers mit ſeiner Erbſchafft eſt, voluntatem ſuam pactis, ſiue tranſactio. A rin uach ſeinem tode gehalten haben wolle. Nihil ſiquidem eſt, quod magis hominibus debea- tur, quàm vt Juprema voluntatis, poſtquam aliud velle non pofſunt, liber ſir ſyylus,& lici- Dus. tum, quod iterum non redit, arbitrium. 1.1.G So iſt auch im Rechten derſehen/ unnd wird de SadroſEccleſcjſf. von Rechtsſcribenten/ dnnd Lehrern ins gemein MBunvd aber zugleich die Rechte auch wollen„ dahin geſchloſſen/ daß die pactiones, tranſactioo daß durch pactiones, tranſactiones, vnd Vortraͤ⸗ nes, vnnd Vortraͤge/ ſo in den Eheſtifftungen/ ⁵ ge geſchehen koͤnne/ was ſonſt in Teſtamenten oder auch in ſachen der Ehe zwiſchen Eheleuten geſchehen kan. l. pacium inter hereaem. de pactus. dero geſtalt auffgerichtet werden/ da einer vnter 1 Ibi legatarius remiſit heredi cautionem, quam ihnen ohne Leibeserben vorſterben wuͤrde daß der legatorum nomine præſtare debebat,& dicit bberblelbende des verſtorbenen Guͤtter genblich IEtus, pactionem illam,& remiſſionem ra- behalten ſol/ zu Rechte beſtendig/ vnd krefftig. tam,&X firmam eſſe, propterea, quodetiam Er ita, quòd valeat pactum in Contbacdu teſtator potuerit keſtaniento remittere here- matrimonij, veletiam conſtante matrimonio di cautionem. Atq; ità textus ibi, quod pa- inter virum,& vxorem factum, vt altero ſine cto poteſt beri quoc fit reſtamento. liberis mortuo, defuncti bona ad ſuperſtitem Erhine Dd. volunt, quòd ſicuti hodis ex pertineant, à Cyno traditum eſtn ſ ſ parerc Nouella luſtiniani 1. Falcidia teſtamento re- de inoſic reſtamenro.& Cynum Baldus, Salycetus,& mirti pot teſt, ità etiam pacto, ſiue ſtipulat ione Caßi'renſis. tbi ſæculi ſunt. Eyppo. de Marhäl. in ſinguhin. remitti pollit, Cuiacin a.l. pactunrde Lud gulari 335. incpienre. Pactum de 2fauun ſucce ſdione. Chaſſanaus nibus accommodat,& in ea vſque ad extre- 4 n u An mum vitæ ſiritum perſeuerat. U he C. de 7 diſponendi de t 4 emtione. d cbemaß ncludier/ auch M.„don N. andſtne M. ſich der Vaͤtel ichen/ R ruͤderlichen rſauſt doh en haben können inet daran deſtowent ger znif die Guͤtter/ daruͤber de un zicht geſchehen/ don D.in — onnd ſagen die Jah die pacta ſuper tutuakn arma ſein/ wenn der jeuze ne⸗ zu/ dnnd angehoͤren/mimne donibus friedlich/ mütſit odieret/ dnd beliebet. de futura hereditatetit uius heredi ttate pacum h n ſua umpactis ſiue tanlt odat,& in ea vſque 1d er- titum perſeuerat.¹¹ 1 im Rechten urfnm enten/ bund Lehtetninbts san daßdie pactioness lile in den Eheiffne en der 8 zwiſchen C onſili ium Quartum. Chaſſa⸗ eus in tonkenudin. Burgundiæ. Rulr. 4. 9. f pramo. fuper verbis, conſtanre leur maiage. u. 6. prolixe Vraquel. de lure primogeniorum. quæaſt. 6. Et hanc ſententiam aſſeſſores ſupremæ curiæ probarunt. MWynſ. obſer. 33.cenr. 2. Et licet non- nulli inter pactionis verba, vtrum luris here- ditarij ſignificatiua ſint an non, diſtinguunt, Achhnae⸗ in loco proximè aicto, Ferrarienſis praci. in Formatlibelli: in cauſa ſocietals ſup. Verbus, Ocieta- tem omnium bonorum.n. 7.&F.tamen illam di- ſtinctionem alij reijciunt. Maſuerius in pract. tir. de ſocietare. n. J. rurſuus 20. Laem in rir. de Hucceſo. C vlrimuis Volunt.n. 7. Henedictus in repenirio. e. Raynurius. in verbti, auas habens filias. num. Ioo e&x tra de teſtamen. 7) Jraquell, de lure primogen. A. quaſt. J. Mynſing. in f. detade ue lLurls. ch. To. num.. Darumb ſolget daß aucd die der egleichung⸗ zwiſchen M. von R. vnd ſeiner Ehelichen Hauß⸗ frawen an einem/ nd dem von W. am andern lheil/ der ſucceſſion halber in Vaͤterlicher ⸗ Maͤtterlicher/ vnd Bruͤderlicher E rbſchafft ge⸗ troffen/ zu Rechte beſtendig ſein muͤſſe. Vnd darumb deſto mehr/ daß die dorglei⸗ chung in contractu matrimonij, Vnd zu dero⸗ zeit/ wie eine Chriſtliche Ehe zwiſchen M. von R. vnd ſeiner Ehelichen Hauß frawen geſtifftet/ vnd auffgerichtet hat ſollen werden/ geſchehen iſt. Et quando pacta fiunt in contractu matrimonij, tunc eò magis ſeruanda ſunt, vt tradit Bal- dus in ſimili. in ahilg nati. fi de Faadh fuerit controu. inter dom.& agnar. Matrimonium ſiquidem res admodum fauorabilis eſt, a vlr. Vli gl. Da. de conditio. appof& ideò multa ſpecialia in eius fauorem funt conſtiruta, her glof.& Bainc. 1. inprine. Vt lite non conteſt.& in l. 1. Falun matrimonio. Tiberius Dfaanus TeſSae 27. n. 76. 771.7. v'olum. 8 Zum bierden ſagen die Rechte/ vnnd wollen/ daß die Eheſtifftung/ ſo in vim contractus nicht koͤnnen/ noch moͤgen beſtehen/ in vim vltimæ voluntaris koͤnnen erhalten/ vnnd verthediget werden/ In dem falle/ wenn in der Eheſtifftung borſehen/ wie es mit der Erbſchafft auff den todes fall gehalten ſol werden. Vnd fuͤnff/ oder mehr zeugen dabey geweſen ſein. Vreſenbec: in parar. ad tit. de bactu dotalib. u. a.& rurſas ad tit. de donario. inter virum, C vxor n.. bi plurimas Alias aurorirates aaducit, Vnnd alſo werden die Eheſtifftungen in bielen Conſiſtorijs, vnnd Schoͤppenſtuͤlen in vim vlt imæ voluntatis vor krefftigk erkandt/ wie aus den Conſtiturioni- bus des Churfuͤrſten zu Sachſen lib. 2. Conſtir. 23. zuerſehen/ vnnd wird billich alſo erkandt vnnd ge⸗ ſprochen. Semper enimea interpretatio ca- Pienda eſt, quæ actum conſeruat, non illa, quæ actum euertit. I. quoties. de rebus qubn. eheane, in Kauanen, V.0.!. Henper in Sne. 39 lation. de regul. Iuris l. Gallu. S. quidam rectè. e liberus& poſtum. l. miles. F. decem. de re iudicara. æabbate. ae verborum ſignification. gloſin!& puro. in princ. Jamil. berciſc. Barrolus in l. Co nturio. verſ. Qurro⸗ Vlrimo quod ſi aixerit de vulé.& Eapill. Hen- ning. GCade conſ. 7. u. 12 conſ. JJ. H. 2 z. G couſ. 102. num. J. ZTraquellus in l. l ⁊vnquam. ſ2 per Vorbts, 3 Donarione længitus. nunm.. C. de reuoc. donario. Et hoc etiam in materia ſtricti Iuris locum haber. Bald. in conſo, 793. Inprimuis videamus. col. 7. 16.,I. Et procedit, eriamſi verba impropriè ad gloſ in d. l.& puro. famil. kerciſc.& largiſſumè accipienda eſlent. Abbas donſ. Gz. col.. lib. 2. Ex hac nobiliſſima luris diſpoſitione, vr Cra- uelra loquitur conſ. 139. num. J0. quòd ſemper in- terpretatio ità fieri debet, vt actus valeat, non vr pereat, tradunt Dd. quod donatio omnium bonorum præſentium,& futurorum iurata, licet inter viuos valere nõ poſſit, valeat — tamen, vt donatio cauſa mortis, ſi adſit nu- merus quinque teſtium. Paulus de Caſtro conſ. 71. Notandum, quod præfatum ſtatutum lib. 2. rekert,& ſequitur Socinus onſ. 130. col. penult. G& conſ. 137. col. 2. lib. I. deciſio. Neapolir. 527ꝙ. col.. loh. Crottus in Raubr. de legat. I. col.. in prine Balaus conſ. 109. Domina lobanna. col. fin. lib. Crauerta d. conſ. 3. num. I0. Carel. cotra in me- morab- ſub litera. A. milui folio 9. Nun iſt in der Ebeſtifftung dipponieret/ ond vorſehen/ wie es mit der Erbſehafft auff den todesfall ſol gehalten werden/ es ſeind auch bey der Eheſtfftung fuͤnff Zeugen geweſen/ vnnd mehr/ onnd darumb/ wenn gleich was in der E heſtifftung von der ſucceſſion diſponteret/ in vim contractus nicht ſolte beſtehen/ ſo muͤſte es dennoch zum allerwenigſten in vim vltimæ vo- luntatis gelten. Zumfünfftenſtzu Rtchee derordner And d in omni materia, tam in vltimis voluntati- bus, quàm comtractibus inter viuos, mens, & voluntas præcipuè debcat attendi, etiam- ſi ex conmecturis illa colligenda eſſet. De teſtamentis,& fideicommillis textus cſt inl. cum proponebatur in fin.& in l. dmum ex famil F. Vlr. Ae læzar. 2. I7 l. Kaeicomnuſſa. S. hec verba. l. Pamphilo. in prina. Cl. pater filium. S penulr. dae leg.?. Quinimò à verbis licet recedere,& illis contrauenire, vt mens etiam côoniecturata ſeruetur. l. pen. Ae legar.. 1. bater Seuerinam. in princ.& l. conditionum Verba. de condlitio. 2 Ae- monſtra. l. 3. S.conaitio. de adimendus legarueit ibi, ſed meltus e3t ſenſum, qæam verba amplecti. l. in condi- rionibus hrimum locum. de konditio.& demon, htrar. I. cum virum. C de faeicommiſß. De contracti- bus, quòd ſcilicet in contractibus mens con- trahentium ſit attendenda,& verbis etiam praferenda, vndecunque appareat, eſt textus E 2 notabi- ſpectari. 40 Conſilium Quartum. 8„ notabilis in l. ult. C. quæ res pign. oblig. psß. vVbi dicitur, Iuſtum eſſe, voluntates contraben- tium magis, quam verborum conceptionem inyſpicere. Et eſt gl. notabilis in? ſiin ven.- aitione in fin. ommunid preciorum in Veif 2erns ſi, quæ dicit cauſam verborum,& mentem contrahenrium inſpiciendam, non tantum verborum ſignificationem, quam gl. ibi Ium- me commendant Baldus& Paulus. Et in Z. promirrendo, in princ. de Iure dotium dicitur, magis res, quàm verba eſſe in tuenda in con- . 8 3. 1———— 7.* tractibus dotium. Eſt& alius valde notabilis textus 7„ I. I. iu fin. C. vr Ackiones ab bereai- bus. ibi dicitur, ne propter nimiam lubtilita- tem verborum latitudo voluntatis contra- hentium impediatur. Eſt quoque textus apertus inl. in conuenkiontbus. de verborum ſigni- Fcation. vbi dicitur, in conuentionibus con- trahentium voluntatem magis, quâm verba Et dicit etiam textus in l. fed Celſus. H. 7. de ontrabemiione. In emtis,& venditis potius id, quod actum eſt, quàm id, quod dictum, ſe- quendum. Et ſimiliter in l. ftulas. eod. tir. re- ſpondi, inqui? Keus, apparere id actum eſſe, li- cet ſcriptura non contineatur. Zalaus conſο⁷. quòd Ra donatio. 2. Volum.& conſ. 4217. col. 2. in. J. volum. vbi dicitur, quòd ſtatur intentioni contrahentium, quicquid verba ſonent. Et idem Baldus conſcasé. eod.. vol. compa- rat in hoc contractus vitimis voluntatibus, dicens, quòd ſicut voluntas rteſtatoris in o- mnibus dominatur ex teſtamento dependen- tibus, ità& voluntas contrahentium in de- pendentibus ex contractu. Er in contracti- bus illa debet fieri interpretario, quam con- trahentes interrogati verifimiliter reſpon- diſſent. ⁊aæxta gl.in L.rale pactum. S.fin. de paclu,bi Baldas dictr, ilam gl. procedere etiam in contracli- bus. Nam& in contractibus proceditur de ſi- milibus ad ſimilia. lnomimibus, vbi Baldus in fin. Gde A.& Offacir Texzus in l.. Siſi quis ſeruum. Aepo- fitk. Cinl:eum qui. S. t rem. commodani. Si enim eriam in pœnalibus fit talis extenſio, vt notat gl. inl. ſ quis id quod, vbi Balaus. De Iurisdiciio. omnt. lud. Vli Alexander alia aaqucit, Multò ma- Sis deber fieri extenſio in contractibus, Decius conſ.r.n. g. Licer enim contractus ſint ſtricti Iuris. L. quicquid aaſtringendæ. de. O.tamen non debent magis reſtringi, quàm ſi mareria eſſet odioſa. Sed odioſa extenduntur ex igentitate rationis. Corneus con I77. G 232.in 7. Et ideò in contractibus ex qualitate rei arguitur mens contrahentiu ml.ſemper vbi glof& Decius dé R. I. Alexander conſ. 23.in 2. volum.& mentem contrahentium magis debemus ſpectare, quam ve rba. Parißſtus canſe2. u. 2r.& clarius. n. e,“ Nun iſt aber D. bon W. auch M. dnnd M. von R. gemuͤt/ dnd wille geweſen/ daß durch vnnd mit der renuntiation, ſo M. in der Ehe⸗ ſtifftung gethan/ ein fideicommiſlum ſolte ein⸗ gefuͤhret werden/ alſo/ vnnd derogeſtalt/ daß ein Bruder allezeit/ wenn er ohne Leibeserben vor⸗ ſtuͤrbe/ was er von Vaͤterlicher/ vnnd Muͤtter⸗ licher/ auch Bruͤderlicher Erbſchafft empfangen/ vnd bekommen/ dem andern Brnuder zuſtellen/ vnnd vberantworten muͤſſe/ vnnd daß diß der contrabenten Gemuͤth/ will/ vnnd meinung ge⸗ weſen/ erſcheinet fuͤrs erſt hierauß/ daß die Rech⸗ te ſagen/ vnnd wollen/ quod fœminæ, cùm re- nunciant hereditati, aut per ſtatutum exclu- duntur à ſucceſſione, ob hanc cauſam id fe- ciſſe videntur,& ide ò excluſæ cenſentur, vt bona in familia conſeruarentur. Salaus,& alq inl. maximum virium. de liber,præteric. Barro- lus inl. 2.§. Videndum ad Terrullian. Baldus inl. 2. circa finem. de in us vocando. Idem Buldus in l. quod verö. col.. de L. Roma. conſd. col. 2. Paulus de Caß'ro conſodo. incipiente, praſens caſus, in 2. Volum. Alexand. conſ. 20. Verſic. G. in a. Volum.& conſ. 0r. col. penulrt. 3. Volum. Albertus Brunus in tract. de ſatu. quod ſtantibus maſcul. in 3.&&. Volum. Cur- tius Hunior, qui hanc aitit vommunem opinionem, in conſd j. num. J. Jiber. Decianus teſon.Tnum. I19. in I. Volum. Zum andern wird in der Eheſtifftung ge⸗ ſagt/ daß M. zu behuff jhrer Bruͤder von der von S. Geboren/ der Erbſchafft renunttieret. Etverbis claris exiſtentibus, non eſt vlteri- us dubitandum, nec vllus locus dandus con- iecturis. ontinuus. F. cum itd. de verborum ebli- gation.l.ille aur ille. S.cum in verbis. de lægat. 2. Pau. lus de Caftro inl. hercdes palam. S. ſi quid poit. deæ reſtamenr. Decius inl. in ambiguts. n. 4. de R. I Cra- uertra conſæ. num. a21. Oconſ. 1z. num. 6.& conſ. 4,J. num. 2. Et cunn verba ſunt clara, cauillatio- nes Aduocatorum locum habere non debent, Vr dicit Balaus conſ. I74. in fine. lib. 2. Crauetia conſ.A. num. 21.& conſ. I1. num. ö.& conſ. 47. Baun,,, Wemn aber geſigt wird, daß die Gülter beim Geſchlechte/ vnnd in familia blelben ſollen⸗. ſo wirds zu Rechte dafuͤr gehalten/ vnnd geach⸗ tet/ daß damit ein fideicommiſſum ſey inducie⸗ ret/ derogeſtalt/ daß der eine/ wenn er ohne Leibes Erben vorſtirbet/ allezett ſchuͤldig/ dem andern⸗ vnd nechſten in familia, vnnd Gelchlechte ſeine Guͤtter zulaſſen/ Vbi eſt ratio, vt bona in fami- lia conſeruentur, ſemper intelligitur inductũ fideicommiſſum,& collectiue vocati eo calu videntur △‿ — b ris c 4 k Huum ine ceic uhk. z ——— an * ea a conſcruarentur. lal 2 vitium. de liber prateni,in ndum. 2 7. errullian. Balau 1 3 e 1n lus vocando. laem Jaa Ae f. Koma. couſrG. alz. Baux aptente, prgſeus caſts,na un 0. verc. 6G. 19.. veolen. Ganſ am. Allertas Brunusin Haf 1ba2 maſcul. in 3. C 4 vulmn. hanc dicit cummuuem huun Tider. Decianus ießenuumh ern wird in der Eheſtfftnt 4 zu behuff jhrer Brunink en/ der Erdſchafft ramint ris cxiſtentibus, non ct m, nec vllus locusdandimo 1anuus. F. cum I1A. Ae vedmmt e. C.cumta verbu. e fautz 3 1 Aerede⸗ palam. 9/ uil ſi 5 9:2 b 1ur 1f. 18 ambiguisn 4enn 4* 1/ h Cir ¹n fne 15 295 b Conſilium Quartum. videntur omnes gradatim grauati de reſtitu- endo. U. perzo. S vlr. de læg. 2. l. vlr. C. de v.§. Et ità per hanc rationem tenuit Socinus nſ. 12. praſens conſultatio. n. 13. in 3. volum. Et per hanc ipſam rationem conſuluit Petrus de Anch. conſ, 27. non ſeruato ordine, in vltimo dubio, quòd ſubſtitutio facta de duobus proximioribus, intelligitur facta non ſolùm duobus primis, ſed& poſteos alijs duobus proximioribus de familià, quia teltator habuit hanc rationem, vt familiæ faueret. Sic voluit Soc inus conſ. 42. viſts teſtamentis. col. J. verſ, aliquanab, quintò& vlt. in 3. vol. Et quod ex iſta ratione induca- tur fideicommiſlum, tenuit per plura Decius conſ. 37. in cauſa Magmifici miliris. n. 6. venſ. ſexto & vlrimo. 2. vol. Et iſtam quoq; rationem ad in- ducendũ fideicommiſſum,& illud extenden- dũ conſiderat Bartolus inl! parer jilium. fun- auam. de legar. 2. Reman. conſ. 2 †. circa propoftram, in princ. Paulus de Caſtro. conſ. 232. Piis,& conſi- Aeraris. col. J. in antiquws. Alexander conſ. Jg. atten- 4 Vnd diß hat nicht allein in teſtamentis, / 1 vnd letzten willen/ ſondern auch in contractibus inter viuos raum/ ond ſtadt. Certum enim eſt, Nideicommiſla, itemq́; ſubſtitutiones in con- tractibus fieri poſſe, vt notant omnes, inl. qui Romaæ. S Flauius. Ginl. fitd quu Sea lege.& in 4. hipulatio hoc modo concepta. de I.S. vbi Iaſon n. 10. verſ. tertiò principaliter, multis comprobat,& di- cit, ſe de facto conſultum itdà reſpondiſſe, prout re- Eondit conſ J. circa primum. n.? 3. Verſ. ſep timo be- nefaciunt.& col. penult.& ult. inter conſil. Bruni 4 feudalia,&ante eum Baldus conſ. 2 49. Verba inue- ſhiitura. col. 2. venf, ego dubito. in 2. vol. Sic in cõ- & quotcunq; tandem fuerint, tam magnam ex tractu donationis fieri poſſunt fideicommiſ- ſa,& ſubſtitutiones, vt eſt expreſſus textus iVnl. quories. C de donatio. quæ ſub modè, vbi, quõd ex ſabſtiturione facta in aonarione, adquiritur vri- ir Aclio ſubſlituro etiam abſentit. DPVnddarumb ſcheinet ſchließlich zuſagen/ daß M. vnd an jhre ſtadt/ Ihr Eheman M. von R. zu des abgeſtorbenen Ph. Erbſchafft nicht koͤnnen kommen/ ſondern daß die Erbſchafft ex caula fi- deicõmiſsi, T. Soͤhnen allein zu/ vñ angehoͤre/ vt familia conſeruetur, Vnnd das Geſchlechte der von W. von der von S. gebohren/ deſto beſſer erhalten blelbe. Per bona enim,& diuitias fa- milia conſeruatur, I. 1. Sui. de ventre inſpici- enda.& notaturin l. maximum vitium. C de libe- rus prærerit, S meaia. Inſlitu: de legir. agnat. ſuc- ceſio. Bartolus& alg in l. Caluu. Setiam. de liber. cC poſthum. Et abſq; bonis,& diuitijs honeſtas perit,& ſordeſcunt familiæ. I. I. Ae cuſtod. reo- rum. I. quiſquus. G adl. Iuliam Maisſt. I. T. G dee ali- guira. lib. 12. vbi Bartol. Et maſculi familias cõ- ſeruant, non fœminæ. I. pronunciatio. in fin. de V.. l. familia. S fæminarum, codem. l. cum leægi- den. 41 timæ. de ſtatu hom. ſed fœeminæ familias exte- nuant, ex quo dotantur,& bona transferunt in alienas familias. Iob. And in adaitio. ad Spe- culato. in Rubrica de ſucceſtio. ak inteſtaro. Ob nun wol diß anſehenliche fundamenta ſein/ aus welchen ſcheinet zuſagen/ daß M. von R. an ſtatt ſeiner ehelichen Hausfrawen/ don des abgeſtorbenen Ph. don W. vorlaſſenſchafft/ mit beſtande/ fuge/ vnd recht nichts foderen koͤnne/ So iſt jedoch das widerwertige zuſchlieſſen/ daß nemblich M. von R. an ſtatt ſeiner Hausfrawen nicht allein aus krafft/ vnd macht der beſchriebe⸗ nen Keyſer Rechte/ ſondern auch aus krafft/ vnd macht der auffgerichteten Eheſtifftung/ zu des ab⸗ geſtorbenen Ph. don W. erbſchafft je ſo wol/ als T.nachgelaſſen Soͤhne/ vñ Toͤchter bemechtiget/ vnd ſolches aus nachfolgenden vrſachen. Vors erſte/ daß klares/ verſehens Rechtens/ wenn einer verſtirbet/ vnnd keine Kinder/ auch keine Eltern nach ſich verleſt/ daß als dann don des verſtorbenẽ nachgelaſſenen Guͤttern/ Schwe⸗ ſter/ vnd Bruͤder Kinder zuglelch gelaſſen/ vnnd vorſtattet werden ſollen/ alſo/ vnd derogeſtalt/ daß die Schweſteren/ vnd Bruͤder in capita, vnnd der verſtorben Schweſter/ vnnd Bruͤder Kinder ram in nouel. 114. Ili in S. ſi defundlus igitur, ità lIuſtinianus inquit, Si defunctus neq; deſcen- dentes, neq; aſcendentes reliquerit, primos ad hereditatem vocamus fratres,& ſorores, qui eodem patre, eademq́; matre progeniti funt. Quod ſi defuncto fratres ſuperſint,& alterius fratris, ſororiſuè præmortuorum fi- lii, vocabuntur hi ad hereditatem cum pa- truis,& auunculis, amitis,& materteris ſuis, hereditate portionem capient, quantam per- cLpturus fuiſſet pater eorum, ſi ſuperuixiſſet. In onſerm kegenwertigen fall aber hat Ph. von W. keine Kinder/ auch Vatter/ vnd Mut⸗ ter nicht verlaſſen/ ſondern ſeine dollbuͤrtige ſchwe⸗ ſter M. M. von R. eheliche Hausfrawen an ei⸗ nem/ vñ ſeines verſtorbenen Bruders T. Soͤhne/ ond Toͤchter am andern thelt. Darumb foͤlget/ daß M. von W. eine vn⸗ zweiffentliche Erbinne jhres vollbuͤrtigen verſtor⸗ benen Bruders Ph. geworden/ vnd daß auch ne⸗ bens/ vnd mit jhr jhres verſtorbenen Bruders T. nachgelaſſene Soͤhne/ vnd Toͤchter zu der Erb⸗ ſchafft gelaſſen werden muͤſſen. — in ſtirpes ſuccedieren. Ità textus eſt ad lite- Aum andern ſtimmet mit jtzoerwehnter der⸗ ordnung der Rechte die eheſtifftung vberein/ in betrachtung/ in gedachter eheſtifftung nachfolgẽ⸗ de formalia verba, Jedoch der Jungfrawen M./ vnnd jhren Erben vnbenommen/ was jhnen von einigen ſeitfaͤllen jhrer Bruͤder/ oder ſonſt anders anerben/ vnd anſterben moͤchte/ befunden wer⸗ E3 Dieſe Dieſe work geben an j'nen ſelbſt deutlich/ dund klaͤrlich/ daß zu dero zeit/ wie die Eheſtiff⸗ tung auffgerichtet/ allerſeits dahin geſehen iſe worden/ daß M. von W. jhrem Bruder ſolte ſuccedieren. Et verba demonſtrant animum, & voluntatem contrahentium. L. Labeb. de ſu. b pelltct. lægaræ. c. Er autcnm. 22. quaſt.?2. Ac ex lo- uela hominis animus hominis iudicatur, vtalicir Baldusinl. ſed& prbari. in princ. de æx. auſar. ruror. Et nullum eſt maius mentis noſtræ teſtimonium, quam qualitas inſpecta verbo- rum. Balaus inl. gemeraliter in T. notab. C. de non numer. peun. Siul, adcognoſendos. C. de ingenuss manumibies. Vnd hat alſo M. von W. vnd an jhre ſtadt M. don R. neden der gemeinen verordnung der Rechte/ auch diſpoſitionem hominis, onnd contrahencium, atq; ità duplex vinculum bor ſich⸗& quia duo vincula magis ſtringunt, Autbenr. oft fiarres. C de legitimus hered.&in c. T. de treust,& pace.&& renet Baldus in l. vlr. in fin.C. de ſeruis fugitiuis. Cörſerus in repetitio: c. gran- Ar. v.13. Ae ſapplena neglig. prælar. in C. Er diſpo- ſitio hominis concurrens cum diſpoſitione legis fortior reddit ur, vr per gloſ. in æ verum. de condiz appoſ.& per Alexand.& alios in filius. famil.§. Aixi. de legat. F. cum concoraanziſs pluri- bus, de quibus per Decium conſ. 303. num. 12. in fin. & conſ. 24. num. 2J. Tiber. Decianus reſpon. 1117. num. 24. in 5. Vol.“ So iſt auſſerhalb allem zwetffel/ daß M. von W. oder M. von R. zu Ph. von W. verlaſſen⸗ ſchafft gelaſſen werden muͤſſen. Zam drieten/ dnd daß die Eheſtlffeung dieſes falles mit der gemeinen verordnung der Reehte accordiere/ vnnd die Eheſtifftung eben das in ſich compræhendlere/ vnd begreiffe/ ſo in den gemei⸗ nen beſchriebenen Rechten von der ſucceſſion, wie die Schweſter den Bruͤdern ſuccedteren/ vnd Erben ſolle/ cauleret/ vnd vorſehen/ Solches gie⸗ bet/ bnd bezeuget die/ der Eheſtifftung nachgefolg⸗ te obſeruantia, ſintemahl/ wie in facti ſpecie beruͤhret/ nach V. onnd Pe. don W. abſterben/ M. von R. an ſtadt ſeiner Haußfrawen M. ne⸗ ben/ ond mit den domals lebenden Bruͤdern ſue⸗ cedieret/ Et quælihet diſpoſitio ab obſeruan- tia, poſteà ſecuta declarationem recipit. lide inrerpretatione.&'l. winiméè. de ll. c. cum diledtus. extra. de conſuetudinibus. Baldus conſ. 241. lib.„. Paulus de Caſirꝰ conſ. 3 4. ad fin. conſ. 3427. col. fnal. lib⸗z. Socinus conſ. 23. col. 9. conſ. I4 ⁷. col. 2. lib. I. Roma. conſ. 277. col. 2. Verfic Terriò non eit da- lium Corneus conſ.TTa. num. 11. 1i.2. conſiss. col. penulxi. lib. Carainalis Pariſius conſ. J6.n. 2„. lib. 2. Crauetta conſror- num. Ir. conſ trr. num. z. conſ. 201. zum.II. conſ.gga. rarione decidenai. 21. 4 Confilium Quartum. Et hæc confirmantur ex eo, quòd ſem- per is inrellectus aſſumi debet, quem effe. ctus,& rerum exitus verum eſſe demonſtrat. Iaſßén couſ. 129. Col. penult. in princ. lib. z. Crauetra conſ. 201. n. 11.& conſ. 29 ⁄. ratioue 21. decidendi, quòdque talis præſumitur eſſe cauſa, qualis per effectum demonſtratur. Balaus l. ſi cerrus anunis. num. 3. C. Ade pactis. Alexand. conſ. 107. col. T. lib. r. Cyrazaertaæ conſ. 294. Et idcircò ab obſer- uantia ſecuta non eſt recedendum. Baldus l. illud. argumento illius textus. Ae excuſat. Turto. „ S Cærdinal. Pariſius conſ. 22. num. 24.& cou). 23. lib. 7. quia vera interpretatio eſt illa, quæ ab obſeruantia ſumitur. Balaus c. I. in princ. de Féead. ſene culpa non amitt. Crauetta conſgi. num. 7. 9 & conſ. 114. num. 2. 44 claretur alicui conceſſam eſſe& Iuriſdictio- nem,& merum,& mixtum imperium. Bal- das conſ. 24.. lig. 3z. Caueria wnſ. 294. ratiene de- cidendi 271. Et regalia, Clauaius de Syſellir in ſteculs feudo. Rubr. de bus, qui feudum dare poſ. concluſ. 1. Komqd. conſ.2 7I. num. 4. Gili Mandoſius in adatrio. Raphael Cuman. conſ. 162. col.z. Si videlicet is, cui conceſſio aliqua eriam ſimpliciter facta eſt, polt illam conceſſionem Iuriſdictione, mero,& mixto Imperio, regalibus item v- ſus fuerit. b Et hæc interpretatio, ſiue declaratio, quæ ex obſeruantia, poſteâ ſecuta colligitur, omninò tenenda,& ſequenda eſt, etiamſi verba conſtitutionis illi intellectui, ſiue de- clarationi refragentur, vel aliud ſuadeant. Socinus conſ-rAr col. z.lib.. Crauetra conſ. 29 4. ratio- ne decidendt ar. Deniq; in hac obſeruantia declaratiua non requiritur neque lapſus temporis, neq; reliqua requiſita ad conſuetudinem inducen- dam. Paulus de Caf'ro. conſ.2 27. col. fin lib. z. Fran- ciſcus Aretinus couſ. I1. col.). Soctnus conſ. III. col. fan. lib. I. Corneus conſ. 14ꝙ. col. fin. lib. 4. Crauerra conſ. Tot. num. 4.& conſ, 114. num. 2. conſ. 202. nam. 12. Laurentius Syluanus conſ. Sr. num. 24. lib. 2. Zum Vierden/ iſt verſehens Rechtens/ quòd renunciationes ſunt ſtricti Iuris, vi per Calder. conſ. J. in tit. de præbend.& Cardinal. conſ. 120. Titius obligauit ſe, in fine, cum ſimilibut, vt per Decium conſ. z29 requiſitus. num. 3.&cnſ.ar9. Viſo elæganti. num. o. Roman. conſ. 16 S. circa pri- mum. in princ. Angel. conſ. 12. Barrolus in l. lt. in * Pprincip. in T. quæſtio. in hin. aa Tertulltan. Alexana. in liſi Et hæc vſque adeò vera ſunt, vt ex ob- ſeruantia, poſteà ſecuta colligatur,& de- 8 Beut er Go ur ar c de m c aul an ter r andeae in lue 38„Vtex ca ſecuta collgnnt 1 conceſlam eſle K lartäch 1,& mixtum imperium, 4 . CaMerud cunſ.293 rauimi „Qaudins de Hſels in ſa 2. qer feudum duare„o voſ. ani 1m. † Ctli Mandſus na c„702. colz. Si videlietti liqua etiam ſimpliciter it — conceſſionem Iuriſdicer, o Imperio, regalibus im terpretatio, ſiue detmn antia,— m da,& ſequenda elt, etur rionis illi intellcctui, ſift agcntur, vel aliud ſuder- m. 110.I. Oauenaanſe um hac obſeruantia dechurru neque lapſus renßan 4 b a adconſuetudinem ncun 1 Gn radf 747. al. fnl lah 7* Hocimu enſ 7. C.; „1 a ſe di † Uu nr. um. 2. 9/ 77 / 4 9 cra 4* ö““ 1 2nI. uu — tun ng Conſilium Quartum. in l. ſi Veteres. col. antepenuls de acquir. d2ſ 3— I;s autem, quæ luris ſtricti funt, ninil addi, mhil c jetrahi poteſt, ſed id tantùm ſeruan- dum eſt, quod ſcriprura loquitur. Ius ſi- quidem ſtrie Rumconſſſtit in ſcriptura,& ver- bis præciſe obſeruandis. Balaus wonſ. 343. Exa- minanda ſant capitula. num. 3. verfic,& conuerſs conrrattus. lib. I. Et à lure ſtricto nullo modo recedi poteſt.„ perl. naehexir qui& Hen manu. Balaus inc. N aunn col:t. verſ. ſed quid ſi in ſtaturo. Extra de re aairara. Imòône latum quidem vnguem diſce- dere licet à Iure ſtricto. 7 Jrahae 85 vnnos re- rra. 5 33. g3 2. num. 25 Außt dieſen folget nun weil in der Eheſtif⸗ M. von W. M. von R. Eheliche Hauß⸗ frawe/ der Vaͤterlichen vnnd Muͤtterlichen erb- ſchafft/ vnd nicht zugleich der Bruͤderl ichen erb⸗ ſeha Fft renunttieret/ daß die renuntiatio auch auff di le Bruͤderliche erbſchafft nncht koͤnne gezo⸗ gen werden Dnd darumb well Pß. ohne leibes erben mit tode abe gangen/ hat er ſeine nachge laſſene Guͤt⸗ ter auff ſeine Schweſter M. vnd ſe eines Brudern T. Nndr⸗ borfelletrt. Vnnd zuſetzen/ aber/ der offenbaßren War⸗ Heckz zu abbruch/ nicht geſtanden/ daß M. von W. M. von R. Eheliche Haußfrawe auch der Bruͤderlichen erbſchafft renunttieret haben ſolte/ So were dannoch ſolche renuntiatio vntrefftig/ b nicheig Lond don beinen wuͤrden. Dann die pacta, tranſact iones, dergleichung vnd Vortraͤge/ oder auch die renunciariones, ſo pber kuͤnfftige erbfelle Heſche hen/ ſeind zu Rechte vnbuͤndigs/ vnnd von keiner Wirckung/ wie ſolches an vielen enden/ vnnd oͤrkten in den Rechten/ vnnd Hon derſelben Serlhentean⸗ vnnd lehrarn tradie⸗ ret wirdt. Dann alſo ſteßet geſehriten/ pagam. qnod dotali inſtrumento compræhenſum eſt, vt, ſi pater vita fungeretur, ex æqua por- tione ea, quæ nubebat, cum fratre heres pa- tri ſuo eſſet, neque vllam obligarionem con- trahere, neque libertatem teſtamenti facien- di mulieris patri potuit aufferre. 7. 2asum. quod dorali. C. d Daciu. b E benmeſſger weiſe ſtehet geſchrieben in l. ecum donarionts. C. de rranſaction. Ibi Impp. oſten- dunt, quòd her promiſſionem, factam de in- ſtituendo aliquem heredem, quis non obli- Satur quòdque is, qut promiſit aliquem he- zedem lnſtiruere, non cenſetur eſſe in dolo, non obſeruando promiſſa. Nemo, inquiunt Haunasianu Impp. ad unplendum Promuiſſ um loſ. Vlr. iu l. placuit. C de iudiciſs. 45 hereditatis propriæ bollicitatione adſtrisgzi- tar. Hieruon iſt auch ein offenbahrer 2 hell er/ klarer textus inl.ε de lautili fipul. Ibi Impp. cuidam Dominæ in hæc verba reſcripſerunt: Exeo inſtrumento, nullam vos habere Actio- nem, in quo contra bonos mores de ſucceſ- ſione futura interpoſita fuerit ſtipulatio, ma- nifeſtum eſt, cùm omnia, quæ contra bonos mores, vel in pactum, vel in ſtipulationem de- ducuntur, nullius momentr ſint. So wird in I. Lerediras. C de pactis nzen- 70 geſagt⸗ hereditas extraneis teſtamento da- tur. Cum igitür affirmes, dotali inſtrumen- ro pactum interpolitum eſle vice teſtamen- ti, vt poſt mortem mulieris bona ad te perti. nerent, intelligis, nulla te Actione conue- nire poſſe heredes, ſeu ſucceſſores eius, vt tibi reſtituantur, quæ nullo modo de. bentur.— Im gleichen ſaget der ICtus in ſ palacio loe moao concepta, der. O. daß die Vortraͤge/ vnnd renuntiationes, ſo bber kuͤnfftige erbſchafft wer⸗ den auffgerichtet/ gantz⸗ Lvnd gar vnbuͤndig/ vnnd von beinen wirden ſein. Dann alſo lanten die wort/ ſtipulatio hoc modo concepta, ſi me he- redem non feceris, tantum dare ſ pondes, in- utilis eſt, quia contra bonos mores hæc 81 ſipulai 1 b Vnd mitt jßo erwehnten⸗ unnd ingefäßrten legibus ſtimmen die Rechtsſcribenten ins ge⸗ mein bberein. Dann erwehnte Rechtsſcrieben⸗ ten tradieren/ vnnd wollen/ daß die pactiones, tranſactiones, vnnd Vortraͤge/ ſo ſuper futura hereditate werden auffgerichtet/ zu Rechte ket⸗ nes weges koͤnnen beſtehen/ dnangeſehen/ daß die Vortraͤge mit einem leiblichen Coͤrperliehen Ey⸗ de confirmieret/ vnd beſtetiget. Er irà, quòôd pacta ſuper futura heredirate, etiam iura- mento firmata non valeant, traditum eſt 2 gloſ inl fquando.. illud. in rern grauari. C. de ꝛnoſfic. teſtameénto.& inl. pactum,& ilt Balaus in. oppoſitio. Roma.& Caßirenſis.&. de collation. Barrolus, Cahrenſi, Alexand.& Iaſoninlpactun:, quod dotali. Cde pattis.& ili Alexander affir. mar, ird dommuuiter Dd. renere. Barrolus iul. Vlr. exili etiam Caßtrenſis. Ceod de pacr'is Barrolus& AKlexand in l. fli palario hocmodo concepra. de. 0. Anronius de Butriot in ccum contiugat. col. 3. Gibi Imola. Extra de Iureiur. Dominicus in c. quam- uis, de pactis in 6. Aluurot. inc. yibhau, hi de feudo fuerit controuerinter dom.& aonat. Gæde conſcor. num. 14. nasaas de Iure Diaeeaa zee. 1 G. num. I4. Vnnd thut nichts zur ſachen/ wenn dlel⸗ leleh allhier wolte geſagt werden/ die einge⸗ E 4 fuͤhrte fuͤhrte rechte/ vnd derſelben Seribenten⸗ vnd Leh⸗ rer reden von den pactionibus, tranſactionibus, ond vortraͤgen/ ſo ſuper futura hereditate ac- quirenda auffgerichtet werden/ vnnd reden nicht von den vortraͤgen/ in welchen die Paciſcenten⸗ onnd contrahenten einer zukuͤnfftigen erbſchafft ſich gentzlich/ oder zum theil derzeihen⸗/ ond bege⸗ ben. Dann es werden nicht allein die pactiones, rranſactiones, vnd vortraͤge/ ſo ſuper futura he- reditate acquirenda auffgerichtet/ zu rechte ver⸗ nichtiget/ vnd vor vnkraͤfftig gehalten/ ſondern es werden zugleich auch vornichtiget/ vnd vor on⸗ kraͤfftig gehalten die pactiones, tranſactiones, ond bortraͤge/ durch welche einer kuͤnfftiger Erb⸗ ſchafft ſich vorzethet/ ond beglebet. Ità enim ab Imperaroribus eſt reſeriptum, pactum, dota- li inſtrumento compræhenſum, vt contenta dote, quæ in matrimonio collocabatur, nul- lum ad bona pateria regreſſum habeat, luris autoritate improbatur, nec inteſtato patri ſuccedere filia ea ratione prohibetur. 7. 5. CAe collationibuu. Idem traditum eſt in l. fin. de ſuir& legit. Ibi ICtus inquit, Pater inſtrumento dotali compræhendit, filiam ità dotem accepiſſe, ne quid aliud ex hiereditate patris ſperaret, eam ſcripturam ius ſucceſsionis non mutaſſe, con- ſtitit. Vnd ob wol die Baͤpſtliche Rechte die pactio⸗ nes, tranſactiones, contractus, vñ vortraͤge/ ſo de non ſuccedendo geſchehen/ nicht gantz vorwerf⸗ fen/ ſondern etzlicher maſſen bey kraͤfften erhal⸗ ten/ ſo geſchicht jedoch ſolches anders nicht/ dann in dem falle/ wenn die paciſcentes, oder contra- hentes, bey Eyden vnd pflichten ſich obligieren/ vnnd vorbinden/ daß ſie nicht ſuccedieren/ noch erben wollen/ wie aus dem quamuus. de pactuu. in o. zuerſehen/ daſelbſt lauten die wort/ wie fol⸗ get: Quamuis pactum, patri factum à filia, dũ nuptui tradebatur, vt dote contenta, nullum ad bona paterna regreſſum haberet, impro- bet lex ciuilis; Si tamen iuramento non vi, nec dolo præſtito firmatum fuerit ab eadem, omninò ſeruari debebit, cùm non vergat in æ- ternæ ſalutis diſpendium, nec redundet in al- terius detrimentum. Vnd diß«opirulum, quamuis. de pactis. in 6. erfodert von den jenigen/ ſo der kuͤnfftigen Erb⸗ ſchafft renuntiieren/ einen Coͤrperlichen Eyd/ vñ darumb iſt nicht genug/ daß die renunciatio ſim- pliciter ohn Eyd/ oder auch an Eydes ſtatt ge⸗ ſchehe. Requirit Pontifex iuramentum pro forma,& ideò non ſufficit, ſi ſimpliciter, vel etiam loco iuramenti fiat renunciatio. Forma enim, quæ dat eſſe rei, ſeruanda eſt ad vnguẽ, aliàs quod agitur nullum eſt. l. citm hi. Sſi præ- tor. de tranſactio. l. certa forma. Cae iure feſci. lib. 10. Etomiſsio formæ etiam in minimo totum vi- 44 Conſilium Quartum. tiat. Baldus l. z. de liber.& pofitum. Nam formæ nihil adimi, aut detrahi poteſt. Balaus in l. vlr. col. 2. C de ſuis& legit. eaq́; indiuidua eſt, vri- Tom Haldus ait, in l. certi condiictios.§ quoniam. 5 certum petatur. Et ità ſeruari debet forma, vt à Iure præſcripta eſt, nec fufficit, eam ſeruaſſe per æquipollens. Bartol, in l. non ſunt lileri. de aru hom. Baldus, Angel.& communiter Dd. in l. z.& 2. de vulg.& pupill. Deniq; non ſeruata forma in aliquo actu, præſumitur dolus, mala fides,& fraus. ęl. in l.. C. de lure haflæ fiſcal. lib. zr. Vraquellus. de Vvirog retractu. lib. 2.§ 4. gl. 6. n. 21. & rurſus gl. 7. n. I5. Ldem in tract. de iudicio, in re- bus exiguis ferendo, fol. Sr. Weil dann aus der eheſtifftung nicht befind⸗ lich/ daß M. von W. M. von R. eheliche Haus⸗ frawe mittels eines Coͤrperlichen Eydes/ vor⸗ zicht gethan/ So folget/ daß ſie nicht allein jhrem abgeſtorbenen Bruder Ph. deſſen ſucceſsion, v Erbſchafft ſie gleichwol nicht renuntiieret/ koͤnne ſuccedieren/ ſondern daß ſie auch/ wenn ſie wol⸗ te/ zu der Vaͤtterlichen vnd Muͤtterlichen Erb⸗ ſchafft/ neben/ dnd mit jhren Bruͤdern/ deroge⸗ ſchehenen vorzicht vngeachtet/ zugleichen theilen kommen koͤnne. Weiter iſt derſehens rechtens/ quòd omnis hereditas ad nos pertineat vel ex teſtamento, vel ab inteſtato, S fin. Iuffir. per quas perſan. no- bis acquir.& inde hereditas alia teſtamentaria dicitur, quæ teſtamento defertur, alia legiti- ma, quæ defertur ab inteſtato.. 3. proſocio. Ab inteſtaro heredes fiunt liberi, parentes, fra- tres, ſorores,& reliqui cognati, prout diſpo- ſitum eſt in Nou. 119ꝙ. Ex teſtamento heredes ſunt, quos teſtator heredes inſtituit,& quia de magno præiudicio agitur, nempe de bonis teſtatoris, ideò, vt fraus omnis ſubmoueatur, inuentæ ſunt multæ ſolennitates in teſtamen- tis ordinandis,& adhiberi debent in teſtamen- tis ſeptem teſtes, teſtium ſubſcriptiones, ſi- gilla,& alia, de quibus in rir. de teſtam. ordin. in Inſtitutis. Weil dann die eheſtifftung/ wenn darinnen vorſehen ſein ſolte/ daß M. von W. jhren Bruͤ⸗ dern nicht ſolte ſuccedteren/ jtzerwehnte gemeine diſpoſition, vnnd verordnung der Rechte auffge⸗ hoben wuͤrde/ vnd aber die Rechte ſagen/ bnd wol⸗ len/ quòd pacta, quæ fiunt contra leges, nul- lius ſint momenti. 7. Iurugenrium. S att Prætor. de pactis. l. pacta, quæ contra leges. eod. Et quod ius publicum priuatorum pactis mutari non poteſt. I ius publicum, de pactu. quodq́; nec ex prætorio, nec ex ſolenni Iure priuatorum cõ- uentione quicquam immutandum eſt. I. necex preærorio, de regul. Iuris. Et deniq;: quòd priua- torum conuentio iuri publico nihil derogat. l. neq, pigaus. fin. de regul. Iuru. I. cerdonem. de o- perus libertor. So folget/ daß die renunciatio, wenn frado pruh aeuaa e 1 te/on th d uß Min! faaveſ’n 5 ernaaſts ſe titſnent e ſihtea n e Din d eKclul a e Kem a NREm k 1 diß a d ſhenn a unei i 7 dalib 4 1 gallel ie hr deben Kgit an 13 läbern 7 iuge be en W. M. don er Ph deſſen ſucceſiin leichwol nicht renuntitett/ ndern daß ſit auch/ wennſe nterlichen dnd— dnd mit jhren Bruͤdern/ g ch dngeachtet/ zugleichen 1 4 derſehens rechtens/ guln nos pertineat vel exteſtma 10, fu. Ifſtur. der ſuaeſu nde hereditas alia tefaman teſtamento defertur älitg rturab inteſtato. 1.+*h edes fiunt liberi, parsstt „8c reliqui cognatu mnali Nos. If. ExX teſtamentodtt cſtator heredes inſtituit d xiudicio agitur, ſenetꝛ cô, vt fraus omnis ſubmole multæ ſolennitates inttt 8,& adhiberi debent inttr ſtes, teſtium hſefis 8 — 3 b b „iar in rir. detttnsmhe „4e ubε⁵ — . 7. p. aus dereheſtifftung nät confirmieret/ noch be wenn dieſelbe gleich geſchehen ſein ſolte/ vnbuͤn⸗ digs/ vnd M. von W. erwehnter renunciarion vngeachtet/ jhrem Brudern Ph. wol koͤnne ſucce⸗ dieren. Nulla enim eſſetrenunc idtio,& quod nullum eſt, non producit aliquem effectum. 1.2. J. cndemndtum. de m iudica. l. non putauit. 9. non quæuls, de Gonor. poſ. contra tab. Crauerta couſ. 210,1.12. Sic fententia nulla non eſt ſententia. A.4.S.cvndemnarum.! Vlr. C. de ſentenr. ex breuicu. warau. Sic inſtrumentum nullum non eſt in- Ktrumentum. Zalaus in l. conſtituius. de tranſe acꝰio.& Lonus cit revtus in l. cum Proculus. C. de pro- Sario Tyraquellin l. Loues. J. hoc ſermone. limitatio. r.n.g. Mem dé Vtrog, retractu.. I. ſup. Verlir a ven- aæ. gloſ.2.h. J.cgin altquot ſequentibus. Sic aliena- tio teudi, quæ abiq́ contenſu domini nulliter fit, non eſt alienario, nec vaſallus proptereà teudo priuatur. Aluarortius in c. vnico, de pro- hib-feud. alienat per Erider. Menoch. conſ. 34. num. 24. Aoliu. in enſaer Pariſio. H. 22 nam. 23. Carellian. Cbttain memorabiliin verbo Adlu. ꝛDPnnd dieſer in Rechten ſtadtlich fundier⸗ ten/ vnnd gegruͤndeten Opinion/ vnd meinung/ daß M. von W. M. von R. Eheliche Hauß⸗ frawe jhrem Bruder Ph. in allen Erbguͤttern/ te zu ſuecedieren befuget/ ſtehen die zuuor einge⸗ fuͤhrte argumenta wenig im wege. ſ Dann daß geſagt iſt worden/ ſiliam ſemel exclulam perpetuò excluſam cenſeri, ſolchzes geßhet allein auff die Lehenguͤtter/ vnnd nicht auff die Erbguͤtter. Et ſi ſemel ſit excluſa filia a teudo, in perpetuum exéluſa manet, Vnnd daß diß allein von den Lehenguͤttern zuuerſtehen/ erſcheinet auß dem. vnics. Epiſc vel Abbat. feud. dare non poffe. Bund andern mehr textibus feu- dalibus, ſo zu beßuff/ onnd beſterckung dieſer Re⸗ gull eingefuͤhret werden. Er dictum Doctoris debet inrtelligi ſecundum legem, quam al- legat Barrolus in l. non ſoluna.§. ſi liberarionis. de liberatiolegata. Ginl. cum quidam, de hus, quæ vt indigutr. 7 iberius Decidnds réſPon. 17. num. 69. C. reſpon. run. g3. in volum. I.“ So iſt M. bon W. ob ſie wol der Vaͤterli⸗ chen/ onnd Muͤtterlichen Erbſchafft renunttie⸗ ret/ durch ſolche renunciation don der Erbſchafft nicht außgeſchloſſen/ In erwegung/ daß erwehnte renunciatio mit einem& oͤrperlichen Eyde nicht tercket. Et renunciatio, quæ ſuper futura ht hereditate abſque iura- mento, nullius eſt momenti, Wie zuuor wei⸗ —— Dnd wenn gjeich auch die renunciatio mit einem Coͤrperlichen Eyde were geſchehen/ ſo koͤnte 4 * Conſilium Quartum. 7 8 45 dannoch das jenige/ ſo Ph. don W. don Vaͤter⸗ licher/ vnnd Muͤtterlicher Erbſchafft empfan⸗ gen/ vnnd nach ſeinem toͤdtlichen abgange nach ſich verlaſſen/ vor Vaͤterliche vnnd Muͤtter⸗ liche Erbſehafft nicht angezogen werden/ ſon⸗ dern weil ſolches alles einmahl auff Ph. kom⸗ men/ onnd mit Ph. Guͤttern permiſeieret/ vnnd vermiſchet worden iſt/ ſo wird es nicht mehr vor Vaͤterlich/ oder Muͤtterlich Gut/ ſondern vor Ph. von W. ſelbſt eigen Gut geachtet/ dnd gehal. ten/ quia vna cadem que res non poreſt di- uerſo lure cenſeri. 7. 1. Li. nec rario patitur, de rerum permutat. l. eum qui ddes, 101 Barrolus. Ae vſurpat.& vſacapio. f. 7.§. 1. 71 quts reſtamenr. 3 libereſſe iuſſcs fuerit. l. u noſirum. de vegal. laru. æ. cognouimus. 12. quæſt. 2. c. cum in lua. Ae decimis. Gement. I. de electio. ꝗ notat gl. iæ t, ehan auunes. de conſtiturloll. pater. 5. ſeruu⸗ Ae caßtrenſi pecut 3 Titiæ. de conait.& demonſirtrtrt. Vnnd darumb iſt die Regull/ quòd dite- cto fieri non poteſt, nec per indirectum ad- mittitur, dnzeitig angezogen/ weil jtzo nicht von Vaͤterlicher/ noch Muͤtterlicher/ ſondern allein von Ph. von W. Erbſchafft tractieret/ vndge⸗ handeler wiirrdrdrlrl. Auff das ander Argument/ daß ein ſeder — ſchuͤldigk/ auffgerichtete Vortraͤge zuhalten⸗ onnd denſelben zugeleben/ wird beſtendiglich ge⸗ antwortet/ daß ſolches von den Vortraͤgen vor⸗ ſtanden werde/ ſo dem Rechten nicht zuwieder/ noch in den Rechten verbotten.“ Wann aber Vortraͤge dem Rechten zuwie⸗ der ſein/ in dem fall iſt keiner an ſeine getha⸗ ne zuſage gebunden. Quamuis enim Prætor dicit, PACTA SERVABO: tamen quæ neque dolo malo, neque aduerſus leges, plebiſcita, ſenatusconſ ulta, vel principum placita, neq; quò fraus cuiquam fiat, facta erunt. I. wurugenrium. S.nit prætor. de pactb. Et Im- perator Antoninus Baſiliæ cuidam reſcripſit; Pacta, quæ contra leges, conſtitutionesque, 3 vel contra bonos mores fiunt, nullam vim habere, indubitati Iuris eſt. I. pacta, quæ con- tra leges. C. de paclir. Et Vlpianus inquit, Ge- neraliter nouimus; turpes ſtipulationes nulli- us eſſe momenti. l. generaliterde venorum olli- garion. Sic Paulus docet, ſtipulationes, quæ contra leges,& bonos mores interponun- tur, non valere, in l. ſipaler. S. I. de verlorum * obligarion. 8 Die Vortraͤge aber/ ſodber kuͤnfftige Erb⸗ b b ſchafft werden auffgertchtet/ ſeind dem Rechten zuwieder/ ſeind auch zugleich contra bonos mo- res. I. fipwlario loc modo concepra, de verb. oblig. ibi di- 724 46 Conſilium Quartum. ibi dicitur, contra bonos mores eſſe hanc ſti- pulationem, ſi me heredem non feceris, dabis Centum. Et in l. 2. C. de inurtililus ſlipularion. affirmat lmperator, ſtipulationem de futura ſuccefſone interpoſitam contra bonos mo- res eſſe. Derwegen folget/ daß dle geſchehene renun⸗ tiario M. von W. nicht binde/ onnd hiermit iſt zugleich gnugſam abgelehenet/ was de re iudica- ta, vnd daß die tranſactiones rei iudicatæ gleich geſchetzet/ vnd gehalten werden/ oben iſt einge⸗ fuͤhret worden. b So kan mit der Eheſtifftung nicht darge⸗ than/ noch außgefuͤhret werden/ daß M. von W. M. von R. Eheliche Haußfrawe der Bruͤderli⸗ chen Erbſchafft renuntteret/ ſondern das kegen⸗ ſpiell/ daß ſie vielmehr ſich ſolche Erbſchafft re⸗ ſeruieret/ dund vorbehalten/ vnd derſelbigen nicht renuntiſeren habe wollen/ erſcheinet aus der Ehe⸗ ſtifftung klaͤrlich. Vnd was in der Eheſttfftung dom ſemptlichen abgange der Bruͤder/ von der von S. geboren/ geſagt wird/ ſolches wird vbel derogeſtalt außgelegt/ als ſolte M. von W. ſich vorpfiichtet haben/ alen auff den fall jhren Bru⸗ dern zu ſuccedieren/ wenn ſie ſemptlich ohne Lei⸗ beserben vorſterben wuͤrden. Dann in der Eheſtifftung wird vor erſt ge- neraliter, vnnd ins gemein geſagt/ daß M. von W. ond jhren Erben vnbenommen ſein ſol/ was jhnen von jhren Bruͤdern/ oder ſonſt anerben/ vnd anſterben moͤchte3/ Vnd dieſer gantzer para- graphus wuͤrde vorgebens ſein/ wenn M. von W. jhren Bruͤdern nicht ehe ſolte ſuccedieren/ biß dieſelben ſemptlich ohne Leibeserben abgeſtor⸗ ben. In den Eheſtifftungen aber/ dund andern contractibus ſoſ kein wort/ ja keme ſyllaba ver⸗ gebens ſein. lta enim paſſim à Dd. noſtris tra- ditum eſt, In contractibus nullum omninòo verbum, ſed nec vllam quidem ſyllabam ſu- perfluam,& ſine effectu aliquid operandi, eſſe debere, vs pulcrè aici: Bald. in rulr. C. de contrab. emtio. in g. quæſl. Corneus conſ. 126. in 2. col. in I. volum. Tyraq. de vtrog, retractu§.1I. gl.2. h.2 4. G 4. 1ib. 2. Tiber. Decianus reſo. Jz. H. 29. in I. volum.& réſpon. A]†. n. I7. in 2. Vol. b Vnd zuſetzen/ aber der offenen hellen War⸗ heit zuwiedern/ nicht geſtanden/ daß die Eheſtiff⸗ tung dieſes einhalts ſein ſolte/ daß M. bon W. zu jhrer Bruͤder ſucceſſion, alßdann erſt admit⸗ tieret/ vnd zugelaſſen werden ſol/ wenn alle Bruͤ⸗ der ohne Leibeserben vorſtuͤrben/ vnnd daß der§. in welchem verſehen/ daß M. von W. nbenom⸗ men ſein ſol/ was jhr von den ſeitfaͤllen anſter⸗ ben moͤchte/ alſo auff den nechſtfolgenden§. allein gezogen werden muͤſte/ ſo were dannoch M. von Wa zu jhres abgeſtorbenen Bruders Ph. derlaſ⸗ ſenſchafft berechtiget. Dann in der Eheſtiff⸗ tung were allein ein fall compræ hendieret/ dnnd begriffen/ in welchem M. von W. ond jhre Er⸗ ben koͤnten ſuccedieren/ nemlich dꝛeſer fall/ wenn jhre Bruͤder von der von S. geboren/ ſemptlich ohne Leibeserben mit tode abgehen wuͤrden. Wie es aber in dieſem falle/wenn einer von den Bruͤ⸗ dern ohne Leibeserben verſterben wuͤrde/ gekal⸗ ten werden ſolte/ daruon were in der Eheſtiff⸗ tung nichts diſponteret/ vnnd muͤſte derwegen ſolcher/ in der Eheſtifftung außgelaſſener fall nach den gemeinen beſchrieben Rechten decidieret wer⸗ den. Caſus enim à contrahentibus omiſſus remanet ind iſpoſitione luris communis. U. commodißimè. de liber& post l. ſi extraneus. de con- aictio. cauſa data. l. ſi cum aotem. ſoluto matrimo- nio. Ibi notabiliter ICtus inquit, Si, cùm do- tem daret pater, velextraneus promuliere in vnum caſum pepigit, vel in diuortium, vel in mortem, dicendum eſt, in eum caſum, in quem non pepigit, eſſe mulieri Actionem. Vnd thut nichts zur ſachen/ wenn dielleicht allhier wolte geſagt werden/ weil der eine fall in der Eheſtifftung iſt exprimieret/ daß M. von Wals dann erſt ſol ſuccedteren/ wenn alle jhre Bruͤder ohne leibeserben verſtorben/ ſo iſt darmit gnugſam angezeigt/ daß M. don W nicht ſol ad⸗ mittieret/ noch zugelaſſen werden/ wenn einer don den Bruͤdern ohne leibeserben mit todt abgehet/ diß /ſage ich/ thut nichts zur ſachen. Quæ enim omiſla ſunt in contractibus, non ſunt ſubin- telligenda, nec ſupplenda, etiamſi ex more& confuetudine fuerint. Bala. in rubri. CQ de reuo- candu gε, quæ in fraud. cræditor, col. 2. verſic& nora, quod Barlolus aicit. Anglus in llicet. col. I. C locari. Omifla enim in contractibus habentur pro omiſfſis. I. inter ſocerum. l. Bebius, de pactus dotali- bus. Sic omiſſum quoq; à ſtatuto, vel conſue- tudine, pro omiſſo habetur. penult. extra de Iureiurando. c. in noſtra. de iniuris. Balaus in l. ſi plures. col.q. verſriuxta prædicta formatur. Cde con- ditionibus inſertis. l. ſi mater.& de inſtitu.& ſub- ſiitu. Lariſumè Draquellus de vtrog retractu. g. 20. gloſ-Vnica. num. I.. Zu dem ſeind alle renuntiationes ſtricti lu- ris, vnnd werden nach dem Buchſtablichen inhalt vorſtanden/ vnd was der Buchſtabe nicht beſaget/ ſolches kan nicht ſupplieret/ erfuͤllet/ noch vorſtan⸗ den werden/ wie zunor weiter außgefuͤhret. In den gemeinen beſchriebenen Rechten aber werden die vollbuͤrtige Schweſter/ vnnd Bruͤder Kinder/ zu des abgeſtorbenen Bruders/ oder Va⸗ ter Bruders Erbſchafft zugleich vorſtattet/ wle zuuor gnugſam iſt erwieſen worden. Nau. z14. Vnd ob wol nicht ohne/ daß durch gedinge pactiones, onnd Vortraͤge koͤnne zuwege ge⸗ bracht/ vnd außgerichtet werden/ ſo durch gebreu⸗ che etwan wuͤrde eingefuͤhret. So iſt jedoch ſol⸗ ches alſo zuuerſtehen/ daß es zu zeiten Procediere/ zu zeiten auch nicht/ vnd ſonderlich Procedieret es aals dann Hnum dn: tam Noct k laus 1 inumn: Sah der an 1 Ker t“ andee tranlae 1 (llſcs i f uſſgeſi Ern Auth an à fon ae in Am h her do Co ſt. * 1 deß m reit d ich 11 zur nefe en n diel 3r werden/ mel der eine 4 g iſt Tprimieret/ daß Ma f ſol ſuccedteren/ wenn alle beserben derſtorben/ ſolſtti gt/ daß M. don W nihtt agelaſſen werden/ wennentx dne leibeserben mitt todt aigt at nichts zur ſachen. Quen Pner⸗cdi„ non lunt ſin ſupplenda, etiamſex mnt ucrint. Sald in mln Cdm Faud. greditor. col.. vefiom ir.Anglus in 1licet. lClun in contractibus habenuw ſacerum.l Sebius de jaiiig im quoq; 4 ſtatuto xelcir niflo habetur.« penul an noſfra. de iniunyu. Bdltul 1 iuxta rredicta formanu i ch . 1. Gmarer. C ae inſlin. 2 b Draqueduus de vms enntu! 7 .. 1 ſ arionesltil dalle renuntiationes nach dem Buchſtablihen fa was der Buchſtabt nich mmelh crui nht ühr et. Conſil lium O.. uartum. 4 alßdann nicht/ wann außtruͤcklich zu Rechte ber⸗ it de cadacis tollendin g At hoc non procedit ordnet/ daß vbar einem dinge keine pactiones, rranſactiones, noch Vortraͤge ſollen auffgerich⸗ tet werden/ wie dann ſolches vber kunff tige Erb⸗ ſchafft zu Rechte an vielen enden/ vnd orten/ wie b vben Kaͤrlich auß gefuͤhret/ derbotten. Et quod perconfuetudimem introduci poteſt, poteſt etiam per pactum introduci, quand oq; ſcilicet, fed non ſemper⸗ Etenim conſuetudo multò fortior eſt pacto, ſæpiuſq; valet,vbi pacturn ſubſiſtere non poteſt. Bald. in&. 7. 5 Flg. nal. in princ. 51 de feuap fuerir. ontro- hne zſiaturer dom.& denar. vefert, ‿ Héqaitur Deci- u“s conſ 22 7. col. 2. Ac ratio eſt in promtu, quia conſuetudo tacito totius populi conſenſu in- ducitur. l. ae quibus, Gibi Dade ll.& diuturno vſu populi. l. aiururno. eodem,& firmatur con- tradictorio aliquando iudicio l. um de conſue- rwainée. aet, Pactum autem eſt priuatorum tan- tum hominum conſenſus. l.. de paclls. l. 3. ge Palicira.& ideò non mirum, ſi plus roboris, 8 virium habeat conſuetudo, quàm pactum. So biel die Conſtitutionem Leonis Im- per. antrifft/ iſt war/ daß erwehnter loͤblicher Key yſer den! Pactum, quod dotali. Cuae paclus, onnd andere leges, ſo da improbieren die pactiones, en uſactiones, vnd Vortraͤge/ ſo bber kuͤnfftige Erbſchafft auffgerichtet werden/ abgeſchafft⸗ vnd auffgeſchoben hat. E rwehnte Conſtitu ztio Ieonis aber iſt nicht Aurhe ntica, wird auch im corpore luris nicht befunden/ ſondern t vor wenig Jahren erſt/ ne⸗ ben andern deſſelben Keyſers Conſtitutionen/ , heruorgebrarht/ Darumb ſiehet auff erwehnte Sontitution das geringſte nicht zugeben. b So dtelꝛ den! licer. Qdo paclts. anlanget/ redet derſelbe de militibus, onnd den jenigen/ ſo dem Kriege nachziehen/ die koͤnnen ſuper futura he- reditate Paeiſcieren. Illi ad diſcrimen prælij pergentes, obcommunem mortis fortunam, enr mperarori vebur vrar, rectè ſuper futura heredirate paciſcuntur, hoc modo, vt is, qui ex prælio cuaſerit,& ſuperuixerit, alterius in Fralie interfecti rebus„& bonis potiatur. Vnnd ſolches Priuilegium iſt den jenigen/ ſo in Kriegesle eufften ſich gebrauchen laſſen/ fauore wilitiæ, concedteret/ vnd gegeben worden. Et fauore militiæ pleraq, alia militibus conceſ- ſa,& indulrta ſunt, quæ non militibus dene- gantur. Verbi gratia, Nemo poteſt pro parte teſtatus, pro parte inteſtatus decedere, ea- rumque rerum naturaliter inter ſe pugna deſt, vr Ltus locqqairur i2 I. Tus noſirum. de reg. Iurus Erob hanc caufam lus accreſcendi eſtin- troductum quo portio deficiens, aut ab vno heredé rep zudiata alteri accrefcit. Oreaunsne. Cli. ae 48 ar..l'Triplici. de verborum'ſi geuhtatinn: tor. 47 in milite. Miles enim, vur lufliniauuws locpuilur, proparte teſtatus, pro parte inteſtatus dece- dit,& eius ſola voluntas in teſtando ſpecta- tur. S. non aurem vlig Laſtir. de hered. i52 7 Sir. l. Ss auobus. Ae reſtau. milir. Sic in teſtamento Pa- gani alicuius,& non militis, multæ omninò requiruntur ſolennitares; debent natnq; in teſtando adhiberi ſeptem teſtes, ijq; nomina- rim ad hoc rogari debeut„teſtes quoque de- bent ſe ſubſeribere,& ſuo annulo teſtamen- tum conſignare. Hæ ſolennitates omnes in teſtamento militis neceflariæ non ſunt. Er ſ quid miles in vagina ſua, aur clypeo, literis ſanguine ſuo rutilantibus adnorauerit, aut in puluere ſcripſerit gladio, ſub ipſo tempore, quo in prælio vitæ kortem derelinquit, huiufſ- modi voluntas ſtabilis eft. A. milires. C. ae te- Haaens miliius b Was derowegen inl licet,Ca para Ss von den 3 Kriegesleuten verordnet/ ſolches muß auff andere nicht tranfferteret/ noch gezogen werden/ wie ſolches auſſe auch in& l. lier. Qae paclis. Buch⸗ ſtablich cauieret/ vnd vorſehen iſt. Dann daſel bſe lauten die wort zum eingange alſo. Licer inter priuatos huiuſmodi ſcriptum, quo compræ- henditur, vti 1s, qui ſuperuixerit, alterius re- bus potiatur, ne donationis quidem morrtis cauſa geſtæ efft aciter 1 Pechem oſtendat gc. Vnnd ſo diele den 7 2. 1 cum u, C. de patu vnd. Ae Raeicommiſ G de nunaen an⸗ trifft/ wird in erwehnten legibus allein de fi- dceicommiſflaria hereditate gehandelt. Et de fideicommifſaria hereditaté paſciſci licet, non etiam deé alia, adhuc futura hereditate. Ratio differentiæ eſt ‚quia per pactum, quoc fir ſuper futura hereditate, fideicommiſſaria, remouetur improbabile votum captande mortis alterius, vr Imperar. ipſe ꝛraaidit in a. l. de R deicommiſſö. G de tranſactio. quodexemplis ita declarari poreſt. Teſtator inſtituir Titi- um heredem, eumque rogauit, vt, ſi ſine libe- ris decederet, hereditatem reſtitueret Sem- pronio. Hic fideicommiſlaria hereditas de. betur Sempronio, Titius metuens, ne con- ditio fideicommiſſi exiſteret, loc ely, ne dece- derer; ſine liberis, pactus eſt cum Sempro- nio, vt ſpem fideicommiſſ remitterer,& ac- ciperet centum. Hoc pactum de fdeicom- miflaria hereditate factum valet, quia per hoc pactum Sempronius, qui mortem Titij expectabat, votum captandæ mortis remiſit, 4. 1.1. C. de paclts. Rurſus fing gamuszteſtarorem duos ſuos filios heredes inſtiruiſle eofque rogaſſe, vt, qui primus decederet„alreri portionem ſuam hexeditaris telt 1 5 aSs Conſilium Iſti fratres mutuo conſenſu precariam ſuhiti- tutionem biremiſerunr. Hoc pactum fra- trum valet, eoq; tollitur improbabile votum captanda mortis alterius. a. l. cum proponas. G de pactts. Iterum finge, teſtator duos filios heredes inſtituit, eoſq; rogauit, vt, ſi alter eorum ſine liberis vitä excederet, alteri portionem here- ditatis reſtitueret. Hi fratres de fideicom- miſſo tranſegerunt, eaq; tranſactio rata eſt, quia tollit votum captandæ mortis. A. L de ſi- deicomimiſſo. G de tranſactio. De fideicommiſſaria igitur hereditate pactiones tolerantur, at ſuper alia hereditate non fidcicommiffaria pactio fieri nequit, quia pactum huiuſmodi inducit votum ca- ptandæ mortis alterius. b b Der 1. 2. de heredira. vel acti. vend. wird don den Rechtsgelahrten in viel wege außgelegt/ vnd ſtanden/ Vnd wird mit erwehntem lege gar nicht erwieſen/ daß die pacta ſuper futura hereditate krefftig ſein/ vnd zu rechte gelten ſolten. Et ex his verbis, maximè, ſi, iam delata impuberis hereditate, venierit hereditas, iſt keines weges zu inferteren/ noch zuſchlieſſen/ daß auch ehe/ vnd zuuor die hereditas impuberi deferieret wird/ pber des Vnmuͤndigen Erbſchafften pactiones, vnd Vortraͤge,ſollen/ koͤnnen/ oder moͤgen auff⸗ gerichtet/ vnd gemachet werden. Dictio enim MaXIME itàâ ibi accipienda eſt, non quaſi aliäs idem ſit, ſed quaſi aliaàs idem non ſit, & idem valet particula MàXIME in illo lo- co, quod vtiq;,& ſenſus hic eſt. Vendita hereditate, venit in venditio- nem illam etiam hereditas impuberis, ſi hoc actum ſit,& ſi iam delata fuerit hereditas. Et ità voculam, maximè, ibi,& in alijs multis locis luris accipiendam eſſe, tradidit Barna- bas Briflonius kib. 12. de V. S. Alids MAXIME ſignificat, alias idem eſſe, vt cùm Imperator dicit, bonam fidem in bonæ fidei iudiciſs maximeè deſiderari. 6f. C de reſcind. Vendit. hoc dicit, in omnibus contractibus,& bonæ fidei,& ſtricti Iuris deſiderari bonam fidem, ſed maximeè in illis contractibus, qui à bona fide denominantur. Wann auch der lex 7 quis ſeruum. de A. emri, recht wird angeſehen/ vnnd erwogen/ wird man ftnden/ daß mit erwehntem lege nicht kan darge⸗ than/ noch beygebracht werden/ daß dber kuͤnff⸗ tige Erbſchafft moͤgen Vortraͤge auffgerichtet/ dnd pactiones, onnd gedinge gemacht werden/ Vnnd damit ſolches deſto beſſer erſcheine/ erhelt ſich der fall/ dauon in all. h quus ſeruum, tractieret/ vnd gehandelt wird/ nachfolgender geſtalt. Titius hat einen Leibeigen Knecht/ welchen er Sempronio umb eine gewiſſe ſumme guͤlden verkaufft/ Nach geſchehenem dorka uff hat Titius nichts deſto weniger den verkaufftten Leibeigenen Knecht manumittieret/ vnd freyg⸗machet/ VUnd iſt bey den Roͤmern gebreuchlich 9 eweſen/ daß die jenigen/ die jhre Knechte auß der Dienſtbarkeit in die freyheit gebracht/ der freyczemachten Knech⸗ te/ wenn ſie ohne auffrichtung eines Teſia⸗ ments/ vnd ohne Erben verſtuͦ rben⸗ nachgelaſſe⸗ ne Guͤtter an ſich genommen haben. Nun wird in à l. ſi qaus ſeruum, geſagt/ daß I itius der Vor⸗ keuffer dem Keuffer/ weil er den derkaufften Leibeigen Knecht manumtatteret/ nicht allein ſol dberant worten/ dnd zuſtellen/ mas der Knecht zur zeit der geſchehenen verkeuffung gehabt/ ſondern ſol auch erwehntem Keuffer gnugſam cauieren/ daß er/ der Verkeuffer jhme/ dem Keuſſer alle das jenige wolle zuſtellen/ vnnd einantwortten⸗ was kuͤnfftig don des freygemachten Guͤttern an jhn fallen/ dund kommen wuͤrde. Atq; ita ven- ditor Titius emtori Sempronio ibi cauet non tàm de futura hereditate, quàm de intereſſe ipſius emtoris. Et Titius, manumiſſo feruo, quem antè vendiderat, tenetur emtori in o- mne id, quod eius intereſt. Et hoc xquiſſi- mum eſt, nec inde inferendum eſt, quòd pacta ſuper futura hereditate, incidenter,& acceſ- ſoriè facta, valeant. Etenim quamuis pacta ſuper hereditate futura incidenter,& acceſſorie fuerint facta: ramen non valent, quemadmodum poit Fulgoſi- um,& Arerinum Alciatus tradiait in l. fin. n.a7. 22 „,S. C. de pactis. Vaſquius de ſucte ſue.& vlr. volunr. lib. 2.§. 1If. requiſito 29.: num. 224. Et pro hac ſen- tentia facit textus in l. 2. Fiiuterdum. de vulgar- & pupill. ſabllit. vbi improbus eſſe aicitur, qui ſolici- fus est de lereditate viuentts. 45 Mit dem 7 3. pro ſocio. werden auch die pacta ſuper futura hereditate nicht erhalten/ In be⸗ trachtung/ daß der Ctus daſelbſt redet von den pactis, tranſactionibus, vnd gedingen/ ſo gene- raliter ſuper futura aliqua hereditate conci⸗ pieret/ vnd vorfaſſet werden/ dund koͤnnen jhrer zween/ oder mehr/ ſich wol mitemander dereini⸗ gen/ vorgleichen/ dnd vordingen/ daß dnter jnen/ als Socijs, ſolle gemein ſein/ auch jhre Erb⸗ ſchafft/ ſo jhnen kuͤnfftig anfallen moͤchte. Huiuſmodi pacta, quæ generaliter concipi- untur ſuper furura hereditate, neq; in alicu- ius certi hominis mortem diriguntur, valent. Et ità poteſt contrahi ſocietas, vt, ſiqua iuſta hereditas obuenerit, communis ſit A.1. 3. pro ſöcio. Aber die pacta futuræ hereditatis, ſo auff gewiſſe Perſonen/ wenn dieſelbe vorſter⸗ ben wuͤrden/ gerichtet werden/ ſeind gantz/ vnd gar nichtig/ krafftloß/ vnnd von keinen wirden/ quia huiuſmodi pactis inducitur votum cæ- ptandæ alterius mortis. 3 Was 6 Soſh kn 11 Dun a apodlin enhete ut: de ſpent enmn aAm tnbol in d re hett a Nos fit k mortenn a kauff im re na u hat u m ſolaen 90 ſiten he clät e Ner ſuu k ar net on des freggemachten Gittn 3 d kommen wuͤrde. Ai; tn imtori Sempronio dicurn . hereditate, quam de inta n. kt Tnius manuwiſſoſg ndiderat, tenetur emtotin d cius intereſt. Et hoc aa inde inferendum eſt qwdda hereditate, incidenter,&u lcant. Juamuis pacta ſuper hetin enter,& acceſſorie fuermth alent, qvemadmodum zufhxh Alciatus tradidit in! fuugt— Tuius de ſucreſſis. Guuu iro 29.uum. 23f. Et ptoiu de cxtus 4.2. ginterdun. Eu— 74 1 1. ℳ imrulus ediam uf Grare ursentu. 1 pre ſecis werden auch ere ditate nicht erhalen,) der Ctus daſelbſtrtde 7 aionibus, dnd gedingen/ futura aliqua heredttan Conſ ex! ſpem futuræ Actionu:. C de donatio. ex adutrſo eingefuͤhret/ iſt wenig zur ſachen erſprteßlich. Dann in a. l. nam hoo modo, wirdt tractieret/ vnd gehandelt don kuͤnfftiger Erbſchafft/ ſo ei⸗ nem bereit gefallen/ dnd angekommen/ Vber ſol⸗ che angefallene Erbſchafften koͤnnen wol tranſa- ctiones, pactiones, Vortraͤge/ onnd gedinge ge⸗ macht werden. Et quòd ibi agatur de heredi- tate iam delata,& quæ iam obuenit, verba hac, quaſi ſpes, oſtendunt. Et emtor, qui here- ditatem iam delatam emit, quaſi ſpem emit, quia ignorat, quid,& quantum ſit in heredi- tate. Aber dmb die Erbſchafften/ ſo einem noch aannfallen ſollen/ hat es in weitem eine andere ge⸗ legenheit/ ſuper huiuſmodi futuris heredita- tibus non rectè fiunt pactiones, aut tranſ- actiones, aut alij contractus. 4 So iel den!. ſem futura Actionis angehet/ kan einer ſpem/ oder die hoffnung vorkeuffen. Dann aus ſolcher derkeuffung erfolget nichts/ quod ſit contra bonos mores. Yt, qui piſces capere vult, captum piſcium vendere poteſt, x ſpei eſt emrio huiuſmodi. U. f. de cntrab. emriso. Aenn aber ex venditione ſpei etwas con- tra bonos mores erfolgen wuͤrde/ vt, ſi vende- rem hereditatem adhuc futuram, contra bo- nos mores facerem, quia ſperarem alterius mortem, alßdann kan ſpes futura nicht der⸗ kaufft werden. 8 Daß geſagt wird/ ein jeder habe gut fug/ vnd recht/ ſich deſſen zubegeben/ vnnd zuuerzeihen/ ſo jhme zu nut/ dortheil vnd gutem gerichtet/ ſolches hat alßdann ſeine gebuͤhrende maſſe/ wenn durch folchen Vorzicht/ nichts wieder Recht/ noch gute ſitten geſchicht/ Vnd kan ſolches auff die renun- ciation, oder dorzeihung/ ſo von kuͤnfftiger Erb⸗ ſchafft geſchehen/mit nichte gezogen/ noch gedeu⸗ tet werden. Renuntiatio quippe futuræ ad- huc hereditatis eſtcontra bonos mores, wie oben weiter außgefuͤhret. A ſſo wird mit dem l. quidam fllium. des. O. nicht dargethan/ daß vber kuͤnfftige Erbſchafft ſolten moͤgen Vortraͤge auffgerichtet werden/ Mynd iſt im weiten ein anders/ wenn ich mich mit einem bdber kuͤnfftige Erbſchafft vergleiche/ in gar weitem ein anders/ wenn ich ſage/ ſo du mei⸗ nen Sohn wuͤrdeſt enterben/ ſoltu mir tauſent Thaler geben. Wenn ich mich mit dir verglelche onnd vortrage/ daß du mich/ oder meinen Sohn zum Erben ſolleſt einſetzen/ ſo vergleiche/ dnnd dortrage ich mich dber kuͤnfftige Erbſchafft/ of⸗ fentlich/ onnd palam. Wenn ich aber ſage/ ſo du mich/ oder meinen Sohn/ wirſt von deiner Erbſchafft exheredieren/ oder außſchlieſſen/ ſo ilium Quartum. Was ex l. vam hoc modb, de heredit vend.& ſoltu mir tauſent Thale geben/ ſo korglelche/ vnd vortrage ich mich dber kuͤnffeige Erbſchafft heimlich. Hæc conuentio, ſi filium meum ex- heredaueris, tacite inducit hereditariam ſuc- 49 ceſſionem: Ar illa conuent io, ſi me vel fili- um meum non inſtitueris heredem, inducit hereditariam ſucceſſionem expreſſè,& ob id prior conuentio valet, poſterior non valet, ſecundum luris regulam. Nonnunquam concingit, vt quædam, nominatim expreſſa, officiant, quamuis omiſla tacitè intelligi po- tuiſſent, nec eſſent offutura. l. nonnanquam cantingir. de sonditio.& demonſtrar. I. ſi itd le- garum ſit. A. lag. I. l. exproſſä. de reg. Iur. l. aclus le- gitimi. in fine. ae reg. Iuris Cyc. Deinde etiam hæc conuentio, ſi me, vel filium meum exheredaueris, ideò valet, quia non tam videtur fieri ob id, vt quis ſuccedat, quàam, vt exheredationis notam effugiat. Exheredatio enim nota quædam eſt,& igno- mima. l. mulri non noræ. de liber.& poſtum. lcum te pietatis. C de inoſſicioſo retam. Anlangendt den s. fnal Inſlit. de legitime Euat. fucceß. auß welchem inferieret wird/ daß der Vater durch auffgertchtete Vortraͤge jhme hereditatem,& ſucceſſionem filij ſui eman- cipati reſeruteren/ vnnd dorbehalten koͤnne/ die⸗ mancipat, manumittere poteſt, quam ſi fi- duciam contraxerit. Fiducia autem nihil aliud eſt, quàm redhibendi, vel reuendendi lex, vendirioni appoſira; quod vt rectius in- telligatur, ſciendum eſt, quòd olim pater f- lium non poterat emancipare, niſi ter fili- net derſelbe auch wenig zu erhaltung der Opini- on, vnd meinung/ daß vber kuͤnfftige Erbſchaffte Vortraͤge koͤnnen gemachet werden. Proxima enim cauſa, quod pater filio emancipato ſuc- cedit, eſt manumiſſio; Remora, contracta fiducia;& pater non aliter filium, quem e- um vendidiſſet,& quidem ſeriò, vt Dio- tris poteſtatem recidebat, idemque fiebat, ſi rurſus venditus,& manumiſſus eſſet. poſt tertiam verò venditionem, ſecuta manumiſſione, filius patris poteſtate exibat, & ſui Iuris fiebat. Et hoc totum lege 12. tabular. cautum fuit his verbis, ſi pater fili- um ter venundauit, filius à patre liber eſto. Vipian. in fragm. tit. 1o.& hæc lex fuit ſcripta in quarta tabula, urore Halycarnæſſco. Quia verò lex 12. tabularum nimis erat dura, id- eò interpretatione prudentum ſic mollita eſt, vt triplici mancipat ione, hoc eſt, imagina- ria venditione,& manumiſſione neereede nte, . llius nyſ. Halicarnaſfæus autor eſt. Nam manu- miſſus filius ab emtore primo, tacitè in pa- — 50 Conſilium Quartum. filius è patris poteſtate exiret. Vlpia. intagm. nit. 10. Ac ſolebat pater, qui filium ſuum eman- cipare volebat,& idcircò ter vel ſeriò, vel imaginarie illum vendebat. venditioni hanc legem aſſcribere, vt filius, tert iò venditus, ſibi ab emtore reuenderetur, idq; ideò facie- bar, vt per manumiſſionem ipſe Iura legiti- mæ ſucceſſionis ſibi acquireret. Caius lib. J. Inſtit. iit. õ. Hic igitur filius à parente poſteà manu- miflus, dicebatur contracta fiducia manu- miſſus, atque ita intelligitur, proximam cau- ſam, quòd filio cmancipato pater ſuccedit, eſſe manumiſſionem, remotam eſlſe fiduciam contractam. Hodiè emancipationes ſemper contracta fiducia intelliguntur fieri.. fin. Cae emavcipar liberorum. 1 Vnd ob wol nicht ohne/ daß zuweilen durch pactiones, vnnd Vortraͤge koͤnne geſchehen/ was ſonſt in teſtamento geſchicht. Apactuam iuter here- dem de pactis. ſo wird jedoch ſolches nicht anders derſtanden/ dann wann im Teſtament/ vnd den auffgerichteten Vortraͤgen eine eben/ oder gleich⸗ meſſige ratio iſt. Secus eſt, ſi ſit ratio diuerſa; Vr, teſtator in teſtamento heredi poteſt re- mittere cautionem, quam legatorum nomi- ne præſtare legatarijs debebat, de qua in rit. at legator. Vvel fideicommiß-nomine caueatur. Hanc ipſam cautionem legatarius quoq; heredi remittere poteſt, atque ità hicnihil fit contra leges. Legatarius enim lus fibi iam comperens, hoc eſt, cautionem illam, quam heres ipſi præſtare debebat, remittit. At quando paciſcor de futura adhuc heredi- tate, pactio non valet. Teſtamentis datur hereditas rectè, quia in teſtamentis nihil fit contra bonos mores, quando quis heres inſtituitur. Heres etiam inſtitutus non captat mortem teſtatoris, quia plerumque ignorat, ſe heredem inſtitutum eſſe. At ſi pactio ſuper futura hereditate va- leret, fieret contra bonos mores; pacto etiam huiulmodi induceretur votum captandæ mortis alterius. Alſo daß weiter geſagt/ ein jeder habe macht mit dem ſeinen zuthun/ was er wil. Lin re manaata. GQmandari. daß iſt ſo weit wahr/ als wieder ver⸗ ordnung der Rechte nichts gethan/ vorgenom⸗ men/ noch gehandlet wird. Sic omnes liberta- tem habemus, Ao« eft, naturalem facultatem faciendi, quod libet, ità tamen, vt nihil con- tra lus faciamus vt ex definitione liberta- tis apparet. 5.. nſtit ae lure perſon. Hinc Iu- ra cogunt dominum, ſeruum ſuum vendere, ſi dominus ſeruo aburatur.§. n. Inffit. de Lr, qui ſui, Vel alieni Iuris ſunt, quamuis alias in- uitus nemo rem ſuam diſtrahere compella- tur. l. inuttum. C. de ontrab., emtione. Et quam- uis de rebus noſtris contra Ius aliquid cffica- citer diſponere non poſſimus: tamen ni- hilominus rerum noſtrarum moderarores ſu- mus,& arbitri. Ac lex magis eſt domina re- rum noſtrarum, quàm nos ſumus. Et elegan- ter Seneca inquit, Non eſt argumentum, ideò aliquid tuum non eſſe, quia vendere non potes, quia mutare in melius, aut deterius non potes. Tuum enim eſt, quod ſub lege certa tuum eſt. Der l. finalis. C. ae pactus, in welchem geſagt wird/ daß die pactiones, tranſactiones, vnd ge⸗ dinge/ don kuͤnfftiger Erbſchafft gelten/ wenn der jenige/ bber welches Erbſchafft erwehnte gedinge werden auffgerichtet/ ſeinen conſens darzu gie⸗ bet/ vnnd dabey biß an ſein ende beharret/ redet in illis terminis, wenn jhrer zween dber eines dritten Erbſchafft/ die vnzweiffelich an ſie fallen wird/ ſich vorgleichen vnnd dortragen/ wie ſie ſol⸗ che Erbſchaff vnter ſich theilen wollen/ Vnnd der dritte mit der geſchehenen vorgleichung friedlich iſt/ onnd darbey biß in die grube verharret. In dieſem falle wird die vorgleichung von kuͤnfftiger Erbſchafft/ als nicht vnzimlich geduldet. A. l. ſin. Cae pactis. Vnnd ſolches hat mit dem kegenwer⸗ tigen fall nichts zuſchaffen/ in betrachtung/ daß M. mit T. vnnd ſeinen Kindern bey Ph. leben ſich nicht derglichen/ wie ſie Ph. Erbſchafft thei⸗ len wolten/ daß auch Ph. in ſolche vergleichung nicht gewilliget/ atque ità caſus ſunt diſſimi- les,& à caſibus diſſimilibus,& ſeparatis, ſepa- ratam rationem habentibus, non rectè argui- tur. l. fin. ae calamniator. I. naturaliter S§. nibi! commune: de acquir poſ Grauet.-conſ-po*n.3. Gleicher geſtalt/ ob wol nicht ohne/ daß Eheleutte in der Eheſtifftung/ oder auch herna⸗ cher in ſtehender Ehe ſich vorgleichen koͤnnen/ alſo/ onnd derogeſtalt/ daß der dberbliebene des abgeſtorbenen Guͤtter behalten moͤge/ ſo erſcheinet gleichwol leichtlich/ ohne weitleufftige erinne⸗ rung/ daß ſolcher fall mit kegenwertigen fellen faſt kelne gleichheit hat. Dann die Eheleutte paciſcie⸗ ren/ dnnd dergleichen ſich dber jhrer ſelbſt eigenen Güttern: In vnſerm kegenwertigen fall aber/ wenn M. von W. der Bruͤderlichen Erbſchafft renunttieret haben ſolte/ hette ſie ſich dorglichen/ vnd vortragen mit jhrem Vatern vber den Guͤt⸗ tern/ ſo ſie M. nicht gehabt/ die auch Pß. zu dero zeit noch nicht zugeſtanden/ dnnd darumb iſt die dergleichung nichtig. Daß geſagt /die pactiones, dnd Vortraͤge/ o bey den Eheſtifftungẽ auffgerichtet werden/ ſollen ſteiffer/ vñ feſter/ dañ andere Vortraͤge obſeruteret vnd tsappe untate tt Eerin! b wudei muuu i: poluntia a ſenlurn a Kadorte ii ltm r d (a t beanua n. nec a in leon mann ur den m zen in R tut n Ls an ſal Ilti nr ol wentie lick den a en jonem E (i fd duniae eſ wenn jhrer zwe afft/ die mnmaßfähenet leichen dnnd dortragen/ weeſ enter ſich theilen wollen/ Am geſchehenen dorgleichung fit en diß in die grube derhang ird die dorgleichung on kufn s mecht dnztmüch geduhet innd ſolches hat mit dem xnn zuſchaffen/ in betrache ind ſeinen Kindern dey pf t chen/ wie ſie Ph. Eriſchit F auch Ph. in ſolche vatt t/atque ità caſus ſuniik as dichmilibus,& ſeparttif em habentibus, noneder Aamntgror. L. varsralte!“ 4 e.Crauetunſouas eſtalt/ oh wol mct in a Eheſt fftung/ der auhj er Eße ſich darglacha ie ggeſtalt/ daß der dhenzitn Gͤtter behalten masr/dafte lich/ ohne weitleuffti 3 r fall mit kegenwertigen 3 Conſilium Quartum. 51 ond gehalten werden/ ſolches iſt von den Vor⸗ traͤgen zuuorſtehen/ ſo nicht wieder Recht/ Aber die Vortraͤge/ ſo wieder Recht/ koͤnnen darumb nicht kraͤfftig ſein/ daß ſie bey den Eheſtifftungen auffgerichtet. Was denn weiter von den Eheſtifftungen iſt eingefuͤhret worden/ daß dieſelben in vim vltimæ voluntatis erhalten werden/ wenn ſie nicht koͤn⸗ nen beſtehen in vim contractus,/ſolches bedarff keiner ſonderlichen wiederlegung. Dann die Ehe⸗ ſtifftungen ſeind keine vltimæ voluntates/ gehoͤ⸗ ren auch mit nichte ad vlt imas voluntates, ſon⸗ dern adcontractus inter viuos, vt oſtendit zĩ- ꝛus titulus de pactis conuentis tam ſuper dote, quam donarione propter nuptias in&l. fin. Cde pactis. Ple- rumq; etiam inſtrumentis dotalibus fit diſpo- ſit io ſuper rebus particular ibus, nec adimitur teſtamenti factio. Ergo fequitur pacta dotalia ſpeciem vlti- mævoluntatis non eſſe, quod etiam ex eo ſa- tis apparet, quòd vltima voluntas à ſola vo- luntate teſtatoris dependet,& ambulatoria eſt, ac reuocabilis vſq; ad mortem Leꝰm hücſta- rus. de donarion. inrer vir& vxorl. 3. 4. de adi- mendis legatis. Sed pacta dotalia dependent à voluntate vtriuſque contrahentium, nec diſ- ſenſu vnius reuocantur. Deniq; quando pa- cta dotalia fiunt, non id agunt paciſcentes, vt vItimam voluntatem conſtituant. Quům itaq; actus contrahentium non de- beamus interpretari vltra eorum intentio- nem. I. non omnis. ſi certum petetur, neceſſariò ſequitur, pacta dotalia non eſſe ſpeciem vlti- mæ voluntatis. Vnnd ſolches wird auch don den Churfuͤrſtlichen Saͤchſiſchen Gelahrten be⸗ zeuget in des Churfuͤrſten von Sachſen Conſti- tut ionibus. kib.z. conſiitur. 43. Daß aber die Eheſtifftung zu zeiten in vim Vltimæ voluntatis conſeruieret/ vnnd erhalten werden/ ſolches geſchicht allein den contrahieren⸗ den Eheleuten zum beſten/ in dem falle/ wenn jhnen den Eheleuten in der Eheſtifftung die Erb⸗ ſchafft auff den todesfall/ wenn keine Kinder vor⸗ handen/ der ſchrieben wird/ Wie ſolches die Chur⸗ fuͤrſtliche zuuor eingefuͤhrte Conſtirutio Buch⸗ ſtablich beſaget/ Vnd VVeſenbec ius bezeuget in paratitlus, in tit. de pactis doralibus. Pacta, inquit, in quibus agitur de futura ſucceſſione mariti, & coniugis ſapiunt vltimam voluntatem, Vnd kan der wegen ſolches auff den fall der Ehe⸗ ſtifftung/ daruͤber jtzo gehandelt wird/ nicht gezo⸗ gen werden. b Et cùm in fauorem coniugum contra lu- ris communis diſpoſitionem hoc receptum ſit, vt pacta dotalia, facta inter coniuges, in vim vltimæ voluntatis conſeruentur, ſi in vim contractus conſeruari nequeant, ſequitur, ad alia pacta, quæ ipſos coniuges non reſpiciunt, hoc minimèé eſſe porrigendum. Quod enim contra ius commune eſt, idem ſimul quoque ſtricti Iuris eſt, reſte Barrolo in repetitione l. Cæſar. col. C. venſcſecundò quæro C. de publica.& vecti gal. Baldus in l. non ſine, col. vlr. verſ. ſedin contrar. G ae bonis, quæ liberis. Et quæ luris ſtricti ſunt, ſtricte ſunt intelligenda, nec ijs quicquam addendum, vel detrahendum eſt, wie dden welter außgefuͤhret. So iſt letzlich in der Eheſtifftung kein fidei- commiſſum introducieret/ wie die wort der Ehe⸗ ſtifftung an jhnen ſelbſt gnugſam bezeugen/ in be⸗ trachtung/ daß die Eheſtifftung klaͤrlich beſaget/ daß M. von W. dnnd M. von R. vnbenommen ſein ſol/ was jhnen von einigen ſeitfaͤllen anſter⸗ ben/ oder anfallen moͤchte. Ecce allhier wird expreſſè geſagt/ daß M. von W. jhren Bruͤdern ſol ſuccedieren/ Vnnd darumb iſt ein vnbeſtendig vorgeben/ was zuuor de fideicommiſſo eingefuͤhret/ Et contraria hæc eſſent, M. von W. ſol jhren Bruͤdern ſuc⸗ cedieren/ dnd wenn ein Bruder ohne Leibeserben verſtirbet/ ſol er zu jederzeit den andern Bruͤdern ſeine Guͤtter zu reſtituieren ſchuͤldig ſein. Hæc, inquam, ſunt contraria, quæ ſimul ſtare non poſſunt. l. ſi Titius. de condir. inſtir. l. ſcripruræ. C de fiae inſtrument. l. 1. C. de furtts, vbi allegans contraria non auditur.«ſolicitudinem. de appel- laribnib.l. vli repugnantia.de reg. Iuris. Nam& DEVS hoc folo priuatur, quòd duo contraria vno,& eodem tempore poſſent in eodem ſubiecto concurrere.. ſi Paulus, vbi nora. 32· quaſt. J. reſgondit Anglus conſ. 20. incipi- enrte. A. Co B. ontraxerunt. in o. colum quem referr, & ſequitur Alexander conſerr num.. inf. Vnd diß ſo diel die erſte Frage betrifft. Secunda Quæſtio. ☛ O biel die ander Frage betrifft/ ob ſich wol anſehen leſt/ daß A. ſo wol alß M. .O᷑̃ ond T. Soͤhne vnd Toͤchter zu Ph. ver⸗ laſſenen Erbſchafft einen zutrit haben koͤnte/ dar⸗ umb daß A. in demſelben Gradt Ph. verwant/ alß M. ond T. Kinder in remotiori gradu befun⸗ den werden. Et quorum æqualis eſt ſanctitas, eorum& feſtiuitas celebretur æqualis. ſcire deber. ⁊0. aiſtinct& vbi paritas eſt, vnus non de- bet alium excludere, vel impedire. l. cum qui- dam. S. z. de acquir heredit. ſed æqualitas, quæ amicitiæ parens,& nutrix eſt, Yraquell de Jure primogenior quaſt. 2.Q. inter partes eſt ſeruan- da, cùm debeant eſſe pares in natura pari. Bald. in authent. ex teſtamento.nni. Qae collatio. Et vbi 2 par eſt 5² Conſilium Quartum. par eſt ratio æquitatis, idem lus debet ſtatui. Halaus inl. bumauilauws. n. 17. C. de impub.& alijs ſubſtit.& æquitas in paribus cauſis paria lura deſiderat, vnico. de allodqhs. in Uſibus feudorum. Et cùm valalli ſunt pares, vnus non poteſt ali- um excludere. Gaæde couſ. 2. milu fol.2 1. Auch ſonſt vorſehens Rechtens iſt/ quõd frater ex vtroq; parente coniunctus excludit fratrem ex altero tautùm parente coniunctum, ſed frater conſanguineus ad fucceſſionem defun- cti fratriss ſine liberis decedentis, cum fra- tribus vtring; coniunctis admittitur. a. vnico. S. us Verd deficlezsribus,& ibi Baldus n. I. Lauden- fis n. Ir. Alwarortus nam. 7. Præpoſitus eod. n. verſ. quæio circd Mhtam gloſam. de ſucceßß. fratrum. Lau- denſ. inc Vnico. g.& quia Vidimus. de perſonws. n. de hus, qui féud. Aare poſſunt. Franciſcinus Car tius in z. parte rractatus feud in ult. membro. verſ. Sexro quærd. de uotabili quaſtione. Eerrarienſ. pra- ekicus iu forma libelli ad reuocationem feual, ſuper verbus, nec ſuperſtiribus. n. Io. Alexand. conſ.. aum. , n. Volumiue. Schurſf. in z. Cent. onſ.C. Et hanc lententiam Aſſeſſores Cameræ I1mperi- alis probarunt. Anar. Geil libz. practic, obſeruat. 232. Soiiſt jedoch dieſem einwenden engeachtet zu concludieren/ dnd zuſchlieſſen/ das M. vnnd T. Kinder allein zu Ph. Erbſchafft berechtiget/ vnnd A. gantz/ dnd gar daruon außgeſchloſſen ſey/ vnnd keines weges zu Ph. Erbſchafft koͤnne kommen. Ità enim textus eſt expreſſus,& ad literam in Nauel.Ig. Ibi Iinper. Iuſtinianus inquit, ſi defunctus neq; aſcendentes, neque deſcen- dentes reliquerit, primos ad herediratem vocamus fratres,& ſorores, qui eodem pa- tre, cademq; matre prognati ſunt, conſimili- ter quoq; fratrum filios: His verò non ſubſi- ſtentibus, ſecundo loco illos fratres ad here- ditatem vocamus, qui ex vno parente de- functum contingunt, vel per patrem ſolum, vel per matrem. Ecce hic Iuſtinianus apertifli- mis verbis ſcribit, quòd fratres ex vno tan- tum parente coniuncti non debeant admitti cum fratribus, vel ſororibus coniunctis ex v- troq; parente, eorumq; liberis, ſed tunc de- mum debeant ſuccedere, cùm fratres ex vtro- que parente coniuncti, vel eorum liberi non extant. b 3 M. aber gehoͤret dem abgeſtorbenen Ph. zu von Vater/ dnd Mutter/ Im gleichen iſt T. des Ph. vollbuͤrtiger Bruder geweſen/ vnnd darumb werden M. nd T. Kinder in der ſucceſſion, A. ſo allein des Ph. halb/ oder Stiffbruder iſt/ præfe⸗ rieret/ vnd vorgezogen. Vnd liget nichts im wege/ daß A. in eo- dem gradu mit M. befunden wird/ auch T. Kin⸗ der in einem gradu vbertrifft. Dann es muß nicht allein der Grad in acht genommen werden/ ſondern zugleich auch diß/ ob neben dem gradu eine vrſach ſey/ warumb die/ ſo imgleichen Grad/ zugleich nicht koͤnnen ſuccedie⸗ ren. Die vrſach aber iſt allhier gantz ſcheinbarlich. Dann M. iſt von Vater/ ond Mutter Ph. ver⸗ wandt/ A. aber vom Vater allein/ vnnd nicht zu⸗ gleich von der Mutter. Et cuͤm duo vincula for- tius ligenr, wie zuuor bey der erſten frage weiter außgefuͤhret/ ſo wird M. vnangeſehen/ daß A. in eodem gradu, A. Pra fexieret. 8 Auch tretten T. Kinder in jhres Vatern ſtett. Dann alſo ſagt der Keyſer luſtinian: Si defuncto fratres ſuperſint,& alterius fra- tris, ſororiſuè præmortuorum fili], vocabun- tur hi ad hereditatem cum patruis,& auuncu- lis, amitis,& materteris ſuis,& quotcunq; tandem fuerint, tam magnam ex hereditate portionem capient, quantam percepturus fu- iſſet pater eorum, ſi vixiſſet. Nou. 11. Vnnd ſeind darumb T. Kinder nicht in remotiori gra- du, ſondern eben in dem gradu, in quo pater ipſorum fuit, Iure repræſentationis, Vnnd well erwehnte Kinder Ph. von Vater/ dnd Mut⸗ retur, ſi ſuperfuiſſet. Vnd was geſagt/ de fratre conſanguineo, daß derſelbe cum fratribus vtrimq; coniunctis ad defuncti fratris hereditatem admittteret wird/ ſolches hat allein in feudalibus bonis, vnd lehenguͤttern/ vnd mit nichten in bonis allodiali- bus, vnd Erbguͤttern raum/ vnd ſtadt. Vnd diß ſo viel die ander Frage betrifft. b Je dritte Frage belangendt/ wird das Ncrimen, ſo ein Procurator, oder Aduo- ‿ begehet/ crimen præuaricationis genandt. Sic enim lureconſultus inquit, præuarica- tor eſt quaſi varicator, qui diuerſam par- tem adiuuat, prodita cauſa ſua, quod no- men Labeo à varia certatione tractum ait. Nam “ M. dnangeſet, get 1.. hange Pre ferieret. Rha ui magnamex h n quantam perc um, ſi vixiſſet. N. Ninder nicht in remotior Len in dem 9 n na n m gradu, n quog 4 e tehs lentationis„A inder Ph. don Vater/undh d werden ſie A. ſo dem Ph n wegen zugehoͤret/ borge aculum tortiusligat, Um in zweiffel ſeye/ iſtſolches u t12d. Neu 114. mit nachſaln de conſequens elt, ſt, In trater, cuius fllij ſuperm entem defunctæ petſosas qui verò ſuperſunt fruam at„aut matrem hunccaran. atur huiuſmodi fllij pansr s,materteris, etſi tertogn ereci eptur n7. denr eht, nodum& pater corum y aiſſet. eſagt/ de fratre conſangu nfratribus vtrimq; conins atris hereditatem amita allein in feudalibus donb d mit nichten in bonis Ibt etern raum/ dndſtadt. n Fragebetrifft. ia Quxæſtoo Nam qui præuaricatur, ex vtraq; parte conſi- ſtit, quinimò ex altera. I. 1. de prawaricario. Vnd in erwehntem lege wird zugleich ferner ge⸗ ſagt/ daß ein Aduocarus nicht propriè, vnnd ei⸗ gentlich præuaricator genandt werde/ vnnd daß derwegen der Aduocatus mit willkuͤhrlicher ſtraffe zubelegen. Ita enim ICtus inquit, Aduocatus non propriè præuaricator dicitur. Quid ergo de illo fiet, ſiue priuato, ſiue publico iudicio præ- Conſilium Quintum. 53 uaric atus ſit, oc eſt, prodiderit cauſam ſuam? Hic extra ordinem puniri ſolet. Vnnd diß ſo viel die letzte Frage betrifft. Et itä ego Iohannes Borcholten ſentio, in propoſitâ facti ſpecie Iuris eſſe, nihil ta- men aliorum rectius ſentientium iudicio de- traho, in cuius fidem manu propriâ me ſub- ſcripſi. erhalten. . Der fall thut ſich alſo Anno 1481. herrn N. (S. vnd ſeinen Kindern B.hat Biſchoff Ch. Anno 1 5 15. E. M. N. vnd C. ſeligen Tochter E. genandt/ dann Ca. vnd El. zuuor verſtorben mit gedachtem zehenden nochmals belehenet/ vnd iſt folgendts N. mit Tode verfahren/ vnb hat ſeine Schweſter E. vnd R. vnd der verſtorbenen Schweſter Ca. Tochter E. genandt nach jhme verlaſſen. Nach N.iſt E. geſtorben/ vnd hat verlaſſen jhre Schweſter M. zwo leibliche Toͤchter A. ſo von Herrn H. W. vnd B. ſo von Herrn L. von D. geboren/ vnd dann jrer zuuor verſtorbenen Schweſter tochter E. geheiſſen. Nach E. Herrn N. S. Toch⸗ ter iſt in Gott dem Herrn auchentſchlaf⸗ fen E. der Ca. Tochter/ vnd hat einen Sohn J. R. genandt gelaſſen/ vnd jhrer Iſchoff B. zu B. hat beyderley Geſchlechtes Mutter ſchweſter M. vnd dann jhrer Mutter verſtorbenen ſchweſter E. Toͤch⸗ tere A. vnd B. Hernacher iſt J. R. auch geſtorben/ vnd hat ſeiner Großmutter Schweſter M. vnd ſeiner Großmutter verſtorbenen Schweſtern E. zwo Toͤch⸗ ter A. vnd B. vorlaſſen. Nach J. R. iſt A. W. der E. Toch⸗ 5 ter geſtorben/ vnd hat einen Sohn Herr . von O. vnnd etzliche Toͤchter Herrn L. Schweſtern vorlaſſen. Nach A. W. iſt RN. S. mit tode ff verfallen/ vnnd hat jhrer Schweſter tochter B. vnd dann jhrer ſchweſter toch⸗ ter Kinder/ als Herrn L. von D. mit ſei⸗ nen ſchweſtern/ nach jhr verlaſſen. B. vnd jhrer ſchweſter Kinder haben herna⸗ cher innerhalb 30. Jahren bey dem Her⸗ ren Biſchoffe keine belehenung geſucht/ ſondern den zehenden/ als jhr Erbgut ge⸗ brauchet/ vnd hat B. von dem zehenden dreytheil vor ſich behalten/ vnd jhrer ver⸗· ſtorbenen ſchweſtern Kindern ein theil daruon zugeſtellet/ da jedoch der zehende niemals von einander geſetzet/ noch ge⸗ theilet worden. Vnnd nach B. tode/ als der Herr Biſchoff/ vnnd ein Ehrwir⸗ diges Thumbcapittel innen worden/ daß die Lehen in vielen Jahren/ wie beruͤh⸗ ret/ nicht geſucht/ hat Hochgemelter Herr Biſchoff/ vnnd S. G. Ehrwirdiges Thumbeapittel den zehenden/ als ein F 3 vorfallen 54 Conſilium Quintum. vorfallen Gut/ an ſich nehmen wollen/ welches jedoch auff inſtendiges/ vnd viel⸗ feltiges anhalten Herrn L. von D. endt⸗ lich vorblieben/ der ſo viel zu wege ge⸗ bracht/ daß der Herr Biſchoff jhnen/ vnd ſeine zwo ſchweſtern mit vnnd zu behuff B. L. vnnd derſelben leibeserben/ ſo von B. von D. entſproſſen/ mit er⸗ wehntem zehenden wiederumb belehe⸗ net/ Inmaſſen denſelben jhr Elter Va⸗ ter/ Herr N. S. vnnd ſeine Soͤhne/ vnnd Toͤchter denſelben zu lehen getra⸗ en. 9 Weil dann muim B. L. freunde/ von erwehntem zehenden ſich drey theil an⸗ maſſen/ vnd aber Herr L. von O. ſampt ſeinen ſchweſtern mit B. L. im gleichen Gradt iſt/ er Herr L. auch die vorwirck⸗ te/ vnnd vorfallene lehen/ wiederumb zu wege gebracht hat/ So wird gefraget/ ob Herr L. von D. vnd ſeine ſchweſtern mit dem vierden theil des zehenden ſich muͤſſen erſettigen laſſen/ oder aber/ vb nicht viel mehr Herrn L. von D. vnd ſei⸗ nen ſchweſtern die helffte vom obberuͤhr⸗ ten zehenden gebuͤhre/ vnnd zuſtehe/ vnd die ander helffte allein B. L. Rationes dubitandi. ☛ Vff dieſe Fragen ſcheinet anfeng⸗ ANz lich zuſagen/ daß der zehende zwi⸗ S ſchen B. L. vnnd Herrn 4L. von D. S ond ſeinen Schweſtern zugleichen *Itheilen/ oder zum wenigſten in zwey theil ſol/ vnd muͤſſe geteilet werden. DOann Herr L. von D. ſampt ſeinen Schwe⸗ ſtern iſt mit B. L. im gleichen Gradt. Et quan- do multi eiuſdem gradus inueniuntur, heredi- tas inter ipſos pro perſonarum numero diui- ditur. Ità luſtinlanus autor eſt zn Nou. I14. Et quamuis hæc luſtin: diſpoſitio de bonis allodialibus loquatur, non de feudalibus, ta- men quod in allodialibus bonis hoc caſu ſan- citum eſt, ad res quoq; feudales eſt trahen- dum, per regulam, traditam in vnico. S. ſtrenu- us, de ſeudii cognitione, in vſilus feudor Strenuus, enqui: autor capittis ibi, Iuriſperitus, ſicut i ca- ſus emerſerit, qui conſuetudine feudi non ſit compræhenſus, abſq; calumnia vti pote- rit lege ſcripta. Vnnd wuͤrde eine dnbilligkett ſein/ wenn von den zehenden B. L. drey theil/ vnnd Herr . von D. mit ſeinen Schweſtern allein ein then/ nehmen ſolte/ cuͤm tamen lura dicant, quòd i lorum, quorum æqualis eſt ſanctitas,& feſti- uitas debcat haberi æqualis.« ſcure deber. 70. aiſtinctione. Henning. Gæde onſe,bi, ad Luiaſmo- at prapofitum d. regulam applicat. Hinwieder aber wirdt eine gleichheit/ vnnd æqualitet eingefuͤhret/ wenn der zehende zu glei⸗ chen theilen/ oder zum wentgſien in zwey theil getheilet/ vnnd das eine theil B. L. das ander theil Herrn(. von D. mit ſeinen Schweſtern zu⸗ geſtellet wird. Et æqualitatis ratione multa fiunt, quæ aliàs non tierent. l. quæſtrum. g. ſed& ipſe. de funds inftructo&a quem text. dtcit notabi- lem Franc. Aret. in l. qui filiabus. in princ. col. vlt. ae legat. I. ex coque intert, quod verbum am- biguum recipiet interpretationem, quam ali- as non reciperet, vt inæqualitas vitetur. Draquell prolixè de Iure primogenior. q. 4. num. 3. cum ſeqq. Aequalitas enim amicitia eſt. Plaro in õ. de l. Ariſto. lib. g. Erhicic. S. hoc eſt, vbi eſt æ- qualitas, ibi quoque amicitia eſt. Aequali- tas namq; amicitiæ parens,& altrix eſt; Con- tra, inæqualitas eſt diſcordiarum,& bello- rum mater. Tyraquel. ae lure primogen. quæſf. †. nam..„5. Vnd die billigkelt ſol man allezelt dor Au⸗ gen haben. Viri enim boni æquiratem de- bent ſpectarc. Alexand. conſ 3·. 7. lib. I. O conſ. 17. num. 7. lib. 6. quod& reſponait Crauettæ conſ. 1go. n. S. dum po,t Palaum conſ. 2TI. ilud malum. lib. 2. inquit, æquitatem ſpectandam eſſe, cùm ſit thyrtaca contra venenum. Gokaali. conſ. Ja. n. 10. Menoch-de arbitr. iudio quaſiio. lib.. quaſt. 12. u. 77. G 17.“ Darumb folget/ daß B. L. freunde vnrecht thun/ daß ſie von dem zehenden ſich drey theil an⸗ maſſen/ vnnd Herrn 4L. vnnd ſeinen Schweſtern nur das vierde theil daruon folgen laſſen wollen. Sonderlich/ well Herr L. von D. beim Herrn Biſchoffe ſo viel zu wege dracht/ daß Hochermelter Herr Biſchoff jhnen ſemptlich die vorfallene Guͤtter wiederumb verlehenet hat/ vnd wenn Herr C. von D. vnd B. L. freunde zu dero zeit/ wie der Herr Btſchoff die dorfallene Guͤtter an ſich nehmen hat wollen/ gefraget weren wor⸗ den/ ob nicht die Guͤtter zu gleichen theilen/ oder zum wenigſten in zwey theil getheilet werden ſol⸗ ten/ wuͤrden zweiffels ohne ſo wol B. L. freunde/ als Herr C. von D. dahtn ſich erkleret haben⸗ wenn die belehenung vom Herrn Biſchoffe erfol⸗ gen moͤchte/ daß ſie erwehnte Guͤtter in zwey theil theilen/ vnd ſich alſo freundlich vergleichen wol⸗ ten/ In betrachtung/ daß ſonſt Herr L. von D. wenn er gewuſt/ daß er nur ein thell mit ſeinen Schweſtern daruon haben ſolte/ſolches nicht hoch geachtet anubſin 4 rmſae ättern n eawih ig. a delldietn Efrwi ne! iitam un heing in d en demn d feud 1 Gen d du Kln 1 dit t Kum e tm J 4 er' den, nn 9 feerna n ken 5 1 ſache ae kan, d anden ſc don a. t ent. Oque ntert, quod rerbu 6 3 1 ct Interpretati eret onem quane de"t inxqualitas yid 1 e mare primogexiu 9 4un 1 taschim amicitia clt. à 66, Erbic.c.„. Hor eſt, ydith litie parens,& altrixtihʒoä as eſt diſcordiarum,&bl raquel de Iure Primogea. as lligkett ſol man allezettn„h i cnim boni zquiratent Alexand. canſ3.a. 1lao 1. qued& ESendit Cruru Saldum cenſ. rr. ilua mml atem ſpectandam eſſe, cui a venenum. GMAad. n m. iudis quafiio.ſub. uka ſget/ daß B. L. fremnde in dem zehenden ſich d ſld derrn L. dnnd ſeinen chut all daruon ſolgenlaſſen raln well Herr L. do 32 at wollen/ geſt Guͤtter zu gl ſ b weythelg(fn 1 1 7 * ſtern zum wenigſt geachtet/ ſich auch dmd erlangung der belehenung nicht ſehr wuͤrde bemuͤhet haben. Nun aber ſagen die Rechte onnd wollen/ quòd ſemper proexpreſſo habeatur, quod ve- riſimile eſt, contrahentes expreſſuros fuiſſe, ſi de eo interrogati eſſent. gl. inl. tale pactum . vVlr. in fine. de pacti,& aa boc aicit, ſingularem rxrtum illum Baldus in l. cum acutiſtimi. colit. Cæ de Naeicom. Ein car. de daobus fiatribus A capit: inueſt. Adboc quog; illum texrum expenait Signo. conſ. 3. haruto ciutratis Mediolani. col. 2.& cunſ.J. cum in- rer Gabrielem. in fine, Balaus, Angelus,& recentio- res in a. l. ale pactum.& ibi Baldus dicit, gl.illam multuͤm eſſe notandam, camque obrigere non ſolum in diſpoſitionibus legum, ſed eri- am ſtatutorum, reſcriptorum,& contractu- um, quod dictum ſequitur Barbat. cuſil. z. Maguus ſoripror pfalmiſta. col. 32. lib. 3. Antonius Gal riel. Romia. lib. ũ. commun. contl. tit. de reg. Iuris, “ S D 4 rum* ſ theinet auch b dieſer brſa chen hal⸗ F ber zu ſagen/ daß B. L. freunde von den lehen⸗ guͤttern Herrn L. von D. vnd ſeinen Sehweſtern uin wentgſten die helffte foigen zu laſſen pflich⸗ Auch in betrachtung/ daß die lehenguͤtter/ weil dieſelbe dem Herrn Biſchoffe/ vnnd S. G. Ehrwirdigen Thumbeapittell propter non pe- titam intra plurimos annos inueſtituram heimgefallen/ vnd der Herr Biſchoff die Parthei⸗ en de nouo darmit belehenet/ nunmehr keine feuda antiqua, ſondern feuda noua ſein. Et quando duo, plureſuè de nouo feudum ali- quod acquirunt, extra omnem dubitationem feudum illudinter acquirentes ex æquo diui- ditur, niſi aliud in ipſa acquiſi tione feudi di- ctum,& expreſſum fuerit, kuͤrtze halben zu den „ gemelnen Rechten gezogen. DOb nun wol auß deſe anieaüihen Rechtsgruͤnden koͤnte/ vnnd moͤchte geſagt wer⸗ den/ daß Herrn L. von D. dnnd ſeinen Schwe⸗ ſien die haffte von den gedach⸗ ten lehenguͤttern gebuͤhrete⸗ Jedoch wenn die 2* ſache et was tieffer/ vnnd reiffer erwogen wird⸗ kan/ onnd mag mit beſtande der Rechte nicht aanders geſchloſſen werden/ dann daß Herr L. von D. mit ſeinen Schweſtern mit dem dier⸗ den theil der lehenguͤtter zu frieden ſein muͤſſe. Dann klares helles vorſehens Rechtens/ daß ein lehenman/ der ſeine lehen in gebuͤhrli⸗ cher zeit von ſeinem lehenherrn nicht empfen⸗ get/ ſeine lehene dero geſtalt vorwircket/ daß der lehenherr dieſelbe an ſich zunehmen/ wol befu⸗ Feudum enim propter non petitam iu- ſoo tempore inueſtituram ad dominum deuol- itur, ſiue antiquum fuerit feudum, ſiue no- Im glei 55 uum w. Vnico. S. prætered 7 quus infeudarus. de pro- libita feudi alienar. per Friaer.& banc ſenlentiam ſécutus eit Balaus in cvnico. n.2. verf& porcſi poni exemplum, ſi vaſallus feudo prluctur, cui doſeratur. Paulus de Caſtro in l. adopriuum. S. patronum. Ae in lus Vocundo. Alexana conſ. 10. num. J. lib. 3. Bartbo- lomaus Socinus conſ. 6⁶. n. IF. verſ, quinto con] rma- rur iſta concluſio. in 3. volum. lobi. Raynaadi in& lmperialem, Siprætered ſi quus infeudatus. uum. 29. circa finem.de prohib feuai alienat. per Æriaer. Iaco- binus de feæuais. ſup. Verbu. qui quidem inueſtiti præ- Hhiterunt iuramentum. n. A6. ibi circa fnem refert. Thaurini ſecundum hanc opinionem longo tempore fuiſſe iudicatum,& hæc eſt denique commuais opinio, Relaud. A alle conſ. ½ν. 12- cirta fin. in 2-Volum.& conſ. z0. n. G.in 3.Ʒolum. Et licet alij diſtinguant inter feudum nouum,& antiquum,& nouum ad dominum, antiquum ad filios,& agnatos vaſalli tranſire velint. Aluarot. in c. vnido. num. Ir.& ili Præpoſstus n. I7. quo tempore miles.& inc, vnico. S. fin. in 20. con. duſ. quæ fuit prima cauſa beneſici amittenai, Bar. TIholo. Socinus conſ. 66. n. 14. in 3. veolum. Roland. 4 Valle enſior nsr in. 2 volum. tamen prior opi- nio communiter eſt recepta, vt ſup. dictum Im gleichen iſt helles/ klares/ berſehens Rechtens/ daß die lehenguͤtter/ derer ein lehen⸗ man propter non periram intra legitimum tempus inueſtituram, ſich vnfaͤhig/ bnnd vertuͤ⸗ ſtig machet/ nicht ipſo lure; ſed per ſententiam amittieret/ vnd berlohren werden. Feuda enim propter commiſſam feloni- am, ſiue felonia illa in non faciendo, vtputa in non petendo inueſtituram iuſio tempore conſiſtat, ſiue conſiſtat in faciendo, puta de- lunquendo, non ipſo Iure amittuntu r. ſed per ſententiam..vnico. ibi cognira culpa, item ili conuictus non fuerit, de feudo Fine culpa non amil- rendb. c. vnico. ibi, aamnetur, quo rempore mi- les&c gl. Aluarottus, Præpoſ.& ali in vnicd.§. callidis. ae prolib. feudi alienatione per Frideric. & hæc eſt communis,& vna omnium Dd. fententia, vt loquitur Molinæus in conſue- Tual. Pariſc tir. J.. J0. num. 2 3. Iul. Clarus in S. feu. dum. quaſt. 62. Franciſc. Curtius de feudis in& par- æ. u. III. Laurentius Syluan de feudi recogniro. quaff. 22. Excipiuntur duntaxat duo vſus, quibus ipſo lure feuda amittuntur. 3. Primum ipſo lure amittuntur feuda, ſi vaſallus abſque domini voluntate feudum a- lienauerit. Balain cn. Siuſuapern. der’&ideb ſe eſſe: commiſſa felonia alienan. de probib feudi aliey. per Frider gl. in ærvn. g. callidis& ibi Andy de Vem. Dn. 20. Præpoſ.n. 3. Aluarom 7.n..de proli feudi alienat. per Frider Syluan. quæaſt. 22·n.II· de feudi recognitio. 7 ⸗4„ ZPalaus 56 Conſilium Quintum. Baldas conſ. o. factum tale eft. lib. Moliuæus in conſuer. Pariſetit. I. S.zornum. 23. Deinde ipſo lu- re feuda amittuntur, ſi vaſallus contra do- minum crimen læſæ Maieſtatis commiferit. Bald in Acvnico.§. callidis. num. J.de prohilb. feudi alien per Friden Franciſc. Curtius ae feud. in 4. par- te. n. 15⁷. verſe quintò fallit. Molincus in conſuer. Pariftenſitit. 1.. Jo.i.27. So iſt auch vors dritte helles klares Rech⸗ tens/ wenn ein Lehenman ſeine Lehenguͤtter nicht ipſo lure, ſondern per ſentent iam vorwircket⸗/ ond der Lehenherr den Lehenman nach geſchehe⸗ ner verwirckung der Lehenguͤtter/ mit den vor⸗ wirckten Lehenguͤttern wiederumb belehenet/ daß ſolehe Lehenguͤtter nicht newe/ ſondern alte Lehen⸗ guͤtterſe n/ dñ die natur/ art/ vnd eigenſchafft be⸗ halten/ ſo erwehnte guͤter gehabt/ ehe/ vnnd zuuor der Lehenmaͤ derſelben ſich derluͤſtig gemacht hat. Ità traditũ eſtà ſummo Feudiſta Anar. de Iſern. in cvn. de vaſallo decrepitæ ætatis, qui leneſicium te- „rauir. Hem voluit ibi Aluarot. n. 2. Verſ. quæro. quid ſi Vaſallus feloniam committat Gelbi ita in- quit: Si vaſallus feloniam committat, pro- pter quam feudo debeat priuari,& ipſum feu- dum domino applicari,& dominus remittit vaſallo culpam,& quæratur, an feudum hu- iuſmodi antiquum remaneat, an verò nouum efficiatur? Ita diſtinguendum erit: Aut va- ſallus delinquens ipſo lure feudo priuatur, & tunc intelligitur feudum eſſe nouum, aut vaſallus non priuatur feudo ipſo Iure, ſed per ſententiam,& tunc remanet antiquum, ſicut prius erat. Eadem diſtinctio tradita eſt à Bal- do in imperialem. S. inſaper, n. S. de prolibita feu- di alienat. per Frider. Verba Baldihæc ſunt: Si vaſallus eſt ipſo facto priuatus per ſententiam legis, tunc noua conceffio eſt feudum no- uum. Si autem feudum non eſſet annihila- tum, ſed annihilandum, tunc ſuperuenit no- ua Virtus in præiacenti materia,& potentia materiæ ei iungitur,& ab illa denominatur. Habemus exemplum naturale in pomo aran- tio, cuius humiditatis in hyeme multum de- ſciſcatur, poſteà in vere reuireſcit,& tamen idem pomum eſt, ſanitas etiam, quæ recupe- ratur, vna& eadem eſſe videtur. Con- cludo igitur vno verbo, quòd executio ve- teris feudi non eſt nouum feudum. Idem tra- didit Laudenſ. in a.c. vnico. n. p. deæ Vaſallo decre- piræ ærtatls, qui feudum refutauit, Valallus, in- quit, commiſit culpam priuatiuam feudi, do- minus remittit culpam; quæritur, an ſit feu- dum nouum, an antiquum? Et poſteà ità di- ſtinguit, Aut vaſallus priuatur feudo ipſo Iu- re, vt, quia commiſit crimen læſæ maieſtatis, & tunc noua conceſſio eſt nouum feudum; Aut vaſallus priuatur feudo per ſententiam, & tunc, ſi dominus remittat culpam, feudum dicitur antiquum. Auß dieſem allem folget nun ſchließlich/ weil die Parteyen jhre Lehenguͤtter vorwircket/ vnnd die verwirckte Lehenguͤtter dem Herrn Biſchoffe ipſo Iure nicht heimgefallen ſein/ ſondern der Herr Biſchoff mit erwehnten vorwirckten Le⸗ henguͤttern die Partheien wiederumb belehenet hat/ die Lehenguͤtter auch nach geſchehener belehe⸗ nung ein alt Lehengut geblieben ſein/ dnnd die na⸗ tur/ art/ onnd eigenſchafft eines alten Lehens be⸗ halten haben/ Vnnd dann an ſich richtig/ vnd klariſt/ das B. von O. an den borwirckten Le⸗ henguͤttern drey theil gehabt/ als nemlich ein theil don jhrer Mutter/ vnnd zweytheil/ ſo jhr von jhrer Mutter Schweſter M. S. angeſtor⸗ ben ſein:⸗ Daß von den derwirckten Lehenguͤttern/ damit die Partheien wie derumb belehenet ſein worden/ B. L. drey theile/ ſo jhre Mutter zuuorn gehabt/ vnd Herrn L. von D. mit ſeinen Schwe⸗ ſtern allein das bierde theil gebuͤhre/ vnd zuſtehe. Feudum enim, quamuis domino apertum fuerit, propter non petitam inueſtituram, an- tiquum feudum remanſit, cùm non ipſo lure domino apertum fuerit,& dominus feloni- am, ſiue culpam commiſſam vaſallis remiſe- rit. Et cùm antiquum manſerit, ideoq́; re- tinet etiam per omnia naturam, quam prius habuit, vt ſupra dicti Dd. in locis paulò antè adductis, vnanimiter teſtantur. Vor eins. Zum andern ſagen die Rechte/ dnnd wollen⸗ daß die Lehenguͤtter/ ſo vorwircket geweſen/ alß⸗ dann dor alte Lehen geſchetzet/ vnd gehalten wer⸗ den/ wenn der Lehenherr nach geſchehener dor⸗ wirckung der Lehene/ die vorwirckten Lehene an ſich nicht genommen/ ſondern die Lehenleute dar⸗ mit wlederumb belehenet hat. Wenn aber der Lehenherr nach begangener vorwirckung der Le⸗ hen/ die Lehen zu ſich gezogen/ dnd nach geſchehe⸗ ner einziehung/ die Lehen ſeinen Lehenleuten auff vnterhandlung/ wie derumb eingethan/ dnnd vorlehenet hat/ alßdann werden die vorwirckten Lehenguͤtter vor newe Lehen reputieret/ vnd ge⸗ achtet/ Andreas de Iern. inc. nico. u. 6. verſ ſed ſi dominus, per quos fiat inueſtitura. Si, inquit ibi, do- minus culpam, propter quam feudum perdi- tum erat, vaſallo remiſit, tunc ſiquidem do- minus habuit poſſeſſionem feudi, eamq; rur- ſus invaſallum tranſtulit, feudum dicitur eſſe nouum. Sed ſi vaſallus ſemper poſſedit feu- dum,& dominus culpam vaſallo remiſit, tunc feudum cenſetur antiquum. Idem traditum eſt Matrhde Afflin cvnico. n.7. de vaſallo decre- pitæ ærarus. Si, inquit, vaſallus ſit in poſſeſſione feudi, tunc remiſſa felonia, feudum erit an- tiquum. Sed ſi dominus eſt in pofſeſſione feudi, tunc remiſſa culpa, feudum eſt nouum. Idem tdÄ: niqui e traklt4 ae eätektin cedere i vde Se nawem m: titam it ſchnemn Lfen i When un 1 ſüh? tene g Da p hen in weßl ae a delehgn h bnd e e helhe 4 e fin/ n d Toch g n. deue j gehal ne w. n net drey thelle/ ſo jhre Aan rn L. don D mit ſenme dierde thell gehuͤhre/ dnd 3 , quamuis domino apen rnon petitam inueſiitumm m remanſit, cuùm noniplol um ſucrit,& dominus fr um commiſſam vaſallis tmi antiquum manſerit, idens er omnia naturam, quma dicti Dd. in locis pauba nimiter teſtantur. Dooh en ſagen die Rechte/ dnnhden atter/ ſo vorwircket gewei ehen geſchetzet/ vnd geolnne Lehenderr nach geſcheſennt ebene/ die borwirckten liſe nmen/ ſonderndie Lefenleltt helehenet hat. Wem th begangener— 7 nſich gezogen/ dnon „die Lehen ſeinen Lin tung/ wiederumd iuia Conſilium Quintum. Idem voluit Matthæus de Affl. in avnico. S. ſed es. u. I9. per quos fiat inueſiit. his verbisſi do- minus feudi habuit corporalem poffeſſfionem feudi, tunc remiſſa culpa dicitur nouum feu- dum. Si verò vaſallus lemper fuit in poſſeſ- ſione feudi, tunc remiſſa culpa, feudum re- manet antiquum. Hanc quoq; ſententiam Laudenſis ſecutus eſtin d. c.vnico. S. ſed etiami. n. 13. per quos fal inuchtit. Valallus, inquit, com- milit cupam, ex qua deber perdere feudum, dominus feudi remiſit vaſallo culpam, quæ- rirur, an ſit feudum nouum, vel antiquum? Bt diftinguit poſtea ad hunc modum, Aut dominus appræhendit feudi poffeſſonem,& deinde retrô tradidit eidem vaſallo, remit- tondo culpam,& tunc cenſetur nouum. Se- cus verò eſt, ſi dominus non appræhendit poſ- ſechonem feudi, quia tunc non dicitur no- unm. Idem deniq; voluit Aluarot tus in vn. n. 2.&e ſalo decyepiræ ætatis. Aut dominus, in- quirqui feloniam, velculpam valallo remilit, traxit ad ſe feudum, aut non; primo caſu po- ſtea reſtituendo videtur nouum feudum con- cedere, ſecundo caſu erit feudum antiquum. Nun aber hat der Herr Biſchoff/ vngeach⸗ tet/ daß S. G. wol gewuſt/ daß B. L. freunde/ ond die von O. innerhalb 30. Jahren keine ver⸗ newerung der lehen geſucht/ die propter non pe- titam inueſtituram vorwirckete lehenguͤtter an ſich nicht genommen/ ſondern die von D. vnd B. Kfreunde ſeind allezeit in Poſſeß/ vnnd beſitz der lehenguͤtter geblteben. b Darumd folget abermahl concludenter/ dnd ſchließlich/ weil der Herr Biſchoff die vorwircke⸗ ten lehenguͤtter zu ſich nicht geriſſen/ ſondern die Parteyen/ nach geſchehener verwirckung/ die le⸗ henguͤtter behalten/ vnnd der Herr Biſchoff er⸗ wehnte Partheyen mit den Guͤttern wiederumb belehenet/ vnd jhnen jhre dorwirckung vorziehen/ ond vorgeben hat/ daß die lehenguͤtter vor keine newe/ ſondern alte lehen zuſchetzen/ vnd zuhalten ſein/ onnd der wegen kan keine andere ordnung/ noch theilung mit den lehenguͤttern gemachet wer⸗ den/ dann hiebeuor mit denſelben obſeruieret/ vnd gehalten worden iſt. Hiiebeuor aber hat B. L. Mutter an den le⸗ henguͤttern drey theile gehabt/ vnd Herr L. von D. mit ſeinen Schweſtern allein ein theil/ Vnnd kan derwegen jtzo Herrn L. von D. vnd ſeinen Schweſtern von den lehenguͤttern nicht mehr zu⸗ getheilet werden/ dann ſie zuuor/ vnnd ehe der Herr Biſchoff ſie mit den Guͤttern wiederumb belehenet/ gehabt haben. Vnnd ſolches darumb deſto mehr/ daß zu Rechte geſagt wird/ quòd quælibet res de fa- cili ad ſuam primæuam naturam reuertitur. l. fi nus. 8. pacius ne peteret, de pactu:. ab exoraio. „.. Asffinctio. Iafon in l.2*n. 1s 2. C de Iure empbten. 57 Roland. A Palle in quæſtion. ſuper ſtatuto de lucro do- tus, quæſt. 19. n.,3. Tyraqæellin tract. de pænws. cauſa yr. num. 19. Socuinus Seuior conſ. 35. circa pradictan concluſionem col. S. Tyraquelin! ſi vnczuam. ſup- verbo libertis. num. 3. C. de reuocanudir donat, Va- fquius lib. 2. controu. iluſir a Jö. num. I24.& rurſuu G.. Uum. 4. Vnd dieſe Sententz vnd meinung/ daß von den Lehenguͤttern Herrn L. von D. dnnd ſeinen Schweſtern nicht mehr/ dann das vierde theil von Reches wegen gebuͤhret/ zuhalten/ ſtehet nichts im wege/ was mncont rariam partem oben iſt einge⸗ fuͤhret worden. Dann daß anfenglich geſagt worden iſt/ wenn jhrer viel in einem Glied/ vnnd Grad ſein/ daß alßdann die theilung gleichmeſſig geſchehen ſol/ vnd muͤſſe/ ſolches wird in dem falle vorſtan⸗ den/ wenn eine Erbſchafft/ oder ein Lehengut/ etz⸗ lichen/ ſo in einem gradu ſein/ von newen anſilr⸗ bet/ oder zufellet. In dieſem falle wird die Erb⸗ ſchafft/ oder das Lehengut vnter den jenigen/ die gleich nahe darzu gehoͤren/ billich in gleiche theile von einander geſetzet/ vnd getheilet/ Vnd in dieſen terminis reden die ex aduerſo eingefuͤhrte Iura. Eine andere gelegenheit aber hat es in vnſerm ke⸗ genwertigen falle/ in welchem B. von D. an den Lehenguͤttern/ von wegen jhrer Mutter/ ein thell erlanget/ vnd well M. S. wie ſie verſtorben/ zwey theile an erwehnten Lehenguͤttern gehabt/ vnnd keinen neheren Erben/ dann B. don D. gelaſſen hat/ in betrachtung/ daß A. der B. halbſchweſter vor M. S. in Gott dem HErrn entſchlaffen/ ſo ſeind erwehnte zwey theil allein an B. vnd D. ge⸗ fallen. Illa enim fuit proximior;& qui gradu proximior eſt, potior eſt lure Nou i ꝗ. Vnd hat alſo B. von D. an den lehenguͤttern drey theil ge⸗ habt/ die ſie hernacher auff jhre Tochter B. L. vorerbet. Vndob wol B. L. vnd Herr 4L. von D. jhre lehene darumb berwircket/ daß ſie die belehenung nicht geſucht/ Vnd der Herr Biſchoff jhnen die vorwirckung vorziehen/ vnd dorgeben/ vnd ſie wie⸗ derumb von newen belehenet hat/ ſo bleiben jedoch die lehenguͤtter alte lehen/ vnnd behalten dieſelbi⸗ ge natur/ art/ vnd elgenſchafft/ die ſie zuuor ge⸗ habt haben/ wie oben weiter außgefuͤhret. Alſo iſt nicht wiederig/ was zunor geſagt iſt⸗ von der vnbilligkeit/ oder auch dngleich heit/ die da wuͤrde erfolgen/ wenn Herr L. von D. mit ſeinen Schweſtern zur helffte der Lehe nguͤtter ſolte ver⸗ ſtattet werden/ oder nicht. Dann ſolches hat in newen Lehenguͤttern/ ſo die Partheyen erſt erlangen/ raum/ vnd ſtadt/ vnnd mit nichte in alten Lehenguͤttern/ Vnnd iſt keine Vnbilligkeit/ noch Vngleichheit/ daß ein jeder behelt/ was er zuuor gehabt hat. Ja es wuͤrde eine Vngleichheit/ onnd Von⸗ billigkelt ſein/ vnnd erfolgen/ wenn B. L. das jenige/ 58 Conſilium Quintum. jenige/ ſo ſie zuuor gehabt/ genommen/ nnd Herrn L. von D. ond ſeinen Schweſtern zuge⸗ eignet werden ſolte/ Vnd man ſol keine gleichheit mit eines andern nachtheil/ vnd ſchaden ſchaffen. Nec enim ſunt facienda mala, vt eueniant bona. Im gleichen ſtehet nichts im wege/ daß Herr . von D. die belehenung zu wege georacht/ vnd j⸗ daß er ſolches nicht wuͤrde gethan haben/ wenn er mit ſeinen Schweſtern zur helffte nicht hette kommen ſollen. Dann nicht glaublichen/ daß Herr L. von D darauff geſehen/ daß er/ vnd ſeine Schweſtern in den lehenguͤttern mehr haben/ vnd bekommen moͤchten/ dann ſie zuuor gehabt/ Vnnd ob wol Herrn L. mit ſeinen Schweſtern nur daß vierde theil an den lehenguͤttern zuge⸗ ſtanden/ ſo wird jedoch vermutet/ daß er darumb die belehenung beim Herrn Biſchoff geſucht/ daß er vmb ſeine an den lehenguͤttern habende Ge⸗ rechtigkeit nicht kommen moͤchle. Nemo enim præſumitur ſuum iactare. 7. cim de indebiro. de probatio.& ldeò in dubio non præſumitur donatio,& liberalitas, ſundan gl.& Bartolin l. quæ Aotts, ſoluto matrimonio. Et hoc in tantum verum eſt, vt potius rem à lege prohibitam, quàm donationem præſuma- mus. Sala inl. vlt. Qde aoris promißiio. Et ſtul- titiam potius, quàm donationem. Baldus in!. generaliter. col. 2.in.oppoſir. CQae non numerota pe- cunia. Iaſon in L. fA ſubſtitulo. g. J. in fine. e legar.J. Hinc traditum eſt, quòd nunquam capi de- 8— — 1 5 L2 beat præſumrtio donationis, aut rei habitæ pro derelicta, ſi præſumtio, occaſio, aut con- icctura alterius rei capi pofſet. I. ecum aurum. Sili Bartol. de ſolutio. Balaus in l. nam& notere. in 2.lectura, ad hinem. de pactis. Etiamſi leuis il- la ſit occaſio, aut coniectura. Baldin l. vlr. col. „. Verſaibi fortunam. Qae dotis promißio. aſon in l. ſi fundum-de legat.r. Vnnd hierauß erſcheinet gnugſam/ daß die Rechtsregull pro expreſſo debet haberi, quod veriſimilirer, contrahentes expreſſiſſent, ſi in- terrogati fuiſſent, dieſes orts kein raum/ noch ſtat habe. Dann Herr L. von D. hat wegen ſeines eigen intereſſe, wie oben beruhrt/ die belehenun beim Herrn Biſchoffe geſucht. Das letzte/ ex aduerſo eingefuͤhrtes argu⸗ ment iſt bey den rationibus decidendi gnugſam abgelehnet/ auß welehem ſtehet zubefinden/ daß die lehenguͤtter keine noua, ſondern anti qua, ſiue pa- terna feuda ſein. Vnnd kan derwegen Herr L. von D. mit ſeinen Schweſtern von ſolchen lehen⸗ guͤttern die helffte zu Rechte nicht fordern/ ſondern muß ſich mit dem theile/ ſo er zuuor gehabt/ erſet⸗ tigen laſſen.— Ita ad propoſitas quæſtiones de Iure re- ſpondendum eſſe, ego Iohannes Borcholten Luneburgenſis exiſtimo,& in eius fidem me proprid manu ſubſcripſi,& ſigillum meum appoſui, ſaluo tamen aliorum rectius ſentien- tium iudicio. 5 4 9 H 8 1 8*— 5 S 5 4. 9 1 X 8 5— 3—.-—— 284A 6 4- 8 N 2 — S—— 8 T 5 1.—— A ⸗ A‿ 8 2 1, 3 1 8 679.—, ₰— 0 H. 6 G 25 8 NB 7. 8 8 Is 7 44 5 3 — 629 8 8 9 ⸗ e. 74 N. ☛— CONSILIVM SEXTVIM. Der fall/ daruber eine Rech tsbe⸗ lehrung begehret wird/ thut ſich nack folgender geſtalt er⸗ halten. K Nno 1309. iſt zwiſchen dem Herrn Biſchoffe B. ondder ſtadt Mein vor⸗ 3 8 trag auffgerichtet/ wel⸗ e chem vnter anderem dieſe nachfolgende wort einvorleibet: Die ſchiffung des Korns ſol nirgendts/ weder oben/ noch nieder der Stadt/ von S. F. G heiſſen/ oder willen/ ſondern zu der ſtadt M. ſein/ vnd die ſtadt M. hat zur zeit dieſes auffgerichteten vortrages dem herrn Biſchoff B. οο. marck Stendel⸗ ſches Silbers gegeben/ wie aus dem Vor⸗ trage zuerſehen. Vnd zu ende des Vortrages wird ge⸗ ſagt/ Wir B. Biſchoff zusN. habẽ dieſen Brieff mit vnſerm Inſiegel befeſtiget/ vñ wir B. von der Gnade Gottes Thumb· Probſt/ vnd G. von derſelbigen Gnade Dechant/ vnd wir Capittel gemein deſ⸗ ſelben Gotteßhauſſes zu SMN. bekennen/ daß vnſer Herr Biſchoff B. gedegedin⸗ get/ vnd onſertn krmt Au No 14 1 der Lm vnter a Neici 4 1 onſene Gelme döge n ha e/ deteihn welchem ſiehet zuh ne daunem n e an in. Dnnd kan derwegen den Schweſtern don ſhen fie zu Nechee nicht ſordern/ze em thelle/ſ er zuuor grhel opolitas quæſtiones delun- elſe, ego lohannes Bocchad 1s exiſtimo,& in eius fiemr u ſubſcripſi,& ſigillunm dtamen aliorum rectiusſen cßhauſſes zu aee gghe R) g0d err Biſcoff? guij Conſilium Sextum. 59 get/ vnd vollenzogen hat/ alle dieſe dinge mit vnſerm willen/ vnd folge/ daß er/ vnd alle ſeine nachkoͤmlinge gleicher weiſe . er/ vorbunden ſollen weſen/ diß zu⸗ halten. b Nach Biſchoff B. abſterben/ haben ſich etzliche mißuorſtende zwiſchen Bi⸗ ſchoffen P. vnd der Stadt 5. wieder⸗ umb erreget/ vnd wie die Roͤmiſche Kay. Mapytt. Keyſer Carll derſelbigen vor⸗ ſtendiget/ hat hoͤchſtgemelte Kay. MNay. Anno 1377. ſich guͤttlicher tractation/ wiſchen dem Biſchoff/ vnnd handelung 5 vnd der Stadt M. vnternommen/ vnnd in ſolcher handelung iſt auch der Korn⸗ ſchiffung gedacht/ vnnd in dem Keyſerli⸗ chen Abſhiede /ſo auff erwehnte hande⸗ lung erfolget/ werden nachfolgende for- malia verba befunde: Vmb die Schiffung des Korns iſt onſer meinung/ daß das bleiben ſol in al⸗ ler maſſe/ wie es von alters gehandelt. Weiter iſt zu Biſchoffs F. zeiten An⸗ no 143. mit der Stadt M. ein an⸗ der Vortrag auffgerichtet/ welchem onter anderm nachfolgende formalia verba inſerieret: Bmb die Korne Schiffung/ ſo ero von dem Rath vnſe⸗ etzliche zeit rer Stadt M. vorhindert/ vnnd ohne vnſern willen/ vnnd volburdt zu zeiten Geldt von dem Kornſchiffen von dem obgenanten Rath genommen worden iſt/ haben wir vns mit den ehegenanten Rathmannen/ Innungsmeiſtern/ In⸗ nung/ vnnd Buͤrgern vnſer Stadt M. vortragen/ daß die Kornſchiffung nun hinfoder vngehindert gehen/ vnnd von vnſer Stadt M.allerley Korn zuſchiffe gefuͤhret/ vnnd geſchiffet werden ſol/ die Elbe hinab zugehen/ vnd zufuͤhren/ da es einem jeden/ der Korn ſchiffet/ nuͤtzeſt/ vnd bequemeſt iſt/ nach laut der vorſchrei⸗ bung die vormals vber dieſchiffung geben iſt/ vñ von dem Korn/ welcherley das ſey/ daß ſo zu ſchiffe gefuͤhret wird/ mag der Rath vnſer ſtadt S. zu beſſerung/ vnd haltung der Wege/ vnd Bruͤcken/ nemen von dem Wiſpel 2. ß. M. Pfenningk der werde/ die wir jetzund zu FM. ſchlagen laſſen/ vnd wenn das Korn im Lande ge⸗ brechen wuͤrde/ ſo ſollen wir/ oder vnſere nachkommen/ vnd der Rath der Stadt M. die Kornſchiffung ein zeit/ der wir auff beyder ſeits mit einander einig wer⸗ den/ vorbieten/ die einzuſtellen/ vnd ru⸗ hen laſſen/ jedoch vnſchaͤdlich vnſern Pre⸗ laten Geiſtlichen/ vnd Ritterſchafft/ die jhr Korn/ das jhnen gewachſen/ vnd zur Pacht wurden were/ frey/ vnnd vnbe⸗ ſchwert fuͤhren moͤgen/ doch alſo/ daß ſie dem Rath vnſer Stadt M. wann die ſchiffung offen iſt/ das vorkuͤndigen/ vnd offenbaren. Auff dieſen Vortrag iſt Anno 1497. ein ander Vortrag zwiſchen dem Herrn Biſchoff E. vnd der Stad M. erfolget/ vnd inn erwehntem Vortrage werden vnter anderm nachfolgende formalia verba geſetzet: Anlangend das Marckrecht/ Nie⸗ derlage/ auch die Kornſchiffung auff der Elbe betreffende/ ſeind alſo beſcheiden/ daß der Vortrag/ vnd vorſchreibung/ ſo bey zeiten Biſchoffen F.loͤblicher gedecht⸗ nuſſe/ derwegen beredet/ vnnd außgan⸗ gen/ allenthalben getrewlich/ vnd ohn alles gefehrde ſollen gehalten/ vnd dem nachgangen werden. So iſt bey des Herrn Cardinals/ vnd Biſchoffs A. zeiten Anno 1525. glei⸗ cher geſtalt mit der Stadt IM ein Vor⸗⸗ trag auffgerichtet/ vnnd lautet derſelbe zum eingange/ wie folget: Nach dem ſich zwiſchen dem Hoch⸗ wirdigſten in Gott Vater/ Durchleuch⸗ tigſten/ Hochgebornen Fuͤrſten/ vnnd Herrn/ Herrn Ader heiligen Roͤmiſchen Kirchen/ des titels Sancti Petri ad vin- cula Prieſter/ Cardinal/ Biſchoffen zu M. vnd M. Primaten/ vnnd des hei⸗ ligen Roͤmiſchen Reichs in Germanien Ertz Cantzlern/ vnd Churfuͤrſten Admi⸗ niſtratorn des Stiffts H. MNarggraf⸗ fen zu B. ete vnſerm Gnedigſten Herrn/ Auch dem Ehrwirdigen Thumbeapittell zu 60 Conſilium Sextum. b zu M. an einem/ vnnd den Erſamen/ Vorſichtigen Buͤrgermeiſtern⸗Rath⸗ mañen/ Innungsmeiſtern/ vnd Buͤrger⸗ gemein der Stadt IM. etzlicher Artickel halben irrung/ vnd zwiſpaltigkeit gehal⸗ ten/ Bekennen/ vnnd thun kundt hiermit offentlich wir nachgeſchriebene H. G. vnd P. geuettern/ Grafen/ vnnd Herrn zu M. ond H. vnd B. Graff/ vnd Herr zu B. vnnd M. vnd J. Graff/ vnd Herr zu R. vnd B. Vnnd wir Herr H. H.Li⸗ centiat/ Dechant/ vnnd Offiriall zu H. Herr J. von H. vnd H. H. Thumbherrn zu H. E. von P. B. vnd G. von. A. G. vnnd W. von H. H. von K. vnd C. von B. alß verordnete von Prelaten/ vnnd Ritterſchafft/ oder Stende beyder Stiff⸗ te M. vnd H. daß wir mit gnediger nach⸗ laſſung obgedachtes vnſers Gnedigſten Herrn/ ſeiner Churfuͤrſtlichen Gnaden Thumbreapittels/ vnd vorwilligung des obgemelten Raths der Stadt M. wei⸗ term vnwillen/ auffruhr/ beſchedigung/ vnd nachtheil/ die auß ſolchen irrungen hetten vorurſachen moͤgen/ guͤtliche han⸗ delung vorgenommen/ vnnd nach man⸗ nigfaltiger gehabter vnterrede/ dieſelben jrrigen Artickell mit annehmung/ vnnd Vorwilligung beyderſeits obgemelter Partheyen in der guͤtte bethediget/ bey⸗ gelegt/ vnnd endtlich vortragen haben/ auff nachfolgende meinung/ erſtlich/ ete. Vnud folget dann weiter. Zum zwoͤlfften/ ſol die Kornſchif⸗ fung bey den verſiegelten Verſchreibun⸗ gen/ daruͤber gegeben/ bleiben/ vnnd der Raht dabey geſchuͤtzet/ vnd gehandhabet werden. Bnd zum beſchluß dieſes Vortra⸗ ges wird geſagt/ Endlichen/ vnd beſchlieſ⸗ lichen/ daß hierdurch/ vnnd damit alle/ vnd jegliche gebrechen/ zweytracht/ vnnd wiederwertigkeit/ vnwillen/ vnnd vngna⸗ de/ ſo ſich zwiſchen vnſerm Gnedigſten Herrn/ ond dem Thumbrapittel/ vnd der Stadt M. biß auff kegenwertigen tagk/ jrrig/ vnd ſpenigk erhalten/ ſollen gentz⸗ lich/ vnnd gar vortragen/ auffgehoben/ verſoͤnet/ vnd in Gnaden geſtillet/ vnnd endlich entſcheiden ſein. Jedoch allen vorigen auffgerichteten vortraͤgen/ vor⸗ ſchreibungen/ vnd freyheiten/ dauon in dieſer jtzigen concordien nichts beruhrt/ vnd außgedruckt iſt/ vnſchaͤdlich/ vnauff· heblich/ vnd vnnorgreifflich/ vnnd daß ſolches alles/ wie hieroben vormeldet/ in ſampt vnd beſondern mit vnſerm A. von Gottes Gnaden/ Roͤmiſcher Kirchen Cardinals/ Biſchoffes in M. vnd M. Primaten/ vnd des heiligen Roͤmiſchen Reichß in Germanien/ Cantzlers/ vund Churfuͤrſten/ Adminiſtratorn des Stiffts H. Marggraffen zu B.etr. Vnnd onſern ehegenanten J. von G. Seniorn/ onnd gantz Thumbeapittels/ vnd auch vnſerer Buͤrgermeiſter/ Rath, mannen/ vnd Innungsmeiſtern/ vnd ge⸗ meinen Buͤrgern der Stadt M. wiſſen/ willen/ vnnd volburdt geſchehen/ abgere⸗ det/ bethediget/ angenommen/ vnd bewil⸗ liget ſey/ auch daß alſo ſemptlich/ vnd be⸗ ſondern annehmen/ vnd bewilligen/ daß vnnorbruͤchlich/ trewlich/ vnd ohngefehr⸗ lich verfolgen/ vnd halten wollen/ Ha⸗ ben wir zu wahrer Vhrkundt/ vnd be⸗ kentniſſe dieſen Vortrag gleichs lauts zweyfachten vnter vnſers Biſchofflichen Thumbeapittels/ vnd Stadt Inſiegel/ wiſſentlich daran hengendt/ damit be⸗ krefftigen laſſen/ vnd kegen einander vbergeben/ Geſchehen zu N. am Abendt Aſſumtionis gloriofiſfſimæ Mariæ es l Virginis, nach Chriſti vnſers HErrn⸗ Geburth im funffzehen hundertſten/ vnd fuͤnff/ vnd zwentzigſten Jahre. Pber dieſe jtzo erzehlete vielfeltige Vortraͤge/ hat die Stadt IM. gehalten/ vnd auß krafft/ vnd macht derſelbigen nicht geſtattet/ daß im Biſthumb M.an anderen orten/ dann vor der Stadt M. Korn geſchiffet werden moͤchte. Dann Anno 92. hatten Rath⸗ manne/ vnd Innungsmeiſter der Stadt M.an Herrn E. Biſchoffen zu M. ge⸗ ſchrieben/ vnd ſich der Kornſchiffung hal⸗ ber/ daß ſich etzliche vnterſtehen Holler Korn egerrie 3 auße wachterte 6n 3 Ran dr En fattmin nochtec. deen Dart von e dßm G. ſern chegenanten dn undang Thmd nſerer Buͤrgermeſſtr nd Innungsmeiſtern/ uͤrgern der Stadt NMi d volbndtgeſchehen3 get/ angenommen ndt uch daß alſo ſemptlich nehmen/ vnd bewilliann hlich/ trewlich/ vndehng⸗ hen/ vnd halten wolle wahrer Vhrkundt/ eſen Vortrag glachen en vnter vnſers Biſcheft vittels/ vnd Stadt M daran hengendt/ dan laſſen/ vnd kegen tiu * ois glorioſiffima M nach Chriſti vnſer her nfunff 55 ddnße⸗ wentigſten Jahll. dicſe ſBo erzehlete 5 hat die Stadt N 2 ; Conſilium Sextum. Korn auff der Elbe oben/ vnd nieder der Stadt M. zuſchiffen/ beklaget/ mit bit⸗ te/ ſolches nicht zugeſtatten/ ſondern die Stadt bey Siegeln/ vnnd Brieffen zu⸗ ſchuͤtzen/ vnd zuhandhaben. Vnd auff ſolch vnterthenig ſchrei⸗ ben/ ſuchen/ vnd bitten hat Hoͤchſtgemel⸗ ter Biſchoff E. kegen die Stadt M.ſich hinwieder erklaͤret/ daß S. F. G. auff den Emptern eine anzahl Gedreydiges beyeinander hetten/ welches S. F. G. an ortten/ da es S. F. G. gelegen/ ſchiffen wolten/ vnnd ſolches were den verſchrei⸗ bungen der Stadt I. nicht zuwieder/ Sonſt aber were S. F. G. nicht bedacht/ die Kornſchiffung anderer geſtalt/ dann die außgegeben ſiegel/ vnnd brieffe vor⸗ moͤchten/ zugeſtatten. So hat W. Fuͤrſt zu A. vnd Graffe zu A. Anno 92. zu A. im Biſchoffthumb M.etzlich Korn keuffen laſſen/ vnd von der Stadt 5M. begehret/ dieſelbige ge⸗ ſtatten moͤchte/ daß erwehnet Korn zu A. moͤchte geſchiffet werden/ welches aber die Stadt M. nicht nachgeben wollen. Darumb hat hochgemelter Fuͤrſt zu A. von dem Biſchoffe zu SM. ein vorſchrifft außgebracht/ vnd nochmahln die Stadt M. gar guͤttlich gebeten/ erwehnte Stad S. F. G. der außgebrachten Vorſchrifft fruchtbarlich genieſſen laſſen moͤchte. Wie auch die von B. ohngefehr Anno 29. ſich vnterſtanden zu B. auff der Elbe Korn zuſchiffen/ vnd die Stadt M. ſolches erfahren/ ſeindt etzliche von B. in der Stadt M. derentwegen an⸗ gehalten. 8 Pnd Anno 30. haben ſich F. K. zu K. vnd N. K. zu W. etzlich Korn zu H. f die Elbe auffwarts geſchiffet/ vnnd ſeind derwegen in der Stadt M. beſtricket/ vnnd auff vorbitten/ weil ſie jhre vn⸗ wiſſenheit angezeiget/ auch zugeſagt/ daß ſie hinforder vor der Stadt M. kein Korn ſchiffen wolten/ ihrer beſtri⸗ ckung erlaſſen/ jedoch alſo/ vnnd dero ge⸗ ſtalt/ daß ſie 10. guͤlden zur ſtraffe haben geben muͤſſen. 61 Vnd als ohngefehr Anno 29. W. von W. etzlich Korn auff der Elbe an⸗ derswo/ dann vor 5N. zuſchiffen ſich vn⸗ ternommen/ hat die Stadt M. ſolches gefochten/ vnd der von W. hat ſich in der ſtadt IN. nicht duͤrffen finden laſſen. So hat F. von B. Anno 30, etzlich mahl an die ſtadt M. geſchrieben/ vnnd gebeten/ jme zugeſtatten/ ſein eigen Korn am andern ort/ dann vor der ſtadt N. zuſchiffen/ welches die ſtadN. nicht nach⸗ geben wollen. BVnnd alß Anno 25. G. von A. Hauptman zu W. des Herrn Biſchoffs zu SM. eigen gewachſen Korn auff der Elbe hinab zuſchiffen/ vorhabens gewe⸗ ſen/ vnnd die ſtadt M. ſolches innen wor⸗ den/ vnnd erfahren/ hat erwehnte ſtadt M. derentwegen an den Hauptman geſchrieben/ vnnd ſich/ wie es hierumb bewant/ damit kein vnterſchleiff gebrau⸗ chet wuͤrde/ vnd andere vnter des Herrn Biſchoffs nahmen/ an andern oͤrttern/ dann vor der ſtadt IN. Korn zuſchiffen/ ſich vnterſtehen moͤchten/ eigentlich er⸗ kundigetrt. Vnd derogleichen faͤlle mehr koͤnnen von der ſtadt M. mit beſtande angezo⸗ gen/ vnnd vorgebracht werden/ vnnd die ſtadt M. hat vber der Kornſchiffung/ daß dieſelbige nirgends/ dann allein vor der ſtadt M. geſchehen muͤſſen/ biß Anno /0. ſteiff vnd feſt gehalten. Nach dem aber die ſtadt M. in die acht erkleret/ vngefehr Anno /0. mit Reu⸗ tern vnd Knechten belagert iſt worden/ haben ſich in dem Stifft M. etzliche vn⸗ terſtanden/ Korne auff der Elbe zuſchif⸗ en/ vnnd alß die belagerung hernacher abgeſchaffet/ vnd die ſtadt M. außgeſoͤh⸗ net/ vnd von der Romiſchen Keyſerlichen May.in den ſtandt/ darinnen dieſelbige vor der acht geweſen/ wiederumb geſetzet/ vnd die Roͤm. Kay. May der ſtadt N. die ſchiffart in ſpecie confirmieret/ hat die ſtadt M. vber die Kornſchiffung/ daß dieſelbige den auffgerichteten Vortraͤgen zuwiedern/ oben/ vnd vnter der ſtadt N. G geſchehe 62 geſchehe/ ſich vielfeltiglich beklaget/ vnd gebeten/ ſich bey den Vhralten Priui⸗ legien/ vnd auffgerichteten Vortraͤgen zuſchüůtzen/ vnnd zuhandthaben/ Wel⸗ ches aber die Stadt SM. nicht erhalten hat koͤnnen/ ſondern wie Anno /5. vnnd Anno 58. zwiſchen dem Biſchoff S. onnd der Stadt 5M. etzliche vnterſchie⸗ dene Vortraͤge auffgerichtet/ iſt denſel⸗ ben einuorlelbet/ daß ſo viele die Korn⸗ ſchiffung anlanget/ jedes theil in ſeinem gewehr/ onnd Poſſeß/ wie dieſelbige hergebracht/ vnnd noch darinnen ſein/ geruͤhiglich bleiben/ vnnd kein theil dem andern mit newerung beſchweren ſolte ⸗/ biß die ſachen in der guͤtte/ oder durch Rechtliche wege außgetragen. Endtlichen hat der hziger Herr Admi niſtra tor I. F. Marggraff zu B. ete. Anno 70. ſich kegen die Stadt M. vorſchrieben/ daß S. F. G. erwehn⸗ te Stadt laſſen wolle bey jhren Rech⸗ ten/ bey jhrer freyheit/ vnd bey jhrer ge⸗ wonheit/ die ſie von Alters gehabt/ daß auch S. F. G. der Stadt 5N. halten wolle jhre Brieffe/ dieſie von J. F. G. Vorfahren/ vnd dem Capittel zu M. haben. MWird demnach gefraget/ ob in dem Stifft M. vormoͤge Rechtens/ die Kornſchiffung allein vor der Stadt N. ſein muͤſſe/ oder aber ob ein jeder in dem Stifft N. Korn auff der El⸗ ezuſchiffen/ an ortten/ daes h hme gefellig/ vnnd ge rt e gen⸗ befugeeet T ☚☛ ˙3 Bff dieſe Frage wil ich mich de⸗ clline küͤrblich erklaͤren. In eci- uis enim breuitate vti, G&iſub-. ſtantialiter loqui debennuis. Areri. 2A nh. 70l,I.& denſ Sz, cal, inaem:. fs,& genefslibns duæriolent apponi orna- tus, cauſa Aretiu. uuſ 70. zn princ, omiſſa are 4 8 1„“ A4A 3 4 1* 4 . 1e 4 4 Conſilium Sextum. gumenrorum, pro vtraque parte facientium, enu- meratione, Paulus de Caſftis céuſ. 12³. dubitartur in princip. in 2. Volam. in nouis., Anchora. conſ. „. Contra lobannem ol. J. in Kue. Verfic. Venio aa ſocundam rationem. Corneus conſ. Igr. Viſò pro- ceſſu. in. Sage derwegen/ dnnd ſehlieſſe/ daß die Koruſchiffung im Stifft M. an keinem andern orth/ dann vor der Stadt M. vormoͤge Rech⸗ tens ſein koͤnne. 7 Vnnd weil man nichts abſque rarioni- bus,& legibus afftrmiren/ vnnd ſchlieſſen/ vnd ſonderlich die ratio legis in acht genommen wer⸗ den ſoll: Ratio enim legis mens legis dicitur. Dyæus in vlr'ad fn. Ae ꝛegul. Iunu i⁷ b. Seus in l. nou dubium. col. Ir. Verſec. primò quæro.& ibi Bartol. col. 2. Verſic ſecundum dubium eit,& Bal- das col. I. venhic. ſeguirur videre de terrio. C de legibus. Et ſic ſe haber ratio Jlegis ad verba legis, ſicut anima ad corpus,& ſicut anima corpori, ita ratio verbis dominatur, Panor- mitanus in dnibil col. y. de electionibus.& ide ò ratio in legibus, conſuetudinibus,& qui- buſcunque alijs diſpoſitionibus maximè at- tendenda eſt Barrolus in l. utra logem. de f. Imòô, potius inſpicienda eſt mens,& ratio legis, quàm verba ipſius, vr plauè,& perſpi- cuè oſtenair rexitus in l. ſcire. H. aliud. de excuſa- nion. æutor. in. ſcire. de legilus.& in l. 5. S. donai- tio. de adimendis legartr, Vbi ſeribitur, qubòd mee lius eit, ſenſum magis, qudàm verba amplecti. l. penultima. ad exbibend. l. redendum, ibi, Inciait in Conſtitutionis verba, ſed ex ſenteutià æxdçuſa- tur. frqut petant tutores. ob id, vbi eſt eadem ra- tio, non dieitur extenſio, fed proprius in- tellectus, Yraqueb, prolixè inl. ſi vnquam. S. li- eaeui, 2um. zi. dm nubi ſeh E de nnne ais donario. ISdem in tractatu, Ceſſaute cauſd, in primaà parte. num. 34. cum multts ſeqq. Atque hoc eſt, quod vulgò dicitur, diſpoſirionem, quantümcunque generalem per rationem ſpecialem reſtringi,& è diuerſo ſpecialem diſpofitionem per rationem generalem am- pliari. I. um pater S. dulcißimus fratribus,& ili Bartolas, Balaus, Albericus, Caſtnenſi, de legat. 2. l. parer.§. fundam.& ili Barrolu⸗ de légær.„. l. adegere.§. quamuis. de lure patronata. læex fa- co‚in primo reonſo. de vulgari,& pupill vbi id in Priuilegijs procedere probatur, per l. quod Aictum ae patlu, prolixiſimè Tyraquel, In ta ctaru Celante cauſain primà parte. num 144. 1um Ja*q. Rationem veròlex ſequitur. Erubeſci- mus ſiquidem ſine legibus loqui. S. tonſidere- muu, in Auhent. derriénte,& ſemiſſe. c. illa, ibi „ am Lann b nfmi i Dnn alme Denmm Gülemai it amin ſuna ſ 8 mun ulia n V ic ſe habe im. imn ad corpus,& ficut ani 9 perbis dominatur, 7a mrl col. f. de electianibus Kil bus, conſuetudinibus„K iis diſpoſitionibus maximt Sarralas iu I. uera legen. 4*+ aſpicienda eſt mens,&m rerba ipſius, vn pland, On xrus 1 1. ſcire. S. aliua, a em fare. de legibus.&n 139 3 gatu, vbi ſerlinu, jun „nagu, quam venta amläl exbibend. I. edendum, ili, Al es verda, ſed ex feuteuning r rurores ob id, vbieſteadtg tur extenſio, ſed propris- aqued. pmüx? inl. ſi vuqum am maltis ſe- Cd an n in Tradtatu, Cſſate aug 139. um muliu 9 vulgò dicitut, diſpolticms ue generalem per rtnoll ringi,&e diuerſo fai⸗ er rationem generaleg; mer S. duldfims ffatnis 4 4 1 Allerion, Shnu,u, „Arm, G Zarniu de ſentent. excommunica. eoa. nigen/ ſo abſq; leebne,e rationibus reden/ den Conſilium Sextum. cm nuſquam inueniatur cautum in lure, ne ſede vacante. c.t. de ſupplenda negli. P)hanbe 9. C. is qui, rcom, 16.6. Vnnd die je⸗ Vogeln gleich geſchetzet werden/ die zu zeiten/ ehe ſie Federn bekommen/ fliegen wollen. Sic enim Hieronym. Cagnol. in lhater? fratre. n. 200. de aondictione indebiti, inquit, Qui ſine legibus lo- quuntur, nimis alté volant ſine pennis,& ideò non mirum, ſi, veluti Icarus, cadant; So wil ich die rationes, ſo mich zu dieſem ſchluß bewegen/ nach einander einfuͤhren·“ BVors erſt ſagen die Rechte/ vnnd wollen/ quòd verbis claris exiſtentibus, non ſit dubi- tandum, nec vllus locus dandus coniecturis, aut declarat ioni. l. coni nuus. S. cum ita, de. O. lille, aur ille. S. cum in verbus. de legat. 3. Olaradus couſ, Irp incipienre. Ex præſenti rhemate, circa prin- cip. Decius in Authent. ex Teſtamenro. n. 6. C de collario.& in liſi donatione. u. 2. G eodem. Paulus de Caſtro in Lhe,ea heiin S/i quid poſt de leſaménrz. Deciu in l. in ambiguis n. ⁊ de regulis luris. Ginc. pafloraliun fine Ext. de Exceprio. Grauer conſ. 2. n. 21.& conſri.n. s.& conſ. 2⁷. n. 2. Tyraq'in reperilio. Cii vnquam, ſaper verlo liberti. n. r. Cae reuoc ab- Nvario. Socin. Junior conſ. 134. num. 16. lib. Z. Et vbi verba ſunt clara, cauillationes Aduoca- rtorum locum habere non debent. Balalin conſ. T774 in fin. lib. z. Grauet. Aconſ e num. 20.& conſil.. n.6. S& conſ27. n. z. Et ſiſtantibus verbis claris dubitaremus, diceretur dubitatio illa vana, & cauilloſa, vt inquit text. norab. defflcs ante ao- ralia inſirum. naris, in prin. Tiber Decian. wſpon,gf. u. 2*. in J. Volum. In den aber zuuor nach einander erzehleten Vorkraͤgen wird mit klaren worten geſehet/ daß die Kornſchiffung nirgends/ dann nur allein vor der Stadt M. ſein ſol. Darumb iſt kein zw iffel/ daß allen n bor der Stadt M. onnd ſonſt an keinem andern ortt im Biſchoffthumb M. Korn koͤnne/ onnd ſolle ge⸗ ſchiffet werden. Zum andern iſt vorſehens Rechtens/ quèd de vno affirmarum, de reliquis inrelligitur eſſe negatum,& incluſio vnius, alterius eſt cexcluſio. anonne,& ili Felyn. Exr. de præſum'tio. Imaritur,& ibi Iaſon. C de Procurator. l. cùm præ- tor. de udicus. Riminala in l. 7. col.1ꝙ. de oſſic. eills, cui mandata eſt luriſcuictio. Lancellortus in I. pen- ult. col. 3. C de patlus Cagnol. inl. J. de regul. Iuru: Et liwitata permiſſio limitatum producit effectum. Lcancellauerat, de hui, quæ in rclament. gelent. lin ratiane. S. fin. ad l. Falcidl. in agri,& ili Alberic, de acquir rerum domin. I. ſedſi plares S. ad ſubſtituros. Verſit, in arrogat,& ili Baldus, Imola, Cumanus, Alexand.& laſon, de vulg.& pu- pil,! Ao cum Geminiano.& ili Balaus, Salycetus, Komanu,& Iaſan.C. de rranſactio Dradu. in ratt. 63 Ceſſante cauſa,ceſſut eſtctus, parte I.ν ‿2⁊⁄li mul- tos alios rextus& Da. ad boc adducitr. Nun wird aber in dem Anno 1309. auffge⸗ richteten Vortrage affirmiret/ daß die Kornſchif⸗ fung nirgends weder oben/ noch vnter der Stadt M. ſein ſoll/ dann allein dor der Stadt MNM. Darumb folget/ daß im Biſchoffthumb M. allein vor der Stadt M. Korn ſolle/ vnd muͤſſe ge⸗ ſchiffet werden/ vnd ſonſt an keinem andern ortte. Zum dritten iſt zu Rechte vorſehen/ daß die verba vniuerſalia alles compr æhendieren/ vnnd begreiffen/ ſo erdacht werden moͤchte. Decius conſ. 29. col. 2.in fin. Grauet. conſ-ror†.n.]. Laurentius Syl- ua conſ.os. n. I7. nullo penitus excepro. Frider. ae Se- nus confil. Laurent. Sylua. conſ r. n.19. Ideoq; pulchrè inquit Baldus, Verba vniuerſalia ad- eò omnia compræhendere, vt nulla perſona, nullus locus, nullus caſus exceptus intelliga- tur, Bald conſ. 326.incipiente, Rex Romanor. col. 3. lib, z. quod conſilium refert,& ſequitur Laurent. Sylu. onſ, ps. num. I7. Et hoc vſq́; adeò verum eſt, vt diſpoſitio vniuerſalis non tantuùm præ- ſentia, ſed etiam futura compræhendat. Barrol. l. ſerui electio. g. fin. de lagar. z. Bartol, iu!. ulianus. de legar. 3. Cardinalis Pariſeus conſ.o · num. 23. lib*2. Quinimò verba vniuerſalia in diſpoſit io- ne aliqua poſita hoc operantur, vt illa diſpo- ſirio compræhendat ea, atq; ad ea extenda- tur, quæ alioquin in illa diſpoſitione non in- cluderentur. Ideoq́; licet ſub legato, dona- tione, vel conceſſfione rerum, in certo loco exiſtentium, non compræhendantur res vena- les, ibi exiſtentes, Attamen hoc non procedit, ſi legans, donans, vel concedens res, in certo locoexiſtentes, vſus fuerit verbis vniuerlſali- bus, atq; dixerit, ſe legare, donare, vel conce- dere alicui omnes res ſuas, in iſto loco exiſten- tes. Tunc enim ſub tali legato, donat ione, vel conceſſione et iam res venales, quæ in iſſo lo- co ſunt, compræhenduntur. Farrolin! generali. S. Vxori, de eſufructu lega. Alexan. conſti:n J. lib. F. Matrb. de Afhict. Aeciſione Neapol. 200. Decius conſil. 76.y7.2. fimiliter licet appellat ione rei, in certo loco exiſtentis, pecunia ad fœnerandum, ex- pendendumuè deſtinata, non cont ineatur; Hoc tamen non procedit, quando illa diſpoſi- tio, in qua facta eſt mentio rerum exiſtenti- um in certo loco, vniuerſalibus verbis eſt con- cepta. Tunc enim pecunia etiam adexpen- dendum, fœnerandumuè deſtinata, appellati- one rerum, in loco certo exiſtentium compræ- henditur, crlinal. Pariſecon. 79. n. A. lic, ²2. Eodé modo licer appellatione rerum mobilium,& immobilium non compræhendantur nomina debitorum, Item lura,& Actiones, Attamen hoc fallit in diſpoſitione, concepta verbis v- niuerſalibus. Eamq; ob cauſam ſub donatio- ne omnium bonorum mobilium,& immobi- 8 G 2 lium 64 Conſilium Sextum. lium, etiam Iura,& Actiones compræhendun- tur. Guilbel, Benedict. iu repetitio. G& Raynurius, in Derlus, Cærena bona. n. H. Ext. de Teſtamenr. Et ſtatu- tum prohibens, quæcunq́; bona ſiue mobilia, ſiue immobilia in extraneos tranfferri, etiam Iura,& Actiones complectirur. Alciatus la l. mouentium, de v. S. Sic, licet verbum, heres, in Inueſtitura, ſiue conceſſione feudi pofitum, intelligatur rantùm de herede ſanguinis, atq́; de deſẽendentibus ex primo acquirente, Hoc tamen non procedit, quando feudũ eſt alicui, & ſucceſſoribus, ſiue heredibus quibuſcunq; conce ſfum. Tunc enim verbum heres, ſiue fuc- cefſor, in Inueſtitura, ſiue conceſſione feudi poſitum, omnes omninò heredes, etiam ex- traneos, imò legatarios,& fideicommiſlſari- os, reliquoſq; heredes improprios complecti- tur. Bala l.r. quæft. 3 2.de rerum diuiſio. Bala in& Im- perialem, in princ de probib feudi alienar per Frider. Panormir-conf..tn 3.dubio. li. 2. Roma. in l. etiam. in Srinc Cilt Alexand. cl. fen. ſoluxo matrimo. Roman. ii ad rempus. g.i. de vſucapion. Alex- conſ. J.n. lib. F. Albernus Brumus col.. conſ.a. GCoxadi. conſ.. n. 23. C. onſtl. col.& conſA m1. 24. Marib-de Al Lhlier. de- riſio. Neapolit. 346. n.)„äõ.— Deniq; licet in conceſſione generali non compræhendantur, neq́; veniant regalia, atta- men in conceſſione vniuerſali, ſiue facta ver- bis vniuerſalibus, regalia compræhenduntur. Beclus conſ. o7. n. 2. circa finem. Grauer. conſil. 294. rol.3. oban. Zephal.conſar,o. nur. 11. Lauwreur. Sylua. wnſer. n. 29. lib.I. 1 Inm gleichen iſt zu Rechte dorſehen/ daß die verba vniuerſalia negatiua mehr negieren/ als die verbà vniuerſalia affirmatiua affirmteren. I. boc ęenubs, de conditio.& demonſira. Burtol.in l..de faſpett.ruror. Et ideò indefin ita, negatiuè prola- ta,propriè æquipollet vniuerſali, ſecus ſi affir- mat iuè gl&x Sulgofinl. Iursgentium.S. ſed ſi frau- dandi. de pactu ſequitur Decius inl. ſi Ruſfinus. Cde teſtam. milit. n.9.& confil.;:u.. Sic appellatione donationis; affirmariue prolatæ non venit propriè donatio cauſa mortis, ſecus, ſi negati- uè vr per ęliin l. alienatum. g.ſin. de.S. Similiter affirmat iua verificatur in vno. I. hocſermone. H. loues. àe ⁷.5. non ſic tamen negatiua, quia ex- tenditur in infinirum ęl. norabilis in l. hoc genus, de condttio.& demonſirat. Et vniuerſalis negati- ua, vel indefinita plus poteſt, quam vniuerſa- lis, vel indefinita affirmatiua, vt inquis Decius conſ. 40..6. Sic iuramentum, interpoſitum fuper facto negatiuo tollit non ſolùm Actio- nem, ſed omnne,& quodcunq; aliud remedi- um, non ſic, ſi ſuper facto affirmariuo. 1. auo.. idem lulianus, vbi Bartol. de Iureiur. Pariſius conſ. D7.n. A.in princ Tiberius Deciau. reſpon. ⁊. 2. Fo. cum ſequenr. in 2. volum. b Hierauß wird inferieret/ vnnd geſchloſſen/ weil in dem Vortrage/ ſo mit dem Herrn Bi⸗ ſchoff B. die Stade M. Anno 1309. auffge⸗ richtet/ dieſe vniuerſalis particula negatiua Nirgendts/ nullibi, nuſquam, nullo in loco, befunden/ vnd geſagt wird/ daß die Schiffung des Korns nirgendes/ dann vor der Stadt M. ſein ſol/ daß die Kornſchiffung an keinem andern ortte ſein koͤnne/ dann allein dor der Stadt M. Zum vier den ſagen die Rechte/ onnd wollen/ quando quis ſeipſum gloſſat, aliam gloſſam non eſſe quærendam. Balaliu„urh. vifi rogatl, col. 2. Verſcndim vbi. Cud Trebelia. zZiker. Dectan. 1⁶/Jo. J. M. 291. 2. I. Volum. Die contrahenten aber/ ſo Anno 1309. den Vortrag auffgerichtet/ haben ſich ſelbſt gloſſieret/ vnd außgedeutet/ wie das wort/ Nirgendts/ ſol verſtanden werden/ nemlich alſo/ vnnd dero⸗ geſtalt/ daß die Kornſchiffung im Stifft M. we⸗ der oben/ noch nleder der Stadt/ ſondern allein zu der Stadt M. ſein ſoll. Vund darumb kan die Kornſchiffung im Stifft M. an keinem andern ort/ dann allein vor der Stadt. M. ſein. Interpretationt enim con- trahent ium ſtandum eſt, adeò, vt non admit- tatur probatio in contrarium. gl. magua. in S. aliæ. Iuftir. Ae Atio. Barrol'inl, pro heredein princ n. z. de acquir. hered. Angel conſ. 2/.col penult. Felyn. in ccum veniſſent. col.i. n. 2.& ibi Decius,de lwdic— Socinus caufilCr-A⁴.,⁴τντ olum. Kolaud. dA alle conſl. 7.n.. 3. G 4 4b.z. Zum fuͤnfften/ iſt klares berſehens Rechtens/ daß die tranſactiones feſt/ dnd bvnuorbruͤchlich zu⸗ halten. b . Sonderlich wenn die Vnterthanen bey vol⸗ lenzihung der Vortraͤge jhrem Herrn/ vnd Fuͤr⸗ ſten auch eine ſumma geldes erlegt. Quando enim Principes contrahentes, ſiue tranſigentes pe- cuniam accipiunt, tenentur Principes omni- nò adimplere omnia, etiamſi vterentur ver- bo Indulgemus, vt per plura concludit Decius conſ-2 42. Et pro renui. col. penult.& vlt. Tiberius De- cianus, reſponſa. 2. n. z3. in ,Vol. Nun iſt aber zwiſchen dem Herrn Biſchoff zu M. Herrn B. dnd der Stadt M. Anno 1309. vorhandlet/ vorglichen/ vnd dortragen/ daß allein vor der Stadt M. ond ſonſt an keinem andern ort in dem Stifft M. die Elbe auff oder ab Korne ſol geſchiffet werden/ dſe Stadt M. hat auch hochge⸗ meltem Herrn Btlſchoffen B⸗G0o. marck Sten⸗ delſches ſilbers/ bey auffrichtung/ vnnd vollenzie⸗ hung ſolches Vortrages gegeben/ wie ſolches in fa⸗ cti ſpecie beruͤhret/ ond der Vortrag/ dahin ge⸗ liebter kuͤrtze halben/ gezogen/ klaͤrlich außweiſet. Darumb folget concludenter/ vnd ſchließlich/ daß allein vor der Stadt M. vnd ſonſt an keinem anderm ort/ oben/ oder vnter M. im Stifft M. Korne koͤnne/ ſolle/ vnd muͤſſe geſchiffet e zen zum end ſtadtin concelllene ex inter u anjſl g,in kunin ſ Ondin wun ina ul an n cusc n Indwir at gemin a ue win iae 3 J2. Glnh Keninn aſ,, Cuui 3 V 40,a 8, V keinemandem ort dann ale Interprer ionteni ationtenin, ſaandum eſt, aded, yt nona d0 in contrarium. 9 nazu ATnu. Jartol iu! ern henaeun 8 ered An gelcanſ2 chl penulii cur. ⁴.*ν1. ½,2.& a6e Deciusae l 1X42,3elum. Kolaudayaua 4443. b ten/ iſt klares derſehens Rat Aioncs feſt/ dnd bnuorbruͤci ich wenndie Vntertfane ia Vortraͤge iorem Herm/ h lumma geldes crlegt Quancot atrahentes, ſiuc tranligecti dunt, tenentut Priacipegu- comnia, etnfa vt per plura concluditle 9 5 nanbc. vlt. Tütnal 2.7.102.15 1 v9 Conſilium Sextum, ZAum ſechſten/ ſagen die Rechte/ vnnd wollen derſeiden ſeribenten/ vnd Lehrer/ daß die gemina- tio actus, conceſſionis, vel tranſactionis, vnnd derogleichen mehr gelte/ operiere/ vnnd wircke/ dann ein einiger Actus, oder eine einige conceſ- ſio, oder tranfactio. 9.& hoc verb iulemus, vli gl. in verbo Iuſit, in autb, vt nulli Iludiaum. Et pro- batur int. ſ qua mulier. GQaa elleian.& per Bala. in l. nec aamnoſa. C de precib. Imperator. oſer& in cunzſilio ſchiſmartis, quod poſuit ſub rubrica. C. ſi quis⸗ daliquem reſtari prohibuer. col. I1. Veyſ. porro, quia verò omnia conſonant, vbi dicit, quòd vbi inter- uenit ſecunda confirmatio, plena videtur eſſe deliberatio,& nihil opponi poteſt. Er eſtgl. fin. in& ſ quus iratus. 3. quæſtio. 3.& in e: reſcripta 2 eæt. 2. Sin c. 1.in veyſ.noſcatur, de conſlitutio. in d. Dndoͤ ſolches hat alßdann ſonderlich raum/ ond ſtadt/ wenn die Actus, tranſactiones, oder conceſſiones reiterieret /dnnd geminieret werden ex interuallo,& diuerſis temporibus, Decius conſl. Jos. h. S. Romanin! ſi verd. S. 2e viro. in 2‧. fal- lentia, ſoluro matrimon. Felynin aſi cautio. nuni. 1. C2. de fde inſtrument. Tiber Decia. reſpon. 3. n. T29.in T. Vol.& re,So.3..n. S.irem reſponſs. 46. n. 22. in 2. Vblumine. 4 Vnd die triplicatio, vnd quadruplicatio actus, conceſſionis aur rranſactionis operieret/ dnd wircket noch mehr/ alß die reiteratio, oder geminatio, vn probat rextus, quem ibi Angel. ad hoc notar in g. hocde eo, in Auth. quomodo oporreat Epiſco.& tradix Decius conſ.rog. n.9. Tiber. Decian. reSon/o f.n. I2f. in I. Vol. b Dann wo eine geminatio, oder triplicario actus, conceſſionis, oder tranſactionis iſt/ da⸗ ſelbſt iſt auch zugleich certa,& indubitata, ac enixa voluntas, Thom. Gram. conſ r6. n. 3. Bald. in& eam 1e. col. 2. Ext. de reſcripr. Curt. Senier conſ J2. col.. Anton. Corſétus in rractatu de verborum geminario. Carainal. Pariſ.conſ-ro. num. Ff. Syluanus canſco... Et mens deliberata,& appenſata. Carain Pariſcconſ. Jo. n. 23. lib. 3. Grauet. conſ.ro,.n. 4.& conſ2or num. 2. Syluan. conſG—z+Qͥ¶zν⁊um. 5. Et mentis perſeuerantia, argum. l. vnicæ. C. ae plus perit. Et præciſa mens. Balausin ceam re. Exr. de rerisrr. Pnd die geminatio, oder triplicatio actus, conceſſionis, ſiue tranſactionis hebet auff ſu- ſpitionem fraudis,& ſimulationis: l. Pmulier Caad Senatucconſalt. Velleian. Bala.cenſ. 20 ⁄. Pidea- muts. col. 2. in 3. volunm. Tiben Decian.reſpon. 46. n. 79. ine. olum. Vnd giebet krafft/ vnd macht dem ſenigen/ ſo ſonſt vnkrefftig/ vnnd von keiner wir⸗ ckungtſt. Licet enim ex pacto nudo non ori- tur actio regulariter.f. rugent..igitur nuda pa- Ctio. de pactis. l. legem, quam alxiſtt. C. de pubtwus. idq; ſæpiſſimè conſtitutum dicitur iu l. nuda. C&dẽ contiab.& cmmint, flipul. tamen pactum 65 nudum geminatum actionem producit, ur Canoniſtæ omnes notarunt in c per tuas. de arlir.& in c. cum conutingat, Ginsc. Quinra Vallis, de lure- iur. O& tradlit. Angel. perilum wxr. inl. Vlr. C. ad l. Falcid. Quod naturalis oblig. qualüs ex patto oritur lin his.§. T. de ſolurio.& liberario. geminata ejfi. cacem in parit Adtisnem. Et quamuis promiſſio ſine cauſa non va- let, valet tamen, ſi fuerit geminata, Angelinl. petens. Qde pactu. Sic verba enuntiariua, ob aliud prolata nihil probant. l. non Epiſeopulis. 1. non nudis. de probario. æ hi Papa. de priuil ég. iu. Ti- ber. Decia. reſpo. 21.n. 25. in I. olam. Probant ta- men geminata, Sarrol in! cum ſcimus, psſt princ- perillum rext. i¹ C. de aerico.& conſeris lib. 17. Ane- tinus in l. ſerui electione, de leg. r. Socinls conſ 07. cr primam qæaſtio. Senfic, circa altam quæſeiou. in. parre. Tiber. Decian. reſpon. 21. n. 2. in I. Volum. C reſon. 46 um. Ho. in 2Volum. Confeſſio item, parte abſente, facta, non nocet. Icertum.. h quu abſente. de coufeſs. c. ſi caurio. de fiae inſtrumenio. glin c. fna. de confeſßis. Etſi in iudicio facta fu- erit, vr probat exitus in all.certum. S. ſi quis abſen- te,&ibi Bartol. qui proptered conſaluit, vt ſemper in actis ponantur hæc verba, parte praæſente. Anton. Gabriel. Ronn. lib. I. concluſion. tit. de conféſ.concl.. Veruùm ſi confeſſio geminata fuerit, runc pro- bat, per ea, quæ tradit Bartol inlcum ſcrmus. C. de agricol.& tenſit. Decius conſ. o. in cauſa marii- moniali. n. 2. in. Volum. Similiter contra geminatam confeſſio- nem non poteſt opponi exceptio non nume- ratæ pecuniæ, ęl. in verbo opponi, in prindin l. in conutradtibus. in S. ilis etiam. C. de non numer. pecun. Aretin. in l. ſi ita ſtipularus.§. Chryſogonus, de r. d9. Hoc amplius geminata interlocutoria re- uocari non poteſt. ęl. neularis, tn Clement. vlr. in fine, in vente, ſuper ea, circa finem. de Appelari- on. Alexandin l-qudd iußit, de re iuaic.& noraturin g. cum ceſſante, de Sauaeine Deniq; condi- tiones, ſiue modi ſæpius iterati,& geminati magis ſunt adimplendi, vt larè per Parsſium conſ. T9. num. 2.1. in 2. Tiber. Dedian. reſpon. I. num.—7. Die Stadt M. aber hat ſich nieht allein mit dem Herrn Biſchoffen B. Anno 1309. ſondern auch mit den nachfolgenden Herrn Biſchoffen zu M. zu vnterſchiedlichen zeiten/ derogeſtalt ver⸗ einiget/ borglichen/ vnd vortragen/ daß die Korn⸗ ſchiffung im Stifft M allein vor der Stadt M. vnd ſonſt an keinem andern ortte/ oben/ oder vnter der Stadt M. ſein ſolte. Dann nach dem ſolche vergleichung vor erſt mit dem Herrn Biſchoffe B. geſchehen/ iſt dar⸗ auff erwehnte vergleichung zum andernmahl Anno 1377. onnd zum dritten mahl Anno 146 3. zum dierden Anno 479. Vnnd zum G 3 fuͤnfften 66 Conſilium Sextum. fuͤnfften Anno 15 25. derneweret/ repetieret/ dnd wiederholet. Darumb folget/ daß erwehnte vorglelchung mit guter vorbetrachtung/ vnd gantz reiffem wol⸗ bedachtem/ beſtendigen gemuͤt geſchehen/ vnd der⸗ entwegen deſto ſteiffer/ vnnd feſter/ gehal⸗ ten werden/ vnnd die Kornſchiffung alleln vor der Stadt M. ond ſonſt an keinem andern ort in dem Biſchoffthumb M. ſein koͤnne. b Zum ſiebenden ſagen die Rechte/ vnd wollen derſelben Scribenten/ vnd Lehrer/ daß die con- ceſſio geminata eben ſo viel operiere/ ond wircke/ alß die clauſula/ motu proprio. Bald. iu l. nec damnoſa. Cae precib. Imperaror. oſfer Vereſed contra primaum dictum. pertexr. in S.& hod vero iubemus. in Autlenr. vt nulli Iudic iuactæ l. z. Qde petirio. bouor. ſublar. lib. Io. Roman. inl. ſi verd. S. de Viro, in zerria fallentia, ſoluto matrimon. Alexand. in 1. 3. in princip. Qupa quiſque lurls. laſon inl. cum Pyocurator. S. ſi dominus. col. 2-de uoui operis nuntia. in Aurhent. quas Adtiones, col. 4. Verſc illud er- tam. C de Sacroj. Ecclsſ. vlu aicit, hanc opinionem Iſe dommunem,& nunquam ſe vidiſſe aliquem con- Tradicenrem. Anraz. Gabriel. Roma. lig. 6. conclu. rir. deæ clauſul. onclu- 2. num. 1o9. Gleicher geſtalt ſagen die Rechte/ ond wollen derſelben Scribenten/ dnnd Lehrer/ daß die con- ceſſio geminata eben ſo diel operiere/ dnnd wir⸗ cke/ alß die clauſula ex certa ſcientia. Ira gl.⁵ notab in&. in verſinoſcarur, de conſtitutio. in 6.& gl.r. ind Teſcripta a 5. quæſiio. 2. cum concardaurtys,vt per Felyn.in chi quando. n. z1. de reſcriprw, ſequitur ecius couſ. S ½. Procedendo éreuiter. col. 2. nunu. 5. & conſ.&2ο. eiuſdem iuirc, in fin. Tiber. Decia. re SPon-2tnum. 2. In I. Tolum.& runſus Te ſPon. 46.. ½ †B 1 2. Voluminc. 4 Vnd die natur/ art/ dund eigenſchafft dieſer Clauſulen/ motu proprio iſt dieſe/ quòd tollit ſubreptionem. æ ſi moru propris. de præbend. in. Felyniin ccæterum. col. verſic. Septima reſtrictia, Ae reſcriptis. Iaſon in!-nec aamnoſæ& de precib. Impe- raror oſferend. Socin. conſ. I1. col.=i. in 3. Volum. De- cius couſ.z. u. 2. S conſ.ar. num. 2. Bald. in c. niſi ſPectalis. in 2. colum. Verfic. pone in literz. de oicio delegati. Deciusin cad aures. col.. verſ. terzia con- Awſio, de reſcripris. Alexand& Iaſon inl. ſi quu ini- qrum, Quod quiſg. Iuris&c Roman. conuſ. 327. u. 9. vm ſeqq. Iiber. Deciau. reſp. I4. num. 26 Fin I. Volum. Lariſtmet Auron. Gabriel. Romua. lib. ẽ. couclu. tir. de dau ſälis, concl. Z. num. J. So machet auch die clauſula, motu pro- prio, quòd diſpoſitio ſit fauorabilis,& pleni- us interpretanda. a. c. Pmotu proprio.. ſipluri. us. Ae preb'end. in d. Clement. ſi Romanus. eod. ri:. cum concordansqs, de quibus per Delium conſ. 305. num. I.& couſ. Io. num. 21. 2 conſ. 46„. num. 1 4. & GoAdi.Wonſ.S. n. 20. Gratus conſco. n. iꝑn rTiler. Decia. Pon. IT. n. 20 f.in. volum.. Vnd im gleichen machet die clauſula mo⸗ tu proprio, vt non videatur conceſſio fa- cta propter importunitatem. Balal. in!. quod far uore. col. 2. in 2. oppoſiti. G de legibus. dbbats in&. acce- denres. col. fin. Verfic, ægo aliter dicerem, de praſcri- prio. Felynu 6. uſam quæ, el. 2. col.penult. verſ. De- b cimoò tertiò nota. de reſtib Ruin. conſ. I4. col. penult. in. 4. Volwun. Die clauſula ex certa ſcientia, hat im glei⸗ chen groſſe operation/ vnd wirckung/ vnd macht/ daß das jenige/ ſo ein Fuͤrſt ex cerra ſcientia ge⸗ than/ ratum& firmum ſey/ neq; contra illud aliquid opponi poſſit, neq́; in dubium reuoca- ri. Farrol. in! conficiunrur. S. odictlli. de lure codicil. Iaem Bartol. conſ. 196. col.2. Oldrad. conſil. 25 z.col. J. vbi inquit, Qubd clauſäala ex certa ſäientia facit va- lere ilud, quod prius defectum patiebatur. Balain.l. cos. C. Je appellatio.& in ci. S. f quu autem. de pace Couſtantiæ, Vbi in ſpecie inquit, quòd non de- bet quis audiri contra illud, quod facit Prin- ceps ex certa ſcient ia, ſed debet repelli,& illi perpetuum ſilentium imponi, etiamſi diſpoſi- tio illa tenderet in præiudicium tertij, vr per Paulam ae Caſtro conſ. I=ꝙ. conſ.z2.&. inprimo,& Tob. de Anan. conſ. fr. ol. vlr. vbi inquit, Quod princeps poteſt rem alterius concedere cum clauſula ex certa ſcientia, ſequirur Alexan. conſ. 22„. col.. in 2.& Decius conſ-oν. n. 25. in fine.&conſ. Jr6... Et licet aliàs confirmatio facta in com- muni forma nihil noui Iuris tribuat, gl.&ili texr: in c. fin. de confirm- tilel inutil quann allegar Speculator in titde legat. S.nunc oſendendum, verſ. rI.& Olaradus conſil. 16, 1. in fiu. Bartol. inl. priuile- gia. Qde Sacroſ- Eccleſgis. Sinl. ſi conſlat. de Appella- rio. ramen ſi confirmat io facta ſit ex certa ſei- entia, intelligitur confirmare etiam illud, quod eſt nullum, vt norarur in c. I. de tranſactis. in ce. veniens, vli gliin verſic confrmatum, de tranf actio. Barrol in a priuilegia. Cardin. conſ4αHν Paulus de Caftro conſrz num. S. Alexanaconſ-io*i..& ſe- quenli, in I. Decius conſil. rro. n. 12.& conſco 16. n. I9. & ſequenti. Gratus touſo. n. I⁊ονin T. Pariſ- conſ.r. n. 1221 2 S. Natra conuſ.6, 22. n. IJp. in. 3. Grauer. conſ. 241. n.5 Socinus Iunior conſ. 6r,. I2.in 3. Roland. A Talle conſ.t.n. 2ͥ2in 2. Tiber. Decian. reſßon. I. num. 209. in I. Volum. Larè Anuron. Gabriel. Roman. lib. d. con- dluſſio. tit. de clauſulus. conclufio.1. Weil dann der Stadt M. per viam tranſ⸗ actionis,& contractus concedieret/ vnd nachge⸗ geben/ daß die Kornſchiffung allein vor der Stadt M. vnd ſonſt an keinem anderen ortte im Stifft M. ſein ſol/ vnd ſolche conceſſio nicht allein ge⸗ minata, ſondern triplica ta, quadruplicata, vnd quintuplicata iſt /So iſt erwehnte conceſſio Ppropter iſtam ſæpius factam reiterationem, derogeſtalt zuſchetzen/ vnd zuachten/ alß wenn die⸗ ſelbige motu proprio, vnd ex certa princ ipis ſci- entia geſchehen were/ vnd kan darumb die Korn⸗ 1 ſchiffung rrautſt d Gaunnnu un ruumun 8 kuuutzn e prodäbeße 4 Roms n luauimn M neur ibi a accla emm moldc temiltlum lascuſän dnurdeada contra ie liCde uin euurin mn rextus mn nelit. huid u nantg in eymb e WerI ANn dn S daß di 1 Saadt olke/ ua- 2u G, Darlebarur d hiieuwrionts iu iutegrum ob laſtonem tranſeat da be- 2 CI.. 6 quu auen„ edes minorus, eiiamſi ipſi ſunt maiores:l non ſolum. In intégrum:eſtiturio. tamen id fallit, ſi& he- Mi coarrillad, quodfact 1 alcientia, ſed debet repell 3 llentiam imponi etiamſidlh Ir u, 2.G2. Anin narf 7. conſe. G&2 unn eaTr. Ml. vlr. vbi inquit, 4 teſtremalterius concedetti crta ſcientia, fequitur Aeraa Decus 97. a. in ſuece ctalids conirmatio facuina enquit,quodna 8 b Conſilium Sextum. ſchiffung an keinem andern ort im Stifft M. dann allein dor der Stadt M. ſein. Aum achten ſagen die Rechte/ vnnd wollen/ daß oie conuentiones, contractus, tranſactio- nes, ond Vortraͤge/ welche die lucceflores ratt⸗ ficieret /approbieret/ vnd beliebet/ ſteiff/ vnnd feſt ſollen/ ond muͤſſen gehalten werden. Cuͤm enim ſucceffores iemel approbarunt conuentio- nes,& tranſactiones, ſiue contractus, non poſ- funt poſtea dictas conuentiones, tranſactio- nes, fiue contractus vel in minimo improba- ré. l. Pomponius ſcribit. de negot. geſlis. l hi vxor. 9. b SVr. Ae aaulter. gtiinl. parerfamil. in verfic. ſeruan- dum, circu meaium. de privileg. crealto. qudam ibi Barr olas ſequi rur, volens, quòd, licet Leneficium re- res,& ſucceſſor, quod cum minore geſtum eſt, approbauerit, quod dictum pro ſingulari re- 8 ftert Romanus, ſngul os. incipiente beneficium re- ret m præiudicium tenij R¹ fiturionts. Facis Texltts in l. non dub'iuan. C. de teſta- ment. vbi ſucceſſor, qui agnouit voluntatem præcefforis defuncti etiam nullam, tenetur eam in omnibus adimplere. Nam qui ſemel remiſit Ius ſuum, non poteſt eo amplius vti. 1. 1. S. qai ſemel- Ae ſucceſſ. edictol, quæritur. S. i ven- atror. de ædilit. edicto, cum nemo ſit audiendus contra id, quod viua voce approbauit. lgenera. krer. Cde non numer peczn.leicul. Qde O-&A.&ha- betur in l. 2. Cquandollcear ab emtione aiſced.& eit rzextus int generaliter Siquis emim ferendu Cde reb. eredirt.& inl poſe morrem. de adioptio.l. cuin proftea- rær. Cae reuoc. donalion.”l. Venaicantem. de euidtis. l. ſi qui alienam de Ackio. emtimorar 9l.& Cinoni ein t.acrepimus, de ætate,& qualirate,&in a per tuas, ae probaiion. Olarad conſe g. circa primum, 2 pe Tiber. Decian. roſßo. 3. n. 1o. cum ſequenti. in 2. volum. Nn haben aber die Herrn Biſchoffe/ ſo nach dem Biſchoffe B. geweſen/ in ſpec ie approbieret/ daß die Kornſchiffung im Stifft M. bey der Stadt M. vnd ſonſt an keinem andern ortte ſein ſolte/ wie auß den/ zum eingange eingefuͤhrten Vortraͤgen/ dahin gezogen/zuerſehen. Der jtziger Herr Adminiſtraror auch hat ſich vorſchrieben/ die Stadt M. zulaſſen bey jhrem Rechten/ dnd bey jren Brieffen/ ſo erwehnte Stadt M. von S. F. G. vorfahren/ vnd dem Capittel zu M. hat. Vnnd weil erwehnten Brieffen auch ſtad⸗ lich inſerieret/ vnd einuorleibet iſt/ daß die Korn⸗ ſchiffung allein vor der Stadt M. ſein ſoll/ So folget/ daß der Herr Adminiſtrator die Stadt Mbey ſolchen Brieffen/ Rechten/ ond Gerech⸗ tigkelten auch erhalten muͤſſe/ vnd die Kornſchif⸗ fung/ vermoͤge der auffgerichteten vielfeltigen Vortraͤgen/ an keinem andern ortte im Stifft M ſein koͤnne/ dann allein vor der Stadt MNM. BZum neunden/ wirdvon den Rechtsgelarten 6 7 hin/ vnnd wleder tradieret/ daß die paciones, tranſactiones, contractus, vorgleichung/ vnnd Vortraͤge/ bey welchen der ſummus princeps, oder Imperator geweſen/ ſollen/ dund muͤſſen ge⸗ halten werden/ auch derogeſtalt/ daß wieder ſolche pactiones, tranſactiones, contractus, vorglei⸗ chung/ vnd Vortraͤge beine læ ſio koͤnne/ noch moͤ⸗ ge allegieret/ auch keine reſtitutio in integrum geſu dt werden. Archiaiaca. C; lob. Andrun c.i.de pa. ctus in d. Alexa conſ=e zo perſpeclis, Srponaerarus.in ff 6. Volum. Pr xlentia enim principis facit cefſfare omnem ſuſpitionem fraudis, doli, deceptio- nis Abbas couſ. 36. col. 2. cina meaium, in 2. volum. Sic Baldus zn lrrefcripra, col. 2. Qae precibus Impe- rar. oſſer. dicit, quòd dolus, aur ſimulatio com- mitti non poreſt, vbi eſt princeps, referz, 2- quitur Laon conſ 72. in cauſa, quæ Vertitur, 2. col. in princin I. Volum. Socin. in l. ſ mibi, e ibi.. in lega- tus, Verfic. Septimo ſolet inferri. de legar. I. Cacheran. conſ. a. col. vlt. Tiber. Decian. reſpon. 35. n. 17.&npin 2. Vol.& reſon.2.n.,i Kcum ſequenti. in i-olum. Et perſona principis omnes defectus ſupplet, Bar- rol.& Alexa. in l. quidam conſulebanr, dé re iudic. Cè mulra adducir 290, iu l. Batbariusde aſic prætonn. 1⁰. G ſegh. Cum enim princeps ſupremus, ſiue Imperator præſumatur habere omnia lura in ſcrinio pectoris. ær. in erincde conſtirurio. iu 6.. Fæpe. de appedatio. Textus vbi omnes.& Laſon n. 3. in l.omnium. C. dæ reſtamenr.& idcir c0 4 intelli Sere, & ſcire, qui contractus ſint liciti, qui illiciri/, certè nõôeſt veriſimile, nec etiam præſumitur, quòd princeps, ſiue Imperator quicquam illi- citum fecerit, aut permiſerit. Nec enim Impe- rator præſumitur, facere ea, quæ ſunt contra Ius,& animæ ſalutem. a audira, de reſtirurion. SFoliatorquem rextum ad toc daucirt Bald. conſerar. proponitur, quod ex forma ſlaturi,cvl.2.in I. vol. l. ex faclo, vbi Iaſon in notab. de vulg.& pupill Tiben Deuia. wépon.2 n. i.dum ſequentibiin elum. Auß dieſem folget/ daß die Kornſchiffung im Biſchoffthumb M. an keinem andern ortt/ dann allein dor der Stadt M. ſein muͤſſe/ Inbe⸗ trachtung/ daß der Roͤmiſche Keyſer Carolus Anno 1377. zwiſchen dem Biſchoffe P. vnnd der Stadt M. vnter andern/ wegen der Korn⸗ ſchiffung/ vnnd wo dieſelbige im Biſchoffthumb M. ſein ſolte/ gehandelt/ Die Partheyen mit jhrem guten wiſſen/ vnnd willen/ auch conſenß/ onnd boliburdt/ vorglichen/ vnnd vortragen/ auch vorabſchiedet hat/ daß es mit der Korn⸗ ſchiffung im Biſchoffthumb M. bleiben ſoll in aller maſſe/ wie es von alters gehandelt. Von alters aber iſt es alſo vorhandelt/ daß die Korn⸗ ſchiffung nirgendes/ weder oben/ noch vnter der Stadt/ dann allein vor der Stat M. ſein ſoll⸗ auff den Vortrag mit dem Herrn Biſchoffe B. Annno 1309. auffgerichtet/ gezogen. 64 Zum 68 Conſilium Sextum. Zum zehenden iſt borſehens Rechtens/ wenn Geiſtliche Pralaten Biſchoffe/ Abte/ vnnd der⸗ gleichen etwas vornehmen/ dund thun/ mit con⸗ ſenß/ volburdt/ vnd borwilligung jhres Capittels/ daß ſolches zu Rechte beſtendig/ vnd krefftig/ vnnd keines weges hinterzogen/ noch vmbgeſtoſſen wer/ den koͤnne. Sic enim videmus, quòd res Ec- cleſiarum rectè alienantur abArchiepiſcopis, Epiſcopis,& alijs Eccleſiarum prælatis, ac- cedente conſenſu,& autoritate capituli. Tex- rus eſt celæbris in c. ſine exceprione 12. quaſ.z. Ibi Pontifex inquit, ſine exceptione decernimus, ne quis Epiſcopus de rebus Eccleſiæ ſuæ quicquam donare ‚velcommutare, vel vende- re audeat niſi id faciat totius cleri tractatu, arque conſenſu. Idemque probatur in.& 2. de relus Eccleſiæ non alienanain 6:& dit. Sc.tua. de hir, quæ fiunt Aprælutts. Sic rata quoq; eſt inueſtitura, quam præ- latus Eccleſiæ cum conſenſu capituli facit de feudo, nondum ſibi aperto. Licet enim feu- dum poſt mortem prælati inueſtientis pri- muͤm aperiatur: tamen ſucceſſor prælati in- ueſtituram ratam habere cogitur, propter ca- pituli conſenſum. Martb. ae Apflict. in c. vnice. numo. verfic, ſed quæro, quidſi prelatut. Qui ſue ceſſor feud. dare teneant. Ilaem in deciſionibus Nea- polit. qeciſio. 1or. quamuis alias ſecus ſit,& di- uerſum etiam in feudo ſeculari obtineat. Sem- ber namque ſucceſſor tenetur inueſtituram à defuncto factam comprobare, ſiue eo, qui primuùm inueſtiuit, viuo, ſiue mortuo feudum apertum fu erit. æ. Vnico, Qui ſucceſſo. eneantar. c.vnico. S. moribus. ſi de feudo defundti contentio Sa avnicv, de Gerico, qui inueſtitu. facit. Schurſfe conſ. Sy. num.r. entur 2. Lauden in dc. vnico. i.2.& ſe- quent. qai ſacceſſé feudum aure reneantur: Cuius diuerſi luris ratio ex diuerſitate ſuccedendi patet. Aluaror. d.cvnico, qui ſucceſß. feua. Aare te- nean. Laicus eſt heres Laici,& ſuccedit Laico in vniuerſum lus, quod defunctus habuit.? he- rediras. de reæg. Iuris:lnibil aliud, de. S. ac vna ea- demq; perfona cum defuncto eſſe cenſetur, vit aiciturin Auth. de lareiur. à morientibus prafli- to, in princ. Ideòq; inueſtituram â defuncto fa- ctam, comprobare tenetur. Heres quippe contra factum defuncti venire non poteſt. l cum A matre. Cde rei Vindicatio. l. ſi ab eo. C. doli- Lera. cauſa. l. venditrici. Cde rebus alien. non alien. l. ex qua perſona. de reg. uri. At clericus non eſt defuncti clerici heres, non ſuccedit in vni- uerſum lIus ipſius defuncti, ſed tantùm in Ius Eccleſiaſticum, idque non tam hereditario quodam lure, quam lure electionis,& ob id ClericusInueſtituram, ab anteceſſore factam, confirmare non cogitur, niſi, vt dictum eſt, Inueſtitura conſenſu capituli fuerit facta. Der Vortrag aber/ welchen Biſchoff B. mit der Stadt M. Anno 1309. auffgerichtet⸗ vnd in welchem Vortrage vnter anderm verſe⸗ hen/ daß die Kornſchiffung an keinem anderm ort/ dann bor der Stadt M. ſein ſol/ iſt mit con⸗ ſenß/ volburdt/ vnnd vorwelligung des Thumbea⸗ pittels zu M. auffgerichtet. Dann zu ende des Vortrages werden dieſe formalia verba geſetzt/ Wir B. Biſchoff von M. haben dieſen Brieff mit vnſerm Inſiegel be⸗ feſtiget/ Vnnd wir B. von der Gnade Gottes Thumbprobſt/ ond G. von derſelbigen Gnade Dechant/ vnd wir Captttel gemein deſſelben Got⸗ teßhauſſes zu M. bekennen/ daß vnſer Herr Bi⸗ ſchoff B. gedegedinget/ onnd vollenzogen hat alle dieſe dinge mit dnſerm willen/ dnd folge/ daß er/ vnnd alle ſeine Nachkoͤmlinge gleicherweiſe/ als er/ vorbunden ſollen ſein/ diß zuhalten. Im gleichen wird in dem Vortrage/ ſo mit dem Herrn Cardinall/ end der Stadt M. An⸗ no 1525. vollenzogen/ Vnd in welchem onter an⸗ dern auch vorſehen/ daß die Kornſchiffung allein vor der Stadt M. vnnd ſonſten an keinem andern ortte ſein ſoll/ zum eingange geſagt/ Nach dem ſich zwiſchen dem Hochwirdigſten in Gott Ba⸗ ter/ Herrn A. Biſchoffen ett. Auch dem Ehr⸗ wirdigen Thumbeapittell der Biſchofflichen Kirchen zu M. an einem/ Vnnd den Erſamen/ Vorſichtigen Buͤrgermeiſtern/ Rathman/ In⸗ nungsmeiſter/ vnnd Buͤrger gemein der Stade M. jrrung/ ond zwleſpaltigkeit erhalten etc. Vnd folget zum deſchluß des Vortrages/ daß ſolches alles/ wie hleroden bermeldet/ in ſampt/ dnd be⸗ ſonderem mit dnſerm A. von Gotkes Gnaden Bi⸗ ſchoffes zu M. etc. Vnd onſerm ehegenanten J. von K. Sentorn/ vnnd gantzen Thumbcapittels/ Pnd auch onſer Buͤrgermeiſter/ Rathmanne/ ond Innungsmelſtern/ vonnd gemeinen Buͤrgern der Stade M. wiſſen/ willen/ vnd dolbur dt geſche⸗ hen/ abgeredet/ bethediget/ angenommen/ dnd be⸗ williget ſey/ auch das alſo ſemptlich/ vnnd beſon⸗ dern annehmen/ vnd bewilligen/ das dnuorbruͤch⸗ lich/ trewlich/ vnd ongefehrlich berfolgen/ vnnd halten wollen/ Haben wir zu wahrer Vhrkundt/ vnd bekentnuß dieſen Vortrag berſiegelt/ ete. Weil dann die Stadt M. faſt vor 300. Jahren mit dem Biſchoffe/ vnd Thumbeaptttell zu M. der Kornſchiffung halber ſich derogeſtalt voreiniget/ vorglichen/ vnnd vortragen/ daß das Korn alleine vor der Stadt M. geſchiffet werden ſoll/ vnd ſolcher Vortrag hernacher zu bielen dn⸗ terſchiedlichen mahlen/ dnd ſonderlich Anno 1525. vom Herrn Cardinall/ dnd Thumbeapittell repe⸗ tieret/ ernewert vnd wiederholet worden iſt: So muß ein jeder vornuͤnfftiger ſchlieſſen/ daß die Kornſchiffung im Stifft M. in krafft/ vnd macht der auffgerichteten Vortraͤge/ allein vor der Stadt M. vnnd ſonſt an keinem anderem ort im Stifft M. ſein koͤnne. Der Einbe ben ſendeling F nan Drn dü 5 doehandeln dns ſeanli Meſen har Aun e i god g Kcenai le bl mnesn cunſtiu e tertd⸗ wum ſuse Vortragt/9 Lardinall/ ind der Sa 4 aijogen⸗Vndln welchen uin ehen/ daß die Kornchif 4 M onndſonſtenankenena (zum eingange geſagt/ hah dem Hochwirdigſten i Geat l. Biſchoffen ett. Auch den humdcaptttell der Biſchft N. an einem/ Vnnd den Eiin Buürgermeiſtern/ Nathman 9 /dund Buͤrger gemein deo nd zwieſpaltigkeit erhaltent ſchlaß des Vortrages/ dijſt roden dermeldet/ in ſamyt/ dnſerm A. don Gotkes Gnai 2. etc. Vnd dnſermehegenant oen/ dnnd gantzen Thumtdeu aſer Burgermeiſier/ Jafje emeiſtern/ dnnd gemeinen d wiſſen/ willen/ Ind bolhmit . bethediget/ angenonmant nuch das alſo ſemptlich/umi n/bud bewilligen/ das numn 7 ond dngefehrlichdaſogn Haben wir zu wahrer dieſen Vortrag berſiezel 1 dem Dſſchoffe/ dnd e 2 2 ich drnſchtffung halber ſͤn lchen/ dund ternamn 1 In I. Volum. Conſilium Sextum. Der Vorkrag aber mit dem Herrn Cardinal A. ond einem Hochwir digen Thumbeapit el/ vnd der Stadt M. Anno 1525 auffgerichtet/ iſt von den verordneten von Prælaten/ vnd Ritterſchafft des Biſchoffthumbs M. wie auch von den verord⸗ neten don Prælaten/ vnnd Ritterſchafft des Stiſfts H. vorhandelt worden. Dann in dem Vortrage wird onter anderem geſagt/ daß G. vnd P. Geuettern/ Graffen/ vnnd Herrn zu M. vnnd H. B. Graff/ ond Herr zu B dnd M. J. Graffe/ ond Herr zu R. dnnd B. vnd H. H. Aicenttat/ Dechant/ dnd Official zu H. Herr J. von H. dnnd H. H. Thumbherr zu H. C. von P. B. vnd G. von A. G. vnd W. von H. H. von K. onnd C. von B. alß ver⸗ ordnete von Prælaten/ dnnd Ritterſchafft/ oder Stende beyder Stifft M. vnnd H. guͤttliche handelung vorgenommen/ onnd die mißuorſtende vortragen. Darumb folget/ daß die Ritterſchafft/ weil dieſelbe den auffgerichteten Vortrag hat helffen vorhandeln/ vnnd bollenziehen/ ſich daruͤber/ daß die Kornſchiffung allein vor der Stadt M. vnnd ſonſt an keinem andern ortte im Biſchoffthumb M ſein ſoll/ vnnd muß/ eben ſo wenig/ aiß ein Hochwirdiges Thumbeapittell zubeklagen habe. Zum zwolftenſgendie Nechte /vnmd wol⸗ ten⸗ quòd priuilegium non vſu amittitur per decennium. I. 1. vbi Barrol.& cæreri. de nundinw. CSinl. liiiturio. S. earum, e publican, traaunt o- mues maximè Felyn. in a cum acceſaſſent, ext. de conſtirutio.& Iaſon in lnali. de confiit princ. Verhic rertibꝰ principaliten Imò ſi quis haberet ampliſſi- mum prmilegium,& eo diminute, ſiue remiſ- ſius vteretur, ſibi præiudicaret, vt eo non poſ- ſèt de cætero vti tà3m ampleè,& latè, vt prius pPOtuiflet. Barrol inl. vſum aquæ. C. de aquæd. lib. TI. Alexaud, conſ. 3 lib. 2. laſön inl. fin. num. Jo. de couſtitut. pincip. Delian. 7‿ on. 2T. num. J. G F. 3 werden ſol/ je/ vnd allezeit gebrauchet/ wie auß den Aaibus, ſo zum eingange eingefuͤhret/ zuer⸗ jeen ſ Vnter welchen Actibus ſonderlich das mit fleiſſe anzumercken iſt/ daß die Stadt M. Anno 92. bey dem Herrn Biſchoffen E. ſich beklaget/ daß etzliche ſich vnterſtehen wollen/ auff der Elbe/ oben/ vnd nieder der Stadt M. Korn zuſchiffen⸗/ vnd daß Hochermelter Biſchoff E. ſich kegen die Stadt Mdarauff erkleret/ S. F. G. nicht be⸗ dacht/ die Kornſchiffung ander geſtalt/ dann die außgegebene Siegel/ vnnd Brieffe vermoͤchten/ zugeſtatten. Worauß klerlich zuerſehen/ daß ſo wol Biſchoff E. als die Stadt M. vber die Vor⸗ T2 ie Stade M. aber hat ſich jhres priuile- gij, daß das Korn vor der Stadt M vnd ſonſt nir⸗ gends/ oben/ oder nieder der Stadt M. geſchiffet 69 traͤge/ ſo vor Biſchoffs E. zelt/ wegen der Korn⸗ ſehiffung auffgerichtet/ gehalten.— Dann der Vortrag/ ſo mit erwehntem Bi⸗ ſehoffe E. auffgerichtet/ iſt Anno 14071 erſt auff⸗ gerichtet worden/ onnd das ſchreiben/ ſo Biſchoff E. an die Stadt M. wegen der Kornſchiffung/ daß dieſelbige nach laut/ vnnd inhalt der außgege⸗ benen Siegel/ vnd Brieffe geſchehen ſolte/ iſt da⸗ tteret Anno 29. Derwegen folget/ daß die Stade M. bey jhrem erlangeten priuilegio, daß die Kornſchif⸗ fung vor der Stadt M. vnd ſonſt an keinem an⸗ dern ort ſein ſol/ billich gelaſſen werden/ vund daß die Kornſchiffung im Biſchoffthumb M. an keinem andern ortte/ dann allein vor der Stade M. ſein muͤſſte. Zum dreyzehenden ſagen die Rechte/ dnd wol⸗ len deroſelben Scribenten/ vnd Lehrer/ daß die dndenckliche Zeit/ tempus, quòd omnium ho- minum memoriam excedit, biel ſtattliche ope⸗ ration/ dnd wirckung habe. Vnd ſolches nach⸗ einander allein kuͤrtzlich zu erzehlen/ wird zu Rech⸗ te præſumieret/ vnd vermuttet/ daß die jenigen/ ſo etwas dber aller Menſchen Gedencken/ im ge⸗ brauch/ Poſſeß/ dnd Beſitz gehabt/ ſolches mit gu⸗ tem titull/ vnd gutem Gewiſſen gebrauchet /poſſt⸗ dieret/ vnd beſeſſen haben. Ex poſſeſſione enim temporis, cuius in contrarium memoria non extat,& ritulus,& bona fides præſumuntur, Bald in cſi diligenti. n. 23. Exr. de praſcript. Gosa- di. conſ. S. n. 37 Franciſcus Balbus in repeiitio. L Celſus, parre 3. n. J. de vſucapion. Vſquè adeò, vt in præſcriptione temporis immemorialis alle- gatio tituli neceſſaria non ſit, ęl.. ſuper qui- éuſaam. S. præterea. in Verbis, non extat. Ext. de verbor. ſgnificat. Frideric. de Senis conſ. 234. col. 2. Socinus conſ. 127. col. penult. in fine lib. J.& conſil. Ir½. lib. 2. Abbas, conſil. 7. col. e. lib. 2. Dd. in c. I. de praæſcription. lib. g. Faber in S. æque. Inſir. de Ac'io. Guido Papa quæſtio. ZJog circa finem. Iaſon in l.ſi cer- tis annis, col. fin. limir. Io. C. de paclts. 3 Gleicher geſtalt ſagen die Rechtsſcribenten/ daß die vndenckliche Zeit habe vim contractus. Bald. conſ. 219. col. J. lib. 3. Grauet. conſ. 10. n. I1. Ro- land. à Valle conſil. 66. n. 40. lib. 2. Francifcus Ballus in tradt. de præſcription. e. parte, quinræ partu prin- cipalis, quaſt. 6. n. 6. Socin. conſ. So. cl. fn. lib.t. Et quidem vim talis contractus, qui ſpecialiter cum principe initus fuit, Rarbar. unſeb. in princ. lib. J. Rol. A Valle couſ. G⁶. n. 79. lib. 2. Im gleichen wollen die Rechtsſeribenten/ daß die vndenekliche Zeit habe Krafft vnd macht con- ſtituti, ſiue conceſſionis. I. hoc Iure. S. duclus de aqhus quotid.& aſt. c. contra morem. aiſtinct. Iooc. ſêruirium. I5. quæſt. fin. Alex. conſ. 24. col. 3. conſ.†2. . 3. 11b. y. Bald. couſ.„. col. 4. lib.]. Socintus conſ.iq⁊. col penult. lib-z. Carainal, Pariſt. conſeta. n.⁊4. lib. 4. Graueꝛ. 70 Conſilium Sextum. crauer. in tratt. de autiquit temporpare 4.. abſo- Iuris. n.9. Rol. ⁊ alle con). C6. B. 40. S& conſe g,9. n. 11. nbz. Et quidem conceſſionis huiuft modi, quæ facta ſit à principe, Bala conſ. 429. col. 4ltb. . Pavormit conſpæ col. ⁊.in himeé lib- I. GCrau. conſ.- o. i. I. Roland." alle A.conſ.s G. 2. Jo. b So wollen auch die Rechtsſcribenten/ daß die dndenckliche zeit/ cuius memoria in contra- rium non extat, habe krafft/ macht/ vnnd wir⸗ ckung pacti expreſſi Bala. onſ,741.li.s. onſ.213. conſ 2I. conſal. 73o. lb.„. conſil. 20,Col.I. lib. 2. Iaſon in U hud minus, col. p.& ibi Ripa: n. rr. de fluminib. De- cius confſil. JrS.2.9& conſil. 5 ₰0. col. 2. Caraiinal. Pa- riſius tonſaiz. num. 20.lib.7. Grauerconſo num. I7. Roland a Valle conſod. n 2⁵.& conſilSo. num. I2.lib. 2. Marrh.de Alict. in al. S. ſi quas per iriginta, in Bald in l.. Qde ſeruitu. Gaqua. Franciſcus Balbus in tractatu 17, hehen aae quaſlio. G. num. 9. Imò plus operatur præſcriptio immemoria- lis, quam pactum, gęl. inltien verbo coheredilus, in fine. familiæ herciſcundæ. Franciſc. Salb. inu tra- Cctaru. de praſeriptio. in; parte quintæ partus princi- pal. quaffio. 6. n.9. Es ſagen auch weiter die Rechtsſertbenten⸗ ond wollen/ daß die vndenckliche zelt habe vim ri⸗ tuli legitimè conſtituti Inuocent. c. 2. ext. Ae re- HRirurio. inintegr. Felyninc Aaedenresal.7. Larr. de præſeriprio. Iohan. Igneus in lneceſſarios. S non alias, in verbo nouiſßamè num. J. ad SCtum Syllanian. Cai⸗ dinal. Pariſius conſ.z6. num. 27.lib. Icon.2.]J. nume. ¹2. conſarrr. num.+p.& conſ.rIæ. lib 4. Grauet. de anti- quit. rempor. parte. S. alſoluris. num. 9. Lau- rentius Syluanus conſ. so. n.9. Anron. Natta conſ-240. 2. 12. Roland. A. Talle conſ. 66. num. 44.& dunſil. 29. aum. o lib. 2.* b BVnd alſo wollen die Rechtsſeribenten auch/ daß die vndenckliche zelt/ cuius in contrarium memoria non extat, habe vigorem mandati. Ità rradidit Barbati. conſo. lib.. in princ. Rolandl. y'alle conſus num. 2ͥ νι‧lib.2. Itemq; vim decre- ri. Balaius in l.z. col..& 6. C de ſeruis fugit. Fran- ciſe Balbus in tractatu de præſcriprio: parte quintæ partts princip. quæſtio.&.,. 5. Im gleichen ſagen die Rechtsſcribenten/ ond wollen/ daß die vndenckliche zeit habe vigo⸗ rem, vim,& poteſtatem inſtrumenti publici, idemq; in omnibus,& per omnia operetur, quod inſtrumentum publicum. Iunoc: in c. no- nir, exr. de iuaici. Bala.in l.. C. de emancipat. liber. Martb.de Afflict. deciſio. 239. in fine. Roland. 4 Valle conſs nam. O7. lib.⸗. Die Rechtsſcribenten wollen auch/ daß die vndeckliche zeit habe vim, poteſtatem, ac autho- ſtio. 7. num. 16. legij, ſed ex certà ſcientià à principe conceſ- Alſo wollen die Rechtsſerlbenten/ daß die dn⸗ denckliche zeit/ cuius in contrarium memoria nonextat; habe vigorem,& poteſtatem priui- legij, a ſuper quibuſdam.§. pratered, ext. t. S. Oolaraaus conſ. 172. Iaſon in l.us, qui purar, 2u²n. 16. de acquir hercd. Orauer. de anriquir. Tenp. ante 4— 9. abſoluris. num. g. Narta conſ-. num.12. Carainalu Pariſ. conſira. num. I3 lib. Laurent-Sylua. onſ.I. num. o. Rolanda.⁊ Valle conſp⸗num-.lib. 2. Franciſe. Balbus in tracta. de præſcripris. partel. quaſlio. 9. num. J.& prima parte quinr partus principa. qua. Non quidem ſimplicis priui- ſi. Bald.=. ol. 2. quæ ſuni regal. Decius conſ. 296. col. 2. Jaſon in lde quibus col. 13. de ll. Alexand. onſid lib. J.& conſ. 4/. col. 2 lib.. Goxadii. conſil.C. num. 37. Ro- lan. Valle conſil. Gõ. n.9. lib. 2. GCrauet. de antiquit. temporarte. abſolutu. nodo. Die Rechtsſeribenten ſagen auch/ dund wol⸗ len/ daß die vndenckliche zeit/ cuius in cotrari- um memoria non extat, werde gehalten pro Veritate. Sald conſ. 24.lib-2. Laurenr. Sylua. conſ. Torxum,O. Narta conſ-aad. num. 12. Grauerz. conſ. 10. aeum. I1. argum. gloſſein l. I. C de ſeruii. G. Aqus. Imò pro veritate ſimul,& ſolenni priuilegio, Bald. conſ. 2 7. lib. 2. Grauer. de antiquiz. Tempor. parie 2.§. abſolulis. numg. Er tantum poteſt tempus, cuius in contrarium memoria non extat, quantum poreſt lImperator cum cauſa. Andr. ae Iſernia in ar. verbo fumina.col.z. quæ ſæns regalia. Iaſon in repetitio: quò minuu. col.. de flumi- ui. Geadi. conſ.. num. 37. Rui nus conſf. nun. 16. lub. g. Rolandas AValle conſ. Co. num. 47. conſ. 19. nunn. 17. lib. 2. . Weiter ſagen die Rechtsſcribenten/ dnd wol⸗ len/ daß die præſumtio rituli iuſti,& bonæ fi- dei, deſcendens ex lapſu temporis, cuius in contrarium memoria non extat, ſey eine præ- ſumtio luris,& de Iure probarionem in con- trarium non admittens, Felyn inc, cum à nobw. col. 3. ext.ꝗe præſcriprio. Alexan. Rubeus conſ.13. col.3. Coxadin.conſ.T.³.z. Die Rechisſcribenten ſagen/ vnnd wollen auch/ daß die ondenckliche zeit/ cuius in contra. rium memoria non extat, das ſenige/ ſo ſonſt irritum iſt/ vnnd nichts gilt/ confirmtere/ ſtercke⸗/ ond krefftig mache. Bala.in l. 1. C ne ae ſtaru ae- fundto. Franciſc Balb-in rract. ae præſcriptio. Ipalle, quæſtio. ꝗ. num. J. So wollen auch die Rechtsſeribenten/ daß die vndenckliche zeit/ cuius memoria in contra- rium non extat, id, quod alioquin impræſcri- ptibile eſt, ſiue præſcribi nõ poteſt, mache præ- ſcriptibile. Panormir- conſ. 26, incipiente, in quæ- ritatem legis ſcriptæ. Cardina. conſic. Anron. ſlio. quæ adpraſens verrirur. 1ib. 2. Anton. Narta Narta conſαᷣ. uur. 12. Laurens. Sluan. conſ. Jo. num. o. Argum. I.I. J. fin. Gl.ein ſumma, in princ de s. qua pluuia arcenda. cenſ ³πν n. 22. Laurent. Sylu. conſ, io.n.9. Roland.4 FValle conſ.. num S1.lib.7. Er hinc Dd. tradunt, quòd ea, quæ lure gentium omnibus commu- nia ſunt, Amuneu d u’ ninu-n eyugbryn i Gt enten/ dm⸗ n contre n gla ind i dnJlhen amhtuallt Ngluln guapluam lni dera ael müi Kn zt a. kuot Tnan d, u Tnxrin 9 ſe e Minn n ena —. denckliche zeit/ cuius in cou SHAIun CA ſan b4 tate ſimul,& ſolenni yriuli 16 4. Crauer. de eniunm aru zum„. Eftantunge us in contrarium memoit um poteſt lmperator cuman ain or verdo ſtuminaahls uox rcpetitioquò minuralid (. 2um. 37. Tuinus cufantm 6 4 ale ceuſ. 66. num. † 3 agendie Rechtsſcribenten n reſumtio tituli uſti 8 be os ex lapſu tempotis, cii memorta non extat, ſchen & de lure probationemii ina inlt admittens, fehn neee ſcri Llmuans I Conſilium Sextum.. nia funt, quæq́; regulariter præſcribi neque- unt, ſpatio illius temporis, cuius in contrariũ memoria non extat, acquiruntur,& præſcri- 2*— buntur. Angel-& Innoce nz.in l. fna. de dſacapton. Angel. cauſced,g. oban. faler, Angel. wlande platea in S. fumina. Inſtir. e rerum dliuwſeo. ra nciſc. Palbin rract. de præſcriptio.. Panre gquiuræ principalts, qua- cmmuaniter eſſe receptam. procedunt co caſu, quo quis non ſolo, neq nu- do laplu temporis, ſed allegatione tituli niti- tur. Tunc enim abſq́; omni dubio illnd, quod alioquin impræſcriptibile eſt, per lapſum illi- us teimporis, cuius in contrarium memoria non extat, præſcriptibile efficitur. Eelpn. in 6. KAacedentes. num.. limir. 5.exr. de praeſcripr. Kpa in f. qab Wi naw. B. 192. Te flumin. Franciſc. Balbin rract. — 5 A Præſnpe- 2—νarte quiatæ Bartu princ. quæaſt. G.„. S. Es ſagen/ vnd wollen auch die Rechtsſcri⸗ benten/ daß durch die vndenckliche zeit/ cuius in contrarium memoria non extat, die Re- galia, ond principis reſeruata præſſcribieret wer⸗ den. eper qaibsſdam..prezered. Ext. de V. S. Inno- cenk: c. dn, P. Tabellio. Ext. de fide Inſtrum. Sarrol. „* 12 lhi publikauus Sfn. de public. Bala couſ. 46. n. 7. lib.3. G confil.S 40. col. 2. lib. r. Burrol in l... fin. de adad Slauia arcenda. Alexand inl more l, 2. deac- 41. 1. e 5. zeit/ oder præſcriprio immemorialis allegteret/ qwirbercd. dlexand cauſ.G. col. 2. lib. I. Franciſc. Aret. Coinſ. S0. incipicare, Viſs shemarc. in z. aulio, Decius er. L2lpenulr, onfzd. col 2. laſon in l.de qui- Ozsrob, 2. Ar K.Iaſpninl, Imperumaol. de Zuriſda. 2?iο‿eni. Iud. Crauer, in rraci. de anriquit.&. parre. u,..— 4—,„ 8„ LℳſB arir. a. 13. Frauciſt. Ealb-in rractatu de præ- feri Hrionibuu. 2.parte partis principalis: quaſtio. I. n. 6 Cedjerus ſng.222. Lavrenr èoluan. donſpd, num⸗2 cChuanuuin fepe'ttrio. g poe ſorparte 2. S. 2. num. J. L e'ue eriess de eg2s luns lik C. Aaland⸗ in contrarium memoria non extat, mit ſich bringet/ ſchlieſſen die Dd. vnnd Fale con, S. nuni. S2.I1.I. Puangeſehen/ daß in ſolcher præſcription ſcientia principis nicht interuenieret/ Alexana. eſ,2 wel,g. Ab, 1. paſe. col.. lil. f. Fehn-inc de eulte een ſe eis A nrſhau. zehewn⸗ 2m, nabus col.. Exr eodem. Decius conſil.C*†. col. 2. S enſil,222. nſe2r.& anſ2od. l. 2. aſpn inl. Imperiam colpde lurud. amn. lualc. Currius lunior Vnſ,. col.2. Alexand. Rubeus conſ.2:. col. 3. Franci- ſaus Balbus in tracta. ae breſeripr. 7. Parte ꝗ. partis Eindipal, a. Crauer. in téadt. de auxiquirat:em. Poroarke 7 g.blur,2zm,T4. Laarent. Sylua conf. Vnd wegen o erzehlter vielfeltiger opera⸗ tion/ vnd wirckung/ ſ die vndenrkliche zeit/ cuius ins gemein/ Quòd præſcriptione fublatà, præ- Rechtsſcribenten 71 ſeriptio immemorialis nunquam ſublata, re- mota, vel excluſa cenſeatur, Bala.& Jugel. u l. Cine rei domini. Balaus,& Angel. inl. omns, in Fne. C de præſcriprio. 30 Vel. ao. aunoram. Palaus& Augel. in l. I. cel. I. C. de anual: æxeεεeei. Angeltu!. vnC ſoluizn in princ: de vſucapio. Angel.in f. I. e con- b euſs ontt Angel:in l. ſi quis decuriola. a. Qae aecurio- Fio. G. 2. J. G&. Vbi ipſe atichatur, hauc epinionem nilus. lib, 1o. Panormirta. iu c. fin. col. y. verſcqæaro, uid ſi flaturo,& ibi Felyn, celig. veyftc. Aum ſal dlir, Et hæc potiſſimum,& abſq; omni dubio ext. de praſcriptio. Panormit. conſ. 92. col. 2. lib.r. Florian. in lian vſas argamento illius textus, detſu Fiuctu. Roman& Fraucre. Arerinas. l. cum flipuls- tus ſim A Proculo, de F. O. Raman.in l. I. ae d,ſuca- pio. Franciſe. Aretin. canſ.ig. col. Henulrt. verſ. circa. tertium. Alexandin l.ncnio poreſt. cel. fin. verf.& tene mente,& ibi Franciſé Ripa num-iIi. de legat.⁊. Alexand. conſ. So. num. 2. lib.z. nſdo. col. q. lib. J. Præpoſit in æ.r. Sprætered col finali. de capit. Conradi. Felyn. in Rubrica, col. fin. Ext. de præſcripriou. Iaſon conſeD2. ad finem lil.. Decius ceonſ⸗zgG. col.2. Fran- ciſc. Balbus in tratt, de præſcriprio. 2. parte primæ par- tus principal- quæſtio. S. Marth.de Afhittius deciſio. 223. Srepbaa. Serrrandanſil. 56. n. 1.& couſcog. in fine lil- 7. Currius Iunior in tracta. feudali, parre 3. quaſi. 3. Petrus Gerhardi Eugu. IJ. Carol. Molinaues in canſue- rua. Pariſien. Srnum. 12. Jraquel in trat. de vtrog ¹ rerradlu, parte ꝛ. Hr. glnum. 23. Es iſt aber nieht gnug/ daß die vndenckliche vnd angezogen werde/ ſondern es muß die vndenck⸗ liche zeit/ oder præſcriptio immemorialis auch probteret/ vnnd erwieſen werden. Præſumtio enim facti eſt,& in facto conſiſtit, ide dòq; non præſumirur, ſed probanda eſt ab allegante, Barrolus in l. Celſus,& ibi Fræncaſc. Balbuu iu repe- titio. uum. Ir.. de 2ſucapion. Balaus conſ. A †o. lib. g. Corneus couſil. 220. col. fnali. lib. 2. Abbas couſ, Sa. colum ⁊ lib.2. Cardinal. Pariſius conſ,zo- num.S'o.libær. Franciſcus Balbus in tracta. de præſoriprio. 5. parte terriæ partus principal.quæſtio:. num. S. Grauer. canſ- 29.· num. g. canſ. Io. nunm. 12.conſczor. num. 20. Rolaud. Aalle conſ.3. num. 9.& conſ So. num. 30. lib. 2. Et hoc etiam locum in præſcriptione imme- moriali habet. Roland. A alle couſcdig. unum. 32. Er 55.lib. z. ſiue præſcriptio agendo, ſiue exci- piendo in iudicium deducarur. Grauer. conf. 2or- num. 29. Nec etjam quælibet probatio ad faciendam ſidem de præſcriptione ſuffi- cit, ſed requiritur, vt illa probatio ſit plena. Grauer. couſ.20ré-num. 20-& concludens, ac formi- ter facta cum omnibus ad præſcriptionem ne- Ceſſarijs requiſitis,& qualitat ibus, Ceminian. & Philip. Francus c. argumento illiuts texus de præſcriptio. in d6. Franciſcus Ballus in meperitio. 7 Celhus. num. Iaτ. de„ſunpio. Idem in tractatu de praſcriprio. 5. parte 3. partir principalu. quaſf.z. Iitsltt.. 8 Vnd 72 Conſilium Sextum. Vnd dle vndenckliche zeit/ oder præſcriptio temporis imme morialis wird erwieſen dieſer ge⸗ ſtalt/ wenn die Zeugen deponieren/ vnd außſagen/ ſie wiſſen/ daß ein ſolcher gebrauch/ vnd gewonheit ſey/ daß auch keiner vorhanden/ der geſehen/ oder gehoͤret habe/ daß ein widriges gehalten/ vnd daß es alſo communis opinio,& tama. Ita enim traditum eſt ab Oldrado conſ.2 24νdoliectas, in col wexfäc. pponebatur. Ibi iaquit, ſufficit in probanda conſuetudine temporis immemo- rialis, quòd teſtes deponant, talem eſſe vſum, Xx conluetudinem, nullmq; extare, qut con- trarium viderit, vel audicrit obſeruari,& quòd talis eſt communis omnium opinio. Idem traditum eſt à lohanne Fabro in§. ex non ſeripro. Inſtitur. de lure naturali, gentium, G ciuili, vumm. 14Aus verbis, ſi producantur teſtes ad pro- bandam conſuetudinem temporis, cuius non extat memoria, deponent, ità ſe vidiſſe obſer- uari ſuis temporibus,& à ſuis maioribus au- diuiſſe ſic obferuatum, nec vidiſſe, aut audi- uiſſe quemquam„qui alias viderit, aut dixe- rit, ſe audiuiſſe aliter obſeruari. Idem quoq; voluit glin c. I. in verficmemoria, ae reſcriptis,vbi ſimilirer dicit gloſſa: Teſtes dicent; quòd ſemper viderunt,& audiuerunt ità eſſe, nec vnquam viderunt, vel audiuerunt contrari- um,& quòd communis eſt,& ſemper fuit opi- nio, quòd ſic fuerit,& quòd non extat con- trarij, vel initij memoria. Sic Bartol. i² 1. 2. S. irem Labeo, in fene, de aqua pluuia arcenaa, in- quit, Sufficere probare, quòd communis eſt opinio, memoriam in contrarium non extare, & ſoquitur Alexand conſ. 7. füper hac dulitatione, num.. in I. volum.& tradi:t Corneus conſ. 222. quia ſup er, in I. volum per otum Currius in c. Vlt. de con- ſuetud num. 20 S.& latius num. 3. Et dixit An- tonius de Butrio in eodem he finali, quòd, vbi agitur de probanda conſuetudine tanti temporis, de cuius initio memoria non exi- ſtit, ſufficit probare, famam eſſe publicam de tali conſuetudine,& voluit Cumanus onſ.77. piſs libello, in æ lum. verſic. ad ſecundum, vbi ex- preſſè conſuluit in hæc verba, Sufficere, quòd teſtes dicant, quòd ſemper viderunt,& audi- uerunt ità eſſe, nec vnquam viderunt, aut au- diuerunt contrarium,& communis eſt,& ſem- per fuit opinio, quòd ſic fuerit. Tikerius Deæi- Al2ts reſponſ.] t. num. 3 5. in 2. Volum. Mynſing. in T. centur. obſeruario. ſingula. obſeru. 3o. Anronius Ga- griel. Roma lib. ꝗ. concluſio. ritu. de præſcriptionibuu. concluſ.t. num. ꝗr. b Nun wird die Stadt M. leichtlich darthun/ dnd erweiſen koͤnnen/ daß ein ſolch gebrauch/ vnd gewonheit im Stifft M. daß die Kornſchiffung alleine vor der Stadt M. onnd ſonſt an keinem andern ortte im Stifft M. ſey/ daß auch keiner dorhanden/ auſſerhalh/ was in zeit der belage⸗ rung/ vnnd hernacher geſchehen/ der geſehen/ dnd gehoͤret habe/ daß die Kornſchiff ung an anderem ort/ dann vor der Stadt M. geweſen/ vnd daß es ein gemeiner wahn/ vnnd geruͤchte/ daß die Korn⸗ ſchiffung im Stifft M. alleine dor der Stadt M. ſein muͤſſe. Darumb folget/ wenn gleich die Stadt M. gar keine Vortraͤge/ Juͤrſtliche Brieffe/ vnnd priuilegia vor ſich hette/ daß die Kornſchiffung im Stifft M. an keinem andern ortte/ dann al⸗ lein vor der Stadt M. ſein ſolte/ daß dennoch we⸗ gen der vndencklichen zeit/ die Kornſehlffung im Biſchoffthumb M. an keinem andern ortt/ dann allein dor der Stadt M. ſein koͤnne/ vnd muͤſſe. Vnnd hiermit iſt der von mir gemachter ſchluß/ daß die Kornſchiffung im Biſchoffthumb M. nirgends/ dann allein vor der Stadt M. vor⸗ moͤge Rechtens ſein koͤnne/ gnugſam tonfirmie⸗ ret/ vnd bewehret. Hernacher wil ich etzliche einwuͤrffe/ vnnd argumenta, ſo der Stadt M. obſleteret werden moͤchten/ vnd die dem gemachten ſchluß entkegen ſcheinen zuſein/ wiederlegen. Ità veritas magis eluceſcet. Opponendo ſiquidem,& diſpu- tando veritas clarius oſtenditur. in. S. mixta. de munerib.& honorib- l. diui, de lure patrvnatus. 1. Ooſſilius de legat. 3. Oppoſita enim iuxta ſe- poſita magis eluceſcunt, autore Ariſtorele in 2. de cælo,& mundo, quem refert Corneus conſ.. in princalib 5. Cauer. conſerz2. num. 1. Et ſicuti aro- mata magis redolent, quò magis conterun- tur: ità veritas quantò magis conteritur,& oppugnatur, tantò clarior, expulſis nebulis, in lucem progreditur, Paulus de Caſtro onſ.zz. ſolet aromarum. in princip. lib. I. Grauer. d. Conflilio 735. num. I. Vors erſt moͤchte der Stadt M. objicleret werden/ daß der vſus, ond gebrauch der Elbe tan⸗ quam fluminis publici, einem jeden frey ſtehe. S. flumina autem. Inſtit. de rerum aiuiſione. Ibi Imperator docet, flumina,& portus publica eſſe,& ideò Ius piſcandi in portu,& flumini- bus omnibus eſſe commune. Et VIpianus inl fluminumun princip. de damno infecto, inquit, fluminum publicorum communis eſt vſus, ſi- cuti viarum publicarum,& litrorum. In his igitur publicè licet cuilibet ædificare,& de- ſtruere, dum tamen hoc ſine incommodo cu- iuſquam fiat, Vnnd daß darumd auch einem jeden muͤſſe gegoͤnnet/ dnd geſtattet werden/ daß er ſein Korn auff die Elbe bringe/ an ortten/ da es jhme gelegen. b Auff dieſen einwurff kan geantwortet wer⸗ den/ daß der vſus, onnd gebrauch der Elbe im Stifft M. niemandt gehindert/ noch gewehret werde/ vnnd einem jeden frey ſtehe/ ſein Korn dle Elbe auff oder abzuſchtffen. b Vnd *½ Uuam ie unminfas demeir i dlecge gef Mäßlegein galfenat in nici Mißleo na ſchen/d quam tenn duodeni MAcwan eſen n lPraaae hunun publi a. i 2pa in ſude r bahniel ſdnpniu n mine l a dodo diſſca Rate, Phan.„ 1n edliic 0 latis e, b der wil ich eßliche einwaͤrff/ ſo der S die dem wiederlegen. lta veritasn Opponendo ſiqudem,& d as clarius oſtenditur. fngn honeris. I. Aiui, de urr janna b war. z. Oppoſita enim ium scluceſcunt, autore Aniſtauli aude, quem refert Curneu an uer. canſ- z2. uum./¹. Et ſicuti redolent, quò magis comm ias quantò magis contenm „tantoò clarior, expulſis M fogreditur, Paulus de Cefnn n. in prin- J.r. Craucrd’ iſ moͤchte der Stadt Mei der vſus, dnd gebrauch de Ehe ais publici, einem ſedenſf fem. Ifit. de rerum duiſen ſocct, fumina,& 4 lus piſcandi in pottu, 5 s clie commune- 8 un prina;. de damm if ublicorum communisct *+ — Conſilium Sextum. 73 Vnd hieruͤber iſt kein ſirett/ ſondern der ſtreit iſt allein daruon/ ob einer/ ſo Korn ſchiffen wil/ ſein Korn zuunor nach der Stadt M. ſoll/ vnnd muͤſſe fuͤhren/ dnd daſelbſt zu Waſſer bringen/ oder ob er ſein Korn auch an andern ortten/ da es jhme beſſer gelegen/ auff der Elbe koͤnne auff/ dnd abgehen laſſen. Vñ diß hat mit dem flumine pub- lico, dnnd vſu fluminis publici niches zuſchaf⸗ fen/ ſondern iſt quiddam ſeparatum à flumine publico,& vſu fuminis publici. Vor eins. Zum andern/ kan auch zur antwort gegeben werden/ daß der vius fluminis publici einem je⸗ den geſtattet werde/ woferne keine Vortraͤge/ oder der jaͤhrung vorhanden/ durch welche der vlus fluminis publici werde gehindert. Vnd damit ſolches deſto beſſer dorſtanden werde/ wil ichs mit gleichen Exempeln erklaͤren. Es ean ein jeder in ſlumine publico fiſchen/ ond Muͤhlen dawen/ oder haben.. S. umina. Iu. flitur: de rerum ainiſio.& d. l. fuminum in princ. ae damno infecto. Vnd wenn gleich einer hundert/ oder mehr Jahr an einem orth fuminis publici allelne gefiſchet/ oder in fl umine publico eine Mhle gehabt hette/ koͤnte er ſich damit nicht be⸗ belffen/ vnnd einen andern/ daß er an demſelben ort niche fiſche/ oder in Humine publico eine Muͤhle bawe/ nicht hindern/ noch wehren/ quia Rſchen/ vnd Muͤhlen bawen/ iſt res meræ facul- tatis,& quæ meræ facultaris ſunt, nullo vn- quam tempore præſcribi poſſunt, propterea quòd ex Actibus meré voluntarijs poſſeſſio vel quaſi, ſine qua præſcriptio non procedit. c ſiue poſſeſßione, de reg. Iuru in G. non acquiritur. . Proculus. de damno infcoto.l.z. S. deni a Marceus. C ſtin meo fundo. Ae aqua pluuia arcenda. l.2. de via publica. Couarruu. in& poſſéſſor. de regul. Iurss in ũ. in 2. parte relestio..quarzo. num.. Grauet. de aAnri- quir. tempor. 4. parte. S. materia iſta num pf. Auton. Gabriel. Roma. lib. j. mmun. concluſ. ritulo, de præ- Frriprioconcl. ro. Hinc qui molendinum in flu- mine habuit, quod vetuſtate, vel quo alio modo collapſum eſt, poteſt molendinum re- ædificare, nullius temporis præſcriptione ob- ſtante, Barrol. inl!. quò minus. num. 20. de flumin. Iohan. Saiſon in conſuerad. Turonenſ. rit. I. arric. 1. Acdificare quippe molendinum meræ eſt fa- cultatis. Hinc quoque ſubditi, qui per cen- tum annos,& vltra iuerunt ad molendum in molendino domini ſui, vel ad coquendum panes in furno domini, ex hoc cogi in futu- rum non poſſunt, vt ibidem molant,& co- quant. Nam& hæc res meræ facultatis eſt. Iacobin de feuais, ſuper vVerbis,& cum molendinss. num. 4. Balbus in tracta. de præſcriprionibus in 1. pærre quintæ principalir, quæſtio. F. Grauet. de an- riquitaribus temporum parte 4. F. materia iſta. num. „. Roland. à Valle conſil. J2. num. 31. cum ſequent. in;. veolum. Alciatus in l. certus annu. num 16. C de pactis. Hinc etiam quilibet poteſt in ſuo mo- lendinum ædificare, eo non obſtante, quod alius per tempus immemoriale in loco iſto ſolus molendinum habuit. Iacbin. de feuau in dictus verbus,& cum molendintr. nun. J. Cepolla de Fſeruitut. ruſtito. prædis. c. Join æ. quaſtio. Diß aber hat keinen raum/ noch ſtadt/ wenn einer durch beſtendige Preeſcription/ vnnd vor⸗ jaͤhrung erhalten/ daß er an einem orth/ Uumi⸗ nis publici, alleine moͤge ſiſchen/ oder wenn ei⸗ ner zugeſagt hat/ daß er in flumine publieo, da ein ander eine Muͤhle gebawet/ keine Muͤhle bawen wolle. In dieſen faͤllen wird der vſus luminis pub- lici dermoͤge Rechtens/ gehindert/ ond der jeni⸗ ge/ ſo die fiſcherey an einem ortte fluminis publi- ci Preſcridieret/ kan andern wehren/ daß ſie an dem orth fluminis publici nicht fiſchen muͤſſen/ vnd der jenige/ ſo in umine publico eine Muͤhle gebawet/ kan dem andern/ ſo ſich obliegieret/ vnd derbunden/ dero oͤrtter keine Muͤhle in flumine publico zuhaben/ hindern vnnd wehren/ daß er keine Muͤhle in flumine publico muͤſſe hawen. Dicitur autem quis præſcripſiſſe Ius piſcandi in parte aliqua fluminis, quando alios, in par- te illa fluminis piſcari volentes, prohihuit,& illi, qui prohibiti ſunt, prohibitioni acquie- uerunt, per tempus centum annorum. Ita communiter ab inſtitutiſtis traditum eſt in A. g. flumina. Grauer. de antiquitat. emp. d. parre a. S. muareria iſta. num. r. cum ſequenunt. Sic qui molendinum reædificarc volens, prohib itus ab ædificando deſtitit per tantum tempus, quod ad præſcribendum ſufficit, poſteà mo- lendinum reædificare non poteſt. Et ſubditi alibi molere,& panes coquere, aur in ſuo mo- lendinum ædificare volentes, prohibiti, alibi molere,& coquere, aut molendinum in ſuo æ- dificare non poſſunt, ſi prohibitioni acquie- uerunt pertempus centum annorum.(zuan ruu.in c poſeſſor, de reg. Iuris in õ. in 2. parre releciiv. S. A.H.. Balbus de præſcriprioiin 5. parte quinutæa prin- cipalis quæſtio. J. Boerits deciſcone I25 n. J. Guiao Pa- pæ quæſtio. 29. Iacolin de feuais, ſuper dictis Verbus, & cum molendinis. n. J. Capolls dicta quæ/ſtio. So.in 2. qwæſi. Petrus lacvli in prattica, in lilells ſuper furno, Grauerta conſil. Ir*πνα. Illa enim, quæ meræ fa- cultatis ſunr, poſſunt præſeribi, ſi interueniart prohibitio præſcribentis, cum patientia eius, contra quem præſcribitur, per tempus cen- tum annorum. unocenr. e PanormN in c cum Ea⸗ cleſia Sutrina,& ibi Franciſc. Ripaide cauſa poſſeſiio. & proprier. Panormir. in a quöd ꝛrattarionem ae oftelegat. Decius conſ 75.& conſeir. Rolandd Jal- le conſ. 22.. 20. cum ſequentis.&confil. †. n. 20. cum ſequenrib lib-2. Couarruu. in dic poſeſſoride regul. Iuris in õ.in 2. parte reletio. S. ᷑ uum. O. Anloh. Gal'riel. Roman. lib. J. ommun, concluſ. tit. de Azſhhas b concl. 74 Conſilium Sextum. voncluſ-to- num. 15. Sic, qui haben ti molendinum in flumine publico promiſit, ibidem molendi- num non ædificare, ex ſua promiſſione obli- gatur, nec in flumine publico ibidem molen- dinum extruere poteſt. Quia, quod ſemel pla- cuit, amplius diſplicere non debet, vt vuulga- ta luris regula habèt. b b Auß dieſem wird ſchließlich colligieret/ daß auch die Kornſchiffung im Stifft M. allein dor der Stadt M. ſein muͤſſe/ vnnd ſonſt an keinem andern orth/ vnangeſehen/ daß gleich dadurch vſus Huminis publici impedleret/ vnnd gehin⸗ dert werden moͤchte. Dann die Stadt M. hat nicht allein einen Vortrag/ ſondern vlel Vortraͤge vor ſich/in wel⸗ chen klaͤrlich derſehen/ daß im Stifft M. das Korn alleine vor der Stadt M. vnnd ſonſt nir⸗ gends ſol geſchiffet werden. Die Stadt. Mauch hat den jenigen/ ſo im Stifft M. an andern ort⸗ ten/ dann vor der Stadt M. Korn ſchiffen wol⸗ len/ ſolches gehindert/ dnd gewehret. Vnd dadurch iſt die Stadt M. in die Poſſeſ⸗ ſion/ vel quaſi, daß alleine vor der Stadt M. ond ſonſt nirgendts im Stifft M. Korn muͤſſe ge⸗ ſchiffet werden/ gekommen. Nam etiam ex v- nico actu acquiritur poſſeſſio, vr notaturin c. cum Eccleſtia Sutrina,& in acum olin, de cauſa poſ⸗ ſeßio.& picprietat. cun alq citatts per Graugt. conſ. Ta num. g.& con/. 322. col. autepen. verſ. Septimo principalirer. Dedius in l. nemo aliens nomiune. g. remporales, de regul. Iuris. Roman. con. I. propè fi- uem. Corneus conſ. Q+. in praſenri. num.* lib. 2. Corraſ. in iract. de ſaceraotio, ſub rubrica, de quaſi poſſeſſore canférendi. c. J. nun. 3. Cephalus conſ. I7o. num. J. Ripa in A.c. cum Eecleſia, de cauſa poſſeß.& proprier. nui. Je.& ſéquent. gl. Pansrmit.& aldin cſi vero de Ture patronatus. Abbas in c. cum olimt. 3. norabil. de cauſa poſſeß.& propriet. Decius conſer29.& conſ.a. col. 2. Socin. con).2.Io. col.I. lib. z. Alexand. onſ. 7³. col. 5. l1b. 3.& ilu Carolus Malinaus, Abbas in c. I. ae re- ligis. domilus. Vnnd well die Stadt M. hernacher dber jhren priuilegijs, ond Vortraͤgen/ daß das Korn nirgendes/ dann vor der Stadt M. geſchiffet werden ſoll/ dber hundert Jahr/ vnd aller Men⸗ ſchen gedencken gehalten/ So hat die Stadt die Gerechtigkelt Præſcribieret/ daß im Stifft M. allein vor der Stade M. Korne muͤſſe geſchiffet werden. b 3 4 Vnd kan ſich darwleder keiner behelffen mit dem einwenden/ quòd vſus fluminis publici im. pediri non debeat, vnd ſolchem einwenden wie⸗ derſtreben die dielfeltigen Vortraͤge/ auch die præ- ſcriptio immemorialis. Zum andern/ moͤchte wieder die Stadt M. ea, quæ ſunt Iuris gentium, tolli non poflunt, nec quidem ab Imperatorc ipſo, etiam de ple- geſagt werden/ daß vorſehens Rechtens/ quòod nitudine poteſtaris. Ità communiter tradi- tum eſt à Dalin l. fin. C. ſi contra lus, vel vrilitar. publicam,& inc. quæ in Eæleſiarum. de copſfiturio. nibus,&in lex hoc Iure, de Iuſtic& fure. Bald iuc. E.de nartvra feudi.& inl. 2. C.de ſeruir. Gaqud. Pau- lus de Caſtro conſ. 217. cul. penult. in I. Socinus conſ. 70. col 6.eyſic, qutbus caſibus,& confſil. 25 G. col. 10. verfia ſextus,& vlt caſus,& colum. 2. ve ſic. coufir⸗ mautur præmiſſa in 2.& conſil. I9. nam. 13. Cconſl. 703.cl,6.& conſ'ecol.Z.Verfic. ex quibus paret ſolu. rio,& conſerzo. ol. penuir. Verfic. fedpræmiſiis, in,. Becinus conſ. 24 6. cl. penult.& coufit. 292. col. fiuli. Gnmauer. conſ.roz. num. 19. Iufén couſer. num. J. 1n ſin. iu. Gratus conſcr i†νum. I1. n2. Tiber. Decian. ve- ſonſo 2s. num. Join:I,olum Imò nec diminul ca pro parte ab Imperatore poſlunt, nec poteſt illis in aliquo præiudicari. Falaus 1n z1¹. de pace conſtanriæ in S. pacta, in verb. ſacceſſorio, per reat. notabil.iu l ſi oprto, Qui,& à qui lbus manw. ſcqvits Natra couſil. Ia. u. I7. in tertio. Tierius Dectan. A. num. I. Die Schiffart aber auff der Elde tanquam in fumine publico iſt lurisgentium, vnd bey allen Volckern iſts derogeſtalt hergebracht/ vnnd wird auch alſo gehalten/ daß auff den Schifſ⸗ reichen Waſſern ein jeder/ ſeiner gelegenheit nach/ ſchiff en moͤge. Daruml ſcheinet zuſagen/ daß durch die auff⸗ gerlchteten Vortraͤge/ die ſchiffart auff der Elbe nicht koͤnne geſperret/ noch gehindert werden⸗ Vnnd daß in conſequentiam einem jeden frey ſein muͤſſe/ ſein Korn die Elbe auff/ vnd ab/ ſeiner gelegenheit nach/ zuſchiffen. Dieſer einwurff iſt ſcheinlich/ nd anſehen⸗ lich/ vnnd thut gleichwol wieder die Stadt M. nichts/ ſondern erwehnter einwurff iſt mehr dor/ dann wieder die Stade M. Vnd ſolches klaͤrlich darzu thun/ reden die eingefuͤhrten Dd. de lure, quod alicui quæſitum eſt propter fidem da- tam, velex conſenſu partium. Ius illud Iuris gentium eſt, quia fidem ſeruare, vel contrahe- re eſt Iuris gentium. Ideòq; huiuſmodi Ius Imperator etiam de plenitudine poteſtatis rollere non poteſt, wie ſolehes zuuor weiter auß⸗ gefuͤhret. 4. Es iſt aber kein zweiffel/ daß mit conſenß/ dnd bewilligung eius, qui dedit fidem,& illius, cus fides data eſt, auch mit beltebung aller contrahen⸗ ten/ das lus, ſo einem ex fide data,& conſenſu partium zugewachſen/ remittieret/ vnnd erlaſſen werden koͤnne/ quia quicquid çonſenſu con- tractum eſt, contrario conſenſu diſſolui poteſt, idq; naturale eſt. lnibil tam naturale de reg. Iuru. Worauß dann folget/ quòd ea, quæ luris- gentium funt, conſenſu partium mutari pol- ſunt. Imperator, quæ Iurisgentium ſunt, tol- lere nequit. At mutuo conſenſu partium, quæ lurisgentium ſunt, tolluntur. Wenn „ 7*„ Reſtatis. Je⸗ dia 5n. 4 comm „ 7.* 2 Wuu 8 . X hoc Iur Ptgſanm de, m e Ar.. 13 1 luſi.0 Uur ula adee Cae ſenu 6 77 1, .-AN. G cala⸗ 2Fd „ . Aldt 1 1 Iin.d, 1.. H acka, in ven, ſacce ſini 3 72 Ptto, Qar,& 7,, O4 qurlus mans a 114. 2. 77. in jerha. Tüeru nh * azer auff der Ehe un iſt lurisgentium, 1 ern iſts derogeſtalt hergebratht o gehalten/ daß auff den et ſern ein jeder/ ſeiner greg nmoͤge. ſcheinet zuſagen/ daß darch e ortraͤge/ die ſchiffart auff in geſperret/ noch gehinden un nconſequentiam einem fan in Korn die Elbe auff/ ondaht ach/ zuſchiffen. anwurff iſt ſcheinlich/ dndent ſat gleichwol wieder die En in erwehnter einwurff ſi m die Stade M. Vnd ſolchesk eden die eingefuͤhrten D i quæſutum eſt propter hin onſenſu partium. lus üun quia fidem ſeruafe, relem Idedq; huxuſcoi- zentium.. T. enitudine tiam de pl a ooteſt, wie ſolches zuuor uin er kein weffel da mit 44 ius, qui dedit ſi em, K llb⸗ auch mit bellehun Conſilium Sextum. Wenn nun gleich die Schiffart auff der El⸗ be Iurisgent ium ſein ſolte/ Jedoch weil die lura gentium conſenſu partiuin immutieret wer⸗ den koͤnnen/ vnnd die Herrn Biſchoffe zu M. mit conſenß/ vnnd derwilligung eines Hochwir digen Thumbcapittels/ vnnd der Ritterſchafft mit der Stadt M. ſich offte/ dicke/ vnd viele derogeſtalt/ daß die Kornſchiffung im Biſchoffthumb M. dor der Stadt M. onnd ſonſt nirgendts ſein ſolte/ voreiniget/ dorglichen/ dnd vortragen/ So muͤſte nothwendig concludieret/ dnd geſchloſſen werden/ daß propter mutuum iſtum conſenſum Epi- ſcoporum, Capituli,& nobilium, ac Ciuitatis M. die Schiffart auff der Elbe wol koͤnne gehin⸗ dert werden/ Vnd viel mehr muß propter mu- tuum iſtum ſæpius reiteratum conſenſum, die Schiffart des Kornes allein bvor der Stadt M. ſein/ Sintemahl dadurch die Schiffart auff der Elbe nicht wird geſperret/ ſondern einem jeden frey ſtehet/ ſein Korn die Elbe auff oder ab zuſchiffen/ wenn nur ſolches dor der Stadt M. geſchlchk. Pnnd liget alſo der ander anſehentliche einwurff der Stadt M. nichts im wege/ ſondern derſelbe/ wie geſaget/ wird deſtendiger weiſe bor die Stadt M. nachfolgender geſtalt eingefuͤh⸗ rek. Queæ lurisgentium ſunt, non poſſunt tol- li, ne quidem à ſummo Principe, ſiue Impera- tore, etiam de plenitudine poteſtatis. Die Stadt M. aber hat die Gerechtigkeit/ daß im Stifft M. das Korn allein vor der Stadt M. onnd ſonſt nirgends geſchiffet werden muß/ Iuregentium acquirteret/ nempe ex mutuo conſenſu contrahentium, ſiue tranſigentium. Darumb folget ſchließlich/ daß ſolch lus, onnd ſolche gerechtigkeit der Stadt M. wieder jbren willen/ auch à ſummo Principe, ſiue Im- peratore nicht entzogen werden koͤnne. Zum dritten/ moͤchte wieder die Stadt M. eingefuͤhret werden die gemeine Rechtsregull/ quod omnes taagit, ab omnibus deber appro- bari. c qwòd omnes. de reg. Iurus in 6. Die Korn⸗ ſchiffung aber betrifft nicht allein die Biſchoffe zu M. ſondern auch die Prælaten/ vnnd Ritter⸗ ſchafft/ auch andere Vnterthanen des Biſchoff⸗ thumbs M. vnd weil dieſelben in die priuileia, ſo die Stadt M. von dem Biſchoffe wegen der Kornſchiffung erlanget/ nicht conſentieret/ ge⸗ haͤliget/ noch gewilliget: So ſcheinet zuſagen/ daß erwehnte Priuilegia jhnen in nichts Præiu⸗ dieierlich/ nachtheilig/ noch ſchedlich ſein koͤnnen. Hierauff wirde mit beſtande geantwortet/ daß die Pralaten im Biſchoffthumb M. auch die Ritterſchafft gewilliget/ daß die Kornſchif⸗ fung alleine vor der Stadt M. vnnd ſonſt an keinem andern ortt im Biſchoffthumb M. ſein ſolte/ Wie ſolches auß dem erſten Vortrage/ ſo mit dem Herrn Biſchoff B. Anno 1309. auff⸗ gerichtet/ zuerſehen. Dann in erwehntem Vortrage/ wird zu ende geſaget/ daß der Vortrag mit conſenß/ vnd willen des Thumbcaplttels auffgerichtet/ vnnd das darumb derſelbe Vortrag nicht alleine dem Herrn Biſchoffe B. ſondern auch alle S. F. G. nachkommen obligleren/ vnd dorbinden ſol/ auff den Vortrag kuͤrtze halben gezogen. Gleicher geſtalt wird in dem Vortrage/ ſo mit dem Herrn Cardiall A. Anno 1525. auffgerichtet/ vormeldet/ daß ſolcher Vortrag mit wiſſen/ vnnd willen eines Hochwirdigen Thumbceaplttels vollenzogen. Vndin erwehntem Vortrage wrrd zugleich geſagt/ daß die jenigen/ ſo vnterhaͤndeler geweſen/ vnd mit dem Herrn Cardinall/ vnnd der Stade M. den Vortrag auffgerichtet/ don den Prala⸗ ten dnd Ritterſchafft/ oder Stenden der beyden Stifft M. ond H. darzu deputiere/ vnd berord⸗ net geweſen. Ergo haben Prælaten/ vnnd Rit⸗ terſchafft in den Vortrag expreſſè gewilliget. Die andern Vnterthanen auch des Stiffts M. haben jhren conſenß/ dnd willen darzu gege⸗ ben/ In betrachtung/ daß die Vnterthanen im Stifft M. auff die getroffene/ vnd offemals wie⸗ derholete Vortraͤge/ jhr Korn vor der Stadt M. ond ſonſt nirgendts geſchiffet/ Vnnd die jeni⸗ gen/ ſo anderßwo Korn zuſchiffen ſich onterſtan⸗ den/ zu M. angehalten/ onnd daruͤber geſtrafft ſein worden/ wie auß den Actibus prohibitiuis, deren etzliche zum eingange eingefuͤhret/ vnd an⸗ dere mehr eingefuͤßret werden koͤnten/ gnnugſam zuerſehen/ atq́; ita ſubditi ipſo facto, weil ſie jör Korn vor der Stadt M. vnd ſonſt nirgendls geſchiffet/ priuilegia Ciuitati M. data proba- runt. Conſenſus enim, animus,& voluntas, non ſoluùm verbis, ſed etiam factis declaratur. U. auo frarres. de acquir. Hered. l. repræbendenda C. de Infliturio.& ſubſliturio. Et facta fortiora ſunt ad oſtendendam voluntatem,& conſenſum, quam verba. I. † ramen. g. ei qut, de ædilir. eaicro. cdilecti flq,&ibi Decius, in 2. notab. de Appellario. Patientia etiam conſenſum inducit. I. quid er- go. S. I. de Hir, Hni norant. infam l. cmm in plures.§. locaror, locari. I..§. éagitrum, de exerciror. Zum dierden/ moͤchte wleder die Stadt M. geſagt werden/ daß das Landt zu J. vnnd Ambt zu W. Anno 1309. wie der Vortrag mit dem Biſchoffe B. vnnd der Stadt M. auffgerichtet/ berm Biſchoffthumb M. noch nicht geweſen/ dnd daß darumb auch erwehnter Vortrag den jeni⸗ gen/ ſo im Lande J. vnd im Ampt W. geſeſſen/ nicht nachthetlig/ noch ſchaͤdlich ſein koͤnne/ ſon⸗ dern ſey res inter alios acta, quæ alijs nocere, H 2& præ- & præiudicare non poteſt, tora itul. Res inter alios aétas aliqs uon nocere. lit. 7. C.l. vlr. de ne iudli- zara. I. ſi cui. S. Sſdem. de accuſario. I. Modeſtin. de Exceprio. I.r. de Exceprio. Te* Tudic. l. 2. C. de fide in- hrumeni. cum fuper,& e. penuli. Exr.de re tudic. c. inrer dilectas, de fide inſtrumentoran. Auff dieſen einwurff kan geantwortet wer⸗ den/ daß die Stadt M. nicht allein des Herrn Biſchoffs B. vortrag/ vnd priuilegium, ſondern viel andere bortraͤge/ vnd priuilegia, ſo nach Bi⸗ ſchoffs B zeiten auffgerichtet/ vnd gegeben/ vor ſich habe/ Vnd ſolche Vortraͤge/ wie auß dem dato zuerſehen/ ſeind auff gerichtet/ wie das Land zu J. dnd das Ambt W. bereit beim ſtifft M. ge⸗ weſen/ dnd der letzte Vortrag/ in welchem vnter andern dorhandelt/ daß die Kornſchiffung im Stifft M. nirgends/ dann dor der Stadt M. ſein ſoll/ iſt mit dem Herrn Cardinal Anno 1525. mit beltebung eines hochwirdigen Thumbeapit⸗ tels/ vnd der Ritterſchafft auffgerichtet/ vnd vn⸗ ter denen von der Ritterſchafft ſeind etzliche auß dem Landt zu J. alß die don P. geweſen/ auff den Buchſtaben des Vortrages gezogen. Darumb wenn gleich des Herrn Bſſchoffs B. Vortrag die jenigen/ ſo im Landt zu J. vnnd im Ambt W. geſeſſen/ nicht obligieren/ vnd vor⸗ binden ſolte/ ſo weren dennoch die eingeſeſſene des Landes J. vnnd Ambts W. durch die andern Vortraͤge/ ſo auff Biſchoffs B. Vortrag er⸗ folget/ obligieret/ vnd muͤſſen numnehr ſo wol die jenigen/ ſo im Lande zu J. dnd im Ambt W. ge⸗ ſeſſen/ alß die andern Vnterthanen des Biſchoff⸗ thumbs M. dormoge der auffgerichteten Vor⸗ traͤge/ allein dor der Stadt M. vnd ſonſt nirgends im Stifft M. Korne ſchiffen. Zum fuͤnfften/ moͤchte der alten Stade M. ob jicleret werden/ daß die Vortraͤge/ auff welche die Stadt M. ſich referieret/ dnd ziehet/ etzlichen von der Ritterſchafft/ ſo nicht weit von der Elbe geſeſſen/ beſchwerlich/ In betraehtung/ daß dieſel⸗ be jr Korn mit guter gelegenheit an andern ortlen beſſer/ dann dvor der Stadt M. zu Waſſer bringen koͤnnen/ bnd daß die Bawersleute ſehr beſchweret werden/ wenn das Korn nach M. vorfuͤhret/ vnd daſelbſt erſ zu Waſſer gebracht werden muß. A ber dieſer einwurff iſt geringſchaͤtzig. Dann nirgendts in den Rechten geſchrieben/ daß dar⸗ umb Vortraͤge caſſieret/ auffgehoben/ vnnd vor⸗ nichtiget werden ſollen/ daß dieſelben etzlichen/ vnd ſonderlich den groſſen vornehmen Leuten zum beſchwer gereichen. 1 Vnd ob wol etzlichen von der Rieterſchafft beſſer gelegen/ daß ſie jhr Korn nicht dor M. ſon⸗ dern an andern ortten ſchiffen moͤchten/ ſo em⸗ pfindet doch hierkegen das gantze Biſchoffthumb M. auß ſolchem Praætendierten beſchwer/ merekli⸗ chen groſſen nut/ vnnd vortheil/ Sintemahl die vom A del/ ſo den geringen heſchwer/ daß ſie jhr Conſilium Sextum. Korn nach der Stade M. fuͤhren/ vber ſich nicht wollen ergehen laſſen/ das Korn im Stifft dem gantzen Lande/ vnnd ſonderlich der lieben armuth zum beſten/ bleiben laſſen muͤſſen/ wordurch im Stifft wolfeyligkeit geſtifftet/ vnnd der armuth nicht wenig gedienet wird. Vnd wird blllich auff das gemeine beſte/ vnd die armuth mehr geſehen/ dann auff etzlicher Pri⸗ uat Perſonen eigennuͤtzigkeit. Letzlich moͤchte der Stadt M. objicleret wer⸗ den/ daß in beyden Vortraͤgen/ ſo bey Biſchoffs S. zeiten auffgerichtet/ klaͤrlich dorſehen/ daß die Vnterthanen im Stifft M. in jhrem Poſſeß/ vnd beſitz Korn zuſchiffen an ortten/ da es jynen gelegen/ gelaſſen werden ſollen/ biß ſo lange die ſache in guͤte/ oder zu Rechte außgetragen/ vnnd daß darumb die Stadt M. ſich jhrer Vortraͤge wenig zuerfrewen habe. Auff dieſen einwurff kan geſagt werden/ Ob wol nicht ohne/ daß in den beyden bey Biſchoffs S. zeiten auffgerichteten Vortraͤgen/ vorſehen/ daß die Vnterthanen im Stifft M. in jhrem Poſſeß/ dnd beſitz/ Korne zu⸗ ſchiffen an ortten/ da es jhnen gelegen/ biß die ſache in gute/ oder zu Reehte beygeleget /gelaſſen wer⸗ den ſollen/ So gehet jedoch ſolches allein auff den beſitz/ dnd weiter niche/ onnd koͤnnen die Vnter⸗ thanen im Stifft M. darauß keine Gerechtigkeit machen/ dielweniger erzwingen/ daß ſie befugt ſein ſolten/ jhr Korn an ortten/ daes jhnen gele⸗ gen/ auff die Elde zubringen/ vnnd zuſch ffen. A poſſeſſione enim ad Ius, ſiue proprieta- tem non rectè argumentamur, cùm lus, ſiue proprietas nihil habeat commune cum poſ- ſeſſione, vt loquitur ICtus inluaruraliter.§. T. de Acquir. poſſeſß. Die Vnterthanen im Stiffe M. koͤnnen auch auß jhrem beſitz/ wenn die Stadt M. pol⸗ ſeſſorio iudicio agieren wuͤrde/ leichtlich ge⸗ bracht werden. Dann die Seadt M. kan ant iquiorem pol- ſelſionem, daß den Vnterthanen im Stifft M. nicht gebuͤhre an andern ortten/ dann dor der Stadt M. Korne zuſchiffen/ erweiſen/ wie auß den Actibus impeditiuis, ſo zum eingange ein⸗ gefuͤhret/ zuerſehen. b Et quando duo contendunt de poſſeſio- ne, is vincit, qui probat antiquiorem,& poſ- ſeſſio iunior præſumitur eſſe clandeſtina. Bar- tol in l. ſi duo, in 2. col. Vri poßsidetis. Alexand. conſ. 2oo. incipienre, Viſo,& diſcuſſé proceſſu, col.pen. lib. 2- Socinus in l. rem, quæ nobis, in. quæſt. circa finen, de acquir poſſeſs. bi declaraudo dicta Barroli in l. fi de es. g. finali. de accuir. poſſeſbio. dicit, quòd probaus antiquiorem pœſeſionem,& articulans, quòöd aduerſarius poßider, clam vincit, quia præſumitur poſſeſſio iunior clandeſtina, nec opus eſt, quòd hoc ipſum aliter pro- berur, cùm præſumtio Iuris ſit liquidiſſima probatio. — veniger erzwingen/ daß ſiſ Korn an ortten/ daes jinnt Elde zubringen/ dnnd zuſtzſt lone enim ad lus, ſiue qou argumentamur, cum lus,i hil habeat commune cuny tenr 1Ct 1 1 4 Ann oqultun Ctus 11.NATAIA terthanen im Stifft M. zeſis/ wenn die Stadt N 10 agteren würde/ lechlli Stadt M. kan antiquiottan den Vnterthanenim Etſſ an andern ortten⸗ dam i 1 orne zuſchlffen /aneſin n weditiuis, ſo zom eingag eden. dunt d veſc Conſilium Septimum. probatio.. fcer. Ae legar. 1. 1. hi quis locuple⸗, Ae mabzumiß. tefan.& transferat onus probandi in aduerſarium. I. ſ non peſſideris. C. de probatio. .. generalizer. S. fipetium. de fideicommiß. liber IAi. Vnd erſcheinet auß dieſem allem/ daß die Kornſchlffung im Stifft M. allein vor der Stadt M⸗ ond ſonſt an keinem andern ortt/ vermoͤge der CONSILIVM S 1IM Der Fall darauff eine Rechts⸗ belehrung gebeten wird/ thut ſich⸗ wie folget/ erhaltta. 1*. b genant/ gelegen. Dieſe Schloͤſſer vnd Embter ſeind vber Menſchen gedencken/ etzlichen vom Embtern/ zwey Schloͤſſer/ Adel mit Conſens eines Ehrwirdigen Thumbcapittels/ vorpfendet geweſen/ vnd Anno der weniger zahl 45. hat A. Biſchoff zu N. das Schloß/ vnd Ampt D. ſo den von L. zunor auff 45. Jahr/ mit Conſens eines Ehrwirdigen Thumb⸗ capitels vorſchrieben geweſen/ L. von K. vnd ſeine Erben/ mit wiſſen/ tonſenß/ vnd vollburdt eines Ehrwirdigen Thumb⸗ capittels/ vor 7000. fl. muͤntze/ ſo L. von K. der von L. treditoren entrichtet/ vnd bezahlet/ auff s. Jahr vorſchrieben: Erwehnter A. hat im gleichen das Schloß/ vnnd Ambt H. L. von K. mit ronſenß/ vnd vollburdt eines Ehrwirdi⸗ gen Thumbeapittels/ vor einen nahm⸗ hafftigen Pfandſchilling eingethan. Sgolgends hat ein Ehrwirdiges Thumbrapittel Anno 47. L. von K. abermahl conſenß gegeben/ vber das ambt/ vnnd ſchloß H. auch vber das ambt/ vnd ſchloß D. vnd in ſolchem con⸗ N Stifft M. ſeindt vn⸗ ter andern Schloͤſſern/ ond vnd Embter/ H. vnnd D. 77 auffgerichteten/ onnd ofſimals wlederholeten Vortraͤge/ ſein koͤnne. b Vnd daß alſo ad propoſitam quæſtionem, vermoͤge Rechtens zu reſpondteren, auch zu defti⸗ nieren/ dnd decidteren ſey/ Bekenne Ich Johann Borcholten der Rechten Doctor/ Profeſſor/ vnd Ordinarius der Juriſten Facultet in der Fuͤrſt⸗ lichen Julins Ininerſitet zu Helmſtedt/ Jedoch eines jedern beſſern bedencken onuorgreifflich etc. Vv Anno 1 5 2. wie die/ von Biſchoff A. L. von K. vorſchriebene ſechß Jahr vmbgeiveſen/ hat der Biſchoff F. die Schloͤſſer/ vnnd Embter H. vnnd D. M H 3 gedach⸗ 78 gedachtem L. von K. von newem auff 40. (Jahr verſchrieben/ Vnnd in dieſer vor⸗ ſchreibung werden die dienſte/ ſo L. von K. dem Stiffte in viel wege erzeiget/ a⸗ bermahl hoch angezogen. Folgends Anno 554 hat L. von K. beim Biſchoff S. angehalten/ daß S. F. G. ober die von Biſchoffen F. vor zweyen Jahren auff 40. Jahr erlan⸗ gete vorſchrelbung/ ihme L. von K. noch 50. Jahr au den Schloͤſſern/ vnnd Emb⸗ tern H. vnd O. vorſchreiben moͤchte/ wel⸗ ches auch geſchehen. b 4 Vund Anno 15„ 5. haben Biſchoff S. vnd ein Ehrwirdiges Thumbrapit⸗ tel/ mit den L. creditoren/ vnnd gleubi⸗ — gern wegen der ſchuͤlde/ ſo vom Ambt D. herflieſſen/ guͤttliche handelung ge⸗ befriediget. Endtlich hat Biſchoff S. Anno 1556. L. von K. weil jhme vom Ehrwirdigen Thumbceapittel hartte zu⸗ geſetzet/ alle ſeine habende Brieffe/ vnd Siegel/ confirmieret/ vnnd beſtettiget/ Pnd zu ende deſſelbigen Brieffes obli⸗ gieret ſich Hertzog J. Churfuͤrſt zu B. L. von K. bey ſeinen Siegeln/ vnd Brief⸗ fen/ ſo viel jhme gebuͤhren wolle/ zuſcht ben/ vnd zuhandhaben. / I iſt das ſactum, weiches auß den Copeyen der mir zugeſtelleten Seegel/ vnnd Brleffe genommen/ Vnd ich habe eine noth zuſein er⸗ maſſenzuerzehlen/ cum in facto ius ſit poſitum. 2 Aachtet/ erwehnet factum beruhrter k ſiex plagic. g.in cliuo. ad Aquil.& quæſtionis ſumma in fucto conſiſtat.?. obligamur. g. penult. de O.& A.& facto mutato, lus muretur. l. ſi is. de cxcuſat. ruror. l. Soc legatum, de legar. 3. L. ſiin emiione.§. penult. l. cum ab' eo. l. qui fundum. de contralenda emrio. l. 3. de in aiem adaict. et- iamſi mutario facti modica fuerit. Alberic. de Roſare in d g. in cliuo.& denique ſecundum di- uerſitatem factorum diuerſum reddatur con- ſilium. Balaus onſ-r2. Quidam nomine. in 2. vol. Bellonus conſ. In pundto, de quo quæritur num. x. Gramm conſ.r r. num. I2. Auß erwehntem facto wird gefraget/ ob der ſtiger Herr Adminiſtrator ſeiner Hochlölichen am Stifft M. vorfahren/ pacta, vnd obligatio- Confilium Septimum. nes, dnnd in conſequen tiaurdie/ an den beyden Schloͤſſern/ vnnd Embtern H. onnd O. dor⸗ ſchriebene Jahrſchar zuhalten/ vnnd die von K. biß die vorſchrieben Jahre verfloſſen/ bey ſolchen Schloͤſſern/ dund Embtern zulaſſen/ zu defen⸗ dieren/ zuſchůtzen/ onnd zuhandhaben ſehuͤldigk/ dnd pflichtigke DVDBnud zwar erſtes anſehens ſchelnet zuſagen⸗ daß der ſtziger Herr Adminiſtrator die/ von ſeinen Anteceſſoren/ vnnd vorfahren außgegebe⸗ ne Schloß: dnnd Ambts verſchreibung zuhal⸗ ten/ ond die von K. bey den Schloͤſſern/ vnnd Embtern H. vnnd O. hiß die verſchrieben Jahre verfloſſen/ zulaſſen ſchuͤldigk. b Dann klares vorſehens Rechtens/ daß eln Furſt auffgeriehtete Vortraͤge zahalten obligie⸗ ret dnnd vorbunden. Tenetur enim princeps, contractus,& conuentiones obſeruare, nec contra contractus,& conuentiones ſuas veni- re poteſt.. exr. de probario. ſed ex contracti- bus efficaciter obligatur. d. f. Vbi Abas, G L. von K. dahit Auron. de Butno, Extra de preſumtion. Cynus in pflogen/ vnd L. von K. dahin vermocht/ Preſa„ daß er die L. creditoren contentieret/ ond l. aigna vox. C. de I. ſiue contractus fuerit ini- tus cum ſubdiris, ſiue alijs. L. Cęſar,& ili Bar Tol. de Publica. l. penult.& ibi Sarrol.& Balaus C. de donario. inter vir& xor. Baldus in al. l. dtgna vox. C. ae f. Nam etiam DEVS ipſe ex con- tractu,& promiſſione ſua obligatur. nus in aA. l. Aigna uox. O A L. Baldus in! 1. in princip.& ibi Iaſon uum.tde pastis. Et nihil æquè conue- nit fidei humanæ, quàm pacta, contractus, ac conuentiones ſeruarc. A. l. I. de pactis,& ibi Barrol. Bald.& Ddlnon minorem. Cae tranſaction. Et contractus principum obtinent vim le- gum. lpenulr.& si Bartol.& Bald. C de donation. ꝛuter vir.& νxor Imò contractus principum ſunt fortiores,& firmiores II. ipſius principis. Bald.& Paulus de Cafirsin L. CS ili Iaſn n. 12. de couzſttrurio princip. Et licet princeps eſt ſolutus lege legis, tamen non eſt ſolutus lege contra- ctus, vel conuenrionis. Gyuus, Farrol.& Dalin d.l. digna Vx. Baldin U.& ibi Iaſon. num. 12. de conſlir. prinp. Et ſi diceremus, principem eſle ſolu- tum lege conuentionis,& contractus, ſeque- retur, quòd nullus inueniretur, qui vellet cum principe contrahere,& ſic princeps hominum priuaretur conſortio, quod illi eſſet valdè gra- ue. Balaus inl. prinaeps. de ll. ex quo id refer Ro. land. Aalle sonſ. 2. num. 22. in..olum. Et licet DEVS fubiecit leges Principi, non tamen ſubiecit principi contractus. Balal.. C ae ſer⸗ 2us.& aqua. Iaſénl 1. num 13. Ae nlitus. pyiac ldeòq; princeps in contractibus vtitur Iure communi, doc eſt, eo lure, quo priuati vtun- tur, Baldus& Iaſon in l. ex imperfecto. C. de teſia- meutizs. Et conſideratur princeps in contra- ctibus vt priuatus. Syluanus conſ. 34. num. 24. Et præciſè obligatur ex ſuo contractu Bala Dootta ddeh nige dari i Ia Cdnn 3 elein daeſ * cum tirconlk te aſaaun uu zau. i MEL. LM vr lUlue m §CRlPIN thſeml e F4lb. «coauentlones obſeruare eins Kconuentiancsiugi d exr. de pnalatio. ſcdercamd er obligatur... vii Aa, 7o, Exmnade preſemuim. Oa 3 u. & K ſiue contracdus fucrtt 5 liue alijs 7 Ceſer 63 renale G&ili Sarnl dns er vir.& uxor. Baldus in A4 Nam etiam DEVS ipſcaa dmiſſione ſua obligatur. Da G44 Zaldain!.. in mant de nactu. Et nihil xquen anæ, quam pacta, ee de„alu, bi Dd ſuus miuerem. Cae maſ s principum obtinent in Jℳ⁴1 SBrl ꝗ Bali Cäia ſcruare. 4. 11. von Imo contractus inſ „&firmioresl. Liefuri 1e u „. Etlicct tpunemialt lutus ſeran 1 nrionis. ⸗us, Baru! lal 7. non eſt ir& ibi Iaſanum. d liceremus, principem dled gentionis,& contradtus,EM Ilus inueniretur, qul lechm hdesecet icß wea illie v.r.⸗ Ae natura, fæuali. Felyu. Gr. ae pbnonub vſ qh adeò, vt princeps etiam de plenitudine po- reſtatis non poſſit venire contra contractum, vel conceſſionem ſuam,„neque lus alteriex contractu, vel conceſione quæſitum tollere, auflerre„&e diminuere. Bald r. Sad hæc, col. r. Voen 16 item nara. ex. Ll. Ae, pace mr. am hrm. Oor 13. T. Alcialus do preſumnrie, 19. 3. preſumtione 9. imo princops non ndeber pari, vt res ſecum geſta relcindarur, etiamſi ad commodumi 1p fi- us cedat reſc iſſio. l rata Cde reſcind, venair. Et quod princeps etiam de p lenitudine poteſta- tis ſuæ non poſſit contra contractum ſuum ve- nire, tradidit etiam Grauerra couse 135. num. 5. Paul. de Cami in dldigna vox. Ruin. conſrrod.n. 19. b— neumo. pban. Cæphalus. conſ. J. num. 79. Idq; veriſ- 5 ſimum eſt, vt Ferdinan. Vaſquius ait, lib.. n. erouerſe Mufer. c. 3z. Hac enim ratione princeps contra fidem datam veniret, quæ tamen lu- mine clariori in Principe fulgere debet.l. znter alanas. C. Ae Ammia Trinit. Et veritas, ac fides debet eſſe firmior in Principe, quam in alijs. Baldar 7. S. Vlt. qui feud. Aare polſunl. Celcan. S2 3 52 eol. penuls. Harzom enfe J.in.7 vol.“ Ac in principe, tanquam in fonte luſti- tix econſtans debet eſſe voluntas. Koland.Ay'alle wnſ⸗ 2. nu ⁷ν. 1I2. in v. vol. G vnſar⸗ 73. num. ᷑ cum feq. in 5.vol. Eique conuenit illud verbum, SE- MEIL LOCVTVS EST DEVS. Bala conſ. „27 Illud item, vt Baldus ibi ſubjicit, Dob SCRIPSI, SCRIPDSI. Auadr. Geil in pradt. bſeru. fi 76.2. ane Jr. num 4.. Gle eexhi, I.25.nam. 44. l I. Et propterea Aridoteies Alexaudrum V. hortabatur, vr promiſſa ſeruaret; aliàs ma- lus finis ſe ſequeretur, Balainl.r. Go.t, laſén num. lde pactir. Et uod infidum eſt, ſtabil enon eſt.& 3 5 q rumetiam locum habet un ſvecelorihue. qui 1 Hluan. conſaæ num. 29. Etomnes contractus, cum Principe initi, cenſentur eſſe bonæ ñidei contractus. Balaus a.I. h Tquu: Verꝰ, in hin. de, pace conſtanliæ. Mem Bala onſ,2—lil.2. Crauer.conſo⁷. num o lib.I. Et bonæ fidei congruit, pacta ſer- uare, vr fupra dictum est ex d. 1. I. de pactis,& mihil magis contrarium eſt bonæ fidei, dudm 9 promiſla non adimplere. Bald inl princeps. G Ae l. Idem Baldaus in c. I. in princ de Capitan. qus 6 Curiam venai.& graue eſt fidem fallere. l. 7. 44 conſtir. pecun. Et Principes contrahentes cum fubditis, ea menſura vti debent, qua vellent, vt DEVS erga ipſos vteretur, quia & ipſi dominum habent in cœlis. Oldradus conſ. 29 2. col.2. Baldus 2eh 523. Sruu f res,el. 3. ir i volum. DVand ein Fuͤrſt ſt nicht alleine cchuͤldig„ ſeiff,dnd feſt zuhalten/ was er ſelbſt verheiſſen/ m 2 heftha den/ dnnd zugeſagt⸗ bndan 0 en 7 ſteiff/ vndfeſte zuhalten/ was er/ oder ſeine An⸗ teceſſoren/ vnnd Vorfahren einem/ wegen bieler erzeigten dienſten concedieret/ eingereumet 7. vnnd 8 gegeben haben.“ ſo von ſeinen Anteceſſoren/ vnnd Vorfahren dber⸗ ſprochen/ zugeſaget/ dnnd derhandlet tſt worden. Succeſſor Principis factum, promifſumue ſui prædeceſloris ratum habere compellitur, nec ilud rarione vlla reuocare pPoteſt. Argam. d4. Exn. ae ſälurion. Ccren aghrueres⸗ 27. qwaſ. 2. acquia lobannes. I2 qu. J.c. vlr. 16. quuvſ. 6. Std quic- quid à prædecetſore ſuo legitime actum, pro- milſumae eſt, ommimodo obſeruare tenetur. ler qua peyſona. lqwod pſis, de R.. l.cum à matre. C ae rei zuudical.2. Cde adius inter emuo. Et cùm Princeps cupiat mandara,& facta ſua à ſuc- ceſſoribus obſeruari, conueniens eſt, vt ſuo- rum prædeceſioru m mandatis venerationem, &cuſtodiam præſtet, eluſfitiæ 2-. quaſtio. I. Et Princeps non obferuando prædéceſſoris ſui facta, materiam præbet ſucceſſoribus diſſol- uendi, quæ à ſe geſta ſunt. quſtio. 2. Et quando ſucceſſor Principis con- trauenit factis anteceſſoris ſui, ſibi ipſi con- trauenire dicitur, qula ſemper vnum eſtlmpe- rium. Bald. conſ. 326. Re Romanorum col.z. cima⸗ 3 meaxiam lib. z. Etex contractibus principum omnes omninò ſucceſlores tam mediatt, quam immediati obligantur. Bald. Paulus de Caſiro,& Daun all. dtgna vox. G de l. Bald.& Da. in ci. Exr. ² prolatio. laſon wonſa 7. in 2. dubio, lib. T. Raland.A Valle, cnſ.so. num. 3Flibe. Erhac non ſolum procedunt ini ijs, qui per modum ſuc ceſfionis in defunctorum locum ubevean. 3 tur, qui ex contractibus prædeceſſorum obli- gintur- illosque obſeruare tenentur, perinde t quilibet ſucceſſor priuati contractus, pa- cta,& tranfactiones ſui prædeceſſori is ferua re tenetur. Iaſon in l. I. nam. 14. ae Cunſiitur Prin- cip. Allertus Brumuts con ſet. col. 4. Cnſ. 33. Caus, Paulus dle Caßio fad 7. digna Vox. C. ae ll. Ve- veniunt per viam electionis. Nami ij quoque tenentur ohferare ge- f2 pradeceſſoris ſui. Balaus&ꝙ Aladerzi 121. T. de conxir princ. Brumus a. conſe L..num. 4. BPund ſonderlich iſt ein Fuͤrſt ſchuldigk/ Propter benè merita enim n conceſla,& indulta reuocari non poſſunt, quia tranſeunt in vim contractus. Baldus in! qui ſe parrui. Ver- Hic, ex hoc ſcias. C. vnde liberi. Grammar. conſ. 7-. nuam. s. Et Princeps, eiuſque ſucceſfor adobſeruantiam corum, quæ propter benè merita ſunt conceſſa, obſtrictus eſt; u7 enfalende rradiait Faculias luricicu Acaaemia H 4¼ VVirra⸗ auch pfl cheig/ ales zu obſer teken⸗ ond zu halten⸗ a Shituriont, 2. 80 Conſilium Septimum. tiones, geſchencke/ giffte/ dund gaben ſollen inſi⸗ nuieret/ vnd ins Stadtbuch geſchrieben werden ⸗ ſonderlich/ wenn die donationes§00. guͤlden excedieren/ Vnd wo ſolches nicht geſchicht/ ſeind die donationes bntrefftig/ 1or. uir. aeæ aonatio. in Inſtirur. l. fancimus, in princip. C. de donarion. l. Vritrebergenſis,es. die Aprilu, Auno 1113. VI pater ex couſilas wariorum authorum raucofurti impref ſarum conſit rom. a. per totum. E. facir textus iu V. vnicv, qui ſucceſſô: teue. Ibi fucceſſor Laici, qui alicu feudum in diem, vel ſub conditione conceſſit,& ante diem, vel conditionem obijt, Inneſtituram, à prædeceſſore ſuo fa- ctam, omnimodò adimplere, feudumq; inue- ſtito concedere tenetur. Quinimò propter benè merita conceſſum non poteſt reuocari, ne quidem propter ingratitudinem. Roman. conſil. 420. Idem Roma. in l. ſi vero.. de Viro, fallen J. 21 foluro matrimon. Bald. in l. ſficum mibi. de dolo. Alexand. conſ. 1o¹. lib. I. Iaſon inl: ſi non ſortem. S. libertus. de condict io. indebilri. 1 Vndwenn der Fuͤrſt einem ein Lehen pro- pter benè merita vorlehenet/ kan ſolche Lehen dem Lehenman propter ingratitudinem nicht entzogen/ noch genommen werden. Bald. 1. Sõ. NHuali, Quc fuit prima cauſa benef. amitt. Ginc 1. col. z. an mutus, vel ſuraus,& ibi Laudenſis, Mo- derui in repetitione Rubricæ, de aonation. iuter vi. rum,& vxor S. †o. col.. Dndob wol nach derordnung der Rechte die donationes, geſchencke/ giffte/ dnnd gaben/ ſo da geſchehen zwiſchen Man/ vnd Weib/ vnkrefftig/ dnd von keinen wirden ſein. ror. 1it. de donaris. in- rer xir& vxer. ibi ICtus inl. z. inquit, prohi- bitæ ſunt donationes inter coniuges, ne mu- tuo amore coniuges ſe ſpolient, donationi- bus non temperantes, ſed profuſa erga ſe li. beralitate vtentes. So werden jedoch ſolche donationes bey krefften erhalten/ wenn dieſel⸗ ben geſchehen propter benemerita. Remune- ratoria enim donatio inter coniuges valet,& toleratur. Abbas in rubr. de douat. inter vir.& Vx. Soctn. conſν.᷑ col.2. verf. z. Decius conſ. 222. col. 5.& in qouf 126.. 1.& ratio eſt, quia dona- tio, quæ fit propter merita, non eſt propriè donatio, ſed quædam permutatio, ſeu com- penſatio ſeruitiorum. Gleicher geſtallt/ ob wol die donationes, ge⸗ ſchencke/ giffte/ dnd gaben reuocieret werden pro⸗ pter ſuperuenientiam liberorum. 1. vnquam. Cde reuocdonar. So wollen jedoch die Rechts⸗ ſeribenten/ daß ſolches nicht raum/ noch ſtadt ha⸗ be/ weñ die donatio geſchicht ob merita,& in re- muncrationem meritorum, Bala. in A. l. ſi vn. quam G de neuoc. donat.& Bald. ſequitur Alexand. conſ2 S. col. fin. in 3. vol.& in conſ. z0in 3. dubio. in vol- Socin conſo. col. Z.& conſ. 29. in fin. in z. vo. lum. Corneus conſ.toæ. col. 2. in. 3. Vol. Barbatias conſ. 26 1n z. dubio. Decius conſ.20. col. J.& conſ. 6 f.in Fin. Et bauc eſſé communem opinionem reſtatur idem Decius conſ. 6 G. in 3. dubio. Ripa in reſtonſ. 13.in 3. parre.& in all. ſi vnquam, qualtio. I⁷ο. C.de reuocand. Aonarion.—“ Alſo iſt zu Rechte derordnet/ daß die dona- — penult. C codem in fin. Salycet, in A.l. ſancimus cl. 7.C. ade donuris. b 5 Dieſe derordnung der Rechte aber hat nicht ſtadt in donatione remuneratoria. In dona. tione namq;B remuneratoria inſinuatio non requiritur. Barrol. in l. Aqutlius Regulus,& ibi Imola. de donario. Iaem Barrol. in!, ſi pater.§. fin. eod rit larè Baldus in l.. in fine Cine liceat potentio. Cin l. ſi cum mili de donarion.& inl. 3. Qqui lonis cedere poſin lſi aunarione Cde colation. col.iI. Onus in l.vt liberus, esa. tit. Faldus in l. etſi non mortus. in fin. Cadl. Falrid. Balain l. ilud, col. penult. C. de ſa- croſ-Eccl laſon in! ex hoc lure. col. ꝑ de Iuſpit.& lare Angel. nſ.Ia9. in vexic. Venio ad rerrium. Roman. conſ. 26. in 2. aubio. Curtius conſ.r. Alexand. conſ 270. col.. in 2. Volum alids eit conſ. 2 7.& iuconſ2r. col.-.in 3. Volum. Capella Tholoſana in apoſlil. ad ae- ciſionem 3f. Mantua conſ.r·& conſ.rz2 in ⁊. Volum. Ruinus conſa. in T. Volum. Die Reche ſagen auch/ vnnd wollen/ daß der Vater dem Sohne nichts donteren/ ſchencken/ noch geben koͤnne.. 1. F. 7 peten filiæ, pro donara I donationes, quas parentes. Gae donatio: inter vir.& vxor. Sartol. in l. frater à fratre. num. 1z. Sibi Iaſan num. 42. de conaict indebitl. Et ratio eſt ſgcunaum Sartolin d. l. frater Afratre: num. Ir.& Baldum in! 2. Gde znosic. refam. quoniam, dum pater filio aliquid dat, vel donat, profectitium illud eſt, & per conſequens acquiritur ipſi patri; non ergo luris vim illa donatio obtinet, quoni- am pater ſibi ipſi donare diceretur, quod fieri non poteſt. 7. quws pro eo. S. I. de fideinſſoribus. Wenn der Sohn aber dem Pater dienſie erzei⸗ get hat/ pnd der Vater gibet/ vnnd ſchencket dem Sohne etwas zur erſtattung ſolcher geleiſteten dienſte/ ſo iſt erwehnte donat io zu Rechte beſten⸗ digt/ vnd krefftigs/ Atq; ità, quòd pater poſſit donare filio ob benemerita, traditum eſt 2 Barrolo i d. l. frater 2 Fratre. num. Jg.& il: IAſon num. 42 ⁶: Corraſcmum. fo.de condictioindebini. De- cius in l.ſi donatis. num. o. Cde collationil. Er hæc ſententia communiter à Dd. eſt recepta, vt ait Decius inl ſi donario, num. 10. C. de collatio. Ri- minald conſe z0,. 3. Menocl, de arlitr. Iud. quaſtlik. 2.entur. 2. caſu 132. Iulius Cluaruu in g. donat. quaſt †. Die Rechte ſagen/ ond wollen auch/ daß die Kirchen guͤtter nicht boͤnnen alienierek werden/ roto rit. de lonis Eccleſiæ non alienanais. Aber die⸗ ſes hat nicht ſtadt in donatione remuneratoria. Textus eit in c per uas. Exr. de donarib. c. quicung. ⁰. Eca leſtafticus. 12. qad ſtio.¹. ibt lura præaidta zolunr, uõd ex cauſa remunerationu res Eccliſtarum aliehnari 1 7 prnxhnal udterlundu aiuma Vhmlnittase fentes lbe n luntremit: ſel cinit Dnt Fantauff nittator i Lantabin tutor donn. julta rat aj vem opit mn alſu Aun vſgin Seoi öndwoll in di Für ihe dd whn chet/da ben. n dalui.* I un A. Uauun 2* ds felnn kelonm. vma. J. iin Füt g lperio nali 1b- vhurind iarelu em ha * 1½ vegſic. Peuio adrern 446i. Curtius nzaer ae 94 0 elsm. 20141 en cuſ2 S 1 2. Cpel⸗ Telgſanain oli— Maanas e◻ anſijzuana 727. volum. te ſagen auch/ innd Sodme nichts une nne.. g./ pater flie, ynanu Parentes. Cde denanisunmm 74 V Fater 4 fFatre. num. r. Gn à ader indebiri. Et ratioclims Fater Fane num. 1r allnn fefam. quoniam, dum paui vel donat, profectitium ihdi quens acquiritur ipfipatin im illa donatio obtinet, qu ipſi donare diceretur, quct 1eu prr en. S.1 dr fuiſe lohnahber dem Vater denſi Vater gibet/ dnnd ſhaut zor erſtattung ſolcher get ewehnte donatio zu Jehiſt dig?/ Atq; iti, quòd fine ob benemerita, tradime mmuniter a Dd. e „Hduatis, un.„9. 7. 7 1. Menach de arlil, 2 Corſfilium Septimum. 81 alienaji poſſunt. Alexand conſ,. in z. colin 1. vo- lum. Iaſsn in l. ſnon ſortem. F. libertus. in. effecta. de csndictio. indéebirxi. Im gleichen ſagen auch/ onnd wollen die Rechte/ quòd tutor,& curator, qui habent à lege plenam,& liberam adwiniſtrationem, non poſſunt donare. l. ⁊⁷. pofi princ: de rurelæ,& eatisn ditnl probibere..planeè. quod vi, aur clam.!. Lucius, el. 2.§. fin. vbi Barrol. de adminiſtrat. rutel. Iaſén inl conrra lurus col. 2.de pactis. Quia in man- dato quantumcunq; generali,& cum libera,& plena adminiſtratione non venit poteſtas do- nandi Rliusfamil.de douario. Balalin!iſi Procurator Cde Procurator. Da in lii præſes. Qde tranſact&inl. pactunmCwratork. Cae pacitus. laſpu nſ.=10. col. I.in& vol. Abbas conſ-2..in fin. 1. vol.vbi tutor, curator, Adminiſtrator,& ſimiles, quantumcunq; ha- bentes liberam adminiſtrationem, non poſ- ſunt remittere gratis Ius pupilli, ſeu minoris, vel ciuitatis. Dieſe verordnung der Rechte ceſſteret/ dnnd hoͤret auff/ quando tutor, Curator, vel Admi- niſtrator donat ex cauſa remuneratoria. gl. in l. ontra Iuris.. fin. in venſic. Hubere, de pactis, vbi tutor donat magiſtro pupilli,& alia facit, quæ iuſta ratio permittit. Et hanc eſſe commu- nem opinionem, teſtatur Aretinus in conſ.24. col fin. dem volait Rom. conſ. ſo. Iaſon inl.ex hoc lure. de Iuſt.& Iure, in I 1.eſſectu. So iſt dorſehens Rechtens/ dnnd tradieren/ vnd wollen die Rechtſcribenten ins gemeln/ daß ein Fuͤrſt wol befuget/ einem daß ſeine zunehmen/ vnd einem andern/ der ſich wol berdtenet gema⸗ chet/ daſſelbe zu zuwenden/ zuſchencken/ vnd zuge⸗ ben. Barrol. in prwæ-mio Digeſtor. col. 3. per l. ſi pri- Aaras. qui,&ꝙ4 quilus manumiſsi. l. Venditor. g. F conftar, commun. prædio. TLhomas Grammar. conſ. Tdotanum. 1. Wenn nur allein der jenige/ welchem das ſeine genommen/ eine recompenſam danor bekommet. Fernana Vaſquius lib. I. ontrou. illuſtri- wnn. c. J. Endtlich/ ob wol vorſehens Rechtens/ daß ein Fuͤrſt/ wenn er ſeinen Lehenman dele hnet/ fuperioritatem von ſich nicht abdicieren koͤnne. Baldin prælua. feudin o. col.in fin. Laudenſ, ina 1. in fin. in S.col. de Hus, qui feudum dare poſsunr. Aſßõn in prælud. ad ſin. col. 25.& vVoluit Alexand in l. filis, quem pater, de liber& poſtum. So ſagen/ vnnd wollen jedoch die Rechtsſcribenten/ daß ein Fuͤrſt ſuperiorit atem dvon ſich abdicieren moͤge/ wenn er einem/ der jhm dienſte erzeiget/ wil remunerie⸗ ren/ Alexaud. in a. I. filio, quem pater, Anar de Vernia in e. Imperialem. S.prætereæ Ducatus, verſic. nec aominus. de probib. feudi ælienat. per Frid. Car- dinal. in prælud. feudor in ie col. Caudius de Seyſel. in ſpeculo feudon in itulo, qus feude dare poſſunr. Nun haden aber Biſchoff F. bnnd folgendts Biſchoff S. L. von K. die Schloͤſſer/ dnd Emb⸗ ter H. vnnd D. auff gewiſſe Jahr vorſchrleben⸗ Vnnd ſolche dorſchreibung haben die vielfeltigen dienſte/ ſo L. don K. dem Stifft M. erzeiget/ vor⸗ urſachet/ ond zuwege gebracht/ wie Biſchoffs F. vnd im gleichen Biſchoffs S. vorſchreibung nach der lenge außweiſen/ dnnd ein Ehrwirdiges Thumbceapittel in dem außgegebenen Conſenß⸗ brieffe nicht in abrede/ ſondern dielmehr belen⸗ digk iſt. b b Darumb folget/ daß der jaiger Herr Admi- niſtrator des Stiffts M. die don S. F. G. An⸗ teceſſoren/ uInd Vorfahren außgegebene vorſchrei⸗ dung zuhalten/ vnnd die don K. dey den Schloͤſ⸗ ſern/ vnd Embtern H. vnd D. biß die dorſchrie⸗ bene Jahr verfloſſen/ dnnd abgelauffen/ zulaſſen ſchuͤldig/ vnd pflichtig. b Vnnd ſolches darumb deſto mehr/ daß dle Rechte ſagen/ vnd die Rechtsſcribenten tradleren/ dnd wollen/ daß ein Ertzbiſchoff/ Biſchoff/ oder ander Geiſtlicher Pralat/ mit conſenß/ willen/ dnnd dollburdt des Capittels/ Lehene von newem zunorlehenen/ wol befnget /«hine Exceprione 12. quaſt. 2.(. T. G*. Ae rebus Eecleſiæ non alienand. lib. 6.— Vnnd wenn die Lehene hiebenor vorlehenet ſein worden/ kan ein Ertzbiſchoff/ Biſchoff/ oder Pralat allein/ ohne zuthun des Capittels/ die Lehene wiederumd dorlehenen. Solita enim infeudari à ſolo Prælato, abſq; conſenſu Capituli recte infeudantur. Bala in avn. num 3.& ibi Iaſon num. 7. verſe an au- tem Prælatus ſolus, de hus, qui feudum aare poſſunt. Laudenſin cmnico. num. I7. qui ſucceß. feudi dare re- neautur, Alciarus in c. non licet. num. 22. Verſo rerrid limita, de rebus Eccleſiæ non alienanais. Franciſc Curtius de feud. in a. parre. quæſtio. 2. Eag. com- munus eit Da. concluſis, Seyſel. ingeculo, de bus, qus feud. dare poſf. quæ etiam de conſueruaine ſeruarar. vr keſtatur Zafus in epito. feudo. parte J. num. ff. verfic Secunda conclufio. Vnd hindert einen Prælaten hieran nichts/ daß er geſchworen/ keine Lehen von newem zuuer⸗ lehenen. Dann ſolchem Eyde dngeachtet/ kan ein Pralat ein gutt/ ſo an die Kirchen gefallen/ andern wiederumb berlehenen. 2. Ex:. ae feudis, Schurſf conſ 2r. num 7. in T. cent. Couarr. lib.. Va riarum reſolution. c. I7. Auarot. in c. mico. de hus, qui fæud. dare poſſunk. 4. von K. aber ſeind die Schloͤſſer/ vnd Emd⸗ ter H. dnd D. von den Blſchoffen/ mit conſenß des Caplttels dorſchrieben/ dnd daß die Biſchoffe die Schloͤſſer/ dnd Embter L. von K. vorſchrle⸗ ben/ wird mit Biſchoffs F. ond Biſchoffs S. dorſchreibung/ gnungſam dargethan/ dnd eines Ehrwirdigen Thumbeapittels conſenß wird inn der/ don einem Ehrwirdigen Thumbeapittel Anns 47. anßgegebener dorſchreibung be ſaßden. Dann 82² Conſilium Septimum. Dann inn erwehnter dorſchreibung wird vn⸗ ter ander: geſagt/ wo ferne der jtziger Biſchoff⸗ oder S. F. G. nachkommen 4. von K. außgan⸗ ges der vorſchrieben Jahre/ newe verſchreibung auff weitere Jahre thun wollen/ ſolches ſol vns nicht zuwiedern ſein/ dazu wollen wir auch vnſern conſens/ vnd vorwtlligung thun. Vnd wenn bielleicht ein Ehrwirdiges thumb⸗ capittel dorgeben/ vnd ſagen wolte/ daß auß jtzo erwehnten worten kein conſenß zuerzwingen/ vnd daß ein Ehrwirdiges Thumbcapittel Anno 47. in weltere borſchretbung nicht vorwilliget/ ſondern allein promittieret/ vnnd zugeſaget/ wo ferne der Biſchoff/ außganges der vorſchrieben Jahre⸗ newe vorſchreibung auff weltere Jahre thun wol⸗ te/ daß auff den Fall ein Ehrwirdiges Thumb⸗ caplttet ſeinen conſens/ vnd vorwilligung darzu wolte geben/ vnd daß ein anders ſey/conſentieren⸗ vnd eln nders/ zuſagen zuconſentieren/ Aliud eſt conſentire,& aliud promittere conſentire, ſi- cuti aliud eſt ratiſicare, aliud promittere ra- tificare, Paulus de Cafere conſ. 2r. 194 cauſa iſta quing, princi paliter, col penult venbcpræterea. hb.r. Ideus traditum eit à Fertranaconſs. Viſs conſul- tarionis themate. lib. 2. vbi dicit, quòd, ſi quis promiſerit, alrerum ratificaturum, non eſt promiſſioni ſat isfactum ſi is alter tantùm pro- miſerit rarificare, nec alter ratificauerir. Sic aliud eſt vendere, aliud promittere vendere. Alex. de mola conſ.72. col. in. 3 parte. Marthe cngul. 40. Angelin§.penſonam. col. 2. Inſtit. de Aclio. Harr- man. Hartm.lib=2 practic obſeru.in Miſcelan IurisCi- uili. c½. Sic aliud eſt fideiubere, aliud promit- tere fide iubere. hi quis ſTipularus ſir Stichi. S. vlr. de V.O. Aliud redhibere⸗ aliud promittere red- hibere. I. quoa ſi nolir. S. in factum, verhic. illud præ- ftare. ae æail. eaiclo. Sic aliud eſt contrahere, Anno 62. auch von Anno 54. biß auff dleſe zeit/ habe ein Ehrwirdiges Thumbcapittel ſtille ge⸗ ſchwiegen/ dnnd die angezogene Schloß/ dnnd Ambtvorſchreibung in/ oder auſſerhalb Gerichts niemahls gefochten/ ſondern als nach der außge⸗ gebenen vorſchreibung auff 40./ vnnd fol⸗ gendts auff 0 Jahr Anno 55. die L. creditoren/ ond gleubigere/ wegen der/ vom Ambt D. her⸗ flieſſenden ſchulden/ anfoderung gethan/ haben Biſchoff S. vnd ein Ehrwirdiges Thumbcapit⸗ tel zwiſchen den eredttoren/ vᷣnd L. von K guͤttli⸗ che tractation, ond handelung gepflogen/ auch L. von K. dahln bewogen/ daß er die L. creditoren contentteret/ vnnd zufrieden geſtellet/ Wormit dann ein Ehrwirdiges Thumbcapittel die ge⸗ ſchehene Schloß/ vnd Ambesderſchreibung ap⸗ probieret/ ratificieret/ vnd beliebet. Et tantum operatur tacitus Capituli conſenſus, quantum expreſſus, ſicuti de con- ſenſu domini in feudis traditum eſt à gloſla in c. I. ſuper verbus, ipſsrum permiſſu, de prohib. feudi alienar. per Lorbar.& gloſ.illam magnæ autoritalü¹ feudöſta Iacobus de Beluiſo ſecutus eit in A.c. I. Oibi eriam Balaus,& Martinus Lauden)ſis norarunz. Cur- rias Iunior in ⁊. parte tract. feudal. in 2. principali Canone. Er denig hæc eit communts Dd. opinio, quemadmèadum Aluarottus reſtarurin I.. Prater- ed, quibus modis feud amitta. Zaſtus lil. i:conſ.2. num. 4. VVeſenb. conſ.. num. 7a. Iulius Clarus in s. Feudum, qudſt. 1. num. 13. ili complures lias Da. aurtoritates refert,& teſtatur, hanc eſſe cmmunem, C& recepram fententiam, quod& Mynſing. alfirmas in.centur. obſeru. S7. Die Approbatio, vnd conſentlerung/ oder vderwilligung/ eines Ehrwirdigen Thumbeapit⸗ tels wird auch Praſumteret/ vnnd dermuhtet ex ſcientiâ,& patientid, daß ein Ehrwirdiges muet wende Rrenin i 1 zo. anl 1 Tnis Niots Arriglecait Aelum ieuuma Aumeh winu Pjfiens, b Puridenn rillua. i M.Dy 4 79 dum pafte 3 i gehefe. In alſigeg e alein a aliud promittere concrahere. Bartol. in U. ſ¶ Thumbrapittel omb die Schloß/ vnnd Ambts bäfſeſe ne gularia. col. 4. verſAlumemus primo. ae reb creat. vorſchreibung/ wie geſagt/ gewuſt/ vnd glelchwol Eniter tu&c. Mem Bartolus in l. ſi pupillus. in fin. adt. innerhalb zehen Jahren darwieder nichts ge⸗ Da t Falcid. Sic aliud eſt renouare locationem ‚a- ſprochen. 4 lihes dn liud promittere renouare,& ex promiſſione Ex ſcientia enim,& patientia longi tem- Emöter 4 facta in locatione de renouando finito tem- poris, decem annorum, præſumitur,& proba- tempus 4 pore, non eſt quæſitum aliud lus in re, nec tur conſenſus. Bala.. ſe filius. Cae peritio. here- 1 competit Actio, tanquam ſi res verè eſſet re- alt. Angelil. qui in aliena, in princip. argumenuo illi- Won nouata, ſed Actio ad intereſſe. Angel-conſ. ga. us rextus,& ibi Da. de aciwir. Sered. Alrxand I. Kand oßße Ex ferma,& ſerie- col.lt. Banbarias conſ. rr. ſerigſit S. voluntate. col. I. ſoluro mairim. Iaſon in l. quæ ds. ind b t ſan ienri« fo ns. col. 12. Verſex ſiofundamento. lib. I. rirnum † eod Mem Iaſon inl. f cerris annui, vl.z. 3 8 Aliud deniq; eſt 4 on are, al iu dpromi ttere do- Cae pattus,& inl. ſciendum. col. J. in fin. de verbor. ric 18 nare, Salycetus inl. Papinianus. 3e aonario. inter vir. ollig. Abbas inc peruenit. col. 2. de emrio.& venai- G hen & vxor. Couarrauu. in tract. de Gon. parte r. c. 4. rio. Corneus conf³π⁊col.=.in fine, in. vol. Curtius 6 dg les Kan einem Ehrwirdigen Thumbrapittel auff Senior conſef col.2. Petrus ae Ancho. couſ4o. col. 2. wimg ſolchen einwurff zur antwort gegeben werden/ Auton. de Butrioin da peruenit, in 2. col de emrio. augg daß ein Ehrwirdiges T humbrapit tel wol gewuſt/&r vendir. Felyn in aolim. col. 1. de lire conttſt. Ale. b 4 mnt daß L. von K. Anno 52. von Biſchoffen F. die ran. conſ. I. col. fin.in I. Volum. naſa 3 Schloͤſſer/ vnd Embter H. vnd D. auff 40. Vnd in ſpecie daß der conſenſus Capituli er 8 aßr⸗und folgends Annd 54. vom Biſchoffe S. Praſumteret werde in alienatione rerum Ec- auff 5 0. Jahr verſchrieben ſein worden/ vnd von cleſiaſticarum ex lon gi temporis curiu, ſolches b iſt ruch don I b 1nog3. dden Tnaha, Confili r Septimum. 83 reidung e,haßen 88 ſſ bon zielen Dg. din ond wieder tradleret. Petrus wnſ. 29. in Rn. lib. I. Socinus aenſ 209h. col. 5 146.2. de Andbo. conſ,rz6. Alexand. conſ.79. ol. 3. in I. vo- Cörneus conſ./7o. col. Jlib.g. cnſ. Ar. col. fin.& conſ⸗ dchten pond aſee rſchreibun nach derue læn M. Ale. vana. cnſ⸗ T. col. Fen.1 iIn 3. Vol. Eelyn. iu 4 c. ſc gcur. 2 4 iοl.. leb. z. Grauer. de ænrl qult. tempor. Parie 5. S. 80 Jahr d ff 40., ol. g. de re iudic. Corneus conſ. 44. col. penulr. in Veuio numc ad Iertiam. aum.I. re/ wegen d 25 de r. volum. ocinus conſ. 20. col. Vn& ohſi⸗ 299. col. Bund wenn gielleichte allhter wolte einge⸗ b wendet/ vnnd geſaget werden/ was de conſenſu Capituli propter longum, vel longiiimum tempus eingefuͤhret/ daß ſolches nur ex præ- 767. Goxad. eenſ TI. col. 5. laſönin!. Fiienaum. col. 6. Veyſ. heeenn facir, de v. O. Decius cnſ. 30:col pen- S37. Vbt dlicit, hanc éſſe communen 2eneene So cinus Con 4 7. col. antepen in hine,& ſequenri. lib. r. G 88 qui etiam alelt, banc eſſé communem opinio- 3 nem, Iu enſ. 7 73. col.. Roman. in d.!. giendum. col. 7o. 9 ſecjuenti. Alexand. anſ 17. col. 2. G. Vhaenn ſumtionibus geſchepffet/ und genommen/ dund darauff die praſumtiones, onnd vormuttung nit hoch zuachten/ kan mit beſtande darauff geant⸗ wortet werden/ quod præſumtioni Iu Irls Katur, 1n 7 Volumu. Vnd well diß in longo: tempore raum/ vnd b ſadt hat/ oi ſediel mehr zuſagen/ daß nach bor⸗ b kanf 20. den 30. Jahren/ eines Ehrwirdigen I mbeapittels con ſenß 11. ſumnieret⸗ vnd ber⸗ donec contrarium probetur. Calzan. ceu,e g. aol. 6. Hyppel de Marl Fing. 4 11. Et præſumtio b Iuris eum, pro quo militat, abonere Prebaa- di releuat, iſiudque in aduerlarium trans- ficteret/ end eleihet tum 0 uantunkenn acitut 8 i in feu Shreſs Bait imtet w eerde. e 5 h B, 7. 2 D4 7 674 merses euse 7. u, ſrun ee un⸗ dh 4 Eienim er longi imi temporis Lapſh. pu-— 2uiaut in ila 3 uibinr a vhere.3⸗ arbgr ,/ kormiſſade ta 30. annorum, præſumitur conſenſus,& zas. 3 7* de 5. 3 98 Efuam crrams omnis alia ſolennitas, tam intrinſeca, quam eeizr conſ.cal-un G af, d,col. lib.r. Bpp⸗ ude Hela V ſecunu eit mdeh extrinſeca, quæ ad actum aliquem requiritur. ae Atahſ vng. r. Aücrar. inract, r preſumaria. 0 Aanins Laudenſi numald A. el. Iunocent. Rapluel Cumanus dlex.& Ddin al. parie ↄ. num. 2. Atque à lure PI rfumttis actus * Perte Tract. feuaal. inaegß Hiüies naam.de verbor. obhtg. G&ili maſzn num. 16. 7⁄¾6h 60 iplo brobarur. Auodh 207 Probatur contra- Ad Hurn. 79. Angel. Alexand. Daind l. qui in Alte- rium. Alciarus in rract. ae praſunmtie. parte 3. leuug Bac eit cmmunu Da 18 7 Alaarottus reſtatvrinc?8 du feud amiite Za ſuu lix ani 0.ν◻1£α uuκ. 74. lalus Cwmn SI. 2um. 13. ibi complumi ual ert, Cnfatur,“ anceſeumm rreutiam, quod G huſ 3 45 . num. 4. Imo præſumtio luris dicitur eſſe probario euidens.? Tidam tobamenm. de dulg. & pupill. l. licet Imperator& ibi Iaſn. de legar. 7. Abbas a licer cauſam. noxab- I1. exr. de probario. 3 Et manifeſta probatio⸗ c. 2. Cibi Ablas. i? 2. no- ꝛab. Ext. de genſt bus. cC. I.& ibi Ablas num. 3. Ext. de Cleric. non reſidenr. Barrolus in l. 2 quts ex ar- næp in priu verſ. ſed ſi 2on aaierit, de, Ea, hered. 6 WM lob. Andr. Felyn.& Da. inc. Wericuu, Eytra ae Iehhibus. Tob. Anar. Hoſtienſ. Felyn.& Dd. in c.illud. Exr. de præſamrio. Alexand conſ. 75. col. 3. h Vyraquel: de A. onnubialibus. gllla 7. num. 39. vſc⸗ ad numerum. Crauetta de antiquit. Iempor. Parre 3.. venio 2nund ad, lertiam. 84 5. 1 in eru.7F7. gentarhs. F. penalt. de edenao. Et patens proba- probario, dnd conſent aenh Enn 5 3 lt. 8 G ind, nach de Tio Abbas d. ad uoſtram. in vlt. norab. Ext. de em- Warla nbegenwerti em all aber ſeind/ nach den 0 e enes Ehrwudigen Timig außg Iabena eigr verſchreibungen/ nicht 2eS. eenben een ed, en whgpn. Prrſinmtertt/ uundemit ailein 10. ſondern 20. ja 30. vnnd mehr Jahr Ft cefta, 3 indobitara Probitio. Se gn uiam. S. ſin autem. in verbo præſamatur, En vr lite non conteſtata. Liquida probatio. k T. Chibs patien ntid, daß ein Eferi verf loſſen/ wie auß den datis der Schloͤſſer/ vnnd dmb die Schleß/ und N 3 Emter vorſchreibungen zuerſehen. 4 Apel. Alexand.& laſon. G de reamenro milir. wie geſagt/ gewuſt/ 22 Darumd ſcheinet zuſagen/ daß ein Ehrwir⸗ E denique liquidiſſima probatio 3 gC. 12 1f.. en Jahren darwieder 3 dige 8 Thumbeapittell in die Schloͤſſer/ vnnd„„10r peritus.& ili Balaus. Q de peritul. uzor Imol. b Ermker vorſchreibung/ propter longiſſimum tempus wonſentieret 7 geheliget 2 vnnd gewil⸗ 5 liget. l. quaſitum. de re iadis. Barlolus l. ſci endum. 4 10. 3 tia cnim,&— ss A Ve,Lanun obli igation. * uf„ 1 A cus xrus 90 ir Altena, n n nci-Sunan, b D4. ae acijui rr. Al Alr Od”5 aber wol nicht oöhne/ daß die prafum um- tio, onnd vermuttung der Rechte koͤnne auff⸗ gehaben werden durch eine wiederwertige 4 b 3 Woran deſto weniger zweiffel⸗ weljL. don K. ond folgendts ſeine Erben in poſſeß/ dnnd S ſitz der vorſchriebenen Schloͤſſer/ vnnd Embter 2 maunm n. Lßriul vor 10. 20. 30. vnnd mehr Jahr geweſen/ auch bation, onnd beweiſung. Præſumtio eni' 1 Abr el ſam aass in ſolchem Poſſeß/ vnd beſitz noch auff den heuti⸗ contraria probatione tollitur. A. l. fn. in eiae Len al nürfudm gen tag befunden werden. Et quando is, in quod metus cauſa-l. nuptura.in fine de lure dorium.!. 9 uuin. ieniubu cuius fauorem de præſumendo conſenſu agi- ſi chirographum. l. cim de indelito.§. I. de Qerubatue. 7 enenua 84 4 4rul G tur, eſt in poſſeſſione, vel quaſi illius rei, de Grauer- onſco.. jo. conſer³. i. 7. Oder auch durch ei⸗ 2044 Arinſa 1 aulas Tua controuertitur, tunc ad præfumendum ne andere ſterckere Praſumtion/ vndbermuttung./ —. Le mus ae An alL9 b conl enſum,& aliam ſolennitatem, abſque Diuuts. de reſtir. in integruml. non folum. de rita nu- 4e, men eang omni dubio longum tempus,& multo ma- pria.. r. i fin. Czui, aduérſius quds.l quia autem. 9. „euin al x de gis longiſtimum ſufficit. Caßerenſis conſ. 202. non fimpliciter. ſi quis omiſſa cauſa teſtam. olireras. nin—— b eel.2.G caaf Jf. au 2. circs meaium. Alexahd. exi de præſumnio:« acredEs Exr de I2 Tfio. c. ehn ccie daß der coo e enn b b 5* i alienatiole . agi tempors anl 84 Conlſilium Septimum. Exr qui fli ſint legit So ſcheinet jedoch zuſagen/ daß in dnſerm kegenwertigem falle keine wieder⸗ wertige Probation/ oder beweiſung/ noch ſterckere Præſumtton/ oder dermutung ſtadt haben koͤnne. Dann die don K. haben vor ſich/ ſo viele eines Ehrwirdigen Thumbeapittels conſenß/ dnd dor⸗ willignug anlanget/ nicht alleine tacitum Capi- tuli conſenſum, dund die Præſumtion/ dnd ber⸗ matung der Rechte/ ſondern auch die Præſcripti⸗ on/ dund der jaͤhrung/ oder damit es deutlicher geſaget werde/ capituli conſenſum præſcri- otum. b BDm ſolches klaͤrlich außzufuͤhren/ præſcri- ptio enim probari deber, cùm facti ſit, nec præſumatur. Barrol.inf. Celſas,& ili Balbus in ne- peiitio, num. I4. de Uſurpario.& vſacapion. Bald. conſ o. lib. 4. Corneus cenſ. 236. col. fin. lil. 2. Abbas csn.&. col.. lib. 2. Curainal. Pariſ. cozſeo. num 4e9. lib. x. Balb.in tracta. de praſcriprion. 3. Parte, terliæ partis princip. quæſtis. 5. num. F. Grauetta onſ.2 9. nam o. conſar30. num. 12.& conſ.2or. num.2 9. Roland. Valle conſ. z. num. 14. G conſ. Sp. num. 30. lib. 2. quod etiam in præſcriptione immemoriali locum habet. Relandd Valle conſο. num. 32. G „5. li. 2. Iſt war/ daß ad præſcriptionem bvor erſt gehoͤre/ vnnd erfodert werde bona fides per fextwm in a wigilanti. oi ſi diligenti. c veniens, in fine, de praæſeriptio. vbi aicitur, quòd nulla anticqua dierum poſſeſtio iuuar aliquem mæalæ fidei poſſeſſö- rem.& glin alc. vigilanii qicit, hoc procedere ſecun- dum Canones, licer ſecus ſit de lure tiuili. Et quòd malæ fidei poſſeſſor nullo vnquam tempore præſcribat, eſt textus in a poſeſr mal⸗ Faei,& rbi loban. Anar. Plilip. Francus.(ouarrux.& Dal. de Regul. Iuris in C. Pnd die bona fides wird auch erfodert in præſcriptione immemoriali,& centum anno- rum. ęl. in c. I. in verbs NSI,&ibi Francuts, col. fin. venſis, Secundo nota, de praſcriptio. in d. Angel. in. furtiuæ. num. S. Inſtitur. de vſucapio. Baldus conſ. 370. col. fin. verfic. non obflar, in 3. volum. So- cin. conf. 1 ol penult. vorſic. tertia ratione. Zaſius canſ.16. num. I.. in 2. volum. Deciſio. Neapolir. 36. num. 9.& ſequenti. Et hanc dicit communem dpi- nionem Alex inl. cum aliquis. C. de lure aeliber. Ri- pain c. cuùm Eccleſia Sutrind. num. 99. de cauſa poſ ſeſio.& proprieratis. Parifius in c fin. num. 7. de praæſcripris. Parifius conſ-ez. num I16. cum plurib. ſe- qwenrib.& num. 127. Couarruu in c. poſſeſſor. parte 2.§. F... de Regul. Iuris in. Vaſquius de controu. iluftribus. rI. num. 10. Vnd dieſe ſententz/ vund meinung wirdam Hochloͤblichen Keyſerlichen Camergericht obſer⸗ uieret/ dnd gehalten/ wie Mynſingerus bezeuger in ſuus obſeruario. centur.& obſeruatio. G. Zuntandern/ wird ad præſcriptionem er⸗ ſodert der Poſſeß/ oder beſitz. Sine poſleſſione enim præſcript io non procedit. Iſine poſeſtione, de furpatis& vfucapio. cine poſfeſtione, de Regul hris in 6. I. I.§. per ſeruum, qui in vegam. ae acquir poſſeſel,ſerui, G. Jlq. S. ult. de furrus. Zum dritten erfoderen die Rechte/ dnd der⸗ ſelben Scridenten/ dnnd Lehrer ad præſcriptio- nem tempus cont inuum, daß einer etzliche Jahr nach einander/ nulla interueniente interru pti- one, in Poſſeß/ dnd beſitz geweſen/ wie ſolches mit der definition, bnd beſchreibung præſcriptionis wird dargethan. Præſcriptio ſiquidem dicitur eſſc adoptio dominij per continuationem poſſeſſionis temporis lege definiti- 1. ½. de vſun. pat. C& vſucapion. Vnd auff Saͤchſiſchem grunde/ vnnd boden hat die præſcriptio vnius anni, oder 30. anno- rum, anni,& diei raum/ vnnd ſiadt/ Landtreche lib.z. artic2o. Schurſf. onſe num. 13.&.14.& cuſ. o num. 7.& 17.& autor diſferentiarum luru C. uilir,& Saxonici, diſferentia i. Et hac de re ex. rant ſenrenriæ Lipſenſium poit Weichbildt/ /u rubrica. Ob Edelleute auff jhren Lehenguͤttern/ veyſic. Wo ſie nun/& ſab zitulo, daß man auff an⸗ dern guͤttern/ fol. 117. col. J.in prine:& in rubr. Wle einer dem andern/ pagi. 15 in princip. Nun haben aber die von K. auff die erlange⸗ te Schloͤſſer/ vnnd Embter verſchreihung die Schloͤſſer/ vnd Embter H. vnnd D. 30. Jahr/ ond lenger beſeſſen/ vnnd iſt darzwiſchen keine In⸗ terruprio vom Ehrwir digen Caplttel borge⸗ fallen. 3 Vnd wenn gleich ein Ehrwir diges Thumb⸗ caplttel gegen die von K. innerhalb dreiſſig Jah⸗ ren/ ſich hette vernehmen laſſen/ daß ein Ehrwir⸗ diges Thumbeapittel mit den außgegebenen Schloß/ vnd Embter derſchrelbung nicht zufrie⸗ den/ were dadurch die præſcriptio nicht inter⸗ rumpieret. Interpellario enim extra iudicia- lis præſcriptionem non interrumpit; notaruns communiter Da in mouir, Ext. de iuaicijs, Sine. 2. exr. de praſeriprio. Barrol.& ali in l.non ſolum-9. morte, de noui operis nunt. Iaſon inl. fnnal. ae eo, per quem factum fuerit, num.].& o. Anton. de Burrio, & Panormitan in ofin. Ext. de preſcriptio. Alexand. in lngruralirter. col. 3. in additionibus ad Barrol. ſu per verlo reſtat, ae vſurpation.& vſucapio. ibi aidit, quõd non reperitur inlure cautum, quòd interpela- rio exrraiudictalss præſcriprionem interrumpit. Er l. 2. C. de præſcripr. Jo. annor. requirir iuaiciariam conuenrionem. Die von K. haben auch/ dber den dreiſſig ehrigen beſitz/ bonam fidem, ſintemahl ein Ehrwirdiges Thumbeapittel ſich obligteret/ dnd dorſchrieben/ wenn der Biſchoff die Schloͤſſer⸗ nd Embter verſchreibung vorneweren/ vnnd auff weitere Jahr erſtrecken wuͤrde/ daß ſie jhren conſenß darzu thun wolten. Vnnd wenn gleich die von K. auch bonam fidem nicht ſolten gehabt haben/ were nichts deſto weniger die Preſctißeis b oend ninexalef turstetralt gnunciun Sclu ſtch are puali et Ä ducta,ol”- b Wellen langete i ſe Schlenn ſher dra R/ dm ſerdier m ſenſul e tiwetmn Vm den K. n de luſen Conſilium Septimum. dnd dorſaͤßrung nach Sachſen Recht erfuͤllet. Iure ſiquidem Saxonico præſcriptio proce- 1 8 85 der den Herrn Churfrſten zu B. ad intereſſe zu agieren/ ſintemahl Churfuͤrſt J. ſich obligie⸗ .„wariau manß an dit erian abſoue bon⸗ kide. Vveſenb- conſ. J. ret/ onnd dorſchrieben f die von K. bey jhrer er⸗ nulla inter de e enu den praſeribi d Saxonico omni- langeten Schloſſer/ bnnd Embter vorſchreibung dnd 19 uenientein b bus actionibus præſcr ibi 30. annis,& vno, zuerhalten. Er qui obligat ſe ad taciendum, on, nd eſs enefn,asze ex illa ratione, quod ſtatutaria hæc præſcri- ad intereſſe conueniri poteſt„ſi contra quid han. Pra Lereang relci ptio bonam fidem non requirit. lIdem VVe- factum fuerit:. ſhin Iuflit de verborum ebligation. tio domi fiptlo lquicen lenb. enſ. 1. num. J7. inquit, In terris Saxo- rum vulgat. ſimilib.“ temdn Ij per co mc nicis receprum eſt, non attendi bonam, m-. gãõã * Poris lege denm 1 m lamue fidem in iſtis 30. annorum præſcriptio- Vnd ob wol die jtzo pro parte affirmatiua Pien.. Sih nibus. Idem quoq́; VVeſenb. in parat. in it. eingefuͤhrte argumenta ein groß anſehen/ vnnd uff Säͤchſithem gund Ae vſurpatio.& ſucapio. tradit, Ius Saxonum ſchein haben/ jedoch, wenn die ſache etwas ſcriptiovnius ammi 4/dhe bonæ fidei nullam habere rationem, ſed fo- tieffer/ vnnd reiffer erwogen wird/ halte ichs da⸗ lei r z der z8, lum conſiderare poſſeſionem temporis con- Mer⸗ daß zu coneludieren/ vnnd zuſchlie ſſen ſey/ Scberf nſs la tinui. Idem VVeſenb. in adaitrtionib. ad Sohnei- daß die von K. nach außgang/ nnd verlauff der 1nd aaa, uunn ar atedexhuach Ause en Doeuaſchen. vierzig⸗ jhnen ton Diſthoff J. Anno ze. kor⸗ eanam quit, lus Saxonum non exigit bonam fidem; ſchrieben Jahre/ dem jtzigen Herrn Admini- 9 7 4 nici, differeunanr. Er hac an 14 Liſexſiun poi Wacze Edrllemte auff jhren Lehaat. & ſubijcit, quamuis Bouenius in tractaru de Preſumtione ſtaruro. bonam fidem requirat, ta- men ex allegatione malæ fidei non vidi in his terris retractari præſcriptionem, contra vero 1faltcal 1n IrincG& unk pronunciatum memini. ndern/ Fagrir..1n prinag. den aber de don K. aufftena / dund Emter deriirchen 3 dnd Emdter H. dnnd D z0.) ſeſſen/ dnnd iſt darzwiſezenin dem Ehrwirndigen Captſg Sic Zobelius in arriculo 20 lib. 1. Landt⸗ recht affirmat, in præſcriptione ſtatutaria. qualis eſt præſcriptio à lIure Saxonum intro- ducta, non requiri bonam fidem. Weil dann die bon K. wie geſagt/ auff die ſtratorn die Schlöſſer/ vnnd Embier H.vand OD. ſampt jhren Pertinentzien/ dnnd zugehoͤrungen abzutreten ſchuͤldig/ dnd ſich darwieder mit Bi⸗ ſchoffs S. vorſckreibung auff 0. Jahr/ auch hochermeltes Herrn Biſchoffs S. end S. F. G. Herrn Vaters Churfuͤrſten J. confirmation nicht zubehelffen haben. Dann glares derſehens Rechtens 2 daß in alienatione rerum, ad Eccleſiam pertinen- tium nicht alleine des Pra laten/ ſondern auch des Capittels conſenß requtrieret/ vnnd erfodere . erlamges Sebloßtn wnd Ambt vorſchreibung V die Schloͤſſer/ vnnd Embter H. vnnd D. biele eace ne ne ber dreiſſig Jahr⸗ vnnorruͤcket beſeſſen/ o fol⸗ 2e rte Ih laſlen,d 3 get/ daß die von K. capituli conſenſum Præ⸗ e dernehmenlaſſe/ aßmnec ſertbieret/ atque ità Nobiles de K. habent con- wird/ Vnnd iſt auch von noͤthen/ daß das Ca⸗ pittel bey einander verſamlet/ de conſenſu ſuo interponendo tractieret/ deliberieret/ vnnd be⸗ rathſchlaget/ onnd alſo ſeinen conſenß/ willen/ moͤcapittel mit den alfett ad Emdter derſchreibungniciy adurch die præſcriptio niſ Interpellario enim extrat onem non intertumpit, u A incmonif, Ext. auune 4 gripnio. Barral. Taljinlun 4 peru naut Ioſan inl frulds 31, e* patun C éfuchu mirur Inlste aunum.ui i 1 nem tus Sa Galus Sr4, dI* 4 Gunm uuus (ript. 34 anuef./ ge wr Thumöcapitt „wenn der Btſefoff de 1 derſchrelbung en/uiſt Jabr erſtre rn r Deun wolten. etſ nt b ge leggutalt, ruͤm etiam præſcriptum. A/. laſſen werden. Mnnd derwegen ſcheinet zuſagen/ daß die don K. bey den Embtern H. dnnd D. ſo lange/ biß die vorſchriebene Jahr verfloſſen/ muͤſſen ge⸗ 1 Vand wenn ſolches nicht geſchehen/ ſon⸗ dern die don K. vor außgang der vorſchrieben Jahr/ auß jhrem beſitz de facto, vnnd mit der that entſetzet werden ſolten/ muͤſten ſie/ die K. vormüͤge aller Rechte/ ante omnia reſtituteret/ vnnd in vorigen ſtandt wiederumb geſetzet wer⸗ den. Spoliatus enim ante omnia eſt reſtituen dus, etiamſi prædo fuerit, ſiue iniuſtus poſſeſ- ſor.1 ſi quis aa ſe fundum. Cadl. Iuliam. de vi pub- lic. c; inl. colonus. l. cum fundas, de vi,& vi arma- ra. c. in literis„de reſtitur. ſpoliator. Et hæc et- jam tunc procedunt, quando iniuſtus poſ- ſeſſor à Iudice ſpoliatur. in ſammna. 3. quæſt. latꝰ Decianus reſßonſ2. nuu. 99. in J. volum. Marrh. de Afftin conſtirur. Neapeliran. Rubr. 24. n. So.cum Fequent. lib.⸗x. So wuͤrde auch den don K. frey ſtehen/ wie⸗ ſenſum capituli non tantùm præſumtum, ve- vnnd dollburdt zu der altenation gegeben habe. Ità traditum eſt iu a ſine exceprione 12. quæſl. 2. CSin c. 1.& 2. de reb. Eccl. non alienand in 6. a. && rua, de his, quæ funt Prælaru. In æ ſine exceprione, wird geſaget/ ſine exceptione de- cernimus, ne quis Epiſcopus de rebus Ec- cleſiæ ſuæ quicquam donare, vel commuta- re, vel vendere audeat, niſi fortèé aliquid horum faciat, vt meliora proſpiciat,& cum totius Cleri tractatu, atquc conſenſu id eli- gat, quodnon ſit dubium, profuturum Ec- cleſie. ö BVBundin ar. de rebus Eccleſiæ non alienand. in 6. decretieret der Pontifex alienationem rerum Eccleſiaſticarum non valere, propter- ca, quòd in alienatione tractatus ſolennis, X” diligens, qui in alicnatione rerum Eccle- ſiaſticarum requiritur, non eſthabitus. BPund i2. 2. eod, ſaget der Pontifex, quòd contractus omnes etiam iu ramenti, pœ- næ, vel alterius cuiuflibet firmitatis adiectio- ne vallati,& quicquidex ijs ſecutum fuerit, viribus omninò carere debeant, nec lus 1 aliquod / 86 Conſilium Septimum. aliquod tribuere, nec præſcribendi etiam cau- ſam parere. b Das« vnicum, de i, quæ fiunt A Prælaro, lautet/ wie folget/ Irrita erit Epiſcoporum donatio, vel venditio, vel commutatio rei Eccleſiaſticæ, abſq; collaudatione,& ſubſcri- ptione Clericorum. Pund ind rua, de Fs, qucæ fiuni A Prælaro. ſte⸗ den dieſe wort: Ne quis Epiſcopus de rebus ccleſiæ quicquam donare, vel permutare, vel vendere audeat, niſi fortè aliquid ho- rum faciat, vt meliora proſpiciat,& totius Cleri tradiatu, atque conſenſu id eligat, quod non ſit dubium Eccleſiæ profuturum. Irrira enim Epiſcoporum donatio, venditio, & commutatio rei Eccleſiaſticæ erit, abſq; conniuentia,& ſubſcriptione Clericorum. Vnd dieſe ſolennitas wird pro forma er- fodert in alienatione rerum Eccleſiaſticarum, wie ſolches expreſſis verbis wird geſagt in a.«. 2. de reb. Eccleſ. non alienandis in 6. Vnd die for ma, ſo in aliquo actu erfodert wird/ muß ad vn- Euem obſeruteret/ vnnd gehalten werden/ ſonſt iſt der Actus niehtig/ dnnd von keinen wirden. perl. cum khi. S. ſipræter de tranctio. l. conſtiturioni- lus, aa municipalem. l. certa forana. C. de Iure fiſci. lib. I. Bald. in l. ordo. in 2. colum. C. de execuris. rei iuaicatæ. Et omiſſio formæ etiam in minimo, totum vitiat, Balaus& Imolainl. I. de liber.& poſlum. Felyn. in c. cum dilecta, col. 12. poit medi- um, I. amplia.& iterum col. 16. in 1. ampliatio. Ext. de reſcripti,&in c. vlt. S.. col. 3. de oſfic. de tegar. Idque etiam in actibus, quantumuis fauorabilibus procedit. L. qui Romiæ.§. Flauius, de verborum obligarion. Baldus in l. teſtamentum. G de teſtzmentis. Nam formæ nihil adimi, aut derrahi poteſt, Baldus l. Vlr. ol. 2. C. de ſuis,& legirim. Ea enim indiuidua eſt, vt idem Bal- dus ait iul. cerri conaictio. S. quoniam. col. z3. ſi cer- rum petatur, Oin! Pedius, poit principium, in adai- rio. de arbitris. Et inſeparabilis. Balaus in l. reſtamenrum.& ae teſtamenris. Ac quælibet mu- tatio in forma totum vitiat, vt in prædicto loco Baldus dicit: Et, vt idem Baldus ait in e. cum adeò. col. 2. Verfic. item ex paruo, Extra de reſcriptis, Ex paruo defectu quis incidit in magnam pœnam, quia non ſeruat formam, quæ ex integritate conſiſtit. Ex forma enim nihil mutari poteſt, ac ne vnius quidem ho- ræ momentum. Balaus in c. I. col. 2. Veyſic. ſed nunquid numerus, de milite vaſello, qui conltumax est. Et ſeruanda eſt forma etiam à ruſtico, muliere, minore, milite, coſque formæ omiſ- ſio non excuſat, vr probat. l. vlt. C. de reſtamenr. ꝛundta gl. inl. amliguitatis. C eod.& Volueruns Sælycetus, Baldus, G alq inl. quicunque, eod. tit. Baldus in l. vlt. in princ. cel. 3. C. de luri: deliber& in a vlt. col. 3. Verſic. item nen patrociaatur, Exr. ae confeſſis. Et ità ſeruari debet forma, vt à Iure præſcripta eſt, nec ſufficit, eam ſeruaſſe per æquipollens gl. in Clement. I. in Verho, Ter⸗ tio, de vira,& leneſta. Clericor. Bariolus in lꝛnon ſunt liberi, de ſtatu homin. cum aoncordanriIs, ad. ductis ab Alexana inl. i. col. vlt. de liber.& poftum. Hyppol. de Marfil. conſal. 27. folemnem. col. 2. G. lib.I. Et denique non ſeruata forma in aliquo actu, præſumitur dolus, mala fides,& fraus in explicantibus actum, vr ſingulariter aici gl. inl. Iz quam ibi ſequuntur,& commendant Bar- rolus Ishan. de Plarea,& Lucas de Penna. G de Iure haftæ fiſcal. lib. I1. Balaus iu l. cum conira. C. ſi venatt. pignor. agatur. Nicol. Boërius in deciſion. au- reis, deciſet. num. a. 1Vli etiam alios ita teneutes,& ſéentienres refert. Matth. de Afl. in conſlit. Neapol. Rub. I7. num. O.&. lib.r. Weiter iſt nicht gnng/ daß erwehnte for. ma, vnnd ſolennitas exacte ſey obſeruieret/ onnd gehalten/ ſondern es thut auch von noͤthen/ daß die alienatio geſehehen ſey ex cauſis, à lu- re permiſſis, vt puta ex cauſa neceſſitatis, ſi debitum vrget, velex cauſa pietatis pro re- demtione captiuorum, vel alimonia paupe- rum, vel ex cauſa neceſſitatis,& vtilita- tis, vel denique ex cauſa incommoditatis, vel minoris vtilitatis, gl. in æ in ſumma. 12. quæſ.2z. Vtrumque neceſſarium eſt, vt valida ſit alienatio, quemadmodum probat d.&,. exr. aæ reb. Ectleſ. non alienand. in õ. aum dicit, forma, & caſibus A Iure evpreßus, G'ibi annotarunt Johan. Andr.& Da. gl. in c. z. de in integr. reſtiturtio. Er bac eft ommuns Dd. opinio Caratna. in c. I. col. 3. de depoſiro. Dominicus conſil. 41. Socinus conſ. J2. lib. 4. col. 2. Socinus conſil. 13. lib. I. num. 20. Lariſfimè Didacus Couarruu. lil. 2. Varia. e- ſolurio. c. 7. 4 Die vorſchreibung aber/ ſo Biſchoff S. Anno 54. 1. von K. dber die Schloͤſſer/ vnnd Embter H. vnnd D. gegeben/ iſt eine aliena- tio, In betrachtung/ daß Biſchoff S. die Schloͤſ⸗ ſer/ vnd Embter H. dnd D. L. von K. auff 50. Jahr verſchrieben. b b Vnd weil die Reehte ſagen/ dnnd wollen/ quòd Locatio,& conductio, quæ fit ad de- cem annos ſit alienatio, quòdque lura, lo- quentia de alienatione, compræhendant hu- iuſmodi locationem,& conductionem in tan- tum, vt huiuſmodi locatio,& conductio non cenſcatur perſonalis, ſed realis, gl. in f. 2. in fin. ſi ager vectig. petatur Barrolus in l. I. S. quod aurem. de ſuperficiebus. Paulus de Caſtroin I. ſi filio. g. ſi vir, num. 2. ſoluro matrims. Arf conſ. n/ n tasoen trlang. nge muque non ſe um.. dr enhem Aliaer A Ferr. Marrh. 44 5. 7.116.1. 1 Aen ſolennitas exacte ſe ten/ ſondern es that auch onnt natio geſchehen ſcy ercaulbz 5, Vt puta ex cauſaneceſit det, velex cauſa pietaum captiuorum, vel alimoniſ x cauſa neccſſitatis, ๠nique ex cauſa incommtt s vtilitatis, gl in c in ſmu tumque neceſlarium etuim 5, quemadmedum probat4 614 on Alienand. in 6. dam dabß are expreſiu, Gibi annaumssêd 4 44 inc.. de in iutegr neſiun an,s Da. qinii Caraut Ä“ „ Domtzicu anflt,h 4 „ ℳ. 2. Jocinus cynſl„. 1 2 Didaas Cvarrur. 1 2 1n r ſ nicht onng/ daß rwein. 1 conſt. lib. 1.& Wnfl. 20. Socinus lunior conſoov. num. J. lib.2. Bartol. in l. lukemus. C de ſacroſ. Eæcl. Socinus conſ. 32. col. I. lib. I. Couarruu. lib, 2. variar reſolurio. c. 10. Gomefſius 15. 2. Variar. reſolurion. c.3. num. 9. Verhic ſecunad infertur,& ili Ema- nuel Zoared in aaaitio. So muß viel mehr die locatio/ ſo auff 50. Jahr gerichtet/ eine alienatio/ vnd voreuſſerung ſein. Wieil dann die Vorſchreibung ober die Schloͤſſer/ ovnnd Embter H. vnnd D. ohne con⸗ ſenß/ willen/ vnnd vollburdt eines Ehrwirdigen Thumbeaptttels außgegeben/ ſolche verſchrel⸗ bUung auch nicht geſchehen iſt ex cauſis, à lure permifſfis;, So folget/ daß erwehnte verſchrei⸗ bung nichtig/ krafftloß/ vnbuͤndig/ onnd von keinen wirden/ Vnnd der jtziger Herr Suc- ceſſor, vnnd ein Ehrwirdiges Thumbcapittel an ſolche verſchreibung nicht gebunden ſen. Auch in mehrer betrachtung/ daß es de conſuetudine, vnd im gebrauch/ vber Rechts⸗ vorwehrete zeit alſo obſeruieret/ vnnd gehalten/ daß die Schloͤſſer/ vnnd Embter H. vnnd D. mit conſenß/ ond vollburdt eines Ehrwirdigen Thumbeapittels/ vorſetzet/ onnd vorpfendet ſein wuͤrden: Wie ſolches zum eingange in facti ſpecie referieret: Vnd darumb hette L. von K. welchem ſolcher gebrauch wol bekandt geweſen/ wie auß den Copeyen der Stegel/ vnd Brieffe/ ſo er ſelbſt Producieret/ zuerſehen/ ſich dahin bearbeiten ſollen/ daß er eines Ehrwirdigen Thumbcapit⸗ eels conſenß/ ober Biſchoffs S. auff 50. Jahr erlangete Vorſchreibung hette moͤgen zuwege bringen.“ Quod enim de conſuetudine eſt rece- ptum, id in quocunque negotio diligenter attendi debet, ſicuti circa emtionem,& ven- ditionem id traditum eſt à Bartolo inl. eæxea 4 parie, de verborum obligarion. Sartolus, Paulus de ſn. S Alf e! dnctas apulue. C. de fomme Trinit, Baldus in l. inſtrumenra. Et circa loca- tionem,& conductionem Baldo, Salycero,& dommuniter Da in l. excepro. C. locati. Bariolus in 74 penulr. de impenſt in rebus Atali. fattu. Socinus con ſ-oo. col. 2.in.Vol. Alexand. conſI0f. col. penult. in 2. vol. Circa emphyteuſin 7 Balao iu l. t certis annis, cl. 3. C. de pactis, Abbas conſ. 74. col. fin. in T. vol. Angelus conſ. 14 4. col. I. Iaſon in I. cerri condictio. S. i nummos. num. 16. ſi certum pe- b ratur. Zaſ. in conſ. I7. num. I9. in.. Volum. Hyp- pol in fingular fingul 42& ſingul 10z. Et cir- ca conceſſionem feudi ab Alberzo Brunoin tra- Ctatu, quod ſtantibus maſculiss, in J. artic in 11. qudſl. col. 6. Loffred. couſ. I. num. 114. Pariſius onfei.. col. 2.& ſequenti, in 1. vol.& conſr. col. Conſilium Septimum. 87 ꝗn I. volum. Et hæc locum habent non lo- luͤm in conſuetudine præſcriptâ, verùm er- iam in conſuerudine, per aliquos actus dun- taxat obſeruata. Antomias de Butrio in c. hin. cvl. 22. Verſ. ex hus dicit, Ext. de conſuetud. Alex. nſ. Toy. col. penulr. in 2. volum. Aretinus conſ 12. I 7 7 A.. 8 col. ſin. verſ. Ed tamen re fuperabundanti. Rochus in rubrica do conſuerudin. in 4. quaſtio. Venfic. ex pramiſſa doctrina. Decius in I. ſemper in ffi- pulationilbus, in Hin. dé rogul. Iurls. Larißimè An- ron. Gabriel. Roman. lib. 6. ommun. concluſio. zit. dæ conſuetud. concluſ. I. 4 Weil aber L. von K. auff die zeit/ wie Bi⸗ ſchoff S. jhme/ ond ſeinen Erben die Schloͤſ⸗ ſer/ vnd Embter H. vnd D. auff 50. Jahr vor⸗ ſchrieben/ eines Ehrwirdigen Thumbceapittels Conſenß/ nicht außgewircket/ hernacher auch denſelben nicht zuwege gebracht/ So koͤnnen(. von K. Erben mit Biſchoffs S. vorſchreibung ſich nicht behelffen/ ſondern der jtziger Herr Ad- miniſtrator iſt wol befuget/ wenn die 40. Jahr D. an ſich zunehmen. b erfloſſen/ die Schloͤſſer/ vnnd Emöter dnd ein Ertzbiſchoff/ Biſchoff/ oder ander Geiſilt⸗ cher Prælat eine Gerechtigkeit/ ſo jhme/ dem Prelaten noch nicht zugewachſen/ auch bey ſei⸗ nem Leben nicht zuwachſen moͤchte/ ohne conſenß eines Capittels/ andern beſtendiglich nicht vor⸗ lehenen/ concedieren/ noch vorſchreiben moͤge/ Wie ſolches hierauß gnugſam abzunehmen/ quocd b Clericus de feudo, nondum ſibi aperto, ali- um inueſtire non poteſt, Etſi id faciat Cle- ricus, ac poſteà moriatur, antequam feudum ſibi aperiatur, ſucceſſor inueſtituram, à de- functo Clerico factam, ratam habere,& ad- implere non cogitur, quamuis ſecus ſit in Laico, aliquem inueſtiente. vnico, qui ſue- ce‿ſſor. feud. dare reneantur. c. Vnico. qui ſucceſor veneantur.&. vnica S. morbus, ſi de feudo defamele contenrio ſit. c. Vnico, de Clerico, qui inuéſtituranm fucit. Schurff conſ.io. num. I. centur. 2. Laudenf in d c, vnico. num. 2.& ſequent. qui ſucceſſöres fes- daum dare teneant. Differentiæ ratio ex di- uerſitate ſuccedendi petenda eſt. Aluaror. a. c. vnico. Qui ſucceſſor feud. dare teneantur. Laicus eſt heres Laici,& ſuccedit laico in vniuer- ſum Ius, quod defunctus habuit. I. herediras. de regul. Iurli nilil aliud. de venlorum hignificar. f. 5. de lonor. poſſeſ Ac vna, eademque perſona cum defuncto eſſe cenſerur, vraicitur in Au- rhenrica de mreiur. A m orienribus prafliro, in princ. ideòque inueſtituram, à defuncto fa- ctam comprobare tenctur. Heres enim con- tra factum defuncti venire non poteſt. I. cum marre. Q ae rei vinaic l. frab eo. C de liberali cau- fa. l. venditriti. C. de relus Eccleſiæ non alienand 1 2. ex X Die Rechte ſagen/ onnd wollen auch 7/ daß 88 Conlilium Septim um. L ex qua perſona, de regul. Iuris. At lericus non eſt defuncti Clerict heres, non ſuccedit in v- niuerſum lus ipſius defuncti, ſed tanrùm in Ius Eccleſiaſtic um, idq; non tàm hereditario quodam lure, quam lure Electionis,& ob id Clericus inueſtituram, ab anteceſſore fa- ctam confirmare non cogitur, uamuis ali- as, quæ à prædecrſſore geſta ſunt, quæque ad dignitatem,& officium eius ſpectant, obſeruare tensatur. Balaus&& ali in l. I. de con- hitur. princip. Iacolinus de feudis ſuper Verbis, ſed an princeps. aum. I. Rolaud. d. Valle conſ I. num. 10. & conſ. d6. num. 39. in 2. Volum.& conſ. 12. num. 37. in J. Volum. b Dem Hochloͤblichen Biſchoffe S. aber iſt die Gerechtigkeit/ daß er die Schloͤſſer/ vnnd Embter H. onnd D. auff 50. Jahr L. don K. vorſchreiben hette moͤgen/ auff die zeit/ wie die vorſchreibung geſchehen/ noch nicht zugewachſen geweſen/ In betrachtung/ daß Biſchoff F. An⸗ no 52. erwehnte Schloͤſſer/ vnnd Embter H. onnd D. auff 40. Jahr 4. von K. vorſchrie⸗ ben/ onnd ſolche Jahrſchar dber vier Jahr erſt vmb ſenn. b Darumb folget/ daß der jtziger Herr Admi- niſtrator nach bierjaͤhrigem dorlauff/ die dor⸗ ſchreibung/ ſo Biſchoff S. 4. von K. auff§0. Jahr gegeben/ wieder S. F. G. guten freyen willen zuhalten/ nicht ſchuͤldig. Es iſt weiter klares derſehens Rechtens/ quòd contractus ex conuentione legem, ſi- ue certam formam accipiunt. 7. Iurws genti- um. S. quinimò, ibi, quæ legem contractui aant, de pactu. l. I. J. hi conuenerit. Aepofiti. l. Lucius Tirius. S. fiu. cod. l. Venditor, in princip. communi diuid. I. ntradtus, ili, lagem zontractut dedirt, de Re- gul. luris. Tiberius Decianus reſponſ. ̃—. num. 2. in 2. Volum. Vnd die korma ſol/ dnd muß obſeruteret/ vnd gehalten werden/ wie ſolches zuuor weiter iſt auß⸗ gefuͤhret. L. don K.aber hat mit dem Thumbcapit⸗ tell zu M. derogeſtalt/ dnnd ſub hac lege, ſi- ue forma contrahteret/ daß er nach außgang der borſchrieben Jahre/ vmb newe vorſchrei⸗ bung anhallen wolte/ wie auß eines Ehrwirdi⸗ gen Thumbrapittels conſenß/ vnter Dato Anno 47. zuerſchen. Dieſem iſt L. don K. nicht nachkommen/ ſondern wie Biſchoff F. Anno 52. jhme L. don K. die Schloͤſſer/ dnnd Embter H. vnd D. auff viertig Jahre vorſchrteben/ hat er alßbald dar⸗ auff/ wie von ſolchen 40. Jahren erſt zwey Jahr verfloſſen/ bey Biſchoff S. Anno 54. von newem vmb 50. Jahr angehalten. Darumd folget/ daß die vorſchreibung/ ſL. ſuo cadat. fin. C ae lure emphjteuricv. von K. bey Biſchoff S. wieder den mit einem Ehrwirdigen Thumbeapitteil auffgerichteten⸗ onnd dollenzogenen contraek/ zu wege gebracht/ nichtig/ ond von keinen wirden. Vnd dieſe opinton/ vnnd meinung zuhalten/ ligen die zuuor eingefuhrte wiederwerkige argu. menta nichts im wege. Dann daß vor erſt geſagt iſt worden/ ein Fuͤrſt/ auch eines Fuͤrſten ſucceflor, vnd nach⸗ folger ſey ſchuͤloig/ auffgeriehtete Vortraͤge zu⸗ halten/ ſolches iſt von den Vortraͤgen zunorſte⸗ hen/ ſo nicht wieder derordnung der Rechte auff⸗ gerichtet. 4 Wenn ſich aber ein Fuͤrſt dnterſtehet/ wle⸗ der die beſchriebene Weltliche/ oder Geiſtliche Rechte zu contrahieren/ dund Vortraͤge zuma⸗ chen/ an ſolche Vortraͤge iſi des contrahlerenden Fuͤrſten ſucceſſor/ dund nachfolger nicht gebun⸗ den/ In erwegung/ daß ſolche Vortraͤge an ſich ſelbſt nichtlg/ vnbuͤndig/ onnd von keinen wir⸗ den/ Vnd den ſucteſſorn ſo wenig/ alß den con⸗ trahenten/ obligieren/ vnnd verbinden moͤgen. Pasta enim, quæ contra leges, Conſtitutio- neſque fiunt, nullam vim habent, idque indu- bitati luris eſt. 1. pacta, quæ contra. C. de pacti. Et nullum pactum, nulla conuenrio, nullus contractus inter eos ſubſecutus videtur, qut contrahunt, lege contrahere prohibente. I. non dubium. C. del. Cum itaq; multi ſint hu- iuſmodi contractus, nullum quoque produ- cunt effectum. f. ½ S. conaemnartus, de re ludira. L non purauir. S. uon guæuis. ae Lonor. poſi. contra rabul. 1. 2. in ſine, quemaamodum teſtam. aperian- tur l. filium. S. fi quus Lenorum. de legar, praſt. Gra- uer. conſ. 216. num. 12. Hinc Gabellæ non de- bentur cx contractibus nullis,& inualidis, & ſtatutum, imponens Gabellam, non loqui- rur niſi de actu valido, vr volunt Cynus, Bar- tolus, Balaus,& Salycetus, itemg. Iaſon in l. fin. S. Ain autem. C. communia de legalis. Balaus,& Salycetus, in l. 2. in fin. C. de Funuckts. Barrolus,& Baldus in l. uon dubium. C. de M. Hinc quoque traditum eſt, propter alienationem inuali- dam, ob defectum ſolennitatis, vel ob allam cauſam, vaſallum feudo non priuari. Salaus in l. 2. col. I. verſe ex prædictus. C. de Epiſcopali auai- enlid. Bartolus in d. g. ſi huis Lonorum. de legar. præſßtand. Iacobinus, Aluarattus, Præpoſitus inc. 1. quid lurus, Ei Vaſallus post alienationem feuaum re- cuperet, prolixe Molinæus in onſuetudines Pariſt- enſium. J. 22. num. 32. Catellianus Cotta in memo- rabilibus, ſublirera A. ili inter cærera ex aicta re- Sula infert, mulierem, ſine conſenſu agna- torum, fundum emphyteuticum venden. tem, lure ſuo non cadere, quamuis Em- phyteuta alienans, irrequiſito domino, lure Vnd “ b üernm nln tetsnot nner Vlr ſe Cuüta dat Aonn crate debe Knecelitn wndebelii do noltri thlrum, 4 Altem driato an Aarem n penlat e trauul N 61. Aß tscaul ſaͤtebe De r † ichoff S n Thu⸗ bee du ct oge ne n mta kkeil un nt 6 do contr, et 79 fuenae on keinen wir de 8 9r eingefaßg lnung 7 27 9 l ts im wege. t cenane daß 2* 4 anes Faſt geß ſ 8 Jürſten ucceftor Aa, des 18 auffger ehtete Vana en ſucteſſorn ſo weng/ aihin oüligieren/ inm dertinen n „ Aur conrra leges, Coutn t,n ullam vim habent, idgpei eſt. 4 nacta, uα entra. Cã* pactum, nulla conuentio, i unter eos ſubſccutus videtu, t, lege contrahere prohiben C4ℳ. Cum itaq; multiüm atractus, nullum quoque mi am. 4 ſ. oraemnaras, vn k 1. S. un guæuu. ae bauan jula nc, quemaamodum ttſtan 1ℳ%₰☛ 6 Leuerum. de legur nh. (2. /2. Hinc Gabelle uu contractibus nullis,& unu imponens Gabellam nont actu valido, vr valent uu 9 SAyce tus, item; ann 1 C ammuxi⸗ de lexauus 22 12.47 fin.C ae Eunuchi. Jan 9 dabium. C 4 4 E 8 t, Propter llenadien ketum lolennitatis,ſen, allum ſeudo non P 3 19 . e SF. edictu. C 4⁰ Eheh 3 * 4 5 nuu benanmn. 1 Conſilium Septimum. Vnd ob wol nicht ohne/ daß die Rechte biel toncedieren/einreumen/ dnnd nachgeben propter bené merita, wie oben nach der lenge außgefuͤh⸗ ret/ ſo iſt jedoch in den Rechten nirgendts zuftn⸗ den/ daß ein Prælat propter bene merita, abſq; conſenſu Capituli, contra inductam,& præ- ſeriptam conſuerudinem, das jenige koͤnne alie⸗ nieren/ ſo jhme nicht zuſtehet. b ZGleicher geſtalt/ ob wol zu zeiten ein Fuͤrſt befuget/ einem das ſeine zunehmen/ vnd einem an⸗ dern daſſelbe zuſchencken/ vnd zugeben/ ſo wird je⸗ doch ſolches vorſtanden/ duobus concurrenti- us, primùm, vt Princeps aufferat bona,& alteri det ex cauſa publicæ vtilicatis,& ne- ceſſitatis, cuius ſemper maior ratio habetur, quam vtilitatis priuatorum. Aurb. res quæ. C. mmunia, de legat. l. 3. C. de primipil. lib.=2. Et ideò poſcente Reipub. vtilitate,& necefſita- te, res noſtras ei conferre,& concederedebe- mus, vr præclarè A Cicerone in 2. de. eit rraditum. Reſpubl. enim, inquir Ciceronomen eſt vniuer- ſæ Ciuitaris, pro qua mori,& cui nos totos dare,& omnia noſtra ponere,& quaſi conſe- crare debemus. Ceſſante vtilitate publica, & neceſſitate, Imperator res priuatis aufferre non deber, quia id, quod noſtrum eſt, ſine fa- cto noſtro nobis aufferri non debert. l. ia, quod usſirum, de Regulüs luris. Nec debet alteri per alterum iniqua conditio inferri. æ alreri, ae regul. urus. in ſexto. Alterum requiſitum eſt, vt princeps, cùm priuato publicæ vtilitatis,& neceſſitatis cau- ſa rem auffert, priuato tantundem in recom- penſationem det, r elegantiſtimè,& prolix? eræaiais Fernandus Vaſquius libi. ontreuerſiluſtr F. J.— Biſchoff S. aber hat neq; publicæ vtilita- tis cauſa, neq; neceſſitat is, C. von K. die vor⸗ ſchreibung auff 0. Jahr gegeben. Derwegen haben ſich die von K. mit dem einwenden/ daß ein Fuͤrſt zu zeiten einem das ſei⸗ ne zunehmen/ vnnd einem andern daſſelbe zuzu⸗ wenden demechtiget/ nicht zubehelffen/ ſie koͤnnen auch darauß nicht inferieren/ noch ſchlieſſen/ daß Biſchoff S. ſuge/ Recht/ vnnd macht gehabt/ L. bon K. vnnd ſeinen Erben die Schloͤſſer/ vnnd Embter H. vnd D. ohne conſenß/ vnnd willen eines Ehrwirdigen Thumbeapittels/ wieder den eingefuͤhrten/ vnd Præſcribierken gebrauch/ vnd gewonheit/ auff§0. Jahr zuuorſchreiden. Daß geſaget/ ſolita infeudari à ſolo Præ- lato infeudari poſſe, ſolches Hat ſeine maſſe/ wenn contraria pacta, aut conſuetudo con- traria nicht vorhanden. Stantibus pactis con- trarijs, etiam ſolita infeudari ſolus Epiſco- pus infeudare nequit. Pactis enim ſtandum eſt, cum nihil magis congruum ſit fidei hu- manæ, quaàm ea ſeruare, quæ placuerunt 7.⁷. 89 de pactis. l. non minorem. Cde tranſaction. Et gra- ue eſt fidem fallere. 1. 7. de conſtir. pecun cùum alijs omnibus, tum maximè Prælatis Eccle- ſiarum,& Principibus, in quibus debet eſſe conſtans voluntas, tanquam in fonte Iuſtitiæ, Roland. A Talle conſ.2. num. 1I5. in z. Volum.& conſ. T3. hum. Jg. cum ſcquentibein 3. Volum. Er firmior debet eſſe veritas in ore Principum, quam aliorum hominum, Balaus in c. vnico.§. in. de his, qui feud. dare poſf. Hotromanms conſ. J. in J. volum. Et Princeps, qui pactiones non ſeruat, magis peccat, quàm alius. Rolana, yalle conſer. num. 72. in 2. vol.& ab honeſto recedit, quod Principi eſt turpiſſimum. Marius Salomo. inl. princeps:de confftitu. princip. Roland.a Val'conſusᷣn jin. in 2. volum. nec vlla poteſtatis plenitudine ſe excuſare poteſt. Paulus de Cuſtro inl. digna Dox. C. Ae l. Tib'erius Decidnu⸗ reſponſ. 2. aum. 00. en I. Volum. Vnd alſo kan auch ein Prælatus Eccleſiæ etiam ſolita infeudari, alleine/abſq; conſenſu Capituli, nicht infeudieren/ wenn es de con- ſuerudine anders obſeruleret/ dnd gehalten wird. Conſuetudini enim huufmodi ſtandum eſt, Wie bey den rationibus decidendi weiter auß⸗ gefuͤhret. Quod enim de conſuetudine fit, de Iure Ciuili fieri dicitur, vr aicir Balaus zn c. Imperialis. col.. Verſic. PorrÄ etiam locales, de pace Conſtantiæ. Innocen:, in a cum weniſſent, in princip. de æo, qui mittirin polſeſßionem. Imò de Iure ſim- pliciter dicirur fieri, quod per conſuetudi- nem fit, æl. in prsemio Clement. in venbo Iaru,& ibi Panormitanus. Idem Panormitanus in c. I. per rexrum ibi in fine, Ext. vr lite penaente. Et quod plus eſt, quod de conſuetudine fit, dicitur fi- eri de Iure communi. BRaldus!. · S. quod ol'ſeruari. C. de uramenrto calumniæ,& in Authent. ſed cèm teflator, verſic. pone, quòd heres fecir znuenrarium. C adl. Faleidiam.& in l.conſtitutionu, ad fner.. C de bonis, quæ liberw. Was de conſenſu Capituli eingefuͤhret/ vnd daß ein Ehrwirdiges Thumbeapittell laltem tacitè in Biſchoffs S. vorſchreibung auff 50. Jahr conſentieret/ vnnd gewilliget haben ſolte/ Darauff kan mit beſtande geantwortet werden/ daß der conſenſus Capiruli nicht gehe/ auch nicht gehen koͤnne auff Biſchoffs S. vorſchrei⸗ bung/ ſo er L. von K. auff 50. Jahr gegeben/ ſon⸗ dern daß erwehnter eines Ehrwir digen Thumb⸗ capittels conſenß/ vnd die zuſage/ daß ſie in wei⸗ tere verſchreibung willigen wolten/ allein gehe⸗ vnd referieret/ vnd gezogen werden muͤſſe/ auff die vorſchreibung/ ſo Biſchoff J. Anno§2. L. von K. auff 40. Jahr gegeben. Dann dieſelbige derſchreibung iſt dle erſte Vorſchreibung/ ſo nach eines Ehrwirdigen Thumbcapittels gethaner zuſage/ daß ein Ehr⸗ b 1 3 wirdiges 90 Conſilium Septimum. wirdiges Thumbtapittell in weitere verſchrei⸗ bung willigen wolte/ gegeben iſt worden. 5. Vnd die Rechte ſagen/ vnd wollen/ quòd ſermo ſimp iciter prolatus de primo intelligi- tur, hoceii, primo, arq; vno actu confumitur, perficitur, finitur, ita, vt amplius locum non habeat. Ità probatur per L. boues. S. hoc ſermone, de. S. IbiI Ctus inquit, hoc ſermone, DVM NVPTA EKIT, primæ nuptiæ fignificantur. Idem probatur per. cum pater. g. pater cerzam. delegat.2. Vbicautio de danda, velreſtituen- da dote flliæ nupturæ de primis nuptijs tan- tùm intelligitur, nec ad lecundas nuprias por- rigitur. Idem probatur per l. aorss pronndſao. voyfc. Vlr. de lure dotium, Sbi dicitur, Dotis pro- miſſionem in primis duntaxat nuptijs deſti- nari‚ neq; durare obligationem, ſi poſt alteri- us matrimonium ei nubat, cui dotem promi- ſerat. Idem probatur per textum inl. matri. mon];, Qts&2 quibas Gc. vbi ancilla à nullo alio mgrimonij caula manumitti poteſt, quam qui sam ducturus eſt, quòd ſi alter eam vxoôrem ducat, non erit libera, adeò, vt nec, ſi ſtarim poß cam repudiatam manumiſlor vxorem duxerit, liberam eam non fieri, tan- quam de his nuptijs ſenatus ſenſerit, uæ pri- mæ poſt manumiſſionem, nulliis alijs interpo- ſitis, ſlecutæ fint. Sermo itaq; ſimpliciter pro- latus de primo intelligitur. Et hæc regula in omni diſpoſirione ſerua- ri debet, vr loguirur Alexander conſ.zé. Breuiter in caſu prænmiſſo. col. 2. num,. lib.. Eodem modo locutus eſt Franciſcinus Curtius lunior couſ. 132. Sacrariſtimæ,&c. Habitu ailigenri. col. 1. Et in omni materia, vr rraait Iaſon conſ. 30. In cauſa mora, col. Vlr. Verſtc.öſta reſponſio, lib.Z. Hinc gloſſa magna iu 7. quicquid aſtringen- dæ, in princrp. in verbo, ſecundam promiſſorem. ad midiam, Ae.0. tradit, quòod declaratio, ſiue interpreratio alicuius obſeuri, vel ambigui, non poreſt fieri, niſi ſemel, ranquam ſeilicet permilffio declarationis intelligatur de primo tantum,& id ſingulariſſimum ibi dicit Barto- jus col. 2. Vveyfic. ſed pone, quoa ſemel. Et gloſlam illam ſequuntur Augelus iid. col. 2. verſ. ſecundo modo legitur, Paulus de Caſtro col. G. qui illam quog. gloſſam dicit ſingularem,& ad hoc ſemper allegari Alexand. qui dicit, id perpetuõò notandum, col.. verſ. ex quo habes. 2 Hine item gloſſa inl. auobun, S.ei, qui' in verlo, exhituerit, ae Iureiurana tradidit, ſi quis pro- miſerit, præſentare quempiam accuſarum, id de prima præſentatione tantùm intelli- gendum eſſe, itàvt, ſi ſemel eum præſenta- uerit, libererur. Hoc quoque volun Pau- lus de Caſtro in J. 2. S. in fidezuſſorem, Qui ſa- riſaare coganz. Alexand in adaitio. ad Bartslun inl.grac. S.=. de fideiuſſorib: li dicit, eam gloſſau ſe mente tenendam. Hlinc quoque Anchara. tradidit, eum, qui iactum retis emit, de primo tantùm ia- ctu ſenſiſſe, etiamſi in eo nihil piſcium ca- prum fuerit, in o ſi prspter. el-vlt.& ibi quog Toban. Andreas zol. item lt. ſuper vltima gloſſa, col. 3. Verſic, ex gloſſu igitur habes ext. de reſoripib, in ſexro. Et ità intelligitur, quod ſcribitur in l. necemris, de coutrab. emrttione. l. non loc mo- do, de heredit. Vel actioue vendita. l. ſisactum re* tus, de Action. emri. Hinc quoque Specula- tor voluit u ritulo, de arbitro. S. excipitur, Verſic ſed quid, ſi fuerit actum in mpromiſſs, quod, ſi data eſt poteſtas prorogandi terminum compromiſſi, intelligitur de vna,& prima prorogatione, pertextum in a. l. owes. S. Soc ſer- mone, de verbor. ſignificat.& Voluis Buldus in a olim ex literu. col. 2. Verfic ibi, Girerum, Exrra de reſcriptir. Hinc quoque Albericus en ſecan- da parte mractatus ſtatuiorum, quæflio. 1g1. tra- didit, quòd, ſi Epiſcopus conceſſerit alicui facultatem intrandi monaſterium moniali- um, intelligitur de prima vice tantum. perc. non pateit, de præbend. in 6. liͥdeicommi’ſſa. S. ali- cui decem. de legat.z. Hinc quoque Bartolus in I. daris promiſ Ko, per eum textum ibi, de lure abrium, Volu- it, quòd, ſi ſimpliciter eſt conceſſa facultas bannito, vt tutò venire poſſit in ciuitatem, intelligirur, vt ſemel veniat. Sic, qui molendinum ea conditione con- duxit, vt illud reſtaurare teneretur, ſi ſemel illud reſtaurauerit, amplius illud reficere non tene retur. Bertackan. in tradta. de galeliu in 2. purte, qutie. 25. Iaſon in l. Aiusrrio. F. quod in aunv. col. 3. ſoluts marrimo.& inl. in dwoluu, §. ſi ei, qwi, col. 2. de Jureiwrando. Alexand. conſ. 16. col. 2. in g. Vol. Decius conſ. 112. conſ.as. Currius Lunior conſei 7†. col fnali. Medicus item, qui promiſit ægrotum curare, non tenetur ægrotum, niſi ſemel, curare,& proptereâ, etiamſi ægrotus in eun- dem morbum reincidat, ipſe medicus dici- tur liberatus, Specularor in titulo, ae ſalarqs. S. fin. in princ. Abbas, Anchara.& aly in c. presbyte- rum, de homicidi, Aretinus in l. ſi ira ſtipalarus eſem abs re, ae verborum olligarion. Salycetus,& Paulus de Caſtro in l. maritus, locatt. Allericus de Roſa. inl. conrradtus, de regul. Iur. Et ſimilia complura congeſſit Tyraquell. in exxlicar.! hoc ſermone,. boues, ae verlorum ſigniffcar.& Antonias Gabriel. Roman. lib. q. ommun. concluſis. ritulo de legib.& conſtiturio. conclufo.2. Endtlich/ was de præſumto,& præſcri- Pto conſenſu eines Eßrwirdigen Thumkbta⸗ pittels 1 Phi ſda/ gungſamet: 1rf 8. deatlanſfen Dödgeme! ollderet ldat ni h hl, uud Alutu yet Da Ac/wan ſenſu d ſ 1 9 Deni Sltur de vn 2 nc 8„ areruam u Al n. 1 erler. guufcar G& valkit Hau . cul. 2. veyße 1le„G itenn 1, 74 ,Ee monaſterium non gitur de prima vice tantim; & releua: ia 6. lſ einmaſß 8 el gar.). quoque Bartolus in! auh fexram 101„Ae Iure dunum, 1 plciter eſt concella n 1 fmpl t turd venire poſſit inciuim „vt lemcl veniat. ni molendinum ea conditioren Aud reſtaurare tencretur,iit uraucrit, amplius illud ni Bertackin. in fraliahu hr ur. Ju⁵ſis. 29. Iun inl dunmss ſau matrimo.& inl ad Ae Treisrande. Aleuunda . Decias vn J12. G anſuuch 771 6ℳ fuali. cus item, qui promift ar 4 on renctur ægrotum, aib le 3 roptered; etiamſ— um reincidat, iple medich — rull oue. 1 4 Twan AlAnn nel. JA9.1 1 unffitullo aubii 4 ◻ 44 1 17 , auſe, prorogendi: 2 2 85 Hinc quoque Abeicut nus flanutorum, oxeſtiua ſi Epiſcopus conceſſtiti ze ek?/ noch beſeſſen/ Welches hierauß gnungſam erſchen net/ daß die 40. Jahr/% Bi⸗ a aſf die S leſ Gonkaliumn Septimum. s cingeſädeet /ſolches gehet auch nirgendts ke 2f dann alleine auff die erſte verſchreibung⸗ ſo B ſſchoff F. Anno§2. auff 40. Jahr L. von K. Gegeenn. Dann der confenfus wird nicht praſumieret/ niſt is, in cuius fauorem con- fenfus præſumitur, fueriti in voſleclond, Wie ode n weiter außgefuͤhret. b So kan keine præſcriptio beſteßen 4 abſq; poflel ſione, wie oben nach notturfft auch dar⸗ gethau. L. don K. aber/ onnd folgendes ſeine keredes, bnnd Erben/ haben die Schloͤſſer/ ond Embt er H. vnd D. von Anno 52. biß auff b kegen wertige zeit/ alleine ex illa cauſa innen gehadt⸗ Poſſldieret/ dnnd beſeſſen/ daß Biſchoff Anno 52. jhnen die Schloͤſſer/ onnd Emb⸗ - H. vnnd O. auff 40. Jahr berſchrieben. Er alterà cauſa, daß Biſchoff S. 9 von K. rmehnte Schioſſe 7 nnd Embter H. dnnd D. br, vnnd Embter H. vnnd D. nicht ſchoff F. L. von K. vorſchrieben/ ne„ nicht vorlauffen/ Vnnd ſagen ſonſt auch die Rechte quòd nemo cauſam poſſeſſionis ſibi ipſi mu- tareé pofiit, vt, ſi ſtatuat ſolum ſe ex alià cau- ſ3 pofſidere quaàm ex illà cauſa, ex quaà poſ- ſide Pat. nihil lagit. 7.5. F. illæd quo, 8 qui bona.. elr, l. quod meo. Ae achuir, peſesf. Vlr. ſ¹ 23 ere. — airara perarur. l. 4.,2. quod Lulgo, prok herede. Darumb folget nothwendig/ vnnd chließ⸗ lich/ was de prælumto,& præſcripto Con- Laua Capiruli oben angezogen/ daß ſolches lleine zunorſtehen ſey/ von dem Poſſeß/ vnnd deſi der Schloͤſſer/ dnnd Embter. onnd D. ſo die von K. wegen der vorſchreibung/ ſo Biſchoff F. jhnen auff die Schloͤſſer/ vnd Emoter 4 vnd O. gegeben/ gehabt haben. contrarius in conſ. 2. num. 40. inquir, Quam- uis Ius Saxonum non requirit bonam fidem: tämen ſecundum Ius commune interpretan- dum eſt, vt præſcriptio etiam lure Saxonico ſine bona ſi de non procedat. L. 2. Cde noxali- Lus Aclio. ne peccatum malæ fidei inducat, quod non poteſt. Idem traditum eſt à VVe- ſenbec. conſ. S. num. 34. vbi inquit, Præſcriptio non procedit cum mala fide,& ſubijcit hæc formalia verba, IVS SAXONICVM HVIC IVRI NIHII DEROGAT,(&☛ NEC DEROGARE POTEST, quia 1 b ahr borſchrteben/ haben die don K. induceretur peccatum, ſi Maforiprions m cum mala fide admitteret. Et Ioachimus à Beuſt in. aamonenal, de lureiuran. mihi föl. 216. Zobelium repræhen- dit„dicitque, eum malè pro ſe adducere Bal- bum, qui non dicat, in præſcriptione ſtatu- taria bonam fidem non eſſe neceſlariam, ſed potius contrarium concludat ind. Tractatut de praſériptio. 2. parte rerriæ Partts principa. quaſtio. 14. vbi affirmat, non valere ſtatutum, ſi con- cedat præſeriprionem: cum mala fide. Idem tenct Bartolus l. omues Popul. num. 24. dé Iu- flit.& lure,& lauò lacab Poit. in qäæſtio. 21. ub. 5. 26, docet, tale ſia utum noui valere. Hanc quoq; ſententjam poſt multos ali- 08 amplectitur Duennas regala 6. Gloſſa et- iam in a. arric. 29. num. 3. venf Pund erſtlich wiſſe bonam fidem lure Saxonico in præſcri- ptione requiri tradit. Staturum enim, con- cedens præſcriptionem, ſine bona fide, eſt nutritiuum peccati. Er ſubijcit tandem. 10- achimus à Beuſt in loco ſupr dicto, conclu- dendum eſt, poſſeſſforem malæ fidei nullo vn- quam tempote præſcriberc. vigilanli.. An⸗ nali. ae Eræſtr Drio. d.2. de agul. Jurzs 1n. Et horum lurium diſj polit tio debet obſer uari, cùm in materid peccati ſit ſtandum Iu- ri Canonico,& ſic ſœpe pronunciatum, re- eert, in Camera Imperiali,« ex Mynfing. Et hanc ſententiam dicit Ioachimus à à Beuſt conſcientiæ turiſſimam,& proptereà tenendam eſſe, ne faciendo contra conſci- entiam quis xdificet ad gehennam, vr alcitur 1. leteras.§. Vn. dAe uhiixri e altaror. So diel endtlich den C hurfuͤrſten eSe an⸗ trifft/ koͤnnen die von K. wieder jhre l ei ſli 31 Vnd was oben de mala ide geſagt/ qudd liche Gnade keinen regreſlum haben⸗ Well lure Saxonico præſeriptio procedat etiam cum malà fide, illud verum non eſt. De lu- re enim Saxonico bona fides quoque ad præ- ſcriptionem neceſſaria eſt. VVeſenbec. ſibi urfuͤrſt⸗ der C hurfuͤrſt ſich alleine vorſchrieben/ die von K. ſo weit zu defendieren/ als jhren Churfuͤrſt⸗ lichen Gnaden ſolches gebuͤhren wolle/ Vnnd dem C hurfurſten gebuͤhret mit nichte/ die von K. wegen der vorſchreibung/ ſo Biſchoff S. auff 50. Jahr jhnen/ den von K. gegeben/ zudefen⸗ dieren/ Sintemahl ſolche vorſchreibung vnkraͤff⸗ tig/ nichtig/ vnd bon keinen wirden. Vnnd diß ſo viel die erſie Frage anſ. Secunda Queſtio. VM Andern wird gefraget/ wenn die von K. die Schloͤſſer/ vnnd Emb⸗ 8 ter H. nnd 8. abtretten ſolten/ ob 1 4 hhnen 92 Conſilium Septimum. jhnen nicht/ neben dem außgezehleten Pfandt⸗ ſchilling/ auch das ſenige/ ſo jhr Vater&. von K. auff vnterhandelung Biſchoffs S. dnnd eines Ehrwirdigen Thumbtapittels/ denen von T. bnd jhren Creditorn/ wegen des Schloſſes/ vnnd Ambts O. gezahlet/ wiederumb entrichtet/ vnnd erſtattet werden muͤſſe Vnd leſſet ſich anſehen/ wenn die don K. jhren Pfandeſchilling bekommen/ daß ſie wetter von dem jenigen/ ſo jor Vater den 4. creditorn gegeben/ nichts fodern koͤnnen. b Dann ob wol nicht ohne/ daß L. von K. auff onterhandelung Biſchoffes S. dnnd eines Ehr⸗ wirdigen Thumbeapittels/ der von L. creditorn contentieret/ vnnd befriediget/ So wird jedoch in der auffgerichteten handelsvorſchreibung nicht befunden/ daß der Biſchoff zu M. ſich vorpflich⸗ tet/ bey einloͤſung des Schloſſes/ dnd Ambts D. die don L. von K. deren don L. creditoren außge⸗ zahlte gelder jhnen/ denen von K. wlederumb zu⸗ erſtatten. Et quod ſcriptura non dicit, nec nos dicere debemus. Sald in c. Roaulp hus. col. 2. verfe ego dico, Ext. de Teſcriplis. Et Epiſcopus S.& Capitulum hoc ex- preſſiſſent ſi ità fieri voluiſſent.«inter corpora. lta, extr. de rranſlat. prælar. e ad nudientiamns, Eat. de decimiꝝ. Et cùm verba deficiunt, deficit etiam diſpoſitio. 1. 4.§. rotiss,& ibi Dartolus& alij, de damno infetto. Litd auiem. in princip.& ibi eriam Bartol de aaminiſtrat. iutor. Et verba ſunt inſpicienda, nec vltra ea trahenda eſt diſpoſi- tio aliqua. I. quod conſtiturum, ibi, quantum ad verba eius, de teſtam. milit. Die ſchulde auch/ ſo L. von K. der von C. Ereditorn/ vnnd Glendigern/ auff vnterhande⸗ lung Biſchoffs S. onnd eines Ehrwirdigen Thumbcapittels bezahlet/ flieſſen/ vnnd kommen hero von dem Schloſſe/ vnd Ambte D. wie ſol⸗ ches die vorſchreibung buchſtablich mitbringet. Ibi clara ſunt de hoc verha,& propterea de eo dubitandum non eſt. L. cnrinuus.. cum illa. de verbor, oꝗlig. l. ille, aut ille. Slcum in Verbü, de legar. 3.& propter verba clara, cauillationes aduocatorum locum habere non debent, v- dicit Baldus in conſer 74‿in fin. lib. 2. Grauet. conſ.. num. 21.& conſ. Ir: num. 5.& conſ- Sf num.. BVBnd well L. von K. das Schloß/ ond Ambt O innen gehabt/ beſeſſen/ genoſſen/ vnnd gebrau⸗ chet hat/ So iſt auch billich/ daß er die onera, onnd beſchwerung/ ſo auff dem Schloſſe/ dund Ambte O. geſtanden/ abtrage. Qui enim ſen- tit commodum, debet etiam ſentire incom- modum,& onus; idq; ſecundum naturam eſt. I. ſecundum naturam. de regul. Iur, æ qui fentir, de regul. Iur in ẽ. Hinc illud, Commoda qui ſen- tis, iungas onus emolumentis, Paulus de Ca- haro conſ. 133. incipi. le Marrinus. lig.2. Imò ab- ſurdum eſt, alium habere commoda,& alium ſuſtinere onera. I., qui in poteftate. fin. de le- gat. præftand. Hinc eſt, quòd is, ad quem onus refectionis, item ſubſtitutionis in locum in- utilium pertinet, res fractas, corruptas,& in- utiles lucratur. I. agri, de uſufiuctu.¹. vel inutili- um, iundta. gl. ibi, in verbofiant. de Vſuffucta&e Vnd L. von K. vnd jtzo ſeine heredes/ dnd Erben wuͤrden ſich bereichen mit der Biſchoffe/ vnnd eines Ehrwirdigen Thumbcapittels nach⸗ theil/ ond ſchaden/ wenn ſie des Schloſſes/ dnnd Ambts O. gebrauchen/ ond dagegen die Onera, vnd ſchulde/ ſo auff dem Schloſſe/ dnnd Amdte D ggeſtanden/ oder noch ſtehen/ nicht abkragen/ ſondern ſolche onera, vnd ſchulden dem Biſchoffe zuſchieben/ vnd auffdringen wuͤrden. TLocupletari autem nemo debet cum al- terius iactura,& damno. Nam hoc naturâ æ- quum eſt. I nam hoc naræra, de conaictio. indebiti I. iure naturæ, de reg. Iur.l. reſcriptum. g.⁊. de diſtract. pignon l. lure. Frvlii. de Iure dorium. Idq; etiam in minoribus, atq; pupillis procedit. 7¼ pupilb, in princ: de negot. geſtis. l.3. in princip.: Commodari! ſi pupilli, de ſolurio. l. quamubs. S. vlrimo, ad SCtum. Velleian. l-vlr. Qde vſucapiopro emrer. In Ecele- ſia quoq; gloſſu,& Bartolin auth. qui res. G dt ſacroſ. Eacleſ. Falainl. iubemus. S. ſanè in princ. G Seod. CS inl. fi præaium, in princ. Qde praædis mi nor. Panormitan!in cN ſi quis presbyterorum, in fin. de re- bas Ecdleſiæ non alienandis. Alexand. conſ. f. viſs proceſſu-ol.z. lib.z. Ac præclarè Cicero in Offi- cijs inquit; Locupletari hominem cum ho- minis incommodo,& iactura, magis eſtcon- tra naturam, quàm mors, quam paupertas, Jmim dolor, quàm cætera, quæ homini acci- dere poſſunt. Aber dieſem/ dnd anderm elnwenden oͤnge⸗ achtet/ iſt der Herr Adminiſtrator denen don K.nicht alleine den Pfandſchilling/ ſo ſie auff dem Schloſſe/ dund Amdte D. haben/ ſondern zu⸗ gleich auch/ was L. von K. der von L. Creditorn/ vnd gleubigern abgetragen/ dnd bezahlet/ zuerle⸗ gen ſchuͤldig/ Vnd ehe/ ond zuuor ſolches geſche⸗ hen/ ſeind die von L. nach derlauff/ dnd außgang der vom WBiſchoffe F. vorſchriebenen diertzigk Jahr/ das Schloß/ vnnd Ambt D. abzutret⸗ ten nicht pflichtig/ vnnd ſolches auß nachfolgen⸗ den drſachen. Vor erſt ſagen die Rechte/ dnd wollen/ quòd nemo præſumatur ſuum iactare. I. m ae inde- bito. de probationib, quod etiam ab Ariflorele tradi- rum estin 3. Erlicor. c. z. Nemo, inquit, ſuas for- tunas ſpontè eijcit. Ideoq́; in dubio non præ- ſumitur donatio,& liberalitas ſecundam gl.& Barrol. inl quæ doris, ſoluto matrimo.& in!. chu quid, ſi certum petatur, quod in tantum verum eſt, vt potius rem, à lege prohibitam quam do- nationem præſumamus. Bal in l. vlr. Caæ al- ꝛus eromiſioItem errorem luris,& facti in facto b proprio hceraa Radn oltnteret/ tosder eine heltrettut enbolte. Da ion N aahr berhe (ßeetdigen b oder he ſzeiſchen ritconſenſ dhen Thn de . We ſomitd n teohfin n N kera g tieſen/5 n —— bailen ſangeten ſcteunne dip heffie Wuni e, de 8 Iar.l.pr Iiprun ſ.d K.17. de Iare dutium. laͦq zei atqh pupillis Procedit. 1ſ hegot. geſtu. 13. in prinaj. 4. 162,& Bernlin aurb. lui nu d2dan! jubemus. 9. ſandii unn yradium, in princ Cas rein uc 7 quu †reubyterinun, inft non lienandis. Alexand anfe 147. Ac præclarè Cicerout Locupletari hominem cen nmodi,& iactura, magück n„quim mors, qudm paupr auin cxtera, quæ homit tem ond anderm einwendeg er Herr Admiaiſtrator denms wedm pfemall a pfes 5 Amöte D. haden/ enda ans ee Em 4 verzſe milia re 7. Sen. de reſtibus. l. rem, de lægaru 2. 7.7 4 Conſilium geptimum. proprio potius, quam donationem. l. ſedſi me Purem, in princip. cum gloſſa, de condickio. indebiri. Etſtultiriam potius, Auam donarionem, Bald. inl. generabiter col. 2. in 2. oppofr 7tio. C. de non nu- wmer: Hecun. Iaſon inl hà ſa ſabſtituro. g. I. in ſin. ae lagar. I. ldeoque nunquam capi debet præ- fumtio donartionis, aut rei, habitæ pro dere- licta, ſi præſumtio, Occaſio, aut coniectura al. terius rei capi poſſit. L. ftum aurum,& ili Bar- tol. de ſolurio. l. elæganrer, 9. qui reprobos. de, Dignor Ac2. Etiamfl leuis illa ſir occaſio, aut conie- Etura. Bala. iu l. VIr. col.. verſf za. 42 fortunam. 6 de duli, Sromatſsib. Senl. I. C ad Webellian. Iaſon 19 I. 97 faeren perſ Ra Ae ivpeneſun, col.. Verſ. ¹ utem pro tta, Ae le 12e 1. S von K.aber wuͤrde ſuum ſaetlert/ endPro⸗ fundien et/ auch das ſeine vorſchencket haben/ weñ er dero bon L. creditorn/ ond gleubtger derogeſtalt content leret/ vnd befriediget hette/ daß er ſolches von dem ſeinen zahlen/ onnd von den Biſchoffen/ bey abtrettung des Hauſes D. nicht wieder fo⸗ elurne quamuus g. vltims,auli d. Car 5 cpis pwemn. Iulh der en wolte. Das Schloß onnd Ambt D. iſt anch Anno 32. bom Biſchoff F. L. don K. berett auff viertzig Jahr vorſchrieben geweſen/ vnnd darzu hat ein E9 itariges Thumdbeapittei ſeinen con ſenß gege⸗ p Jui zen 8 von K. ond dero von g. redftorn⸗ m it conſe ſenß des Biſchoffs S. vnd eines Ehrwir⸗ digen Thr umdcapittel ls/ auffgerichtet/ iſt drey Jahr heinach her/ alß nemlich Anno 55. er⸗ fojge. Wen denn C C. bon K. bor der Vorglelchung/ 4 ſo mit der er von. creditorn/ dnnd glenbigernge⸗ kroffen ond auf ſſgerichtet /das Schloß vnd Ambt . berelt dero geſtalt innen gehabt/ daß ers dier⸗ 88 Jahr rnach einander innen haben/ beſitzen/ ge⸗ teſſen/ vnd gebrauchen ſolte. So iſt nicht veri- Falje⸗ noch gleublich/ daß er/ nach ſolcher bereit erlangeten/ vnd in ſeinen Henden habenden vor⸗ ſchreibung/ dero von L. creditorn wuͤrde abgeſundẽ/ ng befrlediget haben/ wenn er dahin nicht geſe⸗ hen/ daß jhme ond ſeinen Erben bey abloͤſung des Schloſſes/ vnd Ambts D. ſolches wieder erſtat⸗ Et veriſimilitudo maxime attendi debet eamque IOti tanti faciunt, vt cxca leges conſtituant, litesque definiri iu- be nt.„quaſi id ſit verum, quod eſt veriſimile. 1. cx. ſequentibus, nimirum ex rarionibus ert werden muͤſte. 4 Do i Ver ſe mile, quod meius auſd. U debiror. . 1 ver- 5 mile est, de contrah. emuioue. 7. F. 7. ibi, 2ria cum e- b Hamenro. S̃hui inuerk, dli, non eit veriſimile, pa- euius, in princip. eod. rirulo. 291 neräsoe Fe puratur, quod non eit veriſimile. 1, Jacro. S J?quur aurem ſuſcꝑerit, ibi, quia non et VerAe, na Treb'ell.! 2 ex Pluy;oa quoa veriſimile vidererur, de ſolutio. 1* cum quis, c, neque enim veriſimile eit. G Ae naruralibus 3 Ambts O. L. von K./ vnnd der den 4 darauff zur billigkeit borſichert werden: Mel dieſen worten wird klaͤrlich an den tag deai vnnd ſeinen Erben wie⸗ derumb ſoll erſtattet ennd bezahlet werden/ was „ibi, 93 liberus. l. ilnies ve ſec. oparttr, 217, angumea 15 Ver: Ih milibus. de quaſtin. S. demqze Iurbus, 1b1., cam non fit verifzmile. Uſtir Quilus c; dauſes manum. non licer. quta versſimile, Ext. ac præ- ſamio. a, lonæ, ili, ex ver Smaldas,& prolali- lilus caufis, de appellario. c. qrusundan, tli, Verzſt- milirer fr. mnidumus. dle electio. in d. Wenn auch der Vortrag/ ſo zwiſchen L 4. von K. onnd dero von L. creditorn/ vnd gleu⸗ bigern auffgerichtet/ ange ſehen onnd erwo⸗ gen wird/ iſt aus demſelben k laͤrlich zubeſin⸗ den/ daß bey abloͤſung des S Schloſſes /bund ſeinen Erden⸗ was er den 4. creditorn/ vnnd gleub gern⸗ we⸗ gen des Schloſſes/ onnd Ambis D. erleget/ dnnd bezahlet/ wiederumb entrichte t7 bnnd ze⸗ zahlet werden ſoll!. 4 Dann in erwehntem Vortrage werden bn⸗ ter audern dieſe fotmalia verba beſunden/ daß die Rechnung mit dem Biſchoffe S. bund ei⸗ nem Ehrwirdigen Thumbraxittel/ dund C. von K. deß Ambts D. vnnd der bon L. auß⸗ 3 gel egten Geldes halben/ geſchehen/ end L. von K. darauff zur Billigkeit berſichert werden ſoll. Nota verba, es ſoll die Rechnung zugeleget wer⸗ den/ wegfn des Geides/ ſo L. von K. wegen außgeleget/ onnd der von K. ſei ben/ daß 4. von K. er wegen dero von L. des Schl loſſes 7 vnd A möts D. halber bezahlet. Dann ſonſten were nicht bon nochen⸗ daß einige rechenſchafft wuͤrde zuor eg 5 diel weni⸗ ger were von noͤthen/ daß 4L. von K. zur bil⸗ ligkeit wuͤrde vorſichert. Auß der rechenſchafft/ vnnd vorſicherung/ ſo L. von K. geſchehen het⸗ genommen des Herrn Biſchoffs S. bnnd eines Ehrwirdigen Thumtdtapieig auch C. don K. animus, dnnd Gemuͤte/ daß jhrer keiner des borhabens/ Gemuͤts/ noch willens geweſen/ pieult item,& L. à k. in ſoluendis debitis reddendis,& cautione, quæ L. à K. præ- ſtari debuit ‚ſatis dcclaratur, per I. hi con. cubinam. 9. res amoras, rerum amaror.I. dkm 2 quis. ctrca finem. de naruralil liber.& conflat.. quaſtio. 1. Paulus ade Cafino conſil. 207.& conf 310. Socinus conſ, 102. numm. O lil. I1. l. fed Lultanuts. S. Preinde, ili, mtelhgenaumg. ab intrio ſic accepiſſe, aa Macedo- mid. l. poit contractum,& ili E. rol. e cæreri, da Aonarlo. I. 74 eun Lnie 9. Vlr.& ibi Taſon, deæ legar. te ſollen/ wird gnugſam colligieret/ vnnd ab⸗ 1 daß L. von K. ſein/ vor die von L. aufgele⸗ b get Geldt/ nicht wie derumb bekommen ſolte. Et qualis fuerit animus Epiſcopi G. 5 94 COoynſilium Septimum. legar.. l. ſi vxori.§. vlt.&ili Da. de legar. 3. 1. ſed ſi maritus. 5. vlr. Qui, 22 A quibus manuml. quaædam, de rebus anbqs.!-Vventen in Fin. de priuileg. crediitor. Die Rechte ſagen auch/ vnd wollen/ quòd verba demonſtrant voluntatem contrahenti- um. 1. Labeo. de fuppellect. legat. a ν& aurem 22. quæſtio.?. Et nullum eſt maius mentis noſtræ teſtimonium, quam qualitas inſpecta verbo- rum. Fala. in l. generaliter, in. notab. Qde hon nu- mer. pecun.& in l. ad apęnoſcendos. Gae ingenuis manumiſos. Dieſe wort aber/. von K. ſol wegen der auß⸗ gezehleten Gelder zur billigkeit verſichert wer⸗ den/ ſeind deutliche/ helle/ dnd klare wort. Darumb iſt auſſerhalb allem zweiffel/ daß beyabtretung des Schloſſes/ dnd Ambts D. L. von K. auch wiederumb muß erleget wer den/ was er der von L.ereditorn bezahlet hat. Vnd iſt nicht wiederig/ daß in dem/ mit L. von K. vnnd der von C. Creditorn auffgerichte⸗ tem Vortrage mit außtruͤcklichen worten nicht geſaget wird/ daß L. von K. bey abloͤſung des Schloſſes/ vnd Ambts D. das Geldt/ ſo er den f. TCreditorn entrichtet/ wiederumb ſol erſtat⸗ tet werden. Dann ob gleich ſolches mit außtruͤcklichen worten in erwehntem Vortrage nicht zubefin⸗ den/ ſo ſtehet es jedoch in gedachtem Vortrage tacitè, vnd heimlich in den worten/ Rechenſchafft thun/ vnd darauff nach billigkeit verſichern. Er eadem eſt vis, ac poteſtas taciti,& expreſſi. 7. cum quid de rebus creaitis, eag, lex à Iaſone,& alc Da. ad hoclallegari ſölet. Alexand. in l. ex facto. S. ſi uis rogarus, col. F. ad Trebellianum. Vnd daß geſagt/ L. von K. vnnd jtzo ſeinen Erben ſtehe der genieß des Schloſſes/ dnd Ambts D. zu/ Vnd darumb muͤſſen die Erben auch vber ſich ergehen laſſen/ was L. von K. dero von C. creditoren bezahlet/ Darauff ban geantwortet werden/ Wie der genieß des Schloſſes/ vnnd Ambts D. denen don K. zukommet/ alſo iſt bil⸗ lich/ vnnd recht/ daß ſie auch den genieß/ ſo ſie von jhrem gelde hetten haben koͤnnen/ ſchwinden/ vnd fallen laſſen/ Aber den Hauptſtull/ oder die gelder/ ſo ſie außgezahlt/ ſeind ſie ſchwinden/ vnnd fallen zulaſſen nicht ſchuͤldig/ noch pflichtig/ſon⸗ dern wenn ſie die Guͤtter/ dauon ſie bißanhero die abnutzung gehabt/ abtretten/ muß jhnen darkegen wiederumb das Geldt/ dauon ſie keine abnutzung gehabt/ erleget/ dnd entrichtet werden. Auß welchem dann zugleich die antwort auffs dritte wiederwertige argument erfolget. Dann L. von K. onnd ſeine Erben wuͤrden ſich mit der Kirchen nachtheil bereichen/ wenn ſie die abnutzung vom Hauſe D. onnd zugleich auch die Zinſe vom Gelde nehmen wuͤrden. Wenn ſie aber kegen die abnutzung des Schloſſes/ ond Ambts O. die Zinſe von jhrem Gelde ſchwin⸗ den/ ond fallen laſſen/ bereichen ſie ſich nicht mit der Kirchen/ oder der Biſchoffe nachtheil/ vnd ſcha⸗ den/ ſondern die Kirche oder die Biſchoffe wuͤrden ſich mit der von K nachtheil/ dñ ſchaden bereichen/ wann die Kirche/ oder Biſchoffe das Schloß/ vnd Ambt O. zu ſich nehmen/ vnnd dagegen den von K. jhr Hauptgeldt/ ſo ſie dero von L. creditorn zahlen haben muͤſſen/ nicht wiederumb entrichten wuͤrden. Et Eccleſia debet eſſe cultrix Iuſti- tix. w. J.§. z. de aliena. feuai. nulli nocere, ſed omnibus prodeſſe, nec lucrari cum iactura al. ter ius. ſuam. de pæniz. ſed tanquam mater pietatis in aliorum perſona ſeruare, quod in ſua perſona ſeruaret.. frmiter Ext. de ſum. Trtnit. Tertia Quæſtio. m Dritten werd gefraget/ wenn die Aoon K. die Schloͤſſer/ vnnd Embter H. ond D. abtreten wuͤrden/ ob jhnen auch/ was ſie an den Pfandtheuſſern gebawet/ bvnd ge⸗ beſſert/ ſampt dem Intereſſe der noch vnuer⸗ lauffenen Pfandtjahren/ muͤſſe erſtattet/ vnnd er⸗ leget werden? So diel vor erſt die bawkoſten antrifft/ iſt kein zweiffel/ daß der auffgewandte bawkoſte n den von K. gegen abtrettung der Schloͤſſer/ vnnd Embter H. onnd D. muͤſſe erſtattet werden. Dann was auff onterhaltung der Gebew ge⸗ wandt/ gehoͤret vnzweiffelich ad neceſſarias im- penſas, wie mit dem h. mpenſæ, de impenfis in res dorales factis gnugſam bewehret wird/ daſelbſt er⸗ zehlet der ICtus impenſas neceſſarias, vnnd ziehet vnter ſolche impenſas auch vetera ædificia fulcire, itemq; reficere,& arbores in locum mortuarum reponere. Solches wird auch ebenmeſſiger weiſe erwieſen mit dem lege vtile⸗ aurem. de hereditat. petit. Ibi ICtus docet, ne- ceſſarias impenſas eſſe, quæ fiunt ædificiorum reficiendorum gratia. Nun ſagen aber die Rechte/ quòd necel⸗ ſariæ impenſæ eriam malæ fidei poſſeſſori de- bentur,? domum. C de rei vindicat. Ibi Gordia- nus. Imperat reſcripſit, Malæ fidei poſſeſſores eius, quod in rem alienam impendunt; nul- lam habere repetitionem, niſi neceſſarios fumtus fecerint. Weil denn die von K. keine malæfidei poſ- ſeſlores, ſondern poſſeſſores bonæfidei ſein/ In betrachtung/ daß ſie die beyden Schloͤſſer/ vnd Embter H. ond D. vmb einen Pfand Schilling innen haben/ ſo folget/ daß jhnen die neceſſarij ſumtus, vnd was ſie auff onterhaltung der gebe w angewandt/ refundieret/ vnnd erſtattet werden muͤſſen. Vnd texceptie ha finni late emunn ldicis4 nivinan. ausCtus- ue Dnndn ertla Qucæſtio 2 h wrd gefraget/ tn die Schloͤſſer/ dud Entt D. adtreten würden/ offan en Pfandtheuſſem grdaut gehawtt/ ¹ nye dem luterelle der nech fandtjahren/ muͤſſeerſtattet/n n ldor erſt die bawkoſien antf 1/ daß der auffgewandte haw gegen aberettung der Schlͤſet dund D. muͤſſe erſtattet ie auff onterhaltung der Geha cet dnzweiffelich ac necclatu mit dem. impenſe, de lnpenſi anuaſam dewehret wird/ diſh Crus impenſas neceſſäriss, olche im pe aſas auch veters K reponere. Solches ni weife erriefn mi dmc editat. petit. Ibi ICtus uu denlas eſſe, quæ fiunt ædm um gratia. reflcere,& arbores inl. Conſilium Octauum. Vnd die don K. ſeind nicht ſchuͤldig/ noch pflichtig die Schloͤſſer/ ond Embter H. dnd D. abzutretten/ ehe/ dnd zuuor jhnen der auffgewan⸗ te bawkoſten erſtattet/ oder ſie deßhalden befriedi⸗ et ſein. 4 Vnd wenn die Schloͤſſer/ vnd Embter H. vnd DO. don jhnen/ non refuſis prius neceſſa- rijs impenſis, gefodert wuͤrden/ koͤnnen die don K. ſie die Actores exceptione doli mali repel⸗ lieren/ quaſi dolo malo faciant Actores, quòd oppignorata bona petunt, nec tamen neceſſa- rias impenſas retundunt. Volunt enim Acto- res locuplerari cum alienà iacturà, quod con- tra naturalem eſt æquitatem. l. nam hoc naturæa. de condictio. indebiti. l. Iure Naturæ, de regul. luris. l. planè, de peritio. hereditat.& proptereà in do- lo eſſe videntur,& repelli poſſunt exceptione doli mali, ſi impenſas non reſtituant. S. cerre illud conſtat. Inſtitur. de rerum qiuiſione,& acquir. ipſarum dominio. VPInd dee lmpenſæ werden alleine ſeruteret/ per exceptionem doli mali, A. 9. cerrè ilud con- Ftar. l. ſt in area, in fin. de conaictio. indebiti. l. Pau- lus reſpondit, de excæprione aoli mali. Aut officio Iudicis. I. planè 5. I. de petitio. heredit.l. foreè de rei vinaicar. Et vtrumque modum Papinia- nus ICtus coniunxit inl. ſunarus. de rei vinai- ar. Vnnd koͤnnen ſonſt nulla actione gefodert — 29— e 4 N 5“—— g 4 2 G. N* eA—— — 7“ 8 4 A 8— 3 8 7 8 * 7 2 4 4 Der Fall darauff mein beden⸗ cken begehret wird/ thut ſich fol⸗ gender geſtalt erhalten. S iſt D. von W. Rit⸗ 8 1 ond hat nach ſich zween Soͤhne H. vnd F. vnd vier Toͤchter vorlaſſen. 3 e. 4 VM OCTA 95 werden/ d.l. ſumuus, de rei vindicar. non obſtan- te l. domum. de rei vinaicautti, vbi dicitur, ma- læ fidei poſſeſſforem repcetitionem habere ſumtuum neceſſariorum. Hoc enim itaà in- telligendum eſt, vt repetitionem habeat, non pes Actionem, ſed per exceptionem doli mali. b Darumb thut don noͤthen/ daß die bon K. auff jhre ſache achtung haben/ dnd die Guͤter nicht abtretten/ ſi haben dan zuuor/ was ſie auff onter⸗ haltung der Gebew gewandt/ wiederumb erlan⸗ get/ oder ſeind ſonſt deßhalber gnugſam contentie⸗ ret/ vnd zufrieden geſtellet. So viel das Intereſſe der noch dnuerlauffe⸗ nen Pfandtjahr anlanget/ koͤnnen die von K. al⸗ lein das lnrereſſe fodern don den wenig Jahren/ ſo noch dbrig ſein don den/ dvom Biſchoff F. ver⸗ ſchriebenen diertzig Jahren. b b Das lntereſſe aber von den von Biſchoff S. vorſchriebenen funfftzig Jahren/ koͤnnen die von K. nicht fodern/ die vrſach iſt aus dem jeni⸗ gen/ ſo hiebeuor außgefuͤhret/ leichtlich abzuneh- men Rc. Atque ita ego Iohannes Borcholten Lu- næburgenſis ad propoſitas quæſtiones de Iure reſpondendum eſſe ſentio, alterius rectius ſentientis iudicio ſaluo. — 8. terlicher vnnd Muͤtterlicher Erbſchafft/ mit wiſſen/ vnd willen E. G. dero ge⸗ ſtalt eydtlich renuntiieren muͤſſen/ daß ſie zu der Vaͤterlichen/ vnnd Muͤtterli⸗ chen Erbſchafft/ vnangeſehen die Mut⸗ ter noch gelebet/ in oder auſſerhalb rech· tens keine anſpruͤch mehr haben wolte. Die andern Schywweſtern haben zur ehlichen außſtewer eine jede 2 500. fl. em⸗ pfangen. Folgendts iſt F. von W. auch mit tode de Leibserben abgangen/ vnd H. von W. hat alles/ ſo ſein Bruder vorlaſ⸗ ſen/ alleine vnter ſich gezogen/ vnnd der Mutter/ auch den Schweſtern nichts dauon zugewandt. Die Mutter aber hat alle jhre Syruͤch vnd foderung/ ſo ſie wider ihren Syrudh vnd foderung/ ſoſ Gohn 96 Conſilium Octauum. Sohn H. gehabt/ jhren Toͤchtern redie⸗ ret// vnd auffgetragen/ Vnnd alß die Mutter endtlich auch verſtorben/ hat H. im gleichen alles zu ſich genommen/ vnd die Vaͤterliche/ Muͤtterliche/ vnd Bruͤ⸗ derliche erbſchafft biß in ſein abſterben alleine behalten. Nun wollen E. G. Soͤhne H. von W. oder die ſeinen/ wegen Großvaͤter⸗ licher/ ond Großmuͤtterlicher/ auch jhrer Mutter Bruders erbſchafft/ mit Rechte vornehmen. Wird derwegen gefraget/ ob E. G. Soͤhne zu Rechte auch beſten⸗ diglich klagen koͤnnen? DO oiele die Großbaͤterliche Erb⸗ ¼ chaffr detrifft iſt dieſelbige/ wie D. SA don W. berſtorben/ auff die beiden Soöͤhne/ ond vbier Toͤehter gefallen o nach Keyſer Rechte/ onnd dero ge⸗ ſtalt/ daß alle Allodial/ dnd Erbguͤter hetten ſol⸗ len in ſechs gleiche theil vnter den Soͤhnen/ vnnd Toͤchtern geteilet wer den Nouell 114. Vnd diß hat auch raum dnd ſtatt/ nach Sach⸗ ſen Rechte. Dann in ordine deſcendentium iſt zwiſchen dem Keyſer/ dnd Sachſen Rechte kein ander vnterſcheidt/ denn daß die Soͤhne edler ge⸗ burt in expeditorijs den Schweſtern werden pra feriret/ ond dorgezogen Arri..27. lib. z. Land⸗ recht. Anlangendt F. von W. Vorlaſſenſchafft/ weil derſelbe ohne Leibes erben dorſtorben/ iſt er⸗ wehnte vorlaſſenſchafft nach Keyſer Recht auff die Mutter/ ond vollbuͤrtige Schweſier/ dnd auff zhren Brudern H. vorerbet/ dund hat erwehnte vorlaſſenſchafft/ nach anzahl der Heubter geteilet werden ſollen. Nowel. I29. Nach Sachſen Rechte aber iſt F. erbſchaffe alleine an die Mutter gefallen/ vnd nicht zugleich an die Schweſtern/ vnnd den Bruͤdern/ Landt⸗ recht Arric. E7. in princ lib. I. Der Mutter erdſchafft iſt wie die Vaͤterliche erb ſchafft/ nach Keyſer onnd Sachſen Rechte an die Schweſtern vnd den Bruder gefallen/ exce- pto mundo muliebri,& vtenſilibus, welches den Toͤchtern alleine gehoͤret/ Jlib.r. articef. Pnud zu der Muͤtterlichen erbſehafft hat auch gehoͤret alles/ ſo F. von W. verlaſſen/ dund weil die Mutter bey jhrem Leben alle Spruͤch/ vnnd for derung/ ſo ſie wieder H. gehabt/ aus Muͤtter⸗ licher Liebe/ jhren Toͤchtern cedleret/ vnd abge⸗ tretten hat/ So hat zu dieſem antheil der Muͤt⸗ terlichen erbſchafft H. von W. nicht kommen koͤnnen/ ſondern was ſonſt die Mutter verlaſſen/ daruon hat jhme ſein antheil gehuͤhret. .G. Soͤhne zu der nut 8½ Auß dieſem ſolget/ daß E Großbaͤterlichen/ vnd Großt Vaͤterlichen erbſchafft/ ſo F. b mit gutem fuge/ vund beſtande klag nen/ wenn ſie zeitlich vmb diß alles Gerichtlich anfoderung gethan/ dnd geklaget hetten. Denn ob wol jhre Mutter kegen empfahung G600. fl. der Vaͤterlichen erbſchafft renunttleret/ mittels einer Coͤrperlichen Eydes/ Unnd die Rechtsſeribenten ſagen/ vnnd wollen/ wenn ein eydtliche renunciatio, oder vorzieht von einem Weibe/ oder dnmuͤndigen geſchehen/ daß alß dan das Weib/ oder der dnmuͤndige ſolcher renun⸗ ciation/ oder dorzicht nicht koͤnne zuwtder kom⸗ 4 85 men/ vnangeſehẽ/ daß das Weid oder der vnmuͤn⸗ — 8* „ * 4 * 4 von W. verlaſſen⸗ eklagen hetten koͤn⸗ 2 dige de ſuo lure nicht iſt certiorieret worden ltà voluit Bartolus in authenr. Sacramenta pube- rum, C& ſi aauerſus vendiitio. dicens, ibi, ita ſe conſuluiſſe, eiusque conſilium extat lib. conſ. oo. Idem voluit Barrol. inl. ſciendum. col. 2. Verſ. iuxra prædicta quæro. de verbor. obligat.& ibi Alexand. col. 7. verſ. quod tamen primò fallin& Iaſon col. 1o. Venfic. iſtam gloſſam, bi dicit hanceſſe mmuns opinionem. Sic hanc opinionem com- munem eſſe affirmat Alexander in conſ. 42. col. J. in princ. in I. volum. vbi hoc addit, hanc ſen- tentiam etiam de ſtylo ſeruari. Idem Alexan. in conſ27. col. 2. in I. vol. dicit, hanc ſentent iam magis eſſe communem,& ità in practicà eſſe ſeruandam. Idem Alexander conſil. 127. in 2. vol. tradit, hanc opinionem eſſe veriorem. Bertrand. quoque in conſ. 162. col. 2. iu1. Volum. dicit, dictam opinionem eſſfe communem,& in practica ſeruandam. Et in conſil. 169. col. fin. in I. volum. affirmat, hanc opinionem eſſe ma- gis communem. Idem Bertrandus in onu/. 49. in fin. 2. volum. tradit, hanc opinionem magis eſſe communem,& in practica ſeruandam. Et in deciſione TWholoſdna do. in aaaitionib. dicitur ab autore additionum, ſe nunquam Nidiſſe, quòd contra hangç ſententiam iudicatum fue- rit. Eandem opinionem nouiſſimeè probauit Andr. Geillerus lit. 2. Obſeruar. olſ. 77. num. 9. Ibi verbis formalibus ità loquitur, quòd mu- lier renunciando non obligatur, niſi prius de beneficio ſuo edocta fuerit, non procedit in iurata renunciatione. Etenim virtute Iura- menti mulier efficaciter obligatur, etiamſi non fuerit de beneficio ſuo certior reddita. So ſeind jedoch wider jtzo beruͤhrte meinung gantz diel Rechtsſcribenten/ ſo tradieren/ ſagen⸗ vnd wollen/ daß vngeachtet der eydtlichen renun⸗ clation/ ſo von einem Weibe/ oder onmuͤndigen geſchehen/ das Weid/ oder der dnmuͤndige wieder die geſchehene renunctatton koͤnne thun/ vnd hand⸗ len/ wenn das Weid de ſuo Iure nieht iſt certio⸗ rieret worden. Ita traditum eſtà Cyno in 2 C.A. kerlichen/ auch nuur eea Ahuilumad cqgtalſe d dooncog. merjeuu Fuſtuſſe 4 vni, enluC Unimnu Dm tiitſote ungeOp nn gehen nerugen enormi ni Dd. contra to nonen nentun, rure ſuca (normiltn 1 mmenti„ tid e quen interuer, 5 2 nem opi dcamnn 1 42 1 l. n diet Abla dePelin 85 1 Rina luckt 1 Rülute calgn Allt,n quoq 2. um nſie zeinen effande zettlich dmd d e 10wol ſhr M 1Adwer ur ena Werſus venaurio. dic ſl A. c. 717. delrr. vbi hoc addit, Nan tium de ſtylo ſeruati. ldem i dal.. in 1. vel dicit, hancſenta communem,& ita in paci m. ldem Alexander anftm hanc opinionem eſſe ſein quoque in cunſ.162. cal..inix tam opinionem eſſecommu aſeruandam. Et in anſleit. affrmat, hanc opiaionendi unem. Idem Bertrandus na am. tradit, hanc opiniohem! lunem,& in practicaſerundt T*να m⁵1. 15 rauituri . l ddutionum, ſe nunquam 3 iudiczus. ra hanc ſententiam iudtcat torm nüg ciundo non obligatusmh i ſnoedocta fuerit, non hu er 1 och wider derüt 1 A nadenten⸗ bnnden 3 (ongeachket der eh uns .— nem Weibe/ an 9— d Wet/ der dern u 3 renunciation tin di 1 das Wend de ſuol da0 aekage na Sacranen, eng. Dl V 3 e, em F 1 usque conſtlium exta— dem voluit Barcol. inl ſieu IA Praau quæro. qe verlor. ölg 4 verf quod me,ynn * Terie Mam gloſſam vi dathhae Pensenem. Sic hancopinionen lle affrmat Alexander iu an 3 interuenire re opoſito⸗- neenſil. Jo. num. 7. Vbi hanc dicit eſſe commu- Conſilium Octauum. CGe reſcind. venait. in 6. quæſtio. Salycer, ibidem. opinionem eſſe magis communem. Sic Cur- col..in I. quæft. phann. Anar, in c, penult. circa fin. de emtio.& venaitio.& ibi Anouius de Butrio hHanc ſententiam dicit eſſe communem. Alberic. de Roſate ind. Aurtl-Sacramenta puberum. col..& ſequenzi. C&. ſiaduerſis vendit. Et hanc partem iudicando approbauit Capella Tholo. decſio 2p eamq; de æquitate veram dicit Ludouic. Roman. in. 1 auo. S. idem lulianus. ae Iureiur& ibi Aretinus in I. notabilt, dicit, hanc opinionem eſſe dommunem,& Socinus in conſil. 4. col. 7.& ſequenti in z. volum. aaffirmat, dictam opinionem magu eſſé veram.„&ꝙ magus communem. Et Imolainl. ſiendum, de L. O. dicit, hanc opinionem habere maximam æ- quitatem. Ratio eſt, quia mulier præſumitur, lus ſuum ignorare. l. cum de indebi to. S. aurem *, qui. de probatio. l.2. S.vlt. de Iure Fiſci. Iuri autem, quod quis ignorat, nemo videtur renuntiare. lmater decedensin prina de inofficio. teſtann. l. Cun numer pecun. Veniens, de urciur.&yibi glin verbo praæſciuiſſer. Bartol. in l. ſi quis pro eo, in g. caſu. de Fideiuſſor. Baldus in l. 2. in 9. quaſt. C. de reſcind. 4 V* 3 2 vendirio.&in acum coutingat, in J. concluſto. de ureiurandoc. DPnund zuſetzen/ daß dieſe Opinion zu Rechte nicht ſolte gehalten werden/ ſondern vielmehr die vorige Opinion/ ſo hette dannoch dieſe andere Opi⸗ nion gehalten werden muͤſſen in vnſerm kegen⸗ wertigem falle/ darumb daß E. G. Haußfrawe enormiſſimè iſt ledieret worden. Erex commu- ni Dd, opinione, mulier, enormiſſimè læſa, contrauenire poteſt renuntiationi, iuramen- to non obſtante, quamuis aliàs propter iura- mentum non poſſet contrauenire; etiamſi de Iure ſuo non fuiſſet edocta. Ratio eſt, quia ex enormiſſima læſione dolus præſumitur,& iu- ramentum non debet eſle vinculum iniquita- tis. c. quanro. de Iurelur. Et paria funt, dolum 8» l ex propoſito, Decius nem opinionem,& infinitas authoritates doctorum adducit. Mem Decius conſil.i fr. Hun. .A 2. Anareas Geilin practic obſerwar. Sicia obſéru. 77. lib. z. Et hæc eſtcommunis Dd. opinio, vt dicit Abbas in conſ. Toy. col. 2. u 2. Aubio, Vol. 2. SSic Felinus in ainpræſentid, col. 7. de probation. dicit, hanc opinionem eſſe communem. Et Ripa in cnſer1in3. libro affrmat, hanc opinio- nem eſſe communem,& veram, quod etiam Deccius teſtatur in!. pactum, quod dprali. col. 5. C. ace collarion. Et idem Decius in nſas. col. r. in- quit, hanc opinionem eſſe communem. laſon quoque in conſil. 160. col. penult. in fine& ſequ. 2. volum.& conſdl, 1z22 in ævolum. teſtatur, hanc Acquiliana. de tranſacti⁰. Nam& nemo videtur cogitaſſe de eo, quod ignorat:& iuramentum ad non cogitata non extenditur, I. fin. C. de uon 97 tius Iunior in cnſ. 53. col. 3. in fnne,& ſequ.& conſ. Tar. col. 2. latiſſimè comprobat, hanc par- tem eſſe commnem, quamuis complures ſint, qui contrarium ſenſerunt, vt Iohan. Andr.& Archidiac. in cquamuts, de pacti, in G. Imolain c. quinta vallus de ureiur.& c. cum contingat. cl. 4. eod. kir.& col. F2. in fhin.& ſequenii.& affir- mat, ità communiter teneri. Alexand. conſ. J. col. F.& ſequenti, in 3. volum. vbi quoque di- cit, iſtam eſſe communem opinionem. Corneus confql. 72. col. 3.& ſequenti. 3. volum. ibi etiam affirmat, hanc opinionem eſſe communem. Idem dicit Alexand. nſ. 1. col. I. C& ſequ. in. voal. COrin onſ. 5.Volum. 7. affrmat, hanc opinio- nem eſſe magis communem. Vnnd was mehr iſt/ ſagen die Rechtsſeri⸗ benten/ vnnd wollen/ daß in dieſem caſu, wenn eine enormiſſima læſio borhanden/ die Jrawe/ ſo enormiſſimè lædtret worden iſt/ wieder die geſchehene renuntiation koͤnne kommen/ etiam nulla petita abſolutione à iuramento. Ita tradidit Antonius de Butrio inc dm niiu- gat. col. S. vetfic, quarrus caſus eit, de Iureiur. ibi Ablbas col. 10. Verſic. nonus caſus. Alexand. conſ. 2 J. col. Tin I. vol. Paulus de Cuftro confil. 196. num. Volum.2. Corneus conſizsi.coliin. in ⸗2.Volum Jlaem conſ.ri. cpl..Volum. ä. BVund E. G. Soͤhne hetten ohne allen zweiffel/ nach der Mutter tode/ nicht don noͤ- then gehabt/ abſolutionem à iuramento zu- bitten/ quia iuramentum ex parte lurantis eſt perſonale, quò ad vinculum animæ, Tnno- centius in c. veriraris. de luretur. Salycetus inl. emtione. Qplus Valere&cCaſtrenſe in!.Vlr. Geodem. Socinus wafary. incipienre, cinu finem. els.veyfr. præꝛered. I. volum. Parihus, confir. inciicnte Con. nuunthu„a‧,.,.,,, 8 Daß aber E. er E. G. Haußfrawe enormiſſine lædleret/ erſcheinet ohne andern beweiß hie⸗ rauß gnungſam/ daß die andern Schweſtern men haben. Der Muͤtterlichen Erbſchafft hette die ge⸗ ſchehene renunciatio vielweniger hinderlich/ nachtheilig/ vnnd ſchaͤdlich ſeln können. Dann ob wol„ a quamuts. de padiis in 6. borſehen/ quando filia renunciat futuræ hereditati, mediante iuramento, quòd valeat renun- 2500. fl. zu jhrer Ehelichen außſtewer bekom⸗ ciatio: So wird ſe doch ſolches in dem falle vorſtanden/ wenn die Tochter auch etwas bekoͤm⸗ met von dem jenigen/ welches Erbſchafft die Tochter renuntijeret/ wie ſolches der textus 7zn A. c. quamuis, de pact in d. buchſtablich beſaget/ vnd mit ſich bringet. . b b K E. G. 98 Conſilium Octauum. E. G. Frawe aber hat don der Mutter we⸗ gen/ nichts bekommen/ ſondern allein von des BVatern wegen. Ergo,&c. So viele F. von W. Erbſchafft anlanget/ ßat D. don W. Ritters Haußfrawe E. G. Haußfrawenmutter die ſprůch/ dvnnd foderung/ ſo ſie wieder jhren Sohn H. der ſolche Erbſchafft alleine zu ſich genommen/ gehabt/ jren Toͤchtern cedieret/ vnd abgetretten/ wie zuuor beruhrt/ Vnd darumb hetten E. G. Soͤhne/ der/ don jhrer Mutter geſchehenen renunttation vngeachtet/ F. don W. Erbſchafft wol koͤnnen fodern. Dann ob wol jhre Mutter der Muͤtterlichen Erbſchafft renuntijeret/ So hat jedoch der Großmutter nicht weniger frey geſtanden/ jhren Toͤchtern/ ſo auff jhre Erbſchafft Vorzicht gethan/ zu ce⸗ diren/ abzutretten/ zuſchencken/ vnnd zugeben/ was ſie gewolt/ cuͤm quilibet in re ſuâ ſit mo- derator,& arbiter. l. in re mandata. C mandaii. c. de hus. circa finem. de ſepultur, c. bonæ. in ſin. de poſtula. pralator. etiamſi rebus ſuis abutatur. 7. ſed elſi lege. S. conſuluit. Ae petitione herediturkb. Iuſtum enim eſt, ſua cuique committere. 7. nemo exterus. C. de ludais. Et iniquum eſt, in- genuis hominibus non eſſe liberam faculta- tem diſponendi de rebus fuis ad arbitrium. U. 2. in fin ſi quis 2 parente man. fuer. Imòô grauis iniuria eſt, quæ inani honeſtatis colore vela- tur, non relinquere vnicuiq; liberam facul- tatem diſponendi de rebus ſuis. l. auaum. C. de contrah. emtio. Et priuatio facultatis diſpo- nendi de rebus ſuis dicitur contra bonos mo- res, vr Iaſon loquitur inl. nemo pacis, in princ. de Palu. Die Rechtsſcribenten ſagen auch/ vnnd wol⸗ len/ quòd renunc iationes ſunt ſtricti Iuris. Calde- conſ.. An babensad finem, titul, de prabendis. & propterea renunciationes ſtrictè ſunt intel- ligendæ,& quantum fieri poteſt, reſtringendæ. Caßſtrenſconſgo. col. 2.lib. I. Socinus conſil. 6. in fin. Tib. 1. Decius conſ Qρe num. 2T.& conſil. 400. num. d. lus ſiquidem ſtrictum conſiſtit in ſcriptura ipſaâ,& verbis præciſè obſeruandis, vt ele- ganter Baldus loquitur in nfyas. Examinan- aa ſunt capitula. num. 3. Verſic. conuerſo contractus. lb.. Et ab ijs, quæ luris ſtricti ſunt, non re- cedimus al. vlt. 1u l. placuir. C. de QAdicis. perl. praſexir Qui,& à quilus manum. Balaus in c. i cauſam, col. 1. Verſe. ſed quid ſi in fiaturo, Ext. de e iudic. Ne latum quidem vnguem.)- raquel. in rratta. de viroque retractu. S. 23. gl. I. nun. 23.. E. G. Haußfrawe aber hat der Vaͤterli⸗ chen/ ond Muͤtterlichen Erbſchafft renuntijeret/ vnd mit nichte der Erbſchafft/ ſo der Mutter don jhrem Sohne F. hernacher angefallen/ vnnd darumb kandie renunciatio auch auff ſolche Erb⸗ ſchafft nicht gezogen werden. Vnd mit dieſem iſt kuͤrtzlich dargeihan daß E. G. Sohne die Großbaͤterliche/ Großmuͤtter⸗ liche/ vnnd Vaͤterliche Erbſchafft zu jhrem theil wol hetten fodern koͤnnen/ wenn ſie in zeiten diß in acht genommen hetten. Obaber E. G. Soͤhne nochmahln jnd be⸗ ruhrte Erbſchafften beſtendiglich moͤchten fodern koͤnnen/ dauon wird nicht vnbillig gezweiffelt/ Sintemahl jhr Großdater Anno 32. wie jhre Mutter E. G. gefreyet/ bereit todt geweſen/ vnd der Mutter Bruder F. bald hernacher verſtor⸗ ben/ vnnd die Mutter viel vber 30. Jahr wird todt geweſen ſein. Vnnd nach Keyſer Rechte werden alle Actiones innerhalb 30. oder 40. Jahren auffgehaben. 1oro ritulo de præſcripr. 30. vel a. aunor. Daſelbſt wird vnter andern ge⸗ ſagt/ Nullum Ius priuatum, vel publicum in quacunq; cauſa, vel quacunq; perſona, quod prædictorum 40. annorum extinctum eſt iugi filentio,woueatur. Sed quicunq; ſuper quo. libet Jure, quod per memoratum tempus in- concuſſum eſt,& ſine vlla re ipſa illata iudi- ciaria conuenrione poſſedit, ſir liber,& præ- ſentis ſaluberrimæ legis pleniſimâ muni- tione ſecurus, l. 24 de præſcript. zo. Vel 40. an- norum.“ Nach Sachſen Rechte werden keine pra⸗ ſeript iones mehr gefunden. Dann die praſcri- ptio anni,& diei, vnnd die præſeript io 30. an- norum, onnd wann in den Erbſchafften res mo- .& biles alleine bleret/ Wenn aber in hereditate zugleich auch res aliqua immobilis befunden wird/ werden die mobilia propter rem immobilem in Jahr⸗ vnnd Tag nicht Praſcribleret/ ſondern in 30. Jahren. Vnnd leſſet ſich derwegen anſehen/ daß E. G Soͤhnen die præſcriptio, vnnd vorjaͤhrung nunmehr im wege ligen werde. Et qui agir poſt præſcriptionem completam, ſine Actio- ne agit,& a limine Iudicij repellendus eſt- l. ſe pupilti. F. Videamus. de nesorus geſtts.& plenè 2lA in l. nam pœfleaquam. de hi Gu⸗ dd aures. Ae preſcriprib=bi Anton. de Hutrio,& Albas aicunt, Iudicem ex officio repellere poſſe agen- tem, contra quem præſcriptum eſt, cùm agat ſine Actione,& idem norarur per ſcrilentes inl. vbi pactum. C. de tranſaclio.& ideò talis exceptio dicitur impedire litis ingreſſum. Barrol. in A 9. videnmus,& in l. vlt. pro ſuo. Alex. conſ. II3. Viſb,in princ. 2. Volum. Vndiſt E. G. Soͤhnen wenig erſprießlich⸗ daß ſie Extraiudicialiter, wegen der Großbaͤter⸗ lichen/ Großmuͤtterlichen/ dnd Baͤterlichen Erb⸗ ſchafft anregung gethan haben moͤgen. Dann der zuuor eine ſein/ werden dieſelben nach Sach⸗ ſen Rechte/ innerhalb Jahr/ ond Tag Praſeri⸗ dar com äudem: quit Po 1 deoſec kacſem tr hri. omm n/ wen„Aſba u. menhetten vemſed cauſa, ve vel quacunq; derſom, moucatur tur. Sed quicuno;ſ im eſt,& ſine aue AA 4. entione poſſedit, ſit lider, luderrime legis pleniumi! urus, 7. 4 A pr 2 † a preſenpt. a 1 Sachſen Rechte werden kin es mehr gefunden. Damdeepn E diei, dnnd die preſcriptio ind wann in den Erbſchafften ze ſein/ werden dieſelden nach mnerhalb Jahr/ dnd Tag hr enn aber in hereditate zugeg a immobilss hefunden wird/9 propter rem immobilemin) mcht Praſeriiexet/ ondemt leſſet ſich derwegen anſehen/ in die præſcriptio, innd tni in wege ligen werde. k 5 1 oletam, Une riptionem completam ca lu rpelenc C. tudeamus. de negelss 8 lc deadudm. de Melun 4 7 1 Tatoh. de Jurruo , n 1 cx offciote pellen 3* ſcriptum th 2*, dis& ided talise Ar 7.” — grc ſfum. Sn 1 .„ 1 1— cene a quempfa tis¹n 2 prp /20. A rxauſoh M. unn. 1 Joͤßnen weni 9 1c tet wenen e ind aiudic h nd Viter d autterlichen⸗ ℳ, Xtinctumd Oratum tem lla re lpſaillan 1.e, renellendöb nune ludicij fepelen 1 Conſilium Octauum. zunor allegiereter textus ex titulo, de præſcriptio. 5o. vel 4⁰. annorum erfodert expreſſis verbis iu- diciariam conuentionem. Et quod interpel- latio extraiudicialis præſcriptionem non in- terrumpat, notarunt communiter Dd. in æ. nouit, exr. de iudicYs, GCina.z.exr. de præſcription. Barrolus& alq in I. non ſolum. S. morte. de noui oper. nunxiærio. Iaſén in lJina. de eo, per quem fa- etum fuer, num. J.&. Anron. de Burrio,& Panor- mit. in fin-exr. de præſcripyr. Alexand inl. naturali- ter, col. 3. in aaaition. ad Barrol. ſuper verbo, reſtat, de 2ſurpario.& vſacapion. vbi dicit, quòd non re- peritur in, Iure cautum, quòd interpellatio extraiudicialis præſcriptionem interrum- Soſcheinet E. G. Soͤhnen auch wenig zu⸗ traͤglich zuſein/ wenn ſie ſagen wolten/ H. von W. iſt inm ala ſide geweſen/ vnd hat wol gewuſt/ daß erſeine Schweſter berkuͤrtzet/ In betracheung /er den andern Schweſtern 2500. fl. gegeben/ der Mutter Erbſchafft/ auch des Brudern/ deren er gar niche berechtiget geweſen/ zu ſiez geriſſen. Et malæ fidei poſſeſſor non præſcribit c. poſ feſſör, de regul. Iur: in g.& vigilanri.& c fin. æxt. at præſcriptis. In æ poſſeſſor dic itur, poſſeilor malæ iidei nullo tempore præſcribit. In vigelaun, inquit Pontifex, Vigilanti ſtudio cauendum eſt, ne malæ fidei poſſeſſores ſimus in prædijs alienis, quoniam nulla antiqua dierum poſ- ſeſſio iuuat aliquem malæ fidei poſſeſſforem. In c. finali damnantur item præſcriptiones, quæ cum peccaro,& malã fide propter pecca- ti labem procedunt,& inducuntur. Et in- quit Pontifex, bonam fidem non habuit,& ideò ſecundum Canones non præſcripſit. Et hæc ſententia in Cameràâ Imperiali obſerua- tur Myuſing. obſeruat.Jin 4. cenrurig. Dann hierauff moͤchte wieder geſagt wer⸗ den/ daß H. von W. lange todt geweſen/ dund daß die ſeinen/ ſo er nach ſich berlaſſen/ dber 30. Jahr die ſtreittigen Guͤtter bona fide beſeſſen/ ond niehts darumb gewuſt/ was jhr Vater ge⸗ than haben moͤchte. Et mala fides defuncti non nocet heredi volenti inchoare præſcri- ptionem à ſeipſo. Dynus in poſléſſor: col. vlt. ae regul. Iuris in ẽ. ſequitur Bartolus in lcum heres,& in l. vilia. C de aaquir. poſſeſ. cum fimilibus, de quibus per Alexandrum couſil. 110. Viſir acuriſßa- mis. circa fin. in:I. Volum. TZiber. Decianus roſpon. 2. num. Fo, in I. volum.& complures alias dociorum auroritares in hanc rem adaucit Antonius Gabri- el. Roma. lib. 6. commun. concluſio. tit. de præſcriptio. toncluſio..„.. A ber ich laſſe mich gleichwol beduͤncken/ wann die mala fides gnugſam koͤnte außgefuͤhret werden/ daß alßdann E. G. Soͤhne mit jhrer klage moͤchten fortkommen. 99 Dann ob wol ſehr diel Rechtsſeribenten der meinung ſein/ quòd heres defuncti poſſe ſſo- ris, qui malam fidem habuit, à ſe ipſo poſſit inchoare præſcript ionem; So wird jedoch die wiederwertige meinung don dem groͤſſeſten theill der Rechtsſerlbenten gehalten/ quòd heres ma- læ fidei poſſeſſoris non poteſt præſcribere, etſi a ſe ipſo vellet præſeriptionem inchoare. Ratio eſt, quia heres repræſentat perſonam defuncti, vt in auibe de Iureiur. A morienti. pra- lito, in princ.& eſt ſucceſſor etiam vitiorum defuncti l. cum heres, in princ.& l. an virium. de diwerſis tempor, praſcriptio.&tradunt poit gloſſam Alexander,& Iaſonin l. Pomponius. S. cum quls. de acquir. poſſeſſ-& ibi etiam loban. Cotus, Vli ai- cunt, banc eſſe communem ſeutentiam, ſequitur Alexand. conſ. in zauſa vertente. num. I. in-. volum.& conſcg. Videtur inſgectu, col. penult. ver 3 fic.& aats.& conſ. 9. V. 165 bunct 9. num. I5.& e- quenr. in 2. volum.& conſ.G. ſtantibus His. num. II. & conſ. 9o. Videtur prima facie num,o. in νolum. Et hanc opinionem communem,& veriorem eſſe dicit, eam ſequitur Pariſius couf. 29. Bo- num lus. num. 26. in I. volum.& conſ. 2o. Conceßus. num. 26. eod. vol. Et hanc quoque dicit com- munem Balbus in zraltaru de præſcriprio. in 2. parre 3. partir princ. quæft. 12. in 2. me nbro. Et laſon aſfirmat, magis eſſe communem opi- nionem in d. l. Pomponius. S. cum quis. de aciuir. poſſeſ. Curtius etiam Iunier 2 onſ. 741. in ſin. & in conſ. I77.col. fin. teſtarur, hanc opinionem magis eſſe communem,& addit, ab ed in iu⸗ dicando recedendum non eſſe. Decius quo- que in conſ.2 ⁷2. col. 5. O in onſ. 303. num 5. affir- mar, hanc opinionem magis eſſe communem. Sic Gozadi. in couſ. 56. col.z. hanc, dicit, magis communemeſſe opinionem. b Et hæc opinio procedit in malà fide ve- r, non autem in præſumptà malâ fide, vt puta cauſataex errore luris, vr per Alexanan, in. l. Pompon S. cùm quir. num. 22. Felyn. in c. f qiligenri. col. r. verſic& alius caſus. de præſcriprio. Deciſto Neapolir. ⁶. num. j. in nouls. Parifius conſ 25. num. 214. in 1. volum. Socinus Junior conf. 76. num. oy. in 1. volum. Ruinus conſ. IV7o. in fin. in:. polum. Auronius Gabriel. Roman. lib. J. commun, concluſtit. de præſcriptio- concluſ. J. numm. C. Mnnd die mala fides hindert nicht alleine nach Keyſer Rechten die præſcriptionem, unnd vorjaͤhrung/ ſondern auch nach Sachſen Rech⸗ te/ wie VVelenbecius bezeuget conſ. 2. nunn. 40. Quanquam, inquit ibi, lus Saxonicum non requirit bonam fidem: tamen ſecundum Ius commune interpretandum eſt.(2. C de, noxal. Actio. praſtripio. ne peccatum malæ fidei in- ducat, quod non poteſt. Idem traditum eſt VVelenbecio onffl. F. num. 347. Inquit ibi, K 2 præſcri- 100 præſeriptio non procedit cum malã ſide, Nec lIus Saxonicum huic Iuri quicquam derogat, nec derogare poteſt, quia induceretur pec- catum, ſi præſcriptionem cum malã fide ad mitteret. Idem tamen VVeſenbec. luuſ. J. naum. 21. affirmat, in foro Saxonico omnibus Actionibus præſcribi 3o. annis,& vno, fortè ex câ ratione, quòd hæc ſtatutaria præſori- ptio bonam fidem non requirit. Et idem Veſenbecius nſara:num.)7. inquit, In terris Saxonicis reccptum cſſe non attendi, bo. nam, malamue fidem in iſtis 30. annorum præ- feriptionibus. Idem quoque VVeſenbecius in paratir. in mir. ar vſærp.& Vſucapio. tradit, vſum Saxonum bonæ fidei nullam habere ratio- nem, ſed ſolùm conſiderare poſſeſſionem tem- poris continui. Sic VV. ef enbecius in adldli tio. ad Schneideuinumwin rir. de' ſucapioin Inſtitur. in— quit, lus Saxonicum non exigit bonam fi- dem. Et quamuis Bouerius in tractar. de præ- fériprion. fiaturo. bonam fidem requirat tamen iquit VVeſenbec. ex allegatione malæ fi- dei non vidi in his terris retractari præſcri- ptionem, contra verò pronunciatum memi- ni. Welches gantz wol in acht zuhaben ſtehet. Vnnd diß ſo diel den Erſten Fall betrifft. 2 e 4 2 ( 1☛ 3 4 4* 4 2 e r— 82 5 85 5 8 3 4 4 Der ander Fall erhelt ſich alſo. von W. iſt/ nebens einem an⸗ e dern/ der Vnmuͤndigen E. G. Soͤhne Vormundt geweſen/ .᷑ hat auch rechnung gethan/ vnd iſt darauff pleniſſimé quitieret. Folgendts hat ſich befunden/ daß 1000. Thaler: Item 100. Thaler/ vnnd 4⁰0. fl. nicht ſeind zur Rechnung ge⸗ bracht. Iſrdie Frage/ ob die Vormunder/ der quittung vngeachtet/ koͤnnen beſpro⸗ chen werden?: b „ d ich achte es dauor/ daß die Vormun⸗ der/ der geſchehenen quittung vngeachtet/ beſtendiglich beſprochen werden koͤnnen. Dann die G. wie ſie quitieret/ haben von den 1000. Thalern/ vnd anderem Gelde keine wiſſe ſedaff tgehabt/ vnd darumb kan die quttantz/ Conſilium Octauum. vnd loßzehlung darauff nicht gezogen werden. Iuri enim, quod quis ignorat, non præſumi- tur renuntiare. L. mater decedens, Ae ino ſficto. teſtam.l, nec is, qui. S.fina. de acquir. bered. gl. in l.na- turaliter. S.uubit commaxus.& ibi Ripa. num. 124. de acquir poſſeſp- Socinus conſTosr. col. ſin. lib. 2. Cepbalus cnſia num. ³. Et hoc in tantum verum eſt, vt procedat, etiamſi conſtet, quòd quis remit. teret, ſi ſciret, Ius ſibi competere. gl. eſt fingu- larus, inl Pomponius ſcribil, in Verbo, probauero, in fin. de ne goics geſtis, quam ad hoc notar,& ſingula- rem dlicit Baldus in 2 Margaritd, in verbo renun- cirio, col. I.“ Vnd wenn gleich auch die qutetung mittels eydes were geſchehen/koͤnte jedoch ſolches den G. nicht nachtheilig/ noch ſchaͤdlich ſein. Quia iura- mentum non trahitur ad non cogitara. wquin. ta vallis. de lureiur. Wie zunor welter geſagt. Vnd daß die G. keine wiſſenſchafft haben getragen von dem Gelde ſo nicht zur rechnung ge⸗ bracht/ erſcheinet vor erſt hterauß/ quòd igno rantia præſumitur, niſi probetur ſcientia.² verius: de probatio. S. qusd aurem. Inſtit. de legatu. ſaper ſerui Cqui militare nou poſſitns. lib. r2.c. præſu- mitur. de regul. urus in s larè Anronius Calriel. Ro- ma. lib. G. a rægul. Iuruis. concl.. b Zum andern/ wird die Vnwiſſenſchafft Prodiret ex eo, quòd nemo præſumitur ſuum iactare. I. cum de indelito. de probatio.& ideò in dubio non præſumitur donatio,& li- beralitas Hecundum gl&☛ Bartoliin l.quæ qolts, olu- to matrimo:& in! cum quid, ſi certunm peratur. Nun wuͤrden die G. das jhre jactieret/ vnnd Profundieret haben/ wenn ſie von dem Gelde/ ſ nicht zur rechenſchafft gebracht/ wiſſenſchafft het⸗ ten getragen/ vnd gleichwol ſolch Geldt nicht ge⸗ fodert/ ſondern darauff quitieret haben ſolten. Dieſem iſt nicht widerig/ daß in pleniſſimz, & generaliſſimà formd die quittung geſ chehen ſein mag/ Vnnd die Rechte ſagen/ quòd verba generalia generaliter intelliguntur,& ge- neraliter præiudicant, per? vlt. in fine C. de darb Promiſtio. l. regula. S⸗vlt. de Iurs,& facti igna- Tatek. Dann well die G. von dem Gelde/ ſo zur Rechenſchaffe nicht gebracht/ nichts gewuſt ha⸗ ben/ ſo kan jhnen die generalis quitatio niche Præindicteren. Generalis enim quitantia ignorantibus,& errantibus non nocer. Paulus de CA 70.. fin. S. 2dem quæſitum. ae cendictio. Inde- biti, cum ſimilibus, quæ larè congeſtit Decius conſil. 1o.cvl. 2. ad ſinem,& in con] 203. 1l. 5 Sin confll. 2 2⁵. col. 2. Sonderlich/ weil ſie die G. ſchaden nehmen/ dů jre kegentheile ſich durch dieſen weg bereichen wuͤr⸗ den. Et diſpoſitio vtcunq; generalis, Imò vni- uerſalis, quę generali potẽtior eſt, reſtringitur, ne Kugttot, d curdum e 1. Anchna ſcchelooo Favanden⸗ andern/ wird die Pnwiſen ** co, quòd nemo praie nre. 1 cum dPe indelita ad nnua abio non præſumitur donato, Auν 4/& Sartnlin laueuu œlᷣu quid, ffcerun jeuu puͤrden die G. das jhre jartiet eet haben/ wenn ſit bon dem 6h rchenſchafft gebracht/ viſſenſif n/ dnd gleichwol ſolch Geldtn ern darauff quitteret haben oin n iſt nicht widerig/ daß i eri md formd die qatttung t Innd die Rechte ſagen /quod generaliter intelligunto, 4 er. n rxiudicant, per? uEn u ha rrals Sultdr lunn, of υ Conſilium Nonum. ne quis indebitè damnum patiatur, gl. Barral. & Dal in loqina. S.in omputatione. C de lure delibe- randi. Decius couſ. 16. col.2.& conſ.3s. ad fiuem. Sotſt den G. auch rechnung geſchehen/ dnd ob wol in die rechenſchafft nicht iſt gehracht das Geldt/ dauon jtzo wird gehandelt/ So iſt dannoch die quittung ins gemein darauff erfolget/ Vnnd darumb muß ſolche gemeine quittung alleine auff das Geldt/ ſo zur rechnung gebracht/ vnnd nicht weiter gezogen werden. Quia generalitas re- ſtringitur, ſecundum id, quod actum eſt, ſe- cundum præcedentia argum.l. non eit nouum. de I. Anchora. conſil. 5zo. dubiras. col.i. Veyfic. nec Ihen. quòd videantur. Corneus conſ. 142. col. 3. l1. 2. Wenn auch die G. auff die zelt/ wie die rech⸗ nung geſchehen/ vnnd jhre kegentheile befraget weren worden/ wenn dielleicht 1000 vnnd mehr Thaler zur rechenſchafft nicht weren gebracht/ ſondern bergeſſen worden/ ob die quittantz auff ſolche 1000. vergeſſene Thaler auch ſolte gezo⸗ gen werden/ wuͤrde ohne zweiffel allerſeits geſagt Der Fall/ darauff ein Rath⸗ ſchlag begehret wird/ thut ſich kuͤrtzlich alſo erhalten. Er Wolgeborner/ vnnd S S Edler Herr/ Herr O. von 6 dem B. Herr zu R. vnd B. hat ein Schloß/ dar. zu eine Dorffſchafft ſei⸗ e ner Gnaden mit Eyden/ vnd pflichten vorwandt/ gehoͤrig/ Vnnd 4 iſt Wolgemelter Herr in Poſſeß/ beſitz/ vnnd gebrauch/ den Vnterthanen da⸗ ſelbſt/ nach vorfallender erheiſchender gelegenheit/ zu mandieren/ vnnd zubefeh⸗ len/ daß ſie auff erwehntem Schloſſe Tag/ ond Nacht wachen/ vnnd ſich mit Wehren/ vnnd Harniſch gefaſt machen muͤſſen/ Wie dann auch ſie/ die Vnter⸗ thanen/ auff wolgemeltes Herrn auß⸗ gangenem befehlich/ innerhalb Jahres CONSILIVM NONVM. 101 ſein worden/ daß die qutttant darauff nicht gehen ſolte. Vnd darumb wird zu Rechte dauor gehal⸗ ten/ als wenn ſolches exprimiret were worden. IVnnd kan derentwegen die quittantz auff die ſtreittigen ſummen Geldes nicht gezogen wer⸗ den. Quia id de lure ſeruandum eſt, licert non ſit expreſſum, quod veriſimiliter expreſ- ſum fuiſſet, ſi de eo fuiſſet quæſitum. ęl. in I. rale pactum. S. Vlr. in fin. de pactis.& ad hoc aici: fingularem textum illum Baldus in l. cum aturiſbi- mi. col. 1. Cde filletcommiß.& in c.. de dwob. fiarrib. A Capiraneo inueſtit. Bala. Angel.& receutiores in d. l. larꝰ pactum, CXtbit Balauts dicit, Qloſſumillam mulrum eſſe norandam,& mente renenaam. La- riſßimè Tyraquell, in prafuio. lſi vnquam. num.„6. C. de reuocand. donario. Anrou. Gal'riel. Roman. lib. 6. conluſib. ri tulo de regulis Iuræ, concl. 10. Vnd an dieſem iſt kein zweiffel/ ſo viele das Keyſerrecht belanget„Vund ob ein anders nach Sachſen Rechte in Actibus perſonalibus werde gehalten/ ſtehet auff erkundigung/ ete. lohannes Borcholten. . 14 8 8 1. d 1 7 A —. . 3 2 5 ₰—— 4 .— 8 ℳ 9 8 9. 09 L 4 5 d d 5 71 3 4 5 4 4 A . 174 8. 1 Nus 8 auff gedachtem Schloſſe die Wacht ge⸗ halten. Im gleichen ſeind erwehnte Vnter⸗ thanen auch ſchuͤldig/ vnd pflichtig/ etzli⸗ che ſchlagbewme zu rechter zeit zunor⸗ ſchlieſſen/ vnd die Landwehren in weſent⸗ lichem Baw/ vnd beſſerung zuerhalten. Vunnd weil itzo geſchwinde gefehrliche zeite/ vnd leuffte vorhanden/ an beruhr⸗ ten oͤrtern auch viel durchſchlieffes ge⸗ ſchicht/ vnnd die Obrigkeit daſelbſt ſich vberfallens wegen der nochwehrenden Niederlendiſchen Kriege beſorgen muß: Alß hat vielgemelter Herr erwehnten ſeinen zum Schloß gehoͤrigen Vnter⸗ thanen bey hoͤchſter ſtraffe mandieret/ aufferlegt/ vnd befohlen/ daß ſie auff S. G. Schloſſe die wacht halten/ vnnd ſich mit langen Roͤhren/ vnnd Harniſch ge. faſt machen/ die ſchlagbewme auch fleiſ⸗ ſig verſchlieſſen/ unnd die Landtwehren 3 in 102 in gutem weſentlichen ſtande erhalten ſolten. b Die Vnterthanen aber haben ſolch gebot/ vngeachtet/ es von wolgemeltem Herrn zu etlichen mahlen ernewert/ vor aͤchtlich gehalten/ vnnd ſich außtruͤcklich vorhoͤren laſſen/ daß ſie hernacher die Wacht/ ohne vorgehende erkentnuͤſſe Rechtens nicht halten/ auch keine andere wehre/ dann ſie in jhren Heuſern vor al⸗ ters gehabt/ vnnd noch hetten/ zulegen wolten/ mit ferner vorwendung/ daß die Obrigkeit nicht befuget/ ſie mit ſolchen/ vnnd dergleichen mandaten/ altem ge⸗ brauch zuwiedern/ zubeſchweren. Es iſt auch hierbey nicht geblieben/ ſondern gedachte Vnterthanen/ darun. ter auch etzliche keine ſchlagbewme zu⸗ ſehlieſſen/ vnd keine Landtwehren in we⸗ ſentlichem ſtande zuerhalten gehabt/ ha⸗ ben ſieh in groſſer anzahl zuſammen ge⸗ rottet/ vnnd mittels Eydes vorbunden/ daß ſie bey einander ſtehen/ ſich zuſam⸗ men halten/ vnnd wolgemeltem Herrn/ alß ihrer ordentlichen Obrigkeit wieder⸗ ſetzen/ vnnd wo einer vnter jhnen derwe⸗ gen angefochten/ vnnd geſtrafft wuͤrde/ daß ſie ſembtlich ſich deſſen annehmen wolten. Sie die Vnterthanen haben anch zu dero behuff Geldt contribuieret/ bo⸗ ten/ die ſie zuſammen ruffen ſolten/ be⸗ ſtellet/ vnnd den jenigen/ ſo ſich mit ihnen in jhre vorbuͤndnaͤſſe nicht begeben wol⸗ len/ hre Gemeine verbotten/ auch ge⸗ drawvet/ vor jhren Heuſern Graben auff⸗ zuwerffen/ damit ſie mit jhrem Viehe auß jhren Hoͤfen nicht kommen/ vnnd der Gemein ſieh nicht gebrauchen moͤch. ten. Vnnd wie fuͤnffe von den rechten Heuptern zu Gefengnis gebracht/ cri⸗ minaliter angeklaget/ vnd vor Gericht geſtellet/ vnnd die ſache in den terminis geſtanden/ ob die Gefangenen vor ge⸗ buͤhrlicher eroͤrterung der Hauptſathe/ der Gefenguiſſe zuerlaſſen/ vder nicht⸗ feind erwehnte Vnterthanen abermahl 4 Conſilium Nonum. zuſammen gelauffen/ vnnd haben ſich in groſſer anzahl zu R. vnnd an den Fuͤrſtlicher G. Hoff verfuͤget/ vnnd da. ſelbſt der Gefangenen/ vnnd beſtrickten erledigung geſucht. Hierauß werden nun etliche vnterſchiedene Fragen for⸗ mieret/ vnd vorgeſtellet. Prima Quæſtio. Nd vors erſt wird gefragt/ ob wol⸗ A gemelter Herr zu R. vormuͤge Rechtens/ ſeine zum Schloß gehoͤ ) rende Vnterthanen mit Peen/ vnd ſtraffe dahin halten/ compellieren/ vnd zwingen koͤnne/ daß ſie die Vnterthanen S. G. gebott gehorſamen muͤſſen/ oder aber/ ab wol⸗ gemelter Herr ſchuͤldig ſey/ zuuor außzufuͤhren/ vnd zubeweiſen/ daß S. G. den Vnterthanen zu⸗ gebieten/ befuget: Auff dieſe/ vnnd alle andere nachfolgende Fragen/ wollen wir vns/ ſo diel muͤglich/ kuͤrtz⸗ lich reſolnieren/ Vnnd dem bortrefflichen Lehrer Aret inum folgendt/ der ⸗⸗ conſ. d. in princ ſchrei⸗ bet; Bene conſulemtem debere reſpondere ad rem ſine verborum multiloquio, ſine truf- ſis,& generalibus, quæ ſolent a pponi orna- tus caufa. Rolanaus a FPable conſ. I. num. 2. in T. Volum. Vnd damit die warheit/ quæ nihil aliud eſt, quam ipſa rerum conſtantia,& firmitu- do,& baſis, ac fundamentum luſtic iæ. alæ conſ. 323. incipiente- examinanda ſunr capixula. 2. 2. lib. 1. conſilio. deſto beſſer an den tag gebracht werde/ wollen wir in vtramque partem argu⸗ tren/ welches den conſulenten zuthun gebuͤhret. Rolana A alle. onſ e.in princ: in 3. Volum. Et ve- ritas in diſputationem vocata magis ſplen- deſeit in lucem. agrauem 3 quaſio,p. æneeillual æiuacantem 3. quaft.. Ac viam ferro aperit, qui per contraria ſcandit. Balaus in l. preai. bus. de impuberum& ælcs fub ſliturionitus. Roland. Valle conſio.in princin s olum.& conſ..in prina in. Volunn. Vnnd leſt ſich demnach anſehen/ daß der Herr zu R. bermoͤge Rechtens/ ſeine zum Schloß gehoͤrende/ vnd voreydete Vnterthanen mit Pee⸗ nen/ vnd ſtraffen dahin nicht zwi ngen koͤnne/ daß ſie die Vnterthanen S. G. befehlich nachleben muͤſſen/ ſondern daß wolermeltem Herrn zuuorn außzufuͤhren gebuͤhre/ daß S. G. bey den Vnter⸗ thanen befehlich anzulegen befyget. Dann die von wolgemeltem Herrn on die Vnterthanen außgangen befehlieh gehen auff eine dienſtbar⸗ keit/ ſo wolgemelter Herr zu R. ſich dber ſeine Vnter⸗ qabeſlelet omnaabobi: Aeumuermn 1 1 j.uulem. Varli Rad Talum. An! daluuut d un re.ſtc Dmdet tegenontein: numn deuun Aamm de ege ru Et in notab. eroentani Abas C. 4% rendit, E quida pr 4- icham AAkrjelin 1 1 ituun 1 kugg Ub. „ Tahmnn 6 betur A C 4 lcſ 3 Derpraſut, ftroental . adextin murinſtru . 1 4 6 Nlin N zu N 1e ufaan Gefangenen ignd ing geſurht. umi dieſe/ dnnd alle andere n ache wollen wir dns/ ſo diel ma eren/ Vnnddem folgendt/ der wef u conſalentem debere teſpat e verborum multilcquio,ſir eralibus, quæ ſolent apponis . Kadanaus 7 Falr anſr un, damit die warheit/ quæ nihli ipla rerum conſtantia, Afm s, ac fundamentum luſticie icute cxaminande ſunt ann lan deſto beſſer an den taggt len wir in vtramque partemc des den conſulenten zuthun 6 . dν σe princin,. vaun. putationem vocata magi 1 cem. cgꝓrauen;] quslius au ₰.⸗ Ac viam km atraria ſcandit. 5a laus uly dersn. 4069, Ailiuuniu 2 An prin I valun. ꝙauſ Jufſ „ Vnterihanen anmaſſet/ In betrachtung/ daß S. G. von den Vnterthanen fordert/ daß ſie die vn⸗ terthanen das Schloß bewachen/ die ſchlagbeume ſchlieſſen/ vnd die Landwehren bawen⸗ vnd erhal⸗ ten ſolle n. Nun aber wird zu rechte bermuehhet? daß die Vnterthanen dem Herrn zu R. ſolche angemaſ⸗ ſete dienſte zuleiſten nicht ſchuͤldig ſein. Seruitus enim non præſumitur. I. alrius. C de ſeruitu.& aqua. Curtius Senior conſ. 7. col.. 1Li inquit omnem rem præſumi liberam, habito reſpectu ad ortginalem halbirum proprer naruralem ſtarum rerum. Rolanad Valle conſ. 2. incipiente. viſ G& perlecto elegan i n- Aℳ Ala n. 13. Grurſus conſ. 96. 1. 13. cum ſeqq in 3. Vol. Hinc vulgo traditum eſt, quia feudum ſpeciem quandam ſeruitutis habet. gl. in l. f cuiui.§.&o ſusftuftus, in verbo oportet de vſufiu. Clu. S eyſellu in ſgeculo feuaor. in aefinitio feuai, omnia bona allodialia præſumi non feudalia. Alexanaer cnſilio. incipienre, ponderalis hus. n. . in 1. volum. Rutnus conſ. 29. incdipienre, habtra Fuper Hus. u. 20. Verſ, prætered cum iſiad caſtrum: in T. Vblum. Anron. Gabriel. Romia. 110.2. commun. con- dluſton. rir. Ae ſcudlis. concl. 5. Alciarus de; pra ſamis. te genant eine euidens pr obatio? quidam tefta- menio. Ae Vulg. 6 pupill. I. licet Imperator, ibi Laſän. de leægar. I. Abbas in æ licer: cauſam. exrra A probal. Et probatio manifeſta c. 2. E& ibi Abbas in 2. notab- extra de cenſibus. Sarrol. inl. h quis ex argentanfs. 5. penult. de edendp. patens probatio. Abbas d ad ndſtram Vlt. notab. exitra de emtio.& vendir. EFelyn. in rubr. n. 2. exrra Ae probatio. Li- quida probatio. l. I.& ibi Alevand.& Iaſon. de teſtam. milir. liquidifſima probario. ęl. in liſt vluror peritus, ibi Balaus de peric. turor. Barrol. I. ſiienaum. col. ro. dey. O. Lucidiſſima probatio Fulgo. lib. I. C de reſtam. milit. Alciatus in tractat. praſamio. parre. 5. n. 3.. kr pro veritate ha- betur gl fin. in l. penulr. de probatio. Iaſon l.. n.9. G de teſtam milir. Denique probatio, quæ fit per præſumtionem, æquipollet probationi in- ſtrumentali, ſiue inſtrumento publico, vſque adeò, vt in omnibus caſibus, in quibus requi- ritur inſtrumentalis probatio, ſufficiat proba- Buld. l. 7. S. G vr pleuius. n. 4. C. de rei vxor. Alrio. Bala.l. z. n. tio, ex præſ umtione deſcendens. 75. G de fideicommiſiis. Bald. l. c-im nouißimè. col. z. G eodem. Iaſön l. ſciendum. n. 22. de V.O. Decias in runes n. 13. extra de probarion. Derowegen/ weil die Vnterthanen preſu um- tionem luris vor ſich haben/ vnnd damit gnug⸗ 5, e ſam haben beweiſet/ daß ſie auff des Herrn zu R. Schloß dſe cuſtodiain, vnd wacht zuhalten/ oder auch die ehiodheums Kuicaleſen en dnd die Landt⸗ „ 5 4 3 8 — (◻ Ornſiliuum N onum. Jumuio, quam alias requirerentur. quòd præſumtio libertatis transferat onus 105 wehren zubawen nicht ſchuͤldig⸗/ So folget/ daß wolgemelter Herr zu R. vormoͤge Rechtens/ die Vnterthanen mit Peenen/ onnd ſtra ffen d dahin nicht kan zwingen/ daß ſie ſeiner Gnaden Schloß bewachen/ die ſchlagbeume ſchlteſſen/ oder die Aandtwehren bawen/ vnd beſſern/ ſondern ex der Herr zu R. muͤſſe zuuor beſtendlglich außfuͤhren/ vnd erweiſen/ daß S. G. ſolche Serunut/ vnnd dienſtbarkeit ober die Vnterthanen zuſtehe. Præ- ſumtio emm, quæ eſt contra aliquẽ, transfert in eum, contra quem militat, onus probandi l. fin. in prine d quod metus cauſa. l. nuptura. in fine. de Iure aor. I. ſi eunenap Am. l. Verius. I. a ea par- te. de probatio. l. generaliter.. ſi petitum. de Hidei- b commiß. iberrar. l. hiue poßtiderlus. C. Ade 2 obario. Grau. conſ. GCo. n. J.& donſ. 134. n. 10. ibi Aocer, for- riores probationes requiri in eo, contra quem cit præ- Et in ſpecie, probandi in aduerſartum, nadidit Barral inl. ſ7 prius in a. charta, verſ. Venio ad rerriam partemade. noui operis nunt. Decius con ef. 22. DVl. pen. in Fine. Rui- nuu couſ. 2. col. fin. in I. vvpl. Par, ſius conſ, 20. in princ. vol. I. Socinus Zunion conſ. 102. col. 3. in Dne 8 zn 2. 7ε½. præſumrio. 5. VVr eſenbedius conſil. 72. B. 16. Vnd die vermuthung der Rechte wird zu Rech⸗ 2. Vol. Baro conſ. Ir. u. 30. in I. volunä. DVyd ſolches darumb deſto mehr/ daß die Vn⸗ terthanen auch die außtruͤckliche derordnung der Rechte/ daß ſie mit beruͤhrten/ vnnd dergleichen dienſten nicht ſollen beleſtiget werden/ vor ſich ha⸗ ben/ tot. rir. vr ruſicani ad uullum olſe quium vo- centur. lib. I1. 6. Ibtiln L. fin. Imperaror in Recores prouinciarun grauiſimam hatuin Panamſ naſitus nete ſitatem obſequg, qaaſi mancipis ſai Iurws impo- nant. Idem rradir. eit in l. 1. C ne operæ d cöllarori- bus exigantur, lib- 10. vbi ab Impp. cit Tentun. b operarum prabitionem ceſare debere, etſi illa bacte- nus expertra fuerir. Et per dictos textus inter- pretes concludunt, quòd domini terrarum non debeant ſubditos fuos cogere, ad kacien- dam in caſtro nocturnam, aut diurnam cu- ſtodiam Iacob. de S. Georgio in tract. de homasdhe n. 23. Ibi aPhrmar, 2 Fecundun, Qeienen Lan 112 ns wnſuluis 2. So geſtehen auch die Vnterthanen eines weges daß ſie wolgemeltem Herrn die von jhnen den Vnterthanen gefoderte ſeruitutes, unnd dienſtbarkeit zu leiſten/ ſchuͤldig ſein ſolten/ Vnd durch diß der Vnterthanen nicht geſtehendt/ wird in zweiffel gezogen/ 0b wolgemelter Herr zu R. ſeines wieder die Vnterthanen borhabens befu⸗ get ſein moͤchte/ oder nicht. Per negationem enim res redditur dubia I. 5. C. quibus ad liber- tatem prodam. hon licæt. Iaol. de feudis, ſaper ver- & promiſerunt. n. 6. gbiin c. ſin. de oſficto dele- gA. lib. 6. A in!. 2. num. 2es G de lære emply- teui o. 53 4 b Woranß ,.. 104 Worauß denn abermal folget/ wenn gleich der Herr zu R. der beruͤhrten dienſte befuget ſein moͤchte/ daß dennoch wolgemeltem Herrn zu R. in erwehntem glaubhafftigen werenden zweifel nicht geziemet/ noch gebuͤhret/ auch noch nicht zieme oder gebuͤhre/ die Vnterthanen mit Peenen/ vnd ſtraffen dahin zuzwingen/ daß ſie S. G. Schloß bewachen/ vnd die ſchlagbeume ſchlieſſen muͤſſen. Sic enim in ſimili videmus, quòd licet domi- nus prædij emphyteutam propria autoritate expellere pofſit, ob non ſolutum canonem. Bala. in l. 2. u. 9.& ibi Laſon n. 100. Verfic. prima fuit opinio gloſſæ.& ae lure empbyt. Et hæs eit com- muns opinionſecundum Alexand. conſ. I17. n. 2. lib. . Corn. conſ.æ⁊t. inlirera B. lib. 3. Decius couſ. 146.D/. J. Iul. Curus in. emplyteoſis. quæſt. 11. ta- men id facere non poteit, ſi emphyteuta ne- get, ſe in canonis ſolutione moram feciſſe, atg ita à Speculatote traditum'eit in tit. de emphy- teuſi, venic. Qundrageſimo octaubò quæritur,& illam ſentenriam Martinus de Fans probauit. Iaſon in à l. 2. n. 103. Verſic. Terriò principalus fuit opinio. C. de Iure empbiyteur. Si, inquit ili, Emphyteuta ne- gat, ſe eſfe emphyteutam, vel negat, ſe cecidiſ- ſe à lure ſuo emphyteutico, vel negat, ela- pſum eſſe tempus ad ſoluendum, tunc per ne- gationem resefficitur dubia,& non poterit dominus propria autoritate emphyteutam eijcere. b Vnd iſt daran deſto weniger zweiffel/ weil die Vnterthanen/ wie geſagt/ die vormuthung der Rechte/ auch außtruͤckliche rechtliche verordnung/ vnd den gemeinen ſchluß der Rechtslehrer vor ſich haben/ daß ſie die Vnterthanen wolgemeltem Herrn zu R. das Schloß zu bewachen/die ſchlag⸗ beume zuſchlieſſen/ vnd die Landtwehren zuerhal⸗ ten/ nicht pflichtig/ noch ſchuͤldig. Et hoc ma- ximè caſu, quando negantes iuſtam negandi cauſam habent, per negationem res dubia redditur. Pauorm. conf 33. col. 2. lil. I. Grauetra conſ. 132,9. 1J. Es wuͤrde auch der Herr zu R. in dieſem Fal⸗ le/ da die Vnterthanen/ aus erheblichen drſachen/ wie gehoͤret/ nicht geſtendig ſein/ daß ſie ſchuͤldig ſein ſolten/ Ihme dem Herrn zu R. ſein Schloß zubewachen/ die ſchlagbeume zuſchlieſſen/ dnd die Landtwehren zu bawen/ dnd zubeſſern ſein ſelbſt eigen Richter ſein/ weñ er der Herr zu R. gedach⸗ te ſeine Vnter: hanen/ ohne vorgehende gebuͤhrliche außfuͤhrung ſeines dieſes Falls habenden Rech⸗ tens/mit Peenẽ/ vnd ſtraffen dahin compellieren ⸗ vnd zwingen wuͤrde/ daß ſie das Schloß bewa⸗ chen/ die ſchlagbeume ſehlieſſen/ vnd die Landweh⸗ ren bawen/ dndbeſſern muͤſten. Weil aber zu Rechte an vielen orten derbot⸗ ten/ daß keiner ſein eigen Richter ſein ſoll. ꝛ01. ꝛir. ne quus in ſua cauſa iudicer, in rubro& nigro in C. I. vir. g. ſctant autem ipi quoque CQvbi Senarores vel Conſilium Nonum. dlarißimi conueniantur. l. qui luriſdictioni. de lurüzdictio. Vnd der jenige ſo ſein eigen Richter iſt/ gewalt vbet. Visenim dicitur non tantm, ſi homines vulnerentur, verùm etiã, cùm quis id, quod ſibi debetur, non per iudicem poſcit. I. extar, quod meꝛus cauſa. Vnd derentwegen ge⸗ ſtrafft werden kan ſecundum d.!extar usd menu cauſa. Iiſi quis in tantam.. vnde wi. So ſcheinet zu ſagen/ daß auch dieſer drſachen halber wolgemeltem Herrn zu R. nicht gebuͤhre⸗ ſeine Vnterthane/ ſo keines weges geſtendig ſein/ daß ſie ſchͤldig ſein ſolten/ das Schloß zubewa⸗ chen/ die ſchlagbeume zuſchlieſſen/ vnnd die Landi⸗ wehren zubawen/ dnd zubeſſern/ mit Peenen dnd ſtraffen dahin zuhalten/ daß ſie die Vnterthanen S. G. gebott/ mit haltung der wacht/ vnd ſchlieſ⸗ ſung der ſchlagbeume/ oder ernewerung/ vnd beſſe⸗ rung der Landtwehren/ gehorſamen muͤſſen. Vnd ob wol nicht ohne/ daß zu zeiten/ auß zulaſſung der Rechte/ einer in ſeiner eigen ſachen Richter ſein kan/ wie dann ſolche Faͤlle/ in wel⸗ chen ſolches zugelaſſen/ erzehlet werden à Specu⸗ latore in rit. de Actore. S. item qui vult propria aurorir. in 19. colum. Bartol.& Alexand. de Imo- in l. halius. S. bellißimè. quod vinaut clam. obanx. Anan in c. poſtulafli. de forszomperen. Bald. in. i.§.z.&ꝙ Marrzh. de Aflict. d. c. I. in princ. vbi 36. caſus enu- merat. de pace iuramenrto firman. Henning. Gode conſ. ro. n. 11. Vnd die Rechte nachgeben/ daß in erwehnten Faͤllen/ ohne obſeruterung/ vnnd hal⸗ tung einiges richtigen Proceſſes/ procedieret/ dnd vorfahren werden moͤge perzexr. in c. Saloni. ranæ. Aiftinct. 63.& zli gloſſa in verlo relaxari. Andr. Geil. in practic obſeru. lib. I. obſ. 30. So wird jedoch ſolches nicht anders derſtan⸗ den/ dan wenn notorium, vnd offenbahr iſt/ daß der jenige/ ſo ſich in ſeiner elgen ſachen des Richter⸗ lichen Ampts vnterniemet/ gut fuge/ vnnd recht dor ſich hat. b Wenn aber daran einig zweiffel iſt/ vnnd die ſache altiorem indaginem requirieret/ſo kan kei⸗ ner in ſeiner eigen ſache Richter ſein/ ſondern muß dieſelbe ad ſuperiorem, daß derſelbe darinnen ju⸗ diciere/vrteile/ dnd ſpreche/ remittieren/ dnd vor⸗ weiſen. Gꝛus inl. vnica. C ne quus in ſua cauſa iu- daicer. Salycer. ibid. n. y. Caſtrenſ. n. 3. Bartol. inl. ſi quts. F. ſi quos. de pænis. Andreas Geil a obſeru. 39. lib. I. objeruat. Vnd geſehicht ſolches billich/ cuͤm ſingulis non ſit concedendum, quod publicè per magiſtratum fieri debebat. l. non eit ſingu- lü. de reg. Iur. Ign kegenwertigem Falle aber iſt nicht noto⸗ rium, daß der Herr zu R. ſeines wieder die Vn⸗ terthanen angemaſten vorhabens berechtiget ſein ſolte/ ſondern wolgemeltem Herrn zu N. ſtrebet vielmehr/ wie zuuor dargethan iſt/ zuwiedern/ die verordnung/ vnd vermuthung der Rechte/ daß S. G. den Wnterthanen mit gewalt auff dringen wolle/ Aha lue 1 tgſl ſuam Uind. Mllladt ricgegendi Fneken rantzphalte delendiwe nohnichtaln debnkethal 9 twast toitſens A mtur, gL ealau 3 4 Actune. Gy xnalter. wie volgennee auſzufüͤße tetanec ſue/das zuſcheſſete tſmgie 3 bare een kr ſ. fu.4 melle deb Nr f al 4 latzr. 4. nd der en. Lur a, . dbet. Vis 15 G ſei 8 nchhn/asum der Nechte/ einer in fer 2 an wiedann ſolche Fäl, zugelaſſen/ erjehet werdenag nr. e Aflne S. Item qui uuli 17. C& T. Wlrm. Sarrol G&. Aleradn N el. quia vi aur dlam Ila — f. æ fom ramperen. Jalli ina 9 AMMdt. dar in princ ubiz 4 Pacr iursmente frman. nenuin * Dnd dte Rechte nachgeze Faͤllen/ ohne obſeruterung/ m es richtigen Proceſſes/ nut deren werden moͤge peritent unl nct. C,. E 1bi gloſa in venend in practic abſers. lib. rAlſa, rd jedoch ſolches nicht andersie denn nororium, vnd offeniaft ſich in ſeiner eigen ſachen elt ves dnterntemet/ gut fugt/ um tem indaginem rejutirt it eigen ſache Richter ſein/ſonden aber daran einigzweiffliſmn Conſilium Nonum. wolle/ daß ſie die Vnterthanen das Sehloß be⸗ wachen/ die ſehlagbeume ſchlieſſen/ vnnd die Landtwehren reparteren/ vnd erhalten ſollen. Et huiuſmodi ſeruitia, qnæ ſubditi de lure do- minis non tenentur præſtare, ſi fuerint exacta, & præſtita, per vim& metum præſumuntur extorta. Tob. Anar: in c. I. de præſcriprio. in d. Ro- land A Valle conſ. 13. n. 30.& rurſus conſ. I. u. p. iu 5. Volum. Vhber diß alles iſt derſehens rechtens/ daß kei⸗ ner geſtrafft werden ſolle/ er habe denn geſuͤndiget. Pœna enim præſupponit culpam,& vbi non eſt culpa, ibi quoque pœna imponi non debet. ꝗo qua pæna. de V. S. l. qui occiait, in ſin. l. ſi pura- ron aal. Aquil. l. ſed ſz non dara. S. fin. de fideicom. liberra.& quæſiuis, de hus, quæ fiunt à maiore parte aapit,I. ancimus. C. de pænls. c. ſine culpa. Ae Reg. Iun in. Weil aber des Herrn zu R. Vnterthanen nicht geſtendig ſein/ daß ſie ſchuͤldig ſein ſolten/ wol⸗ gemeltem Herrn zu R. auff ſeinem Schloß die wacht zuhalten/ die ſchlagbeume zuſchlieſſen/ vnd die Landtwehren zubawen h/ dnd zubeſſern/ dnd alſo noch nicht außgefuͤhret/ noch dargethan iſt/ daß die vnterthanen mit jhrer geſchehenen derweige⸗ rung etwas derbrochen haben ſolten/ ſonſt auch vorſehens Rechtens iſt/ quòd culpa non præſu- mitur, gl.& Dal in l.ſi quus ex argentar. S. ſin. de edeudo. gl.& Barrol. in! ſi creditor. G de pignor Actione. Grauer. conſ. S. n. 2⁰. So folget/ daß wol⸗ gemelter Herr zu R. die Vnterthanen derwegen auch mit keiner ſtraffe belegen koͤnne/ ſondern daß wolgemeltem Herrn zunor oblige/ ond gebuͤhre/ außzufuͤhren/ vnd zuerweiſen/ daß S. G. Vn⸗ terthane culpabiles ſein/ vnd daß jhnen gebuͤhret habe/ das Schloß zubewachen/ die ſchlagbeume zuſchlieſſen/ vnd die Landtwehren in baw/ onnd beſſerung zuerhalten. Culpam enim allegans probare eam tenetur. Sarrol. inl. ſi cum vende- rer. S. fin. de pignor. Actio. Et culpa certa,& cla- ra eſſe debet. Alex. onſil. 100. col. 1. lib. I.& con- fdl. 36. col. 2. lib. JZ. Iaſon in l. domos. col. fin. de le- gdl. T. Vnd iſt wolgemeltem Herrn zu R. nicht fuͤr⸗ ſtendig/ daß S. G. vorgiebet/ die Vnterthanen ſein? ſchuͤldig/ das Schloß zubewachen/ die ſchlag⸗ beume zuſchlieſſen/ vnd die Landtwehren zuerhal⸗ ten. Solches des Herrn zu R. vorgeben gerei⸗ chet Ihme dem Herrn zum beſten/ vnnd den Vn⸗ terthanen zum nachtheil. Et dicto Comitis, aut Baronis alicuius, imò etiam principis ten- denti ad commodum comitis, baronis, aut principis,& ad incommodum ſubditorum, non ſtarur. Olarad. conſ. 2r4. Anar de ern. c. vnico. n. 2. cum ſeqq;. qui ſacceſſör. feud. qare rene- antur. Ibi docer, quod non ſtarur aicto principis, re- uocantus conceſionenadà ſe factam, Taiceunu, quöd 105 berimportunitatem conceſſerit. Sic quoque lu- dicis aſſertioni non creditur, ex quà fententia ipſius iuſtificatur. Socin. conſ. 7. ol.. poſf me- dium. lib.a. Et licet in parlamento plures ſint Iudices, eorum tamen aſſertioni, ſiue iura- mento non creditur. Grauer conſ, 2˙. n. 1. Imò erſi princeps aliquid aſſereret in præiudi- cium tertij, cum clauſula ex certa ſcientia, vel cum clauſula, motu proprio,& de pleni- tudine poteſtatis, non tamen fides illi hàbere- tur. Abéas in c. cauſam, quæ. el. 2. de reſtib. Deciu⸗ conſ. 23. Viſo puncto. Gramma. deciſio. Næapolir. 70 9. 2. I. G2. Et ſi huiuſmodi principis dicto ſta- retur, eſſet in eius poteſtate, priuare, quem vellet, ſuo Iure, ſine cauſæ cognitione, ex ſola aſſerrione, quod abſonum,& abſurdum eſt, Felyn, in c. quæ in Eccleſtarum. extt. de couſtitut. SGleicher geſtalt thut vor den Herrn zu R. nichts/ daß ſeine Gnade der Vnterthanen or⸗ dentlicher Oberherr iſt/ vnnd merum mixtum Imperium,& omnimodam luriſdictionem ober die Vnterthanen hat. Denn das merum,& mixtum Imperium, ond omnimoda luriſdictio ſtrecken ſich ſo weir nicht/ daß die Obrigkeit darumb den Vntertha⸗ nen ſolte auff legen loͤnnen/ daß ſie die Vnter⸗ thanen der Obrigkeit Schloͤſſer bewachen/ onnd die ſchlagbeume ſchlieſſen/ oder auch die Landt⸗ wehren bawen/ vnd beſſern muͤſten. Solche din⸗ ge ſind ſonderbahre dienſtbarkeiten/ die ad me⸗- rum,& mixtum Imperium, und omnimodam Iuriſdictionem nicht gehoͤren/ Vnnd iſt die O⸗ brigkett ſchuͤldig/ mit den gewoͤnlichen dienſten ſich erſettigen zulaſſen/ Vnd kan daruͤber der dr⸗ ſachen halben/ daß ſie die hohe Obrigkeit iſt/ die onterthanen mit andern dienſten/ oder aufflagen nicht beſchweren. Caueant, enquir Imperator, poſſeſſionum domini, in quibus coloni ſunt conſtituti, aliquam innouationem, vel vio- lentiam eis inferre. in l. penult.§. aucanr. G de agricol.& cenſir. lib. Ir. Ereleganter Baldus in l. lu quibus. C de fideicom. liberta. inquit, ſeruitia fuis fi- eibus continenrur,& öob id noliles non poſſunt ſbcu- rir ſuis imponere angarias, vel parangarias, niſ habeant ex conſuetuaine, vel conuentione. Iacobi. ae S. Georg. in tract. de homuag. n. 33. Im gleichen gerelchet dem Herrn zu R. zu kei⸗ nem vorteil/ vnnd S. G. ontert hanen zu keinem nachtheil/ daß dero oͤrter/ da die vntert hanen wo⸗ nen/ vnd das Schloß gelegen iſt/ jtziger zeit ge⸗ fehrliche durchſchlieffe geſchehen. b Hierauß wird nieht nottuͤrfftiglich infertert⸗ vnd geſehloſſen/ daß der Herr zu R. beſuget ſein ſolte/ ſeine Unterthanen zubeſchweren/ daß ſie das Schloß bewachen/ die ſchlagbeume ſchlieſſen/ dnd die Landtwehren in beſſerung/ vnnd bawung halten muͤſſen/ in erwegung/ daß aelgewelen errn —— — 4 106 Herrn zu R. alß der gebuͤhtliehen Obrigkeit gebuͤ⸗ ret/ ohne emige S. G. Vnterthanen beſchwe⸗ rung/ die berſchaffung zuthun/ daß das Schloß dewachet/ die ſchlagb ume geſ chloſſen/ dnnd die Landtwehren reparieret/ vnnd ernewert werden. Ideò enim Baroncs, Comites, duces„princi- pes â ſubditis ſuis annuas percipiunt penfio- nes,& reditus, vt de ijs neceffitatibusoccur- rentibus, abſque grauamine ſubditorum ſub- ueniant, vrt probatur per l.. Gur ruflicuni na uull. obſeq́/ νocenrur. lib. 1. ebi illt, qui capitationen ſæam deferaunt,& annonam con gruam præſtanz aa uullum olequlum vpcari debenr. Facit ad hoc textus in a. civme ab omni. de vira& honeſta. clericor. vbi principibus ſant enſtiruri re⸗ irus, vt ex illus Uiuant, &as exbilattoui bius ſubditorum abſtineant. Sic in auch., Vt Iudices ſine qwoquo ſuꝑſrag. col. 2. Impera- tor conſtituit vt collatores fola fſcalia tribu- taconferant,& nihil aliudextrinſecus quæ- rant, quod ſubditis ſit graue. b 9 Hinc Lucas de Penna in l. annonas. G de erogario. milit. anno. lib. 12. ſcribit, quòd prin- ceps non de ſubſtant ia ſubditorum, ſed de ſuis redit ibus ſtipendia capitaneis,& alijs exhibe- re debeat. Idem Lucas de Penna in a. l. 1. 24 ruhtic ad nulum offic lib. I1. C tradit, quòd Ma- giſtratus, qui vult malficos,& latrones cape- re, non debeat ad hoc cogere ſubditos, quia ſtipendijs magiſtratus malefici ſunt capiendi: Et ſubdit: Ideò enim magiſtratus habent tri- bura,& reditus, ac prouentus, vt ſuas ditio- nes ſeruent, ſine ſubditorum grauamine. Ob nun wol aus dieſem allem veriſimiliter, ond gleublich koͤnte/ ond mochte concludieret vnnd geſchloſſen werden/ daß der Herr zu R. nicht befu⸗ get/ ſeine Vnterthanen mit Peenen/ vnd ſtraffen dabin zuhalten/ daß ſie S. G. mit bewachung des Schioſſes/ ſchlieſſung der ſchlagbeume/ vnnd ernewerung/ auch erhaltung der Landt wehren/ angelegten befehlichen gehorſamen muͤſſen/ ſon⸗ dern daß wolgemeltem Herrn vor allen dingen ge⸗ buͤhre/ beſtend glich beyzubringen/ vnnd zuerwel⸗ ſen/ daß S. G. berechtiget/ ſolche/ vnd dergleichen befehlich an die Vnterthanen außgehen zulaſſen/ ſonderlich/ weil offtmals geſchicht/ daß die Herr⸗ ſchafft die arme Vnterthanen mit vngewoͤnlichen dingen beleſtiget/ dnd beſchweret. Domini enim plærumque ſunt hominibus ſuis infeſti,& pleni auaritia, quam de die cogitant,& de nocte ſomniant. Petrus de Anutiloli, in rradtat. munerum, parte ult. arta aniepen. verſic. quia Ve- ri domini. Rol. I Lalle conſ. 14. u. 26. in 3. Volunm. Thomas Grammatic. deliſio. 1o4. u. 12z. So achten wir jedoch es dauor/ concludteren/ onnd ſchlieſſen auch dahin/ daß vorigem allem vngeachtet/ dielge⸗ melter Herr zu R. wol befuget/ ſeme vnterthanen mit Peenen/ vnd ſtraffen dahin zuhalten/ compel⸗ lteren/ vnd zuzwingen/ daß ſie ſeiner Gnaden we⸗ Conſilium Nonum. gen/ wachthaltung auff dem Sehloſſe/ ſchlieſſung der ſchlagbeume/ vnd reparierung/ vnnd erhaltung der Landtweyren/ angelegten befehlichen gehor⸗ ſamen muͤſſen. b Vnd fundieren/ dnd gruͤnden dns dieſes Fal⸗ les auff den Buchſtab deß vns vorgeſtalten Galles. lus enim incauſa, bocct, facto pofitum eſt. Ili ſi eæ plugis. S. in cliuo. ad l. Aquil. EI in facto quæſtioms ſumma conſiſtit. L. obüigamur. g. penulr de O.&A.& mutato facto ius mutarur. I. ſf us Ae extuſat. tutor. Et ſfecundum diuerſita- tem factorum diuerſum redditur conſilium Bald. nſ. 12. in 2. Volmaw. Necol. Belle. conſ. J... Es wird aber aus angeregtem Falle buchſtab⸗ lich befunden/ daß der Herr zu R innerhalb Jah⸗ res ſeinen Vnterthanen mandieret/ nd befohlen/ daß ſie ſeiner G. Schloß bewachen/ die ſchlagbeu⸗ me ſchlieſſen/ vnd die Landtwehren bawen/ bnnd beſſern ſollen/ daß auch erwehnte vnterthanen auff ſolchen/ von jhrem Herrn empfangenen be⸗ fehlich/ die wacht gehalten haben/ Vnd ſoſches ſt notorium, vnd kan von den Vnterthanen/ weil es ſo newlich geſchehen/ nicht vor neinet /noch ver⸗ leugnet werden. Notorium ſiquidem dicitur, quod ira euidens eſt, vt negari nullo modo poſſit. Balaus in l. ea quidem. n. 19. Qde accuſatio. vel quod ſine rubore inficiari non poſſumus. Innocenr. in c. ſicut, de cohalitat. clericor.& mulie. Ac tria ſunt, quæ notorium inducunt, cui- dentia facti, inſtrumentum,& ſententia, ſiue res iudicata. Iaſon l. I. n. 10. de noui oper. nunciat. C ibi Barr. n. J. Andr. Geil lib. I. practic. obſeru. e 46. num. 7. So geſtehen es auch die Vnterthanen ſelbſt/ da⸗ mit daß ſie vorgegebe haben/ ſie wolten hernacher die wacht nicht halten/ auch keine ſchlagbeums ſchlieſſen/ es were jnen dann durch vorgehendt er⸗ kentniß Rechtens zuerkandt worden. Mitt dieſen worten/ Ste wolten hernacher ohne dorgehende erkentniſſe Rechtens, die wacht nicht halten/ ete. bekennen ſie die vnterthanen offent⸗ lich/ daß ſie zuuor auff des Herrn zu R. befeh⸗ lich/ die wacht gehalten haben. Et propria haæe ſubditorum confeſſio habetur pro probatio- ne probara. Angel. S. omnium. col. 7. Inflir. de Aclio. Hyppol. de Marſil. in rubrica.& de probario. n, F3. pro probatione legitima gl. in æ ad abolen- aum, in verbo, de præſenti. extra de hæreric. Gigas in rract. de crimine laſe Matefiat, Rubrica Qugmade &x per quos erimen laſa Maieſt. probetur. quaſliv. I. n. 1. Pro manifeſta probatione, ęl. inl. cum reu. C. de pænꝝ. Pro certiſſima probatione. Deacius in rubr. extraæ de probario. n. 1e. pro pleniſſima probartione. Corneus conſ. 202. col. 2. lib.& Ma- rantha in ſpeculo. parre d. Rubrita de confeſſus n. 2 3 Et pro probarione luce meridiana clariori, Argu. I fin. Ode probatio. Nec non pro probatio- ne fortiori, quam ſit aliqua de mn aienn 1 goh⸗ b te tnd die heerau lcc/ dg wo u · ſehenen/ regfebſtbe gclellone: erealrum mrdenit Necep qlodex n rtur, ornn anaim. a teuus ine. ehvucay uris pan 1ih. 1. De 2 l. Ganbe tina ga vuyt ſae mubima 1 ℳM., B ſuuna felumean Caun? vuum A marCian 1 r Met.&u, ſean—— dll /4 erwe en/ don hhmuen en ie wache geßalten uede . dnd kan don den Dnrenthenn uch ge⸗ chehen/ nicht dorneinamh derden. Notorium ſiquidem a cuidens eſt, vt negui nulbr aldur 1 1. 4 audem n. f. Cd une rubore infcciari non dh In c ficut, de cobalitat. clmanê unt, quæ notorium inducun, ct inttrumentum,& ſentencu ira. I4ſon.. v. 10. ce nauieru 1,2.. Audr. Gerl 1ab.T. vadiuat then es anch die Vntenſonnih edorgegebt haben/ ſie woltmſn nicht dalten/ auch kaue ſthti ee were jnen dann durchdue echtens zuerkandt worden. ſen worten/ Ste— eerkentniſſe Nechtens/ denih 4 hekennen ſie die ee he zuuor auff des des Herm uJ iche gebalten haben. Et prori m conſeſſio habetur proy ta. ngel. 5. omuium. 2 da. de Nanf.42 aenc A 11 —— 23 Hunu 1 Confilium Nonum. enf. 7. A. 7. Et probatio, quæ ſit per confeſſi- onem, æquipollet probationi, quæ fit per in- ſtrumentum publicum. Iaſnin! chm te tranſ cgi ſſe. n. J.&ibi Dectus u. 7. C. de tranſactio. Bald. inl. vnica. C. ae confeſtir. Denique propria con- feſſio maior eſt quolibet publico inſtrumento, & quibuſcunque teſtium depoſitiombus. Bal- aAlaus conſ. 792. Proponitur, quòd in quadam vziuitate. ael. 2. cinta fn. lib. 2.& adeò efficax eſt, quòd!] dex non poteſt illam nullam Pronunckare. Ab- bas B Vlr. ad ſin., lib. 2. Dnd i alſo nicht nnein. notorium 3 Ondern tmafgs 3* 6 dargethan/ dnd unßgefuhret daß wolgemel⸗ ter Herr zu R. hiebeuor den vnterthanen mandte⸗ ret ond befohlen/ daß ſie S. G. Schloß bewa⸗ hen vnd die ſchlagbenme ſehlieſſen haben muͤſſen. Hierauß folget nun ferner vnwiederſprech⸗ lich/ daß wolgemelter Herr zu R. durch ſolehen innerhalb Jahres nororlum, vnnd kundtharen geſchehenen/ dũ geuͦbeten/ dnd don den ontertha⸗ nen ſelbſt bekanten/ vnnd zugeſtanden actum, in — beat. c. licer Epiſcoptus,& c. cum nſecundum, Cibi Phibypus Francusin vlr. no- ral. de Læreticis, eod. libr. quellinl hivnquam. F, per verlo: everiorer 2. 2.35 2 b poſſeſtionc vel quaſi Iuris mandandi ſubditis, vr caſtrum cuſtodiant, coaſitnener 7 bnd geſetet b — worden iſt. 4 Receptiſma enim juris eſt Kereneta, quòdęx vnico actu poſſeſſio vel quaſi acqui- ratur, vr? notatur in e cum E ccleſt, 2a Sutrina. Sin c. cùum olim. ae cauſa poſſe io. G preprlietatw, G. 2 Texrs in g. conſulrationibus, de Iure parzondlus, Vbi ex vnica praſentatione acquiritur poſſeſtio ſau qude duruis parronardzs. Abbas conſ. A. Iiderurpii 1mm. col. 2. kib. I. Decius conſ. I17. col. 2. poit mecdium. G 22f 72. col. J. G conſ. 720. col. 7.& conſ. 127. 19 prine .. conf. T79. col. 2. circa medium. C C nſ 734. in prina Socinus cnſ. 216. col. 7. lib. 2. Roma. conſcgrr. prope hinem& norarurin adaitio. ad Roma. conſöqo. in vlrima adairione. Curueus conſ. 2. in præſenti. 4. J. lib. J. Balbus de praſcriptio. JFol. T7. u. 7a. Corra. Hhius in tract. de Sacerdotio, ſab rubrica, de qudſti boſ. ſeſzone wnferendi. a.„. n. 3. Crplial. nſ. I7o. H. J2. Roland. A Vnl'e couſ. J. a. 20. cum fequenri 1 ½ 1. Volum. Menoch, de arlitr. Hud quæßt. caſu 108. Tlo. mas Grammat. conſ. ror. Rulnus conf. 106. 2. 9. 1i.J. Grauer. cunſ. 12.. 9 G rur ſuus d as 922. col. anrée- penultima. Vnd iſt daran deſto weniger zweiffel⸗ weil ex figuratione caſus im gleich ben befindtlich/ daß wolgemelter Herr zu R. vnd S. G. Vorfahren auch zuuor den Leuten mandieret/ vnnd befohlen haben/ daß ſie auff dem Schloſſe die wacht halten/ die ſchlagbeume ſchlieſſen/ vnd die andtwehren bawen/ vnd beſſern haben muͤſſen. Et cum per vnicum actum poſſeſſio, vel quaſi inducatur, vr ſuprà oſtenſum eſt, multò magis is in poſ- ſeſſione eſle dicendus eſt, qui multos actus præ ſe haber t, argumnto. affrmatiue a 4 mi- I107 nori ad maius ducto, quod in Iure validum eſt. gl. in l. 1. Ade oficio eius, cui mand. eit Iuriſd. Clement. vnica,&ibi gl. Z. de reliquis,& Venera- rion. Fandtor. a. cum in eedee in princ. vli gloſſa in Verbis, mulro fortiu, ae clectio. cum ſimilibus alle- Larub per Decium in a quia in tantam. ad Fin. I. o- lum. de prælen adus. QMieronym. Cagnol. in d. l. I. u. 79. de ohficio eitss, cui manda eit larijalickio. Cc. DPnd derwegen hat den dnterthanen keines 4 weges gezlemet/ noch gebuͤhret/ daß ſie wolgemel⸗ ten Herrn zu R. in ſeiner erlangten Poſſeſſton turbieren/ moleſtteren/ vnd verhindern/ o der auch S. G. darauß durch die lserrecheneheseſchehene ſperrung/ vnd wlederſe zung gentzlich verſtoſſen⸗ v entſetzen ſolten. Qui enim in poſſeſſione luris alicuius eſt, in poſſeſione ill la quietè relinqut, necex ea fine cauſæ cognitione expelli de- bet, ulgariſima lege Exrat, quod metus dauſa.& I. memineriur. C. ve, W¹. Et hoc in tantum ve- rum eſt, vt eriam illis caſibus, quibus quid ipſo lure: fit, poſſeſlorſ ua poſſeſſione ſine cau- ſæcognitione, deturbari, aut deijci non de- & ibi gl. Ae præbend. lib. o. C. de:; reuoc. dabnarion. 1 Vnd wenn gleich der 5 Schloß bewachen/ die ſchlagbeume ſchlieſſen/ vnd die andtwehren in weſentlichem gebew erhalten muͦ iſſen/ vnrechtmeſſiger weiſe gekommen ſein ſol⸗ te/ hetten nicht deſtowentger die onterthanen dem Herrn zu R. in ſeiner erlangten Poſſeſtton/ parie⸗ ren/ vnd gehorſamen ſollen. Nam etiam iniu- ſtus poſſellor in ſua poſſeſſionc defendendus, & relinquendus eſt, nec ex illa abſque Propeſs ſu udiciario expelli debet. 7.§. quid,& ibi gl. Crubiol.vii poſhiderts. 7. de vi,& vi armata. l. 2 C ili Barrol. Cſ proprer publ. penfiration.! Fin G ibi Bald. Ciſi per vim, vel alio 2n1Ao. l. meminerint, &xibi Bala. hama vi. I ſin. C. de bon. Vacant. li. 10. l. chm miles.§. J. ex quib. cauſts maior. l 4 Diuo. 5 ſ Ab rebus, ib: DA. de re iuaic. 5 Vnd ſi nde bielmehr die vnterthanen plehes b zathun ſchuͤldig geweſen/ weil zu Rechte dermu⸗ tet wird/ daß der Herr zu R. ſeine diß Falls ha⸗ bende Poſſeſſion kechendeſſge weiſe an ſich ge⸗ bracht. De Iure enim poſſeſſio preſumitur iu- ſta,& legitima, non VItioſa, aneam meriro'pr Hocio O. quolieng.§. qui dols. deé probatio.& ità in terminis poſſeſſionis dicit Corneusvnf. 295. in fin. lib. Alexand. Le 33. lib. 4. Grauez. eofe 74 r9. Blm. J. Vnd dieſe dermußtung der Rechte /ſ der Herr in X. bor ſi hat/ iſt wieder die vnterthanen eine 1 Pyoli-xiſs me Tra- 5 err zu R. in die rpof⸗ b ſeſſion/ der vnterthanen zugebleten/ daß ſie das / Tor, 108 Conſilium Nonum. eine hefftige/ bnd ſtarcke beweiſung. Præſumtio enim luris dicitur euidens probatio in l. qui- aam ieſtamenro. de vulg.& pupill. l. licet Impera- & ibi laſon, delegat. ⁊. wie ſolches oben weller iſt außgefuͤhret worden. Vhn8d well die vnterthanen/ dieſem allem zu⸗ wieder/ ſich geluͤſten haben laſſen/ wolgemeltem Herrn zu R. in ſeiner erlangten Poſſeſſton nicht alleine zu turbieren/ vnd zuuerunruhigen⸗ ſondern auch aus derſelben gentlich zuentſetze/ wie dan der Herr zu R. ſeiner habenden Poſſeſſion gentzlich entſetzet were worden/ wenn er der Herr zu R. ſeinen wiederſpenſtigen vnterthanen zugeſehen/ vnd denſelben mit bewachung des Schloſſes/ auff jhre geſchehene thaͤtliche wiederſtrebung/ verſcho⸗ net hette. So hat dem Herrn zu R. jicht anders gebuhret/ dan erwehnte ſeine wiederſpenſtige vn⸗ terthanen mit Peenen/ vnd ſtraffen dahin zuhal⸗ ten/ daß ſie S. G. mandaten/ vnnd befehlichen parieren/ vnd gehorſamen haben muͤſſen. Quilbbet enim poſſeſſonem ſuam aduer- fus moleſtantem,& contradicentem tueri,& detendere poteſt, nec cogitur, illam ob mo- leſtationem,& contradictionem dimittere l. vnica. G de prlubi. pecun. ſequeſtrat. Caſtrenſis conſ a. in 2. volum. Imò eriam, pendente lite, vel appellatione, quis ſuam poſſeſſionem de- fendere,& continuare poteſt. c Volumuts. C& ili gl.in verbo, poſſeſſum. 16. quaſ. 4. Seburff. conſ. 27. zenrur 3. Et ab hac ſententia nemo diſcrepat, vr aicir gl. in Clement. 2. in verbo innouari, Vt lite pendenle, Felyn. in c. atlecti. col. ſin. de muior. Aeaienn. Eaque in tantum vera eſt; vt proce- dat, etiamſi à ludice inbibit io facta fuerit. De- cius conſ. 103. Betrand. conſ. J.in 3. vol. Imòô etiam contra fiſcum licet cont inuare pofſeſſionem, lite pendente, Guias Papa, quaſl. 206.& prolixißi- wd rraairum est ab Anton. Gabriel. Roma. lib. ê. con- cluſ. commun. Iitul. de acquir. vel amit. poſß. conc. G. Et hoc ideò, quia defenſio eſt luris naturalis, & ideò nemini deroganda,!. vr zim, de Iuſt. G& I.&. ius naturale, I. dtſti nct. l. I. Ae vi, vi arm. l. iniuriarum, de iniuri.&. Fignificaſti 2. de bomicid. I. ſientiam. g. qui criminaltter, adl. Aquil. eriamſi inde ſequatur homicidium. Laaouic Roma. ſin- gul. 29. Bald. in l. ſolam. Cide teflibus, IFdem Balain I. vn. C de confeſßiir. Imò quoque princeps de- fenſionem tollere non poteſt. Clemenr. Paſlora- lu. de re iudicart. Bald. in d. l. vrrum, de Iuſl.& lure. plenè Felyn. in e cum olim, de ré iudic. Thomas CGrammat. conſ. T.Jo. n. 2. Vnd iſt der Herr zu R. in dem nicht zu weit gangen/ weil S. G. vber dle wiederſpenſtige vor⸗ eydete vnterthanen die Jurisdetiion/ dnnd Bott⸗ meſſ gkeit zuſtehet. Et qui Iuriſdictionem ha- bet in aliquo loco, habet etiam ius, eius loci homines, ſinon faciant, quæ facere tenentur, mulctandi,& puniendi. Mulctæ enim, bono- rum publicationes,& cætera huiuſmodi, fru. ctus Iunt Iuriſdictionis, vr voluit Aoinſumma ſaa. Qde pænb. Barrol. inl. vlt. in I. quaſt.& ili quog, Bald. ſoluto malrimo. Idem Balaus in l. I. col.;3 verſ. exct. nota, quod nomine fiuttuum. C. de fiucti. bus, S& lirium expenſis. Roma. conſ. Fo. col. lt. Ale- vana iul. diuorzio. S. fwinol. 3. Verfic quod autem, ſoluro marrimo. Solinkus conſ 36. in cauſa Anronn col.„. Verf. nonoò probatur. lib. 4. Iacobi. de S. Geong. in tract. ae feudi, in perlo Marabis in Italia. col. 2. Vnd dieſe ſententz/ vnd meinung zuhalten/ ſiehen alle die/ ex aduerſo eingefuͤhrte argu- menta nichts im weee. b Dann daß geſagt worden iſt/ daß des Herrn zu R. Vnterthanen die vermuthung/ vnnd ver⸗ ordnung der Rechte/ daß ſie die vnterthanen die gefoderten dienſte zuleiſten nicht ſchuͤldig/ vor ſich haben/ ſolches gehoͤret ad iudicium petitorium, in welchem dauon/ ob der Herr zu R. daß S. G. onterthanen das Schloß bewachen/ die ſchlagben⸗ me ſchlieſſen/ vnd die Landtwehren bawen/ vnnd beſſern muͤſſen/ ſich mit fuge vndbeſtande der Rech⸗ ten anmaſſe/ oder nicht/ ventilieret/ tractieret/ vnd gehandelt werden muß. Allhier aber ſeind wir nicht in terminis peti. torij, ſondern poſleſſorij, onnd wird dauon ge⸗ fraget/ weil wolgemelter Herr zu R. nicht allein von alters/ ſondern auch noch newlich/ innerhald Jahres zeit/ ſeinen Vnterthanen/ daß ſie das Schloß bewachet/ mandieret/ dnd befohlen/ Die vnterthanen ſolchem befehlich auch parieret/ vnnd geßorſamet haben/ ob nicht den vnterthanen/ de⸗ nen/ von wolgemeltem Herrn zu N. hernacher angelegten befehlichen/ daß ſie das Schloß ferner bewachen/ vnd die ſchlagbeume ſchlieſſen ſolten/ vnterthenig zugehorſamen gebuͤhret/ Vnnd da ſie ſich deſſen verweigern/ ob nicht der Herr zu R. mit Peenen/ dnd ſtraffen ſie/ die vnterthanen da⸗ hin halten/ compellieren/ vnnd zwingen koͤnne/ daß ſie S. G. befehlichen parieren muͤſſen⸗Vnd gehet dieſe Frage auffs poſſeſſorium. Poſſeſſo rium autem iudicium cum petitorio nihil ha- bet commune, vr aicitur in l. naturaliter.§. I. 4 acquir poſeſio. Et petitorium à poſſeſſorio multuùm ſeiunctum,& ſeparatum eſt; Et ab vno ad aliud arguere, eſt arguere à diuerſis,& ſeparatis, rationem diuerſam,& ſeparatam habentibus, quod fieri non debet. I. fn. ar calumniator. l. Papintanus exuli. de minor. l. inter ſipulantem. S. ſacram, ibi, ſed hæc aiſtimilia ſunt, de V. O. l. tmaritus. C. de aonario. inter vir.& vxor. Grauet. conſ. G. num. ꝗ⁹σ.& conſ. 1o2. num. 6 G& conſ. 122. num. f. Im gleichen geßoͤret ad iudicium petiro- rium, was oben de negatione ſubditorum,& quòd per negationem res dubia reddatur, ein⸗ gefuͤhret/ dnd geſaget worden iſt/ In betrachtung⸗ daß die Vnterthanen nicht negieren/ auch keines wege kLamam Ae Yom kälenraum, dipPoſſäſie ewm.. ret moleſte dnſpervie Muthde, nimd fall „Indder cit qui! luban Wa vledenig/ de orsg Jahres/1 fehie Atlonhe pa* 4 2Ois, 2re düa . 794 137 7. 4n marr— 4 22 TN 1 3 p iumn 6 4/ une f uc7,. 12 e/ r 4 4uerlo nichts im wege. unn daß eingfi — , die dern der Recht nuthu N 2 en Renſtez f 4 2 daf ſie dieine — aleſſten nicht ehit dchesget oret ad iudicium detin dauon, oh der Herrzu J.ki⸗ nen das Schloß he uf ſſen/ dnd die andtwehren hane uͤſſen ſich mit fuge onddeſande ſt oder nicht/ dentlliert/nn ndelt werden muß. eiſe er ader ſeind wir nicht in tewmim dern polleſſori), dnnd wird dm eil wolgemelter Herr zu R. nih ſpondern auch noch newlich/ he eit/ ſeinen Vnterthanen/ di ewachet/ mandieret/ dndbtſohſe en ſolchem befehltch auch pariet et baben/ ob nicht den ntertſem wolgemeltem Herrn zu R. ſn nbeſehlichen/ daß ſie das Schu ond die ſchlagbeume ſchlieſen azwgehorſamen gebuͤhret/ e derweigern/ ob nicht der m dyud ſtraffen ſie/ die bntenige compellieren/ dnnd Wwingat G. befehlichen parieren mu 4 Frage auffs poſſeſſorium, 1 m iudicium cucm petitorlold 1. AKciruri naturdluns E netitorium d puf f dum, K ſeparatume 9 darguere, eſ arguerci 7 diuerſam,& bh g/ d 8 wachen/ de Conſilium Nonum. weges negieren koͤnnen/ daß ſie dem Herrn zu R. auff ſein befehlich das Schloß bewachet/ vnnd die ſchlagbewme geſchloſſen haben/ ſondern diß allein vorgeben/ daß jrem Herrn nit gebuͤhre/ ſie die vn⸗ terthanen mit ſolchen dienſtbarkeiten zubeſchwe⸗ ren/ welches/ wie beruhrt/ auffs petitorium, vnd nicht auffs poſſeſlorium, dauon allein gehandelt wird/ geriehtet iſt. Daß aber dorgegeben wird/ Es gebuͤhre kei⸗ nem in ſeiner eigen ſachen Richter zuſein/ don ſol⸗ cher General/ vnd gemeiner Rechtsregull werden diel faͤlle/ wie zunor andeutung geſchehen/ excipie⸗ ret/ vnd außgenommen. Et nulla regula eſt tà3m firma, quin ſuas habeat excepriones, ideòque dicimus, exceptiones firmare regulam in caſi- bus non exceptis.4. quguaes Nen ep'ibi Bar- rol. de fundo inſtructo Gclum quod liqui do. 9 fin. de perk legata-quem textum pro hingulari ad hoc alle- gauit Imola in l. filio præterito, de iniuſlo, rupto&c. ſecunaum Alexanarconſs ꝙ col. I.lib.. Vnd inſonderheit hat erwehnte regul alßdan keinen raum/noch ſtatt/ weñ einer in ſeiner haben⸗ den Poſſeſſion turbteret/ moleſtieret/ nd vorunru⸗ higet werd. In dieſem falle iſt der jenige/ ſo turbie⸗ ret/moleſtieret/ vnnd verunruhiget wird/ nicht ſehuͤldig/ den Richter anzulauffen/ vnd vber dle ge⸗ ſchehene turbation/ moleſtation/ vnnd verunruhi⸗ gung zu klagen/ ſondern kan auß zulaſſung der Rechte/ in ſeiner habenden Poſſeſſion ſich ſelbſt ſchuͤtzen/ ond handhaben/ wie oben außgefuͤhret/ vnd per viam defenſionis ſein eigen Richter ſein. Matrh-de Afͤict.in cVn. in princ.n. 12. verſcviceſimd primo fallit de pace iuram. fermand in vſibus feudor. Vnd verſundiget hiemit nichts. Nec enim pee- cat, qui legis autoritate peccat. 1. Gracibus C. ad U. lultam. de adulteris. Was de notorietate geſagt/ iſt auch nieht wiederig/ Dann zugeſchweigen/ daß menntglich des orts gewuſt/ daß die vnterthanen innerhalb Jahres/ auff des Herrn zu R. mandat/ vnd be⸗ fehlich das ſchloß bewachet/ So haben erwehnte onterthanen/ wie zuuor beſtendiglich außgefuͤhret/ ſelbſt bekand/ daß ſie auff des Herrn zu R. befeh⸗ lich/ die wacht auff dem Schloſſe gehalten haben/ vnd dieſe der vnterthanen eigen bekandnuſſe/ iſt ein offene/ helle/ klare/ vnd ſtarcke beweiſung/ wie oben nottuͤrfftiglich weiter geſagt. b Vndmit erwehnter der vnterchanen eigen be⸗ kandnuß wird das letzte argument gnugſam abge⸗ lehenet. Dann weil die vnterthanen in keinem ab⸗ reden ſein koͤnnen/ daß ſie auch innerhalb Jahres auff des Herrn zu R. außgangenem befehlich/ auff dem Schloſſe die wacht gehalten/ vnd aber ſie die onterthanen hernacher die wacht nicht mehr hal⸗ ten/ ſondern dem Herrn zu R. auß ſeinem erlang⸗ ten beſitz entſetzen haben wollen/ vnnd auſſerhalb allem zweiffel iſt/ daß der jenige delinquiere/ vnnd vorbreche/ der ſeinen eigen Herrn mit der thak auß 109 ſeiner wol erlangeten Poſſeſſion entſetzen wil/ So folget/ daß des Herrn zu R. vnterthanen mit jhrer wiederſpenſtigkeit groͤblich delinquieret/ vnnd ver⸗ brochen/ ond derwegen wolgemelter Herr zu R. recht gethan habe/ auch noch recht thue/ daß S. G. die wiederſpenſtigen vnterthanen mit Peenen/ ond ſtraffen dahin gehalten/ daß ſie S. G. ſchloß bewachen/ die ſchlagbeume ſchlieſſen/ vnd die Land⸗ wehren bawen/ vnnd beſſern muͤſſen/ ſonderlich/ weil die vnterthanen ſelbſt bekendig ſein/ daß ſie zu⸗ uor auff des Herrn zu R. ſchloß die wacht gehal⸗ ten haben. Et confeſſus habetur pro iudicato. U.r.L. cerrum. S. finde confeſts..I. Ccodem. Et in con- feſſum nullæ ſunt partes ludicis, niſi in exe- quendo.rwinde§. ſn. ad f. Aquil. Imò plus po- teſt confeſſio partium, quàm lex per viam præ- ſumtionis, vel etiam res iudicata. Barin rubr de probatio. exr. Vnd hiermit iſt die erſte Frage nach notturfft reſoluieret. Secunda Quæſtio. 5 Vm andern wird aus vorgeſteltem falle ge⸗ fraget/ ob in der Obrigkeit/ vnd alſo aueh des 9 Herrn zu R. macht ſtehe/ den vnterthanen zugebieten/ daß ſie ſich mit andern wehren/ dann zuuor gebreuchlich geweſen/ gefaſt machen? Vnd ſcheinet anfenglich zuſagen/ daß die O⸗ brigkeit/ auch der Herr zu R. deſſen keine macht habe/ darumb daß die vnterthanen vber aller Men⸗ ſchen gedencken/ keine andere wehre gehabt/ noch gebrauchet/ dann ſie die vnterthanen jtzo haben/ vnd gebrauchen. b Vnd die zelt/ ſo aller Menſchen gedencken vbertrifft/ wird dor erſt zu Rechte einem auffge⸗ richtetem contract gleich geſchetzet. Bala. onſ.215. col.⁊.lib. 3. Grauer. conſ. o. E. 1z. Roland à Talle conſ. FG. num. 40. lib. 2. Balb-de præſcriptio:in quinta parre, quinrtæ parlis principalu qudſtio.. humm. f. Zum andern wird die ondenckliche zeit pro conſtituto,& ſpeciali conceſſione gehaltt.? Ho⸗ Iure. S. ductus aquæ. de aqua quoria. Grauer de auti- quit. remporparte ⁊ S. A folurls. 7.9. Roland. A alle d. conſ.6 G. H. a. Zum dritken hat die vndenckliche zeit die ope⸗ ration nd wirckung/ ſo eine außtruͤchlich pacti⸗ on,oder gedinge zuhaben pfleget. Bala. onſ1. lib, 2.& conſ. 20. col.. lib. 2. Iaſpn in l. quò mintis. col. T9.Ae fum. Grauert. conſio. H. I1. Marrh.de Affi,c. I. J.t quui per Ho.annos. notab- 2. num. †. ſi de feudo defundti wonrenrio ftr. Bala.l.z. Qae ſeruit. S&aqua. Balb-depræ- foriprio,n, parte. quæſt. h. n.].& quintu parte quintæ partis primcip. qudſf. G.n. 10.] mo plus operatur pre- ſcriptio immemorialis, quàm pactum ęl. ⁸ verbo coheredil. in fne. famil. herciſé. Balb. de præ- ſtriptio. S.purte parits priécip. quæ/t. G. n. 6. Zum vierden ſagen die Rechte/ vnnd wollen/ daß die vndenrkliche zeit habe vim tituli legitimẽ conſtitut i. Iunocent. c. 2. extr. de reflitut. in integ. L Felyn.c. 110 Conſilium Nonum. Felyn. caccedeutes col. 2. extr. de praſcript. Roland. Palle dconſcã.. 2 ‧conſ.9.Hn.. lib.2. Zum fuͤnfften iſt gleicher geſtalt dorſehens Rechtens/ daß die zeit/ ſo Menſchen gedencken v⸗ bertrifft/ die macht vnnd gewalt eines priuilegij habe. ſuper quibuſdam. S. prærerea. exr. de l. S. Ia- Fon inl. us qui putat. u. 10. Ie acquir. heredit. Grauer. de anriq. tempor parre z. S. abſſolutws. n. 9. Roland. à Falle conſ. Sg. u. 9. lib. 2. Balbus de praſcriprio. parte. quæſſt. 6. n9. Et habet tempus immemo- riale vim priuilegijnon ſimplicis, ſedex certa ſcientia à principe conceſſi. Sald. a. col. 2. quæ cnſ. G. lib. I.&conſ. F. col, a. lib.&. Rolaud A Talle conſ. 6⁶. n. 90. 1i. 2. Zum ſechſten tradieren/ vnd wollen die Rechts⸗ ſeribenten/ daß das immemoriale tempus habe vim,& autoritatem legis ſcriptæ. Natra conſ. 446. n. 12. Laurenr. Syluan. conſ. Ig. n. 9. Carain. Pariſ. nſ. S9. b Zum ſiebenden wird don den Rechtsſcriben⸗ ten an dielen enden/ vnd orten gelehret/ daß die ondenckliche zeit gehalten werde pro vexitate. Fald. conſ. 24. lil. 3. Syluan. conſ. Jo. u. 9. Grauer. conſ. 10. g. 11. Imò pro veritate ſimul,& ſolemni priuilegio, Bald. conſ. 217. lib. 2. Grauer. de anri- quit. tempo. parte a.§. abſéluris, n. 9. Et tantum poteſt, quantum poteſt princeps cum cauſa. Andr de Ifern. ar in verbo flumina. col. 3. quæ ſunt regalia. Iaſon in repetit. l. qub minus. col. 2. de flu nunib. Roland. A Palle conſ- 66. n. 27. G& donſ. f9. n. 17. lib. 2. Sylwanus conſ. Tp. num.„. Weil dann dem alſo/ onnd die vndenekli⸗ che zeit vim contractus, conceſsionis, pacti, conſtituri,& priuilegij hat/ ſo leſt ſichs anſe⸗ hen/ daß die Obrigkeit jhre Vnterthanen/ ſo von alters/ vnd vber ondenckliche zeit eine gewiſſe art von wehren gehabt/ dahin nicht zwingen koͤnne/ daß ſie die Vnterthanen ſolche jhre don alters ha⸗ bende wehren abthun/ vnd andere wehre zulegen. Pacta enim ſunt ſeruanda, cùm nihil magis congruum ſit fidei humanæ, quam ea ſeruare, quæ placucrunt. l.r. de paczis. l. non minorem. Cdoe tranſactio.& fidem fallere graue eſt l. r. de con- HAiituta pecun. grauioribus quidem perſonis gra- uius, grauifsimis perſonis grauifsimum, vur Doft Bald. Roland. a Talle coaſulendo rradidir, conſar. H. Z. 12. Wlum.& non ſeruare fidem contra- tus eſt ment iri, Bala. conſ. 247. in 2. Volum.& nendacium eſt abominabile, Sala. conſ. 5 43 1ꝛν 2. volum. Et maximè principibus, ducibus, co- mitibus,& baronibus conuenit illud verbum, ſemel locutus eſt DEVS. Balaus conſ 227. pridis. cel.2. Venic, item varieras. lib. z. Et illud, vr ſubꝶcir Salaus, quod ſeripſi, ſcripſi. Nam& principes, duces, comites, barones debent habere vnum calamum,& vnam linguam, non plures, quia ſeriptum eſt, quæ proceſſerunt de labijs meis, licetus. Ode trauſactio. Felyn. æcum ordinem. n. irrita non faciam. Er ideò inqui: Baldus, debet princeps eſſe immobilis, ſicut lapis angularis, & polus in cœlo; Exq; hoc, Baldu⸗ qicit, fieri, quòd priuilegium principis debet eſſe perpe- tuum. Vnde vt idem paulò ante dixerat, Sce- leſtinus Papa, qui papatui renunciauit, vi ſori. litur orde renunciar lil. ã. fuit reputatus animal irrationabile, non homo, quòd, quæ conceſſe- rat manè vnius diei, veſpere eiuſdem reuoca- ba t, quod& idem propemsdum ſäribir in c. Vnico, in prinode natura fendi.]Ibi& id ſubiungiz quodob ia, licer Cardinales ſcirentitum renuntiaſſé Paparui ob ſunt regal. Iaſon d. de quibus. ol. 13. de ll. Alexand. ſatuiratem, tamen, quia erat vnum pecus, libenter acceprarunt eius renunciatianem Tjraq. de nolili. e 29.1. 2 4. Hyppol. de Marſil, ſingul. z66. So iſt auch vorſehens Rechtens/ quòd lus limitatum extra limites ſuos extendi non de- bet. l. cancellauerat, de his quæ in teſtam. delentur! uam ſeruoin princip.& ili Bald. de ſeruis expont.! in ratione. S. finali, ad l. Falcidiam. l. itd autem in princ. de adminiſt. 1uror. l. in agris,& ilbi Allbe- ricus de Raſa. de acquirendo rerum dominioll cum pa- ter. S. aulci ſimuis. de lægat. 2. l. ſed ſi plures ad ſub ſti. autos, Verſ. in arrogaro,& ili Balaus, Alexand& Laſon, de Vulg.& pup. ſubſtit.l. milites agrum, de re militariil. age vum Geminiano. Gibi Baldus,& Sa- ext de reſcriptu. Felyn. c&. Petrus col. 3. ext. de homicia. deen ſimilibus multus allegatir per Tyraqin tract Ceſ ſaute cauſa parte I.n. 142. G42. Hierauß wird abermahls inferieret/ vnd ge⸗ ſchloſſen/ ob wol der Herr zu R. in Poſſeß/ vnd be⸗ ſitz iſt/ ſeinen vnterthanen zu mandteren/ daß ſie ſich mit wehren gefaſt machen muͤſſen/ daß jedoch er der Herr zu R. weil die Vnterthanen vber Rechts verwehrte zeit eine gewiſſe art don wehren gehabt/ vnnd alſo das lus, ſo der Herr zu R. per Præſcriptionem erlanget/ ad certum genus ar- morum reſtringieret iſt/ ſeinen onterthanen keine andere wehre/ dann ſie von alters gehabt/ auff⸗ dringen koͤnne. Welches noch diel mehr mit dem gemeinen ſchluß der Rechtſeribenten/ daß einer allein ſo viel Praſcribiere/ als er beſitze/ bewehret wird. Tan⸗ tum enim præſcriptum, quantum poſſeſſum. Eſt emm præſcriptio odioſa,& ideò non ex- tenditur vltrà, quàm quis reperitur poſſediſle l.r. Siſt quis hocinteraicto,& ili&& Barrol. de itine- neactug priuato. Et hoc locũ habet, ſiue ad rem, ſiue ad perſonam, ſiue ad locum reſpiciamus. c. audli tts. cchm olim. de præſcripriv. c Ailectus, de ca- pel. monacha.& cum ntingar. cm in rua. de deci- mis. gl. in eaia. de reg. lur in. Innocent.inc tua.el.:- de decimus, vbi norabilirer aicir quõd licer quu pro- bauerir quòd per totam alienam parrochiam deuimas percepir,& Præſcräpft,æxcepro vno prædis de quo non probauit mõ debet ei adiualicari decima in ilo pradio ber a&um cazringat. Ideò inquit, quando quis petit ſe ie iget/ ein freldtegtin, An ualaTa Alber d eſan ritfegten/ dam don d da Pors het/gaer gC da tultau allen em but/daß we igo, Danl uin Vnte boiſen /ont quin llie erüuma unyelan . 1 erud 1 hib 10 per 1 rohübita, denair aom 1e dminiſf Fufror. 1.. 1 Lin agri,G — 1e.Ae Ae Aatrenaa rerum aminuli ume. Ae legan. 2.1 ſedſ zunaa gato, G& ili Zalcua, ſan e. C e. 2. C 5* ſabir.4 nulttencm eam Ceminiano. G'ihe Bala- de ras ai. f. dn ndhn — 2. Fehn. ceum mum pta feirs. Petrus al, exs uhe e maltu alegati ver Nraſuni Kparre r.n.IJ42.G,143. auß wird abermahls inferiet“ à wol der Herr zu R.in pPeſti een dnterthanen zumandtern edren gefaſt machen muͤſſn/ i er zu R. weil die Wntenthenn rwehrte zeit eine gewiſſe attenn und alpo das lus, o der herx onem erlanget/ ad certumgn ſeringtertt iſt/ finen tntatfen re/ dann ſie don alters gefätt nne. b hes noch diel mehr mit dem e echtſeridenten/ daß tiner alan ee/als er beſite benirunn præſcriptum; quantumpe 9 ræſcriptio odioſa, ltra, quam q dau hicec 1i&i 44. e 01 orat'iliter atcl, qul Conſilium Nonum. 111 petit decimas, probare debet de ſingulis fun. princcl fin Grauerconfiaνττ Rold Val. onf,⁵. dis, vt in ſingulis obtineat. Tyraq. de lure pri- mogen—εεεio. 39. n. I. prolixißimèe Auton. Gabriel. Roman.lib. S. de præſcriprio. concluſ.s. Darumb/ well der Herr zu R vnd ſeine dor⸗ fahren alleine in Poſſeß/ ond beſitz ſein/ den Vn⸗ terthanen zubefehlen/ daß ſie eine gewiſſe art von Wehren haben muͤſſen: So ſcheinet zuſagen/ daß wolgemelter Herr zu R. bher ſolcher erlangeten Gerecheigkeit ſeine Vnterthanen nicht weiter be⸗ ſchweren koͤnne. 8 Welches auch wolgemeltem Herrn zu R. darumb deſto weniger zu thun gebuͤhret/ weil S. G. loͤbliche dorfahren die Vnterthanen bey ſolchen Wehren/ als ſie jtzo haben/ je/ vnnd allezeit ge⸗ laſſen haben: Et Magiſtratus, qui non ſeruat morem antiquorum,& maiorum ſuorum, non ſeruat honorem eorum, à quo maxime duces, comites, Barones, qui maioribus ſuis ſucce- dunt, debent cauere,& valde cauere. Conſue- tudini quippe ranquam matri debert adhiberi reuerentia, cùm totus mundus conſuetudine regatur. Ita eleganrer Bald. tradidit conſ. S. in. vol. Rol. Valle conſ.Tr. n. ig cum ſequentin. Vol. Aber dieſem/ dnd allem ant ern vngeachtet/ ſehlieſſen wir dahin/ daß der Herr zu R. gantz wol befuget/ ſeinen Vnterthanen zu mandieren/ dnd zubefehlen/ daß ſie ſich jto mit anderen Wehren⸗ dann don alters gebrenchlich geweſen/ gefaſt ma⸗ chen/ vñ ſolchs aus nachfolgenden Rechtsgruͤndt. Vors erſt bezeuget die allgemeine erfahren⸗ heit/ quæ rerum magiſtra eſt.& quam FEr,& ili gler Da ar electio. lib⁄6. Rochuu ae Gurre in princip. tractarus de lure patronarus, daß die Obrigkeit an allen enden/ onnd oͤrten den Vnterthanen ge⸗ b id fnali.locati. l. in Hac ſtipulatione, de damno infecto, quæ dud lura ad boc allegat Imola in conſ col. 1.2.& beut/ daß ſie die allen Wehren abſchaffen/ vnnd newe jtzo gebreuchliche Wehren zulegen muͤſſen. Daruͤmb iſt auch der Herr zu R. ſolches ſei⸗ nen Vnterthanen zugebieten gantz wol befuge ge⸗ weſen/ vnd noch. Conſ uetudo enim, quod alio- quin illicitum eſt, licitum reddit. Roman.¹. derri condictio. S. nummos,& ili Iaſon. n. 27. ſi cer- tum petatur: Cateliian Corrain memoræb incipiente, cunſuetud, facitlicitum. Et conſuetudo de pro- hibito permiſſum,& è contrario de permiſſo prohibitum facere poteſt. a um olim. exr. de dͤlericus coniugat. ſuper eo ext. de cognatio,ſpiritualt. Ooldradus conſ.ros. Grauer. cnſ.22. n.6. Ideoq́; tra- ditum eſt, eum contractum, qui in regione ali- qua à bonis viris celebrari conſueuit, licitum, & permiſſum eſſe, licer, contractus ille reuera ſapiat vfurariam prauitate m. Bartal. in l. quis ſit fugitiuus.§. upud Labeonem, dé adtlit. edicto. olaradus couſ.207. Baldus l. vnica. quaſf.3. ad fnnem. verſchui vlrrarlib.:. Decius conſe Jo. col. penuli. rinca knem. Iaſon l..col. antepenul. Cde ſumma Trinitate, & fide Cathol. Iaſon conſ. 3 J. col.—ιm fin. lib. 2l. Capol. de ſmul. contra. in princ. col. 3.& iterum in. caſu n.. lib. I. Yyraq. de vtrog rezra. parte 2. in fin. n. 27. Vnd wenn gleich eine ſolche gewonhett auch nicht vorhanden ſein ſolte/ koͤnnen jedoch zum we⸗ nigſten derogleichen exempla, ſo an andern orten ſich degeben/ dnd zugetragen/ wol angezogen wer⸗ den. Et abexemplo legirimum ſumitur argu- mentum. Sic enim Gelaſius Papa contra A- naſtaſium Imperator. arguit in æ alius irem. II. quæſt. 6.&einl. nemo. C. de ſententc aicit Barrolus, Veritatem etiam exemplis comprobari. Et exem- plum lus conſtituit lemenr.n. de probar. Iunocenr. in cicum apoftolica, in verbo, daturintelligi. exr. de hus, quæ funza prælatis ſine conſenſu capituli. Alex. inl. I. in princ. col. 12. Verf. Terrio falir, in fine, de officio eius, cui mandatu est lurud. Et exempla licut digitus rem oſtendunt,& tactui quo- dammodo ſubijciunt. Bala. conf, 3 17. nulla mu- liercol.penult. verfic. ſed quid eit. lib.it. Vnd ſolche exempla numet die Obrigbeit bil⸗ lich in acht/ ſonderlich an den orten/ da groſſe ge⸗ fahr zubeſorgen ſtehet. Vbi enim maius eſt peri- culum, ibi plenius quoq;,& maturius eſt con- ſulendum. æ maruts. ae electio. In G.l. I. g. ſed 6 qais ds Carbon edilio gl,notabtint fin.in enoindi- cy C de probation. quæ dicit perpicacius agendam, quories de hominus Vita,& ſalaie agitar. Anar. Geil de pignorat. oba 3.eirca finem. Vnd hindert allhier nichts/ wenn man diel⸗ 2 leicht ſagen wolte/ es ſey der oͤrter noch keine gefahr borhanden. Dann die bermuhtung der gefahr iſt dieſes falles gnug. Et idem operatur ſuſpicio periculi, quod ipſlum periculum,& ſuſpicio belli idem, quod ipſum bellũ, quamuis pericu- lum, aut bellum nullũ contingat.? Habiratores§. norar Socinus poſt Alexandin!l. Aiuorrto. in princ: col. ein 3.nbtab ſoluto matrimo Decius in l. 1-col. 2. n.g5. de ohicio eius Crl. Laföndn l. dann poſtidere. S. qui ad aundinas in F norab. de acquir poſe hione. So ſetzen/ ordnen/ vnd wollen auch die Rech⸗ te/ daß ein jeder aus erßeblichen/ don newem ein⸗ fallenden vrſachen das jentge thun/ vornehmen/ anordnen/ vnd dorſchaffen koͤnne/ deſſen er ſonſt zu thun/ vorzunehmen/ anzuordnen/ dnd zuuorſchaf⸗ fen nicht berechtiget ſein moͤchte. Textus eſt ele- gans inlhi bominem mandati, vbi Procurator ea poreſtex cauſa impedire, quæ dominus ſpeci- aliter conficienda demandauerat,& qui non parer huiuſmodi procuratori ex cauſa denun- cianti,ne fierer, quod dominus antè præcepe- rat, tenetur. Hanclegem multuùm notandam, Bar⸗ tol. dicit,& eam ommendant vnines Daliili,& Bald. eam aicit vnicamin a Ecol„. verf. pone quod domi- nus, exr. vt lite non conteſtata. Et per illum rextum gl. notat in a temporà 26. quafſl.„. quod epiſcopus ex .„ 3. e X 4** cauſa poteſt murare pænitenziauz A Bautijice indi- 2 ctam, t 5 4 2 4 1ͤ ö 4 8 4 4 3 3 38 3 3 1 3 * 112 Conſilium Nonum. &tam, qram gl. facir ad loc ſingularem Roma. conſſal. „*‿„. col. Vlr. Prætereà per textum illum volue- runt Bartol.& Bald. ibi, quod hi, quibus a ciui- rate conceſſum elt arbitrium, poſſunt ſtatuto derogare ex unoun cauſa ſuperueniente, quod idem Bartol. voluit per illum textum inl ambs- tioſa, de decreris a5 ordine facienaz. Per illum quoq; textum dicit Bald. ina cuùm olim, verſ opponi Tur, de ca aſa H6e. G proprierat. quod pro- curator poteſt ex caula 1uperueniente reuo- cate factum domini. Sic komanus per textum en di, kowsinen, confuluit, quodepiſcopus ex cauſa poteſt diſpenſare contra Canones Con- cilij, conſ. 4 εε. ruruus ſingulari 6. Idem voluir Panormir.in reperitlo-e hi quts courra. col. 7. verſ.& periblanm aitit, exrra de foro ompetenti. ſic per tex- rum inl. ſi bominem dicit eleganter Franciſcus Cre- moſingul. Iio. incipiente mandarun, quod licet ca- pite puniri debeat, qui contra mandarum Du- cis cum hoſte pugnauerit, per rextin l.. fin bello de ꝛæ milir. tamen id non procedar, ſiex noua cauſa id ipſum fecerit. Similiter quamuis princeps non poteſt Ilus, aut rem alterius auf- ferre, vr norarur in!: quotien& de precibus Impera- tor. offerena.& inl- udr. Chicontra u, vel vrilirt publ. poteſt tamen ex cauſa id facere. glinl. Barbari= us i verbo. mult) magus, ad fiu. As officio præro.& ili prolixè Iaſon. Alex larè conſe210. lib.2. Idemq; non ſolum in principe, ſed Ciuitate quoq;,& com- munitate locum habet. Sarroliinl. quicun rin fi- ué. Cde fade inſtrum. lib. 10. Bald. inl. lenèà Zenone. col. rinfne. Cde quaarien. præſtripr. Sic princeps, qui ex contractu obligatur, nec illum reuoca- re poteſt. z. nico, de natura feudi,& voluir gl. or= ainain aad dpoſolicæ. de iadlicrlib-s plenè Dain ar- ae proba. poteſt contractum à ſe initum ex cau- ſa reuocare. Balain l ulr. in prixad ſenator Alerx. conſ.zor. col..venf guaa ſuperiorlib.z. Sic licet prin- ceps non poſſit coguoſcere de cauſa,& iudi- care, non citata parte&l& Falælinl. ulr. G Ae A. Tamenex cauſa id facere poteſt, glin ²is qui. æx qwibus cuuſis maiores. Palaiut.2. Cquomod Cquan- do ludex. Siclicet princeps defenſionem, quæ naturalis eſt, tollere non poteſt. Clemenr. paſto- ralis. de reiucicara. Gramaat. conf.Iro.n.2. Excau- ſa tamen poteſt hoc facere. Angelin iſt Rade le- gat.I. Alex.inl. cvin muliencal. 3.in a. quaſt. Pluro ma⸗- rmimo. Sic, quamuis poſt publicationem teſti- um, à iudice factam, non pofſit pars amplius teſtes producere, licet teſtificata non didice- rit. Roftienſain ſammia titu. de reßlilui. F.& vrrum. verfeaictis igirtur. Job. dnanin awsnfliturus, exx. eoa. tamen ſi ſuperueniret cauſa veriſimiliter, non cogitata tempore publicationis, poſſet pars teſtes producere. Anga. ælicer de prolario Wrag. In præfario. ae Eœnie rempenaut remittcadd. 3 Woraus dann onzweiffelich zuſchlieſſen iſt/ daß der Hexx zu R. jtiger zeit/ well gefehrliche eiegesleuſſte der oͤrter/ da S. G. ſich erhalten/ vorhanden/ gantz wol befuget/ ſeinen Vntertha⸗ nen zugebieten/ daß ſie ſich mit wehren gefaſt ma⸗ chen/ damit ſo wol ſie die Vnter thanen/ alß er der Herr zu R. dor ongebuͤhrlichem vberfall deſto mehr geſichert/ Vnd haben die Vnterthanen ſich darüber/ daß ſie andere Wehren/ dann ſie von alters gebrauchet/ zulegen/ nicht zubeklagen. Dann weil newe vngewoͤhnliche gefahr vor⸗ handen/ muß man ſich auch mie newen Wehren dakege gefaſt machen. Quæ enim de nouo emer. gunr, nouo indigent auxilios& in rebus nouis nouum eſt remedium ſuggercudum. e æzare. S.ex dauſa:de interroga. aclio. Grauer,conſe 1337.H. Z. ele- gautenes prolixe Rol,d Ial. onſe.u I. 19. cum ſequen. ribus,in 2. Vol. Et melius eſt, in tempore occurre- re, quam poſt cauſam vulncratam remedium quærere. i. ex quibus cauſis in iuregr. rellizut. neceſtan non eit&c. luaror. in Vnics. S. onucuxicu- las. h. I.de pace zuramenuto firmanda Gleicher geſtalt iſt vorſehens Rechtens/ quod diſpoſitio quælibet, loquens de certo caſu ali- quo, ſiue de certis aliquibus caſibus, extendi- tur etiam ad caſus ſimiles expreſſis, licet de il. lis in diſpoſitione illa nulla facta fuetit men- tio. cinter cæreros exr. de reſcriptis&.2. exr. de tranſe lation, prælaror cum ſecundam. exrx. de prælendu. 6 in cauſis. ext. de ſentenr.& ré iudicar. 2 err. de ſgpon. Falib'l non poreſt t. nam vt uir Paaluesl.ſed& pofteri- ores& l.de quibus. de Ogl. Telyn. Decius,& Da. inc. rranſlaro. exr. de conſtituris. gl. in c. literaz. de felis præsbyteror. Euerhard in topics in laco A imili, vli ipſé multas alias leges& auroritates ad boc citax. Et caſus ſimiles dic unrtur, qui ſubſtantia differũt, in qualitate tamen conueniunt. iinnoruir,& ibi Panarmiræ. J. uortab-ext. de electio.eo 2. exr. de tranſla- Tr0. pnelarorel. T. C. de Vezeri Iure enucl. gl. iu! quod Nerua. depgſiti gl.c. Capitulum S. rucis. C ibi Imola. exr. de mtſcnipt. Pald l. ſi quu non dicam rapere. in Princ. Qde Epiſchp. 2 Clericv. Et quod ad hoc,vt diſpoſitio loquens de certo calu, ſiue de certis caſibus, extendi poſſit eriam ad alios caſus, ſufficit, quòd illi caſus conueniant, vel ſimili- tudinem habeant, quò ad illos terminos, in quibus terminis diſpoſitio iſta loquitur, licet in reliquis omnibus ſit diſimilit udo. Ib. And. anon potéſt. æ præbena. lib. 6. Panorm.& Feln.. tranſlato. exr. de conſtir. Panorm. quemadmoduin. 1. notab. exr. de lureiu Panorm. conſtiturs. noralaz. exr. de appellario. Panorm.ccum dailecta. exrra. de conft- mario. Vrili. Vel inurili. Iaſanin! credirori.n. S. de o- peru noui nutiar. Eberbardin iopicuwun loco d ſimilt. Hierauß folget concludenter /vnd ſchließlich/ weil der Herr zu R. macht hat/ ſelnen onterthanen zugebieten/ daß ſie ſich mit wehren/ vñ waffen ge⸗ faſt machẽ muͤſſen/ daß nit allein wolgemelter err befugt ſey/ gedachten vnterthant zubefehlen/ daß ſie die vnterthanen mit wehren/ ſo von alters gebreuch⸗ lich/ ſich gefaſt macht/ ſondern dz er der Herr zuR. erweh n⸗ Fenaten dirpotiusi ſerdekk ſaa feullauus⸗ edlarat qu chaßft faukriul fanum laüͦkun regerinol. mieur) turee 1 umh ule fnen „Drl E 4.W aufarſegal den,ga ang ktieim⸗ de üte a, mutſo wal ſie hmedee u X. dor Vn oc certo 4 ldus,en nad caſus umiles expreſſislicn Ponntionc illa aulla facatten „elcrau exr de nſcn-euucud rar ccun ſecuudam exr. d nun xr. e ſcurear.&r iudicat ca cu fendtTnam vr at ladus ,uch etas. Ar 4. feha. Deau, Gl r. de cusſſiruri⸗.&. in c lleal Eaerhard in tupicz inlun a Alar leges autaritater ad uan les dicuntur, qui ſubſtantudt te tamenconuenlunt,«lnaan Groras exT.Ae electice ext. Kn r.l.r. Cae veteri lure enaa Seu ri,gtciralen§. Oud. Gud apr. Sad f. guu nan Kan & Cencs. Et quoda loquens de certo caluwſlei xtendi poſſit ctlam ad aiie dd illi calus conueniantndt habcant, quò ad illos ſem minus diſpoſitio iſta lzum b omnibus ſit dilimlltu b d. 116·7f. Pauen. O Conſilium Nonum. erwehnten ſelnen Vnterthanen auch koͤnne auff⸗ erlegen/ daß ſie ſich mit Wehren/ ſo jtzo gebreuch⸗ lich dud die man beſſer/ dann die alten Wehren/ zum ſchimpff/ vnd ernſt gebrauchen kan/ nottuͤrff⸗ tiglich vorſehen. Vnd ſolches darumb deſto mehr/ daß der Herr zu R. weit vber Rechts dorwehrete zeit in Poſſeß/ dnd beſitz geweſen/ den Vnterthanen zu befehlen/ daß ſie ſich mit Wehren gefaſt haben machen muͤſſen. Et præſcriptio lurisdictionis in vno actu, vel articulo trahitur ad alios, ità vt per eam quæratur præſeriptio lurisdictio- nis generalis, quando quis habet intentionem fundatam,& quando alius nemo eſt in poſſeſ- ſione lurisdictionis. Innocenr. æ.. de reltgioſ domi. Traqu. de vtroq retractu.§. 3. gl.2. u. 12. lib. 2. Au- ton. Gabriel. Roman. lib. F. commun. oncluf tit. de praæſcriptio. concl. 2.in quinta limirat. Wie hieruon hernacher in reſolutione contrariorum weiter ſol geſagt werden. BVber diß alles ſagen die Rechte/ dnd wollen/ quòd finis, ad quem quodlibet negotium ten- dit; potius inſpic iendus eſt, quàm quod præ- ſens eſt."irdem. S. vlr.& ibi Cahtrenſ. de lurudidt.l. ſi domum. locati. l. qui bona.. qui inter de damna in- fcdt. adeò. Sllua. de acquir.rer. domin Nam finis declarat, qualis ſit res cenſenda. ſed erſi quid.9. T. Ae vſuff caternitatu..vltext. de frigia.& malé- Kiar. Er iuſtum eſt, à fine omnia denominari, ſecundum Ariftot quem citat Bala. conſ.² 72 ſuper æo, quod quæritur col. T. lib. I.&idem aicit Baldus in repetitioil. Aemiliurs. col-æ Ver,&o ſcias, quod libellus. de minor Alber de Roſar.in l.. col. 2. Verſe& an ſirde orig. Iur per lrem non nouam. Cde luaic. Et cuius naturæ eſt finis, eiuſdem ſunt ea, quæ tendunt ad eum finem Socin. in rubr. de. V. O. col. vlr. paulo ante finem, er l'oratio. Ae ſgGonſal. b Der kinis, vnd ende aber/ warumb des Herrn zu R. Vorfaßren den Vnterthanen mandieret⸗ aufferleget/ dnd befohlen haben/ daß ſtemit Weh⸗ ren gefaſt haben ſein muͤſſen/ iſt dieſe/ daß ſo wol die Vnterthanen/ als die Obrigkeit vor dberfall deſto mehr verſichert ſein moͤchten. Dieſen ende wuͤrde der Herr zu R. jtziger zeit nicht erreichen/ wenn die Vnterthanen die alten Wehren behal⸗ ren/ vnd keine newe/ ſtzo gebreuchliche Wehren zu⸗ legen ſolten/ In betrachtung/ daß man mit den alten Wehren/ den Wehren/ ſo jtzo hin/ vnd wie⸗ der gebrauchet werden/ nach notturfft nicht dege⸗ gnen kan/ dnd die alten Wehrenkegen die newen jto gebreuchlichen Wehren faſt vndienſtlich/ vnd nirgends zu erſprießlich/ noch nuͤtze ſein/ Dar⸗ umb/ damit der Herr zu Rauch den ende erlange/ welchen ſeine loͤbliche Vorfahren/ jhnen vorgeſe⸗ tzet/ ſo muß nothwendig dahin coneludieret/ vnnd gefchloſſen werden/ daß wolgemelter Herr zu R. wol befuget/ den Vnterthanen zugebieten/ daß ſie ſich jbo mit andern wehren/ dann zuuor gebreuch⸗ lich geweſen/ gefaſt machen. 113 Vnd dieſe ſentent/ dnd meinung zuhalten/ iſt nicht wiederig/ was oben de tempore immemo- riali weitleufftig iſt angezogen worden. Dann weil don offentlichen auffgerichten Vortraͤgen/ vnnd andern mehr/ auß erheblichen hernacher einfallenden vrſachen/ offtmals wird abgewichen/ wie oben weitleufftig iſt außgefuͤh⸗ ret/ſo iſt kein zweiffel/ daß auch von den jenigen/ ſo vor ondencklichen zeiten obſeruieret/ dnd gehal⸗ ken ſein mag/ wol koͤnne abgeſtanden werden/ wenn ſolches zu der Herrſchafft/ vnd der Vnter⸗ thanen wolſtandt/ auch zu erhaltung friedens/ ruhens/ ond einigkeit/ wie dann der Herr zu R. allein zu dieſem/ vnnd keinem andern ende/ ſeinen Vnterthanen/ daß ſie ſich mit andern/ dann don alters gebreuchlichen Wehren gefaſt machen ſol⸗ ten/ befohlen hat/ dnuorneinlich gereichen thut. Pax enim publica admodum eſt fauorabilis, &L propter pacem publicam habendam, reti- nendam,& conſeruandam, ab omnibus omni- no regulis Iuris communis receditur, illudq; permittitur, quod alioquin eſt prohibitum. c. hus, qaæ. ili pro bono paci,ext. de maior.& obedien. a.exrde arkitris. cniſi. Exr.de præbendéc. 2. Ext. de deſponſ. impub c. 1.§. nos Romanorum, circa finem, & ibi gl in verbis, pro bono pacis. de pace Couflantiæ. Alberic. de Roſate l. I. in princ, num. 4. G. C de Caauc: roll. Barbar conſr. n. 12 lib. I. conſ. 11. u. 2. lib. 2. onſcr. n.2. lib. 3. Socinus Junior conſabο. n. 29. G oö. lib. 3. Iacok. Nou. in pract.& Therica cauſarum cri- minal. S. in. Pacem ſiquidem& quietem hu- manum genus appetit.(..& ibi Da. C. de caauc. tall c fundamenta. de eleclio. Afhlict. in a Imperia- lein. S. retered aucatiu. E. 29.de pfolub feuai alienar. per Friaeneaq; adeò grande bonum eſt, vt in re- bus humanis nihil glorioſius, nihil delectabi- lius, aut vrilius audiri, aut concupiſci, poſſi- deriuè ſoleat, vr zraaitum eit per Socinum lunior. conſ. fo. n. 22. Rol. d Tal. cunſ.r. n. Ja. in 2. vol. Et pa- cis tempore omnia pulcerrimè vernant, flo- rent, atq́; incrementum accipiunt, coluntur agri, vernant horti, paſcuntur lætæ ſegetes, ædific antur villæ, extruuntur oppida, inſtau- rantur collapſa, ornantur,& augentur extru- cta, creſcunt opes, aluntur voluptates, vigent leges, forer Reipub. diſciplina, feruet religio, valet æquitas, pollet humanitas, calent artes opificum, vberior eſt queſtus pauperum, ſplen- didior opulentia diuitum, effloreſcunt hone- ſtiſſimarum diſciplinarum ſtudia, eruditur iu- uentus, tranquillo fruuntur otio ſenes, bonis auſpicijs nubunt virgines, laudantur ſimili prole puerperæ, florent boni, minus peccant mali, quemadmodum ex Eraſino retulit Andreas Geil liber de pace publ c. I. n.a. Vnd hiemit iſt zugleich dem gnng geſthehen/ ſo ex aduerſo de lure limitato iſt eingefuͤdret/ 1. 3 Vnd 114 Conlſ 1l um Nonum. Vnd wann gleich der Herr zu R. dardurch/ daß er/ der Herr zu R. dnd S. G. vorfahren den Vn⸗- terthanen dor ondencklichen zeiten mandieret, vnnd beſohlen/ daß ſie ſieh mit Wehren/ ſ ſie die Vntkerthanen jtzo noch gebrauchen/ gefaſt ma⸗ chen ſollen/ allein lus limitatum,& ad certum genus armorum reſtrictum acquirieret/ vnd er⸗ langet haben ſollen/ ſo ſtuͤnde jedoch wolgemel⸗ ter Herr zu N. nieht zuuordencken/ daß er jho⸗ well die zeit ſehr verendert/ auch mit den Wehren eine borenderung gemachet. Et non eſt reprehen. dendum, ſi ſecundum temporum varietatem lura quandoq́; varient humana. non Aebet, Exr. de couſaug.& a—fnitg. Et ex cau ſa licitum eſt recedere ab ijs, quæ alioquin ſeruanda eſ- ſent, vr ſupra larius et deductum. Was auch endlich de præſcriptione non xtendenda ex aduerſo geſagt worden iſt/ ſolches har alßdan raum/ vnd ſtat/ wenn ein ander in pol⸗ ſeſſione aliorum actuum iſt/als wen des Herrn zu R. Vnterthanen noch eine andere dnmittelba⸗ re Obrigkeit hetten/ dnnd dieſelbe Obrigkeit hette den Pnterthanen von alters mandieret/ aufferle⸗ get/ vnd befohlen/ daß erwehnte Vnterthanen mit anderen Wehren/ dann ſie die Vnterthanen auff des Herrn zu R. dorfahren befehlich/ gefaſſet ha⸗ ben ſein muͤſſen/ ſich ruͤſten ſolten. In dieſem falle wuͤrde die præſcriptio, ſo der Herr zu R. vor ſich hat/ dnd die alleine auff eine gewiſſe art der Weh⸗ ren gerichtet iſt/ auff die andere art der Wehren/ damit die Vnterthanen der andern jhrer Obrig⸗ keit zudienen pflichtig/ ond ſchuͤldig geweſen/ nicht extendieret. Et quod hoc caſu, quo alius eſt in poſſeſfione aliorum actuum, præſcriptio non extendatur, craairum eit ab Ablate in c. I. circa fiuem, de religio. dom.& in cum iuter. col. 3. verf quarto caſa. de re iuqic. Lot. Andr. Hoſtienſis,& An- ahord. in d. c. de religioſ.dami. Iunocenrius in&. dile- Ctus, in fina. verbu. de capell, monacha& in a aile cko. col. 3. Veriirem facilius. de ojfic. Arcluaiacon. Sine andere gelegenheit aber hat es mit der præſcription, vnd vorjaͤhrunge/ wenn kein ander in Poſſeß/ oder beſitz aliorum actuum ſiſt. Hoc caſu, quando alius non eſt in poſſeſ- fione aliorum actuum, præſcriptio extendi- tur de vno actu ad alium,& de vno loco ad alium, prout declarat Innocentius u 4.«. J. de religio. domi.& in c. dilectus, col. penult. de eficio Archidiac Albas inc. cum inter col. 3. Verſ. quanto caſw, de ne iudic. Olarad. conſ.r 7. col. ſin. Roma.- conſ. ↄ9S. col. ſen. Alexcand. cvuſ. 0. col. penulr. in 2. vol. Decius:u c referente, in princ de probatio. Andar Yraq.de vtrog, retratu.§. 36. gl. 3. uum. 12. lib. 2. Mem in rradt. Ar Iure primogen. quaft. 59. Vnd hat alſe der Herr zu R. dardurch/ daß auff ſein/ dnd ſeiner Gnaden vorfahren befehlich die Vnterthanen von alters mit gewiſſen Weh⸗ ren in bereitſchaffe ſiten haben muͤſſen/ die ge⸗ rechtigkeit erlanget/ daß er der Herr zu R. den Vnterthanen mandieren/ auff legen/ vnnd befeh⸗ ten kan/ daß ſie ſich mit Wehren/ o zu dieſen zei⸗ ten gebreuchlich/ gefaſt machen muͤſſen.. Vnd hiemit iſt die andere Frage kuͤrtlich auch erledigetrt. Tertia Quæſtio. Vm dritten/ wird auß borgeſteltem falle gefraget/ ob die Obrigkeit/ dnnd alſo auch ten geſchehen ſein mag? So diel dieſe frage betrifft/ leſt ſichs anſe⸗ hen/ daß die Obrigkeit den Vntertahnen bey hoͤ⸗ her/ groͤſſer/ vnnd ſchwerer ſtraffe/ darumb nicht gebieten koͤnne/ dann von alters gebreuchlich ge⸗ weſen iſt. Dann zu Rechte außtruͤcklich/ vnd klaͤr⸗ lich vorſehen/ daß die Obrigkeit die Peenen/ vnnd ſtraffen/ ſo durch den gebrauch eingefuͤhret/ nach⸗ folgen/ vnnd keine andere ſtraffe den vorbrechern aufflegen ſollen. Et ſic, quòd Magiſtratus a pœna per conſuetudinem introducta recede- re non debeat, zraaitum eit in l. hi quis reum. de cuſtoaia reorum. Ibi VIpian. docet, in pœna imponenda ſeruandam eſſe conſuetudinem, quæ certam formam habet,& ita per ilium rex. tum vuluerunt Panormitan.& Felyuus in c. decuu fus, de oſfic delegat.& boc quag, voluit ęl ratnaris in l. bouiò. de pæuis. ldcm voluit Baldus in! quid ergo. S. pæna grauior col. q. Vefic quartò opponu de hus, qui notaurur infumia; Vbi dicit, quòd in pœna arbitraria debemus conſiderare con- ſuetudinem, quam qui tranſgreditur, dicitur tranſgredi modum. Idem Balaus in l. ſi quis non dicam rapere. ol. 2. Verſ. Mæxra hoc incidenter cadir. Gde Epiſcopus,& Clericis, vbi dicir, Quòd ludex non debet recedere à pœna conſucrudinis, alioquin æq́; punitur, ac ſi à lege receſſiſſet. Pa- normitaninkz, inter cæteraszol.<. de reſcriptir, 1i daici, quòd impoſitione poœrnæ lIudex non de- bet venire contra conſuetudinem, quod ipſe dieit not andum. Sic Sala in rubride offuttadelegar. cvl. penult. venf contra natorium, ele Lanter aicit, Qd ſi ludex excedat modum in puniendo, Vtra quàm ſit conſuetum, vel a-liàs non ſeruet conſuetudinem, poteſt ab eo appellari, per nora. iu d. S. pæna grauior. ldem Bald. in laqwicung. cl pen. Verſ. ſcias autem. C de ſéruis fugir inquit, Id non eſſe arbitrarium, quod eſt conſuerum. Huc fa- cit, quod voluit Panormit. ind inter czterus, extraide reſcriptu, Quod ſi conſuerudo introdu- xit impoſitionem vnius ex pœnis alternati- uis, non poterit Iudex aliam imponere, Balaus in authen. Iulemus. Cde Iudicin Vle-natub: inquit, Quòd non ſoluùm Iudex eſt adſtrictus ad iudi- candum ſecundum lus commune, ſed& ſecun- Aum conſuetudinem;& ideò ſi iudicer contfa der Herr zu R. befuget ſey/ den Vnter⸗ than en bey hoͤher ſtraffe zugebieten/ alß in vorzet⸗ alde hre hechh ve KEtcuc änen diel 2. auul'; el Im foſta ariun.C A ndwe culis dies äure nieterho tuspœnam autzugere. idicitur Wrtatino ſeroadot. Ane. 5.J. ulſtatu dy, 9. atinm huuſp⸗ iration nn nuns n clementic necetiam ſ fragt betri die Den ende aeln— . dmd chwerer ſtraffe/ rConfuctudinem introducr 3 debcat, nradirum eit in!. Gau 4 4 — lbi VIpian doctt, i ada leruandam eſſe conſucuus am formam habet, C'in aub Tunr Pavermiran. G& Fehyuunas ricgat.& ber qusg vuluit aim ae xas. Iaem veiuit Salaun næ rauier cal. d. veyſc. aanh tautar 1afamia; Vbi dicit, qMl Sitraria debemus conſideraa em quam qui tranſgreciuci di modum. Iiem Balau ulſfi rl. ver Texta Fec incdenat 6, C&Crics, vii dat, Cdl et recedere à pœna conſueu ec punitur, ac ſi a leg recelit r 1ufer retenarxalalsd nhin d impoſitione pœnæ ludein contra conſuetudinem, qan ndum. Sic SBaldin rulrau iiu- ecame autuniam, dgußs udexexcedat modum ipe s nlit conſuetum, yel Aliisua⸗ inem, poteſtab co appellmi 7 1 M mup grauiar ddem Balainsu m. utnu Il e arium, quodelt 4 oluit Panormit. I- o tuc, quoc Magite 90 Conſilium Nonum. contra conſuetudinem, æq́; facit litem ſuam, ac ſicontra Ius commune iudicet. 3 Vnd die orſache/ warumd die Obrigkelt in aufflegung der Peenen/ dnd ſiraffen/ dem einge⸗ fuͤhrten gebrauch nachzuleben ſchuͤldig/ iſt dieſe/ daß der gebrauch pro lure ciuili geſchetzet/ vnnd gehalten wird. Quod enim fit per conſuetu- dinem, dicitur fieri de lure Ciutli, vr atcir Bal- dus in& Imperialis. col. 6. verſir. porro ettam locales. ae pace Conſtantiæ. Innocenz in ccum veniſſent. in princi ae co, qui mittit. in poſſeſß.& probatur aperte perl. us Ciwile, ae Iuſt.& Iure, vbi ius ciuile confiar ex ſäripro,& non ſcripto. Imò id de lure ſimpli- citer dicitur fieri, quod per conſuetudinem fit, ęl. in prsæm. Clementina. in verbo Iuris,& ibi Panormit. Aaem Panormit in e& I. per rexr ibi in ne, Exr. vr lite pendenre. gl. in& cum in tua, in BVverbur de lure, de conſuertua. in. Bartol. in lde qui- bas. col. 4. Verſic. Quæro tamen, hunquid conſuetudo. de.tt Et quod plus eſt, quod fit per conſuetu- dinem, dicitur fieri de Iure communi. Halaus K.z. S. quod obſeruari. Q ae luram. calum. Ein aurb. fed eum teſtaror. Venf pono, quod heres fecit inuen- rarium. C. adl. Falctaiam. 8 Vnd weil ſecundum diſpoſitionem luris ciuilis die Obrigkeit die Peenen/ dnnd ſtraffen/ ſo zu rechte verordnet/ nieht derringeren/ auch nicht derhoͤhen kan: Nec enim poteſt Magiſtra- tus pœnam, à lure Ciuili ſtarutam, minuere, aut augere. L. 1.§. z. iu fine. ad SCrum Turpilliau. Ibi dicitur, pœnæ perſecutio magiſtratus vo- luntati non mandartur, ſed legis autoritati re- ſeruatur. Similis eſt expreſſus textus izν U. or dine. F. I. aa municipalem. Ideò pœna à Iure ci- uilt ſtatuta retractari non poteſt. I. qua pana, aer§. quia abſurdum eſt, vt inferior tollat, aut immuret legem ſuperioris. l. P quando,& de inoſfücioſo teſtam. a. inferior. 21. diftinct. etſi lex illa rationem non habeat. ZBalaus in l. non omni- um. poit princip. de ll. Et Iudex non debet eſſe clementior lege. S. oporrer. in auth. de iudid, necetiam ſeuerior. Bald. conſc. 20f. incipienre. Qucrirur, vtrum vfurarius manifé&fus: lib 2. aliäs punitur bonorum amiffione. 7. 7. C. de aeſertor. lib. 12. Atge ità per ilum zexr. rradiderunt Parnor- mit. C'alc in c. de cauſis. de oflicio delegati,& pati debet pœnam, quam alijs iniuſte irrogauit. 7. lege lulia. S. ult. ad l. luliam repetundar. So ſcheinet zuſagen/ daß auch dem Herrn zu R. keines weges gebuͤhret/ ſeinen vnterthanen dey hoͤher vnd ſchwerer ſtraffe zugebieten/ dann ſonſt von alters dolich vnd gebreuchlich geweſen iſt. Aber dieſem vngeachtet/ coneludieren/ vnnd ſchlieſſen wir/ daß der Herr zu R. nicht vnrecht vnd ſchwerer ſtraffe/ dann von alters gebreuchlich geweſen/ mandieret/ aufferleget/ vnnd befohlen hat/ daß ſie die vnterthanen das Schloß bewa⸗ gethan/ daß S. G. den onterthanen bey hoͤher/ Nune 220. 115 chen/ die ſchlagbeume ſehlieſſen/ vnd die Landweh⸗ ren in weſentlichem ſtande erhalten ſollen. Dann es ſagen die Rechte/ vnd wollen dero⸗ ſelben Seribenten/ dnd Lehrer/ daß eine Obrigkeit die Peenen/ onnd ſtraffen/ ſo entweder zu Rechte außtruͤcklich verordnet/ oder durch beſtendigen ge⸗ brauch/ ond gewonheit eingefuͤhret ſein/ ex certa cauſa minuieren/ vnd augieren/ vnnd ſcherffen koͤnne. Ità textus eſt ad literam. in. l. erſi ſeue- rior. C ex quibus cauſ. infam irrog. Etſi ſeuerior, inquit Imperator, ſententia dici debuit, tamen cuùm Procontul, vir clariſſfimus, certis ratio- nibus motus, mitiorem ſententiam dixerit, & ordine decurionum te bienio abſtinere iuſ- ſerit, tranſacto tempore, non eſſe te in nu- mero infamium, palam eſt, eò, quòd poſt bi- ennium remiſiſſe tibi prohibitionem decuri- onatus Iudex videtur. Ez ii gl.& Da. Hora- runr. Similis est nextus inl, hodieé. de pænis. Ho- diè, inquir Cuus, licet eis qui extra ordinem de crimine cognoſcit, quam vult ſententiam vel leuiorem, vel grauiorem ferre, dummodo in vtroque modum non excedat, Gibi quog, Bar- tol. Bald.& reliqui. Similis eft textus in l. quid er- o. S. pæna grauior, de hus, qui notanzur infam. Pœna, inquit Gtus, grauior, vltra legem im- poſita, exiſtimationem conſeruat, vt conſti- tutum,& reſponſum eſt, vrt puta, ſi eum, qui parte bonorum mulctari debuit, præſes rele- gauerit, dicendum erit, duriori ſententia cum eo tranſactum de exiſtimatione eius,& idcir- cò non eſſe infamem.& ibi gl⸗quoq,& Da. Con- cordat.& quoniam fiequenrens Vlz. Vr lite non con- teſt. C eit gl. in& ſi quem pæniiuerit.§ notandum 2. quaſtio. 3. Arclrdia. in C. qui ona. cl. G. verf. læo vera fanti. quafe.. Et hæc non ſolùm in pœ- nisa lege introductis, ſed etiam in pœnis, in- troductis à conſuetudine, locum habent. Nà & ab illis pœnis ex cauſa licet recedere, eaſq́; augere, vel minuere, vr voluit gl. in A. l. hodie de ænus,& norar Panormit! in æ de cauſis. in fin. Ae oſfi. deleg. Felyn. in c inquiſitionus. fuper gl. in ver⸗ bo, Alioquin, de actuſatio. Deniq; hæc etiam lo- cum habent in pœnis, à ſtatuto introductis. Barrol. in d. l. quid eręo. S. pena grauior. de bus, qui notant. infam. Bald in Al. ecſi ſeuerior. C. ex quibus caufis infamia irrwatur Panormit. in ë, li. dol. vlr. verſ quædam est aaie ctioode Conſliturio. Paulus de Caftro, conſ. 27⁷. in auſa incanceraror. col.. Terſ. ex his ſequirur lib. 2. Et hæc omnia, quæ de mi- nuendis,& augendis pœnis ex cauſaà certà di- cta ſunt procedunt, etiamſi iudex iuraſſet, ſeruare ſtatuta Ciuitatis, quia iuramenrum magiſtratus reducitur ad æquitatem. argum„§. æquuus. in aurb: iuliuranaum, quod praſidtar ab Nus. col. 2. Er voluit expreſeè Balaus in d. l. etſi ſeuerior, & bi quaque Paulas de Caſiro, Guido Papa deci- 14 Weil 116 Weil dann dem Herrn zu R. wegen der be⸗ ſchwerlichen Kriege/ ſo ſich im Niederlande er⸗ halten/ zum hoͤchſten darangelegen geweſen/ ond noch iſt/ daß ſeine gehuldigte/ dnnd geſchworene Vnterthanen mit anderen/ dann zuuor gebreuch⸗ lich geweſen/ wehren/ ſich gefaſt machen/ daß ſie auch das ſchloß bewachen/ die ſchlagbeume ſchlteſ⸗ ſen/ dnd die Landtwehren bawen/ vnnd beſſeren⸗ So folget/ daß der Herr zu R. aus dieſem hohen vernuͤnfftigen bedencken/ gantz wol befuget gewe⸗ ſen/ vnd noch ſey/ ſeinen geſchwornen dnterthanen bey hoͤher/ ond groͤſſer ſtraffe/ dann von alters gebreuchlich geweſen/ das jenige zu mandleren/ vnd zubefehlen/ ſo ſie die Vnterthanen auff des Herrn zu R. außgangenem befehlich zu præſtie⸗ ren/ vnd zuleiſtẽ ſchuͤldig/ dnd pflichtig geweſen/ vñ noch ſein. Ex certà ſiquidem cauſà pœæna à le- ge, conſuetudine, vel ſtatuto in troducta, au- geri,& minui poteſt, wie oben weltleufftiger außgefuͤhret. Vnd wenn gleich die Niederlaͤndiſchen Krie⸗ ge niche vorhanden wehren/ vnnd der Herr zu R. heete erwehnten ſeinen vnterthanen bey hoͤheren⸗ vnd groͤſſern ſtraffen/ dann don alters gebreuch⸗ lich mandteret/ vnnd beſohlen/ wuͤrde dennoch zu Rechte præſumieret/ vnd vormuthet/ daß der Herr zu R aus beweglichen orſachen/ zu ſolchem be⸗ fehlich gekommen. In Magiſtratu enim quòad ſubditum ſuum, præſumitur iuſta cauſa. Da. in c. quæ in Ercleſtarum, vbi lariſiiν Felyn. in 20. col. in. J. concluſ. de conſiitur. gl. Burtol.& Da. in!. relegari. de pænis. Iaem Bartol. in l. wonficiuntur, de Iure coaicill. Vaſquius lib. I. vntrou. illuſir, c. 2. num. 5. b. Vnd aus dieſen erſcheinet nun zugleich/ daß nicht wiederig/ was in contrariam ſententiam oben eingefuͤhret. Omnia ſiquidem in contra. rium adducta procedunt illo caſu, quo nulla ſubeſt iuſta cauſa. Hic pœnæ aà legibus, con- ſuetudine,, vel ſtaturis introductæ auge- ri,& minui non poſſunt; Alias ſecus eſt: Pro- Lixißimè Tyraquell. in tract. de pænw in prafario. Anar. Geil lil. 2. de Pace publ. 2. H. H. 20. Quæſtio Quarta. Bm dierdten wird aus vorgeſtaltemg al⸗ Vnterthanen bey hoͤherer/ vnd groͤſſerer nrraffe dann bon alters gebreuchlich geweſen/ gebotten hat/ daß ſie die ſchlagbeume ſchlieſſen/ dnd die Landtwehren in baw/ vnd beſſerung er⸗ halten ſolten/ ob jhnen den onterthanen derwegen gebuͤhret/ zuſammen zulauffen/ zu conſpirieren/ vnd ſich der Obrigkeit zu wiederſetzen/ oder aber ob nicht bielmehr ſolche zuſammen thnung pro illi⸗ cito collegio,& conſpiratione zuhalten: Ale gefraget/ weil der Herr zu R. ſeinen Conſilium Nonum. Auff dieſe Frage ſcheinet erſtes anſehens zu⸗ ſagen/ daß des Herrn zu R. onterthanen nicht vnrecht gethan/ daß ſie zuſammen kommen/ vnnd ſich mit einander verbunden haben. b Dann die congregationes, onnd zuſammen kunfften/ auch verbuͤndtniſſe/ ſo von den Bnter⸗ thanen zu einem guten ende geſchehen/ ſeind zu Rechte nicht verbotten/ ſondern vielmehr nachge⸗ geben/ dnd zugelaſſen. Et ità, quòd ob bonum finem, ſiue ob cauſam licitam congrrgationes fieri poſſunt, traditum eſt à Dd. iu. unico. 9. cbnuenticulas. de pace iuramento frmanaa. Ibi Al. uarot. inter reliquos conuent iculam ad hunc modum definit: Conuenticula eſt, quando plures in vnum conueniunr ad malum, animo deliberato. Eodem modo conuenticulam de- finit Corneus conf 216. col. 2. lib. 4. Et Aluarot. rus ind. S. conuenriculam auolus in locus, inquit; Conuenticulæ ad malum tendentes ſunt re- probatæ de iure, ſecus eſt, ſiconuenticulæ fi. ant propter aliquot licitum. Idem traditum eſt à Dd. in l. conuenricula.& de Epiſcopi,& cle. ricis. Bald. conſ. 219. lib. 2. Grauet. conſ. 4. n. 14. Daß aber des Herrn zu R. Vnterthanen zu einem guten ende/ vnnd obcauſam licitam zu⸗ ſammen gebommen/ ſolches wird darauß abge⸗ nommen/ daß zu Rechte præſumieret/ vnnd der⸗ muthet wird/ daß ein jedey ehrlich/ redlich/ auff⸗ richtig/ vnd dem andern zu nachtheil/ vorfangt/ ond ſchaden nichts fraudulenter, doloſè, noch betrleglich/ oder vorſetzlich thuet/ dorniemet/ oder handelt. Dolus enim,& fraus, deceprio, cal- liditas,& omnis malaars non præſumitur. l.merito. pro ſocio. l. patronus.l. quories.§. qui aulo. àe probatio. I. ſ prætor. S. Marcellus. de Iudic. I. 3. S.un in fine,& ili gl. de tributor. Act. I. aolum,& ili Barrol.& ali. Q de dolo mulo. c. accedens. de fulſus. a. 2. de renunciatio. lib.. gl. in l. 2. C ſi alie. res pi. uno. dat. Speculator in tit. de appellatio. parte 2. 5. nunc tractemus, verſed ſecundam prænuſſa. Alberis deé Roſa. inl. E. ad yin, princi. de rerum diuiſ. So ſagen auch die Rechte/ dnd wollen/ quòd quando duæ præſumtiones concurrunt, qua- rum altera eſt incluſiua fraudis,& doli, altera excluſiua fraudis.& doli, ſemper ea præſumtio artendi,& capi debeat, quæeſt excluſiua frau- dis,& doli. A. l. merirò⸗ pro ſöcio. l. z. C. ad l. Cor. nel. de Sicar. l. 2. Gde peririo. Sereait. Roman. enſ. ddo. incipienre, Viſis mibi propgfiris. n. F.& ibi pro- lixè Mandoſiusin verbo, attenaimus. Tlomas Gram- mat. conſ.. incipienre. Lellizerrililis, circa finem& conſ. Jo. incipiente, in cauſa Mæſqn. 31. Idemin confäl. criminalibus, couſ. 13. in rauſa Miloniana. 7. S. S& conſir. incipiente, in cauſa magni lol, Baprifl. n. 72. quia ſemper ea capienda eſt via, quæ de- lictum excludit, vm aixiz Barrol in l. non ſolum ſ Hed wi probari, de noui operu nunciat. Abbas in in Preſentia, de probatio. Innocent. in& dudum. el. de electis. inderh ttutleits cunispto, ts, 1uls I wiom ſoun liſiaſl enc ſani al alale Whſ bolegeſat 5 ch megenme etihan lhi d dowiſſen EWe geael we licen 1 Sunn 1nfonſs NHam Ban layſau Wiueyjlunu fa un, Tujſi qud/ ua Dam ſannen ge len 1 11 Dhrpeett ſterDhric den nn ndem hal dlh lice aentur. ls citgtgatt eneen 6 4 lenaa 4 aiu an tltſccuun — der na ann die C n b 7 auch b2ns Eunan zmn elnem wnſ⸗ en 2 derdatte⸗ 8n Ses liue 2 4— ad Kant, n dit ckenen Tlas. A„ inter* lacruramen, hu adefnit: nuenricben b Conuenticula aro. Eod antdm 9 Aneus cen 276. 7 2 2nn 1. S. canuenn 2 kn de iure ſec endenezſt lecuseſt,fironuena Pter aliquot licitum. nsenricula. Cq- hia 4. 74„— apu 219 14.2 Orauer ader des Herrnzu J. de 19 anen ende/ dnnd obcaulamli gekommen/ ſolches vird derj daß zu Nechte præfnniatt/ n vird/ daßein jeder ehrlich/ nli end dem andern zu nachthel/ in en nichts fraudulenter, dolci Hoder borſetzlich thuet/ domem Dolusenim,& fraus, dccxqu & omnis malaars non praln dre ocis. 1. natronus. quutiss: ai d rerer. J. Marcelus de utial . e. Ae rbarer. AM.Lum. Ar auls malo.t aedut, anrie. 46.7. gl un la Cfaks ecutarer in tit. de oyelau n. nurered ſecundum prendes E α⁴ fn priuci. ae enm duj aen auch de Rechte nd aln ur prefumnionescmuune a eſt incluſiua fraudis,& dol raudis.& doli, ſempertif c capi debeat, quæel . 4 3 gco..„1.. Alen, pnfbaslz 1 4 Hereui In ldemta texclulu Conſilium Nonum. eleckio. Rolanaus A alle couſ. I. n. 9. in 3, volum. & hoc ob notabilem præſumtionem, quæ eſt, quòd nemo delinquere præſumitur. A. L. mie rirò, pro ſocid,. bomas Grammat. decifio. IF.n. J. Derwegen weil des Herrn zu R. Vntertha⸗ nen nicht allelne zum boͤſen/ ſondern auch wol zum guten ende/ zuſammen haben koͤnnen kom⸗ men/ ſo iſt dielmehr zuſagen/ daß ſie die Vntertha⸗ nen ad finembonum, quam ad finem malum zuſammen gelauffen/ ond ſich mit einander ver⸗ bunden haben. b Sonderlich weil die Vnterthanen auch der⸗ wegen ſich zuſammen verſamlet/ wie ex figura- tione caſus befindtlich/ daß ſie Geldt zuſammen bringen/ dnd damit jhrer Commun/ frey/ vnd Ge⸗ rechtigbeit wieder jhre Dbrigkeit zu Rechte beſchuͤ⸗ ten/ vnd erhalten moͤchten. Et congregatio di- citur licita, quando facta eſt pro parandis pe- cunijs, pro defenſione cauſarum vniuerſita- tis, quas vniuerſitas ipſa habet contra do- minum ſuum, vr inu rerminis decrdir Odofieaus, Hoſlienſ. Iob. Anar.& reliqui in c. 2. dæ*. S. Jus re- fert,& ſequitur Alctartus 72 11 uuſ. 260. Ne c. 22 Ra- laud A Valle conſil. I7. u. 2t. in z. Volum. Vnd iſt nicht wiederig/ wenn bielleicht allhier wolte geſagt werden/ wenn gleich die Vntertha⸗ nen ans erheblichen vrſachen zuſammen gekom⸗ men ſein moͤchten/ daß nicht deſto weniger jhre/ der Vnterthanen zuſammenkunfft eine illicita con- gregatio darumb ſey/ daß die Vnterthanen ohne vorwiſſen jhrer Obrigkeit zuſammen gelauffen. Er illi de communitate, aut vniuerſitate con- gregari non poſſunt ad vllos actus faciendos line licentia domini ſui. l. 2. C de aecurion. lib. 79. norauit expres. 2 Sartol. in l. actor. circa finem, verf poſſumus ramon ſuftinere, tem ratam haberi. Qaem Barrol. in l. omnes populi.§. deinde quæro ua- lirer fatura.& de l'. ob. Fab. in Inſtit de rerdiziſ.. Vniuerſitatur. Guias Papa quaſtio. Sf. num. 9. Ver⸗ hr non ramen poſſunt illi de wmmunitare. Er rurfus quæſtio. 106.& quæſt. 621. num. 2. Verſic. ar- ramen ipi homines. 15 Dann weil die Vnterthanen darumb zu⸗ ſammen gekommen/ daß ſie tractieren/ vnd hand⸗ len wolten von ſachen/ ſo jhre freyheit wieder jhre Obrigkeit betrifft/ ſo ſeind ſie die Vnterthanen jhrer Obrigkeit conſenß/ vnd dollburdt darzu zuer⸗ fodern/ nicht pflichtig/ noch ſchuͤldig geweſen/ ſondern haben wol zuſammen kommen koͤnnen abſque licentiddomini: Et quotieſcunque tractatur de negotio, in quo dominus, vel officialis ipſius fuſpectus eſſet, tunc poteſt congregatio inſtitui etiam domino non præ- ſente, vel etiam contradicente, vr concludi: Albericus de Roôſare zu l. omnt. C. dAe ſacro. E ccleſ. Decius conf, I2I. Alciar. conſ. 30 4. n. 6 Et ratio eſtſccundum Alciatum, quia legiſlator non 19 cenſetur id ius dominis concefſiſſe, quando tractatur de ipſorum facto, quia ſunt ſuſpe- cti,& non debent dicere ius in propriâ cauſa, iuxi. l. vnic, C. ue quis in ſa caufa iud. Roland. A Valle couſ. 7. n. 37. in 3. Volum.““ So reden auch die Rechtsſeribenten/ die da wollen/ quòd congregatio fieri nõ debet abſq; licentià domini, allein de congregatione parti- culariũ perſonarũ, ond nicht de congregatione Vvniuerſiraris, quæ fit per conſules; in huiuſ- modi congregatione licentia domini neceſ- ſaria non eſt, ſecundum Barrol. in l. obſeruare. C.de decurion. lib. 10.& inl. Vniaerſa. C. de precib. Impe- raror. offer. Socin. conſ. o.. col. 2. in finé. lil. Grauer. conf. F. num. 20. Roland. à alle a. onſ. I7. n. 33. in 3. Volam. b Dieſem aber vngeachtet/ ſchlieſſen wir da⸗ hin/ daß den vnterthanen keines weges gebuͤhret/ ſich dermaſſen/ wie geſcheh en/ zuuorgaddern/ end zuſam en zuwickelen/ ſondern was ſie die Vnter⸗ thanen dieſes Falls gethan/ das haben ſie wieder verordnung der Rechte gethan/ vnd wird jhre der onterthanen zuſammenkunfft pro illicità con- gregatione billich geſchetzet/ vnd gehalten. Dan klanes derſehens Rechtens/ das alle vorgadde⸗ rung/ vnd zuſammenkunfft ins gemein dauor ge⸗ halten werden/ daß ſie ob malam caulam ge⸗ ſchehen: Et ità, quòd præſumuntur congrega- tiones fieri ob malam cauſam, zraaidir Albbas in c. finali. de reſtib. cogend. Alexana. iꝝ Apoſtil. ad Barrol. in l. fin. in verbts, non ualent, de collegiYs il- licitus, Bald.& Præpoſit. iu c..§. conuenriculas. de pace iuram. firm. Roland. Aàale a. nſ. Im/. n. 29. in „. Volum. Bald. in l. conuenticula. C. de Epiſcop.& Cler. Gin Aurth. Habita. C. ue filius pro patre, Tb2 expreſcè aitin, quòd congregationes præſu- muntur illicitæ, niſi licitæ probentur. ldem- que eſt in collegio, quod præſumitur illici- tum, niſi proberur licitum. Barrzol. iu l. 3. S. in fumma, Ginl, fin. de lleg. illicito. Zum andern/ iſt auſſerhalb allem zweiffel/ daß eine illicita congregar io ſey vnd heiſſe/ wel⸗ che deßhalben geſchicht/ vnnd gehalten wird/ daß die vnterthanen jhre/ von Gott geordnete Obrig⸗ keit/ aus einem beſitz/ in welchen die Obrigkeit iſt/ entſetzen wollen. Cuͤm enim nemo ex poſſeſſi- one ſuàâ, inaudità cauſâ eijci debeat. l. exrar, Quod metus cauſa. l. ſi quis in ranram. C. vnde vi, neceſſe eſt, congregationem, in eum finem fa- ctam, illicitam congregationem eſſe, cùm de iure quilibet in poſſeſſione ſuà ſit relinquen- dus, wie oben ſolches weiter außgefuͤhret. Nun aber wird in facti ſpecie angezogen/ daß die vnterthanen darumb zuſamen gelauffen⸗ onnd ſich mit einander derbunden haben/ daß ſie auff des Herrn zu R. befehllch/ das Schloß nicht Landt⸗ bewacht/ die ſchlagbeume nicht ſchlieſſen/ auch die ——— — — 8 4— 3 5 4— — Rewee ee— 2. 2 8 4——— 1 4———— ———————ÿÿ—*——— S— o————————————— ———————„— 2— 1 1ns 4—— 4— 6—— ———— 2 4 5——— —— r 5——— — 3 3—— 3———— —— 1* 2 — —— ———————— — —— Conſiium Nonumm. Landtwehren nich bawen noch beſſern haben wol⸗ len/ vnd daß zu dieſem ende die congregatio don ihnen den Vnterthanen geſchehen ſey/ hat das werck an jhme ſelbſt/ weil des Herrn zu R. man⸗- dara, vnd befehlich bey jhnen den Vnterthanen hernacher nichis gegolten/ bezeuget. Er qualis fuerit animus in præcedentibus ex ſequenti- bus declaratur. I. cznaubtnam. S. res amorasre- rum nmotar l. cum quis. circa fiuem(. de nazural. liben c. conftat. T. quaft.-. Paulus de Caſiro conſ.207. Econſ. 21.Socinus conſ. 102. n. 6. lib T. l. ſéd Iulia nus. F. proinde, ibi, intelligenaumq; ab intrio ſir ae⸗ qæpiſſe, ad Macedpn. l. poit conzractam.& li Bar⸗ rol. de donatio. I. ſi ſeruus plærium. S. vlt.& ibi Ia- fſon. de legar. 1. Tyraquell, in lli vnquam, ſuper ver- bis, danarione largitus. n. 2.17. C. de reuocandu do- natio. Iaem de vrtrog, retra. S. z. gl. C. n. 2. Darumb folget vnwiederſprechlich/ daß die von den onterthanen geſchehene congregatio, vnd zuſammen lauffung eine illicita congrega- tio ſein muͤſſe. Sicurt enim licite,& lure fie- ri dic itur, quod lIure permittente,& volenrte fit. I. Gracahus,& ibi Barrol. Baldas Alber. de Ro. ha.& communiter Da G adl. uliam. de adulte. C. eriam in brutis animalibus: Imò facta fortio- ra ſunt ad oſtendendã voluntatem, quàm ver. ui peccar 22. quaſtio. 2. Philipp. Porcius conſ. 29. 2. 2. Ità illicite,& non lure fieri dieitur, quod fit Iure prohibente,& non volente: Et con- trartorum eadem eſt diſciplina. l. ſ æx roro. in princ.& l. qubd inrerumò. ſi quu poit. de lægar. 1. Zum dritten wird von dem vortrefflichen Leh⸗ rer Baldo, qui nullum textum ignorauit in Iure, vr aicit laſon inl. lecta. col. ſi certum petat. I. quicquid aſtringenda. col. penult. ad ſinem, venfic. idem pro iſta. ęl. de V. O. l. diuortio. S. quodin anno. in 3. norab. ſoluto martrimo. Grauet. conſ. g2. num. 2. tradieret/ dnd gelehret/ daß aus zweyerley dingen cognoſcieret/ vnd erkant werde/ od eine congrega- tio licita oder illicita ſey/alß nemlich ex quali- rate perſonarum, ond ex cauſa. Si enim per- ſonæ honeſtæ faciant congregationem, eamq́;: inſtituant ob allquam cauſam non prohi. biram, tunc dicitur licita congregatio. Ia Baldus conſ. 26 2. decyctum damini, lib. 2. ex quo id referr,& ſequilur Crauerta couf. z. n. 10. Rolaud. 4 Valle conſ. I7. n. 32. in 3. dolum.“ In kegenwertigem Falle aber iſt die drſache/ darumb die dnterthanen ſich verſamlet/ zu Rechte gantz derbotten, Ideò enim ſubditi conuene- runt, vt dominum ſuum ex poſſeſſione ſua ex- pellerent, idque ipſo opere comprobauerunt. Vnd kan derowegen nicht anders geſagt/noch ge⸗ ſchloſſen werden/ dann daß die von den Vntertha⸗ nen zu ſolchem im Rechte vorbottenen ende vorge⸗ nommene zuſammenkunfft/ eine gantz wieder⸗ rechtliche/ vnd ſtraffbare zuſammenkunfft ſey. Vnd dieſem iſt nicht wiederig/ was zuuor von den congregationibus, ſo ad bonum finem ge⸗ ſchehen/ geſagt worden iſt. Dann wie gehoͤrt/ die von den Vnterthanen geſchehene vorgadderung iſt nicht propter bonum finem vorgenommen wor⸗ den/ Vnd hindert nichts/ quòd dolus nonpræ. ſumitur. Hæc enim præſumtio contraria præſumtione, quæ habet,« uòd congregatio videtur fieri ob malam cauſam, tollitur: Rt vna præſumrio aliam tollit ‚fortior debilio- rem. I. Diuus. de reſtit. ininttęr. l. non ſolum. e ritu. nupr. l. I. in hne. G. qui,& aduerſus Juor.!. quia aurem. S. no 3 Fiiupliciter, Si quus omiſſa cauſa zoftam. c. literas. Ext. Ae præſumtio. c. actedens. Ex- vra de fulſis. Es haben auch die Vnterthanen mit der thatt erzeiget/ dnd beweiſet/ daß ſie propter ma- lum cauſam zuſammen gelauffen/ ſintemal ſie⸗ die Vnterthanen dem Herrn zu R./ nach ſolcher geſchehenẽ zuſamen lauffung/ nicht weiter parie⸗ ren noch gehorſamen/ ſondern wolgemelten Her⸗ ren auß ſeiner Poſſeſſton entſetzen haben wollen. Et quam ob cauſam eongregatio fuerit facta, ipſa oſtenderunt facta,& factis declaratur animus,& voluntas. I. auo fiarres. de acquir, he- nedit. l. epreæhendenda.& de. Inllit.& Jubſtit. vbi gl. aicit, quod facto datur voluntas intelligi, ba. l. Pramen. S. ſi qui. de ædil. eaicto. a dülecti f lij.& ibi Decius in 2. notab. de appellatio. Sic Lu- cianus in Toxari aſſerit, res iplas magis lo- qui, quàm verba. VYraq. ad ſin. tract. de vtrone vetractu. n. 76. Vnd ſolches iſt auſſerhalb allem zweiffel/ weil in dem ons vorgeſtalten Falle dnter andern narrieret/ dnd angezogen wird/ daß des Herrn zu R. Vnterthanen ſich mit worten anßtraͤcklich derhoͤren haben laſſen/ daß ſie ſich wolgemeltem Herrn wiederſetzen/ Vnnd da einer vnter jhnen daruͤber geſtrafft wuͤrde/ daß ſie ſembtlich ſich deſ⸗ ſelben annemen wolten. Et verba demonſtrant voluntatem dicentis. I. Labeo. de ſapelletr. lega. a is aurem 22. quæſt. 2. Et vt dicit Baldus in! ſed& reprobari, in prin de excuſat. tutor. ex lo- helehminis animus iudicatur, quod dicit ſummè norandum: Er nullum eſt magis men- tis noſtræ teſtimonium, quàm qualitas inſpe- cta verhorum. Salausinl. generaliterin I. notab. Cde non numer pecun. Sin L. ad cognoſcendos. Cde ingenuus manum. b Vnd daß geſagt/ duabus præſumtionibus Concurrentibus, eam praſumtionem capien- dam eſſe, quæ fraudem excludit, ſolches hat kein raum noch ſtatt/ quando delictum eſt fauo⸗ rabile delinquentibus, hoc eſt, quando delin- quentes ex delicto commodum aliquod,& emolumentum percipere poſſunt, vt in pro- Poſitonoſtro contingit, vbi ſubditi illicità ſua congregarione id egerunt, vt dominum iuũ ex poſſeſſione mandandi ipſis, vt caſtrum cuſto- zattrachan vins fi drnbetkrſt iasfn unzggbie ſünene falizenſe benlen. dleidzuane tnanen en rdadt anſlen b0 corgregatle tercuni 1 lura Pela gkecation de erdenlihes ſähcnegeher Awegeg chm end CLlgleg⸗ Dd Irge au ddgſcheße Raugtglage „KAdis oten uw der ſl gen/ ſtenderumt Rea an 5,& voluntas.¹ dus fertend- Tprelendenda. C ve.heu. G „ pa⸗ ſacto datur voluntasi. deutis animalibus Imo taat ad oſtendenda voluntatemqu kamen. ui. T adl edch adh Decus1ν*. aoral. oe apgelau 4 in Toxartaſſerit, res iplas un um verba. Yraq ad famatn 4. 70. d ſolches iſt anſſerhald alln dem dns dorgeſtalten alle bnar und angtzogen wird/ daßdeshe terthanen ſich mit wortin eitt zaden laſſen/ daß ſie ſch diin ſiederſeten/ Vnnd daeinatn eſtrafft wuͤrde/ daßſie emütci nemen wolten. Et verbademt ar Slns em dicentis.4 Tdu affa 9 22. qusf. 2. Etvt dicit Bach mdari. in priuc. dt excuſct. tuni .1 1 tur, ql is animuls judica 11* ond Conſilium Nonum. cuſtodiant, eijcerent, quod ipſis ſubditis emo- lumento,& commodo eſſe poteſt. Hoc caſu, qundo delictum ipſis delinquentibus eſt fa- uorabile, excluſiua præſumtio fraudis, ſiue do- li, vel delicti non attenditur, quemadmo- dum notabiliter tradirum eſt ab Alexandro conſ. I27. lucipienre, Viſa inquiſcrione n. 12. lib. 2. Hyppol. de Manfil. conſ. 7y. Dominus labia.& confil 2437. licer. col. 2.& conſ. 62. ſummi. col. 3. Im gleichen iſt des Herrn zu R. Vntertha⸗ nen nicht fuͤrſtendig/ quòd licita dicatur con- gregatio, quæ fit pro parandis pecunijs,&c. In betrachtung/ daß die Vnterthanen in den ter- minis nicht conſiſtteret/ noch geblieben/ ſon⸗ dern weiter zugefahren/ vnd wolgemelten Herrn zu R. aus ſeiner Poſſeſſton/ jhnen den Vntertha⸗ nen zugebieten/ daß ſie das Schloß bewachen/ die ſchlagbeume ſchlieſſen/ vnd die Landtweren in we⸗ ſentlichem ſtande erhalten muͤſſen/ entſetzen ha⸗ ben wollen. Wenn die Vnterthanen darumb allein zuſammen weren gelauffen/ daß ſie die vn⸗ terthanen Geldt zu wege bringen/ vnd darmit ei⸗ nen ordentlichen Proceß wieder jhre Obrigbeie anſtellen wolten/ ſtuͤnde jhre der Vnterthanen congregatio zu entſchuͤldigen/ Vnnd in illis terminis reden die ex aduerſo angezogene Iura. b. Weil aber die Vnterthanen mit jhrer Con⸗ gregation dahin geſehen/ daß ſie mit der that jhre ordentliche Obrigkeit aus jhrem wolerlangtem be⸗ ſitz entſetzen moͤchten/ ſeind ſie die vnterthanen viel zu weit gegangen/ bnnd kan derwegen jhre zu ſol⸗ chem ende geſchehene congregatio pro licita cougregatione nicht gehalten werden. Vnd hiemit iſt vnſers erachtens der dier dten Frage auch gnug geſchehen. Quinta Quæeſtio. 8* Vm fuͤnfften wird aus vorgeſtaltem Fal⸗ Ale gefraget/ ob nicht des Herrn zu R. vn⸗ ‿0 dterthane wegen jhrer wiederſpenſtigkeit/ geſchehener borgadderung/ criminaliter moͤ⸗ gen vorklaget/ vnd geſtraffet werden? Zu dieſer Fragen Reſolutton iſt zu foderſt bon noͤten zuwiſſen/ was da ſey/ dnd heiſſe criminali- ter klagen/ vnnd zwar hieruͤber werden bielerley meinung der Rechtsſcribenten befunden. Dann etzliche laſſen ſich beduͤncken/ daß Criminaliter, oder peinlich klagen nichts anders ſey/ denn eine klage dber eine begangene Vbelthat anſtellen. Sic enim gl. in l. lex Cornelia, in princ in Vverbo eorum, de iniuris tradidit, quòd cauſa criminalis di- catur, quorieſcunque agitut de crimine. Aber dieſe meinung/ onnd verſtandt iſt von den Rechtsgelahrton ins gemein derworffen/ vnnd 119 ſchlieſſen faſt alle Scribenten/ daß wegen began⸗ gener miſſethat nicht allein criminaliter, ſondern auch ciuiliter koͤnne geklaget wer den. Blauchu⸗ iu pract. crimina. n. Ir.ꝙ. Darumd ſagen andere/ daß criminaliter, oder peinlich klagen heiſſe/ wenn geklaget/ dnd ge⸗ betten wird/ daß der beklagte an ſeinem Leibe moͤch⸗ te geſtrafft werden. Vnd Ciuiliter, oder Buͤr⸗ gerlich klagen ſey nichts anders/ dann wenn gebe⸗ ten wird/ daß der beklagte in Geldtſtraffe werde genommen: Et hæc ſententia fuit gloſſæ in2l. HIi qua per calumniam, in verbo auri. C. de Epiſcop. & Cleric. b Vnnd dieſe andere meinung wird don den Rechtslehrern auch improbteret/ wie Blanchus an beruhrtem orte bezeuget. Zum dritten hat der vortreffliche Rechtsſeri⸗ bent Panormita: in Rubr. de iudico. n. y. geleh⸗ ret/ quòod criminaliter agere dicamur, quan- do peritur, vt quis puniatur pro delicto com- mifſſo pœnàâ ordinarid, ſiue pœnàâ applicatur, fiſco, ſiue parti. Sed quando non agitur di- rectò, vt delinquens puniatur pœnà ordina- rià, tunc dicimur agere ciuiliter. Vnnd dieſe meinung gefelt ins gemein den Rechtsſcribenten auch nicht/ ſondern der gemei⸗ ne ſchluß aller Rechtsſertbenten iſt diß/ daß cri⸗- minaliter, oder peinlich klagen genant werde⸗ wenn der klaͤger bittet/ daß beklagter an Leibe⸗ oder auch am Gelde dexrogeſtalt moͤge geſtrafft werden/ daß das Geldt nicht jhme dem klaͤger/ ſondern dem fiſco werde zugewandt. Hinwie⸗ der wenn klaͤger ſeine klage/ ſpruch/vnd for derung darhin dirigieret/ vnd richtet/ daß der beklagter in Geldtſtraffe genommen/ vnd jhme dem Klaͤ⸗ ger ſolch Geld moͤge vberantwortet/ vnnd zuge⸗ ſtelt werden/ ſo wird ins gemein dauor geachtet/ vnd gehalten/ daß die klage ciuiliter, oder Buͤr⸗ gerlich angeſtellet. Et hæc opinio, quòd iudi- cium dicatur criminale, quando pro crimi- ne agitur ad pœnam applicandam fiſco,& ciulle, quando agitur ad pœnam applican- dam ipfi agenti, ſiue parti, fuit gloſſæ in! 5. in princip. in verbu, Centum aureorum, de ſepul- cro vislaro, eaque vera eſt,& communis, u affirmat Marantha in ſpeculo in quarta par'e, de ordine iudic in T. aiſlinct. n. 2. Barral. in Al. 3. de ſepulcro violaro. Iobann. de Platea, in l. 2. C. de hus, qui ex publ. rario. lib. 10. Zäaſius conſ 19. lib. I. Dieſem zufolge concludteren/ vnnd ſchlieſſen wir dahin/ daß der Herr zu R. ſo ferne S. G. wollen/ die wiederſpenſtige Vnterthanen crimi- naliter wol verklagen koͤnne. Hic enim ſubdi- ti deliquerunt,& ideò extra dubitationem criminaliter accuſari poſlunt. Sexta 120 Conſilium Nonum. Sexta Quæſtio Vm ſechſten wird aus vorgeſteltem Fal⸗ SDle gefraget/ mit was ſtraffe des Herrn zu R. onterthanen/ wegen jhrer begange⸗ nen exceß/ zubelegen ſein moͤchten? Zu beſtendiger dieſer Frage Reſolution iſt von noͤten zuwiſſen/ was fuͤr ein delietum des Herrn zu R. dnterthane committieret/ vnd begangen ha⸗ den. Dann nach gelegenheit der berwirckung iſt ein jeder zuſtraffen. Pœna enim delicto com. menſurari debet. c. quæſiuit, de hus, quæ fiunt maiori pare capitult. d. felicv. S. illudl. de pæts, in q. æ non afferamus 24. queſt. I. Autb. omnes pere- grini. C communia de ſacceſtio. Marfil. conſ. b. in fin- Aenoch. de arbitr. iua. quaſt. caſu 200. Vnd ob ſich wol anſehen leſt/ daß die dnter⸗ thanen crimen ſeditionis committteret/ dar⸗ umb/ daß ſie/ die vnterthanen zuſammen gelauf⸗ ſen/ ſich mit einander berbunden⸗ conſpirieret/ vnd jhrer von Gott verordneten Obrigkeit wieder⸗ ſetzet/ auch zu dero behuff Geldt zuſammen ge⸗ gebracht/ vnd contribuieret haben/ wle in facti ſpec ie nach der lenge erzelet/ So achten wirs je⸗ doch dauor/ daß mit grunde/ vnnd beſtande der Rechte/ erwehnten Vnterthanen keine ſeditio moͤge beygemeſſen werden. Dann eine ſeditio wird genandt quando quis tractat facere pro- ditionem,& nouitatem contra publicum,& bonum ſtatum Ciuitatis, vel facere guerram, vel aliquid ſimile, non nuda cogitatione, ſed perueniendo adaliquem actum, puta, facien- do coniurationem, vel rumorem, velguer- ram, vel occupando aliquam terram contra ſuam ciuitatem, vel municipium. His for- malibus verbis ſeditionem deſcribit Baldus conſ. Sy. incipiente, Liceꝛ eleganter pro& outra. n. 5. in r.vol. Eodem prorſus modo ſeditionè de- finiuit Bonifa. de Vitalin. i⁸ tract. de malcft. in rubr. de ſeditioſ. Sedit ioſus, inquit, dicitur ille, qui ſeditionem, vel proditionem tractat de aliquciuitate, vel caſtro habendo, veldando cauſam faciendi guerram contra publicam vtilitatem, vel tractat facere nouitatem in ci- uitate, vel nouitatem contra publicum,& bonum ſtatum ciuiratis, vel tractat, ſe fieri dominum terræ, vel loci alterius ad turbam populi, vel ſimilia contra publicã vtilitatem. Nun aber haben wolgemeltes Herrn zu R. Vnterthane mit jhrer Congregation/ nnd zu⸗ ſammenlauffung keine Proditlon geſtifftet/ auch keine newerung contra bonum publicum erre⸗ et/ keine guerram gemachet/ ſondern ſie/ die nterthanen haben ſich darumb beyelnander gefunden/ auch miteina nder vorbunden/ daß ſie wolgemeltem Herrn zu R. das Schloß niche bewachen/ die ſchlagbeume nicht ſchlieſſen/ auch die Landtwehren in baw/ vnnd beſſerung nicht halten/ Vnnd da der Herr zu R. dißfalls von jhnen hernacher etwas for dern wuͤrde/ daß ſie/ die vnterthanen bey einander ſtehen/ vnnd die ſache zu erkentniſſe Rechtens gelangen laſſen wol⸗ ten/ wie dann auch in facti ſpecie außtruͤcklich wird geſaget/ daß die vnterthanen ſich hoͤren ha⸗ ben laſſen/ ſie wolten ohne vorgehendt erdentniſſe Rechtens/ die wacht nicht halten/ auch keine an⸗ dere wehren/ dann ſie von alters gehabt/ zulegen/ Vnd das diß der Vnterthanen Gemuͤt/ Will/ vnd meinung geweſen/ haben ſie/ die vnterthanen auch damit gnug bezeuget/ daß ſie die vntertha⸗ nen Geldt contribuiret/ vnd zuſammen gebracht/ damit ſie die Obrigkeit beſuchen moͤchten/ daß ſie auch hernacher die hohe Obrigkeit angelauffen/ vnd geklaget haben. Weil denn diß der vnterthanen beginnen/ vnd dornehmen mit erwehnter beſchreibung ſedi⸗ tionis nicht vberein ſtimmet: So folget/ daß die/ von des Herrn zu R. vnterthanen vorgenomme⸗ ne verſamlung keine ſeditio ſey/ auch ſie/ die vn⸗ terthanen damit keine Sedition committieret⸗ noch begangen haben. Cuicunque enim non conuenit definitio, eidem quoque non con- uenit definitum,& contrà. 7. 1.§. 1. de aolo. I omnis. de reg. lur. Hoſtienſ. de ſumma Trinit. Rolan. Valle in ftaturo delucro dotis, quæſt. J. in prina muenal. 2 Coſta fori in titulo de Obligat. in Inſti- rur. Gode conſ. 7. n. 17. Es ſagen auch die Rechte/ vnd wollen/ qudq in delictis animus, ſiue voluntas debeat in- ſpici, non euentus. Animus enim, ſiue vo- luntas,& propoſitum diſtinguunt, maleficia. I. 1.§. Diuus, ad l. Cornel. de ſicarii. l. qui iniuris, in princip. de furtis. c. cum voluntaté: in princ. Exl. de ſententia excommunica. Tyraq. dt pænis. cauſa J2. u. 7.&. Grauetta conſ. s. u. 12. Worauß deñ abermal folget/ weil des Herrn zu R. vnterthane ſich allein zu dem ende verbun⸗ den haben/ daß ſie wolgemeltes Herrn zu R. Schloß nicht bewachen/ die ſchlagbeume nicht ſchlieſſen/ auch die Landtwehren nicht bawen⸗ noch beſſern wollen/ daß erwehnte vnterthanen mit ſolcher handelung keine Sedition commit⸗ tieret. Welches auch noch deſto mehr/ aus der ge⸗ meinen verordnung der Rechte erſcheinet/ quod actus agentium non operantur vltra eorum intentionem. I. omnis in pr. ſi certum perat. ob- ligationum fulſtanria. de O.& A. Tyraq. de relta- ctu conuenrionali.§. 7. gl. 2. u. 44. So haben auch die vnterthanen jhnen einge⸗ bildet gehabt/ daß ſie nicht ſchuͤldig geweſen/ jhrem Gnedigen Herrn das Schloß zubewachen/ die ſchlagbeume zuſchlieſſen/ dnd die Landtwehren in reparation/ vnd weſentlichem ſtande zuerhalten⸗ ond in ſolcher gefaſſeten meinung haben ſi ſ b er A A unumndhſ ullauinig. ſium Ml. rujaki dnl Am ſon 9— Auffd congregat dichts hä wöhatedet dn ſeinſe näotdin ſriffiwe pius con⸗ kuetit ſec coratusp Nuuſ. E caula, ince nel de ſi edannan Aechtens ga geſaget⸗ d un facii e ſen⸗ ſien de mtantzanan 8 ons, die urnoßnetge dren/ da chen cht deit, 4 das diß. nllebon atasga teinung Wreartßa enG amtt gnng hezeagtt, die ret/ dnd ie die Oörggketheſr zuſannang „ Deil denn diß der dnterthanan rnehmen mit wmenaftan niche dherein ſtimmet. E b Sofeolaet 4 Herrn zu R.—— mlung keine ſeditio ſ /and en damit keine Sedtton ann gangen haben. nit deninitio, eidem quoqxen ſefinitum,& contra. 11.Lna! emg. ar.I vliesſ de ſamma Tiul 2 larun aeducn aors, aust 4 ⁄ le forn in nituls de Guiza eà1 7.„. 77. agen auch die Rechte/ bnd rolln dis animus, ſiuc voluntas ca- on cuentus. Animus enim, & propoſitum diſtinguunt,u- 0 2„] 4 hans, 4d 1. Cruel. de ſacaryl. g. 7 t fer T. C veluntatenuyn 2774 erM. Hruij in C&. Crasetta cnſ ff.*.I. ·. V orauß deũ abermal folget/ rald nterthane ſich allein zu demane in⸗ daß ſie wolgemeltes Im) b nücht bewachen/ de ſduß 7 auch die Landtwehren nc bern wollen/ daf erwehnte dun her handelung keme Seditun entium non„„ſ vrunt , 1 1 9 dnem. 1⁴ 4⁰ʃ£ Vnß⸗ Cuicunque m Conſilium Nonum. vereiniget/ dnd berbunden/ daß ſie den befehli⸗ chen/ ſo derwegen angelegt werden moͤchten/ kei⸗ nen gehorſam wolten leiſten. Vnd derwegen wenn gleich der Vntertha⸗ nen geſchehene congregation/ vnd derbuͤndtnuſſe eine ſedit io ſein ſolte/ jedoch weil gedachte Vn⸗ terthanen in dem wahn geſtanden/ daß ſie die don jhnen den Vnterthanen mit bewachung des Schloſſes/ vnd ſchlieſſung der ſchlagbewme gefor⸗ derte dienſtbarkeiten zuleiſten nicht pflichtig/ vnd in ſolchem wahn angeregte verſamlung/ vnnd voreintgung gemachet/ onnd auffgerichtet ha⸗ ben/ ſo koͤnten erwehnte Vnterthanen/ als ſedi- tion nicht geſtraffet werden. Apœnâ enim or- dinarià delictorum quæuis cauſa etiam fa- tua, inſulſa, inepta,& temeraria excuſat. igitur: de libera. Cauſa. gl. in l.i. in fine ae abigels. gt. inl. plagi, in verbo. iuſta. C adl. Fabiam. Ae plagia. Et lob., de Amicus in conf. S. n. f.dicit, d. gl. inl. plagi, communiter&ſſé approbatam. Ddem firmar Boè rius. decifeo. 6 S.n. II. Hanc etiam dicit eſſe com- munem regulam Decius conſa7o. poſt n. 2. Verfic. I rimo non obſtat. Ei dicit Boſſuus in lit. dæ deorero Me- diolani,n. I9. quod ita dicuni omuer, qai ad pauca re- ſBiciunr. Iul. Claru lib.. fentent.§. ult. qureſt. G0.„. 22. Tyraq. ae pæ‿nits. cauſat 4 3.7. 1. 2. M ſedg. Anroniuis Gabriel. Roma. lib- j. omm. concluſitit. de malsficis. concl.qC. Auff die von nichts thaͤtlichs erfolget/ darumb wenn gleich er⸗ wehnte der vnterthanen verbuͤndnuſſe eine ſediti⸗ on ſein ſolte/ moͤchten jedoch die vnterthanen pœr⸗ näordinariâ ſeditioſorum nicht belegt/ noch ge⸗ ſtrafft werden. Licet enim de lure Ciuili ſœ- pius conatus ſolus punitur, licet efféctus non fuerit ſecutus; vt in crimine maieſtatis ſolus conatus punitur. I. qurquus. in princ.& ad l. lul. Maieſt. Et qui cum telo„hominis occidendi cauſa, inceſlit, etſi neminem occidit, I. Cor- nel. de ſicarijs tenetur/ ν᷑ qui cum telo. C ad I. Cornel. de ſicari. Et qui attentauit ſacratiſſi- mas virgines rapere, æq́ punitur, ac ſi rapuiſ- ſet. I. ſi quus non dicam. Cde Bpiſcop. Geric Et qui pueri pudicitiam attentat, plectitur. l.7. S.vlt. deæ extraora crimi. Et deniq; punitur, qui in uda ſaltem cogitatione, atq; tractatu auſus fuit, fugientes ad Eccleſias extrahere L vltiin princ. C. Ade iis, qui ad Eceleſ. confugi. Tamen de Iure confuetudinario ſecus eſt. Eo lure leges pœ- nam capitalem in conatum ſtatuentes ſunt ſublatæ,& abrogatæ. Specularor in rit. de accuſa- rore. S.z. Balaus in all is, qui. cum it. Gadl. Cornel. de ſicæris. Idem Baldus conſaor. Quidam rumor, Vverſprærered. Ae conſuetudine. lib.z. Alexand, conſ. 1. viſs proceſſu. num. 2.Lirca finem,& ibi Auton. Narta in verbo hiaturorumlib-. Caffren la. S.vli. G 8 den Vnterthanen geſchehene congregation, vnnd vorbuͤndnuſſe iſt auch ferner 121 ibi Iaſon. num. 7. quod quig luris. Crammat deci- Jio. Neapolii. 2. num.. Draqj. de pænis, cauſa 54. lul. Clar. lib.;. ſentent. S. fin. quæſt. o2. Hieronym. ran- cus in l. non vult heres eſſe. num. 1 4 de regul. Iur Et quamuis Barrolus in l. I.. Diuuts, adl. Coruel. de Sicur. Menoch. de arbitr. iud. quaſt. lib. 2. centur . Laſu 300. num. 93.& nonnalli alg enſuerint, ità demum leges capitaliter conatum puni- entes ſublatas eſſe, ſi ſtatuta in contrarium extent-tamen etiam abſq; ſtatutis, de gene- rali totius mundi conſuetudine idem dicen- dum eſſe, Angelus tradidit in l..§. fin. 2. 5. G conſea. n. 3. lul. Clarus d. quaflio. g2. Verſic.& licer aliqui ex prædictis. Grammat. Adeciſione 2. num. J. Et hæc in delictis atrociſſimis locum non ha- bent. Nam in illts punttur conatus, etiam ſi effectus ſecutus non fuerit, ęl. in al. z.. æc au- tem verba, in verbo, puramus, Quod quts& lurui Ethæc eſt communis opinio. Fehn. in«. 1,P⁵ num. 9. Verſic, Limirta ſecundoò de offit. deleg. Et ldeò in crimine læſæ Maieſtatis, oppugnatæ patriæ,& in volente aliquem perimere vene- no, punitur conatus, etfi effectum non habue- rit. lulius Clar d. quæſt. 92. num. 2. In reliquis criminibus pro conatu ſolo pœna, quam lus commune in illis caſibus ſanxit, non imponi- tur, ſed ludex conatum pro arbitrio pumt. Iulius Clarus d. quæſt. 92. num. 2. Menoche A. caſa 260. num. 95. Cbnarruu. in repetirio. Cement. ſi furioſuu. parte 2. in izitio. num. 9. Veyſic. Terriò e⁵t emmntnd. 8 4 Vnd wenn gleich auch auff der Vntertha⸗ nen geſchehene verbuͤndnuſſe einige thaͤtligkeit er⸗ folget were/ Jedoch weil die vorbuͤndnuſſe dahin nicht iſt gerichtet geweſen/ koͤnten die Vnter⸗- thanen/ als ſeditioſi nicht geſtraffet werden. Seditioſi enim capite quidem plectuntur, I.2. cum vulgatis. G de ſeqirioſis. I. aut facta. F. J. de pæ uus Veruͤm illud ira intelligendum eſt, ſi principaliter tractatus fuerit habitus luper eo, vt feditio,& tumultus popularis com- mirteretur. Secus eſt, ſi tumultus, ſeu ſedi- tio accidentaliter euenerit. Tunc pœna ca- pitis non imponitur, zer zexr. ſingular. in l. ſi uls ingenuam. S. in ciuilibus, de capti. Et 1deò dixit Baldus inl. z.§. fin. de Iuſtir.& Lure, Quòd ſi ſtatutum puniret capitaliter turbantem quierumſtatum Ciuiratis, intelligitur, ſi prin- cipaliter dictam turbationem faceret, non au- tem ſi in conſequentiam alterius delicti, quia ſemper attenditur id, quod principaliter agi- tur. Iſi quis nec cauſam, ſe certum petarur. Ei i1d eleganter rraditum eit? Woma Granmat. Voro 19. Menoch. de arbitr. iuaic, quæft. lib. 2. tentu. 3. caſu 266. num. z. Vnd mit dieſem iſt gnnaſam bewehret/ daß die Vnterthanen keine ſechtionem belanden⸗ 8 5. 122 Conſilium Nonum. So haben auch die Vnterthanen kein ander crimen læſæ Maieſtatis committieret/ deroge⸗ ſtalt/ daß ſie an Leib/ vnd Leben geſtrafft werden muſten. Crimen enim læſæ Maieſtatis non comwittitur, niſi quando principis Maieſtas principalirer,& directò offenditur. Baldus zu l. E. circa finem. C.de priuat. carcer. Albertus Bru- nus conſil. G. cal. 2. irca medium. Andr. de Iſern. in tit. quæ ſint regalia, in verbis, Bona committen nium crimen maiteſtatzs. cal. 9. Verfte, adwertendum e„ 1 1116 rfic 6* K est. Ibi eleganter inquit, quòd anterficiens coaſiliarium principis, odio ipſius Conſilia- rij non prineipis, principaliter, non cõmittit crimé læſæ Maicſtatis. Idem voluit Bellemera onſ. I9. col. F. vbi, quòd interficiens conſilia- rios principis, non vt tales, ſedvt alio reſpe- ctu, non committit crimen lælæ Maieſtatis, quod etiam voluit Guido Papa quæſt. 2z3. in fi- ne. Sic Salycetus in l. fallaciter. C. de abolirio. enquir, quòod prodens patriam non odio prin-. cipaliter principis, vt ei ciuitas aufferatur, ſed ob alium finem ‚non incidit in crimen læſæ Maieſtatis, quod dictum refert,& ſequitur Angel. de Aretin. 79 S. 7uterdam. Tuflit. de be- red. quæ ab iuteſt.&in S. J. Iuſlir. de publ. iaaici. Sic deniq; Calderin. in couſil. ult. in tit. de accu. faria. inquit, quòd debellans caſtrum Eccleſiæ, non odio ipſius Eccleſiæ, ſed Adminiſtraro- ris, qui caſtrum tenet, non tenetur de læſa Maieſtate. b In kegenwertigem Falle aber haben die Vn⸗ terthanen perſonam domini ſui principaliter nicht offendieret. Ergo,&c. R. beſehlich nicht alleine nicht gehorſamet/ ſon⸗ dern ſich auch verbunden haben/ das ſie den befeh⸗ lichen don wacht haltung auff dem Schloſſe/ vnd ſchlieſung der ſchlagbeume nicht gehorſamen wollen/ Haben je doch ſie die Vnterthanen damitt prineipaliter wieder des Herrn zu R. Perſon nichts gethan noch gehandelt. dicitur committere crimen læſæ Maieſtatis. Nec enim hic diſputabimus, vtrum contra folum principem, vel etiam contra inferio- res crimen Maieſtatis committatur, cùm ſci- amus ex communi Dd. ſententià, quæ de ſum- mo Principe dicuntur, locum eriam habere in alijs. Rolana. A alle. conſ. Co. u. 20. cum ſequen- ribus in I. volum. Grauer. conſ. 12. n. 2. quod ta- men magno errore introductum,& receptum eſt, vr Iacolin. de S. Georgio in tracta. feudali, ſa- per Verbts.& cum piſcationibus, u. 2. Affirmare non duli rauir. 9 Sed tunc demum committitur crimen Maieſtatis, quando quis inſurgit contra prin- cipem iplum, Et ideò Bartolus in ⸗ratt. ae Vnd ob wol die Vnterthanen des Herrn zu Et non omnis, qui aduerſatur principi ſuo, ac Magiſtratui, rebellib. verharebelando, dicit, quòd ſolum eri. men læſæ Maieſtatis committitur contra perſonam principis, quemadmodum pulchreè etiam conſulendo,& decidendo tradidit Thomas Grammat. Aerkzlio Neapol. 9. Wie dann im gleichen auch darmit wieder des Herrn zu R. Perſon Principaliter nichts ge⸗ than/ noch gehandelt worden iſt/ daß die Vnter⸗ thanen etzlichen von jhren Nachbawern zhre ge⸗ meine verbotten. Dann ſolches iſt nicht geſchehen in odium, & perniciem Domini de R. ſondern zu dem en⸗ de/ daß dieſelben Perſonen nebens der gemein⸗ heit das Commun/ lus, vnnd Gerrchtigkeit de⸗ fendieren/ ond derthedigen/ ond ſich keine vnge⸗ wonliche dienſtbarkeit auffdringen laſſen ſolten. Et licet aliqui fœdera incant repro bata, ta- men ſi illa fœdera non fiant in petniciem Domini,& ceius Prouinciæ, illi, qué huiuſ- modi fœdera ineunt, non committunt cri- men læſæ Maieſtatis. Ità formalibus ver- bisloquitur Aegidius Boſſus iu rieulo, de ari. mine laſe Maieſtaris. n. 5e. Ibi etiam docet, quòd ex ijs, quæ poſteà ſequuntur, debeat colligi, vtrum fœdera in perniciem domini inita fuerint. Actus enim ſequens oſtendit, qualis fuerit animus à principio. Salaus in? quicunque. C de ſerus Fugit. Aus dieſem allen concludieren/ vnd ſchlleſſen wir dahin/ daß des Herrn zu R. Vnterthane/ alß ſeditioſi, oder die jenigen/ ſo crimen læſæ Ma jeſtatis committteret/an Leib/ vnnd Leben nicht koͤnnen geſtrafft werden. So koͤnnen auch erwehnte Vnterthanen darumb an Leib/ vnd Leben nicht geſtraffet wer⸗ den/ daß jhre congregatio, wie ſolches zuuor er⸗ wteſen/ dnd außgefuͤhret/ eine illicita congrega- rio geweſen. Ob congregationem enim illict- tam tunc demum quis capite plectitur, quan- do congregatio fuit facta, cauſa proditionis faciendæ. Sonifacius de Viralin. in tract. de ma- lefigs. rit. de cellegijs illicitmz. Well aber gleichwol des Herrn zu R. vnter⸗ thanen wolgemelten Herrn mit jhrer geſchenen verſamlung/ vnd vorbuͤndtnuͤſſe aus der Poſſeſ⸗ ſion/ vel quaſi, jhnen den Vnterthanen zu befeh⸗ len/ daß ſie das Schloß bewachen/ die ſchlagbeu⸗ me ſchlieſſen/ vnnd die Landtwehren bawen/ vnd beſſeren/ entſetzet haben/ Vnd ſonſt auch die con⸗ gregatio, vnd vorbuͤndniſſe ein frembdt anſehen giebet/ dnnd res mali exempli iſt/ ſo laſſen wir vns beduncken/ daß ſonderlich die Heupter/ vnnd rechten Raͤhtlinfuͤhrer pœenaà arbitrarià, mit ge⸗ fengniſſe auff geraume zeit/ mit Vorweiſung des Landes auff gewiſſe Jarſchar/ oder ſonſt mit zimlicher Geldtſtraffe beleget/ vnnd dees das unr Khc Reeito pet BanGahi ben. bzum ti lanu,o yj tuui iflaßhij Iin hatdh:3 Ralßtens/ ſar wieohen thaen yne dg en/ ge Mbvachen Ladwehr geaſolcher Gager deſſten/ſ wehnte feetverde Ale,que fn quas llgcauſg jenulk hh Quulte, in Cemla⸗ derlch we tabachſen. 8 4 — 1, nonc 44 rix Maieſtatis. „ tur Acgidius Boſlus una, 44 ancar. n. 32 lbi cin cX ijs, quæ poſica ſequunuu, „Lüum fa.dera in peruicn ucrint. Acdus enim ſequcns fuerit animus à principio, 3a ac. C. ær ſeruu fvxit. s dieſem allen toncludierni n/ daß des HerrnzuR.Muatt li, oder die jenigen/ ſo crinenli committteret/ an Leib/ dundin geſtrafft werden. 0 Fmnen anch erwehnte Dut an Lelb/ dnd Leben nichtgriuf ſbre congregatio, we ſocher nd außgefuͤhret/ eine illcinlt ſen. Ob congregationememm c demum quis capite plecüm, regatio fuit facta, cauſa hni r. Fruufacuu de Firaus.1n tru 7.ℳ alegi iLicits. 9 laber gleichwoldes Hem 9 . her volgemelten Henn mi ſ 8 6. ind res d0- 6 n⸗ adeltnfuͤbrer pœni rain, f WW aume zeik⸗ mi 9 47 Jarſchat/ lta kornah Conſilium Nonum. das dahin wol koͤnnen/ dnd moͤgen gehalten wer⸗ den/ daß ſie wolgemeltem Herrn zu R. eine of⸗ fentliche abbitte thun/ vnd ſich hinfuͤrder zu meh⸗ rem gehorſam obiigieren/ vorpflichten/ vnnd vor⸗ binden muͤſſen. 1 Septima Quæſtio. BVm ſiebenden wird aus vorgeſteltem fal⸗ (eSle gefraget/ ob des Herrn zu R. vntertha⸗ one wegen jhres beharrlichen vngehor⸗ ſams/ deſto ſchwerer geſtrafft werden koͤnnen: Ob ſich nun wol anſehen leſt/ daß die vnter⸗ thanen ſchwerer moͤchten geſtrafft werden/ dar⸗ umb daß ſie bey jhrem begangenem vngehorſam blieben Perſeuerantia enim delictum aggra- uat,& humanum eſt peccare, diabolicum in peccato perſeuerare. t. Polla. g. Wt aurem. Vbi Bayro. Qale his, quibus vr indign. l. capi talium. g. ſo. lent. de ænui.l.. in fn. C. de ſuperexactor. lib. 10. fa- cit textus,& quod ibi notat Barrzol. inl. nemo. C de Epiſcop. auaient. Ginl. Paptnian. g. meminiſſé. de inoſſicioſé teftam. Rothus de Curie in reperitio. c fen. in 7. notub. de conſuetud. Jedoch/ well vorſehens Rechtens/ quòd à pœnàâ quæuis cauſa excu- ſat, wie oben weiter außgefuͤhret/ vnnd die vnter⸗ thanen jhnen beduͤncken laſſen/ daß ſie nicht ſchuͤl⸗ dig ſein/ wolgemeltem Herrn zu R. ſein Schloß zubewachen/ die ſchlagbeume zuſchlieſſen/ vnd die Landtwehren zubawen/ dnnd zubeſſeren/ vnd we⸗ gen ſolcher gefaſſeten gedancken/ erwehntes jhres Gnedigen Herrn beſehlichen keinen gehorſam leiſten/ ſo wird dieſes falls die ſtraffe wieder er⸗ wehnte Vnterthanen nicht wol moͤgen geſcherf⸗ fet werden. Tunc enim abſq; omni dubitati- one, quæuis cauſa etiam iniuſta à pœnâ excu- ſat, quando conſtat, quem fuiſſe motumex illâ cauſa, quæ allegatur. Alexand, conſ. 103. col- penult.lib.r. Curtius Senior conſil.Jr. col.d. Detcius in!. quod te, in vliima lectura, ſi certum petarur,& ibi Cagnol. n. 23. Tyraquell de pænu. cauſa 4 5. /.9. Son⸗ derlich weil dieſe ſache auch an die hohe Obrigkeit erwachſen. Octaua Qurſtio. 8 Pm achten wird gefraget 7ob die eingezoge⸗ 4 9 Principal Heupter/ auff Buͤrgſchafft/ der Gefengniß erlediget werden koͤnnen; So biel dieſe frage betrifft/ ſcheinet zuſagen/ daß die eingezogene Perſonen auff keine Buͤrg⸗ ſchafft zuerledigen ſein. lure enim cautum eſt, quod incarcerati ob delictum aliquod, ſub fi- deiufforibus relaxari non debeant. Balausin I. 2. C. de exhub. reis. Ludo. Roma. in l. fin. de in Ius Vocan. Womas Grammat.conſ.rr.h. J. Eartol in l. I. 123 de cuftod.& exbib. reorum. Roland. à Valle confe;. num. I. in 1. volum. Paul. Grillana in tractu. de re- laxat. carcerat. tit. de fadeiuß. neor. Imò etſi in- carcerati darent mille fideiufſores, tamen re- laxandi non eſſent, vr Bald. loquitur in l. cos. F. ſuper hus. n.2. C. de appellatio. Hoc amphus ipſa fideiuſo præſtita nullius eſt momenti. ſcund. gl. ngularem in c. cùm homo 2. quæſfio. J. quam gl. refert,& ſequitur Angel. in tract. ae maleficis, ſa- per verbis, pro quibus Antonius fideiuftit, prour Angelum hocmoao refer: Roland. Al alle A. onſ, 34. Dum. 2. in. Vslun. A ber dieſem dngeachtet/ halten wir dauor⸗/ daß erwehnte vntert hanen der Gefengnuſſe zuer⸗ laſſen ſein/ wo ferne ſie die vnterthanen genug⸗ hafftige Buͤrgen koͤnnen ſetzen/ daß die des Rech⸗ tens außwarten/ vnd ſich zu jederzeit/ wann es begehret wird/ einſtellen wollen. Dann die onterthanen koͤnnen wegen jhrer begangenen exceß/ an Leib/ vnd leben/ vnſers er⸗ achtens/ nicht geſtrafft werden/ wie wir ſolches oben bey der ſechſten Frage nottuͤrfftiglich erwei⸗ ſet/ vnd außgefuhret haben. Et hoc caſu, quando incarcerato pœna corporis affiictiua non po- teſt imponi, ipſe incarceratus relaxari dcbet, præſtita idoneâ cautione de ſe repræſentan- do,vel de non recedendo ex certo loco. Sar- tol. in d l.t. de cuſzo.& exhili. reorum. Et pro bac ſententia faciuntl. fin. C eodem. S& l. I. ſi quis. eod. ꝛit. in quibus luribus in effectu diſponitur, quòd in criminibus illis, in quibus venit im- ponenda pœna pecuniaria, reus debet, præſti- to idoneo fideiuſſore, relaxari. Et ratio eſt, quia pœna pariformiter ſatisfieri poteſt fiſco per fideiuſſorem, ſicut per reum ipſum prin- cipalem. Argum.! deniq&l. ſequ. de Iure fyſci. Erhæc etiam tunc procedunt, quando pœna eſt arbitraria,& quando veriſimile eſt, Iudi- cem non impoſiturum pœnam temporis affli- ctiuam. Paul. Grilland. ae relaxat. carcerator. iit. deé fialeiuſs. reorum. Vnd dieſe meinung zuhalten ſtehet nichts im wege/ was ex aduerſo iſt eingefuͤhret worden/ In betrachtung/ daß ſolches alles in illis termi- nis procedieret/ quibus incarcerato pœna cor- poris affictiua imponi poteſt. His caſibus in- carceratus non debet ex carcere dimitti, da- tis fide iuſſoribus. hom. Grammat d. conf.s.n. 7. Rolana. à Valle A. conſ⸗S. n. I. 2. G. in 2. Volum. paulus Grillanaa titulo de fideiufoor. reor. Ibi ele- ganter rationem reddit. Ideò, inquirt reus fi- deiuſſoribus relaxari non debet, quando im- onenda eſt pœna corporalis, ſiue corporis afBictiua, ne eludatur iudicium. Eludere- tur autem iudicium, ſi reus repertus culpabi- lis fugam arriperet, quia pœna corporalis nulli alij, quàm reo imponi poteſt, etiamſi M 2 fideiuſſor 124 Conſilium Nonum. fideiuſſor ſe expreſſè obligaſſet ad pœnam corporalem. Nemo ſiquidem ſuorum mem- brorum dominus eſt. l. liber bomo. Gibi Burrol. 2dl. Aquilial. Nona Quælſtio. Vm neunden/ vnd letzten wird gefraget⸗ F od der Herr zu R. die Buͤrgen/ ſo vnter 9 S. G. nicht ſeßhaffeig anzunehmen ſchuͤl⸗ dig ſey⸗s b lich/ daß der Herr zu R. nicht ſchuͤldig ſey/ die je⸗ nigen zu Buͤrgen zu zulaſſen/ ſo onter S. G. nicht geſeſſen. Nec enim fideiuſſor eſt idoneus, qui non eſt ſuppoſitus lurisdictioni illius Iudicis, vbi reus captiuus detinetur. Ira Barrolus tra- alait in l. 2. qui ſarudare cogautur Et paria ſunt, non dare fideiuſſorem, vel non idoneum dare, 2„— 8 Sae 8 5 d 4. 5 79 4— 1 2—2 8ς Se N N 1 T N 2) 8 7 8— N 2¹ C0 Der Fall/ darauff ein Conſi. lium, vnd rathſchlag begehret wird/ thut ſich kuͤrtzlich/ nachfolgender geſtalt erhalten. M onnd N. an einem/ vnnd. Jungfrawen N. am an⸗ S= dern theil/ eine Chriſtliche e Eheſtifftung auffgerich⸗ tet/ vnnd daritmen vntereinander cauie⸗ ret/ vnd vorſehen/ wo ferne die Kinder/ ſo N. vnd N. mit N.in ſtehender Ehe zeugen wuͤrde/ nach N. vnnd N. toͤdtlichem ab⸗ gange vor jhrer Nutter N mit tode vor⸗ fallen wuͤrden/ daß alßdann des letzten Kindes erbtheil in zwey theil getheilet werden/ vnd dauon der Mutter ein theil/ das ander aber des Kindes neheſten Freunden von des Vaters N. vnd N. ſei⸗ ten folgen ſolte. Nun hat N. vnd N. mit N. ein Kindt gezeuget/ welches nach ſeiner N. vnd N. abſterbendt/ von dieſem Jammerthal auch iſt abgefordert worden etc. FHierauff antworten/ vnd ſchlieſſen wir kuͤrtz⸗ /½ 3 64 17,e 75—* — 8. N 4— ficuti paria ſunt, aliquid non fieri, velſfieri quidem, ſed minus bene. I. quaries, in textu,&& A. Qui fatuidcogant.L.z. de excuſar. turor:l. fin C, an biinum turelæ. l.z. S.tutorum. de ſuſpectis turor. Ora. Het. onſ. Tos. num. I. Vbi aicit, paria eſſe, non a p- pellare,& minus bene appellare. Vaurius ae nullita. de nullitate ex defectu cirarionis. num. 23. Atq; ita in praxi quotidie ſeruatur,& aban. tiquâ praxi recedendum non eſt. Balaus in4 Mad, perilllum fexrt. de excuſas. Iutor. Et vera in. terpretatio legum à practica ſumitur. Sala. i⸗ rrtin princ. Verſ. Gidedo quandosapiuntur, de feuas fane cuſpa non amitt. Et practica max imè atten- di debert, Bald. conſ. Q 72,- Stauto communus Papiæ cauetur, col.2. Vetſ. ſecundò non videzur lib. I. Er ita nos Decanus, Senior,& reliqui Profeſſores facultatis Iuridicæ in inclytâ A- cademiâ Iulià de lure reſpondendum cenſe- mus, ſaluo cuiuſque rectius ſentienctis iudi- cio&c. CIMVM. Quæſtioex propoſita facti ſpecie ducta. Ird derwegen gefragt/ wenn des 3 Kindes nechſte Freunde von des Vaters wegen des abgeſtorbenen * Kindes vorlaſſenſchafft/ vormoͤge 9 angeregter Eheſilfftungs clauſull zur helffte fordern wuͤrden/ ob N. des Kindes Mutter jhnen den Freunden die helffte folgen zu⸗ laſſen/ ſchuldig/ oder nicht: Damit dieſe Frage auß wahrem beſtendigen grunde der Rechte decidteret/ vnd eroͤrtert werde⸗ wil Ich vor erſt die vornembſten wiederwertigen argumenta einfuͤhren/ hernacher die frage deri⸗ dieren/ dnd endlich die eingefuͤhrten wieeder werti⸗ gen argumentà kuͤrtzlich wiederlegen/ In de⸗ trachtung/ daß ſolches den Conſulenten zuthuen obliget/ vnd gebuͤhret. Rol.⸗ alle conſy. in princin 2vol. Vnd die warheit hierdurch deſio beſſer an den tag gebracht wird. Veritas enim, in diſputatio- nem vocara, magis ſplendeſit in lucem. aeri uem S* quæſtio, g. anec illud. aiuaicantem; quæſt.g. ac viam ferro aperit, qui per contraria tranſit. Balaus 11 l. precilus Cde impuber.& alij⸗ habflitut Rolandd Valle cenſes in princ. in 1. volum.& conſ. in princin 3. volumine. Rationes nnc'jal 7 Ken eallte Ibas quidh gerſcnsg mall anſele non ercare imſogint bile Balach Peld fa/Kans N ſamle temfhtem. mitoRRahg ſchaftzur de/don des net billich waamehr Dn heage d tranfact Achterſ gehaltent Nan mim num quà placuit./ tem iudi in. ieſan laun iune in aul ac Balau 7 ri ladica cnſtguer Rüonibus dsſ ded 4 linue duige te aher ſurnucan Jerui Tolum. b benni æœſtioex propu facti ſpecie ducaꝛ O!d dervegen geftagt /„ 44 Kindes nechſte Frandet Vaters wegen des abhit Kindes dorlaſſenſchaff e fordern wuͤrden/ oh lt nen den Freunden die felffeit aldig/ oder nicht? ut dieſe Frage auß wahemn ſt Nechte decidieret/ ond eruttnt dr erſi die dornemöſtnvan, ta einfuͤhren/ bernacherbeft dendlich die eingefuͤhrt renr 2 angeregter Eheſtifftmg Conſilium Decimum. Kationes dubitandi. ́ Nd leſt ſich demnach anſehen/ daß des M Habgeſtorbenen Kindes nechſte Freunde/ . von N. onnd N. des Vaters wegen die helffte der derlaſſenen Erbſchafft mit fuge/ recht/ dnd billigkeit/ von N. des Kindes Mutter wol foderen koͤnnen/ daß auch N. des Kindes Mutter jhnen den Freunden die Erbſchafft zur 8G folgen zulaſſen/ pflichtig/ vnnd ſchuͤldig Dann je eine gemeine Rechtsregul/ quòd nihil magis congruum eſt fidei humanæ, 8 quam ea ſeruare, quæ ſemel placuerunt. l. 7. in princde pactuir:lnon minorem.& de tranſactio.& fi- dem fallere graue eſt. U.. de onſtir. pecun. grauio- ribus quidem perſonis grauius, grauiſſimis perſonis grauiſſimum, vr post Balaum Roland A Valle conſulendo tradidirt conſ.. u. 3]. in 2. Volum.& non ſeruare fidem contractus eſt menriri. Bala. conſ. 24in 2. volum.& mendacium eſt abomina- bile. Bala. conſ. αα. in I. Vol. Weil dann N. ſich einmahl gefallen hat laſ⸗ ſen/ da aus Goͤttlicher dorhengnuß/ nach N.vnnd N. jhrem lieben Haußwirt/ das letzte mit erwehn⸗ tem jhrem Haußwirt gezeugete Kind/ vor jhr N. mit todt abgehen wuͤrde/ daß alßdann die Erb⸗ ſchafft zur helffte auff des Kindes nechſte Freun⸗ de/ don des Vaters wegen/fallen ſolte/ ſo erſchei⸗ net/ billich zu ſein/ daß es dabey/ weil der fall ſich nun mehr zugetragen/ bleibe. Vnnd ſolches darumb deſto mehr/ daß nach beſage der Rechte/ die auffgertehtete pactiones, tranſactiones, vnnd vorgleichungen einem/ zu — Recht erſtandenem Vrteil gleich geſchetzet/ vnnd gehalten werden. Dann alſo ſtehet geſchrieben/ Non minorem eſle autoritatem tranſactio- num, quàm rerum iudicatarum, rectà ratione placuit. L. non minorem. G& de tranſatio. Res au- tem iudicata pro veritate habetur. I. ingenu- um. de ſtatu Dominum,& Ius facit inter partes. l. cum inrer. de re iuaicata. Alexand conſ. 29. col. 2. in o. vol. ac de nigro album,& de albo nigrum. Balaus in a noſti. de electio.& ideò ſtandum eſt rei iudicatæ. I. 1. C de re iudicati. Et ſic per conſequens quoque pactionibus,& tranſ- actionibus. 3 Es ſagen auch die Rechte/ vnnd wollen/ daß durch gedinge/ oder auffgerichtete Vortraͤge koͤnne zuwege gebracht werden alle das jenige/ ſo durch gebreuche kan/ vnnd mag werden eingefuͤh⸗ ret. A pari enim procedunt pactum,& con- ſuc tudo. Balaus inl. liberii liberræg col. penult. Aæ operis libertor. Roland.à Valle conſez. num. 20. in v. volum. gl. Balaus,& Odin l. 1. C de ſeruu fugir. Henning: Gæde conſis. num. ¼2. Et conſuetu- 125 do habet vim pacti. Balaut conſ. 275. col.. G& conſ.⸗ 14.col. fin fine lib. 2. Grauetta conſi* n. 13. Durch gewonheit/ vnnd gebreuche aber kan die ratio ſuccedendi immutieret/ vnnd veren⸗ dert werden. Sic enim conſuetudine intro- ductum eſt, quòd in feudis aſcendentes non ſuccedunt deſcendentibus. vuico. de natura ſucceß. feuai. Similiter conſuetudine eſt in- troductum, quòd in feudis ſuccedunt filij, filiabus excluſis. a vnico. de ſacceſione feudt. Similiter conſuetudinibus feudalibus proba- tur pactio, ne filij, ex matrimonio procreati, ſuccedant, ſed ſint contenti donatione pro- pter nuptias, aut alijs rebus certis. 7 1. Ae matrimo. ad morganaticam contracto. Darumb folget/ daß auch der Vortrag/ ſo N. mit N. onnd N. dergeſtalt auffgerichtet/ daß des letzten Kindes Erbtheil dnter jhr N. der Mutter/ dnd N. vnd N. nechſten Freunden zu⸗ gleich getheilet werden ſolte/ billich gehalten wird. Pnnd ſcheinet daran deſto weniger zweiffel ſein/ weil der loͤbliche Keyſer Leo außtruͤcklich conſtituleret/ geſetzet/ vnd verordnet hat/ daß die pacta, tranſactiones, vnnd Vorkraͤge/ ſo dber Erbſchafft in den Eheſtifftungen werden auffge⸗ richtet/ bey kraͤfften ſein/ dnd bleiben ſollen. Sta- tuimus, inquit, vt nemo parentum iura filio- rum, quibus cum reliquis liberis æqualem he- reditatis portionem ſeruatum iri, in nuptia- libus contractibus ſpoponderint, innonare tentet. Ac ſi quis pactiones ſuas aſpernari, & illius, cui tantundem, quantum alij fratres habituri eſſent, promiſerit, portioni detra- here compertus fuerit, ſciat is, pœnitentià mutatam voluntatem inualidam, atq; vanam habendam. Ex æquo enim cum alijs fratri- bus ſecundum initum pactum, filius in bona à ſuccedet. Neq; verò mendacium veritati præferri vlla ratio patitur, neq; pacta conuen- ta per improbationem adulterari æquum eſt, neq; rationabile animal id facere conuenit. Atqui ſi quid aliud hoc certè hominem de- cer, vt verbis fuis fidem præſter, niſi menda- cijs veritatem corrumpendo, deſtitutus ratio- ne, eorum albo, qui ratione præditi ſunt, exci- dere velit. Hæc verba ſunt Leonis Impera- toris in Nou. couſlit. I9. So iſt auch vor jtzerwehntes loͤblichen Key⸗ ſers Leonis zeiten/ in den gememen Rechten/ an dielen enden/ dnd ortten ſtadtlich cauteret vnd vor⸗ ſehen/ daß dber kuͤnfftige Erbſchafft/ pactiones, vnd Vortraͤge koͤnnen auffgerlchtet/ dnd gemacht werden. Dann ſolches ſtehet offentlich geſchrieben in I licet. Cde pactu, daſelbſt haben jhrer zween ſich bereiniget/ vorglichen vnnd vortragen/ daß der jenige/ ſo des andern todt ableben wuͤrde/ des M 3 derſtor⸗ 126 derſtorben Erbſchafft an ſich nehmen/ vnnd be⸗ halten ſolte/ vnnd ſolche bergleichnng wird daſelbſt approbieret/ confirmteret/ vnd beſtetiget. Im gleichen iſt ſolches fundieret/ vnnd ge⸗ gruͤndet in l. r.&lcum proponas.. de pactu,& iu C. de fideicommiſſo. C de tranfaction. an denſelben orten haben jhrer zween Pactſcieret/ vnnd tran⸗ ſigieret ſuper futurà adhuc hereditate, vnnd wird daſelbſt von dem Keyſer reſcribieret/ daß ſolche Vortraͤge ſollen/ vnnd muͤſſen gehalten werden. So wird auch in 7. 2. ae hereal. Vel allio. vendir. geſagt/ daß zu einer verkaufften Erb⸗ ſchafft gehoͤre auch die Erbſchafft eines Vn⸗ muͤndigen/ welchem der verkeuffer iſt ſubſtituieret geweſen/ ſonderlich in dem falle/ wenn den Vn⸗ muͤndigen die Erdſchafft zu der zeit/ wie der vorkauffer ſeine Erbſchafft verkaufft/ berelt iſt deferieret geweſen. in venditionem, inqui⸗ ICrus, hereditatis, venit etiam hereditas im- puberis, cui venditor ſubſtitutus erat, ſi hoc actum ſit, maximè, inquir, ſi iam delata impu- beris heredirate venierit hereditas. Cuùm ICtus dicit, maximè ſi delatâà hereditate&c. ſignificat, idem eſſe etiam, antequam here- ditas deferatur, atq́; ita textus ibi expreſſus, quòd ſuper heredirate adhuc futurâ contra- etus iniri,& celebrari poſſit. Gleicher geſtalt/ wird mit dem! ¼ quu ſer uum. de A. emnti bewehret/ daß die Vortraͤge/ ſo ober kuͤnfftige Erbſchafften werden auffgerich⸗ tet/ nicht onzimlich/ ſondern zu rechte beſtendig/ vnd krefftig ſein. Ibi enim ſeruum, quem cum peculio vendideram, manumiſt,& ICtus do- cet, quòd non ſolùm peculij nomine, quod ſeruus habuit, emtori teneor, verùm etiam, quòd teneor emtori cauere, me ipſi reſtitu- turum, quicquid ex hereditate liberti ad me peruenerit; Atq; ità apertè ſignificatur pa- ctiones,& contractus de futurA hereditate fir- mas,& ratas eſſe. b Welches auch klaͤrlich wird angezogen nl. 3. pro ſocio. In erwegung/ daß daſelbſt tradie⸗ ret/ vnnd gelehret wird/ daß vber kuͤnfftige Erb⸗ ſchaffte Socierates, vnd Geſellſchafften koͤnnen gemachet/ dnd auffgerichtet werden. Es ſagen auch die Rechte/ vnnd wollen/ quòd ſpes hereditatis vendi poſſit, das iſt/ daß einer koͤnne/ onnd moͤge vorkeuffen/ vor⸗ ſchencken/ dnd vorgeben die ſperlerte/ vnd derhof⸗ fete Erbſchafft. l. nam lwe modo. de heredir. vel actione venai. Sic quod liceat ſpem futuram donare, aut vendere, generaliter traditum eſt in I. Pem futuræ Actionis. C. de donario. l. S. de con- rrabr emlio. Worauß dann/ wie es ſich anſehen leſt/ ſchließlich folget/ daß auch N. mit jhrem Conſilium Decimum. lieben Haußwirt N. vnnd N. wol habe koͤnnen Paciſcieren/ ſich voreinigen/ vorgleichen/ onnd vortragen/ daß die Erbſchafft/ ſo kuͤnfftig durch abſterben des letzten Kindes an ſie fallen moͤchte⸗ zur heiffte an ſie die Frawe/ vund zur andern helffte an ſein N. ond N. necoſie Freunde kommen ſolte. Auch in betrachtung/ daß zu Rechte auß⸗ truͤcklich verordnet/ daß ein jeder wol befuget/ vnnd macht hat/ ſich deſſen zu vorzethen/ vnnd zubegeben/ ſo jhme zu nutz/ vortheil/ vnnd gutem gereichen/ gedeien/ rnnd gelangen mag. Omnes enim habemus licentiam renunciandi i)s, quæ pro nobis introducta ſunt. l. ſ qui in con. Fcribendo. C. de epiſcép.& dleric l. penult. C de pa- ctuis. Vnnd der jenige/ ſo einmahl ein vorzicht des jenigen/ ſo jhme zu gutte gereichen moͤchte/ gethan hat/ kan zu dem/ ſo er ſich vorzlehen/ vnd begeben/ nicht wiederumb gerathen/ noch kom⸗ men. Renuncians emm ad lus renunciatum redire nonſpoteſt luæri tur. Siᷣi venaitor de adill. edicto. l. ſi maritus. g. ſinegauerz ut. de adulterl. nan viderær. ſi qæid in frauaem patroni. l. poftquam liti. C de paclus. Ofin. Cae remiſsio. pignor e ex tranſmip ſa de renunciat c. ex ore. de priuilegi⁸. Weiter Wird nicht allein mit dem ſtzbe⸗ ruͤßrten/ onnd eingefuͤhrten Rechten/ ſondern auch mit vielen andern dargethan/ daß die pa⸗ ctiones, tranſactiones, vorgleichungen/ vnnd Vortraͤge/ ſo vber kuͤnfftige Erbſchafft/ vnnd faͤlle geſchehen/ zu Rechte zylaͤſſig/ beſtendig/ ond kreffttg. 3 Dann klares/ helles/ vorſe hens Rechtens/ daß dieſe conuentio/ voreinigung/ vnd vorglei⸗ chung/ ſo du mich/ oder meinen Sohn wirſt ent⸗ erben/ vnnd von deinen Guͤttern außſchlieſſen/ ſo ſoltu mir tauſent Thaler geben/ zu Rechte tolerieret/ ſuſtinieret/ vnnd erhalten wird. lta enim textus eſt expreſſus. in l. quidam am Filium. de veborum obligation. Verba legis ità ſe habent: Quidam cùm filium alienum ſuſci- peret, tradenti promiſerat certam pecuniæ quantitatem: ſi eum aliter, quam vt filium obſeruaſſet: quæro, ſi poſtmodum domo eum propulerit, vel moriens nihil teſtamen- toei reliquerit, an ſtipulatio committatur? Prætereà quæro, ſi filium ſuum quis legiti- mé in adoptionem dederit,& ità, vt ſuprà ſcriptum eſt, ſtipulatio interc eſſerit, eumq; pater adoptiuus exheredauerit, vel emanci- pauerit, an ſtipulatio committatur? Reſpon- di, ſtipulatio vtilis eſt in vtroq; caſu. Dieſe conuentio aber/ ſo du mich/ oder mei⸗ nen Sohn von deiner erbſchafft wirſt außſchlieſſen/ iſt durchauß gleich dieſer conuention, vnnd vor⸗ gleichung/ darſim.R cclcgem rabedduci rrſe ac ſa in qper lacuonibd Palit ſde nſein dund berord ſofttnach bileum el tor Wwim, um lud licitum, q brOdkſa Dada dSones Ganx /d eegamen e udti. ohem, ſehet miſſonel qued eti- nlttereh i quodl Ethi e Jou. toremitti tione rem. nunn lu dem/ ſo nücht wetderun 4 m Renuncians emm e: 3 7 2 1„ Fauaen hatnani 139 4. fs. Cae ſemuſla digun aan vrcarn c ex orr. de triuulegi dund elngefuͤhrten Nechte declen ondern dargethan/ ui tranſactiones, dorgleicherza k/ ſo döer kunfftige Eriſteft b deßen/ zu Rechte zulaͤſt/gi ug. mn klares/ delles/ dorſeßens c con uentio/ dorein gung/ endd odu mich/ oder meinen Sojnt und don deinen Guͤttern aufc uur taufent Thaler geben/5. ſuſtimeret/ dund erhaltm ni tus eſt expreſſus. in(fals veriorum olligtiarn Verb kg Quidam cum filium alienun denti promiſerat certun ye em? cum altter, quimit ct: quæxro, ſi poſim sulerit, vel mori 1 i0 commle quæròo, pattis. odm b ens niblus Conſilium Decimum. gleichung/ ſo du mich/ oder meinen Sohn nicht wirſt zum Erben einſetzen/ oder machen/ Vnd er⸗ ſcheinet alſo klaͤrlich/ daß die beſchrieben Rechte die tranſactiones, pactiones, vnnd vortraͤge/ ſo vber kuͤnfftiger Erbſchafft werden gemachzet/ dnd auffgerichtet/ nicht improbieren. Denn je auch vnuerneinlich/ daß aus zulaſ⸗ ſung der Rechte/ ein Vatter/ ſo ſeinen Sohn emancipieret/ per conuen ionem, vnd contra- ctum jhme reſeruleren/ vnnd vorbehalten koͤnne/ daß er ſeinem emancipierten Sohne/ wenn derſel⸗ be vor jhme mit tode abgehen moͤchte/erben wolle. Ità traditum eſtin S. fin. Inſtit. de legit. agnator. facceßion. Ad legitimam, inqui Imperator, ſuc- ceſſionem vocatur quoque parens, qui con- tractâ fiduciâ filium, vel filiam, nepotem, ne- ptemus, ac deinceps emancipat,&-. Atque ità in aperto eſt, legitimam ſucceſſionem pactionibus,& contractibus induci poſſe. Weil auch vnzweiffeliches Rechtens/ daß ein jeder in ſeinem letzten wuͤlen conſtituieren/ ſetzen/ vnnd verordnen moͤge/ wie ers mit ſeiner Erb⸗ ſchafft nach ſeinem tode wolle gehalten haben. Ni⸗ hilenim eſt, quod magis hominibus debea- ater ird nicht allein mi 11 tur, quàm vt fupremæ voluntatis, poſtquam iam aliud velle non poſſunt, liber ſit ſtylus,& licitum, quod iterum non redit, arbitrium. f. I. C. de ſacros. Bccleſ. Vnd aber zu Rechte derſ ehen iſt/ daß durch pactiones, tranſactiones, contractus, verglei⸗ chunge/ ond vortraͤge koͤnne geſchehẽ/ was ſonſt im keſtament geſchehen kan. I. pactum inter heredem. de pacti. Ibi legatarius remiſit heredi cauti- onem, quam legatorum nomine præſtare de- bebat,& dicit ICtus, pactionem illam,& re- miſſionem ratam,& firmam eſſe, proptereaà, quòd etiam teſtator potuerit teſtamento re- nittere heredi cautionem, atque ità textus i, quod pacto poreſt fieri, quod fit teſtamen- Et hinc Dd. volunt, quòd ſicuti hodiè e Nou. Juſtiniani prima, Falcidia teſtamen- to remitti poteſt, ità et iam pacto, ſiue ſtipula- tione remitti poſſit. cuiacius in a. l. pactum. de So wird demnach auch aus dieſem Funda⸗ ment/ ond grunde/ wie es ſich anſehen leſt/ mit gutem fuge/ vnd beſtande der Rechte geſchloſſen/ daß auch die vortraͤge von kuͤnfftiger Erbſchafft beſtendig/ dnd buͤndig ſein. b Es hat auch ein jeder macht/mit ſeinem Gu⸗ te zuthun/ vnnd zumachen/ was er wil/ vnnd wie es jhme zum beſten gefellig. Quilibet enim in re ſua moderator eſt,& arbiter. I. in re mandara. C& mandaii, etiamſi re- 127 bus ſuis abutatur. 7 ſéd erſ lege. S. conſaluir. de peritio. hereair.& iuſtum eſt, ſua cuique com- mittere. l. nemo exrenus. C. ae Iudaus. Et ini- quunm eſt, ingenuis hominibus nõ eſſe liberam facultatem diſponendi de rebus ſuis ad arbi- rrium. I. 2. in fine. ſi quis parenre fuerir manum. Imòô grauis iniuria eſt, quæ inant honeſtatis colore velatur, non relinquere vnicuique fa- cultatem diſponendi de rebus ſuis. l. qudum. C de contrah. emtione. Worauß abermal inferteret/ vnd geſchloſſen wird/ daß auch N. vnnd N. wol berechtiget ge⸗ weſen/ ſich derogeſtalt mit N. zuuortragen/ dnd zuuergleichen/ daß N. die helffte der Guͤter/ ſo N. onnd N. angehoren/ vnnd don N. ond N. auff die Kinder fallen wuͤrde/ nach abſterben des letzten Kindes/ ſeines N. dnnd N. nehe⸗ ſten Freunden vbergeben/ vorreichen/ vnd fol⸗ gen laſſen ſolte. Dann die Guͤter/ daruͤber jeto tractleret/ vnnd gehandelt wird/ kommen je/ don N. vnd N. orſpruͤnglich her/ vnnd iſt klares berſehens Rechtens/ daß die pacta ſuper futurã heredita- te, rata vnnd firma ſein/ wenn der jenige/ wel⸗ chem die Guͤter zu/ vnd angehoͤren/ mit den pa⸗ ctis friedlich/ vnnd dieſelbe ratificieret/ appro⸗ hieret/ vnd beliebet. Pacta enim de futurâ he- reditate valent, quando is, de cuius heredi- tate pactum eſt, voluntatem ſuam pactis ac- commodat,& in ed vſque adextremum vitæ ſpiritum perſeuerat: I. ffn. C. qe paciu. Vber diß alles iſt in den Rechten verſe⸗ hen/ ond wird von derſelben Scribenten/ vnd Lehrern ins gemein dahin geſchloſſen/ daß die pactiones, onnd vortraͤge/ ſo in den Ehe⸗ ſtifftungen/ oder auch in ſtehender Ehe zwl⸗ ſchen Eheleuten der geſtalt werden auffger ichtet/ da einer vnter jhnen ohne Leibeserben verſterben wuͤrde/ daß der vberbleibende des abgeſtorbenen Guͤter gentzlich behalten ſolte/ zu recht beſtendig⸗ vnnd kraͤfftig ſein. Et ità, quòd valeat pa- ctum in contractu matrimonij, vel etiam conſtante matrimonio, inter virum,& vXo- rem factum, vt altero ſine liberis mortuo, defuncti bona ad ſuperſtitem perrincant, à Cyno traditum eſt in l. i aten C. de inoſficio- ſõ teſtamenrto. Er Onum Baldus,§ alycerus, 2 Ca- hrenſis ibi ſecuti ſunt. Hyppol- ae Maxfil. in fin- gularibus ſuus, ſingul. 333. incipiente. Pactum Ae furura ſucceſtione. Calſanaus in conſuerud. Bur- gundiæ. Rubr..· S. ſeprimo. ſuper verbus wonftant leur maniago n. J. Prolixè Iyraq. de Iune primoge n qudfl. 7. Et hanc ſententiam Adſeſſores ſupremæ curiæ probarunt. Wuſing. 20h,33. centur. 2. Et licet nonnulli inter pactionis verba, vtrum M 4 luris 128 luris hereditarij ſignificatiua ſint, an non, diſtinguunt. Cbaſanaus in loco proximè aikio. Fer- rarienſ. Practic. in forma libelli, in auſa Vocicz a b, faper verbis. Socierartem ꝰↄminiunm bonorum. n. J. G y. tamen illam diſtinctionem alij reijciunt, Maſuerus in pract, in tit. Ae ſöcietate n. J.& ruiſus n. 20. Idem in ritulo de fucceſtio.& dlrimus Volunr. n. Jj. Benedictus in repetirio. c. Raynurius. in verbb, Duas laben filias. n. I9g. extra, de rhamenr. Ty- naq. de lure primagen. d. qudſt. G. Mynfiug. in. Ae- cade reſponſorum Juris. wſSonſo 29. n. 3. Worauß denn kan geſagt werden/ daß diel⸗ mehr N. vnd N. mit N. ſich alſo verglichen/ vnd vertragen haben koͤnnen/ daß N. von des letzten Kindes erbtheil die helffte behalten/ dnd die ander helffte ſeinen N. vnd N. neheſten Freunden re⸗ ſtituieren/ dnd einantworten ſolte. So halten die Gelahrten es auch dauor/ daß die Eheſtifftungen/ vnd pacta dotalitia ſo in vim contractus nicht koͤnnen/ noch moͤgen beſtehen/ in vim vltimæ voluntartis koͤnnen erhalten/ dnd deſchuͤtzet werden/ in dem Falle/ wenn die Erb⸗ ſchafft auff den todes Fall darin dermachet/ ond fuͤnff oder mehr Zeugen dabey geweſen ſein. VVe- ſenbec, in paras. ad tit. de pactis aotalibus, n. 4. rurſus ad ttr. de danatrio. iuter aur.& Vxor. n. J. Vbi plurimas alias autoritates adaucit. Vnd alſo werden die Eheſtifftungen in dielen Conſiſtorijs, vnd Schoͤppenſtuͤlen in vim vlti- mæ voluntatis krefftig erkandt/ wie aus den Conſtitutionibus des Churfuͤrſten zu Sachſen lab. 2. conſtit. 43. zuerſehen/ Vnd wird billich alſo erkandt/ vnd geſprochen. Semper enim ea in- terpretatio capienda eſt, quæ actum conſer- uar non illa, quæ actum euertit. 7. quories. de mebus dubis. l. quories in ſtipulartion. de V. O. l. ſem- perin fipularionibus. de reg. Iuris l. Gallus. g. qui- Aam rectè. de liber.& poftum. l. miles.. decemi. de re iudig c. Abbate. ae V. S. gl. in l. puro. in princ famil herciſcund. Bariol. in l. centurio. Verſ. quæro vlrimoò, qudſi dixerit. de vulg.&pup. Henninę Gæ- de conſ. 4. u. 11. E conſ. J.. n. 24. G& conſ. Ior. n. J. TVraq. ink fi vnquam'ſaper verbis, donatione largi- tus. n. ꝙ½. C. de rzuocand. Aonation. Et hoc etiam in materià ſtricti Iuris locum habet. Bald. conſ. Aos. Inprimus videamus. col. 1. lib. J. Et procedit, etiamfi verba improprianda, ęl. in a. l.& puro. famil. herciſt.& largiſiméè accipienda eſſent. Abbas conſ. 6½. col. G. lib. 2. Ex hacnobiliſſima Iuris diſpoſitione, t Grauer. loquitur, conſ. 139. n. 10. quòd ſemper interpretatio ità fieri de- bet, vt actus valeat, non vt pereat, Dd. tra- dunt, quòd donatio omnium bonorum præ- ſentium,& futurorum iurata, licet inter vi- uos valere non poſſit, valeat tamen vt dona- tio cauſa mortis, ſi adſit numerus quinq; te- ſtium. Paulus de Caſtro onſ 7. lib. 2. refert,& ſe. 2uilur Socinus conſ. T20. colum. penult.& conſ. 137. Conſilium Decimum. col. 2. lib. I. Deciſio. Næapolit. 3347. col. 3. lob, Cyor. zus iu rub. de legat. 7. cl. J. iirca princip. Bald conſ 1. Domina lohanna. col. fin. libez. GCrauetta d con 139. num. 10. Catellian. Corta in memoralil. ſab li. tera A. mili folio 9. Hierauß ſcheinet ſchließlich zuſagen/ wenn gleich N. ond N. neheſte Freunde des abgeſtorbe⸗ nen Kindes verlaſſenſchafft zur helffte aus krafft/ vnd macht der/ zwiſchen N. vnd N. an einem/ond N. am andern theil/ in der Eheſtifftung auffgerich⸗ teten dorgleichung/ vnd alſo vi pacti, ſiue con- tractus nicht fodern koͤnten/ daß dannoch N. dnnd N. nechſte Freunde die helffte don des derſtorbe⸗ nen Kindes verlaſſenſchafft/ vi vlrimæ cuiuſ- dam voluntatis zufodern berechtiget/ ſintemal in der Eheſtifftung die Erbſchafft den nechſten Freunden auff den todes Jall vermachet/ onnd darbey fuͤnff/ oder dtelleicht wol mehr Zeugen geweſen/ ond ſolche Eheſtifftung/ wie gehoͤret/ in vim vltimæ voluntatis krefftig ſein. Vnd hindert noch jrret nichts/ daß N. dnnd N. neheſten Freunde die Erbſchafft in der Ehe⸗ ſtifftung derogeſtalt vermachet/ daß ſie die Freun⸗ de erwehnte Erbſchafft/ nach des letzten Kindes abſterben/ erſtlich haben/ vnd dberkommen ſolten. Denn ſolches iſt eine ſubſtitutio, quæ in vlrima voluntate fieri poteſt, z. 1. de ulg.& pup. ſul- Hiit. in II. Letzlich wird in der Eheſtifftung außtruͤcklich nicht geſagt/ daß des Kindes neheſte Freunde des abgeſtorbenen letzten Kindes Erben ſein ſolten/ ſondern in erwehnter Eheſtifftung/ wird allein cauieret/ diſponieret/ ond derordnet/ daß N. des Kindes Mutter/ alß die Erbinne jhres Kindes/ von des Kindes vorlaſſenſchafft den nechſten des Kindes freunden von des Vaters ſeiten die helffte geben/ ond folgen laſſen ſoll. lam autem certum, & expeditum eſt, quòd pactum, per quod non conſtituitur aliquis heres, ſed heres obligatur tradere bona alteri, cui paciſcens voluit, illa tradi, valeat. Barrol. conf. 212. Promirro rili,& tu mihi. Curtius Junior tonſ. I9. col 2. E conſ. 2/ ad finem.& conſ. St. Grauerta conſ. 139. n. 2. Vnd ſcheinet alſo/ daß des Kindes nechſte Freunde auch aus dieſem Fundament/ dnd grun⸗ de die helffte der Guͤter/ ſo das Kind gelaſſen/ don N. des Kindes Mutter wol fodern koͤnnen. Deciſio quæſtionis propoſitæ. 3 nun wol aus dieſem allem glaublich . koͤnte/ vnnd moͤchte geſchloſſen werden/ ☛= daß des abgeſtorbenen Kindes nechſte Freunde/ von des Vaters wegen/ die helffte der nachgelaſſenen Guͤter don N. des Kindes mutter abzufodern zu Rechte befuget/ vnd N. ſhaen den Freun⸗ ſei, ned lÜbet darnpote mm deſſehen. Impp.o dam de vojobl, quem he in dolo„ lunuun IIS kopr ichts/ 6 hen JrandedteEiſeſt g derogeſtalt dermachet/ ußſe nee Ersſchafft/ nachdes ln. en erſtllch haben/ dnd derkon ſolches iſt eine lubſtitutio qreu alc fieri potcſt, v. u lich wird in der Eßeſtifftmzeit ſagt/ daß des Kindes neheſthm denen letzten Kindes Erzen ſi in erwehnter Eheſtifftung/ n diſpontertt/ dnd derordnet Mutter/ alß die Erbiune ffrtt Kmdes dorlaſſenſchafft den nit rreunden don des Vaters ſettnuh nd ſolgen laſſen ſoll. lam autenas litum eſt, quòd pactum, oetqu tur aliquis heres, ſed hereqch dona alteri, cui paciſcens rali leat. Bartel. cou) 2l. Pmnihs Orrrrus Ianter o⁴(2.. dal 20d 1 1 anlùbTT. CrasertA an Hrs ſcheinet alſo/ daß des— auch aue dieſem Jandamen fie der Guͤter/ ſodas Kndgi undes Mutter wol foden Conſilium Decimum. Freunden die helffte folgen zulaſſen ſchuͤldig/ Soachte/ vnd halte Ichs jedoch dauor/ daß mit * beſſerm grunde/ ond beſtande der Rechten conclu⸗ dieret/ vnnd geſchloſſen werde/ daß des abgeſtor⸗ benen Kindes nechſte Freunde don des Baters wegen/ ſhrer anfor derung zu Rechte durchauß nicht befuget/ Vnd da ſie einige anforderung an⸗ ſtellen wuͤrden/ daß N. des abgeſtorbenen Kindes Mutter jhnen den Freunden etwas were zugeben zu Rechte nicht ſchuͤldig/ noch pflichtig/ Unnd ſolches auß nachfolgenden drſachen. Veor erſt/ daß die Clauſull der Eheſti fftung/ (Worſterben die Kinder alle/ ſo ſol des letzten Kindes Erbtheill gleich getheilet werden/ vnnd em theil der Mutter/ das ander theil des Kin⸗ des nechſten Freunden don des Vaters wegen folgen) eine pactio, dorgleichung/ gedinge/ vnd boreinigung von kuͤnfftiger/ vnnd noch fallender Erbſchafftiſt. Pacta autem, quæ fiunt de fu- tura luccefſione, nullius ſunt momenti, wie ſolches an vielen enden/ ond ortten in den beſchrie⸗ benen Rechten außtruͤcklich/ vnnd klaͤrlich ver⸗ ſehen iſt. b 4 b Vnd bor erſt iſt hieruon ein allgemelne Key⸗ ſerliche coyſtitutio nl, pactum, quod dorali. O de padlus. Ibi Imperatores reſcripſerunt, pactum, quod dotali inſtrumento compræhenſum eſt, vt ſi pater vità fungeretur, ex æquàâ portione ea, quæ nubebat, cum fratre heres patri ſuo eſſet, neq; vllam obligationem contrahere, neq; libertatem reſtamenti faciendi mulieris patri potuit aufferre.. Zum andern iſt ſolches gleiches falles klaͤrlich verſeßen enl.«um donationws. C. de tranſactio. Ibi ‿ Impp. oſtendunt, quòd per promiſfionem fa- Kam de inſtituendo aliquem heredem, quis nonm obligatur, quòdq; is, qui promiſit, ali⸗ quem heredem inſtituere, non cenſetur eſſe in dolo, non obſeruando promiſſa. Nemo, inquiunt,ad implendum promiſſum, heredita- tis propriæ pollic iratione aſtringitur. Zum dritten iſt hieruon ein gantz offenbahr⸗ hell/ vnd klarer textus, vnnd welcher des Kindes nechſten Freunden zum hoͤchſten zu wiedern iſt inl. 2. C ae inurilib. feipulation. Ibi Impp. cui- dam Doinnæ in hæc verba reſcripſerunt. Ex eo inſtrumento nullam vos habere actionem, in quo contra bonos mores de ſucceſſione fu- turâ interpoſita fuit ſtipulatio, manifeſtum eſt, cùm omnia, quæ contra bonos mores, vel in pactum, vel in ſtipulationem deducuntur, nullius momenti ſint. Zum blerden iſt hieruon eine ebenmeſſige Key⸗ ſerliche conſtitution./ Hereditas. Cae pactis conuen- ru. Ibi Impp. inquiunt, hereditas extraneis te- ſtamento datur. Cuùm igirur affirmes, dotali inſtrumento pactum interpoſitum eſſe vice te- ſtamẽti,vt poſt mortẽ mulieris bona eius ad te 129 pertinerent, intelligis, nullà te adtione poſle conuenire heredes, ſeu ſucceſſores eius, vt ti- bi reſlituantur, quæ nullo modo debentur. Zum fuͤnfften lehret auch der ICeus. in ſi. pulario boc mods concepra, aer. O. daß die con- * tractus, vnd vortraͤge/ ſo ober kuͤnfftige erbſchafft werden auffgerlchtet/ nichtig/ krafftloß/ vnd von keinen wuͤrden ſein. Vnnd lauten die wort des ICti alſo: Stipulario hocmodo concepta, ſi heredem me non feceris, tantũ dare ſpondes, inutilis eſt, quia contra bonos mores eſt hæc ſtipulatio. Vnd mit dieſen außtrůcklichen/ hellen/ kla⸗ ren Kayſerlichen conſtitutionen/ ſazungen/ vnd verordnungen ſtimmen die Rechtsſcribenten ins gemein vberein/ ſo da auch ſagen/ vnnd wolien/ daß die pactiones, contractus, vnd vortraͤge/ ſo ober kuͤnfftige Erbſchafft werden gemachet/ vnd auffgerichtet/ vnbuͤndig/ onnd von keiner wir⸗ ckung ſein/ wenn gleich dieſelben auch mittels ei⸗ nes leiblichen Coͤrperlichen eydes werden vollen⸗ zogen. futurd hereditate quærenda iuramento non Et ità, quòd pacta, quæ fiunt de firmentur, traditum eſt à gl. inl ſ quanu. S. dl- lud. in verbo grauari. C. de inafhic, eſtam. Ginl. pactum. Silbi Bald. in y. oppofitione. Roma.& Ca- Flrenſ. C. de cullation. Bartol. Caſtrenſ. Alexander, & Iaſön in l. pactum, quod aotali. C. de pactus,& ibi Alexand. affirmat, ita communiter Dd. tenere. Bartel. inl. vlrima,& ibi etiam Caßfrenſ C. eodem. de pactts. Bartol.& Alexand in l. fipula- rio loc modo concepra, de v. O. Anron. de Butrib. in c. cum contingat. col. 5.& ili Imo. extra de Iureiur- Dominicaus in c. quamuus. de paclis in 6. Aluarotr. in c. moribus, ſi de fendo fuerit contro. inter domin. Gr anat. Henningus Gæde conuſ. 95. u. 12. Draq. de Lure primogen. quæaſt. G. n. Ig. b Die vrſachen aber/ warumb die pactiones, contractus, vnd vortraͤge von erlangung kuͤnff⸗ eiger erbſchafft zu Rechte nichtig/ ſeind vornem⸗ lich dieſe. Et quidem primò ideò pacta de fu- turähereditate non valent, quia inducunt improbabile vorum captandæ mortis alte- rius, vr aucitur in l. de fideicommiſſ. C de rranſ actio. l. lr. in illis Verbus, Plenæa triſtiimi& peri- culoſi euentus. Qde pacbthtst. Deinde pacta futuræ ſucceſſionis ambu- latoriam eſſe non ſinunt hominis volunta- tem, vſque ad extremum vitæ ſpiritum, ntrà l. cum hid ſtatus.§. pænitentian. de donarion. inter vir.& vxon l. 4 de adim. vel trausfer, legar. c˙m tamen libertus de ſupremis iudicijs conſtrin- ginon debeat. l. cum daobus. S. idem e ſponalit, in illur Verbur, nec liberratem de ſaprents iuwdidi—s. c. ro ſocis. Vnd ſeind die Rechte den tranſactionibus, ond vortraͤgen/ ſo don kuͤnfftiger erbſchafft geſche⸗ hen dermaſſen hoch zuwieder/ daß auch die R echee 8 130 die pactiones, contractus, vnd vortraͤge keines weges gedulden/ in welchen die Paciſcenten/ vnnd contrahenten einer zukuͤnfftigen anfallenden erbſchafft ſich gentzlich/ oder zum teil vorzethen⸗/ ond begeben. Ita enim ab Impp. eſt reicri- ptum: Pactum dotali inſtrumento compræ- henfum, vt contentâ dote, quæ in matrimo- nio collocabatur, nullum ad bona paterna re- grefſum haberer, Iuris autoritate improba- tur, neç inteſtato patri ſuccedere filia eà ra- tione prohibetur. l. 5. C. de callario. Idem tra- dirum eſt in l. fn. Ae ſats,& legit. Ibi ICtus in- quit: Pater inſtrumento dotali compræhten- dit, filiam ità dotem accepiſſe, ne quid aliud ex hereditate patris ſperaret, eam ſcriptu- ram ius ſucceſſionis non mutaſſe conſtitit. Vnd ob wol die Paͤbſtlichen Rechte dieſe pa⸗- ctiones, vnd contractus, ſo da geſchehen de non ſuccedendo, nicht gentzlich vorwerffen/ ſondern bey kraͤfften erhalten/ ſo geſchicht jedoch ſolches anders nicht/ dann in dem Falle/ wenn die paci- ſcentes, ond contrahentes bey jhren Eyden/ vnd Pflichten ſich obligteret/ onnd derbunden ha⸗ ben/ daß ſie nicht ſuccedteren/ noch erben wollen/ ſecundum di’poſitionem æ, quamuli. de palis, in d. &ibi prolixiſimè à Didaco Couarr. traditum est. Wieil denn die voreinigung/ ſo N. vnnd N. mit N. derogeſtalt auffgerichtet/ daß des letzten Kindes erbthell in zwey teil geteilet/ vnd das eine tell N. der Mutter bleiben/ das ander teil aber N. vnd N. neheſten Freunden folgen ſolte/ von kuͤnff⸗ tiger noch anfallender erbſchafft auffgerichtet worden iſt/ ſo folget coneludehter vnd ſchließ⸗ lich/ daß ſolche bereintgung gantz nichtig/ krafft⸗ loß/ ond von keinem beſtande/ noch wirden ſey. Zum andern/ wird durch das/ der Eheſtiff⸗ tung einuorleibetes gedinge⸗die diſpoſitio, vnd verordnung der gemelnen beſchrieben Rechte/ caſ⸗ ſieret/ auffgehoben/ ond vornichtiget. Dann bor erſt iſt onzwelffellchs Rechtens/ daß die Mutter jhr Kindt ſoll erben/ Nou. 124. dieſe diſpoſitio wird durch beruͤhrte/ der Eheſtifftung einuorleibete clauſulam corrigieret/ mutieret/ verendert/ vnd vornichtiget/ Vnnd ſoll vermoͤge erwehnter eheſtiffeungs Clauſul nicht allein die Mutter jhres Kindes Erbinne ſein/ ſondern auch mit jhr der Mutter des Kindes nechſten Freun⸗ de/ ſo vermoͤge der Rechte/ von der Mutter wer⸗ den außgeſchloſſen. 8 Zum andern iſt gleicher geſtalt vnſtreitbaren Rechtens/ quòd omnis hereditas ad nos per- rinet velex teſtamento, vel ab inteſtato.§.fn. Inſkir. per quas perſonas cuig, achuiritur Ab inte- ſtato heredes fiunt liberi, parentes, fratres,& ſorores, ac alij cognati ipſius defuncti, prout arſpomrarin Nou. 214. Ex teſtamento illi, quos reſtator heredes inſtituit. Et quia de magno præiudicio agitur, nempe de bonis teſtatoris, Conſilium Decimum. ideò vt fraus omnis ſubmoueatur, inuenta ſunt multæ ſolennitates in teſtamentis ordi. nandis,& adhiberi debent in teſtamentis ſe. ptem teſtes, teſtium ſ ubſcriptiones, ligilla, & alia, de qwibus in tir. de teſtam. erainandis in n. Hir. Alle dꝛeſe ſolennitates ſo im Teſtament ſollen/ onnd muͤſſen gehalten werden/ werden durch das/ der Eheſtefftung einuorleibtes gedinge gleicher geſtalt auffgehoben/ dnd vornichtiget. Well aber außtruͤckliches verſehens Rech⸗ tens/ daß die gedinge/ dorgleichung/ vnd bortraͤge/ ſo die verordnung der gemeinen beſchriebenen Rechte caſſieren/ auff heben/ vnd vornichtigen/ an jhnen ſelbſt nichtig/ vnd krafftloß ſein: Manife. ſtiſſimi enim luris eſt, quòd pacta, quæ fiunt contra leges, nullius ſint momenti, l. Murugen. tium. S. ait præzor. de pactis. l. padta, quæ cuntra le- ges. eodem. Et quòd ius publicum priuatorum pactis mutari non poteſt. I. ius publicum. ae ea ctw. quodq́; nec ex prætorio, nec ex ſolenni Iure, priuatorum conuentione quicquam im- mutandum eſt. I. uecex prærorio. de reg. luris. Et deniq; quòd priuatorum conuentio Iuri pub. lico nihil derogat. l. neque pignus.§. ſin. Ae re gul. Iuru. l. eraonem. de operis libertor. So folget daß auch dieſer vrſachen halben/ die der Eheſtiff⸗ tung einuorlelbete bereinigung/ daß die Mutter/ vnd des Kindes nechſten Freunde zugleichen tei⸗ len erben ſollen/ keines weges zu Rechte beſtehen/ ond erhalten werden koͤnne. WVors oritte wird durch dieſe in der Eheſtiff⸗ tung auffgerichtete vorgleichung/ daß die Toch⸗ ter/ ſo außgeſtewret wird/ zu gleichen teilen mit jhren Bruͤdern/ ond Schweſtern Erben ſoll/ eine gleichheit dnter den Kindern eingefuͤhret/ welche gleichheit an jhnen ſelbſt ſehr billich/ vnnd den ge⸗ meinen beſchrieben Rechten einſuummig iſt. lus emm liberos æqualiter ad ſucceſſionem ad- mittit, ſiue ius prætorium reſpiciamus, ſiue ius ciuile. De Iure prætorio eſt rextus inli. vnde likeri.&in t. ſepost mortem, S. olr. de lonof fſoſ. contra tabulas. De Iure ciuili eſt textus in I. inter filios. Q familiæ herciſc. vbi Baldus ex hoc notat; Omnia ſtatuta, quæ inæqualiter ad- mittunt liberos, eſſe contra ius commune,& contra naturalem æquitatem. Ob id lex, quantum poteſt, in id tendit, vr ſeruetur æ- qualitas inter liberos. I. penulr. in fmn. C wmnnu ni aiuid. I. vlr. C. communia vtriusg, iuaici. I. vu liberus. l. illud.§. vlr.& ferd per ror. rtr. C. de colla- rio. ex quo titulo apparet, collat ionem ob id inductam ‚vt ſeruetur æqualitas inter liberos. Nam Raliaàs quidem, res quæ ſu naturd con. ferenda non eſt, confertur tamen inæqualita. tis vitandæ cauſâ inter liberos. vr norar ęl⸗ulr in à l. illud, perilum rextum ili, c; ili Dd. G& eo dem. Et lex hortarur parentes, vt æqualiter inter keehthier de zrgech hen/hah wenz der kein ordn. Kadn o diſ lcdond traos do dern ſaee N inten odedng wi e 1 ſelbſ nichtig dirs ucnim lurisc rfttß 14(8‿˙05, nul aus Dachn meſt./ accexy quod riua 4 3 1 priuatorum conuentio 1 g u 5 4 nelne nigna ii endnem. de penillenm h ch deger drſechen faben/ Ri muorleldete dereinigung/ daß nh Kindes nechſten Freinie utti en ſollen/ keines weges alten werden konne. Raan ers orttte wird durch dieſeinn ffgerichtete dorgletchung/ i uß geſtewret wird/ zu glecchentt rüͤdern/ dnd Schweſtem En te dnter den Kindern eigefuße tan jßnen ſelbſt ſehr billichum beſchrieben Nechten emſtmti vcros æqualiter ad ſuccefin ſiue iusptætorium reſpitimn ſc. De lure prætoriocſttemi en. Gu* I ſireit morfem Liks v dales. De Iure ciukiettet hos C familæ henniſt vbi Bälte Omnia ſtatuta, quæ in 3 lberos, eſſe contra uscans anuralem rquitztem 2 n reſt in c tenäit u peuult infb. inter liberos. e ⁴. Cumen vn 2 Aud. S. vin Cfen erm. 8 — otitulo appanet, olme * vt ſeretur æquuiim 9 Mis quidem sque non eſt, confernu ta—„ ginter liberos. f eauſa int d 47. an rextun ii 14* 65 j. * Conſilium Decimum. inter liheros teſtentur, in aurhent. de nupriſs.§. ida quog. Aequalitas enim amicitia eſt. Plaro ub. g. de ll. Arsſlor lib.. Erxhicorc.. boc est, vbiæ- qualitas eſt, ibi quoq; eſt amicitia. —Weil aber erwehnte/ in der Eheſtifftung auff gerichtete vorgleichung/ daß die außgeſtewrete Tochter mit den Bruͤdern zu gleicher theilung ſol⸗ len gehen/ zu Rechte vnkrefftig/ vnnd an jhr ſelbſt nichtig/ vnd don keinen wirden iſt: a. l. pactum quod dptali. G de padtis. So folget gantz vnwie⸗ derſprechlich/ daß vielmehr diß gedinge/ oder dieſe vergleichung/ daß die Mutter jhr Kindt nicht allein ſol Erben/ ſondern daß zu des abgeſtorbe⸗ nen letzten Kindes Guͤttern zugleich die Mutter/ vnd des Kindes nechſte Freunde von des Vaters wegen kommen ſollen/ weil durch erwehnte ver⸗ gleichung/ die zu Rechte gemachte ordnung der ſucceſſion wird vmbgeſtoſſen/ vnnd auffgeho⸗ ben/ zu Rechte gantz vnkrefftig/ vnnd an jhm ſelbſt nichtig/ vnd von keinen wirden ſein muͤſſe. Vnd thut nichts zur ſachen/ wenn man blel⸗ leicht hier ſagen wolte/ das gedinge/ die Tochter ſol zu gleicher theilung mit den andern Kindern gehen/ habe ſeinen effectum, vnnd wirckung/ wenn der Vater inteſtatus vorſtirbet/ vnnd keine ordnung gemachet hat/ wie es onter ſeinen Kindern ſolte gehalten werden/ In erwegung⸗ daß alsdann die Tochter vigore pacti,& con- tractus dotaliti] zugleich mit den andern Kin⸗ dern ſuccedleret/ Vnnd derwegen/ weil N. vnd N. inreſtatus vderſtorben/ onnd ſonſt keine an⸗ ordnung in ſeinem letzten willen gemachet hat/ wie es mit ſeinen Guͤttern/ nach ſeinem abſter⸗ ben ſolte gehalten werden/ ſo leſts ſich anſehen/ daß N. vnnd N. nechſte Freunde ebenmeſſiger weiſe/ vigore pactt, ſiue contractus mit N. des Kindes Mutter ſuecedieren/ vnd Erben koͤn⸗ nen/ ond ſollen. b Dann wenn der Vater/ ſo in der Eheſtiff⸗ eung angelodet/ der prochen/ vnd zugeſagt/ daß ſei⸗ ne außgeſteurete Tochter mit den andern Kin⸗ dern zugleich erben ſolte/ ohne auffrichtung einiges letzten willens vorſtirbet/ ſo ſuecedieret die außge⸗ ſteurete Tochter mit den andern Kindern zu glei⸗ chen theilen/ nicht auß krafft!/ dnnd macht des in der Eheſtifftung auffgerichteten gedinges/ ſon⸗ dern lure ſuo, ond darumb/ daß ſie jhres Vaters Kind nicht weniger iſt/ alß die andern Kinder ſein/ nd das pactum dotalitium iſt/ vnd bleibet ipſo lure nichtig/ In erwegung/ daß der Impe⸗ rator in A. l. pactum quod dorali. C de pactiu, conſtituieret/ geſetzet/ vnnd verordnet hat/ daß erwehnt gedinge/ die Tochter ſol mit den andern Kindern zugleich Erben/ nullam obligationem wircke. lta enim verba ſonant, Pactum, quod dorali inſtrumento compræhenſum eſt&c. neq; vllam obligationem contrahere, 131 neq; libertatem teſtamenti faciendi mulicris patri potuit aufferre. Et quod nullum eſt, non producit aliquem effectum 7. 4.§. condem- natum. de re indicata. l. non purauit. Snon qaauu. de Bonor. poſf. contra tabul. Grauetra conſ.2 16. n. 12. Sic ſententia nulla, non eſt ſententia. 4. I. ½§. coudemnatum. l.Vlt. Cde ſentent. ex breuic. reciran- ais. Sic inſtrumentum nullum, non eſt inſtru- mentum. Baldus in c.conſtitutus, de tranſactio.& eſt bonus textus in l. cum Proculus. G de probario. Draq. in lboues.. Hoc ſermone limitaiio. In. 9. Iaen de virog, retractu. S.i. ſuper verbus a vendu. gl.2.-n. J. cum aliquot ſeq;. Sic alienatio feudi, quæ abſq́; conſenſu domini, nulliter fit, non eſt aliena- tio, nec vaſallus proptereaà feudo priuatur. Aluaror in a vnico. de probhil. feudi alienat. per † ri- der. Menoch. conſ. 3S. num. 2. Molincus in conſuer. Pariſ.S. 22 · num. 25. Carell. Cotra in memorabin verbo Adtus. Vnd daß erwehnt pactum dotalitium, die Tochter ſol mit den andern Kindern zuglei⸗ cher theilung gehen /auch alßdann keine wirckung habe/ wenn der Vater inteſtatus hernacher mit tode verfehret.— Solches wird in ſpecie conſulendo decidie⸗ ret von dem vortrefflichen ICto Germaniæ Henningo Goœden nſetos num. 1z. Ibi forma- libus verbis, ità loquitur. Pactum de futurà ſuc ceſſione quærendâ non valer, quantum ad ſuccedendum ab inreſtato, quando ſeilicet contrahentes, vel paciſcentes ab inceſtato,& ſine teſtamento decedunt. Et hoc, inquir, optimè probatur per exrzum inl. ex eo. C aein- uril. flipulatio. vbi textus dicit, quòd conuen- tio de futura ſucceſſione nullius eſt momenti. Etſi huiuſmodi conuentio faltem valerer, quando paciſcens, vel contrahens ab inteſta- to decederet, non eſſet verum dicere, quòd conuentio nullius eſſet momenti. WMem con- ſulendo anurè Henning. GCæden traaitum est ab Ale- Xandro cnſ. 2g. Incipiente, ponderaris Verbus inſtru- menri. n. 4in 3. Volumine. b IZum bierden iſt zu Rechte borſehen/ daß kei⸗ ner dem andern ſtipulieren/ noch Paciſcieren koͤn⸗ ne. ltà enim traditum eſt, nec paciſcendo, nec ſtipulando, nec contrahendo quem alteri cauere poſſe. quo rurela. Srfin. de reg. Iuris.l. ipu- lario iſta.. alteri. de V. O. S. ſi quus alq. Inſtitur. de inutil ſtipulat-lut inter abſenter. G de inutil. ſiipu- lation.l.quu res. Qae aonation. Et hæc regula lo- cum quoq; habet in filio ſtipulante vel pa- ciſcente matri ſuæ. Nec enim matri ex ſtipu- larione filij actio quæritur. Ö. debiror: in fine ad Trebell.& ibi Bartol. CaftreuſC Alex. Caßirenſis in l. Caius. in fine. ſoluro matrimonio. Balaus in l. exe- rurorem. col. 2. C. de executio. rei iudic Sic con- ſanguinei non poſlunt ſtipulari conſanguine- is ſuis. gl. in l. fideiuſſorus, in Verbus. neg enim. de pactus. Iaſon in?& bereai. Sin hus. de pat. Barrol. in Z. quod 132 Conſilium Decimum. I. quod dicitur infde y. 0. Nec amici, ratione aftectionis, ſuis amicis Barrol. inl fldeivuſſör Ae pactir. Paulus de agino in!. Cberedi. J. in V*, de pa- en. laſon Iu lr. de inlirem turando. Hierauß folget/ daß auch N. vnnd N. ſeinen nechſten Freunden/ auff den fall/ da das letzte Kind vorſtuͤrbe/ nicht Pactſcieren habe koͤn⸗ nen/ daß des verſtorben Kindes Erbthetl auff ſie die neheſten Freunde/ vnnd des Kindes Mutter zu gleichen thellen vorfallen/ vnd kommen ſolte. Aetzlich/ iſt eine gemeine Rechtsregull/ aus welcher auch doriges auß den Rechten ingefuͤhr⸗ tes fundament herfleuſſet/ quod quæcunq; geri. mus, niſi ex noſtrà perſonâ initium obligatio- nis ſumant, inanem actum faciunt. l. quæcung, gerimus,& ibi gl.C Barrol. de O. A. Bald. Jalycer. & Caſtrenſ. in!. mulrum. Ciſi quis alteri, vel fibi. Weil dann das pactum, daß des Kindes nechſte Freunde neben/ onnd mit der Mutter ſuccedieren ſollen/ in der nechſten Freunde Perſon ſeinen dr⸗ ſprungk/ vnd anfang nicht gewunnen hat/ ſo ſol⸗ get/ daß alles/ ſo der Freunde halben/ tractieret/ „ vnd gehandelt worden iſt/ nulliter, vnnd nichtig gehandelt worden ſey. 84 Solutio rationum dubitandi. d dieſe im Rechten ſtadtliche gegruͤn⸗ 8 dete opinion/ vnnd meinung/ daß des ab⸗ 8 ee geſtorbenen Kindes nechſte Freunde von des Vaters wegen/ vermoͤge der auffgerichteten Eheſufftung/ von N. des Kindes Mutter die helffte der dorlaſſenſchafft zufodern/ zu Rechte nicht befuget/ zuhalten/ ſtehen alle die argumen- ta, ſo hierwie der zuuor eingefuͤhret/ im wenigſten nicht im wege. Dann dor erſt/ ob wol nicht ohne/ daß billich/ onnd recht/ daß ein ſeder halte/ was er derſpro⸗ chen/ vnnd zugeſagt⸗ſo wird jedoch ſolches allein in den fellen vorſtanden/ da die geſchehene vor⸗ ſprechung/ vnd zuſage den beſchriebenen Rechten einſtimmig/ vnnd gemeß/ bund denſelben nicht zu⸗ wiedern lauffen/ Wenn aber die derheiſſung/ dnd zuſage wieder außtruͤckliche verordnung der Rechte ſein/ in dem falle iſt keiner an ſeine getha⸗ ne zuſage derbunden. Et Prætor inquit, pacta ſeruabo, ſed adijcit, illa pacta ſeruabo, quæ neq; dolo malo, neq; aduerſus leges, plebiſci- ta, ſenatusconſulta, vel principum placita, neq; quo fraus cuiquam fiat, facta erunt. 7. Turergentium. Siuit Præton de pactir. Et optimus Imperator Antoninus, qui Vlpianum ICtum Parentem ſuum appellat iu l. 4. C. Ae locaro,& conducto, Baſiliæ cuidam reſcripſit, Pacta, quæ contra leges, conſtitutioneſq;, vel contra bonos bonos mores fiunt, nullam vim habere, indu. bitati Iuris eſt. znl. pacꝰa, quæ contra legen C4. pactu. Et Vlpianus inquit, Generaliter noui- mus, turpes ſtipulationes nullius eſſe momen. ti. l. generaliter, de V. O. Sic Paulus ICtus do. cet, ſtipulationes, quæ contra leges,& bonos mores interponuntur, non valere in l. ſ ſtipuldr. S.I.de V. Obligation. Nun iſt die vorheiſſung/ vnnd zuſage/ die N. jhrem ſehligen Haußwirt N. onnd N. gethan⸗ ſtracks wieder derordnung der Rechte/ In erwe⸗ gung/ daß die Rechte ſagen/ vnd wollen/ daß vber kuͤnfftige Erbſchafft kein gedinge/ keine pactio, oder tranſactio ſol gemachet werden/ wie ſolches oben nottuͤrfftiglich erweiſet/ vnd außgeſuͤhret. So ſagen auch die Rechte außtruͤcklich/ daß die gedinge/ ſo vber kuͤnfftige Erbſchafft werden auffgerichtet/ cContra bonos moresſein. Ità enim traditum eſt ⁊9 l. hipulario Locmodo concepra. dt V. 0. ibi perſpicuis verbis dicitur, contra bo. nos mores eſſe hanc ſtipulationem, ſi me here- dem non feceris, dabis mihi centum. Sic Imperator izν 7.. G. de inuril. Fiipular. affirmat, ſtipulat ionem de futurâ ſuccefſione interpoft. tam contra bonos mores eſſe. b Darumb folget/ daß des abgeſtorbenen Kin⸗ des Mutter an ſolch gedinge im wenigſten nicht verbunden ſey. B. Vnnd hiermit iſt zugleich genug abgelehnet/ was de re iudicata, vnd daß die rranſactio rei iudicatæ gleich geſchetzet/ dnnd gehalten werde/ oben iſt eingefuͤhret worden. Vndob wol nicht ohne/ daß durch gedinge⸗/ pactiones, vnnd Vortraͤge koͤnne zuwegen ge⸗ bracht/ vnd außgerichtet werden/ ſo durch gebreu⸗ che etwan wird etngefuͤhret/ ſo iſt jedoch ſolches mit gutem beſcheide zuuorſtehen/ vnd Procedteret zu weilen/ nicht allezeit/ onnd ſonderlich alßdann nicht/ wenn außtruͤcklich zu Rechte verordnet/ daß vber einem dinge keme pactiones, tranſacti- ones, noch Vortraͤge ſollen auffgerichtet werden/ wie dann ſolches ober kaͤnfftige Erbſchafft zu Rechte/ an dielen enden/ dnd ortten/ wie oben be⸗ ruͤhret/ verbotten. Et quod per conſuetudinem introduci poreſt, poteſt eriam per pactum in- troduci, quandoq;, ſed non ſemper: Et con- ſfuetudo multò fortior eſt pacio, ſæpiuſq; va- let, vbi pactum ſubſiſtere non poteſt: Bala. in c... filg nati. in princ: ſi de feuao fwerit controu- inter dom.& agnar. refert,& ſequitur Decius conſ 22 7,ol. 2. Ac rario in promtii eſt, quia conſue- tudo tacito totius populi conſenſu inducitur. 4. de quibus,& ibi Dd del!& diuturno viu po- P ulid. diururnuo. eodem.& firmat ur contradicto rio aliquando iudicio. L. cum de conſuerudine de . Pactum autem eſt priuatorum tantuùm ho- mimum conſenſus. l.r.Ae packas.! 3. Ae poll ci 4 12 & ideo att ddtd 7. Dann kneckten/ hehen/ de eſſcieken. Od omd rsN rne pa lio eual liointen ſolch Priu lenfften, oneddiere litinplæt ntra bonos morcx elle. Darumd folget/ daß des Aucter an ſolch gedinge im va den ſep. dseng n nund hiermtt ſt ugleich gine ere iudicata, dnd daß die unt t2 gletch geſchetet/ ennd getn eingefuͤhret worden. ind od wol nicht ohne/ daß dri acs, dnnd Vortraͤge konne znn vnd aufgerichtet werden/ owt an wird emgefuͤhret/ ſo ſſ ſe em beſcheide zuuorſiehen/ niyn / nicht allezeit/ dnnd ondeitt venn auftruͤcklich zu Necht e einem dinge beine pactionedl ch Vortraͤge ſollen auffgatc, a piches dder künſfig Sn 1 un dielen enden/ dndortten,n erbotten. Et quodperco 1 ci poteſt,poteſt eriam pel 6 uandoq;, ſed nom ſenn 4 multo fortior cſt haue e pacaum ſubũitere non po 4 lio euaſerit,& ſuperuixerit, alterius 4 ræ- laquitur inl. lus noſtrum. de regul. urb. r. 74ℳ 1 4 Conſilium Decimum. & ideò non mirum, ſi plus roboris,& virium habeat conſuetudo, quam pactum. So biel die Conſtitutionem Leonis Imp. antrifft/ iſt wahr/ daß erwehnter loͤblicher Kay⸗ ſer den l. pactum, quod dotali. C. de pactis, vnnd andere leges, ſo da improbleren die pactiones, tranſactiones, vnnd gedinge/ ſo vber kuͤnfftige Erbſchafft werden auffgerichtet/ ſuſtalieret/ dnnd auffgehaben hat. Die Conſtiturio Leonis aber iſt nicht authentica, wird auch in corpore luris nirgends befunden/ ſondern iſt dor wenig Jahren erſt/ neben andern deſſel⸗ ben Keyſers conſtitutionibus auß den win⸗ ckeln heruor geſucht/ vnnd wiederumb vor das licht gebracht worden/ Darumb dann auff er⸗ wehnte conſtitution das geringſte nicht zugeben ſtehet. b Daß aber an dielen enden/ dnnd orten in * den Rechten/ ſo heutiges tages in uͤblichem ge⸗ — brauch obſeruleret/ vnnd gehalten werden/ vor⸗ ſehen ſein ſolte/ daß die pactiones, vnnd Vor⸗ traͤge vber kuͤnfftige Erbſchafft zu Rechte beſten⸗ dig/ deſſen wiederſptell iſt die dnuorneinliche warheit/ onnd thun alle die Rechte/ ſo zuuor hier⸗ wtleder eingefuͤhret/ nichts/ oder gar wenig zur ſachen. Dann ſo viel den. licer. C. de pactw, anlan⸗ get/ redet derſelbe de militibus, von den Landts⸗ knechten/ vnnd den jenigen/ ſo dem Kriege nach⸗ ziehen die koͤnnen ſu per futurâ he redit ate pa⸗ ciſcieren. Illi ad diſcrimen prælij pergentes, ob communem mortis fortunam, vt Impe- ratoris verbis vtar, rectè ſuper futurã heredi- tate paciſcuntur, hoc modo, vt is, qui ex præ- lio interfecti rebus& bonis potiatur. Vnnd ſolch Priuilegium ſſt den jenigen/ ſo in Kriegs⸗ leufften ſich gebrauchen laſſen/ fauore militiæ concedieret/ dnd gegeben worden. Et fauore mi- ſitiæ plæraq; alia militibus conceſſa,& indul- ta ſunt, quæ non militibus denegantur; Ver- bi gratia,, Nemo poteſt pto parte teſtatus, pro parte inteſtatus decedere, earumque rerum naturaliter inter ſe pugna eſt, vr uus hanc cauſam lus accreſcendi eſt introdu- ctum, quo portio deficiens, aut ab vno here- de repudiata alteri accreſcit.. re ntundti.&e legar.. l. triplici, de verborum ſognification. xo¹. Iit. de caducus tollena in C At hoc non procedit in milite, Miles enim, vt Iuſtin. loquitur, pro parte teſtatus, pro parte inteſtatus decedit,& eius ſola voluntas in teſtando ſpectatur. Snon aurem vrig Inftitur. ae hered inſtituend. lo ſi dus. bus. de milir. reſtam. Sic in teſtamento pagani alicuius, non& militis, multæ omninò requi- runtur ſolennitates. Debent namć in teſta- Et ob reſtitueret. 133 mento adhiberi ſeptem teſtes, ijq; nomina- tim ad hoc rogari debent, teſtes quoque de- bent ſe ſubſcribere,& ſuo annulo teſtamen- tum conſignare. Hæ ſolennitates in reſta- mento militis neceſſariæ non ſunt. Et ſi quid miles in vaginâ ſuà; aut clypeo literis ſanguine ſuo rutilantibus adnotauerit, aur mn puluere ſcripſerit gladio ſub ipſo tempo- re, quo in prælio vitæ ſortem derelinquit, huiuſmodi voluntas ſtabilis eſt. l. milires. C. de teſtamento milir. Was derwegen in A.l. äcer. Cde pactisr bon den Kriegsleutten verordnet/ ſolches muß auff andere nicht tranßferteret/ noch gezogen wer⸗ den/ wle ſolches dann auch en a. l. licer, C. de paltüus, buchſtablich cauteret/ vnnd verſehen iſt. Dann daſelbſt lauten die wort zum eingange alſo: Licet inter priuatos huiufmodi ſcri- ptum, quo compræhenditur, vr is, qui ſuper- uixerit, alterius rebus poriatur, ne donatio- nis quidem mortis cauſa geſtæ efficaciter ſpe- ciem oſtendat.&c. b Vnd ſo viel den? 1.& l. cum proponas. Q de pactiu.& l. de fideicommiſö. Cde rnanfactio. an= trifft/ wird in erwehnten legibus de fideicom- miffarid hereditate gehandelt. Et de fidei- commiſſarid hereditate paciſci licet, non etiam de alid adhuc futurâ hereditate. Ra- tio differentiæ hæc eſt, quia per pactum, quod fit ſuper futurâ hereditate fideicom- miflariaä, remouetur improbabile votum captandæ morrtis alterius, vt Imperator ipſe tradidit in a. l. de fideicommiſſo Cde tranſaction. quod exemplis ità declarari poreſt: Teſta- tor inſtituit Titium heredem, eumq; roga- uit, vr ſi ſine liberis decederet, hereditatem reſtitueret Sempronio. Hic fideicommiſſa. ria hereditas dcbetur Sempronio. Tirius metuens, ne conditio fideicommiſſi exiſterer, hoc eſt, ne decederet ſine liberis, pactus eſt cum Sempronio, vt ſpem fideicommiſſi re- mitteret,& acciperet centum. Hoc pactum de fideicommiffariâ hereditate factum va- let, quia per hoc pactum Sempronius, quiĩ mortem Titij expectabat, votum captandæ mortis Titij remifſit. a. l. z. Cde pactis. Rurſus fingamus, teſtarorem duos ſuos filios heredes inſtituiſſe, eoſq; rogaſſe, vt, qui primus de- cederet, alteri portionem ſuam hereditatis Iſti fratres mutuo conſenſu precariam ſubſtitutionem ſibi remiſerunt. Hoc pactum fratrum valet, eoque tollitur improbabile votum captandæ mortis alteri- us. d. l. cum ahanas C ae pactis. Iterum fin- go, teſtator duos filios heredes inſtituit, coſque rogauit, vt, ſi alter arun ſine liberis vità 434 Conlilium Decimum. vità excederet, alteri portionem heredita- ſo tranſegerunt, caque tranfactio rata eſt, quia tollit vorum captaadæ mortis. a. L. Ae Aadeicommiſ. G ae tranſactio. De fideicommil- ſarià igitur hereditate pactiones rolerantur: At ſuper alia hereditate, non fideicommiſ- ſarià, pactio fieri nequit, quia pactum huiuſ- modi inducit votum captandæ morris alte- rius. Der l. 2. de leredir. Vel A. venaira wird bon den Rechtsgelarten in viel wege außgelegt/ vnnd 1 von dem einen anders/ als von dem andern dorſtanden/ vnnd wird mit erwehntem I. gar nicht beweiſet/ daß die pacta luper futurã here- dit. Erefftig ſein/ onnd zu Rechte gelten ſolten. Etex his verbis, maximè ſi iam delatâ impu- beris hereditate venierit hereditas, iſt keines weges zu inferieren/ noch zuſchlteſſen/ daß auch ehe/ vnnd zuuor die kereditas impuberi defe⸗ b riert wird/ ober des Bnmuͤndigen Erbſchafft pactiones, vnnd Vortraͤge/ ſolten koͤnnen/ oder moͤgen auffgerichtet/ vnnd gemachet werden. Dictie enim, maximé, ita accipienda ibi eſt, non quaſi alias idem ſit, ſed quaſi alias idem non ſit,& idem valer parricula, maxi- mé, in illo loco, quod vriq;. Et ienſus hic eſt: Venditâ hereditate, venit in venditio- nem illameriam hereditas impuberis, ſi hoc actum ſit,& ſi iam delata fuerit hereditas. Et ità voculam, maximè, ibi,& in multis aliſs luris partibus accipiendam eſſe, tradidit Barnabas Briflon. lib. z1. Ade verbordanm ſingnifica- rion. Alias maxime ſignificat, aliàs idem eſle, vt, cùm Imperator dicit, bonam fi- dem in bonæ fidei iudicijs maximè deſi- derari. I. F. G de reſcind. vendit. hoc dicit, in omnibus contractibus,& bonæ fidei,& ſtricti Iuris deſiderari bonam fidem, ſed ma- ximè in illis contractibus, qui à bonà fide denominantur. b 3 Wenn auch der l. 1 quis ſeruum. de A. emti. recht wird angeſehen/ dnnd erwogen/ wird man finden/ daß mit erwehntem lege nicht kan dar⸗ chet werden. Vnnd damit ſoches deſto beſſer erſcheine/ vnnd vnzweiffelich ſey/ erhelt ſich der fall/ dauon in a. l. ſi quus ſeruum, tractieret/ dnnd gehandelt wird/ nachfolgender geſtalt. Titius hat einen Leibeigenen Knecht/ welchen er Sempronio omb eine gewiſſe ſumma guͤl⸗ den vorkaufft/ Nach geſchehenem verkauff hat Tirius nicht deſto weniger den verkaufften Leib⸗ ris reſtitueret. Hi fratres de fideicommiſ- gethan/ noch beygebracht werden/ daß bber kuͤnfftige Erbſchaffte moͤgen Vortraͤge auff⸗ gerichtet/ onnd pactiones, oder gedinge gema⸗ elgen Knecht mannmittteret/ ond frey gemacht/ Vnnd iſt bey den Roͤmern gedreuchlich geweſen/ daß die jenigen/ ſo jhre Knechte auß der Dienſi⸗ barkeit in die freyheit gebracht/ der frey gema⸗ cheten Knechts/ wenn ſie ohne auffrichtung el. nes Teſtaments/ dnnd ohne Erben borſterden/ nachgelaſſene Guͤtter an ſich genommen haben. Nun wird in a. l. quis ſeruum geſagt/ daß Ti⸗ rius der vorkeuffer dem keuffer/ weil er den verkaufften Leibeigen Knecht manumittieret, nicht allein ſol vberant worten/ vnnd zuſtellen/ was der Knecht zur zeit der geſchehenen dor⸗ keuffung gehabt/ ſondern ſol auch erwehnter keuffer gnungſam cauieren/ daß er der bor⸗ keuffer jhme dem keuffer alle das jenige wolle zu⸗ ſtellen/ vnnd einantworten/ was kuͤnfftig don des freygemacheten Guͤttern an jyn fallen/ vnd kommen wuͤrde. Atque ità venditor Tirti- us emtori Sempronio ibi cauet non tam de futurâ hereditate, quàm de intereſie ipſius emtoris. Et Tirius, manumiſſo ſeruo, quem antè vendiderat, tenetur emtori in omne id, quod eius intereſt. Et hoc æquiſſimum eſt, nec inde inferendum eſt, quòd pacta ſuper futurâ hereditate incidenter,& acceſſorie fäcta valeant. Etenim quamuis pacta fu- per hereditate futurâ incidenter,& acceſſo- rie fuerint facta: tamen non valent, quem- admodum poſt Fulgoſium,& Aretinum Al- ciatus tradidit iu l. ſin. num. 7.& 4f. G d pactis. Fernand Vaſquius in rract. de ſucaeſuio. G Vlrimis Volunr. lib. 2.§. 4. requiſito 29. num. 234. & prs bac ſententia facit rextus in 1. 2. S. inter dum. de vulgari& pupill. ſubſtir. vbi improbus eſſe aictrur, qui ſalicitus ait de bereditate viuen- ver. Mit dem 1. 5. pro hocio werden auch die pacta ſuper futurà hered. nicht erhalten/ in betrach⸗ tung/ daß der IOtus daſelbſt redet von den pa⸗ ciis, tranſactionibus, vnnd gedingen/ ſo gene⸗ raliter ſuper futurà aliquà hereditate conci⸗ pieret/ onnd dorfaſſet werden/ Vnnd koͤnnen jhrer zween/ oder mehr ſich wol mitelnander voreinigen/ vorgleichen/ vnnd vordingen/ daß vnter jhnen/ als ſocijs ſolle gemein ſein auch eine Erbſchafft/ ſo jhnen kuͤnfftiglich anfallen moͤchte. Huiuſmodi pacta, quæ generali- ter conc ipiuntur ſuper futurâ hereditate, ne- que in alicuius certi hominis mortem diri- guntur, valent. Et ità poteſt contrahi ſocie- tas,vt, ſi qua iuſta hereditas obuenerit, com- munis ſit. A. j. 35. pro ſoczo. Aber die pacta futuræ here-ditatis, ſo auff gewiſſe Perſonen/ wenn dieſelbe vorſterben wuͤr⸗ den/ gerichtet wurden/ wie die es falles/ die pacta ſein auff die Kinder/ ſo N. vnnd N. ms n in ehen⸗ ſcaefi/ in waen nodifütu padiles) tactus 8 fet/ Wh ai kauffn/ 9 get/ Gudd pilcts cap potc& de contrah ſpel, wuͤrde/ kuturan quu ſpe ſpez lut. vneſen lirius,manumdlaſn — iat, tenerur emterine dus intereſt. Bt hc vende Tou ade mfcrendum ci. qui 1 -„„ 4 KsGnaie incidemter, Xa Eienim quamuis i “ Valcant. e reditate futura incideater,&t int facta: tamen non nahn, dum poſt Fulgoſium,&alxis tradidit in 7 2. aun. 9,64 Feraasd] iuν in nad.& K velrur. 770. 2. 5. 7.. re ujfn ua ac ſententia facit rexuu ula E vegri C pepil. fulſfer u rrar, gui ſalicinus ef Ae berauu t dem 4* ee fcis werden ah uturd bered. nicht erhalten/9 aß der Ctus daſelbſt ndetnt nſactionibus, dnd gednnſ ſuper fururd dliqui herecitu vand dorfaſſet werden/ Du vren/ oder mehr ſich wel tt ten/ dorgleichen/ dnnd bunm rate, quam de inng Et Tii 5 Conſilium Decimum. ſtehender Ehe zeugen wuͤrden/ dirigieret/ onnd gerichtet/ ſeind gantz vnnd gar nichtig/ krafft⸗ loß/ dnnd von keinen wirden/ quia huiuſmo- di pactis inducitur votum captandæ alterius mortis. Was auch exl nam hoc modo. de hereair. vend. & ex t. Hem furare A. G de donati. ex aduerſo eingefuͤhret/ iſt wenig zur ſachen erſprießlich. Dann in à l. nam bocmoas, wird nicht tractie⸗ ret/ vnnd gehandelt von kuͤnfftiger Erbſchafft/ ſondern von Erbſchafft/ ſo einem berelt gefallen/ dund angekommen/ Vber ſolcher angefallenen Erbdſchafft koͤnnen wol Vortraͤge/ vnnd ge⸗ dinge gemachet werden. Er quod ibi agatur de hereditate iam delatà,& quæ iam obue- nit, verba hæc, quaſi ſpes, oſtendunt. Et emtor, qui hereditatem iam delatam emit, quaſi ſpem emit, quia ignorat, quid,& quan- Aber omb die Erb⸗ ſchafften/ ſo noch einem anfallen ſollen/ hat es tum ſit in hereditate. in weiten eine andere gelegenheit/ ſuper huiuſ- modi futuris hereditatibus non rectè fiunt pactiones, aut tranſactiones, aut alij con- So biel den 1. GBem fururæ atant ange⸗ het/ kan einer ſpem, oder die hoffnung wol ver⸗ kauffen/ auß welcher derkeuffung nichts erfol⸗ get/ quòd ſit contra bonos mores. Vrt, qui piſces capere vult, captum piſcium vendere poteſt,& ſpei eſt venditio huiuſmodi. 7. F. de contratremrio. Wenn aber ex venditione ſpei, etwas contra bonos mores erfolgen wuͤrde/ vr, ſi venderem hereditatem, adhuc futuram, contra bonos mores facerem, quia ſperarem alterius mortem, alßdan kan ſpes futura nicht verkaufft werden/ Vnnd in denſelben terminis derſieren wir alltzier ete. Daß geſagt wird/ ein ſeder habe gut fuge/ recht/ vnnd macht/ ſich deſſen zubegeden/ vnnd zunorzeihen/ ſo jhme zu nutz/ vortheil/ ond gu⸗ tem gereichet/ ſolchs hat alßdan ſeine gebuͤhren⸗ de maſſe/ wenn durch ſolchen Vorzicht/ nichts wieder Recht/ noch gutte Sitten geſchicht/ Vnnd kan ſolches auff die dorzethung/ ſo don kuͤnfftiger Erbſchafft geſchehen/ mit nichten gezogen/ noch gedeuttet werden. Renuncia- rio quippe futuræ adhuc hereditatis eſt contra bonos mores, wie oben weiter außge⸗ fuͤhret. b Alſo wird mit dem/ quidam filium, de ven⸗ borum obligation. nicht dargethan/ daß vber kuͤnff⸗ tige Erbſchafften ſolten moͤgen Vortraͤge auff⸗ gerichtet werden. Und iſt in weiten ein an⸗ ders/ wenn ich mich mit einem dber eine kuͤnff⸗ 135 tige Erbſchafft dorgleiche/ in gar weiten ein an⸗ ders/ wenn ich ſage/ ſo du meinen Sohn wirſt enterben/ ſo ſoltu mir tauſendt Thaler geben. Wenn ich mich mit dir vorgleiche/ onnd Vor⸗ trage/ daß du mich/ oder meinen Sohn zum Erben ſolleſt einſetzen/ ſo vorgleiche/ vnnd dor⸗ trage ich mich vber kuͤnfftige Erbſchafft offent⸗ lich/ vnnd palam. Wenn Ich aber ſage/ ſo du mich/ oder meinen Sohn wirſt don deiner Erbſchafft rrhrerdiexen⸗ vnnd außſchlieſſen/ ſo ſoltu mir tauſent Thaler geben/ ſo vorgleiche/ vnnd vortrage ich mich vber kuͤnfftige Erbſchafft heimlich. Hæc conuentio, fi filium meum exheredaueris, tacité inducit hereditariam ſucceſſionem: At illa conuentio, ſi me, vel fllium meum non inſtitueris heredem, indu- cit hereditariam ſucceſſionem expreſſè,& ob id prior conuentio valet, poſterior non valet, ſecundum luris regulam, Nonnun- quam contingit, vt quædam nominartim ex- preſſa officiant, quamuis omiſſa tacitè in- telligi potuiſſent, nec eſſent obfutura.( non- nunquam contingit- de condirio.& demonftrat. I. ſi ita legatum ſar. de legat. I. l. expreſſa. l. aclus lægirimi. in fine. de regul, luris. Deinde etiam hæc conuentio, ſi me, vel filium meum ex- heredaueris, ideò valet, quia non tàm vide- tur fieri ob id, vt quis ſuccedat, quàm vt exheredationis notam effugiat. Exhere- datio enim nota quædam,& ignominia eſt. L. muln non noræ. de liber& poflu. l. cum te pietaris. C. de inoſſicio. reſtamenro. Anlangendt den s. fn. Inſtiturt. de legit. agna- ror ſucceß, auß welchem inferteret wird/ daß der Bater durch auffgeriehtete Poierge jhme he- reditatem,& ſucceſſionem filij ſui emanci- pati reſeruieren/ dnnd vorbehalten loͤnne/ dienet derſelbe auch wentg zu erhaltung der Opinion⸗ onnd meinung/ daß dber kuͤnfftige Erbſchafft Vortraͤge koͤnnen gemacht werden. Proxi- ma enim cauſa, quòd pater filio emancipa- to ſuccedit, eſt manumiſſio: Remota con- tracta fiducia,& pater non aliter filium, quem emancipat, manumittere poteſt, quàm ſi fi- duciam contraxerit. Fiducia autem nihil aliud eſt, quàm redhibendi, vel reuenden- di lex, venditioni appoſita, quod vt rectius im elligatur, ſciendum eſt, quòd olim pater non poterat filium emancipare, niſi ter fi- lium vendidiſſet,& quidem ſeriò, n Dionyſ Halycarn. autor eſt. Nam manumifſlus filius ab emtore primo tacitè in patris poteſta- tem recidebat, idemque fiebat, ſi rurſus ven- ditus,& manumiſſus eſſet. Poſt tertiam verò venditionem, ſecutà manumiſſione, filius patris poteſtate exibat,& ſui Iuris N b fiebat. 136 ſicbar. Et hoc totum 7. 72. rabul. cautum fuit, his verbis, ſi pater filium ter venundauit, fili⸗ us à patre liber eſto. Vipianin fiag. rit. 10.& hæc lex fuit ſcripta in quarta tabula, aurore lla- lycarnaſſco. 4 Quia verò lex 12. rabul. nimis erat dura, zdeò interpretatione prudentum ſic molli- ta eſt, vt triplici mancipatione, hoc est, ima- ginaria venditione,& manumillione inter- Cedente, filius è patris poteſtate exiret. Vl- pian. in fragm. A. rir. 1o. Ac ſolebat pater, qui tilium luum emancipare volebat,& idc ircò ter vel ſferiò, vel imaginariè illum vendebat, venditioni hanc legem aſſcribere, yt filius tertiò venditus, ſibi ab emtore reuenderetur, idq; ideò faciebat, vt per manumiſſfionem ipſe iura legitimæ ſucceſfionis ſibi acquire- ret. Caius Iit. 7. Iaflit. vit.. Hic igitur filius aà parente poſtea manumiſflus, dicebatur con- rractâ fiducia manumiſſus, atq; ità intelligi- tur, proximam cauſam, quòd filio emanc ipa- 10 pater ſuccedit, eſſe manumiffionem, re- motam eſle fiduciam contractam. Hodie emancipariones ſemper contractâ fiducia in- relliguntur fieri. I. fin. C. de emancipat. libero- rum. Vnnd ob wol nicht ohne/ daß zuwellen durch actiones, ond Vortraͤge koͤnne geſchehen/ was ſonſten im keſtament geſchicht. l. pattum inter he- redem'. de pattis. So wird jedoch ſolches nicht an⸗ ders vo ſtanden/ dann wenn im teſtament/ vnnd den auffgerichteten Vortraͤgen eine eben/ oder gleichmeſſige ratio iſt. Secus eſt, ſi ſit ratio di- Uerſa: Vr, teſtator in teſtamento heredi po- teſt remittere cautionem, quam legatorum nomine praſtare legatarijs debebat, de qua in rit-vr legator. vel fiacicomiiſſörum nomuiné caae: arur Hanc iplam cautionem legatarius quoq; heredi remittere poteſt, atq; ita in his nihil fit contra leges. Legatarius enim lus ſibi iam competens, hoc eit, cautionem illam, quam heres ipſi præſtare debebat, remittit. At 4 quando paciſcor de futurãadhuc hereditatę. pactio non valet. Teſtamentis datur heredi- tas rectè, quia in teſtamentis nihil fit contra bonos mores, quando quis heres inſtituitur: Heres etiam inſtitutus non captat mortem teſtatoris, quia plerumq; ignorat, ſe heredem zuſtitutum eſſe. At ſi pactio ſuper futurâ he- redit. valeret, fieret contra bonos mores, pa- Stoeriam huiuſmodi induceretur vorum ca- ptandæ mortis alterius. Alſo daß ex aduerſo weiters wird angezo⸗ gen/ ein jeder habe macht/ mit dem ſeinen zu⸗ thun/ was er wil. l. in re mandata. C mandati. das iſt ſo weit wahr/ alß wieder verordnung der Conſilium Decimum. Rechte nichts gethan/ vorgenommen/ nech ge⸗ handelt wird. Sic omnes lbertatem habe. mus, hocest, naturalem faculratem faciendi, b quod libet, ità tamen, vt nihil contra lus ta- ciamus, vt ex definit ione libertatis apparet S.. Iuftitur: de lure perſönar. Hinc lura cogunt dominum ſeruum ſuum vendere, ſi dominus ſeruo abutatur. F. fiu. Inſlis. de bes, quiſui,ue alteni luris ſunt, quamuis aliâs inuitus nemo rem ſuam diſtrahere compellatur. t. inuilum G de contrab. emtione. Et quamuis de rebus noſtris contra lus aliquid efficaciter diſpo- nere non poſfſimus, tamen nihilominus re- rum noſtrarum moderatores ſumus,& ar. bitri. Ac lex wagis eſt domina rerum noſtrarum, quàm nos ſumus. Et elegan- ter Seneca inquit, Non eſt argumentum, Ideò aliquid tuum non eſſe, quia vendere non potes, quia mutare in melius, aut deterius non potes. Tuum enim eſt, quod ſub certà lege tuum eſt. Der!. finalu. C. de pacü, in welchem geſagt wird/ daß die gedinge von kuͤnfftiger Erbſchafft gelten/ wenn derſelbe/ vber welches Erlſchafft erwehnte gedinge werden auffgerichtet/ ſeinen conſenß darzu giebet/ nnd darbey biß an ſein ende behaͤrret/ redet in illis terrmminis, wenn jhrer zween vber eines dritten Enbſchafft die dn⸗ zweiffelich an ſie fallen wird/ ſich vorgleichen⸗ onnd vortragen/ wie ſie ſolche Erb chafft vnter ſich theilen wollen/ Bnnd der dritte mil der geſchehenen dorgleichung friedlich iſt/ vnnd dar⸗ bey biß in die Grube verharrek. In dieſem falle wird die vorgleichung von kuͤnfftiger Erh⸗ ſchafft/ als nicht onzimlich geduldet. a.4. fn. C de pactis, Vnnd hat ſolches mit onſerm kegen⸗ wertigen falle durchaus keine gleicheit/ In be⸗ trachtung 7 daß allhier N. onnd N. an einem⸗ vnnd N. am andern theil ſich nicht vorglichen/ wie ſie eines dritten/ als nemlich der Kinder Erbſehafft vnter ſich diudieren/ onnd theilen wollen/ ſondern N. vnnd N. ſeinen neheſten Freunden Paeſſcteret: So haben auch die Kin⸗ der/ ſo auff der Welt noch nicht geweſen/ i erwehnte vorgleichung nicht co ſentleret/ geheli⸗ get/ noch vorwilliget/ onnd ſeind alſo ſfal 8 4 85 4 „ ½ 8 die ſa * ganßz vngleich vnnd weit von einander ſeparte ret/ onnd abgeſondert. Er à calbus ſepa ratis, feparatam rationem habentibus, non eſt 3 rguend um f. fin. de calumniator. I. nurk- raltrer. S. nibil commune. de acquir poſ. Crauet. 4 4* conſ. 90. num. 3. 4 5½4 4 34( 02 * leute in der Eheſtifftung/ oder auch hernacher in nen Guͤter behalten ſol/ ſo erſcheinet gleichwol leicht⸗ ——— Ehſtm 1 un dli lau medule SGudta ſu ran detalit Wtiman tale 3 inter pre Annu. ſ paca do 230 oderatores „ Ac lex magis eſt doni Num„quam. 1 1„ quam n08 ſumus 8 unt 8 8 4 5„ 9 Oer nals. Qace wenn derſelbe/ dher welches 4 ute gedinge werden auffgenit t darzu giehet/ dnnd darig dacku, in iſie . 1 daß die gedinge don kunfftige Conſilium Decimum, leichtlich ohne weitleufftige erinnerung/ daß ſol⸗ cher fall mit kegenwertigem falle faſt keine gleich⸗ heit hat. Dann die Eheleute Paciſcteren/ ver⸗ gleichen/ dnnd vortragen ſich vber ihre ſelbſt ei⸗ — cdarret/ redet in illis tenni ſween dder eines dritten Ethch duich an ſie fallen wud/ ſih dortragen/ wie ſie ſolche Enchi ellen wollen/ Vund der zat enen dorgleichung friedlich i in die Grubde derharret.) rd die dorgleichung don künſtn als mche dnzumlich gedaldt. „Nand hat ſolches mit tnin n falle durchaus keine glicht — F ng/ daß allhter N. dnnd Nal 2. am anderntheit ſich nihit 4 14 eines dritten/ als nemlhu . afft dnter ſich diudieren/ 9 Veondern N. dnnd N. finat —ö een Pacſſctertt: So habenaa zuff der Welt noch nic gr te vorgleichung nicht conſentunt Ann — vorwiluget/ dund ſmdn onnd weit bon eten Et à ci aleich nd abgeſondert. LaReRIDI 6 mem haDln 4 4 1 3 41 4 1„ 91 7 1 †„ 4 9 1 8 3ℳ 4„ Arr „„ A 8 4 4* „„ r. 4 1 1* 1 gen Guͤkter: In In onſerm kegenwertigen falle ha⸗ ben N. bnd N. an einem/ vnnd N. am andern theil ſich vber der Kinder Guͤtter vorglichen/ vnnd zwar zu der zeit/ wie ſie noch keine Kinder ggehabt haben. Zu dem Pactſcieren die Eheleute Ionen ſelbſt/ In kegenwertigem fall aber hat N. unnd N. nicht ſich ſelbſt/ ſondern ſeinen neheſten Freunden paciſcieret: Er a ſeparatis non fit bo- na illatio, vt ſupra dictum eſt. Was dann auch ferner ex aduerſo don den Eheſtifftungen iſt angezogen worden/ daß dieſelbe in vim Vtimæ voluntatis erhalten werden/ wenn ſie nicht koͤnnen beſtehen in vim contra- ctus bedarff keiner ſonderlichen wiederlegung. Dann die Eheſtifftungen ſind kein vlrima voluntas, gehoren auch mit nichte ad vlrimas vo- luntates, ſondern ad contractus inter viuos, vr Mendit tot, rit CQae pactus conuent. tam ſaper apre, )ä— 2* 4 quam donat. Selifin. Cue pactus Plærumq; etiam in inſtrumentis dortalibus fit doſpofirio ſuper rebus P arricularibus, nec adimitur teſtamenti factio. Ergo fequitur, pacta ditalitia ſpeciem VItimæ volantatis non eſſe; quod etiam ex eo fatis apparet, quòod vltima voluntas à ſola vo. luntate teſtatoris dependet,& ambulatoria elt;, ac reuocabilis viq, ad mortem. L. cum lic Aarus. de aonatio. iurer virum&c. l.z.&. de adi. nenda lagar. Sed pacta dotalitia dependent à volunrate vtriuſq; conrrahentium, nec diſſen. ſu vntus reuocantur. Deniq; quando pacta 4 doralitia fiunt, non id agunt paciſcentes, vt VIrimam voluntatem conſtituant. Cum itaque actus contrabentium non debcamus interpretari vltra eorum intentionem. l. non omnu. ſi certum perezur; neceſſariò ſequitur, pacta dotalitia non eſſe ſpeciem vltimæ vo- luntatis, Vnnd wird ſolches auch don den Chur⸗ fuͤrſtlichen Saͤchſiſchen Gelahrten bezeuget in des Churfuͤrſten zu lib. 2. conſlir. 43. Daß aber die Eheſtifftung/ dieſem ongeach⸗ tet/ zu zeiten in vim vItimæ voluntatis conſer⸗ uieret/ vnd erhalten werden/ ſolches geſchlehet al⸗ lein den contrahierenden Eheleuten zum beſten/ d b T dem falle/ wenn jhnen den Eheleuten in der Eheſtifftung die Erbſchafft auff den todesfall/ wenn beine Kinder vorhanden/ vorſchrieben wird/ wie ſolches die Churfuͤrſtliche/ ex aduerſo an⸗ gezogene conſtitutio buchſtablich beſaget/ Vnd VVeſenbecius bezeuget in parat. in rir. de pactis doral. Pacta, iuquir, in quibus agitur de futurã ſucceſſfione mariti,& coniugis, ſapiunt vl- timam voluntatem, Vnnd kan derwegen ſol⸗ Sachſen conſtiturionibus. in Iuftiturt. 137 ches auff den ſall der Eheſtifftung/ daruͤber jho gehandelt wird/ vnnd in welchen vorſehen/ daß nach abſterben des letzten Kindes nicht allein die Mutter dem Kinde ſuceedieren/ vnnd erben ſol⸗ ſondern neben/ vnnd mit der Mutter des Kin⸗ des nechſte Freunde/ von des Vaters wegen/ zu der vorlaſſenſchafft des verſtorbenen Kindes ſollen verſtattet werden/ mit nichten gezogen wer⸗ den. Cuͤm enim in fauorem coniugum con- tra luris communis diſpoſitionem hoc rece- ptum ſit, ve pacta doralitia, facta inter con- iuges, in vim vltimæ voluntatis conſeruen- tur, ſi in vim contractus conſeruari non que- ant, iequitur ad alia pacta, quæ ipſos coniu- ges non reſpiciunt, minime hoc eſſe porri- gendum. Quicquid enim contra Ius com- mune eſt, idem ſimul quoque ſtricti luris eſt, 7ee Barrolo in reperir. l. Ceſar: col. g. verfr. ſecundo quæro. O de publicz.& vedlig. Balausin l. non ſiue. col. vlt. verſtc. fed in conurarium. C de bo- nu, quæ liberus. Et quæ luris ſtricti ſunt, ſtricte ſunt intelligenda, nec ijs quicquam adden- dum, vel detrahendum eſt. Baldas couſ. 543. examinanda ſunt capitula. num., 3. Verfic.è dnuerſe contractus. lib. I. onſil. nec ab illis, ne larum quidem vnguem diſcedendum eſt, Tyraq. A vrrog retractu. 9. 2r. gl.rnum. 2 zS5.* Vnnd auß dieſem ſtehet ohne erinnerung abzunehmen/ daß das auffgerichtete gedinge/ (wenn das letzte Kind dorſttrbet/ ſollen die Mut⸗ ter/ vnnd des Kindes nechſte Freunde zu giei⸗ cher theilung gehen/) vor keine ſubſtiturion koͤnne/ noch moͤge geſchetzet/ noch gehalten wer⸗ den. Dann/ wie zuuor beruhrt/ wenn gleich die Eheſtiffeung in vim vltimæ voluntatis be⸗ ſchuͤtzet/ onnd erhalten wird/ ſo wird jedoch ſol⸗ ches allein vorſtanden/ quò ad ipſos coniuges, onnd wird die Eheſtifftung nicht pro teſtanten- 3 to, ſondern allein pro aliäà ſpecie vltimæ vo- luntaris,& pro donatione cauſà mortis, wie VVefenb. in A. tit. de pactis doruli. ſchreibet/ vortediget/ dahero dann auch zu ſolcher E heſtiſf⸗ tung/ die in vim vltimæ voluntarts erhalten werden/ allein fuͤnff Zeugen requirleret/ vnnd erfodert werden/ wie die Churfuͤrſtliche Saͤchſi⸗ ſche conſtitution buchſtablich mitbringet. Dann ſonſt zu einem Teſtament/ es ſey teſtamentum in ſcriptis, oder nuncupatinum, ſieben Zeu⸗ gen erfodert werden. ros. rir. ae refamentüs ordin. Vnnd weil onzweiffellchs vorſeßens Rech⸗ tens/ quòd ſubſtitutio pupillaris eſſe,& ſub- ſiſtere non poſſir, abſq; teſtamento. Irà enim ab Vlpiano traditum eſt inl. 2. S. qutsquts, de vulg.& pupill ſubſtis his verbis: Quisquis impuberi teſtamentum facit, ſibi quoq; de- bet facere, ſoli filio non poterit, niſi fortè ſit miles. Adeò autem niſt fibi quoque 3 feccrit 138 fecerit teſtamentum, ſubſtiturio non valet, vt, niſi adita quoque patris hereditas ſit, pu- pillare teſtamenrum cuaneſcat. Et luſtin. ljimper. inquit, Liberis nemo poteſt ſubſti- tuete, aut teſtamentum facere, niſi& ſibi fa- ciat. Nam pupillare teſtamentum pars,& ſe- quela eſt paterni teſtamenri, adeò, vt, ſi patris reſtamentum non valcat, nec filij quidem va- lere poiſit, in riz. de pupilluri ſatsſti grionc, in In- flir. Vnnd die Theſtiſtung, wie achoret/ kein teſtament um iſt/o iſt auſſerhalb allem zweiffel/ das erwehate in der Eheſtiſftung geſetzte wort/ Wuͤrde das lehte Kind dorſterden/ ſo ſol die Erb⸗ ſchafft dnter der Mutter/ dnd des Kindes nechſten Freunden zugjeich getheilet werden/ pro lubſti⸗- turione nicht zutalten ſein. So bezeuget auch die Eheſtifftung klaͤrlich/ daß erwehnte Eheſtifftung bem Teſtament/ noch ander letzter wille ſey/ In betrachtung/ daß in erwehnter Eheſtifftung außtruͤcklich wird ge⸗ ſagt/ daß N. vnnd N. jhme vorbehalten habe/ ſein Teſtament/ codicill/ vnd andern letzten wil⸗ len auffzurichten/ vnnd zumachen. Vnd diß iſt N. vnnd N. ſelbſt eigene/ ja der Eheſtifftung gethane bekentnuͤſſe/ quæ maior eſt quolibet publico inſtrumento,& quibuſcunque reſti- um depoſitionibus. Balaus conf. 192. Proponi- tur, quõdin quadam Ciuiiate. col. 2. circa fin. lib. 2. Et habetur hæc propria confeſſio pro proba- tione probata. Angel. S. ommium. col. 7. IMlit. de Action. Pro probatione legitima. gl.« ad abo- lenaum. in Verlo, Ae præſcuii. extra de heæret. Gigas in rracta. decrim. laſc maieftatts. Rutrica, quomo- do& per quss crimen laſeæ maieft. probertur. quæſt. 7. num. 1. Pro probatione cert iſſima. Dectus in rubr de probario. ext. num. 1. Pro probar ione pleniſſima. Maranr. in geculo parrte 6. Rubr. de conféßſ. u. 21. Et pro probat ione luce weridia- na clariori. angunn! fen. C. de probatio. Darumb kan die Eheſttfftung keines weges dor ein Teſtament/ oder andern letten willen geachtet werden. Verba enim non debent o- perari vltra intentionem agentium. k. non cunſ. 2. aum. 3. Circa finem. Tyraque- Conſilium Decimum. omnis. in princ ſi certum petatur, l. legata inutili. ter. de legat. I. l. obligationum ſubſtanrid, in brincin. de obligur.& Adt. Eenning. Gade conſen. I. GCrauer. d. de retradta conuenzio. S. I. l. 2. nuin. A. Es kan/ vnnd mag auch nicht geſagt wer⸗ den/ daß N. onnd N. gemuͤth/ will/ vnnd mei⸗ nun g geweſen mitt der Ehr ſufftung einen letzten willen auffzurichten/ ſintemahl die wort der Ehe⸗ ſerfftung ſtracks darwieder ſein. Et verba de- monſtrant voluntatem vniuscuiuſque./ Labeo de ſupel. legat. Et vt Baldus loquitur, ex loque. Ahominis animus iudicatur, quod dicit ſum. me norandum. in 1. ſed& reprubari. in princ, ds excuſar. zutor. Et nullum maius eſt mentis no- ſtræ teſtimonium, quam qualitas inſpecta ver. borum. Balaus inl generaliter. in I. notab- C. de non numer. pecun. prolixiſimè Tyraquellin l.ſi un. quam, in verboliberzu num. 17. cum ſeqxeuii. Gde reuoc. donurion.* Das ſetzte/ ex aduerſo eingefuͤhrte argu⸗ ment/ daß die Mutter alleine zu einer Erbinnen gemacht/ vnnd jhr von N. vnd N. aufferleget/ vnnd befohlen ſey worden/ des letzten Kindes Erbtheil ſeinen N. vnd N. nechſten Freunden zu helffte zu reſtituieren/ iſt gantz vner heblich/ vnd wird mie dem Buchſtab der Eheſtifftung/ wel cher alſo lautet/ des Kindes Erbtheil ſoi gleich getheilet werden/ gnugſam wiederlege/ Vnd weil auch die Eheſufftung kein Teſtament/ ſo iſt auſ⸗ ſerhalb zweiffels/ daß des Kindes Mutter auß krafft/ vnnd macht der Eheſuifftung/ kein Erbin⸗ ne ſein koͤnne/ vnnd iſt alſo offentlich am tage/ daß des abgeſtorben Kindes nechſte Freunde zu des Kindes verlaſſenſchafft mit Rechte keines weges kommen koͤnnen. 4 Et ità in propoſità facti ſpecie luris eſſe, arbitror ego Iohannes Borcholten Lune- burg. nihil tamen alterius rectius ſentienris iudicio detraho. b(9NS Wi lan I (ögno deB. denand Kange 49/da b der 35 Das! as ſerte ex aduerſo einasie daß die Mueter allene ucun de/ dnd ſhr don N. und, aß defohlen ſey worden/ des lain al ſeinen N.dnd N. nechſtn m zu keſtiruteren/ iſt gans untſtt it dem Buchſtab der Eheſtfe 2 lautet/ des Kindes Eriſe 1 werden/ gnagſam wirderleg/ A Eheſhfftang kei Teſtanett zweiffels/ daß des Kindes r unnd macht der Eßeſufftm koͤnne/ bnnd iſt alſo offentläc abgeſtorben Kindes nechſe e indes derlaſſerſchafft mit Jeh dommen konnen. iti in propoſiti fadi hi ditror ego lohannes Borchol rg. nibil tamen alteriu a ſentientis iudicio detraho S7 A NSADn *— 834— 2 8 N 4 1 I SK A 2 AAAANS — G 8 64 5 4 Der Fall/ daruͤber eine Rechts⸗ belehrung begehret wird/ thut 4 ſich/ wie folget/ erhalten. e Graffen zu W. ſeind voon alters dem Reiche ohne mittel onterworf⸗ ⁴20 geweſen. Es haben aber .D erwehnte Graffen Anno ihren zubehoͤrungen/ herrligkeiten/ frey· heiten/ Rechten/ gewonheiten/ vnnd an⸗ derem/ wie man das nennen mag/ nichts dauon außgenommen/ dem B zu N. auffgetragen/ vnnd hochermelter B. hat den Graffen zu W. die Graffſchafft wiederumb zu rechten Mannlehen vor⸗ lehenet. Nach dieſem haben die Graffen zu W. keine Regalia ferner vom Reich re⸗ cognoſcieret/ noch empfangen/ ſondern die B. zu N. ſeind von Keyſer Maximi⸗ lian Anno 144 5. vlind folgends/ von den anderen Roͤmiſchen Kayſern/ vnnd Koͤnigen mit der Graffſchafft W. bele⸗ enewonn in den belehenungen wird ge⸗ ſagt/ daß die Graffſchafft W. vormals der B.zu N. eigen geweſen/ Vnd J. F. G. wolten erwehnte Graffſchafft dem heili⸗ gen Reich zu lehen gemachet habeñ. Nun entſtehet ein mißuorſtandt zwiſchen dem B. zu N. vnd dem Graffen zu W. Dann der B. zu N. giebet vor/ daß die Graffſchafft W. der Graff⸗ ſchafft N. incorporieret/ alſo/ vnd dero⸗ geſtalt/ daß die Graffen zu W. nimmer jhrer der B.zu N. Vnterthanen/ vnd kei⸗ ne Graffen des Reichs ſein/ ſondern jhnen den B. zu N. vber ſie die Graffen zu W. vnnd jhre Vnterthanen die hohe Conſilium Vndecimum. fen/ vnnd Reichsgraffen 1431. die Graffſchafft W. ſampt allen 159 Landeßfuͤrſtliche Obrigkeit zuſtehe/ vnd wird zu dero behuff vom B. zu N. einge⸗ fuͤhret/ die von den Graffen zu W. ge⸗ ſchehene aufftragung der Graffſchafft W. vnd die Kayſerliche belehenung/ vnd daß die Graffen zu W. keine Regalia, nach urhuu geſchehener aufftragung der Graffſchafft/ vom Reich empfangen/ ſondern vom B. zu N. beim Reich exi⸗ mieret ſein/ daß auch B. zu N. ſich einen Ordinarium ſuperiorem, vnnd Lan⸗ deßfuͤrſten der Graffen zu W. genandt/ vnd von den Graffen dauor erkandt/ vnd bekandt/ vnnd daß deriregen B.zu N die W. vnterthanen zur guͤtte/ vnnd Nechte vor ſich beſcheiden/ denſelben in der Graffſchafft W. zengen abzuhoͤren com⸗ mittieret/ vnnd die Graffen zu W. ſelbſt vor dem N. Hoffgerichte zu Rechte ge⸗ ſtanden/ vnd von ihrem der Graffen Vr⸗ theilen anß N. Hoffgerichte appellieret/ daß auch N. allerhandt mandata, vnnd befehlich an die Graffen zu W. welchen die Graffen zu zeiten Pariert/ habe ab⸗ gehen laſſen. 4 Hiiergegen laſſen die Graffen zu W. ſich beduͤncken/ daß ſie Graffen des Reichs/ vnnd keine N. vnterthanen ſein/ vnnd der B. zu N. an der Graffſchafft W. weiter/ vnd ferner nichts habe/ dann die Lehenſchafft/ vnd ziehen die Graffen zu dero behuff an/ daß ſie vor alters Graßffen des Reichs geweſen/ vnnd ſich deſſen durch die aufftragung der Graff⸗ ſchafft W. ſo allein auff die Lehenſchafft gerichtet/ nicht vorziehen/ noch begeben/ ihnen auch ſolche hoheit durch die Key⸗ ſerliche belehenung nicht ſey entzogen/ daß auch Keyſer/ Koͤnige/ Chur/ vnnd Fuͤrſten/ auch das Kay. Camergericht/ vnd die Kreyſſe ſie vor Reichß Graffen N4 ecerkandt/ 140 Conſilium Vndecimum. erkandt/ vnd gehalten/ ſie ins Reichs ma⸗ tricuilbefunden/ vnnd dem Reiche einen gewiſſen anzahl zu R oſſe/ vnd Fuſſe hal⸗ ten/ zu den Reichß/ vnnd Kraͤyßtagen/ alß Graffen des Reichs vorſchrieben worden/ ſie auch ihr gebuͤhr/ vnd Reichs anlagen an die verordnete Legſtaͤtt er⸗ legt/ im Proteſtanten Krteg ſich ſonder⸗ lich außgeſoͤhnet/ von Chur/ Furſten/ vnd Staͤdten in prima inſtantià ans Kayſ. Camergericht gezogen werden, vnd von ihren der Graffen vrteilen offt⸗ malsſtracks ans Kay: Cammergericht appellieret worden ſey/ daß ſie auch in der Graffſchafft gemeine Landtage an⸗ geſtellet/ die Vnterthanen mit Reichs⸗ Kreyß/ vnd andern ſteuren belegt/ Kir⸗ chen/ vnnd Gerichtsordnung auffgerich⸗ tet/ viſirationes atigeſtellet/ Synodos der Geiſtlichen gehalten/ Landihuldung von den Vnterthanen genommen/ geleitt gegeben/ vnd auffgekuͤndiget/ die Reichs/ vnd Kraͤhß mandata vor ſich publieie⸗ ret/ Muͤntze geſchlagen/ alles ohne eini. gen der B. zu N. eintrag/ vnd verhinde⸗ rung. Wird derwegen gefraget/ ob die Graffen zu W. Graffen des Reichs/ oder des Bzu N. Vnterthanen ſein/ vnd der B. zu N. vber ſie die Graffen/ vnnd jhre Vnterthanen die Landes Fuͤrſtliche hohe Obrigkeit habe,/; b deil dieſe Frage wichtig/ dnd dle S Kond Lehrer ſagen/ quòd diſputan- do,& opponendo veritas clarius Oſtendatur. V. fin. S. mixta. de muner.& lonor. I Oſſil. ae legar. 5,1l. dtui. de Iure patronar. Oppoſita enim iuxta ſepoſita magis cluceſcunt, aurore ktritorele, quem reters Corneus conſ. J. in princlib.. Grauerta conſ. 13 5. u. 1g. Et ſicuti aromata ma- gis redolent, quò magis conteruntur, ità ve- ritas, quantò magis conteritur,& oppugna- rur, tantò clarior expulſis nebulis in lucem progreditur. Pazxl. de Cafèro cuf. 23. ſoler aroma- rum in princ. lib. I. Grauei. d. conſ. 13 3. n. 1F. Vn- de Baldus dicit, quod viam ferro aperit, qui Per contraria tranſit, in l. precibus. C. de impub. Cralcs ſué,irur. col. J. verſ. modo contra. Et An- tonius Citadinus diſputationem cribrum ve- ritatis, fuauiſſfimum animo cibum appellat. Neuidsn-lib, I. Hluæ nupr. So wollen wir vor erſt etzliche argumenta vor den B. zu N. ein⸗ fuͤhren/ folgendts die quæſtion decidieren/ vnnd endlich die wiederwertigen argumenta kuͤrtzlich 8 Bald conſcrot. incipienre, in teſtamenro. lib. I.Ora uet. conſ. 3. u. I.& nſ. 133. n. J. Et nihil inta- Ctum relinquanr. FSald. nſ. 30,l. lib. r. Crauetia nſ.. n. F. G dnſ. 133. n. J. Laurentius Syluanus conſ 7a. 2,. Et àlgenerali diſpoſitione nullus omninò caſusexcipiiaut eximi debet. Paulus de Caftro conſ. 430. col. 3. lib. f. Crauert. conſ. 3. n.1. Iib. 7. Eriamſi maior ſit ratio in vno, quam in alio. I... quöd aurem. iundta gl. de alearorid. So. din. l.2. F. ex hus, in princip. argumenro illius rexlus de verbor. Oblig. Grauet. conl. 9a. u. 7. lib. r. Et quamuis aliquis caſus ſit priuilegiatus. I. in frauitem. S. fina.& ilu Balaus de teſtam. milit. Bal- aus inl. omnes populi, ante finem. de luftic.& lure. Decius l. 1. col. 2. ae reg. Iur. Et prædicta vſque adeò vera ſunt, vt procedant etiam in materia odioſd. Augel. l. fen. col. fin. verſ. quæritur, de con- ſtitv. princip. Anton. de Butrio in e, olim. extra, de 7. S. Grauer. conſ. I14. n. I4. lib. z. Et luris com- munis correctoria. Alex. in aurh. ex teſtamento. col. 3. verſ. ſolum elat. C. de collat. Crarus conſ. J9 col. 2.& con)ſ. g.5. n. I4. lib.. dHlis accedit, quòd generalis promiſſio ſi- ue conceſſio generaliter præiudicat. L. fnal. C Ae dorer promuiſt. Bald. in! pactum quod qotali quæſt. J7.& de collatio. Et promittens aliquid verbis generalibus, intelligitur ſaltem in genere co- gitaſſe de omnibus etiam incognitis. Sartolus in I. ſi prærextum. C. de tranſacrio. Bartol. inl ſi de cerra.& ili Iuſon col. fin. C. eodem. Augel. in l. qui Ture militart. de teſtam. milit. Idem Angel. in l. qui Romæ.§. auv fratres, de. 9. Et ſibi imputare deber promittens aliquid generaliter, quòd non cogitauerit, ſub generalibus verbis o- mnia compræhendi ctiam incognita, Saldus inl. rres fratres. de pactu. Baldus in 1. ſub prærexlu. G de tranſactio. Alexand. conſ, 1. num, 12. lib. 2. Prætered generalis diſpoſitio tantũ operatur, qudòad I m rage/d nnd dnr P. 35 Dau 40 Ghaßfen ſondern a Gräffenz Dnn Rechkean terſeen/ Vir utis, Barwlin ral,mlii cal. c0. 4.0 SNA. J.0 ka nat dunt, Auul. aul F. luscalu tur S4 tih Et tio Iniu ctian f dlechg.. Lar.3 C imo ſerb hln he kenend oqgin d. lae doneedo waeon bes hen mes d deiit curonr res lias 2. 7. C, 4.6. Eta en no catuscxci aut eximicche n un 4 0. cal. 3. 19. n GCraeh 3¹ Sriamſi maior ſit ratio in mn 5. qeud autem. iuncte Adtda g. ex Aur, 1* viacip eeuneuuin 5 er. O4li. Crauet. rf 22. 41 ais aliquis calus ſit priuitzm 2. 5. fnæ. C& tli Balaus de nfan aunei pepuli, ante fuen. ſit 1.17. M. J. neg. lar Et prechi cera ſunt, yt procedantetunut 1. Aaxel 1/ col. fn. vey uan. V Durip. Antan. Ae Zutneincana b aaer. un I1f.2. 14. Ak.r. Etl Orrecioria. Alcx. u uh ats erdan lat. C d aalun Cun nſ A. 2.14 14,1. saccedit, quod geuetalune cſlo raliter præiudcu, 1 SAld 1„ Ipakun puilu uris. Et promittens lipt ibus, intelligirur ſaltem ugr dc omnibus crium incogniti W. vom B. zu N haben. dunt, quæ cxcogitari poflunt. 2 29 col. 2. in ſin. Grauetla conſ. 103. n. 3. Syluanus Conſilium Vne qudad quamlibet ſuam ſpeciem, quantum operatur ſpecialis diſpoſitio, quò ad ſpeclem in illaà expreffam. 7. 7 aui, G& ila Barrol. ae aae- niſir. ruror. l. Callius.§. in Srucns, C& ili Balats,& Alex. de liler. G poſh. l. ſi horus, in princ de legar.3. Die Graffen zu W. aber haben jhre Graff⸗ Die ſchafft W. dem Herrn B. zu N. mit dieſen ge- neralibus verbis, die Graffſchafft W. mit zh⸗ ren zubehoͤrungen/ an Manſchafften/ Schloͤſ⸗ ſern/ Staͤdten/ Doͤrffern/ Leuten/ an Lehenge⸗ richten/ Freyenſtuͤlen/ an Renten/ Zinſen/ quel⸗ len/ waſſern/ weyden/ an aͤckern/ wieſen/ felden/ waͤlden/ wiltpanen/ ſiſchereyen/ herrligkeiten/ freyhelten/ Rechten/ dnd gewonheitlen/ vnnd an⸗ derem/ welcherley das ſey/ dnd wie man das nen⸗ nen mag/ nichts daruon außgeſchloſſen/ auffge⸗ tragen/ vund dbergeben/ ſie die Graffen zu W. auch ſeind von dem B. zu N. mit der Graffſchafft W. generaliter wiederumb belehnet. Darumb ſcheinet zuſagen/ daß die Graffen zu W. N. onterthanen/ vnd die B. zu N. jhre der Graffen ſuperiores, vnnd nicht allein Lehens⸗ ſondern auch Landes Fuͤrſten ſein/ ſintemal die Graffen zu W. das Landt/ vnd die Graffſ chafft Vnnd ſolches darumdb deſto mehr/ daß zu Rechte an vielen ortten außtruͤcklich/ dnd klaͤrlich terſehen/ quòd verba vniuerſalia ſunt maioris virtutis,& effcaciæ, quàm verba generalia. Barrol. in l. generali.§. vxori. Ae vſufs. legato. Bar rol. in l. ira. de auro& arę. legarto. Dectus in lomuid. col. 1. certum petatur. Decius e. ſedes upoſtolica. col. 2. dirca finem. extra de præſcript. Grauerta onſ. . n. J.& couſ. 194. col, antepen. Verſ. quarrô. Ver- ba namque vniuerſalia ompia compræhen- Decius conſ. cnſ, Ss. n. 7. Intantum, vt nulla petſona, nul- lus catus, nullusque locus exceptus intelliga- tur. Bald. conſ. 226. I uciptente, Rex Roman. col. 3. ib. z. Et hoc vfque adeò verum eſt, vt diſpoſi- tio vniuerſalis non tantùm prælentia, verum- criam futura compræhendat. Barrol, in. ſerui æleczio. S. fin. Ae legal. I. Barrtol. in l. Iulianus. Aolé- Lat. 3. Cardinal. Pariſius conſ. 76. u. 43. lib. 2. Quin imò verba vniuerſalia, in diſpoſitione aliquà poſita hoc operantur, vt illa diſpoſitio com- præhendat ea, atque ad ea extendatur, quæ alioquin in illà diſpoſitione non includeren- tur. Ideoque licet ſub legato, donatione, vel conceſſione rerum, in certo loco exiſtentium, non compræhendantur res venales, ibi exi- ſtentes, Attamen hoc non procedir, ſi legans, donans, vel concedens res in certo loco exi- ſtentes, vſus fuerit verbis vniuerſalibus,& dixerit, ſe legare, donare, vel concedere ali- cui omnes res ſuas in iſto loco exiſtentes, Vel res ſuas, ibi quocunque modo exiſtentes. 1 decimum. wie zunor geſagt/ ſondern auch ver 141 Tanc énim ſub tali legato, donatione vel conceihone eriam res venales, quæ in iſio lo- co funt„compræx henduntur. Barrol. l. generali. §. Vxori. Ae /1,&'ſufr, logut. Alexand. con. 729. „. f. le. J. Marrb. de dfnicl. Aettſco. Neapoltr. 2004 Tiber. Derian. reſp. 7. n. 13. iu I. volumn. Simili- ter licet appellatione rei, in certo loco exi- ſtentis pecunia ad fœenerandum; expenden- dumuèé deſtinata non contineatur, hoc tamen non procedir, quando illa diſpoſitio, in quà facta eſt mentio rerum exiſtentium, in certo loco eſt vniuerfalis,& verbis vniusrſalibus concepta. Tunc enim pecunia, etiam ad ex- pendendum, fœnerandumuè deſtinata, ap- pellatione rerum, incerto loco exiſtentium compræhenditur. Carainal. Dariſ. conſ. 7o. n. 236 lib. 2. Item quamuis ſtante fiaruro, quod, de- cedente vxore, maritus lucretur dotem, tale ſlarutum non procedat, extantibus liberis primi matrimonij.. hac eaictali. C. de ſecund. nupr. tamen ſi ſtatutum loquatur per verha v- niuerſalia, pura, quòd maritus lucretur omni caſu dotem, propter illas vocés generales, omni caſu compræhenduntur eriam caſus, quo extant liberi primi matrimonij. Salycer. ina l. hac edictali. quæffio. 6. Decius in autb'enr. prætered. n. 7. C. vnde vir,& vxor,& conſ 79. n. 2. Cdonſ 34 ₰. col. 1.& con, 3 22. n. 1. Tiber. Deczan. couſ. Fz. n. 12. in. volum. His accedit, quòd licet verbum, heres, in inueſtitura, ſiue con- ceſſione feudi poſitum, intelligatur tantùm de herede ſanguinis, atque de deſcendentibus ex primo acquirente; hoc rämen non proce- dit, quando feudumeſtalicui,& ſucceſſori- bus, ſiue heredibus quibuſcunq; conceflum. Tunc enim verbum heres, ſine fucceſior in in⸗ ueſtitura, Hue conceſſione feudi poſitum d- mnes omninò heredes,eriamextraneos com- plectitur. Bala. l. 1. Quæ ſt. 34. de rerum diui. Bald. in Imperialemn, in princ, de probib. feudi alienat. er Frider. Romal. etiam, in princ.& ili Alexand col. final. ſolurs matrim'. Ronua.!. ad tempuis. S. I.Ae d Kes-pion. Alexand.& Iaohl. quadam. nilil in- nrei, de ecledy. Alexand.I. Gallu. S. eriam. ul: de liber.& poſtum. Alexand.. parrni. in princip. col genult. ad SCrum Tiebell. Alexand. l. qæod aict⸗ Die Graffen zua. aber habꝛn ſre Graff chafft dem B. zu N. nicht allein verbis generalibus, bis vniuerſa- libus, neinlich mit dieſen worten⸗ die Graff⸗ ſchafft gantz⸗ bnd alle⸗ nit allen jhren zubehoͤrun⸗ 1 rur. col. penulr. deν.0. gen auffgetragen/ dnd vbergeben/ wie aus B. C. Lehenbrieff/ vnter Dato 1438. buehſtablich zuer⸗ ſehen/ Vnnd diß wort gantz/ totum; iſtein vni⸗ uerſale verbum, quod denotat nihil aliud, niſi quod conſtat ex omnibus ſuis parti- bus, abſque vlla diminutione. 42.· Hiade ſtterunn. b b O quaa⸗ 142 C. quando& quilus quarta par deleatur. lib. 10. 1. Mauio. S. I me. de legar. 2. l. ulianuss,.᷑☛ ibi Barrol- in princ. de legar. 5+l. hoc arliculo. ae Heredibus in- fiituend. Tradit Baldus con/. 3. col. 2. in ꝗ. Paulus de Chro conſ. 192. col. vlt. iu 7. Tiber. Decianus reſpon. „. n. 10. in 3. Volum. ILaem Decian. I/5b. I. H. 270., 9u 2. Volunn. Alſo iſt diß wort Alle/ omne, ein vniuerſa- le verbum, quod omnia includit. I. uliantus. de legar. 5. à procuratore. mandarl. 8— Oerwegenleſt ſichs anſehen/ well die Graff⸗ ſchafft W. gantz/ vnnd alle der B. zu N. eigen⸗ thumb worden/ dnd die B die Graffen zu W. mit der Graffſehafft gantz/ vnd alle wiederumb beleh⸗ net/ daß die Graffen zu W. N. Vnterthanen/ vnd dem B. zu N. dle hohe Landes Fuͤrſtliche O⸗ brigkeit vber die Graffſchafft W. zuſtehe. Auch in weiterer betrachtung/ daß die Rech⸗ te ſagen/ dnd wollen/ quòod verbum pertinenti- arum latiſſimam habet ſignificationem,& compræhendit omne ius, vel corporale, vel incorporale, quomodocunque competens,& non tantum, quòd in præſentia competit, ſed & quòd ſpe cõpetere poteſt, vr ett rexꝛus aper- ꝛu inl verbum illad pertinere. de.&. in hine,&tra- dit Paruſtus conſ. S†. n. 2t. in 3. Volum vbi dicitur, quòd pertinere dicitur ad aliquem non mo- dò id, quod tunc ſuum eſt, ſed& quod ſuum fi- eri poteſt, latiſtime Anton. Gabrielius Roma. lib. d. nmmun. ondluſ. zit. de V. S. concl. 10. Die Graffen zu W. aber haben das Landt/ ond die Graffſchafft W. dem B. zu N. mit jhrer zubehoͤrungen auffgetragen. b Vnnd ſcheinet dem nach zuſagen/ daß die Graffen zu W. der B. zu N. onkerthanen ſein. Sonderlich weil die Graffen zu W. jhre Graffſchafft nicht allein mit der zubehoͤrungen/ ſondern mit dieſem vniuerſali verbo, mitt aller zubehoͤrungen dem B. zu N. cedieret/ vnd abge⸗ tretten haben. Es iſt auch zu Rechte berordnet/ vnd ſchlieſ⸗ ſen die Dd. vnnd Rechtsſeribenten ins gemein/ quòd vniuerſalis negatiua, vel indefinita plus poteſt, quam vniuerſalis,& indefinita affir- matiua. Decius conſ. 290. n. 6. Etad veritatem vniuerſalis negatiuærequiritur, quòd omnia concurrant, eriam quæ ſublataâ ſignificatione compræhenduntur. gl.in c. nemo porest. el. r. in Verj. obli gari, in princip. de reg. Iur in ũ. Bartol. in l. nullam. Cex quibus cauſis infam. irrogatur. Roma. inl. generaliter.& ili latè Barbatias. de V. O. Ita- que iuramentum interpoſitum ſuper facto negatiuo tollit non ſolùm Actionem, ſed ompe,& quodcunque aliud remedium, non ſic, ſi ſuper facto affirmatiuo. l. ſf auo g. idem Iulian. vli Barrel. ae lureiur. Pariſius conf. 97. n. r. in primo. Pactum Item negatiuum com- præhendit etiam heredes, non ſic affirma- Conſilium Vndecimum. tiuum. Bartol. in l. qui in futurum.§. I. Ae pactu. Sin l. ſi fic ſtipulaius, vbi latè Iaſön cul. 2. G ½. de V. O. Bald. inl. Iurugenr. S. pactorum, de pactu. Et in ſummà negatiua magis negat, quam affr- matiua affirmat. l. ho« genus. de condli rio.& de. monſer. Barrol. inl.. de ſuſbectuis ruror. ea proprer indefinita, negatiuè prolata, proprie æqui- ollet vniuerfali, ſecus ſi eſſiet affirmatiue prolata gl.& fulooſius inl. wrugent. S. ſed ſo fiau- dandli. Ae paclui. Sequitur Dectus in l. ſi Ruſfinus. 0 de teſtan. milir. n. g.& conſ. 3. B. F. Et appellati- one donationis affirmatiue prolatæ non venit propriè donatio cauſa mortis, ſecus ſi nega- tiuè, vr per gl. in l. alienatum. S. finali, de I.§. Toh. Cephal. confil. 46. n. 4. Denique affirmatiua verificatur in vno. I. scſermone.§. boues, de y S. non ſic negatiua, quia extendit in infini- tum, ęl. norabilis in l. hoc genus. de condii.& de- monſtrat. OClaraaus conſ. 16. hema efst rale,&idem Oldraaus inl. cum pater. S. pater filiam,& ibi etian Barrol. de legat. 2. Titer. Decian. reſponſo I. n. 00. cunu ſequenri in 2. Volumine. Nun werden in der Ceſſion/ vnnd aufftra⸗ gung/ ſo von den Graffen zu W. dem B. zu N. geſchehen/ dieſe vniuerſalia negariua verba, nichts daruon außgenommen/ Nullo excepto, befunden. Derwegen ſchelnet zuſagen/ daß die Graffen zu W. neben Landt/ ond Leutten/ ſo ſie dem B. redieret/ dnd auffgetragen/ ſich auch/ vnd joͤre dn⸗ terthanen dem B. totaliter ſubijeieret/ dnd vnter⸗ worffen haben/ ſonſten were dieſer Fall exeipie⸗ ret/ da doch die ceſſio klaͤrlich dormag/daß nichts außgenommen ſein ſoll. 3 So iſt auch klares vorſehens Rechtens/ quod verba geminata multùm operantur. I. Zaliſfa, C&iki Barrol.& Dd. ad SCrum Tnrebell. l. dum fei. muts. C& ibi Barrol.& Alexand. de agricol.& cen. fitts lib. I2. Cardi nal. Pariſius conſ. G. u. 12. conſ. J4. n. O7. lib. I. conſ. I. n. G. ltb. 2. conſ. J. n. 6½. T cunſ. 72. H. 29. 1i6. z. Verba enim geminata oſten- dunt diſponentis latiſimam,& enixam vo- luntatem. Tvom. Gramat. couſ. 110. n. 13. Bald. in C. eA m Te. col. 2. exrra, de re Eriprir. Currius Senior conſ. ⁊2. col. I. Auron. Corſetus in rract. deæ venorum geminar. Carainal, Pariſius conſ. 10. n. Jj. Laurent. Ylaan. conſ. G. n. 5. Nec non mentem delibe- ratam,& appenſatam. Carainal. Pariſ. conſ. 9. 2. 29. lib. 3. GCrauerr. conſ. 1o]. n. 7.& con 2ol. 7. Ja. Laur. Sylua. conſ. π n. 7. Et ſunt maloris ef- ficaciæ, quàm diſpoſitio vniuerſalis ſimplex. Cephal. con)ſ. 120.„. 72. Grauer. conf. 105. n.. Vl. uan. conſ. 9.r. u. 29. Oſtendit quoque geminatio mentis perfeuerantiam, ⸗rzumenro l. Vnicæ. G de plus peririonib. Et tollit ſuſpicionem dece- ptionis. I. iulier C ad SCrum velleiam Et ſi- gnificat præciſam mentem diſponentis. Bal c eam te. extia, ae neſcriprisn. Ampliat effectum *— 83 an 1” düpoition m regale tionenone 5 anſ aern. à.S. Cen3 du hal un. Te bon w 6 wädange ba vüce Graffſch Thhrone 8 zn W. bnd auf We ihenleg hens NRe elle dab Conſilium Vadecinum. diſ poffrionis b Baldas, inl fructilus.& de Atio- èibus emti. Et facit, vt ſub diſpoſitione com- præhendantur ills, quæ alioquin ſub diſpoli- tione non compræhenderentur. Rainus conſ. gd. u. 12. VYſch ad numerum zo lib. 2. Hoc amplius verba geminata non patiuntur aliquam re- Ktrictionem, vel diminutionem. Laurenrius Syl- aanus nf 29.. 2.& donſ. Sg. n. 3. Grauer. cnſ. I o. n. 2. Verſic. Nond euſidlero. Soci nus cpſ2 297,n. S. lib. 2. Vel exceptionem, Grauerra conſ. 2or. a da 42. Sedcompræhendunt omnia Aaels. b milia,& maiora expreſsis. Socinus dnſ 1. 27. c0ol. 6. in Fne. kib. 4. Glluan. conſ 6⁶. n. I4. Grauet. wonſ. 290. n. 4. Et inſolita. Alex. conſ. 30. col. e- nulr. lib. F. Grauet. d. conſil. 2. n. a. Et verba vniuerſalia geminata habent vim ſpecialis au Kat 4 expreſsionis. Corſetus in tracta. de verlor. gemu- dun werden in der Ecſin/ 1 2 1 D.mng en/ deeſe— nepaüit daruon aufgenommen/ Nül 3 Hdon den Gkaffm den. /dnd au— choc en dem B. rotaliterſabiſcientg n haden/ ſonſten were dene doch die cellio klaͤrll lch domy— 8 vommen ſein ſoll. oiſt auch klares derthenellie geminata multum eerma ¹ dA,a4 SCrum TMAl 3 Sarret. c. lexand Cas .Crruea Pariſuus af Ad auſCi. Ady ſib. Ln.(ab 5„ Vetba enim Perin gentis Ltifimam,&eun. Thm. Cramat. anſeiſ im. . r, ae nſcnyuu On t Aaron oremeunes 4 ,“ Crrnst 1 1 erijus cunu.I, atam. crdraln, nat. Cardin. Pariſius conf. 9. n. 20. lib. 3. Syluan. conſ. 9. n. 17. Et hoc vſq; adeò verum eſt, vt ſub diſpoſitione geminata— endantur et- 1 iam regalia,& alia, quæ alioquin ſub diſpoſi. 1- tione non compræhenduntur, Cahrenſ. conſ. 6z. Wenn nun die celio. vnnd aufftragung ⸗ 3 s Graffſchafft gantz/ vnd alle 2 mit allen jbren zu. gehoͤrungen⸗befunden. Darumb ſcheinet zuſagen/ daß die E Graffen zu W. in Krafft/ ond Macht verborum gemi- vnd auffgetragen. cum in Verbts. de logat. 5. Olanadus conſ. 119. inci- piente. Ex præſenri Themate. circu princip. Decius aurhent. ex reſtamento. num. 6. 0 de collatio. Idem Decius in l. ſi donatione. n. 2. C. eodem. Paulus de 3 Caſtroi in l. Seredes palam. S h ⁊ quid poſt. de teſftla- menr. Decius in l. in ambiguis. n. f. Ae reg. Iurir&. inc. paſtoralis. iu ſine. ext. de exceprio. Grauert. con. n. 22.O nſ. 11. n. d.& conſcarn.2. Etvbi verba ſunt clara, cauillationes ad uocatorum locum habere non debent, vt dicit Baldus in conſ. I74. in fine lib. 2. Grauet. conſ. 4. n. 21.& conſil. 11. a. J. C&& conſal. 27. n. 2. Et ſi ſtantibus verbis claris, qubitaremus, diceretur dubitatio lla 7 4 Verſ. Quinio⸗ etiam patet. lib. I. Socinus lunior con eſ So. 1. 36. cum ſequenri lib. 5. Grauer. conſ. I9. . F. Cepbalus couſ. 110. G& denig ele Lanter Rolan- b das Adlle aeuf. 60 num. 21. xxn,ſeeeenn in 1. vo. lam. 4 Derwegen ſcheiner zuſagen /dßu neben Landt/ dnd Leatten/pſeh von den Graffen zu W. dem B. zu N. geichehen, wird angeſehen/ werden in erwehnter ceſſion ver. ba vniuerſalia geminata, als nemlich dieſe, die .zu N. cedleret⸗ 1 b Welches darun d deſto mehr/ wie es ſich an⸗ b ſ ehen leſt/ uſchlieſſen dnd zuſagen/ 7 daß dorſe⸗ hens Rechtens/ Verbis claris extantibus non eſle dubitandum, nec vllum locum dandum 2 coniecturis, aut declarationi. l. continuus 9.* 3 chm itd. de verborum obligationibus l. ille aur ille.. num. 4 143 vana,& cauilloſa, vn inqui rexr, notabul. a- flo ante dotale inſrum. narus. in princ Ziber. Decia. reſpon. 97. 1. 27. in 2. olum. Nan haben die Graffen zu W. Ihr Land/ ond Leute dem B. zu N. mit allen Herrligket⸗ ten/ Freyheiten/ Rechten/ dnd Gewonheiten/ ond allem andern/ wie es kan/ nd mag genant werden/ auffgetragen/ auff B. L. Lebenbrteſf de Anno 1438. gezogen. Derwegen ſchetnet zuſagen/ daß die Graf⸗ b fenz u W. N. Vmeerthanen ſein/ ſich auch hin⸗ furs der Herrligkeit/ dnnd Freyheit/ ſo ſie vor der Eeſſton/ vnd aufftragung /als Graffen des dun gehabt/ nun mehe nicht zu erfrewen b aben. Welches noch ferner hteraus erſcheinet/ daß b dle Rechte ſagen/ vnd wollen/ quòd, factà con- ceſfone, intelliguntur omnia conceſſa, quæ tunc concedenti eo in loco debebantur,& quæ ipſe exigere poterat. l. tradirio. ae acquir. W Ver. domin. l. alienaris. de contrab. emr. Innocenr. in c cum ad ſedem. ae reſtitut. Hioliaro. Baldl. inl. beneftcium col. 2. de Sehheas. Drun Tiber. Decian. h eeen Tnn vol. Die Noͤm. Kay. May. aber hat die hoße Odrigkett ober die Graffen zu W. gehabt/ vnd well die Roͤm. Kay. May. dem B. zu N. die Graffſchafft zu Lehen concedieret/ vnd eingereu⸗ met ſo ſcheinet zuſagen/ daß Hochgemelte Ro⸗ mi. Kay. May. auch die Obrigkeit/ ſo jhre Kay. May. dber die Graffſchafft W. gehabt⸗ dem B. u N. ungecder wneedſret⸗ undelnge⸗ b reumet.. natorum alle jhre Senugtelt,auch regalia, vnd anders/ o ſie gehabt 4 dem B facrudiaem edheratmne non interuene- rint. Nam nibilominus per ralem vſum, ſiue obſeruantiam dif poſitio præcedens declara- tur,& in tali obſeruantid, fiue conſuetudine declaratiua, vel interpretatiua illa, quæ ad 3 conſuetudinem introducendam alioquin ne- ceſſaria ſunt,„non requiruntur. Paul. Ae Ca- ſiro conſil. 347. col. fnali lib. I. Franciſ. Aretinus conſil. I1. col. 3. Solinus conſil. II1. col. fnali lib 1. Corneus conßil 1. 799. colum. Huul. lib. 4. Decius c. cum M. Ferrarienſr 7. col. 2. exr. de conſlirurio. Decius co zſil. 196. col. hnal Ctauetta ee kl. Tor. Die 144 Die B. zu N. aber haben nach dero/ don den Graffen zu W. geſcheh enen Ceſſion/ dnd aufftra⸗ gung der gansen Graffſchafft/ der hohen Lan⸗ des Fuͤrſtlichen Obrigkeit dber die Graffen zu W.⸗ ond jhre Vnterthanen ſich angemaſſet. Dann dle B. zu N. haben ſich Ordinarios, Superiores tnd Landes Fuͤrſten der Graffen zu W. genandt/ die Graffen zu W. auch haben die B. zu N. vor jhre Superiores, Ordinarios, und Landes Fuͤrſten erkandt/ vnd bekandt/ auch ha⸗ ben die Grafſen zu W/ dund jhre Vnterthanen vor dem B. zu N. zu Rechte geſtanden/ dund die Pnterthanen der Graffen zu W. haben bon der Graffen drteilen an die B. zu N. appellieret/ wie in facti ſpecie weiter iſt erzelet. Darumb ſcheinet zu ſagen/ daß die B. zu N. der Graffen zu W. ond jhrer Vnterthanen Lan⸗ des Fuͤrſte ſein/ daß auch die von den Graffen zu W. geſchehene Ceſſion alſo verſtanden werden muͤſſe/ daß die Graſfen zu W. ſich dem B. zu N. totaliter ſubijcieret. Auch in mehrer betrachtung/ dnd erwegung/ daß blares verſehens Rechtens/ quòd recipiens literas ſmpliciter,& abſque proteſtatione, omnia in literis contenta, atque ſuum præ- iudicium reſpicientia, fatert intelligitur.. f- liusſam. el. 2.& ili Sarrol. ad SCrum Macedonian. Clement. I. ae rocuraror. E artal. in l. pullica. S fi- na. arguiento illius textus iuntia gl-Ac peſtri. Baribl. inl. cun rubernam. S. idem quæſat. de pignori. Bal- aus in l. ſi procurator abſentus, iu princip. ae procu- raror. Barrol.& Dald. in l. Tirius Seie, de cunſtitw. pecun. Bald inl. Hliteras. C. manaatli. Romauus l. qui doru. col. 7. ſoluto matrimo. Kautl efild. fingal. 22.& ibi Gabriel Sores in sdaition. Capella caure- la 24. Eyppoli. ae Marſil. in reperition. Rul ricæ Cde probario. n. 299. Alex. l. non ſlum. S. mMorre. n. 23. & ibi Iaſon u. 20. de noui operus nunr. Alex. conſ.75. lib. z. Felin. in c. cum M. Ferrarieuf. n. 36.& ili De- cius n. 23.& Franciſcus de Ripa n. 122. extra, ae con- ſiiturio. Felin. c. 2. n. 20. extra,de fide inſirum. Ieſon in repetitio. l. aumonenal. num. 134. de Wureiuranad. Carainal. Pariſ. conſ. gr. u. 3. couſ. 127. n. 32. lib. I. conſ. F. n. 20 f. O 206. lib. 2. Prolixiſtimè Anuton. Ga- Criel. Roma. lib. I. Ccommun. concluſto. rit. de præ- fumtio. concluſto. 2.“ Die B. zu N. aber haben in dielen Brieffen/ ſo J. F. G. andie Graffen zu W. haben abge⸗ hen laſſen/ erwehnten Graffen zu W. ugeſchrie⸗ Vnnd die Graffen zu W. haben ſolche Brieffe/ ohne einige Proteſtation/ contradicklon/ dnd wie⸗ derſprechung/ acceptieret/ dellebet/ vnd angenom⸗ men. Darumb folget/ daß die Graffen zun W. keine Graffen des Reichs/ ſondern dem B. zn N. alß vnterthanen ſubijcieret/ vnd onterworffen ſein. Conſilium Vndecimum. Welches auch hierumb deſto meßr ſchemet a ſagen/ daß die Rechte wollen/ uòd propria con. feſſio maior eſt quoliber publico inſtrumento & quibuſcunque teſtium depoſitionibus. Bala in conſ. T2. propenitur, quèd in quadam ciu. rare. col. 2. cirta ſinem. lib. 2. Habetur enim pro- pria confeiſio in præiudicium confitentispro probatione probata. Augel, in S. omnium. ol. Inſtir. de Aeti. Hyppolyr. ae Marfil. in Rubrica Cae prolation. n. S3. Neuid. nſ. 27. n. 7. Pro legitima probatione. gl. in a ad abolenaum, in verbo, de praſénti. exr. de Zæretic. Gigas in rract. de crimine laſc Maieſt. Rulbr. Quomodo,& per quos crimen le- ſæ Maieſtaris proberur, quæſi. I. n. 1. Pro probatio. ne manifeſta. gl. in l. cum reus. ae paænis. PDro certiſſimà probatione. Decius in rubr. de pm. bario. ext. n. 10. Pro pleniſſima probatione. Corneus conſ. 262. col. 2. li. 4. Marantba in ſßeculo, parre 6. Ra érica de conſeſis n. 21. Et pro probati. one luce meridiana clariori. argumen. I. fin. Qde probario. Nec non fortiori, quam vlla alia ſit de mundo. Neuida. con. 37. n. 7. b Die Graffen zu W. aber haben ſelbſt zu bie⸗ len dnterſchledlichen mahlen geſtanden/ dnnd be⸗ kandt/ daß ſie keine Graffen des Reichs/ ſondern der B. zu N. Vnterthanen ſein/ haben ſolches auch vor ſich ans Hochloͤblictze Kaͤy: Cammer⸗ gerücht geſchrieben. Darumb ſeheinet ans jhrer/ der Graffen zu . ſelbſt eigenen Confeſſion/ vnd bekentnuͤß/ daß ſie keine Graffen des Reichs/ ſondern der B. zu N. Vnterthanen ſein. So iſt in den Rechten klaͤrlich derſehen/ qudd ex ſequentibus declaratur, qualis fuerit ani- mus in præcedentibus. I. conculina. S. res amu- tas. Rerum amotarum. l. cum quis, circa fnem de narural. liberts. c. conſtar. I. quæſtio. I. Paulus dt Caßféro conſ. 207.& conſ. 310. Socinus conſ. 102. n.9. lib. I1. l. Sed lulianus. S. proinde, ili, intelligendums abinitio ſic accépiſſenad Macedon. l. poft contractum. & ili Bartol.& eteri de aonatio. l. ſi ſeruus pluri- um.§. vlt.& ibi Iaſon de legat. 7. l. fi vxcori.§. Ut. & ili noratan de legar. 3. l. ſed ſi marirut. 9. vlt. qui,& A quibus manum. l. quædam. ae rebus dulin l. venter, in fin. de priuileg. creaitor c. oficij. de ele- ekio.&. peruenir.& ibi gl. 19. Aiftinct. a cum perbel licam 342. quaſtio. 2. prolixè Tyraquell. in l. ſi un quam. ſuper verbis. aonarione largirus. n. 2 7. laen raffen ſea éreuius in vrroq, retractu. S.. gl. ꝙ. n. 20. en/ daß ſie die B. zu N. jhrer der Graffen zu W. 3 1 Landes Fuͤrſten/ Supenores, onnd Ordinari], Die Graffen zu W. aber haben nach geſche⸗ hener Ceſſion/ vnnd aufftragung jhrer Graff⸗ ſchafft/ von den Roͤmiſchen Keyſern/ vnd Koͤni⸗ gen keine Regalia mehr empfangen/ haben die⸗ ſelben auch bey den Roͤmiſchen Keyſern/ vnd Koͤ⸗ nigen/ nach geſchehener Ceſſion/ niemals geſucht. Derwegen ſcheinet zuſagen/ daß die Graffen zu W. es ſelbſt dauor geachtet/ daß ſie mit dero von jhnen den B. zu N. geſchehener Ceſſion 3 4 yuhe.u Heunna 3 oBlu- 7 05 ucih le den lec doch hni— keritobe t vern 19 n Vñdſſeiu tuſſu 4l2. Ded. färlche dabt/ dand NM mneeri fendete J helchenn bnd Künige denwirten ſchaft W. derelterns Aee daß e/d Rechen getrcgen. z1 Nzn. L R W. kele daß de dnnd unte Graffen de. zu Aänixher Vmn dedet we An. Kongn tdd den ach gema, 1 neickene tlha, ach 00 geäd ur. (a., Latron. 2.9 ynuhra uenl aillma probatior . 1 tlori, quam u 4 1 12 Die Graffen zu W. aher Fehen nterſchiedlnchen maßlen orſtapie d en geftena daß ſie keine Graffen des Jahe R S en des Jac 3. zn 7. Vmeerthanenſen/t dor fich ans Hochlabliche 8 egecchrieben. Darumd ſcheinet ans ſßrer/ nt tiſt eigenen Confeſſion/ indleim ne Graffen des Neichs/ enen nerthanen ſein. oiſt in den Rechten klaͤrichtait quentibus declaratur, qualbte a præcrdentibus. 1 amaus mam nutarum.L cum qus, cuj err Aleru. unfat.T usliu 14 eer. C ceuſte. Soen auſi Sed Ialicuus. f. pinde, ii, uuli arreiſead Mace uun hſu 2rrl. Cceter dt amatiu 1 ſ 1&⁴ν Hſorde legar. 1 49 1 rAT. dr ksas 5. Lfedſ nin 7tas MAnKm. Luadme 3 v.1„ 6 4 1 r1 vileg. gedit- 61— 8„ 1 7 11 gerweutt. C09 ℳ dfmaod 10. 19%. 2. pralixꝰ Jumadlu *.=, lanuas per vertt. annatiene 5. 77. g. 7.ℳ 44 1 — Iie einas Conſilium Vndecimum. 145 aller Frey. dund gerechtigkeit/ ſo ſie don dem diſputatur. Anronius de Butriv. in cillud. de pra- Reiche gehabt/ borziehen/ dnnd begeben haben/ ſamtio. Alexand. conſ. z0. in r. Volum. Cepbal. conſ. Sonſt wuͤrden ſie bey den Roͤmiſchen Keyſern/ vnd Koͤntgen die Regalia wol geſucht/ vnd ſolches in keine dergeſſenheit geſtellet haben. Die Rechtt ſagen auch/ dnnd wollen/ quòd quælibet res de facili ad ſuam primæuam naturam reuerrtitur. 7. unus.. pactus, ne pe- teret. deæ pactis.& ab exordio. 3. Aiſtinct. Iaſén in l. 2. num. 14 2. Cde Iure emplyteut. Roland Aalle in quæſt. ſuper ſtaturo. de lucro dotis. quæſtio. 19. n.z. Draquel. in tracta. ae pænus. c. r. num. I47. Socinus Senior c. 3]. circa prædictam condluſionem. col. 6. fhbi ad hoc citat illud Boëmh. Repetunt propri- os quæq; recurſus, redituq; ſuo ſingula gau- dent; nec manet vlli traditus ordo; niſi quod fini iunxerit ortum, ſtabilemque ſui fecerit orbem. JTyraquel. in l. ſi vnquam. ſu- per verbo liberris. num. 3³. G de reupcand. donari- on. Vaſquius lib. 2. controu. iluſir. 6. num. 14. rurſus c. 12. num. †. Die B. zu N. aber haben die hoße Landes⸗ fuͤrſtliche Obrigkeit dber die Graffen zu W. ge⸗ habt/ vnnd die Graffen zu W. ſeind der B. zu N. onterthane geweſen/ ehe/ dnd zuuor ſie Graf⸗ fen des Reichs geworden/ wie ſolches in der B. zu N. belehenung/ ſo ſie don den Roͤmiſchen Keyſern/ vnd Koͤnigen empfangen/ mit dieſen nachfolgen⸗ den worten/ Wir Lehenen ihnen auch die Graff⸗ ſchafft W. ſo dormals jhr eigen geweſen/ vnd jhre voreltern vnſeren Vorfahren/ vnd dem Heiligen Reich hienor zu Lehen gemachet haben/ ond fuͤr⸗ baß ſie/ dnd jhre Erden don dns/ vnnd demſelben Reich empfahen/ dund inhahen ſollen/ außtruͤck⸗ lich geſagt wiird. MWell dann die Graffen zu W. den B. zu 97. die Graffſchafft W. wiederumb haden auff⸗ getragen/ onnd dieſelbe nunmehr von dem B. zu N. zu Lehen empfangen/ Innd die Roͤmiſche Kay. May. die B. zu N. mit der Graffſchafft W. belehenet hat/ So ſcheinet daranß zuſagen/ daß die Graffen zu W. der B. zu N. ſubditi, vnnd onterthane/ vnd keine Graffen des Reichs mehr ſein/ wie ſie dann dnterthanen/ dnnd keine Graffen des Reichs geweſen/ ehe/ vnnd zunor die B. zu N. die Graffſchafft W. dem Heiligen Roͤmiſchen Reich zu Lehen gemachet. Pund wann bielleicht allhier wolk einge⸗ wendet werden/ was in dem Lehenbrteff/ ſo die B. zu N. von den Roͤmiſchen Keyſern/ vnnd Koͤnigen empfangen/ geſagt wird/ daß nem⸗ lich die B. zu N. die Graffſchafft W. etwan dem Reich vbergeben/ vnnd zum Reichßlehen gemacht/ ſolches wird allein enunciatiue, ind incidenter eingeführet. Et verba enuncia- ciua, incidenter emiſla, nihil probant, quan- do principaliter de veritate ipſius enunciatl . num. 6⁷. in z. vol. Kan auff ſolchen einwurff mut beſtande geantwortet werden/ daß nicht al⸗ lein in einem Keyſerlichen/ dem B. zu N. ge⸗ gebenen Lehenbrieff/ ſondern in dielen vnter⸗ ſchiedlichen Lehenbrieffen geſagt werde/ daß dis B. zu N. die Graffſchafft W. dem Reich ab⸗ getretten. Et quando verba enunciariua in pluribus reſcriptis, ſiue diſpoſit ionibus ſunt repetita, tunc probant, vr notal Barrolus in I. cum ſcimus. circa finem. C. de agricol.& cenſit. lib. I1.& Abbas in c. ſi cautio. de fide inſtramenrn. Roma. conſ. 6,. Fiſs themateé. col. penult. Decius conſ. Ia. in cauſa exemtisnus. num. J. Paul. de Caſtro conſ.92. quòd præfata ſentenria. col. 2 in 2. Vol. Alex. cnſ. I9. col. 6. in&. Vol. Socin. conſs J. col. Vlr. iu I. O conſ. 229. col. 3.in 4. Tiber, Decian. reſpo. 21. nun. 2 J. in I. Volum. Die Keyſerliche/ dnnd Koͤnigliche Lehen⸗ brieff auch/ ſo dem B. zu N. gegeben/ ſeind ſehr alt/ dnnd des Roͤmiſchen Koͤniges Maximilia- ni Brteff iſt datieret Anno 1 4 9§. Et verba enunciatiua in antiquis plenè probant. An- ronius de Buvrio. in c. fin. de ſucceſio. ab inteſtars, quem ſequitur Alexand. conſ. o. Viſs themate. in fine. in I. vol.& conſ. 7⁄. cel. 2. in vol.& conſ. r2⸗ vuſo proceſſu. col-fin. eodem Volum. f. Baldus& Sa- lycerusin l. cum aliquis. G de lure deliberandi. 22 in l. emancipatione.& de fiae inſtrumentor.& ſe- quitur Decius conſ 2. in cauſa. num. 2. in ſine Ge- minianus in c. ſi Papa. de privilegx-. in 6. in 2. col. verf ſed quæritur. Ioban. Anar in reg. non debet. de regul. Iuris. in 6. Decius conſ I9.I. pro reſolutio. n.7. & onſ. 42. vum. J. in fine.&conſ. a. num. F. laſon in l. ex Hus. C de reſtam. milit. in Elimitat. Et ideò dixit Curtius conf. 76. col. 2. quòd verba enunciatiua faciunt communem opinionem, quæ habetur pro veritate,& trauit Iaſon conſ. 24· col. 2. poft medium in 3. Volum. Vnnd daß wir allhier in antiquis ſein⸗ weiſen die Lehenbrieffe gnumgſam aus/ Sin⸗ temahl der eine Lehenbrieff Anno 149§. da⸗ tieret. Et complures ex noſtris Dd. volunt, quòd antiquum dicitur, quod excedit annos 40. Vvr per Antonium inc. veniens. el. J. Ae teſtam. quem ſequitur Alexana. conſ.q. col.. Verſae. Poreſt alius modus ſeruari.& conſeię†. col. 2. Vey+ſ. Hos præ- ſappoſiroin a. Vol. G& conſ.o. col. 3. Ve*ſ. ad prædicta benè facit. in 6. Volumine. VPnnd wenn gleich die jtzo erzehlte opinio nicht communis opinio ſein ſolte/ ſo iſ dannoch wahr/ daß die Reches ſcribenten ins gemein con⸗ cidieren/ vnd ſchlieſſen/ Antiquum dici, quod excedit o. vel centum annos. Iunocenl. in c. veniens. de verborum hignifcation. Et hanc dicunt communem opinionem, Alexaud. G& b 9 Iaſon 146 Iaſon iul. cum aliquis. C Ae lure delib'erzndi. Alex- conſ.G. in hine. in 1. volun.& conſ. 204. col. penult. verſenec etiam pradittus oltar. 19 2. volum. G wogf, e in kue& conſ.7. Viſig. col. I. in a.& conſ.d'9. cel- 2. venſe ises poſtro, quòd probala eſſet. in S. Volum. & donſ. 24. col. penult. in fin.& conſ. 229. col. pen. in 1. volum. Currius Semior confi. penulz. col. fina. Larè Decius in c. col. 5. de apped ario.& conſil- 13. col. penult.& conſil 42. col. 2.& couſil 321. col- g. Verſ. Vnde primoò non obſtat. Iaſon confil. Fi- col. 2.& conſar= G. col penult. vetf, Ego ramen non po- no in I. Volum. 1 Vnd wenn gleich die B. zu N. voriges alles nicht dor ſich hetten/ ſo ſcheinet dannoch zuſagen/ daß die Graffen zu W. der B. zu N. Vntertha⸗ nen/ dnd dem B. zu N. die hohe Landeßfuͤrſtliche Obrigkeit dber die Graffen zu W. zuflehe. Vnd ſolches weiter außzufuhren/ iſt klares vorſehens Rechtens/ daß die ondenckliche zeit hat vim contractus, Bald. conſ. 37. col. J. lib. 3. Crauerta conſcio n. Ir. Roland. à Palle conuſ. ũ. n. 40. lib. 2. Balbein ract.de praſcripr. parte, quintæ par- rüs princip. quæſi. 6. num. 6. Sscinuus euffC. col. fiu. lib. z. Et quidem vim contractus, ſpeciali- ter cum principe initi. Barbar. con/. 9. in princ. lib. r. Roland. A Palle conſ. Gο. num. Tp. lib.z. Si- militer tempus immemoriale habet vigorem conſtituti, Hue conceſſionis. l. hoc lure. S. duditus. de adud quorid.& Afliud. C. ontra morem dsſtinct. 10,C. ſeruirium. IJ. qudſi-En. Alexand. onſ. 2- col..& conuſ. 12. n. Z. lib.J. Baldus conſ.z 49. col. Arlib. 3Z. Socinus couſeiæ. ol. penult. lib. 2. Carainal. Paruſtus conſ.3.n. J. lib.. Graerin rrattar. de anri- quitar parze 3.. abſélurir. 2*. Roland. A Valls conſ. 60.„/. 30.& couſ. Sg.n. I2. 116,2. Et quidem con- ceſſionis, à principe factæ. Balæl conſ. 229. col. . lib. 3. Panprmitan. cunſfdl. Ga. cal. T. in fine. lib. I. Grauer- conſaroe. Iz. Roland. a⁊ alle conſ.o. num. go. & conf. S-num. Ir. lib.z. Habet etiam tempus immemoriale vim pacti expreſſi. Bald. onſ. I.liber-conſ. 277. conſ. 314. conſᷣe. lib. 3. conſ. 20. pl. 7.-1. 4. Laſon inl. quo minus. col. 29.& 154 Ripa. nunm. 22 de fiumi. Pariſeconf,TI2. num. 209. lil. I. Gra- ucr. couſ. To. num. II. Roland. A Lalle conſ. 66. num. .& cnſ. Sg. num. 12. 1ib. 2. Martb. de Aſflict. c. 1. S. fuls per Jo. notab. 2. num.. Imò plus opera- tur Præſcriptio immemorialis, quam pactum. gl. l. in verbo coberedibus. in fine, famil. herciſ. Balbus in Traci. ae præſcriprio. J. parte, quintæ par- tus principa. quæſt. 6. aum. 6. Tempus item im- memoriale habet vim tituli, legitimè conſti- tuti. Innocenz. in 2. exr. de reſtitut. in inte- grum. EFelinus c. decedenres. col. 7. ext. de præſeripr Cardinal. Pariſius conſ. 26.2. 2/ lib.i.& conſ.2 U. nun. 12.& conſ T11. num. 29. lib. 2. Grauet. de anriquir. rempor, parre. a. S. abſoluiir. num 9. Syluanus conſ. Fo. nunn. 9. Narta conſ. 42. num. 12. Rolanddà Valle onſ. 6, ium. 42½. G'conſco,p. uum o.lib.z. Obtinet Confilium Vndecimun etiam tempus immemorxale VISorem manda. ti. Barbarias conſ. o.lib.z. inptinc. Roland. yale conſ. 6. num. 4A4 lib. 2. Itemque vim decreti. Bald. in l. I. col. F.& 6. Cde ſeruu] vgit. Balb. in rract. de praſcriptio.. part. qæiutæ patris principa. quæſt.& num.. Similiter, tempus, cuins in contrarium memoria non extat, habet vim inſtrumenti publici, idemq; in omnibus,& per omnia opcratur, quod inſtrumentũ pub. licum. Iunocent. in cnwuit. evtr. de Iuaicis. Bald. in l. 1. C. de emancipar. liberor. Matzbh. de A'Huc Aecafiw. 239. in fine. Roland. A Talle conſcgz. nunn. 97. lib. z. Habet quoque tempus immemoriale vigorem,& autoritatem legis ſcriptæ. Car. dina. cenſ.d. Narra couſ. 446. num. 12. Syluanus conſornumi. Hoc amplius tempus, omn ium hominum memoriam excedens, obtinet vi- gorem priuilegij. ſuper quibuſaam.§. prarer. edextra. de Veibor. ſignific. Grauetra de anliquit. rempor, parre a. S.abſolurus. num. Naria conſca2s. num. 12. Cardinal. Pariſcouſ.Iz: num. I. lib. 4. Sylua- nus conſ. I9. num. 9. Raland. A Valle conſ&o. num. g. lib.2. Balbus de præſcriprio. parze I. quaſl. 6. n. 3.& primæ parte quinta parru princtpa. quaſtio. J. num. 76. Non quidem ſimplicis priuilegij, ſed ex- preſſè,& ex certâ ſcient ià à principe conceſſ. Salauis&. I. col. 2. quæ ſunt regalia. Decius conſ*νε. col. 2. Laſou in l. de quibts. ol. 13. de ll. Alexand. cnſ.b. lib.z. S conſ. 2.col. 2lib 2. Cola. conſ num. 27. Roland. A Talle conſ.&s. num. 6. lib. 2. Orauelia de antiquitat. zempor. parie g. F. abſoluris num. g. Tempus etiam, cuius in contrarium memo- ria non extat, habetur pro veritate. Baldu conſ. 24. lib. F. Laurentius Sylzanus conſil. 19. n. g. Nattæa conſ. 446. num. 12. Grauet. conſilo. num. I4. Imo pro veritate ſimul,& ſolenni priuilegio. Ealaus couſ. 2.17. li. 2. Grauetra in tratta. de au- riquit. tempor. parte z. S. abſolutir. uum. 9. Et tantum poteſt, quantum Imperator cum cauſà. Anar. de Iſern. c I. verbo, flumina.!.. quæ ſint regalia. Iaſon in repetit l. quò minuz, cal. S. num. 37. Ruinus cvnſil. 710. num. 10. lib. † o land. A Ialle conſil. Cs. num. 27. conſil. fo. n um r. lib. 2. Præſumtio etiam taàm tituli, ſinne initij iuſti,& legitimi, quàm bonæ fidei, n ec non & omnis alia, deſcendens ex lapſu illi us tem- Poris, cuius in contrarium memoria non er- rat, ſecundum multorum Doctorum ſenten- tiam) eſt præſumrtio Iuris,& de Iure., proba- rionem contrariam non admittengs. Felin. e. xm2 Hobus. col. 3. ext. de præſcript. Caad. wnſe. 1. 37. Er præſcriptio immemoraalis id, quod alioquin ipſo lurc irritum eſ., vel non valet, firmat,& validum efficir, Srla. I. Gnede hatu defunctor. Balb. in tra. Je præſcripr.. parté. gquaſi.·6. 7g. Et id, quod. alioquin inpræſcripti- bile eſt, præſcripribi e efficit. Papormit enſ2d. incipt Tunceun rabiſth cus N alethit F.Unultiez J. 102. 4 fl 7 vanz 2 tum veum lncodtkar gllu Kn 4 lurpui tent(uum Bunui Baui. nl Bartaller vana uu an.„96. Uaſeninl. anriquin lus deyn A4. 2. G Couarrus f vetlene à Palem ſciption pis. Alere ade quun Am nlu. al.Gden lepunugy ln jane/ sorc. tempus * 5 Atotuatem legi„ 44 9„. 440. 3 num me eycamhlustem 3 empr wile 5 dam excedens( n. 7ge ℳ S.hſlan. an, len Ä o. 24— 2 Tanſwuſizanal 4 * Parte qutata partu vmaca⸗ gu — Dn quldem fimplicisprueg lle,& cx certa ſcientiiaptnctt Klnd. 4e 226 F. um 4. 10 1 ariuitar. temper parie † ½ 4ſui npus eriam, cuius in conunim non extar habetur pro ketiut A 4o. Au. 72. Gratet anu 7 c limul 1 e eIr E4. 2 Gruenannd ir. fenpor pne † 5. 4lſeuum uum poteſt, quantum lmam 1. An⁴.& Jers.&. 0. r rrralis. Ie„ in neyenn Lun „. Raiaus cuſdl IIe. nen d6. um. † auſih 5 “ 4 I ¹ . præſumtio etiam tim titll, & legitimi, quam bnrn nis Mia, deſcendensex Sun b 3 cuius in contrarium vn 3 ſecundum multorum hne „eſt pt rſumtio Iuris, es rariam non ac ext.ArprsenJs b 0 iptio mmemo em cont V unn 9. Raland idtan 1G. 2, Guc ſan Trgala Damn r K e quibas. al..dl! 7.., 1. Cαmi⁴◻ρ cul.z 1i’ 404„ Ko veritate fimul,& lolemim eues„pis. Alex. conſ.9 ol.3.lib.i. conſ 24 ol. J. lib. J. Felin. . Conſilium Vndecimum. 2 incipiente. In quæſlio. quæ ad præſens verritvr. lib. men iſt Fals es ſich leſt anſehen/ daß die Graffen 2. Narra conſ. 446. n. 12. Sylua. conſ. 19. n. 9. Ro- laud. A Valle couſ. 3. n. Sr. lib. I. Hinc, quæ lure gent ium omnibus communia ſunt, quæq́; re- gulariter præſcribi non poſſunt, ſpacio tem- poris, cuius in contrarium memoria non ex- tat, acquiruntur,& præſcribuntur. Angel.& u Inocent. in l. fin. de vſucapion. Angel. conſ. 299. Lokan- Taber. Angel.& lohan. de Platea S. flumina. ſ,us de mram, diuêf Häpa in 1 qus nimu-n, 9. HPulé. ae præſcriptio. T parie quintæ Parris principa. 1 quæſ. F. u. y.& f.“ Er hoc pot iſſimum tune procedit, quando quis non ſolo, neq, nudo lapſu temporis, ſed allegationetituli,& lapſu temporis nititur. d 1 Tunc enia abſq; dubio, quod alioquin im- præſcriptibile eſt, per lapſum illius temporis, cuius in contrarium memoria non extat, præſcriptibile efficitur Eclinus c. accedenres. y. . limirar.. extra, de preeſcriptio. Rapa l. quo minus. 2. 102. de flumin. Balb. de præſcriplib. 3. parte quin- ræ parlüs principa. quæſt. G. u. S. Et hoc in tan- — S depreſhpn Darte J. aal. tum verum eſt, vt per lapfum temporis, cuius inconrrarium memoria none xtat, etiam Re- galia,& reſeruata Principis præſcribantur. æ. ſuper quibusdam. H. Prærerea. ext. de I. S. Inno- cent, o. cum P. Tabellio. extr. de fide Iufltumentor. SBarrol. in l. hipublicanus. S. finali. Ae publicantz. Bald: D2ſ 6G. n. g. lib. 3.& con). 340. col. 2. l4b. J. Barrol. l. I. S. finali. de aqua pluuia arcenda. Ale xana. conſ 6. col 2. lib. I. Decius conſ. 52. col. pen. conſ. 290. col. 2. Iaſon in l. de quibus. col. 12. de ll. Laſon in 7. Imperium. col.. de Iurlsdicii9. G rauer. de 224 161,4 LArenTius H-lKanu auriquitat. tempor 2. parteé.§. af'ſolurls. 2. 13. Bal- — us de præſcriptio. 2. partée. J. parlis principa. quæſt. 2.. 2. Coyſetus fingul. 291. Syluanus conſ. 96. n. 4. Couarruwias in repetitio. e. pPoſſéſſor. parte 2.§. 2. u. — 4. 3 3„ D. verſ rertia Heciés:de Regul. Iurus. lib. 6. Roland. 4 4 2 Valle onf 3. n. Sa. lib. 1. Etiamſi in tali præ- 8 3 ſcriptione non interuenerit ſcientia Princi- æ. Ae quarta. col. fn. exr. de præſcriptionib. Felin.&. chmi nobuz. col. 2. exr. eodem. Iaſon in l. Iumperium. Por. parte z. Sab ſöluwris. n. 14. Sylua. con/ S6. n. 3. Die Graffen zu W. aber haben Anno 1431 jbre Graffſchafft W. dem B. zu N. zu Lehen auffgetragen/ vnd von dero zett an/ vnd alſo weit ober hundert Jahr/ haben die B.zu N. allerley actus lurisdictionis pber die Graffen zu W. vnd jhre Vnterthanen exereierrtet. Derwegen ſcheinet zuſagen/ daß die B zuN. vigore pacti, contractus, conſtituti, die hohe Landesfuͤrſtliche Obrigkett vber die Graffen zu W/ ond jhre Vnterthanen acquiriret/ vnd er⸗ langet haben. „, e 4 b j Welches auch vber voriges hieraus abzuneh⸗ zu W. jhr domicilium vnter den B.zu N.haben. Dann die gantze Graffſchafft ruͤret don dem B. zu N. zu lehen/ vnd die Schloͤſſer/ ond Veſtungen ſo die Graffen zu W. haben/ ſeind der B. zu N. lure dominij: Et ſubditus dicitur quis pro⸗ prie ratione domicilij,& habitationis. L. do. micilium. ad municipalem. I. ſi in patria. C. de in- clis. lib. 10. Decius c. ad noſtram. n. 3. dé appellar. Andr. Gail. lib, ſing. de ptguora. obſ. 13. idem& dommus feudi,& ordinarius Iudex loci eſt. Abbas in c. cæterum. n. 13. Verſ. ſ ero oſ quæſiio. ext. de ludicijs. Marih de Afülck. in c. Im- pe 2 ale m. S. Prær ere, n. I. de prohibtra feudi alten. per Frider. vbi concludit, quòd dominus feudi, qui territorium habet, eo ipſolurisdictionem habet non ſolùm in feudalibus, ſed& in o⸗ mnibus alijs cauſis.“ Das territorium aber der Graffen zu W. ond Ordinarij nl Graffen zu W. in allen ſachen haben. DOb nun wol die vor den B. zu N. eingefuͤhr⸗ te Argumenta, anſehnliche Argumenta ſein: ſo halten wirs jedoch/ denſelben allen vngeachtet/ dauor/ daß die Graffen zu W. Reichs Graffen ſein/ ond dem B. zu N. die hohe Landesfuͤrſtliche DObrigkeit rber die Graffen zu W. vnd jhre Vn⸗ terthanen nicht zuſtehe/ vnd ſolches aus nachſol⸗ genden Argumenten/ vnd Rechtsgruͤnden. quòd mutatio ſit accidens,& accidentia non præſumant ur, niſi probentur. ęl. in l. ſerd.§. qui pro mei qualitate. Qui ſaradare wgantui, G vo. Vatur in l. reſtamentum. in ſin C. de teſtanen:. e inl ſquis ex argentarqs. S. fnali, ae edendo. Telin. . larè in c. finali. de probaris. Et ei, qui allegat mu- * tarionem, incumbit onus probandi. Baldl. An- gel. Corneus,& Alexand in l. publicari. O. de reſla- men. Eelin. in& ficut. de re iuaic. Socin. conſ, 2⁴α,νin col. g. de Iurlbdict. Balb. ae præſcripr.:. parte quin primo. 6. latè Alcialus in tracl. praſumlio. in 2,. ræ parti priucipa. col. S. Grauet. de antiquit. tem- guld. Per Ibl. Eſt etia mmutatio facti„& facta non præſumuntur, niſi probentur. I in belo. S. fuacta. de capliu. l. quacung de publicia:l.r. C. de pro- bario. l. aſſeueratio. C. de non numeratd pecun. l. ſi emancipatt. Cae collario, ibi, teg emancipatum&ſe probaueris. l. vnica. C. de mandat. princip. cim in n. 20. Catellia. Cotra in memoralil. ſub litera F. Die Graffen zu W. aber ſeind von alters Graffen des Reichs geweſen/ ond haben ſich al⸗ ler Priuilegten/ frey/ vnd Gerechtigkeit/ ſo Graf⸗ fen des Reichs zuſtehen/ gebrauchet/ wie mit Key⸗ ſerlichen Inueſtituren/ vnd Lehenbrieffen vnwie⸗ 1 5ꝛ½ derſprech⸗ Letzlich ſagen die Rechte/ quando feudum eſt firum in terrirorio domini feudi, tunc — iſt der B. zu N. Darumb ſcheinet zuſagen/ daß die B. zu N. der Graffen zu W. Superiores, ſein/ vnd lurisdictionem vber dde BVors erſte ſagen die Rechte/ vnd wollen/ Iure. de oſhe delegar. c T. de procurator. cin præſen- ria de probatio. Yaſquias in præfar controuenſalluſir⸗ ,,“ 1— — 188 Conſilium Vndecimum. derſprechlich wird dargethan. Darumb folget/ daß die Graffen zu W. auch noch heutiges tages Gyaffen des Reichs ſein⸗ es werde dann doctret/ vnnd außgefuͤhret/ daß in dieſem eine wutatio, ond enderung geſchehen ſey. b So iſt zu Rechte vors ander verordnet/ quòd in priuilegijs, contractibus,& reliquis omnibus diſpolitionibus verba poriſſfimum debent attendi. Et quòd in priuilegijs verba linr attendenda, probat expreſſe textus. ꝛ90 ... 1 6. Plucto. 6X. de priuilc. rece Plniilts. c XTrA, SUC m7. C. couſiderauimus. exr. de electio. gl. iu c. vt Apeflolica. de priuileg: in d. glin Clemenr. I. Veſic, excolendas. ad finem. de deuimus. Balain c. fin. argumchlo illius Texrus. oxt. dé tranſluz prælat. Bald.in 1. 2. cul. 2. Veyſ. Vlterius qudritur ae conſpiturprincip. Bald. l. I.§. ¹ qui nauem. de exercitor. A. cum multui fimilibus al- legarts per Tyragiu repetit:l i Vnquam. ſuper Verbo lilerrtz. n. S. Cide reuscand aonario. Quòod in con- tractibus verba potiſſimum ſint inſpicienda, & ſequenda, probant textus inl. ſ qais ſipula- zus fir Srichumin princ.& ibi Franciſcus Arertnus, & Iaſbn. de V. O. l ſi ird flipalatus.§. Chriſogonu. eoa. 1ir. de V. O. l. fideiuſſores magiſtratuun. S., pro Aurelio, ibi, lecta ſubſcriptione:lſtipulatus esiibi, ſe- cundum ea Verba, de fideiuſſorl ſaucimus. G eod. rir. Socinus couſ. ig. couſ. 3o. conſ. 79. col. 7. conſ. gg. liber. Iaſon conſer †o. col. 2. conſ. 220. colum autepen. 1ib. 2. cum multis ſimilibus allegatu per Jyraq'in d. lſe vn- quam, ſuper verbo libertts. n.. VIg, adn. o. G de reuo- cand. aonatis. Et verba tam contractus, quam priuilegij ſunt forma ipſius, quæ dat eſſe rei, nec ei aliquid addi, aut detrahi poteſt. Bala. ti l. fiu. col. I. C. de ſuus, legi tim. Baldius in l. lecta. col. 2. Venſic. e;x præaictuws. ſi xetum petatur. Baldus conſ.2G6. col. 2.onſ. 224. col.¹j. lib. I. couſ. 7r. lib.. AA- pbacl Cuman. couſ. o. col. fin. Ideòq; omiflum verbis pro omiſſo habetur. L. quicquid aſtringen- dæ,&ibi Iaſon,& Od. de y. 0. Et nulla diſpoſi- tlo cxtra verba illius extendi debet. 7. quòd conllitutum,& ibi Bartol. de ieſtam. militari. Sino- rol. conſ.òr inctpiente, quaſlio ralis est. col. 5. Illud quoq; quòd contractus, ſiue priuilegium non dicit, quodq; verbis contractus, ſtue priuile- gij expreſſum non eſt, nec nos dicere, vel af- firmare debemus. V. ſeraum. S. non aixir præ- ror. de acquir. heredit. Bald. conſ. o9. col. 1. lib. 2. Baldus I. omnes populi. paulb anre finem. de luſtic. & lure. Sic alibi traditum eſt, quod inſtru- mentum non dicit, vel cantat, nec nos dice- re, vel cantare debemus. Bala. Rodulplus. col. 2. exr. de reſcriprir. Balaus c. per veneralilem. col. pen. ext. e eléctio. Balaus conſil. 297. lib. 2. liugelurs l. niil intereſt. C. de ſolurio. Et non poſſumus plus, vel minus loqui, quam in- ſtrumentum loquitur. Baldus confil. 41ν. col. J. 15. 7. Nec poſſumus interpretari, diſpoſitio- nem aliquam id diſponere, quod non loqui. 1 tur. Balaus conſil 2226 7R col. 35. 14b. J. Draquel in rępetit. l. ſi vnquam. ſuper verlo liberzis, nun 4. G aæ reuocand. aonario. Omniſque illa interpre. ratio, quæ verbis non conuenit, reijcienda eſt. Barrolus inl. ab executore. col. 2. Venfic item T Verla.& ibi Imola,& Anugelus, Arerinur, de ver borum sbligation. Bartolus in? quobus.. ergo ſi quu de Iwreiurand. Balaus l. ea quæ. C. comminurio. eni. fol.&o Augelus l. ſi quis inrenrione. de Iadicas. Imola conſ. 2T. col. 2. Paulus de Caſtro confil. 223. ol 2. ltb. I. Franciſcus, Arerinus,& Iaſon in l. quic. quid aftringendæ. inprinc, de Verborum obligatiun. Alexand. couſ. 2. col. penult. lib- Eæcum ſimilib. alle- gatusr per T'raquel. in rpetirli vnguam. ſuperven Lo Liberlus num. 2. C.de reuocand. aonatio. Wenn nun die literæ Inueſtiturarum, ſo die B. zu N. den Graffen zu W. gegeben/ dnd der Graffen zu W. an jhre vnterthanen abgan⸗ gene geheiß/ vnd befehlich Brieffe/ daß ſie die dn⸗ terthanen dem B. zu N. mit Eyden/ vnd pfüch⸗ ten ſich vorwand machen ſollen/ angeſehen wer⸗ den/ bringet der buchſtab der Lehen/ vnnd geheſß Brieffe nichts weiters mit ſich/ dann daß die Graffen zu W. dem B. zu N. jhre Land/ dnd Leutte auffgetragen/ vnd erwehnte jhr Land vnd Leute von dem B. zu N. als baldt wiederumb u Lehen empfangen haben/ vnd wird in beruͤhrten Lehen/ vnd geheiß Brieffen mit keinem wort he⸗ dacht/ daß die Graffen zu W. hinfuͤro keine Gra⸗ fen des Reichs/ ſondern der B. zu N. ontertha⸗ nen ſein ſollen. Darumd kan nicht anders geſagt werden/ dann daß die Graffen zu W. noch heutiges ta⸗ ges Graffen des Reichs ſein/ vnd ſolcher herrlig⸗ keit/ dnd gerechtigkeit dadurch/ daß ſie dem B. zt N. jhre Land vnd Leute zu Lehen auffgetragen/ ſich nicht vorziehen/ noch begeben haben. Vnd wenn dielleicht allhier wolt eingewen⸗ det/ ond geſagt werden/ quòd in omnibus diſ- poſitiombus mens porius debeat conſidera- ri, quàm verba, cuti n priuilegiε hoc prolar lex tus In ë ex mulriplici.& ibi gl.ext ae dectmur Tjral. in l. 9 Vngquani. ſuper Verbo Libertis. num. 16. C. de reuocand. donario. El de contract. idem proban texrus inl. I. Qvt actiones ad heredes tranſeam. I finali. C. quæ res pignori oblig. poſf. l. ſed Celſus:g. K fundus. de ontrabr emtiol ſiin venairione- infut. & idi gl. ommunium prædiorum. l. promittendod lure doztum. I. ir9 hiipulatus.§. ltem ſi quus il 1 Hiipulatus, ibi, ex ſententid contralentiam. de ver borum obligation. Draqin reperirti ſi vnquam ſaper verbo Liberrts. n. F†. C. de reubcand dondtia. Ei in ommibus alqs aiſpoſirionibus idem probat rextus inl. Fcire. S. aliud de excuſarto. ruror. l. 3. g. opnaitiode adimenalbs legarirl heredes mei J. cum ird-/ ad SC'um Trebelll penult. ad exibendum.! credendum qui pe Taur Iurordel curaror:l. 3.& ili Iaſon. Gde liberi prælen tul th g ner uſ au Kr'n 6 daben⸗ ſna ſj latent rgila n den B⸗ Kan ntrrah- eienlun, ferbi cl unen. 1,9 hie 43 t,dals vetbolienn ſuntinioe alsiondc cuü BAdl. tulena 24 a beneh anjſ.d d Sulaiac maiusmel litas illpe 1 nudb.( dd cgugſe 42 cl. 2. de verlo lun'ora Tialtlum verbis, pefatur, et ro liuuriu 7 C a.⸗ 1s, Cd. lluaizg etur,„ bericae aa 7 AMa ſanfim lluhia Klgui 1 Lalnein laan, 3 aan Venn nun die lr⸗ nd nuche ſollen/ engei Nr der duchſtab der eßen/ und nc ts weiters mit ſich/ am u W. dem B. zu N.. fr(a ffotragen/ ind erweßun ſte dtem B. zu N. alshaldt vie pfangen haben/ dnd wird in ie geheiß Brieffen mit keinen die Graffen zu W. hinfürbkn ichs/ ſondern der B. zu. m len. arunt kan nicht anders geſagt die Graffen zu W. noch ſan en des Reichs ſein/ bnd ſocherſe erecheigkeit dadurch/ daß ſie anl ind und Leute zu Lehen auffte orztehen/ noch begeben fahn. wenn dielleicht allhter rol in agt werden/ quod in omnä dus mens potius debeitcmn erba, An i* priuileg 2 luru nuc. Ttli ger o dum 4 erts. un 8 * 2 3 Er? o 2. 1 9 5„, 4 7 7. 4 1 Ts. E de crntdt M 7% 9* 1 7.* 7 7„)„ ea . 4 3..ℳ evori allig.20.9.— 77¼ denditun rA 1 4 77 Jyvnl 1- A FT. 7 „urraben rrprun.! AIII 7 reais. p 1 M „ Fppalarus. J. Men! 1 4 7 AMcAE 6 4174ℳ.. 1 ratN Conſilium Vndecimum. præter. c. ſignificaute.& ibi gl. ext, de reſcripris. Wraquel. in neperitio. l.i vnquam. ſwper Verbo li- Lertur n. 2r.ſg ad num. Or. Qae reuocand. donarion. Vud daß der Graffen zu W. onnd der B. zu N. wu/ vnd meꝛnung geweſen/ daß mit geſchehe⸗ ner aufftragung/ vnnd verlehenung Landt/ vnd Leute/ ſie die Graffen zu W. auch N. Vnter⸗ thanen/ ond keine Graffen des Reichs tzernacher ſein wolten/ wie ſie dann dom Reich/ nach ge⸗ ſchehener aufftragung Land/ vnd Leute/ jhr Land vñ Leute nit weiter recognoſcteret/auch ſonſt keine regalia empfangen/ ſondern Land/ vnd Leute don dem B. zu N. zu Lehen geſucht haben. Kan auff ſolchen einwurff mit beſtande ge⸗ antwortet wer den/ mentem quidem eſſe inſpi- ciendam, ſed tamen mentem,& animum ex verbis colligi. l. Labeo. de ſupellectk. lægard. æ ¹s aurenm. 22. quæſlio. 2. Baldus in l. ſea reprobari. in princ argumenio illius textus. de exwufario. zutor. 4.3. G ae libertus prater. Tyraq. in!l. ſi nquam. ſuper verbo lilerru. u.17. Cde reuocand douario. Er quæ ſunt in voce, ſunt carum, quæ ſunt in animâà, paſsionum notæ. Bala. l. de que buts. col. ſin. de le- ib. Baldl. z. S. vbi autem. volum. fin. G de caduc. rollend. Baldc mandatum. extra, de reſcriptis. Bald. & bend. el. z. col. I. exrra de poſtulat. prælator. Alex. conſ. 32. col. 2. lib. 4 Socinus conſ. J. col. I. lib. 1. Farbatias conſil. 4. col. penult. lib.. Et nullum eſt maius menris noſtræ teſtimonium, quam qua- litas inſ pecta verborum. Bald. l. geueraliterin 1. norab. C. de non numeratâ pecunia. Baldus iul. ad cognoſcendos. G. de ingen. manumiſs. Alex conſ. J. col. 2. lib. 4 Baratlas l. ird ſtipulatus. col. fin. de verbor. obl. aſon l.3ö. Gde liberis præterit. Curtius Iuntor conſ. J. col. j. Decins in l. ſemper in ſiipula- rivnil us. de rag. Iurts. Et voluntas non probata verbis, ſed in mente retenta, penitus nihil o- peratur, nec in vllã conſideratione habenda eſt c.r C& ili gl.& Panormitau ext. de ev, qui mit. tiruriu poſſehill. quiaanu cum filium.& ibt Baldu, & mol. ae be red. iuEiruend Alexand.& daſon iu U.& de liber, praæter. Et lingua eſt tubacordis, illu dc Juod verbum non ſonar, pro nullo ha- betur. Bald. confil. 10. lib.. nec quiſquam ſentit, Bald, couſ. 290. incipiente, ponitur, quõd qui dam Wicodemus. col. I. lit. I. Diſpoſit io quoq; facta ſimpliciter, cenſetur facta pure, nec in illà ſubintelligitur tempus, conditio, cauſa, vel quid aliud. liberris, liberrabusg, g. Fnal. de aliment.&citar. legat-l. I. S. fi quis ſimpliciter, &l. eum, qai calendis. S. quories. l. nterduml ſi ita Ripulatus fuero. S. Chryſégonus. de V. O. l. in omni- baus ogligation. de regul. Iuris. a1. in fiu. 3 5. qucæ‿ſlig.. Viq; adeò, vt difpoſitioni, ſimpliciter factæ, nec ſummus quidem princeps ex poſt facto conditionem, cauſam, velrationem adijeere, inſerere, vel affigere poſſit. Audn ae ſern. c. I. ad feuem. ac capita. qui curiam vendt, Lucus de 149 Penna.l. qui fundos. C de omui agro deſerio lib. zr. Et certitudo verborum declarat certitudi- nem intellectus, Bala. onſ.22. lib. 5. GCrauer. nſct. num. 22. enſ.gf. n.2.lib. I. Et quando ver- ba ſunt clara, non admittitur interpretatio, ſiue coniecturatio mentis,& voluntatis. Lile aur ille. S. cum in Verbts. de legar. 3. cum vulgatu ſimilibus, wie zunor weiter außgefuͤhret. b Auß den worten aber der geſchehenen auff⸗ tragung/ ſo viel auß der B zu N. Lehenbrieffen/ end der Graffen zu W. geheiß/ oder befehltchs brieffen zuerſehen/ kan nicht abgenommen wer⸗ den/ daß die Graffen zu W. nicht mehr Graffen des Reichs/ ſondern der B. zu N. vollige Vn⸗ terthanen ſein ſollen. Darumb iſt ſolches auch keines weges/ ſon⸗ dern dielmehr das kegenſpiel zu concludteren/ vnd zuſchlieſſen/ daß die Graffen zu W. nach geſche⸗ hener aufftragung Land/ vnd Leute/ nicht we⸗ uiger Graffen des Reichs geblteben/ als ſie zu⸗ uor geweſen/ Welches auß den nachfolgenden noch weiter zuſagen. b b Dann die Rechte ſagen/ vnd wollen/ quòd actus agentium non debeant operari vltra eo- rum intentionem. lnon omnu. in princſi certum peratun l. obligationum ſutſtantia. de O.&A. Tj- raq. de retractu conuenrionali. S. I. gl. 2. num. 24. Et intentio agentium declaratur ex actu, qui ſequitur. S. pazonum. Iuſlitut. de rerum diuiſone. I. fed& lulianus.§. proinde. ad Manao. Barrol. in!? cætera. S. fin. de legar. I. cum concordanrqjs, vt per Dectum conſ. aoo. num. 9.& conſ. i. num. I.& conſ, dπ um. F.“ Die Graffen zu W. aber haben ſich nach dero zeit/ daß ſie jhre Graffſchafft den B. zu N. auffgetragen/ vor Graffen des Relchs gehalten/ wie ſolches mie vnzehlichen dielen/ in facti ſpe- cie erzehlten Actibus kan außgefuͤhret werden. Darumb iſt auß ſolchem zu concludteren/ vnd zuſchlieſſen/ daß jhre der Graffen zu W. Inten- tio, will/ dund meinung/ wie ſie Landt/ dnd Leu⸗ te dem B. zu N. obergeben/ geweſen/ daß ſie nichts Denige Graffen des Reichs ſein/ vnnd bleiben wollen. 34 1 Welches darumb deſto mehr zuſagen iſt/ daß zu Rechte Praſumieret/ vnnd dermuttet wird/ quòd nemo luri ſuo renunciat Bald. l.z. zu vlr. norab. C. de edicto D. Hadriani roll. Et ratio eſt, quia renunciatio luris ſui eſt quedã donatio, & donatio in dubionon præſumitur ſeaundum gl.& Barrol-inl quæ doris, foluro matrims.& in!. cùm quia ſi certum petatur: Quod in tantũ verum eſt, vt potius rem, à lege prohibitam, quàm donationem præſumamus. BSalaus in l. vlr. G de dorus promiſe. Socinus conſ. Jz. Cirra primum. col penult. lib.r. Et errorem Iuris,& facti in facto proprio potius, quàm donationem. 7. ſedſt me purem in princ. um ęl. de condict. inacbiri. An2f 07.T. J. J. eodem. Et ſtultitiam porius, qu Am don a4- tionem. Bald. in!. generaliter: col.2. 191 5 oppoſit. & de non aumerald pecunla Laſon inl. 17 I ſKbſti²u- r. H. T. 1 ſ e. de lagat. I. Et ideò nunquam capi debet præſumrio dondtionis, fi præſumtio, caſio, aut alia coniectura capi pofſit. 1. ¼ um nurum,& lli Bartol. de ſolurlo. I. eleganrer. g. qui reprobos Ae ptęnor. A. Bald:inl. nam& noltrein 2. leckura ad fiuem. de pattus.& in? hi zibi decem in rinc codem. Etiamii Illa leuis ſit occaſio, aut Coniectura Bald'iu l.vlr. ol.3.verhs bi fortænaunn. C. de dotis promi,io. I8 7. T. 2* Ad Trebelltan. 772 taqu. 15 1. M Vnquum. ſuper verb'ts. donari 2Re 5 9 gitus. num. 209. Cuan hmililbus. C. ae reuscand. Ao- Damit nun don den Graffen za W beruhr⸗ ter ſtadtlichen vorſehung der Rechte ſtracks zu⸗ wiedern/ nicht Praſumteret wer de/ daß ſie jhrem hoßen/ dund ſtadtlichen Rechte/ daß ſie keine Graffen des Reichs mehr ſein wollen/ renunkile⸗ ret/ vnd ſich deſſen borziehen/ vnnd begeben ha⸗ ben/ ſo iſt zuſchlieſſen/ daß ſie mit aufftragung jhrer Land/ onnd Leute/ dem B. zu N. zugleich nicht auffgetragen haben/ daß ſie nicht mehr Graffen des Reichs/ ſondern der B. zu N. volli⸗ ge Vnterthanen ſein wolltn. Die Rechie ſagen auch/ dnd wollen/ qudd renunciariones luris ſui, ſint ſtricti luris. Carenſcconſaro. col.. lib. J. Socinus conſ. gb. inſene: Lib...Dettus conſ4 J2. n. 21.& conſ. 4ο6. Et ideò renunciatio, quò ad vnum, non præiudicat, quò adalia. vt larè per Decium conſ. 379. Requiſi- Fur. col..& onſ. 919. VI/5 elegalri. num. D. T2er. De- eianus re ſo. 21n.]in:! olum. Er ijs, quæ luris 4tricti funt, nihil addi, nihil detrahi poreſt, fed id tantùm ſeruandum eſt, quod ſcriptura loquitur. lus enim ſeriptum conſiſtit in ſcri- pturâ,& verbis præcifeé obſeruandis. Bald. 10 ½1/-34ℳ3 exnminanda ſunr Capt Iuld. H. 3. Verhie E Cu uuer/ aautrattus. lib. I. cnhtl. Età lurs ſcr ipto nullo modo recedi poteſt. gl. vle. int plackir. . de iwdiciYs. per l. Prolsexit. Qui d quilus ma- num. Ne quidem latum vnguem. TYrqaeke. vn rralt, de urnog retradtu.§. 39. gl. I. uu*2*. Es beſindet ſich aber aus dem B. zu N. Fehen/ vnnd der Graffen zu W. geheiß Brieffe⸗ daß die Graffen zu W. jhrem Rechten allein in dieſem renunttteret/ daß ſie jhre Land/ dnnd Teute den B zu N. auffgetragen. Darumb folget/ daß aus der renunclation weiter nicht koͤn⸗ Re inferieret/ noch geſchloſſen werden/ daß die Graffen zu W. ſich auch deſſen daß ſie keine Graffen des Reichs mehr ſein wollen/ dorziehen⸗ vnd begeben haben ſolten. S Jn den Rechten iſt auch hin/ dndwieder bor⸗ ſehen/ quòd limiratum ius extra limites ſu- os non extendatur. V. cantellaneran, Ae hus, Corſilium Vndecimum. uæ in reſtament. delentur. I. cum ſeruo, in prips Ciki Baldus. de ſerais exportand. l. in ratione. g. fin. adl. Falridiaue. l. ird autem. in princ. de aami- nifir.& periculo ruior. 1. 1 1 Arus. e ibi Alber ae Roſate, de ncquir. rerum domin. l. cdm pater. 9. Aualciflimts, de legar. 2. l. ſea, ſi plares. S. ad ſubſti Tur⁵. Venſic. in arrogaio,& ibi Baldus Imola, .„/ 2„ 41 Alexand.& Laſön. de vulo. ꝙ pupill. l. miliies agrum. de e milita. Felin. in a dum ordinem, nwm. J. eNVIT. Ae reſcripiis. T³ 17In, d. Peryits. C9l. 3. exrr. de homicid. cum ſimilibus allsgatts per V. raquel. in rratl. ceſſunte cauſd. parte I. num 142 cum ſequentibus. b Weil dann der Graffen zu W. aufftra⸗ gung allem dahin gehet/ daß ſie hinfuͤro jhre Landt/ dund Leute von den B. zu N. zu Lehen empfahen wolten/ So bleibet die geſchehene ufftragung in illis terminis dillich/ Vnd kan darauß nicht geſagt werden/ daß die Graffen zu W. ſich den B. zu N. derogeſtalt ſubtjeie⸗ ret/ daß ſie keine Graffen des Reichs mehr ſein wollen. b 1 Die Rechte ſagen auch/ dnnd wollen/ qudd quæ ſpeciali notà digna ſunt, niſi ſpeciali- ter exprimantur, pro omiſſis habentur. irem apud Labeonem. S. oc eaittum. de iniunjs Henningus Gade conſ. 2. folio mibi 22. Iacoluna de S. Georgio. de feudu. mibhi fol. 27. num o.& fal Do. num. 9.& fol. 1. F. dubitatur num. 4. Cephal conſ 1. uum. 42. G J2. Vbi docer, ſub generali locurione clericorum non includi epilco- pos, Quia quæ ſpeciali nota digna ſunt, ni. ſi exprimantur ſub generalitate verborum non compræhenduntur. Et confirmatut per text. in a quamuus, vl. 2. de præbendus ind vbi priuilegium, vel reſcriptum loquens de Eccleſijs, non compræhendit maiorem ca- thedralem, niſi ſpecialiter exprimantur. Sic in a, quia periculoſum. de ſentent, excomumuuicat. in generali excommunicationis ſententid non compræhenduntur Epiſcopi, niſi in ſen- tentid de Epiſcopis ſpecialis fiat mentio. Sic denique Afflictus inquit, in general locutione non veniunt perſonæ maguæ, in Recyſio. 26 F. nunn. 5. Nun wird aber keiner koͤnnen derleugnen/ daß eine hohe/ groſſe/ vnnd wichtige ſache ſe/ ſich vom Reich ab zugeben/ vnnd einem Huͤrſten des Reichs zu vnterwerffen/ vnnd denſelben in omnibus,& per omnia bor ſeinen ſuperiorem zuerkennen. 228 Darumb folget/ well nirgends zubefinden⸗ daß die Graffen zu W. ſich vom Reith abgege⸗ ben/ vnd den B. zu N. bnterwoͤrffig gemachet/ daß ſolches dauor zuachten/ vnnd zuhalten/ als wennes niemals geſchehen. 4 8 Indden Rechten iſt auch klaͤrlich cauieret/ onnd derſehen/ quòd paria ſunt, lülen ei . cha- bnddieſeer dannallein traditum a. Ib C3 vocamus terualm culamlm no, oecu Inalbd, &wa tecogn P Procur jta lide. Oomese dein do udc 4dtotait fult: conlilih diones, Nön Nechteſſagen auch/nnd dolcan riali nota di liali notd digna ſunt, nig m mantur, pro omiffs hhem (LAeouem. g. hec editam un 1 Grde suſ. 2. felis muli aa l Aä 4 I T'oo de ſeuau. mili faben und C 2l.§. datitatun un h a. 2&. vbidocet, ſodg 2 clericoram non inchudiq quæ ſpeciali nota digralm antur„ſub generalitate kehe apræhenduntur. Et cmm c urmuu, e. 2 4 jrueui ſcgium, vel reſcriptum logqs „non compræhendit maioa 7, niſ ſpecialiter expticamn- enſem de ſcufeat exuunhu li excommunicatiohls ben xhenduntut Epiſcohipqls dc Affictus inquit; ee non veniunt pellonz dig N 12. Epiſcopis ſpeciai ia S haberi pro tali. I. 7. ae legar. J. l. quidam cùm 4 Flium. de V. 0. 1. cm ex oratione. de excuſatio. Tu- Ior. Tiberius Decian. reſpon. F. n. 32. in I. Volum. Sicuti paria ſunt, non eſſe,& non apparere. c. fin. ae probarto. Cibi noratur. Bartol. in Authen. arqui ſemel. col. ſin. C. de probatio. Anton. Ga- briel. Roma. lib. T. vncluſ. rit. de reſtilus. oncl. 2r. E. 79. b Die Graffen zu W. aber ſeind don Keyſern/ dnd Koͤnigen/ Chur/ ond Fuͤrſten dor Graffen des Reichs gehalten/ zu den Reichs vnd Krayß⸗ eagen vorſchrieben/ haben jhren eygen anſchlag gehabt/ denſelben vor ſich auch alleine erle⸗ get.. Darumb folget/ daß ſie die Graffen zu W. Graffen des Reichs ſein. b So werden vor ein ſtandt des Reichs die je⸗ nigen gehalten/ ſo mit wiſſen/ dnd willen des Key⸗ ſers/ vnd gemeines Reichs ſtaͤnde in die Matri⸗ eul recipieret/ vnd eingeſchrteben/ dergeſtalt/ daß ſie dem Reich im nothfall ſtewr/ vnd anlage/ ſo in der Matrieul derzeichnet/ erlegen/ dund geben/ ond dieſe erkennen keinen andern pro ſuperiori, dann allein den Keyſer. ltà ab Andrea Geilero traditum eſt lib. 1. practic. obſeruario. obſeruat. r. Ibi Geilerus n. 2. inquit: Status imperij vocamus eos, qui Cælaris,& communi Pro- cerum Imperij conſenſu in album, ſiue matri- culam lmperij recipiuntur, ea lege, vt Impe- rio, occurrente neceſſitate, certumpenſum, imalbo, ſiue matriculà expreſſum, penſitent; tecognoſcunt. 5 Peiter ſagt Andr. Geil. in ead. obſer. 27. Procuratorẽ fiſcalem in cauſis exemptionum ità libellum formare: Pono,& dico, quòd Oomes eximendus, iam olim matriculæ Im- perij, vt ſtatús Imperiy, eſt inſcriptus: Secun- dô, quòd feuda ab Imperio habet, tertiò quòd AdLomitia,& conuentus Imperij perinde, atq; allj ſtatus vocatur,& vocatus compa- Duartò, quòd feſſionem„X votum in conſilio Imperiali habet. Qui ntòô, quòd indi- Kiones, contribuùtidnes,& collectas Imperij pt Oratâ fua foluit. Diß alles kan auff die Graffen zu W. appli⸗ eieret werden. Dann die Graffen zu W. ſeindt Cæfaris,& communi procerum Imperij con- ſenfu, in album, ſiue matriculam recipieret⸗ ſie haben auch in matricula jhren eigen gewiſſen anſchlag/ vnd erlegen denſelben im nothfall/ ſie haben jßre Seſſion im Reich/ vnd werdenzu den Keichstagen/ dnd conuentibus des Reichs/ als Reichsſtaͤnde /vorſchrieben. Darund folget/ dß die Graſſen zu W. Graf fen des Retchs ſein. Dnd oh gſeich die Graffen zu W. jhre Lehen 151 vom Keyſer/ vnnd Relch nicht recognoſcieren noch erkennen/ welches dnter andern Andreas Geil auch gedencket/ Jedoch well alle ande⸗ re proprietates, vnnd eigenſchaffte/ ſo den Graf⸗ fen/ dund Stenden des Reichs zuſtehen/ jhnen den Graffen zu W. tompetieren/ So iſt daran nichts gelegen/ daß ſie die Graffen zu W. jhre Le⸗ hen vom Reich nicht mehr empfangen. b Dann es koͤnnen diel Reichs Graffen ge⸗ nennet werden/ ſo vom Keyſer keine ehen ha⸗ ben/ dnnd onter andern haben die Graffen zu 9 4 gleichen die Graffen zu S. vom Reich eine Lehen/ vnnd ſeind nichts weniger Graffen des Reichsz. f So ſchrelbet Boetius kb. 2 Ae onſthat. Pfi. Toſppliæ, quòd duo funt, in quibus omnium humanorum actuum conſiſtit effectus, pote- ſtas ſcilicet,& voluntas, quorum alterum ſ deſft, nihil eſt, quod profici poſſit, quianul- lus aggreditur, quod non vult,& ſipoteltas abſit, fruſtrà eſt voluntas. Et hoc ex Boerio refert Barbatias inzer coaſ. Curch Seniorir conſ. 76. Decius in conſil. 199. col. 2. Verſ. prædicris. Socinus lunior conſil. 72. num. I. in I. Volum. conf 94. num. 44. in 2. volum.& conſil. I2n. num. 5 conſil. Ig3. num S. cod. Volum. Rolana.&'alle con- fil. T0. num. S. in 3. volum.& probatur però cam ſuper. de officio delegar. l. cum te. C de douaiio. aute nuprias, vbi Balaus,& in l. nolle. Ae acqur. kereatrat. Tiber, Decianus re/on. I9. u. 10. inu 1. & hi alium ſuper 1orem, quam Cæiarem nuoIͤ Nun wird nirgendes dargethan/ no*, geſagt/ daß die Gralten zu W. ſich genzlich von dem Reich abe/ onnd vnter die B. zu N. geben haben wollen. Et cùm hoc facti ſit, non præ- ſumitur, niſi doceatur, per lura ſuprà ad- ducta. b Die Graffen zu W. haden auch keine macht/ noch gewalt gehabt/ daß ſie ſolches thun haben koͤnnen. Dann die Grafſen zu W. ſeind nicht eigens gewalten/& propriâ ſuà voluntate Braffen des Reichs geworden 4 ſondern ſie die Graffen zu W. ſeind conſenſu Imperatoris,& omni- um ſtatuum Imperij, wie zuuor ausgefuͤhret/ zu Graffen des Reichs angenommen/ Dund darumb koͤnnendie Graffen zu W. abſq́; con- ſenſu Imperatoris,& omnium ſtatuum Im- perij, ſich aus der Matrieull/ darinnen ſie ein⸗ mahl referleret/ nieht eximieren/ noch ziehen/ ſondern da ſie eximleret werden ſollen/ musſol⸗ ches geſchehen voluntate Cæſaris,& omni- um ſtatuum Imperij. Quia vnumquodq; eodem genere vinculorum diſſolui debet, quo colligatum eſt. I. utlul zam narurale. do E. 4 E diſtractus talis eſſe debet, qualis b 04 fuit 152 fuit contra dus,& proptereà, quod in contra- etu loc um habet, habet eriam looum in diſtra- ctu, vr dicir Sartolin l. Gideode conaictio. furt. Et ſicuti per contractum quis ſortitur forum in loco, quo contrahit. ũ. eres aſcns. Si quisturelã c*. prvinde: de ludiccrltà quoq; perdiltractum. bexigere dotem,& ibi Bartolus, S alq. de iwdiccs. Et ſicuti dol'dans cauſam cont ractui bonæ fidei illum reddit nullum ipſo lIure. l. cleganrer, in princip. de aplo. ita& ſi dederit cauſam diſtra- ctui bonæ fidei. I. de rureld. C. de in integr. reſti. rurio. minor& notanz Dal in l. ſub prætextu. C. de rrauadtis. Solennitas quoq; quæ requiritur in conrractu, requritur etiam in diſtractu. t. ſad reſoluendam. C de præagjs minor. Et quòot teſtes requiruntur ad probandum teſtamen- tum, tot quoq; requiruntur ad probationem reuocationis teſtamenti. l. Leredes palam.. J. cexibt notatar de teſtamentis. Tjraq. de l. connu- bial. ſuper verlo contractæ. gl. 5. n. S. cun ſequen- ril'its. Vnd dis iſt ausdruͤcklich borſe hen in des Rei⸗ ches abſchied de anno 1548. dahin kuͤrtze halden dorſehen. Waelil dann nirgends mit kan erwieſen wer⸗ den/ daß die Graffen zu W. mit vorwiſſen/ vnd bewilligung des Keyſers/ dnnd aller Stende des Reichs/ aus des Reichs matricul eximteret/ dnd ſie die Graffen ſich ſelbſt nicht haben eximteren koͤnnen/ Sondern hiergegen viel mehr dnuor⸗ neinlich war/ daß die Graffen zu W. noch heu⸗ tiges tages in des Reichs Matricul befunden wer⸗ den/ wie hieraus onwiederſprechlich abzunehmen⸗ daß der Keyſerliche Ftſcall wieder die Graffen zu W. wen ſie jhr antheil der bewtlligten Reichs⸗ ſtewer nicht erlegen/ Procedieret/ vnd vorfaͤhret: So folget daß die Graffen zu W. auch noch heu⸗ ars kages onzwelffeliche Graffen des Reichs ein. Vnd den fall zuſetzen/ aber nicht geſtanden/ daß die Graffen zu W. in des Reichs Matrtcull ferner nicht ſolten befunden werden/ Jedoch well meht ausgefuͤhret/ noch dargethan/ daß die Graf⸗ fenzu W. legirimo modo, hoc eſt, conſenſu Imperatoris,& omnium ſtatuum Imperij, aus der Matrtcul eximieret/ So iſts eben ſo diel/ als wenn ſie nicht ausgezogen worden. Paria ſi- quidem funt aliquid non fieri, vel heri qui- dem, ſed minus legitimè. l. quories. Qut ſatisda- re cooanrur l. de ætare. S. niſt, de interrogator A. tum ſimilibus atg, itdà ab Anav. Geil. traditum eſt „ 7„„— A. lib. f. pract. oſeruat. oLſ. 21. n. rr. G r. Die B. zu N. haben ſich auch dnterſtanden/ die Graffen zn W. wie ſie(die Graffen zu W.) von dem Keyſerlichen Fiſcall omb erlegung des Reichs ſtewre ſeind beſprochen worden/ zu eximi⸗ ren. Aber ſolches iſt vorgebens geweſen/ dnd die B. zu N. haben nichts ausgerichtet/ ſondern die Conſilium Vndecimum. Graffen zu W. haben die bewilligke Relchsſtewr⸗ als Graffen des Reichs erlegen muͤſſen: Sie⸗die Graffen zu W. haben ſich auch bey den N. Land tagen nicht finden laſſen/ auch zu den/ auff den Landtagen bewilltgeten contributionibus nich⸗ tes contribuiret, Bnd ob die contributio don jhnen/ den Graffen zu zeiten wol begehret/ ſo ha⸗ ben jedoch ſie die Grafſen die contriburiones ſiracks abgeſchlagen/ Sie die Graffen haben auu in primà inſtant ià bor dem Keyſerlichen Camer. gerichte zu Rechte geſtanden/ vnnd die B zu N. haben ſolches leiden muͤſſen. Darumb ſeind die Graffen zu W. Graffen des Reichs/ dnnd keine N. Vnterthanen/ aus krafft/ vnnd macht de s Reichs abſchieds de an. n0 1548 klaͤrlich cauieret/ bnd dom Geilero an⸗ notieret iſt worden/ lib. I. olſeru. pract. obſ. 2 1. Vber diß alles/ iſt aus den Reuerſen/ ſodie B. zu N. den W. Pnterthanen gegeben/ vnnd zugeſtellet/ klaͤrltch zuerſehen/ daß die W. Vnter⸗ thanenbeyallen jhren alten Herkommen,/ Frey⸗ heiten/ Gewonheiten/ Gnaden/ dnnd Rechten ſollen gelaſſen werden/ wie dann dieſe formalia verba in der B. Reuerß zuſinden. Woraus dann nothwendig folget/ daß die Graffen zu W. der B. zu N. Vnterthanen weiter nieht ſein/ denn ſo hiel die Lehenſchafft belanget/ In betrachtung wenn die Graffen zu W. der B zu. vollige Vntertha nẽ ſein ſolten/ daß daraus in conſequentiam fol⸗ gen wuͤrde/ daß ſie die Graffen auch alle onera, ſo der B. zu N. Vnterthanen auff ſich nehmen/ mit abtragen helffen muͤſſen/ wor durch dann die Vnterthanen der Graffen zu W. auch ſuccel ſiué beſehweret/ dnd bey allen jhren Herköͤmen/ Freyheiten/ vnd Gewonhelten nicht wuͤrden ge⸗ laſſen werden. Damit nun die Vnterthanen ben allen jhren alten herkommen freyheiten/ vndge⸗ wonheiten bleiben/ iſt nothwendig zuſchlieſſen/ daß die Graffen zu W. der B. zu N. vollige Vn⸗ terthanen nich: ſein. d Weil auch die W. Vnterthanen/ wie jbo geſagt/ ſich dero geſtalt proſpicteret/ vnd dorge⸗ ſehen/ daß ſie bey allen jhren alten herkommen/ freyheiten/ vnnd gewonhetten gelaſſen werden muͤſſen/ So iſt veriſimile, vnd gleublich/ daß de Graffenzu W. ſich auch proſpicꝛeret/ dnd vorge⸗ ſehen/ daß ſie gleicher geſtalt bey allen jhren alten herkommen/ freyheiten/ vnd gewonhetten gelaſſen werden/ dnd alſo Graffen des Reichs bleiben ſol⸗ len: Et veriſimilitudo maximi eſt momenti, eamq;tanti ICti faciunt, vt ex veriſimilitudi- ne leges faciant, liteſq; definiri iubeant, tan. quam id ſit verum, quod eſt veriſimile. no⁵ ℳ Veriſim. quod merus caufa. l. ſi delirꝰ; Sweriſt. mile eſt, de contrab, emrio, l, 3. Sr. ibi verifinilis Ponadeninr. de 1cſtiluus. H zria cum teſtamenlo. §. qui Waz⸗ ibi, non eſi veriſimile patrem, de lega- rus a. l. Mawius, in princcod ritulo, vbi incredibile repul duns ſ(äeſſhne geſtefener Gaßfade gung,d tragen/b torumle recte alg Plauld lAl ue de tin ite: UrAl. li„ Crnaka aum. 6. eJfen. deßlbi lehnut/ keit/ Geaffen eingereu wit beß 49. bohleßen werdm/ des Jeich dingeſen suit din aail, De. hen St . bn nhahler Moiwix did aſſen werden/ wie dam dea der B. Reuerß zufinden. Pom dig folget/ daß die Graffmadh nerthamen wetter nitche ſen/ hu chafft belanget/ In derracjtaa fen zu W. der B zuh dellgeghe ten/ daß daraus in conleguemn daß ſie die Graffen anthalt zu N. Vnterthanen ußfſtnt gen helffen muͤſſen/ wordantſa mnender Graffen zu W. auff weret/ dnd bey allen jhren Hait n/ dnd Gexonhettenneittü den. Damtt nundie Vmeenht aalten herkommen freyßeim bleiben/ iſt nothwendig rii ſaffen zu W. der B. zu Adalg nich ſein. auch die W. Wntenthana/ dero geſtalt proppickert/ 12 ſie bey allen jdren alten ferter „dund gewonhetten geluſſe n o iſt veriſimile, bnd W. ſich auch proſpiaert n ſie glecher geſtalt bey dn 1 kreyheiten/ nd ges a dalſo Graffen ee Nei dus⸗ riſimilttudo uin— 4 i1Ctitaciunt,Vr nudens d gleriu 19; d. marl- ciant, litelq weüügf⸗ ſ A nffaun Mas gnalepam, 6 104, 2ℳℳ of venh un 4,u9, in yrie Conſilium Vndecimum. 1 repuratur qubd non eſi veriſimile 1.2½ fatto. Mauu qurem SHen, ibi quia non eft veritmæ. ad Ire- bellia. l. Tlin ex Plgibus„ ibi, quoa Veriſimile vide- retur de ſolurio. l. Cum quis, ibi, neg enim veriſimi- le eſt. Gdeé naturalib. liberus, cum aliis multu ſimi- libus, adauctts per Tyraq. in prefatio. l. ſi nquam. n. 57. G de reuocanduis donutionibus. VPnnd dieſe Opmion/ onnd meinung zu⸗ halten/ ligen die vorigen Argumenta nichts im wege. — Dann was de verbis generalibus, vni- uerfalibus, geminatis, negatiuis, vnnd de claris verbis geſagt/ ſolches alles gehet allein auff die Graffſchafft W. vnnd die Graffſchafft W. ſampt allen Pertinentien/ Herrligkeiten/ Frey/ onnd Gerechtigkeiten iſt von den Graffen zu W. dem B. zu N. auffgetragen worden/ Darans aber kan mit nichten inferieret/ noch ge⸗ ſchloſſen werden/ daß die Graffen zu W. nach geſchehener aufftragung der Graffſchafft/ keine Graffen des Reichs mehr ſein ſolten/ In erwe⸗ gung/ daß Separata ſein/ die Graffſchafft auff⸗ tragen/ ond Graffen des Reichs ſein. Et ſepara- torum ſeparata eſt ratio, nec de vno ad aliud rectè arguitur. I. fnal. de calumntiator. l. Papi- v anus exuli. de minorib. l. naturalirer linbil com muue. dé acquir. poſſeſio. l. ſi maritus. C de aona- rio. inrer Vir.& vxor l. inter Fiipulanrem.§. fa- acram. ibi, ſed hæc aiſämilia ſaut, de Verb. Obligat. Grauer., conſil. 6. num. 67. circa fin.& donſil. 102. num. 6.& conſ. 123. n. S. Peckius de luré ſiſtendi. K. 7. B. ä. b Was bon der Roͤm. Key. May. geſagt/ daß dieſelbige den B. zu N. die Graffſchafft W. vor⸗ lehnet/ vnd daß daraus folge/ daß die hohe Obrig⸗ keit/ ſo die Roͤmiſche Keyſerliche May. ober die Graffen zu W. gehabt/ den B. zu N. zugleichen eingereumet ſey worden: Auff ſolch Argument wird deſtendiglich geantwortet/ daß die Roͤm. Key. May. den B. zu N. die Graffſchafft W. vorlehenet/ onnd kan daraus nicht geſchloſſen werden/ daß die Graffen zu W. keine Graffen des Reichs ſein ſollen/ Sintemal diß ongleiche dinge ſein: Et ipſa nominum diuerſitas ar- guit diuerſitatem rerum. I. 4 zuem. C. de e dils⁰.. b Die Roͤm. Kay. May. kan auch keinen/ ſo ein Stand des Reichs iſt/ ohne conſens/ vol⸗ burdt/ onnd bewilligung Chur/ vnnd Fuͤrſten/ vnnd aller Stende des Reichs eximieren/ Vnnd daherod wird in dem abſchiedt zu Augſpurgk vnter Dato 1548. auffgerichtet/ in welchem don der exemtion wird gehandelt/ offtmals geſagt/ Wir haben dns mit Churfuͤrſten/ Fuͤrſten/ ond gemeinen Stenden/ auch der abweſenden Raͤ⸗ then/ vnd geſandten vorglichen/ Item/ wir haben mit gemeinen Staͤnden/ onnd der abweſenden Naͤthen/ vnnd Geſandten fuͤr nothwendig ge⸗ 3 ◻ achtet/ Wie aus dem Abſchiede, daßln gezogen⸗ zuerſehen. Es haben auch die Roͤmiſche Keyſer/ vnnd Könige die Graffen zu W. dor Graffen des Reichs/ ſo wol nach/ als vor der geſchehenen bele⸗ henung/ gehalten/ In erwegung/ die Roͤmiſchen Keyſer/ vnd Koͤnige/ die Graffen zu W. auff die Reichstage/ wenn dieſelben gehalten ſein wor⸗ den/ vorſchrieben/ Die Graffen auch jhre Vota, vnd ſtimmen nichts weniger/ als andere ſtende des Reichs gehabt/ onnd noch haben. Vnd darumb iſt aus dieſem gnugſam abzu⸗ nehmen/ daß die Roͤmiſche Keyſer/ vnnd Koͤni⸗ ge mit den/ dem B. zu N. geſchehenen belehnun⸗ gen/ mit nichten gewolt/ daß die Graffen zu W. der B. zu N. Vnterthane/ vnnd von dem Reich ganz Eximteret ſein ſolten. Et qualis fuerit animus in præcedentibus, ex ſequentibus declaratur. L. toncubinaun. S. res amoras. rerum amotar. l. cum quis. circa fiu. G de natural. liberis. æ. conſtat 1. quaſtio. I. Paulus e Caſirs conſ. 20zl. & conſ. J1o. Socinus conſ. 162. aum. F. lib. I. prolix? Vraquel. in l. i vuquam, ſuper verbws, donarioneé largituus. n. 227. Mem ſedbreuius in utrog, retractu. §. I. gl. S.. 20. b Ob aber wol nicht ohne/ quod quælibet diſ- poſitio ex obſeruantiâ, poſteâ ſecutâ, de- clarationem recipir, wie weiter pro dubitandi ratione eingefuͤhret: So wird jedoch ſolches vor⸗ ſtanden allein de obſeruantiâ, quæ vnitormi⸗- ter femper obſeruata fuit, non quæ fuit ob- ſeruata difformiter. Super ijs enim, quæ difformiter obſeruata tuerunt, fundamen- tum nullum poni, nec quicquam ex ijs in- ferri, aut colligi poteſt.! Selo. S. éedico,& ib¹ 5. 1 5 Barrol.& Dd. de annuts legat. Nam& lex varios habens intellectus ad cauſarum deciſtones allegari nequit. I. in awebiguo.&ibi Sscinus,& Dal. de relus dubu. l. 2. Gde inditta Vidutita. tol- len. Iaſon 1. cum prolatis. circa hiuem. de nei vindi- cat. Iaſon in l. admonendi. col. 12. de Iureiuran. laſon in l. captatorias. col. penult. C. ae teſtamen- to milit. Neuida. in S;lua nuprta, lib. 2. uun, 34. Etex ijs, quæ non vniformiter, ſed diffor- miter obſeruata fuerunt, non poteſt introdu- ci præſcriptio. Baldas l. malè agitur. num. J. G de præſcriptionib. 3o. Vel zo. annor. Nec ctiam conſuetudo. gl. inul. uemo. S. remporalis. 104 Decius, Ae Regulis. Iur. laſon in l. de quibus. num. 79. de l. Alexand, conſil. J. n. 12. lib.. Socinus conſil. J. num. II. lib. I. Roman. nſil. 30 G. nam. J. Felyn. æ cum acceſiſſent. num. 31. cat. Ade puſiirau. Angel. F. ex non ſcripto. num. 20. Inflitur, de lure narur. G.& C. Abbas in c. fin. n. 19. Co Ibi Rochus de Cwrrovexvt. de cenſuer. Grauer. conſ. 313. n. 2. Bulb. in nmact. ae prafcrip. F. parte priné: quaſlio. 12. n. 3. Et vni- *— 154 Conſilium Vndecimum. Et vnicus actus contrarius, vel difformis con- ſuetudinem impedit, eriamſi multi actus ad conſuetudinem inducendam fuerint cele- brari. Bala. l. de qwibus. n. 29. Ae leolbs. Et illa confuerudo, quæ difformiter obſeruara eſt, nullo modoattendi debet. Bala. 7. licer. circa Fin. Clocati& conducti. Alexan. conſ.. col. 2. Sor e.lib. J. Repa d. cum M. Ferrarienſ. Col. 22. exr. de confiit. Gratus conſ. 103. lib. I. Antonias Gabriel. Roma. ih rit. de roo. Iurb 1iL. d. Iit. de conſue tad. concluſb. J. In der Graffſchafft W. aber iſts nicht all⸗ zeit alſo ob ſeruieret/ vnd gehalten/ daß die Graf⸗ fen zu W. ond zhre Vnterthanen vor den B. zu N. zu Rechte geſtanden/ die Vnterthanen der Graffen zu W. auch/ haben von der Graffen vr⸗ theil nicht allezeit an die B. zu N. appellieret/ wie in facti ſpecie iſt angezogen/vnd mit beſtande erwieſen/ vnnd außgefuͤhret werden kan. 23 Darumb haben ſich die B. zu N. dieſer/ vnd „„ „ 4 5 44 3 †— ½ 88— 8 64½ derglechein faͤllen/ ſo von 5. G. angezogen we Dderaglecheln fallen/ o von 5. J. C angezogen wer⸗ 4 1 1 4 nochten/ wenig zuerfrewen. Die B. zu N. ſeind auch mit nichte befuget/ der Graffen zu W. Vnterthane vor ſich ins Gericht zuziehen. Dann polito, ſed non conceſlo, daß die Graffen zu W. N. onterthanen ſein ſolten/ ſo 5* 8 8 4 8. edoc 15 id ſedoch darumb der Graffen zu W. onter⸗ ſeit thane der B.zu N. vnterthane nicht/ welches hier⸗ auß vnwiederſprechlich erſcheinet/ daß alle Vn⸗ rerthanen in der Graffſchafft W. vor/ vnd nach geſchehener aufftragung der Graffſchafft W. der Graffen zu W. onterthane geblieben/ vnd darumb hat den N. nicht gebuͤret/ der Graffen zu W. vn⸗ terthanen in prima inſtantia vor ſich ins Recht zuziehen. Dann ein jeder ſoll vnd muß vor ſeiner vnmittelbaren Obrigkeit zu Rechte ſtehen/ wie ſol⸗ ches menniglichen bewuſt. 3 a uteret/ vnnd verſehen were/ ſo haben dannoch die B. zu N. in jhren den W. onterthanen gegebe⸗ nen Reuerßbrieffen ſich obligieret/ vnd verpflich⸗ tet/ daß J. F. G. ond deroſelben Erben/ vnd nach⸗ kommene Fuͤrſten des Landes zu N. die W. vn⸗ terthanen/ ſonder allen eintragk!/ vollkomlich/ vnnd gentzlich bleiben laſſen/ onnd behalten wol⸗ ten bey allen jhren alten herkommen/ Freyhei⸗ ten/ gewonheiten/ gnaden/ vnnd Rechten/ In aller maſſen/ als die Graffen zu W. jhre Eltern vor/ vnnd ſie nach/ ſie die vnterthanen dabey ge⸗ laſſen/ dund behalten haben/ Wie dann die for⸗ malia verba der B. zu N. Reuerßbrieffe jtzo er⸗ zelter maſſen/ dnd nicht anders lauten. b Ind dieſe Obligatton/ vnnd vorpflichtung 4 zuhalten/ ſchuͤldig. Nihil ſiquidem magis con- dacuerunt. 1. J. in princ. Ae Paclis; deò placuit Diocletiano,& Ma. ximiniano Imperatoribus, vt idipſum ijſdem verbis retulerint. inl. minorem. S.-. Cde tranſact. Et cùm etiam DEVS ex promiſſione ſua obligetur. Ouus in l. digna vox. C. de ll. Bala. in d.I F. in princ.& ibi Iaſön num.I.de paclu. Bald& &ꝙ Dal. in l. non minorem.& de tranſactio. multò magis principes ex promifſione ſud obliga- buntur. a. T. 20bi Ablas,& Auton. de Burrio. extr. de præſumpt. ſiue ſubditis ſuis aliquid promi- ſerint, ſiue alijs. l. Ceſar,& ibi Bartol de publi. can. l. penult.& ibi Bartol. e Bald. C. de donario. inter vir.& wxor. Et promiſſiones principum obtinent vim legum. 7. peuulr. Cibi Bartol.& Palaus. C. de donatio. inter vitrum,& vwxor. Imòo ſunt fortiores,& firmiores legibus ipſius prin- cipis. Bala.& Paulus de Caſlrol. I.& ibi laſon num 12. de conftitur. principum. Nec debent pati principes, vt res cum ipſis geſtæ reſcindan- tur, etiamſt ad commodum ipſorum cedat reſciſſio. lraras. C de reſcind Venair. Iiber. Decia- aus reſponſo 2. num. 06. in..Volum. Debent enim velle principes, quòd actus ipſorum fint ple- ni fide, non malitid. Bald. onſ.2 4. in 2. volum Tiber. Dectanus icto reſpo. 2. aum. Iof. in I. volum Et cùm geſta à principibus reſcinduntur, principes contra fidem datam veniunt, quæ tamen lumine clariori in principibus fulgere debet. l. inter claras. C de ſummäa trinitate. Et veritas, ac fides debet eſſe firmior in princi- pibus, quam in alijs. Balaus&. I.§. Vlt. qui feu. aa dare poſ. Hotrom. conſ. J. in 1. Volum. Ac in principibus, tanquam in fonte luſtitiæ, con- ſtans debet eſſe voluntas. Roland. A Valle con 2. n.IT2. 1u T. Volum.& conſ. 13. 3. J4. cum ſequent. in 5. Volum. ijfq; conuenit illud verbum, Semel locutus eſt DEVS. Bald onſ.227. Illud item, vr Balaus ibi ſalccit, OVOD SCRIPSI, SCRlI- PSI. Andr. Geil in pract. obſelib. 2. abſer. num. † Cephal. conſ.so. n. Sg. lib.z. Et debent principes vnum habere calamum,& vnam linguam, non plures, quia ſcriptum eſt, quæ proceſſè- runt de labijs meis, irrita non faciam: Acde- bent principes eſle immobiles, ſicut lapis angularis,& ſicut polus in cœlo. Tiber. Deci. an. réſpon. 2 S.n.. G 3. in 2. Volum. Et propterea Ariſtotel. Alexandrum monuit, vt promiſſa ſeruaret, alias malum finem ſentiret. Baldin 3. l. 1.& ibi Iuſpn n. J. de patlis. Et quòd infi⸗ dum eſt, ſtabile non eſt. Syluan. conſ. 34. n. 29. Et quemadmodum principes tenentur, pro- miſſiones ſuas ſeruare, ſic quoq; ſucceſſores principum obſeruare tenentur promiſſiones prædeceſſorum, nec eas vllâ rat ione reuocare poſſunt. Argu. c. I. exr. de ſölutio.& c. ſi ca dAe- ftruerem. 29.. quæſi. 2. c.quia Tohaunes 12. qudſtio. J. æ. Vlr. 16. quæt. 6. Et cùm ipſi ſucceſſores cu- piant, mandara,& facta ſua à ſucceſſoribus obſeruari, conueniens eſt, vt ſuorum Prece. ceſlo- dinh, l jmgetlu Pl ker W Ta. Delldn ten Sn froce unt 1 diatis, ſed bus eum pum ucce diatjobli DMAund! rrln2 1 7,h Per ntathe hero/bn aB.p dedent N 9 V ju ken ſgrer wonhite maſſen/ dnd beßa allen ſſre nerlalla ltävtau rionem lionibus lruna. Carmfandtexäche 22Aνnl. fo. in. valem. Deden, ncipes, qudd actus Pplorunin aon malitia. Bald aſa un IAeds ardro reſBo. 2. Aum. u nn geſta a principibus reſcicu 5 contra fidem datam ſcnim mine clariori in principiut tater claras. C de n nam in alijs. Raldus cI Hukhg 2 Hrtam. cauſf. u rum dus, tanquum in fonte luliti bet eſle voluntas. Ralausld alam. G& conſz. 4. an ſo conuenit illud vetdum DEBVS. Bldcunſer Ut 4 äat ocr NV 00§R⁵IPSN b. Geul iν pract. obſdi 4 iäou ..F. 16.r. Et debent bere calamum,& mumlg * On facuamm s, quia ſcriptum chauß. biß meis inritane ncipes eſle immobies; 7 K& ſicut polus incœlo. .) 1 3 Alexandrum wonuees 2*— 3 en alids malum ſnrm 1 3 Hs. I. T Pt. 17 z4bile non eſt. dmodum principes: ſu „ 2. volum. Et . fanniniu ac fides debet eſſe krwiotun Conſilium Vndecimum. ceſſarum mandatis venerationem,& cuſto- diam præſtent. a iufliciæ 2.. quaſt. 7. Et prinei- pes non obſeruando prædeceſſorum ſuorum contractus,& promiſſiones, præbent mate- riam ſucceſſoribus diſſoluendi, quæ à ſe geſta ſunt.& inffiruriones 2,1. quæſtio. 2. Succeſſores namq; ligantur ex promiſfione,& contractu præceſſoris. c. Abbale. de re iudicatd. c. I. vbâ Halalus, Panormitan.& alqj. de probat. Et ſi prin- Cipés ea deſtruerent, quæ anteceſſores ipſo- rum ſtatuerunt, non conſtructores, ſed euer- ſores dicerentur, vr alcitur in d. c. ſi ea deſtru- erent. Et quando ſucceſſor principis contra- Uenit factis anteceſſoris ſui, ſibi ipſi contra- uenire dicitur, quia dicitur ſatis ſuum fa- ctum, factum præceſſoris,& ſemper vnum cſt imperium, vnus principatus, Bald. conſil. 326. Rex Romanor. col. 3. circa medium. lib. I. Ti- ber. Dectanus reſpon. 2. num. 129. in T. Volum.& ꝛe Hon. 3. num. 9. in 2. Volum. Et hæc omnia procedunt non ſolùm in ſucceſſoribus me- diatis, ſed& immediatis. Ex promiſſioni- dus enim principum omnes omninò princi- pum ſucceſſores tàm mediati, quàm imme. diati obligantur. Balaus, Paul. de Cuſtro,& Da in d. l. digna Vox. C. de UI. Baldus,& Dal. iu 2. 1. in 2. Aubto. lib. 1. Roland. AValle conſil. 66. n. pali..drt.. Woraus dann ſchließlich folget/ weil die Vnterthanen der Graffen zu W. von alters hero/ vnnd ehe/ onnd zuuor die Graffſchafft W. den B. zu N. zu Leden iſt auffgetragen worden/ vor den Graffen zu W. ond nicht vor den B. zu N. zu Rechte geſtanden/ daß auch nach geſche⸗ hener der Graffſchafft aufftragung/ die Vnter⸗ thanen der Graffſchafft W. nirgends anders/ dann allein vor den Graffen zu W. zu Rechte zuſtehen ſchuͤldig/ ſintemahl die Vnterthanen vollenkoͤmlich/ vnd gentlich bleiben ſollen bey al⸗ len jhren alten Herkommen/ Freyhelten/ Ge⸗ wonheiten/ Gnaden/ vnnd Rechten/ In aller maſſen/ als ſie von den Graffen darbey gelaſſen⸗ ond behalten ſein worden. Vnd dieſe wort/ bey allen jhrenalten herkommen/ ſeind verba vni- uerſalia, quæ vniuerſaliter ſunt intelligenda, ità vt nullam patiantur reſtrictionem, exce- prionem, aut diminutionem, wie bey den ra- tionibus dubitandi weitleufftig iſt ausgefuͤret/ welches alles wir dieſes orts wollen repetieret/ ond widerholet haben. Darumd iſt den B. za N. weniger/ dann nichts erſprießlich/ daß J. J. G. der Graffen zu W. Vnterthanen vor ſich in Recht gezogen haben wollen. b Soo liget nichts im wege/ was er aduerſo de illo, qui literas acceptat ſine proteſtatione ingefuret iſt worden. Dann daß die Graffen zu W. der B. zu·N. Brieffe/ in welchen ſie die B. zu N. ſich der Graffen zu W. Landesfuͤrſten⸗/ doch den Graffen zu W. ſolches nicht nachteilig/ b 15 Superiores, un ordinarios genant/ acceptleret/ ond angenommen/ daraus folget in weltem nicht/ daß die Graffen zu W. der B. zu N. ſubditi de⸗ rogeſtalt/ daß ſie dor keine Graffen des Reichs mebr koͤnnen gehalten werden/ ſein ſolten/ In er⸗ wegung/ daß die Graffen zu WW. die B⸗zu N. al⸗ lein darumb dor Landesfuͤrſten/ Superiores, vnd Ordinarios erkandt/ daß ſie die Graffſchafft W. ben den B. zu N. zu lehen tragen/ vnnd dte B. zu N. reſpectu feudorum,& territorij, quod Comites à VV. ab ipſis in feudum re- cognoſcunt, jhrer der Graffen zu W. Landes⸗ fuͤrſten⸗ Su periores, vnd Ordin arij ſein. Et ſub- ditus quis eſſe poteſt, quò ad quid, ità vt non ſit fubditus, quò ad alia. Barrol. ouf. Fo. incipi- ente. CSmmune Spoleti. Verſ concludendo ergolib.. Vbi deciait, quòd commune SBoleti non poteſt imponere collectas hominibus habitantibus in comitatu comitum de Antiono, qui le ſub- miſerunt dictæ communitati quò ad quid,& quò ad certa capita, quia in alijs ſe ſubicciſſe non videntur. Nam certis capitibus expreſ- ſis, ſatis declararunt, ſe in alijs nolle teneri... um de lanionis. S. cum fundus. de funas inſtructo. Idem Bartol in l. nou dubiro. de Iure fſci inq uit, quòd caſtra,& villæ ciuitati recommendatæ, quæ dant pallium, vel quid aliud, dicuntur nihilominus populi liberi, nec ſunr ciuitatis illius ciues. Sic Anch ara. in conſ. 53ꝙ. inquit, quòd differentia eſt inter illos, qui ſunt de territorio Ianuæ,& illos, qui ſpeciali pacio recognoſcunt ciuitatem lanuæ in ſuperio- rem,& dominum, quò ad quædam capitula, quia nihilominus n heri manent. A. l. non da- biro,& Ancbaranum ſequitur Decius conſ. 300. n. ⸗. Pli etiam oncluaut, quòd ciuitas Ianuæ non habet lurisdictionem,& Superior itatem in commune Sauonæ, niſi in quibusdam caſibus expreſſis,& quòd Sauonæ ciuitas extra dictos cafſus, remanet libera. Mem traditum ef' A Sbai- no conſ. 74. cl. 3.& ſequenti in 1. vol. vbi dicit, in HFimili cauſa conſulziſſe Abbatem in zerra Scarlini, ex hac confiltum Abbatus, licet Socinus non ablegar, extur conſ. Fr. in 2. volum. Et ſubdit Socinus, ità quoq; confuluiſſe eius genitorem Mari- anum, eiuſq; conſilium extat cnſil. 7, Idem quoq; Barbatias voluit. ouſil. I7. col. penult. in 7. volum. Paulus de Caſiro conſ. 36 7. col. fin. in I. Vo- lum. Brunus conſ. 13. col. 2. Grauerta conſ. IiI. col.2. verſ. Tertiò forriſdmè.& cvnſil. 221. col. uin 2. Vol. Socinus in! iex toro. verfie⸗Septima& vltima con- cluſde legar.t. Vbi dicit, Qui ſubiecit ſe ſueriori, bſt HFolum ſalditus, qud ad expreſſanon qub ad alia: O—b auch wol die Graffen zu W. von ſich geſchrleben/ daß ſie keine Graffen des Reichs/ ſondern der B. zu N. Vnterthanen weren/ wie zuuor vor die B. auch iſt eingefuͤhret/ So iſt je⸗ noch , — 156 noch ſchedlich/ dund ſie die Graffen koͤnnen dar⸗ umd dor keine dollige der B. zu N. Vnterthane angezogen werden. Dann was don den Graffen zu W. dieſes falls geſchehen/ iſt errore quodam geſchehen/& confeſſio erronea non nocet, ſed ſemper,& quandocunq; probato errore, re- uocari poteſt. l. error,& ii Barrol. Bald. Iaſon, E& Da. de Iaru,,& facti ignoranria. l. regula. ſf eodem. per l. non fatetur,& ibi Bartol. ab onfeſſ. Lanfran. de Oriano. in repetitio. a quoniam contra. in verbo couféiones. extra, de probat. Carell. Cotta in memorabil. incipienre, Conſeſtio poreſt. Et hoc verum eſt, etiamſi propria confeſſio fuerit ge- minata, vel reiterata. Puld. cę Dal in l. 7. C. de errore calculi. Alexand. conſ. 102. col. penult. lib. J. Iaßon in l. error. n. 29. de Iuris,& facti ignorantia. Corta in memorabik incipiente conféſſio poreſt. uin imò ſupraà dicta procedunt, etſi pro- pria confeſſio fuerit iurata. Sald. a. l. error. col. penult.& ibi Iaſõn. n. 30. C. de Iurus,& fali igus- ranutia. Bald in l. de zurela. col. 2. C. de in integrum reſtir. Aurtonius de Butrio. c. final. cul. 12. ext. de confeſis. Roma. l. vers g. ae vino, fullenria 15. ſo- luto matrimbnio PError verò probatur eo ipſo, quòd pro- batur, rem aliter ſe habere. 7. poſt.& ibi Bar- rol.& Dd.& Iaſon n. 3. G ae luru,& facli igno- ranr. l. ſed ethi me putem. de conalclio. indelbiii. gl. inl. de ærare. S.fin. de interrogai. Actio. gl. l. cum de indebito. de probatio. gl. l. non fatetur.& ili Barrol. n. ra. de couféſſas. Barrol. l. error. u. 14. C. de Iurus,& facii ignoranutia. Anron. de Bririo.& fin. exr. de conféſsus. Esiſt den Graſſen zu W. auch nicht nach⸗ theilig/ daß ſie keine regalia von den Roͤmiſchen Keyſern/ dund Koͤnigen nach dero zeit empfan⸗ gen/ da ſie die Graffſchafft W. den B. zu N. zu ehen auffgetragen. Dann die Roͤmiſchen Key⸗ ſer/ vnd Koͤntge/ ob ſie gleich die Graffen zu W. mit den Regalibus nicht belehnet/ haben nichts weniger die Graffen zu W. dor Grafſen des Reichs erkandt/ onnd gehalten/ Sintemal jhre Kay. vnnd Koͤnigliche May. die Graffen zuꝛW. zu den Reichstagen dorſchrleben/ die Graffen auch ihr votum auff den Reichstagen gehabt⸗ Vnd die bewilligte Reichsſtewren vor ſich allein als Graffen des Reichs abgetragen haben/ wie zunor weiter ansgefuͤhret. Vnd ſolches iſt eben ſo diel/ als wenn die Graffen zu W. die regalia don Keyſern/ ond Koͤnigen realiter, dnd wirck⸗ lich empfangen hetten. Quia enim Imperato- res,& reges Romanorum comites de VV. i- pſo facto pro comitibus Imperij habuerunt, ideò perinde hoc habetur, ac ſtipſis regalia conceſſiſſent. Factis enim declaramus ani- mum noſtrum,& voluntatem non minus, quam literis. au frarres. de aciuirenda heredit. I repræbendenda. C de inſtiturio.& faubhtitur.vbi gl. Conſilium Vndecimum. dicir, quòd factis datur voluntas intelligi et. iam in brucis animalibus. Imò facta fortiora ſunt ad oſtendendum animum,& voluntatẽ quaàm verba. I. ſi ramen. S ei ui. Ae adilirio edi cro. c. Ailecti filch. Sili Decius in 2. norab. ae 1 pellario. Anchara. conſ. 302. Materia, de qua quan rur. Romd. conſ. 29 1.CAm iſti fratres. Er Lulianus in Toxari aſſerit, res ipſas magus loqui, qudm vella Vraq. ad finem tractar. de Vtrog, rerracta. n. 72 Dleſe Rechtsregul/ Quælibet res ad ſuam primæuam naturam de facili reuertitur, aus welcher hat wollen erzwungen werden/ weill die Graffen zu W. erwan der B. zu N. Vntertha⸗ ne geweſen/ vnnd hernacher zu Reichs Graſſen gewirdiget/ vnnd die Graffſchafft nunmehr den B. zu R. von den Roͤmtſchen Keyſern/ dnd Kaͤ⸗ nigen wiederumb verlehenet/ daß erwehnte Graf⸗ fen zu W. vollige der B. zu 7. Vnterthane ſein/ wie ſie zuuor dollige N. Wnterthane geweſen/ thut vor die B. zu N. wleder die Graffen zu W. weniger dann nichts. Dann wenn gleich dem were/ daß die Graffen zu W. der B. zu N. Pa⸗ terthane geweſen/ vnnd von den B. zu N. ans Reich gebracht ſein ſolten/ Do haden jedorh de Graffen zu W. keiner andern geſtalt/ dannmi conſens/ dollburdt/ dnd vorwilligung nicht allen der Roͤmiſchen Keyſer/ vnnd Koͤnigen/ onden auch Chur vnd Fuͤrſten/ vnd aller ſtende des)). Roͤmiſchen Reichs/ Graffen des Reichs/ dndin die Matrieul geſetzet werden koͤnnen. Aus welchem dann folget/ daß die Graffen zu W. allein dadureh/ daß die Roͤmiſche Keyſer⸗ vnnd Koͤnige die B. zu N. mit der Grafffchaff W. wiederumd belehnet/ ohne vorgehenden con⸗ ſens/ volburdt/ dnd bewilligung Chur/ dnd Fuͤr⸗ ſten/ ond der andern ſtaͤnde des Reichs/ aus de Matricul nicht ausgezogen/ dnd aus Graffen des Reichs der B. zu N. Vnterthane haben koͤnnen gemacht werden/ per ea, quæ ſuera lærius aaauli Jfuerunt,& quod omnes tangit, ab omnibus de- her approbari, wie die gemeins Rechtsregll lau et. Was de tempore immemoriali eingeſuh⸗ ret/ damit haben die B. zu N. wieder die Graffen zu W. ſich aueh nieht zubehelffen. Dann ob wol gewiß/ daß die Graffen zu W. jhre Graffſchaff den B. zu N. zu Lehen gemacht/ ond ſolches vor beoeeeig. mehr Jahren/ vnd bber aller Men⸗ chen gedencken geſchehen iſt/ ſo iſt doch bißanher nicht beygebrache/ daß von zeit geſchehener auff⸗ tragung der Graffſchafft W. die B. zu N. ſich allerley actuum Iurisdictionis ober die Oraſſen zu W. ond jbre Vnterthanen/ dnternommen ha⸗ ben ſolten/ ſondern was dieſes fals biß anhero dor⸗ gebracht/ erſtrecket ſich alles bber 60. Jahtt nicht biel/ dnd darumb vndienſtlich/ was de tem. Pore immemoriali eingefuͤhret. Vnd erſcheinet aus denen vor die B. 85 1 1 Nronten A In illis cut ther die G auſerhach adſt den ge Jechten quod c ſuäpol pelli c . Quaih 9. vijſ lia peyſa vel alio unnkei Wmd durch in angefüͤße polleo, datrin⸗ 1 uamax ſeꝛ. g Wmuiin talti., enae . die B. z4 7. viederdi du — chis. Dann wennan ap die Oraffen zn W drA egewefen/ dnnd von da 3 gedrachßt ſenn ſolten/ Goehen nzu W. kemer andengfflt Ndelldurdt/ dnd tervilganjt dur dnd Fuͤrſten/ me den Reichs/ Graffen desgaß aericul geſetet werden känneg. ie welchem dann folget/ Ainet allein dadurch/ daß die Naͤmkehe ünige die B. zu N. mtkder Ge ederumd belehnet/ ohne borzeſen oldurdt/ dnd dewilligung Ch/ nd der andern ſiaͤnde des Nai alucche uicßnan ansei der G. zu N.—5 werden/ per ea, que ſeyn. & quod omnes tangt domn cobari, wit die gemuin J0 ad de tempofe im memoruit ut habende H. zu. nunn ch auch nicht zwbehelffm.— zaß die Sraffen in W. 4 9 Nin Lehen grnacſ„ Conſilium Vndecimum. vorgebrachten Actib. Iuriſdictionalib. flerlich/ daß die alten B. zu N. vber die Graffen zu W. vnd jhre dnterthanen ſich kelner Juris diction/ noch botmeſſigkelt vnter nommen/ ſondern daß dle folgende B. zu N. ſich ſolches vngefehr vor 60. Jahren erſt dnterſtanden. Auff das letzte dor die B. zu N. wieder die Graffen zu W. eingefuͤhret argument de domi- cilio, daß die Graffen zu W. onter dem B. zu N. nemlich in der Graffſchafft W. ſo den B. zu N. proprietatis, vnnd dowinij lure zuſten⸗ dig/ ſeßhafftig ſem/ quòdq; ſubditus dicatur ratione domicilij, iſt hiebeuor geantwortet. Dann die Graffen zu W. ſeind der B. zu N. Pnterthane ſecundum quid, wie Socinus redet/ in betrachtung/ daß ſie jhre Schloͤſſer/ Feſtungen/ vnnd Staͤdte vnter den B⸗zu N. ha⸗ ben/ ſeind auch Vnterthane/ ſo viel die Eyde/ onnd pflichte belanget/ ſo ſie die Graffen/ onnd jhre Wnterthane den B. zu N. zuleiſten ſchuͤldiddg. In allen andern ſachen aber ſeind die Graf⸗ fen zu W. Graffen des Reichs/ vnnd der B. zu N. Vnterthane nicht/ vnd darumb haben die B. zu N. auch keine Jurißdictton dber ſie die Graf⸗ fen zu W. vnd was die B. zu N. ſich dieſem zuwie⸗ der vnterwunden/ ſolches iſt de tacto geſchehen. Pnd muͤſſen nichts weniger die B. zu N. in illis caſibus, da J. F. G. der Botmeſſigkett vber die Graffen zu W. vnd jhre Vnterthanen/ auſſerhalb beruhrten fellen/ ſich vnternommen⸗ in Poſſeß/ dnd beſitz der angemaſten Botmeſſig⸗ keit gelaſſen werden/ biß ſie mit ordentlichen Rechten darauß entſetzet. Certi enim luris eſt, quòd quilibet poſſeſſor, etiam iniuftus in ſuà poſſeſſione debeat relinqui, nec ex eã ex- ** 9 pelli, cauſæ cognitione non præcedente. 7. 7. §. qaia&,& ibi gl. de vi,& vi armata. 1. 2. Sibi gl. vti poßtideris. l. I.& ili Bartol. C ſi proprer pub- lic, penfitarionem. l. ſin.& ili Balaus. C ſi per vim, vel alio modo. l. meminerit quts. œ&‿ibi Balaus vnde vi. l.fiu. C.de bonus Vacanti. lib. 10. Pnd eine Polſleſſio/oder beſitz/ wird auch durch einen einzelen actum introducieret/ vnnd eingefuͤhret. Ex vnico enim actu acquiritur poſleſio, vel quaſi, vr notatur in. cum Bacléſia Surrina- Cin a chm olim. de cauſa pofß.& proprie- tar. cum alis citatis per Grauet. confil. 124. 2. 9. conſ. z2 2. colum. autepen. Verfic. ſeptinns Orincipali- rer, obi inrer cæreros citat Decium in qudimplurilbus E uſtliis. Idem Decius in 1. nemo ælieno nomine. 5. winporales de Regul. Iuris. Roman. con SI7. prope Ruam. Corneus conſ. 27. in præſenti. num: 4. lib.3. Ballbaus de præſcriprio fol-e. num. J4. Qerrzhus „ractatu de ſacerdotio, ſab rubricä, Ae qx 2 poſeſ ſone conferendi. c. J. um. 3. Cophalas coyſil. 170. num Ia. Menoch, de arbitrar iuditum quaſtio caſu Do&.... 157 200. Grammatie: conſil. tor. Paris de Puteo, de re- dintegratio. feudor. a 20,. num. 2. Chuarruu. in re- lectio. æ poſſeſſör, in initio relectionu, ſecundæ par⸗ ru. nunmn. 9. de regul. uris in d. nobus folio ³20. Atq; ità ad propoſitam facti ſpeciem reſponden- dum eſſe nos Decanus„Ordinarius,& reli- qui Dd. facultaris luridicæ an illuſtri Julid Academiâ, quæ eſt Helmſtadij, arbitramur, aliorum rectius fentientium iudicio ſal- DBnd onſers erachtens koͤnte wieder die B zu N. ſu per turbatã poſſeſſione getlaget/ onnd 8 F. G. dahin gebracht wer den/ daß ſie ſich der biß⸗ anhero geuͤbeten actuum lurisdictionalium muů⸗ ſten enthalten/ vnnd die klage koͤnte kuͤrtzlich in hanc formam begrieffen werden. Præmiſſis vſitatis præmittendis ſaget an⸗ waldt wahr ſein/ vor erſt/ dz ſeiner gnedigen Prin⸗ eipalen doreltern/ die Graffen zu W. vor 200. vnd mehr Jahren Graffen des Reichs geweſen/ dnd aller Priutlegien/ frey/ vnnd Gerechtigkeit/ ſo Graffen des Reichs zuſtehen/ genoſſen. Item wahr/ daß folgends Anwalts gnedl⸗ ge Princtpalen voreltern im Jahr 1431. jhre Graffſchafft W. den B. zu N. zu Leßen auffge⸗ tragen/ vnnd von den B. zu N. dieſelbige Lehen alßdald wiederumb empfangen. Item wahr/ daß die B. zu N. folgendes im Jahre 1495. vnnd den folgenden Jahren mit der/ jhnen von Anwaldts gnedigen Prineipalen auffgetragenen Graffſchafft/ don den Roͤmt⸗ Phen Keyſern/ vnd Koͤnigen belehenet ſein wor⸗ Item wahr/ daß die von Anwaldts Gne⸗ digen Princtpalln voreltern geſchehene aufftra⸗ gung der Graffſchafft W. auch die Keyſerliche/ vnnd Koͤnigliche darauff erfolgete belehenung ſich nicht weiter/ dann allein auff die Lehen⸗ ſchafft erſtrecken. Item wahr/ daß Anwaldts gnediger Prin⸗ cipalen voreltern/ ſo wol nach geſchehener auff⸗ tragung der Graffſchafft W. als zuuor/ Graf⸗ fen des Reichs geblieben. Dann wahr/ daß Anwalds gnedige Prin⸗ clpaln in der Reichsmatricul befunden werden/ ond daraus nlemals ſeind eximieret worden. Item wahr/ daß die B. zu N. wol etwan nach geſchehener aufftragung der Graffſchafft W. ſich onterſtanden/ Anwalds gnedige Prin⸗ clpalen ans der Reichs Matricull zu eximteren/ aber ſolches nicht erhalten/ noch zu wege bringen haben konnnen. Item wahr/ daß A nwalds gnedige Princi⸗ pain Voreltern/ vnd Eltern don den Roͤmiſchen Keyfern/ vnd Koͤnigen zu den Reichstagen/ als Graffen des Reichs vorſthrieden. b Item 158 Item wahr/ daß Anwaldts gnediger Prin⸗ cipain voreltern/ dnd Eltern jhren eigen anſchlag in den bewilligten Reichßſteuren/ vnnd anlagen Haben/ denſelben auch zu jeder zeit dor ſich allein⸗ als Graffen des Reiehs abgetragen. 1 Item wahr/ daß die B. zu N. gantz gute wiſ⸗ ſenſchafft gehabt/ daß Anwaldts gnediger Prin⸗ ckpalen Vor eltern/ dnd Eltern zu den Reichßta⸗ gen dorſchrleben/ vnd jhren eigenen anſchlag ge⸗ habt/ dnd denſelben dor ſich auch alleine abgetra⸗ 4 Waßt/ daß die B. zu N. polches im aller ge⸗ vingſten nicht gefochten. MWnd diß kan welter außgefuͤhret/ vnnd dann darauff geſchloſſen werden/ daß aus dem allen er⸗ Kcheine/ daß Anwaldts Prineipalln vor⸗ vnnd nach geſchehener aufftragung der Graffſehafft W. Graffen des Reichß geweſen/ vnd noch ſein: Dnd dann ferner geſetzet werden. 0 Item wahr/ daß die B. zu N. dieſem allem Iuwiederen ſich vnterſtanden/ Anwaldts gnedi⸗ gen Prineipalen Eltern in jhrem wolhergebrach⸗ . tem ſtande/ daß ſie Graffen des Reichs ſein/zu eonturbiren/ moleſtiren/ vnd zubeeintrechtigen. n Dann wahr/ daß die B. zu N. einer vor⸗ meinten Landeßfuͤrſelichen Obrigkeit/ onnd bott⸗ meſſigkeit vber Anwaldts gnedigen Principalen Eltern/ dund jhre Vncerthanen in der Graff⸗ ſchafft Wa ſich vnternommen/ Vnd je lenger je mehr mit gebieten/ vnd vorbieten/ mit Poenall/ und zwangbrieffen/ vnd in andere wege zu Vn⸗ terthanen/ nicht anders/ als wenn Anwaldts gnedige Principalen der B. zu N. dollige ſubditi vnd Vnterthanen weren/ ſich dnterſtehen. . C onſilium Vndec imum. Wahr/ daß Anwaldts gnedige Prineipa⸗ len durch articuliert der B. zu N. thaͤtliches zor⸗ nehmen/ n Poſſeß/ bund beſit jhrer wolherge⸗ brachten frey/ dnd gerechtigkeit/ daß ſie Graffen des Reichs ſein/ mercklich turbiret/ moleſtirtt/ vorunruhiget/ vnd beeintrechtiget werden. Dem allem nach bittet Anwalde im Recz⸗ ten zuerkennen/ vnd außzuſprechen/ daß den B. zu N. mit nichten geziemet/ noch gebuͤhret/ ſene Anwaldts gnedige Principalln voreltern/ dund Eltern/ vnd jvo ſeine Prineipalen derogeſtalt in Ihrer wolhergebrachten freyn vnnd Gerechigg⸗ ſtieren/ vnd zubeſtellen/ ſchuͤldig/ vnnd pffichin ſein etet. Aolten die Graffen zu W. nicht klagen koͤnten ſie xl aiſfumar, den Herrn B. zum lli⸗ .. 1 16.“ ““ 2 Gottes geſchloſſen haben elc. Dcechant/ Sentor/ dnd andere Doeto⸗ res der Facultet zu Helmſtedt. * ☛-—. 4 8* 4 3 2 8— 2 8. 8. ½ 1 1 8 3 8. 8.—. 8. 4 dero Erben an einem/ contka die S Graffen zu M. in Actis benant am „ G= anderntheill. Inuiti ad conſulendum in iuſtã cauſa cogi pPoſſl umus, gb, in L. 2.Cde proxim. ſacro. SHoriniowlib. 12. G ibi Barrol. Mem Sarrolus in I. de zurela. C. dée in iurégrum reſtiturio. minor. Felin, inuc. Ji pro deilirare. As offlic.& poteſta. delegat.. Dugad conſultandum Prfoponuntur. ate. 8 N 4 bDVODECIMVN P.& conſortes, Vnnd nunmehr nicht vielmehr vor einen Kauff/ auff ei⸗ nen wiederkauff/ ſonderlich nach dem Jahre 1572. dann vor ein Pfandt zu⸗ achten/ Vnd das gm. 2 Octobris/ An⸗ ) Rſtlich/ ob allem vor⸗ bringen nach/ der zwi⸗ S ſchen den Graffen an ei⸗ — nem 7. vnd N. P. vnnd Conſorten/ am andern/ ess getroffener Coutratt 9 8o. . S* 2* 7 2** * 3 „ ind hiermit wollen wit in dem nahnen diect dderta net wed herovim di/63 Inmaſ dationd gn venditid tqueadh zerd lieſt ele aht reen, G ulhm. I teqlen dan dnelie Opidione Gnanon 1 übler Andun um 6 Iar Wpun. ngeziemet, m/dnd o ſe d 1 mi der dorurſacheten Ge dnd zobeſtellen/ ſchuͤdg, luff berußrte ma 3 dieflage— 8 3 Volten die Graffen za W n ſie ex ‿umar: d 4 en Han 8 ꝛchen. nnd hiermit wollen wir i dm geſchloſſen habenett. Dechant/ Sentor/ znd e res der Facultetza Herit 1 no g0. zu Eißleben eroͤffnete Vrtheil/ leuterungs weiſe zu reformieren/ daß G. von A. vnd deſſen Conſorten bey ſolchem Kauff/ biß zu ordentlichem/ vnd volligen wiederkauff geſchuͤtzet werden/ vnnd kei⸗ nes weges ſchuͤldig ſey/ von den einge⸗ nommenen Fruͤchten Rechnung zuthun/ oder dieſelbige wenn gleich auch kein beſtendiger wiederkauff erkandt werden ſolte/ vnnd die fructus die jaͤhrige Zinſe von Jahren zu Jahren hetten vberſtei ⸗ gen koͤnnen) in ſorten zu tomputieren? ODors ander/ ob nicht die/ vber die 40000 Goltguͤlden/ vor Graffe P. E. ausgeleget vnd abgerechnete Poſten dem Original pretio mit zugewachſen/ vnd ob G. von A. dieſelbige in anderer In⸗ ſtantz gnungſam vnd gebuͤhrlich Liqui⸗ dieret habe/ alſo/ das ſie zugleich in die widerkauffliche ſummen mit eingerech· net werden muͤſſen/ vnd ſollen/ Vnnd da⸗ hero vom Hauß Fahinſtehen nichtſchal⸗ dig/ es ſeien jme dann alle dieſe Poſten⸗ 2 & In maſſen dieſelbige in der letzten Liqui⸗ dartonbegelſſen/ zugleich mit abgetra⸗ gennn reſolutio. tus eſt quæſtio, quæ ad conful- andum proponitur, an contractus Ninter Comites de M.& A. P.& 4 2 Conſortes, anno Domini 1561. inirus, pro contractu emtionis,& venditionis, an vetò pro contractu pignoris⸗ atque adeò vtrum pro cont ractu vfurario, an verò licito habendus ſit d quam quæſtionem effe antiquam, ſcripſit Socinus couſ. 249. quem refert,& ſequitur Reland. AValle confil. If. in 4. volaw. Ethæc diſputatio valdè eſtvtilis,& frequens, Menooh: libe 2. de arbitrat iud quſio. caſu 2r7.& de praſumtid. lib. 3. praſämtio. 222. difficilis ramen; propter diſſentientes Dd. opiniones,& difflaultatem auget, quòd v- furarum crimen im eo arguitur, Vt propter fubſiſtens animæ periculum cautius ambu- Jandum fit, diligentioriq; indagine negoti- . um examinandum,& maturius conſulenduwm. Aręum. a Vbi periculum · de electio. in G. c. qui- Soniilium Duocleciinum- 159 eſcamus, diſtinct. 32. c. fin. quæaſiio. 77. 1. 7.§. ſed hi quis. de Carlun. editto, g. addictos. C. de Appel- lar. gl. in I. fin. in verbindiciis. C. de probatio. Soci- nus Sen. cnſil. 12. in prina volum. I. Quoniam verò caufas decidentem,& iudicantem ante ſententiam cuncta rimari, & ordinem rerum plenàâ inquiſirione diſcu- tere oportet.. iuaitanren 3. quaſfio. J. c. ſu- per quaſlionum. g. inzentionis, de offtc. deleg. a. cum cauſam. de teſlibus. l. iudices G de iudieꝶs. Caßrenſ. conſ. 20z. Crammat. deciſ, 34. num. 2. Diſ- putando autem reperitur,& eruitur veri- tas, R&c. Argumenta,& rationes, quæ in vtramque partem adferri poſſunt, ex calu nobis tranſmiſſo, apoſtillatione ei adiunctaà, & actis, atq; actitatis collegimus,& delibe- ratione ſuperhabitâ accurate perpendimus, Kexaminauimus. Principiò, cùm forma cuiq; rei eſſe ſuum, fuumq; nomen dare dicatur. l.ℳlν, qui.(in. aal. Falcid. l. lulianus. S. ſed ſi quis,& ibi Barrol. ad exbibend. Mynſing. reon. Fo. num. J.& ſequen- ri, Geil 7.abſer. 124. num., 2. Et in fpecie cùm talis contractus celebratus eſſe exiſtimetur, qualis in ſuà formà eſſe apparet, per raaita4 Wraqu. de rezractu conzeuti. in fnnwm. 125.& partes eius ſubſtantiales denotant. Bald, 79 c.. num. I.& 2. Ae fekdo daro in vicem,&t.&in k ealti. S. ſ iibi,ſi certum peratur. Alerand. Duſe „. num. 4. CSſequenrt, I. Volum. Grauer. conj. 20. num. I. volum. 1. A quo autem ſubſtantialia contracdus alicuius remouentur, ipfe etiam contractus remotus eſſe videatur. Salicer. in aurh. Sacrument. puberum. num. 10. G hi nduer). venair. Fuerhard. in loco à defectu förmæ, Con- tractus controuerſus magis pignoris, quàm emtionis,& venditionis primà fronte, v- loquitur Celſus in l. quingenta, de probut. videri Na Nam omnis emtionis,& venditionis natura, atq; forma tribus hiſce, merge, quæ venditur, pretio, quod prò mercede datur,& conſenfu;, quo vtrumque illud conciſiatur, in lute definitz eſt, Conpſiu ipiah iobiatie lib. 2. c. 2. i princ. Fabiakds de Monre, de emrio.& Hthac tria coninhetim probar debere, docet Roraanus u? Ttria. num. 10. Serii,1R, 2 2 uerte, ſaluto matrimo. quenn ſequitur Sodnus Senlor Ar verò conſenſus hic aliquis quamnuis ſit, ſiquidem contractus eſt; nulla tamen eſt merx, quæ vendita ſit, aut vendi potuerit in hoc contractu,& ex confequenti nec pre- — Etſi enim annuus cenſus emtus, atque adeò is in hoc contractu merx eſſe dici poſſet, P 2 eſt ta- vor 160 eſt tamen cenſus ille annuus in pecuniâ nu- meratdâ conſtitutus, contra cuius naturam eſt, vt ipſa merx eſſe poſir, ſiquidem pretio res æſtimari ſolet. l.plæram de lure doti. Pecu- niæ autem numeratæ æſtimatio vlla eſſe non poteſt, ſed iplã cæteræ res omnes æſtimantur. f. 1.§. irem pretium de conrrabzemnrio. l. I.de rerum ermurar. Nec dici poteſt, mercem in hoc contractu eſſe, Caſtrum F. um ſuis pertinen- tijs; quoniam diſerta verba vrriuſq; inſtru- ment Iuper hoc contractu facti reclamant, in quibus ità legitur, Daß wir ein tauſent/ in altero ein tanſent/ zwey hundert vollwichtige Reintſche Goldguͤlden Jaͤhrlicher nutzung/ dund Renten don/ vnd auß vnſerm Hauſſe/ vnd Ambt J. auch allen deſſelben nutzungen/ etc. eines rechten beſtendigen/ auffrichtigen Kauffs vor⸗ kaufft haben/ Vorkeuffen jhnen ſolche Jaͤhr⸗ liche Rentte hiermit etc. Et çuum verba ei non conuentant, neque diſpoſitio conuenire, queat, Sarlolus& Daldus. l. non ignotar. C. qui accuſate nou poſſunr. At cum merx hic nulla apparear, quæ vendita ſit, aut vendi potuerit, preri) et- iam ratio aliqua iniri nequit. Precium enim mercis correlatiuum eſt, fiquidem eſt æſtima- tio, quæ non niſi reſpectu,& contem platio- ne rei, quæ ex co merx dicirur, fit,& corre- lariuorum ea eſt natura, vt ceſſante vno, cef- fet etiam alterum. Eaerbar. in loco d orrelats- ub. num. 5. 1 E contrario diſpoſitio, eiuſque verba pignoris contractui magis conuenire viden- tur. Sunt enim hæc vrriuſque inſtrumenti formalia verba, Ynnd dor angezelgte Heupt⸗ ſumma⸗ Jaͤhrliche Remtten⸗vnd nutzungen haben wir obgemelte Graffen vor vns/ dnd onſere Erben ete. vnſer Hauß/ vnd Ambt F mit aller ſeiner zu⸗ hehoͤrung/ etc. berunlerpfaͤndet onnd eingethan/ verunterpfaͤnden/ einſetzen/ dnd einantworten jh⸗ nen etc. Et paulò poſt, vnd darauff haben wir jh⸗ nen alßbald dnſer Hauß/ vnnd Ambt F. mit aller zubehorung/ zu behuff/ vnd bezahlung jhrer vor⸗ ſchriebenen Renten/ onnd vorgewiſſerung ob⸗ gemelter jhrer Hauptſummen der 20000. boll⸗ wicheigen Neinuſchen Goldtguͤlden/ in eine wirckliche inhabende Poſſeſſton/ vnnd gewehr/ eingethan/ dnnd ingeweiſet. Quæ verba pi- gnus tantùm, non venditionem important. Frchenbecius conſil. S. num. 21. in 1. volum. quilus acceait Ménowhius ae praſumtio. lil. 3. præſum.122. num, 27,bi dicir G?. 3,1 Deinde vt maximè verba eiuſmodi in Inſtrumento iſtovrroque non reperiantur, ex* patistamen, atque clauſulis appoſitis Conſilium Duodecimum. n außdruͤcklich/ wahr/ recht dnderpfandt forma,& qualitas contractus dijudicanda eſſer. I. ſ vno, locati. l. ſi iuſulam. de praſ. ver 4 Pannormit. in c. illa Vos. num. a.& ſaquent. Ae hi. ęuor. Socin. Jenior conſil. g. num. 1. Narta conßi 290. num. 13. Veyſic. nou enim obſtar. Decianu conſil. 33. num. 44. I. Volua. Iaſon in prælad fenden num. I1.& inl. I. 2um. 2³. C. ae lure empbyteu vbi aicit, cuùm ſe contractus habere, referreq; poreſt ad plura, dignoſcitur eius ſpecies,& verificatur ex qualitatibus adiectis, tanquam ſignis,& ex effectibus. Buyſa. conſil. 5 0. nam. JE. 110. 3. vli air, vbi ſumus in dubio, quis contractus exiſtat,& quo nomine nuncupe. tur, conuentiones,& pacta principaliter, attendi, quæ formam contractuum oſten- dunt,& fſecundum quæ abſolutè iudican- tur, idq; ex communi ſententiã, de qua per Bellerum un)ſ. 21.. J. Clarus in verko Em pbyrteu. fis, quæſtio. I. verſic,& aduerte. Roland. à Vale conſil obin I. Volu„u. Pacta aurein huic contractui appoltta, vt ex Inſtrumentis apparet, eiuſmodi ſumt, ex quibus contractus potius pignoris, quam emtionis,& venditionis arguitur. Primuùm enim conſtat ex Inſtrumento contractus, caſtrum F. cum ſuis pert inentiſs, P.& Conſortibus conceſſum eſſe, in afie- curationem,& vt verba habent, zu behuff onnd bezahlung jhrer vorſchriebenen Renten/ ond vorgewiſſung jhrer Heuptſummen/ quam na. turam eſſe pignoris, eſt textus iu S. fin. Iuſiis Quibus modu re contrabit. obligario, ibi, quo madw ei in turo ſit credirum.& in. furti autem. Inſiaut de Obligar. quæ ex delidt. ili, qaia expeai: et, pou ri potius incumbere,& facit l. plus cautiunu, de regulas Iurus. l. babere. F. fin. de verborun Figu- fication. Scecundò conſtar ex Ioſtrument. con- tractus ſpecialiter cum A.& C. P. initi, quòd non tantuͤm dominis Comitibus ius luendi, ſed eriam ipſis P. reſeruatum ſit, vt tanquam Creditores poſſunt, quandocuncꝭue libuetit, ſortem ſuam repetere à Comicibus, bis ver- bis: Wir/ die Graffen/ auch die Gleublgere haben dns die macht/ onnd demn willen bor dns/ vnnd onſere mitbeſchriebene vorbehalten/ wenn vns gelegen ſein wird/ Nell,eruhrte 1200. Goldt⸗ guͤlden Jaͤtrlicher Ren’ te bon A. vnnd C. P. vnd jhren mitöeſchriebenen/ mit 20000. Gold⸗ guͤlden einzuloͤſen/ dunid wenn wir ſolches zuthun bedacht/ ſollen/ dnnb wollen wir Graffen/ vund Gleubigere/ onnd jhre mitbenante/ einer dem andern ein halb Jahr zuuor etc. quam clauſu- lam pignori tantuin conuenire, vbi permit- ritur creditori, repetere pecuniam, cuius nomine res pignori data eſt, reſ pondit VYe- ſenbecius. d. sonſit„. num. 2 z Non etiam R b congruit gon 1 rnhieſ cekbratc 4 Woch fachde ſohen af Raud be g keinen bnd bs gekeien venditioe torſeden qut peiie Im. lyñi amm.D peleat ſu pignusd iſ it A tolonum. : ſuperc de caſt F eke ligritcc mltés re aucdr. F. Aſlann n Vnir eaqlat nihilcon) Faàmu. ta natur tomind natur, ſ. 1 tnauirz — 4% dendenic juih late b 24ln Lach. conueii trachu. den⸗ Jhſee nat urg, 84 Lin aur em huic contractui; 4 ntis apparet, ciulma Cntractuz tuus oi 4 us,& vend— ae müm enim conſtat ex luhn us caſtrum F. cum ſuisgens onſortibus conceſſum ele, nem,& vt verba habent, gi ahlung ſhrer dorſchriebenen m ſang ſorer Heuptſummen, qu le pignoris, eſt texuus a nedu re contrabit. 2luganihſ ſir gedatum.& in ſ. furn am 6 uæ ex delict. tli, zui⸗ exjeut laudere,& fait 4 zu a „ rn. A.*AMerr§. n. vetmn undd conſtat cx lofrunen pecialiter cum A.&C. Pine um dominis Cowitibus lii m ipſis P.reſeruatum ũnſlu tes poſſunt, quandocunqqu 1 ſuam repeterea Comitidesi r/ die Graffen/ anch de be 3 die macht/ dund den rllan ere nutbeſchriedene micn een ſein wird/ Relt enhte ne lcher Renlte bon 1m, Conſilium Duodecimum. congruit retrouenditioni, in quà emtor aba- lienat precium,& nummos facere debet ven- ditoris. I. 1. verbo, nummos faciat accipientis. de rerum permurat. I. ſi ſeruos. de Action. emti. nec repetendi poteſtatem habet, Molinaus de Uſu- Tb, quæſt.II num. F. Tertiò contractui celebrato cum C. de S.& A. de T. hoc pactum inſertum eſt, Wir die Graffen ſollen/ ond wollen auch vnſer Hauß⸗/ bund Amdt F. das Forwerck P. auch andere Forwerck/ dnd Schaͤffereyen/ ſampt den Muͤh⸗ len/ vnnd Teichen/ in allen weſentlichen Ge⸗ bewen/ dnd was die notturfft erfodert/ vnnd dem Ambt nutzunge bringen mag/ auff onſerer gleu⸗ bigern angeben/ auff onſern vnkoſten zubawen⸗ vond zu beſſeren vorpflichtet ſein. Et alteri illi celebrato cum A. P.& conſortibus eiuſmo- di, Wo es auch keme/ daß das Hauß/ dnd Ambt F. auch das Forwerck/ vnnd alle Vnterthanen/ ſo oben angezeiget/ mit Krieg/ Brandt/ oder Raub beſchweret wuͤrden/ ſol vnſern gleubigern zu keinem ſchaden zu jhrer bezahlung reichen/ vnd ons obgenanten Graffen an der bezahlung zu keinem beſten kommen. At emtione,& venditione perfectâ,& re tradità, non vendi- tor, ſed emtor de caſu fortuito tenetur omne- que periculum ad ipſum pertinet.§. cumn au- rem. Iuſtit. deæ empri. l. 1. l neceſſario. de pericw,& cmmo. Pignoris verò illa eſt natura, vt ipſum pereat ſuo domino, doc est, ei, qui rem in pignus dedit, I. piænus. Ae ptgnor. Altio. C. S. fin. Inſzit. Quibus modus re contrabitur oblig. l. fi inter colonuma. S. qwicquid. de pigno. Quartò in eodem vtroque Inſtrumento ſuper contractu hoc inito, hinc inde Comites de caſtro F. dicunt, Vnſer Hauß/ vnd Ambt F. ete. Quæ verba, ſicut& meum,& tuum, ſignificant dominium caſtri illius penes Co- mites remanſiſſe. I. ſolum. S. meum. de rei vin- dicar. l. quilus. S.argento. de auro,& arg leg.ſicuri. F. Aiſzanr, ſiſerui. venai. Maximè cùm vox il- la Vnſer poſita ſit indefi nitè,& abſolutè, per ea, quæ tradit Socinus lun. in l. naruraliter.§. nihil commune. num. I. de acqu. poſ. poſt Iaſonin!l. Hh domus.§. ſ fundam. num. 3. de legat. 3. At con- tra naturam emtionis eſt, vt rei venditæ, à domino traditæ dominium non transfera- ratur, ſiquidem vendens fuerit dominus. 5. per tradtrionem. S. Venditc. Iuſfit. de rerum diuiſio. l. 2. G. de probatio. Etiamfi pactum de retro- uendendo adiectum fuerit. 7. 2. vbLi. Da. C. de pactus inter emto. Tyraquell. de retratlu conuenri- f. 2. Ql. I. num. 54.§. 5. gl. num. 2. Wplyn.de vſur. quæſ. 23. num. 2049. Adeò Vt ſi in venditione conueniat, ne dominium transferatur, con- tractus nullus ſit. Alaar in l. 2. in princip. in verbo ſpeciem. de rebus creaitis. Pignoris autem natura, vel, vr Pyeſenbecius conſ.z. loquitur, Pro- 161 prium argumentum eſt, quòd non transfera- tur dominium in Creditorem. L ſciendum. qui faridare coganrur. Sed per pignus ratione pe- cuniæ, cuius nomine pignus nexum eſt, ius aliquod detinendi reale conceditur. k qui pignoris. de acqwir. poſſeſt. l. pignorus.&. ae pignor. ideòq́; res oppignorata in dominio,& bonis debitoris remanere dicitur. A. I. piguus. l. reſcri- prum. de aiſtractio. pign. laſon in§. item Seruiana. num. S'9. Inſtit. de Action. Quintò accedit claulula hypothecatio- nis, ſiue oppignorationis caſtri B. Verun⸗ terpfenden/ einſetzen etc. quæ verba in re pro- prid, qualis ex tradirione præuio titulo em- tionis fieri ſolert, verificari nequeunt, quan- doquidem res propria non poteſt ſibi ipſi eſſe obligata, ſiue oppignorata, I. ſ rem alienam 2. de piguor. Actio. I. neg, pignus. ae regul. Iurus.& vrois, ohoHö. Sextòô confirmantur prædicta per vocem Gleubiger/ multoties in vtroq; Inſtrumento repetitam, quæ propriè ſignificat credito- rem, qui fidem alterius ſecutus eſt. 7. 1. in fine. ſi cerrum petatur. L. creditores. de verbor. ſignif.& ad emtorem non pertinet, neq; vſpiam in In- ſtrumento reperitur vox Keuffer/ ſicut nec vox Kauffſumma/ ſed eius loco Heuptſumma⸗ ità vr contrahentes ſtudioſè vocem Keuffer/ & Kauffſumma euitare, atq; adeò pignus contrahere voluiſſe videantur. Septimò clauſula euictionis, Inſtrumen- tis emtionis,& venditionis addi ſolita, nuſ- quam hic reperitur, atq; adeò euictionem promiſſam eſſe non præſumitur. I non dubita- rur. C de euictio, vt ità conſequenti remoto, cenſeatur etiam antecedens. l. emrio venditio nemora eſſe. Eberbaralin locod deſtructione conſequ. aa deferuction. antecedenris. Facit, quòd dolus præſumatur, ſi quid fiat vià inuſitatà, omiſſo co, quod fieri conſueuit, gl.& Battol. in 11l quis ſub conditione, de condirio. inſtir. quia dolus potius, quàm ignorantia eius, quod fieri con- fucuit, præſumitur. Menoch. de akitr qudſt. caſa Tp num. 17.& ſequentix. 4 11 Octauò, in Inſtrumento confirmatorio hu- jus contractus, Archiepiſcopus M. hunc con- tractum pro contractu pignoraticio habuiſſe, atq; eum, vtpignoratitium confirmare voluiſ- ſe videtur, ibi, Vnd was ſie mehr daran außge⸗ legt hetten/ oder noch außlegen wuͤrden/ quæ ver- ba ad emtionem non videntur accommodari poſſe, ſed ad contractum potius, quamuis alium, ex quo dominium non transfera- tur, argum. eorum, quæ trudit Veſenb. d. conſ.æ. num. 10. Hiſce accedit, quod etiamſi in ambiguis hic eſſemus, ex communi tamen luris inter- pretatione non intelligerentur Comites, 2 2 damini- ₰ dominium tratiſtuliſſe„atq́; ades nec venclic- diſſe, niſi proberur. l. Gnus. i⁰ I. incendlium. R. Decius in l. ſmper in 2ſtuns. 1„ eeat arq deroſus ſit. f. ſedſi papilus, S. ſed. FKi/9. de Wuflir. Aclig. 6h5. F. vidge2dm, b aule ae exerciron Actio. l. Labes. decain tab mnib. 1. Sur . 22 7 wlr, T. er pula., ſr, S. I Mi pu- quærtur. do rebaus aubifs. l. ſtipulalls hld.§. n hii pu lariou. dæ verlorum obligation. Ac h ullum du: bium eſts pignoratitium contractume ſie mi⸗ nus onerolum idq; multis eonfrmauit VVe⸗ ſenbec. A. zouſil. 2. num. 20. G21. G d. condg. numat. Ac Imputent ſibi⸗cur, cùm poſſent, non clarius dixerint contractui legem,& pa- tiantur verborum Inſtrumenti interpreta- . 71 rinem contra ſe fieri, qui in eo ſe fu 39 ut. 1 vererildt as pattas-I quicquia Snineendas H3 SBartolus de vorborum olligation.! Rin emriohé de zwontnab amtia. Alexand conſ. 729..Col.ſ.. dolum. Ce⸗ Pbal orſesAum. I3. lib- r Roland. A Valle conſ76 nuin. a. 3. polum. Menotl de preſumtio. lil. 3. præ. Jumli, Huin. 20. His con ſequens eſt dicere„contractum hunc pignoratirium eſſe potius, quàm em- rihnis, aut certé, vt reſpectu initij ſui, cau- ſam potius habeat mutui, quam emti, iuxta T. prec cauſa. C. de reſcind. Vendit. Barrolus l. 2. iu princ. col. 2. verhic.& in tantum., de rebus credit- Shherdſzeeme Nec videtur obſtare, quòd clauſulæ,& verba nepnnulla in Inſtrumentis reperiuntur, quæ contractum emrionis,& venditionis arguant; quia claufulæ huiuſmodi ex no- tariorum conſuetudine plerumq; apponun- turz arq; adeò, quòd contrahentes earum virtutem intelligant, Tyraq. in preæſumt. liſi vn- quam eum.¹26 Gde teuo. Aonar.“ Quodſi vrgeatur, contractum hunc eſſe emtionis,& venditionis, multa ex circumſtan- tijs toriuis negocij colligi poſſunt, ex quibus contractum illum ſimulatum, atq adeò vſu- rarium eſſe arguatur. Btſi enim vſura in mu- tuo duntaxat committi videatur. per c. con- ſuluir. Ae vſaxr. Abbds in Rubr. de dſaris.& in d. I. num. y. do roſzit. in integr, non minus tamen in cæteris cont ractibus,& potiſſimum emtionis,& venditionis committi poteſt, in quibus mutuum ſit implicitum. c. o vos. Ae pignor. Panormit. c. fin. num. d. de vſuris,& ali, quoi recenſet Cachera. deciſ. gi. num 26. Frider de Prætereà in dubio conttactum ſemper in. terpretatnus de co, qui debirori minns no- Duodecimum.) Seud conſ- Sos. col. 2. vbi diſtinguit inter duas vſuræ ſpecies, directam, quæ ſit in mutuo, & alteram, quæ dicitur vura indirecta,& per accidens, quando ſub velamine con- tractus liciti, puta emrionts, viura commit- tirur, de quà iu c ad noſiram. Aé emlio. Hic elt ilud, quod dicitur, quòd vfurarij palliare ſoleant contractus ſuos, ne detegantur v. fſurarij, texrus est Clement. I. de uſuris,& aicin Ehan. Anar. in d.& ad nghiram, quòd VIſurarij omiſſo nomine mutui, quod detegit vfu- ram, vtantur nomine emtionis,& venditio- nis vt vſurarios honeſtent contractus, idemq; repetit idem lohan. Andr. in ex literus de ium. . 2. eod. in ö. Alexand. conſil. Iaã num. 3. val. d. Ideoque plus valere deber veritas, quam quod ſimulate concipitur, Vr in Raubr.& tor. tin. plus Valere. C AIndubitatum autem eſt contractus ſi- mulati, ſiue vfurarij argumentum, ſi factus ſit ſub pacto de retrouendendo,& cumco precij modicitas concurrat. gl. in a cu. rract.&a ad noſtram. de emtio. Grauet. conſait num. PBt quamuis nonnulli ſcripſerint, ad hoc, vt contractus cenſeatur eſle ſimula- tus, ſiue vſurarius, tria concurrere debere. Roland A Valle conſ. zo. num. I4 in 2. Volum. eam- que communem eſſe aicunz Caſtr. conſil 220 Ruin. conſ. 66. num. 9. Volum. 4. Cæpolla in tralt. de ſimular. contr. præſumi. 9. Et magis com- munem eſſe aſſerune Alexander conſil. Iop. d- hin. in. volum. quæ in Practicâ ità ſeruatur, Cagnol. in l. 2. lectu. 2. num. J2. C. de paclus inud emii. ſecundum quam etiam iudicauit Se- natus Pædæmontanus, Cacheran. deciſto. 22. Priorem tamen illam ſententiam commu- nem eſſe, affirmant Panormit. in. a ad nu- htram,& de mugis communi attéeſtantur in Thoſ commun. opinio. Franciſti. Vicum. in verbo ven. dere, veyſic, contract. Emanuel Zores in verh venditionis contractus num. 20. Natta conjſ. i9. num. S. in I. Volum. Afflict. in c. I. num. 104. de feudo datoin vicem&pc. vli dicit, quod papienſe collegium ſecundum hanc opinionem conſulucril Memg, refert Grammuat. deciſio. Neapol. d. num. 36.& ab hac opinione non e⁴ſe recedendum, faxi. bit Graſſus in commun. opinio. qudft. S. in fin. quem refert,& ſequitur Maſcarauis de probario. i.volum coucl. A. numm. y. Secundum eandem ſentent iam de fado ſe obrinuiſſe dic it Albericus ind.(. in emptis. Gplus valere quod agitur. In regno vVe rò Neapo- litano eandem practicari,& ſeruari her mant Afſlectus deciſ 6,.& 329. Grammalt. Aeriſh Neapolitan. 29. Secundum eandem in Gallia iudicari refert Stephan. Bertra. confil. 219. conſil. 235.& conſil. 24 7. volum..& wafl112. 8 „ num ſa kado ſet mos 10 ſeuten. 1 Alb, z0 quddl magi co ſequend gisccha Impetia dere ded roten con aum.; merz eotum quoli tia hra Aeuiſnf 2 am 77. Vey 7 C ones ad daeſte cilio i Vir . — — —— — N * 1 S —S ——— — — = — dubiratum autem ck contra uc yfurarii modicitas concurxat. 4 * t quamuis nonnulliſien It contractus cenſeatu titèt dc vlurarius, tria concurteei / 7de xuꝶ4ασ an n zun mmunem eſſe Acunt Cofr a 760. aum. 9. volum. 4 Ceulu 47 44. preſumt. f. Et mt cſſe aſeraut Alexander anlli delam. quæ in Practica ttä ſen 1 9 1. 1. Ltf u. 2. Aum. ſe. C-u cundum quam etiam iutiem 4 n ramen illam ſe tentümd . 143 un artetann- 8 . . rA/ „ rradt Emanel Saul 29. NXausd * 1 aAr arratfus AKM. 4 v..„.„aAn 41 ₰. 1 c1. 71 5* 7 „ rdrn hauc 4 „ e 0ʃ 91 A 4 ———— Jargumentun, 44 1' 1 Pacio de retr ouendendo, da dodtcit., Aaefram. de emhii. ruan * rdxmontanus, Gademn h . ₰ rt Panerntl. 11 4* (r. Fuam. umch SOonlilium Duodecimum. Slum. 3. quod in ſpecie de Parla. Pariſienſi 3 ità memoriæ prodidit Chaſſa. in conſzer. Burg. fub ritulo der rentes venduer à rechab. rub. J.§. 1. mum. 22 Se-y ſea luichuidſin. Eandem in iudi- cando amplecti conſilium Taurinenſe, aſle- rit Grauet. onſcl. 176. num. z.& conſilium Mediolanenſe, vr zetarur Tbomas Fetrat. caute- dd ⁷, atq; hanc opinionem Florentiæ vigere, adeò vt tranſierit in rem iudicatam, ſcriprum reliquit Ioh. Baptiſta Lup. ad 1. 2. numn. 23. G de pactis inrer empti. quem citar Maſcardus d. cvnclu. 447. num. z. Pro hac etiam ſententid in Camerà Imperiali deciſum,& iudicatum eſfe, zeflarur Mynſiug. cenntur. 3. obſeruatio. 53. Ćus ex mocdlicitate.— FEtſi verò, quando contra communem Dd. opinionem iud icatum fuit, communem potius, quam rem iudicatam attendendam eſſe cenſcat Neuizan. lib., ſyluæ nuprial anpt. 4. num. 92. quoniam in iudicando,& contu- mus, non verò moueri exemplis. l. n0nne G de ſentent, interlo. cum hmilib⸗adauktinsper Neuidan. Alib. ampli. G eun,9. Tamen præterquam, quòd plures hanc ſententiam veriorem,& magis communem affirmant, nihilominus ſequenda eſſet, etiamſi eſſer contraria ma- gis communis, quoniam ſententiæ in Camerd 1 Imperiali latæ commu niſſimæ etiam præua- lere debet; quandoquidem Camera Impera- torem ipſum repræſentar,& Principis eſt conſiſtorium, per norata à Geilis 2. oPſétuas. 42. eum. 3. Mynſedenrur, 3. obſeruar. J. Ideoq; à Ca- meraà deciſa vim habeant legis, argumento eorum, quæ traduntur de deciſio. Neapol. quod illa communi opinioni ſi ei ſit contra- ria, præferatur. Afhlilus Aeciſio. gu. num. 11. G deciſe To. num. 9. quemadmodum de Rold Roma. nd idem zradiderunt lob. de Imold in c. olim. num 73. vehe, won obftat eriom. „ 1 Cuͤm autem Cameræ Imperialis deciſi- b cta pertineant;, neceſſe eſt, vt ſupra dicta de FEr renore vtriuſq; Inſtrumenti quoq;s ciſio eriam in Comitatu M. obtineat. Verum enimuerò in propoſita facti ſpe- cie pactum de retrouendendo ex literà vtri- uſq; Inſtrumenti fuper contractu controuer- ſocelebrati ſatis liquidò apparet, vt probari non ſit neceſle. Quod autem ad precii modicitatem at- tinet, ea ex reditibus annuis probari poteſt, v't notatur per gl.& Da. in c. cauſam„quc, de teſti- bus. Bartol.& alij iu l. 2. Q de reſcindenaa venalt. C inl. precia rerum, ad L. FEalcid. Bald. in Rubr 3 4 4* 14. G& de Muru. vbi dicit, quòd ſi vendicdi tibi 165 kundum cum hoc, quòd poſt certum tempus deberes mihi illum retrouendere, contractus redditur ſuſpectus, ſi concurrat immoderata quantitas redituum, quem ſequirur Roland. con- JHil. 4. num. 19. 5 4 e At veròè reditus annui, nimirum 6000 aureorum, interdum etiam plurium eſſe poſa ſunt, qui, computatis quinq; incentum, ſ. cundlurm 9. in authenr. Perpetun, voro tufia. Cde ſacroſ. Eccleſ. Capolla de ſmular. conrratk præ ſaml. 3. Tyraquell ae rerrauiu conuenzi. S. z. gl. G. num. 19. Arctus deckſin 29g. in ſine. æſtimatio- nem rei facerent centum,& viginti millium aureorum, à quà ſummã longiſſimè abeſt pre- cium 40000. aureorum, Cômitibus ſoluto- rum: cùm tamen, vt precium modicum eſſe dicatur, ſufficiat læſionem fieri in parte ter- 2* 1. 1.* tià, Hoc est, in propoſito caſu in 40000 au- reis, qui funt tertia pars decentum,& vigin- ti millibus aureis. Abbas c. r. de in integr. reßin Dal in I. hocieratem. S. arbitrorun. pro Ppci. Imola,& alq ina quinta Vallis, de ureiurando. Aut ſecundum alios, vt minus ſit dimidid iuſti precij, per ext. iac ad nõſram. Cagnol. l. 2. num. 14. veyfic. Ninc aixit Roman. confil. 3o⁴ Præſtat& aliud in hoc calu contractus ſimulaté initi argumentum conuentio, qua ante lapſum certi temporis, triennij nimirum in vno,& anni in altero Inſtrumento, domi- nis Comitibus redimere non licuit, quod ef- ficax eſſe, docet Tyraquell. de vrrog. cnſang: in prefat., num. zo.& conſulendo affirmant chius ae præfumtio I2e. num do. Baldus enfil, 114. vol. 3. Grauet, conſ. 136. Mehor Acecedit, quòd tempore initi contractus, Comites pecunid indiguerunt, cùm ære alie- no eſſent grauati, vt poſt paucos annos à tem: pore contractus innotuit; vnde coniecturam contractus ficti,& fœnerati ſumi, conſulu- erunt Panormit: conſ. 132. col. fin. 2. vol. Grauer- a. uſil. 116. num. 13. Roland. A Valle d. cogfil. o. num. 24. Capoll. de himul. ncradt. præſam- io. 13. apparet„Comites ita hunc contractum in- iuiſſe, vt poſſeſſionem caſtri ſibi retinuerint, ex quo colligi contractum ſimulatum,& vſu- rarium, apparet ex traditis 2 Sarrol. G& alus in l ſcurt.. Superuacuum; Qurbus modais pionus Holuitur. Alexaad. onfil. JJ. volum. J. Ruinus con- Sül. d½. num. 2. conſil. I7o. num. 2. volum. z. Gra⸗- uer. d. confil. 116. num. 10. Koland. à Palle. conſal⸗ zo. num.. PEt hanc præſumtionem luris eſſe, docet Menoch. A. praſumrio. 122. num. In — — 4 3 —nn—— —————— 164 Ad hæc vt maximè contractus emtionis, & venditionis inter contrahentes initus eſ- ſet, negari tamen non poteſt, quin ſimul con- tractus pignoris ſit initus, atq́; adeò ei conſe- uens eſt, vr, ſi contractus ſint correſpecti- ui. Illa enim correſpectiua eſſe præſumuntur, & iudicantur, quæ in continent celebran- tur, vnum ſcilicet poſt aliud,& ſtatim imme- diatè. Grauer. conſ. 29 gÄ. num. 13. Menoct conſ. T. num. 14.1. lib. I.& de preſumtio. lib. 3. preæſumtio. 12. num. S ⁄. At verò ex huiuſmodi correſpe- ctiuirate contractum ſimulationis argui, tra- air Cuagnolus in l. lecta. num. 110. de reb. creair. Praquel. de retract. conſang. g. I. gl. 4. num. 70. Menoch, de praſumtion. lib. 3. praſumt. 124. num. 19. Rolaud A Valle conſ. Ao. num. 32. Atqui ſunt hi contractus correſpectiui, ità inter ſe con- nexi, vt, vno ceſſante, ceſſet etiam alter. I. etiam. g. e;x cauſd. de minor. Alex. conſ. 3. cal. 3. volum. 7.. Quòd fi etiamex clauſulis,& pactis inſo- litis,& contra naturam venditionis oppoſi- ris contractus ſimulatus præſumitur, per ea, uæ tradit Cæpolla de ſimulat. contract. præſumtio. 9. Bald.& Alberic in!. penult. Qde euictio. Decius inl qui dubirationus. num. ⁊. de regul. Iuris. Yra- quell. de retractu conuent in præfat. num. 21. Clau- iulæ in vtroq; Inſtrumento deſcriptæ hunc contractum ſimulatum eſſe conuincere vi- dentur. b Eiuſmodi pactum eſt, quod denunciari debet ante tempus redimendi, quod mentem infectam cupiditate vſuræ arguere, ſcribunt omnes in d.&. ad noſtram. Eiufmodi etiam pactum eſt de damnis, quæ ſola Comitum eſſe debent, nulla emto- rum. Cæpolla de ſimulat. contract. præſumprio. 6. ITobann. Bapriſta Lupus in a. l. 2. purte 2. S. I. num. 45.C. de pactus inter. Oc. Alexand conſ. æ num. 2. vol G. Menoch. A. Praſumtio. 122. num. JJ. Tertiò magis pacta in hoc contractu in- terpoſita ſimulationem inducunt, quòd plæ. raq; omnia in commodum,& fauorem em- torum, nulla in fauorem venditorum ſunt, Capoll. de ſimulat. contract. præſumr. 6.& praſumi. 14. 11. 13 J. Baldus conſ. 31I. num. 9. Volum. 7. Quin& ſollicitudo, quam circa contra- ctus huius confirmationem contrahentes ha- buerunt, nimia, quæ ex pluribus cautelis ap- paret, clauſulis,& pactionibus contractum hunc ſimulatum,& vſurarium oſtendit, per aoctrinam Caſtrenſe in d. l. ſi quus ſub conaitione. aum 2. Decius in l. quæ dulitationis. nam. 5. Cyro- tus conſil. IQ. num. 20. 2. Volum. Et hanc ſuſpic ionem in propoſito auget impetratio confirmationis Imperatoriæ, quà emptores ſeſe ops non habere intellexiſſent, niſi hunc contractum pro non licito, atq; in- Conſilium Duodecimum. ualido habuiſſent. Siquidem id, quod per ſe validum eſt, confirmat ione nullà opus habet. Dectanus conſ. ã. num. 14. vol. 3. conſ. 92. num. 17. Et quamuis clauſula abundans non noceat, id tamen fallit in ſuſpectis de fraude, vr in!. teſtamentum. vol. 3. C. de téſtament. Baldus nolat. Poſtremò contractum, de quo dubitatur, vſurarius ſit, nec ne, cenſendum potius vſu- rarium, quoniam ſic conſulatur animæ, cùm alias, ſi præſumatur non vſurarius, conſula- rur tantuͤm bonis, relponderunt Alciarus, reéſpon. 3. num. 16. Burſatus conſ. 399. num. 30. 1ib. 2. præſertim verò etiam, quòd contractus, quo eſt mutuo propinquior, eò facilius præſumi- tur vſurarius. Dal. iu c. conſuluit. in A. c. ad no- ſtram. Colerus de proceſſ. execu. parie I. cG. io. num. „9o. Vbi allegat lobann. de Imola, dicentem, Cc. Hiſce omnibus accedit, quòd contractus hic incidere viderur in legem commiſloriam, quod colligitur ex his verbis, Vndda auff be⸗ nante Zelt die oben geſchriebene 1000.(1200. in altero Inſtrumento) Goldguͤlden Jaͤhrlicher Rente S. vnd H(in altero Py vnd jhren mitbe⸗ ſchriebenen nicht erleget/ oder bezahlet/ oder ſo wir mit erlegung der Heuptſummen zur zeit der widerloſe ſeumig wuͤrden/ oder ſonſten an vnter⸗ halt des Heuptmans/ oder andern Stuͤcken/ Puncten/ vnd Articuln/ darzu dns dieſer gegen⸗ wertiger Brieff vorpflichtet/ mangel vorfellet/ dann ſollen gedachte vnſere Glenbiger/ vnnd jhre mitbeſchriebene/ fug/ recht/ vnnd macht haben/ vtelberuͤhret vnſer Hauß/ ond Ampt F. mit aller ſeiner nutzung/ vnnd zubehoͤrung gantz Ampt bor die beſtimmete 20000. Goldguͤlden Jaͤhrlicher dorſchriebener Renten ſelbſt einzunehmen/ vnnd vor einen ſtarcken auffgerichteten wiederkauff zu⸗ haben/ vnnd zubehalten/ diß ſo lange/ etc. Pactum enim, vt, niſi certo die pecunia ſoluatur, res oppignorata in commiſſum ca- dat, addicaturq; creditori, pactum eſt legis Commiſſoriæ, quod in pignoribus improba- tum eſte l fin. ae paci. pign. cùm id oneris egen- tibus multò grauius, ac periculoſius accidat, quaàm vllà vſura, vt aicir Tyeſenbec in parat. de pignor: in fin. in ſf. Et hoc in tantum procedit, vt neq; ſimplex pactum, de habendo rem debitoris pignora- tam inſolurum pro credito valeat. Bald. in!. creaitores. num. 13. Gili Salycer. num. 24. O de pignor. neq; etiam vaſeat, ii à debitore credi- tori data fuerit autoritas ingrediendi bona ad tenutam illorum. Panorm. in c. ſiguificante. de pignor. Tyraquel. de retractu ad fin. num. 140. Semper enim verum eſt, eiuſmodi pactum redolere pactum legis commiſſoriæ, quod in pignoribus reprobartur, Barrol. in L. quamnis. n.. de ſolur. TYraq. in loco modò citaro. Uhg u 1 Junuan 4 arKol n dum fral t Int. B 4 aAut. Aex t ſun humed i ſocis alerobe cereſidoß p i nis lat con un conteptpt coottat g dicitlus it Keundu & prelumt a Inltunent plius dubi n mulatum, i RoOheltan adlickio.! a Brir cicauerl ned cont ℳ Lumldedòu Glolcon g Bunhaa A n duodnulll Tſera.lnh, uſi nne Ncc ig nlerus de racrſſt exer alle 41 Jabann. de In 5 omnibus eat,g ü cre videtur in legem conni alligiturer his verbis TP ndäuc 2 die ohen geſchriebenewon ſn 8 dltrumenro) Goldaulen 3. dnd(in al terob ndſinn ien nicht erleget/ oder dezaſlt/ artegung der Heuptſumma eſcumig würden/— Heupemans/ oder anden Ct dud Articuln/ darza msing Brteff dorpflichtet„ mana en gedachte dnſere Glenöger A edene/ fng/ rcct/ dmamit retduſer Hauß/ dnd Imii tung/ dmnd zudehornn ammn mmete 20000. Goldgude dener Renten ſeldſt emnzuneſnm ſtarcken nufnthtnnae und zudehalten/ diß ſ lange/ um enim, vt, niſi cettodemnm res oppignoratain commir hnnae editoti, hing Horiæ, quod in pignorn bwoin 1&☛☛κ ł naa rign cum ddorenid aitô grauius, ac ner ürſuna, ui dicit TI muady verò etiam in contradu inter Comi- tes,& P. celebrato peculiare eſt, quod de 20000. aurcorum quotannis ſolui debent 1200. aurei, quod eſt contra ordinationem Imperij, ex quã non amplius,quãm mille ſo- lui debebant, vt conſtat aus Reformaklon gu⸗ ter Pollcey/ factà AuguſtæAnno 15 30. fub titu- lo von wucherlichen contracten/ repetita Anno 1548. ſub eodem titulo,& reuocata poſtmo- dum Frangofurti Anno 1577. tit. 17. Quia igitur Iuris eſt, quòd ſimulatio con- tradus,& contractus Vurarij probentur ex præ l umtionibus,& coniecturis, Bartol. in l. ei guiin fiue C. de ar hiradr. pignor. e pruiarerin a. de awyis, de O;ficio delegari. Srin c. 2. de renanclut. iu 6. Graver.conſ. 73. num. 7. Menoch. de atbitr. qwæſl. caſs 217.& Coniecturæ ad probandum contra- ctum, in fraudem vſurarum factum, fuffici- ant. Toh. Andr. in e. ex lireris. de iureiur in. 2. eod in. Alex. confil. 2³. col. 2. Verf ad quod re- hpondendam. Vol. 2. S conſil.—. Vol. 6. quibus in locis aflerunt, etiam leues coniecturas fuffi- cere, idq́; pr optereà, quod difficilis probatio- nis ſint contractus, in perniciem vſurarum concepti, pr opter fraudes,& calliditates ex- cogitatas, quibus fœncratores vti folent, vt dicit Zaſius zu 1. quus ex argentaros F. prætor Hir. àe edendo. At verò cum dictis coniecturis, & præſumtionibus concurrant etiam verba Inſtrume nti, de contractu controuerſo am- plius dubitandum non videtur, eum eſle ſi- mulatum, atq; adeò vſurarium. Ar falſus acts Knon eſtactus. l. vLr au emll. cum giturdein aiemm 72 krio. l. laganrer. g. qui reprobon. Ae pign. Actione. Ert in ſpecie de contractu ſimulato, quòd C e4d4 auer ſit ſine animà,& corpus ſine ſj biritu, b ned; contraäctus appellari poſſit, aid: Ba2 in 7. 7. G. Splu. Valere,&;c. Sinl. ei,qui. c de Aurſtras 77. pi. Bupn Ideò dicit Bartol. in lnems potesf, ae lægat.t. quòd contractus ſimulatus, cùm defie iat in fübſtantialibus, contractus non ſit. Patseuo 72 yii: Balaus in! ab Anaſtaſio,Vol. 4. Arq́; de contractu vſurario idem dicitur, quod nullus ſit pertexttin a*. Sina. cnſuluis, de vſaris. Molin. de v'uris.n. 192 Draquel in traela. de 2e Pparle. limita. 3. n. 10.23. G 29. Nec videtur hic contractus per confr. mationem Archiepiſcopi M. aut eam, quæ poſted fubſecuta eſt, Imperatoris confirma- tionem conualidari potuiſſè; quoniam eius, quod nullum eſt, non poteſt eſſe confirmatio: Non entis non lunt qualitates,&c. Maximè cuͤt Gtai in formà communi, cuiuſmodi confirma- tionem nihil luris tribuere, Aocer Barrol. inl. 6 priuilsia. col. 1. C de ſacroſ. Eaclof Rol A Valle conſ. .n. f. Vol. I. Et Impeéraroria ſit impetrata An- no 30 hoc liquidationis proceſſu pendente, 0 onfilium D Duedecimuum m vtraq; confirmatio ſit f4. 167 addità etiam clauſulà, Saluo Iure alterius, per quam confirmatio modificatur, vt excepta ſint Iura quorumcunq; quibus per confirma- tionem præiudicari potuit, vz noratur in! ſs de- Liror. S. fin vendizioue. quibus modis Pignu ſalxi- rur. Decius conſ. 2. num. 61. in Vine& conſ. G&.6. num. 6. quæ clauſula erſi addita non effet, eſſer ramen ſubintelligenda. Sala1. Ae conſfirue Prin- 1. Sin l. monumenta. G de legatis. Deci anus re- ſonſo 24. num. Ir. Vol. I.V Veſenb. cnſ. G. num. 19 2. Nec quicquam releuare videtur in confirma- rione Imperatoriâ adiecta clauſula, Ex CBR. TA SCIENTIA, quoniam hæc claufula nullam vim habet„quando! ignoratur petira, & veriſimile eſt, principem eorum, quæ in ta- cto conſiſtunt, noticiam non habuiſſe. Sala!. HFiu. Qſentenr. reſcinai, non poſe. Alexand. wnſ 722. Vol. 4. Menoch. conſ.202. nunm.]1I2. ſequenti. Imô neq; ſi Princeps atteſtarerur, ſe de tali facto noritiam habuiſſe, ei credendum eſlet, iuxle Clemenr. 1. de proba. quia illa Clementina non procedit, vbi agitur de præiudicio tertij. Pa normit. in d. Clementina&inc em 22abuaae Te- Hubu⸗ Cußlreuſ. conſ. z6,p. 7. vol.ä. Tanto verò minus claufula iſta Comfri- bus,& alijs præiudicare poteſt, quoniam Im- perxtorem de cauſa cognouiſſe nuliibi appa- ret, in emiuſmodi caſu, quando cauſæ cogni- tio nonm interuenit, clauſulam EX CBR TA SGlENTIA, nihil operari, ꝛradi: Specul. tituls de legar. F. nuncolenaendum, Heh. 29. Kadee 4 8 ronſ. J. num. 107. Volum. 3. Non etiam obſtare„derurChmieibus re- nunciatio omriium exceptionum; quami fe- cerunt. Præterquam enim. quòd renunciatio illa facta eſt omninò in genere, neq́; vlla ex- preſſa eſt exceptio ſpecialis, cul Igeneralis. re- nuneiatio poſted ſubiecta ſit; t, renuntiatine partium expreſſa, ſimulationem non tolli, Fecie rradir Odofredas in l. fin. C. us palk pianor. Albe rie.² vnl.. Qeolem. Imòô eiulmodi rennüuci- ationem nullam eſle,& inefficacem, ApcssRur nl. in l.nemo poroſt. col.2. de legat.I. Sbi larè Iaſbn. Et) in genere traditum eſt, quòd vt ſtatu- tum, ità pactum tollens omnes exeeptione S8 intelligatur defriuolis&c. Promiſſo deniq; Comitum bey Graͤfflichen ehren/ trewen/ onnd glauben non videtur in hoc caſu Operari, vr contractus fimularus,& vfurarius ex eöit Mis eſſe deſinat. Contractus enim illicitus ura mento firmari non poteſt. ph. Andr in Aadirin. aAgpetulsiorem de renunciat..r. verferee= huiks hia Imò quando i in contractibus fuſpectis adhibetur iuramentum, eo ipſo contractus redditur magis ſuſpectus Dain ci illo Sos adſin. Grin Tcad nahram Draquel. de retradiu wonuenr. en prefar. num. 16. Rolandl. 4 aehen Oο. num. 75. Volum. 7. Aontami iuramentum cenſetur eius naturæ 4 — — 166 naturæ eſſe, cuius eſt contractus. lifin.& ae non aumer. pecun. Cęphal. conſil. 210. num. 46. lib. 2. pro reguldenim traditum eſt, quòd, ſi contra- us principalis non tenet, nec cæteræ clau- ſulæ tenebunt.? Nn. Ae conſtir. pecun. quem Téxt. proſingulari norar Baldus in. ſ aſentw. in fin. C. h certum petatur. Iaſon inl nb² aubium. C'de l. G ſecialius Sarrolus in à. l. hems poreſi. ool. 2. Aicir, qubd renunciationes,&clauſalæ appobte in conun. ctu ſimulato iudi cenzur nvd, e2 nefficabes. Et 4—2 7G- 4 contractu principali fublato tollitur etiam iuramentum. Socin. Senior conf. J.5,9. d9l. F. Ver): o firmantar prædictaub, airr, qu 0d. UOer 10 re quis ductus fuit ad ita contrahendum, codem errore ductus fuit ad opponendum illam clauſulam, Ex CERTA SCIENTIA Auto. Gabriel de clauſulis concl. f. nunm. 13. Prædictis conſequens eſt, vt cùm contra- ctus hic nullus eſſe videatur, nullus etiam ei- us poſſit eſſe effectus.. nou aubtum. C. de l. So- cin. conſ. I1 num. II. vol. 5. Et in ſpecie, quòd per ſimulatos contractus, vtpote nullos, non rransferatur dominium, neq; poſſeſſio, etiam per conſtituti clauſulam, aut precarium, aoces Farrol. inl. Snror. de aqud,& aqud pluu. Alexand. & Iaſoninl. I. S. i vts. Ginl. qubd meo. de acquir. p* Atq; hoc multòo ſpecialius de emtione in- ulida, quòd emtor ex illà non acquirat; ſur- mar el.& alif. in l. multuùm inrersoſt. C. Ji quus al- teri, vel ſibi. Bartol.& Baldus in l. eleganter. de dplo. 8 8 Quare Comites de M. vt ante contra- tumaità poſt habuerunt,& retinuerunt do- minium caſtri F. quod vtrumq́;, Inſtrumen- tum indicat,& ideò P.& conſortes domi- nium non acquiſiuerunt, cumduo einſdemrei domini,& poſſeſſores in ſolidum eſſe non poſſint.(. uod coutra. J. vmt duo. Ae regul Iurl. Eru quibus intelligirur fructus,& obuen- tiones caſtri ad Comites,& non ad bP. perti- nuiſſe, atq; etiamnum pertinere ex iſtâ luris regulâ, quòd fructus rei ad illos perrineant, ad quospertinet dominium ſrutlus. l. in fundo.I ex diuerſo. de rei vindica:liſi aominium. C de pięn. Vnde infertur, teneri ſucceſſores P. ca- ſKtrum ipfum,& ipſius pertinentias, vnà cum fructibus perceptis,& percipiendis, Comiti busreſtituere, ab eo tempore, quo caſtrum il- lud in poſſeſionem ſuam acceperunt, eò, quòd ſine titulo,& bona fide id poſſediſſe vi- dentur, per regulam, quòd malæ fidei poſſeſ- ſor fructus ſuos non faciat, ſed tam percipi- endos, quam perceptos rei domino reſtituere teneatur. g. ext bereliras. Iuflit, de oſfia Huaic. l. frutius. l.ſi naui. C. de rei vindicat. Quõd ſi verò contractus pignoratitius eſt, etiamſi debitoris mala fides nulla argui poſſit, obuent iones tamen,& fructus omnes Conſilium Duodecimum. percepti,& percipiendi ex re pignoratà com- putandi ſunt in ſortem. id eſt 1 ſolutionem eius, quod debetur,& reliqui, qui ſuperſunt, debent reſtitui debirori, vna cum re pignora. ta, idq; Iure Ciuili,& Canonico. De lure Ci. uili in l.. G&. 2 C. de pignor 407. 1. I. Cde Aiſtract. pięnor. I. Tiria. de ſolurio. l. 29, oMi. S. quæri pot erit vi in poſſeſß. legat. Natta con 2l. J20. zu 3. Volwim. Menochius confil. 2ot. num. 102. lib. 3. Idꝗq; vſq; adeò verum eſt, vt, ſi fructus ta- les ſint, qui recipiant functionem cum debi- to, quia conſiſtunt in pecunià, vt ſunt pen- ſiones, ſimulac percepti ſunt, aut percipi po- tuèrunt, debitum extenuent. Bald. inl. I. CAe pignor. Actio. l. quamuz. C in quilbus cauſis pi gnua racirè contrab. Alijautem fructus naturales rei pignoratæ, quàm diu extant, tacitè ſint ob- ligati pro debito, eisq; pignus augeatur. 4.7. quamuis, Bartol. Alexand. Iaſon inl. diuorrio. 9. ol, donationes. ſoluro matrimon. vli Iaſon ait, cum ecà doctrind omnes tranfire. Quod in tantum procedit, vt, etiamſi crediter aludice in poſſeſſionem miſſus eſſet, is teneatur, fructus in ſortem compilare, adeò vt ipſo lure extenuent capitale ſortis. Alex. inl. à Dino Pio, S. ſipignora, de re iudic. Af NHlictus deciſ. 22r. num. 2. Cplerus in tract. de prs. parre. 3. c. 12. num. 99. Hinc eſt, vt pactum, uòd fructus non compurtentur in fortem, — icatur eſſe contra naturam pignoris, ideòq; non valere. A. c. illo vos. Decianus conſ. 35. num. 43. Volunm. 2. Ratio huius computationis in ſortemo- mnis poſitaeſt in vſurarum prohibitione, quæ omni luri eſtconſentanea. Quòd ſi igitur P. atq; ipſorum ſucceſſores caſtrum F. cum ſuis pertinentijs in poſſeſſione habuerunt, illudq; adminiſtrarunt, quod præſupponitur in fa- cto, conſequens eſt, vt adminiſtrationis ſuæ rationem reddere teneantur. Cuͤm enim dictum ſit, fructus in ſortem computandos,& reliquum reſtituendum el- ſe, rationes prius reddi neceſſe eſt, vt, quid, & quantum reliquum ſit, apparcat. Nam qui vult conſequens, cenſetur voluiſſe antece- dens,& ſine quo non poterart ad illud conſe- quens perueniri. Decianus conſ. Jo. num. 46.& a. Volum. 4.. Deinde luris eſt indubitati, quòd quili- bet adminiſtrator teneatur, adminiſtrationis ſuæ rationem reddere, cum reliquorum præ- ſtatione,&c. b Hanc Iuris diſpoſitionem locum ſibi vin- dicare etiam in perſonis coniunctis, nedum extraneis, multis exemplis demonſtrari po- . * teſt. Frater enim frarri adminiſtrat ionis ra- tiones reddere tenetur. Roland. alle conſ d. Aung. 1o0. Vol, 7. Dectanus conſ. 79. Vol. 2. Pate r. qul bona 4 Mehſ nadälun,9 n 1 liculno, A tiononem a Kittuale pando joätcart gläuncen Conitit d qudc 4 Irau, Vpnnn 1 9. 1 R. 4 Van 4 hnu 1 llrana endynn 4 dnam ſeguim 3 feann dexcuseo. tusCon ne dllotes Gdn 5 8 llCt. es, 41 1. 1 dypolbe un 1 4 ¹ in tantum procedit, n 4 dem P. per decretum impoſitam, à qu 4 ludice in polleltonemnilu atur, fructus in ſortem eun t iplo lure extenuent capitaei 71,4 Di p, er 3 b 42 Auo Pro, S. ſipignn, den - 612. 22m. 2 Hinc cit, t ructus non computentur uln eſle contra naturam pignoii crc. d. 1 ve. Deaam auſg . 7. rio huius computationis hiſm ofitacſt in vfurarum probiitin E IIT. aum. 4. Chlens inna urleſtconſontanea. Cödlg dorum ſucceſſores caftrum Nuu ntijs in poſſeſſione habeenni ſtrarunt, quod preſupoaim b aſequens eſt, vt adminiſtaid fawilt mreddere teneantur. n cnim dictum ſit, frucu andos,& reliquum mſtiut ones prius readi necele e tum reliquum it: anuus 4 aſequens, cenſetur bes K ſine quo non poterat adln anus anſ 4 dona filij aduentitia adminiſtrauit, admini- ſtrationis iſtius rationes reddere debet. Bald. in l. ſuppoſita nora. 1. C. de dolo. G in l. licet. C. ad 1. Falcid. Eadem ratione ſocius focio de ad- miniſtratis rationes reddere cogitur. Scharſf. conſ. ũs. num. J. ent. I.& heres coheredi. gl. in A. quadam de edenao. Et in geners hoc obtinet in quoeuncdi adwiniſtratore, qui vel propria autoritate, vel officio ſibi iniuncto bona alie- nas ſiue communia adminiſtrauir Marlliingul. AM. Jolinus conſca- col. I. Vol. I.& conſ. Is-H. ⁊2. Vol.. 4 8 ““ adminiſtratis ab ipſo agi poſſit, étexr u.5. 2K. Beo Actio, dé negoc. geſtüs. l. Iurelæ,l. omnes ru- rares. Garbitr tute. Roman. conſ. 2=z. num. 2. De- Et tantò magis adminiſtrationis ratio 3 reddenda, quòd ex actis conſtat, Comites af- frmare, cam rationum redditionem iampri- appellarunt, ſed in rem iudicatam tranſire paii ſunt, quæ pro veritate habetur. ““ dendas, coſq; in lortem computandos,& reli. 2 2——* Tanto verò minus creditoribus iſtis præ- iudicari poterit, ſi crediti ſui ratione prius, duAdm contradus controuerſus facus eſt, cum Comit ibus conttaxiſlenr, per regul: quã dici- le qudd iszqui e mporeprior eihIure ſtho. diot,2ei-hei penn, Ae egel luruin 5. uaues vun. uſc. eodem. l. qui balneum. I. qui poriordui oriotes iun piguore babecanlur. Etiamiſi in horãâ iſtorum præceſſiſſet obligatio. gl. in L. ſ ex pluribus. g. / — Rin. de ſoluii. quam pro nbtabili aadult:⸗ Baldus iνl. Imperator de ſeatu homin Quinimò ſi in puncto dunraxat temporis, creditores iſti priores eſ- fent, præferri deberent. Bald. inl. de rebuus. C. de donar-ante nupt. vt ità creditores ius ſuum per- ſequi impediri non debeaut: u S. è caurra. no. rab. 3. Inſlir- quilaus alien. licets vel non. etiamfi hypotheca eſſet tantum generalis per zexvi, in „ Conſilium Duodecimum. Quod autem non contra adminiſtrantem ipſum duntaxat; ſed ipſius etiam heredes de 4 167 1. 2. qui porior. in pignor halrantur. ii generaliten Gesder“r“, Nos contrarium exiſtimamus, contra- Ium emtionis,& venditionis eſſe initum,& ideò fructus ex caſtro F. ab anno 72. perce- ptos, in ſortem non eſſe compurandos, ſed ad A. P.& eius conſortes pertincre. Quoniam verò non ſufiicit, quid dicere, b 3 aran 47 4.—.— niſi idem etiam, quod dietum eſt, legit ime probetur. olin L.7. S.turerauim autemn,ſi quaarupes bauperiem fecillégtin berveibo 2ectasde ſergis. g. in l.Preror aitse.vi bonor rapror. Etin quo quisſe fundats id ipſe pnobare teneatur, 6. qui accuſare, Gué edends.,in enarienibus, de cxcspris. nec quic- quam interſit, vtrum, qui in aliquo ſe fundat, actor ſit, an reusi f. Aereif. geueralizer, de exept. quoniam quod ad probationes atrinet actor, & reus æquiparantur, Barrol. in l. inilla. n.. de Verdn obligar. Alexandin l. 24. S. condemnatam. col. 2. de ie iudit. Ceplhial. ozſ. 232. num. I2. lib. 2. De- cianus conſ. Tig. num. 10. Vol. 3. Ideò ex Vtroq— Inſtrumento, eiuſdemqh; confirmationibus deducendum eſſe exiſtimamus. controuerſiam traheretur, obſtaret ipſis ſub- quàâ fubſcriptione omninò in contractum conſenſiſſe, eumq; plenè comprobaſle cenſé- tursrul. S. nou Viderur,VenſseſAſ, labſenipſerir- Qaulus maaus pigntu ſeluitun Nam parià lunt, ſcrihere,& ſubſcribere, nihilq; intereſt, fuà manu quis Inſtrumentum ſcribat, an ſubſcri- Pat. A,. non viderur ¹. Caitts, de pignorib. Menoch. ide wbter. Iud. qucſt. caſu ga. uum, 1äA. Obſatet etiam ſigillatio, quam operari approbationem,& ratificationem, a BSalaus iu&o i. verbo Tperialen Clemenriam. h. J. de pace Couſlanti. Romamn. uſ. 303. R. 2. Schurff. & ipfam denſ. IJ. nui. I3= Cenlur. 5. Vi'eſént, conſe g. Ad u. Maſtard, de prabar. ndl. I302. vol. 5. Aecedit vtriq; Inſtrumento autoritas publica,& non Archiepiſcopi tantum M. ſed &⅞ Imperatoris, cum tamen ad hoc, vr Inſtru- mentum eſlet publicum, et iam ſolius Archie- piſcopi, tanquam loct iſtius fuperioris atq; Magiſtrars ſuffec iſlet, per rext.in S. ſed erſi Aul'te dae Iuſtrum caurio.& hide. qui Archiepiſcopus in ſuo territorio idem lus habet quod Cæſar in Imperio. Huiuſmodi 1 aſtrume ntum publ icum tres dicitur habere prælumt iones, quod ſit ſolen- ne, publicum,& conſenſu perfectum. gl. 5. Qrugenzium. S. qaod ferè de padiε&ibt Iaſsn nt. Roland. AValle csnſ. 9ô. num. II. Vol. Z. Atq; ades 180 Vt rumq; hoc Inſtrumentum de controuerſo contractu factum, tanquam pub- licum, ſ ui naturà probationem conſtituit ma- nifeſtacucucu.. 4 14 Conſilium Duodecimum. 168 Ex quibus dubium non eſt, quòd heredes p. intentionem ſuam in vtroq; Inſtrumento fundatam habeant; ſiquidem luris eſt, vt is in tentionem ſuam fundatam habeat, qui In- ſtrumentum publicum pro ſe habet, Roland. 4 Valle conſ. or. num. 2. Vol. J. At verò contractus in eſſentiâ ſuâ is,& talis eſt, qui,& qualis in primã ſui figurâ in Inſtru- mento apparet. Bala. in!. rogaſfi. 9. fi ribi, in fin. de rebus cred. Cephal. conſil. 490. nun. 46. libea. De- cianus conſil. 21. num.. in 2. Volum.& conſil. 62. num. 3. in 3. volum. Ex vtroq; autem Inſtrumento apparet, contractum emtionis,& venditionis eſſe ce- lebratum, atq; illum duplicem, priorem qui- dem ſimpliciter, qui eſt cenſus, ſiue reditus annui mille,& in altero mille, ducentorum aureorum; poſteriorem verò conditionalem ipſius, nimirum caſtri F.& ipſius pertinen- tiarum, vtrumq; tamen cùm pacto, de retro- uendendo. Ad priorem quod attinet, quin eiuſmodi reditus, ſiue cenſus annui emtio,& venditio fieri potuerit, ex hoc conſtat, quòd contra- ctus cenſus emtionis de lure eſt licitus...& a. in extrauagante, de emrio.& vendit. Hoſtienſs, Job. Anar. Innocent. Caraiinal. Panormitan. in s. in cinitate, de vſuris. Panormitan, in c. conqueſlau, eo- dem. Yraquell de vtroq retractu,§. J. gl. I. num. 76. Roman. conſ 202. Et hanc eſſe com munem, & veriorem opinionem, ſcribir Geil.z. pſeru. 7. num.. ſecundum quam in Parlamento Gra- rionopolitano iudicatum, refer: Franciſcus Marcus decifio. 27. parre 2. atq́; in Curià etiam Romana ità dererminatum, zuarur Oldradus conſ. 207. Atq; in tantum huiuſmodi emtionis,& venditionis conrractus licitus eſt, vt, tametſi ſint, qui exiſtiment, ſi reditus ſuper incertis fundis, aut rebus conſtituatur, vel ad ſolu- tionem reditus ſola perſona obligetur, emti- onem,& venditionem hanc eo caſu licitam non eſſe, vi ſenſit Innotenr. in er in ciuitate,& multi alq quos retulit Couart lib. 3. variar. reſolu- rio. c. 7. num.. Plures tamen contrarium ſen- ſerunt, imò Licitam,:eſe Deciano conſil. 2. num. 72. G 7. vol. z. Hæc ſententia obtinuit in Ca- merã Imperiali Andr. Geil d. aLſeruat. 7. num. 13. Annuus enim iſte cenſus, ſiue reditus lo- cum mercis tener, qui inter immobilia com- putatur. Tyraq. de vrrog, retractu.. 1. gl. 6. n.z. cum ſimilibrus. b At verò contractum eiuſmodi annui re- ditus, ſiue cenſus initum eſſe, expreſſa Inſtru- menti verba demonſtrant,& quidem non ſu- per incerto fundo, aut realiquà incertâ, ſed ſuper caſtro certo, prout ſonant verba, Daß wir onſern lieben beſondern C. don S. vnnd A. von H. Et in altero Inſtrumento A. önd C. P. jhren Erben ſemptlich/ dnd ſonderlich/ vnnd mit jhrem guten wiſſen/ vnnd willen/ dieſes dnſers Brleffs wiſſentlichen/ dnd getrewen Inhabern ein tauſend/& in altero Inſtrumento 200. Reiniſche Goldguͤlden(hæc merx eſt, ſi cui res vendita) bon/ vnnd ans vnſerm Hauſe/ vnnd Ampt F. auch allen deſſelben nuͤtzungen/ ete. (res certa, ſuper quã reditus, ſiue cenſus ifte annuus conſtituitur, quà tamen opus non fu- iſlet, cuͤm conſtitui etiam potuiſſet ſuper re incertà, ſecundum ea, quæ ſupraà dicta ſunt) eines rechten beſtendigen auffrichtigen(quibus verbis conſenſus in contractum certum in- nuitur) verkauff(hic exprimitur contractus nomen, qui dicitur emtio venditio) vor dns/ onſere Erben/ dnd mitbeſehrlebene vorkaufft ha⸗ ben/ vorkauffen(repetitur nomen contractus) jhnen(repetuntur emtores) ſolche Jaͤhrliche Rente(repetitur merx vendita) in krafft die⸗ ſes vnſers Brieffes in der aller beſtendigſten form/ als zu Rechte am krefftigſten geſchehen ſol⸗ kan/ oder mag/(adijcitur hic clauſula omni meliori,&c.) dor zwentzig tauſent Goldguͤlden/ gut von Golde/ onnd ſchwer genug von gewichte (his exprimitur precium in numeratà pecu- nia.) b b Contractus autem quis,& qualis ſit ini- tus, ex verbis,& nominatione contrahenti- um dignoſcitur. Farrol, inl. corem. J. qui maxi. mos, quæſtio. J. de publiczang: Alexand. conſc. num. 7. vol. I. GCrauerra conſl. 20. num.. G 13. Meno- chius de præſumrion. lib. 3. præſumrio. 10 num. 23. verſ. primò mea hæc opinio. Aliunde enim mens, ac propoſitum contrahenrium in re dubiâme- lius non eluceſcit, quam ex nomine, quodi- pſimet contractui expreſſim indiderunt. Cæpha lus conſ. 177. num. 9.& ſequenri.& conſ. I7. num. 13.& ſequenti.& communiter itd teneri, teſtatur, Zoareſſ. in iheſau. comm. opinio. in verbo contra- ctus. num. 303.& ſequenti. Cacheran. deciſio. Pede. V. num. 23. G24. Nec contrahentium voluntas præſumi- tur à verbis aliena; ſiquidem ex verbis vo- luntas,& mens hominis ſumi dicit ur, Fald. I. ſed& reprobari, de excuſar. ruror. Alexan. conſ. I. aum. 29. vol. 3z. Eademq́; mentis conceptum ſignificant, Corneus conſcl. 272. num. J. volum. †. Grauer. confil. 161. num. 12. nullumꝗq; maius eſt diſpoſitionis, ac mentis noſtræ teſtimonium, quàm qualitas verborum inſpecta. Nam verba contractus ſunt lex contra- ctus. I.. S. conuenerit, aepoſiti. l. vntraclus, vbi Decius, Cagnol.& Dd. de regul. Iuris. Illiſq; ſtan- dum eſt, vt textui, Olarad. conſ 2r9. ideoq; di- cuntur dare formam, vt Baldus dicit 121. quo- fies. num. I½ de ſuu,& legitim. A Hinc tu d 1ibe in esptedum 18, wicekauf n 4000.G dſtäben Mt qubosſeltn nor alund eſſe comtra n ſec ewtiol àe ſulſeguens de,ag,un yn umiur un funkzznu dalce p 2. priorl, din acu der lefe d. 0. penultan igunni dardmen 5 1 1 Gyulua hh,, Dea 1 Etin Erden ſen lntnm 1 1guten nch, natan A Conſiltum Duodecimum. 169 — lcen uünn d Hinc eſt, quod dicitur à nominatione,& oncan IIé calumnioſam. ldem roſpondit Buſat. no? de inalt ndoedn verbis contraêtus non eſſe recedendum. I. ira cunſtl. 3b0. num. 24. lib. 4. vbi ait, quod interpre- ſche G didaüls ero lui Hipulatus. S. Eryſogonus, de verbor. oblig. 1fideiulſö- Tazto in darés ſuperfiua,& cauilloſa dicatur. Et ſta) den—(hc den rres magiftratuum, de fideiußel. fin- C.omm. Vtriuſg infirmitas eſt intellectus, quærere coniectu- J. auch a ans onean 4 iudic: quam regulam elſe tritam, dicit Cæphalus cnſ. ras, cùm habemus verba clara, Balaus in 7. ria, luper n deſſelhm S2. num. 4. l1b. 4. ſed præciſè potius ex verbis exro Lenene.§,„. de ſeræit. praaio. ruſtic.& inl. us conſtttuid 1 recinu i cius contractum iudicandum, aicir Arerin conſ. valneeuh, norab. I. C. de fiacicomm. Et in ſpe- cum couſi„quätanen 1. JI. KRipa, qui dlios Ilak fa rracta. ae peſte. barte 2. SlE⸗ duo vbi verba Inſtrumenti,& con- , ſecu du letiam pon venlie Sexrus aſus, num. 31. G,32. neque quæren- tractus clara funt, à verbis non recedendum, rechte h mea, qua tan dam eſſe aliam declarationem, ſed ſumendam ſed ex ijs contractus ſit iudicandus, neque n beſtend en upnäc eam contractus ſpeciem, quam verba demon- interpretatio admittenda„ reſponderunt De- ³ conſenſus in caaffühtn ſtrant, vs air Socin, Sen. onſ.lg. n. Z.Vol.-. cius conſ. 32. col. 2.& confil. 209 col. 2. con). 2‿. De- 6) derkauff bengric Et in genere traditum eſt, id actum cen- cianus conſaò num,3i. olz. ſeri, quod eſt ſcriptum audum, vbi Panorm. no. Ità cùm verba pacti clara ſunt, nec Cor- b ſtat de contrarid contrahentium volunta- & emtlo venqs. 1 Er norencii a. vlr. de coutrouerſ⸗coniuga. Baldus,& Salycetus, 4 bi 11 dendum d orkan k,n G de falſa cauſa adiecta. Cephalus conſ. 299. te; A verbis pacti ecccencum non elt. Bar ffen(repetitur no nt 85 119.2. 4 donſzz 4 2.J. lib.3. 2 I. 4 rolus in l. non dubium. col. 2. Verſic. ſecundum du- . (epetunturemtoreg I d lium ent. G d. U. Baldus in l. Iurisgentium.§. pa- (repeti 3 4 a rurmem ſeaa)tn dtorum. de pactls. Alexand. conſ. 116. col. 3. Vol. 2. & in pactis, atque ſtipulationibus, ſiue con- Eadem ratione in confrmatione Archi- epiſcopi M. quæ ad inſtantiam Comitum fa- cta eſt, videtur contractus huius nomen eſſe echte am aPrimitur precium in nunaai ontractus autem quis, Kquii verbis„KL nominationeconn. moſcitur. Bartal inl, aun efkia.. de pablicas Alxaum „Crauerta cunfl. 20. aum. 40% prafemtian. lig.) preumtu un ind mea hæc opi nis. Auundetni poſitum contrahentiuminra- du eluceſcit, quam ex nomire, contractui exprefſm indin Trrr um. 9. G /equcani Gaf wenti. Ccummuniteritttern, 11 AHeus. comm. qpiuis im⸗ mm. Je. 9 fequcuni-(adern u 9. 25 G lontoon ſe pr. u.. Eademq 8 9 8 ant, Gfrews eni 4 lumge — 4 201 FuM. 72. I lumg . entis n 1 oder mag/(achiſcitur fan ri,&c.) dor zwentzg tauſen gn Golde/ onnd ſchwer enun n⸗ expreſſum, ibi, auff einen rechten beſtendigen wiederkauff eingethan/ dnnd vorkaufft vor 40000. Goldtguͤlden/ vnnd jhnen die Poſſeſſion deſſelben Hauſſes wircklich traderet haben. Ex quibus verbis manifeſtè conſtare poſſet, etſi non aliunde conſiaret, ontractum hunc non eſfe contractum ſimpliciter pignoratitium, ſed emtionis,& venditionis. Actus enim ſubſequens declarat, quis fuerit actus antece- dens, g. J.§.pavonum. Iuſzit. de rer. diuiſ. Alctat. de praæſumtio. regula 2 praſumt. 26 num. 7.& reg. 3 præ- ſamt. 3. num. 2. Graaet. conſ-q. num. 10. quando- quidem præſumtio voluntatis partium,& à priori,& à poſteriori,& ab vtroque ſimul actu depræhenditur. Balaus in l. multùm in- rersſt. C. fi quis alteri, velſibi. Socinus conf7. col. 4 penult. Verfcon, rmantur etzam. Vol.i. Cum autem verba clara ſint, contractum emtionis,& vendirionis importantia, ſe ipſa ſaris interpretantur, vt interpretatione alid non indigeant, lible, aut ille S. Cum in Verbts. ALe e ſenſu exiſtat. Decius couſil. Jos. num. ³.&conſil. G„S. num. 2. in fine,&conſil. Cor. num. J. Balaus confil.s tsVvolum. b4 aicit, quòd, vbi veiba flatu- legat. 3.Iufon confil. 99. ol.l. Currius lunior conſil. gog.in princ.vli aitit, quòd, vbi non conſtar de clarà mente, verbis inhærere debeamus Iaem Cæphalus conſ. 3.uum. 10. lwb.I.& con). 76 3. kum. J3. hib. 2. Deciaaus conſil.Ta. num. 3. volum. 2.& confll. 2r. nam. 21-Vol. z. Imô interpretatio aliqua ne admittenda quidem ſit, aut voluntatis quæ- ſtio. Barrolas l. quod confliturum, de neſtam. mi- lir. Rolana A. Valle conſ. T9. num. 10. Voluim. 3. vbi aicir Cc. Grauer. conſil. 2&. col. 2. in fin. Roland. 1 Valle conſil. Gæ. num. 23. Vol.. quonlam, vbi ver- ba clara ſunt,& perſpicua, calumnioſa eſt, quxcunque alia interpretatio. gurl, niſi rogati. col. 2. verhcnam vli. G adsòCtum Trebell. GCrammat, conſil. Ciuili Ios. num. d.. Balaus in Vli pr eæcisè Ait, in caſu claro onuemn intereretati- tractibus verba, ex quibus obligatio oritur, inſpicienda eſſe, multus confirmat Decius conſil. A2 um. 2. Sic à verbis claris renuntiationis iuratæ non eſſe recedendum, nſuluerunt Oldradus canſ. 132. col. 2. Socin. conſss. col. 2. Volum. 4. Alex. conſ. 29. col.z. in fine, voluz. lſdem quòd cum verba clara ſunt, non VItra de interpretatione aliqua, aut de men- te, aut voluntate aliâ inquirendum ſit, de teſtatore, qui voluntatem ſuam verbis cla- ris expreſſit,-eſpondit Socinus lun. conſil. 5. num. 36.&yconſal. 71. num. 9. volum. I. Roland. A Valle conſil. 29. num. 20. volum. Decia. conſ⸗o. num. 20. Volum... b Similiter cùm legis verba clara ſunt, non ſunt interpretatione in ſenſum alienum de- torquenda, aut de ratione legis ſolicité in- quirendum. Bald inf. Gallus. i etus. vli elliam Alexand n. 2de lier& poſtum. Et cùm verba ſtatuti ſunt clara, nun- quam interpretatio tantum valet, vt melior ti ſunt clara, non ſint admirtrendæ ęloſſc. Idem Baldus counſil. I74. ih fine. vol. 2. vlLi. dicir, quòd quando videmus verba ſtarutorum, cauilla- tiones Aduocatorum non ſint admittendæ, ctiamſi diſpoſitio ipſa ſtaturi dura eſſet. Idemque in verbis conſuetudinis claris pro- cedere, reſpondit Detius canſil. 49. col. z. Cæphal. conſcl. 12 9 lib-t. quem vtrumg, refert,& ſequitur Rolana à Valle. conſc 2,num. 22.·Vol.z. Dectan. conſil. 2. num. 102. Vol.2Z. 5 Er de iudice, quòd ſententiam ſuam de- clarare non pofſit, cùm eius verba clara ſint, reſbanait Ceplalu confessν. 39 Aib. f. —. Cæterùm 70 Conſilium Cæterùmetiamſi ipſa verba clara,& ex- preſſa non demonſtrarent, contractum hunc eſſe emtionem,& venditionem: tot tamen, & tam multæ circa hoc negocium concur- runt circumſtantiæ, ex quibus variæ indu- cuntur præſumtiones, quibus, contractum emtianis,& venditionis imitum eſle, oſtendi poteſt. 1 Principiò cùm conſtat vtrimq́; contra- ctum aliquem eſſe initum, ſi dubitatur, quiſ- nam ille ſit, in dùbio contractum potius em- tionis,& venditionis, quàm quemuis alium præſumendum eſſe, tradtt Ripa in l. 2. in princ n. 21. Ae rebus créeait. Romau. confil.6. col. 2. Sociuts con Fo. col fin. Vol. I. Quæ præſumtio tanto eſt fortior, quòd ipſi Jurr innititur, non nouç tantùm, ſed etiam veteri, quo contractus emtionis,& venditio- nis patebat longiſſimè, vtpote, qui omnibus omninò alienationibus adhiberi ſolitus fue- rit per texr atu liberi, infne, ae ſtatu libernl, ſi- ...... 8 cur. S.venditionir, quilus modls pign. ſol.. prætered. Ynflitutin Cquibus modis ius patr. poteſ, ſolu Deinde ſi forma rei ſuum dat eſſe,& no- menz vr dictum eſt,& forma emtionis, vendi- rionis in contractu hoc controuerſo reperi- tar, quæ eſt in conſenſu, re, quæ venditur,& prec io, quo res ematur, dubium non eſt, quin hic contracus pro emtione,& venditione ha- bendus ſit. At paulò ante oſtenſum eſt, in hoc contractu eſſe partes contractus eintionis, ac venditionis fubſtantiales, atq; adeò formam contractuiemtionis,& venditionis inditam à Iure hic obſeruatam eſſe. Sicuti autem forma deſtructa, rem ipſam deſtrui, neceſſe eſt: ità formà poſita neceſſe eſt, rem poni. l. Iali anuus.5 ſi quus rem adexhibend Grauet. conſ. 230.n. 3. Er in ſpecie probatis his tribus ſatis pro- batam cenſeri emtionem,& vendirionem, mulris proſequitur Maſcaraus de prolat. concluſ. Fο,„⁹½. Dol. 2.““ Prærercà particula illa, Vor/ in vtroq; Inſtrumento poſita,& æſtimationem rei,& precium rei inducit, præſertim cùm addita ſit verbo Verkeuffen. At verò vbi precij fit menrio, contractum emtionis,& venditionis præſumi, ſéribir Draquellde retractu conſang. 9. 7. gl. 2. num. i. Fabia. deæ Monte in rractaru de em- rio.& venait. quæſf. I. ad jinem, iaque pr ſingala- i repurat Matſi. ſingul. 10r.& pro regula tradit Soctnus regu. 110. GI2.& Menoch. præſumtio. 10½. Naum.5 5. lHdem de æſtimatione dicitur, vt præſumi faciat contractum emtionis,& venditionis Maſcaralde probat. concl. 6 3. vol z. ldq; adeò verum eſle putatur, vt in du- bio, ſi contractus ſit initus eiuſmodi, vtna- Eon. 32. num. 27. Duodecimum. tura eius indifferens ſit, circa tranſlationem dominij, ità vt ex eo dominium poſſit tranſ. ferri,& non transferri, æſtimat ione factà, con. tractus cenſeatur eſſe emtio,& venditio. Cor. neus in reperitiou. l. fi paſcenda. num 7 45. C. Ae pactu. Et quamuis Baldus contrarium ſen- ſerit inl. r. num. 10. Verſic octauò quæro. C. pro ſocio, Exin l.dum duobus. S.damna, codem. ea tamen re- probauit Corneus Areperirioneiſt paſcenda. His accedit, quòd eiuſmodi contractus, qualis in propoſito factus eſt, ex notori Get. maniæ fere totius conſuetudine per emtio- nem,& venditionem celebrari ſoleant, ita vt Ipſi dicantur eſſe emtio,& venditio. Ziber. De- cian. conſ 2. num. 7r.& F. vol. 2. quæ cùm vni- uerſalis ſit, ad omnia etiam loca extendenda eſt, per regul. quòd idem iuris ſit in patte, quod in toto. I. qua ae tora, vbi gl.& Da. de rei vinaic. Inde etiam intulerunt Dd., vt, quæ obſeruantur in prouinc id totà, eadem in quo- libet loco particulari ſubiecto obſeruata cen- ſeantur, Barrol. in repetit. l. 2. qææſt. 36. C. quæ ſis longa conſuet. quod adeò verum eſt, vt ad pro- bandam conſuetudinem particularem ſuffi- ciat, allegare conſuetudinem generalem pro- uinciæ, cui locus ille ſubiectus eſt, afin. ae offic. Vicar Schurff. conſ. dο. num. Io. centur. I. Mynſing. reſpon. 13. num. II. VVeſenb. conſ../ νuum. ZI. cum hi allegatus. Et ad probationem conſuetudinis cuiuſdam loci de communi vſu in diſtrictu, & territorio eius loci obſeruato docere ſuff- cit rextus c. ſuper eo, de cvguat. ſiritu. Mynſeng. re- Et verò generale eſt, vt ea, quæ fieri con- ſueuerunt, facta eſſe præſumantur per texr. quod ſi nolir.§. aſzdua, de aæallit. edicto.l. eum, qui, G de Epiſcopis& cleric. Grauer de auriquit. tempor. parte æ num. 220. Cotra in memorabil in verbo, fadla nou præſumuntur, Eberhard in loco ab vſitaro. Bala. 1. 2. num. 2... Cde reſcind. venait vbi aicit, qudd quus praſumatur illud facere, quod ſir communiter. In ſpecie autem quòd actus à conſuetu- dine interprerationem recipiat,«s exr. c à- lectus, de conſuerud.& in l. minimè. l. ſi de inier- pretarione. de L. Felin. in c. cum M. num. S. dé con- hituti. Et quòd in contractibus inſpiciatur mos,& conſuerudo regionis, atqye loci, do- cet Barrol. inl. ſemper in fiipalaridmie egul. uru & inl. contraxiſſe, de Oklligat& Actio. Schrade. cnf 3z. num. 133. romo primo conſil. Germanie. Burſatus cvigfil. 216. num. I3. Iunocent.&x elim, de verbor. ſigatficat, vbi aicin quòd quæliber dif- poſitio recipiat interpretationem ab eo, quodconſuetum eſt fieri in illà regione; in quâ factum eſt; quod dictum communiter approbatum eſſe, teſtatur Decianus cunf zV auimn.I4 Vol.r. Idemn conſchni. 7. vol.a. v 1 N mawslcog aufl asum= n nuu Kantdlu ie glerlal inben N enin tmntim im ſi Hericuldo,ge daturss bilt ſamiinume n ſuo womt ir ehehs mitihs in in in rſus lota Bcohttax amw catorostnn aiq cura i tuam igena cynll. J29 4 tiutend n Wnyer Necn negligene prafumti 4 lulatide«, amlaa ſiciunt 1 Aenain 1 ul: 4. bain an 4 3 7 45 * T rauti 1t M dn I. ween qucni 12 falitang. 119 4 7. 139 , bgan 3 Conſilium Duodecimum. F71 Vnde dicitur, quòd illud, quod conſue- vt credi debeat. I. fn. de æo, quod merus cauſa. uit apponi in contractu, licet appoſitum non Grauer. couſil 2 es. num.. Cephal. conſer. num. 79. ſit in Inſtrumento comractus, habearur pro fib-. Deciauus conſ.J. num. 12. vol.2. Et in ſpecie, appoſito. Antontus Gabricllik. G. concl. 5 num. 5jl. quòd interpretatio non veriſimilis, aut quæ Eberbanin locoab vſitaro. num.. vbi allegat regu. Veriſimilitudini repngnat, fugienda fit, eſt lam generalem. Refert,& ſequitur Gabriel lib. õ.de textus in cinſpicimuf. de regul. Iurus in õ. Roman. conſuerud. concl. I. cn). 121(epbal-conſil. 29·/. 10.lib.. Nec dubium eſt, quin, vt maximè nulla E contrario autem P.& conſortes, c2um in emtionis facta fuiffet mentio, contrahentes ipſorum non intereſſet tantoperè, contra- eo tempore, quo contrahebant, ſi interrogati ctum hunc celebrare cum Comirtibus, non fuifſent, quemnam contractum celebrare in- præſumuntur contra commodum ſuum labo- tenderent, reſpondiſſent de contractu emti- rare voluiſſe, ideòq; veriſimile non eſt, voluiſ- onis,& venditionis. ſe ipſos contractum inire ipſis damnoſum, At quòd, contractus ità ſint interpre- ſed ſibi potius proſpicere, atq; adeò contra- tandi, vti contrahentes, ſi eſſent interrogati, ctum emtionis,& venditionis inire voluiſſe. nominaſſent, eit gl. in? larè pactum. de pactir. In dubio enim nemo præſumitur velle ali- b Aee ae nra,vhr a quemadmodum etiam de teſtatore dicimus, quid dicere. vel facere contra ſeipſum, cùm ke. Inde etiam nruleneütt quòd id expreſiſſe,& ſcripſifſe cenſendus eſt, ordinata charitas incipiat àa ſeipſo. Atq; hanc ruantur in prouin— de quo mentem,& voluntatem ſuam expli- ſimilitudinem magni elle momenti notant oco panicula lübies 5 caſſet, ſi de eo interrogatus fuiſfet. Menochius omnes:2 ſ1 duo. iu princ. de eureiur. Sin c. li- ur, Brrel 19 2 Oodleu confel. ⁊2. nunt. 27. 0 cvnſil. 173. num. d li9:2. Man- aer cauſam, de probatio. 8 Drolarur in huon Ve⸗ auſeer 1 24.e Ka zaaf. rica de coniecturts vlr. volunt. lib. 3. rir. I. num. † Iiſimile, quòd melus cauſa. 1 . A4deo Verunchn Ezerhard. in loco à veriſemili. Et in genere traditum eſt, quòd, ſicut ve- am conſuetudinem partialn Neq; enim veriſimilc eſt, P.& conſortes riſimilitudo in conijcienda teſtatoris volun- . Lare conſuetudinem gxi 3 tantam vim pecuniarum ſub contractu tam tarte principem locum obtinet; ita in conie- x) cui locus le ſudieaauscth n periculoſo, qualis eſt pignoratitius, mutué durandaà voluntate,&., pente comrghenti-⸗ Scharff canAs, nam. wMamm, daturos fuiſſe,& pecuniam, quam in vnà um maxime valeat. a. l. ⁷ ,ſcurüs. A. l. ⁄nberin 3 & 1. Toess. an 4un, ſumma numerarunt, diuerſis vicibus magno Ü heleni, Arc ſccundum verilimilitncinen 9„. n. Et ad probationem co ſuo non tantùm labore, ſed etiam damno re- mnes diſpoſitiones regulari, aoce: aſn In dl. 7, Er e e lam locu de communiyht ciperent, præſertim cum ipfis nulla cum Co- exeraneus. ².13, Decius cone127 2 S 2. nrorio eius loci ohferunntn mitibos intercederet noticia„& pecuniam 2. verſad hoc facir GOrauerpſe2od.n.12. 12— b in vſus longe meliores collocare poſſent. Quæ autem veriſimilia ſunt; hal entur ueſaper e, de cxgnat. ſinu"i P contrario veriſimile eſt, ipſos pecuniam ſu- pro expreſſis, Dainl. Tiriuus. 9.7. de lib.& poflum. amiin tuto, quàm potuit fieri maximè collo- Afhici. Aeciſio. Neap. 744½Q/. ideòq; ea interpie- t vero generale eſt, vtev quxi caturos fuiſſe, omnemq́; moleſtiam, laborem, tatio in hoc et iam caſu pro emtionis, 5 ven- runt, facti eſſe præſumanturr atq curam à ſe amouere voluiſſe. Nemo enim ditionis contractu capienda, quoniam ma kie. en eAs, wdlrdh, fuum iactare præſumitur. Maſcard. ac probat me veriſimilis eſt,& quæ veriſimilitudinem. dene CraerdtanEt concl. ⸗ ro.*..& quilibet ad conferuandum po. continet interpretatio, ſequenda eſt. 6,. 2e ap- menardluh tius tendit, quàm ad perde ndum. Pariſius conſ. pedlat. Menoch lib 2.de arbitr. lud. quasi. 42 /u 199: 7. — 7, hadit So.n.d per textun in ci ſuper hoc, de renunciat. 70.& cunſ.2o.E. 24.lib. quia qui arguit à veriti- b —— uar⸗ Nec præſumitur quis rerum ſuarum eſſe mili, is arguit à rat ione naturali, cum veriſi- Cdmſeind. vena n 2 b negligens, cum in dubio diligentiæ potius militudo naturæ cognata ſit, Palaconſ somν1. araralue facere,ſuudf am præſumtio capienda ſit, æ niſt. de præbend. c de. vol.&pro lege habeatur, vr est aictum ſingulare ſpecie autem quod ikmis atari. A appe Lari. Alexand. enſ⸗ J. Vol.:. PLanorm. Olaradconſiz. Juο* Fee Sa, 2nfne. 2 d. ate rpretationem reciputa* conſd. ar‧. num.-volum.I. maxméè in his, quæ re- inde inferens, eum, qu¹ halber Qe en Seaeeefe οννudα gu U.niumne ſpiciunt factum,& commodum Proprium:. Fr. nur 24 wenſet3. 2un, 33. 2nme. 7 24 4 Ham aandns Alericinlitem Mel-S. Clfurad! Aqul Jahcet. inlocꝰ Avenful,:& Dren 1n ,fas. 27ſ ve 2. 44 dibu in 1r. Qae communi ſerao Cc. Roma. conſernum g. quam. n.27.& ſoquenti. Cde re uoc:de nar. Maſcaraue ioniuN Sociuus cunſas. vorl. Al probatSndlI4202 Hem..Volg. Dectaèus ceu’. ſhalmae Oum autem veriſimile non ſit, P.& con- b num. 13. Vola.2. b Krhdinencom a ſortes contractum tam periculoſum pigno- Nec opus eſt ad hanc hmiltu Hned com a ratitium inituros fuiſſe, ei conſequens eſt, probandam probatione aliqui magnà, el ns vt eum initum eſſe, exiſtimandum non ſit, probationes etiam leuiores fufficiunt, ſiqui- fl 2ℳf. n. 59 a quoniã quodveriſimile non eſt,[peciem habet dem luris ei dgandie raSerr Teſprohan. perrfcar evi dd, d iuues falſitatis. Cephal conſνs Decian-conſ.ig. Hnum. do aliquid, quo eſt verifimi Dat Me .pdiat interpretaſ 1 TIp.vol.-. Menoch conſ.230,7, S9 G co„,249.n.24.lib. crlam leuiores ſiuſlcjant, vr pernn e, 5, ,, „ 1 clp e zeri n 19 5195 ldedq; conſiderabile non eſt. lmllii habebar-de c. quid Verl Imile, cum concordantss adducꝰ ¹s per b 1 m legar.⸗. Ruin. conſ.rn. 2 in f. 2.vol. multô minus Declum conſ.r6. z 3 enf. Ien nens geu 172 Sicuti ècontrario ad probandum, vel perſua- dendum id, guod non eſt veriſimile, clario- res,& fortiores probationes requiruntur. Alexandconſ. Io9.11 hine. vol... Quxæ omnia coadiuuantu rex eo,quòd lu- dex ſemper debet applicare animum ad ea, quæ communirer in ſimilibus, de quibus agi- tur, ſolent fieri à bonis patribus familiàs,& ſenſatis viris. Baldin l.cum dotem. Qdé Iure dorti um, cum fimilibus, de guilus Aexded.& Decius iu l. non hoc. G vude legitimi., fichti quortidiana * 1 experientia docut contractus emtionis,& venditionis perius, quam pignoratitios ſo- ILre fieria Bonis patribusfamil.& præſertim cO loci, atq; in illa regionc, in quãâ hic contra- Ctus celcbratus eſt. Quod ſieriam in dubio illa ſumenda eſt interprerario, ne quis indebitè damnum ſen- tiat, prout ſumenda eſt, per rexz. 1*.§. de relepr. arbi: Menoch. d. cuſu I o. num. 1S. Item illa, ne quis deceptus remaneat. u quis in cnſcriben- do. Cde pact ‧. Grauet. conſil o¹. num. Iz. Menoch. d. aaſu 199. num. 16. non videmus, quomodo con- tractus controuerſus accipi poſſit pro piguo- ratitio, quoniam hoc dato, Comites lucrum perciperent, P.& conſortes forent in damno, maxime quod ſummis diuiſis non aſſecuturi eſſent ſolutionem pecuniæ, à ſe vnà vice nu- meratæ. At ſi dicamus, contractum eſſeem- tionem, è& venditionem, neutra pars contra- hentium grauatur præ alterâ; habent Comi- tes hoc commodum, quod interim pecunià numeratãâ vfi ſunt, atq́; vtantur, P.& conſor- tes hoc commodum, quòd loco pecuniæ, quâ ipſis interim fuit carendum, fructus percepe- runt. ſiet ſanè valdè iniquum ‚habere vnum duntaxat lucrum,& alterum incommodum, aut in dammo eſſe contra regul. Iur. quà dici- tur, alteri, peralterum conditionem iniquam inferri non debere. non deber de reg. lur in 6. l. iniquiſßimum, de luru,& facti ignorautid. Et quòd factum cuique ſuum non alteri nocere debeat. l factum. de regul. lur In damno autem, atq; adeò non exiguo, P. futuri eſſent, ſicontractus eſſet pignorati- rius, é contrario ſi habeatur pro emtione,& venditionc omnia ad æquitatem reductum iri, manifeſtum eſt. In omnibus autem, maximè verò in lure æquitatis habenda eſt ratio. lεn omnilbus. Ae reg. Taris. Ilaq; interpretatio ſumenda, quæ æqui- tati magis inniratur, Dezius,& Caguol. in a l. in omuibus. G rauer. onſ. 3 J.n. 37. Menochius Acaſu: 99. n. adeò vt Baldus inlſe defundlus, col. fin. eyſic. & nota. Cde ſuis,& logiꝛim. dixerit, æquitatem cſſe omnium pleniorem,& certiorem modum interpretandi etiam leges. Conſilium Duodecimum. Quòd ſi verò caſus ità ferret, vt æquitas inter ſe collideretur, eſſet tamen illa prætfe- renda, quæ maior eſt, maioremꝗ; continet be. . 1*.„ 4 3 8 7 2 5 2 nignitatem, per rext L. hin. CO. qui Houls cedere poſ ſaut- Menoch. d. caſu 199,ℳ.. S conſ.306. nunn. 20. G conſaa2a.n.F.lier. Facit, quòdalicet alias, ſi gloſ- ſa referat duas opiniones, ſtandum ſit vltimæ, id tamen non procedat, ſi prior ſit æquior, vr multus coufirauat laſon in 1. ſi idem. S. ſiu. nunm. 9. de Iuruisdiclio. sunn. Iud. Idq; tanto magis procedit, ſi per inter- pretationem eiuſmodi conſeruaretur æqua- litas, prout conſeruatur, ſi contractum præ. ſentem accipimus pro emtione,& venditio- ne. Inter contrahentes enim æqualitas ſer- uanda eſt. lcum emtor. de reſcind. Vendit.& in du- bio interpreratio fieri debet, vt contrahenti- um conditio æqualis ſit. a, quod.. fin. cod.! penuirin fn. Ccomm. diuid- Grauez. couſJo. num.:⁊ ſiquidem æqualitas eſt pacis conſeruatrix,& inæqualitas operatur oppoſitum. Sacin. conſfl 271. Vol.). Prætereà cùm contractus emtionis,& venditionis cæœteris contractibus dicatur for- tior, ex hac etiam cauſà contractus initus in. ter Comites,& P. arguitur eſſe emtio,& ven- ditio. Actus enim, qui dubius eſt, ex eo iudica- tur, quòd plus valet. Barrol. in l. Ariſto. n. 2. de du nurio. Decius in limaginarid. num. 2. de regul. Iuru. Bob riuus. qudſtio. IA⁵ν½.2. Aſlictus. deciſio. 72.. 2. 02. warruu lib⸗zVariatum' ne ſolwutien.&. 2.h. g. Et in ſpe- cie de contractu, quòd in dubio interpretan- dus ſit ex eo, quod præualet, Sarrol. Aacer in l. ¹ locari. Alex. conſ.r19. n. 2. Vol.. Roland. a l' alle conſ Fo. aum.&,ꝓ G3. in Z. dolunm.& conſil.- num. 67. ol. J. Ad hæc verba vtriuſquelnſtrumenti funt contractui emtionis,& venditionis conueni- entiſſima, cùm ſint nonnulla, quæ cont ractui Pignoratitio non tàm accommodari poſſunt. Pactum enim expreſſum interuenit, daß das Hauß F. gantz ohnberechnet bey den keuffern lleiben ſol/ quod pactum eſt contra naturam pignoris, Tiberias Decianus, confil. num. 33.G 2 Volum. 2. Inter omnes autem conuenit, quòd inter- pfetatio verbis conueniens ſumenda ſit, I.4 S:quotier, vbi Barrol.& ali, ae qamno inſéctoll. ira autem, in princip. vbi idem Bartolus de excuſat. tu ror. Baldus conſ.ꝗ. col. 2. Vol. 5. Caf'renſconſ. z3: in Princ. Vol. I. Atq; hæc omnia tanto ſunt grauiora,& fortiora ad probandum, contractum hunc em- tionem,& venditionem eſſe, quòd, erſi con- tractus emtionis,& vendixionis perfectus ſit, quando ſimpliciter cõſenſus interuenit etiãſt TeS mrnitan. ecian.co a o tur, Gal a quideon nuttm Ba len enuiu aun n u-ee.gn die vennu 4 Naam, r rieslont itih cont ldasſäcie tetiam. lea b nl um* — nhaa Jlunman 1 U. het 88 n ann e Tälen, 1 10* n cin* dcsrocctt, prout co-*1 0 Conlenun ¹ uatur— d Srr. 7174.1 Merpretario! rde venunn Onditio x, 1 eelo aqualis fft. ⁴ f 4 1 Aid R9 74. 4 Aud, Tauer. ifſ. 74 Aalttas eſt pacis 1 ttas 000 em 5 conlcrun lalur oppolitun,ha Fterda cum contracus emtin nis cæteris contractibasd 4 4 4 *⁴ aac etiam cauſa contractu m omites,& P. argultur eſſc emtal 8 —41.I4 4. 2.2. A uclus dealu 10.Aariarem Eolarians 424 ctu, quod in dubio imm „ . 1 — 4 8 4 p 2 10et xl co. quod prærualet, Sarra.«a 1 1 Her.rn TT.N.z. Tol.I. TAland. ld 3 *„ 1* hrc verba vtriuſquelnfrumas mem onis,& venditionis ch- .““ a, cum fint nonnulla, quæcus 1 8 4. cio non täm accommoduſt Gro G um enim expl eſſum intersell af F. gans ohnbererdietoda ol/ quod pactum ſtcontn 8 1 4 2 3 aM eras DeA, H *8 * * „.— nnes autem conuent 5 lumel 14 8 0. nien ns dconuent v 4 82 207 SI,„n 4„ 1 4 2„uuu 9. 1 91 A⁴ M Rulud. 7/ 4„„(1le“d 212. 1ℳℳℳN.ℳ — 8 . 1 3 1 9 JMſe 7 219, 4 danaidl — AA nditie. lcn 1 venditiol 0f! Mus unt NAuilibus. emm. Auid. 0 u ctus enim, qui dubiuseſh exen 8 1 Od plus Nalct. Sartolinl Aauan eruu In dmaginarid.aun rcemn 74. volun.& auſlua „ 8 60. 4. 6.. Conſilium Duodecimum. res non tradita, nec precium ſit ſolutum, flat tamen ad hunc finem, vt precium ſoluatur, & res tradatur, quod niſi fiat, actiones emti, & venditi ad contractum conſumandum pro- ditæ ſunt, vor. rir. ſ.& Cde Action. emri. Con- tractus autem pignoratitius ex conſuetudi- ne ità plærumque fieri ſoleat, vt hypothe- ca potius, quam pignus conſtituatur, hoc eſt, vt ſicut dominium, ità poſſeſſio etiam rei oppignoratæ, ſiue hypothecatæ penes debitorem maneat, nec in creditorem tranſ- feratur.§. item Seruianæ. Inſtit. de 4 Tinn. Sa terpretatio capienda ſit, vt ſuprà dictum, atq; hic ſit contractus emtionis,& venditio- nis,& non contractus pignoratitij effectus, vt poſſeſſio transferatur, atq; vt poſſit inter- dum eſſe etiam contractus pignoratitij, non tamen ſemper; ſemper autem effectus ille fit contractus emtionis,& venditionis, em- tionem& venditionem potius, quàm pignus contractum eſſe, exiſtimandum eſt, ex eo, quod dicitur, contractum quemlibet æſti- mandum eſſe ab effectu. 1. ſ vno. locaui. l. inſa- lam, as præſcript. Verbis. Quod tanto magis in propoſito dicen- dum quia vnà cum effectu coincidunt,& conueniunt etiam verba, cùm alias à ſolo Binc concurrentibus duobus teſtamen- tis, de quorum prioritate non apparet, ille he- heres præferendus eſt, qui poſfidet, Barrol.·9. „on autem-de bon, poſſefcio ſecundum tabul in!ii in- Quare cùm ex eo, quod fieri ſolet, in- Fiinct Pr. Baldin l. dara opera. C qui atzuſ. non pof 173 ter virumun fin. de rebus dubis Bald. conſ.2⁷ͥol.2. Inde eriam eſt, vt cùm dubitatur, an feu- dum ſit antiquum, vel nouum, poſſeſſio arguit feudum antiquum eſſe, vel nouum, prout poſ- ſeſſori vtilius eſt, a*. 5. fn. de grad. ſucceſß. in feud. laſon in pralud. n. p7. in fin. Menoch. de præſumnio. lib. præſumtioos. num. 10. Imoò pro poſſeſſore iudicandum eſt, eriam contra cauſam piam,& fauorabilem gl. in. Aint manifeſta, verfic. probantura⸗2. quaflion. Et contra libertatem glinlf, marrem, C. de probario. quæ procedit etiam, vbi quæſtio eſt Iuris, vn per Bald. conſ. 6⁶. vol.t.& conſ. 105.& conſil. 222. codem volum.“ Atq; hoc, quòd pro poſſeſſore iudican- dum, adeò verum eſt, vt licet ipſe actor ſit, ex poſſeſſione iſtä cenſeantur eſſe fauorabiliores, iuxra noruta ab Arerinv in c, in noſira, in jine, de probar⸗ quod ſequitur conſulendo Ruinus conſalz.col. 7. Tol. y. 3 CQuod ſi verum eſt, vt eſt in præſenti caſu, tanto magis pro heredibus P. interpretatio facienda eſt, quòd ipſi etiam in effectu ſunt rei, de quibus dicitur, quòd pro illis iudican- dum ſit, etiamſi res videretur eſſe dubia. I. cum ſuns partium iura, de regulduris in d. l. fauora- Lilioyes,odem.I. Arianus, de OLlig.& Adlio. Neco obſtat, erſi ex parte dominorum Co. mitum probariones in medium adferri poſ- ſent, ex quibus probabiliter colligi poſſet, contractum hunc eſſe pignoratitium, quoni- am prob ationes, quæ ſunt pro contractu em- rionis,& venditionis, ſi non ſunt maiores, pares certè ſunt probationibus, quæ ſunt pro contractu pignorar iiio. Ar in paritare, vel dubietate probatio- num præſeruntur probationes poſſeſſoris, d= pro eo iudicandum eſt, vs eft zextus in c ex lite- rus, de probatio. Imò etiamſi probationes,& lura ex parte Actoris in aliquo excederent, in fauorem tamen rei pronunciandum eſlet. Panurmit. in d. c. ex literis, per gl. ins. Clerici, Ai- cuius Iuris rationes plures enumerat Arifl. in proble- mar. ſecli. 25.c.13. vbi in ſpecie hanc quæſtio- nem format, cur, ſi ſuffragia pari numero& Quibus accedit, quòd heredes P. à tot annis poſſeſſionem cont inuaruntex quàcon- rinuatâ poſſeſſione t itulus emtionis,& ven- dirionis etiam leuioribus probationibus probari poſſet. anzum. I. 2. de acquir, poſf gl. in! quadam mulier, de rei vindicat.& inl. ſi veritas C. Et hactenus de contractu emtionis,& venditionis, qui fuit ſimplex. Quod ad poſte- (Qz riorem Actori,& Rco fuerint, Reum vincere ſanci- 74 8 riorem attinet eum hon minus eſſe contra- ctum emtionis,& venditionis, atq; ſuperio- rem, eiuſmodi tamen, qui ſit ipſius caſtri F. & pertinentiarum,& quidem ſub conditio- ne, id præterquam, quòd ex argumentis non- nullis, iam fupraà deductis, manifeſtum eſt, li- quidò etiam conſtare poteſt ex vtriuſq́; In- ſtrumenti vetbis difertis. In ällo enim ita le- gitur.&c. Ex quibus verbis apparet primùm quòd caſtrum F.& percinentiæ cius vendita fint, & alterum, quòd vendita ſint ſub conditiône, cãq; duplici, ſimul coniunctã, nimirum ſuſ penſiuà,& reſolut iuà, de qua condlirionus ſ Hen. fſiuæx, reſolutiuæ diſtinctione cit gl. inl. 2. déin al- em addictio. Tyraqu de retrattu conuentio. S. 29f:7. num. za in d.! i vnguam, in verboreusrtarur. num. 293. Decianus conj.o aum. qi. Vol. I. Graummat. dociſio Neapo. f. num. 10. Ad cognoſcendum autem, an conditio ſit ſuſpenſiua, velreſolut iua in contractibus adhiberi ſolet hæc diſtinétio, quod aut con- ditio reſpicit perfectionem contractus,& tunc eſt ſuſpenſiua, aut reſpicit ditceſſum à contractu, quem pro perfecto contrahentes habent, aut conditione ſuſpenſiuâ exiſtente, pro perfecto habituri ſunt,& tunc dicitur re- ſolutiua, Texr.& gl. in d. l. 2. de in diem adaici. Tyruq. ſupra aidtis locus. Subeſſe autem in propoſito conditio- nem ſuſpenſiuam, apparet ex illis verbis, vnd da/& mox dann/ vel, quod idem eſt, alß daſſel⸗ be&c. quæ dictiones imponunt conditionem. Dictio enim Vbi, conditionem inducit, Parrol. & cæteri in l. ſita ſcriptum.. fin.de legati 2. Idem Barrol.int.. col. J. Verfcc. Vlterius quæro, de condi- tione,& demonſtratio. Haximè ſi exponatur per dictionem Si, vt hoc loco, quvd poſt gl. traait Burrol.in d.l.. col. 2. vefic. terrio cuſu. Idem colligitur ex verbis futuri tempo- ris Vorftele/& mo, dann ſollen/ quoniam conditio tfum demum perfectionem contra- Stus reſpicere dicitur, atq, adeò pro ſuſpenſi- uâ habetur, quando verba reſpiciunt tempus futurum. Al.2. verbus, ſin autem hoc actum. vbi gl. in verbo conditionalu, Tyraquel: in. laſi nquam, Verbo reuertatur, num. 2. Hæc condirio contractui huic poſteriori dedit formam, Baldus in aurh. matri,& auiæ. C. quando mulier tut. oſſic fung. Felin.& cum dilecta. col. G. verſic ſecundum ſignum, de reſcriptis. Deciusl. „.col. 2. num.. C. dé inſtirut.& ſulſtir.&& onſil.I2 n. 9. cuius conditionis hæc eſt natura, quòd nul- lum omninò producit effectum interim, dum pendet. lcedere aiem, de verbor. ſegnif-cum alas ad. auctis per Alexand conſ. 22. Vol. G. 3 At verò poſtquam à Comitibus tempo te debito pecunia ſoluta non eſt, atq; adeò onſilium Duodecimum. conditio extitit, ab eo tempore, quo tempus definitum lapſum eſt, dubium non eſt, quin hic contractus emtionis iſtius caſtri,& perti- nentiarum effectum ſuum ſumſerit, atq; ab eo tempore hæc venditio pro purâ habenda ſit. Omnis enim diſpoſitio conditionalis, condi- tione impletâ, effectum ſort iri debet, perinde ac ſi eſſet pura, ſicut è conuerſo, conditione defectâ, eſt perinde, ac ſi diſpoſitio facta non fuiſſet. Socinus Iunior conſis u. 16. S donf, o.h. 30. Voal. 2. Menochi conſ.⁊o*.n. 3J. 30. lib. z. Non ſolùm autem pura redditur diſpo- ſitio,conditione eueniente, ſed retrotrahitur etiam ad tempus contractus facti, vt perin- de ſit, atque ſi ſtatim contractu inito exti- tiſſet,& contractus non conditionaliter, ſed puréè initus fuiſſet. Socinus Ith. onſil, 2ꝛ. uum.. & confiloö. num. s.& conſil. zrnum=g. vol. z. Cephal. nſiénum. 10. lib.†. b Quin autem emtio,& venditio ſub con- ditione fieri poſſit, nullum eſt dubium. S. En. Inſiit. de emrio.& dendit. l. hæc Venditio. l. um ab eo, eodem Iſf b Perfecto igitur, purificatoque hoc con- tractu quocunq; tempore, ex pacto condi- tionis iſtius reſoluriuæ, res vendita redimi poteſt, quoniam ità quidem venditio facta eſt, vt tamen Comnuibus ius redimendi re- ſeruatum fuerit, quod pactum eſſe licitum, texius eit in l. 2. G& de pactis interemror& ven alir. Vt autem P.& conſortes hoc poſteriori contractu emtionis,& venditionis in euen- tum tanto eſſent certiores, Comites per con- ſtitutum poſſefſionem dicti caſtri protinus ceſſerunt, vt apparet ex illis verbis, Bnnd dar auff haben wir jtzo/ als P. etc. daſſelbe vnſer Hauß/ ond Ambt F. mit aller Pertinentz zu be⸗ huff/ ond bezahlung jhrer dorſchrieben Rentte/ in wirckliche inhabende/ vnnd gewehr/ vor ein auß⸗ druͤcklich wahr recht vnterpfandt eingethan/ vnd eingeweiſet etc. At ſi ſolutio tempore conſti- tuto non fieret, caſtrum proprio nomine pofſidendum conceſſerunt, vt apparet ex mox ſequentibus verbis, Wenn auch Nnſe⸗ re Gleubigere das Hauß F. vor ſich ſelb/t auff die nichtßaltung embekommen eic. Ex quibus verbis, inter ſe collatis, manifeſta d'iſtinctio poſfeſſonis cius, quam P.& conſ ortes ha- bere debebant illis annis, intra quos pecu- nimirum Vt illa ex cor ſtituto haberetur nomine Comitum, hæc verò nomine pro- Pprio,& vt litera ſonact, Vor ſich ſelbſt. Nam per conſtititum poſſeſſionem Ciui- lem, ſiue naturale m transferri poſſe, extra contro- uw wetrab d raemdon tionec,&- glit Fguddh 1 zeruht Auſeh men per leila nomen,&m adiecione in. widefkauff. u du.3 Ku 4..Coh un Aumeſt, In in enion Ner m plenilsi tium ſol e üntetpret ae Num 1 Aleid, 80 p 0,0 4 33 nen ſtanc ſeinolke. Etau. Xt ti tum 1. t,ad eo „ m lapſum elt renga atractug en. edudtun h arume K Utionss ii nn dore haf tum aum ſuat iis cnim aifdtti— 1 implet 1 Poſitio canlneb dſlet pur. kcun ſonina d, eltge deu krogane Jeckaa, 7 dh b dihain 1en 4 ver uſ⸗ 3 2 . 74 cen, 102 2 10, e olum ae⸗ m dan Kondnie u tionce enien Atcät nadtem de ſtänn Rcontra ctusn wenman mtus f on cancin uiſſet 9 7 9 1 As Tan.-, 99. An Gan d7. 6— 14 amsaus mautememtn 3,& vendiii ſol e en poit nullum et di 4e u ³ dend 18 den t dAeuaa erfecao igitur, puriſicatoqu M Juocunq; tempore, cx gcha VoniiliuinL Duotiecirnu. ccontr ouerſiam wet Roland dvalle cnſ. J7. u. 22. Menoch. ae recuper. poſſeſ 15. num. 23. vlui Ahuts. ira omnes Dd. Tenere in l. quod meo, de ac- quir. po Vol. 5 e. hrüi verò videti poſlet caſtrum P. cum pertinentijs in omnem calum traditum eſſe ob cenſus annuos,& ſecuritatem debiti, ſunt tamen ea, quæ in Iuſtrumento deſcripta ſunt, non ſeparanda a, ſed coniungenda, ità ta- meh, vt ratione etiam, prout diſinguantur, adeòq; non minus reſpectu poſteriorts, quäm prioris emtionis caſtrum traditum efle in- telligi debeat, maximè cum clauſula illa, vnd dra uff b haben wir etc. immediate ſequatur diſpo fitionem illam, quæ ad emtionem ipſius ca- Ktricum ſuis pertinentijs ſpectat,& luris ſit, quòd. clauſula generalis reſtringatur ad pro.- NXilnè præcedentia, pexl. fin. S. cui dulcia, de Vino, rririco,& ſequentia regulentur præcedent ibus per szraulita ab Alex. con. 102 num. 2. Vol. 7. Corn. Snb 1. 272. num. r. Vol. †. iſtius reſoluciuæ, acs wendian »uoniam ita quidem fendui um fucrit, quod pacaum eleh eit 12 1 2. Car pactui uan 1 autem P.& conſones hoxgdt tu emtionis,& venditionisus untocilent ccrtiores, Comiteim um pot— dicti caſti unt. paret ex li s rerdi d* iec. als p. elc. daſa nd Ambt F. mit aller atn — ſhrer dorſchrin 1 ze inhabende/ vnnd gewihr e d wahr recht nen fandt uns aſet ett. At on ficret, caſtrum proplio adum conceſſerunt; It S auentibus verbis, — das Hauß er 4 Faltung embekom inter ſe col latis, I onis cius, quam 3 pebant illis annis, inns Cud umeratam exſoluete de 1. ttamen Comuibus lustedigen ſi ſolutio kahe Maxime verò vrget etiam llud, Keni- xam contrahentium voluntatem, quòd con. tractum hunc non oppignorationem, ſed em- tionem,& venditionem efle voluerunt, ar- guit, quòd non ſimpliciter duntaxat contra- etunt, Auff ein ſtarcken widerkauff/ quod ta- men per ſeipſum ſuffeciſſet ad oſtendendum nomen,& ſubſtantiam contractus, ſed cum adicctione ill expreſſaã„Auff einen ſtarcken widerkauff. Cum enim verba alias cum efte- tu. I. 1. S. hæc aurem werba, quod duiusg, Goc A. l. 4.§. auxdenuaeam, deé re iudic.& vr ſapri di- ctum, in omnibus diſpoſitionibus lemper in pleniori ſi ſignificatu accipienda ſint, tunc verè multò magis effectum ſortiri debent,& plenius interpretanda ſunt; ſi de conrrahen. um, dled aliquid operari, maximè ad decla⸗ rium voluntate etiam conſtet, quod Plens interpretari debeat. Nam videntur contrahentes ſudioſe 0 mmne id, Auodconeraetui huic obijci poſſet, — 201 iplo, quòd voluerunt, daß derſe lbige auff ei⸗ nen ſtarcken widerkauff gerithtet 7 vnd geſchloſſen ſein ſolte. 9 Er ſanè hæc verba, auff einen ſtarcken wi⸗ derkauff 7pignoiis contractui nunquam con- uenire poſlunt, vtpote cuius naturæ repu- Sacat. At, quin emtionis contractui conue- niant, nemo dubitauerit. Inde neceflariò ſe- quitur, contractum hunc non pignoratitium eſle, ſed emtionem,& venditionem, quoni- am cui non conueniunt verba, ei nec diſpoſi- b rio conuenire debet. Qux confirmantur ex eo, qudd lure pro- ditum eſt, verba non debere eſſe ſuperfliua, maximè in contractibus, in quibus nullum verbum, vel minimum debet eſſe ſuperflu- randam mentem,& inrentionem contrahen- tium, cuius tamen contrarium inducererur, ſi contractum hunc quis Pieaonareiüm in- terpretari veller, in quo verba illa ſtarcken wi⸗ derkauff/ nunquam verificari pofſunt. Nec audiendus eſſet, ſi quis diceret, ver- ba illa ad pignoratitium contractum trahi poſſe, aut trahenda eſle. Ellet enim id con- tra luris diſpoſitionem, quo nunquam dici poteſt pignus ein ſtarck er widerkar uff/ eſſet con- tra communem vum- loquendi,& à vulgi opiionc abhorreret; cùm tamen in dubio etiam ex lure, ex communi viu loquendi,& vulgi opinione inte rpretatio, non contra il a ſumenda ſit. Quod tanto minus hic ferendum eſt, cùm non ſolam, abuſiuè illud fieret, ſed etiam fi- ctè, cͤm tamen caſu dubio verba intelligi debeant, in caſu verò non ficto, perrexr. l.3. F. hæc verln, de negor. geſtus! 7. 5. feerdtsan. de foute. l. æx ea uue§. i9 Vadin de verborum Man Accedit hiſce confenlus Archiepiſcopi, qui diſertis,& expreſſis verbis hunc contra- ctum confirmauit,& interpretatus eſt, non vt pignocatitium, ſcdu emtionem,& ven- b ditionem. Atg; hæc tanto fum maioris momenti, quòd non ſit veriſimile, verbum, auff einen ſtarcken widerkauff/ in vrroq; Inſtrumento principali poſitum,& poſteà in Inſtrumento confirmatorio Archiepiſcopi, ſi non idem tot ſyllabis ‚at certè eiuldem,& maioris ctiam ponderis, auff einen rechten beſtendi⸗ gen widerkauff repetitum, ſine lingulari my- ſterio poſitum,& repetitum ſit. Piæterquam enim, quòd verba ſuperfua elle non debent, verba illa geminata, auff ei⸗ nen ſtarcken/ lrem auff einen rechten beſtendi⸗ gen widerkauff/ plus importare debent Jan ſi eſſent ſimplicia, vt norarur in l. Bals Ma, 2d Trebellian. Erne quis exiſtimers dep priori ĩconeradu verba illa, auff einen rechten beſtendigen wi⸗ derkauff/ accipienda eſſe, diſertè feipſum dominus Archiepiſcopus, quodea intellige- rer etiam de contractu poſteriori, interpre- tatus eſt, quoniam nondicitur in confirma- tione, Die zweytauſent/ vnnd zwey hundert/ Goldguͤlden/ Jaͤhrlicher Renten/ vnd Zinſen/ qui erant in priori contractu, ſed loquitur de ipſo caſtro,& pertinentijs eius venditis, Ihr Schloß/ vnnd Hauß F. mit allen jhren Doͤrffern/ Nuͤtzungen/ vnnd Zugehoͤrungen⸗ nichts dauon ausgenommen/ auff einen rech⸗ ten beſtendigen widerkauff eingethan/ vnnd ver⸗ kaufft/ quod caſtrum,& pertinentiæ eius in Tomraetum poſteriorem veniebant; Q4 atq; 176 atq; ità de hoc contractu affirmat„ daß der⸗ ſelbige auff einen rechten beſtendigen widerkauff beſchehen/ allermaſſen die Principal contrahen⸗ ten/ da beuor eben denſelben contract auff einen ſtarcken widerkauff geſchloſſen. 1 At verò ſicuti dominus Archiepiſcopus contractum illum non vr pignoratitium, ſed vt emtionem,& venditionem confirmauit, ita, qui nunc eſt dominus Adminiſtrator Diœæ- ceſeos M. pro alio, atq́; pro contractu emtio- nis,& venditionis contractum illum habere nec poteſt, nec debet. Si enim Princeps ge- ſta,& placita ſua à ſucceſſoribus ſuis obſer- uari cupit, conueniens eſt, vt& ipſe præde- ceſſorum ſuorum geſtis, atq; placitis venera- tionem præſtet, atq́; illa obſeruet. uſliciæ 2. quaſt. I. quæ ſi ipſe non obſeruet, materiam dat diſſoluendi ſua etjam geſta, atq; placita per ſucceſſores,& ideò dicit text. in æ ſ ed 27. q* 2. ſi ea deſtruerem, quæ præceſſores noſtri ſtatuerunt, non conſtructor, ſed euerſor Iure nuncuparer. Vnde dicebat Bald. conſ. 326. col. 3. vol. 1. quòd ſucceſſor principis, contraue- niens factis anteceſſoris dicitur contraueni- te ſibi ipſi, ex quo ſemper eſt vnum Imperi- um,& ab alijs expectes ſucceſſoribus, quod ipſe ꝓræceſſori ſuo præſtitit. Et quòd ſucceſ- ſor teneatur ſeruare geſta anteceſſoris ſui, re- nent omues in c. I. de probat.& in l. Aigna vox. C de legeb. Bald.& cæteri in l. I. ſf. de conſtir. prin- cip.& conſ. 241.& conſ. 271. vol. 1. Socin. Iun. conſ. do. num. 29. vol. 3. Rol. 4 Valle conſil. 13. num. 30. Vol. 3. Ex his omnibus,& verò illis etiam ex parte, quæ circa priorem contractum confir- mandum in medium allata ſunt, atq; breuita- tis cauſa huc repetita volumus hunc contra- Ctum controuerſum emtionem,& venditio- nem eſſe iudicamus, non etiam contractum Pignoratitium, quod eò conſtabit euidentius fiea, quæ contra hanc noſtram ſententiam moueri poſſe ſuprà dicebamus, refuraueri- mus, quibus vel ſolis refutatis, atq; è medio fublatis, etiamſi prædictam noſtram deciſio- nem nullis argumentis confirmaſſemus, ap- Parere poteſt, contractum, qui ex parte do- minorum Comitum, vr pignoratitius allega- tur, pignoratitium non eſſe. Quòd enim ab initio dicebatur, deficere in hoc contractu contract⸗ emtionis,& védit io- nispartes ſubſtantiales,& cum primis mercẽ, id falſum eſſe ex ſupradictis liquide conſtat. Siue enim priorem illum contractum intuea- mur, ſiue poſteriorem, mercem inueniemus, in priori quidemcenſum annuum quem inter immobilia computari,& mercis loco eſſe, ſuprà ex Iure comprobatum eſt in poſteriori „.— 2„. 8 3. autem iplum caſtrum F. cum fuis Pertinen- meréem, prout& ipſe duplex eſt, EeX ſupradi- tijs, quod etiam, quin merX eſſe poſſit, nemo tàm eſt ſtolidus, quin intelligat. Etſi verò negari non poſſit, pecuniam æ- ſtimare res cæteras omnes, ipſam autemaà ſe. ipſà non æſtimari, id tamen accipiendum eſt de pecunid, quatenus ipſàâ æſtimantur reg aliæ, quandoquidem fieri poteſt, vt pecunia numerata interdum in ſeipſà ſine relatione ad rem aliam, vtpote ſpecies, non vt quanti- tas conſideretur, l. fin. ſf de conaict. cauſa dard, cauſa non ſecuta. Ideòq; dicimus, eiuſmodi pe- cuniam non eſſe pecuniam, ſed cenſum, ſiue redditum, qui pro re immobili habeatur, o, 4. 3. 2 præterſupraaictos conſirmar Toan. Taber in g. fuerar. Iaftir. de Action.& commanem eſſe, icunt Molinæ. in tractar. vommerc. quaſt. z. num. 273. G Auron. CGabriel. lib. S. de V. F. concl. y. per diſcurſam. Eodem modo in terminisreſpondit Tibe. rius Decianus A. onſ. 2. num. 7/74. vol. 2. vbi ita ſcribit: Reſpondendo argumentis in contra. rium adductis dico, non obſtare, quòd pecu- nia non poteſt pecunid emi, quia quanquam principaliter pecunia ademendum merces in- uenta ſit, tamen nihil obſtat, quò minus ipſa- met etiam merx ſit,& permutari poſſit, vt tra- dunt ſcribentes, qui ponunt exemplum in cal ceo, qui etſi primãâ ſui origine inuentus fue- rit, adtegendum pedem, non ſequitur pro- ptereâ, quòd non poſſit& permutari,& locau ri;& ſicut licitum eſt, calceum cum calceo Permutare, ità pecuniam cum pecunid, qunl exemplum ſumtum ex Ariſtor. Poliric, lib. 1. a.¹. & 7. In ſGecie declarat Diuus Thomas de regi. prin. 4i⸗. cap. I4.& Caietan. in tractatu de Camboos, cap 5.& Slueſler Perieriu inſad jammu, veyſic. yfu- ra, el. G. quæſt. 2.&*½. X Prærereà negarur, quòd pecunia cumpe- cunidcommutetur, aut quòd pecunia pecu- niam pariat, ſed dicitur, quòd emitur pecu- niâ illud ius percipiendi 600. in anno pro- uentibus Cameræ Tiroli, vel omnium bono- rum, quod quidem ius connumeratur inter immobilia,& in commercium venditionis cadit, prour,& quælibet aliæ Actiones,& lu- ra vendi poſſunt. Hactenus Decianu 8. Què perrinet, quòd dieitur pecuniam deſtinatam ad emtionemprædiorum non cen- ſeri vti pecuniam, ſedvti rem mobilem, quin imò connumerari inter immobilia, vr rraui Guman. in I. 2 Diuo. S. fin. ſte de re iuaic.& inl. cærerd. S. ſedſt ſeparauit. jf. Ae lagar. 7. adeò, vt nec talis pecunia alienari poſſit per minorem ſine decreto, ſicuti& alia eius bona immo- bilia, Roman. in l. quid ergo. S. vſaras, verſec. quid ergo, ſ de contrar& vril. Acr. rurel.& conſ 1 9. aul. vlr. t en Duplicem verò eſſe in hoc contractu ctis con⸗- 1' ſgr A cerän 9 unxes On. 4. 1 . 5 64. 4 Gde Kge.89” frde o ua 9 4 77/ JM Negon. Wodte 1 ſcruweas an Mpeus, ldnol niant digao goltilo, a vencitlonls i nepemls(an ratiqnes, cun berinecpen in eiwimc poremo Venditio collatus accipide NI 3d cO a Acomm a Nau & mili 1- venditio, et ouen, 1 gueminein nſpondit 3 onl decies b mne banas g2 Na. ſ. on W text,; nlru pkeeipue Idrüuſg tlonid la nümetig Ippellen, 1 4 * f dadeiama Rii d44 den eag e iitum 1 non aff eiss onde ckis conſtat. Ia emtione cnim priori, quæ wcum umari, jqr⸗„Nlan quam primùm fuum ſortita eſt effectum, merx mia quaten enae cſt cenſus annuus, non caſtrum F. In poſte- » quand aide us hi ad riori emtione, quæ tùm demum effecum ſu- derara inten dueripach um ſorrita eſt, pPoſteaquam tempus ſolutioni m alia 8 um inſeyſt ae 40000. aureorum dietum, lapſum, nec ſo- onſideretu die pecie m Iutio facta fuit, merx fuit ipſum caſtrum, non ſcu.„ n. 79 quam ob conditionis exiſtentiam iam inde am non el e zdicima füa ab initio ſmpliciter,& puré contractam eſ- ltumn ſepecuniam ſa ſe, cenſendum eſt, quaſi iam tùm in anno „ e ui rore immohilt 15 61. cùm prior ille contractus factus eſt, achtlas anfmman dlht etiam poſterior hic factus eſſet, ità vt hic po- Ae A7 ien.& m akaa ſterior priorem illum abſorpſerit; ſiquidem, ctat. anmey ven ſtan vt ſuprà ex legibus, carumq́; interpretibus e. 116. 3. 4 9t Naaan, comprobatum eſt, conditionem non minus Lodem modo in eudf e in contractibus etiam retrotrahi ad tempus Decianus a ntermintgn contractus facti, atq́; ratihabitionem, quod eratihabitione ita affirmatur inl. fin. C. de AcL.hn com penf. Cyn. Barrol. C& al in l. hi pecuniam, achecken ancüteni C 2erer 297 Rarwa ,,S. ſ Semes 2 Boreitpecuniemi, qia N. Ar vi, G. v arm-& in! Tompontauw, in princif de Panterpecuniaademenèmi 2eeu. ohy„,„,,, alit, tamen nihiloblhat qubun Ou elam merr ſit,& pemutrigi b leribentes, qui ponunteremk qui etſi prima ſuĩ origine inun dtegendum pedem non ſemm i, quod non poſſit& pemum licut licitum eſt, cacceuma utare, itä pecuniamcumpemm lam ſemtum ex Anjſer Punl ſtrumenti accommodari poſſe etiam ad pi- guus, id non negamus, fed vt omnia conue- rationes, contractum hunc pro alio, quàm 14&Cuetan. in malaudk0n laeſter Perierius inſad jmnin 9 queſ. 2. G. rarercà negatur, quoòdpecmin commutetur, aut quöcnecmt dariat, ſed dicitur, qpòden ludius percipiendi 6nonm dus Cameræ Tiroli, velome potentior eſt, ſicuti contractus emtionis,& accipi debeat,& verba omnia ſint eiuſmodi, accommodari poſſint. venditionis, præſertim eo, qui ſub pacto de rout,& quælibet ali luàm in contractu pignorat itio, per ea, quæ di poſſunt. Hactenushes reſ pondit VVelc end. conſ. 2. num. 9¹. vbi düri nd pertinet, qudòd üemn Non omnes artificialiter diſtinguere ver 9. 2 Itamad emtionemperäind,& ſpecies ontractuum Keiunt, quia pro d. pecuniam, ſcdvtiremmas. runtur à contrahentibus, qui iſtas æquipol- inter immoblli,“ as icnorant Vr dici- Barrol. inl. ſi neceſſa- onnumerati inter immobili lentias ignorant, vrd ſi neceſſſ 8 2 fvrus rias.§. aunud, num. 4. ſf. Ae pignorat. Action. Ho- 7 1 2 Disr. exi. in l. h cui. ſ de ſeruitur. ad idem Bald. f xzu* nus text. in l. ſi cui.. de ſeruirut. ad idem dedaripee in L.2. 2um. 3. C. Ae frucib.& luuium expegſe, lis pecuniaa en Uiaeiusöed- præcipuè in hoc argumento, vbi magna eſt creto, ſicuti& Trhrun vtriuſq; contractus, pignoris,& retrouendi- Semarn. inl qu 81 uulo: tionis ſimilitudo, ſic vt nedum imperiti, ve- unan C vn b ruͤm etiam periti promiſcuis nominibus eos appellent, Mudaus de pact. pignor. u. Jo. 2— del in 4 appellent, Madaus As pact. pignor licem verd b , Kiple 1 prout Quod verò dicebatur, verba vtriuſq; In- venditionis ad contractum pignoratitium collarus ſine dubio fortior,& potentior eſt, Conſilium Duodecimum. L77 Atq; inde idem VVeſenbecius iam dicto loco his verbis infert. Quare ex circumſtan- tijs perpendendum, de vtro ſit actum,& ſe- cundum id verba accipienda, Tyraq. de rerract. proximit, g. Zo. num. 9.& ſoqu. ac poriſlimun de yetrouenditione,& quæ ibidem apud I Veſenbec. la- niant pignori,& quòd magis contractui pi- guoratirio, quam contractui emtionis,& venditionis conueniant, id verò eſt, quod negamus. Oſtenſum enim eſt inter decidendi — pro contractu emtionis,& venditionis ha- enedkalmar Dimultmats Deri nec poſie, nec debere, præſertim, quod b in eiuſmodi dubio contractus potior, qui vt ad contractum emtionis,& venditionis Nam verba verunterpfaͤnden/ einſetzen⸗ & ſimilia non minus in contractu emtionis retrouendendo factus eſt, vſurpari poflunt, rius ſequantur Ad idem faciunt notata à Mynſingero de differentijs aliquot ſingularibus inter contractum pignoraritium,& pactum de re- trouendendo, cenrur ö. obſer 7o. ſed non ſimi- liter in contractu pignoratitio ſimpliciter vſurpari ſolent illa verba, Auff einen wleder⸗ kauff/ Item/ auff einen ſtarcken widerkauff/& eius generis alia. tratio differentiæ manifeſta eſt, quòd vbi retrouenditionis mentio fit, neceſſe ſit præ- ſupponi emtionem, cuius reſpectu retrouen- tio fieri poſſit, at non ſi contractus contra- ctus pignoratitius ſit, contiuò idem fuerit contractus emtionis,& venditionis, econ- —— —.— 8——— 8öooöoooſſſſ“ ſſ———————— .——— 2*. ————*.—————— 178 quòd contradus, de quibus hæc quæſtio ver- titur, non poſſunt dici pignorariones, licet fortè ex communi vſu loquendi ità nomi- nentur, vulgò ein Pfandſchafft. Istamen Vus loquendi ett laicorum„qui inter nomen ven- dirionis, vbi immobilia cum pacto retrouen- dendi venduntur,& inter nomen pignora- tionis non faciunt differentiam, alterum ſu- mentes pro altero, ex inaduertentiâ, vt ele- ganter aocuit Socn. conſ. I5. col. 13. Ve†jicr iden. vi. aerur, propter hoc tamen non eſt vera oppi- gyoratio, ſed venditionis contractus rema- net. Cui atteſtationi vtpote Doctoris excel- lentiſſimi,& rerum practicarum in Germanid ſcientifſimi, atq; experientiſimi credendum eſſe, ità vt vel ſola ad probandum hunc com- munem loquendi vſum ſufficiat, ex eo con- ſtat, quod dicitur, Doctori, de conſuetudine atteſtanti, fidem habendam, eiq; acquieſcen- dum eſſe, iuxra ca, quæ traait Bartol. in d. l. de b quibus, quæ. 7. um ſimilibus,& comprobata lunt in Camerãâ Imperiali, vt iudicando in- de recedendum non ſit, prout refert Mynſing. centur. J. obſer. 96. n. 4. eodemg pertinenr obſerua- ta ab Anar. Geil. I. obſer, pract. 36. Quamuis hic communis loquendi vſus tàm ſit inGermaniâ vbiuis lIocorum notorius, vt allegare eum ſuſficiat, probare neceſſe non ſit, perrext. in c. ſuper eo, de teſtib. cogend.& ilid. gl in vert-non requirant,& tradita à Myuſing. cen- rur. G. o4 ſeruar. 3. n. 3. Anar. Geil. 2. oLſeru. pract. 37. in fine,& obſer. 40 n. 21. Verùm non in Germaniâ tantùm, ſed in Italià etiam Alijſq; locis ex communi loquen- di vſu pignorationes ſæpè eſſe,& dici con- tractus, qui nihil ſunt minus, ſed porius em- tiones,& venditiones, ſcribit à Zaſio relatus Iureconſult. eximius Socin. Sen-conſ†*. u. 39. venſ. ſecundo probarur, vol.t. vli aicit, ex commu- ni viu loquendi,& vulgari opinione eiuſmo- dicontractus de retrouendendo dicitur ſ æpe- numerò contractus pignoratitius, vt rraaltur in c. Ilo Vos. de pignor. Vul gares enim non fa- ciunt magnum diſcrimen inter hos contra- ctus,& per vulgarem locutionem, atq; intel- lectum verba accipientur impropriè. Eodem pert inet, quod ſcribit Albertus Cranrius, idem& Iureconſ.& Hiſtoricus in ſuâ Danid 1b. S. cap. 33. Pignus, inquiens, vo- cant& pignoratitium contractum: Egoex intentione contrahentium veram arbitror emtionem, cum pacto tamen redemtionis, quod fas,& Iura ſinunt, alioqui in ſortem computarerur, ſi pignus eſſet, quicquid eo nomine proueniret, mens autem contrahen- rum ea fuit, vt fructibus acceptis vtatur pro uis, lorte manente integrâ, quod eſt pactum emtionis, vulgatus error multos decepit. Conſilium Duodecimum. In tantum verò hic communis apud vul- gus loquendi vſus inualuit, vt peritictiam, 1mò ICri eum ſecuti fuerint, prout factum eſt in receſſu Imperij Romani de anno 48, Au- guſtæ facto, in§. Wiewol auch in der Regle⸗ rungs handlung bedacht/& in§. Aber der Graf⸗ fen von Tuͤbingen halben. Er in ſtatutis ciui⸗ tatis Friburgenſis in Briſgoia, lig. 2. 7er. 3. ſal rubr Wte die neheſte Siepfreunde/ dnnd li⸗ gend guͤter/ etc. in quibus ſtatutiis condendis ſe maxime ſudaſſe dicit Zaſius in S. fuerar, n. 93. Iiſtit. ade Action.&in l. properanaum. S. ſin au- rem ulterutra. n. T9. C. de iudic Cm itaq; ex communi vſu loquendi contractus ſæpe dicatur pignoratio, qui ta- men eſtcontractus emtionis,& venditionis, & rarum non ſit, vt verbum vnum,& idem ſenſum habere poffit, proprium,& impro- prium, argum. c. ab excommunicato,& inc. Ca. pirulum S. Cucts. de reſcript. gl. in l. 2. F de ohc Proconſ.& legat. Ruin. conſ. 2. u. 11. Vol. 2. Et verbum ambiguum, in vnãâ parte poſitum, declaretur ex verbo alio claro, in parte alia appoſito, Fariol. in l. Cenzurio. num. 27¹. ſ de vulg.& pup. Pariſ. conſ. 73. num. 44. vol. 2. Ver- bum autem emtionis,& venditionis clarum, oppignorationis verò, vtex hactenus dictis apparet, ambiguum ſit, vtrumq; verò hic re- periatur, hoc potius ex illo, quàm illud ex hoe interpretandum fuerit. Verba etenim contrahentium à vulgo intellectum capiunt, vrdicit Cepbal. conſ. 231. num. 1]. lib. 2.& ſecundum communem lo- quendi vſum interpretanda ſunt, per zexr: inl liberoru g. qud rames Caßius. ff. de legat. 35. l. cum de lanionlt.§. nau. V. ae fund. inſtruit. leg. Barrol, in l. Labeo. ff de ſupellect. legatà. Detianu conſ.. n. z. Volum. I. Menoch. conſ. 279. numm. 249. lib. 5.& intelligenda ſunt, prout intelligunt Idiotæ, air Baldus in c. I. in princ. de ſacceſſ. feud quem allegat,& ſequitur Franc. Burſat. conſil. 424. hnum. J. 11b. 2. Idq; in præſenti hoc caſu tantò magis lo- cum habet, quòd contractus emtionis,& venditionis fortior ſit, atq; potentior, quàm eſt contractus pignoratit ius, vt ſuprà demon- ſtratum eſt,& lure cautum ſit, quòd verba accipienda ſint in potentiori ſignificatu. l*. S. qui in perpetuum. hiager vectig. petaær. I Nliu 24, 2.„„ r Fam. g. penulr. Fide donat. l.z. F. Bidaum.- Dudn 2. C . 4* 2 2 4 appell. har. 7. 7.§. ſt 7 osdde„ ſejq. f. dopoſ. 7. non ſolum. g Fin. f Ae vſucapio. ſr7 eef Ae hered inſi ituend. l. quicquid Venairor. ſfe de Acliou.&iuls. c. penulr. de ſentent. excomm. ¹. fi pater, ae reſta- mien. in d. Sichard. in L. 1. u. 13. C. Qui aamitl!, Menoch. de preſumtion. lib. 1. quæſe. 37. num.). Carenſ. conf 7. col.. zol. r. Socin. Sen. cvnſ. 5 col.z· u asaxagen Mg d 3 1 Meextyton urfakamn al.5 tndmdlul n mmaaellere 1 GAr an.. 4 ztgj hh. pietas etiam vnusKiden emtonds de ne niam iterp i traretaseu a nen Daral du naelh. luruG cnn yreſemt.; cin. Iun. a Nnum. p.! 4dla leatpign endumdc 8 Ponqrat a ſuum aſ e Snoratic mulcun Bual r nliacce K Kimſu ergal unit jer un K, tlone dol 4 Noyyt 6 Dlhg ünina newime 1 elt, ca 1 ſenn 4 ek t e A aunc ing 9 3. verf non obſtat vltimum, vol. 3. Roland. 2 A Im habere vacp„ 1 Ih, me 46 excemmanian, -. Orruus 6. 0 26 4 2 ze.glu laft 0 46 TT. Aury. cenſ. 74. 7. E A um ambiguum, 49. „ ½π. Pan’ ceuſ. 3. ,um. M.A autem emtionis,& venditionit anorationis verò, vtex hadems eet, ambiguum ſit, vtrumq mn tur, hoc potius ex illo, qumi dterpretandum fuerit. ferba etenim contrahentioi ctum capiunt, vrda Cehas 66. 2.& ſecundum commu di vſum interpretanda ſuntiys 14 Frame Caſius fe uih a. S. ν 4 7.„ ai 4 f. uam J. aefu un 4 11 LAe. ff de/upeleut Kauul 4 4₰ 2 valann 1. Mendh. 4 intclligenda funt, proui 1 L 7 NM 1N f. T.un Prn 1 1 & ſnuitur au Brud 41 77 b PHuaneſcente enim diſpoſitione princi- pali, acceſſiones etiam eius ſimul euaneſcunt, eionis fottiot it, alq b 34 4— vonſkir, pecun. Protinus autem, vbi tempus la- 1, Aac in potentiotlle tione poſterioris contractus exiſtente, iam enda Rt rweh, mon vr pignus, ſedvr rem ſuam emtam inde a perpetuum. S., er Zuu ab initio contractus A. P.& conſortes quam- penulf. 14 dn—³ primum ex pacto contractui addito, ſivoluiſ- ſent, caſtrum F. occupare potuiſſent, quod tamen, cùm in annum vſq; 1572, facere diſtu- lerint, eſt, quéòd Domini Comitesso nomine ipſis gratias agant, neq; hune contractum rdun!r nunc impugnent. n pfum,& contractus prior abolitus eſt, condi- , 8„ 3—*.— 3 G 4— 1 4 3—**„ ℳ ℳ Conſilium Duòodecimum. 2 2— 179 Non obſtant pacta, ex quibus dicendum videbatur, contractum hunc pignoratitium eſſe. Ad primum enim quod attinet; etſi ca- ſtrum B. in aſſecurationem A. P.& conſorti- bus conceſſum ſit, eſt tamen id intelligen- dum de contractu priori, non poſteriori. De- inde vt maximé de contracu poſteriori ca- dem verba, quæ aſſecurationem inducerent, Vlurpata eſſent, eſſent tamen illa ad venditio- nem accommodanda, vt ipſa ſeruiant rebus, non res verbis, per ea, quæ præter ſupra de- ducta conſuluit VVeſenbec. A. nſ 2. num or- verſf. Nrag verbum luendi. Alterum pactum itidem ad priorem con- tractum pertiner, vt ex tenore vtriuſq́; lun- ſtrumenti apparet, at prioriilli conttactui op- pignorationem acceffiſſe, extra controùer- ſiam eſt. Clauſula autem reſtringi debet ad contractum priorem, illam proxime præcè- dentem, non ad poſteriorem. Da in l. hidem. S. b fFn ſf de Iurisd omn. Iud. Iaſon inl. T. num. g. G deæ 5 liber. prærer. cùm ex ſeparatis non fiat illatio I. HFn. ſf. de calumniar. l. Papinianus exuli Mde num rib.& clauſula, ad vnum finem appoſita, non debeat trahi ad alium, Zabarel. in Clementind S. Ad Hoc. oppoſ. 5. deprabend. Grauer. uſil. 131= utererer,,,,,— b reſpondendum eſtde pacto terrio, quoniam luri conſentaneum eſt, vt, cum Do- mini Comites in M. ſtante contractu priori, domni caftri F. manſerint,& reditus ſugs ia- auct. inarb. Dea in l. vbi repugnæntia,. ae regul. de perceperint, ipſi periculum eriam luſtine- ant. Aequum enim eſt, vt, qui ſentit commo- dum, idem etiam ſentiat incommodum 7.- aundum naturam, ſ. de regul. Iur. L. fin.&. de furril. vn. S pro ſecundeæ.& de caauc. toll. cum fimil. Nec putandum eſt, clauſulam hanc, etſi luri conſentanea üt, in hoc contractu ſuper- uacaneam eſſe, eò quòd dubitari poſted po- vim ſuam amittunt, perl. cum principalis. f pore Ae regul luris&. Acteſſörium. Eod. en 6. l. fin Rde TI ae Ie mpt vr periculum pertineret ad venditgrem in hoc calu, quontam quaſtio eſt non devcud tione, ex quà dominium transfertur irreuo- tuiſſet, ſi forte, quo caſu incommodum ali⸗ quodaccidiſſer caltro E. annon A. P.&con- ſortes proratà incommodum fuſtinere coge⸗ rentur, ſicut pro ratâ reditus ex eo caſtro per- Prætereà non eſt inconueniens, etiamſi ſimpliciter,& quamprimum caſtrum F. eſier venditum, fi dicamus, pactum potuiſle fieri: di⸗ cabiliter, ſed de venditione ſub pacto de re- ftrouendendo, in quà dominium in emtotem . quidem transfertur ſed reuocabiliter. Arq; lunoegti caurioh. Salicel in br eir din e ita venditorẽé ſuſcipere in ſe peticulun eus. dummodo illi cafus ſpecihcentur, vehtaten .„.„.. 1 aliqui, vt hic factum eſt,& poſte addatur c. ** Jen claufula generalis, u* rraait gl.& DA, g.Has 180 G&ird in terminis reſpondentem Pariſ, conſ. 7r. n. 31. vol. 4. ſequi tur Tiber. Decian. d. conſil. 2. num. 74 ·Volum. J.. Oirca pactum, ſuprà ab initio dictum, quartùm igem reſ pondemus„ quòd rectè PDomini Comites caſtrum illud ſuum eſſe di- xerint, reſpectu nimtrum eius temporis, quo contractus celebratus eſt,& deinde reſpectu eius temporis, intra quod prior contractus ſubſiſtit,& tertiò reſpectu etiam eius tempo- ris; quo contractus poſterior effectum ſfum- ſit, atq; eriamnum, non tamen ſimpliciter, ſed limitatè, nimirum, propter ſpem domi- nij recuperandi. Ità enim rectè res veſtra eſle dicitur, propter lus, quod quis ad rem habet, argumen.l. rectè aicimas. ff. de. Sicum fimilib. Quintùm etiam ad priorem contractum pertiner, quòd ſi verõ etiam ad poſteriorem extenderetur, eſſet ea verborum interpreta- tio facienda, de quâ paulò antè ſatis copioſè à nobis dictum eſt. Quod ſextò ad dictionem Glaubigere at- tinet, certum eſt, de Iure vocem creditorum accipi de ijs, quibus ex quacunq; Actione, vel perſecutione debetur. I. creditores. ſed. Fae reg. lur. adeò vt non actio tantùm perſo- nalis, ſed realis etiam ſit,& definiatur ius perſequendi in iudicio, quod ſibi debetur, in princ. Inſtit. de Action. l. nihil aliud, ſf. de Obli- gar.& Adt. quam definitionem etſi gl. ind. princ in verbo debetur. ità exponat, vt dicat, eam ad Actionem in perſonam proprie per- tinere, non etiam propriè ad Actionem in rem,& gl. ſequanturibidem Mynſeng. num. I19. & RHorroman. num. I7. dem Hortom. lib. 3. obſeru. a 17.& Cuiaa in parat. ffr de Obligat.& Actio.& lib. 19. oLſeruat. c.. in fine, verior tamen eſt ſen- tentia exiſtimantium, quòd etiam propriè accipitur de Actione in rem, arq; adeò non winus ex Actione reali, quam ex perſonali Actione quis poſſit eſſe debitor,& alius cre- ditor. Ità fenſit Dynin rubr. Inftit. de Actio. n. 22. Benincaſ. in princ. Inſlit. Eod. num. 40.& ilid Eſill. num. 27.&34. Gomed. n. 71. Ceraſe n. finali.& diSrG. Miſcell c. J. n. SJ. Corſerus lib. 2. indagat. Iur... Certum autem etiam eſt, contractum hic eſie initum, ex quo dubium non eſt, credito- rem vnum, alium debitorem conſtitui: neq; dubiumeſt, A. P.& conſortes ob pecuniam numeratam creditores eſſe, vtpote qui do- minorum in M. qui pecuniam illam intra cer- tum tempus reddere promiſerunt, fidem ſe- cuti ſint, per rexx. I. I. f. ae reb. credit. icertum petar. Et quoniam eo tempore, quo contra- ctus celebratur, contractus poſterior adhuc in ſuſpenſo fuit, atq; adeò dominium caſtriß. nondum translatum, mirum non eſt, A. P.& conſortes creditores nominari, de quibus Conſilium Duodecimum. propter tempus nondum lapſum dubium crat, an vnquam caftri F. domini futur eſ- ſent. Ex initio autem ſui contractus& verba in eo exiſtimanda ſunt, zext. in l. ſi yrocurato- rem. F. mandai. I. I. S. ſi ſeruus depoſuit. J. depofiti, cum ſimililus. Et verò vt maximéè etiam, poſt lapſum temporis definiti, atq́; adeò, poſtecaquam lu- re domini pofſidere cœperunt caſtrum F. A. P.& conſortes, creditores dicerentur, nihil tamen inde abfurdi ſequeretur; Quoniam quod ſuprà dictum eſt de vocabulo, derpfen⸗ den/ einſetzen/ Pfandſchafft/ etc. idem hoc loco de vocabulo Creditoris dici poteſt, nimirum ex vlu commun loquendiemtores ſub pacto de retrouendendo nominari ſolere credito- res, cùm tamen rei, ſibi ſub pacto illo vendi- tæ, reuerâ facti ſint domini, vt ſicut ibi inter. pretatio fiebat de emtione,& venditione, ità hic interpretat io fiat de dominis, vt vtrobi q; termini habiles ſint,&ralia ſint ſubiecta, qua- lia à ſuis prædicatis eſſe permittuntur, gl. ſn. in c.auaum. de decim. Cæpoll. in tract. de ſeruit. uſt ſub capde acuæ ductu. num. 14. Scu cuiuſmodi ea eſle prædicara demonſtrant. 4. 1. f. 1. depoſ. Iſern. n c. I.§. 1. de natur. feud. Nec quic quam ad rem facit, quod octauo loco mouebatur, de clauſula euictionis omiſ- ſà. Cuùm enim venditor ex naturà contracus de euictione teneatur. I. emrorem.§. Ergo auten, iundtà gl. in verbo omues. C. de Action. emri.(i prædium, C. de euictio. eadem tenebitur, etiam- ſi eam non promiſerit. l. non quli ratur, vli Bald. C ae euiction. l. ex emro.§. I. f. de Actio. em- ri. l. ö. in princ. de rerum permutat. l. 2. l. quodſi nolir. S. quia aſbidua. ſſ. de euictionilus, cum con- cordantibus, de quibus Caſtr. conſ. 207. in princ. vo. lum. 1.& aliàs in genere traditum eſt, clauſu- lam, apponi ſolitam, pro appoſità haberi, ver rexr. l. fin.§. fin. C. de fideicomm. Ruin. conſ. 7½. num. I. vol. I. Neuad an. conſ. 2. in princ. ꝗ uod iti etiam de hypothecâ, apponi ſolità, neq́; ta- men expreſſè appoſità, rraair Tyraquel. de re- tract. conuenrio.§. 7. gl. T. uum. 6. Verfic. Et hæc o: mnia. Cephal. confil. ꝗ ⁄2. n. 7. lib. J. Non enim obſtat, quòd in confirmatio- ne domini Archiepiſcopi M. dicitur, unnd was ſie mehr ausgelegt hetten/ oder noch ausle⸗ gen wuͤrden/ quoniam ea verba æq́; ad nume- rationem ex præcedenti titulo emtionis,& venditionis, atq; ex alio factam accommo- dari poſſunt,& verò et iam accommodari de- bere ipſe contractus, ſuper quo confirmatio iſta eſt interpoſita, euidenter argutt. Quoniam verò ex ſuprà firmatis conſtat, non verſari nos in terminis ambiguis, ſed cla- ris, cùm& verba diſerta,& mens contrahen- tium,& effectus contractus, omnesq; aliæ ipſius luetin, b nnt ſralettl n dus, quiles qwam contren tatio acienc ba ſmuu fn reul lr is u vul, Ganſiln ſimauſageula A. P hered welekhocln clara proln ipas cont da efſet. Nec a tractus, dan centes at ge Aualappe n quin verd X hlb, n juſtu, ex] lurttegann tidentalla ant prol Nqu j ſuj alu 4 N. nungc. 0 4 Rincmaan nena lum.„. Alia. d 4. Dier r „ an— n ndud kx mitiom catt Kea dexiſt anlte ſuicanna 4. Ran 1.., kex, d ml,2.*467/5 eruu 4 9 kr vero nt ſar n. eta winis ſ uni nabiles fint, Rtalia md üi uns Prædicatis eſſe permttum A. e A . ar aecim. Cepall in raäda TAe Aue drs. nam 1 Leucult r. rEn Tdlata demonſtrant. 418I I Kr. de narur. ſeau ec quicquam ad rem faci, qu moucbatur, de claufulieuicaa um enim venditor ex mauuscn ictionc tencatur. ¹ emnnenih 1 d‿ν verbe„muaes C 4 A. un, C de eurcfio. cadem tenebiuu m non promiſerit. † aun dun C A eution.I ex emna ſ.l.fa .in pric Fe‿neran aln 8 erd α⁵do f. euictuniu aradar, r quitbar(ofr enſ ufuf „K alläs im genere tracitunch apponi ſolitam, pro zypoltiu 1Fr..*. C de ſiaeiamn m 1 vl. 7. Nuran. cenſ mirmu de nypotheca. apponi oli cxpteſſe appolita; mau 74 ase urfo. H. 7. 4. num 1. dij 2n.45f.4 9 Ad in cot- Hte linterpofita, e iibmui Aoniam 2.,— bin ri nos int ehdh verba diſerta Ac me ff 4 c0 Conſilium Duodeoimum. ipſius circumſtantiæ oſtendant, contractum hunc eſſe contractum emtionis,& venditio- nis, præſumtiones,& coniecturæ iſtæ, quibus dicebatur, quòd in ambiguis non intelliga- tur, dominium tranſlatum eſſe,& quòd con- tractus interpretandus ſit de eo, qui debito- ri minus noceat, atque oneroſus ſit, in hoc caſu locum habere non poſſunt, per ea, quæ ſuprà dicta ſunr, quòd, cuùm verba clara ſunt, coniecturæ ceſſent, præſertim cùm de contractu ex inſtrumento ſatis liquidò con- ſtet, quo argumento vtitur Tiber. Decia. conſ.. num. 11/z. volunn. r. b VVyUnqde etiam eſt, quòd A. P. ipſiuſque conſortes ſibi imputare non poſſint, aut de- Gn beant quicquam, ſiquidem pro ſe contra- ctum habent ſatis clarum, ſed ſi quid cuipi- am impurandum eſt, id imputandum eſt do- minis Comitibus in M. vtpote, qui ſe in contractu pignoratitio fundare nituntur, quòd eum non diſertius,& expreſſius pro- poſuerint,& in Inſtrumentum redigi fece- rint præſertim quòd contra venditorem po- tius, quales in hoc caſu ſunt Comites in M. quam contraemtorem, regulariter interpre- tatio facienda ſit, per zext. J. l. veteribus l. La- beo ſcribir. FR de cnrrab. emnio. c. contra eum. de regul. Iur in ã. SPaldus 2rf 220.col. 2. Verfic: fed imò. vol.3.& conſil. Qν.Vexhic. hocſtintelligas, Vol. J. Ia- ſon couſ. 9. col.z. vol..& prætered in noſtro caſu A. P. heredes,& poſſeſſores ſint,& Rei, vt vel ex hoc ſolo, etiamſi verba contractus tàm clara pro ſe non haberent, interpreratio pro ipſis contra dominos Comites in M. facien- da eſſet. b Nec poſſunt clauſulæ Inſtrumenti con- tractus, emtionem,& venditionem indu- centes, atque importantes, ex eo annullari, quaſi appoſitæ ſint ex conſuetudine Notarij, quia verba Inſtrumentorum non cenſentur ex ſtylo, vel arbitrio Notariorum, ſed ex 1 4 1 iuſſu, expreſſoque mandato,& ſimplici vo- luntate partium appoſita eſſe, maximè ſi ac- cidenralia,& ſubſtantialia contractus reſpi- ciant, prout in caſu propoſito, Barrolus in l. K quus filiabus, ſf. de reſtam. Iulela. Bald'in l. Ma- Ten num.. C de rei vindic.& in la. num. S3. C.de roüindenda wendit. Curr. lun. in reperir. l. admo- nendi. num. 15 ½· C ibid. Iaſon n. 1‿ν⁊ ſ. de Iureiur. Alciar. de præſumrlo. raæg.⸗. praſumtio. 15. num. i. Socin. Sen. conſ*. col. 4. Vol. 2. Roman. conſil. I79. nn. G. Currius entor couſ. 44:n. 7. Neuidan. conſ. 24. n. Ir.& ſeq. Alexand conſeo.n. 9. Vol. I. Dec conſ. n. 10. S& conſ. 7a. num z. Ruin. conſ.r †o. 2. 17. Vol. 3. Grurus conſil. I12. n. 27*JƷοl. 2. Pariſ. conſ. 7o. num. I1. tonſ. i. num. I70lib.r. 181 Neque obſtant, quæ de ſimulat ione con- tractus,& de vfuris in medium affereban- tur. Cum enim nec dolus præſumatur, vs tradunz Grammat. voro 10. n. 20. G rauet. cenſ. 2 zο i. J. Menoch. conſ2].n.26. quò pertinet textus in l. quo- ties. S.qui dolo. ſfæ de probatio. l! meriro. ſfr pro ſoctoic- dudum de præſumt. C..de renunciat. in ũ.&latißi- mè Maſcardus de probat. concl. J21. per aiſcurſum. vol. 1. propterea quòd delictum eſt. l. irem exi- git. f⸗de dolo malo. l. ex contractibus. ſf. de obligat. & Actio.& delictum non præſumatur. L. fin. G de probat. gl. in e. Ilud, aiflinct. 2o. Roland.à Valle conſ. 12. u. 27. vol. z. Menoch⸗conſ,toz. num. d. liba 7. VVeſenbec. conſ.re.n. /3. b 34 3 Nec præſumatur error. Corn. conſ. 17. col. fin. vol. ½. Menocb. conſgo.hum. 121.lib. I. Vbi allegat eriam laſonem,& Grauertam, adairq omnes hoc aicere inl. poſtdiaiſionem-Cde lur&facti ignorant. &x plures umnlat Maſcara.ae probatioconcl. 6 6, per toram. Vol.⸗ꝛl..— Nec præſumatur læſio. l. nam&r pofled. 5. fi minor. ſf de lureiur. l.. S. ſi minor. Rde minor. l. 7. CG ſaduerſ. vendit. pignor. Maſcard. de probar. concl. tosr. num. 3. volt-.. Et in genere quæ facti ſunt, non præſu- mantur, vulg. I. zu bello. S. factæ. Rae capr.& poftlim. reuerf l. ſiemancipati. G de collarion. 1. 2. C de donat. inter vir& vxor. Cacheran. deeiſ. Pe- dem. 1og. num. 5. Joſepb. Ludouic. deciſ. Peruſedæ. n. 25. Geil.2.obſeruat, practiciz: num& omnium ple- niſiimè Maſcard ae probatio condl. 732. per diſcur- ſum. volum.ä.. b Simulatio autem,& vſuræ ſine dolo, er- rore,& læſione non ſinc, quin etiam ipſæ in facto ſint poſitæ, conſequens his eſt, vt ipſæ non præſumantur. Et in ſpecie, quòd contractus ſimulatio nunquam præſumatur, niſi clarè probetur, docer Saldus in õ. quamuis. C ſi quss alt. vel ſibi, G notaturin l. cum precibus, C. Ae probarion. Balaus conſ. 14. col. fin. vol. 2. Cuman. confil. 2r. Bulgoſe conſ. 9 g. b b lqdque adeò verum eſt, vt non ſufficiat probare contractum ſimulatum in genere, fed neceſſe ſit ei, qui contractum ſimulatum dicit, exprimere ſpeciem,& cauſam ſimula- tionis, Balaus in l. Ab Anaſtaſis, in fine, C. de mandar. Caſtrenſcinl. uriugentium. S. dolo,& ibid. Alexand. ſf. de pact. Dec in. l. Imaginaria. n. 6. F'de regul. Lurir C& conſ.26. num. d. Verſic. ſecundi reſpondetur, C conſil. 6 1. u. 6. Barrolus conſ. 6,/. Auckaran, confil. 226. col. I. Alexand, conſil. 112. col I. volum. 3. Sconſ 25. col.. Volum. J. Socin. conſil. 26 ½. col. 3. volum. 2. Natta conſil. Fgz. num. 33. Baro conſil. Tar. num. 31. volum. 2.- Riminald. vol. 3. Decianus confil. or. num. 3. Vol. 3. arg. hanc lun,. conſil S½. uum. 19. Vol.. Declan. conſ. Io. u.. ammunem eſſe Da ſenteutiam relondit Menoch. voluim. 1. Maſcuru. ae probatio. condluſ. 4£. num. J. & ſequ. volum.x· 72 R Neq: 162 Neque etiam ſufficit probare ſimulati- onem, niſi ſimul probetur, tractatam fuiſſe- per partes ab inirio, quod ipſe contractus limulatus foret. Ità fenſit Rurrolus in l. paf contracᷣtum. col. 2e ſf de donat.&couſ. 6. num. 3. polum. i. Baldas in 1. 4. quaſt. 10. Verfic. illud ra- men menste tenenduam. C. ſi ſeruus extran.& pro- éarur per L.. Sauab ignoro. ſf. de mandmiß. Alexs conſ. 29. col. J. verhie, pratered aa hod volum. J. Dec: coufil. Iν uum. I9. Riminald. Iun. A. couſil. . A. Zg. In ſpecie etiam, quòd contractus non præfumatur vſurarius, ſiue in fraudem vſu- rarum conceptus, docendo tradidit Salaus inl. rogalli. Salt Iibi. in fine. G. de reb. creail. ſi cer- Tum perat. per! Riea pacttone. C. dée'ſar.& in l. ſi ribi decem. in prina, ſf de pattus Ancharan. aurear. guasdio. lib 2. quæſt. 33. numn. g.& conſalendo ſe- quuntur idem Balaus canſ. 2ᷣ—νQz ol. 2. G couſ. 200 vol. G. Iaſon conſ.i]2, col.. Verſic. F. vol. 3. Galn. conſal. Ir. num. I. Sociaus Sen, couſ. 249. in fine. Roma. cosſil. 1. num.. Pariſ, conſ. I. num. 6. zolum. 1. Dectanus conſil. Ias. nueui.. Volum. 2. Zicuti nec fraudulentus præſumitur.. ſed fi maritus. S. ſed ſi conſtanre. ſfqui,&d quilus manum. Caſtrenf. conſil. 3s⁴&ε&σ ol. 2. volum. I.& conffl. 241. Volum. 2. Barbat, conſil, 7d. volum. 3.& coufl. 22. Volum.&. Riminald lun. couſ. 2&. num. 20. Volum. 2. Hinc dixit Baldus in d. l. quamuu, quòdd is, qui opponit de vſura, maniteſtè eam pro- bare teneatur, Idemq; reſponderunt Deat-couſ- ror.h.K. Socinh Sen. conſd'enamé..Vol 5. Pariſidonſ.b. num. o. oln Arq; in caſu propoſito ſimulat io,& fraus vfuraria, quæ ex parte dominorum comi- tum in M. prætenditur, ab ipſis tantoò ma- gis probanda fuerat, quòd A. P.& conſor- tes pro ſe habeant Inſtrumentum publicum, de quo dicitur, quòd non tantuùm pro ſe ha- beat præſumtionem Veritatis, legalitaris, ac folennitatis, ſed excludat etiam omnem fictionis, ſimulationis,& foœrnoris ſpeciem, Balaus in d l. cum precibus,& in d. l. roguſii. S. ſi ribi. Iaſon in S. Zrem verborum. æuin. 3. Iuſtir. de inwril. ſi pulario. Alciatus de praſumlio. reg. 3. præſumt. 19. aum. 9. Barbas. conſil. G.⁵. cl. 3. vol. 4. Soctnus coufäl. So. col. 5. vol. Z. Narta conf. 639. num. 9. Roland. Alalle canſal. a0. num. I. volum. 2. Grauetta cotzſil. 2 uum. F. Riminald. Iun. d. con- Jfil. Cz. uum. 17. Aurtonius Gabriel. cunſ. 16 R. num. 12F. conſr. 2. nunn. 3. b Præſertim cùm Inſtrumentum vtrumq; ſuper contractu controuerſo factum„pro- ductum ſit ab A. P. de quo aliud dici non poreſt, quàm quòd fuerit vir probus, hone- ſius, bonæ famæ,&ſide diguus, vt tantò forti- . Gonſilium Dúdeoimum. us excludatur vſurariæ prauitatis aut ſimu⸗ larionis ſuſpicio, ꝑer netata i Marhilin l. 1. 9. a1 quaſtio. num. 10. in fine. Sf. de quæſtien. 7 Dracu. in rract. de pæ‿n. cauſa FI. num. 11. Et quamuis nullum Inſtrumentum, de- ſuper confedum, aut productum eſſer, ta- men, cùm vtrinq; conſtet, contractum ali- quem eſſe celebratum, neq; dubium ſit, qum Vura,& ſimulatio ſit delietum, interpretatio contractus facienda eſſet eiusmodi, per quam delictum excluderetur, Decianus conſ. oz. num. 129. vol. 2. ità vt omnis potius admitteretur interpretatio,& præſumtio, qùam delictum, Mayſil. conſ. 122. num. 2. Orammar. conſ.2.. nunn. 20. &æ ſeq.& deciſto. Neopol. 29. num. J. Cephal. conſ. SD7. num.-S. lib.g. GCrauerta anſ. 2 2. in fine. Ad quod facit illud, quod dicitur, actum redu. cendum eſſèe ad intellectum Iuris, Arerinus in l. 2. num. II. f. de venborum obligarion. Iaſon conf. 215. col.. Volum. 2. eumq́;, qui licitè, ſiue in bô- nam partem interpretari poreſt;& illicitè, ſi. ue in partem malam; intelligendum eſſe, non in malam, ſed in bonam partem. ęl. 14 l. item apud Labeonem. S. ſ communem, verl. He doming. ſfe de iniur. Roland. A Palle conſil. 70. num. J.Volum. 2.& vbicunq; actus ſe habet ad per- miſſum,& prohibitum, eum in dubio trahen- dum potius ad permiſſum. l. i2 l. 2. verb. pro. Laretur. C. de perit. Lereait. Tyraquell. de reuratl. con/ang.. 5⁰. gl. 2. num. 24. Coler. ae proceſß. exe- cut. parre 2. c. 12. num. 7.& cùm actus ad deli- ctum ordinatus eſt, id potius, quod minus eſt, præſumendum eſſe, Baldus in. quicunque. C de ſun fuęir. Arerin. conſ. o. Burfar. con), 271. n. J. 170. 7. Et in ſpecie interpretationem contractus ità fac iendam eſſe, vt excludatur vſura, re- ſponderunt nouiſſimè Cephal. conſ.22⁷ um. 27. lib. 2. Decianus conſ. 2. num. 24. vol. 2. Roland 4 Valle conſ.9. num. 10. Vol. a. Burfar conſ. 12. uum. 12. lib..& conſ-zr 4enum. 1I4. lib-3. Hiſce accedit& illud, quòd ſicuti præ- ſumtio folitæ fœnerationis arguit contra- ctum vſurarium, per eg, quæ latè aeaxcit Capola in tract. de ſimularo contructu. praſumr. 23. ita multò magis præfumtio bonæ vitæ ſuadebit contrarium, vt contrariorum eadem ſit di- ſciplina. I.. Màe his, qui ſai, del alieni luru ſant, cum ſimilibus, atq́; ità in ſpecie hoc pon- derat Iaſou conſ. 113. col. 2. verfol..& Grauer. conſ.t. in fine. Dectan. conſ.2. u. ½. Tol. J. Barjar. con. num. 6.110.2. Quilibet autem bonus,& ſine delicto eſſe præſumitur, per zext. in d. l. meriroò.& ina More. de ragul, dar.&. I. de ſcrurinio in ord. faciend, ſanci- Hecbolit reluc to dlu, uid A7 riri fKlunt d9 waxindé lirut 9 dlemilb ptl drelumntur. 9 Augallul hs Vulan dub in. Ae Anallt(n M Aibes deamurnt.an I n'iua, e. u tniiy.gt hoc un Indlamt. i Decia. conſ. a kt a hentes f Aicue opt a paulo an a iti it ac a on is pra e We prelun ficus, ſin 1 tolluntur, br enemin. u dek un 7 der n. anll. If. un. mi,. u.,— wada ciak 1) f 311 * dend kandhi 4 T Ag. 1 Conſi liu m Duodec imum. 183 a ſancimus r. q..nnoccnt.& Panormit. in é du- hentes contractum hunc non clàm, ſed pa- dui. de ælectio. Dd. in g. cum dilecti, de accuſur. làm mnierunt, eundemque à domino Archi- Baldas in I penulr. C. de quæftio. Cuman. conſil. epiſcopo confirmari voluerunt, quod re- 729. EFulgoſ. confil. 173. Grat. couſal. 2r. num. 14. vol. pugnat vſui fœneratorum, qui Clarn Koc- „ 2. Gruuer. cuufil. Lo. numm. 7. Balaus couſil. 29. Vol. cuſtè contractus ſuos celebrare ſolent. Balal. 2. per l cum pater.§. rogo. ſſ. ae legaris a.& a. li- on ſil. 27 dub. 3.& confal. 517. vol. 3. Caftrenſ. cer. de acduſat. quæ bonitatis præſumtio eſt conſil. 29. Volum. 1. Alexand. confil. 40. num. 3. à nat ura. ſecundum gl. in fine C. Quod merus Vol. 3. Decius confil. 49 1. num. 4. Corneus conſ. 25. cauſa. Gita tenet Iacobus de Beluiſé in l. omnimo- n. 4. volum. 3. Grauerta conſal. 73. num. 7.& conſ. 1 19 20. num. 67.— Ce qui* teſt Partem malam,* 35 ₰ 4 de inivr. Kolana 7,„ 9g. n.2.& wdicunq; aus ſ an præfumuntur. gl. in& illud. aiſtinct. 40. notat in l. I. num.. ſfide conſtit. Printip.& ibidem Iaſon ordinatuseſt, id potius qudm mendum eſſe, Bdduusmlam us agit. Arerin. anſ. fa Exreta * * in ſpecie interpretationenut iendum eſſe, vt excluduu m 2.& conſ 19. num. 3. Vol. 3⸗ Maſcarade probatio. unr ume( Ha. an ert baulo ante dictos Nobiles 111 confeſſo eſt,/„“ crunt nouiffin ℳ ¹ P 11 5 Actus enim actus præſi umitur„prout irà vr aduerſarij. id negare non audean t, omnis prauitatis vfurariæ ſu ſpicio,& cæte- ræ præſumtiones, ex quibus contradus, vt ipirur r enreiee e s fictus, ſimulatus,& vſurarius argui poteſt, cundum diſpoftionem luris communis, tolluntur, aocenr Barrolus in l. fin.§. penult. ſf Balqus in l. ji de re milit. Balaus in l. hn.& deprobar. Taſon conſ. urarium, res falane eIe exſa enaud, velumf 0n den ſiſe, nalan Gimhs hau vem. 1. veſ non omittendum. volum. 2. Jouinue uwtio bonæ nt un. conſfl. Sz. num. J. Volum. 2. Grauerta conſil- Deuiaνν⁴ν ν⁵. uum. 44 1A,313 „„Aem.6.vo.Brfathnd Jl 4um. 14.004 Hiſce accedit& Ilod quddir rion aroll. tr ſœncratiouls Apa a elant dunl 8 “ BEr inm ſpecie qu Öd contrahentes cenſe- antur contrahere ſecundum leges, vt prout licirum eſt, Baldus Cuſtr.&. Dal in d. l. hduo. magts præt— b 1.17 f** 14, ſu. 1* 7 3105 Ita 1 EN?* 7 260 enn aun d, Aaas, Reh. 21. Tulena. 4 Tale ancl, 53, nam. 21. valum. 2.& cnſil. 4. pum. 21. Vol. 4. Rminald. Iun. conſil. 229. num. 22. Vol. 2. Barfar. d. conſil. r44. 2. 17.& nouzſimè Maſcara. Pporrdò animum etiam,& mente m fœne- randi ab hoc contractu abfuiſſe quam lon- gillmè, ex eo ſatis colligitur, quòd contra- inl. heredes mei. S.cum ird. ſf ad SCrum. Trebellian. Canon. in e. ad audientiam. de præſumtlo. Baldus in I,r. nom. 24. C de ſeru. fugit. Alciat de praſumnt- reg. 2. præſumrio. T. nuum. 2. Spcinus couſil. 19. num. G. Volum. 1. Corn. uſil. ooin princip. volum. 3. Ro- man. conſil. rto. num 25. Cpler. de proceſt. execut. parte I. c. 3. num. 109.&x ſeqg. vbi dicit, quòd fo- renſis contrahens in loco aliquo, vbi eſt par- KR 2 ticularis 184 ticularis conſuerudo contra, vel præter lus commune, contractum ſuum legibus illius loci ſubijcere,& quaſi ſecundum illius loci conſuetudinem iudicare velle præfumitur, quantumuis hoc in literâà Inſtrumenti non contineatur. Et verò debet in dubie interpreratio ſemper fieri, vt actus valeat potius, quam pe reat, c. Abbare, de verb. ſagnif 1.—ſfe de minorl.3. Ff. de teflam. milit. l. R4 quando. ſf. de legar. 1. l. Quorier. ſ. de rebus Aubi.l. quoriés. ff. de Verborum obltgarton l. quories. ſf. de rægaul. Iur. Dectus inl. hi donarione num. I1.& ſequ. C de collut. Alcrat. de praſunmtis. e. S. præſunat.„24. Cephal. conſel. 40. num. 6z. lib. z. Bafar- conſil. 241. num. 24.& couſ. J2α. num. 21.& ſequ. lib. 4. Rolund. A Talle couſ.ë5. vum. 16. Volunn. 2. S Quod in tantum procedit, vt verba et- iam contractus improprianda ſint, vt actus fuſtinearur, ęl. in A. l. vnp. Barrolus in l. ¼ ribi ff ae reb. cred. ſi cert. perart. Socinus Iuu. conſil. 24. num. 20. Volium. i. Aloiatus de praſuni. 34. nuimn. 9. Multò igitur magis, ſi verba et iam ipſa actui conuen iant, Iaſon in l. quories. nunn. 3. ſfr de 7.0O. Decitus inl. Incontrabenda. n. 13. ſf. de regul. lur. Alciarus A. præſaumt.? 4 3. Et interpretamur verba non ſolùum, vt actus valeat, ſed etiam vt valeat validiori, ac fortiori modo. gęl. inl. I. de iuaic. Gabriet in rubr. de verboram sbligarton. num. ο. Ginl.I. F. ſi quis ita. col. 7. ff eodem. Alexand. in l. ſe ſeruus pluriuim. S. fin. num. 2. ſfi de legar. r. Menoch. de præſumir. lig. J. præſumr. 20: uum. 1. Cephal.conſ.242. n. Pr. 116. 3. Tanti verò hæc præſumtio momenti eſt, vromnibus præſumtionibus alijs ſit firmior, vr ast Decius in d. l. in contratenad. u. 7. illiſque præferatur tanquam regina. Dec. in c. Quoni- am Agbas i. 10. de offic. deleg. Cephal. uuſil. Gor. num. 10. li F. Et ex præſumtionibus con- trarijs illa præualeat, quæ actum valere fa- cit, Deciuus in A. l. Quoniam Abbas. num. 14. G ſequ.& in d. L. ſi donarione. num. 12. Alciatus d. praſumrt. 24. 8 Er in ſpecie, quòd pactum de retrouen- dendo licitum ſit Iure Ciuili, conſtat ex tex- tu,& Dd. inl. 2. C de pactus inter emtor& wen- ait. nec improbatum lure Canonicço appa- ret ex noratis à gloſ.& Dd. ind. æ ad noſtram. de emr.& venal.& d. c. conquéſtus. de ſur. Hoſlienſ. & Tohan. Andr. in d. c. ſigniftcante. Quinimòo dem in foro conſcientiæ ſubſiſtere, probar Alleric. de Roſa. in A. l.2. Oæpol. de ſimul. ontracrz. præſumrt. 72. Tyraquel. ae retract, onuenr. in princ aum. 5. Idque conſulendo tradiderunt Deciu⸗ Conſilium Duodecimurn. vnfil. 307.& cnſ. Iᷣs. num.n.& 1ounf. rsa.& con„ ‿ Qν‿ num. 3.& conſ. 6go. num. 9. Neuidan. conſae. num.. Corneus conſ. 23. in pri,id. Vol. z. Bero. conſ. 212. num. G. Vol. 3. Natra conſ. I19g- Aum. 2. Crot. conſ. Iar. num. 2. Soctuus Iun. uſ. 2. ntm. I. Volum. 3. Cephal. conſ. 2gp- 1um. 36. lib. 2. Dexidvds a. confil.z. num. I30. volum. ⁊. Roland AEalle d. nſ. o. num9. & 19. Volum. 4. Uli dicit, quòd aſſerenti con. trarium incumbit onus probandi, ſe habe- re legem, vel canonem aliter dicentem, ſed nullibi reperitur. Ex hactenus dictis liquidò apparet, con- tractum controuerſum non eſle fictum, ſr- mulatum, aut fœneratitium, atque eſtpro- batio eius tantô fortior, quod cum aliàs præſumtiones,& coniecturæ illæ dicuntur eſſe potentiores,& validiores, quæ ſunt negatiuæ, quàm quæ affirmatiuæ ſunt, ur dotet Baldus in l. filium. lectur T. num. 7.jſ. Qui ſui, vel alieni Iuru ſunt. Pariſ. conſ. 29. u. Q3. Vol. 2. Me- nochi. Ade præſuznutio. lib. I. quaſt. 29. n. 13. quò facit, quod dicimus, cauſam negatiuam eſſe po- tentiorem affirmatiuà, vr ſcritir Alciar. in repe- rir. l. 2. in prina n. 39:f-de verbor.obligar. Iaſoninl!. hi Rufinubs. col..fde téſtament. milita. Tyraquelinl Poues S. hoc ſermone. limir. 7n.9. f. de verbor ſignif. & pPoſt los omnes Menochlib. 2. de arbitr. iudic que- hlion. caſu 27. in fine. in caſu propoſito cum præſumtionibus negatiuis concurrunt etiam præſumriones affirmatiuæ. Duo enim vin- cula fortius ligant, quam vnum. Authenr. cæſſaute. G de ſuu,& logit. beredil. lrag, Ccommun. de ſucceſßß. g.ſed hodid. Inſtit. de adopriol re coniuntli Fde legar.„. aſqu. de ſucceſio. par. 2.lib. 2. uum. 39. an præfanione. Sed ſunt etiam pro hac deciſione, ſi præſumtionibus certandum eſt,& plures, & fortiores,& maiores,& ſpecialiores, quam ſint illæ, quæ afferebantur ad compro- bandam ſimulationem contractus,& praui- tatem vſurariam. e Præſumtio autem præſumtionem rollit. 7. Diaus. ſf. de in integr. reſtitur. l. non ſolum. ſ. de Vltu nupl.. rranſmiſſæ, qui filij; ſins legirim. Cl. 2 d. ex lirerus. Verb. aa plenum. de reſtirurion. n inteęr. Menoch. de arberr. Inalic. quaſr. lib. I. quæſt. 70. nAum. T9. Grauer. cnf. 270. num. 2.C aunſ. = 21 ‚. nunm. 27. Geil. a. oſeru pradt g7. num. r. qui plu- res allegar. Et quòd præſumtion es plures vincant pauciores, orarurin Auth. ae conſangu.& Vterin. fiin& in qr de treugao pact⸗ Sauldin d'liflliemn 2.dem Bala, G Sæbyce t. inl. Marer. C. de culumnia ror. Alciarus 4. ereg. præſum 1.3.num. 9.& ſeque hr. Romal. ul.Jgat 4 di 1 Rt gudän maioibls, N uum. CGmui aum,&e R qpod r. genetäle, n Fat mlanun a a in xabi runt ſer n Ritd auptiar. i fne. Tantdn dro Contin propofto 1 rcs n M. in Adiores, 4 lit Mch. aode Sat(uruung lu 79.2 p ninindenh. Ad ha qle chntra lle tapen, mnt raddur. d p. tpo V lücetkt.„ Van. eenn lecturx id af Ile „& valichores r, qual 6, Juam qux a 4 TAun 4 4 4* ens faru ſunr Pariſ He r un dicimu 1 tanaug 2. 172„ Pnuac a2⁵ſ A verberalia Se. MT F AE 72ℳ. er de"oHamentm Du Sherſermane fmir 7a¹. femn ſus anes Menack.iba de mnir Fa. m fme in caſu yupis umtionibus negatiuis concum re. de ſau,& legit. enallujlo e5 ſed hadie. Iuſtit dl aaupuulna rat. 1³Gu. de ſacaefis.lan alln . gcd ſunt etiam pfo hac dtcii meionibus certandum ch 8i griores,& maiores, d ſai ſint illæ, qur iferebnmue am ſimulationem contradub a vfurariam. efumtio autem præſumtis aun. F. de 18 1ufegr. nfiu. 6 ſe, au ff u a rrasſets, Au, 7 15 ex Prem. rer. ad pens 12 — 4ℳꝙ rkunr K Nena A. Din. N 9. Graser. eur. 14 dempra, 4 4 aupf. FFr. „ M. 7 ry. Ceud. ffrmatire luh Conſilium Duodecimum. Roman. confil. 176. n. 7. Decius conſil. 27o.n. oCurt. Alexand. conſil. 136. col. fiu. vol. 2. V eruͤm eriam Iun sonſ,z]. nunm. b. Socindun. conſg. num. 10. Vol. 2. Grauer. conſeta*s. nam.=II. Gratus reſp. Jz. num. 39. Dolumn. I. Burſat. donſil. I9. nam. 27. lib. I.& banc vulgaren Oſſe régulana dicit idem Barſar. con/. 272. A. 7. ub.)y. Ee quòd præſumtiones debiliores tol- lantur à potentioribus,& fortioribus, est rexr. in literas. de praſumt. gl. in d. a tranſiniſſæ, in c. Michael. de fil. presbyr. Barrolus in d. l. trauſactionem. de tranſaction. Dec. in c quonian. a. F. de oſfic. deleg. Iaſon inl. Iam hoc Iure, col. 2. eirca fnem. f de vulg.& pupill. ſubſtit. Ripa ind. L. admbnendi. n. 2 1. Cinlie. num. II. ſf. de vulg. 22 pup. ſubſt. Alciat. de præſum'tio. reg. I. praſumr. 9. num. 16. Da in l. ſi qui aaulterq. C. ad l. Iuliam. ae adutter.& in lqhiue poſideti. G de probation. Ferrar. Cautel. e1. nun. 3. Baldus couſil. 5o2· Vol. 2. Fulgoſconſil. J72.& con, 03. num.. volum. I. Gra- uet. d. couſsl. 145. num. 11. Grat. reſß. Jz. num. 10. 3 vol. 4. Burſat. conſ. 15. n. 22.lib. J.& conſ- 540. num. em afttmatiua, vs ſmu ii Et quòd præſumtiones minores cedant maioribus, reſpondit Alciarus reſponſ. 209. veum. a. Curtius lun. conſil. 3. num. d. G cnſi6s. Er quòd præſumtiones ſpeciales tollant generales,-radir Bartalus inl. dum de indebito. b F. de probation. B aldus in à. l. fiue poſſiaetis. col. 7. nePitl n fine. præſertim ſi plures ſpeciales concur- umtioncs affirmatiux. Dom fortius ligant, quam mumn rant, perl. non ſolum.§. de vno.& ili Barrol. ſf de ritu auptiar Capol conſil. crimin. 3. num. g. in 3 Tantò verò probationes illæ, quæ ſunt pro contractu, hoc controuerſo fortiores in propoſito redduntur, quòd domini Comi- tes in M. in hac controuerſia effectu ipſo ſunt Actores,& heredes P. ſunt rei, per ea, quæ ſcri. li: Menoch. lib. 2. de arbitr. fud. quæſt. caſu 4/2·. 2.& de praſumtio. lib. T. qudaſt. 29. n. II. Vbi alle- gat Curlium luniorem conſ D0. n. 2. Alciat. de praæſum- Tio. reg. 2 praſumt. 21. in ſine. Blanc, in praxx. cri- min. in verb hur ſic præmißis num. S. Ad hæc vt maxumé præſumtiones ali- quæ contra hunc contractum afferri poſlent, illæ tamen, ſi ex ſuprà deductis non eneruan- tur redduntur ſaltem dubiæ, quòd heredi- bus P. vtpote reis ad obtinendum in cauſà ſufficeret. vera iuter dilectos. in fine. de fide in- hrrum. cum ſunt. de rgul. uris in d. Balaus conſ. 79. vol. 2. Ancharan. confil. 207. Toſepb. Ludouic: deciſ. Peruf 72. num. 14.& ratio eſt, quoniam in dubio partes Rei ſunt fauorabiliores,& pro ipſis iudicandum. l. fauorabiliores. ff dere- Lal lur. late Menoch. de præſumrio. lib. 2 praæſumi Oo. dque non tantùm concurrente probatio- num paritate, vt notat Balaus in l. qui accuſare, zirca fiuemi. C de edendo. Roman. conſ. I⁶. in princ. primis verdò illius regionis, ſi probationes Actoris in aliquo excederent probationes Rei, vt rradunt Canon. in c. ex lite- ru. de probatio. per gl. notab. in Cderici. diſlinct. Fr. Pauormit. in c. in noſtra. de teſlibus.& in c. cum P. ae accuſat.& in c. ad noſiram. de probatio. EFelin. in c. quoniam. de teſtibus, vbi dicit, licet teſtes contra reum ſint aliquantulum digni- ores teſtibus Rei, quòd tamen pro reo iudi- candum ſit. ldem conſulendo amplectitur Roman.d. conſil. rũ. Deci. conſ⸗qto. num. 3.& confel. 449.n. 16.& conſcair in fine.& conſ.επmπι&; conſ Too num. r. E.. iber. Decian. conſ id. in fine. vol.: Barſat. onſ&⁶. u. f.lib.z5. 8 Facit, quòd probatio dubia probantem non releuat. l. uon oc. Qvnde legittl. neq natales. G ae probation. Canon. in e. præſentia, eocl. quia probatio, non concludens, non dicitur, pro- batio, vt notar Balq. inl. matrem.. de probario. & quando quis grauatur onere probandi, in- telligit ur de plenã,& certã probatione, non de ſemiplenà, aut coniecturis.. de eleck. in d. vbi Arckadiac Ginc ordinarg S. quõdſi forrè. verl. nullam. de ojficordina. vlbi etiam aicit, qu Od nul- la probatio,& inſufficiens æquiparetur, idem- que notar gf& Bald. in l. I. C. de fide Iyſirum. Bar tol. in! elhi Inhtrumenta.& de fide infirum.& lure haſt. fiſc lib: 10. Da. inloſi Sideiuſſor. h qui attrdare cogant cun ſimilibus. Hiinc iafertur, cùm probationes domi- norum Comitum in M. nullæ ſint, heredes P. & conſortes ex vulgatâ regulãâ, quòd, Actore non probante, Reus abſoluendus ſit ‚abſol- uendos eſſe, perd I. qui accuſare. l. 2. C. Ae proba- rion. l. Actor. C. eod. c. I. vi Eccléſiaſt. Lenefic. c. fin. de lureiur. Imò etſi Rei probationem aliquam in ſe recepifſent, nec tamen quod probare intendebant, probaſſenr, propter hoc con- demnari non deberent, ſed retinerent præro- gatiuam Rei, vt abſoluendi eſſent, ex quo domini Actores non probaſſent, uxra gI. zn! Circa. ff de probat. Salycer, in l. 2 C eod. Dec conſ. Se,“ VVeruðm enimuerò poſito, probari poſſe, imò probatum etiam eſſe, contractum hunc controuerſum eſſe ſimulatum,& ſpeciem ha- bere contracus vſurarij, eſſet tamen ex ſe- quentibus cauſis probatio iſta in propoſito irreleuans, arq; adeò non admittenda, ſe- cundum vulgatum illud, Ad probandum ad- mitti non debere, quod probatum non rele- uet.. l. neq; narales. I ad probationem. C. de pro- latio. gl. in& cum contingat. de offic. dAeleg. c. quia veriſemile. de preſumtio.& dilecti filg, de Exce- (Cuͤm enim ſuprà demonſtratum ſit, no- toriam eſſe hanc totius ferè Germaniæ, cum- 1s, in quà contractus 3 nunc 1858 186 nunc controuerfus celebratus eſt, conſuetu- dinem, quòd contractus emtionis,& vendi- tionis fub pacto de retrouendendo eo mo- do, quo hic factus eſt, iniri,& fieri ſoleant, hic etiam contractus prolicito habendus eſt. Traditum namq; eſt, ex conſuetudine con- tractum iudicari licitum. Barrol. in l. quus ſi: fugirttuus. S. item qpud LabeonemTſ de ædil: edilto, vbi aliſerro ait, quòd, ſi quis facit aliquem con- tractum, qui communtter ab omnibus habe- tur prolmire licerin veritate fit illicitus, ex hos propterea non dicetur, vluram commit- tere, ad quòd optimus eſt textus in t. quid ergo. 5. 7. ibi, cum vſuris trienribuus vel os, quæ 7 regione obſéruantur. de cnir.& Vril. Act. rurel. inl. ruror. qui réperztorium. S. fed ſi negauir, ibi, SHeundom mores prouintiæ praſtabtt vſur 2.. de ad miniferruror.& in lapud Lultanum. S. in Uſararum Sade legar.i.& inl. un fine, ibi, vſuraram modus ex more regionus. ſf. de vſur& in l.& in ontrartu, ibi, eas Iaanen, quæ in regione Fequenrantur. ſf. cod. facl: rexrus inl cerri conalidrin. S.hi nummos. ſfide ne- du creait. ſi certum petarar& in l. Athletas, 1bi, &generaliter ita omnes opinantur. ſf. de his, qui norantur infamid. Roland Valle conſ 75.h. 73Vol. 1. vi aicit, quòd ſi quis facit actum aliquem, qui æſtimatur communiter licitus, contrari- um tamen eſt in veritate, quia ſapit vſurariam prauitatem quòd ex hoc ille actus non dica- tur illicitus, idemq; repetijt onſeo. n. 29. Vol. z. eodeinng, faciunt nwrara à Decun l. I.².2 J. Veyſic. ſed certè ilta coucluſto. Cae edend. Strack, in tractat. de mercaturd. parr. I. num. 27. Vbi aicum, VIuram appellari non poſſe, quæ communiter repu- ratur licita. S Quxæ conſuetudo tanto maioris ponde- ris eſt, quòd videmus paſſim à bonis viris, con- ſcientiæ bonæ, atq; integræ,& laudatiſſimæ opinionis ciuſmodi contractus fieri, cuiuſ- modi hic eſt, vt eò magis omnis vſurarum ſu- ſpicio tollarur. oldrad. conſil. 207. Baldus in4. 7. col.. Verfic Ad hoc facit. C de his, quæ pan. nom. vbi in terminis annuorum redituum di- cit, quòd contractus aliàs ſuſpectus cenſeri non debeat fœneratitius, ſi in regione com- muniter tales contractus frequentantur,& anter bonos ſeruantur, idem probatur perrexr. norab in c. niſi eſſent. in princ.& ibi Panormir. De præbend. ITaſon in I. J. col. antépenult. quæſt. 4. C. de fumm. trinit. Tyraquel. de retract. nuent. ad finem. e.127. Dec. conſ.Jo. venf.& dato, quõd alia opinio. Pariſ. conſ. Jr. num. 30. vol. 3. Grauer. cenſ. 133. num. 12. b Atq́; hæc procedunt non tantùm, quò ad excuſandum à pœnãâ impoſità vſurarijs, de quâ excuſatione tradit Barrol. inl!. Quddſe figittuus S. apud Labeon. Sf de ædilit. cdicte Ty- Conſilium Duodecimum. raqu. de pæn. cauſa a. n. J. Strach. d. parte I. u. ,7. Grauerd confil. Ta, r. num. 12. Socinus lun- conſ. 27. num. 4. Volum. 4. Grar. conſil. 40. num. I. Volum. z neque de lure ciuili duntaxat, ad declaran- dam quantitatem vſurarum, ſed conſuetu- do operatur, vt de Iure etiam Canonico con- tractus ex frequenti regionis conſuetudine habeatur pro licito, vt probatur per a. I.& 2. de emrio.& vendit.& pulerèe Oldrad. d. conſ. 207. dicit, Corroborat contractum ipſum,& ab omni ſpecie illiciti alienum reddit ipſius fe- Sni conſuetudo, ſecundum quam talis con- tractus continue celebratur,& dixit Baldus in l.qui per diuerſas, col. 1. C. de manaa. Verſic. con- tractus aliqui. quòd conſuerudo poteſt con- tractum probare, vel reprobare. Idemque ſe- quitur Cœpol. nſecrim. 13. verfic.& intelligo atque eädem ratione ad defendendum con- tractum a ſuſpicione vſuræ vritur Iaſon nf 153. col. 4. venr. ſeptimò facit, vol. 4. E Bertrand conſ.S. col.2. In fine, vol.. b Vt verò maxime in foro fortaſſe conſci- entiæ conſuetudo loci nullam iuſtam excu- ſationis caulam præbeat, vt voluiſſe videtur Grauetta Iconſ. Ia2ν. num. I7.in fin. Roland'A all conſ. os num. 2r.Val.z.animaduertendum tamen eſt, verſari nos in propoſito caſu, non in foro conſcientiæ, ſed in foro fori, vt loquuntur, ſiue ſeculari, in quo inter omnes conuenit, quòd contractus, qui ex conſuetudine à v- ris bonis,& integris celebrari ſolet, non ſit habendus pro illicito, ſimulato, ſeu fœnera- tirio. Itaà docet Bartolus i2 d. l. Quod ſ fugi- tiuus. S. Apud Labeone m. Olaraa d. conſ. 207. in fne. Calaerim. conſ.R. Toan. de Anan. conſ. 7a. col. penult. Socin. Seu. un z. num. 27.Vol 2. Decin l.2.h.2 7. Qde edend& conſ. I7o. col penult. Verf vltimo non obſtat, qui in terminub reſpondi: de patto de retroucndenab. Go&adin conſo. u.]J. Grar. con)..n.7. vol. 2. Pariſe conſig e.n. 20Vol.. Neaian. on,T..n.. Cephal-n 22 7.in fine lib. 2. Rolana. Valle con/. 7.. n. 42. Vol. 2.& conſ.†J. n. 19. vol.e. Burſar. onſ. TI7. num. Ö. lib I. Decian. conſ. 2. n. So. Vol. J. Ar luris eſt expediti, quòd actus, qui ali- aàs oppoſitionem aliquam pateretur, ſi à con- ſuetudine approbatus ſit, ita pro valido ha- bendus ſit, vt ne reprobari quidem, aut re- uocari vllo modo poſſit, per gl. fn. inl. qui hu- gebar. ſſ. de manumi ſs. teſtam. Albericr in l.. col- pPenulz. Veris ſed circa hanc materiam.& de ſumm. Triuit. Dectz. in c. ex teuore. num. p. de reſcript. Alexand. uſ. 1o. col.. vol. 2. Tiber. Decian. conſias. Aurnt. 15].& ſeq. Val. 2. Deinde ponderamus ad hoc, vt exceptio ſimulationis,& contractus vſurarij apponi nequeat à Dominis Comitibus, quòd ex In- ſtrumento animaduertimus, ipſos enunciaſ- b ſe omni- 9 uilatnal † 1.Glealia jiniqreald— trac magl veruelle, labecie NoxWRh daalertu n ni Comites a qndeum d n tierch& A molalhrunt,- cit, ſietut i ln, i Lt ldi ſena din di iialdu 44 cli tta. 1 Vnaumn, in ſie G can n. de te er Jidt hlru Senatuch,„ un.⸗ An 8— d Tu tanli dnata in o 1 1 nir h. mm lt 6 rmem Miun., Lmtoſ⸗ 8 „ u] WAna 6.(1 nf* 6 lun in 18 (&. Ne, 4—„ 1 7.A wes At das, 6 onſilium D d*— 2. volen 42 2en. e b IIIIII1 UO eCII nufrl. 187 8 3. 8. Tgy..„. 2 2*„.. 8.. 7. de lurc ciwi vnſl he ſomiba nuei exceptionibus, priuile- cionem, ſimulationis,& fraudir contractas,& So- quantn ater ſ t 4 B!'Saindu tis,& elu Imodi alijs, quo caſu com- man. ſecutus eſt Burſal. confil. I⸗Q̈. num. G1. lib. 2. Deratur, vid lürarun munis,&vera eſt Dd. ſententia, quòd, vbi idemg ſenrit Ber confil. Ir2. nam. 14.& 13. v- dun ex fre lweeranſiis quis innuit in Inſtrumento, omnia,& ſin- lum. 1. X eonee. 11.*.. catur pro lluemt dion un gula in eo contenta eſſe vera„& ca velle at- Hæc omnia confirmantur ex eo, quòd 6 4 allclto 1 a tendere,& obſeruare,& in nullo contraueni- promiſſio illa omnis, quæ à dominis Comiti- vendi,& re, non poflit opponere exceptionem ſimula- bus facta eſt ſiue ſit de principali, ſiue de ac- 0 — onfuetudo ſe und u kedd 2. col. 3. laſouin b. nemo potéſt, col.. in prencip. ſf dem ſe illa omnia ſeruaturos eſle. Domini tus contir um unt, 2t legar.r. ee Comires promiſerunt, bey jhren Graͤff lichen eeer Amenſe, w ur, 8 4 Ei quamuis ſ uprà inter dubitandi- ratio- ehren/ trewen/ dnd glauben/ im Wort der War⸗ 4ehas. quod coif naaun nesndonuli allari ſint, qui exiſtimaarsrenun- heit krefftiglich etc. quæ lidei interpoſitio lu- tum probalc det ciationem exceptionis ſimularionis non va ramento comparatur, quod communiter ità tionis. Ità reſponderunt Rol. Valle couſ 92. u. 22. Vol. 7. Curt. Iun. onf. 134. col. 3. Gokadin. couſ. lere, reſtringunt tamen Dd. ijdem hanc limi- tationem, vt ea vera non ſit, quando contra- cttus, ſiuc diſpoſitio, cui dicta renunciatio ac- ſin. entur. I. obſeruar. I7.& centur. e. obſ. 20.ideng. ceſſorijs facta, aut certè perinde haberi de- bet, atq; ſi ſub Iuramento facta eſſet, ſiqui- Dd. placuiſſe, mult is ad hoc allegatis, com- probant Anar. Geil. 2. oſeruærio. pract. Jy. Myn. ceſſit, eſt ipſo 1 ure aliqua, ſalte m apparenter, färibit Sichard. iu l. Fin. num. 75. C. Aæ eAν 5. & nihil in contrarium appareat euidenter, per Aaria. tollendo,&in heſau. commun. opinion. EFi- hardl.& Villalob. in verb. fides,& Laurent. 1 ea, quæ latè tradit Maſcurdl. d. concluſ.. num. 24. Vt verd maxime mtero ſ 27. G 20. vbi adait, licet nonnulli in eâ ſint o- conſucrudo drn nai pinione, quòd per renunciationem iſtam con- nis cautam prabe witn tractus magis ſuſpectus reddatur, id tamen bcrt⸗ cat Nouük verum eſſe quando in contractu fuerunt ap- i Geſ 14. um.afn Ma poſita hæc verba, VENDIDITVERE,ET MAam Jt. dala.animaduenein NONINFRAVDEMVSVRARVM. Kirchoffin verbu, luramentaùm,& fidei praftatio. eam; dlauſulam idem operari, quod luramenlum, roſoudit Pariſ. conſil. I0. num. d.&30. Volumt T. Mantuan. conſil. Jo. num. J. Volum. 2. Natra confll. 479. num. II. 22 confil 49 0. Ni nn. 72. 13. Vol. 3. Barfat. conſ. 306. u. 12. lib. 5. Mich. Graß. ommun. * Lerlui nos in propoſttocaluan lentir, ſed in foro fofi,uh 8 leculari, in quo inter ommsa lcontractus, qui ex confbens onis,& integris celebeaiiſtk ndus pro illicito, ſimulato, ſa . lid docet Bartolususd 1. pad LAbesnem. Uldradd an rar 1uA/ℳ. a*. A Anas., n0 2 — 1 7.„ 6 lnun . 6 49 2 ull.de- nlin 4 129 5 errau Teudtt Ae pau 4efem 4 2„ 7.„* 7 75 2.17. Crar.caufikN7 e 4—.„ . 44„Næurnſtubh ** „ 2T a.IA 4 Bunfar.ajfun 1 .une..Ja vv. 7. ti, quèdi At luris cſtexpediti, qu pofitionem dliquamparar, dine approbatus le ih us ſit, vt he reprodar cue ri vllo modo poſſtne 2) 9 1„(aulll ata Dominis Cau p 4. nITA Dexael -» f 7 1 „Are I. Polard Tade an, 4 1 4 — 35 cfan. Ale Præſertim quòd contra ctum hunc domi- ni Comites eo ipſo iteraſſe intelliguntur, quòd eum à domino Archiepiſcopo M. pe- tierunt,& A. P. in poſſeſione anteaà nunquam moleſtarunt. Qui enim bis eundem actum fa- cit, videtur, nihil contra eum oppons poſſe, quia, vbi ſecunda in teruenit conſideratio, ibi plena praſumitur adeſſe deliberatio, vt dicit Baldus in rratt. Schiſmat. in tit. C ſi quis aliq ²eſta. probibv. verſ. prætered poſt hac,& verſ. Vrbanum namg,c io fine,& conf Sgy. num. 12. Felin. in c nonnali. b&in a ſi caurio. n. 39.&r ſeq. Ae Fiae Inſrum. fatiunt notatàa in n. I4. de reſcript. l. Baliſta. ſſf. Ad. Senatuscon), Trebell. Ruin. confil. 199. num. J. vo- lum. I. Nicol. Euerb. in loco leg. A. vi geminario- Nam geminatio actus omnem ſubor- nationem actus elidit. l. aamnoſa. vbi Iaſon. G de precibus Imper. oſer. GCoxgain. conſ. 7o. num. J. uls. Cephal. conſ. po. num. 2r. lib. J. ſicuti ratificatio geminata ad contractum confirmandum plurimuùm valet: Alexand in l. cum ſcimus. num. 2. G de aricol.& cenſ. lib. I1. Grauet. conſ. 114. infine. Cephal. conſil. Tt. num. 19. Alict. deciſ. 2 9y. num. 12. Ità dicimus iteratam, multiplica- tamq; contractus approbarionem tollere re- medium. 1. 2. C. de reſcind. vendii. per ea, quæ re- ſpondit Caſir conſ. 39. col. 2. Vol. 2. Panormitan. cnf r. col, penult. Vol. r. Dea conſ. Ig. col. 2. Au- He. cohſ. 134. col. 3. Dectan. d. conſ. 2. num. 173. 22 ſequent. Roman. conſil. 3o½. num. 2. vli ait, itera- rum conſenſum venditorts purgare omhem ſuſi- quem referi Dec. couſ. I5. num. 1. opin. lib. 1. quaffion. e. in fne.ez. Menoch couſil. 201. num. 120. lib. 3. Ar quando dilucidè in Inſtrumento,& contractu iuratum fuerit, omnia,& ſingula in Inſtrumento contenta obſeruare, quòd tunc contractus non probetur ſimulatus,& quòd ipſi contraueniri nequeat, aut allegari ſimu- lario aliqua, färighir ann de Imol. in a.& ad no- hram ae emtio.& vendit. Bald. in l. fin. C de non 7 nuni. 46.& praſum. 10. num. Sa. Alict. in C. 1. numi. II7. venfic. rertiꝰ fallit, de feud. datain vit legus commißs. vbi dicit, itd ommuniler ſeniire conſil. 36. num. 3. volum. 2. Neuldan. conſil. 23. num. 4. Roland. A V'alle conſil. 37. num. 3. Volaum. I. Socin. Sen. conſil. S. n. 2. Volum. 3. Vli de ommu- ai atteſtatur. Er in genere Canones tradunt, iuramen- tum omne ſeruandum eſſe, quod abiq; diſ- pendio ſalutis æternæ ſeruari poteſt: Eiuſ- modi illud eſſe, de quo in præientiâ agitur, nullum eſt dubium, c. cum contingat, Ae iureiur. æ licer mulieres. Fod in õ. a quamuls, ar pacl. in a. Authent. facranienra puberum.& hi adueiſ. ven- dir. Butr. Felin.& cæieri in c. cum ſit genetule. de foro compet. Aretin. in l. qui ſupeiſtirls. E de ac- quir. vel omuirte-hered latè Antonius Gabriel. omm. comelllib.2. de Iureiur. concl. 5.& indiſtinctè, ſiue quis maior ſit, ſiue minor, ſiue ſæſus, ſiue non læſus, Iuramento contraueniri non poteſt, Caherenſin d. Auth facrameénla puberum. n. S.&. K 4 TWeſen- numer. pecun. Cæpol. Ae ſimulat. contra. praſumr. Da. in d. l. nemo poteſt. Lalem reſponait Alexan. 2 188 Vyeſenbec. conſ. 22. u. Jo. G&r ſequ. Geil I. 2bſ. praër. 22. n. 1. idq; verum eſt, etiamſi contractus de Iure Ciuili eſſet nullus, vtpote quem lura- mentum facit valere, a. c. cum contingal, in A. c. quamuis, vbi Didacus Couarr. Dec. cnſ. 202. num. 2.&.& plures allegat Gabriel. d. tit. de Iu- reiur. oncl. F. G. Cumq; hæc clauſula luramenti in fine In- ſtrumenti ſit poſita, ad omnia omninò capita contractus illius, eo Inſtrumento compræ- henſa referri debet, per! talis ſeriptura, in fine, ff de legal. 1. 1. 3. 9. penult. ſf de liber Poſlum. cum ſimilibusmaximè quod additum ſit voca- bulum, Alles/ quo quivrtitur, is nihllexclu- dere dicitur.! ſi pluribus. ſfde fegar. 1. l. Iultanus, h dt legal. 7. l⸗ omnes. C. ſine ceuſu, Vel reliq. l 4 pcuratore. C. de mand. c. ſalitæ, de maiorit.& obedieurt. Grammuat. deciſ. Neæapolit. ⁷. u. 2. Cache- ran. dæciſio. Pedæmonr. 90. n. J. G. Ad hac videmus clauſulam illam, omni meliore modo,& vtverba formalia ſonant, In der aller beſtendigſten form/ als zu Rechte am krefftigſten geſchehen ſol/ kan/ oder mag/ adie- ctam eſſe, quæ& ipſa cum Iuramento pari paſſu ambulare dicitur, Bayrol. in L. K quis, in princ. n. 15. jf. de legar. 3. quem refert,& ſequitur Sunſarus conſ. 307. n. I44. lib*3. Enixam verò etiam voluntatem Domi- norum Comirum in M.& quòd contractui huic contrauenire nolint, oſtendunt gemi- nationes,& iterationes illæ, prægnantibus verbis factæ, In der allerbeſtendigſten form/ als zu Rechte am krefftigſten geſchehen ſol/ kan/ vnnd mag/ Item/ auff einen ſtarcken wider⸗ kauff/& ſimiles, de quibus paſſim ex Inſtru- mento conſtat. Geminationes enim verborum conſtan- tem,& firmam voluntatem demonſtrant;, vs Præter ſapra allegaros roſpondir Dec. conſ. 10.. J. Burſat. onf. 296. u. 2. lib. 4. multò magis tripli- cationes S. Loc DEO, Aurb. Quomodo oporter E- piſc.& ibi Angel. Barbar. conſ. 16. Vol. 2. Sebaſt. Medic. in reg. Geminatio operarur, parte 1. u. 4. 215. G 122. Vbi cæteros aogregar. Quare videant, qurdominis Comitibus, vt ſeſe huic contractui opponant, ſuadent, ne ſuadeant ipſis, quod in Iure pro turpi ha- betur, atq; adeò à ludice admittendum non eſt. l. cum profitearis. G de reuocand. donatio. l. ſi creaitoribus. C. ae ſeruo pignor. daromanumiſilifilio GC ae gs, quæ in fraudem creditorum. inrer dile- Ctos. de dondar. Barrol. quem ſequuntur& alij, in d. l. per diuerſas, Alex. conſ. 5s. col. I. Vol. 2. Nam vt illa omnia in præſenti caſu nos deficiant, meminiſſe tamen oportuerat Do- minos Comites, nihibräm naturali æquitati conuenire, quam vt pacta ſeruentur. 1. 7. ff. de pacdꝰν. 1.2. F de conſtit. pecun. l. quod ſemel. Sla Conſilium Duodecimum. l.& Barrol-ffde decret ab srdin faciend'l Item eo. b.. umoqqui, h. quod ouiuſq Emivuerhs. nomine. Parro- lus inl. omnes populi. ſf. de luſiir.& lure Alex. confſ. rar. Vol. I.& conſil. 21 7. col. 2.& 3. vol. z2. Dec. conſ. 119. 1. 3. Grauet. conſ. S.. n. 2. Quod cùm inter omnes homines æquum ſit, tum verò multò eſt æquius inter perſonas illuſtres, Decia. couf, A⁴. u. 34. Vol. 1. Vbi aicit, pactata in con uentionibo,& pactis, præſertim inter viros illuſtres,& lIuramento firmata ad vnguem ſeruanda ſunt, nec ſub fide tãm illn- ſtrium virorum damnum patiantur, præſer- tim, cùm contractus hic Inſtrumento robo- ratus ſit, de cuiuſmodi Comitum contractu Inſtrumento roborato dicitur, quòd pro lege ſit, rext. eſt in l. penult. C. de donat. iuter vir& vvor. Caffrenſ. in l. I. Venb, per Epiflol. ff. de conßfi- turio. Princtp. Iaſ. in l. Ciutras, n. J. Sf. ſi certum pe. tatur. b ldq; tantò fortius in præſenti caſu reddi- tur, quòd A. P.& conſortes, ſi poſſeſſionem ca- ſtri F. nacti non eſſent, impediti fortaſſe a dominis Comitibus, aduerſus ipſos Actio- nem habuiſſent, ad poſſeſſionem iſtam conſe- quendam ex hoc contractu; ſiquidem lure proditum eſt, vt ex pactis, in cont inenti ap- poſitis, agi poſſit ad id, vt impleatur,& fat, quod conuentum,& promiſſum eſt. 7. 2. C.r pact. inter emtor.& venaitor. Canoniſt. in& i. d pactus in 6. Legiſtæ inl lecta. ſfe de reb. creait ſi ar ꝛum petat.& in l. lurus genr. S. quinimoò, ſſ. de pa- crir. Augel. conſ. 190. Imò etſi pactum fuiſſet nudum, actionem tamen ad id videbantur habituri eſſe, quan- doquidem erſi Iure quidem Ciuili ex pacto nudo Actio non detur. a.§. quinimoò. l. lege. C de pact. vr prs reguld tradit Socinus reg. 14.& Du- enn. ræg. 71. de Iure tamen Canonico ſecuseſt, quo ex pacto etiam nudo actionem dari, tra- dunt Canoniſtæ:n d. c. 1.&&. 3. de pautis. Legi- ſtæ in d. l. Iurugenrium. S. igitur nuda. Vyeſenbes conſ. 3. num. I1. eam; communem eſſe Od. opinie nem, dicit Alciar. in rubr. ſf de verbor. allig..9. Cibid. Gabriel. u. 16. Iaem Alciat. ind. c. cum con- ringat. num. I73. Fortunius Carid in c. I. n. 1o. 82 Jequenti, de pactis. VI eſenbec. conſ. 3s. n. 29. Corh. conſ. 2. Vol. J. Villalob. in rheſaurs commun. opinion. lit. A. num. 14.& non in Eccleſiaſtico tantum, ſed etiam in ſeculari foro receptam eſle, aſſe. rit laſ. in d. l. Iuruzgentium S. fedcum nulla. n.ũ. Verſic. 2. exrende. Wſeph. Lud deciſ. Peruſ.. h. 20. & veram eſſe, arg. ſequendam ſcribit veſeubeciin Parut. ſfe de pactis, n. S. venſic. Etſi aurem baoCc. Acqui cùm in ijs terminis nunc verſe- mur, in quibus heredes P. ſunt in poſſeſſione, vt Actione nullãopus habeant,& cui Actio- nem damus, ei multò magis demus exce- ptionem, ſiue replicationem, nullum 6 du- um, diun reun, gntoc eb per 1 mauliſi aliü ol lbus in Ml. u welle Kt! ofint jexci discolet, p elet, ſglatin ditand contmn conſuhtetionis tare: Verunto expariebeted us, eotemord- te, llaewei Etprinci depacodete: rat pretijmoc lumelh, paa naturzelle lic ex paltedon weratio hod degmerint, are decon. ſuſer wa. benug faujſaie 9 Wnaui Tuſh. dem prchan, vitos illuſtres P. nacti n non impecdit unis Co dfe nfebit . omitibus, aduerlus yn aabuillent, ad poſleſſionemi adamex hoc contras X Doc contradn; aus itumeſt, vt ex paciis, icogi ſ 13, agi poſfit ad id, it impteuu dconuentum,& promillunchi teremter.& veudunr Cauf 11874 Legifa in l lecta. faæna vtar& in lari geat. ſ. uum 1 ꝛgel. canſ 199. lmo ctũ pactum fuiſſetmudumi cn ad id videbantur habiturict uidem er lure quidem Ciuils 0Actio non detur. 48. unn! ct. ur ym rrgaa nradit Sadunl gg. It. de lure tamen Cmada ex pacto etiam nudo aGionn3 Canoniſtæind. c 1GG2c, . 1 ſ A.L. Prisgeurium. ſ. ginruui „„em. TI. cam cammaneng 4 4 Ar ust 6 GAdncl.*. 16. Iaen luaiu „ 440 e — culari lororeron un fuusit Conlſilium Duodecimum. bium, quin omnis defenſio heredibus P. mul- tò facilius detur. 7. Znui us. S.cui damuu. ſf.de reg. Tur. quia facilius conceditur exceptio, quàm Actio. pera. S. Ięitur nudq. l. I.§. is aurem. h. de ſuperfic,& qui ad agenaum. de procuratoribus in. Dec. conſ. 41. num. 4. 2 cvnſ. 714. num. J. Iaſen confil. 772. col. 2. Verficiſi ergo iſti. Vol. 2. Ruin. con fal. IF. n. 20. Verhic, quamuas. Vol. I. Pariſ. conſil. 23. 2. 90. Vol. I. Burſat. couſ. 10. num. 36 Tiber. Detian. conſal. 6 ⁷ν. u. F. Vol. 2.& couſ, 46. n. I1. Vol. 1. Atq; ei etiam datur exceptio cui alias agere dene- gatum eſt, per text. inl. purè, in fine. ſf. de doli æx- cepr. cum multus ſimilibus, aaqucivs per Socin. conſ. 99. col. J. in fine, vol. 1.& conſ. 90. n. 3. in fine. Vol. 2. Curr. Iun. inl. petens. n. I2. C. de pactu. Duen. ræg. 36. limit. J. n. J. Hiſce omnibus ità ſtantibus, cùm ex illis plus quam manifeſtum ſit, præſumtiones, quæ contra hunc contractum pro dominis Comi- tibus in M. vrgere videbantur, ſatis enerua- tas eſſe,& vt maximè veræ ſint, probariq; poſſint, ex circumſtantijs tamen ſuprà dedu- ctis conſtet, ipſas irreleuantes effe, opus non eſſet, ſigillatim præſumtiones,& rationes du- bitandi contra heredes P. à principio huius conſujtationis noſtræ poſitas, pluribus refu- tare: Verunramen vt de luſtitiâ cauſæ huius ex parte heredum P. conſtet tanto manifeſti- us, eodem ordine, quo à nobis ſunt propoſi- tæ, illas paucis perſtringemus. b Et principiò, quod ad argumentum illud de pacto de retrouendendo, cum quo concur- rat pretij modicitas, attinet, iam ante oſten- ſum eſt, pacto de retrouendendo in ſe,& ſui naturd eſſe licitum. Modicitatis autem precij ex parte dominorum Comitum in M. allega- tæ, ratio habenda non eſt, cùm heredes P. eam negauerint, Domin autem Comites eam pro- bare ne conati quidem fuerint. Neq; enim ſuhcit, multa allegare, niſi eriam ea, quæ al- legantur, probentur, glin l.i. f. Si quadr pauper: feciſcdlic l.. ſf. de ſeru. Hyppolit. onſ. 37. n. 2. vol. J. Mtynfing. reſpon. I. n. i9. adeò vt ne ſufficiat qui- dem probare in genere,niſi ſimul probeturin ſpecie, vr air Old. aunſ. 227. in princ u. 3. Brun. conſ. G6.H. 4. Grauet. conſ. 96. /1,4. Menoc. conſ. J4. nu. 77. lib. I. Dec. conſil. 431. n. 6. Er in terminis, quòd allegata precij mo- dicitas, fi ab alterà parte negetur, probanda ſit, ocenz Barrol. inl. denunziaſſé. S. quid tamen. col. 7. Ff adl, Lal. de adulter, Loan. Andr.& ali in vi. Ae homicid in 6. Panorm. in A.& ad noſtram, col. jin. verſic. pæio tamén,& conſulti réſponderun: Des conſ. 16 7. col. 2. Socin. Iun. conſe 4'2. n. 15. vol. 2. Rulandl. AValle conſ. Tf. n. I1. vel. 5. (Quinimò modicitatis illiusratio ineun- da,& probanda eſt, ex eo, quanti res erat eo 1 1 tempore, quo contractus inibatur. i volun. 189 ratem. G de reſcind. vendit. l. 2. dbi norat loau- de Platea, norab. J. C. de præd.& onerib nauicul. lib. 12. Ripa de peſte, parre vlr. num. 2117. Dec. con- fil. 309. num. 2. Et verò ex circumſtantijs totius negocij tantum nobis colligere videmur, quòd præ- tenſa illa modicitas, cuiuſmodi hic requiri- tur, ad arguendum contractum ſimulatum, vel vſuratitium eſſe, ne poſſit quidem proba- ri. Animaduertimus enim, caſtrum F. cum ſuis pertinentijs in diuiſione hereditarid, quæ fuit inter dominos Comites in M. anno 1573. hereditariò obueniſſe7 6436. aureis, do- mino Comiti, P. E. in M. quod ab heredibus P. affirmari, non etiam à Dominis Comiti- bus negari, ſed tacitè concedi videmus: In confeſſo verò etiam eſt, quòd 4 0oOo. aureo- rum in anno 15 61. atq; ita annis duodecim ante diuiſionem illam Dominis Comitibus exoluta fuerint; quo anno ſine dubio tanti caſtrum illud non fuit, quanti in anno 1573. cuùm experientia doceat, ſuperioribus tem- poribus bona tanti æſtimari non fuiſſe ſolita, quamii ſucceſſu temporis æſtimata ſunt, atq; etiamnum æſtimentur, præſertim cùm eo er- iam tempore, quo A. P. emtionem hanc o- mn inò ratam eſſe voluit, tantũ præter 40000. illa aureorum creditoribus M. exoluiſſet, vt ſumma omnis precij ad octoginta fermè mil- lia florenorum excreuerit, vt apud reſolutio- nem quæſtionis ſequentis demonſtrabitur. Itaq́; ludex, in cuius arbitrio eſſe dici- tur, cenſere, quænam preci] ſit modicitas. Tyraq. in repetit. Al ſi vnquam. verb. omnia num. gr. Menoch, lib. 2. de arbitr. Iud. quæſtio. Caſu 217. num. 2.& ſeq. Bartol. canſ. 220. num.. Volum. 2. Barbat. cenf. Jr. col. 2. vol. I. nunquam in præ- ſenti caſu arbitrarerur, precium hoc, quod ad octoginta ferè millia excurrit, eſſe modicum; imò etſi Vltra quadraginta millia exqluta non eſſent, loco precij, non tamen poſſet dici hoc precium modicum, collatum ad caſtrum S. quod 76436. aureis duntaxat æſtimatũ fuit Oportet autem, vt precium dicatur eſſe modicum, vt non attingat dimidium iuſti precij, vt noratur in l. 2. C. de reſcina. venait. An- charan in c. Acceſſörium. de regul. ur ins.& in cr- col. y. Veyſic. ego aurem conſului. de conftitur. Goda- dininl.. n. I.r. Cde pactus inter emtor.& vendir- &ibidem Cagnol. n. ⁊4. Dec. conſ.Igo. r.& conuſ. 20. 200. Caſir.conſit za. Vol.1. laſon. conſ. 133. Vol. e. Corn. conſ. 23. col. 3. Vol. 3. Ruin. conf. 10. u. J.& conſ. 66. n. 9. vol. 4. Grauet. conſ. TJ6. N. f. Cache- ran. deciſ 42. n.. Roland. à Palle a. conſ- gd. num. 34.& ſéq. Vol. 2. qui allegat Burbatiam in d. c. aa noſiram, dicentem; quòd quando non interue- nit paruitas precij itã immoderata„vts quia fuit citra dimidium, quòd contractus non “ præſu- — ——ü— — 1 190 b C onſiliu I præſumatur fœneratitius, fed deceptio in precio, quæ ſane deceprio permiſla ſit inter contrahentes. l. irem ſi precio. g. fin. ſf. locali. Idem reſponderunt Rol. A alle couſ.Jo.u. 22. rol. A. Riminald. Ian. conſ. 214. n. 12. Vol. 2. atq; vt precium ſit infra dimidium iuſti precii, Oo- mnes Dd. requirere, atreſtarur Cephal. 2onfil 2.Ho. A. J7. lib. 3.& Buyſat. conſ. 34'9. n. 16. lib. 4.G po bos Maſcardus d. concl. 421⁷. n. J. Vbi dicitiqqwbd neceſſe ſer, vt precium ſit admodum tenue, vi ſi res conflans mille wenditaſit aucentis,& ſabiungit,itd reſpoudiſſe Rom. cvneſ. 30 7. in priut. per rexr. ei&. T. verſic, quas enim dubitat, qual. olin fead poter a- lieu. Dec: conſ. 167. col. I. verſ. acuidit etiam, Grar. conſ. Ir. num. d. Volum. 2. Iaſun. conſ. 133. col. 2 veyfia modicitatem,& col. 3. verſi. 4. Alex. conſdl. 29. vol. J. 1BE Quòd ſi verò emtio,& venditio illanon reſc inditur, neq; pro inualidähabetur, quæ non facta eſt iuſto pretio, co tamen, quod ſit dimidiæ partis, aut propè eam, etiam cùm res vendita eſt, irreuocabtliter, quanto ma- gis valebit ea, quæ reuocabiliter facta eſt, cùm minoris ſit præiudicij, præſertim cùm pactum de retrouendendo adiectum, rem mi- nus valere faciat, quam ſi emtio facta eſſet ſine eo, Cagnol. in l. 2, num. Ig. C. de pattis inrer emior& vendit. Tyraqj. de reiræ. conuenr. in præ- 27† 8 7 3„. 0 Iun., gonſsl. ga. uum. 25. volum. 7. Sociu. Senior. —— 6„.„.„ X 1 A,— 1 7 2 ch, Cet. fu. Volum. T. Au. reſpondir manife 20, 2— 1.44 quæ leT Lent, v2/ Pd 70„ Valebunt 70. Lum patie, quem ſecuri ſunt Roland. à Val. d. conſil. 96. n. 34. Deciau d conf 2. a. 16,9. Panormit. in c. in aliquibus. notub. 2. de decim. uli inquit, quòd ſi quis vendidit prædium, cum onere retro- uendendi, ſi poſtmodum allegetur precij mo- dicitas ad inferendum contradum vſurarium non valet verus valor rei æſtimatæ, niſi quoq; habeatur reſpectus ad onus impoſitum, quia prædium tanto minus valet ratione oncris anne xi,& hoc norandum eſſe, quia multi er- rent,& plares ad hoc allegur Rol. A'alle d. couſ. 40. num. I7.& d. conſ. 90. num. 7„S. lib. 1. Maſcard d. concl. 44⁷. num. 1W. G 3. Nam pactum dicitur pars precij. Panormit.& ali in A.. ad noſtram. Dea conſ. 3os. u. 2. Pariſe conſ. Sl. num. 30. Vol. 2. Neuian. coſil. Sß. num. z. Sscin. Iun. conſ. 46 num. ar. vblum. 2. Cepbal. conſ. 20. num. S. lil. 2.& in præſenti caſu rantò viliori precio res æſti- manda erat, quòd Domini Comites in M. magno ære alieno erant grauati, per ea quæ rradir Ripa inl. r.§. ſi beres. n. 29. f. Ad Senatus- conſ. Trebell.& Cagnol. in d. l. 2. num. 199. C. de reſcind. Vendir. 1 N on igitur ad rem quicquam facits quòd modicitas ex annuis reditibus probari poſſit: uoniam in facto negatur, tantos eſſe redi- Duodecimum. tus, ſiue prouentus caſtri F. quanti eſſe ex parte Dominorum Comitum dicuntur: atq; vt maximè probatum id eſſet, precium ta- men proptereâ non diceretur modicum eſſe, prout ex modõ dictis conſtat. Non eriam obſtat, quod afferebatur de li- mitato tempore, intra quod poteſtas recupe- randæ non ecrat, quia reſpondetur, illud et- jam ſine vfurariæ prauitatis ſuſpicione fieri poſle, vt ſcribit Ioann. Fab. inl. in. C de padt pignor. dummodò reſtrictio facultatis redi- mendi non excedat annos triginta, Bal. ina 7. col. 2. Venfic. quæro de quibusdam pactis, de feuan daro in vicem legi commiſſöon Decian. Aconſil. 2r n. 1. G IS.r. vli dicir, eſſée banc communem tàm Ca- noniſftarum, qudm Lrorum, ac etiam Theologe rum opinionem, qudd rale pactum per ſe non ſit IMlicirum. Prætereàâ tempus illud limitatum haud aliter ſimulationem,& vſuram arguere dici- tur, quam ſi concurrat modicitas precij, vel alia qualitas ſit, puta, quòd emtor fœnerari ſolitus fuerit. Ità hoc reſtringit Hoſtienſ ind c. ad noffram,& ilbid. Panormit. Bald. in æ. 1. n. 3. de feudo dato in vicem legis commiſſo.& ihidem „ 5— Aluarar. col. penult. verſic. quæro ab extra. Caguol. ind. lI. 2. num. 6. C de pactus inter emtor. E ven. dit. Tyraquel. de retra. conuent.§. z. gl. 2. n. 30. Cæ. polla de ſimularo contractu, præeſumrt. 1c. Verfia ſed ramen. Didac, Couarr lib. 3. reſolut. cap. S. in fin Caßtren. conſ. roo. col. 2. venfic. ſunt& aliæ. vol.2. la. Hſon conſ. 193. col. 2. Verſic. ſed præmiſits. Vol. 3. Etfi verd tempore contractus Domini Comites pecunid indiguerint, tamen ex hoc ſolo contractum non præſumi ſimulatum, cùm facilius præſumatur venditio, reſponait Calcan. conj. 26. n. 19. Verfic. Etita dicendum. Quodde poſſeſſione à Dominis Comiti- bus in M. retentà affertur, ad id reſpondetur, aliter fieri ex negotij naturâ non potuiſſe, quam vt poſſeſſio apud Dominos Comites maneret, quoniam emtio caſtri contraheba- tur ſub conditione, quàâ poſted purificatâ, poſſeſſio ad A. P. deuenit, ſicuti etiamnum non Comites in M. ſed heredes P. in poſſeſ- ſione reperiuntur. b Non etiam ad rem quicquam facit corre ſpectiuitas prætenſa, vt ex his, quæ inter de- cidendi rationes paulò antè dicta ſunt, con- ſtat. Pacta autem illicita, inuſitata, vel iniqua adiecta eſſe, abſolutè negatur. Nam quod di- cebatur de denunciatione, ad id reſponſio in promtu eſt, quòd pactum illud non ſit illici- tum, quia emtor voluit conſulere indemni⸗- tati ſuæ in hoc, vt ſcilicet per annum poſſet Ripſe præuidere, in quem vſum diſtribueret Pecuniam ſuam, ità in terminis noſtris diſer- tè reſpon Anncaltum dypomuntu Yeatot e 4.P Aconle aumpiiaciſ torum Dom i ctaypolttur n Acit Bau in n legira fabsn rallzm 1Iud Han. Svenn Et 2ch licet aiq in ſpondit T n- lum.. ExX miſtum in ſumeſſe? nuli. fdohn emnn!cun b (odie 9 dantihusc 1 Gtele il IMter homi trahentesp a igilan, Cdtirn 1 34 petite calu aro m Kan * une ¹ b Qminoru alri naxune Præterea rempus illud er timulationem„& vſuram quam ſi concurrat wodicitan 0 auali 1 15 ſir 2u erit. Itahoc reſtringi ah Tran,&lbid Pauannin Badn. 240 Aaro I8 vrm lezi Aℳ enuit verſic. mondem raquel. de retra. conuent. L b à ae hnular⸗ cæentrallu, ereen un 2 Didac vuarr lib. 3. wſalu a. 7 . cunſrep. cul.. venſte ſentqiia 7.2. m. do. C ae pallu iuamnj 3 1 ¹ 733. 997. 2 2. veyſäc. ſeu ranilun ſpondit Tiber. Decian. nſil. 1od. num. 9. Vo. Etfi verò tempore contrag ites pecunid indigueriat, um contractum non præſumi ini facilius præſumatur vendtio, n. cas⁵ù 24. 2. 19. ceyfe Bruudau Quodde pof ſefionci Domiui a M. cetenti affertut adidnſpſ fieri ex negotij naturt rcns vt pofſefſio apud Dominsd eret, wsiinemiboie 1 conditionc, qui po ſeiſt p. deuenit, ſeuici 3 —— ſed hercdesl 4 16 Comites in M. re Eenune 3 3 rmade di— »Puta, quodenat amnißc f Oonſili lium D uodecimum. 91 ⁸ reipondt Tider Decian. enf 2. num. 13. ve‚h eſt pactum. Vol. 2. Quod emtori precium repetere concedi- tur, id factum eſt, ex notoriã illius regionis, in quà contr actus hie celebratus eſt, conſue- rudine, quam omnem vſuræ ſuſpicionem re- mouere,& contractum licitum facere, abun- dèeſ uprà demonſtratum eſt. Nec mirum eſt, Dominos Comites peri- cula.& caſus in ele ſuſ cepiſſe, cùm illud to- tum accipiendum ſit reſpectu contractus prio ris, quo non caſtrum, ſed reditus emti erant, non reſpectu contractus poſterioris, quod et- iam ex ſubſequentibus actibus declaratum efſk, ſiquidem, poſteaquam A. P.& conſortes caſtrum vi contractus poſterioris poſſidere cœperunt, non domini Comites, ſed ipſi o- nin mnia pericula,& caſus ſuſtinuerunt, ſicut et- iam anno præcedenti plurima de ſuo heredes P. in caſtrum illud zunpendiſtes in facto præ- ſu upponuntur. Negatur autem omnia pacdat in pfauorem A. P.& confortum appoſita fuiſſe. Nam pa- ctum principale de retrouendendo in vendi- torum Dominorum Comitum in M. fauorem eſt appoſitum, quod pactum fauorabile eſt, vr hs. 47 verſäc. quæro, mutuafiKä. .Er æq; i in fauorem ſuum emtori paciſci ljcer atq; in ſuum fauorem venditori, vt re- lum. 3. ex naturà correlariuorum, quàâ per. miſſum in vno, cenſetur& in altero conceſ- ſum effe. l. fin. F de accepril. l. fcum aiem. g. pe- nuli. M. de hus, qui atkitr Georl. voteres.ſf. de Aclio. einri. l. Cum emtor Ra de reftindendi venair. Coniectura, quæ ex cautelis ſuperabun- dantibus capitur, valdè eſt infirma, ſiquidem caurelæ illæ ſunt ſolitæ,& quò minor hodie inter homines fides eſt, eò cautius ſibi con- rrahentes proſpicere lolent,& vulgatum; elt,. lura vigilantibus ſubueniee. Confirmatio ctiam ab Imperatoriâ: MMa. eſtate perita,& ſubſecuta nihil ſimulati in hoc caſu arguit, quoniam illa longo interual- lo pôſt,& annis fermè nouendecim„quam contractus initus eſt, impetrata eſt, ideodq; non poteſt illa ſi mulatum arguere id, quod longe antè rectè, licité, legitimè geltum 18 fuit. 41 b Qudd vlura preſumi dicitur, id i in foro p poli verum eſt, non in foro fori, in quo hæc controuerſia nunc agitatur. Hanc commu- niorem,& veriorem eſſe ſententiam, dicit Burſar. onſ. 320. u. I20. in hme lib. 3. allegans Pa- enrmirahnum iu.&, nauiganti. u. 9. G Lup. ilid dicit Bald. in d. c. 1. verſ quæro, pone, quoòd Pactum ltgis: de feudo dato in vicem leg. commißor. irqin- relligens l. Titius. ſf. de pignor. Aclio. Guido Eaha mmenr. 3. g. 4. num. 93. Buld. conſ.. Volum.. Gruauer. conſ. 44. n. S. Ex his apparet, etſi concedamus, ſimu. lationem coniecturis probari poſſe, tamen in caſu propoſito eam probatam non eſſe. Pri- mum enim negatur, eiuſmodi præſumtiones in caſu proponto afferri, aut ſaltem probari poſle, quæ ad illum accommodari recte queant. Deinde conſtat ex multis alijs argumentis, coniecturis, ac rationibus, de ſententiâ, con- trariã, nempe hune contractum eſſe licitum, . iuſtũ, atq; legitimum, præſertim cùm Iura ad- uerſa loquantur, maximè in fœnerari ſolito, vt reſ pondit Dectan. conſ 2. n. 101.& ſoq. vol.r.& iam antẽ dictum ſit, efle coniecturas prohere- dibus P.& plures,& fortiores,& maiores,& ſ pecialiores quibus aduerſariæ eneruantur. Erlicet coniecturæ ſufficerent, non ra- men admitterentur, niſi quæ luclici videren- tur vrgentes eſſe, neceſlariw, atq; probabiles, perpenſis facti, perſonarum: totiuſq; negocij. qualitatibus, vt norauit Diaac, Couar. lil. 3. Vari- ar reſol. cap. 7. 2. 3. Burſar. conſ. 32t. n. a0 Venfe. Quartò quatenus. Vtrum enim ex coniecturis contractus vfurarius probetur, id totum eſt in Iudicis arbitrio, Lap ind. I. 2.§. I. n. 33. Chaſe Jan. in couſuet. Burg. des retracts.§. 12. ræbrio. vſ hi lufrauk, Bald. conſe 311. vol.. Neceſſe vero ellet, probationesi in propo- b ſiro calu eſſe tantò efficaciores, quoniam ſun: contra Inſtrumentũ, Alex duſad.ol.3. verfpra- rered dicta praſum tio. vol. J. Dec. conſ. 4 G, 7.9. Ca- Hlrenſ conſ. g. n. 1. G 2. vol. z2. præſertim contra nobiles, Grauet. conſ. 129. n. 33.& præſumtiones. illas oportere eſſe concludentes,& efficaces, vt ipſæ tolli non poſſint, eò quòd elidere de- bent præſumtiones, quæ ſtant pro contractu, quòd non ſimulatus, tradir Bald. in l. ei, qui, C. de diftract. pignor. Sinl. quamuus. Cjſi quu alreri, un cuncordautilb'us. de quibus Des deh ver. n. 4* & cnſ 444. n. F. ꝙ6. Porròo quòd contractus hic videturi incur- rere in legem commiſſoriam, quæ legibusi im- probata etin pignoribus, id fecus ſe habere: ex ijs, quæ ſupra inter decidendi rationes di- c lunt, nullo negocio intelligitur. Cm e- nim contractus poſterior quo caſtrum ipſum F.cum fuis pertinentiis emtum eſt, conditio- nalis ſit,& oſtenſum ſit, conditione exiſten- te, ad tempus Contractus; initi eum retrotra- 3 hendum, quin& prior contractus non fuerit. mutui contractus, ſed emt ionis etiam& ven- ditionisredituum annuorum,& prætereàâ iu- ratò renunciatum ſit omnibusexceptionibus a Dominis comitibus in M. exceptio hæc pa- cti legis commiſſoriæ in pignoribus reprobati in propoſito locum habere non poteſt. 1 Nam 4 192 Nam pactum legis commiſſoriæ vt con- trahatur, neceſſe eſt, vt res data ſit in ſolu- tum, vel vendita pro debito pecuniæ mutua- tæ, vt reſpondit Bertrau. conſ. 2 4. num. 3. 4. polum. r.& conf. ro. vol. 2. In contractu autem emtionis,& venditionis expreſſè in lure ap- probatum,& permiſlum eſt, gl. in rubr. ſf. de leg. commiſé. arg id traduni omnes in l. fin. 5 de pact. pignor& Corn. in Ac. hignificante. de pigno ribus. Ceſlare verò Virtutem pacti legis com- miſſoriæ, vbi adeſt Iuramenti clauſula, vel re- nunciatio iurata, quæ ſeruari poteſt citra ani- mæ periculum,& interitum ſalutis æternæ, Aocenr Dd. communiterin d. c. fignificante, Bald. in l. ſi quvs pro eo, ff. de fideiuß.& ommunem aii- cit Goadin. conſ. 61. n. J. Bero. conſ. 36. n. J.&. pol. 2. Anuronius Gabriel. conſ. Ja. n. 22. Prætereà cùm ſuprà etiam ex actis rela- tum ſit, caſtrum F. domino P. E. Comiti in M. obueniſle in diuiſione hereditatis M. 76436. aureis, ſimul etiam dictum ſit, quòd in quæſtionis ſequentis reſolurione demon- ſtrabitur clarius, ſummam ab A. P.& conſor- tibus ſolutam, excurrere ad octoginta ferme millia aureorum, vt ità de precio iuſto dubita ri non debeat, præſertim venditione factà ſub onere pacti de retrouendendo, tantò minus dici poteſt, contractum hunc in legem com- miſſoriam incurrere, ſiquidem luris eſt, quòd in contractibus, vbi res communiter diſtra- hitur iuſto precio, pactum legis commiſſoriæ non ſit reprobatum. Ita docet Pauormit.&ali ind c. fignificante. Bald. in l. I. C de pactis inter emror.& vendir.& conſ. I7£. num. 2. vol. 2. Lup. in d I. 2. Commenr. 2. u. 10. Didac. Cbuarr. lib. 3. variar. reſolut. c. 2. n. g. Adhæc& illud in propoſito caſu ponde- ramus, quòd caſtrum F. cum ſuis pertinentijs A. P.& conſortibus ità venditum fuit, vt Dominis Comitibus ius redimendi reſerua- tum fuerit, atq; adeò dominium rei non per- petuò,& irreuocabiliter, ſed reuocabiliter, & ad tempus in A. P.& conſortes transla- tum fuerit. At verò Lex commiſſoria in pignoribus ea fuit, vt, ſi ad diem pecunia ſoluta non eſ- ſet, pignus creditor ſibi haberet, id eſt, per- petuo lure apud creditorem remaneret, vt an- norauit Dion. Gorthofred.& ald in d. l. fin. C. de pact. pignor. eiuſq; prohibendæ, aut tollen- dæ ratio hæc, ne egentes,& neceſſitate cir- cumuenti debitores facilitate ſuà rerum ſua- rum dominia amitterent, facilius hoc pa- ctum in pignoribus admiſſuri, quam in ven- ditionibus, Da. in d. l. in. quod in Iure infre- quens non eſt, vt, quod homines facilius fa- cturi erant, permiſſum ſit, quod difficilius, Conſilium Duodecimum. vetitum, argum. tit. Inſtit de lege Fuſ. Can. tol& in prine. Inſiit. quibus alien. licet, vel non. Cuùm igirtur nec verba prohibirionis, nec ratio eius, quæ diſpoſitionis cuiuſq; dicitur eſſe anima, per rext. in l. cum rario, V. de bonu damnat. Bald. in l. ſi quis ſeruo. num. 10. C. de furt huic caſui conueniant, conſequens illi eſt, vt, quæ de lege Commifſſoriâ in pignoribus re- probatà in Iure dicuntur, ad illam non perti- neant. Cefſante enim ratione prohibitionis, ceſſat ipſa prohibitio. I.. vbi Bald. col. 2. verſ nora, quod ceſſat. C. ſi Redt. prouinc.& in c. erſi Chriflus. col. 2. verſ. dicir gl. quod ceſſunte,& ibid Anron. de Butr. notab. I. de Iureiur.& facit l. vbi lex. S. interdum. ſf de vſucap.&l. 2. C. qui adliber- tar. peruen. non poſſ.& priuationis cauſà ceſſan: te, ceſſare debet excluſio, ſiue priuatio,& res deduci debet ad priſtinum ſtatum, in quo an- tè reperiebatur. I. tinſtitura. l. frater filium. liſi ur, qui. f. de inoff. teſtam. l. Gallus. S. inomnilbus. f. qe liber& poftum. 1. 2. S. ſi mater. Rad Senatu⸗- conſ Trebell. l. ſipoſt mortem.§. liberi. ff. de bonor poſſeſt. conr. rab. quemadmodum etiam ceſſan- te cauſà conſuetudinis introductæ, ceſſat ipſa etiam conſuetudo. Bala. in rubr. de conſue tad. col. fin in decretal. quoniam naturale eſt, vt, ſublato fundamento, omne ſuperextructum dilabatur. I. actenus, in fine.& l. ſeq. ſf. de aqua pluuia arcen. Lnam origo. Frquod vi, aur clàm. l. egi. f. Ae exceprio. rei iudltc. c. cum Paulus. J. 2. Cæterùm ſi penitus rem introſpiciamus, nulla omninò reperietur hic eſſe lex commil- ſoria, ſed vt ex conditione ſolut ioni facien- dæ appoſita apparet, A. P.& conſortes pœ- nam potius ſtipulatos eſſe in caſum ſolutio- nis non ſecutæ, atq́; adeò moræ contractæ, quâ morâ contractâ, pœnam ex ſtipulatione protinus ſubſequi neceſſe fuit. Certum autem eſt, Dominos Comites in M. in notabili morâ conſtitutos, ob lapſum diei, quo ex pacto ſoluere debebant, quoni- am mora protinus, atq; dies obligationi ad- ditus, tranſactus eſt, commiſſa eſle intelligi- tur, I. ad aiem, ſſ. de verb. obligat. l. reſcriptum. 5. etſi pacto, ſf. de pact. Decian. conſ. St. num. J. 6. vol. 2.& conſ, 102. num. 7. vol. 3. faciunt notara? Iaſone,& aliis, inl. ſt ex legati cauſar ſfe de vetlor. obligat.&inl. vinum. vbi Alexand. n..& Decius n. ff. de rebus cred. ſi cert. perar. ità vt alià mo- nitione, aut interpellatione opus non ſit, ſi- quidem dies interpellat pro homine, pereæ, quæ dedacit Dec: conſ. 4 τ⁷Q⁊¹C iu. p.& Menoch. conſil. 2710.. 4. 116. 3. Quod porrò in ſpecie dicitur de 1200. aureis annui cenſus, quaſſ is ſit nimius,& or- dinationi Imperij Romani politicæ non con- ueniens, ad id reſpondetur primùm, de lure communl Manſala zeg Nt n lusabinitlo men lmpetalen dia eſlet et ii elle wagrerlrn 443 Alzalant 4ruilllem a lb zeanq; nadm'gn Tallqunſon 8 Aimècum n trorerä ac quxæ W a pra(umat tis luæ, N Ruin unlaun uh dahcln niiclidiu legsobtit Aood lun, Tmul. martnon 1 icerſam l titum . Friuc D. 71. Inß 77 II. Ca uaieadt e5 tio eius, e ee verde nn d amuma e, lſpoltuon 1 nar. 7 e in lan di 10 caſui co A quis ſem Kn dc hee, eniant, conſrat obars: e Commitflor dard in lun a üllorit dad anr. dieumam ane Ceſl riplae 4 ration „ Auad aT ſtlo.( nd War. C 7 1 pers 7 aeon Ferzex vau„oſ Re Drine en . ceſſare debe 1 4 er uci debet ad priſtinun hhin fepericbatur.¹ fiuß vi 9 b Itural5 ur.. Nani 94 † 44 mnaff tetam./ calu jin ten C poſtam 14, Fman 4 ¹ gen 3 Oanr. 14l. quemadmodumeid cauſi conſuctudinis nratt 1etiam conſuetudo. Balam, 2⁵. fauνdeceral. quonimm* ato fundamento, omneſuan datur. 1 4KTenus, in fneg 49 1a Tres[nam erige. ffuauan excrprie rei iudicc cun'uuun Cæteruùm ſ penitus reminm a omninò reperietur hiceſelas a, led vt ex conditione ſobin appoſita apparet, A. P.&uss potius ſtipulatos eſſein clun non ſecutæ, atq; adeò moact mord contracti, pœmmexf inus ſubſequi neceſſe tuit Certum autem eſt, Doninsti a notubili mord conſituche „quo ex pacto lterectdn nora protinus; atq dieso 5 8, tranſactus cſt, commife— 2Adfem, f even lhas 7. WMI.*. Mn, 1. ◻ 19„/ Fo.. AMn.- Conſilium Duodecimum. communi contractum non eſſè illicitum, quò ſoluuntur decem, nedum ſex, pro centum de cenſu annuo. Barrolinl. lage Falcid. la. a. Fadl. Falcia Bald inl fin Spreterea. col. 2. Verſ. Aahuc ett aubium. Cde Iure dot.& in cé: conſultationibus. col. 2. verfſea nunquid Valer. de oſfic deleg. Yyrad. de retra. §..g.. num. 17.& in terminis noſtris Tiler. Dec. d. cenſe. num. 77.& d. Volum.¹. Quare quod ex iſtis inferebatur, contra- ctum hunc nullum eſſe, per ſe ipſum concidit, neq́; vlteriori refutatione opus habet. Quòd autem contractus, per ſe etiam va- 7 0 8... 4 lidus peti pofſit, vt confirmetur à principe, de eo nos dubitare non ſinit Barrolus,& Angel. in li ſi quus decuriolib. o. Alexana. in l. de pupillo. S. qui opuis. poſt princ. ſf. de ober. noui nuncia. Declin c. 2.. 12. ven. in primo cuſu, de conſirm. vtil.& inutil.& an contractum reddi fortiorem, quando cum parrium conuentione concurrit, etiam ſupe- rioris confirmatio, pluribus comprobaui: Cepha- lus conſ. m. Q9. lib. 4. 4 Artq; vt maximè contractus controuef- ſus ab initio fuiſſet inualidus, confirmatio ta- men Imperatoria non eſſet de nihilo, quia fa- cta eſſet ex certâ ſcientià, quam clauſulam eſſe magnæ importantiæ, Menait Decius conſ ,63 col. 3. Rol.AValle con).2. n. s. Vol.t.& conſ.gr. n. 2n. vol.. Menoch conſ/³.lb-. Burſat. enſ. 2 10. h.34 lib. 4. eamq; roborare contractum inualidum, trudunt gl.& Daiin aveniens. de tranſact. Roland. a Valle conſ. 1ooi n. JaVol.:. Burſconſ. 30. 1. I9 li6.I. ma- ximè c˙ęm in confirmatione contractus con- trouerſi addita ſit clauſula, Omni meliore modo, quæ in actu, à Principe facto operatur; vt præſumatur vtivoluiſſe plenitudine poteſta- tis ſuæ. Felin. in æcùm ex officq. n. 27.de præſtript. Ruin. nſeo⁴. in fins. vol. I.& conſ. 99. n. 12. Vol. 2. vbi dicit, clauſulam, Omni meliote modo, Opera- ri, ac ſi dixiſſet Princeps, quòd actus ſuus vim legis obtinebit.“ 4 Quòd igitur dicebatur, contractum nul- lum, fmularum, viurarium,& ſimiles confir- mart non poſſe, id verum eſſe,concedi poteſt, ſi certum ſit, contractum eſſe eiuſmodt prout Dd. inter dubitandi rationes ad hoc allegati, ſe ipſos declarant, fecus, quando apparet, n non eſſe vſurarium, vel etiam an eiuſmodi ſit, dubium eſt, defendi tamen poteſt, quod eiuſ- modi non ſit, vt ex ſuprà dictis apparet, con- tractum hung ſimulatum, vel vſurarium non eſſe. I. ſ ea. la. I. ſe de vſur.& ibid el Sin!. de Iu= re. S.. ffad municip.& plura, ad banctem egregi 2 facientia, aqaucit in terminls noſtru Decian. d.conſ. 2.n1.I F5.. /2—. Quanta verò vis ſit renunciationis,& iu- ramenti, ſiue promiſſionis, ſub fide factæ, in propoſito caſu ſuprà ſatis abunde deductum 193 eſt, vt in hunc locum id repetere neceſſe non ſit. b, Prædictis conſequens eſt, vt, cùm contra- Ctus controuerſus ſit licitus, iuſtus, atq; le- gitimus, ipſe ctiam effectum ſuum ſortiatur, qui poſitus eſt in co, vt emtione,& vendi- tione contracta, per traditionem illam fubſe- cutam transferatur inemtorem dominium. §. per traditionem. S. denditæ. Iyſlit. de rer. aiuiſ. cum ſimilib⸗ Quod in propoſità facti ſpecie tantò eſt manifeſtius, quòd Domini Comites in M. A. P.& conſorribus dederunt in caſum ſolutio- nis dilatæ facultatem liberam de caſtro F. diſponendi, quod cùm fit, dominium tranſ- ferri, probat zexr. in Autb. de reſtib. in pinc 22 ibid. Angel. Alexand. conſ.. num 22. Vol. J. Dec. conſ=c νeum. 2. Vehic.& quia dicitur Bellon. conſ. 27, am. a. Nam ira& dominium definitur, quòôd fit lus diſponendi de re ad libirum. Barrolus in l. ſi qulz. 5 qifferentia. num. 2. ff. de asquir. vel amitt. poſſeß.& ibid. Alexand. num. C. Corneus in l.naturaliter. Similil vmmune. num9. eoa. Parifconſ. C.n.. Vol.⸗ 51 Præſertim cùm in Inſtrumento contra- tus vtroq; reperiantur verba ad habendum, e poſßidendum, quæ domini] tranflationem inferunt, per notata ab Augeloin l, qui Rom.. duo ftautres. quæſt. 5. F. de verborum obligarion. Alexand. nſ.-dο. num. 10. Volum. 22 Alciarus reſg. 59. num. 3.& reſß. Jdr. Pariſ- conſdl. 33. num. 21. Volum.]. A Atqui dominij tranſlationem operari, vt fructus fiant eius, in quem tranſlatum eſt, loc eſt, Domini, preter ſupra allegara, tradis Menoch, conſ. 20r. num. 23.& in ſpecie, quòd in venditione, etiam ſub pacto retrouendit io- nis facta, poſſeſſor tructus percipiat,& lucre- tur, neque eos reſtituat lege retrouenditionis exercita, quia percipit lure dominij, mulris confermax Tyraqu-de retra. cenuent S.l. I. n. 1. G in repetit. a.1 ſi nquam verb. reuerrtatun per do- Cirinam communem, Balqd. Caſtrenſ.& Salycet. in a. l.2. Cde pacti intemtot&; vendit. Aluarot-in d. an. de feudo dato in vicezn leg. commiß. Sl. Panorm. 2 Haſtienſcin daadnobnam. de enr... Quare etſi vera quidem illa eſſent, quæ inter dubitandi rationes in medium allata ſunt de creditore, qui rem pignoris Iure te- net; tamen cùm hic quæſtio non ſit de eo, qui lure pignoris, ſed qui Iure dominij poſſidet, Illa etiam ad hunc caſum trahenda non ſunt, ſiquidem à ſeparatis nihil rectè infertur,& ſe- paratorum ratio eadem non eſt, ſed ſeparata. verum, vr maximè in terminis mutui,& pignoris verſaremur, non tamen pfoptered neceſſariò dicendum eſſet, quòd imò lucra⸗ rentur, idqnon ex naturd c Sdem Conrou 194 ſed ex vi pacti contractui in continenti ad- diti, quod pars contractus eſt. A. l. lecka. a.4 urugenrtium. S. quin imoꝰ. l. petens. l. in bona Faæi. G ae pactw. gl. inl. Pomponinus.§. rarilmbitio. ſf. de procuratoribus. b Conueniſſe enim in caſum ſolutionis di- latæ, vt A. P.& conſortes fructus omnes lucra- rentur, vox illa vnberechnet/ cæteræq; totius contractus circumſtantiæ arguunt. At quòd in mutuo,& pignore etiam eiuſ- modi pactum, vr creditor pro intereſſe,& vſu pecuniæ, quâ carere cogitur, fructus lucretur, & remaneant creditori loco vſurarum, valeat, manifeſtò probatur perl. ſea. G de vſar. idq; pactum adeò validum eſſe dicit Menochius aopſaio. num. J3. lib. 2. vt infringi nullo modo poſſit, eo prætextu, quod ſit vſurarium,& ſab ditsidin dil. ſi ea. annoraſſé gloſ. Bartol.& Salicer. Ad idem facit texrus in lii us, quit ſi pecuniam. S.J. F ae piguor. Actio. l. fiis, qui bona. S. I.& ibid. Bartolas, Alber& Da. Side pignor. Mudaus de pact. pięnornum. J. Et ratio eſt huius ſententiæ, quoniam tempore pacti incertum eſt, quanti futuri fructus pignoris ſint, atq; ità ratione incerti- tudinis valet conuentio de illis lucrandis lo- co vfurarum, quia ſicuti fieri poteſt, vt cre- ditoriſte lucretur, ſi fructus excedant vſuras, ità fiert etiam poteſt, vt perdat, ſi fructus mi- nus aſcendant, quod adeò clarum eſſe, aicir Menock. d. conſ. ⁊⁰. n. a. vt dubitationem non habeat, aleegans ad hoc gl. in l. r. C. de aiſtract. Pignor.&gliin d. a onqueſtus, quam omues ſequi, refer: ex mente Dec. conſ r9. num.. verſarertid hoc, atq; hoc ibidem eouſq; extendunt Anchor. & Anan., vt ſi debitorexiſtens in morâ de- ceſſit, pupillo exiſtente herede, pupillus iſte ad intereſſe teneatur. Idem reſpondit Alex. conſr. num. 13. Vol. 6. vbi ſcribit, quòd, ſicuti marito recte foluitur vſura,& intereſſe re- tardatæ ſolutionis dotis, iuxra c. ſalubriter, de vſur ita etiam pactum valeat quòd is mari- tus lucretur fructus rei, ex cauſà dotis pigno- ratæ, e& cum Alexand. idem ſentit Rube. conſil. S.. num. 2.&.& multo clarius Didac. Couarr. lib. 3. Variar. teſolurio.& e. num. 6. verſic, decimò quam- uus, vbLi poſt Carol. Molinæum in tradt. de vſur quæafl. 74. air, venditorem tradito fundo,& dataà dilatione ad ſoluendum precium, licitè acci- Pere fundum in pignus, eâ conditione,& pa- ctione adiectà, vt non teneatur, fructus in ſor- tem computare. Neque intereſt, an magni, vel exigui reditus pro modicâ pecunid emantur„quo- niam fructuum incertitudo illud totum con- ciliat,& iuſtum facit, C. Bald. Salicer. c&æ& com- mamrer Da. n d. I ſi ea.& inl. ſi pater puellæ. C Conſilium Duodecimum. de inoff teſtam. Caſirenſ. Alexand.& Dal in.! d- R daeicvmmiſſ. C. de tranſatt. Quod tanto magis in propoſito dicen- dum eſt, quòd ingentes impenſæ, magni la- bores,& eiuſmodt alia in conſeruarionem caſtri P.& pertinentiarum facienda ſunt, in cuiuſmodi calu ſumtuum, laborum, alio- rumque difficultatum fructus cum ijs com- enfari dicuntur, per rexr. in c. ad noſtram. as reb. Fecleſiæ non alienandis. Hoſtienſ. in ſumma, de vſur. S. aliqua. Venſic decimò terrih. Socinus cuyf T⸗a. num. 10. Volum. 2. vbi aicit, vſuras recom- penſatorias omni lure peti poſſe, atq; quòd in contractu pignoris Creditor, magnos la- bores tolerans, pro pignore debeat in recom- penſationem fructus lucrari, aocer Neguxann in tractatu de pignor ar;. memb. S. num. I13. all- gans Hoſtienſin d. ſumma, de Vſur.§. in aliquo, verſe dwodecimo. Toan. Anan Panorinir.& alq in d uœun:- queflus Roman, ſing. 334. b 9 Quæ omnia cům ità ſeſe habeant, illa etiam, quæ de redditione rationum admi- niſtrationis facienda heredibus P. obijci poſſunt, nullo negocio diſfoluuntur. Cum enim A. P.& conſortes, atque poſt ipſos ipforum heredes ſæpe dicti caſtri Domini facti ſint, non ſunt vtique adminiſtratores. Adminiſtrator enim is eſt, qui aliena gerit ne- gocia, non ſua, argum. l... Mae procurar. De domino autem rei nuſquam in lure proditum eſt, quòd rerum ſuarum admini- ſtrationis rationem reddere teneatur, ſed id potius pro indubitato habetur, quòd qui- libet rei ſuæ moderator ſit,& arbiter, texr. eſt inl. in re manaata. C de mandat. l. 2. ff de hu, qui ſui, Vel alieni lur. ſunt. l. per prouincias. Qde æatfic. priuat. c. de—s, de ſepultur. etiam in abu- tendo. 1. ſed ſi lege. S. conſuluit. ſfr de petit- hereait quem text. ad hos ſingularem aicit Iaſon in l. more, col. 3. S. de Iuriſdict. omn. lIud.& in l. fin. Ciqui reſtamen. facene poſg. Menoch. confil. 2 15. A. 10. C72. lib. Z. Socinus lun. canſil. 130 Qum.S. Volum. & rebus ſuis poteſt ponere legem, quam vult. l. In traditionibus. ſf. de pact. aotal. l. legem.& dt donar. c. nullus. de ſeru. non ordin. c. requiſcti, de reſtamensz,& Eleurhericus 20. g. 2. c. Sonæ, in fiue, de poſtulat. pralat. verum. de conait. appoſit. Pariſ conſil. 32. aum. 29.&conſ. za. num. Volum. 1. G conſil. I. num. 126. olum. 3. Imò bona ſua ven- dere, atque precium in mare proijcere po- teſt, abſque eo, quòd teneatur eàâ de re ratio- nem reddere, ol. in l. 1. G ae inojficioſ. donas.& probatur perl.nemo exterus.& de ludæ. Tiber. Decia. conſ.r. nuin. 2 J. Vol./. Quin& ipſum pactum expreſſum, et- iamſi dominium tranſlatum non eſſet, i- dem operaretur, cuiuſmodi pactum, vt nimirum wcorNr; Gsoadhtole riaun, ecp Idiobun- reillonem, et ünn ſechlie Minl ſnen uſte i e Enp mmun eſe un.walbe.m. nileſun. um dtorer. 6 ie multomagb: transfecedul- d ducendum: ptellim acce to dalu fat lrationisge Guode rom Merv wo Niqh tranſmiſſe rur fuerit mcd qun tiones adte minis Co ld feroft cumſtanti quum, at lt; quddn let nühul doſfumus. nſn anc Kdatum d dicunm f 4. Lur, Der ne. M 2 9774 2½„ II.;— S. 40 Atenanaus 4 * 72 vexffe aecim) aa m. 10. doſen,, 18; 14 alatorias O fes tolera 4* 101 3 mn. lure 4 1 * * Ae mar ſee.. iti ſek ie un iti 1. qux de redditione ttim rarionis faclenda hexdbs lunt, nullo negocio didolumn m A. p.& conſortes, imr 1 rum heredes ſepè dii tiat, nonſunt vtique atuut niniſtrator enim is elt qpitleun anon ſua, ᷣ. l.. ftma De domino autem mi uimn litum eſt, quòd rerum ſemus wonis rationem reddere tanemn us pro indubitato habetu, g treiſuæx moderator ft,&mt Amre mandata. Cd mauauii u, vel Alens ar. fant.feruua Fr.sf. 4. de 4, de ſepum dciu 4 6 4—. 88 3 0. 4 ◻⁴ ⁵ſege.. con uluin f Ern fext. ad hoc ſiugularen ain lu , u! 12ꝙ Anrſdef. ama. K4.O.90 deu ſaurm„ℳf.. enach anſlal 4 3 14. Scinar fan HnI us ſuis poteſt ponere legecge eder f Aepa Ms ananibas H. dehach. 4, n à1e. de ſers. 202 aus “ 4 4 7 ver. 27. 4. 7. 3 CI.. Tiesrberds * auut unau 1 5* Talar. yrelatc 8 1127.1 reddere,&. ⁸⁷ J ur perl.-n exters 2 m ens, Via& ihſum P. Qatun 10, 7 ahl nes reddar in omni diſpoſitione, qualiſcunq; ctiam illa ſit, valere, ett zext. inl. Aurelius. S. Gaio,& l. ſi quts raxiones. ſf de alimentus legat. I. cun tale.§. f de condii tio.& demonſtrar. Sald. Salycer.& alq inl. cum neceßitares. C. de fideicom- ſs. Bartol.& Dal in l. f dominus.§. ſeruus. ſf. de a Pecul. Sarrol. in l. nemo potett. n. 12. ff. de legat. 1. Sr id. Gaud. Marmer. n. 21. Ripa n. S.. Crot. n. ,9. Toan. Anan. n. 394. Iaſ. læcr. 2. n. 6. Iulius Clarus in§. Tefamentum, quahi. G6. u. 4. z.—.. Quèd ſi verò is, qui pro pecunid ſu lu- re contractus,& vi pacti tructus percipit,& ex conductione tantùm, quæ tamen nec do- minium, nec poſſeſſionem tribunt, non tene- tur adrationum redditionem, aut fructuum 9 refuſionem, etiamſi longè plus lucratus ſit 1 upra pecuniæ vſum, vt probanr gl. Bartolus& Da. in l. ſi merces. 5. Vis maior. ſf. locati. Cano- niſcæ in c proprer fleriliratem, de locat. quam con munen eſſe Dd. opinionem attéeſtatur Socinus Iun. con ſil. õg. num. 6.& 10. Vol. 2, Franc. Viuius, in theſaur. commun. opin. litera& in verb. Condu- dtores.& in eadem literd G Säarex. num. 222. multò magis in contractu, qui titulum ad transferendum dominium habilem præſtat, id dicendum eſt, præſertim ſi prætereà ex- preſſum acceſſerit pactum, prout in propo- fito caſu factum eſt, ne rationes admini- ſtrationis geſtæ, ſi quæ fuiſſet, redderetur. Quod de decreto rationum reddenda- rum affertur, id in facto negatur; neq eiuſ- madialiquod decretum apud Acta; ad nos tranſmiſſa, reperimus. Proferenduw igi- tur fucrit decretum illud,& quidem eiuſ- modi, quod in ſpecie A. P.& conſortes ra- tiones adminiſtrationis, qualis nunc à Do- minis Comitibus petitur, reddere iubeat. Id verò ſi proferatur, erunt ſine dubio cir- cumſtantiæ aliquæ, ex quibus ĩd, ſi non vt ini- quum, at ſaltem vt nullum impugnari poſ- ſit; quâ de re cùm in facto nihil nobis con- ſtet, nihileriam, quod luris fit, reſpondere poffumus. ppoſtremdeſt quidem in theſi argumen- tum illud haudleue, quod creditoribus prio- ribus præiudicari nec poſſit, nec debeat, ſed muͤm enim ex ſupradictis manifeſtum eſt, he- quodin hypotheſi locum non habeat. Pri- redes P. non eſſe creditores, ſed Dominos, & caſtrum non lure pignoris, ſed Iure domi- d. m rructus, atq; Deinde negatur in hypotheſi, creditores neralis, vel conſtituta ſit. alios priores eſſe, quibus hypotheca vel ge- ſpecialis in ſæpè dicto caſtro F. Gonſilium Duodecimum. nimirum aliquis res alienas adminiſtrer, ne- que tamen adminiſtrationis nomine ratio- patu M. Fr. Redoan. iu zradt. de e n. c 7. S. tem ſub Vocab alienationis Venii pignus. num. 195 TPertiò, vt maximè quibuſdam priori- bus hypotheca conſtituta eſſet in dicto ca- ſtro F. illis tamen ſatisfactum eſt ab A. P. & conſortibus, vt ex reſolutione quæſtionis inſequentis conſtabit marufeſtius. Atque vt maximè etiamnum ſint cre- ditores aliqui M. qui vel ſpecialem in ca- ſtro F. vel generalem in omnibus bonis M. haberent hypothecam, arque hanc, vel il- lam contractu controuerſo tempore prio- rem, adhuc tamen dicendum eſler, heredi- bus P. illos nequaquam obſtare. In facto enim præſupponitur, quod caſtrum F. cum ſuis pertinentijs ſit feudum, quod domi- ni Comites recognoſcunt ab Archiepiſco- At hypothecationi illi Dominum Archi- epiſcopum conſenſum ſuum adhibuiſſe, ha- ctenus ex parte Dominorum Comitum pro- batum non eſt, qui omninò adhiberi debuit, vt hypothecatio illa lure ſubſiſteret, ſiqui- dem feudum non porteſt oppignorari. ar. vert. pignorari. de prohibir. fegdi altenat. per Frider Vvurmſer in obſeruat. pratt. ſub tit. de feud obſer- uar. 22. Hartman. Hartman. olſeruat. praci. 21. Duen. reg. 320. Iul. Clar. in S. feudum, qudſi. 2 ₰. ità nec hypothecari poteſt, quam ſententi- am veriorem eſſe,& vſu ſeruari, retarur VVe. ſenbec, in tratt. de fcud. c. I1. fol.( nobas) 213. vbi eius ſententiæ rationem ſubiungit, quòd hy- potheca etiam ſit ſpecies alienationis. V fin. G& de rebus alien. non alien. 2. de rebus Eecleſ, nou alien. Negudant. Ae Sunue 2. mem. 5. HAuu. us Eccleſ, non alien. c. Nec putandum eſt, in generali obligatio- ne, ſiue, hypothecâ venire res feudales, quo- niam lurâ feudalia diſertè contrarium ſtatu- unt, vrest rexr.& ili notanr omnes in a. de pro- hilir feuai alien per Frideris.& norar Bartol. in! qui habebat, in hine prin. e de legar. 5. Bald.& cæ- reri Da in l. ſi conſtante. ſf. ſoluto matrinio.& in generali obligatione venire non poteſt, quodc quis in ſpecie obligare nequit, quam commu- nem eſſe, dicit Anton. Næagud. d. Part. 2. memb. 2. num 23. quem refert Tiber. Decian. ceuſ. 95. n. 12. aainn.⁶⁵,.⁵.,, Etſi verò haud inficiemur, in feudo pi- gnus etiam iudiciale conſtitui poſſe,& victo- rem in poſſeſſionem bonorum feudalium in defectum aliorum bonorum mitti poſſe,& reditus ex ijs percipere, vr prærer alios docuit, Anar. Geil 2. obſeru. pract.¹17.& lib. 2. de pace publ. obſeru. 17, n. 16. Ius tamen A. P.& conſortum, nunc verò ipſorum heredum, lu- re cæterorum omnium potentius eſt, quòd ad 82 proutſio- 196 prouiſionem legis ipſis etiam acceſſit proui- ſio hominis, loc eit, eum alijs citra conſen- ſum Domini Archepiſcopi caſtrum F. vt feudum hypothecari non poſſet, A. P.& conſortibus hypothecatum ſit, cum conſen- ſu Domini directi, atquc adeo etiam lure permittente. Quòd fi igitur prouiſio hominis tollet prouifionem legis, el.& Da. in l. fin. G ae pact. donuenr. Iuſon in S. Wem Serwiana. num. 69. Go Iuſlit. de Action. Schurſſfe cougſtl. 22. Centur.I- multòo magis prouiſio legis,& hominis ſiwul 1uncta operabitur, cùm duo iſta vincula concur- rant,& prouiſio ſpecialis plus operari dica- tur,& eflicacius prouidere, quàm generalis, cuiuſmodi prouiſio legis illa eſt, vt vietor in calum deficientium allodialium mittatur in feudalia, ęl. in c. quanquam diſtinct. 23. Bald. in f.. oppefit. 2. C de necvſ. Hered. Buyfar. onſ.24*.H. 7. 116. 3.& regulare eſt, vt in omnicaſu, ſi cum diſpoſitione legts concurrat,& conueniat diſpoſitio hominis, id quod agitur, redda- tur fortius,& præferendum fit illi, quod ex diſpoſitione legis duntaxat dependet, vr per &l. in c. vemm. ae condit. appoſit. Alexand.& Da in l. fliusfam. S. Diui.'de lægat. I. cumn pluri- bus concordantibus adauctus per Dec. conf ο. num. 12.& conſil 222. num. 23. faciunt nol ata A Tiberto Deciano conſil. I. num. 72. Volum. 2. Secunda Quæſtio. 9 3 tur, quorum vnum eſt facti, alterum A luris. brius illud eſt eiuſmodi, an ſummæ illæ pecuniarum, quas P.& conſor- tes poſt contractum iſtum, Anno 15 61. ce- lebratum, diuerſis vicibus, vltra quadragi- ta illa millia aureorum pro Comitibus, ad li. berandum caſtrum F. ab ære alieno, credito- ribus M. exoluerunt, ſi non in priori, at ſal- tem in hoc Leuterationis proceſſu ſuffici- enter liquidaræ, probatæ,& deductæ ſint? Poſterius verò hoc eſt, an modò dictæ ſum- mæ eodem lure cum illis quadraginta mil- libus aureorum cenſendæ ſint, ità vt illis tanquam precio, ab inirio reuerâ conſtitu- to, accreuerint, nec heredes P. ante illarum ctiam ſummarum exolutionem caſtrum F. cum pertinentijs Comitibus reſtituere de lu- re cogt poſſint? Quod ad prius attinet, etſi non præſu- matur, quem debitorem eſſe, eò quòd debi- tor quis, conſtituitur ex contractu; Contra- ctus autem facti ſunt, D. iu 7.z. de Verb.blig l.z. de cvraro. furioſ. facta verò non præſumuntur, niſi probentur. Roland. a Valle conſ. 20. num. 14. JN hac quaæſtione de duobus quæri- Conſilium Duodecimutsi. vol. 3. Maſcard. de probat. concl. vser num. 21. vol. 2. atque in f pecie etiam de ſolutione dicatur, quòd ſit facti, adeòq; probanda. huinquagin- ra. de ſolutio. gl. in l. 2. verbo, repellerne, circa me- dtum. Qde Iurc empbyt Cu. 5 arrol. C& Dalin liin ilu hiipularione. col. 2. de V'erb. oblig. Bala.ind. contracli- bus. S. in allv. C. de non uaumer pecun. In præſenti tamen caſu cenſemus, v. trumq; illud,& debitum ipſum,& debiti ex- ſolutionem omnium ſummarum, per inſtru- menta exhibita, ſufficienter probata,& liqui- data eſſe. Cum enim per Inſtrumenta haud ſecus, atq́; per teſtes rei dubiæ fiat fides, tùm verò vel hoc maximè locum habet, ſi ipſa præ- tereà Authentica, ſiue Originalia Inſtrumen- ta ad comprobandum id, quod in diſceptati- one eſt poſitum, exhibeantur, contra quæ à parte aduerſâ nihil obijci qucat, prout umnes notant inl. procurator,& in Autb'i ſi quis in aliquo. Redendo. Felin. c. fin. nora. J. de fide Inſtrum Alexand. conſil. r. num. 20. Volum. J. Roman.cuaſ 23. Aubio. 2. laſtrumenta autem illa, de debitis lo- quentia, cùm partim ab omnibus, partim à quibuſdam Comitibus ſint ſubſcripta,& ſi- gillata, in dubium vocari nec poſſunt, nec debent à tertio, nedum à Comiribus ipſis, cùm præſumantur, debito,& legitimo modo facta eſſe, præſerrim inter perſonas illuſtres, atq; nobiles, vt ex liis quæ ſuprà in reſolurio- ne primæ quæſtionis dicta ſunt, patet. At verò continent inſtrumenra illa ex- preſſam Comitum, ſi non omnium, at ſaltem aAliquorum, vel vnius,& quidem eius, cui ca- ſtrum B. in hereditarià diuiſione obuenit,& qui in ſequeſtrationem nunquam conſenſit, confeſſonem, de quà dubium non eſt, quin ſit loco probationis ſufficientis,& indubitatæ. Roland.d Valle conſ.b. num. 26 Val. I.& conſ.s ν. 14. Vol.z. Tiber. Decian. onſca num.]‿. ol.z. Maior, &excellentior omni probatione. I. perinac. ad l. Aquil. Burſatus conſ. 2 0-num-2.lib=2. Crauet. conſ. 17. num. I. Cæteraſq; probat iones omnes ſu- perare. ParsſconſatIa. num. 46.& conſ-ri J. num. 12. & conſ.Tat. num. 30. vol.I. Ità vt inter probatio- nes obtineat primum locum, tanquam regi- na,& fulgentior ſit inter alia probationum genera, quemadmodum Luna inter ſtellas, vt ait Burſatus conſ⸗ao. num. 12.110.,. Ex quo et- lam quouis Inſtrumento maior eſſe dicitur, G rauet. conſ ꝗG. num. 5. 22 conſ T7I. Alul. 4. Rolauda Valle conſ. Zi. num. †2. olum-e. Dectan. conſoas. num. JF. Volwum. r. Et eſt tacitæ potentiæ confeiſio debitorum à P. deſignatorum, quòd ludex etiam poſt in ſtanriam peremtam, ſententiam ferre poſſir, contra Comites, vt confeſſos, ex vi notorij. ſe- cund. Balainl properanduman fine prine C de iud. Maran. L kce nne dntello renderauloh, dohrua! mnunlidem .CWintere 2. NAhus an b m-dd un. Utcna: ter non probe lonezdlidern enuutiatiua vn, un 1 tautihnl.o.i ee hanſrpeun ktinn NOd m fuünt iden Ieorum, euam P. n nodigex elle oh 4. cankanhan ſelueret Neola Comte 1 Aiquan b Kcon keculreb tr TduEn unmep ormer, hN. Kinee nce egi lüpſtſer 7 wiadet. uren rlu tentun. — es2 vid b Lebeh .Ae 7 8. ennaae, 12nh leur äA r 4-. G 4½ e75. A A„ Tſenti tame. a laſtrumenta autem ill, iet cnlia. cum partim ab oonh us tatſitlen buſdam Comitib lata, in dubium vocari x dent a tertio, nedum iautt nPræiumantur, debito,Kkir dn eſſe, præſertim interxiui nobilcs, vt ex Mis quæſcpainn rimæ quxſtionis dicta ſun,mt At verò continent inſtunem Ham Comitum, finonomnm: Juorum, vel vnius,& quicenau n F. in hereditarii diciſonx t in ſequeſtrationem nunqumc Klhoncm, de quadudiuntad probationis(utficientis, Cu¹ 4 2d2 ale conſco.-Au⁸d aasoA 4 Titer. Destas. ν un/tu cellentiot omni probaticx l Seratu can 4 umall 19e. 7. Cteraſq; heeis re. Parus14 46.0 „rrf.um vel. lta vt nnaß 3 » — A lud eſſe dicatur, quod per confeſſionem ad- ceentum annis conce 7 Maran. in ſpeculo par. S. num. d. cùm notorium uerſarij apparet, ęl. in a veſtra. ar cobu. clerico e. cum olim, de verbor. ſignif. Bartol. in l. ſriptus, de religio.& ſumrib. Afflict. deetſio. I70. in print. Ma- ſtaraus de probat. cncl. 1100.& ſcohu. Vol.z. Eadem ratione con beſſio creditoris, di- centis, fibi ſat isfactum eſſe, probat liberatio- nem, ſiue ſolutionem debiti, ità vt ne opus 3 quidens fir adiectione cauſæ, ex quã fiat libe- rario. Barrol. in I. tale pactum. in princ, de pactis, in l. tres Fratres, de paltis, Bald. l.&, qui heres, Ae aciuii, Heredit& conſ. I4. ol. 2. vol. 2.& conſ. 466. col.: vl. Sde ommuni atreſtatur Alexand in l. creaitori. num. 3.C.de pactis. *. 2 4* uod adeò verum eſt, vt ſi abſente etiam parte confeſſio talis emanauit, opererur ta- men liberarionem, ſalrem in vim exceptio- nis doli, luxra Bald'in l.l. de interrogat. Actis. Al- beritus in liidein in dupbus. S. fin. Ae pattur. Bald. in b . 1. C. resiurer alios acta, G in l generaliter. qudſi. 12. Ruinuts conſ 2o.col. 2. Volum.. Guide Papa decif. 179.&& de communi atteftarur Balaus d. conſ. 49. Ert cum alias verba enunciatiua regulari- ter non probent; tamen in eiuſmodi confeſ- ſione, ad liberationem tendente, verba etiam enunt iatiua probare, rraxidir Eyppo. de probario. 8 z„.„*„ 8 3 3 8 v. 1o. 107. Belin. col. 2.Verſanota terrto, Sin d. c. ſi caurtiv, col. 10. verff ſeeundò fallit. Bartol.&alcjin!. ex hac ſariplurd, de donalio. Kt in ſpecie eriam de reorum,& 2962 ½ lahimicorum capitalis, quam P.& conſortes ſeſe pro redimendis cli- nodijs expoſuiſſe affirmanr, non videtur ſatis eſle probata, ide òq; Indicem faris iuſtam cauſam habuifſe, vt Comites ab eà ſummãâ ab- A Nedj: enim Comitem P. E. pro dictis clinodijs ſummam aliquam pecuniarum debuiſſe, ſ ed nec illud Pp.& conſortes ſummam illam exoluiſſe, ſed requirebatur in ſpecie quantitatem illius ſummæ probare. Olarad. conſ.287. in prinë num. 5. Grautet. conſ.od aum. 4. Nam probatio genera- lis,& incerta non valet,] E. non ſe vnde legir- l. neq Actores. C. de 4 obat. Olatrad.% uſ. 1a2. ſi vendo, vel concedo tibi, quicquid lu- ris habeo mn tali territorio, donec non probe- tur lus, quod habeam in eo, nihil videtur con- rentum, niſi in genere. Mem ſenrit Bartol. in 1. hi ſic, g. ae legat. I. Specula. de locar. S. nund aliqua. oe rur, jwinquageſimo oltauo,& ibi hann. Anar. pareret, quòd talis iam vbi aicunt, quòd, ſi ap et, quòd talis ia ſit Eccleſiæ, quicquid habebat in tali caſtro, quod niſi Probetur, Conlſilium Du Cyn. l. generaliter. G& de non num. pecun. Caſtrenſ. ſummis ſingulis, prout in ſchedulâ liquidarionis deſignatæ tunt, videndo,prima quidem ſummaz 400. au- fufficiebat probare in genere er rexr. in l. non hoc. C. odecimum. 197 quid haberet, nil releuabit hoc Inſtrumen- tum. Atq; hinc eſt, quod dic itur, dub iam pro- bationem, cuiuſmodi eſt probatio generalis, rem releuare. æin præſentid, vbi boc notuur Cauo- niſtæ de probatio. Dd in l. inter ſiipulanzem. g.i.de verb. obligat.& quòd ideò in dubio iudicium debeat elſe abſ olutorium. I. Arianuu, de oblig& Adtio. Burfarus conſ. 2 S6. n. 10. lib.. NYVerum contrarium, potius ſtatuendum eſſe exiſtimamus. Primùm enim, quòd Co- mes P. E. ſummam aliquam pecuniæ debuit, eoq; nomine Clinodia iſta hypothecauerat percunctantibus P.& conſortibus; liquiddo apparet ex inſtrumento in priori proceſſu ſub b num. 4.& eodem proceſlu leuterationis lub num. 11. producto&R.. (Quantitas aurem ſummæ iſtius colligi- tur ex Inſtrumento, ibi, beneben jhren mit⸗ gleudigern/ dnd erben dor 2400. Goldtguͤlden⸗ dnd dann auch or 292. Thaler⸗ae qus verba cum clara fint, probationem ſummæ iſtius dubiam amplius eſſe non finuntt. ſtat, obijciar, verba illa enunciatiua eſſe, non diſpoſitiua; Enuntia- riua autem verba non probare; quia reſpon- detur, quòd imò diſpoſitiua etiam ſint, quo- niam Comes, ſe illam ſummam aureorum,& Ioachimicorum P.& conſortibus reſtitutu- Nec obſtat, ſi quis 8 rum, promittit. Deinde quòd verba illa per modum cau- ſæ funt prolata, quæ non minus„etiamſi eRunciariua fint, probare, arq; diſpoſitiua, et? iexrus inl euror S. ancillam,& ili Bartol& Bald. ae rei windic. Bartolus inl. cum raberuam. S. idem quaſajt, de pignor& inl. qui volebat. uum. 3. de hered in flituend.& inl. hiſocer. S. Lucius. num. 2. ſolux. marrimo. Iaſön in l. ex hus verbis num. 2. al. 2 werft. Nonblimita. C. de teſtam. milis. Balbus in repetit, l. Celſus num 22. Verficcligo alialn, de (Qualnſtrumenta per ſe ſatis plenam pro- bationem inducunt. Atq; cuùm heredes P. iſta pro ſe habeant„ſi non probatur, at cer- te veriſimile inde fit, ſummam iſtametiam- num iplis deberi, ad quam veriſimilitudi- nem comprobandam probationes leuiores fumciutt. Quod ad reliquas ſummas ſolutas atti- ner, cas ſatis probatas eſſe, ipſe dominus eſt arbirratus,&c. Confeſſio enim „diccntis ſibi ſatisfactum,& ſo- lutum fuiſſe, quicquid ei promiſir fideiuſſor pro debitore fuo, probar ſolutionem factam etiam ad hoc;, vt ipſe fideiuſſor, qui ſoluit, agere pofft aduerſus debitorem; pro duo ſoluit; ur larè proſequlzun Wraquél. de retra. ſamgmin. g. 1. gl. 1f. num. 44. S& Maſcardus A E 172 83 Illud „ 2 creditoris 0 7. 12 3 IIud de Iure indubitatum eſt, quòd liber rationum pro ſcribente non probet, quia 9 4 8 ⸗ exemplo valdè perniciolum eſſet ei icripru- „. 77 5 3 3 ₰ 7. ræ&c. f. inftrwmehrad. l. exemplo. 6. 92 Prabd rio. Sinl. 2. Qde conuenien. fiſci debito. lib. 10. c. 2. de fide iuſtrum. Barrolus inl. nuda ratio. num. 7. de dAonario. Roma. conj. 20,. Alexand. cenſ. lt. num. 4. VCl. J. Idq; adeò verum eſt, vt ne heredi qui- dem eius proſit, etiamſi ſcribemti ſuccedat Ecclefia, vel fiſcus, Farroltas l. inter artulær. C. de cwuen. fiſci debiror. lib. 10. Bualdas in l. in bonæ fidei. num. 6. ae rebus credit. Boërius deciſio. T0,. An. J. Etſiverè non negemus, quin libri ratio- num defuncti, qui vir fuit bonus,& bonæ famæ, pro eius herede præſumtionem ali- qualem faciant, argum. l. qui cum maior. S. fin. de bonuis literr Dartol.in ladmonendi. n. 27. de Iuielur. Sili Alexand. num. 2⁴. Iaſon. num. 120. Curlius num. 103. Ripa num. 123. Pra ſumtio tamen iſta ranti momenti noneſt, vt probationem vin- cat, aut tollat. Debita ſunt probata. Succedit nunc al- tera quæſtio, quæ in Iure conſiſtit. Er primâ fronte videbatur reſpondendum eſſe negati- uè. Eſtenim certiſſima luris regula, factum cuiq; ſuum, non alteri nocere debet. jactum de re gul. Iur. U.=.de alien. iudics, murandi cauſa c. neq; deberi alteri per alterum iniquam con- ditionem inferri. non deber. de regul. luris in 6. Liniqui ſimum, de Iuris,& fac‿l: Iguora. Et res inter alios actæ alijs præiudicare non debent. Cacheran.deciſio. Pedemon. 3J. num. z. Quod autem P.& conſortes à Comiti- bus vltra 40000. aureorum aliquid vel ipſis, vel creditoribus amplius ſoluendi manda- tum habucrint, in Actis non eſt probatum, idq; mandarum, quod factum eſt, Cęyhalus conſ. Fe. num. 22. lib. S. Buyſartus conſ. 3do. num. 9,. lib. e. non præſumitur, Decianus conſ. 122. R.Iz. vol. 3. Maſcard.larè de probar. concl. 1004. Vol. 2. et- iamſi multi anni effluxiſſent, vrmaguiscommu- nem dieit Burfat. conſ.? ænum 20. libro.i. Conſenlus facti eſt, adeoq;, ſinegetur, probandus eſt. I.1.& ibi Da. de verb. obligarion. AMaſcara de probario. concl. 2.n. a. vol.-7. At verò vbi conſenſus deficit, ibidem deficere contractum neceſſe eſt, vtpote quòd contractus ſine conſenſu fieri nequeat, I.7. A⸗ pact. um ſimilibus,& cauſâ deficiente deficit effectus. a càùm ceſſante, de appellat.! adigere. S. quamuis, de lure Patrbnatas. Decta. conſ. 4 9 num. 2 3. Volum. 7. Bunſatus conſil. 22 f. num. 129.1i. 5. Et cům certum ſit delictum in hoc caſu P. argui non poſſe, obligatio autem ſit ex con- Conſilium Duodecimum. tractu, vel ex delicto. S. 7. Infliz. de obligar. 1.. de Olligær.& Aétio.&i conſequens eſt, vt nulla hic ſubſit obligario, adeoque nulla eriam competat Actio. S. omniui. Inſlit. de Action. l. 7. CQde condict. ob dauſam, bi el. in Verbo, haleri oportet, argumentum A cauſa ad effectum, ab obligationus deféctu accommodat ad Aclionls defe. Ctum. Idein facit Socinus denior conſ. 22.Col. penulr. ve rſic quartõ etiam probarur, vol.l. quem Tefern& ſequitur 1) raquel. in sract. Mhanre cauſa Sc.num. IS9. in Verbo Obligationzs cauſd. Creditor poſterior priori creditori de- bitum offerens,& ſoluens plus Iuris non con- ſequitur inde, quàm creditor prior, cui ob- tulit,& ſoluit,& habuit, quia nemo plusl u- ris in alium transferre&c. Contractus inibatur ſub conditione conſenſus Archiepiſcopi accedentis, cuiulſ- modi contractum,& emtionem conditio- nalem eſſe, textus eſt iu l. qus ſub conaiiione, HFi quis omisſſd cauſd teſtamenti. l. iz damnum dat. S. quod pender, ubi Cagnol. de regul. Iur. Decius in! 2. num. 20. in fine Q de edendo. ità vt domino non conkſentiente, venditor non cenſeatur vendidiſſe, ſed vendir io ipſa pro infectà ha- beatur, atq; prorfus nulla ſit. I. neceſariꝰ. 9. quod ſi pendente. de peric.& commo. I. multum in. tereſt, in princ. de heredit. Vvel Actio. venai. cum concordantas aaductu per Cephal. conſ.ti F.libe. Relatum eſt in referente, Menoch, de ar 4 Lirr. Iudic. 4 quſt. 3 libro 2. 4 cau I. N,d. J. idque cum omnibus ſuis qualitatibus. Geill. z. obſer F. num. 2.. ſiquidem relationis ea eſt natura, vt omnes relati qualitates ſecum trahat. Cre- wer. conſ-R.n.3. Cacberdeciſ.1 1. n.3. Copula ET eandem qualitatem omni- bus copulatis tribuit Canoniſtæ inc. I. de com. moda. Felin. e&. ex parte, verbo Copula, de reſcripr. Bartolus l. ſAà re. S. Caia. de fundoinſtructo. Alex. conſal. roo. num. 2. Cephal. conſil. 723. num. J. lib.. rreſenb. enſce. num. So. Buyfarus conſ 2νν. num.. ſiuuszs. Certiſſima eſt luris regula, quòd nemo ſuum iactare præ ſumitur, Decia- conſcl 22. num. Jo.vol. 2. Buyſat. conſſil. 30. uum. 17.lib.. Vnde et- iam Fracqu. de retract.§. z. gl. 4. Verſ. 227 Verſic. ta- men ſi poſteriorem, dicit, quòd, ſi quis ſoluat penſionem pro alio multis annis, quam veri- ſimiliter ſine mandato non ſolueret, is man- datum habere præſumatur. Nefas exiſtimatur, ſub principis fide,& autoritate aliquem decipi. l. z. C qui veuiam rat. mpetrad Barbarius. de offic prætor. Mynſing. ꝛeſponſ2t, nam. Jz. Principumenim diſpoſitio- 28 ab omni maliti remotæ eſle debent. &c. Domini Comitesſatis videntur locuple- tiores eſſe facti, cùm debita illa in ipſorum neceſli- l fetinel V ncectul 4 1 mium l A ſrun. ſem muria alz C „12. nundh 4 nalier zululcs: 2 dunt lan ꝛo uum Cuodüiy. ellet pegotiur dubitztluris: dos eſſajern gur yndeh nulua § N preon poibecaric potiorettli . 0 NN 0 Kosrr Gnniiconl. daciend, c. A ultur ind le melle b 1 de erraee ai penaver,*.. anls . 9. 18 Lae C dee cenuhn canſentiente nt und didile, ſed Verdhn ui dd venditioipſaw dur, arq; prorſus nulli ſt, m 4 Fendente, de peric. G annla „ In prirc de hercait, vel lium — adet per(pualanianl elatum cſt in referente, ka Kdic quff. lilro a. dasn un, omnidus ſuis qualitatides Gal n ar. fiquidem relationiseici unes relati qualitates ſtammt e-JIACacher aecjſ.2 Copula ET eandem quultm copulatis tribuit Cmnſenui Feus. ger Parte 8 vere Cruu 11.64 Fr. S. Cus A fauuuti „oe. M. 2. Cpbel ant mn 7 4 4 8 3— 8 75 8 — 4. 2 8 8 8 2 N.—. 4 2 4 777 X r— 2 8— G 1 8ℳ 3 6 8 5 1 2 g— 4*— 4 P 1— 4—=— 2=* 8—.. 3 N 88— 4 4 5 8 .. 5 4 4 4* b ◻ 3 5 24. anfaνοm Fe.Sjfeneaſun Certiſima eſt luris regui, iuctare præſumitur, Mnuat 12. Brr. curſil 30 aum lit 4 „*ru 7 Ar. 0 erract. J. 7444 2 5 1 emtionen 8 Conſilium Duodecimum. neceſſitatibus à P. exoluta ſint,& niſi exolu- ul. S³. num. 6. lib. I. Geil. 2 obſer. Ir. num. 2. Gob- Ffer.z. Cum ſciant Comites debita ſua a P. ta eſſent, ipſi Comites ad hoc compelli po- tuiſſent, aut certè de euictione aduerſus ipſos agendi P.& confortes lus habuiſſent. Ita Bald inl. fin. de vſucapis. prs emto.& tener Angel. inl. verum, gl. J. de perit. hereait. Imò dixit gl. 1 121 S. penult. Verbo locupletior. Inſlitur. quibus alien. icert, Ge. quòd ex eo quis dicatur locupletior, an ſi non appareat pauperior, ertexr. in l. pupillo. de ſolurxio. b Etiam ob chirographariam pecuniam pignus retineri poſſe. IIla retentio tanto for- tius conceditur, quòd heredes P. adrepeten- de da illa debita exoluta a Comitibus de lure haberent Actionem, cùm alias etiam, quod 6 peti Iure non poteſt, poteſt tamen de lure re- tineri, pertext. inl.. in princ. quilus mnodis pi- vus ſoluttur. Bariol. inl. I. F. cum prædium, de pi gnot. Ginl. Arifio, quæ res pig. olig. pof. quia fa- a uorabilior eſt retentio, quam petitio. L. præ. rentionem. C de Sſuris. Barrol,& ali inl. ſi non ſörrem. S. ſi centum de condict.· indelb. Bald. in l. per- emtoriæ. col. 3. C. ſentenriam reſcindi non poſſe.& in l. 2. notab. z. C. de fdeiuſſöril. Iaſön in l. natu- raliter. S. nilil communs. col. I2. ad hinem. Vverſ. ſed tu nduerre. lectu. 2. de acquir. poſfeſſ. Decius conſil- 2 G%◻. At. F. X Quod ſi verdò cum creditoribus M. ipſis eſſet negotium, hi ſi chirographarij ſunt, in- dubitari Iuris eſt, heredes P. illis præferen- dos eſſe, per texxr. iul. eos, qui. C. qui potior. in pi- ænor. l. pro debito. S. vnde. C de Lons aurbor. Iud. 2asia pothecarios de prioritare ſua docere. Is enim portior eſt lure, qui tempore priot, Cepbal. on. I hi negotia. Mandati. Si verò ſint hypothecarij, rum, vt Ius prælationis haberent, neceſſe eſſet, ipſos hy- 199 ſolui, interponere ſe,& contradicere debu- iſſent, ne conſenſiſſe viderentur. Patientia enim cum ſcientiâ coniuncta facit, vr con- ſenſus præſi umatur. L.2. cum ili notatis pPer Dala. C de acquir, poſt. gl. in l. Meniand,& de ædiff, pri- uar. Bartol. in l. quæ dotis. circa inem 5 ſolurxo ra zrrimo. Cephal. conſ. i42s. num. I.& conſ. 1.1g. num. 46.& csnſ. 272. num. 3. lig. 2. Siquidem patien- tia eſt quoddam mandatum, vrsſcrilir Innocæn. in c. ex parre Decani. de reſcript.& æquiparatur ratificationi. gl. iu l. qui eum. rem ratam haleri. Et difficile eſt, credere eum, cuius res agitur, ſiconſentire noluiſſet, pati potuiſſe, vt ta- cendo in ſuum præiudicium aliquid fieret. Argum. I. ſi lypothezas. C de remiß pignon& ar- Lum. l. ſi fideiuſſor la. 2. S. pater, de pignor. Aclio. Fl. inl. ſapè. de e iudic. Non igitur audiendi ſunt Comites ap- probatiom,& conſenſui illi ſuo, ſemel accom- mogato, contrauenire volentes. Quandoqui- dem regulariter in Iure traditum eſt, nemi- nem audiendum eſſe contra id, quod appro- bauit. l. generaliter. C de non numer pecun. Iſicut. Gde oblig.& Actio. l. 2. C. quando ab emtio. liceas aiſc. Nec debet, quod ipſis in ſuà perſonâ in fui emolumentum exolutione illa factum placuit, detorqueri in iniuriam, ſiue dammum heredum P. l. cum herediras. l. quories. S. I. Ae ad. miniſr. zutor. l. fraer à frutre, de condict. indebirt. Decanus, Senior,& cæteri Doctores luridicæ Facultatis in illufiri Academiâ luld. INNOMINEDOMINI 8 M Herren/ Herrn/ N. Klaͤ⸗ gern/ vnd Herrn E. Be⸗ klagten Gebruͤdern/ vnd Graffen zu O. die biß⸗ 4 v. 4 8 1. 8½—* 8 „ 7 8 e 4 5 2 5 8 4 5„ „ 5. 2 5 1 A 1s 2 8. 1 2 5 8 * — 8 — hero ergangene Acta/ vnd newlich Cla⸗ ge/ Reſponſiones, Eliſiui, vnd was de⸗ rowegen allerſeits in ſatzſchrifften diſ⸗ putieret/ vnnd dann erfolgte gezeugns⸗ auch kegenzeugnis/ ſo zum theil ſchrifft⸗ lichen/ zum theil aber durch Lebendige Vrkunden vollenbracht/ mir zugeſch ickt/ vnd daruͤber mein Rahtſam bedencken/ was inn den rvenbſte Streit vund Haup Rechten gemeß ſey/ Hauptpuntten den ed g ufßſen 3 200 gnedigen begehret/ Dem zuuolge habe ¹ lImperiale pro conherede erkandt. ich die Acta, derer ſehr viel/ zuleſen vor mich genommen/ dieſe lbe mit vleiß durch⸗ b geſehen/ vnd erwogen/ vnd befinde/ daß nachfolgende Punct/ vnnd Heuptſtuͤcke fuͤrnemlichen in denſelben zuerklaͤren. Erſtlichen/ was Graffe N. vor ein Ietion angeſtalt/ vund ob S. G. die⸗ mum hac ratione, quòd quamuis lure feu- ſelbigen ergruͤndet/ vnd ausgefuͤhret? Vors ander/ ob dakegen Beklagter Graff in ſeiner G. Exteption/ onnd Schutzreden hinwieder ſo viel darge⸗ than/ daß des Herren Elaͤgers Clage er⸗ legt/ vnd S. G. von derſelben durch vr⸗ tell/ vnd Recht zu abſoluiren/ vnnd zu⸗ entledigen? Zunmdritten/ wie Graffen N. fuͤr⸗ nehme Gruͤnde vnnd Vrſachen/ vermo⸗ ge der Rechten abzulegen/ vnd zu hinter⸗ treiben: Vors vierdte/ vnd vff den fall/ da Graffe E. von der Elagen loß zuſpre⸗ chen/ was/ vnnd wie viel/ an ſtadt der alimenten S. G. dem Herrn Bru⸗ dern heraus zugeben ſchuͤldig/ vnd obes 1 die Legitima, oder weniger ſein ſolle⸗ auch wie es hiemit zuhaltenn Zunn fuͤnfften/ wegen des andern Graffen N. Clageſtuͤck des Herrn ver⸗ ſtorben? Graffen Erbſchafft belangend. Vors ſechſte/ vnd letzlichen/ wegen der vielfaltigen hohen attentaten/ derer Rechten angemaſt. ſich der Herr Klaͤger in ſchwebendem O diel nuhn die Antwort auff die er⸗ ſie Frage betrifft/ bleibet/ vnd iſt ge⸗ wißlichen wahr/ daß der Herr Claͤ⸗ ger ludicium familiæ erciſcundæ Annd 76. beſtetiget/ darin in geſambt biß zu ans⸗ rrag der Heuptſachen zubleiben. lolbaz. Faba ac laſen ius. quædam. Inkit de Atlis. Conſilium Decimumtertiume Vnd iſt alſo in poſſeſlorio pet Decretum Dieweil dann S. G. numehr in communione nicht wil lenger ſein/ Sondern ſeinen Antheil/ thut ſn⸗ chen/ So kan es je fuͤglichen in iudicio petito- rio, durch keine andere Action/ dann familiæ ex- ciſcunda geſchehen. Et ita in terminis decidit Alex. de Imo- la conſil. 19. num.. cuæs ſeqj. li. 2. Vbi in ſpecie de diuiſione comitarus diſſerit. Idgꝗ; porifſi- dali feuda dignitatum ſint indiuiſibilia. g. prætered Dutatus, de prohibita feud. alien. per Tri- de. Tamen quaſi generali conſuerudine diui- ſionem recipiant, vnd beuohr/ wann die Key. Mayſt. als der Lehenberr hierzu wolten jhren Conſens geben/ Id expreſſè Zaſ. in epilo. feudin fin. 9. partis atteſtatur. Ac ita notat Matth. de Afflict. in 7. norab. cir. S. præterea Ducatus. Imò Gail. in 173. obſeruan lib. 2. extendit huiuſmo- di conſuetudinem etiam ad diuiſionem, quæ fit abſq; principis ſummi aſſenſu, vt ibi per eum, Daß als dann Actio familiæ erciſcundæ ſtadt habe. Sonderlichen aber hat ſolchs ſo viel mehr in dieſem fall ſtadt/ ſintemal darin de mero& puro feudo hereditario gehandelt wird/ dauon ca⸗ teris paribus nicht anderer geſtalt/ als de bonis allodialibus judtciret wird/ wie hernach ferner alsfuͤhrlich zu erklaͤren. Hier wieder ehnt nicht zur ſachen/ daß der D. Piſtor. in ſeinem Rechtlichen bedencken 5§. Als erſtlich iſt geweſen. Pag. 35 fuͤrgibt /Es were ge⸗ wſß/ daß Actio familiæ erciſcundaæ in feudis dignitatum nicht ſtatt hette/ citirt Tyraq. 9. feudum. quæft. Sp. vbi dicit, quòd pro feudo de- rur condictio ex l. vel ex conſuetudine; vel vtilis rei vendicatio, quando inductus fuerat in Agtualem poſſeſfionem. Dann Iyraq. wie augenſcheinlich zuerſehen⸗ in einem abgeſchledenen fall/ wann der Va⸗ ſallus nicht in actuali poſſe ſſione feudi iſt/ſon⸗ dern ein anderer beſitze das Lehen/ oder aber auch der Lehenherr hat das zugeſagte/ oder verſchrie⸗ bene Lehengut in ſeiner poſſeſſion. Alihier aber iſt der Herr Claͤger noch zur zelt in communi poſſeſſione, vnd dieſelbige iſt jhme durch zwey Keyſerliche Decreta in maſſen Ob⸗ erwehnt beſtetiget. Well er dann nuhn ſeinen Antheill an der ſtreitigen Graffſchafft/ ſo jme von ſeinem Herrn Batern Graffen E. angeſtorben/ iudicio peti- torio thut ſuchen/ als kan es je(beuor nach gele⸗ genhelt feudi hereditari i) keine andere Action ſein/ dann familiæ erciſcundæ, quæ etiam da- tur pro diuiſione feudorum inter coheredes, Vnd Re Ausastn Laemtenge rernet/ uf 4 mpliite f Tohales dch: n/Nontth Perwe alsbnicht: mehrls conten weiſünyn ä fandäengan Pſoi then poponi wegegdes M Diean het zaff dn Dam/we Cag/w wey Key bene hect fordem die ſbeunnie ntusgeſa qudd qua Rcusſuas nem vulg. 4 Aher Pannent borten den Im don is principis ſumm d, Daß als dann Acdiofamilen ebabe. ufuni .—— aber hatſichsä mm fa ſadt/ ſintemal denäem do here ditario gehandett wi/ Paribus nicht anderer geſel t ¹ lalibus judtetret wird/ veſen aͤßrlich zu erklaͤren. 4 Hierwieder thnt nichtzu ſoba dr. in ſeinem Rechllichenbeten ich N we ſen. F 46.39 furgit/dn daß Adio famtliæ erciſcnnti aitatum niche ſtatt heut/ oit. *„... K 1 n*α⁴ †ν vbi dicit, quodmht condictio cx I. velex coflient grei vendicatio, quandoiudttt ualem polleſſionem. Dann Tyraq. wir ageniihetii mm einem abgeſchledenen il/en s nicht mactuali poſlcſlionetas * thengnt in ſemer weſtſin Aubter aber iſe der Hen Clr muni poſleſlione, nads u 1.. 6 zrc K veerliche Decteul Lehenberr ha das zugeſagke/ Conſilium Decimumtertium. 201 Annd nach dem allhier don des Heyrn Claͤ⸗ gers thelll alle requiſita ſubſtantialia, oder ex- trema vorhanden/ ſo in actione familiæ erci- ſeundæ erfor dert/ vnd zubewelſen/ Ae quiibus tra- aanr gloſ. lobann. Fabr. Aret. Iuſ. Zaſ. Schneid. dcalgin S. quædam. Iſiitur. de action. So kan auch nicht anders geſchloſſen werden/ dann des Herrn Claͤgers Actton beybracht/ onnd ergruͤn⸗ det/ vnnd Beklagter Herr inhalts derſelbigen/ (wofern S. G. mit derer exceptionibus nicht koͤnten beſtehen/ wie ob Gott wil/ wol geſchehen wird) zu condemniren. Wiewol es dann auch an deme/ daß des Herrn Claͤgers Action ſehr inept/ dnnd vnge⸗ ſchickter welſe von den Herrn Aduocaten forma⸗ liſiret/ derer drſachen/ daß des Herrn Beklag⸗ ten Exception/ onnd einreden/ vnd wie der Herr Elaͤger dleſelbe vormeinet/ zu refutiren/ inn die Clage mit eingemenget/ da es ſich doch beſſer ge⸗ reimet/ auff die Action famlliæ erciſcundæ ſimpliciter zuſchlieſſen/ vnnd dann die defen- ſionales durch Eliſiuos Eliſiuorum abzuwen⸗ den/ prout ſtyli. Aber wie dem/ ſintemahl ein jeder Libell ſol als diel muͤglichen ſalutret werden/ vnnd aber nu⸗ mehr lis conkeſttrt/ auch hinc inde mit den be⸗ weiſungen fuͤrgeſchritten/ So ißt hleuon weiter zu handelen gantz dnnoͤtig. Vnd ſo diel kuͤrtzlichen don dem erſten hier⸗ oben proponirten ſtuͤcke/ was fuͤr eine Actton wegen des Herrn Claͤgers fuͤrbracht. Die andere/ ond fuͤrnembſte Quaſtion ſte⸗ het auff des Herren Beflagten wiederreden⸗ Danmn/ weil des Herren Claͤgers intention/ ond Clag/ wie geſagt/ ergruͤndet/ darzu dann die zwey Keyſerliche/ auff onterſchiedliche zeit gege⸗ bene Decreta ſehr erſprießlichen ſeind/ So er⸗ fordern die Recht/ daß der Herr Beklagke die⸗ ſelbe zu refutiren/ mus mit guten Legen exceptio- nibus gefaſt ſein. Id enim luris ratio depoſcit, quòd quando fundata eſt intentio Actoris, Keus ſuas defenſiones deducat, iuxta ordi- nem vulg. L. füjquidem. C de exeepr. Alhier wird anfangs eine Schlußrede/ dnnd Argument geſetzt/ weichs mit kurtzen/ runden worten den Standt der gantzen ſachen dff des Herrn Beklagten ſeiten in ſich ſchleuſt. Pnd nemblichen in dieſen ſtreitigen ſachen iſt Actio familiæ erciſcundæ angeſtalt ⸗ Wie der Herr Claͤger ſelbſt in Acten fuͤrgibt/ vnnd oben bewehrt/ Dieſe iſt aber der eigenſchafft/ daß ſie wieder den/ ſo das Gut/ welchs wil theilbar gemacht werden/ aus einem guten Titul/ vnnd Ankunfft beſitzet/ vnnd nicht wil von einander theiten laſſen/ nicht ſtadt hat/ Sondern wann ein beſtendiger Titul dorhanden/ ſo ool/ vnd mus der Beklagte von ſolcher angeſtalten Clage abſoluirt/ entlediget/ dnd loß gezehlet werden. Dieweil dann der Herr Beklagter/ aus gu⸗ tem beſtendigen Titul/ vnnd Ankunfft/ ſich des luris primogenituræ, oder die Graffſchafft O. onnd daß dieſelbe vntheilbar/ allein eigen⸗ thuͤmblichen zubeſitzen/ vnnd dem Herrn Elaͤ⸗ gern abzufinden anmaſſet/ wie ferner dieſes zu⸗ bewehren/ So wtl je ſchließlichen folgen/ daß die angeſtalte Action ſich auff dieſen fall nicht thut reimen/ ſondern der Herr Beklagter dauon zuentledigen. Daß aber Actio familiæ erciſcundæ con- tra eum, qui titulo iuſto poſſidet, nicht ſtadt habe/ affirmat Paulus I. C. in l. heredes 26. S. quod ex emtore. ſf. fumil. erciſcun. Vbi dicitur palaàm quòd pro emtore, vel pro donato, (puta) coheres poſſidet, in familiæ erciſcun- dæ iudicium venire negat: Pomponius. Ad- ditur ratio: Cuùm enim per ludicem priorem apparuit, totam rem non eſſe hereditatis, quemadmodum in ludicium familiæ erci- ſcundæ veniet: Idem ſit in peritione heredi- tatis, vli zext. ibi prolat, ac gloſſ. in verbo n6. Lar. Sic& Publiciana actio non competit contra eum, qui vero tit. poffidet. l. ſue au- tem. S. ſi duobus. ff. de public. Ità nec petit io hereditatis. I. Herediraris. C. de petirt. hercd. vbi Bartol. Hijnc eſt, quod notandum, quando Reus conuentus vel actione familiæ erciſcundæ, vel petitione herediraris, non tantùm exci- pit de titulo, ſed etiam prætendit ius, quod ex perſonâ defuncti præcipuè in re litigioſà, vult habere: tunc non habet locum iudici- um familiæ erciſcundæ, vel petitio heredita- tis, ſed rei vendicatio, in quà actione Actor probabit Dominium, veluti comprobar laſ. in§. activnum, num. 19,J. cum ſoq. Iuſlit. de action. Ac prædicta valde egregieé extenduntur, ſiue titulus ſuperuenit reo poſt mortem de- functi, ſiue dudum antè, Ira Salicet. in l. fin. Gide editto. D. Aarian. tolendo.& in l. a. C. de petit. hered. cppioſius Iaſ. in loco aicto. Paul. de Caſt. in liſ poſt mortem, C ae perit. hered. Nec obſtat, quod Baldus inI. fin. C Ae e- aicr. D. Aar. rollend. huius ſit ſententiæ, quòd, ſi titulus(ſuperuenit reo poſt mortem defun- i) ex quo reus conuentus ſeſe fundat, ſu- peruenerit, ante mortem defuncti, tunc ni- hilominus detur petitio hereditatis, vel et- iam familiæ herciſcundæ, quia hæ duæ Actio- nes in hoc æquiparantur. Quam Baldi ſententiam etſi defendit Barbat. nfil. 6. incipienr. dementiſimi, lib. 4. tamen improbant,& reijciunt Salicet. Paul. de Caſt. Alexan. laſon ac Moder. in citar- l. in Aſ. in d. g. Actionum, num. 21.& anrè eum Arer. iſthis num. 0⁴£. Alex. in 7z. conſ. A. 1 1 202 Ac iſtam Baldi opinionem communi omni- um conſenſu improbari, atteſtatur Alex- anſ 194. G190. cod. li. vbi approbauit hanc communem contra Baldum, Idem faciunt Aret.& Iaſ. iν S. de iſta. Inſtir. de action. Et con- tra Baldi ſentent iam ſunt text. in l. 2. J. Vlr. e* in l. hereditatl. C. de petit. Hered. Didd. in 22. cap. praci. quæſt. vbi latius contra Bald. inſtat & pro decſaratione horum addit. Is enim qui titulo poſſidet, ſiue eum habuerit ante obi- tum defuncti, ſiue poſt eius mortem, non negat, Actorem aſſe heredem, ſed conten- dit, eum, etiam ſi heres ſit, non eſſe Do- minum rei petitæ,& in hoc titulum allegat: Et ideò actor agit Rei vendicatione, in qua dominium rei lit igioſæ ad ſeſe pertinere pro- babit. Dleweil dann durch nachfolgende vrſachen ſo biel/ mit Gottes huͤlff ſoll außgefuͤhrt werden/ Daß Graffen E. dem Herrn beklagten iuſto ti- tulo die GraffſchafftO. Iure dominij altein gebuͤ re(Jedoch daß der Cleger/ wegen der Alimen ten zur billigkeit abgeſunden) vnd dieſ⸗ elbige nicht theilbar/ dngeachtet de ſen/ daß derſelbige Titul nicht nach des Herrn Vatern Graffen/ E. ab⸗ gang/ ſondern diel Jahr zunor erlanget/ vnnd herkompt/ Welcher titul contra ſupracitatam opinionem Baldi dem Beklagten Herrn ebener maſſen erſprießlichen iſt/ Als wann derſelbige nach des Herrn Vatern abſterben aller erſt er⸗ langet worden/ So folget nothwendigen/ daß Beklagter Herr/ in puncto familiæ erciſcundæ ob prætenſum, ac probatum titulum, zu ab⸗ ſolulren. Dieſes Argument iſt die einige kurtze Grund⸗ feſte in ſtehender gantzen hochwichtigen Recht⸗ fertigung/ Damit aber daſſelbe deſto außfuͤhrli⸗ cher beygebracht/ Iſt anfangs nothwendig zu der Heuptſachen ergruͤndung zu præmittiren, vnnd zuerinnern/ daß die Scribenten im Lehen Recht onter andern die Manlehen Guͤter in zweyerley Natur abtheilen/ Eines nennen ſie feudum he- reditarium, Das ander feudum ex pacto& prouidentià. Definitur autem hereditarium, quòd heredum mentione factâ datum eſt: Ex pacto& prouidentiâ, vbi heredum mentio non fit, ſed pro ſe, liberis, filijs, vel maſcu- lis, acquiſitum eſt. Hanc feudi diuiſionem poſt Pileum,& Bulgarum Gloſſatores ſequuntur cæteri Feu- diſtæ in c. E. an agnat. vel filius. bi Alctar. num. 3. ſtam communem aſſerit. Mart. Laud. Præpo. Matth. de Aflict. idem in Proæmio féudor num. I7 †. Gui- ao A Perno in a. norat. feud. num. 9. Dida. Cowarr. lié. 2. Vartar. réſolut. cap. I4. Iulius Clarus lib. 4. commuu. opinion. F. féudum. quæſt. g. Octa. Cach. deciſePradomont. 167. Ac Dd. varijs in locis. qui tamen fat fatentur, hanc diſtinctionem tex- Conſilium Decimumtertium. tibus feudi non comprobari, ſed veluti magi- ſtralem à Pileo& Bulgaro inuentam eſſe. Ex prædictis infertur, feudum heredi- tarium ab interpreribus noſtris illud recte nuncupari, quod alicut,& heredibus ſuis à Domino feudi fuerit conceſſum, illud qui- dem non ad extraneos, ſed ad filios trans- mittitur. Ita communis ſchola feudiſtarum deci- dit, veluti Iacob. de Belu.« ⁊. verſ. quæritur an- heredes, de eo, qui ſibi, vel heredib. And. de Iſern. in a 1. F. hoc qusg. de ucce ſio. feud. Gin ci. a2 Agnat. Alex. cnſ. I9. num. 4. G 13. lib. F. Vli num. 16. inqui: banc communem, receptam, ac Baldi ſen- renriam qui contrarium exiſti mabat improbari, (in qua Decius Balao 14i. conſil. num. 3. Viderur aaberere) Ac banccvmmunen éſſe vult Iaſon conſil. F. uum. 1. lib. T. conſil. Fö. lib. 3. Coru. in I99. conſ lib. 2. Decias in aitar. 1g. conſ. Curr. Iun. confil.. num. I1.& conſ. 2½. num. 32. Socin. conſ. I14. num. 12. lib. 2. Pariſ. conſ. 2. num. 17.& 26. l1b. I.& con Hil. 3. num. F.& I7. Vbi pari modo comprobar con- munem ſententiam Baldo reſiſtere, qui in c. I. de eo qai fibi,& keredibus, aliud ſtatuit. Alaiat. conſ 99 num. 22. adaens, ſe huabere communem opinionen, neg. vnquam vidiſſe illadin dubium reuocari. Iaen placet Diaaco in cir. 19. cap. lib. Variar. reſolut. Bi,& alij Dd. proferunt hanc rationem, quòd nomen, heres, in feudi conceſſione v- ſurpatum, qualitatem, ius, atq; ſucceſſionem hereditariam exprimat, l. heres in omne. ſf. de Acqwir. hered. l. hereditas. ſf. de R. I.. quos autem, Inaſtir. de Lonor. pofeſ. Cum autem in feudis verba inueſtituræ potiſſimum ſint conſide- randa,& magis iuxta ea, quam ex proprid feudi naturâ iudicandum, veriſimile eſt, quod quando in Inueſtiturâ heredum facta eſt men tio, huiufmodi feuda quandam hereditari- am qualitatem recipere, idq; ex propriâ hu- ius vocabuli naturâ,& ctiam ex præſumti mente concedentis, ac acquirentis, qui cùm mentionem heredum fecerint, ad ius quod- dam hereditarium reſpectum habuiſſe cen- ſetur. Neq; huic obſtat, quòd vocabulum, he- res, in materiâ feudali de maſculo, vel ſucceſ- ſore accipiatur, æ 1. g. exſe clientulus, de alienar feuai. Id enim vendicat locum, ſi hæc vox;, heres, à lure feudali fuerit expreſſa, vel ex eius tacità interpretatione ſubintelligatur, ſed quando ab homine(vrt fit in inueſtituraà) exprimitur, tunc magis propriè percipitur, 4 ità tamen, ne omni effectu prorſus careat, HRi declarar Andnde Vérn in c. I. S. luius autem, ex quibus cauſ. feud. ammit. loban Thom. de Marinin it. J. de feudotierediitarin.„. F. Vnnd iſt alſo nunmehr gewiß gemacht/ daß wo ein Lehengut einem dor ſich/ vnnd ſelne Er⸗ ben i licy ium.3. hih e heredibus, e. dentihus mle nuncupatlt. M veſ ſa quu tem Menut. alen.ſah Ligi eentinnvelun 1. nud. m. o alicuat. fei la aauſt fen reditara e Adäens, u muniterp; qucücont cn.. n cceiudic 797 P 21 Daiſam 3. Cin malculisc, nionemn D. non mi 1 ne nis ſ veluri lacob. de 1 duütn 4,4 V 4. 72, gui u, de nuns 4A 3* 4 44„ 1O* Decaus Saldo dal conſiderationis, lohan. Tom. de Mari ſtirt/ Solches ohne allen/ vnd einigen zweiffel/ nach gemeinem einhelligen beſchluß der Rechts⸗ gelerten ein keudum hereditarium, oder Erb⸗ lehen wird geachtet. b Alſo iſt es hereditarium, wann in der be⸗ lehnung ſtehet/ Vor ſich/ vnnd ſeine Eheltche Leibes Erben. Ira voluur Barrol. in l. Iurisiur. 5. Ff liberi. ſf. de oper. liber. vbi aicit, quòd inue- ſtitura, data pro ſfe,& heredibus legitimis maſculis, conſtituat feudum hereditarium. in Aaeum ſequitur Alexand. conſil. 9. num. 12. Lurr. muior onſil. 3. num. 3. Pariſ. conſil. 2.& conſil. 9 76.& conſil. 23. num. 9. lib. I. Alctar. cvnſil. 123. & de legitimis heredibus idem diflerit ν 10. R 17. conſil, Grar. nſil.. num. 6 4. lib. I. vbi ait, verbum, legitimis, non impedire, quin fili) adeant hereditatem,& ſint veri here- a, des, quia talia verba addita ſunt modicæ 7.*eρ. 4. 1 8 — ipeimdan it. loco num. 13. Kar ennam Baldna, Quando enim feudum alicui pro ſe, atꝗq; T7 Dadac 1 cir. I.. a. um „& aliz Dd. proferunt hcn ₰„„. dd nomen, heres, in feudi cana datum, qualitatem, ius aug in r r cditariam exprimat, leuua ur Hered.1. Hered'ras. fA KIIa r. de danor poſſeß. Cum aurgt da inueſtituræ potichmum änt da,& magis iuxta ea, qumma di naturd iudicandum zenint ado in lnueſtiturd bewduntt „huiuſmodi feuda qumimtr qualitatem recipere, ldcam vocabuli naturà,& ctiap af ne conccdentis, ac acquirts rionem heredumfeccrint, is hercditarium reſpcctum r r.— Neq; huic obſat uds s in materii feudali emuſn ccipiatur,«!. 5 2 dema Id enim vendicat locum,, qalifueriteſ 8 5 lu llbwe tacita interptetatiole- 4 4 7 4* heredibus, ex corpore ſuo legitimè deſcen- dentibus inueſtitur, illud rectè hereditarium nuncupatur. Andr de Iſern. inc. 1. 9. etſi ltbel- lus verf ſed quia ſi acquiſiuit, de alien. feud. pa- tern. Idem in c. 1. F. Quid ergo, de inweſtitura ae re dhæn fas Sigi’e Loped donſ„ vlt haneſen. renriam veluri communem defendit Gul. A Perno. 7. poral. num. y. Maruih. de Ahct. in c. I. num. J. de alienat. feud patern.& ins 1. num. 1y. ex qui- bus caufis feud. amir. Et huiuſmodi feuda he- reditaria cenſeri, idem voluit, in 1·. deciſ. addens, in conſilio Neapolitano ita com- muniter probatum fuiſſe; Et quamuis ipſe quaſi contrarium tueri videatur, tamen Al- ciat. in I9. conſil. quod conſilium Neapolit. rectè iudicauerit, defendit, Iem reſtarur conſe 29. Et hané recepram eſſe ſentenriam arlbitratur Pariſ confil. ³ num. 27. lib. I. Anron. Rab. conſil. 19. Quin imò feudum pro ſe& heredibus maſculis conceſſum, iuxta communem opi- nionem Dd. cenſetur ſimplex heredirarium, ac non mixtum, quicquid dixerit Decius, quem ſequitur Marth. de Airdi. in d. I. au agnat. huti probunz Da. in cir. loci. Alldieweil dann aus der erſten Keyſer Pri- derici Inueſtitur Anno 14 54. darinnen jhre Mayeſſet Herrn B zu einem Graffen des O. erhoben Ihme daſſelbige vor ſich/ vnnd ſeine Eheliche Leibes Erben fuͤr/ vnnd fuͤr inueſtirt⸗ vnnd begnadet/ Darnach beyder Herrni Groß⸗ uater Graffe E. von Keyſer Carolo V. Anno 15 21. zu Wormbs vor ſich/ vnnd deſſen Leibs Erben belehnet/ vnd dann Graffe E. auch vom Keyſer Carolo V. Anno 15 28. Am Tage Se⸗ ptembris 24. bor ſich/ vnd ſeine Erben/ dnd dañ Keyſer Ferdinando Anno¹⁷5 8. die drey Ge⸗ Conſilium Decimumtertium. den wird bvom L ehenherrn zugeeignet/ dnnd inue⸗ 203 bruͤdere/ da ſie noch ſehr Jung geweſen/ Herrn E. Herrn C. Herrn J. Graffen zu O. 5 dnd jhre Erben/ mit wlederholung aller vorigen Keyſerlichen inueſtituren/ vnd dann Keyſer Ma⸗ ximiliano Anno 1566. gleicher maſſen jhrer G. ond derer Erben belehnet. So folget je gewißlichen aus dem Buchſta⸗ ben aller dieſer Keyſerlichen belehnungen/ daß anfangs/ mittel/ vnd ende die Graffſcha fft/ O. nicht als ein feudum, ex pacto,& prouiden- ti Domini; ſondern als ein recht Erb Lehn⸗ onnd feudum hereditarinm, den Graffen zu O. von den Roͤmiſchen Keyſern je/ vnnd allewe⸗ ge vorlehenet/ vnd alſo ein foudum hereditari- um fuͤr/ vnnd fuͤr dorblieben/ auch darfuͤr wegen ſeiner Eigenſchafft/ vnnd Natur/ beuor in die⸗ ſem ſtreitigen fall/ ſol geachtet werden/ Sinte⸗ mal dieſes der Tenor austruͤcklichen mit hellen/ klaren/ dnuorbluͤmten/ vnnd ongezweiffeiten Worten/ mit ſich bringet. 2 Quale enim feudum à dominò conceſ- ſum fuerit, id præcipuè ex inueſtituræ tenore dijudic andum eſt, a 1. ie, propter inueſtiruræ re- norem, vli Bald ac Feuaxiſtæ traaunt de dwolus fru⸗ tribus, I capira. inueſt. c. n.§. pen.& fin. quid ſis inueſſtit. gloſ. in c. I. de feuds non habenre propniam naturam feuui,& in o nulla, per quos fiat inueſtir- & in a ſi cui in extraora. capit. Inueſtitura enim in feudis eſt vna maxima. vr air Marrin. Lau= den. in c I. in prin. qui feud dare poſſ. Iaſ. couſil. J36. num. 2. lib. 4. Idq́; adeò locum habet, et⸗* iamſi verba inueſtituræ naturę feudi int con- traria. Illa enim derogant luri communi, ac naturæ feudorum. A. a 1. de auob. fratribus& a 7. de feudb non habente propuam&c. Ideò magis debet inſpici, ac conſiderari tenor inueſtitu- ræ, quam feudi qualitas, vel natura, Deaut conf. 395. n. J. cum maltss alus, quæ congeſur rr. Senior in fo. conſ incip. memoriæ recolendæ. nu Jfe cum ſeq. Tyraqin L. vnquam. in Verbo, liberkis. n. g. G de reuoc. donar. Roland. A Palle conſ. O*. inip- primo quidem aſgeclu. num. Vol. I 118 Vnd darumb/ ſintemal alle Keyſerliche in⸗ ueſtienren die Graffſchafft O. vor ſich/ vnd jhre Eheliche Leibes Erben/ als lnueſtitura Impe⸗ ratoris Friderici, die andern aber alle dor ſich? vnnd jhre Erben die belehnung gegeben⸗ So iſt ßieran durchaus kein zweiffel dieſes Lehen ſey feudum hereditarium. Diewell nun dieſes auch ausgefuͤhrt/ ſo muͤſ⸗ ſen nach einander die tituli, vnnd ankunfft vor Beklagten Herren/ derowegen S. G. von der angeſtalten Clagen familiæ erciſcundæ zu ab⸗ ſoluiren/ numehr ordentlichen erzehlt/ vnd ausge⸗ fuͤhrt werden. 4 Anfenglichen/ bnd anch vornemlichen/ ſo hat Beklagter Herr loco principalis tituli vor ſich⸗ ſeines geltebten Anberrn/ dñ Großuatern Graffen E. vor⸗ * ———.— ae——— ————— 8 4 L 1 4 3 4 3 4 1 3 . b ö j 204 Conſilium Decimumtertium. E. dorordenung/ ſo S. G. Anno 1512. am tage Nicolai Epiſcopi in der Stadt M. vorordenet mit eigenen Handen vnterſchrieben/ dnd intt de⸗ rer Inſiegel bekrefftiget/ welche folio tertio in des Beklagten Herrn vrkunden/ vnd beweiſun⸗ gen wird producirt/ darin dormeldet/ wie S. G. mit derer Landſchafft beliebunge alſo berordnet/ Wann S. G. nach Gottes willen wuͤrde ab⸗ gehen/ daß der Elteſte Sohn/ der dann im leben ſein wuͤrde/ ein Reglerender Herr/ vnnd Graffe ſein ſolte aller Landt/ vnd Lent/ ſich auch allein darauff dermaͤhlen/ vnnd deſſen Erben fort vnnd fort/ Wo aber der Elteſte/ vnnd ſeine Erben mit vornunfft zum Regiment nicht geſchickt beſun⸗ den/ ſo ſol dann der neheſt dem Elteſten/ ein Re⸗ gierender Herr ſein/ wie dann auch ſolchs bey S. G. Herrn Brudern zeit/ vnnd mit jhme ge⸗ halten/ Jedoch ſol den andern Herren eine be⸗ harliche vnterhaitung Jehrlichen gefolget/ vnnd wann ſich ein Sohn auſſer Landes vormaͤhlet/ Demſelben ſol ein redlicher abtrag gegeben wer⸗ den/ alies ferneren inhalts derſelden. Dieſe Vaͤterliche Diſpoſition/ bnd berord⸗ nunge/ ob wol dleſeldige keiner Zeugen ſubſcri⸗ ption/ noch derer Siegel hat/ oder vor Notart⸗ en/ vnnd Zeugen/ geſchehen/ Dannoch aber ſo vorbindet ſie des Herrn Graffen E. Soͤhne/ vnd deſſen nachfolgende Erben(beuor in feudo hereditario) onnd dann auch den Herrn Claͤ⸗ gern/ daß ſie alle dieſelbigen als im Rechten ſtandhafftig zuhalten/ pflichtig. Cum ſit pror- ſus indubitati Iuris, quòd inter liberos ſola patris ſcriptura abſq; teſtibus(præfertim, quando eſt ab eo ſubſcripta, ac ſigillata) ex- preſſo tempore valeat, ac vim paternæ diui- ſionis, ſeu vltimi Elogij obtineat. Text. eſt ex- preſſuss in Aurb. de imperf. teſtam ac quamuis in Uohn. cum Auib. ſequatur C. famil erciſe hac de re etiam diſponatur: Tamen Alex. de Imol. in conſ. I13. num 14 affirmat, iſta iura per allegat. Auth. quod ſi ſine: hodie eſſe correcta. Et ſic vim vltimi iudicij inter liberos ob- tinet ſola patris ſcriptura abſq; teſt. Igitur quando in patris capſàinuenta eſt ſcriptura, ipſius manu exarata, quâ diuiſionem inter liberos ſcripſit, illa ſeruari debert, licet non interuenerint aliqui teſtes A. Aurb. quoa ſa ſine, vbi eræ cateris notanter laſon declarat, Et lauc communem eſſe ſententiam aſfirmat Alex. conſ. 105. lib. 7. Er confirmarur A lulis Claro lib. 3. comi. opin. S. Teſtamentum in 14. quæſiio. vbi addit, hæc præcipuè vera eſſe, quando tempus à patre fuerit adiectum, vt factum fuit in caſu præ- fenti. Ac probatur r. Aurb. quod ſi ſiue. iſta ctiam habere locum, licet tota ſcriptura non fit manu patris confecta, dummodo ab eo fuerit ſubſcripta Iul. Clar. in d. 19. quæſtio g. Juæro. quid ſi ſcheaula, citanz Natram in repetis. 4 4 7 2 d htius Aurh. quod ſi ſinenum. 4 cum ſeq. Et ſo⸗ jam patris ſcripturam abſq́; teſtibus inter li- beros ſufficere, egregiè comprobar Zal. in cn. fil. 7. lib. J. Gail. in 112. obſer. num. 6. lib. 2. Tho. min. in 4. deciſ Hartman. Piftor. diſfusè in T.cuaſt. 7. lib. vli egregiè materiam d. Aurb. quod ſiſine, explicat. Vnd dieſes ſo diel mehr/ alldieweil in ober⸗ wehnter Graffen E. Diſpoſition gemeldet/ daß er dieſelbe mit Raht/ vnd beliebung S. G. Raͤ⸗ then/ Amptleuten/ vnnd Landſchafften auffge⸗ richtet/ areumenno Aurh. babita, in princip. O. ne filius pro patre. Vbi Salycet. in notabil. I. qubd lu iuſmoai canuentio habeat vim legs, vr ili gloſ. in verb. examinatione.— Dieſe Graffen E. Diſpoſit io iſt folgends Anno 1527. geminirt/ vnnd repetirt/ vnd Graf⸗ fen NN.(weil der Elteſte Sohn Graff V. wie aus dem gezeugnis zuerſehen/ nicht tuͤchtig) als dem mitlern Herrn zum Regiment mit der Land⸗ ſchafft willen derordnet/ vnd gleichsfals mit ei⸗ gener Handt onterſchrieben. Hæc geminatio in Iure noſtro ſummam nabet efficaciam. Cuùm enim immotam ani- mi ſententiam arguat, actum, qui per ſeà principio inefficax eſt, corroborat, veluti multis oſtendit, ac confirmat Curt. Senior in 2e‧. cenſ, col. 12.& 2. cenſil. col. 24. S col. 49. Iaſon in S. in perſonam num. 3·. Inſlit. de action. fiyppo. Ae Marſil. in. 1.§. quæſtioni: ſe de quæſlioni- bus,& in 2. onſ. crimin. I. part. cum multis ſimili- lus, quæ lreuitatis cauſa omittuntur. b Alſo/ vnd weiter wird des Herren Graffen E. Diſpoſition im ſelben 1527. Jahr geſter⸗ cket/ durch Conſens/ dnd beliebung aller S. G. damals lebenden Soͤhnen/ vnd nemlich/ Graf⸗ fen V. Graffen N. N. vnnd Graffen H. ſub⸗ ſertption mit klarer vormeldung/ Wann jhr Herr Vater mit vorwiſſen der Raͤthe/ Prala⸗ ten/ Mannſchafft/ vnnd Stende einem dnler jhnen die Regierung befehlen wuͤrde/ ſolchs zu⸗ halten/ Jedoch daß den andern zweyen Bruͤdern ſtatliche ehrliche vnterhalt gegeben werden/ Wel⸗ ches ſie dann auch zu lieb dnd fried der Lande bon jhrem Herrn Vatern hetten angenommen/ dnd hat einer dem andern gelobt/ ſolchs nach des Va⸗ tern abgang ſiett/ feſt zuhalten. Et ſic dubium non eſt, ordinat ionem pa- tris huiuſmodi filiorum conſenſu corrobora- tam. Finge enim, quòd in ciſtà parentis re- periatur ſcriptura, in quà continetur patris voluntas, vel diuiſio, quòd neq́; à patre ſit ſcripta, neq; ſubſcripta, à liberis tamen ipſo- rum ſubſcriptione approbata: Tunc nihilo- minus firma cenſetur. Ità concludunt com- muniter Dd. vt atteſtatur Natta ind. Auil- quba ſ ſine, num. I. Non verò habebit robur, veluti vltima patris voluntas, ſed tanquam contractus Dundb t diem faldee fudun berc qußgefäht /So cluti de qlod tprohbiur Finnemölt auch hieruffg an 21 Oetct ben/ Rſen Junge Herte ſchafft a laß wegende gemachet/ wir geſett ment/ on Aah 15! rin gemach Nähe/Er, Of direr 1 zuſanmen 9 Tefament. Guufen J. 4af. der Handt dnterſchrichen. Irc geminatio ia lure wini det efhcaciam. Cumeniminan lententiam argua 1 1, 4 8. 1. Suat, dun, gi außge fuͤhrt/ So iſt es gleichviel. Perinde enim acipio inefficax eſt, conuhan leis oſtendit, ac confrma G F. Gx. 12. G& 49 anfl Aa. 2 1½ 5. tn perſonem aum„ lh ee. de Mart. in 1 1. 8. qusfuu faj Tnν auſ. crimiu.;¹. zam anul quε εrruitatus cauſa aniumumm Alſo/ dnd weiter wird des Mn Diſpoſiton im ſelben 1517,9 durch Conſens/ dno heltent aals lebenden Soͤhnen/ nd nett Graffen N. N. dnd Guft cnon mit klarer bormeldang, r Vater mit dorwiſſen d it Mannſchafft/ tund Siaki⸗ n die Regierung befehlen rin en/ Jedoch daß den— ſche ehrliche dnterhalt ſeia ſie dann auch zu lled dud Conſilium Decimumtertium. eontractus inter viuos ex ipſorum Bliorum conuentione Clar: cit. S. reſtamentum 14. qudſt. S. ſed pons. Ferner wird dieſe anordnung durch Graf⸗ fen H. des Eltern Renunctation/ daß S. G. von Graffen N. N. ſeinem Brudern abgelegt/ Anno 1543. Confirmirt/ wie fol. 8. in des Her⸗ ren Beklagten Vhrkunden dargethan. Die Pralaten/ Ritterſchafft/ vnd Staͤnde haben die Ordinakton Graffen E. da er die Regirung ſeinem Sohn N. N. allein auffgetra⸗ n gen/ angenommen/ wie die Vhrkunden fol. 8. mit bringen. Item jhnen iſt ein Reuerß von Graffen NN. gegeben/ alß ſie zu ablegung Graffen N. Landſteur bewilliget/ Anno 15 3 9. wie im 10. Blat des Herren beklagten Vhrkunden zu⸗ befinden. Vnnd ob wol nicht ohne/ daß dieſe fuͤrge⸗ hende Rechtslehrer ſich auff die Allodien/ vnd nicht auff die Lehen referteren/ Weil aber in dieſem fall die Graffſchafft O. ein Erblehen/ bnd feudum hereditarium iſt/ Inmaſſen oben * vt probabitur infra. Furnemblich aber iſt in dieſer ſachen in facto auch hierauff gute acht zugeben/ Daß Anno 42. veluti de allodijs de hoc feudo fit iudicium, am 21 Octobris/ da Graffe N. N. vorſtor⸗ ben/ deſſen Witwe/ onnd drey Vnmuͤndige Junge Herren hinter ſich gelaſſen/ die Landt⸗ ſchafft zuſammen gekommen/ vnnd einen Ahn⸗ laß wegen der Regierung durch einhelligen Rath gemachet/ darinnen in§. vors erſt außtruͤcklich wird geſetzt/ daß ſo viel Graffen E. Teſta⸗ ment/ onnd Inſtitution betrifft(intellige ſo Anno 1512 von Reglerung des Elteſten Her⸗ ren gemacht) hetten Prælaten/ Jungkherrn/ Raͤthe/ Erbare Manſchafft/ Ambeleute/ vnnd Offietrer alle geſambt ſich gleich mit einander zuſammen gethan/ Confoederirt/ ond vormittels Eyds/ onnd pflicht ſich vorbunden/ bey dem Teſtament des Graffen E. zubieſben/ vnnd Graffen N. N. nachgelaſſenen Erben/ vnnd Vnmuͤndigen Kinderen getrew/ dnnd gehorſam zuſein/ wie fol. 14. in des Herren Beklagten VPhrkunden eingefuͤhrt. Vnnd dieſe Schrifft/ well ſie mehr dann von dreyen Zeugen onterſchrieben/ hat vim pub. lici Inſtrumenti Texr. in I. ſcrip'uras. C. qui poriorin pign. cum Ili rraaiitts per Dd. Imò dato, quòd videatur ſcriptura pri- uata, tamen cum habeatur ac cuſtodiatur in Archiuo publico Dominorum Comitum, cenſetur publica, præcipuè quantum ad ipſos Comites„ ac plenam vim in probatione obtinet, quamumuis Originale eſſet amiſ- ſum, zext. vbi Da. in Aurh. ad hær. Cde fide in- RFrum. ibi, ex chartà(ſcilicet priuata ſcripturd, quæ profertur ex Archiuo publico, ſcilicet, fit literarum comparatio. b Idem probat text. in c. aùl audiienttam. Ext. de praſcripz. ibi. Nos ergo magisautborita- Tem priuilegh, quum ai,pofitibnes reſligm atten. Aenres. 1deo Baldus in l. vnica, verfic. ex quo ſe- quitur Cide confeſs. an quod ea, quæ ſunt in pub- lico Archiuo, cenſeantur eſſe de actis. 1mò illud, quod in Archiuo eſt, dicitur notori- um, Imola in l. exivus controwerſiæ. ſfe de acquir. poßs. Roma. in 319. conſil. conſaluit, quod ſcriptu- ra Archiui habeat vim publici Inſtrumenti, ac dicatur Authentica. Alexand. cunſal. 139. incip. Oportunè conſiderarisi.+‿¶&ꝙ 3. col. lib. I. Myp- po. de Marſ. in Rubr. C de probar. verſ. Et vltra prædicta poſſét etiam dubirari. Felin. in d. é. ad au- atenttam. Idem,& ibi Deciusin c. cum cauſam. de probat. AVnnd ſo viel don der erſten Diſpoſition E. Anno 1512. auffgerichk. Por das ander folget auß dieſem allen⸗ Weil Graffe E. Anno 1712. mit beliebung deſſen Landtſtaͤnden/ die Diſpoſitton gemachet/ daß der Elteſte Herr alleln ſol Regieren/ vnnd folgendts dieſelbige vnter ſich ſolchs/ wie gemel⸗ det/ nach N N. abſterben wiederholet/ vnnd ſich Eydtlichen darzu vorpflichtet/ Als iſt ſol⸗ che Diſpoſitton/ ſo viel die Staͤnde anlanat/ nunmehr ein ewiges wilkuͤhrlichs weren es Recht/ vnnd Statutum, oder Ius municipale. Clari enim luris eſt, populum(præſertim in his, in quibus fuperior conſenſit) ſtarutum condere poſſe, Barrol. Iaſon ac reperenies in! omnes populi. num. I7. Cum multk ſequenlib. de luſticia& lure. Eſt autem ſtatutum ci- uium, vel populi, legitima conuentio, vt iſt- hic traditur. ¹ Imo talis conuentio cùm, accedente ſu- perioris,& ſubditorum conſenſu, ſit publicè facta, habet vim legis, fupra cir. Autbenr. Hg bira, ac ibi Salic.& ne filius pro patre. His addi- tur, quòd lurans ſeruare ſtatuta, debeat iſta tenaciter,& præcisè obſeruare,& à torma ſtatuti nunquam recedere Bala. in Auiheni. l0 aid. C. de Iud. Iaſon. in titar. l. omnes populi, nu- mer. S6. b Vnnd demnach/ ſo ſeind auch die Landt⸗ ſtaͤnde/ onnd derer Nachkommen der Graff⸗ ſchafft O. nunmehr ſchuͤldig/ ſolche geſchworne Eydtliche ſtatut/ vnnd beliebunge zu halten/ vnnd Graffen E. Oiſpoſitlon nachzuleben⸗ Auch 1 dem 206 dem Herrn Klaͤgern darwleder etwas vorzuneh⸗ men nicht zugeſtatten/ Sondern der Herr Be⸗ klagter iſt berechtiget/ die Landtſtaͤnde zu jhme autreten/ beund alſo die dritten ipſorum inter- eſſe jhrer Eydlichen vorpflichtung nach zuſetzen⸗ anzuhalten/ Sintemahl ſolcher Eyd/ mit nich⸗ ten mit derer Perſonen/ ſo denen vor etlichen Jahren geleiſtet/ als Perſonal derloſthen/ ſon⸗ dern vorbindet deroſelben nachkommen ſolche de⸗ teurte Connention zuhalten. Quamuis enim iuramentum defuncti, quatenus ad reatum periurij, non tranſeat ad heredem, ſed perionale cenſeatur. Ta- men quanrum ad obfernantiam contractus attinet, æque heredem, ac ſuccefſorem obli- gat„ rext. Iun Aub. de Iureiar. A morienl. preæſt. In princ.& in&. de paciti in ſexro. Bonr. plauuſßb. in S,n lib. I. vmmunts opin. Gail 27. obſéruar. 115 T. 1— 8 2„ 7— 7 · 1„ 7 4 4 IM. 4 4 singu! drein Ulceelorum, Matit. de A hl Ck. 144 — 2₰ *. 2... ₰* 4 X. 24 F. AeC2ſeg. Aunn. 2. fddit᷑td denfirmantur a Di- da:in repet, cquamuts S.. num.*. Conſlit. de pactis in ſe.ut. b BVunnd nachdem aller Conſens allhler/ als Graffen E. deſſen dreyen Soͤhnen/ vnnd der Landtſchafft/ ſo ſich folgends Eydtlichen/ dieſer ordnung nachzuſetzen/ vorpflichtet/ zuſam⸗ men ſtoſſen/ So kan dieſelbige mit allem beſtan⸗ de nicht allein vor ein Prina Vaͤterliche Diſpo⸗ ſition/ oder letzten willen des Graffen E. ſon⸗ dern auch/ well es dabey nicht geblieben/ dund weiter damit gangen/ daß auch der Graffen/ onnd Landtſchafft bewilligung darzu kommen/ ja Eydtlichen beliebet/ vor ein gemein Statut/ oder Ius munic ipale(beuor/ weil es in Schriff⸗ ten vorhanden/ ond alſo lus ſcriptum eſt) vnd wilkuͤhrlichs Landrecht der Graffſchafft O. mit gutem beſtande angezogen werden. Sed nemini eſt dubium, ſtatutum va- lere: primogenitum, vel maiorem debere ſuc- cedere in regno, velcomitatu,& illud lure diuino, Ciuili, ac Canonico ſubſiſtere, 159. Anadr. in a fine culpd, vlt. quæſt. de re gul. Iuris in d. in Mercur. addens, quod talis conſuetudo, vel ſtatutum fundetur ſuper æquitate, ne pa- trimonia per diuiſtones extenuentur, Ac omnes CC. approbant huiuſmodi conſuetu- dinem, vel ſtatutum, veluri Panormit. ac ali in c. licer. Extr. de voto. Bal. in c. cum omnes. de conſtit. inquit: Iure gentium ſtatui, vt pri- mogenitus in regno ſolus ſuccedat. Idem voluit Andr. de Iſern. ac latè Matth. de Af- flict. in S. prærere adacarus, de prahib. feud. alie- nar. per Frid. Aluar. Laua.& Card. in c. mulier, A de feudo fucrit antrwuerhia. Et ſequuntur 8— 4 1.—.— 0 Imò iuramentum tali caſu affcit etiam C onſilium Dec mumtertium. quàm plurimi alij, quos citat Andr. Tyrac. im d. qucht. de lar primog. num. 13. Cum fſeq. Ac præcipuè conuenit huiuſmodi ſtatutum, vel Conuentio Iuri communi, nempe. d. 5. præ- tereà ducatus. So iſt auch nicht ohne/ daß ein ſolch Statu tum, oder Conſuetudo nicht alleine in dem Chriſtianiſmo, Sondern auch hin vnnd wieder in der Welt eingefuͤhrt/ Sintemahl vor die Familten/ vnnd Vnterthanen nicht iſt/ diel Re⸗ girende Herren zu haben/ vnnd feuda dignita- tum, præſert im in viel thell abzutheilen/ Ided tale ſtatutum approbatur, vr copiosè compno- batur per Yraquel. in præfat. de lure primog. per aszſcurſum. b Vnnd diewell die Vnterthanen ohne eini⸗ gen drangſal/ auff anhalten jhrer Obrigkelt/ ſolche beſchriebene ordnung vor ſhr wilkuͤhrlich Recht angenommen/ ſo iſt auch dleſelbige deſto beſtendiger. Tyraquel. in os. quæſt. primog. infe- rendo de contrario ſenſu. Vbi conſtituit, quando ſubditi acceptant conſuetudinem, vt ſolus primogenitus ſuccedat in regno ad- moniti à ſuperiore, qui habet Iuriſdictionem abſque metu, huiuſmodi conſenſum omni- nò pleno Iure ſubſiſtere per zexr. l. Imperaton, & l. m de onſuczkdine. ſf. de legib. cum ſimi. lilus, vi itbic per eum, vide Draquel, in verl. ftarutum. 8. Vors Dritte. So iſt allhier nicht allein Graffen E.(der Herren Klaͤgern/ vnnd Be⸗ klagten Großuatters) diſpoſition/ dnd beſtendi⸗ ger letzter wille/ ſampt der Landlſtaͤnde belie⸗ bung/ vnnd Eydtlicher beſtettigung/ Sondern auch ein allerſeits auffgerichts pactum dor⸗ handen. 1 Pactum enim eſt legitima conuentio, aut placitum duorum, vel plurium in vnum, 7. in princip. ſf. de pactis. Aldieweil dann in Graffen E. vorordnung ſeine Soͤhne/ onnd Landtſtaͤnde/ vnd alſo alle die/ ſo Intereſle daran gehabt/ bewilliget/ dund ſich ſolchs gefallen laſſen/ So kan auch dleſer Actus, onnd abhandlung pro contractu inter viuos, alß ein pactum auffgenommen/ vnnd he⸗ ſchuͤtzt werden. Nun aber iſt Rechtens/ daß ebenermaſſen/ wie durch ein Statut/ oder aber auch bewehrle gewonheit kan geordnet/ dnd eingefuͤhrt werden⸗ daß der erſtgeborne/ oder elteſte Sohn alleine ſol Regierender Herr ſein/ vnd den andern Gebruͤ⸗ dern geduͤrlichen vnterhalt geben/ Alſo koͤnne dle⸗ ſes auch paco geſchehen/ nicht allein inrer pub⸗ licas, ſond ern auch priuatas perſonas. Confirmatur primò per text. in!. nonim. poſuibile, frae pactinvbi approbatur regularaudd atuto Ar Enusar aut in tecl heman hoc! tiohe Naet; ventogariuci (und c dum lerftat! te, ad ſt arel flie acuda dr nuur ffe afbnaii neſ.y. 2. nults ſeqq. Cmn pacdis dcn lius pre Dey lexl An lib, Gin n derjha. a dnal Cdn Canuul in 5 Äb ndta „ Auogc 41 Rar 4 8 Ipu f. Pnin, d onu nucnit has an— Cns,* luri com udan ſtatuto fieri poteſt, illud etiam poteſt fieri 4 ducatug. woni e pacto, vbi gloſ. Balaus, Bartolus, Alberr. Angel. e, Sllſtanch n Salic G&CMk.“ um, oder(. uchto Confirmatur ſecundò per text. ind. I. e 8 r nllm— der on„ Senden trahentium matrimonium pactum valet ‚ vt Lee t angefaßr a d mulien, dnnd G.n ( auüteruad ℳ — 7 Nadhcl.„ 27 em. 4 Prefa en drangſal/ auff chrt cde deſchriekene ordnung zor eche angenommen/ 1 1 4 b ſendtger. Draſuel; 1n 5 lib. J. Philip. Dec. ronſ. 1r6. Sreph. Petra. conſ tar. 800 Ge conrrario ſcnlu, ſu Ludditt acceptant cns . couſ. r43. num. 27. lié. z. ac omnes præfati Dd. At 3 DrIMAr primc Senntus fuccedin ontia fup 4 metu, huiuf modi conſt uentus, vrin cit: locis diſfusſius declarar[. AAn. Vors Dritte. So ſt alhert boc moab. ſf de verlorum obligation.& in cit. l. faffen E.(der Herren Kläm r. de pautu. Campeg. n rradr. de ote. vli part. gten Großuatters) dißgſtten Auc. 79. Zaſ evnſe J. 1neap. Wuhtes vum. 2. um legeer wile/ ſamt de lanit wefua, 7.A6.n. 3g/ dund Eydtlicher befettgt Quinté pro ch ein allerſeits auffgertc de en - filius præ cæteris in re quapiam ſuccedat, äa. Fer lexr. expreſ. in l. Diuz. Verſ. pactis. C de natur. Pactum enim eſt legitimꝛem 73.&in l. ſcienter. C. de pacttus dotalircs. Guid. — 5 uum. 3..—,, eum duorum, vel Nuimit eciſo. ry. Berr. confäl. 295. Dec. in l. pactum quod dorali. C. de pastis. E conſil. 24. Daſſa. couſil. Jz. Aldiewell dann in Grafnn er Söͤhne/ dund Landiſäm⸗ „ Intereſle daran geßalt im agnol. in repetir. l. fin. 6. de padkis, Veghic. ſecun- do concludir. Et hæc maximè debent procedere in his, Conſilium Decimumtertium. ſcha aff anhalten l. Kipulario boc moad concepra, ſfr de derborum obli- Periote, quihbal tione. Valct autem ob incertitudinem E. Quart comprobatur. Valer enim pa- K n eranne. aln ctum inter fratres, vt filiæ ſint dote conten- u, r fbic per eimn, vial Iu tæ, ac vt à reliqua ſue ceſſione per maſculos filiæ excludantur. Iaſon plenè in d. l. ftpulario. dro hac parte facit, qudd in pactis dotalit ijs poteſt paciſci„Vt primus N 95t, Soht ꝗ 4 1 büichs gefallm lſim⸗ dug 4uu Cof. di fuse wnfil. 149. lib. z’. Vbi conclu- una D caus 1us,dnnd abhandlung fron . Aun enonae 08, alß ein pactum auffg 6 ſt Techtenz/ lt⸗ kan geordnet⸗ 9 Jaedor der erſſg 6 d 1 der Herr ſein/ Gerender e erhalkgebe⸗ 1 gebärkichcn ae cheale uæ ſunt dignitatis, vel Iuriſdictionis, vr vo- dir, valere teſtamentum diſponens, vt in caſtro, aut Iuriſdictione præferatur cæteris primogenitus, ſiue illud fuerit allodiale, ſiue feudale, ac reſpondet adæ e ſucceſſ. feua. ſequi- rur Alexana. conſ. ⁊2. lib. J. Et hæc quidem procedunt, quando diſ- ponitur non de vniuerſis bonis, ſed de cer- tis rebus particularibus, veluri hæc traais Draqin 6. quaſt. de Iur. primg. DVPnnd ob es wol nicht ohne/ daß/ wann ein ſolch pactum inter priuatos geſchiehet/ 207 allerley wiederrede koͤnnen erregot werden/ vn ibi per Yraquel. Dannoch aber ſo ſelnd wir all⸗ Hier nicht inter priuatos, ſondern handeln de perſonis publicis Graͤffliches Standes/ onnd 4 dhdfherren⸗ ſo mit jhrer Soͤhnen/ dnd Land⸗ fe beliebung/ vnnd Nath/ wegen der Re⸗ glerunge ein ſolchs nicht allein diſpontrt/ ſondern auch paciſcirt. 12 Welchs pactum, weil es Natuͤrlichen ⸗ Goͤttlichen/ vnnd Weltlichen Nechten(beuor d.§. prærered Ducatus,) gemeß/ keines weges kan improbirt werden/ beuor accedente ſtatuto, de quo ſupra, ac conſuetudine, de qua ſta- Dnnd diewell dee Vnterhnn Saide Papa zouſdl. r. E ronſel. 21½. Laſ. larè in tim dicetur. Imò priuarorum hominum pa- cta ſuper ſuccefhone primogeniti eò magis corroborantur, ſi vel conſuetudine loci, vel ſtatuto confirmentur, Vyraquel. in 7. quafl. in princip. vbi poſt multa addit: Ego ſemper in cà opinione fui, quòd ſtatutum, vel con- ſuetudo id pactum, videlicet, inter priuatos initum, vt haber præcedens quæſtio confir- mare poſſit, arque ità aliquando cenſui in cauſà magni ponderis noſtræ Curiæ, in quà inrer multos audiui duos noſtræ Decuriæ Præſides, Dominum Iohannem Deuogij,& Iacobum Spiſanum, nunc Epiſcopum Ni- uernenſem laudatiſſimum, multas magnaſ- que recondirioris doctrinæ rationes addu- cere. Idem addit Tyraquel. in multis regni partibus, tale pactum in dotalibus conuen- tionibus adiectum approbari, referente Aa- Herio in deciſis. Tolsf. 5 2. Vbi inquit, ità iu- dicatum fuiſſe multis arreſtis: quòd pro hac parte multa adducat Bened. inc Raynu- rius, in verbo duas halens villas, num. 197. cum multus ſeqo. Ità tamen, vt cæteri liberi habe- ant legirimaum. Aber dieſer diſputatſon bedarff man allhier gar nicht/ Sintemahl die dorige Quæſtion al⸗ lein auff die priuaros, dnnd beuor auff die Eheſalfftung gerichtet/ gleichwol aber kan man darauß ein Argumentum à minori ad maius nehmen/ Dergeſtalt/ diewell inter priuatos ſuper lure primogeniti(vt communiter concluditur) eine beſtendige Conuentio kan paciſcirt werden/ Wie diel mehr koͤnnen dieſes perſonæ publicæ, aſß Landsherren mit jhrer Soͤhne/ ᷣnnd Landſtaͤnde beliebung beſtendl⸗ ger weiſe auffrichten. Valet enim à minori ad maius affirmatiue aſſumtum, rext. acgloſ. in c. cum in cunttis, Extr. de eledt.& in Aurh. mul- rꝰ magis. C. de Sacroſanctis Eccleſi. cum multis aliys congeſlis per Fuerh in 6³.loco allegati. 1 Zum Vierden. So wird offtgedachte ord⸗ nunge auch dahero deſto beſtendiger geachtet/ Die weil dieſelbe nicht præciſe auff den Elteſten T 2 Sohn/ 208 Sohn/ vnnd denen ſo zum Regiment tuͤchtig ſein wird/ gerichtet/ wo fern aber derſelbe nicht qnalificirt/ daß alßdann der nechſifolgende das Regiment haben ſol. Talis voluntas, ieu diſpo- ſitio prorſus conuenit rarioni ac luri com- muni. Dann wann gleieh ſolchs don Graf⸗ fen E. außtruͤcklich nicht verorduck⸗ ſo were es doch tacité zuuorſtehen/ rextus cit aperuus inl. . 5. 7 ⸗*. vi gradatim, Sin. ſfe de munerib.& honorib. Vbi Modeſt. 1.C. ait, Etſt lege municipali ca- ueatur, vt præferantur in honoribus certæ conditionis homines: Artamen ſciendum . eſt, hoc efſe obſeruandum, ſi ideoni fint, Et ita reſcripto Diui Marci continetur. Et ideò filius ſecundò genitus, magis aptus, omni Iure præferri debet pritnogeniro. Zaf. in hecie ouf F. lil. 1. Sociniin 2. conſ.. parte, ac i7. aſ,g. A ain o7 cnnf. Dane iudicijs contra VIII. Præceptum diuinum: Non dicas falſum teſtimonium, ſolche Ca- Myuzhng in z0-oLſer. 2. ceulur. 4 Imò legihus cautum eſt, ſemper eum, qui magis idoneus cenſetur, in quocunque actu præferendum T. prætot. S. ſi plures. S. de aceu ſar. l. quod& Iexr. S. hoc in iureraictum. de populari ac. cum quamplurimis aliis, quæ cspior? accumulauit Tyjraq in 17. qvaſt. in 3. pinioue glius 17. quæſt. de wre primogen. Alſo auch/ dnnd vor das Fuͤnffte/ iſt Graf⸗ fen E. derordnung auch derwegen deſto mehr im Rechten beſtendig/ Sintemahl darin derordnet⸗/ daß der Eiteſte Regierender Herr/ den andern ſeinen Gehruͤdern einen gebuͤhrlichen dnterhalt ⸗ daruon ſie Leben/ onnd jhren Standt fuͤhren koͤnten/ ſie blieben im Lande/ oder wolten ſich heranß begeden/ vorrichten ſol /S⸗curi rraauns Hoſlieuſ. Ioban. Audr. ac Panormir. in æ licet. Ext. de voro. argumenzo 1. I. ſf. de rurel.& ration, diſe trahend.& Lacul. de S. Georgis in tracli. feuq. in verb.& cui pacto. veyſic. vlterius quærs. Wie dann hieruon drunten bey dem dierden/ oben Proponirten/ Heubtpunct ferner ſol erkleret werden. b Vor das Sechſte. Wann albereit Graf⸗ fen E. diſpoſition/ der Soͤhne/ vnnd Landt⸗ ſchafften bewuͤligung nicht dorhanden/ oder je vber alle zuuorſicht im Rechten nicht beſtendig/ oder aber auch zweiffelhafftig ſein ſolten/ derer keines wird geſtanden/ onnd beuor/ wann g. pre⸗ tered Ducanu, daß auch mehr Fuͤrſtenthumb vnd Graffſchafften Theilbar in Teutſchlanden/ ſolte contraria vniuerſali conſuetudine ab⸗ gethan ſein/ wie ſolchs durchaus nicht geſtanden/ ſo iſt es doch an dem/ vnnd gantz gewiß/ daß in der Graffſchafft O. zum wenigſten durch eine dorwahrte deſtendige gewonheit eingefuͤhrt/ daß der Elteſte/ vnnd der/ ſo am geſchickſten zur Re⸗ gierung geweſen/ allem Regtret/ dund ſeinen an⸗ dern Bruͤdern ſhren dnterhalt gegeben/ daß auch innerhalb Rechts vorwehrter/ onnd diel lenger Confllium Decimumtertiam. zeit die Graffſchafft O. nicht geheilet/ noch von einander geſatzt worden/ Crafff dieſer vor⸗ jaͤhrten eingefuͤhrten gewonheit/ wird es noch⸗ mals billich gehalten/ onnd Bellageur Herr Graffe don des Herrn Klaͤgers Klage au ch asß dieſem grunde abſoluiret. b 4 Actus, oder Faͤlte darzu erfordert. Herren Klaͤgers Aduorat/ darff auß boͤſem deyr⸗ meintem grunde der Recht in den Klag Arti⸗ ckuln dorgeben/ Well Conſuetudo diſconri- nua wehre ⸗So muͤſte tempus immemora. bile hieher gehoͤren/ vel ſaltem tempus den- tum annorum vnaà cum actuum frequentid. Wunder dber Wunder/ daß Gelehrte Leute in uillationes duͤrffen onter die Leute bringen. Quamuis enim gloſ. inlt, de quibus, in verb. in- ueterata, hanc opinionem pro loco recitet: Tamen ipſa poſtea rece dit, ac exiſtimat„de- cem annos cum bints actibus ſufficere, iſthic lafe num. 4. larè regciz prima glo. opin. Ae- nocb. in fa. caſu num. J. velſic ſecunda opinio, lib- 2. ceur. Ieriam hanc opiuionem recenſes, ac adaut hæc vena. Veruùm hæc opinio à noſtris cre- brò reijcitur,& recte: quandoque nonſem- per his nominibus appellatur conſuetudo. Prætereà vix poſſet fieri, vt aliqua po¹ſit in- duci ignorantia probationis actuum,& eam conſtituentium. Porrò communis interpre- tum ſcholia ſupra citatam gloſ. i· l. ae qui- bus. quaſi vnanimiter approbant; lure com- muni induci conſuetudinem lapſu decennij, cum duobus actibus. Ira poſt Barral. aiſſuss Laſ. ac repetir. in d. l. de quitus, num. a1. cum ſegj ſequitur Balb. ae præſcripr. in g. part. J. part: print. 12. quæſlis. Panorwir. C& Can. in c. fin. Exi. dt Conſuetudin. Ei prsbant Itubricæ,& rexlus in rit. C. quæ ſit longa Conſuerudo. Ei banc comnu nem aAfirmas Sylueſt. Aldobr. in§. ex non ſcripto num. 19. Inftit. ae lure narurali. Er ommunem air iſt lic Chrriſtojf. Poryr. nam. 4. Thonm. Grammal in 6. Aeciſ. Noranter Grauer, de antiquit. tempor in 4. part. in princ. uum. 9. Et hane mult is alijs comprobat Menoch. in citax. 43. caſät lib.I. rænt. 2. Quamuis ipſe poſteaà Corraſij opinio: nem videarur minus recte, tamen approba- re; nullum certum tempus hac in re in lute noſtro conſtitutum, ſed iudicis arbitrio, ruxta cauſæ qualitatem relinquentis,& male. Dieſe dorgehende Rechesgruͤnde haben aber nicht ſtatt in Lehenguͤttern/ in welchem Fall wir allhier ſeind. Dann in dieſem Fall kan taner hal? Dieſes Argument beſſer zubewehren /iſt zuerklaͤren/ in welcher zeit eine gewonhelt Dieß⸗ fals kan eingefuͤhret werden/ dnnd wie diel 2) Des ühucnüin b unecenib In dbeu! M 4 hn Cenn. ftü 1 ſuum. leenn atha at An. m ⸗ nn unit Ja taubnmtynn Enſen“ tr prriter, de Jadtsgelen liche Paſonen em Jal wir ſic Rhken ve unnd bornen tyrſäßret w. lin Lehen runghader Qudn mtutæ a ts comp 7intoye 4 ltiond hriir a 188, qurn bi. ²uhn, halctix Lec 11 repot 4 Jran det an aßſteße 8. 8 rten en n a l bg, en gerer hſ heue ann ſem grande errn Kiga ai Dund ahſetute Wne rklaͤren. nent 3 lcijs coatra VIII. do dicas falſum teſtimon lationcs durffen Aans enim gloſ. 4 dea ** n Hlaa erana, hanc opinionem deo laon h 91 Are den ipla poſtea ncedit, ein 3 annos cum binus aciu * re regeu Innſu 6.44 42. 97 2um. J. veri ſeuun 2r enam Hanc dpiuiunen nat, en. Verum hec œpinio 1n reijeitur,& recte: quanchqrn his nominibus appellauu m tered vix pollet fieri, m dau dignorantia probationis aum nuentium. Porrò communs a ſcholia ſupra citatam gul-n quaſi vnanimiter approden, 3 a induci conſuetudinem lqbt g duobus actibus. 7 MA In rpent. 1„d⁴ f. de qula, unt uu⁵ a6. 4. præſcript. 12 J. n 4 eis. Panorntlt. G ca at wetuatn. nroban Taun, Gu⁴ ft lngs Cpsſcenas E furns Jef. Alabbr ins a 41 . Ifkir. 4 Iere uunnu 4 probat Menoch ſea( Quamuis iple po. tur winus tecte,n 1 idcatur ¹ X” rtum tempusth 1l iudi- reliig 1 aullum ce ro onfututum; d ualitatem ta cauix quali Conſilium Decimumtertium. hald zehen Jahren/ wenn albereit die ſachen/ da⸗ uon gehandelt/ in zweyen faͤllen alſo herbracht/ keine bewehrliche gewonhelt eingefuͤhret werden/ Aber in Lehenguͤttern wuͤrde diſtinguiret/ Wann Kirchen/ dnnd Geſſtliche Guͤter/ ſo von alters hero nicht zu Mannlehen gereicht/ don Prælaten/ vnnd Geiſtlichen Perſonen jhnen werden alß Mannlehen vorlehnet/ ſo werden iuxta communem opinionem blertzig Jahr/ vnnd bini actus, oder zween Faͤlle/ darinnen es alſo gehalten/ erfor dert/ pen rext. in. I. princ. vli decidirur, quòd Prælati bona antiquitus conſueta infeudari, poſlent inueſtire, de c qui fæud. dare poſſunt. Hæc autem conſuetudo infeudandi inducitur 40. annis, duobus acti- bus accedentibus, hcur copiosè 2pprobatur per Perr. Aduen. in 140. Reg. indip. Conſuetudo contra Jus. de Iure Cano. Idem affirmat Iul. Clarus lib. 2. opin. S. feuaum. in 13. quaſt. verſ. nunc pro intel- ligentia, arteftans banc communem eſe. Idem facit Curt. in tract. feud. in parte 2. in 4. quæſtio. Idem voluit Bald. in tract. de præſcript. in 1. parr. ſecundaæ parr princin ao. qudſtio. Sonſten aber aus der Geſſtlichen Guͤ⸗ ter Inueſtiturn/ dnnd belehenunge/ werd durch die Rechtsgelehrten geſchloſſen/ daß in Welt⸗ licher Perſonen Lehenguͤttern/ dauon in die⸗ ſem Fall wird gehandelt/ im Gerichte in dreiſ⸗ ſig Jahren wird vorſaͤhret/ dnnd eingefuͤhret/ vnnd vornemblich/ daß auch in ſolcher zeit koͤnne vorjaͤhret werden/ daß der Elteſte Bruder al⸗ lein in Lehenguͤttern ſuccedire/ dnnd die Regie⸗ rung haben ſol. b Quòd autem huiuſmodi lus primoge- nituræ triginta annis præſcribatur, mul- tis comprobat Socin, in 2⁷. wnſincépfacta nar- rarione 7. quaſtio. lib. z. idq́; tribus potiſſimum rationibus. Prima ratio. Quòd regulariter omnis res, quæ non eſt prohibita, poſſit præſcri- bi. l. vlr. ae præſcript. long. empo. Sed hac in re præſcriptio non eſt prohibita. Ergo.&c. Secunda ratio. Nam lus primogeni- turæ poteſt cedi,& vendi, ſicur copiorè compro- ba: Tyraquel. in 29. quaſt. de lure primog. Ergo etiam poteſt præſcribi, argumento l. alienarionu verbum. ſf ae verborum ſiguf. Præſcriptio enim habet vim pacti, ac contractus, Sala. ac Sali. inl. vrrum, in 3. not. Cde ſeru.&́ aij. Tertia ratio Socini valde elegans eſt, inquit enim, aut conſtitutio maioratus facta eſt in contractu(vt videtur hic actum fuiſſe à Comite E.& ſtatibus prouincialibus. Item inter patrem& filios)& non cenſetur pro- hibita præſcriptio, Panormis. in e. cum non lice- at, de præſcript. Aut Ius maioratus conſtiru- tutum eſtin vltimis voluntaribus(vt conti- 209 git in caſu præſenti)& etiam non eſt inhi- bita præſcriptio. Addit tamen Socin. quòd requirantur triginta anni duplici ratione. Quia procedit fine titulo,& ſic non ſufficit longum tempus, ſed exiguntur 30. anni. txu: C. de 30. Vel. 40. anno præſcript. Deinde quia ſimi- liter in feudo præſcribendo requiruntur 30. anni.« 1. S. quis per triginra. ſi de feado def con- troueri fuerit. Ergo idem debet fieri in Iure primoge- nituræ ob ſimilitudinem, quæ eſt inter v- trumque& tale lus præſcribi poſſe 30. annis, notanter declarat Andr. de Iſern, in a. g. præteren Ducatus. Et hanc ſententiam, quòd Ius primogenituræ in feudis 3o. annis præ- ſcribatur, confirmat Carol. Ruinus n 22. onſ. lib⸗ nnum. 3. Porrò Socinus requirit etiam bonam fi- dem lIur. Can. Hanc autem in caſu noſtro ob titulos præcedentes interueniſſe conſtat, Imò poſtlapſum 30. annorum præſumitur Tit. allegatus abſque alia probatione, Balaus ae Angelus in l. ſuper longi. CQde præſcripr. long. temp. latè Balb. in repetit. l. Cellus, verſespedira. num. 1. ſf de vſucapi.. Debet tamen titulus, vt locum habeat præſcriprio, allegari, veluti fit in caſu no- ſtro. Marrh., de Affiict. in 0. deciſio. Neapolitan. Balbus de praſcript. in I. part. 3. part. in I quæſt. num. 19. Vbi quam plurima pro bao ſententia accu- muluar. Non obſtat, quòd Afflict.„ S. prærereà Ducaꝛus. numn. I. videatur requirere, quod ceſ- ſante priuilegio primogeniti, qui ſolus Iure Francorum in regno vult ſuccedere, proba- bit conſuetudinem immemorabilem, quia ipſe nulla lura allegat. Deinde Andr. de Iſern. num. ꝑnum ſeg concludit ſufficere 30. annos. Et hanc communem eſſe ſuprà ſatis prolixè oſtenſum eſt. Hoc verò non negatur, quod, ſi feuda dignitarum ob conſuetudinem petantur di- uidi, tunc probet tempus cuius initij memo- ria non extat. Curr. Iunior: in a. part. de feæuaiin 20. quaſi-verf. fexta principaliter Wann dann nun oberzehlte Rechte auff kegenwertigen Fall werden applicirt/ So befin⸗ det ſich daß innerhalb 30. Jahren zweene Actus dargethan/ darinnen der Elteſte/ oder der neheſte nach jhme/ wenn der Erſtgeborner wegen Vor⸗ nunfft nicht qualifieirt geweſen/ die Regtrung in der ſtreitigen Graffſchafft O. allein gehabt⸗ die andern abgelegt/ dnnd daß alſo die Graff⸗ ſchafft O. in ſolcher zeit nieht getheilet⸗ ſondern ſo lange zeit hero dnd in ſolchen Faͤllen allwegen dngetheilt vorblieben. getheil au T 3 ———————= 1————— 8——————— ——————— 3 ¹ ¹ 3 * 3 1. 8. ö 8 1 1 3 — * * 1 4 1 3. 4 1 4 ¹ 4 1 4 6 1 5 1 3 1 † „ 3 1 3 * 1 4 1 4 I 210 Conſilium Decimumtertiun. Alß erſtlich bald nach Graff V. Todt an⸗ zufangen/ welcher drey Soͤhne gehabt/ N N⸗ derſelbe iſt dvortruncken/ E. onnd PY. Graffe E. hat das Regiment allein gehabt/ vnnd daſ⸗ ſelbe Anno 1494. Inhalts des Herren Be⸗ blagten 12 4. defenſionalen/ Welchs auch der Herr klaͤger in der reſponſion expreſſe nicht vorneinet/ bekommen/ wie ſolchs in deſſen Anno 1512. vorordenung klar wird vormeldet. Die⸗ ſes iſt der erſte Actus. Folgendts hat Graffe E. ſeinen Sohn N. N. ſo nach dem elteſten Herrn B. der nicht qualiſteirt geweſen/ zum Herrn des Landes derordnet/ Welcher auch alleine Regleret/ vnnd nach etzlichen handlungen ſeinen Brudern Graf⸗ fen H. mit Gelde abgelegt. Vnnd aber durch den Herrn Klaͤgern mit dreyen Zeugen bewehret/ daß Graffe N. N. beyder Herren Herr Vater Anno 40. den 24. Septemder verſtorben. Da nun von Graffen E. vorordiung ab Anno 1512. biß auff ab⸗ ſterben Graffen N. N. gerechnet/ ſo ſeind es 28. Jahr. Wann aber die Jahr zuruͤck, alß Graf⸗ fe E. nach ſeines Herren Vateren Graffen V. Tode allein ein Reglerender Herr des Landes worden/ ſo Anno 1494. wie oben gedacht/ geſchehen/ darzu geſatzt/ ſo ſinden ſich in die 50. . ee 3 4— AAAe A Jahr⸗ Iſt alſo weit vber 30. Jahr/ vund darzu zween Actus alhter dorhanden. Derwegen folget ſchließlichen/ daß(wo fer⸗ ne ſonſten andere obgedachte gruͤnde/ onnd Titul don dem Herrn Beklagten nicht dorhanden) doch S. G. wegen dleſes Tituls/ ſo durch lange gewonheit des orts eingefuͤhrt/ von angeſtalter Actton familiæ erciſcundæ zu abſoluiren. Ja es kan außgefuͤhrt werden/ daß nicht zween Actus, auch nicht dreiſſig Jahr zu einfuͤh⸗ rung einer gewonheit dießfalß/ vnd in er wegung deſſen/ don noͤthen ſey Dann ſo biel binos actus anlanget/ iſt es an dem/ wann das Principium des erſten Actus ſolenne, dund dem Rechten gemeß iſt/ ſo bedarff es hinfuͤhro keines andern Actus, noch einer ge⸗ wonheit mehr. Secus quando principium pri- mi Actus non eſt ſolenne, Ita multis argu- mentis confirmat Curt. Iun. in 2. quæſ. num. †. Diſputat enim iſthic in.& 4. quæſt. per quor tempora,& Actus introducatur conſue tudo infeudandi rem eccleſiaſticam quæ anted non fuit conſueta infeudari, velut exigit text. in c. I. iu princ. de is qui feud. dar. poß. Et di- ſtinguit. Aur primus actus alienationis non eſt lolenniter factus,& requiritur tempus immemorabile er texr. in C. I. de præſcription. in 6. Aut vérò iſte primus Actus infeuda- tionis rei Eccleſiaſticæ, anteà non conſueræ infeudari, factus eſt ſolenaxter,& tunc re- ſpondet, quòd ſine aliquo vltet iore actu, ac ſine alio curſu temporis dicatur illa res con- ſueta infeudari. Iſtam deciſionem multis rationibus Currius iſthic probat& idemé de- cidit Matth. de Afflict. in. 2. uume. 9. de Gen qui inueſt. Nun aber iſt das Principium, daß ein Heyr allein in O. lenger/ dann vber aller Menſchan gedencken Regiret/ onnd niemahls theilbar ge⸗ macht/ durch Beklagten Herren bey ſeinem 93. Arciculo, mit gantz vielen Zeugen/ darunter etzliche alt ſein/ beweret/ die es ſelbſe geſehen/ ond von jhren Eltern gehoͤret/ auch andern al⸗ ten vorlebten Leuten/ alten Rentmetſtern/ onnd Dienern niemahls anders gehoͤret/ quibus te⸗ ſtibus probatur tempus immemorabile 1 7 arbliter, ſf de probat. Daruͤber ſeine andere Diſpoſition vltimæ voluntatis,& contractus inter viuos, wie oben erzehlet/ erfolget. Hiezu kommet auch die Diſpoſitio der ge⸗ meinen Lehenrecht in aA. S. prætered Ducarus, da⸗ rin auß bewerlichen orſachen angeordnet/ daß die Graffſchafft nicht zu thellen/ So folget je auß dieſen beyden zuſammen gethanen vrſachen/ well das Principium, ſo wir jtzo allein von Graffen E. Reglerung angefangen/ der Alten bewerten gewonheit der Lehenrechte/ gemeß/ daß in præ⸗- ſcriptione huiuſmodi prætenſæ conſuerudi- nis keine frequentia Actuum, oder Jahrſchar ferner erfordert werden koͤnnen. Allhier iſt zuwiſſen/ daß es gnug ſey ad in. ducendam prædictam conſuetudinem primo- genituræ, quòod bini actus intra 30. annos interuenerint, ſicut egregiè declarar And. de Iſern. ν 4.. prærered auwcatus. num. 17. 8& Carol- Ruin. 12 32. conſil. num. 7.& ſeq. lib. z. bi mul- tis rationibus confirmar, addens, iſtam con- ſuerudinem omni Iure ſubſiſtere, ac eſle ra- tionabilem, ac vtilitati publicæ conuenien- tem, vrpſebic per eum. Idem, ac in ſpecie quod ſufficiant 30. anni Iure ciuili, Iure Canon. verò 40,& quòd talis conſuetudo ſit rationa- bilis, ac laudabilis, mulris obtendir baul. Caſt. in 129. cn). lib. T. z9 2. col. 54 —Diewell dann vor der zelt/ alß Sraffe V. erſter Acquirens borſorben/ onnd deſſen Sohn Graſſe E. Iure Primogenituræ das Re⸗ giment/ Anno 1 494, allein angenommen/ der erſt Atus, vnd da Graff N. N. folgents in glei⸗ chen gethan der ander Actus iſt/ darin es dber O. Jahr/ biß bff abſterben Graffen N. N. welchs Anno 40. geſchehen/ alſo mit vorwiſſen der an⸗ dern Gebruͤdern gehalten/ Ergo bond donfe- quentiâ ſequitur, quòd huiuſmodi conſue- rudé fuerit prerſcripta, Ita Andr. de Iſern. dar r ArGoyriekc contones gj reci rneurunt. Klamunſun lanruununs K A denn. Onn ul eA oi.Gralt un Rtcunnul erel Wlanuwn dari, contrari cettô e eoco detcchölium pricgeaitur üſer tengexeſer Keſetgerrenr dommiumf nände tote: enm dral acomeko de Inueſ mir. Sn 3 nonj unſ Daein nclequ duorumi 1n. Qun. lu dud9d 1 dnſheenJ. fhaff 9. ¼ Terti gei n Netetulil depagna 4 tridu Worodaci luilene hacxanß, In. 4 i lnucſ 9 do Alien 9 d eus 1h. cen d dit b 1 7 44 1aueſf. fer.- 8 Heezu kommet auch dee Di — Lehenrecht n 45as auß dewerlichen brſachen Graßfcefi uch utelnen en beyden zuſammen gethanam Princ cipium, o wir jo alenwe Negerung angefangen/ lha vadei der Lehenrechte/ gniu ptione huiufmodi præteuiz ii hemne trequcntia Actuum, a) r erfardert werden kiumn. Alhai zuwiſſen/ daßcs gi vnus Actus. bente tractum ſucceſſfiuum, interueniente legitimo tempore, inducitur conſuetudo, 2 Lger multi contrari um dixerint. Itaà conclu- vnum actum cum triginta annorum lapſu: Et conſtituit differentiam interpræſcriptionem, de qua Hoſtienſis dicit,& conſuetudinem, de qua ipſe diſlerit. Addir tamen, turius eſſe, quod interuenerint duo actls, vel plures„ vt ibi Len eurn. lmo in caſu meſtro ſufkcit ſolummodoò Nam ex vnico actu ſolenni, ha- dit Gabriel Rom. fib. Z. de locar concl. I. quam communem dicit. Porro neq; actus Judicia- i)] de neceſſitate ad huiuſmodi conſuetudi- nemrequiruntur, Barr. in! 2.& ibi aläj. C quæ 1 Kr longa conſuetudo. Panor, in e. abbate ſanè. num. 75. bancammunem eſſe affirmat, contra gloſ. ifthic Erxr. de verbor. obligat. Alexan. coufil. 173. lib. G. Corn. conſ. 293. lib.:. G eeef. 7.11. eod. ub. Ee hc unſ. 85 Grauert. conſ. S. Bequamuis Andr. de Ifern. in cit. g. præ- veren aucarus. num 37. Si hoc non poreſt pro- bari, contrarium videatur dicere: Tamen certò ex co conſtat, quòd ſolummodoõ iſthic deteonßllium, ac ponat modos Probandli ius primogenit uræ. Zu d leſer borjaͤßrung auch gar nicht von nöten geweſen der Noͤmiſchen Keyſer/ als der Lehenherren mi wiſſenchrfft. Nam& contra dominium feudi directum triginta annis bo nälide totum feudum poteſt preæſcribi. Eſt enim præſcriprio vnus modus quo feudum tendam pi xdictam conſucuim acquiritur. g. ſ qas per miginta, vbi Feud tſtæ. üturæ, qudc rucncrint, ficut egegie eu . 124, S pratered aucatu. un i 1. 72„4. 12nE uum. 4. G ernl ationibus contrma dinem omni lure ſudliere, abilem, ac vtilſtatipubliem itékbie per eum lmran unt 5 anni lure ciuil 40,& quòd tal lis conſuewuuſt. „ac Hudabt llis, multis „ 12 anbb. 1u& al. dann dor der A uirens eianan aWuffer lure primoprue uod bini acaus um Rd n inue httura, feuat controuer. faerit⸗ znter Do- Vin.. Aſfud Aelnatur per Balb. in rruadlar. Ae Dreſeripe. iu 4 part. N. Deinde quo8 dakerpeie danf nernchnis non requirit ſcientiam ſuperioris, ſed eorum, quorum intereſt,& populi, Bald de praſcripr. in parr. 10. quét. Vnd beuor/ weil dieſe Con⸗ fue tudo der Rom. Key. Mayſt. dnd dem Reich an jhren Rechten/ vnnd Regalien in der Graff⸗ ſchafft O. gar nicht nachthellig iſt. Tertiô confi luetudo, in keuclis inducta (quæ in primis ob oculos haberi deber, vt ſu- pra retulimus) non requirit neq; Domini, neq; agnatorum conſenſum. Poteſt enim ea introduci vt feudum abſq; Domini conſen- fu alienari poſſit. Bald. in G. I. S. 1. num. 14. de dace conſtirur. lohann. Ray. in 9. habilo, de pro- lilir. fead. alien. per Fred lacob. de S. Geong. in inueſtitura. in verlus. Irem cum palko. ade nou alienand. textus eſt in g. hoc quog de ſuc. a. feudi. latius Schull eeſt. 1.74. num. 7. 34 f. 15 3. Lcut. Conſilium Decimumtertium. 'n cir. loc⸗ exiſtimat, contra Hoſtien. ſ ufficere notatur n Moder. 2 Saun S in 2 7. 21I Quartéô, ſo iſt auch gewiſſes Rechtens⸗ quòd poſt triginta annos conſenſus Domini non ſolùm dicatur præſcriptus, ſed omninò præſumatur ipſum interueniſſe, Et ſic ſuff- cit conſenſus ſuperioris deſcriprus,& quod præſumtiuè probetur. luris enim eſt, quod ex diurnitate temporis præſumarur extrin- ſeca ſolennitas. Augel. Wbaun. de Imola„Rapb. Cum. Alex. ac laſon num. I1. in l. fuienaum R de verbor. obligat. per rexr qui ad boc dicituringu- larus in! quidam cum fhlium. ſfe de Inſtit. ercd C in l. cui in Aliena, eli ſod ſi non aaiecꝰ. Wlu ciam de asduir. hered. Canbni. ſlæ inc. Salhenena, 4 Seh. S ue llud, de Peha. Jumlion. Imôex! ongo tempore epeefumert lcien⸗ tia,& conſenſus etiam agnatorum in feudis, Vr di us? deducirur per Gakriel. Rom. concl. 10. lib- ꝛ. de probat. Hæc latiſimè poſlunt com proba- r1 per ca, quæ congeſta ſunt ab Zym. Grau. in Hart, de antiq. temp. vbi nu. 6. concluait, quan- do ſola adeſt antiquitas temporis abſq́; alio adminiculo, licet agatur de magno præiudi- cio, quod triginta annt,& ſic longiſimum tempus lufficiat ad præſumendam ſolennita- temextrinſecam, vuztbi per eum. Multò magis id fiet in caſu præſenti, vbi quam plurima alia,& alaper 1urisvammunsprouilio n4 § bræterea, conc urrunt. Hierbey iſt auch gantz wol in acht nihaben⸗/ quana conſuetudo reducit caſum aliquem ad diſpoitinetn luris communis, daß mit nicht ſo oben angezeigt/ wird erfordert/ Alber. Bran. in . conſil. feud incip. Viſis ſubrilibus. num. 7. citans Felin. in a cum acreſaſſent. de conflitur.& per ca, eine lange zeit als dreiſſig Jahr ete. wie quæ tradit Iaſ. in l. ſi vnus. g. pactus; Vbi num.. amplificat regulam 3 e Fe⸗ fauue 2 everrarur 2d naturan ſai F. de Patiu. B. Derowegen ſo Döhe, inn dieſem fau n znne F⸗ wann gleich Contuetudo vom Herren Claͤgern beweiſt/ daß die ſtreitige Grafffchafft S. G fuͤrgeben nach/ theilbar(wie nicht ge⸗ b ſtanden) ad introducendam contrariam con- ſuetudinem, luri communi conformem, wann zweene Adlus dorhanden /bnd zehen Jahr vorlauffen/ wie oben ex communi ſententia Dd. beweret/ Vnnd ob wol in feudis ad in- ducendam conſuetudinem dreiſſig Jahr er⸗ fordert/ wie auch gemeldet/ So hat doch daſ⸗ fellbe ſtadt in feudls ex pacto,& Prouidentia b Domini. Die weil wir aber hier von E tbleßen vnnd feudo hereditario reden/ welchs den Allodien/ darin ein Conluetudo in dreiſsig Jahren cum bino actu eingefuͤhret/ durchaus im Rechten 1 4 wird 212 wird dorglichen/ Als folget auch/ wann allbe⸗ reit don zeit/ da Graffe E. allein angefangen zu Regieren/ dnd Graffe N N. jhme gefolget/ nicht 30. Jahr dolkoͤmlichen vorlauffen/ daß doch in dieſem fall die conſuetudo, daß der Elteſte Herr Regent ſein ſol/ inducirt/ Beuor well die hiebe⸗ uor alte gewonhett/ ſo vor Graffen V. gewe ſen⸗ vnnd dann die Diſpoſition gemeiner Rechte die ulffe reichen. Imô talis obſeruantia,& conſuetudo in hoc comitatu nihil aliud eſt, quam ius com- mune, dr quo in a.§. prærered Ducatus,& ideò non dicitur conſuctudo, Alex. in adai. ad Bar- rol. in l. de quilbus. num. 4. per gloſ. Magiſiram inz. J. Ac conſuezudiné. hu. F. Jdem traditt Curr. in c. Vlt. in quæſt. I. u printip. de couſuetud Es iſt auch mit zuerinnern/ daß ein kamilia (wann ſonſten andere Schrifftliche vorordenung nicht dorhanden/ eine ſolche gewonheit einfuͤh⸗ ren muͤge/ daß die Regierunge bey dem Elteſten bletben ſolle. In dieſen ſachen wird diſtinguirt/ wann ein familia das ius meri Imperij, unnd omnimo- dam lurisdictionem hat/wie die Herren Graf⸗ fen in der Graffſchafft O. ſo koͤnnen/ vnd moͤ⸗ gen ſie auch eine gewonheit in jhrer G. geſchlecht/ wie es mit der Regierung/ vnd Graffſchaffe zu⸗ halten/ introduciren/ Ang. inl. vlr. C. de 7eſtam. Alex. inl. ſinon' ſpeciali, god. rit. laſ ac ibi Zaſ. inl. ſi quis à fllio.§. vlt. ſ de leg. I. dem Z aſ. conſ. 7. incip. Muftres, num. 2½ lib. Carol. Ruin. conſil. 34. num. ũ. lib. I.& conſ. 30. num. 11. eod. lib. Larè Mazrh. de Affict. in prafat. conſtit. Siciliæ in 3. uæft. Imò priuata familia etiam in his, quæ ad urisdictionem,& deciſionem cauſarum per- tinent, poteſt inducere conſuetudinem, ac- cedente conſenſu populi, vel maioris partis, Barrol inl. 2. C. quæ ſit longa conſuetudo, vbi de- cidit, valere conſuetudinem, quòd primoge- nita filia ſola ſuccedat, non contradicente populo, quĩ non contradicendo videtur con- ſentire, multò magis in perſonis publicis, Weil/ wie offt angedentet/ die gantze Landſchafft in Graffen E. vorordenunge expreſſé bewilli⸗ get/ ſich auch eydlichen vorbunden darbey zublei⸗ den. Hæc nempe, an,& quando familia poſſit conſuetudinem conſtituere, diffuſis explicat Gab. Rom. lib. 6. coucl.. vbiextendit, huiuſ- modi conſuerudinem præiudicare ijs tantùm qui ſunt de familiâ, ac ipſorum ſubditis, ci- rans Carol. Ruin. conſ. IF. col. fin. lib. 2. Auff dermaſſen eingefuͤhrte gewonheit/ ne⸗ den dem/ was hliebeuor von der Ordination Graffen E. vnd bewilligung der Landſchafft ge⸗ ſant/ iſt durch die Herrn Conciptenten/ dnd Rich⸗ ter in dieſer Sachen eine deſondere dleiſſige ach⸗ Conſilium Decimumtertium. tunge zugeben/ Iuris enim eſt, in materià feu. dali primo loco conſuerudinem conſideran- dam, quæ derogat omni luri feudali, rexr. in d. I. de feud. cogunii. vli Bald. iné.& Aluar. nu. J. Grauet. conſil. I1⁊ num. 16.& conſil. 206. num. 16. Er quòd in feudis particularis,& localis conſuetudo ſit attendenda, confirmat Chaſ- ſa. de feud. in princ num. 17. Hoſtienfis in Rubr. ext. de fend. vbi ait, ſaluis legibus Imperato- rum iudicandas efle feudales controuerſias diuerſimodeè, ſecundum regionum conſue. tudinem. Ac ita in practica obſeruari võluit Guid. Pap. aeααm779. n. 2. G 292. Zum ſielenden/ ſo dringet fuͤrnemblichen wider Graffen H. den Herrn Tlaͤgern der text. ina*:s.prætereà ducats, Marchionatus, comi- tatus, de cætero non diuidatur. Aliud autem feudum, ſi conſortes voluerint, diuidatur. Et ſic de Iure luce meridianãâ clarius eſt, quòd feuda maioratus, ſeu habentia annexam di- gnitatem, abſq; Domini conſenſu non poſ- ſint diuidi,& quodvnus tantùm de iſtis ſit in- ueſtiendus, quando cæteri in communione nolint ſtare, c. 1. de feudo Marchiæ, vel ducatu,, vel comiratus. explicant iſthic omnes Canoni- ſtæ. Intereſt enim iſtis familijs, ne talia feuda diuellantur. Intereſt etiam ipſis ſubditis. Si- cutivItra eos latius explicat Bal. in Autb. hus amplius. num, S. C de fideicommiſſ. Et quam- plurima alia pro huius rei confirmatione ad- ducuntur à Tiraq. in a. quæſt. qe Iure primogen- ruræ. num. I9. Verſ. igitur vt repetam, citantur & aliæ concordantiæ à Petro à Duen. iu 2710. regula. Wiewol es wahr iſt/ daß ſolche feuda di gniratum jhrer art nach fallen/ vnnd kommen auff alle Soͤhne/ perrexr. omne=s fili ſi de feua. contro. fuerit. Es ſey dann anderer geſtalt in ei⸗ nem geſchlecht herbracht/ vnnd erlanget/ welchs auff was wege/ dnnd weſſe/ es geſchehen koͤnnt/ tam in vltimà voluntate, quam inter viuos, iſt bißhero nothwendigen erkleret/ Gleichwa aber iſt wahr/ daß des Claͤgers intention/ in dem er ſeinen Antheil der Graffſchafft O. jhme ab⸗ zutheilen bietet/ dnd alſo dleſelbe wil theilbar ma chen/ den beſchriebenen Rechten ſtracks zuwider lauff das vor eins. Zum andern/ ſo mus auch durch die Hertn Vrthell faſſere allhter neben euech gute acht genommen werden/ daß auch der Herr Beklagte die kegen conſuetudinem, vnnd Whralten ge⸗ brauch/ dber Menſchen gedencken/ durch diel Zeugen/ zu erhertung S. G. 93. defenſional Articul/ hat ausgefuͤhrt/ welche bey zimlichem Alter/ nicht allein ſelbſt gedencken/ daß die Graf⸗ ſchafft O. ntemahls getheilet/ noch zween/ oder mehr Regenten gehabt/ dnnd nicht allein don der zeit/ als Graff V. derſtorben/ allein 2u nha erren 71) id bod dene „ * Dau Re 66.NWaati ſane.zar Irnelndmdir did daeſtgis Nale dote mmemo geeeuchg Land ühend fuben nhena Etbonon el batunelſet initjmem ät.tarbin tar.edcd. dädenec audiſle 81 ftriteum Wemotla gblncn Wel; nttoherw, ein fimm. Salaeinzt Ale 3 HernCl. de Graf 1 7 n— uu ddlcand B— 4 udmen A naun nan ruid. Pap. aea,„ 4 1 w„ 12. 2. 2., ₰. * 4 T.. uus) ſeu hadenri Aem., abſa⸗.. tem, adſq Domini cnlii Gund, . ¹& quod 4 A 4 * — 2 quand 3. olint ſt 9(xter nd Aint Kare.I. ar feuds arag à emesanu. explicant iltie n r. atereſt enim iſtis famiij r latereſt etum ipioiue ti vItra cos latius explicu Ma ptus.— 7. C Ae ceiannſſ! urima alia pro huius reiconim Kuntur à Tiraq. in* ε h, ne. aum. 19. veyf. igitar vtuea alie concordantiæ à Petoilh 24. Weevol es wahr iſt/ dß h itatum jßrer art nach falln/ n ff alle Soͤhne/ per ext cima m facnin Es ſey dam auun m geſchleche herbracht/ dnda ffwas wege/ dnnd weſe/ cnat min ultimä voluntate, quun biFhero noißwendigen rtun rit waßt/ aßdes Elbnie cinen Antheilder Guuff heilen dittet/ ond alſo deflb m’ den beſchriedenen Jabnf ſt/ das dor eins. 8 andem/ omne ir feur 1111. vnustanrinien vnd dreiſſigſt 68. Jahr. Confilium Decimumtertium. a Herren(welchs diel Jahr ſind) dngetheilet re⸗ gierek/ ſondern habe auch zunor jhre Præfectos gehabt/ ſo zu der Regierung deſſelben vorordnet/ welche man Heuptlinge/ daß iſt/ Capitane os genant/ Weil aber dnter denſelbigen/ viel noth/ vnd ongluͤck im Lande angericht/ iſt endlich Key⸗ ſer Friderlch bewogẽ /0 lche Lande zu einer Gr aff⸗ b ſchafft zu machen.“ Dieſes haben auch die Gezeugen don jzren E lter n⸗ G roßeltern/ dnd alten Landr aͤthen alſo/ i dnd nicht anderer geſtalt gehoͤrt/ vnd beuor Atte⸗ ſteren ſolchs die Elteſten gezeugen/ Als der erſte 2 1 Jar alt/ welcher etliche alte Landraͤthe ſpeci⸗ ſieiret/ von denen ers gehoͤrt/& addit, er habe es an auch miemals anders gehort noch dey ſeinem lebẽ anders erfaßren⸗ Der fuͤnffte gezeuge hat es von ſemen Großuatern gehoͤrt/ wie vnor dentlich es nm zur zeit der Capiraneorum, oder Henptlingen ſey a zugangen⸗ biß daß Land Graffen B. gegeben. Der 12. Zeuge/ ſo 60. Jar/ der dreyzehende G. Jar/ der vierzehende 60. Jahr/ der ſechsze⸗ hende 74. Jar/ der zwey dnd zwantzigſte 65. Jar der neun vnnd zwantzigſte 70. Jahr alt/ der ein/ Dieje alte vorlebte Leute bezeugen de tem- pore immemorabili, diewen ſie es nicht anders geſehen/ noch gedencken/ don jhren alten Eltern/ Landraͤthen/ dñ der Graffen dienern/ ſo ſie ſpeci⸗ Et ſic non eſt dubium huiuſmodi teſtib. pro- batum eſſe tempus immemorabile, ſeu cuius cit. l. ſi arliter. ſ de proban, vbi formaliter dici- tur, ſed cùm omn ium eſt hæc opinio, nec au- diſſe, nec vidiſſe, cum id op-fieret, neq; ex his audifſe, qui vidiſſent,& audiſſent:& hoc in- finitè ſimiliter ſurſumverſum acciderit, tunc memoriam operis facti non extare. Et voluit glolinc. I. in verb. Memoria. de præſcript. in ç. Well aber dieſer alter hergebrachter gebrauch mit oberwenten allgemeinen Lehen Rechten vber⸗ ein ſtimmet/ iſt nicht notig/ biel dorgebliche Alle⸗ gata einzufuͤhren. Alldieweil nun dieſes beydes wieder den Herrn Claͤgern ſtehet/ ſo vormeinet er hierwieder die Graffſchafft O. thellbar zu machen/ daß in Teudtſchlandt ſol der gebrauch ſein/ daß feuda maioratus theilbar ſeyen/ vnd alſo jhre Recht⸗ liche Natur ſollen derlohren haben/ wie aus ſei⸗ nen Artickuln zuerſehen. Vnd ob jhme wol in reſponſionibus, die⸗ ſes/ daß die Conſuetudo vniuerſalis ſein ſolte/ vorneinet/ ſo hat er doch ſich darauff keiner dewei⸗ ſung angemaſſet/ bleibet demnach bey gemeinen Rechten buͤlich/ ond wird der Herr Beklagter/ ſo dieſelbe neben/ ond mit der alten gewonheit vor ſich/ ex regulà: Actore non probante reus ab- initij memoria non habetur zexr. expreſ in ſup. ſolui deber, Auch wegen dieſer vrſachen hillich entbunden. ſielren/ niemals anderſt erfahren/ noch gehoͤret/ 213 Vnd ob wol der Herr Claͤger dormeinet/ ſeine bewetſung aus etlichen Scribenten zuneh: men/ die da fuͤrgeben/ daß in Gallia, vnd Ale. mannià, auch in andern Landen ſolche feuda maioratus ex conſuetudine generali getheile: werden ſollen/ dnnd daß alſo g. prerered aucarus. contrariâ conſuerudine ſolte ſein auffgehoben. Quorum magnum numerum congellit Iyraq. in ſuprd cit. 4, quaſt. Ierum antequam binc diſceda- mus, quorum in numero Zal. eſt, qui zn fine Epirom feud. 9. parr. addens, hodiè vlurpatum eſſe, quod in Germania, Galliaà, ac Italiâ feu- da maioratus, accedente conſenſu princi- pis, diuidantur, Addit, illud& i„ S. prærered ducatus non eſſe inhibitum, ſicut Feudiſtæ iſt- hic admonent. Gail. verò mν I5. obſer. lil. 2. di- cit, hanc diuiſionem abſq; principis conſen- fu Her So iſt doch hierwider durch alte Zeugen im⸗ memorabile tempobeweiſet/ Innerhalb welcher zeit O. niemals theilbar gemacht/ ſondern je/ bnd allwegen durch ein Heupt Regieret worden/ wie oben gemelt/ Item es ſeind folgends die Teſta- menta, Pacta, onnd Conuentiones beweiſt/ ſo alle dahin auslauffen/ daß dieſe Graffſchafft nit ſolle gethellet werden/ vnnd iſt alſo hierinnen bey der Diſpoſition der gemeinen Landrecht durch⸗ aus zutorhleit„hhhs. Vnd ob wol nicht ohne/ daß ſolche Conſue⸗- tudo etlicher oͤrter in Teutſchen Reich dorhan⸗ den/ daß man nicht in abrede/ ſo iſt doch auch hier⸗ wieder war/ daß ſolche Conſuetudo, alldleweil ſie dem gemeinen Recht zuwieder leufft/ auff die Graffſchafft O. nicht konne erweitert werden. Conſuctudo enim, præcipuè ea, quæ di- recta eſt contra Ius commune, nullo modo de vno loco ad alium, vel de vnâre adaliam, vel de perſonà in aliam ſeſe poteſtextendere, per rationem& text. iul. fn. fde Zuruaict. omnunm Iud. ibi larè Iaſ. ac mulris, Qupd&; a Ball. confir- maturin tract. præſcripr. in 2. part. 3. Part. nunn. 22. cum ſeq. vbi etiam, an præſcriptio ſeſe exten- dat,&c. Poſſent hæc ampliari, quæ deduxit T.- raq. ae primog. in 46. quaſi. Ac conſuetudinem localem eſſe,& non extendi, probat diffusé Gabr. Rom. u 2. concl. lib. S. tir. de præſcript. nu. Derowegen weil dem Herrn Claͤger die von jhme Articnlirte Conſuetudo, beuor/ daß Lie Graffſchafft O. ſolle ex generali conſuetudine Germaniæ theilbar worden ſein/ dorneint wor⸗ den/ Als hette ſich auch geduͤhret/ daß S. G. die ſelber Claͤger iſt/ dnd die ordenung gemeiner Le⸗ henrecht wider ſich hat/ dieſes aus dem wege ge⸗ reumet/ vnd auff das ſtreitige Lehengut ſolch ſein intent/ daß es Contrariã conſuerudine hinfuͤro theilbar worden/ dargethan/ vnd beweiſet hett. es ——— 8 —.— 4———* ————y————— * 214 Necadrem faciunt authoritates Dd. al- legatæ, quod de conſuetudine Germaniæ hac in re aliter obſeruetur. Nam, adhuc ſub Iudice lis eſt, an ex hu- iuſmodi Dd. ſimplici aſſeuerat ione talis pro- betur conſuetudo, an verò ali ratione do- cenda ſit. 3 Quamuis enim Bartoli ſit ſententia:ν2 princ. quaſt. f. Ael. volentis, quòd Glofſæ, ac Doctoriexcellenti de conſuètudine ſit cre- dendum, ac non deſint, qui hanc eius deci- ſionem vtraq; manu appræſiendant; referenre Qu Iaſone lhic num. S,9. Tamen contraria ſenten- tia, quòd nedum vni Doctori, ſed nec pluri- bus ſit credendum, citant: conſuetudinem, & verior& communior eſt, quàm poſt multos contra Bart. defendit Iaf. 2bi, pari modv fir ab Alex. inl. poſt dotem. num. 29. f. ſolur. matr. Dec. conſ. 42. num. II. Arerin. conſ. 222. Corn. conſ. 47. 7i5. 2. Franc. Curr. conſ. 74. ſubdit Decius ꝛn cir. l. ae quilus, hanc communem modernorum eſſe ſententiam. Iſtam partem diffuſè defen- dit Molin onſ. Pariſ. in rir. de cenſibvis.§. J6. gloſ. 2. n. 10. Et probatur duabus præcipueè ratio- nibus, quoniam nulli teſti creditur abſq́; Iu- ramento, quacunq; fulgeat digni tate; vulg. ¹. Turiturandi, C de teſtilus. Deinde conſuerudo eſt facti, ſed& ea, quxæ in facto exiſtunt, etiam ſummum Impe- ratorem, ac quemuis perit iſſimum poffunt fallere, c. 7. de conſtis. in c. Et hanc poſtremam partem, tanquam communem detfendit late Gab. Rom. in coucl. lib. I. de probar. addità hac limitatione, quòd excellenti Doctori poſſit credi de conſuetudine, in ſuà Curia, non au- tem in alijs. Non obſtat, Mynſig. in 90. oLſeruat. cenr.. approbare Bartoli opinionem,& ſecundum eum in Camerà Imperiali ſemel ludicatum affirmare. Hoc ipſum ob prædictas rationes illi non eſt credendum. Prætereà ipſe loqui- tur in conſuerudine notoriâ, quæ per ſe, quan do eſt allegata, non opus habet probatione. BVnd well dann eben dieſes Argumentum communi calculo interpretum dorworffen/- vnd alhier keine conſuerudo in der Graffſchafft O. dorhanden/ ſondern viel mehr durch die Zeu⸗ gen bewehrt/ daß dieſelbige dber Menſchen ge⸗ dencken ntemals von einander gecheilet/ vnd die⸗ ſes den beſchriebenen Lehen Rechten gemeß/ daß auch die Conſuetudines, ſo in anderen Herr⸗ ſchafften ſein moͤgen/ auff dieſe Sachen gar nicht zuerweltern/ So fellt des Herrn Claͤgers behelff dißfalls auch dahin. Vnd bleibet alſo dannoch wahr/ daß der Herr Claͤger die/ von jhme allegirte/ vnd dom Herren Beklagten dorneinte gewonheit nicht beweiſt ⸗ Vnd weil alſo der Herr Beklagter auch in dieſem Conſilium Decimumtertium. fall wteder des Claͤgers Elagen zuſtum titulum vor ſich hat/ daß er von angeſtalter Clagen/ fa⸗ miliæ erciſcundæ auch aus dieſer drſachen/ zu abſolutren. b Auff des Herrn Claͤgers ſeiten ſeind noch diel meßr Requiſita, wegen ſolcher/ im Teut⸗ ſchen Reich wider dte algemeinen beſchriebene Le⸗ henrecht/ angezogene gewonheit auszufuͤhren/ vnd nemlichen/ daß ſcientia,& parient ia lum- mi Imperatoris, als des Lehentzerrn darbey dor⸗ handen/ Tiraqj. in dr. 4. quæff. ae Jur priwiog. venf nõd rumen inrellige, auobus modis citans Andr. de Iſern. Bald. Aluar& Præpoſ in d. S. prætereac. Imoô quòd in iudicio contradictorio ità fue- rit obtentum,& quòd tali caſu contraria conſuetudo vltra tempus immemorabile ſit probanda, vr hic pereum, An welchem allen es dem Herrn Claͤgern gar weit mangelt. PVnd od dañ auch wol diel andere meßr limi⸗ tationes à Tiraq.& Petro Duen iν /⁷ν. adau Ctis locts. auff den§. prærtered Ducarus, geſatzt/ o werden ſie doch alle hiemit abgelege/ daß alltier die Diſpoſitio. S. prærerea Aucuru, je dnd allwege dber Menſchen gedencken in O. gehalten/ dnd daß daruͤber Diſpoſitio, velvltima voluntas aui f. ſo ſeine Soͤhne Comprobirt/ dnnd mit Raht der Aandſtaͤnde auffgericht/ ſo wol derſelben eydlichen zuſammen ſetzung darbey bletben zulaſſen/ dor⸗ handen. Vors achte iſt oben bewehrt/ daß Graffen V. erſte Inneſtitur mit bringt/ daß die Graff⸗ ſchafft O. ſey als ein tfeudum hereditarium bot die deſcendentes Leibes Erben/ ond folgends in den andern Kay. Inueſitturen pro ſe,& he- redibus derliehen. Well dann Graffe E. wie darin ſol ſuccedirt/ vnd regirt werden/ in telta⸗ mento inter liberos, mit der Landſchafft Rahl/ auch ſeiner Soͤhne beltebung/ eine anordnung gemacht/ So iſt kein zweiffel/ daß Graffe E. nicht allein ſuper feudo hereditario ordtnatton vnd teſtation machen koͤnnen/ Sondern daß auch den Herrn Claͤgern dieſes S. G. Anherrn/ dnd Großuaters Erbe vorbindet/ onnd S. G. kein fug/ recht/ noch macht habe ſolchs zu wieder⸗ fechten/ Cerri enim luris eſt, quòd factum de- functi nocear heredibus circa feudum here- ditarium, Et quòd heres ad eius obſeruan- tiam ſit obſtrictus. Iraconcluaunr Alex. conſ. If. num. 7.& conſ. 2. num. I9. li. J. Campeg. conſ.2. & conſ. Ir. num. S. Decius conſ. 20g. num. P.& con- Jül. 390. num. J. Curt. lan. in&. part. de feud. n. 120. Iaſ. in l. 2. num. 213. C. Ae Iure Emphyt. Pariſ. anſ J. num. S.& ſeq.& conſ. 1o6. num. 29. lib. I. Naria csu]. for. num. 73. lib. Z. Menoch, conſe 1½. num. 10. lib. I. Riminal. Iun. conſco. num. Sl. Burj. conſ. 3. 3 num. 2. S conſ„2. uum. 23. 22 conſ. 9. nun./ lul. Clar, iu princ. 40. quæſt. lib. e. comm. opin. 9. Neudan. Et igitur pater poteſthuiuſmodi 4 u- dum cute ecoip „dicit, olod dodeciucicio ereditano, t3 teltato. ktin⸗ mturz Kecke adiccturſeud dilis, quand Feudatarium: mo eüin tune eo qul lidere loh.Thom. d tarinubi 2.3⸗ Aex ater co Feudum be acteputar dal feudo: couſ 2., M. &:ommu in vulenne quod feu, nenäbhe linc titur peti tedltatis. 4 yens M hal, de Lan Mn. 40 h. haik Nlnh.— leitim Tnrel 9* 1 3Ghe, 1 4 — 1 nc öcconu 68 2 1 Ans 3 di 2 ae 4 ttadi anch 1 4 eperem, A n Jones 1 na Sene de Lu. auffd en 5. vraren, Dam de ſie doch all pemtehtg 56 23 Sorin 5. hau 1 e i n 5 Difpoſitio xel ltimawomn ene Sohne Comprodirt/ maͤm ſläne auffgericht/ o vldeilen * ſerang darbey blaenuß Vortachte iſt oben bevefn 3 erſte Inneſtitur mit hengt/ uh fft D. yals ein keudum ertn deſcendentes Letbes Erde/ ni en andern Kap. Inurſitemmm bus derkiehen. Welldann Gu in ſol ſucctdirt/ vnd regut wenn ato inter liberos, mitde(mä ſeiner Sohme— acht/ So iſt ket apeafes c allemn ſuper fe lohe teſtatton machen koͤnnen/d Hernn Cläzenn deſe Haascnewenn n rcche/ wcchmache t een/Cerric eniw! luris elqite di noccat heredibus c 199 riom, Et quod— 4 n it obfirictux acuus „Gut un 19. l dum vni liliorum prælegar e, laròè Curr. in Pari. num. 330. in hn,&e præcipuè quando alijs filijs relinquit compenſationem aliquam, vt factum eſt in caſu noſtro. Stgiſmmun. Neapo. in couſcl. 2 num. 2. Eteſt ratio.— feudum he- reditarium, nuin. 3. Vbi air, FPeudum hereditarium verèé eſt res propria defuncti, ſub reguld tamen feudali, quèò ad Dominum permanet. Et in v. Aiſfer in Knei inquit, Feudum hereditarium, quando Dominus praæber conſenſum, cenſe- tur, quò ad ipſos poſteros deſc cendentes, vel agnatos, libera allodialis res,& mera Bur⸗ Benſatica. Ac in 2. aiffer. addit, quod quis feudum hereditarium capiat lure heredita- rio,& perinde vt alia bona habeatur,& iudi- cetur eſſe corpus patrimonij. Et in 2o Aihen n. 7. dicic, quòd eodem titulo hereditario,& eodem iudicio defuncti ſuccedatur in feudo hereditario, täm ex teſtamento, quam ab in- teſtato. Et in 33. Aiſfer regulam generalem de naturaà,& effectu feudi hereditarij dat, quòd iudicetur feudum hereditarium, vt res allo- dialis, quando in diſpoſitione faciendâ per Feu datatium accedit Domini conſenſus. Ne- mo enim tunc læditur, cùm fiat diſpoſitio ab eo qui liberè poteſt diſponere. Hæc ſequitur Ioh. Thom. de Marin. in A.. J. de feuas Hereai- rario- vbi n. 34. pofi Camerariumibidem Anton. b Alex. inrer conſilia Lojfrediin dr. conſ.⸗ na. Fe-ntr. Feudum Nereditarium eſſe rem hereditariam. ac reputari de viribus hereditatis ac quod de tali feudo, ac de alijs rebus iudicetur. Alberin conſ. 2. nu. 24.& conſ. 3. u. 14. Hanc eſſe veram, &communem opinionem, dicit Camerarius in évolenter. S.conſequenrer ar ſſerendum eft, uu. 16. duòd feudum illud nullam habcat Tüatatice nem ab hereditate. b Hinc eſt, quòd feudum h eredir tarium pe⸗ eirur petitione hereditatis, ſicut alia res he- reditatis. Barrol. in l. vt Iurivriwr. g. ſi liberi, N. de operis liber. Anar de Iſern. in c. 2. in princ. an agnatus, vel ſilius. Alexand. conſ. IF. num. 10. lib. J. 203 Ae S. Georg. in tradl. feud. in d'erbo.& cum patto, num. 7. Et tale feudum computatur filio in legitimam. Alex. in l. f pattoni. fr ad S.C. Trebell.& conſ. I9. num. 27. fib. F. Buyſ. c92ſ. Z. nu. 3.& conſ.oo. num. 32. Merenu hanc eſl lecommu- nem ſententiam. Hinc eſt„quddi in feudo hereditario Kli⸗ us cogitur eſſe heres. Roland. A Valle conſil. 10. num. 20. lib. 3. Wbi hanc communem atteſtaiur Molin. in adait. ad conſdl. Alexan. 129. lib. I. Dida. lib. 2. Var. reſol. 2 19. num. J. eeebi er 9⸗ c* Du infe ro. Pradicta potiſimum etiam ſbi locum ven. Conſilium Decimumtertium. ſicuti alia res allodialis verè di- citur ipſius defuncti„ Marian. Frecxia. lib. 3. dan deé a Merenr Féud. ex padtn& prowid. in 2. diſſereh. 21& dicant quod heres, etiamſi cum beneficio in- uentarij adierit hereditatem, nihilominus in huiuſmodi feudo hereditario cogatur præ- ſtare factum defuneti, Andr. de Wern. in a qui ſacceſſör reneatur. Matr. de Mitt. LR c. I. num. 2. de ſäcceio feudl. aen, de jusd2 ind Tan Aęuar. Vel ſhlius. Dida. lil. 2 2. Vartar. reſol. cap. 19* verf. oclaud inſe errur Afllitr. in 26. aeafimum., 2 272. eaize nxν⁷. 5 Baxy corſ. 7O. num. 29. n ne 97. 223 reun) Aus dieſem i is ſe ſe gewiß⸗ daßſ 1 dien den Her⸗ ren Cläͤger betri tßt/ deſſen Herei Großuatern Graffen E. dorordnung S. G. vorhafft mache⸗ vnd dieſes ſo biel mehr/ ſintemahl S. G. Herr Bater Graffe N N. dieſer ordnung gleicher maſſen nachgelebt/ dnd dieſe lbbige beliebet/ das Re⸗ giment bnzertheilt allein behalten. Vnnd ſolchs deſto mehr dieweil der Claͤe⸗ ger auch vor ein Erben des Herren Großuaters im Rechten gehalten wird. is enim, qui eſthe: res vltimi„recte etiam poteſt dici heres pri- mi,„Quia heres heredis mei dicitur meus he- res, gl. magna in l. 2.(quæ in hoc aicitur 6inn gularis) in verf inrendere, ff. de petit. heredit. 2eſon iu. autionum, numer. Wo. IAhsxu a. actio. b Et idedin feudo hereditario uichame ar⸗ bitrantur, ſufficere aliquem eſſe heredem pri⸗- mi acquirentis, licet non ſit heres vlcimi de- functi. Tacob. de Belu. vli Aluar ae co, Queſ ſabi, a herea. maſculis. Alex. conſil. 2. num. J. lib. S. con- vil. J0. uum. 17. lib. I. Curt. Sen. 2ueſ 7. 499. col. F. verſ. Er clarius in prupoſit. Deaius don aaos⸗& pon. num. J. Bra. conſ. I4. nuiu. 29. An deme iſt es aber/ daß/ ob wol 1 b facaumn defunei ſuper feudo hereditario die Erben vnd Nachkommen zum halten borbunden/ ſo kan doch gleichwol der Lehenmann zu nachtheil des Herren ohne deſſen Eonſens dierin nihte altent⸗ ren/ oder fuͤrnehmen. 4 Nam feudum hereditarium: in his, quæ perlonam Domini concernunt, nihomihus naturam feudi retinet. Et ideò abſq; con- ſenſu Domini non poteſt alienati in alium. Item amitritur ex ijſidem caufis, vt aliud feudum, Item, de n natura eſt rranfitorium ad maſculos. an. de feudo nin babene— nur. Feud. Ita diferte docuir Camer, in a. F pratered dataru pag. 77. Idem ſenſit Dida. 2. a 19. nwm. J. venſ. Dectm aiz. licet contrarium Cephal. conſ. 04. num. I9. lib. 7. defendat, vi- delicet, quòd in alienatiane feudi her Skitrani s conſenſus Domini non exigatur, Imiò Iel. ia, in a. quaſt. li. conn. wnen. 9. euaun Sehe ra Ses bid aqawerte. e Nam ſi! locuimurin feudo ſimplic ber se abſolumehercditario proſe, Se herechat busui. buſcunq;, quod poteſtalienari inexti an menan 216 Conſilium Decimumtertium. ſine conſenſu Domini,& agnatorum, quia tale feudum æquiparatur bonis allodialibus. & rranſir ad heredes quoſcunq,, Ideò non conſideratur, an ſir antiquum, vel nouum. Derowegen leſſet ſichs anſehen/ daß Graf⸗ fen E. Diſpoſition weil kein austruͤck licher Con⸗ ſens darbey/ nichtig/ alſo auch dem Herrn Claͤ⸗ gern niche koͤnne praæjudieiren. 1 Kierauff iſt zu antworten/ daß die Rechte/ ſo conſenſum Domini erfordern/ in alienatione feudi ſtadt haben/ wanndie alienatio dem Le⸗ henherren ſchaͤdlichen/ vnd in einen gantz fremb⸗ den alienirt wird. Quoniam Dom inus non co- Bitur habere inuitus Vaſallum.«. Imperialem. cum ſcmilibus, de probib. feud. alienar. Wann aber der Vater daß Lehen einem Sohn allein aufftreget/ vnd dem andern eine ke⸗ gen erſtattung bormacht/ wie Graff E. gethan/ ſo geſchicht die alianation nicht inextraneum, ſondern in den/ welcher zuuor in des? ehenherrn Inneſtltur mit begriffen/ vnd gehet alſo den Le⸗ henherrn durchaus an ſeiner Lehens Gerechtig⸗ keit nicht ab. Et tali caſu feudum poteſtin te- ſtamento, vel in contractu inter viuos aliena- ri, abſq; conſenſu Domini. Non enim eſt pro- pria alienatio. rexr. eff. in c. I. de alien. feud. pa- rern.& ibi Can.& latius deducitur per Curt. in cit. a. part. num. 129. vbi ponit hoc prolimitatio- ne ad lura feudalia, quæ dicunt vaſallum abſq; Domini conſenſu non poſſe teſtari. So iſt auch bey der ſechſten Ration geſatzt/ daß nach vorlauff longiſſimitemp. dreiſſig Jah⸗ ren/ conſenſus Domini ſey præſcribirt/ vnnd werde ranquam ſolennitas extrinſeca præſu⸗ mirt. Vnd beuor in dieſem fall/ da Graffe E. ad conſeruationem Iuris communis ſcilicet.§. prærered aucatus ſein Teſtament/ oder ordenung hat informirt/ vnnd nemlichen/ daß die Graff⸗ ſchafft nicht ſolte theilbar gemacht werden/ De⸗ rowegen jto allein der ſtreit iſt/ daß ſie ſol gleich getheilet werden/ das vbrige/ daß ein Herr allein regiere/ hat er dem alten gebrauch nach gerich⸗ tet/ zu erhaltung des Geſchlechts/ vnd zu gut der Vnterthanen. Weil dann den Lehenherrn zu nachtheil hierin nichts gehandelt/ ond auch dieſe ordnung vnter den Soͤhnen vor keine rechte alienatton kan geachtet werden/ So iſt auch der Roͤm. Keyſer Conſens nicht noͤtig geweſen/ Iu deme weil die⸗ ſes vorwenden das lus tertij, als des Lehenher⸗ rens reſpicirt/ hat ſich auch der Herr Claͤger da⸗ mit deſto weniger zubehelffen. Ferner ſo iſt Rechtens/ quod conſuetudi- ne poſſit introduci feudum abſq; Domini con- ſenſu alienabile, Item, quod tacitus Domini conſenſus etiam ſufficiat, Iul. Clar. in quæſi. 31. S. feuaum, verſ. Quaro nunc an valear conſuetude. Aber hieuon ferner zu handeln/ ſſi vnnoͤtig/ Alldieweil/ wie geſagt/ ſchier keine vera aliena- tio in Domini præiudicium borhanden. Wann dann auch allbereit auff Graffen E. anordnung der Key. Mayſt. Conſens ſolt noͤtig geweſen ſein/ wie nicht geſtanden/ ſo iſt durch Keyſer Maximi⸗ liani Conſens dber der S. heyrahts Notull /der⸗ ſelbig/ ſaltem tacitè erfolget. Vor das neunde/ ſo ſtehet dem Herrn Claͤ⸗ ger gantz gewaltigen zuwieder/ daß deſſen/ vnnd auch deß Herrn Beklagten Herr Vater Graff NN. des Graffen E. S. G. Herrn Vaters vorordnung(daß ein Herr allein die Graffſchaſſe behalten/ vnd die andern ablegen/ ſol) nicht allein ſampt/ vnd neben ſeinen Herrn Bruͤdern Anno 1522. vorwilliget/ ſondern haben ſich auch gegen einander in Schrifften obligirt/ vnnd zugeſagt/ nach des Herrn Vaters todt/ der ordnung/ wel⸗ cher am tuͤchtigſten zu Regieren ſein wuͤrde/ ge⸗ wißlichen/ jedoch kegen erſtattung jhrer vnter⸗ halt/ nach zuleben/ vnd daß die andern zween den Regierenden Herrn mit Raht/ onnd that nicht wolten laſſen. Wie dann auff ſolche beliebung eodem an. no Graffe E. ſeinen mitlern Sohn/ N N. well der Elteſte Graff V. zum Regiment nicht qua⸗ lificirt/ mit bewilligung der Landſchafft zum Re⸗ genten erwehlet/ wie die vhrkunden/ fol: 5.& 6. vom Herrn Beklagten producirt/ gantz klar fer⸗ ner beweren. Dieſes iſt folgends weiters geſtreckt/ daß Graffe NN. hierauff die Graffſchafft alleine be⸗ halten/ vnd Graffen H. abgelegt/ wie auch de⸗ rowegen vhrkunden beygebracht. Nun iſt die frage/ ob ſolche des Vatern/ Graffen N. beltebunge/ deſſen Sohn Graffen H. jtzigen Claͤgern in Lehens ſachen der geſtalt obligire/ daß er ſeinem Herren Vater zu ehren/ derſelbigen gleichsfals nachzuleben ſchuͤldig/ vnd ob nicht Beklagter Herr/ Ratione huius titu- li, von angeſtalter Clage zu abſoluiren/ Wann ein Theologus hierinnen befragt/ der wurde mit dem bierden Gebott bald herfuͤr wiſchen/ dnnd ſchlieſſen/ der Herr Claͤger ſey ſolche Vaͤterliche obligation/ ond bewilligung zuhalten pflichtig/ derer ſich dann der Herr Vater auch ſelbſt ge⸗ braucht/ wie dann des I. C. Pauli dictum mit einſtimmet/ quòd filio perſona patris ſemper honeſta,& ſancta videri debeat, inf. liberto. M de obſ d liber, pat. b Es iſt den Leuken ſehr ſeltzam dabey/ dnd ſte⸗ het ſonſten/ nach gemeinem Voͤlcker recht/ einem Sohn zumahl dbel an/ wann er ſeines abgeſtor⸗ benen Vaters handlung/ vnd vorpflichtung(be⸗ uor da ers nicht befugt) wil/ zunorkleinerung deſ⸗ ſelben/ wiederfechten. Aber wie dem/ es ſol aus rechtmeſſigen dr⸗ ſachen ausgefuͤhrt/ vnnd bewert werden/ diß der fen gäͤhret/ gtion /dr i Fecrauh/ i ſa Iöanman ſen. Tors dtrchoncht O. alleret ni ex pacdo or henßerben/0 den/p hate Grafe R. 1527. ſre Legenhet/ leruantiat Herr Kla ters Emnſe fechten. Nam corſenlus. præiudite, aiter dii ſe welr. it cudd t dur vel ar plichen/ ſedoch kege vlich kegen b t/ nach zaleden/ S daß da eglerenden Aten ndenn mt Jaßn Wiede V 60—4 Enaf ſdichedeltee Se, ee anenmitlamStſn Elteſie Graff V. zum Jaakent art/ mit dewilligung der(mif ken erweſlet, wie die zkmae n Herrn Beklagten productt⸗ 2 beweren. Dieſes iſt folgends wettes gi affe 7N.hterauff die Gufſchft ten/ dnd Graffen H. adgeleg /n regen dorkunden beygehbrocht. Nun iſt die frage/ od olchel faffen NN. keltebunge/ deſenen gaigen Claͤgern in(ehens ſahn are/ daß er ſeinem Herre Auuf elbigen gleichsfals nachzleſte ucht Beklagter Herr/ Rton on angeſtalter Clage znaſtdem Theologus hierinnen kefrag.. dterden Gedott dald res eſſen/ der Derr Qlgerſot Ana 6 on zuma dbe Naters hand 1 wers niche eftgt 71 unte n viederfechten. Aas 9 der wie demn e enatt naasgefübe dn in&. 1. S. Toc quogde ſacteſ. feud Conſilium Decimumtertium. Herr Klaͤger nach beſchrtebenen Lehenrechten des Herren Vaters/ vnnd Großdaters Obli⸗ gation/ dnd Oiſpoſitlon zuhalten ſchaͤldig/ dnnd S. G. dem zuwieder einige Klage dorzunehmen/ gar nicht gezlemet. b Vnnd erſtlichen iſt bey vorgehender Achten Vrſachen/ vnnd zuuor nothwendigen außgefuͤh⸗ ret/ quòd filius in feudo hereditario cogatur eſſe heres,& ſeruare factum patris defuncti, licet adierit hereditatem cum beneficio in- 6 uentarij. Hæc deciſio ſatis diffuſè compro- batur à Domino Hartman. Piſto. ν 12. quaſt. num. 34. cum ſeq. T. part. feud. Solchs in Acken hieranß ferner kan bewehret werden. Diewell dann/ don der erſten Kayſerlichen n Inneſtitur angefangen/ biß dff die letzte/ die Graffſchafft O. den Herren Graffen/ alß ein Erblehen/ oder keudum hereditarium iſt vor⸗ lehnet/ welchs derſelben Tenor/ vnnd Buch⸗ ſtaben gibet/ So folget je/ daß dem Herren Klaͤ⸗ gern geduͤhret/ des Herren Großuaters Oblt⸗ gation/ der ſich ſolchs Rechten ſelbſt hernach gebraucht/ in allwege zuhalten pflichtig. Die⸗ ſes Argument iſt nicht eines von den gering⸗ Vors Ander/ gleichſam zuſetzen/ jedoch durchaus nicht nachzugeben) daß die Graffſchafft O. albereit nicht ein Erblehen/ ſondern feudum ex pacto bor ſich/ dund Mannliche Leibes Le⸗ henßerben/ oder Soͤhne in der Inneſtitur gege⸗ ben/ ſo hat es dannoch mit der Obligatlon/ ſo Graffe N N. onnd deſſen Gebruͤdere Anno 1527. jhrem Herren Vatern reuerſiret/ die ge⸗ legenheit/ daß ſie den jtzigen Klaͤgern ad ob- ſeruantiam borbuͤnde. Ergo ſo koͤnke auch der Herr Klaͤger auff ſolchen fall/ des Herren Va⸗ ters Conſenß in Lehens ſachen gar nicht wleder⸗ fechten. Nam feudiſtæ in hac quæſtione, vtrum conſenfus agnati, aut Patris in cauſà feudali præiudicet agnato, ſeu filio heredi, commu- niter diſtinguunt. Aut conſenſus fuit ſim- plex, vel rudis, neq; vltra de facto ſuo promi- ſit, quòd talis conſenſus non obſtet, quin feu- dum vel antiquum vel paternum, tãm à filio, quam agnato reuocari queat. Aut verò con- ſenſus patris fuit obligatorius,& firmus. Ità in terminis concludit lacob. de Belu. Eum ſequitur Bald. in l. qui ſe patrus C. Vnde libe ri. cl. fin. verſ. vlim) aiftingwo. Hanc doctrinam approbant etiam Laud. Aluar.& Præp. in ir.§. Bocduoch. Iacob. de S. Georg. in tract. feud in verb.& zum . pacto Ae non qlienando, Verſ. ſed dubitarur. Curt. Jun. in tract. feud. part.. num. I70. verſ. ſecundo caai: neceſſariò dubiratio. Zaſ, in Epttom. feud. 217 part. 9. in d6. fallent. I yraquel. de verract. g. I. loſ. 9. num. 42 1. Arius Pinel. in I. T. in 3. part. num.S. Verſ. limitatur 6. Gde bonis matern. Man nehme nnn dor die Hand die Obli⸗ gation/ ſo Anno 1527. don den dreyen Bruͤ⸗ dern Graffen V. N N. dund H. geſchehen/ Darinnen fuͤrwar kegen jhren Herren VBatern/ deſſen ordnung zu halten/ kein ſimplex conſen- auffgedruckt. Dieſes iſt ein pactum, bnnd warhafftige vorbuͤndtliche Obligation dnter ſolchen dreyen Bruͤdern geweſen/ vnnd iſt hieran nichts gele⸗ gen/ daß die drey Gebruͤdere vor jhr Perſon al⸗ lein paciſcirt/ onnd zhrer Erben/ oder Kinder/ (die ſie doch domals nicht gehabt) nicht mit ge⸗ dacht. Dann ſolchs Pactum iſt de ſui naturâ tranſitorium ad heredes, licet ipſorum non ſit facta mentio, rexr. in l. ſi pactum. ſf. de pro- Larionilus; Vnnd beuor/ weil wir allhier hand⸗ len de feudo hereditario, zoncluauat Pezt, 4 Bell. per C. in Bartol. Balb. Iollan. Fas- Augel. in l. 2. C. de pacl. int. emro.& Vendie Barrzol. BFalb. Angel.& Iaſon. in l. ſi decezn um periero. V. de Verborum olligation. 7. 3 Quoniam omnia pacta tàm paſſiuè, quàm actiue ad heredes, licet de eis non ſit facta ment io, ipſo Iure tranſeunt, A. A pat: um,& 7ot. rit. C. uu act. ab vered. Imò ſi acceſullet dictio taxatiua, quòd tres fratres Domini Comites pro ſe tantum con ueniſſent, taw ẽn adhuc perſona heredis non excluderetur ap huiuſmodi pacto, ſed ad eius obſeruantis m nihilominus obligatur. Iaſouin l. Kipulati⸗ iſta, babere, licere, num. 9. ff. de Verlorum 6,li= gation. alifus jaitur boeper Ijtaquel. Ae ieréae?. conuenr. S. 1. fuper gloſ. b. in prin. per rdeol. Præcdictis addimus, lure de fendi poſſe ru- dem ac fimplicem conſenſum patris in feu- dis nocere iilio heredi. Filius enim feudum dicitur habere à patre. Ità multis compro- bat Hartman. 1n7 qugl, i pant ftad dtn cum malt. ſeqq. Mor das Oritte/ wenn gleich die Gra ff⸗ ſchafft O. nicht feudum hereéditarium, ſed ex pacto„ prouiden tià Domini were/ ſe konke 8. doch klagender Herr Graffe S G. Anherrens⸗ “ 3 vnd 218 Conſilium Decimumtet vnd Herrn Waters handlunge nicht reuociren⸗ 8 — Sintemahl S. G. ohne einiges beſtendiges In- uentarium, die Vaͤterliche Guͤter/ vnnd Erb⸗ ſchafft adiret/ vnnd ſich derſelben immiſcirt⸗ zr9 concludtr Inar. de Iſeru. in c. I. S. hoc quoque, de ſucceß. feudi, ILi Mendit 12 hn. qui ſucceß. Ié- nea.& in c. T. an agnutas, Wam ſeqaunrar Al- uar. Præpoſ. ac Laud. in c. Tirtus, num. I. 34 20. Si de fęud. def. Alict. in c. I. S. Hod ¶uog, de ſueceſ. feudt, VIbi hendit Lanc commanenn ſe ſentenii- am. Hem latè in c. I. an agnaras. Heres cnim debet praæſtare factum de- functi, neque illud impugnare, idque multꝰ magis in filio, qui cogitur eſle heres patris d. 1. an agnar. Vel filius. Sitamen, wedian- te legitimo Inuentario, vel agnatus, vel fi- lius hereditatem acceptauerit, poterit vtéer- que feudum ex pacto alienatum feuocare, Vt larè proſequitur Hariman. Pift. in 19 quæſt. 1. part. feud. 1 Vand wiewol die Feudiſtæ dergeſtalt⸗ wie obgemelde in filio herede, qui cum In- uentario patris hereditatem adiuit ſchlieſſen/ So kan doch mit gutem beſtande geſagt/ vnnd bewehret werden/ daß dem Sohn nicht gezie⸗ met/ wann er allbereit/ vormittels eines ge⸗ buͤrlichen Inuenrarij ſich der Baͤterlichen Erb⸗ ſchafft vnterfangen/ ſeines Vatern handlung in Lehenguͤtern/ ſo ex prouidentia Domini herflieſſen zuwiederkommen/ Wie D. Hartm. Piſt. dteſes in 13. quafl. 1. parr. feud. num. 23. vſpue ad finem mit gutem grunde der Rechte außfuͤhret/ welchs man in actis weiter kan de⸗ duciren. Allhier wird billich des Herren PHILIP- PI MELANCHT: piæ memoriæ Lehr/ ſo er einsmahls in conuiuio den Juriſten gege⸗ ben/ mit eingefuͤhrt/ vnnd nemblichen/ wann Opiniones dubiæ in lure ſeind, onnd die Ju⸗ riſten/ welche ſollen Vrtheil fellen/ in zweif⸗ fel ſtehen/ welcher ſie wollen fentent ionando ſolgen/ Alß ſey ſicherer derer opinlon zufol⸗ gen/ ſo dem Decalogo am nechſten iſt/ Tune enim quænam opintonum voluntati diuinæ congruit, eſt certior. Wann dann dieſelbige jetzo angezeigte Opi. nio, quòd filius indiſtincte in feudis non poſſit impugnare factum patris defuncti, Dem Decalogo proximior, ſintemahl ſie mit dem Vier den Gebot vbereinſtimmet. Ergo&c. Vors Zehende/ ſo allegiret auch der Herr Beklagter loco iuſti tituli vor ſich/ wann ein Agnat in caſu alienationis feudalis in einer abhandlung/ oder beſchehener Lehens alienati⸗ 8 „4.. on/ oder aber auch in Le 4e. 92„ henßſachen ſeinen Coy⸗ 1. I 4„ 441 ſenß/ onnd beliebung giebet. So iſt folgendts/ aller andern wieder/ ennd einreden gentzlichen hindan geſetzt/ ſoleh er Conſenſus Agnati in Rechten/ vnnd in Lehenßſachen ſtandthafftig/ derſelbe ſol/ dnnd muß ohne hindertuck wendung 4 9 4 4 △4 3 BSa- 1 ſteiff/ vnd beſt gehalten werden. Nam conſenttens fuo luri renunciaſſe videtur, l. cum quæritur C de aamin. luror! quæritur S. hi venaitor. f, de ædilit. cdicl. Licet ergo poſteâ feudum(quod conſentiente pro. ximo agnato diſtractum fuerit) morte poſ- feffionis agnati ſibi aperiatur, tamen illud miniméè, proprio conſenſu obſtante, reuo- care poterit,. 1. ibi, niſi conſenrienrilus, de alien. feud. parern. c. Titius, ibi, quod ſi conſenſit, ſt de feud. dcf. contr. fuer.. 1.§. prætered, quib. mod. feud. amit. In quibus hoc Feudiſtæ tra- dunt. b Nam& legibus ciuilibus ſmili modo cautum reperitur, conſentientem alienatio- ni rei ſuæ, aut ſibi obnoxiæ, non poſſe iſtum contractum amplius retrò trahere. I. fn. C. de remiſe pignor, l. ſi fundum per Fidem commiſ. ſum, l. ſt nibil. F. I. F. de legat. I. cum hemililus, quod congeſtit Tyraquel, in l. ſi vnquam, in vetb donatione largitus. num. 346. C. de reuocand. apnar. & de retract.§. z. gloſey. num. 1311.& n. 139. Nun iſt es aber in actis durch den Herren Beklagten beybracht/ vnnd beweiſt/ daß der Herr Klaͤger in den S. handlungen dewilliget/ den Punct der Eheberedung/ daß Graſſe E. vnnd deſſen Soͤhne allein Regierender Herr der Graffſchafft O. ſein/ dnd bleiben ſolte. Derowegen/ wann allbereit durchauß kein ander Titul/ oder Vrſachen dom Herren Be⸗ klagten ſonſten außgefuͤhrt/(wie doch geſchehen iſt) So were dannoch S. G. wegen dieſes el⸗ nigen Tituls/ vnnd einwendung von Ange⸗ ſtalter Klagen familiæ erciſcundæ zuentledi⸗ gen. b his jtzo angedeutet/ ſeinen Conſenß/ willen/ dund bellebung von ſich gegeben/ wird in Graffen E. Briefflichen Vhrkunden beglaubiget/ ennd be⸗ uor folio 57. Aldar die Ebeſtfftung/ darin⸗ nen zwiſchen Koͤnig G. in S. wegen ſeiner Koͤ⸗ niglichen wirden elteſter Tochter/ vnnd Frew⸗ lin/ Frewlin Catharinen/ vnnd Wolermellen Graffen E. eine Eheſtifftung geſchloſſen wor⸗ den/ prodncirt/ darin der Brautſchatz/ Jtem gegen vormachung/ vnnd Leibgeding nach ein⸗ ander geordnet/ vnnd Graffe E. ſich mit fol⸗ genden Worten am ende derſelben auch vor⸗ pflicht gemacht: So ſich/ nach ſchickung/ und vorleihung des Allmechtigen/ begeben ride 4 3 Daß aber der Herr Klaͤger/ Inmaſſen I ymen h pacun eäp donibus luxe f walened wonictpobl‚ falmmahiet Enn ſche O. nemblihen auch rfe Söhnen/ ond geſchliſen /d tücheig enR drn gͤrlch Daß d memhchen nen ſonder beltebung/ nondorhan deſſirgeſehe gante Ehet Marintar dechenmß/5 onehiſt Co tot/in all nfol. 668.9 den Yhrknn Konisſaͤrbra Nam oil In edan K gduu culdat aehderntur, conlentienaa. ferlux, zur lbichroxiz run atractum amplius rnönin nrn, 1 rguor 47 fundm 7 5 „, 44 uubi. f. 7. 1 ae ken 1 an A engeſir Draquel in4' nnn aarrene largttus. aum. 319.ena de rTTMI. 5. J. 4% S. Arn. 36 Nun iſt es aber in acistm agten deybracht/ dmnd ken er Kläger in den S. hanet Punct der Ehederedung/ 1 no deſſen Soöhne allein Jegan raffſchafft O. ſem/ ind Nlitenzt Derowegen/ wann albertt R der Tteut/ oder Vrſachen n n geen ſonſten aufgefüht/(rt So were dannoch S. O. k en Tüeuls/ dund einwendan ter Klagen familiæ ercicuuf 5 aber der Hen d eutet/ ſeinen Conet⸗— then/ widl Im as Da anged Conſilium Decimumtertium. daß wir mit J. L. Leibes Erben/ alß Soͤhn/ vnnd Toͤchtern bekommen ond zeugen moͤchten/ vnnd die nach onſerm abgang vorlaſſen wuͤr⸗ den/ ſo ſol dnſer Elteſter Sohn/ ſo fern er dar⸗ zu tuͤglichen/ zu der Regierung in O. der neheſte ſein/ oder wo nicht/ ein ander vnſer Sohn/ ob wir derer mehr dann einen haben wuͤrden/ der darzu geſchickt/ vnnd dor andern gelaſſen/ Die andern aber dnſere Soͤhne/ dnd Toͤchtere mit Ehegelden/ Clenodien/ Clenotten/ Geſchmuͤcke/ onnd dermoͤge der Landtrecht zu O. begifftiget/ vorſorget/ dnd dorſehen werden/ Dauon ſie jhre ſtadliche/ vnd gebuͤrliche enthaltung/ vnnd auß⸗ kommen ehrlichen/ bnd wol haben moͤgen/ vnnd die Frewlein zu jhres gleichen ehrlichen Eheli⸗ n chen berathen/ dnd derſorget werden ſollen/ Alles n getrewlich dnd dngefehrlith. 4 Vnnd ob wol lyraquellus in ꝗ. quæſt. de Iure primogen. proô& contra diſputirte/ an ta- le pactum expreſſum in dortalitijs conuen- tionibus Iure ſubſiſtat, So iſt es doch klar/ daß er alleine diſputirt de pactis priuatarum, dnd nicht publicarum perſonarum, in welchem fall man alhier iſt/ zu dem ſo referirt ſich Graffe E.in ſolcher Eheſtifftung auff die Landtrech te in O. nemblichen/ daß S. G. Herr Großbatter/ auch Graffe E. genandt/ mit bellebung deſſen Soͤhnen/ dnd Landtſtaͤnden zum zweyten mahl geſchloſſen/ daß allwege der Elteſie/ wann er tuͤchtig/ ein Reglerender Herr ſein/ vnnd die an⸗ dern gebuͤrlichen abfinden ſolte. Daß alſo alhier nicht allein publicæ, nd nemblichen Koͤnigliche/ vnd Graͤffliche Perſo⸗ nen⸗ſondern auch eine gemeine der Landeſtaͤnde beltebung/ Ja außtruͤckliche Eydtliche Conuen⸗ tion vorhanden/ end damit ſolehs pactum je deſto be ſſer beſtehen moͤchte/ ſo iſt daſſelbige/ ſo wol dle gantze Eheberedung von dem Roͤmiſchen Keyſer Maximiltano Hochloͤblichſter Chriſelicher ge⸗ dechenuß/ von worten/ zu worten durchauß aller gnedigſt Conſtrmiret/ Conſentirt/ onnd beſte⸗ tige/ in allermaſſen ſolche Kay: Confirmatl⸗ on fol. 68. vnter des Herrn Beklagten Brieffli⸗ chen Vhrkunden Gerichtlichen in vim proba- tionis fuͤrbracht worden. Daß aber auch Klagender Herr Graff H. expreſlé die oberwehnte Heyraths beredung Conſentirt/ beliebet/ angenommen/ beſiegelt/ dnd dorbrieffet/ beweiſet S. G. deſſen Fraw Mut⸗ ter/ vnd vorſtorbenen Brudern Graffen C. Con⸗ ſenßbrieff. fol. 66. einbracht/ anfahent/ etc. Wir A. Geborne zu O. ind D. Graͤffin zu O. etc. Wittib/ vnd auch wir C. vnd H. Gebruͤdere Graffen/ vnnd Herrn zu O. Thun hiemit kund onnd bekennen/ vor aller menniglich ete dnter 219 Dato Anno 156 3. welche jtzgedachte Graͤff⸗ liche Perſonen/ mit eignen Handen onterſchrie⸗ ben/ onnd dann mit derer Inſiegel bekrefftigt/ Darinnen wird je außtruͤcklichen erzehlet/ wel⸗ cher geſtalt Beklagter Herr Graff E. ſich mit jhrer der Fraw Mutter/ vnnd Gebruͤder guter vorwilligung mit Frewlein Catharinen Fuͤrſtin zu S. Ehelichen vorheyrahtet(Dann domals iſt das Ehliche beylager in S. alberelt fuͤr vber/ vnd gentzlichen dollenzogen geweſen) Vnd aber in der Heyrahts dorſchreibung die Heuſer/ vnd Empter B. dnnd N. der Principiſſin zu einem Letbgeding vorſchrieben/ additis his verbis, Wie dann in ernanter Heyrahts borſchreibung ferner dormeldet/ Folget alßdan der Conſens/ vnd dorpflichtung derer vom Adel ſolcher zweyer Empter. 5 Hierauff iſt je offenbahr gemacht/ daß Graffen H. So wol den Andern die gantze Hey⸗ rahts vorſchrelbung fuͤrgetragen/ vnnd kundt ge⸗ than/ dnnd S. G. derſelben inhalt gantz wol Certiorirt/ vnnd borgewiſſet/ dieſelbige aber in keinem Punct wiederfochten/ oder ſich darkegen mit geduͤrlicher Proteſtatton dorwahret. NPnd jrret nicht/ daß dieſer Conſens al⸗ lein auff das Leibgeding gerichtet/ Dann weil ſolch pactum, danon obengemeldet/ als ein con- nexum der Eheſtifftung mie einuorleibet/ ſchleuſſet ſichs præſumtiuè, daß dem Herrn Klaͤgeren/ vnd deſſen Fraw Mutter die gantze E⸗ heſtifftung wol wiſſentlich geweſen/ vnnd jhnen dieſelbige behaͤndiget. Agnitio enim partis in- ducit agnitionem totius, præſertim quando iſta agnirio abſq́; vllà proreſtatione eſt facta. Dec: conſ. 61⁵. nu. 2. Cum enim& taciturnitas vnà cum receptione literarum concurrit, certè tacens, tali caſu dicitur omnia con- tenta in Inſtrumento, ſibi transmiſſo ap- probaſſe, Text. eſt expraſ. in l. ji filiusfam. Sf. k. SG Wakodx.ʒ Hanc doctrinam confirmat Hippol. in 2 fiug. Idem in Rubr Cde probat. Idem in pract. criminali, S.liligeuti. num. 127. ibi, an rectptio lite- rarum, ac tacituruitas faciarindicium ad torturam. Aelarè declaratur per Decium. in c. cum M. Ferra- rienſit. num. 23. cum ſeq Extr. de conflitur. præſer. uand ſi tacens illius actus, de quo literæ dicunt, an- tea hubuiſſet noticiam, Imò Decius iſihic num. 23. declarari quod ſola taciturnitas in ſciente abſq, pro- tcftatione noteat, quando Actus principaliter reſpi- cit praiudicium tacenti. 1 Ac optime probatur per text. in Cem.. de procrat vbi deciditur: Si procurator ha- buerit noticiam mandati,& tacuit recipien- do literas, vel mandati inſtrumentum, certè V 2 conſen- 220 conſentire videtur, vr ibi in fine aicitur, per hæc omnia tuum videris præſtitiſſe conſen- ſum. Quamplurima hic poterunt adduci, de quibus tradit Gabr. Rom. lib. I. de probat. concl. 2. Alſo auch in dieſem fall/ diewell dem Her⸗ ren Klaͤger die Eheſtifftung/ vnnd volnzogene Ehe ſaltem in genere wiſſentlich geweſen/ deſ⸗ ſen S. G. dann auch in derer Artickuln nicht in abreden ſein koͤnnen/ Sintemahl dieſelbige mit auff der Hochzeit geweſen vnnd iſt folgents die geſchloſſene Heyraths Beredung der Fraw Mutter/ onnd Gebruͤdern die Leibgedinge zu Conſirmiren zukommen/ Darwieder nichts pro⸗ teſtiret/ ſo wird je hlerauß die wiſſenſchafft/ vnd beliebung der gantzen Eheberedung præſum- tiuèé bewieſen/ Sintemahl alhter viel Actus zu⸗ ſammen lauffen. Erſtlichen in gemein die wiſſenſchafft ſol⸗ cher Heyraths vorſchreibung/ Item/ daß ſie zu bekrefftigung der Leidgeding zu Conſentiren dber⸗ ſchickt/ Item daß ſie vnterſchrieben/ dnnd geſte⸗ gelt/ Ilem daß weder eins/ noch das ander von dem Herrn Klaͤger nichts proteſtando einge⸗ wande. Sequitur bonâ conſequentià, quòd agnitione partis, agnitum præſumatur to- tum. Quoniam idemluris eſt de toro ad par- tem, quod eſt à parte ad totum. Pro confirmatione horum poſſent addu- ci ea, quæ profert Aym. Grau. de antiq. rem- quando agitur de Inſtrumento publico(no- ſtro enim caſu pacta dotalitia à Rege S.& Comite F. confecta publica Inſtrumenta cenſeri, prorſus non eſt dubium, zexi. 910.& Can. in c. 2. Extr. de fide Inſtrum.) quòd in par- ce illud non poſſit acceptari,& in alid im- pugnari, niſi arguatur de falſo. Quinimò accepto vno, omnia contenta videntur ap- probari, Addens hanc egregiam rationem, quòd ſides ſcripturæ ſit indiſſolubilis. In- ſtrumentum enim non poteſt pro parte ap- probari„& pro parte non, zirans Barr.ac DD. in I. ſi ex falſcs, C. de tranſact. Et poſteà oſten- dit, hac in re eſſe differentiam inter ſcriptu- ram priuatam,& publicam, vnſthic per eum. Item prædicta confirmantur, quod Domi- nus Comes Actor ſubſcribens, ſeu ratificans contenta in pactis dotalitijs, videatur o- mnia in iſto Inſtrumento approbaſſe, pnoar latè comprobat Alexand. confil. Ia„7. aum. 2. cum ſeq. Iib. 2. 0 Accedit, quòd ſcientia præſumatur in Lo, qui noticiam habuit Inſtrumenti, quod Conſilium Decimumtertium. ratificat. Baldus in l. non eit ferendus, ſf r rranſact. Pnnd iſt demnach durchaus nicht zunor⸗ muten/ daß Graffe H. der Herr Klaͤger ſolte die Eheſtifftunge/ wegen des Leibgedtnges ap⸗ probirt haben/ wann S. G. derſelben gantzen Tenor/ vnnd inzalt nicht Certlorirt/ vnnd gele⸗ ſen. Dann ſolchs were reſupina negligentia, quæ non præſumitur, vulg. l. m de indebitiſf de probar. Quilibet enim præſumitur diligens in rebus proprijs, ac magis eas curare, quàma. lienas E qaæ ſeruandar. H. de præſcripr. Verb. In- ſitum enim à naturâ eſt homini, quòd quæ- libet Charitas incipiat à femetipſa. I. præ fes, C de feruir& ag. auct. Ex quo Salic. ĩſthic infert, ſi quis aliquem ddefendere promit- tat, contra omnem,& quamcunque perſo- nam, quod talis promiſſio non ſrt retorquen. da contra promittentem. Ferner hat Beklagter Herr loco proba- tionis die præſumtionem bor ſich/ quodcon- munctus præſumitur ſcire facta coniuncti in his, quæ habent caufam ſucceſſiuam, ac pa- lam geruntur, Felin. latè in z. literäs, num. per colum. Exrr. de praſumi. Gabr Rom. dijſuſe in conclu. d. lib. T. de præſumt. b Nun ſſt je die gantze S. handlunge dem Herren Klaͤgern/ ſo domahls mit in S. gewe⸗ ſen bewuſt/ Ergo præfumitur hic ſcientia omnium, quæ geſta fuère. Herwleder hat ſich Klagender Herr niedt zubehelffen/ daß S. G. allein die gegentor⸗ machung auff die oberwehnte zwey Heuſer wil approbirt haben/ vnnd ferner nichtes. Er zgi⸗ tur approbatio ſcripturæ, facta in vno, ſeſe non extendat ad ſepararta capitula iſtius ſer- pturæ facta, ſicur muliis Aſfirmas Alexand confl- s25. num S. lib. I. cum fimul. Dann ob es ſchon wird allhier vornetnet/ daß es diuerſa capitula ſein/ ſondern Graf⸗ fe E. hat ſich gegen die Koͤnigliche wirde inn S. nicht allein auff berurts Leibgedinge/ Son⸗ dern auch wegen der Leſbes Erben/ onnd ihrer Regierung zugleich erklaͤren muͤſſen/ Vnd han⸗ gen alſo dieſelbigen Capitula als Connexa gang an einander: Er ideò huius conne xitatis natu- ra eſt, quod approbatio facta ſuper vno videa- tur etiam facta ſuper alio, illi connexo. Nam de connexis idem deber eſſe iudicium, 27 larè aedwiitur per Dea poit Banormir, in t. 1 de iua, in S. not. num. 3. qudſi per dwas colum 1,3 Sie ißſelſe tlavrlghene Eeſifſeng Ke vll ſein/ wamn Eyllchebet prexſumabnen ſen olgemels (a velutl zude tamen lu- deriarijp Iaſ nr.. Dao Ballageer Harn K dern bieln am der g halten. Jedo teiman tetzugellen is die Præſumtionem dorſch tus rTſfumi. N 7 Prætumitur ſcite faa tn „qux habent cauſam ſucccu 7 Seruntur. Feltn. n in in nun Er A prsſamt Gdr Am. 12, d. 46. 7. preſumt I Nun iſt ſe die gante E. ſat nren Kluͤgern/ ſo domaßts mt dewuſt/ Ergo præfumitu k nium, qux geſta kucn. Heerwieder hat ſich Kapme thelffen/ daß S. G. Aene chang auff die oberweßan unn robert haben/ nnd fena uchi approbatio ſcriptua, kähn cxtendar ad ſeparata cpilt r facta, frut maltu Ifrnuit da aus J. Gf. 1. GA unul Damn o5 G ennala s diucrfa capftuld ds, 484 die Könalü Conſilium Decimumtertium, 221 Sic etiam, cum ex contrarijs, ſupraà cita- tis præſumtionibus conſenſus inducantur, ceſſant ea, quæ de diuerſis capitulis ſunt pro- lata 1 b VPnnd ob es wol nicht ohn/ daß dieſes/ ob Graffe H. des Anhangs/ vnnd pacti Graffen E. ſo in der Eheſtifftung/ wegen des Regleren⸗ den Herren mit angehangen/ wiſſenſchafft ge⸗ tragenin S. G. gewiſſen ſtehet/ eydelichen ſich deſſen zubenehmen/ daß S. G. ſolchs nicht be⸗ richt. Ea enim, quæ in mente conſiſtunt, pro- bantur iuramento gloſin l. I. G ad l. Corn. de giea am fiau3tz àhie) Äfins ſaxhe, vu de altion. num. SS. eum inulrtr ſe*q. Belin. in e. h hignifflufti. de Vomilid. Hyppol. po. conſil. num. 6. cum ſ*hh. Dnnd es anch der Herr Beklagter iman⸗ hang S. G. 247. Artickul dahin geſtalt/ daß ſich der Herr Klaͤger hierin/ vnnd nemblichen/ daß jhnie off gedachtes pactum der Eheſtlftung einuorleibet niemahls angezeiget/ noch Er die Eheſtifftunge geleſen/ Eydelichen ſolle beneh⸗ men. Et ſic facta eſt declarario iuramenti ſuper ſcientia zuxra lext. l. manifeflaæ. ſſe de Iurciuraud. Et rexr. in S. ſi poſtulante, Iuſtit. de So wolte es gleichwol ſehr gefaͤhrlichen ſin, wann der Heir Kaäger hierinnen wolte Eydtliche beteurung leiſten/ wegen ſouiel hohen (Quamuis enim iuramento ignorantia, veluti intrinſecum quiddam probari poflit, tamen lura id non permittunt, ſi ſit aliqua periurij præſumtio contra iurare volentem Iaſ cir. S. fed ſtænum. opo. Derowegen ſo were es je ſicherer/ Weil Beklagter Herr ſo gar viel vor ſich hat/ den Herrn Klaͤgern zum Eyde nicht zulaſſen/ ſon⸗ dern vlelmehr die wiſſenſchafft/ vnnd ſcienti- am der gantzen Eheſtifftung vor gewiſſe zu⸗ halten. ſcheidenheit vnd in arbitrium der Herren Rich⸗ tere zuſtellen. W Vor das Eilffte/ ſo iſt auch vom Herrn Beklagten im 1 12. Defenſſonal Art. vor⸗ bracht/ daß die Graffſchafft O. nach gelegen⸗ heit des Landes/ ohne groſſen ſchaden/ vnd nach⸗ theil der Herrſchafft/ vnnd Landſtaͤnde/ nicht wol/ noch fuͤglichen koͤnte getheilet werden/ onnd alſo/ daß ein Indiuiduum zuhalten/ Welchs gewißlichen nicht ein geringe Vrſache. Daß Graffe E. beyder Herren Großuatter die offt angezogene Diſpoſition gemachet/ daß eeſumtionen/ wlche wieder S. G. ſem/ inma⸗ 55 dieſer Punct in Atis auffbe⸗ vn n⸗ vn Jedoch were dieſer Punct in Actis auff be⸗ terthanen mit ſich einfuͤhren wuͤrde/ Inn al⸗ im Lande allein ein Regierender Herr ſein/ vnd die andern Soͤhne billicher weiſe vnterhalten werden ſolten. Dicitur autem indiuiduum, quando di- ui ſione facta, in ſingulis partibus non rema- net forma ſubſtantialis. D4, in 1.3.§. Caro⸗ de verborum obligation.& in l. ſiipulationes non dlaiaanruu,, in! un Auff ſolchen fall wann alberett andere pacta, beliebung vnnd eingefuͤhrte gewonhei⸗ ten nicht vorhanden(wie ſie doch ſelnd /) So koͤnte dannoch kein andere abtheilunge entweder durch die Kayſerliche Mayeſtet/ alß den Lehen⸗ herren/ oder durch den Elteſten Brudern ge⸗ macht werden/ dann daß die Graffſchafft O. einem Herren muſte alleine zu gethetlet/ vnnd dem andern der werth am Gelde erleget wer⸗ den. Quando enim res difficulter poteſt di- uidi, tunc tota aà iudice poteſt vni adiudi- cari,& alteri precium Iaſ, poft Adrer. in S. quæ- dam, Iuſtit. de act. num. 10. Cumn ſeq. Vnnd gerieie dannoch alſo hierdurch wie⸗ der in den ſiandt§. prærterea Ducatus, vnnd zu dem des orts alten eingefuͤhrten gebrauch⸗ In deme deß allein ein Regierender Herr ſein muͤſte/ vnnd derdwegen bleibt es deſto mehr bey Graffen E. des Herrn Großuatters Anord⸗ nung vnnd alten gebrauch. Minimé enim ſunt mutanda, quæ ſemper certam interpretati- onem habuere. Periculam enim muftatio- ni ineſt haud paruum, l. minimè cum ſemilib. Fael.— Vpors Zwoͤlffte/ ſo iſt in des Herren Be⸗ klagten 113. vnnd 114. defenſionaln vorbracht/ daß die Graffſchafft O. etwas klein/ daß alſo ⸗ wo fern ſie theilbar gemacht(beuor wann mit der zeit viel Heupter dieſelbig wolten von einan⸗ der ſetzen) ſie nicht allein jhren Standt nicht fuͤhren koͤnten/ Sondern daß auch die vielheit der Regenten viel vnzellige zweytracht/ vnei⸗ nigkeit/ vnd vorderb vnter Herren/ vnd Vn⸗ ler maſſen es vor Alters bey den Heuptlingen geſchehen. Dieſes alles zuuorßuͤtten iſt es viel Raht⸗ ſamer bey des Herren Großbatters Anord⸗ nung/ vnnd was die Landtſtaͤnde derowegen bewilliget/ auch bißhero in vbung gehalten/ vor⸗ bleiben zulaſſen/ darmit zukuͤnfftige geferliche ſcandala, ergerniß/ zerruͤttung, empoͤrung vnd allerley wiederwillen/ vorderbunge der Lande hindan geſatzt/ onnd abgeſchaffet werden moͤ⸗ gen/ Tritum enim eſt, quòd ob ſcandalum remouendum,& vitandum, ſæpius ſa pe à V 3 diſpoſi- b — 1“ — 22² Conſilium Decimumtertium. diſpoſitione, ac Regul. Iur. commun. tece- datur, ſiculi Zoc caſ multu damprobat Ludsuic. Rom. in repetit. l. ſi vVerd. S. de Viro. ſf. ſolut. mair. Er est tevr. in l. uilul, Extr. de præſcript.& in c. ꝛua, de dleric ægror.& in a quia zirca, de con- ſangu.& Affin. d. de bur Verd. Jo. Aiſtinci. d. præſ- byreros.. peruenit, Ig. diſtinct. c. I.§.. quæſt.„ Imò ob ſcandalum Imperator, vel et- iam ipſe Pontifex poteſt accuſari, ac Epi- ſcopus ab officio remoueri, larè Dei. Ibi quam plurima huc de ie cengeſtit in confil, incip. Maxi- mi pouderts.— Imô Papa poteſt ob ſcandalum priuari dignitate. ſi Papa. 40. aſtinct. Panormlit. in d. hgnifcaſti, de Elect. Marſ. 692. ſing. indip. alias idein in c. quæſitam, de ner permur. Hinc et- iam Paulus de Chitad. in rract. de lure patro- natus, quòd ob ſcandalum Ordinarius non debet præficere Rectorem Eccleſiæ præſen- tarum à patrono, quando populus recla- maret.— Sic ob ſcandalum ſequeſtrum permit- titur, quod alias Iure inhibetur. I. æquiſt mum. ff de vſuffuctu, per quem rext. ita aeciait Ar- ohidia. in c. Res Verò. vol. 4. Verſic. ſi verò ſic. 2. q. 3. Ei ꝛraditur A Canon. in c. fin. de probib. ſequeſt. ac Berrr. in 16.„. confſtl. Hæc multis alijs poſſunt latius com- probari per ca quæ congeſſit Felin. in d. a nihil⸗Exir de praſcript. ad quem tenuttimus. Præcipuum verò ſcandalum inter Do- minos Comites fratres eſſet nocentiſſimum EGloſ. in l.=. ad Senatusconſult Silleian. in verb. aomeſticis. Oaofied Nam eo, ex quo inteſti- norum odiorum calamitas poteſt pullulare, nihil dererius. Eo enim non ſolum læditur Reſpublica, vt dicit ur, in l. 2. C. de oſfie præfédi. A. Imò penitus deſtruitur, Alber, ae Roſ. in l. ſiquws A filio, S. ſi parri, ſfide l. b Ideò omnes occaſiones huiuſmodi ma- li, præcipuè verò quibus Reſpublica lædi- tur, ſunt& medio ſemouendæ. S. ilad. in Authb-de iudicibus. Quibus etiam templorum depopulationes fiunt.§. ſed neq. Verſ. publico- rumin Autb. de mandar. princip. Imò& oppreſſiones mulierum, ac vir- ginum ex inteſtinis odijs oriuntur. I. vxor. S. ſo quis planè, ad l. Iuliam, de adulr. Sumptus etiam ſatis magni huiuſmodi duorum Comitum diſcordia conſumeren- tur. S. porter. in Aurb. vr iudices ſine quorum fuliag. Imò facultates animæ& corporum hu. iuſmodi odijs,& diſcordijs amitt untur. fa. ruͦ inciair,&b. aiflinctt. Darumb dann auch die Kayſerlu he Ma⸗ jeſtet/ alß der Lehenherr guten fug/ vn id macht hette/ den Herrn Klaͤgern auß Richa rlichem Ampt darzu zu weiſen /vonnd jhme at iffzale⸗ gen/ von Angemaſter theilung abzuſtehen, vnnd ſich an billichem vnterhalt begnuͤgen zula ſſen/ Damit vorerzehlte beſorgliche ergerniß/ vnnd vngluͤck hierdurch moͤchten auß dem Wege ge⸗ ſchaffet werden. Cuͤm luris ſit, ſi diſcors iæ inter magnos Dominos euenerint, 1fto sà ſuperiore cogendos, ac omnibus modis ad concordiam, vel tranſactionem compelle'n- dos eſſe. Bal. ac Angel. in l. æquiſßimi. ſf At vſafrust, text. in I. ſi quis ingenuum, Siin ctuibit, Ff de zapr.& pofllim. reuer. Bal. in l. furtt. ſ de lu, qut norantur infamia. Anronius Corſ in zradi de porei. regid. in 3.§. tau. 10.& ſeq. zexr. vr Feltn. in c. I. de rranq.& pace. c. venerabilem. §. nos iraque de Elect.. I. de pace tenend in ſ. feud. Igneus in repet. l. donationes, quas, æ.Colum. G de donar. inr. vir.& vxor. Alia ad huiuf- modi propoſitum poſſent adduci, de qui- bus per laſ. in l. quidam aſtimauerunt num. 4 cum ſeqj. f. ſi cerr. perat. Vbi tradit, quòd, quamuis nemo debeat compelli ad tranfi- gendum, vel compromittendum tamen ob euirandum ſcandalum, vel ne partes veni- ant ad arma, huiuſmodi compulſio à ſupe- riore fieri poterit. Imò timore armorum iu- dex partibus, rixantibus de poſſeſſione, po- terit illam vtrique inhibere,& ſequeſtrare, vr ibi copioſius Iaſ. confirmart. Ob dann auch wol/ dund Alſo zum Drey⸗ zehenden vom Herren Beklagten in 59. Den fenſional fuͤrbracht/ wie die Herren Gebruͤ⸗ dere eine allgemeine Sache im Kayſerlich en Cammergerichte wieder die Graffen von W. gehabt/ darin onter andern fuͤrbracht/ daſ die Graffſchafft O. vntheilbar/ onnd der Cl.eeſte darunter das Regiment behielte/ Aldiewei! aber der Herr Klaͤger in replicis dieſes fund ament vorneinet/ vnnd daß S. G. keine wiſſen ſchafft hierumb hette/ ac in dubio dteßfals ignoran- tia præſumiret wird/ luribus vulgatis, Vund ich auch bey den Acten derwegen/ vff des Her⸗ ren beklagten theil keine nachrichtunge beſinde/ ſo kan man ſich hierauff nicht ſehr ergruͤnden/ Wo aber nochmals Acta oder Schrifften vorhanden⸗ damit Graffe H. ſeiner wiſſenſchafft hierin koͤn⸗ te vberweiſt werden/ die hette man ante conclu⸗ fionem cauſa: zu producirè. Inſtrumenta enim, etlam uflucsni ehun— dirache K. ti deſtbbene diruühte un ey hsbi aaziegmdie. dem jerren den/ wieun Jber ſeſes! doch inden Adda ſlezwe biß ein ande wegen kan ſein/ voch wo ierne dicit que fadonont A.in. Auna D‚fenſion Vorx! Jeem 1ol. daß raf tlallein msfähet ten umco mahſaus K. Ku. de 1 dſe Lehe kſähen aldere t0 V dun nom heßaht, 8 Du lin dn Fener in n Verdutur infanua. Pac F. ₰ 193. S. kas og e „ c. 7. 1 * K ran. Ne denn Ave de Flec.« 1. A temuli neus in'eypet.! 2 au aas inn eur G. Jäludt ropolitum bolen 1 ka, 3 lal. 11 Iqauidan Raennta ſ anm. petut. tradk, 1s nemo debeat(elli an n, velcompromit a. um.im lum ſcandalum, T ae pana. arma, huiuſmodj* pülloi eri poterit. Imôſar fe arwn. tibus, nxantibus= oleln lum vtrique inbid= à ſa preſias Manfma etiam publicatis atteſtationibus; ante con. cluſionem cauſæ admittuntur. cm Atlectus, au ili Can. Exr. de fid. inſerumen. Imòô quan- doq; poſt coneluſionem in cauſa recipiuntur: Laſ- aiusè in! aamouendi, 2. Elecl. n. 32. um ſaq. h as ᷣý,‧‧₰ää Gleicher geſtalt kan ich des Caroli M. Pri- uilegium ſo von jhme F. gegeben/ dauon im 7. ond 05. Item 200. cum ſeqq. defenſional Ar⸗ tiekulen anmeldung geſchicht/ bey den Acten nicht Item es wird auch allein von einer Copia im Artickul gedacht/ quæ non probat abſq; o- riginali, Autbeur. ſi quus in aliquo.& de edena. niii forte in Archiuo Dominorum Comitum eſſét repertraea. 8 Iedoch wird im 201. Oefenſional gedacht⸗/ daß ſolchs Priuilegium im offentlichen abtruck ausgangen/ were dannoch gut/ daß es ad Acta cbet deſſelben allein in genere, daraus kan man . um ſey. Dors bierzehende koͤndte man auch allhier anziehen die Huldigunge ſo die Landſtaͤnde zu N. dem Herren Beklagten allein ſollen gethan ha⸗ en/ wie im 86. Oefenſional Artickul geſatzt/ Aber dieſes iſt wol ein Actus poſleffionis, ſo doch in den Keyſerlichen Decreten abgeſchaffet/ Alda die zweene Gebruͤdere in gieiche Regierung biß ein anders ausgefuͤhrt/ wider geſatzt/ Der⸗ wegen kan es in petitorio nicht erſprießlichen ſein/ noch dem Herren Claͤgern præiudiciren/ wo ferne S. G. einig Recht hette/ Regula enim dicit, quòd ea quæ noſtra funt, abſq; noſtro facto non transferantur. id quod noſtrum. de K. I.„1 9. Iu dem/ ſo thut der Herr Claͤger ſolchen 86. 4 Defenſional in replicis dorneinen. Vor das funffzehende/ ſo geſchicht im 90. Item 101. dnnd andern Defenſionaln meldung⸗ daß Graff V. Gebruͤdere gehabt/ vnnd gleich⸗ wol allein Regiert/ Dieſes/ wann es albereit ausgefuͤhrt/ iſt durchaus kein grundt/ die lnue⸗ teratam conſuetudinem zu ſtercken/ Sinte⸗ mahl aus Keyſer Friedrichs Lehnbrieff hell vnnd klar/ daß die Graffſchafft O. Graffen V. ond deſſen Leibes Erben allein vorliehen/ Derowe⸗ gen ſo haben auch S. G. Gebruͤdere/ wann die allbereit vorhanden/ an derſelben/ well es des Geſchlechts domahls newe Lehen/ vnnd alſo feu⸗ dum nouum geweſen/ ſich nichts anzumaſſen gehabt/ S. G. ſeind auch nicht ſchuͤldig gewe⸗ Keyſer Friedrichs Inueſtitur geden⸗ aber nicht vorſtehen/ was es dor ein Priuilegi- 225 ſen/ ſie derowegen mit einem vnkerhalt abzufin⸗ den/ r. cum ibi rrad. de auob. fratr. de nbuo ſeudo 2 Capitaneo inueſinis. b So iſt auch jhnen den Gebruͤdern keine ge⸗ ſambte hand an ſolcher Graffſchafft in der inueſti⸗ tur gegeben/ Derowegen thut dieſes Argument nichts zur ſache. eßzllichen/ dnnd dor das ſechszehende/ ſo kan von den Herren Beklagten in Acten auch die ge⸗ meine Schul Theorica angezogen werden/ dnd nemlichen/ daß im zweiffel/ quando partium Iura ſunt obſcura, ein Richter den Beklagten eh von der Elagen abſolutren/ ond entledigen/ dann condemniren/ oder vorurthellen/ Texr. in æ. dm ſunt partium Jura otſcura, eo fauendaum eht porius, qudm Actori. de R. I. in 9. 1. fauorabilio- res rei potius babentur, quùm actore⸗ a inter aile- etos, Ae fia. inſrumen. a ex litetrb, de probat. Vbi reoula ampliatur, qubd, quamuis probationez acto- ri in aliquo moap excedan: rei probationes, vitbi ead Peaueonnrn„,, Hinc eſt Regula, quòd Iudicis officium magis exuberet in abſoluendo, quam in con- demnando. Quamuis enim ludex abſentem non poteſt condemnare, I. aéenrem. J. ae pæ- nu, Tamen ſi de eius innocentià conſtiterit, poterit eum abſoluere, Decius in cir. l. fauora- liliores. Et ſic conſtat, quod in dubio pro reo Iu- ra præſumunt. Ratio eſt, quia actor debet venire paratus, ac inſtructus in iudicium. 71. G ae edend. Reus verò non itidem. Is enim ſi per imprudentiam omitteret aliquam ex- ceprionem, ideò iuuari debet. Secunda ratio. Nam huiuſmodi præ- ſumtio vergit ad rei libertatem. Ergo tan- uam humanior in dubio capi debet. Huma- nius enim eſt, in dubio, vel opinionum con- Hlictu nocentem abſoluere, quam innocen- tem condemnare. Ac talis pro reo præſumtio facit, vt a- ctor in dubio cenſeatur per calumniam egiſ- ſe,& per conſequens condemnabitur in ev.- penſis Ang. inl!. vacantia, in d. quaſt. C. de bo nus vacantibus lib. 10. b Hec copioſius extenduntur per Alciat. in q. præſumiio. 3. eg. Decium, ac Cagnol. in d. l. fauorab. ac per Hyppol. Marſ. in Jr. conſil. num. ar. cum. ſeq. Imò quando actoris, ac reci proba- tiones ſunt pares, tunc quia vltra hanc V 4 probatio- 1 4 1 1 1 1 9 224 Conſilium Decimumtertium. probationum paritatem reus præſumtione, ac fauore luris iuuatur, nihilominus per iudi- cis ſententiam debet abſolui, copiosè idem fHlyp al. in conſ. 6 ₰. aum. 24. Alldieweil dann bißhero zur notturfft des anfangs proponirte Argument ausgefuͤhrt/ nem⸗ lich/ daß die intentirte actio familiæ erciſcun- dæ wieder den/ ſo einen beſtendigen titulum dor ſich hat/ nicht ſtatt finde/ vnd aber der Herr Be⸗ klagter ſolcher ankunfft/ vnd Titul nicht einen⸗ zwey/ oder drey/ ſondern bielmehr vor ſich hat/ Inmaſſen dieſelbe hieroben ordentlich anbracht/ Ergo folgt/ daß S. G. von angeſtalter Clage zuentbinden. Dann erſtlich hat der Herr Beklagter vor ſich des Herrn Großuaters Graffen E. vor⸗ ordnung ſo Anno 1712. geſchehen/ darin be⸗ wert/ daß S. G. es gleicher geſtalt mit derer Herrn Gebruͤdern vorhalten/ ond iſt ſolche vor⸗ ordnung vormoͤge der Recht beſtendig/ wie zur notturfft dargetͤaaanunu. Vors ander/ hat Beklagter. Herr bor ſich der Landſtaͤnde beliebung/ ſtatut/ vnd ordnung. Dors dritte/ ſo iſt auch dargethan das pa⸗ ctum in dieſem fall/ welchs Graff E. mit der Landſchafft/ vnd deſſelben dreyen Soͤhnen/ vnd dieſelbe vnter ſich auffgerichtet. Vors dierde/ ſo iſt Graffen E. anordnung derowegen deſto vornuͤnfftiger/ daß in der Regie⸗ rung/ wann der Elteſte nicht tuͤchtig/ der ander nach jhme/ wann er qualificirt/ dieſelbige allein habenſo. Vors fuͤnffte/ ſo iſt ſie auch derowegen be⸗ ſeendiger/ daß dem abgethellten Herrn ſollen ge⸗ buͤrliche Alimenta, daß er ſeinen Standt fuͤhren koͤnne/ dorordnet werdden. Zum ſechſten/ wann allbereit vorige drſachen nicht dorhanden/ ſo iſt doch dargethan/ die dor⸗ faͤhrte gewonheit/ daß die Graffſchafft O. vber Menſchen gedencken nicht getheilt/ vnnd dann auch daß ober vorwerte zeit dreiſſig/ viertzig/ funfftzig Jahr/ der Elteſte Herr allweg allein regieret/ vnd den andern dnterhalt geben/ All⸗ hiebey iſt abermals Graffen E. vorordnung an⸗ zumelden/ darin außgefuͤhrt/ daß an vielen orten in German id alſo gehalten werde. Vors ſiebende iſt ex J. pnærerea ducatus be⸗ weiſet/ daß die Graffſchafften von jhr eigen⸗ ſchafft haben/ daß ſie nicht ſollen theilbar gema⸗ chet werden/ Mit welchen Rechtsgruͤnden die Allegirte gewonheit gleich einſtimmet/ daß wann albereit hiebeuor dieſe Graffſchafft theilbar ge⸗ macht/ wie nicht geſchehen/ dannoch numehr die⸗ ſer fall ad ius ſcriptum abrogatà conſuetudi- ne widerumb kommen. Zum achten iſt weiter außgefuͤhrt/ daß die Graffſchaffe feudum hereditarium ſey/ Daß dem Herren Claͤger gebuͤhret S. G. Herrn Großuaters anordnung darinnen zuhalten/ dnd koͤnne/ oder muͤge deroſelben nicht wiederkom⸗ men. 3 Vors neunde iſt beweret/ daß des Herren MPaters N N. handlunge in dieſen ſachen dem Herrn Claͤgern gleichsfals im wege liget/ vnnd S. G. nicht gebuͤhret/ daß der Herr Claͤger S. G. Herrn Großuaters Graffen E. vorord⸗ nunge in der S. heyrahts handlung beliebet/ vnd durch proteſtation oder ſonſten nicht wiederfech⸗ ten. Vors eilffte iſt angezeiget/ daß die gelegen⸗ heit der Lande die abtheilung nicht wol ohne groſ⸗ ſen nachtheil koͤnne erdulden. Zum zwelfften iſt das ſcandalum, vnd allet vnfall ſo wol der Herrn als der Vnterthanen an· gedeutet/ wann dieſe Graffſchafft in eine/ oder mehr Regierung/ vnd gleiche Anthell ſolte abge· theilet werden. 4. Zum dreyzehenden iſt auch don Caroli Ma. gni Priuilegio anmeldung geſchehen/ welchs doch noch zur zeit glaubwuͤrdiger weiſe ad acta nicht gebracht. 3 b Vor daß bierzehende/ dnd zum letzten/ ſo ſoll auch im zweiffel/ vel quando partium lura ſunt æqualia, ein beklagter mit nichten ondem⸗ nirt/ ſonderndielmehr loßgezehlt werde. Wie diel mehr aber ſol dieſer alhie in acht ge⸗ nommen werden/ 8weil nach der lenge ausgefuͤhrt/ daß vff des Herrn beklagten ſeiten die deducirte Titull nicht obſcuri noch vngewiß/ ſondern ſich warhafftigen/ erzehlter maſſen vorhalten. Dem allen nach ſo gibt ſich die folge hieraus ſelbſt/ daß Clagender Herr kegen S. G. Herrn Brudern zu der genoͤttgten Rechtfertigung kein fug/ noch recht hat/ Sondern S. G. durch zanck⸗ girige hierzu vnbruͤderlichen auff wigeln/ vnd an⸗ fuͤhren laſſen. Vnd ſo viel ſey auff dißmahl wegen der an⸗ geſtalten Clagen auch des Herrn Beklagten ke⸗ gen defenſionaln/ dnd exceptionibus geſagt. Nun wollen wir den dritten/ oben im anfang proponirten Punct/ nemlichen die Refutation/ vnd ablehnung des Herrn Claͤgers Articulirten vrſachen/ beuor derer/ ſo den vornembſten ſchein haben/ vor die hand nehmen. Die erſte des Herren Claͤgers drſache im erſten biß auff den 5. Arkickel iſt/ daß in Lehens ſachen zuforderſt/ vnd vor allen dingen ſol/ vnnd mus auff den inhalt der belehnunge/ vnd Inne⸗ ſtituren geſehen werden/ Nun aber gibt Graffen V. erſte Inueſtitur/ ſo derſelben von Keyſer Iri⸗ derichen inueſtirt/ daß S. G. vor ſich/ vnnd mit denſelben alle deſſen Leibes Erben(præſuppoſi- to, quòd nomen heredis in materiâ feudali de filio maſculo interpretatur a 1. ge eo qui ſli vel hered ſuu.) zugleich mit der Graffſchafft O. be⸗ lehnet/ vnd darin keinem Sohne dor dem andern wegen Ghure Auu erdon lo ncdo, dirur. Oeſcho⸗ ind detect ncht/dß Ina maſt h Godald anlelgt/R der Her grinälihers Daß anden gom. lu trnduadic un.. Xo trei aucatn modimeht tteſane durd waß auszefär Adi ſttſender glegengei gierungal doch doßde halrberord gament nu. herimet/¹ Die 4 ſcdisa Tenorinu düchmeede, n gaatc tin her Rar uf Nn, da dr d bhime 3 ſin. Ante 1n ceciho tnoremi m rezzeſete ſſtauc bele anmeldung A ſtt gachnän te 8 2 dferzehende/ bnd t. rt I zweiffel /4 vel quan nalia, ein heklagter derndielmehr Ben ediel mehr aber ſol d werden/ weil nach den es Hernn beklagten nicht oblcuri noch zaffiigen/ erzehlterm mallen nach ſo gutſij aß Clagender Herr ke n zu der genottgten hrecht hat/ Sondernſ erzu onbruͤderlichen al iſſen do diel ſey auff dißn — auchdes Sn rtiun en ieenh n. lein t aauipi 2 1 d 8 7h ss atfle foget 59. 1— erüp — 3 drrh Conſilium Decimumtertium. wegen der egierung /de ſonſten einiger dortzeil er borzu gege ben. oder Deaahe allgemeine Inneſtitur iſt auch in die⸗ ſemn fall den beſchriebenen Lehnrechten gemeß a.§. nerered ducatus, darin/ in m dſen Andr. de Iſer. Bald. Aluar. Præpoſ ac Matth. de Aff iſthic in princ. notiren/ die feuda dignitatum, als Comitatus, nach abſterben des Herren Vatern off alle Soͤhne zugleich lure feudalt, vel Ion- gobardor um borfellet worden/ wie daß in com- munione, biß ſie ſich eins Lehentragers mit des Lehenherrn bewilligung voreinigen/ mit einan⸗ der ſoli en bleiben/. omnes filg ſ? ae feudo fuerit controuetia, cum ſi mililus, Derowegen iſt inn des Herten Beklagten Defenſionaln male inſerirt⸗/ Als olte S. G. ex di pofitione d. g. præterea ac dus, der dorzug gebuͤhren/ llud enim iſthic nullo modo⸗ imô prorſus contrarium pro- batur. Graffen V. Daß alſo aus der Inueſtitur 6 bund den beſchriebenen Lehenrechten gewiß ge⸗ macht/ daß Graffe E. vor den Herrn Elaͤgern anzz maſſen habe. So diel dieſe erſte des Herrn Claͤgers drſach aul⸗ uget /kan nicht dorneinet werden/ wofern der Herr Beklagter nichts bewerlichers/ noch ge ndlichers zerſt iorlicher weiſe vor ſich hette/ + Daß: man dem Herrn Claͤger maäſt beyfall hier⸗ in geben. Intentio enim ipſius lure merito tundata dicetur. Es s ſeten aber Andr. de Iſer. num. 37.& omnes cæteri Feudiſtæ in wir.§. præ- vered ducatus darzu/ woferne in keudo huiuſ- m odi nicht Iure Prancorum, ſeu primogeni- turæ ſucced dirt werde/ vnd ſeten die modos, wi/ vnnd waſer geſtalt ſolch Ius Francorum moge ausgefuͤhrt werden. Alldieweil dann oben nach der lenge bicl or⸗ ſachen de ducirt/ wie/ waſer geſtalt/ ond mit was gelegenheit dieſes Recht/ daß Graffen E. die Re⸗ gierung allein/ ſampt dem Lande gebuͤhre/ Je⸗ doch daß dem Herren Claͤger gebuͤrlicher vnter⸗ halt derord net/ eingefuͤbrt/ Als fellet dieſes Ar⸗ gument numehr/ ſo mit zerſtoͤrl ichen ſchutreden deeimier⸗ vnd getüget/ gantz dahßin. Die ander vrſach des Herrn C laͤgers iſt/ daß in feudis antiquis ſeu paternis nicht allein der Tenor inueſtituræ primæ zuhalten/ Sondern auch mit des Lehenherrn Conſens in præiudici- um agnarorum, vel ſucceſſorum feudi nicht koͤnne! dorendert werden/ Derowegen ob gleich der Herr Großuater Anno 1 512. vnnd folgends die Natur der erſten Graffen V. belehenung/ onnd aach der Recht durch eine Diſpoſition vorendert/ faans doch S. G. dieſelbige nicht nachtheulig ein. Antecedens aperti lIuris eä. Datur enim in deciſionibus rer. fend. immora regula: Te norem inueſtituræ in Primis inl biciendum, 225 & contra naturam feudi ſequendum. Hiæc enim in feudo eſt vna maxima, Laudenſ. in a. cum vni. num. J. de hus, qui feud. dare poſf. Iaob. de S. Georg. dé feud. in Verb. Marchio num. 2. Bald. in æ. vni. ii, proprer tenorem inucſtituræ, die Auob. fratrib. A Capit. Ce. Roland a Val.. enſe gx. in prin. 7. Vol. Tiraq. inl. ſi vnquam in verb. libertis. ux. 9. C de reuocand. donat. Schurjſf. couſ. oq. ux. 1. 2. 3. T. centur. Zaſ fuuf. 12. nu. JO. lib- iI. Henuing. Gaden. conſ. 27. nu. 2.& e. 207 nu, I4 Curt. lun. de feud. ena. part. 6. qudft. Quæ in tantum procedunt, quo ad tenor primæ, aut vetuſtioris inueſtituræ adeò ſit in conſideratione, vt quantumuis conſenſu poi- ſeſloris,& domini feudi in feudo paterno fu- erit immutatus, hæc mutatio tamen non no- cear agnatis, nec reliquis feudi ſuccefſoribus. Quinimò tenor antiquioris inueſtituræ ſem- per præualebit, Ità concludit Iohan. Campeg. in 12. conſe feud. nu. z. citans primo Bald. ⁷ couſ. feud. 4J2. lib. I. Volentem, ſi prima inueſtitura ſit data pro ſe,& heredibus ram maſeulis, quam kœminis,licet poſteà mutata admittat ſolummodò maſculos, quòèd hæc commuta- tio filiabus nihil nocebit. Nam factum patris illis non potuit obeſſe, ſeu ius ante acquiſi- tum auferre(Aaae I asden Curt. Ien. de feual. in J. quæſt. 2. part. vbi eitar Bald. in conſ. Se- 7. Laun iucip. proponitur qsod inueſtitura.) b Secundô Camp. adducit Gardtmalem⸗ iu Shan decidentem, nouam inueſtituram a. liam Bormæ antiquæ non mutare tenorem. per tear. in a T. de vaſallo decrepitæ ætaru- Addens hoc in primis procedere, quando noua inue- ſtirura facit menrionemantiquæ: quia per hoc non videtur receſſum à primã. Nam ſurroga- tum aſſumit naturam furrogati. Alvar- 24 4.2. 7. e vaſal. decrep. ærat. Tertiò Camp. profert paul. dt Caſt. con 10½. dicentem, quòdi in dubio, poſtquam con- Ktitit de antiquà inueſt- præſumatur ſequens facta ſecundum conditiones,& pacta, un con tinentur in primà inueſt. cap. nin fin Haæc, quæ Camp. cir. cenſ z1. at ult con⸗ Irmantur etiam à Curtio in cir. 7. quæſt.2. parr. Gd Zaſ in Epirom. in vlt. parr. de haa degene- rant/ erſe cæterum ſ ex errere, vel aliquà caltiairan Vnd darumd hat es nicht ein gerigen ſchein/ wen die erſte/ ſo wol alle andere nachfolgende der Rom. Key. Inneſtlturen die Leibes Erben⸗ oder Soͤhne zugleich/ ſambt/ vnd neden den Lehnrech⸗ ten in die ſucceſſion der Graffſchafft zulaſſen/ daß der Herr Großuater Graffe E. hierin deſſen Nachkommen in narhtheil nichts anders vorord⸗ nen muͤgen. Dieſes des Herren Claͤgers Argument zu nhereen⸗ mus alhier widerholet werden das/ ooben nach der lenge ansgefuͤbrt/ aranleten⸗ aß die 226 daß die Graffſchafft O. vormuͤge aller Inueſti⸗ turen nicht feudum ex pacto,& prouidentia Domini, ſondern ein Recht Erblehen/ dnd feu- — dum hereditarium pro ſe,& heredibus ſuis concedtret ſey. vnretetſene ſo præindiciret/ onnd bindet Graffen E. des Großuaters borordnung den Herrn Claͤgern/ als nepotem. Nam certum eſt, quòd in tali feudo factum vnius aſcen- dentis(veluri aui E.) præiudicet non ſoluùm ſibi, ſed etiam poſteris ſuis„Lra conſuluit Alex. conſ. 10.& 9. alias 1. lib. F. addens, hand'éſſe comm- munem. Iaem Alexio. conſciuſaem part. Hæccom- probar, ac ſequitur Campeg. cir. conſ. T.2.7. Et ſupra mulrlr alcjs rationibus ncauvbhoritatibus liæw confir- mataſentrt. Ferner ſo wird auch mutatio inueſtituræ zugeben/ wann die jenigen/ denen daran gele⸗ gen/& ſic quorum intereſt, darein conſentirt/ Gloſ. ac Aluar. n. 2. in d. c. J. de vaſal. decrep. ætat. giruans notata in õ. prætered qjuibus mod. feud. amii. Hierbeuor iſt aber beweiſet/ daß Graffen E. Soͤhne/ ſo wol auch die Landſtaͤnde vlelfaltigen in deſſen anordnung bewilligt/ daß auch folgends des Herrn Claͤgers Vater N N. ſich derſelbigen gerichts faͤll gebraucht/ Ergo, EeW. Item wann allbereit wir alhter de feudo ex pacto handelten/ dieweil aber der Herr Claͤger ſich des Herren Großnaters Erbſchafft/ medi- ante inuentario, nicht angemaſſet/ So muͤſte S. G. gleichwol nochmals was hiebenor conſen⸗ eiret/ oder dexordnet/ halten/ dnnd ſolchs deſto mehr/ cum id pietas erga parentem depoſcat, ob quam cauſam multi inſignes Dd. arbi- trantur, factum patris indiſtinctè nocere filio in feudis, ſiue hereditarijs, ſiue ex pacto, ſiue cum, vel abſq; inuentario paterno heredita- ti ſeſe immiſcuerit, vrſapra relatum eſ. So iſt auch hiebey des Herrn Actoris ſelbſt eigener Conſens/ dnd proprium factum, ſo bey der S. handlung er folget/ in gute acht zuhaben/ Derowegen kan ſolche oberwente vrſach dem Herrn Beklagten nicht abbrechen. Vors dritte/ ſo wird bon dem Herrn Claͤ⸗ gern bey dem 6. Artickul angehangen/ poſſeſſio· nem in rebus feudalibus, ſicut dominium ipſo lure in filium continuari, welche opinio, od ſie wol don Reches Lehrern einen zimlichen beyſall haben moͤge/ So iſt doch gewiß/ quod ne⸗ Eatiua opinio fit verior,& communior. Vt enim in allodialibus abſq́; nouâ apprehenſio- ne poſſeſſio in filium non continuatur, t Aᷣm heredes. ff. de acquir poff Ità eriam fieri in ſuc- ceſſione feudi. Cum enim per obitum patris poſſeſſio feudi ſit extincta. Ergo, vt filius cam nanciſcatur, opus eſt filij proprio facto, idq; conſtat ex def nitione poſſeſſionis quæ xtat ꝛ9 1.2. f. ae acquir poſeſſ. Nec ad rem fa- Conſilium Decimumtertium. cit, quòd filius habitu quodam, ac Jurisdi- ctione quodammodo videatur poſſeſſor: Ta- men illud minime in actuali,& veràâ poſſeſſio- ne poterit procedere Aicut hæc norant. aiſcurir Zafr.- conſ.ioilibt. Imò hanc ſententiã in fum. mo Imperij iudicio approbatam eſſe affirmat Mynſing. in 1s. obſeru. S centur. aadens in cauſa Genr. contra Bochen ità pronunciatum, ac difuſtus haæcaguntur A Gail. in I32. oſer. lib. 2. Alldieweil dann obgedachtes des Herren Claͤgers aſſumtum dem gemeinen beſchluß der Rechts Lehrer/ dnd dann auch der vbung des H. Reichs Cammergerichts zuwieder iſt/ So kan daſſelbe mit keinem beſtand vor S. G. in iudi- cium deducirt werden. Zum dierden wird im 7. vnnd g. Arkickuln des Herren Claͤgers angezogen/ daß nach abſter⸗ ben der beyden Herrn Graffen Herrn Vaters/ derſelben Fraw Mutter/ in dnmuͤndigen Jah⸗ ren der beyden Herrn/ regleret/ vnd denſelben die poſſeſſiõ zugleich velut i libera perſona acqulrirt. Dieſes hat der Herr Beklagter niemals dor⸗ neinet/ Quippe cuùm pupilli, ac furioſi, quan- tum ad carentiam mentis, æquiparentur, cer- tum eſt, tales per ſeſe poſſeſſionem feudi ſuo nomine acquirere minimè potuiſſe. Texr. inl 1.§. adipiſcimur. Tbi Iaſon. num. 10. in 5. notal. f de acquir. poſſ. Et ideò opus eſt, vt huiuſmodi poſfeſſionis acquiſitio fiat per aliam liberam perſonam, tutorem videlicet, vel protuto. rem zexr. in A. 1. I. F. per procuratorem. vli Iaſin num. I. eod. tit. ſic& feudi poſſeſſio per libe- ram perſonam poteſtadipiſci.«. 1. S. ſed virum, vli Bald.& alg per quos fiat inueſt. Sc. BVnd iſt in dieſem fall deſto mehr ſolche ac⸗ quiſitio poſſeſſionis feudi geſchehen/ Sinte⸗ maldie Fraw Mutter die tutelam der Soͤhne/ onnd Jungen Herrſchafft/ mit bewilligung der Landſtaͤnde/ off ein zeit angenommen. Vnd ob wol Graffen N N. Bruder Graffe H. der Elter auff Keyſer Caroli Reſcript. ſol- cher Vormundſchafft ſich anzumaſſen dnterfan⸗ gen/ So haben doch die Fraw Mutter/ onnd Staͤnde jhnen Graffen H. darzu nicht laſſen wollen/ Derowegen der 7. vnnd 8. Artickul dem Herrn Beklagten nichts zuwider/ ſintemahl S. G. ſo wol als dem Herrn Claͤger domals poſlel ſio feudi erlanget worden. Vom 9. biß auff den 1§. Incluſiuè thut der Herr Claͤger die Actus poſſeſſorios, als S. G. zu dolnkoͤmlichen Jahren kommen/ nacheinander erzelen/ daß ſie in gleicher Communion/ dnd ge⸗ ſambtnus der Regierung geweſen/ Auch in Re⸗ galien/ als der Muͤntze/ ete. ſey allweg zuglelch/ ſowolals der Beklagter in die Lehenhrieff mit eingeſetzt/ daß Anno 70. am 26. Octobris durch ein Key. Decretum, auff gemeinem Reichstage S. G. Poſſeſſton conſtrmirt/ ſo lange biß ein 38 er a muſ Gi ädg naneg ril/ unh dar emnaander Tlünewl nhenom uſ u an niige tännenauchu in nich nac ammune. l7 tur enim it tascun pol Pretere poſlellorio, riu Clenmin cditur, qu dicioſumar non ſetuate nquedte ter egläe tex'. vlup 2. Er A eutihinſß aAudrnuam uo In,ſ. 1 r lu,un Adie et Aniw cio hollel vonteßtatige gerdeeesin ſelorism nd xeagſ rankcquen hageazan Ape torie büß tens Loan e ep 5 czee kelnt te andann cdnc. alo. leirt werden. dierden wird im„ „ m 7. 1 1 adlmteneze en agleich velutilidera a datde 2Scs ntnid Appe cim pupilli ariig entiammentis, Barenn tales der ſeſe pollt en el cquirere minimè a ile Ia an, Fli Iaſon. 8 d in zu 2 Et idedòopus Sthuih us acquiſitio fiat t eliamla 2, tutorem videlt n evel yun ind. 11. 9. per prs n n d tit. ſic& feudi Declopat daam poteſtadipiſſ. 5.fam G 409, per quesftat o iſt in dieſem fall de Deehrßih poſſefonis feudi ⁵2hen/8 raw Mutter dletut e der Ef gen Herrſchafft/ Pewllig /bff ein zeit angen ien. 37 Ghaff wa eg auff 3— Relcrn undſchafft ſichan unn f die Fn kuttn b* Anno 70 3= nA da erum auffge 3 ſß t! gel ſſeſten onfim Oonlilium Decimumtertium. ders ausgefuͤhrt/ vnnd hette dannoch gleichwol/ nach beſchehener Prouocation/ darin keiner wider ſeinen willen zubleiben vorpflieht/ zur gebuͤrlichen Erbtheilung nicht kommen muͤgen. Item es vormeinet darnach der Herr Claͤ⸗ ger aus dieſem allen ferner zu inferiren/ dnd nem⸗ lichen/ daß der Herr Beklagter hterdurch in der Heuptſachen/ dnd alſo in petitorio iudicio ſich ſeines Rechtens ſolte laltem tacitè begeben ha⸗ ben. Hierauff wird geantwortet/ daß alle die jtzo erzehlte actus poſſeſſorium allein belangen⸗ Inmaſſen Claͤger ſelbſt bekennet/ Well aber daſ⸗ ſelbige numehr durch Keyſerliche Decret determi⸗ nirt/ onnd darauff das ludicium petitorium (darin dann der Claͤger Actionem familiæ er- ciſcundæ wil fuͤrbracht haben) von Ihr. May. durch ein Commiſſion angeordent/ So ſeind der⸗ maſſen Actus poſſeſſorij in dieſem Proceß durch aus nicht gehoͤrig/ noch darein zuuormengen/ koͤnnen auch in petitorio dem Herren Beklag⸗ ten nicht nachtheilig ſein/ per regulam§. nihil mmune. l. naturaliter. ff. de acquir. poſfeſſ. Dici- cur enim iſthie, quòd nihil commune proprie- tas cum poſſeſſione habeat. Prætered ordinarij luris eſt, quod finito poſſeſſorio diſcutiatur petitorium 7. Oraina- rius Q de rei vendicar. Hinc etiam notanter de- ciditur, quòd probationes, receptæ in lu- dicio ſlummario, ante litem conteſtatam, vel non ſeruato luris ordine, nullãtenus,& neu- tiquam probant, vel præiudicant, etiam in- ter eaſdem perſonas in ludicio ordinario. rexr. vbi Panorm. ac reliqui Cano. in c. veniens. la. 2. Exr de leſtib. Ac declarat Bartol inl. 2. F. hos ediczoin fin. num.. ſf. vi bonorum rapt. Ei hanc aoctrinam per duas colum. Aefendit Alex. in l. di. uo Piro. S. ſi ſuper reb. num.. cum multus ſeqq. de re Iud. Vvtiſtbicpereaęm. Aldieweil dann in cauſa Decreti, zu Spey⸗ er Anno 70. publieirt/ kein Proceß in iſto ludi- cio poſféſſorio mit productrung Uibelli, litis xonteſtat ion/ oder probation gehalten/ diel weni⸗ ger dleſes in andern dorgedachten Actibus poſ- ſellorijs mit der Muͤnte/ geſambter Reglerung⸗ onnd dergleichen geſchehen. Ergo ſequitur bonà conſequenrià, daß dieſelbige dem Herrn Be⸗ klagten zu nachtheil in hoc Iudicio ordinario, ac petitorio mit nichten ſollen noch moͤgen ein⸗ gefuͤhrt werden/ das bor eins. Alſo auch iſt es Rechtens/ wann zween/ oder drey Bruͤdere etliche Jahr jhre Vaͤterli⸗ che Gaͤter in gemein beſitzen/ ſolche Communio ſſt beins wegs der Natur/ daß ſie einem/ oder den andern mehr/ oder weniger vortheils geben ſolte/ koͤnte/ oder mochte/ Et ideò communis Dd. eſt concluſio. Si duo, vel plures fratres per tri- 227 ginra, aut plures annos fuiſſen: in commu- nione rerum paternarum, quòd actioni fami- liæ erciſcundæ, aut communi diuidundo mi- nimè ſit præſcriptum,& quòd et iam elapſis triginta annis ab vno, vel alio poſſit peti di- uiſio: Licer quædam gloſſæ, vna cum quibul- dam ant iquis Doctoribus contrarium ſtatue- rint. Ira concluduni Aretinac lafin S. quædam. In- fiirut. de actionibus. Bartol. ac Salicet. in l.l. S.ad. hoc, vbi texr. gloſ. C. de annali excepr. Hala in l. fn. C ommun. divid. Ratio eſt. Nam impoſ- ſibile eſt, vt vtroq; poſſidente poſſit currere præſcriptio. Hanc partem multis defendit Balb. in tract. pneſiript. in& parr. J. part. princip. 1u I7. Tu‿ſt⸗ Darbeneben iſt auch Rechtens/ Neminem in dubio præ ſumi veile ſuo Iuri præiudicare: Sed potius præfumitur iſtius animi eſſe, vt illud velit ſaluum, ac integrum conſeruare, vulg. l. cum de indebiro. ſf. de probar. 3 Iſt demnach eine boͤſe Conſ equentia, Graff E. iſt eine zeit mit deſſen Bruͤdern in commu- nione geſtanden/ Ergo ſo hat S. G. ſich hiemit an jhren habenden Rechten ſelbſt vornachtheilt ond begeben. Negatur huiuſmodi conſequen- tia, Et ratio eſt, Quia nemo in dubio præſu- mirur ſuo luri velle renunciare. Hinc eſt, quando princeps comiti alicui Iurisdictio- nem in Comitatu concedit, non videtur, ſibi voluiſſe præiudicare in ſuà luriſdictione, vel Iuri ſuperioritatis ext. ſing. in l. I. Cde ollic præfect. vrb.& in& cum Epiſcopus, de fic. ora- nar, in 6. Ac tradit Barrol. in l. f quando. G de bon. vac: lil. 1. Imò quod plus eſt, licet per verba taxat iua alic ui foli in aliquo locoã ſu- periore largiatur lurisdictio: Tamen adhuc concedens non præſumitur, quòd ſibi volue- rit obeſſe. Ira rexr. eſtinl. viros. G de diuen-oꝑfic. 12. lib.&in l. fin. GC vbi cauſæ Fiſcales. Deuius in 3. conſe Faciunt alia, quæ AThoma Grammar, ih eius 2 conſil. in medtum proferuntur. 1 Es iſt auch bnuorborgen/ als beyde Herrn jhre tolnkommene Jahre erreicht/ daß Graffe E. S. G. Recht nicht geſchwlegen/ oder ſich deſſen ſtillſchweigend begeden/ welchs die hand⸗ lung zu Speyr Anno 70. klar milbringet/ Inn gleicher geſtalt iſt lange zunor dergletchen geſche⸗ hen/ Darumb ſo kan jhme hieraus kein nachthell entſyringen. Dieſes etwas weiter/ vnnd in ſpecie zube⸗ wehren/ vnd nemlichen/ daß durch auff ein zelt gutwilligen zugelaſſene gemeine Regierung luriſ- diction, Muͤntzen/ dnd dergleichen/ wie der Herr Claͤger ein gantz volumen brtefflicher vhrkunden derowegen eingebracht/ der Herr Beklagter in S. G. Recht maioratus nicht vornachtheilt. Quæ⸗- rit Tiraq in 25. quæſf. qe iure primo;. licet primo- 228 genitus expreſſè fauoré aliorum fratrum luri maioratus, aut primogenituræ elit renun- ciare(ν in Prated. 2 4 G ¼. Pe‿r Kii, explicatur. 2 poſſit renun- An illudtacitè factum videatur, quando cæ- teros fratres permiſerit ſecum habitare, bO- naq; primogenituræ inuiſere, adminiſtrare, componere, officialeſq́; ponere,& inueſtitu- ras ſubditorum facere? Ac decidit„quòd non; citans Paul. de Caſt. in 779. conſi. lil. Win a. colum. qui mult is comprobat, quod per hæc nullum ius in præiudicium primogenituræ fratribus acquiratur. Id enim magis cenſetur primogenitus cauſa honoris, ac fraternæ cu- uldam familiaricatis, ſeu amicitiæ permi- ſiſſe potius, quàm quod ſibi voluerit præiu- dicare. I. qai lure familiaritali:. M de acquir. poſ Feſ. Non enim ſuo luri præſumitur renuncia- re, quando alia coniectura capi poterit. d. l. rum de indebito. b b r Saurem quis vellet contrarium dicere, illad deberet probare feciſſe Iure ſuo, Veluti ex debiro, non ex gratiâ, I. vlr. J. quemad. ſenuit. amitt. Et quòd primogennus hoc ſci- nérit ſecundò genitum proprio lure feciſle, & quòd paſſus fuerit. Multò plura profert iſt⸗ hie Paul. Oaſtr. per dimidiam colum, ad pro- pòlit um noſtrum. Eſtenim præſumtio ſecun- dum eum pro primogenito, ad quem ex Te. ſtamento, velconſuetudine, talia lura perti- nebant. Igirur cenſetur hoc ad bonam con- cordantiam,& ob gratiam permiſiſſte. ſſta comprobantur etiam à Bald. in. ficer. in. quæſt. C. de Iure qeliber. volente, quòd, ſi, mortuo patre, filij maneant vnà in commu- nione, vhnus eorum longo tempore ſolus bo- na hereditaria adminiſtrauit, ac altero ſcien- te poſſedit, non proptereà ſic tacens præiu- dicauit ſibi in ſuo lIure. Id ſequitur iſthic Paul. de Caſtr. ac Corn. vbi Caſtr. hanc ra- tionem dat, quoniam patientia„ 40 taciturni- tas longitemporis in his, quæ ſunt magni præ- iudicij conlenſum non faciunt, Bartol. in l. tum as in rem. ſſ. de vſur. Pradicta in ſpecie etiam multis rationi- bus confirmat Carol. Ruin. couſ. 5z. num. 13. eum ſeq li 2. quod videlicet primogenito ſei- enti,& patienti non noceat adminiſtratio à ſecundo genito habita. Herdurch iſt in terminis die fuͤnffte vrſach/ darauff der Herr Claͤger ſeinen fuͤrnehmen grund ſetzet/ zur notturfft widerleget/ vnd beuor/ diewell offenbar/ daß Graffe E. ſein Recht/ wie obermelt Anno 70. vnd zuuor nicht vorſchwie⸗ gen/ ſondern diel mehr geſucht. Vor das ſechſte/ ſo hat der Herr Claͤger dor ſich 2 daß der Herr Beklagter bey Keyſer Ferdi- nandi, ond dann Keyſer Maximiliani hochloͤbli⸗ chſter gedechtnuͤſſen/ lebzeiten zweymal nach ein⸗ N Conſilium Decimumtertium. ander ſich/ dnnd den Herrn Claͤgern zugleich in die Lehenbrieff ſetzen/ vnd mit der Graffſchafft O. in gemein belehnen laſſen/ wie dann ſolche Keyſerliche inueſtituren Oag. 90.& 104. von Her⸗ ren Beklagten in deſſen dhrkunden producirt. Tali caſu videtur Iuri ſuo renunciaſſe. Sicuti voluit Benedict. in. Raynutius, in verl. eod teſtam. relinqucns lar. I. num. 146. Confir- mans prædictam Paul. Caſtr. deciſionem, his additis: Niſi forte primogenitus patlus ſit, fratres ſuos æqualiter defcribi, feudaq; à Domino recognoſcere,& ipſi Domino lura feudi ſoluere: Cum in iſtis ceſſet præſumtio honoris, ſed magis onus fit, Per ea, quæ voluin Bant. inl. 1ura. G& de omni dęro deſerto lib. 11. vbi decidit, quòd, ſi fratres in Inſtrumento Em- tionis ipſorum nomina, ac etiam in caſtro publico poſuerint, ac tributa ſoluerint, per hoc omnibus æquale lus acquiri, licet vnius pecunid bona huiuſmodi emta fuerint, ldem tradit ibi Bart. arg. iſtius text. quod licet confefſio extraiudicialis, rem meam ad ali- um pertinere, tanquam ertonea mihi non ob- ſit, ſecus verò in confeſſione iudiciali: Illa enim mihi, licet fuerit falſa, præiudicabit. Hierauff iſt zu antworten/ daß pra dictus author Benedictus ſolche limitationem nicht præciſè, ſed ſub aduerbio fortè, vnd alſo du- bitat iuè ſetttett. Deinde ea omnia, quæ in terminis de pri- mogenito,& eius lure ſupra ex Paul de Caſt. & Carol. Ruin. prolata ſunt, apertè refutant huiuſmodi deciſionem. b Tertiò, So iſt hier oben angezeigt/ daß in allen Lehensſachen/ vnnd handlungen ſolle/ vnd muͤſſe der Buchſtabe des Lehenbrieffs vor allen dingen angeſehen/ ond daraus mens inueſtien- tis,& accipientis wol erwogen werden. Nun iſt aber in ermelten Inueſtiturn dle dr⸗ ſach gemeiner belehnungen klar/ dnnd offenbahr zuerſehen/ nicht daß Graffen E. ſein Recht hie⸗ mit ſol genommen ſein/ Sondern weil dle beyde Herrn/ ſo jhre muͤndige Jahren erreicht/ noch zur zeit der Regierung halben keine vorglelchung vnter ſich gemacht/ derowegen die notturfft er⸗ fordert/ dieſe belehnung zu renouiren/ dnnd ſie ſaͤmbtlich zubelethen.„ Dieſe woͤrter bringen ja die vrſachen aͤmbt⸗ licher Belehnung mit/ nemlichen/ daß ſie dar⸗ umb geſchehen/ damtt die zeit darin ein Lehnman ſeiner Inneſtitur renouation zuſuchen pflichtig. (tot. rit. Qup tempor miles.) nicht moͤchte borüber gehen/ See ſich aber wegen der Regierung noch nicht hetten vorgleichen koͤnnen/ So were bor Rahtſam angeſehen/ die Inueſtitur ſaͤmbtlichen zu empfahen. Zu dem/ ob wol der Herr Claͤger/ bormoͤge der Großuaͤterlichen Diſpoſition/ don der Nade run 1 ſleguang s hr Peruswalod rr, grelet riurlu tnede ded elaraßyod Fehende. E pretetei ſionen agen en.ua C ſone, ſhicac in ldulgarin gan. A inte zc inplicata ammauuni. pric tlua,8 inz Hpoſit. Non omnt. Dewe dann ſiege dedachken ſachen gewe renouatio möͤte ſche der ſchm kem daß 6 menta, c Deryvxge trendt gef Jaxlrungh dätorrng 4 mcratls 60 de omyi Aon. 8 quod, ſ fratresin 1 1- orum nomina 1. 2llerint, ac tridu aues Conſilium Decimumtertium. ac ili Salicet. vbi explicat, quòd ſiatutum generale non habeat locum in dote. Et ſequitur laſon in!. 7. außgeſatzt/ ſo bleibt doch S. G. nichts 54 Gasues ein Graffe/ dnnd Herr in H. S. G. haben auch dauen jhren Antheil/nemb⸗ iichen den dnterhalt dnd Alimenta zufordern. * Derowegen auch dieſer drſachen die ſambe⸗ liche belehnung nach abſterben Graffen B. all⸗ wege in vbung gehalten. Iſt alſo gewiß war/ daß weder der Keyſer⸗ lichen Maieſtet/ noch des Herren Beklagten meinung gar nicht geweſen/ durch dieſe beleh⸗ nung ſich S. G. Rechtens zunortheilen· Wie dann ratione communionis, darin ſie domals geweſen/ iuxta diſpoſitionem 5. warerea ducatus feine andere/ dann eine ſaͤmbt⸗ Aiche belehnung erfolgen koͤnnen/ Weil dann in qubio nicht præſumirt wird/ quòd is, qui ha- bet Ius maioratus ſibi per hoc voluerit no- cere, præſertim quando alia coniectura ca- 229 in 3. norab. Hf. ſoluro matrim. Sic generalis Renunc iatio filij ſeſe non extendit ad legitimam 1exr. notab. in l. ſ quan- do. Er generaliter. Cde inoſſic: teſtann. Cagnol. in L iura ſanguinus, ſ Ae regulnur. vbi exiendit hoc ad ſatutum, Mynfcug. 20. objeru. r ceni. Marib de Af Fict. in I/74. Aeciſe num. 3. Schurff' in pò sonſtl Non obſtat huic deciſioni, nempe quòd caſus priuilegiatus non includatur ſub diſpo- ſitione generali, doctrina Dec ij in l.r: i. uν ſeq. Fde R. I. vbi contrarium concludit, quòd generalis diſpoſitio, ac regula extendat, ſe etiam ad caſum, ſeu perſonam priuilegiatam: niſi cauſa, vel perſona in ſpecie fuerit priui- legiata. Ac ſequitur iſthic Cagnol. 2um. 16:ci- tans Crotum, Ripam, ac Moder. Papieni. qui bus rquale lus ac lieen ona huiufmodiem i rerit, Bart. arg. iſius auuit extraiudicialis, ſmareamd dere, tanquam errq& nilimm verò in confeffo Sdccil i licet fuerit fallaſ um ucieit auff iſt zu antwortet: prrtt enedicdus ſolche lit a iionenn ſed ſub aduerbio f a tnèit tzet. 2 le caomnia, quæii x minuéy „K eins lure lupr r allek Rum. prolatafunt Ateeri lidecitonem. , Soſſt hier hen pelt pi poteſt, vr Caſtr.& Ruin. cit, in locis. Vnnd ohne das die brſachen ſolcher gemelner Inueſti⸗ tur klar außgedruckt/ auch ſonſten/ wie gemeldet/ dorhanden. Ergo,&c. Pratered nullus actus debet vitra inten- tionem agentium extendi. 1. non omuss, f. 7 cert. petat. Qui textus millics, atteſtante Ia- ſone, iſthic ad hoc citatur. Idem probat text. in I. obligationum ſubſtantia. ffe de action.& obli- as. Ac intelligitur de voluntate explicità, ac implicata, rext.& exemplum in 1. ſi us qui. M. mmodant. Item intelligitur de voluntate primitiua,& ſecundaria f. ſ abſenris, vbi Bald. dn 2. oppoſit. C. de reb. creait. Alexand ac Iſ in a. 1. vWon Lmuts. D eeweil dann keine handlung ander geſtalt/ dann ſie gemeint/ zuerwettern/ vnd aber in ob⸗ approbant iſtam Decij ſententiam, quam ille ipſe defendit in.& or. nſ. Nam huic Decii opinioni reſpondet,& iſtam communi Inter- pretum calculo diffusè improbat Neguſant. in rract ae pign. in iI. memtr&. part. num. 23. Venſ⸗ tamen licet dicta conſultatio Dec ſit ſubrilii. Vnd wan dann alberett Opinio Decij ſol⸗ te contra communem auffgenommen werden/ So bekrefftiget ſie auch dieſen fall/ Nemblichen/ daß Graffe E. als des Elteſten Recht/ ſo S. G. iure ſpeciali ex diſpoſitione Aui, mit belie⸗ bung deſſen Soͤhnen/ dnnd Landſtenden/ dnd dann auß vorwehrter hergebrachter gewonhett ſpecialiter contra diſpoſitionem, s. prætered Ducatus erlanget/ durch die allgemeine Keyſer⸗ liche Inueſtitur nicht auffgehoben/ noch darin 1 an Kemn le neſachen/ ennd han Ken Buchſtabe des Lch Sffi —inu ben/ ond daraut rbl nden. ſiaber in ermelten t ne belehnungen ll ſ niht daß Graffen n 3u8 gedachten Inneſtituren der geſambtnuß die dr⸗ ſachen geweſen/ damit die Jahrfriſt/ darin die renouario Inueſtituræ zuſuchen/ nicht voruͤber moͤchte ſchteſſen/ dnnd auch die Herren Gebruͤ⸗ dere ſich noch keiner Reglerung dorglichen. J⸗ tem daß Graffen H. der Standt/ dnnd Ali- menta, wegen ſolcher Graffſchafft gebuͤhret. Derowegen dann auch die alten Lehenbrieff in geſambt geſchehen/ vngeacht/ daß der Elteſte die Reglerung behalten. Dieſe Keyſerliche ſaͤmbtliche belehnung auff das lus primogenituræ ‚oder maioratus zu extendiren/ daß der Herr Beklagter ſich derowegen ſolte tacité hierdurch hegeben ha⸗ ben/ Welchs gewiß in S. G. gedancken/ wille/ noch meinunge niemalß geweſen. Iagleichen iſt Rechtens/ Quèd omnis diſ- poſirio generalis ſiue legis, ſiue hominis, nunquam compræhendat, neque includat, caſum ſpecialem, ſeu priuilegiatum. gloſ or. ain. ac approb. in!. ſcienaum, vbi Bart. ac ali rra- dant. ffe de his qui ſatiid. cogunt.& gloſ.in Aurl. de Heneait. quæ abinteſg. in princip. in verb. vacan- nibu. Gin I. ex reſtameniis vli fulg. G ae iur. dor. begriffen/ Sintemahl Decius ſelbſt nachgibt/ Quòd generalis Diſpoſitio non compræhen- dat cauſam, vel perſonam in aliquo expreſsè priuilegiatam, Weil dann Graffen E. Perſon ſpecialiter priuilegirt. Ergo,&c. Weiter ſo kan auch des Herrn Beklagken handlunge/ daß S. G. die allgemein Inneſti⸗ tur/ Inmaſſen hiebeuor gewohnlichen geweſen/ auff ſich/ onnd S. G. Brudern vernewren laſ⸗ ſen/ Auch auß dieſem grunde kein tacitam re⸗ nunciationem juris maioratus in ſich haben/ Aldiewenl S. G. zu nachtheil deſſelben Jungen Herrſchafften/ vnnd Soͤhnen ſich deſſen nicht expreſsè abſagen/ vnnd begeben koͤnnen/ wieniel weniger aber hat es tacite geſchehen koͤnnen. Erſtlichen derer drſachen/ daß dieſelben hle⸗ rin ein lus quæſitum haben/ dermuͤge des Herrn Großbaters Graffen E. diſpoſition/ darein dieſes Recht/ daß der Elteſte/ wann er tuͤch⸗ tig/ allein ſol Regierender Herr ſein/ deſſen Soͤh⸗ nen auch gegeben. b So iſt auch ferner in der Koͤniglichen S. Eheſtifftunge/ darin der Herr Kluͤger mit gewil⸗ X liget/ 230 liget/ jhnen den Soͤhnen dieſes Recht per pa⸗- Etum, vnd durch die vereinigunge außtruͤcklichen zugeelgnek. Quamuis enim primogenitus vor hens,& ſciens poſſit ſuo luri renunciare, ac ermitrere, vt ſecundò genitus ſolùm inue- tiatur de regno vel comitatu: Sicut conelu- dunt Iacob. de Belu. Bal. Mara. Laudenſ. Aluar. ac Cardi. n. 1. F. prarerede ſi ille Quib. mod feud. amitt. Idq́; arguùmento iſtius text. Tamen quando primogenitus habet filios, iſta expfefla renunctatio in filiorum præiudici- um non ſübſiſtit. Iꝰ expreſee Aicir Curusnal. Mexand in c. I. vol. vlr. de féudo Marckhiæ. Tdem eurr Toban. Anar in d licbt. exr. de Vvoro. probanz notara in c. grandli, dlo fapplen. neglig. Præbal. in 5. 2dem ſecurus e Sal. onffl. 35r,. col. Z. Veyſ. Deci. mo ſexro 11b. 2. Auß dieſem iſt auch bewehret/ wann der Herr Beklagter deſſen willens geweſen/ ſich ſei⸗ nes Rechtens zubegeben/ ſo muͤſte S. G. ſich derwegen cxpreſse, vnnd außtruͤcklichen in gu⸗ ter wiſſenſchafft erkleret haben/ vr voluére Gloſ. ao Feudiſtæ in 4. I.§. yrærered. per text.. 2. ff. de zꝛua. l. ſi pererrorem, f. de iurisd. omu. iud. l. nec ignorans. C. de donartbnibus. Et huiuſt modi eX- preſfam renunciationem in damnum filio- rum primogeniti non ſubſiſtere, affrmat et- iam Alexand. de Imol. in confil. Sy. num. eli. 5. IMſénin canfil. 107. lib. F. col. †. verjis. primd Al- srr. Pro confirmatione horum fagiunt ea, quæ adducit Mynſing. in rν. ob,ſera. ceur. J. vbi concludit, communem DD. eſſe opinio- pem, quod beneficio. U.. vnquam, C. de reuoc. donar. in præiudicium liberorum pater non poſſit renunciare. Letzlichen ſo viel die oblection/ wegen der all⸗ gemelnen Keyſerlichen Inueſtitur betrifft/ die doch ob alium finem erfolget/ vnnd nicht/ daß der Beklagter Herr/ ſich derowegen des luris Maioratus begeben wollen. Iſt es auch an deme⸗ weil ſolches ein racirus conſenſus ſein ſol/ (Dann offenbar iſt/ daß expreſlus keines we⸗ ges vorhanden.) Quòd iure communi non præiudicet agnato eius præſentia, ac tacitus conſenſus circa alienationem feudi: Niſi vlrerius iſte tacitus confenſus aliquo actu, qui expreſſum conſenſum arguat, fuerit cor- roboratus, Quamuis enim Gloſ. en/ſupra cirzat. S. preterenn quibus mod. feud. amitr. exiſtimet, tacitum conſenſum obeſſe agnato, quando feudum, eo præſente,& tacente, fuerit diſtra- ctum: Tamen Andr. de Iſern. iſthic, quem Bal. Aluar. ac Cardi. Alexand. ſequuntur iſtius gloſſæ deciſionem manifeſtè impro- bant, ac vltra præſentiam, ac taciturnita- Conſilium Decimumtertium. tem requirunt aliquem alium actum, coy. ſenſum arguentem, velutt fubſcriprionem vel ſigillationem, vel traditionem, quam iple tacens poſtea fecit. Iaem concluait Iiarth. A Ahlick. in d. 1.. boc quoqae. num. 20. de Hacceſ. Nec obſtat, ſi dicatur, id inter coniun. ctos, ac fratres non procedere, inter ꝗqugs meritò confenſus facilius præſumitur. Jer! hi færuus. ſſ. de donart. inter vir.& Vxor. Gloſ. in! 7. dbi Bar. ſf. folu. mut. arg. l. Procula. Sfrde probal. Illud enim quidem verum eſt, quando yltra præſentiam, ac taciturnitatem conſangul. neo acceſſit traditio, vel alius actus, expreſ- ſum conſenfum oſtendens, alias non. vr. prâ aictum est. Irâ notant. Aeclarat Bal. iu lcun probonar. in fin. C. de pact. Iaſen in conſ. 3. verſ. E dum ſacceſiuè, lib. T. Et id oſtendit d. l. Procula. Ibi enim vltra taciturnitatem longi tempo- ris ſæpius reiterata, calculatio interceſſerat, Ergo textus mamfeſtè probat, quòd fola ta- citurnitas, etiam inter coniunctos, niſialiud quid factum fuerit, non probet conſenſum, præfertim in præiudicium tacentis. Hæc o. mnia latius extendit Tyraq. de retrattu in.. par. ins. I. ſuper Gloſ g. in verb. aut conſanguintu. Ae Hartman. Piſt. in 7. quæſi. part. feudalis, ad qun remirto. b Dem allen nach iſt nottuͤrfftigen darge⸗ than/ daß Graffe E. durch die Keyſerliche ſambt⸗ liche Inueſtitur/ ſo ſonſten einen andern finem hat/ vnnd in jhren faͤllen kan ſaluirt werden/ ſich am Iure Maioratus ſtillſchweigendes nichts begeben/ noch derer Soͤhnen zu nachtheil thun koͤnnen. Was ferner vom 16. des Herrn Klaͤgers/ biß auff den 19. Klag Artieul vorbracht/ gehoͤ⸗ ret zur Heubtſache nicht/ dann darin erzehlet/ welcher geſtalt Keyſerliche Commiſſarien auß⸗ bracht/ vnnd vor denen gehandelt/ aber nichts außgericht/ Allein daß/ bey dem 19. Artienl/ das priuilegium Caroli Magni dorneinet wor⸗ den/ iſt obengedacht/ daß dem Herrn Beklagten frey ſtehet/ daſſelbige ad concluſionem in cau- ſà nochmals einzubringen. Vnd iſt demnach dem Herrn Beklagten zurahten/ daß wann Copien derſelben priuilegien in derer Archiuo publico, oder Brieffgewelben verhanden/ oder aber es weren ſolche priullegien in offentlichen abtruck außgangen/ daß dieſelbige pro pleniori iudicis informatione ad Acta moͤchten gebracht wer⸗ den. In dem 20. ond ein vnd zwenzigſten Klag Articuln/ wird vorneinet/ daß bey Menſchen ge⸗ dencken O. per annuã poreſtatem, oder durch die henbtlinge ſey regirt worden/ beuor weil Graſ w zuf gie ₰ 0 geifü meamid ——— = — —— —— — — ½ — ——— ——— d — — == — — 71— tmpus inme rt.ſcbit Akdie! Kgen deſ Artickälig ſen/ fümenil pftet/ihdes Wasſg enſt gtpole/ Vn gerunge zugh mehr ſind/d then/ dnach tben aaßge Das nirte Stu meata, bn auffdenſe ſhafft/zn. daunochC lichenonte Erſ Graffen 1712. alſ durleihet: ſariche fn.Coan .——— —— 8=— 4 2 ———————— ——-—. — —— —-— —— —— — ——— — —— E ———— 8—— — — Sle ritunit 2 eiterata, calcſ 13 textus manfeſte ptg t. nuedenunimech 4 aun luer lt, non g Tar tin dim in præiudicium asmh, h rhtuus extendit Tyr 2. I. ſayer G09e in del.. viman Fikia, qusft. aua 2 Dem allen nach iſt n tfftzn daß Graffe E. durch di F ſalihet Inueſtitur/ ſo ſonſten Kiadnt: dnnd in jören fäͤllen alutttt n lure Maioratus ſtill aigendi en/ noch derer Sohnj nuchh . 1 MA Tvonnantt ml ge /uſekie den dug 1. 1 mals einzubringen 1— 8 maßls gethellet worden. „. Per huiuſmodi autem teſtes probari d6 tempus immemorabile manifeſte oſtendit oben außgefuͤhet/ hinderbracht werden. Das Veerde hieroben im anfange propo⸗ nirte Stuͤcke/ betrifft des Herrn Klaͤgers Ali- mmaenta, onnd Graͤfflichen dnterhalt/ Daß die 1 2 .. 1 Conſilium Decimumtertium. 231 durch Keyſer Friderichen O. Anno 1474. zur Graffſchafft gelehenet etc. Wil alſo der Klaͤ⸗ ger af ehe daß obgedacht Caroli Magn 1 Pri- ilegium nunmehr gefallen/ welches vor ſich ſelbſt wahr vnd offenbahr.“ Daß aber bor des Graffen V. zeit O. glet⸗ cher weiſe bnthellbar geweſen/ vnnd beyſammen geblieben/ Auch durch die Heubtlinge oder an⸗ nuam poteſtatem regirt worden Solches wird per tempus immemorabile, durch den Herren Beklagten/ bey dem 93. Defenſional Artickul⸗ gefuͤhrte gezeugen klar beweiſet/ Sintemahl die Ekeſten derſelben daſſelbige vor ſich nicht an⸗ ders gedenckt/ von jhren Eltern/ Großeltern/ onnd Alten Landt Raͤthen/ derer Nahmen ſie vormelden/ niemahls anders gehoͤrt/ dann daß uzu vonalters hero die Henbtlinge regirt/ dnd O. nie⸗ text. /Rarliter, eum ſmnilbeng Apnoba. Alle die dbrige Vrſachen/ So der Herr Klaͤger in deſſen artteulirten Klagen/ dom 22. ſen/ fuͤrnemblichen wegen der Keyſerlichen Ma⸗ jeſtet/ vnd des Herrn Klaͤgers Conſens 3 Jt em⸗ Was zu einfuͤhrunge einer gewonheit dießfals gierunge zugleich mit gelaſſen/ auch was derer mehr ſeind/ die koͤnnen leichklich aus den Vrſa⸗ chen/ ſo nach der lenge vor den Herrn Beklagten auff den fall/ Wann Graffe E. allein die Graff⸗ ſchafft/ vnnd Regierung volnkoͤmlichen erlangt/ dannoch Graffe H. ſeinen Ehrlichen⸗ vnnd zum⸗ lichen vnterhalt zweyfacher weiſe gebuͤhre. Erſtlichen aus des Herren Großbatters Graffen E. verordnung/ von S. G. Anno 1512. auffgerichtet/ welcher dieſe Woͤrter ein⸗ uorleibet: Doch ſol man dem andern eine be⸗ harrliche vnterhaltunge Jaͤhrlichen folgen laſ⸗ ſen. So auch onſere Soͤhne einer auſſer Landes vermalung thun wuͤrde/ demſelben ſol man eine redliche Aberacht geben. Voeors ander/ Wann albereit ſolchs in vor⸗ angeregter berodnung außtruͤcklichen nicht vor⸗ ſfehen/ Soiſt doch Rechtens/ daß der primo- genirus, oder der Elteſte/ welcher in Regno, Ducatu, Comitatu,&c; allein ſuccedirt/ den an⸗ dern Gebruͤdern gebuͤrlichen vnterhalt/ nach ge⸗ legenheit des Standes/ herkommens/ vnnd der Guͤter/ oder deroſelben gefallen billicher weiſe zu⸗ uorrichten pflichtigk. Primogenitus enim, qui Ius maioratus conſuetudine, vel priuilegio in Comitatu habet(quamuis in contueru- dine, vel priuilegio hac de re nihil fuerit de- terminatum) ex æquitate ac lure ſcripto de- bet cæteris fratribus præſtare alimenta, qui- rum, ac facultatum ratione. 1 4 bus honeſtè viuere queant, habità perſona- Ità concludunt Hoſtienf. Ioh. Andr.. ac 4 Panormit. in a.. c. licet, extr, de voro. arg. l. 1. F ae ꝛutel.& rat. diftrab. Idem dixit Toban. Andr. in c. ſine culpa. de Regul. Iurusin d. in Mercarial. Panormit. conſil. 12· verhir ſeptimum qubiuni, lib. 2. Guido Pa pa in ã/⁶. deciſ. incip. T. ⁊rum legitima. & deciſ. 44 7. incip. Pater in teſtameénro, Veyſec. Quo verò ad regna. Socin. confil. 27. lib. 3. Jacob. d S. Georg. in l. antiquioribus, 1n S. quæſi. C. de Iurt deliberandi. Iaem in tradt. feud. in verb.& cum pacto, verhe vlterius quæro. Hinc ſcr ibitur de rege Ioſaphat lib. 2. Paral. cap. 2¹. quòd Ioram filio primogenito regnum tradiderit,cæteris autem fllijs paruas aliquot ciuitates, vnà cum auro, ac argento reliquerit, vt inde ho- neſte viuere potueriinn. HHæc non procedere arbitratur Martin. Laudenſ. in rract. de primogenit. col. J. velht. liber. agnoſc. DVnnd dieſes/ nemblichen/ daß Graffen. auff offterwehnten Fall zweyſacher weiſe„Aiß aus Graffen E. des Herrn Großdatens Diſpo⸗ ſition/ vnnd dann auch wegen verſehung gemei⸗ ner Recht/ die Almenra, vnd beharrlicher on⸗ terhalt gebuͤhren/ hat durchaus keinen zweiffel⸗ der Herr beklagter thut ſich auch deſſen in aeten Der Fuͤrnembiie hweiffelaber dieſes Puneks ſtehet in dem/ wie hoch ſich ſoleher dnterhale ſol eſtrecken/ vnnd wieuiel der Herr Beklagter dem Herrn Klaͤger auff Jaͤhrlichen vnterhalt/ oder ſonſten zunerordnen⸗ oder zuuerrichten pflichtig. Dann wann gleich albereit dieſe jtzo Nathſamb/ wann dieſer Artickul dergeſtall hin⸗ fuͤroindeeſe ſtehende Rechtfertigung jaltem ope Exceptionis koͤnte mit einbracht werden/ daß ſache moͤchte mit de cidirt werden. Bey dieſer Queſtion finden ſich dreyerley Opinion/ vnnd meinunge/ Die erſte/ ſo Be⸗ klagter Herr in Acten fͤrgübt⸗ emulchan daß 4 6 vlzimb quæro An primogenitu. quando reliqui fratres aliunde ſuflicientia alimenta habe-. ant. arg. l. ſi quls A libert.§. ſed exſi filius. Srde bißhero langwirige Rechtfertigunge jhre entſchafft erreicht/ darzu doch(wo den ſachen in der guͤte nicht abgeholffen) zeit gehoͤret/ So wuͤrde den⸗ noch eben dieſer Punet einer newen erorterunge beduͤrffen/ Vnndwere derwegen ſehr gut/ vnnd derſeldige zugleich ſambt/ vnd beneben der Heubt⸗ 4 —— 4 ————— F. K qu, pen trigint dem Her kuelea 3 zum 8 der dritte theil alle Enfoſten abzukuͤrtz vna iam. gebuͤt gantze abnutzunge/ als Schaͤffereyen ⸗B 2532 S. G. beboͤtig/ ſo biel dem Herrn Klaͤgern zuge⸗ ben/ was derſelben Herr Vater Graffe N5. S. G. Brudern Graffen H. dem eltern zuge⸗ ordnet/ wle dann dieſeldig wlunge bey des Herrn beklagten Vhehnnen ueefmen Vnn wird dieſes Exempel faſt vor eine de hergebrachte gewonheit angezogen. Es beduͤncket mich aber der warheit zug gnte⸗ daß der Herr beklagter hiemit nicht beſtehen kan. Er ſtlich quòd non exemplis, ſec legibus audi- Landum. b aun geben aber die Nechte hierin ein 2 ge⸗ wiſſe Mnſs aelche geſtalt Alimer ta vom Ober⸗ herrn/ ah ß dieß fals von der Roͤmiſchen Keyſer: Maytt. zu arbitriren/ daruon her nacher weiter zuhandlen. Ergo&c. Zu dem ſo kan das Exempel Graffen. des eltern bor rkeine bewehr te gewonheit kamiliæ/ bnd der Herrn Graffen; Siniemahl Hler⸗ ben 58 dem 6. Titul des Herrn beklagten nach der lenge beweret/ d daß in Sehenßſachen zu einfuͤhrung emer gewonheit/ Pun wenigſten zween Actus, ſo ſich innerhalb dreiſſig Jahren zuge tragen/ zube wet ſen/ arg. c.n ra. ſi de ſed conzrou. enre; Domi.& aonat. Vnnd wofern albereit die Conſnerudo in zehen Jahren(wle in allodialibus) koͤnte præ⸗ ſertbirt werden/ ſo werden dennoch; 2. Actus er⸗ forde rt/ welche alhler nicht vorh anden/ Ergo&c. Dle ander opinio, vnnd meinn ing iſt/ daß wenigſten diel legitima, den K ndern im⸗ Rechten auß⸗ xtra ca uſas Exhereda- ltern niche beſchweren/ noch 1 1 nd nemlich in dieſem fall t Jaͤhrlichen ge ewiſen Lnrig⸗ bungen/ der r affichafft O. dauon dee n- iu, era Aarl. Noll ſima, Clae a9 al⸗ Nemui ch/ wanndle d gefelle der Graßfſhaſt (Jedoch die d nihen,n dauf bnterhalt der guͦter/ choͤfen/ Ackergehaw/ Item auff die eeSeeran⸗ ond dergleichen noth⸗ „ A⸗ ond! Am heil/ 14,*. ge ſaßt 6 der 5 tionis, Au C verbu 1*† rten koͤhne wendigen auffgewandt werden/ abgekaͤrtztſunff⸗ zehen tauſendt gulden außtruͤgen/ ſo were der drit⸗ te theil fünfftauſen tguͤlden/ ſozu S. G. vnter⸗ halt gebuͤhreten/ Oder wann dle Graffſchaffe Jaͤhrlichen deductis impenſis, Intrad hette dreiſſig tauſent guͤlden/ were der drttte theil zehen tauſent/ ſo dem Herrn Klaͤgern zugewandt wer⸗ den ſolten/ Dieſe Opinio, vnnd meinung wird mit nachfolgender rechtmeſſigen orſachen befeſti⸗ get. Dann Erſilichen iſt oben erkleret/ taß wir alhie handlen don einem Erbleßen/ vnnd fende herec itario; welths jedoch auſſerhalb etzlich Conſilium Decimumtertium. zu O. fuͤrbracht werden/ eigenſchafften/ ſo es tanquam feudam M deg gene. rans behelt) den Alollialibus; bonis, vnnd E rögůttern vergleicht wird. Vnd weil dann auß der nſelben den Kindern ohne einige vorkuͤrbun ge ſhre legi zitim gebuͤhrt/ Sofols— lehen⸗ daß dem Herrn Klaͤger bener maſſen die Légitimas— das iſt⸗ d der dritte theu aller guͤlten⸗ Renten/ Jruͤchten/ onnd ab⸗ nutzungen zu S. G. Graͤ iche en vnterhalt bil⸗ lich ſol folgen. Es Rabernhi die meinunge/ daß die Lan⸗ de der Graffſchafft O. ſollen ge theit et/ dnnd dem Herrn Klaͤger dauond der dritte e theilzugeſchlagen werden/ Dann ſolchs were wieder des Herrn Großvaters Diſpoſitton/ deßg gleic hen der eingt fuͤhrten gewonheit/ vnd dann auch gemeinem le⸗ henrecht/As§. prætared Oucatus, gantz zuwieder. Et hæc prima ratio comprobatur à Ca. pit, in 2. deciſ.ib'i, qadd tale feudum com putetur fllin iu legtlin namcum ſimitlibus iih. citar. Ac per ea, quæ ſupra de effectu feudi hereditarij ſ funt prolata, Das dor eins. — dns ander /% trifft dieſe meinunge mi den wor ind gedanck en/ der Großdaͤterlichen der edenane aheade darin Llar dermeldet/ af der Elleſte Sohn/ welcher die Lande vnnd gierunge behaltet/ einen beharrlichen dnd Jaͤhr⸗ lichen vnkerhalt den andern geben ſol/ das iſt m an Landen/ ſondern an Gelde/ das Wort B harrlichen/ iſt eben ſo biel/ als gebuͤhr! chenen tter⸗ halt/ das iſt/ die andern ſollen legitime, fuffei enter,& congrueè vorſehen werden. We elhe wort ge ſambt onnd ſonder n durch die Rechtsge⸗ lertena K1 uf die e leg 81 Aimam ſo die Recht tden Kin⸗ 4 Ir e 5 terlheroxis bu de Dißpo Kition Anno 15¹2. belanget/ zu Rech beſter ndig/ præſun aitur in gu. b0 teſtatorem Alud atem fuam voluuiſe confor mem efle iur Vcommuni. Barr. 1„1 heredet „mel..ann 119„S. ad S. C. Trebell Cuius Zicyum com. munirer approbari atreſ. Curr. Iun. vnf F7. FA3 num. S. Eteam communem eſle volust Gabtel in reper. l. Dehans quidam redlo, poſt num. 21. pali modo ſi in loco ſir ſtarurutn„cenſetur teſta- tor fuam voluntatem illi voluiſſe conformem eſſe. Barriud.„§. cum ira, n. 4. 7 ad Trebell. Et eſt communis concluſio vr ait Soczn. d⁵ aſr. n4. 33. Iib. 4. Cuir Jun. cnf 169. oſt nam. 63.lib 2. Hinc infertur, ſi ſit ſtatutum, vt maſcu- lis eNtantibus filia dotata non luc cedat,& teſtator ſim pliciter inſtituat filios ſuos, non cenſeri cum filias per ſtatutum, à fuocel fione excluſas quoq́ voluiſſe inſtituere, Curt. lun. de feud. qui inquit, banc communem in i. patr. 5. Payr. prini- In 12. Limirar. biſe furnamm mmge nih dſ rinder /wch r nfutnra Tet V rreumimod! ceelkſenau non ſicedat bus. Tunc h trari minus! perceperit le ſupplewenb E uſ iſtbic e legatis. riuus cal.3 0 ditimadie (. iniſf 1 trari r. dultir Lale 1Iſ N ma,L. Cd uyt. Imj nꝛen ialie tem. 119.„ 8 4 Aecr 1 Das don eins. das ander/9 trif ten dnnd gedancken, ange derein/ darin ſie Sohn/ welcher deßallet/ anen beßa terhalt den andern grSil f mmn areſeite eah d tnn aen n diß — en/ ſondern an Geld s oh n’/iſt eben ſo diel/ al iſt/ die andern ſollen & congroè borſeßen zmoͤt/ onnd ſendern Eejütnt fdelegitimwam ſo lint erdnet/ dorſtehen. un weil hietoben be& i/ℳ ers anordnunge/ als s, ſo diel die Dißpo zu Necht beſtendg⸗ atorem voluntato emeſſe iuricommu 77 f elel 7 27* 4 srelari arteſf. Cun 14 eam communem 1 6 in loco ſirſtatutum voutneneee c ram tfA*l. 4 1.. 2„7 10 IA † is conclut 2. uNI0. v nul nfertur, n ütit 4 nſſetm! ntatemilltroh— flia dotatàE eltane *(Anno Smägi n l u dun N. aul oluite Su ¹ 6 die Nt jenuulls Conſilium Decimumtertium. Alſo auch/ etiamſi contractus ex l. conuen. tionem accipiunt S.conrractus. de R. Iin 6.&rext. iel fdeiuſſores magih. vbi Bala& Paul de Cqft. Fas Fdeivlſribus. Tamen qua ndo verba con- tractuum ſunt ambigua certe aà lure commu- ni meritò recipiunt iurerpretationem. Nam in dubio præſumitur contrahentes voluiſſe informare contractuw ſecundum lus commune. I. ſ extraneus, cum ibi tradit. 4 D D. Nde condit. ob cauſam. Nam is, qui facit aliquem actum, videtur ſeſe adſtringere legi loquenti de tali actu:ext. in l. ſi auo, Vli Bal. ſf. de acqir hered. Et facit, quòd recipiens feu- dum fimpliciter cenſetur fœminarum relpe- ctu ad morem patriæ reſpexiſſe. Aad. de N in a E. quibus moaus feuaum amittalur. Vnnd weil dann Graffen E. anordnung/ ſo wol bernachmals deſſen Soͤhnen Conſenß⸗ pacta,& conuenta dom gebuͤrlichen vnterhalt reden/ dnd hierin keine Quanritatem, oder ge⸗ wiſſe ſummam ſetzen/ So muͤſſen je ſolche or de⸗ nunge nach diſpoſikion gemeiner Recht nicht minder/ noch weniger/ dann off die legitimam vorſtanden werden. Tertiò ſo wird dieſe meinung auch weiter, argumento à ſimili geſtercket/ quando videli- ern. einkommen/ lure gebuͤlre. Quarto loco, ac in ſpecie id affirmat Guid. Papa, in„7ο. queſf. uchp. vram legitim. quòd quamuis legitima ex teudo dignitaris ab ipſo corpore non poſſit peti: huiuſmodi enim feuda de ſui natura ſunt indiuifibilia. cæteris filijs ſaltem in pecuni, deber folui legitima, de conſuetudine curiarum. Jaem, — cet eſt ſtatutum, vt filia congruenter dotata non ſuccedat patri, maſculis filijs extanti- bus. Tunc huiuſmodi dos non poteſt arbi- trari minus legitima. Et ſi filia à patre non perceperit legitimam, poreſt agere ad eius ſupplementum. Iid cucludunt Fulgoſ. Salicet. ey laſ iſtbic num 2r.in Aurh. Res quæ Ccommunia de legatis. Angel. conſ. 311. incip. Domizuts Grego- rius col. 3. verſ. de quarto mouetur&c Nam le- gitima dicitur minutiſſima pars. I. ℳ quus in ſuo C de in oſf. 1%. Ergo minus non poteſt arbi- trari, per Reg. l. ſemperin oLſcuriſs. ſf. de R. I. Nem voluir Salicet. in l. fn.& de nupr.& in Autb. no- uißima, C de inoſf. teſt. Idem in! ſancimus. in ſin. G' de nupr. Et quam plerima alia adaucit Curr. Iun. in 27. conſil. verſ. venio ad quartum. El Socth. in conſ. 1 fo. poſt num. 19. verfic, in contrarium au- tem. lib. 1. Copioſius verò hac de re autori- tates quam plurimas congeſſit Tyraq in reper. l hinanqaam C. de reuocand. donat. in Verbo. ſuſce- perit liberos. num. 110. Ratio huius eſt, quòd dos ſuccedat loco legitimæ, quando filia repelli- tur à ſucceſſione. Ergo non poteſt eſſe minor legitima. Sicutque legitima abſq; onere eſſe debet, Ita quoq; dos: vt Tyraq ibi confirmat. Well dann in dieſem fall von den Alimen- tis gehandelt wird/& in lure noſtro bonum eſt argumentum à dote ad alimenta. Nam& dos alimenrorum nomine compræhenditur. Euerbard in ro. locolegali. So wil auch aus dle⸗ ſen orſachen folgen/ daß die Alimenta ſo dem Herrn Klaͤgern zugehoͤren/ geringer nicht/ dann aicit in 5. deciſe incip. Pater in reſtamenro. Hanc deciſionem refert, ac ei adhæret Boër. in 20. deciſ, num. 14. cirans Perrum, Hacobin. de Aurialico, in ſua praxi, in rir. de hacteſtione Regni Franciæ. Iaem fit ab Anton. Capitio in 2. qecif. per vor.& Beneaidt. in repetit. c. Raynus. rius. in Verbo. Eodem reſtam relinquens in num. I22l. Exer. ae reſtam. Ac Anron. Rub. conſ. 32. col.3. Verſ. Er ſl iterum dicatur&a Idem voluir Franciſcus Ripa, in reper. l. in quarram. num. 133. ad I. Fal- cid. quòd videlicet primogenitus alijs fra- tribus debeat ichdid loco legitimæ aſſigna- re. Idem ait Marth. de Afflict. in c. I. num. de filiis nattis ex matrimenio contratct. Quintò dos, quæex feudo filiæ debetur, non debet eſſe minor legitimà(ſecundum quoſdam) Salicer. l. fin. C ae nupt.& in Aurh. Res quæ C. cõömun. de legat. Alexand. conſ. 6,9. Vol. 2. Decius conſ. 14o. Et in ſpecie A fflict. 1u conflir. Neap.num. 360.& 43. concludit, quòd dos, quæ, ex feudo debetur filiabus, ſuccedat loco legi- timæ, Itaque ſecundum am debet æſtima- ri. Hem voluit 7⁶6. 160. C 16,2. deaſf. Die Oritte opinio iſt/ daß in ſolchem fall/ was/ ond wie biel dem Herrn Klaͤgern Jaͤhrli⸗ chen zu S. G. onterhalt zugeben/ nichts gewiſ⸗ ſes verordnet/ Sondern daß ſolchs ſtehe in guter wilkuͤrlicher beſcheidenheit des Richters/ oder Lehenherrn/ ſo nach gelegenheit des Standes/ der Graffſchafften/ vnd Guͤtern/ vnnd was die⸗ ſelbige nach Abgekuͤrtztem vnkoſten in faͤllen/ vnd abnutzungen gemeiniglich ertragen koͤnne/ ſtehe. Dann ob wol die vorgedachten Dockoren der legitimæ gedeneken/ So ſagen jhr doch diel nicht don der volnkomlichen Legitima, ſondern daß etwas loco legitimæ den andern Soͤhnen an Gelde zugeben/ Wie Guido Papa, welchem die andern folgen in cirat. locis ſich erkleret/ bnd ſoll alhier der Anſchlag nicht auff die Graff⸗ ſchafft/ was ſie vor ſich guͤldig/ vund wie dleſel⸗ bige koͤnte vorkaufft werden/ Sondern auff derer Jahrliche reditus allein gemacht werden/ ⁊ĩha- rim infra dicerur. Hlanc ſententiam affirmant Gloſ. Hoſt. Ioh. Andr. Panor.& Imola in ælicer Extr. de Voro. Socin. conſ 2. lib⸗& ali DD. ſupra in initio luius quaſtioni redilati. Ratio huius opinio- nis manifeſta eſt, quòd vbicunq; de alimen- X 3 torum 2544 Conſilium torum quansirajeſi inriga„id totume iudigis diſerèri arbitrio bermaßfinur. h 2 7 KL4 upt, edg, aes Blunkt,caule. nar enun MKlex. engsde, 112.L Conſide rabis autem iudex perſo næ, ac pattimohij Gnalitatem., Et inpr notandum ꝗ uòg alimenta at rbita ahunrim non ex æſtimarione. bonprum,& quantit- endi poflint, ſed fecundum annuos re ditus,ac pro- uentus iſtarum tacultatum e*ν quibus amnune. 1 tim ſolui debenr. Bant Iut. vlr. ſ aa Aneues abarde gar. Hegtuain!- Ataats Piez. ſ e K. I. grawe 6. cobiſ, 19. 2umu. II. couſ. 2 19. 77 293. G aa, d D. 4 num. 4. Alex. cuſc 1o0.& ſn. 44 cenlil- 2 79. lile Item h abe ders eſt ratio con- taerhaffis. ac regionis Ghauer. euil. I. 7,9. iu lrem—& patrimonij, 2 let 29, eehed eæauc deb. Picus inl. Titta cum nuleret nl ns. 141: R Ede legar. vbi ea, quæ ſapra admo nxits ezi⸗m hlmar videlicet, in alimentis conſtituendis non eſſe conſiderandum, quan: ti hona, ex quibus debent ſolus, queant ven- di, Ied filius, qui debet matri alimenta po- terit primo æs* Mi enum, deinde elegitimam de- ducere,& deinde ex reditibus, qui fuper⸗ ſunt, alime nta matri præbere-. n Prædicta probat eti iam text. in e. Epiſcs= Peis, Exr. de Prase endl. Vb2 Gle in Verb. Nece haria vbi dceidtrür, quòd promoto adla cros ordi- nes, Sui non habet, vnde viuat, neceiſaria alim entat nt danda. IIla neceſſaria petcipi- untur fecundum qualitat emi perlonæ,& fa- cultatum Eccleſiæ inxs. Gloſ. Rhia Hoc torur 3 ie 1s arbitrio Panor. lim ipa n lib. z. Reſ, cap. re noſtro Perpe erua eh zeaihn Taahr non ſfont certe deter- minata, iudicis arbitrio reſideant. I J. in fiu. Hd Iurr Aelil. Erg rgo alimenta vel in vItimà voluntate, vel in contractu üwpliciter, nullà expreſſa quantit Eare. ch eil⸗„arbitrio iudi- cantis declarabuntur. Hæc larius poterunt comprobari, Quoniam kliæ, in ſubſidium bonorum allodialium debetur dos ex iplo feudo,] in quo tamen non ſuccedat: idenim xdiirati« onuenit 27g. 2.I. An muius, ſurdeiibel imperſerG e bi jiliæ eriam ſit menria. Cum itaqus mherſwa ex feudo S dchesedr alin — k.27 9 3* ſthic adm nenr. Dos enim ilaeaterun Inat cflc foſe Let ag I. fin. ſf Ae alim.& dbar le . 6 gar. Alexand. conſtl. 209. lib.2 G cpſ. 4*. lil. 5. Curt., Iun. cozſil. 2. ce r. J. Fern. Matrh. de Af⸗ fisci. 1˙9, c. J. 9. quud erge Iuuefl. de re aliena 42. Dul 51 491 17 S 3 d. ‿e. 241 Dltatt 41 altenn le quantitate dot is 4 eX faude. Kerte omenuntler Interpre etes aläla unt, nih 11« erti hoc nomine iure * A14. — 4* 2. Rolaud. A Valle 2 9 Ang. I. Sin. Sed alin enta incerta arb erio ul. gerriſte anordnung zuraachen Decimurntertium. conirunvam eſſe, ſed tenendas communes regul as de eſtimarione dotis, vr aoce 9 fuitt. in nlkir. Nedh lib. 5. Nuber. 29-Humm. 53. Primò euim, inquit, confideran das eſſe fac ulrates dorantis, ur in l. cum Pofrg F. Cener. 1bi. Dolis ertaru mæuauriras Pi modo Faculratam. Sinl. Aauio, 101. Brr fucultatilus, Ffr de iure dpri- 1— unn. 4. Je fl E filiæ, ii, noi A2 I ild, Lx ain kate 65 27 faca alturibuu, V. ne lagat. 3- Secundò ſpectabi irer dignitas p entis 4 L. ſP hlia. ibi. ex aigni tare.. itsPti Terriò qualit. tas muligris 8, gue den ari de. bet.& l, guæro, ibi, aionitalen walierds, quæ Dne. i eeler. Se E Curaroru: ili. ſas Mod er iu: meit, Vnn ſæ. Perſo gud Eueie Coεν‿μ rur. de alaimin. T h. ronl. tam Ademenris. C. de F p2 A. aud. Quartò qualitas mariti. 7.7. quain. 2,194, er Aighitale uariti.& d.. geuer, ibi, iniraten merin. Quintò numerus ³ libe erorum A. L. ſe Klis. qui eriam in raxatione legitimæ hahetur in 1 Cenierarions Aurb. Nouiſ. C de Luο⁹* tehum. * exto conſuetudo patric, 7. quad ſi ndlit Vanen f. ae AkE dil. np. NatmiHta P. triæ confuerudinem dos minor jegins conſtitui Pöteſt. Bald. iu fract. dot. pa. H, cbl. 5. Saen ejer Aputr. virar. in loco. Er illud habet probabilem rationen taln modo quòd videlicer dos ex fe udo mn legitimaà foluatur filiæ) vt non ſolùm fam 11x conſeruen tur, ſed maximeè liberis conſu- lärur. b lllud autem tutum eſt, quando de ex feudo conſtiruendâ inter partes nibil der ti conueniri poterit„runc illam ar mini determinandam eſſe. Ac it: tur per iura prædicta. Dos enim güpur tur alimentis:& eorum nomine col uprehet ditur Alexand.2 20. con, 2l. 7 726.2 2.ꝙ C0. 95.„†. 126. 09 8 . di cis conlſtiruuntu Ir, vt fupra dmiohm elt Erg Oc..“ Sero Jegenſ wird auß dieſem Dargeth thau⸗ daß ſo wol die Alimenta 4„ Alß die uß teur ne Tochter /wann dieſelbige im T eFarzzeyt/ de Contrack nicht außtruͤck lchen en besor hnet/ auch derohalben kelne gewiſſe ge gewonheit der Lande⸗ oder gfkecd dor! handen⸗ dnnd doch aus einem Lehengt zue ſollen folgen/ n des Leher nhertn 3 bitris. nnd gukachten ſehen ℳ. Dar dann 9 kalg dant auch fel get/ Wann ſio die Herrn Gehrhder in dieſen m fall nicht 66: nten gergle eichen/ daß. ß der v rlice M. dſe ſtet bierin eine zufoͤrderſt die Red. irus, ond ein kom mmeß dar die dneoſten⸗ do off e tellung der Güter vnd Regirung n dil caltt getrm E 5 188 benna Dan 2 ſeße./ ſ kerrhi ſemouet: Ilhie uis kerec conurniat retinet ſe dum 8e Oo iſ nociecdo 83 lis a 2“ ntO numerus ue48 † n in taxatione leg atione abahas —— Da — Sald. iu: 18, 4 1 Ss citatin lud habet probabil qudd videlicerd foluatur filiæ)vt autem tutum ellſte * es n n abin ii hai h 1 aqhn 3 iis:& eorum noſi couni conſttuend inter niri poterit; tunc ili erminandam eſfe. ara p 20 ſicta. Dos Su. r. eunffl. Jed alimentz inſe mtütuuntur„Wt 2 Ade. 4 menta,;? un dieſelbige iuſ e wa 4 nicht aoßtrucklic eſ 4 6 ne rewiſſe— aken So ſe vordanden⸗/ llen ſolgen/- und gntacheen 18 G 1 Wann ſ ſich die 12 die hen fall nicht knten o 41 Keyſe rlie 4 18 82 tinrnr * feudhr. ſclm rrucntur, ſed maxi Sberuet her en wil ſeudo, quòd non debeate etirt/ ka an auchn nicht prelndieiren. ſeczer 7 cerminis ſtaturi„quod Hlijs exta antibus 5lias dum degenerans, vt ſupra probauimus. 1 8 3 . t —Q 4 8 4 3. 4 95 4 Aegerung vngefehellchen Jahrüch oſßzer⸗ müuͤſten abgekuͤrtzet werden /) der Grafff ſchafft b 5 d. maͤſten gle leublichen fuͤrbracht werden. Die es aber were⸗ J. G. nicht wol zuratßen/ derſelbtgen dermögen Secreta dergeſtalt offen⸗ bahr zumachen/ Quippe noſtrà intereſt, ſfecre- ta dhrieeaa, jnolti Salijan non— 2. Qui. 1 hr in aahe wl bon D7denn,haee een Dainion altegirten Rechts Lehrern/ als Gui- zone Papa, d. nd. dergleichen/ dan gethan⸗ quicdh talicaſu nomine legitimæ in pecuniae ii pro alimenris: So iſt es doch gewiß⸗ daß ſie b poiches nicht reden/ noch ſagen/ daß eben ſolche uͤrliche ederrichtunge gleich dor die legit ima zu⸗ halten. Sintemal ſie alle eintrechtig dahin ſchlieſ⸗ en⸗ daß die feuda digiitarum nicht zatheilen⸗ ons dieſelbige pro legitunã filij prin alten Er ey aber den andern onterhalt/&e lca aliquid nomine le Eitinne dar⸗ aus zugeben pftchtig/ Canon. iu d. aluerrr 0ge niti MA⸗ Gebruͤdern jhr en Weil: aber dieſes neq; lure communi, neq; m. 4 i pofitionibus, ac pactts allhier gewiß aus⸗ getruckt/ So bleihe es auch billich bey des Leen⸗ kuͤrlichen erachtung. Das jenige/ ſo hieroben de dote f liarum ex man dieſelbigen dd. recht a an⸗ in bon es allodialibus„ac in amt reden ſie 4 anmmn* „„. cr 0 ſemouet3 à patris ſuc cſionce. Alhier aber ſeind wir in caſu Keudi, quam. uis s hercditarij. Illud emm licet in multis conueniat allodijs: tamen in quam plurimis rstinet veram keudi naturam, quamuis ſi lit feu So iſt auch gewiß/ daß die opinio, klam tmprobigt /vnd daß notoria conſuetudo vbiq; eorum darwieder t/ ldq; hac ratione. Qui enim à ſucceſſione penitus excluditur, illi nulla con mpetit legitima. Hoſlienf, Toban. And. Bauorm. ac Iab. Ae anle⸗ in alicert. Evt. de voro. Sedi in noſteo catu ſecundogenitus excludi- tura Jucce ellione Comit atus, Ergo, c.. Nec adrem. kacir deciſio Afflicti in d. on- hiiiur. Ne gap. nusi. 36.& 43. arbitrantis, filiæ, doris: nominé, ex fe udo le gitimame dandam- dandum e minor legitima 4 legitim Im: i4 Salicor. 2 9 l. Santimas. G. de Nvp i,& aperrize, In Lir. Aurb Ker Quæ..Ae. ſe⸗ uura, cludebatur, ſed tùm demum, quando eſt do- tata. Ità inrerpretarur iſtam conſi ituttonem Thom. Grammat. Aeczf. F. num. 39. Erided ad præſentem caſum ipſa aPlicarif non Pokor b runt. 3 3 4 Bleibet demnach bey der letten meim uno⸗⸗ . daß im fall die Herren Gebruͤdere ſieh we den der Allmenten/ ſo dem Herrn Claͤgern gehuͤren⸗ nicht koͤndten vergleichen/ daß dieſe! lbige: bon der ⁸ Ke Mayk. als dem thenherrm/ ulto, ac Lad ubictiozu decer niren. 1 Es kan aber a 3. auch dieſes nich born eineewer⸗ den/ weil der Herrn Br üder altetn zwey beyle⸗ ben(Nam hoc caſu numerus liberorum deber b Stiam confiderari. L. ſ hlliæ. P. de legar. 3. Daß b Irer Mayſt. als dem Lehenherrn nenommen⸗ Ierwegunge allerhandt embſtende/ dem Herrn Tlaͤger den dritten thetl/ alter der Gra ſchafft O. Jaͤhrlichen Intrada(impenſis Se uens) locolegitimæ an Gelde zuue⸗ ordnen⸗ Aitgu. metito corum, quæ tradunt Fu of. Sal icet. aC Iafon.⸗ Hun. 24. 1 upie gtrar. ar!e dzr. Res Juæ. C'iuuunia de lepar. vbi decidunt, qaan- 45 eſ ſatutum, 3 eclͤgens kliam NAattehie Hlierum nomine: non Taeas h gitm poterunt arbi- trari. Nullus enim tusc dicitur factus excel- ſus, Imò idem eſt, Ii iſtatutum ſolummodo ſimplic ter diſponat, filiæ dotem conſtitu- endam. Pe er id enim non cenferur mindtere Fulg. Naen gænſer. Alex. eeſes 7. 1d.⸗ 2. ias eonſ. 4 2n Nl.⸗ Non obſtant fupra Mllara Tara dor em n-— liæ exfeudis præcipus, pro modo kac altätum, b boni viri arbitrio conſtiruendatn. Non enim debet eſſe minor legirimâ. Ira reſpondet A fex. d.; 7 conſ. vlt. ol. Hinc Rom. cnf. 72. con- fuluit, quod ſtatutum, excludens matrem a ſfucceſſone filiæ, minime debeat extendi ad nomine dotis ex feudo paterno habere debe. legitimam. Et ſecurus eſt Alex. 3 709. Pun. re legitimam, communi calculo interpretum ca lub. 194. legitima enim npetitur tanquam æs alie- num Bald. inl. hi verd. 9. Quid ergo. Mf. de teſe. mil. Supraà etiam aliæ rationes probarx ſunt, qui- bus conſtat, arbitri ium hoc caſ Uad lesitimam extendi poſſe. Folgen nun deErklerung auff den fuͤnfften/ im anfange proponirten Heupt A rticul/ daß an⸗ imtertium. 255 . Louiturenimiän ſpeciali caſu Conſtitutio- nis Neapolitanæ, qua filia dotata à filijs ex- 3 dere Herrn Graffen H. C lageſtuͤck belangende/ 3 darin S. G. petitionem hereditatis, wegen i rbenen Horne Brudern Graff C. Te⸗ X 4 ſtaments 1.»— 236 Conſilium Decimumtertium. — ſolennitatem, quia etiam, non factâ recogni. tione ſubſcriptionis à teſtibus, coram iudice vel idoneis viris mandato iudicis ficri: 8e ſtaments das Erbe/ vnd Allodlen ex cauſa te- ſtati angeſtalt. Vuaef ſo diel die darinne dormachte Schloͤſ⸗ ſer/ vnd Lehenſtuͤcke betrifft/ iſt es klares Rech⸗ tens/ well S. G. daran auſſer der Allmenten kem Recht gehabt/ daß auch S. G. derowegen in re alienà kein Teſtament beſtendig machen koͤnnen/ dnd dann auch numehr mit deſſen abſter⸗ ben/ die Alimenta ſo S. G. vom Elteſten Her⸗ ren Bruder geburet hetten/ mit abgangen. De⸗ rowegen ſo iſt auch die Clage alleine auff die Al⸗ lodien/ vnd Erbſtuͤck gerichtet. Alhier iſt erſtli⸗ chen zu wiſſen/ daß ob wol Graffe E. in deſſen 10. Defenſionaln/ dnnd bey der Reſponſion auff des Herrn Claͤgers 8. Articknl fuͤrgibt/ daß ſol⸗ ches Teſtament nicht deſtendig/ ſo kan ich doch meines theils in demſelben/ wegen der Solenni⸗ teten keinen mangel finden/ Sintemal es in ſcri⸗ ptis gemacht/ demfelben clauſula codicillaris einnorleibt/ don ſieben Zengen dnterſchrieben/ ond geſiegelt/ vnnd beuor/ well der Herr Claͤger ab inteſtato zum thetl jhme ſuccedirt hette/wann gleich kein Teſtament dorhanden/ Tunc enim in teſtamentonon requiritur, plena ſolennitas. l. Hac conſultiſ. S. f qubs autenz teſiamenio. C. de zckam. Et quamuis Paul. Caſtr. iu cik. I. Lac conſultiſima, in pminc. tredecim requiſitateſta- menti in ſcriptis requirat: Tamen conſtat, in dubio potius vItimas voluntates conſer- uandas, quàm deſtruendas: idq́; ipſorum fa- uore, I. 2. C. ae Sacroſ, Eecleſ. Principale ſub- ſtantiale eſtperfecta Teſtatoris voluntas. I- tem numerus ſeptem teſtium, eorum ſubſcri- ptio ac Sigillatio&c. Quæ omnia in præſenti interuenèére. Wie dann aus dem Tenore ſolchs Teſtaments ſo Graffe H. bey S. G. Brieffli⸗ chen drkunden/ Fol. 363 prodneirt abzuneh⸗ men/ So wird auch bom Herrn Claͤgern im 8. Artickul angezeiget/ daß dieſes Teſtamentum Anno 66. im zuge wider den Tuͤrcken gemacht/ ſo auch iure militiæ boͤnte beſchuͤtzt werden. Der fuͤrnembſte zweiffel aber iſt/ ob dieſes Teſtament/ daß es alſo/ wie producirt/ vom Herrn Teſtatore gemacht/ gebuͤrlichen publi⸗ cirt/ dnd heweiſt. Quantum ad publicationem pertinet, fuiſſent citandi omnes teſtes, vt& ſigilla, ac manus recognoſcerent, l. um ab ini rio. Mquem- admod. teſtam. aperiant. cum l. ſd⸗g. Huiufmodi ſolennitates hic non interuenere. Ergo,&c. Hæc rario nihil obſtat. Quando enim te- ſtamentum à Norario ſcriptum wel ſeptem teſtibus interuenientibus compoſitum eſt, huiuſmodi ſolẽnitas, ſcilicet citatio teſtium, tempore aperturæ, aut publicationis, non eſt ſubſtantialis. IZra. Barr. vlr Laſ. num. 2. in l. pub- licati 2. C. de reſtamen. I nqutt enim Iaſ. quòd apertura teſtamenti non requirat magnam quod talis apertura non requirai citationem aliarum perſonarum. Barr. Ang. ac lob, de Imol. in cir. l. cum ab initio. Ac traditur per Belin. inc. cum cauſamp, col. fin eæxt. de teſli.ʒ Aber zwei ffelhafftiger iſt es/ wie diel gezen⸗ gen darzu gehoͤren/ zubeweiſen daß ſolchs Teſia⸗ ment gemacht ſey In quà quæſtione communiter diſtingui- tur: Aut agitur de probatione eius, quod eſt de ſubſtantiâ teſtamenti, veluti de Teſtatoris voluntate; aut heredis inſtitutione: Ac de- bet fieri probatio ſeptem teſtibus. Sin verò agitur de probatione alicuis ſolennitatis ex- trinſecæ, veluti an teſtes fuerint rogati, vel an teſtator in præſentiâ ſeptem teſtium con- fecerit huiuſmodi voluntatem? Et id proba- ri poterit duobus teſtibus, qui actui teſtandi interfuére. Ità concludit Mynſing. atteſtans in iudicio Cameræ ità aliquando iudicatum fuiſſe. ↄ5. otſeru. 2. crur. Dteweil dann der Herr Claͤger durch deſſen dierten/ vnnd fuͤnfften Gezengen/ darunter her Notarius H. B. einer mit iſt/ dargethan/ daß dieſelbige bey dem actu teſtandi gewefen/ Ibre Hand/ vnd Siegel recognoſcirt/ vnd wiſſen/ daß ſolches Teſtament von Graffen C. dor ſieben ge⸗ zeugen gemacht/ ſo iſt hierdurch zur notturfft ſol⸗ che Teſtamenti factio dom Herrn Claͤgern dar⸗ gethan. Tenor tamen teſtamenti, ſi originale fuiſſet amifſum, ſeptem teſtibus doceri opor- teret, per prædicta: Quippe huiuſmodi ſori- ptura teſtamenti, ſeptem teſdibus ſubſcri- pta, dicitur publicum Inſtrumentum, acper ſeſe plenam fidem facit. Nam omnisvltima voluntas in ſcriptis celebrata, dicitur publica ſcriprura arga. l. ſcripruras. C. qui porior. in pion Crl. fin. Q de iure Codicillorun. Ac text eſt ma- nif. in l. 2. f. quemad:eſtam. aper. vbi expreſſs verbis tabulæ teſtamenti dicuntur publicum inſtrumentum. Ob dann wol der Herr Beklagter in S. G. Reſponſion auff des Herrn Claͤgers 8. Artickul/ vnd im 10. Defenſional/ daß ſolchs Teſtament auffgerichtet ſein ſolte/ vorneinet/ mie dem an⸗ hange/ wann es albereit geſchehen/ ſo were es doch gleichwol nicht beſtendig. So kan ſch doch meines theils ſolches/ beydes ſo viel die Allodten/ vnd Erbſtuͤck anlanger/ nicht dorachten/ Es het⸗ kedann die gelegenheit/ daß das Ortginal ſoichs Teſtaments dvom Herrn Claͤger nicht ludicia- liter produeirt/ dnnd gar nieht perhanden/ als dann were es ohne allen zweiffel/ daß die Copiꝛ niches beweiſet. Aurbai quus in aliquor. Cae edenab. Die oberwenten zween Zeugen/ ſo dom In⸗ halt des Teſtaments nichts wiſſen/ noch atteſti⸗ ren⸗ —— —— — — —— —— —— ——— ——— —— — — — —— —— — —— —— — —— —— — — — b Na aa G guladeri da fetenn. it caumte nuu aißinin ſeheredeme balas Kedam gus. gfn C Dazander tionisheredh gethan. dech conucntiyyt ſelors,de de yelii here Accon tem pod hered.Ue. qan eodte Aaltemco! Ferninena tes loneſt coheteden Ynlieu. ng de lu Iquu ſiun 6 MNewe 1* Dffani aag uſedethe ültr e len/ 6) er getnuges 2 obatione alcu* velutian teltes f unrrfentä en 2 iuſmodi voluntat 2 uobus eſlidus, e. e lticvachudt ameræ ita alig. † KAr.. deil dann der Herr 21 und fuͤnffien Geze H. B. einer mit L rethn ey dem actu teſte refa/ Siegelreeognczit oͤrſi ſament don Grafff wih acht/ oift hleda eum henti factio dom&. lihen or tamen teſtam&, forii illum, ſeptem te d prædicta: Lip aufnodi lamenti, ſeptem fbolt ur publicum Inſtrt xtun,a- m fidem facit. A mnült aſcriptis celebrat de iut M 2 ſriptuus utir i we alcilunn T aurmad. tolan di ern urnül Defenſ onal/ de 6 fenenn mes al b tsödces/ha ck anlang u. d Daß ande 3 14. Defenſional klar zubefinden/ daß S gezeigt/ Graffe C. habe eine Lade gelaſſen⸗ dar⸗ Corfilium Decimumtertium. e beseſa auch nichts/ Sondern es muͤſtẽ/wie baedacht/ der Tenor& voluntas reſtatoris 9 näſt ben Zeugen beweiſt werden/ Sonſten wuͤr⸗ de der Herr Beklagter aus dieſer einigen vrſache ex Regula: Actore non probante, embunden. Dieweil aber aus der eſubſe ſeription der Copiæ zuerſehen daß dieſelbige kegen das Original col⸗ ewmet⸗ So wil hieraus folgen/ das Origi na! ſey damahls productrt/ Zu dem ſo ſeind/ wie ob⸗ gedacht/ die Zeugen als der vierte vnd fuͤnffte/ darauff gehoͤret/ welche ſich darzu bekennen/ Derowegen abermahls folget/ daß das Original damahls fuͤrgelege/ bund iſt allo der fuͤrnembſte Punck intentirter Aetion nemlichen/ des Teſta⸗ ments Graffen C. wolſeliger gedechtnis ohne zweiffel nurgehat⸗ welches dann auch wegen gbäuicherſo olenniteten/ beſtendig. Nam actio petitionis herediraris datur ei, qui aſferit fe heredem, vel ab inteſtato Lor. ſ. de petit. bered. Et exiam ei, qui præten- dit cauſam teſtati. S. fn. Inſtir. perquau peyſinas uabus achuiritur. Quando autem Actor aſſerit, ſeheredem ex teſtamento, deber proferre ta- bulas teſtamenti non ſuipectas, ſed fidedi- guas. U. fiu. C ae cdicto D. Aarin. Tolbl. ere Subſtantialſtuͤck propoſitæ peti- tionis hereditatis hat der Herr aͤger auch dar⸗ gethan. Secundò enim requiritur à parte Rei conuenti, yt gerat ſe prôcoheredevel pro pol- ſeſſore. 7. Regelariten cumm l. feq.&!. e2 Heneat 7 de perir. heredir l. hereaitaris G. eod. Ac comperit, licet pro herede minimam rem poflideat. d. l. Regularirer. Cor l. A. ff. de perit. hered. lſte autem pro hercde dicitur poffidere, qui contendit, ſe vel heredem in totum, vel ſaltem eoheredem. U 2. 5. Fh pars bered, petat. I S.depetit. herza. Item is, qui He- Permitrendum. res non eſt, contendit tamen ſe heredem, vel coheredem, poteſt hac acttione conueniri. Pr hercue. ſ esd. Nec intereſt, an malaà vel bo- nã fide illud aà- Reo excipiatura 11. ne lae 5. 7. iaes giens. eod. Dieweil aus Graffen E. beuor dem 3 ond anl⸗ zuje des thetl emnen Schluͤſſel habe/ erbent ſich/ So hieraus oßfenbahr/ vnnd ohne einiges wieder prechen/ daß Beklagter Herr ſichpro coherede, vnd als einen Mieerben⸗ S. G. vorſtorbenen Brudern/ Graffen C. thut ge⸗ rirn/ vnd achten/ Et ſ C qudd ſeſe pros cohere- de, Er S0 Sc⸗ Es iſt aber auchn nicht on tg daß bom Hern Elaͤgern die zwey Subſtantfalſtuͤck dargethan/ nemlichen daß S. G. heres ſey ex teſtamento, vnd dann daß der Herr Beklagter ſch 53 ocohe- rede mit tachten thut/ Sondern S. G. hetten dleſelbige zueroͤffnen onnd mit Claͤgern zu thei⸗ auch darneben/ ond zugletch aus üren ſollen, was an Guͤtern/ oder ander Gerechtigketten Graffe E. bey S. G. leben in poſſeſſioneg gehabt /vend wie man dieſer oͤrter redet/ In S. G. letzten mun⸗ de vorledi igt/ oder damals nach ſich gelaſſen. Nam de ſubſtantiâ petitionis her editatis eſtetiam, vt Actor probet, res petitas tem- pore mortis in poſſeſſione, vel detentatione defuncti manſiſſe. Neq́; diſtinguitur, an eo- rum fuerit Dominus, vel pofleſſor, aut de- tentator. l.& non rantàm. F. Veniunr&hæ res in hereaitatuis peitione, in quibuns poſſsſſorretentio nem habuir, fcilitet Aefunctuu,vu Gloſſaiſthid ſuppler. Maeé perit. hered l. item veniant, S. i rem nou ſö. lam, cum l. ſeqj. ſf. eoa. Apertius autem Roc re- quiſitum confirmatur in l. hn. C de ealcꝰo. D. Aaria. tollenab: ibi, Mitratur quidem in poſſeßionen earum verum, quæ Teßtatorls mortls Tempore Fue- runt, vbi Gloſſe in Verb. fuerant. Et hac eſt D. D. receptiſſima ſententia, videlicet quòd in terminis iſtius legis, ſic& in petit. hered. Actor omninò hoc requifitum debet docere. Detius ibi n. 17. Sapian. nu. 16. Lu- char, nu. I40. Rul n. conſe 26 9. lib.& conſ. Ft. nu. 2. ltl. 3. Pariſ. conſ. JTa. nunn. 2. lib. 3. Sacin. conf. 77. num. 160. lib. I. Ac fuffle it Gefinneteun botia ſua poſſe diſſe ciuiliter, ac naturaliter, qnantum- uis, Dowinus nofl Luceir b Et igitur ſufficit, quòd defunctus folum. modò habuerit detentationem bonorum. Gleſf. ind l. fin. in verb. fuerunt. Hequitun Alcae,? ,h- hic n. 312. Iaem Voluit lob. Ieyn in prati. in fötma libelli, quo petitur lereaitas. l. ex zeſtamenrTo. in verbo, poßideat,vbi apertè inquit. heredein, qui ex teſtamento petit hereditarem,(veluti in noſtro caſu fit) quòd res, in quas petit im- miſſionem fucrunt in bonis defuncti, proba- re debere. Et erit practica, quod per he redem ſcriptum bona ſingulariter deſcribantur in libello, feu requiſicione,ac probetur per mor· tem defuneti fuiſſe in eius bonis Rolana val. le enſ. z. Z. num. G,2. lib. I. C conſ. 2. nunn. 30. lib. 3. Quamuis verum ſit, quòd in libello petitio- nis herediratis à principio deſignatio omni- um bonorum defuncti non exigitur, Tamen nihilominus, poſteài in procefii Actor liqui- dabit, quænam bona, vel res obitus tempore fuerint in poſſeſſione, veldetentione defun- cti. DD poſt Glogtin l.z.. de edenap. Quæ omnia facilius habent locum, quando petunturres hereditatis, ſiue mobiles. ſiue immobiles, quæ facilè apparent, Alias ſoler peti Inuentarium quandovidel. conſtat, quòd tales res habuerit defuncts: in fua poſſeſſione an. 7. ſn F. Licenria Ode iure deliberan Ae voluir. Gloſſain l.z. in verb. iu- rata fide. C. quando& quib. Juarta Pars. lil. Wo. Letzlichen/ ſo hette dem Herrn Claͤger aueh ge⸗ buͤret/ darzu thun pofleſſionem à à parte Rei con- uenti, 2— 238 Conſilium Decimumtertium. ben/ daß ſolche zwantzig tauſent Thaler zur zeit uenti, vnnd nemlichen/ daß der Herr Beklagke der gelaſſenen Erbſtuͤck ſich gantz oder zum theil angemaſſet/ vnnd in ſein Poſſeſſion/ oder gewehr die Erbſtuͤtk bekommen. ext inL. regulariter. ſf. de arit. hered. cum ſimilibus. Dieſe nothwendige Requiſita petitionis hereditatis halte man kegen des Herrn C laͤgers Clage/ In derſelben wird im 2. Artickul fuͤr⸗ bracht/ daß Graffe C. der Herr Teſtator, nach des Herrn Vatern abgange/ eine anſehnliche barſchafft/ an Ketten/ Kleinodien /Pferden/ Ruͤſtungen bekommen/ dieſer Artlekul iſt vom Herrn Beklagten/ duplici ratione berneitiet⸗- vnd lis negatiue darauff conteſtirt/ nemlichen daß der Artickul gantz nicht geſtanden⸗ Item iſt darneben vorneinet/ daß der Herr Claͤger von denſelben ſtuͤcken in ſeln gewarſam etwas erlan⸗ get/ derowegen ſo hette je der H err Claͤger all⸗ hier/ dreyerley ſollen darthun/ Primò, was nach des Herrn Watern tode/ Graffen C. zugefal⸗ len/ Secundò, was an demſelben Tempore mor- tis teſtatoris noch bbrig/ Tertiò, daß der Herr Beklagter ſich derſelben ſluͤck gantz/ oder zum theil dnterfangen/ vnnd in ſein gewahrſamb ge⸗ bracht. Derer aber keins hat/ S. G. daraus im ge⸗ ringſten nicht beybracht/ Sequitur ergo bona conſequentia, Dominum Reum ex Regula: Actore non probante&c. abſoluendum. Zu dem/ ſo folget auch nicht/ Wann alberelt ſpec ificè was Graffen C. nach des Herrn Va⸗ ters tode zukommen/ dargethan/ wie nicht ge⸗ ſchehen/ daß S. G. daſſelbige biß auff derer ab⸗ ſterben/ alles beyſamen behalten/ Vnnd beuor⸗/ die well der Herr Claͤger ſelbſt bekennet/ das S. G. in die Kriegs expedition in Hungern Anno 66. mit der Key. Mayt. ſich begeben/ des orts vngezweiffelt S. G. ſehr diel auffgangen/ Iſt alſo ſolche probatio nicht neceſſariò conclu- dens, wie es die Rechte erfordern/ rexr. eſt in!. non hoc C. vnde lægitimi, vbi probatur, quòd probatio, quæ neceſſariò non concludit, ſit nulla. b Daß dann weiter vom Herrn Claͤgern bey dem andern Clagſtuͤck wird Articulirt/ Graffe P. zu V. habe in ſeinem Teſtament dem Herrn Claͤgern vnd Beklagten/ neben jhrem verſtorbe⸗ nen Bruͤdern ſechtzig tauſent Thaler dormachet/ von welchen dem verſtorbenen Herrn der dritte cheil zukommen/ den er ferner/ ex teſtamento off den Herrn Claͤgern weiter vorerbet. Dieſes ſchleuſſet alles nicht/ Sintemahl der Herr Bexklagter in deſſen litis conteſtatkon vor⸗ neinet/ daß ſolchs legatum jemahls gezalt/ oder daß der berſtorbene Herr Bruder ſolche zwantzig tauſent Thaler actuali numeratione, oder ſon⸗ ſten in der that wircklichen bekommen/ Solches hette dem Herrn Claͤgern/ vnd dann auch darne⸗ Graffen C. abſterden noch verhanden/ vnnd in ponis defuncti nachgelaſſen/ daß auch der Herr Beklagter an/ vnnd in ſolchen zwentzig tauſent Thalern pro coherede, oder pofleſſore ſich ge⸗ rirk/ ennd dieſelbige gantz/ oder zum theil zu ſich gezogen. Wod hat dieſe abfolutoria(beuor die zwan⸗ tig tauſent Thaler beruͤrend) ſo dlel mehr ſtadt/ Sintemal der Herr Beklagker in S. G. 1. 2. 3. Defenſionaln Artickuln fuͤrbracht/ daß ob wol Graffe P. zu V. in ſeinem Teſtament/ den dreyen Gebruͤdern ſechtzig tauſent Thaler legirt/ So were doch daſſelbige Legat zubezahlen auff Marggraffen Albrechten im Teſtament gewei⸗ ſet/ vnd hette wolermelter Graffe P. zu B.(wie in gantz Germanten bewuſt/ vnnd Notorium) viel ſchulden nach ſich gelaſſen/ Derowegen auch deſſen Creditorn mit den Lehens folgern am Key⸗ ſerlichen Kammergericht/ im Rechten ſchwebeten⸗ vnd daß alſo an dieſem Legato niches bezalet/ wie dann der Herr Claͤger in reſponſione auff den 3. Defenſional austruͤcklichen gerichtlichen be⸗ kennet/ deßgleichen im 6. Defenſional/ darin ge⸗ ſatzt worden/ daß Claͤger/ vnd Beklagter wegen ſolchs Legati dor den Keyſerlichen Commiſſarten noch ſtreitig/ geſtehet. Vnd weil dann dieſes ex propriã iudiciali ipſius Actoris confeſſione in den Acten darge⸗ than/ Soiſt deſto minder zweiſſel/ den Herrn Be⸗ klagten dißfals von derangebrachten zugenoͤtigken Clage/ zuentledigen. Mit dem anhange/ weil der Herr Beklag⸗ ter im 13. vnd 14. Defenſionaln hinwider beken⸗ net/ daß Graffe C. der Herr Bruder eine Lade⸗ darzu die zween Herrn Gebruͤder jeder einen Schluͤſſel hette/ hinderlaſſen/ dleſelbige zueroff⸗ nen/ vnd Beklagten Herrn S. G antheil da⸗ uon zu vbergeben. b Hierin wird der Herr Beklagter aus oban⸗ gezeigten drſachen billig vertheilt/ dauon abzuſte⸗ hen/ vnd dem Herrn Claͤgern ſolche Lade/ mi allem dem/ ſo darinne borwahret/ wegen Graf⸗ fen C. allein folgen zulaſſen. Deßgleichen ſo wird auch der Herr Beklag⸗ ter/ zuuertheilen ſein/ das Pferdt ſo S. G. aus Graffe C. Erbſchafft erlangt/(wie im 15. Ad⸗ ditional geſtanden) dem Herrn Claͤgern zuerſtat⸗ ten. b Da auch S. G. mehr ſtuͤck aus Graffe C. erledigter Erbſchafft in gewehr bekommen/ die⸗ ſelbe alle folgeten dem Herrn Claͤgern/ wegen des gemachten Teſtaments gleicher maſſen bil⸗ ig. So diel letzlichen die Attentaten betrifft/ de⸗ rer ſich der Herr Elaͤger mit ſelbſt thaͤtlichenfuͤr⸗ nehmen/ ſint Anno 70. dund dem Speyeriſchen abſchiede/ Auch noch angeordenter Key. Com⸗ miſſion/ 7 Dmndar riichsa) Jt Kerſeled rrauff anſ aͤler gieduſ derhorn/ d Jaun Meretum! ſambter Re bandſchRr ders attzefü pendegtiat gemacht. N lellus yninti princplo Uiis pen Mbic per ter umpi ellein P. ohiqhe c am Aul palimod Alio. dentia,) lihe Comn het/ velche yryeedire 1 bſchloſ Afflen kerto d llh, anſche, dendentin Conpeten 4 Wlir 70 A A 5. vfen ſr he. enti, 8 ſo an dieſem Legu gis deza herr Cläger inn e lcneai ſional ausguͤckli rihlich cfgleichen im 6. De Ernam den/ doß Clager/ d cckäxet aati bor den Keyſer ACmmni ug/ geſtehet. ſan weildann dieſes eſ prüui doris confeſſione& 1 Actn ſſi deſtominderzwe den e Ffals von ſee ngrxt zentledgen 6 dem anhangt/ we hmd dnd 14. Defenſiot Nünini Graffe C. der Her= dertu ween Herm Grhr ſit ette/ binderlaſſe f bing Beklagten Hent= E an Conſilium Decimumtertium. mons lite pendente, mag önterfangen ha⸗ ben/ Daruon wird wol im Prothocol/ vnd dann auch etwas in[perie in des Herrn D. P. be⸗ dencken/ Pag. 3.§. Als auch Graffe Johann⸗ vendente lite, auch ſonſten in actis gedacht⸗ Ich habe aber meines theis keine Attentat Cla⸗ ge/ bnnd Proceß bey den Acten/ fo mir dberſchickt befunden/ Deroiwegen dann auch nichts in ſpe · cie hierauff etwas erinnern koͤnnen. An deme iſt es aber/ daß lite pendente al⸗ . le/nd jede dnordentliche attentat/ vnd beguͤnſti⸗ gunge berbotten/ ꝛor. rit. Vrlite penaéenl. nilil 4 2 4 vnnouetur, adit. welcher geſtalt die litis pendentia in dieſem fall geſchehen/ onnd von welcher zeit dieſelbigeanzu⸗ rechnen/ hierauff iſt zu wiſſen⸗ daß alller die lits pengentia auff dreyerley weſſe effolget. DPund erſtlichen/ daß zu Speyer auff dem Reichstage Anno 70. die Herren Graffen an die Keyſerliche Mayſt. ſupplicirt/ Ihre Mayſt. darauff anſehenliche Commiſſarten zuhandeln aller gnedigſt derordnet/ die ſa chen nottuͤrfftigen verhoͤren/ vnd tractiren laſſen. 2 Darauff dann in entſtchung der guͤte daß Decretum ſuper poſſeſſione erfolget/ In ge⸗ ſambter Regierunge mittler welle zu bleiben⸗ vnnd ſich Bruͤderlichen zuuorgleichen/ biß ein an⸗ ders ausgefuͤhrt/ ete. von dieſer zeit aniſt ein litis pendentia vor Ihrer Mayeſtet etc. ohne zweiffel gemacht. Veluti probar text. in li. Gquanav li- Lellus prencipi. vbi conſtituitur, quòd libellus principi oblatus, ſubſecuto reſcripro, faciat litis pendenriam: Imòô actiones in caſibus iſthic perpetuat, àc litis conteſtationem in- terrumpit: Inquit, Bart. iſthic, hoc ſpeciale eſſe in Principe. Aliaàs ſola libelli oblatio, abique citarione, non facit litis pendenti- am. Authenr. ofratar, G de litis roateſtatio. pari modo& hic dicendum/. Alio,& ſecundo modo facta eſt litis pen- dentia, daß die Keyſerliche Mayſt. zur Execu⸗ tion/ vnd folge des oberwehnten Decreri ſratt⸗ liche Commiſſarien/ Chur: bnd Fuͤrſten verord⸗ net/ welchen in cauſà principali der gebuͤr nach zu procediren aufferlegt/ mit dem anhange/ daß die beſchloſſene Acta als dann an S. Key. May. Hoff ſolten dber ſchickt werden. Terxtio modo facta eſt litis pendentia, daß ſolche Commiſſarien haben Citation laſſen außgeßen/ Cuius effectus eſt, inducere litis Pendentiam, præcipuè verò, ſi à iudice competente emiſſa fuerit. Texvt in Clemenr aà. Vr lire non cont. Guido Bapa in 321. deciſe Matrh de A/ict. in 220. deciſ. Neapol. num. 13. Mynhng: referens ſex requiſira luiusſmodi Citationls in 20. obſer centur 4. 3 vebis pendentegon,. Aber ibi Canoniſtæ. wegen dar min der/ well Graffe E. ſtandthafflige bewehr⸗ 259 Wann nun bor zelt des Keyſerlichen Decre- ti, Anno 70. Graff H. ſich mehr Heuſer/ oder Guͤker/ oder luriſdiction, Regal ſen/ vnnd der⸗ gleichen thaͤtiglichen dnterſangen/ dann S. G. domahls gehabt/ So were ſolches vor ein Atten⸗ tat billich anzuzleßen/ dnd zuachten/ Quòd enim omni iure attentata ſint prohibita, ſuprà probatum eſt To häta upf 4 4 4 5 5* Quamuis enit prinata vindicta omni tempore regulariter eſt inhibfta. I. vuikua.& N qaus in a catid iusber, aur 2u ſe Adr Tamen nmiaior iit conteintus Magiſtratus pibliei, quige Ordintns, aczeeimus lu Bexece uodelirezegrämoelcbdre, eus auctoritas contemtti ſit parti, quæ ſibi ius dici cupit; Talem contemrum non debet ferre Magiſtratus l. obſeruandaum. N de gxfut praſia. Bhnd hette ſonderlichen Graffe H. ſich nicht „ altein⸗ omd jtzo angezogener drſachen willen⸗ daß der Keyſ. Mayſt. reputatton durch dermaſ⸗ ſen Attenrata vorkleinert/ Sondern auch die⸗ ſes deſto mehr euſſern ſollen ⸗ Weil der Herr Beklagter dielfeltige rechtmeſſige Titul/ ſchein⸗ ond ankunfft deſſen/ ſo ſich S. G. anmaſt/ bor ſich hat/ vi probar. rext. in t. cum perſond. S. quòd ſi tales, verſ. præſcriptionus probarione penden e. Ae priuileę. in C. Ibi enim decidituùr, quòd lite pendente quis non debeat priuari, vel turbari poſſeſſione ſua, etiamſi quis poſſideat contra ius commune: dummodo talis poſſeſ- ſio adiuta, vel colorata ſit aliquo titulo: Et Derowegen dann auch deſto liche Titull fuͤr ſich hat/ Graffen H. zu At⸗ tentiren gebuͤhret. Huiuſmodi attentata autem officio iudi- cis reuocantur ad partis implorationem, d⸗ probant ſuprâ allegara iura, Ei idem aßuirmat Car⸗ dinal. in c. Dilectli, dem. 3. de Appellation. Dida. In 23. C& 22. cap. pract. u Imô nullà parte petente, iudex ex officio ſuo retrahere po- teſt huiufmodi attentara Phil. Fran. in. Dilctti, in princip. de Appellario. in G. Vital. de Camp. in tractat. clauſulurun, in dlauf. Nil no- kari, num. 9.“ Der groſſe zweiffel aber circa attentata al⸗ ßier iſt/ Ob ſie alsbald von der Heunptſachen zu⸗ hinter zießen/ oder aber mit der ſelben zugleich zu⸗ eroͤrtern ſein ſolle. Herin iſt im Reich eine gewiſſe diſpoſirio Im dritten thell der Cammergerichts Ordnunge vorhanden/ darin zweyerley faͤlle derordnet/ Aut enim ipſa attentata ſunt notoria, ſeu in con- tinenti poterunt edoceri, vt dicitur ibi in text. Quod quidem hoc modo tempora- ri ſolet, quando Attentata notoria poterunt b à cauſa — .— — 240 Conſilium Decimumtertium. à cauſa principali ſeparari: Aliàs ſi ſint talia, quæ ſui naturà à cauſã principali non pote- runt ſeparari, ſententia difnitiua expectari debet. Vo Balæ inl. 3. num. 2. C. de Appellat. vbi Salicet. nu. F. argum.!. Chirsgraphos.§. I. F. de ad- miniſtr. tut. Et ſic prædictam Cameræ ordina- tionem percipiendam cenſuit Geil. in 146. o- feruat. lib. I. num. 9. Autverò attentata non ſunt notoria, vel non poterunt ſtatim probari,& tunc ſuſpen- ditur eorum cognitio vſq; ad deciſionem cau- ſæ principalis, vr prokatar à Gail. cit. ſeruat.& per Mynſin. i2 25. ob ſeru. 2. centur. In quibus locis Iaſonis ac Aretini opinio in l. Naruraliter. S. Nihil commune. ffde acquir poſſeſſ. improbatur, quòd ludicium attentatorum indiſtinctè ſuſ- pendat, ſeu differat cauſam principalem. Porrõ quando attentata non ſunt notoria, neq; in continenti poterunt conſtarevt etiam à cauſà principali ſunt inſeparabilia; tunc li- bellus attentatorum eſt offerendus, lis conte- ſtanda. Quorum neutrum fit in notorijs, in qui- bus imploratoiudicis officio mercenario ſim- pliciter ad reuocationem proceditur. Texr. c 1. vr lire pendente in é. loba. Monach in c. cupien- res. num. 137. de Elect. in 6. vnd cum alis prædi. in Igco Gail. ctratis. Aus dieſer allgemelnen erinnerung wird der Herr Aduotat(welchem ongezweiffelt dieſe Theorica am beſten wiſſend) den proceſſum at. tentatorum anzuſtellen wiſſen/ vnd beuor, weil albereit derowegen zwey Keyſerliche Reſcripta erfolget/ darin die offenbahre Notoria attenta. ta, Als einnehmung etlicher Heuſer billichen ab⸗ zuſchaffen. Wann ſolches nicht geſchehen/ muͤſte dero⸗ wegen vmb compulſoriales arctiores pro exe- cutione derſelben Reſcripten am Key. Hofe an⸗ gehalten werden. Hette es aber darmit dieſe gele⸗ genheit/ daß die attentat Clagen einbracht/ znd dieſelbigen weren Notoria, auch ſeparabilia a cauſà principali, ſo wurden dermaſſen/ Atten. tara, ehe die Heuptſache dollendet/ billich retra⸗ hirt/ vnnd in denen Standt/ wie es zur zett des Speteriſchen abſchteds Anno 70. geweſen/ wi⸗ der gebracht/ Sonſten aber/ wo es nicht mit den Attentaten eine andere meinunge hette/ wuͤrd⸗ n beyden ſachen zugleich muͤſſen fuͤrgangen wer⸗ en. 3 Iohannes Borcholten Luneburgenſis. Der Fall/ ſo zu berahtſchlagen⸗/ vorhelt ſich dirgäich folgender ge d k. Buͤrgermeiſter/ Raht/ 1 2 G. 85 4 ond Gemeine der Stadt Kr 3 1 6½ 8 8 8 = SHe Durchleuchtigen/ Hoch· —o gebornen Fuͤrſten/ vnnd Herrn/ Herrn V. Hertzogen zu N. ete. Fuͤrſten zu W. als den regierenden Lan⸗ desfuͤrſten fuͤr ſich/ dann auch gegen/ vnnd wider die Ourchleuchtigſte/ Hoch geborne Fuͤrſten/ vnd Herrn/ Herrn A. Churfuͤrſten/ vnd Hertzogen zu N. vnd Herrn G. Churfuͤrſten zu P. etc. Auch QVARTV M. hochermelten Hertog V. als ſemptlich verordneten Vormuͤndern/ Weylandt/ des auch Durchleuchtigen/ Hochgebor⸗ nen Fuͤrſten/ vnnd Herrn/ Herrn J. A. Chriſtmilder gedechtnis nachgelaſſenen Soͤhnen/ Herrn H. vnd Herrn S. Ge⸗ bruͤdern/ Auch Hertzogen zu N. ete. oder jhr Chur. vnd Faͤrſtl. Gnaden conſtitu⸗ irten/ vnd gungſamen geuolmechtigten Anwaldt/ vor dem im Juͤngſt zu G. den 27. Januarij Anno 78. auffgerichten rompromiß vorordneten Commiſſarien klage/ vnd zuſpruch den 30. Junijnechſt vorlauffenen/ angeſtalt/ vnnd einge⸗ bracht/ das Kloſter zum Heiligen Cren⸗ tze/ in der Stadt R. gelegen/ vnd deſſel⸗ bigen zugehoͤrige Gerechtigkeit belan gen. daran ume Geunödf recht/undz⸗ uch 35 Patronen Creube mi beſelinge ditt gech ewehnten groſſen drigſt E adnutzun gaͤlden/ beleuff. „ Zul Jährlich ler/ onn erſtraaket Herr us dieſe allo . emene Te Taeet(zaan gendt. noeat(d In welcher anforderung bittet am beſte dig n inSyndicus(Ex petitione autem,& eualenaſen Conclufione Actiones æſtimantur. „ dann e zn FJaſon, DD. g. omnium. Fnſtit. de 2, Als enmefnanfene Action.) daß J. F. G. vnd jhren Ambt⸗ E a leuten mit nichten geziemet/ vnnd gebuͤh⸗ ret/ auch noch nicht zieme/ vnnd gebuͤhre⸗/ de derſ nhulſri 4 dermaſſen wie erzehlet/ vnnd geklaget) ecß dleen wabete elg an die Buͤrgermeiſter zu R. an jhren vhr⸗ genett/ daß de Dattae alten habenden Iure patronatus zu tur den ann e Lunes biren/moleſtiren/ vnnd zuuorunruhigen⸗ auſi principal, p na at vnd de facto mit der that/ wie geſche⸗ data, chedie henaceda n hen/ des Eloſters zum heiligen Creutze dert an eigenthuͤmblich erkauffte/ vnnd vber 50. Speterſſchen chen abſcheede J,hGe. 100. vnd mehr Jahren ruhiglich be⸗ — che„Seunn un ſeſſene Guͤtter/frey/ vnd gerechtigkeit zu — une andat mennzz vleupiren/ einzuziehen/ vnd das Cloſter idin ſcchm ngecriſee daran zu moleſtiren/ ſondern daß J. F. — G. vnd derſelbigen Ambtleute daran vn⸗ latemen recht/ vnd zuuiel gethan/ vnnd daß dem⸗ len nach J. J. G. die Buͤrgermeiſter/ als Patronen des Cloſters zum Heiligen Bannſ degen dmt nicgri deerrt gebehren/ vnd walten zulaſſen/ vnd erwehntem Cloſter die zu hohen/ vnnd groſſen S. entzogene dienſte/ vnnd Ni⸗ drigſt Gericht/ ſambt der Jaͤhrlichen guͤlden/ vnd alſo in 21. Jahren 2100. fl. beleufft. b dun andern/ din S. Se n jhre am Jaͤhrliche nutzung/ ſo ſich auff 100.tha⸗ sauch Durchleuchtga ſer/ vnnd alſo in 21. Jahren 2100. thaler 4erſtrecket. Zunm dritten/ die beim S. See gele⸗ gene Dorffſtedte mit darzugehoͤrigen u Weyde/ Wieſen/ Ecker/ vnd Holtzunge/ mar auch der Jaͤhrlichen abnutzunge/ ſo das mengn Cloſter dauon hette haben koͤnnen/ vnd Mi Jaͤhrlich auff 20. fl. billich taxiret wer⸗ eu den/ ab anno 71. vngefehrlich in die 440. u fl. erſtrecket. Zum vierden/ die zu S. dem Clo⸗ ſter zum Heiligen Creutz entzogene Ge⸗ richtsgewald/ ablaſſen/ dienſt/ vñ andere Conſilium Decimumquartum. 8 Creutze mit dem lure patronatus, vnd beſtellung der Proͤbſte ferner vnuerhin⸗ abnutzunge/ ſo ſich alle Jahr auff 100. 241 gerechtigkeit/ ſambt den Jaͤhrlichen ab⸗ nutzungen/ ſo ſich alle Jahr auff 100. fl. vnd alſo in 21. Jahren auff 2100. fl. zum wenigſten belauffen. Zum Fuͤnfften/ Die zu W. dem Cloſter zum heiligen Creutz entzogene Dienſt/ auff/ vnd ablaß/ auch Gerichts⸗ gewalt/ ſampt der abnutzung/ ſo Jaͤhr⸗ lichs wol 100. fl. tregt/ vnnd alſo in 2r. Jahren 2100.. fl. machet. Zum ſechſten/ die entzogene Hoͤchſt/ vnnd Nidrigſt Gerichte/ auch Dienſte zum K. ſambt der abnutzunge/ ſo Jaͤhr⸗ lichs 100. fl.zum wenigſten/ vnnd in den 21. Jahren 2100. fl. machet. Fuͤrs ſiebende die Gerichtsgewalt/ auff/ vnd ablaß/ auch dienſte im Dorff D. ſambt ein vnd zwantzig Jaͤhrige ab⸗ nutzunge/ ſo auch 1200. fl. ſich beleufft. Zum achten/ die von 21. Jahren he. ro entwandte nutzung der Kirchen Hol⸗ tzes/ vnd Maſtung/ ſo ſich auff 2100. fl. erſtrecket. Zum neunden/ die von 2100. fl. hero entwandte Dienſte/ vnnd Gerichtsge⸗ waldt des Dorffs B. ſambt 21. Jaͤhri⸗ ge abnutzunge/ ſo ſich auff 1050. fl. er⸗ ſtrecket/ vnnd daß auch der Probſt des mehrgedachten Cloſters an der auffhe⸗ bung der Geldtpecht in demſelbigen Dorff nicht mehr turbiret hinfuͤro wer⸗ den moͤgen. Zum zehenden/ die Rogken/ Ger⸗ ſten/ vnd Haberpecht im Dorffe S. W. vnnd O. wie vor alters gebreuchlich ge⸗ weſen/ ſambt dem/ ſo das Cloſter zu wenig empfangen/ vnnd in 21. Jahren/ aus dem Dorffe S. vnd D. vnd in acht (Jahren/ aus dem Derffe W. wan auff dem ſcheffel Rogken/ vnd Gerſten 3. ſchil. vnd auff den ſcheffel Habern anderthalb ſchüling mehr gerechnet wird/ Wie dann der Rogken/ Gerſten/ vnnd Habern/ in 21. Jahren zum wenigſten die helffte mehr/ dann dasCloſter darfuͤr bekomen/ 84 gegolten/ 242 Conſilium Decimumquartum. gegolten/ mnehr hette haben moͤgen/ vol⸗ koͤmlich zu reſtituiren/ vnd einzuantwor⸗ ten/ vnd das Cloſter zum heiligen Creu⸗ tze in poſſeß/ beſitz/ genieß/ vnd gebrauch oberwehnter ſtuͤcke alles dergeſtalt/ wie das Cloſter fuͤr der geſchehenen entſe⸗ tzung/ vnnd entziehung den poſſeß/ beſitz/ genieß/ vnnd gebrauch gehabt/ zuſetzen⸗ auch alle angezogene ſpecificirte abnu⸗ tzunge/ ſo das Cloſter/ vnd ein jeder fleiſ⸗ ſiger Haußvater dauon leichtlich hette haben? auffbehren/ vnd empfahen moͤ⸗ gen/ zuentrichten/ vnd zuerſtatten. Letzlich auch die Regiſter/ vnnd Brieffe/ ſo in Articulirten laden gewe⸗ ſen/ vnd dem Kloſter zugeſtanden haben moͤgen/ ernentem Cloſter wiederumb folgen zulaſſen/ vnnd zugleich die Ge⸗ richtskoſten zuerlegen pflichtig/ vnnd ſchuͤldig ſein ⸗/ Worzu Syndicus das Hochadeliche Miltrichterlich Ambt dienſtlichs fleiſſes anruffet. Weil aber Hochgedachtem Fuͤrſten/ vnd Herrn/ Herrn V. Hertzogen zu N. etc. zum hoͤchſten bedencklich vorfellet/ auff dieſe angegebene forderung ſich ein⸗ zulaſſen/ vnd dieſelbe alſo zuuorfolgen/ vnd eroͤrtern zugeſtatten/ Als iſt die fra⸗ ge/ Ob J. F. G. ſich derſelbigen vnab⸗ bruͤchlich der G. voranlaſſung durch ei⸗ nige Exception loßwircken kanx Rationes dubitandi. 8 ☛☚ Vn moͤchte anfenglich es dafuͤr ge⸗ ) halten werden/ daß J. F. G. auff 5 erhabene klage/ ſich einzulaſſen/ vnd 46(e zuuorfahren ſchuͤldig. Erſtlich/ aus der Rechtsregul/ Quòd compro- miſſis ſit ſtandum. cum olim. 7.& paßim de ar- birrisl.iem proferre. 27.. ſtari. de recept. arbinnind Zum andern/ weil ſo anſehenliche groſſe Geldſtraffe/&quidem rato manente arbitrio, ſo dem compromiß nicht nachſetzen/ oder pariren/ wuͤrde. per zuas, 9. de arbitr l.2. vbi gl.penult. verb. niſt eſſer actum, vr firma maneret ſententia. de re- cepr. arbitr.& pœna ſimul peteretur. perl. qui fi- dem.de tranſactio. l.ita ſipulatus. de V.0.& qui non paret arbitrio in pœnam incidit. linrer, nu. 29. de arbi tris. Vors dritte/ iſt in der veranlaſſung dieſe Jahrnuß außtruͤcklich mit einuorleibet/ vnnd he⸗ grieffen/ in verbis, Als von wegen der beyden Cloſter S. Johannis/ vnd zum heiligen Creut/ vnd derſelben luris patronatus, ſambt anhengi⸗ gen Gerechtigkeiten/ welche wort/(Sambt allen anhengigen Gerechtigkeiten/) alles begreiffen⸗ was jtzo als des Cloſters/ vnd luris patronatus anhengige Gerechtigkeit gefordert wird. De omnibus igitur his, de quibus eſt compromiſ. ſum, arbitrium peragendum eſt. l. ae rebus con. rroue rſis, tontrouerſchsg, omnilus. 2. l. quid tamen, 2. l.rcum dics, 20. S.plenum.& paßim. Vbi Bam. Alber. G& DD.ae recepz arbit.& inde finita æqui. pollet vnuerſali. Iaſon num. J. DD. l. ſab præ. rextu ſpecterum. Cide tranſact.& l. ſed erſs, S. quaſt tum. num. 353, ſi quis cautio. l. quod aititur de verbi oblig. vt nihil excludat. Sigiſmundus Neapolina. nus conſil. Ir. num.. Alexand. conſil. Ii num, 12. lib.. Ruin. conſil. To. nu. 9. lib. 5. Pariſicon.H/7. n. 100. lib.g. Bonus textus!.ſub prætextu pecierum. bi laſon—of Bald. l. i de cerra. C. de tranſact. l. vlt. C de auu promiß= vbi Baldu. in So iſt auch zum vierden je das vorſehens Rechtens/ quòd acceſſorium ſequatur prin- cipale, Acceſſörium, de regul. Iur. in d. l. cim principalis, vbi Dec. Cagnol. de Reg. Iuris.& idem iudicium eſſe debet de adhærentibus,& an. nexis, quod de principali. volenros. deofa Hicio legari. l. quæ religioſis. 49. de rei vendit. Bala & Feuaiſtæ. c. I. de capitan. qui rt. venaidit. ſic vt pro vnâ re habeantur. Monranus in truclat. ſ⸗ nium regund. ³. Z9. perc maioribus., de prabenau. a inter cæteras. de reſeriprer, quæ diuerſo Iute cenſeri non debent. I. eum, qui ædes. de vſucupio, vnde connexum diuidi non debet ab eo, cui connectitur. Fald. a. cum omnes. n.. de conſtit. ne continentia cauſæ diuidatur. I. nuli. C.d Iudici's. larè Tyraquel. de retract. proxim.§. 3. Al.7. nu. S.& S. 3. gl. I. nu. 6. per l. fideicommiſſum. S.k de uaic l. qui itd.§. vlt. ad Trebell. l. 1. vLi Sali. cet. C. Vbi de heredit. b Am fuͤnfften iſt es auch fuͤndiges Rechtens/ quòd fruſtrà fiat per plura, quod fieri poteſt per pauciora. l. am pliorem. S. fin. C de Appellar Bald.& Dd l. I. in prin. per ilum textum. F de co, quod meꝛus cauſa. Item, quòd nullus in plura iu- dicia diſtrahi debeat, vbi vno res poreſt ter- minari. l. plane. 3. l. ſe familia. 2o. fämil. erciſ& l. I. de quibus reb. ad euna iudiceat. Iaſon in prins l. nulli. 10. C. de iudic. Fonus rexrus in c. 3. de re- ſcript. lib. 6. b Auffs ſechſte iſt es auch zu Rechte ſtadtlich vorſehen/ daß wann glelch anhengige Gerechtig⸗ keit im Compromiß nicht außgedrucket/ daß man dannoch ratione connexitatis,& adhærentiæ, darauff vorfahren/ vnd erkennen moͤge. gl. aum ailectus. q. verb. niſi de hu, vel eus cohærenrib cxrde arbitru⸗ 4 Ratio- comprömwile dionen. 13, Jach tenig bundod dnd weſcherg Aechelchzu anfh ucanter re non tene dat. l. ſi qu non cumper maeken Dhah cusſeineſ hernather, Camyrom is lurisci nezutrine nunl ſe ditrjindica dudurektc mir. zum dlerden je das zum bierden j da acceſſorium bnu ium, de regul. An udl Cagnol. e Reg. uni A et de adhærentibus, 4 rincipali, c. doleum 1ginſs. 40. de rei venten pitan. qui ert venuii rantur. Mouranuinnat perc. maiorilu venus reſenptu, quædiueto- t. eum, qui edts derii diuidi non debetabeh, d. acim anner nüe auſæ diuidatur.uli A de tetradlt. ynim 83- nu. 6. per 1 fariann 9 f. vlt. adI. jelel l 77 tes anch indiesa 4. quod fenipd per plura, qun 5 Conſilium Decimumquartum. Rationes decidendi. ☛3 nun wol dieſes ſcheinbare Rechts⸗ orande ſein/ dnd darzu noch andere mehr N moͤchten geheuffet werden/ die don we⸗ gen kuͤrtze der zeit/ vnnd als vnnoͤtig jtzo hindan zuſetzen: So achten wir doch⸗ vnd halten es da⸗ fuͤr/ das J. F. G. auff erhabene angeſtalte for⸗ derung zuuorfahren nicht chuͤldig/ ſondern da⸗ non/ aus erheblichen folgenden Exceptionen⸗ dnnd ſchutzwehren ſich zuentbrechen/ wol be⸗ Dann anfenglich wil es hier mangeln we⸗ g gen der Perſonen/ ſo das Gericht beſtellen/ vnd erhalten/ Nemblich Richtern/ Klaͤgern/ dnd be⸗ llagten. oforur de verlvr. ſignif- bi Dd. Erſtlich am Riehter/ weil die Compromil- ſarij, fuͤr welchen dieſe klage einbracht/ des be⸗ klagten Fuͤrſien Richter nicht ſein⸗ beſage der Rechten/ cum inferior non poſſit lus dicere fuperiori, niſi ĩpſius conſenſu. 1. 3. de recept. euir. I. e3t receprum, de lurudict.& quoniam compromiſſarij arbitri nullam habent lurisdi- Ktionem. 1.5. C. de Iurusdictione. DDl.I. Qde arbirr. Auch dermoͤge der Helligen Reichs außtraͤge/ vnnd ordnung/ darinnen klerlich derordnet/ wo/ dnd welcher geſtalt beklagte Chur: vnnd Fuͤrſten Rechelich zubelangen/ ordinat. Cameræ. par.3. 4. J. cum ſeqq. Conuentus autem coram ludice incompetente, ſe intromittere,& rel ponde- re non tenerur, Iaſon, G&. Oa. I. 2. ſi qus in Ius vo. cat. l. ſi quis ex aliend. de iuaic: ror. r¹. C de foro non campetente. Ex hæc Exceptio omnium pri- maeſſe debet.7 ſed exs ſaſccpit de iuaie. Obaber zufolge des Compromiſſes Syndi- cus ſeine Klage wol eingebracht habe/ ſo wird doch hernacher außgefuͤhret/ daß dieſe forderung dem Compromiß nicht einuorleibt/ vnd alſo in termi- nis luris communis,& ordinariã luriſdictio- ne zueroͤrtern ſey. lde rebus. 49. de recept. arbirr ex rativnel. ſt extraneus. vbi Iaſon.& Da. de condict. cauſa datà.IJi chm dotem. ſoluto malrim. Namar- bitri iudicare non valent inter partes, niſi de quibus eſt compromiſſum. c. chim dilectus. 6. de arbitr. mation des klagenden Syndici. Sintemahl er ſich nicht nahmhafftig machet/ noch kein Syn⸗ dicat einleget/ auch vnwiſſentlich/ Ob er der An⸗ waldt ſey/ ſo ſich vnterſchrieben/ oder ein ander/ beuor aber/ weil nicht einer alleine/ ſondern zwene in der dnterſchrifft zubefinden/ So gibt er ſich fuͤr Syndicum, Buͤrgermeiſter/ Rath/ vnd Gemei⸗ ne der Stadt R. an/ da doch in der Concluſion⸗ dnd bitte/ vnde æſtimantur actiones, Iaſon& DD.5.⸗mnium. Juſtit. de Actio. Balal..n. 2C.de pre- Zum Andern/ mangelt es an der Legiti⸗ 245 bat nicht von wegen des Raths/ oder gemeine ge⸗ ſucht/ vnd gebeten wird/ ſondern die Buͤrgermei⸗ ſter allein in jhrem vormeinten lure patronatus nicht zu turbiren/ vnnd dann zum andern das Eloſter zum heiligen Creutz zu dem beſitz der ſpe⸗ eifteirten vormeintlich entzogenen Guͤttern zu reſtitutren/ ſo doch Syndicus kein Mandat dom gedachten Cloſter eingelegt/ daſſelbige auch nicht durch beruhrten Stadt Syndicum, ſondern jhren eigenen Oeconomum ſeine zuſpruͤche anzuſtellen ſchuldig. Specular.1or. rix. de Oecvnomo,& de Gndi- co, in fine, cum ſimilibuz. Zum dritten/ vnnd fuͤrnemlichen ſtehet der grundt dieſer Exception/ vnnd welgerung dar⸗ auff/ daß dieſe forderung auſſerhalb gedachtes compromiſſariats/ vnd von ſachen/ ſo darinnen nicht begriffen/ angeſtellet/ Derwegen auch/ ver⸗ moͤge ſolcher veranlaſſung/ darin nichs zunor⸗ fahren/ Noch beklagke Chur: vnnd Fuͤrſten ſich darauff einzulaſſen/ dnd ſich des H. Reichs auß⸗ traͤge/ vnnd benelicij Appellarſonis, ſo in der vorfaſſung abgeſchnitten/ ſich zubegeben /nicht pflichtig/ Sondern wer ſie derhalben zubeklagen hat/ der iſt je jhr Chur: ond F. G. dermoͤge der Cammergerichts Ordnung/ dnd des Reichs auß⸗ traͤgen/ vor jhren ordentlichen Richter zubelan⸗ gen/ dorpflichtet. Arbitria enim,& compro- miſſa ſtricti luris unt. gl. cunn Ailectuus. v. Derlo. niſi. verſ. uota, qubd arbitria ſtricta.&c. vlt. de erbirr Blanc de compromiß. verbo, morté. Dumn.Ä.2. necad alias res, de quibus non eſt compro- miſſum, extendi poſſunt. rext c. eum diilectus, o. de arbirt imò nulliter ſuper ijs proceditur extra,& ſupra Compromiſſum, per l. vlt. de muris ditio.& de hoc in iſtà marterid eſt textus l non diſtinguemus. S. vlt. de recept. arbitr.& a chm ailectus, in verb- non valeant. Vbi Cumwuniſtæa, de recept. arlitr. b b Solches außzufuͤhren darff keiner weit⸗ leufftigkeit. Dann der G. vnnd darin außge⸗ ſatzte vnabgehandelte ſtreittige forderung/ wie auch das letzte compromiſſariat allein von des Cloſters zum heiligen Creutz lure patronatus, ſambt anhengigen gerechtigkeit melden/ aber dn⸗ ter dem ſchein/ onnd kitul werden in jho einge⸗ brachten R. Klaglibell Guͤtter ſpecifieirt/ vnnd gefordert/ ſo niemahls ſtreittig geweſen/ diel we⸗ niger/ als vnabgehandelte forderung⸗ dauon außtruͤcklich die voranlaſſung meldet/ vnd dar⸗ auff ſie alleine gerichtet/ in compromiß gebracht worden. De his autem controuerſijs, quæ initié controuerſæ fuerunt,& in Compro- miſſum deductæ fuerunt, non verò de alijs, quæ poſt 1 uperuenerunt, agi,& diſceptari ex vi Compromiſſi poteſt, 7ext. L. de hus rebus, con- mrouerſqscg de arbitr. l. non poteſft videri. de iudici. tſtita. de auro,& argento Nam quæ de nouo 1 2 emer- “ VDbi gl. verbe Imnminebant. de 244 Conſilium Decimumquartum. emergunt, nouo auxilio indigent. J de ætate. S. ex cauſd. de interrogator: ACtio: 0. Haſcitarus, vbi gl. verb: infamèm. de Sne⸗ æ quia propter. Scaro& condudlo. Als da ſein in dleſer vormeinten klagen ſpecifi⸗ cirte/ vnnd von klagendem R. theil geforderte Guͤtter/ nemblich das Dorff Groſſen S. mit onterſten Gerichten/ Eckern/ Fiſchereyen/ Geld⸗ pechten/ Dienſten/ Item groſſen S. Seen/ vnd dey dem See gelegene Dorffſtedte/ Werdern⸗ vnd Holtzungen. Item die Doͤrffer S. W. K. D. B. mie Gerichten/ Pechten/ Holtzungen/ vnnd Dienſten/ auch von W. K. eingenommen Brieffen/ ſo von J. F. G. dem Cloſter zum hei⸗ ligen Creutz eingezogen/ vnnd vorenthalten⸗/ vnd darumb auch zu reſtituiren ſein ſolien. Dann von dieſem allen kein Wort in vorigen Vortraͤ⸗ gen/ oder auſſetzen/ oder auch in dem/ am Key⸗ ferlichen Hoffe zwiſchen den Hertzogen zu N. etc. vnnd der Stadt R. einkommen/ oder auch Anno 73. vor den onterhaͤndlern eingebrachten Acten zubefinden. Quocirca, quòd Inſtru- mentum non dicit, nec nos dicere debemus, Baldus l. uapprobationem, C de probatio: num. 1.2. & L. inquiſitio, num. 2. G de ſölurionib I. lecta. in primaà oppolitione, ſi certum petatur. Socins, conſil: 73. circa num:; vol, I.& quod arbitrij Compromiſſo non eſt compræhenſum, nec in illud venire aut còô trahi debet.. 6. de arbkii præſertim, quando prius non fuit in- ter partes controuerſum. l. de Hus, S. 1. de ze- cept: arbirr: l. 2. vbi laſén, G. de tranfactio. Vnd wie ſol dauon im Compromiß gedacht/ etwas außgeſetk/ oder gehandelt worden ſein/ da doch weder Buͤrgermeiſter/ Rath/ dnnd Gemeine der Stadt R. noch deren Syndici Beklagten Herrn/ Hertzog V. oder J. F. G. Gottſehli⸗ gen Brudern/ Herrn J. A. Hertzogen zu N. etc. ntemahl derwegen belanget/ oder angeſprochen/ jhn auch niemahls onterthenigſt zuerkennen ge⸗ ben/ daß beruhrtem Cloſter zum heiligen Creu⸗ te/ von J. F. G. die im Ltbell ſpecificirte/ ond geklagte Guͤcter/ neben dem/ von W. K. zu⸗ geſtalten Kaſten/ jhnen dorenthalten worden/ viel weniger ſemahls J. F. G. vmb reſtituti⸗ on derſelbigen guͤttlich erſucht/ daß alſo weder im Vortrage/ noch Compromiß nicht alleine nichts dauon befindtlich/ ſondern auch niemahls etwas geſucht/ gefordert/ noch ſtreittig geweſen/ onnd darumb auch in gedachtem Compromiß nicht mag gezogen werden. Vt enim tranl- actio præſupponit,& cont inet res tantum controuerſas. 7. 2. i DD. C. de tranfact. I. 7. Meod. Sic etiam Compromiſfum. A.! Ae hes rebus, vntroverſhot. de recept, arbiir. quod tranaſctioni comparatur, vr«munirer Ia- D. Ih ſöcierartem, ſſe pro ſocio. fon, G& DD. liſi cauſa, C. de tranſalt. Bartolus,& Zum Vierden bringet ſolches auch der Buͤch⸗ ſtabe angeregter Erbvortraͤge/ vnnd voranlaſ⸗ ſung Augenſcheinlich mit ſich/ daß darin allein außgeſetzt/ vnnd in Compromiß gezogen/ die im Erbvortrage vnabgehandelte/ zuuor ſtreittig/ dnd Rechthengig geweſene forderunge/ ſo darin nahmhafftig gemacht. Weil dann dleſe/ nun allererſt vormeintlich libellirte Guͤtter damals/ vnnd zuuor nie weder Rechtlich/ noch guͤtlich ſtreittig geweſen/ noch geforderr worden/ Als koͤnnen ſie vnter dem nahmen derer/ damahls außgedruckten/ vnd compromitkirten forderunge nicht eingezogen werden. Vt enim ludici. um non extenditur ad ea, quæ poſt eueni. unt, aut conringunr. I. non poreft 23. de iuais Sic nec arbitrium, quod ludicij s compara- tur. I.z. de recepts arlitr Euerb: in locod Iudic: ad arzitr non poteſt compræhendere contro- uerſias, quæ tempore Compromiſſi nondum exrtiterunt, nec erant in rerum naturà, texr ert A. l. de hus rebus, Si. de recepi: arbitr. Zum Fuͤnfften/ daß dieſe geforderte Ch⸗ ſterguͤtter von dem compromittirten lure patro- natus gantz/ onnd gar abgeſondert ſein/ beken⸗ net/ vnnd gibt klagender theil ſelbſt im vormein⸗ ten eingebrachten klag libell/ Qui contra acto- tem velut ex confeſſione probat, etiam in hac excludendi Compromiſſi marerid. lars Blanc: træct: de compro. parte rit: de except in- ped. S. terrid exagitarts in iud. Gibi allegat Pæ- norm. num. 3. 4. Felin.& DD.& de examinata. A iudice l. cum precum. vbi Baldus C de liberali cau ſa. Nam actor contenta in libello confiteri intelligitur, vr inaem D. Confeſſio autem in Actis facta notorium inducit. Iaſon! eiu, num. 3. ſi certum perarur, l. dͥum we. numi.. Cde tranſactio: Socin. L. I. num. J. de except. Et ope. ratur exceptionem impedientem litis ingreſ- ſum etiam in compromiſſo. Blanc. præall loch. num. 9. Verſ. ſic Exceprio conféſtionds iuaitis riæ. per l. interrogatam,l. iubemus,& de liber:cau ſa, cum alqs allegar. Dann darinne zwo bu⸗ terſehledene Klagen/ wegen vnterſchtedlicher Per⸗ ſonen/ das lus patronatus, onnd dieſe ſeztge⸗ forderte Cloſterguͤtter belangende/ angeſtellet/ Sintemahl klagender Syndicus dahin ſchleui⸗ onnd bittet/ Erſtlich/ die Buͤrgermeiſter zu R. in jhrem lure patronatus nicht zu turbiren/& ſic interdicto retinendæ, ſeu turbationis no- mine tantum Conſulum, quibus lus patro- natus in dicto Monaſterio Crucis debeatur, agit. Aber zum andern der ſpeeifteirten Cloſter⸗ guͤtter halben klaget er nicht/ wegen gedachler Buͤrgermeiſter/ qui ſunt Laicę perſone ſondern alleine im namen des Cloſters/ Quod Monaſte- rium ſuam perſonam diuerſam, nempe Eccle- ſiaſticam, ac pupillarem, ac piam ſuſtinet. Spexul. n n Hiiu Vkgat.- natia alleor ktquiſc im lalidellob Namytpol- debet etian IC quidan ſogen wi de deren beſtt 0 mitirten lu getvnwiede Gionesc- reinowi adhelent princ pal trallſnn nat mxi aubſuium tur aurem busnemo mularino &polleſlo lier fuun uſß Aum10, rer ctor 4 der eum te Nuynes ne 1 anſanſan no lieraa conrraret⸗ texrälieg etlam lrh anprm Ili ine Wntunt 1 Laſſ Nuj Dan tlich aed din 7. I Buerh: in ha, 1 el comprehendete u impore Compromilin erant in rerummen 4, J. aenayt anlin ien /diß deß ein m compromttirten lr d gar abgeſondett ii agender thell elhſt ihe sklag libell/ Quican onfeſſione probat, ct li Compromifſ miti myror parte lit de un ogitatu in uud Guidx elin.& DD ad eumu vm. vli Balaus Cdeln contenta in libell ce hidem DD. Confelbt notorium inducit h petatur, dn tenn, 1e am A erahl dem impedientem lb compromilſo. muns Ee Excepri- anſfäluna anum,! zulenu,l 7. atronatus, b jtb — Dann drinne 4 en/ wegenbuteftt 6 b Conſilium Decimumquartum. Specul. de libellconcept. S. iam nunec videndum num. r.& 16. Pauorm.& DD' G. conſtiturus. de in integr roftit c. I. de præſcripr. Daſſelbige/ als ſpolijret zu den libellirten Guͤttern/ vnd dauon genommenen nutzungen zu reſtitulren/& ſic Monaſterij no- mine, interdicto recuperandæ,& ſ poliationis agit: Ex concluſione enim ſæpè diciæ Actio- nes æſtimantur. Iaſon num. 129. 130. cum ſeqq. In- Rit. de Action.& niſi diuerſæ hæ eſſent Actio- nes,& res diuerſas perſequerentur, prorſus eflent contrariæ, ineptæ, nec admiſſibiles, ſi- quidem vtrumq; iudicium vnius rei nomine proponcretur. Sunt enim contraria, poſſide- re,& retinere,& in eo non turbari, quod peti- tur interdicto retinendæ,& recuperare poſ- ſeſionem amiſſam,& deſpoliatam, quod pe- titur interdicto recuperandæ, vt w«mmuniten Iaſon num. II rum ſequ. DD. l. naturaliter. 5. nihil nmmune de acquir poſſeſ. Contraria autem in vno,& eodem ſubiecto eſſe nequeunt. I. Ma- tiu. pro ſocio. Iaſen l. cum flliofamilias. num. 10. delegar. 7. Et per conſequens, Actor ſic con- traria allegans eſt repellendus I. z. C de furris. Et qui ſe impedit allegatione contrariorum in libello, ab vtroq; repellitur. 1. G, de ered. act. Nam vt poſſit iudicium luridicè terminari, debet etiam legitimè inchoari. in vniuerſum. 72. G qui qari tuior. poſſunt. Darumb/ ſo Klaͤger ſagen wil/ daß dieſe geforderte Cloſterguͤtter/ oder deren beſitz/ dnnd entzogene Poſſeß/ dem compro⸗ mittirten luri patronatus anhengig ſey/ So fol⸗ get vnwieder ſprechlich/ daß er wiederwertige A- ctiones, cum quibus non eſt audiendus, vnius rei nomine intentire/ vnd borbringe. Nec enim adhærentia diuerſo, ſed eodem Iure cum re principali pro eadem re habentur. Montan. tract fin. regund.& Jo. dum ibi allagar. Tyraq. de re- radt proxim. g. gl. Z. num. Er.& S. 30. gl.3. hum. 6. G. acreſorium, vbi Dyn. de regul. lurin d. Exiſtiman- tur autem eſſe contrariæ Actiones, cum qui- bus nemo audiendus. 1.7. Cde furtis.& quæ cu- mulari non poſſunt, poſſeſlorium retinendæ, & poſſeſſorium recuperandæ. Iaſon Al. natura- lirer. S.r- num. I4e. Ia.de acquir poſſeß. Vbi etiam poft num. 162. ſubiungit, quandoex actis appa- ret, Actorem eſſe ſibi contrarium, quòd Iu- dex eum repellere debeat, ac poſſit. Bald. 1/1 proprierarem. num. 1s. Cſi Anon competenti lud. Pariſ.conſ. 126 Nulliras. num. J.Vol. 1. Felin. num. 25. ina licet ceuſam. de probarion. Vnde exceptio contrarietatis ab Actore inducta eſt, litis fini- tæ priuilegiata,& impediens litis ingreſsum, etiam in hac compromiſſi materi. Elance iract. de compromiſ parte a. tit. de excæprion. impedient. litus ingreſſum.§. Tertio ex iudicio. num.3. verf. antrarietatis allogatæ. Alexand. conſil. I21. Viſo proceſſu. num. J. vol. J. Wors ſechſte iſt wol zumercken/ daß die vor⸗ 245 faſſunge allein ſuper monaſterij lure patro- natus, ſambt anhengigen gerechtigkeiten/ vnnd alſo alleine ſuper petitorio, vnnd nicht ſuper ſpolij crimine, oder poſſeſſorio gerichtet. Dan die quæſtio Iuris patronatus ein petitorium iſt. a nobls. 2 J. c. de Iure. 106.& eam. 22. de lure patro- natus, cùm pertineat ad Dominium. ex lite. ru z& paſam, de lure patronatus& ſit Ius quod- dam ſeruitutis. ſignificauit, de reſtibus. Ideòq; ad petitorium pertineat, oro zii. 4ſeruit. ven- dicet.& rit. ſi vſusfruct. peta. Dauon auch dle anhengige gerechtigkeit folgendes zuuorſtehen. Cuͤm aliud lus, aut alia qualitas non poſſit eſle in acceſſorio, quaàm principali., aαeſſéri- um. de regul. Iuris in d. cum ſimil. Wie dann auch das wort Gerechtigkeit/ nempe lus, nicht das poſleſſorium, ſondern das petitorium al⸗ leine in ſich hat/ bedeutet/ onnd ſigniftciret/ 2l.&s. Canon. c tuam. de ordine coguit. lator. Qui filij ſint legit. Clement. I. de vſur. Panorm, c. cum ſit ge- nerale. num. I7. de foro compet. Légiſta 1. 3. C. de iudie Mynſing. obſeruat. C·. eutur. I. Nam poſ- ſeſſio,& ſpoliatio, quæ ſunt facti,& delicta nihil habent commune cum lure proprieta- tis. ¹ naturaliter. S. nilil. vbi Anron. Marrb. poſf Iaſon. Socin.& communiter Da. de acquir. poſſeſ. præſertim in Iure patronatus Eccleſiæ.. conſultationibus T9. vli Panerm.& commun. Canon. Exr. de lure patronatus. quod eſt diuerſæ planè luriſdictionis,& cognitionis, cùm de poſſeſ- ſorio Laicus cognoſcere poſſit. ex tranſmiſe ſo. cùm ſit generale. de fono comper. lus autem patronatus pertineat ità ad Laicos, vt ſit de foro Eccleſiæ,& inde non alienabile, nec transferendum. aquia ë..de lure 10.& prærered. 25.& paſaim, de lure patrondtus. ADVnnd iſt ſonderlich zum ſiebenden dißfals ſolchs in acht zuhaben/ alldieweil Syndicus in dieſer bitte/ vnd klage nicht auff das lus patro⸗ natus ſchleuſſet/ ſondern ſucht nur allein des Clo⸗ ſters zu der geklagten Guͤtter Poſſeſſion/ ſambt hebung/ vnd reſtitution/ der Zinſe zu reſtituiren/ da doch das Cloſter/ oder deſſelbigen Guͤtter im compromiß nicht einuorleibet/ noch zuuor ſtreit⸗ tig geweſen/ ſondern alleine von dem Iure patro- natus deſſelben irrung vorgefallen/ darauff auch compromittirt. Sunt autem res ſeparatæ præ- dia,& res ſoli Eccleſiæ, quæ ſunt Eccleſiaſti- ca bona,:or. rit. de religioſ. domib. Aurbh. multo magi. Auth hoc lus. cum ſeqq. vbi DD. G de Sacroſ- Ealeſ& lus patronatus, quod Laicus ſine Eccleſid habere prætendit,& ideò tempora- le eſt Laici reſpectu.« nobis. 25. ccum autem. 24. & paſßim, de lure patronatus. Ex ſeparatis autem nihil infertur. I. vlr. de calumniator. Euerh loco à ſeparar. cum ſimilibus. So iſt doch das Ius patro- natus in den erſten klagen/ dnnd bitten deſſelbt⸗ gen im nahmen/ vnnd don wegen der Buͤrger⸗ V 3 meiſter d 2468 Conlilium Decimumquartum. meiſter per poſſeſſorium retinendæ deduci⸗ ret/ daß alſo die andere Klage/ vnd concluſion⸗ ſo wegen des Cloſters vom Syndico auff eine ſpoltation gerichtet/ dauon gantz/ vnnd gar/tain quò ad perſonas diuerſas agentium tam quò ad res petitas, tum etiam quò ad Actiones, weit abgeſondert/ vnnd abgetheilet. Ex his au- tem tribus obiectis omne lus æſtimatur, l. 1. Fae ſtatu bomin. S. vlt. Iuſtit. de lere natur gen rium,& Ciuili. Zum achten iſt Syndicus dißfals ſeinen Landeßfuͤrſten in Recht zuziehen/ ohne der Ho hen Obrigkeit nachlaß nicht befuget. ⁰ generali- ſich einzulaſfen nicht pflichtig.! quamuts. de in lus voranab. Vnd wann ſie ſich gleich nicht einlaſſen/ ſo hat doch Syndicus die ſtraffe der 0. oder/ wie andere exemplaria haben/ der§00. Vngeriſchen guͤlden/ dauon?„ Upenul.& vlr. de in lus Votando. gleichwol ipſo Iure vorwircket/quamuis remit- tatur ex qualitate, ſi domins non compareat. Tuſon poft.&oſ S. pænales. naTe. Iuſlit. Ae Ackion. Etſi autem quò ad quantitatem exemplaria varient, tamen Florentinum, quod eſt emen- datiſſimum, hane pœnam de 50. tantùm aure- is interpretatur, non de quingentis. Al. penulr. G& vlr. Ae in lus vocando.& ſic Da. intenpretantur Taſ. præallegaro loco. g. pænales. Inſiit. de Actio. Barrol. Alber.& Da. l. penulr. in fine. ae in lus vo- can.& ailigeus autiquitatus inquiſitor, Pythaus ſue efiuorum lib. I. c. 14. Zum Neunden/ ſſt es biß hero alſo mit klagen zwiſchen dem Fuͤrſtlichen Hauſſe N. ete. vnd Vn⸗ terthanen zu R. gehalten worden. Vnde a ſoli- tis non recedendum. Sberb. loco ASolir.& quod fit contra ſolitum ludicij ſtylum, pro nullo haberi debet. Fberk- loco ftylo Cariæ. Guido Papæ in fine prafationus deçiſionum Gratianopoli. cum ibi allegar. Balae Da l. prolatam. C.de ſentent. rext. L..& 6. G quomodo,& quando Iudex.& ſi R. ſub- diti in alijs petità veniã contra Dominos ter- ræ ſuos agere debuerunt,& ſoliti ſunt, etiam hic quoq́;, præſſertim in atroci cauſa f polia- tionis idem ſeruare deben telrminimè. cum ſimil. 2e L. nonenim diuerſo Iure cenſeri,& agi de- bent;in quibus par, aut maior eſtra tio, quoad id, de quo agitur. a cum ailecta, de confirmar. Vt.& znut. Danotm. c quoni ain. S† fin. num. 33. Vi lire von conreſt. l. Vlr. C de inoftct. Aonar. vbz Molin. notar, num.. l. vlr. C. de Cöll. Panorma. c. conſuluit. nutzmn.. de appell. Aemilius conſe. nu. 17. Dann wan gleich in andern Buͤrgerlichen faͤllen kla⸗ gender Syndicus ſeine Landeßfuͤrſten/ ohne des Oberherrn nachlaß/& ſine venià impetratã zu⸗ beſprechen/ befugt were/ So iſt jhme doch ſolches nicht dißfals nachzugeben/ da er auff der Hertn ſpolium, vnd zwar an Geiſtlichen Guͤttern be⸗ gangen/ beklagt. Cuùm hæc quæſtio grauet opi- nionem Dominii. ρ.7. J. peuxlt. 2e vi arm./ licet. de obſequ. d lib praſt.& excommunicatio- nem mereatur. arelatum. 12.§. I. de Iure parrona. ua. Darumb in dieſem fall jhme gar nicht gebuͤhret/ ſine venia dergeſtalt ſeinen Landeß⸗ fuͤrſten/ ovnnd Herrn zubeſprechen/ ideòque nec tener talis ſpolij Actio. f. z.§. Hoc inreraictum. de vi arma. l. qui eum. 14 de bonus liberr.,& I. ur gloſi. Verb. accuſandi. de conftit, redti feuai. Ira in rerminis tradunz Balal.c. z. S. fin. num. I1. de prohib. rer, vli DD.dein lus vocandv. Iaſon Sipænalées. cunm Fcud alien. per Ere der. Feudiſtæ S.ſi verò. de miliu ſadq. ſtir de Action. Vnd ſeind J. F. G. darauff Vvaſdl. qui wutumax eit. Innocent. Felin.& Da in a cæterum- de iudic& hanc eſſe communem a. dunt,& farentur Iacobi. Ae inueir. verbo,& didt, vaſalli. num. 29. Molin. de feua S. 1. gl.„. num. 40. 42. Qui licet, vt controuertant, tamen illud fixum apud omnes manet, probèq; ſtabili- tum, Dominum,& Magiſtratum ſine veni ad tam atrocem Actionem, quæ exiſtimatio- nem lædit, vocari non poſſe, cùm nec in me- ré eiuilibus,& pecuniarijs id ſubdito liceat. f. 2. l. 4. l. generaliter,& ibi omnes Da de in lus vo- cando. Angel. Faber. Iaſon num. Cꝰ& zo comma- niter Od..panales. Inſlit. de Actionib. Zam Zehenden/ wann dieſer defectus veniæ gleich Klagendem Syndico nicht im Wege li⸗ gen wolte/ ſo were er doch/ als ein Laicus, onnd Syndicus Ciuitatis, wegen des Cloſters/ vnnd deſſelben gerecheigkeit/ ohne ſpectal Syndieat/ nnd vollmache derſelbigen/ oder auch der Ober⸗ herrn/ vnnd Epiſcopi, vel ſuperioris dißfals dergeſtalt zu klagen nicht befugt/ Specul. ae Syndi ao. num. 16. I. S& de Oeconamo in finc c vei-vli Da. de Onaic Vnde obſtat agenti exceptio Priui- legiata,& liris finitæ, ex perſond agentis, qui ob defectum poteſtatis agendi à ludice ante couteſtationem repelli debet. Angel. S. arg in I9. exceprione. num. 14. Inflit. rit. de æxcept. Blauc in tract. de compramiß. parte& tit de exceprimped lir. iugreß. S. cerr. ex iudicio. uu. 22. Item alia Exceptio, impediens liris ingreſſum, nempe à ludice prohibitus es agere. Blanc. praaleg. lor. S. Juano ex adtionis defectu. num. 4. verb. pru- hilbitus es qgere. Angel.§. Qquò. excepr. 36. Inſlitde xςepr. Vnd hat ſich mit dem vormeinten lu⸗ re patronatus dißfals nichts zubehelffen. Dann ſolchs jhme nicht geſtanden/ vnd im Compromiß derowegen verfaſſet/ darumb er ſich des ſtrettti⸗ gen Rechten nicht anzumaſſen/ biß es jhme zuerkandt/ ne præiudicium Principali liti fiat. 7. 2. N famil. herciſe nec admittitur, vt talis, niſi qui probat ſe talem. I. uonign. rar. Vbu Rald. poſl Barrol. C de Is, qui vuſene & lure retene“. Dmn rucht/ Ker ferſebi/d den werde ulde huli unn, jernl Cheſter wi herrn lagen fehren beme immedizto halten /bnd ren. G. aal de Dyna nde Sudie allhier qde tis mgre dumpro esprelal exlenl. 2 ie eaueyt. Cbmmunl, ryraluuu Fbeti da Mtronatu: angſzat/ dund 3 drbeſe he lanren Dam bo. das du letet- f in gemen Srgeme lith, rlaſon nun.4, Cuhn Inſ7it. de Actianus n/ wann dieſerdekeäu Syndico nicht in I er doch/ als ein laien ttis, wegen des Clſſt keeit/ ohne ſpecal en rſelbigen/ oder auhdn⸗ ſcopi, vel ſuperiti 1 nicht befugt/ geu 4 b Oecvname in fuec uum obſtat agentlexccftiſ nitæ, ex perloni gli’ eſtatis agendiiludi- repellidebet. Aneic e. 19. Iyftit. nir. eun miß. parte ctitd: arz ex iudiciv. u. a² re lienslitis ingrellim jtus esagele. I Me Conſilium Decimumquartum. impedit litis ingreſſum, etiam compromiſla- riæ, de quo hic Blanc larè tract. de campromiſſ. par 1e 2 rit. de exceptio. imped. lit: ingreſſ.§. rertio ex defectu. nu.. verb, præiuaitialis. b b Pors ellffte/ da dis lus patronatus gleich nicht ſtreittig were/ ſondern klagendem Syndi- co, oder ſeinen Prineipaln zuſtuͤnde/ ſo moͤchten ſie ſich doch darumb der vorwaltung/ onnd A⸗ ction des Eloſters/ vnnd deren Guͤter nicht an⸗ maſſen/ ſondern weren diel mehr derhalben zu er⸗ communiciren/ dnd zuuorbannen/ exr. in c pro- ptered 5. conſuluit 13. c. nullus, 17. c. relatum, 27. c. prætered. 27. Ei vbig, Canon. de lure patro- zr. Dann darzu mus Syndicat/ vnnd voll⸗ macht/ wegen des Cloſters zu klagen/ dom Clo⸗ ſter ſelbſt/ vnnd mit wiſſen des fuperioris, gege⸗ ben werden/ d. c vnico, vli Da. de Syndicus. Spé- cul. de Syndic. num. 16. I7. cum ſen.&de Oeco- nomo, per totum, Beuor aber dißfalls/ da das 2, 8 204 alleg. 4* Eloſter wieder den Landesfürſten ſeinen Erb⸗ herrn klagen ſoll/ deren F. G. vnd jhren Vor⸗ fahren bemeltes Cloſter je/ vnnd allwege pro immediato ſuperiore, auch im Bapſthumb ge⸗ halten/ vnd Confirmation jhrer Probſte bon jh⸗ ren F. G. gebetten/ vnnd erlanget/ per nolar.&ge- cul. de Syndic. num. 19. cum ibt allegat. Canon.& 7. ae Syndic. Daher dann klagendem Syndico althier auch dieſe Priuilegiata,& impediens li- tis ingreffum Exceptio derwegen ad agen- dum pro monaſterio vorhauet/ nempe, tu non es prælatus. Felin.. exceptionem, num. 29. de extept. Blanc in tract. ae compromiſſ. part. †. tit. de except. imped. litts ingreſſ. S. quinto ex lege tam mmuni, quam municipali, verſ. exceprio, Tu non es prælatus. num. 13. Zam zwelfften/ iſt hier auch zumercken/ daß die Juͤngſt/ auch dorige voranlaſſung/ ond Erb⸗ vortraͤge von ſachen/ ſo zwiſchen dem Landes⸗ fuͤrſten allein/ vnnd den Buͤrgermeiſtern/ Rath/ vnd Gemeine zu R. etc. ſampt/ vnnd Gemeine ſtreitig/ darin dieſe beyden Klagpunct des luris patronatus, vnnd Spoliation⸗ In maſſen ſie angeſtalt/ gar nicht befindlich⸗ noch gehoͤrig/ onnd alſo auſſerhalb des Compromiſſes nichti⸗ ger weiſe vor den Herrn Compromiſſarien/ als incompetenten fuͤrgebracht/ vnd angeſtellet. Dann was den erſten Punct belanget/ Ob wol das lus patronatus der vorfaſſung einuor⸗ leibet/ ſo iſt doch ſolches zuuerſtehen von dem/ ſo in gemein zwiſchen den Landesfurſten/ auch Buͤrgermeiſter/ Rath/ onnd Gemetne zu R. grreitig/ wie der Buchſtad vorangeregter voran⸗ 247 laſſung klaͤrlich vormag/ vund außweiſct. Allhie aber in diefem Klaglibell wird ſolche gemeine ge⸗ rechtigkeit nicht angezogen/ noch libelliret/ ſon⸗ dern nur das/ ſo den Buͤrgermeiſtern alleine zu⸗ ſtendig/ vnnd welches auch in concluſione, dar⸗ aus die Klage zuerwegen/ alleine den Buͤrger⸗ meiſtern vnuerhindert zulaſſen/ gebetten wird/ von welchem den Buͤrgermelſtern in R. zugehoͤ⸗ rigen lure patronatus im Compromiſſariat gar nichts gedacht/ noch einige wehrung geſchehen/ Darumb auch krafft deſſelbigen Beklagte Her⸗ ren fuͤr den Compromiſſarien zugeſtehen/ oder zuantworten nicht ſchuͤldig/ Weil jhre F. G. darein nicht gewilliget/ vnnd dergleichen Gerech⸗ tigkeit retinendi luris patronatus, ſo die Buͤr⸗ germeiſter alleine haben ſolten/ im Compromiß nicht gedacht/ noch ausgedrucket/ auch niemals ſtreittig geweſen/ vt in Compromiſſum non poſſit videri deductum. I. 14. L. de his reus. §. I. de recept. arbitr. Et ſic deficit requifita ualitas agendi, quæ litis ingreſſum impedit. Barrol. Bald.& Dal. non ignorat. C de hus qui accuſ.&c. Maranih, in Specul. iudici. partu ſexræ. parte I. in nono mem'b. Extépt. num. 3. 13. 10. cum Sotſt es je zum dreyzehenden an deme/ daß die bon Syndico jtzo geklagte/ vnnd vormeintlich entzogene Cloſterguͤter in des eines Fuͤrſten/ Hertzogen V. alleine zugehoͤrigen Ambt G. ge⸗ legen/ vnd hat J. F. G. Bruder Gottſeliger Her⸗ tzog J. A. derſelbigen keine/ nach der Bruͤderli⸗ chen theilung in beſitz gehabt/ Derhalben/ ſo je⸗ mandt auff ſolche vormeinte forderung Rechtlich zubelangen/ muͤſte die Klage wider hochermelten Hertzog V. alleine/ als angegebenen Spollan⸗ ten/ vnd Beſitzern der geforderten ſpolijrten Guͤ⸗ tern angeſtellet/ vnnd mit nichten zugleich wider Hertzog J. A. vnmuͤndige Soͤhne/ oder deren Herrn Vormuͤnden/ vnd alſo nicht krafft/ oder aus den ſaͤmptlichen Compromiß/ ſondern or- dinariâ vià,& coram Ordinario, wider dieſen Herrn allein erhaben werden/ Cum ex huius prætenſà ſpoliatione alij conueniri neque- anr, Benuorab weil hochermelte Junge Herrn keine poſſe ſſores derſelben Guͤter ſein/ noch et⸗ was aus bormeinter ſpoliation bekommen/ diel weniger damit gereichert/ vnnd locupletiores facti worden. l. 7. S. vlr. cum d. ſeojj. de vi arm. f. r. G. vnde vi. Canoniſtæ c ſæpè, de reſtitur. oliat. Menoch. in remed recuperanda. rem. 1& alibi paſim. Obſtat igitur agenti& hic, quò ad pupillos conueniendos, exceptio priuile- iata, impediens litis ingreffum, NO N POSSIDEO. Z fin. vbr gloſſ. Bald. Angel. in 1. norab. notant. de rei vendicatio. Angel. S. æquè exceprione 20. Iuſtitur. de except. Francus c. 7. num. 20. Fallent. de litis conreſt. in C. Blancus tractat de compromiſ. parte ꝙ lit. de exception im- I 4 peaient. 248 dienr litis ingreſſum 5. 4. ex actionis defectu. n. H. verb. non poſiideo, cum ibi allegatis. Darumb klaͤ⸗ gern dißfals nicht alleine die incompertentia fo⸗ ri,& ludic is im wege liget/ quæ reddit ludi- cium retrò nullum, oppoſitã(vt hic futurum eſt) incompetentiæ exceptione. 1. vlt.& 1or. rit. ſiaà non campeten. iud. Felin.& Canon. 6. exce- priouem, ae exceprio. Lanfran. c. quomiam, verb.re- zuſationes, de probatio. Maranr. in ſheculo iudic. pari. O. de appellatione. num. 20. ſondern auch ille- git imitas luæ perſonæ, quæ ante omnia& re- ctificanda eſt, antequam reus ſe intromittere cogatur. Maranr. partus iud. 6. part. I. in nond nemb. nu. 3. perl. nenignorat. C. qui accuſare, Ia- ſon,& Da. Rub. C. qui admitti. Bald. l. fin. C. de caict. D. Aaria. roll. Aleac. conſ. 12. ſupra, volum. 2. Vnd andere zerſtoͤrliche/ auch priuilegiatæ ex- ceptiones, litis ingreſſum impedientes, deren oben gedacht/ darzu dann auch kompt Exceptio defectus compromiſſi, extra quod, quicquid vi,& nomine compromiſſi agit ur, nulliter,& ſine fundamento fit, ac ſuſcipitur. A.. S. de arbitr l. uon diſtinguemuu, in fine.& paſßim. ſcod. tanquam extra fines mandati. 1.. vbi Da. ſ. mandari. l. cum mandaro. 12. C.cod.& exceptio litis finitæ, TIBINON COMPETIT A- CTIO, vnde exceptio eius, quod non eſt in compromiſlo, illud excludit,& litem incho- ari prohibet. Blanc in tract. de compromiſß. parræ 2. de except impedienr. S. muruæ conuenrionis, n. 10. er Florianumin l. cerrè ſi totius, in fine, de ſeruir. vuſt. pread Darzu dann auch kommen andere exceptiones priuilegiatæ,& liris ingreſtum impedientes, quæ etiam hic non opus habent alià probatione, quæ ſtatim ex actis, id eſt, li- bello,& inſtrumento compromiſſi apparent, Marant. in partit. iud. v. part. I. memb-. exceprio. vum. I.I. kum ibi adlegar. Blanc. tract. de compro- miſß. parte a. rit. de exceptis. 1mpeaient. litt in- grelſ. in prina nam. 1. 2. 3. per Dd. c.. de lirls con- reflat. in 6. Legiſtas poft Barrol. l. J. de zureiur. l. Fnal. vli Bart. num. 3. ſf. proſus, vt, Tibi non competit hæc Actio. Bart.& Dd. l. nam& poſl- ea, in princ.de iureiur. Blanc. præalleg. loco. S. quar- to exactionus deſectu, num. 1. verbi Exceptio, per quam concluditur, attionem non competere ipſs Iu- re, cum multuis ibi allegat. Item, Except io, Actio- nem in totum remouens. Blanc, sbid. nu. 2. per gl.& Da. iu 1. J. C qui accuſare. E xceptio peti- tionis ineptæ. l ſi patronus, de iureiur. Blanc præ- alleg. tradta. de compromiſs. tit. tertis, exiudicio,& agitaris in eo, num. i. addens, quòd hæc exceptio impediat compromiſſum, per Corneum conſerar- Quanqaam, num. T. cum ſequ. vol. I. Item Exce- ptio, ex petitione apparens, quàâ, tanquam notoriâ, excluditur à limine ludicij Actor, quaſi per propriam confeſſionem, in libello factam. BPlanc. præall. loco, uu. 2. Verb. exceptio, Conſilium Decimumquartum. ex petitione apparens. Item exceptio contra- rietatis allegatæ. Blancus præalleg. num. 3. verb. contrarietatis altegatæ, Alex. conſl. Jiſo proceſſu, num. J. vol. I. per l. vlt. vbi Augel.& de Cpaltcill Item formæ non ſeruatæ. Blanc. ibid. nu. I. per Tohan. Menoch. c. Vt circa, in fiue, de elect. lib. g. Franc.&. I. Fallent. 36. de litu conteſtar in q. Quia geſta contra formam, etiam in materià ſpo- liationis, ſunt nulla. Piſants, de reſtir. ſgoliar. Angel. conſ. 146. Tria. perl. cum hi, S. ſi Præton r rranſact. Felin.& Canon. o cum diletta. de reſcri Brunus tratta. de materid,& potentid formæ in ꝝ eſfectu. Item exc eptio præpoſterationis ordi. nis, quæ& ipſa impedit litis ingreſſum. Ang. Aretin. S. 2qub, in f. exceprio. Inſtit. de exceyr. per te-ur. l. I. C. de appellatio. l. vt debitum, vli Bald norar. C. de beredit. attio. Rlancus præalleg loco, num. 6. Verb. Exceptio præpoſterationis orai. nis, adaens rationem, quòdordo requiſitus dicauur eſſe ae forma, e. quia propter, de elect. c. cum aile. cta, vbi Felin. de reſcripris, Frun. præalleg. locuiin E. concluſ.& dicit, non diſtinguendum, ſiue ſit præpoſteratio vnius cauſæ ad ſemetipſam, ſiue ad aliam, per Sarrol. l. prolatam, in fint, Càs ſenrenr. Et quod Principi placuit(vt hic in compromiſſo) ſit ordo agendi ſubſtantialis, in quo non ſit diſtinguendum, vtrum ordoſit vnius cauſæ ad ſeipſam, velad aliam. Quia ſemper, quod fit contra ordinem, à Principe datum, eſt nullum;& ſubdit ibi Blanc. idem eſſe in exceptio: præiudicialis cauſæ, per un dunm, de Exceprio. l. per minorem, de iudic: cum ali ibi allegatts. quam& hic militare,& obſtate agenti, ſupra demonſtratum eſt. Dieſem zum vierzehenden beyſpringet noch eine Exception ine ptæ petitionis,& irreleuan- tis, quæ litis ingreſſum impedit. 7. 4 patronu, de Jureiur. maximè, vt hic, ex libello agentis apparens. Blanc. de comprom. part. 7. tit. e ex. ceprio. imped litis ingr g.tertiò ex Maicio agitatis num. I. Verſ. excæptio petitionus ineptæ, Enum. 2 verſ. exceprio ex petitione appareus, per lura ili àl legara. Dann allein Syndicus allhier fuͤrgibt/ wie vor F0. G60. 100. vnd mehr Jahren dle ſirei⸗ tige Guͤter von klagenden Buͤrgermeiſtern beſtſ⸗ ſen/ welches an jhme ſelbſt dngleublich/ daß die Buͤrgermeiſter/ als Laici, die geklagte Cloſter⸗ guͤter/ ſo da geiſtlich/ dnd fuͤrnemlich fuͤr 50. 60. 100. Jahren geweſen/ vnd alſo don Leyen nicht beſeſſen werden koͤnnen/ Cum res Eccleſiæ nul- lius fint in bonis. S. acre, Inffit. de rerum diuiſ L. bemuus, cum aurb. ſeq. Q de§§. Ecdleſ. multo minusa Laicis, et iam patronis, poſſideantur, aut poſſideri queant. a relarum. 21.§. j. 4. †0. & paſtim, de iure patron. Vnnd wann gleich ſolches man einreumen wolte/ iſt es an jhm ſelbſt dnerheblich/ vnnd bn⸗ ſließuch/ intemal ſiede/ la inneraldz0 de in/ Re iheit 3 Mde nt IM 7 hun M dnnſl H. dh lus(om. gleliche Iihan den Dariluta- ucku. Cu quod ahhec huu vli Bal MMeiſt bund cora klagender§ bnnd poſſe ten gehbt/ im Final Fgrentſit ne/ Gnes ſum ure Im groſghe dorh un Venla ente henmm tutſez ng apul a4 end rin.19 hxmmn Vjams p daunyn.;e. äüegende um alleia 4, C petenn⸗ b kid fann, Cdtn M ptio præpoſtera mpedit litis ingf „ etkio. Jlana Excepii Pre⸗aſtenaiun nem, gaodonusre-ujni u⸗ Prupter, ae ele.: ah b Jenptis, Sran. prealiga it, non diſtinguenäm dvnius cauſæadlewen r Zartol.l. pruatamii 1 dd Principiplacuit(ni ſit ordo agendiſibtn ſtinguendum, irunn eiplam, veladalim tcontra ordinem, ibu m;& ſubdit ibi Bhaxi præiudicialis cauſm Uerminorem, deuden m& hic militare, A mopſtratumcſt. n dierzehenden belftit irij deru lptæ peritionis dim reſſum impedit ſun de, vthic, exlbelods d ampnm. hann ingr Jreruuex luiuuni Oonſilium Decimumquartum. 249 ren/ auch des Cloſters/ vnnd Gemeine Guͤter von Beklagten poſſidtret/ ja auch pra ſcribirt ſein moͤgen. Cuͤm etiam rebus Ecclcfiæ,& Ciui- tatum, exceptà Romana, præſeribatur 40. annis. a I. c. de quarta, Ae præſcripr. 1. vlt. cvm aurhent. ſequent. vbi Iaſon, G de ſacroſ. Eeuleſ. vnde putatur hæc forma concludendi, vel articulandi eſſe irreleuans, quando non arti- culatur de quinq; in decem,& ſequentes an- nos, ſed vt hic de poſſeſſione, quæ ante 50- annos obtenta fuit, quum interim alius poſſi dere,& tanto tempore præſcribere potuerit- Barr. Frauc. Bald.& repetentes, l. Celſus, de'ſu- cap. Bald. S. ſi quis per 30. annes, num. g. J. 10. ſ4 de feudo defuncti, Martheſilan. hinoul. I10. num. 1. nec ſufficit, de facto poffeſſionem vſurpatam, niſt de continuatione appareat. Euerhard. ionfilk tro. num. 10.& niſi detitulo coniſtet; Ea riſius confil. Or. num. 21. vol- 4. præſertim quan- do lus commune Actoribus, vt Laicis in poſſeſione bonorum Eccleſiæ contradicit. Stephan: Berrrandi conſil. 133. viſo, in princip. Vol⸗ 2. Pariſius conjſil⸗ Ar. num. 19. 21. libe I. cum ibi ad- ductis. Quare pro Actore non probat hic eſſe, quod ab hoc contingit abeſſe. L ne G de pro bat. bi Bald.& Da. 2 8 Vors funffzehende iſt noch eine inepitudo, onnd contrarietet darin vorhanden/ Alldieweil klagender Syndicus der Buͤrgermeiſter beſitz/ vnnd Poſſeſslon/ ſo ſie dber 50. oder mehr Jah⸗ ren gehabt/ Artleuliret/ vnnd doch letzlich/ onnd im Final(darauff zuſehen) nicht auff ſie/ oder ſtren beſit ſchleuſſet/ Sondern daß Cloſter allet⸗ ne/ ſine eius mandato,& extra compromiſ- ſum zu reſtituiren bittek. 4 Zum ſechszehenden iſt es im Rechten eine groſſe quæſtion/ wie auch oben etlicher maſſen/ doch zum andern ende/ nimirum petitionis veniæ entwor ffen/ Ob ein Vnterthan/ oder Le⸗ henman ſelnen Herrn de ſpolio, vnthaͤtlicher entſetzung halben beſprechen moͤge/ vr videre lice: apud Da. l. ne qe de vi armatu, 1. 1. S. aure penult: cod: rit: l. licet 7. de obſequ. d lib: praſi: Bald. S. finr num: I1. de prohib: feudi alienat:& S. ſi verd, vbi omues feudiſiæ, de vaſalls, qui contumax eſt, panorm: Feli-& Cunonr c. Ceterum, de indic. Vnd ſchlieſſen die Doctorn alle dahin/ daß ſolches an⸗ ders nicht/ dann Ciuilibus verbis, tacito ſpo- lio, vt, quòd Dominus non debito ordine intraret, geſchehen moͤge. Bala. S. hin: num: 23. de probibir: feudi alienare per Frider: Feuaiſtæ, S. ji verò, de milite Vafallo, qui contum: Panorm. Te- lin-& Canon. c. Cæterum. de iud. Darumd auch derhalben des Syndici intention dißfalls wider Recht/ onnd nichtig/ vnd ſein Klaglibell contra Iura,& ſic nulliter, eingebracht/ weil jhm ge⸗ buͤhret/ dießfals in factum, allein Ciuiliter, vnnd nicht ſuper ſpolio, wider die Landesfuͤr⸗ ſten/ vnd ſeine Obrigkeit zu agiren.. 7. J. intern qictum, de vi armara, rext. S. ſi verò Vaſallus, bi omnes feudiſtæ, de milite vaſallo, qui contumax, &c. temperatà atrocitate verborum. L. m ajfirmes, G de liber: cauſa, quem textum ad va- fallum extendit Aluarot. 4. S. vord vaſallus. num: †. quod præſertim in terminis noſtris locum habere debet, vbi Dominus arguitur non ſimplicis ſpolij, ſed atrocioris etiam de- licti,& excommunicatione digni, nempe, quòd monaſterium bonis ſuis ſpoliauerit. a relatum. 22. S. T. de lure patrun. perl. neg de vi armatàd, l. 1. 2. 3. †. J. d. J. de obſequgjs A liber. praſl. Et quæ Aiſpurant latè Iacolin. de Inueſtitura, verbo,& dictt Vaſalli pro aictis rebus, num. 7. S. Molin. in caufuetua. Parifien. Iitul. I. de materid feudali, H. J. gloſ.. num. 10. fl. qui fatentur, banc eſſe communem, Aluarot. num. 24. SGerniæ num. J. G. J. F. fi verò vaſallus, de milite vaſallo, qui ontumax est,& ſic turpis cauſa ſpolij, quæ do- minum ſuggillat, agendo profertur, quod fa- cere ſubdito agenti contra Dominum non li- cet. Iſern. d. S. e werò, num. 6. de mwilite Vaſal. qui contumax: bonus texr. l. apud,§. adue nſäu, de doli mali exceprio. iuucta 4.. 9. interaictum, verbo, in fattum, de vi armala. Daraus dann abermahls zum ſiebenzehen⸗ den noch eine newe zerſtoͤrliche vnnd Priullegirte Exception, impediens litis ingreſſum, ſich ereuget/ vnd finden leſſet/ nempe Exceptio, A IVRE PROHIBITVS ES AGERE, quæ propriè competit,& obijci poteſt, quan- do perſona, cui reuerentia debetur, famoſa aliquà Actione, aut quaſi famoſà, hoc eſt, quæ exiſtimationem grauat, vt hæc quæſtio ſpo- lij. a. I. 7.J. hoc interaittum, l. nexo; Vnde wi, l. T. 2. 5. 4. J.. J.& ibi notat: de obſeq. lib. præſt. con- uenitur contra ius, de quo modò diximus. Nam tunc ſuper tali pacto, tam grauiter in- terdicto, de Iure prohibitum eſt agere. l. fin. vbi gl. c. vt nemini priuato, l. ſi oleum, S. hin. cum. foq. Ae dolo malo, l. 7. cum ſéco. de obſeq 4 liberpreſ. Bartol.& Da. l. infamem, de publ. iudic ex quo rurſum naſcitur exceptio, impediens litis in- greſſum. Blanc: in trattat. de ompromiß. parr.e. de Exceplion. impedienr. litus ingreſſum, S. 4. ex attionis defectu, num. 4. Verſ. exceptio. A Lure probibitus es agere, vtputa, ſi parentes quis a- ctione famoſâà, vel quaſi famoſâ conueniat. Nam tunc ſuper tali facto intentato prohibi- tum eſt agere, ex quo impeditur litis conte- ſtatio. Et hanc exceprionem inter ſimiliter priuilegiatas,& impedientes ponit Angel. §. æquè. Exceprio. 30. Inſlit. de exceptio. Socin. c. I. exceprio. 22. de liris conteſt. Plhilipp. Pran. c. 1. Fal- lent. 17. de litu contéſt in d. Aus 1——— ———— 5 250 Aus welchem allen die achtzehende Exce- ptio, litis ingreſſum impediens herfuͤr fleuſt/ nempe notorius defectus z2c notoria iniuſti⸗- cia agentis, cui ludex permittere non debet, vt litem conteſtetur ſed magis cum àlimine iudicijrepellere debe t. Specul. de exvepris.§. di- Cto,in fine. Marcus de Fauo. in tract. exceptio. in ſin. & ità hanc exceptionem inter priuilegiatas, ac impedientes litis ingreſſi um accenſent,& numerant Loan. And. Lup. Domini. Eranc in,4. Zimirar. a I. ae lit, conteft. in ẽ.& in terminis quõd compromiſsi aiſceptationem impédiar. Blanc: tract. de compromiſS. part. e. rir. de except. impedien.§.. exactionis Aefectu. num. 7. verſ. Exceprio nororia, F conſtat iuuisi de iniuſticid ageutts,&c. Loan. Monra. l. eleganter. S ſi quis poſt. ae condict. indeb. Sociu. conſ. 34. pro deciſione, in fine Volu. I. dicens. ſatis eſſe, quodex narratione tanquam con- feſſione actoris appareat de ipſius iniuſtitia. I. cum precum. C de liber. cauſ per Bart. l. eum qui ra. S. qui ird, de veub- obligar. l. vbi pactum. C. de rranſactio. Aretin. in l. ſi quæramus num. 2. deé teſt. Alex. conſ. 62. In cauſa, num. 4. verf. 3. Aarurum. DVolu. 7. Quæ omnia eò magis libello Actorum hic aduerfantur,& eum repellunt, Quoniam clauſula, Petens Ius,& Iuſticiam adminiſtra- ri, ac reliquæ ſaluantes, huie libello non in- ueniuntur infertæ. Iaſon, Od l. petens. C. de pa- h C ae calum. l. ſi maritus. C. de uonatsnter virum, crus,& S. omnium, Inuſtit. de action. Reſolutio rationum thell bleiben laſſen/ auch diel frembde Guͤter/ dnd gerechtigkeitẽ/ dauon nichts compromittiret/ mit einziehen/ vnd alſo dielfeltig dem Compronuß zu wider handlen wollen. Auff die dritte einreden wird geantwortet/ daß dieſe/ jtzund libellirte Guͤter mit nichten der doranlaſſung einuorleibet/ oder darin gedacht/ wie es auch vnmuͤglich geweſen/ Sintemahl ſie nie auſſerhalb Gericht/ noch gerlchelichen erfor⸗ dert worden/& ideò non entis nullæ potue- Conſilium Decimumꝗquartum. runt eſſe qualitates. 1. ackor. ubi Bald. Salic.& Da. C. de probaz. Wie dann der Buchſtabe des compromiſſortats/ ſo alleine auff ausgeſetzte/ dnd dnabgehandelte ſereitige forderung gerichtet/ klaͤr⸗ lich vnnd Buchſtablich bezeuget/ darinnen auch kein Buchſtabe don der Buͤrgermeiſter zu R. lure patronatus, ſo ſie am Cloſter zum Heiligen Treutz haben ſollen/ diel weniger etwas don ſpo⸗ ſijrten Guͤtern deſſelbigen zubefinden. Quod igi⸗ tur in Compromiſſum non inuenitur dedu. ctum; nec eò attrahi poteſt, ac ſuper eo ludi- ces compromiſſarij ludicare debent imò nul. liter procederent. c G. de arbitr. Daß alſo die angezogene! deomnilus. De re- cept. arlutr dißfals gegen Claͤgern ſtehet/ wie dan auch die Regul„ Quock inde finita æquipolleat vniuerſali, dießfals keine ſtadt haben kan/ in ijs, 4 quæ non expreſsè inueniuntur definita„po- triſſimum in arbitrio ſtricto. Socin. I. Iein tertio, c quarto notabili. Dæliber& poſtu.& conſ. 275. in quæaſtto. num. G. vol. 2. Grauer. conſ. 33. Nobiles nuxa. V. lib 7. Obaber wol die Acceſſoria, vnd adhæren- rtia, als anhengige Gerechtigkeit dem Principal folgen/ So iſt doch hlebeuor dargethan/ daß dee⸗ numehr geklagte/ vnd jtzt geforderte ſtuͤcke zu dem compromittirten in gemeinſtreltigen lure parro⸗ natus der beyden benenten Cloͤſter gar nicht ge⸗ sren. Vnde ex ſepararis nihil infertur. 7 fn C vxor. Eberb, locolegali A ſeparari. Die fuͤnffte Regul/ quod fruüſtraà fiat per plura quod fieri poteſt per pauciora, Item, quod nullus in plura iudicia diſtringi debeat, Ce. leufft auch ſtracks wider Claͤgern/ Sintemal ſie die compromittirte forderung nicht in einem Proceß/ vermoͤge der doranlaſſung bringen/ ſon⸗ dern nur einiges ſtuͤcke eines Cloſters allein/ auſ⸗ ſerhalb dem Compromiß vornehmen/ die com⸗ promittirte ſtreit Punct aber alle hindanſetzen/ auch vnter dem dormeinten lure patronatusan⸗ dere/ zunor niemals ſirettig gemachte Guͤter/ ond Hendel/ darauff nicht compromittiret/ mit einzlehen/ vnnd alſo aus einem Proceß dlel ma⸗ chen/ ond die vorfaſſung/ auch ſchleunige oͤrterung deſſelben mutwillig auffziehen. Der ſechſte gegenwurff iſt allein zuuorfeehe de cohærentibs, ſine quibus arbitrium expli- cari, autexitum habere non poteſt, Vr expe- 4 27z A gl in contrariumallsgata, e. cum dilettu, Derb. mus, cùm bona monaſterij hic petita non per- tineant ad Ius patronatus Laici, ſuper quo compromiſſum eſt, ſed ad monaſterium, cuj etiam peruntur ab Actore,& nonpatronis, miſt dolus, de arbir in quo caſu hic non ſu⸗ vt ipſe libellus hæc manifeſtè ſeparet,& pro- inde ſeparatorum ſeparata(vt iam ſæpè di- tum) lir ratio, nec ex alio ad aliud recte in- feratur. lange ei a Reit Vm 9 ſälln tern ſyre z diypor willen ge Teſtuner richten/ fuͤrſgeem Hand ve vffdentod üe neinaig, wen pdubi. Kuanht, da udn cetftenen B 5 meinen 8 7 die Acceſſoria, indan de Gerechtigkeit den ch hlebeuor feparatis nihiintam earitus. C. de aunttanan Conſilium Decimumquintum. donat rinter vir:& vxor. Eberhar: loco d ſepara- tis, tum fimilibus. b Nach dem dann dieſem allen alſo/ vnd durch gnugſame Rechtsgruͤnde J. F. G. ein/ vnd ſchutz⸗ rede wider bormeint angeſtalt R. Klaglibell zur notturfft bewehret Als halten wir vnterſchriebe⸗ ne/ daß in ſo kurker zeit/ die vns zuberathſchla⸗ gung dieſes Handels gelaſſen/ J. F G. an vns ſemptlich/ dnd ſonderlich einen gethanen ſchrifft⸗ 9 6. S —̃ᷓ 52 7 7 N 2u— Der Fall/ woruͤber ein ausfuͤhr⸗ licher Rathſchlag/ vnd Rechts erkle⸗ rung begehret wird/ hat ſich in der Stadt L. folgender maſſen begeben/ nnd zugetragen. S Argareta S. Heinrichen = G. ſehligern hinterlaſſe⸗ n ne Witwe/ welcher/ in⸗ GA halt eines/ von jhrem E⸗ hemanne auffgerichten zu diſponirn frey geſtanden iſt/ hat im willen gehabt/ fuͤr jhrem abſterben ein Teſtament/ oder Letzten willen auffzu⸗ richten/ vnd denſelbigen eine raume zeit fuͤr ihrem toͤdtlichen abgange/ mit eigner Hand von Punct zu Punct/ wasſie vff den todtfall legiret/ vnnd vermachet haben wolte/ verzeichnet/ in gemuͤt vnd meinung/ ſolches alles folgends durch ei⸗ nen publicum Notarium Johan D. genandt/ in formam Teſtamenti ſe⸗ ten/ vnd nach Stadtrecht/ vnd gebrauch confirmirn/ vnd beſtetigen zulaſſen. Weil aber gedachter Notariusin ge⸗ meiner Stadtgeſchefften von Hauſe eine lange zeit geweſen/ vñ inmittels ernandte Witwe mit ſchwerer Leibes ſchwacheit oefallen iſt/ hat ſie jhren Beicht Vater . 12 2 9 * 1 8— M 8 8 4 2 △ e f 3 Dp ATSAN 2 8. M. letzten willens/ von den Anererbten guͤt⸗ tern jhres gefallens zuuerwenden/ vnd 251 lichen gnedigen Befehlich in Vnkerthenigkeit gnuͤgen geſchehen ſey/ darbey wir es auch wen⸗ den laſſen. Saluo melius ſentientium Iudic io. Hoc incerti autoris conſilium, quod a- lioquin in ſecundà parte reponi debe- bat, per errorem inter parentis mei conſilia relatum eſt. Quoniam tamen non melegans eſt, candidus lector boni conſulet. Statius Borcholten D. 4 88*— 8 22*) 4 2 9). X A 3. 8=E“= 2 8 N— 8 A 8 S 3 7 4 8—** 8 2 7 8. DEC H. B. zu ſich fordern laſſen/ vnd von hm jhren letzten willen auff uſchreiben be⸗ gehret/ welcher dann alsbald vff jre bitte ſich geſtellet/ vnd was die Witwe jm aus jhrem verzeichnus dictirt/ vnd erzehlet /im beyſein einer Mannes/ vnd Weibes Per⸗ ſonen auffgeſchrieben. In gleichem hat die Witwe ſre neheſte Erbinnen Beaten von O. jres Alterß im 15. Jahr eben zuder zeit in die Eammer zʒu ſich beſcheiden/ vnd ihr durch gemelten Herrn H. B. jre Verordnung/ inſonder⸗ heit wegen des wohnhauſes anmelden laſſen/ worauff die Erbinne ſich erkleret/ daß ſie mit deme/ was jhre liebe Weſche vergeben wuͤrde/ gar wol zufrieden were⸗ wolte ſich auch darnach zurichten wiſſen. Nach dieſem iſt/ auff ferner der Wit⸗ wen begehre/ von Herrn H. B.das Con⸗ cept jres letztẽ willens ins reine gebracht/ vnd jr die nechſtfolgende tage wider zuge⸗ ſtelle/ Worauff ſie nach einem Notario Otto H. vñ zweyen Rathsherrn als Oio⸗ nyſto B. vñ Ditrich P. geſchickt/ Obnun wolder Raths Perſonen ankunfft ſich et⸗ wz verweilet/ ſo iſt doch der Notarius als bald erſchienen/ vn der Witwẽ bey guter vernunfft/ vñ verſtande ſolch jren letzten willẽ/ in maſſen in der Beicht Vater Herr H. B verzeichnet/ vñ ins reine geſchriebẽ Boreg; 8 3 e Conſilium Decimumquintum. hette/ Teſtamentsweyſe zuuolziehen/ vnd volſtendig zumachen gebeten/ Ehe aber die Rathsherrn ſein angekommen/ hat die Schwachheit vberhand genom⸗ men/ Alſo daß die teſtatrix von jhnen iſt Sprachloß befunden/ vnnd endlich An⸗ no 1544. SNitwochens nach Oculi toͤt⸗ lich verblichen. Derentwegen ſie dann ihr Teſtament mit dem Tode confirmirt vnd beſtetigt/ aber nicht hat ſ ecundum formam ſtatuti beſiegeln/ vnnd volzie⸗ en laſſen. b Ma deſſen vngeacht/ hat die ne⸗ heſte Erbinne Beata von D. bey Leben jhrer Mumen das Teſtament zuhalten⸗ vnd was darinne dem einen/ vnd andern beſcheiden iſt/ vnhinderlich folgen zulaſ⸗ ſen/ nicht alleine angelobt/ ſondern auch/ nach jhrem abſterben/ zu onterſchiedtli⸗ chen mahlen repetirt/ vnd widerholet. Auch darauff Anno 9 in beyſein ihrer Verwandten/ vnd Freunde/ die legata, inhalt des Teſtaments diſtribuirt/ vnd ausgetheilet/ vnd Chriſtoff von D. den Kauffbrieff wegen des/ ſeiner Tochter Sophien legirten Hauſes/ in beſitz/ vnd gewarſamb bekommen. Vnd iſt diß Teſtament/ vnnd was darinne legirt/ vnd vermachet iſt/ von der Erbinnen Beaten von D. zur zeit jh⸗ res erſten Ehemannes C. V. vnd ſeinen Kindern/ oder derſelben Vormuͤnden ab Anno 45. vfquc ad annum 62. weder zu Rechte/ noch auſſerhalb Rech⸗ tens widerfochten/ impugnirt/ vnd ge⸗ ſtritten. Nur das aller erſt Anno s. Beaten von D. ander Eheman/ S. L. curatorio nomine ſeiner Ehefrawen wider etzliche legatarios eine Clage in formà petitionis hereditatis ange- ſtimmet/ vnd daß die Margaretha S. ohne Teſtament verſtorben/ vnnd ſein Eheweib Beata von D. aller verlaſſe⸗ ner guͤter jhr neheſter Erb were/ gericht⸗ lich fuͤrgebracht hat/ Bittende/ daß Be⸗ clagte nicht allein die entpfangenen Le⸗ gaten/ ſondern auch etzliche Sultzguͤ⸗ ter/ ſo ſie ex titulo locationis,& con- ductionis in beſitz eine raume zeit/ auch fuͤr der S. Abſterben gehabt/ vnnd noch jetzo haben/ Cum omnibusfructibus perceptis, ac percipiendis zu reſtitui⸗ ren/ vnd zuentreumen angehalten wer. den moͤchten. Worinne dann O. B. Als der Beaten von D. erſter ehe/ Tochter man S. L. endtlich hat beygepflichtet/ vnd iſt nach abwechſelung beyder Par⸗ theien ſchrifftlichen Notturfft ein Endvr. theil ergangen/ vnd von Clegern dawie⸗ der zu Leutern begehret/ von Berlagten aber dauon appellirt/ vnd Libellus arti- culatus Appellationis vbergeben/ da dann Appellaten darauff geandwortet/ die Leute ration verlaſſen/ vnd ſich deske⸗ gentheils Appellationis, tanquam cõ- munis beneficij angemaſſet/ Kegenar⸗ tickel vberreicht/ vñ dieſelbigen ex acib. prioris inſtantiæ iuſtificirt/ welchs jnen Appellirendes theil nicht hat wollen paſ⸗ ſiren laſſen. Vnnd derentwegen ſuper hoc, an beneficium appellationisſit commune, nec ne, diſputirt/ vnd fuͤr dieſes puncti incidentis eroͤrterung/ in proceſſu Appellationis, wegen der Heuptſacht/ zuuerfahren ſich vor wegert. Es haben aber die Herrn Coneipi⸗ enten ander Inſtantz nicht deſtoweniger neben der Ineidentz queſtion in der Prin⸗ cipal ſachen delinitiuè erkandt/ vnd da⸗ durch Appellanten zu weiterm prouotirn geurſacht. Dieſem nach/ Fuͤrs erſte die Frage fuͤrfelt/ Ob Cleger S. L. oder ſeine ſul⸗ ceſſorn/ vnd mitvorwandten ie zugeſtal⸗ te legata von den Beclagten legatarhs wider abzufordern/ oder aber vielmehr Beelagte dieſelbigen an ſich zubehalten fug/ vnd recht haben. Faͤrs ander/ Ob die Sultzguͤtet/ welche Beclagte ex cõducto,& locato, vber Vorſjaͤhrte zeit von andern vmb ein benandte Penſion/ inne gehabt/ vnd g. braucht Aegagtt le dat Klage/ der reſtiwtie nicht enthree Dam non pralun 1r. GClan emamuejali nenit.taun tumautem qpatiagl auch nthe (cloſen to aqui fadumet F jnu Alexand., emuandyun nuſ ſeun menr. Ilauy ſaa 2 Alias eain lum qul mnelli tu- 4 un cdt 1 lationis wbergein ten darauff geanden verlaſſen /vnoſche ellauonts tanqun cij angemaſſetae !/vñ dieſelbigenen ie inſtifieirt/wch heil nicht hatwela annd derentwegm ficium appellaid ec ne, diſputit/n incidentis crürm ellationis, tit nurfahtenſichem aber die Hennb ſtanz nict din dentz qurſtionind Einicweetkand ten zu weltenſnn Conſilium Decimumquintum. braucht haben/ wegen eines bloſſen an⸗ gegebenen Titels per petitionem he- reditatis, von jhnen abgefordert wer⸗ den moͤgen? Fuͤrs Dritte/ Ob in ſecundà In- ſtantiä zugleich auff den Ineidentz Puntt/ vnnd geſchloſſenen Proceß Ap- ellationis in der Heubtſachen habe Rechtlich erkandt werden koͤnnen? Prima Quæiſtio. ☛ Uff die erſte Frage zu ankwor⸗ ⸗ ten/—nd den ſpecificirten caſum K S2) zu reſoluiren/ Leſt es ſich zwar an⸗ fenglich dafuͤr anſehen/ als habe o Kleger S. L.& Conſorten wieder Beklagte legatarios zu Rechte eine ergruͤn⸗ dete Klage/ vnd zuſpruch/ vnnd ſie ſich darob der reſtitution acceptorum legatorum fuͤglich nicht entbrechen moͤgen. Dann es verſehenen Rechtens iſt. Facta non præſumi, ſed legitimè probari debere. I 1.&l. cum res.& ili DD. Gde probation. l. ſi emancipati. C de collat. L aſſcueratio. C. de non nu- merat. pecun.. quæcung. P. de publc. Teſtamen- tum autem facti eſſe tradit laſon in lſt eman- eipari. arg!l, non Codicillum, Cde reſtib. Wie dann auch in ſpecie von den Rechtslehrern dahin ge⸗ ſchloſſen wird/ Quõd is, qui vult ex teſtamen- to aliquid conſequi, teſtamentum ſolenniter factum eſſe probare cogatur, arg. l. cun probat. ſ de probat. Bartol. in l. E poteit. num. 23.& ibi Alexand. num. 19. ſfe de acquir. hered. Iaſõn in a. l. emancipati. G de collat. Dec. l. 2. num. d. ſ de bono. poß. ſecundum tab. Bart. in l. ſicur, C de fid. inſiru- menr. Marrbrde Aniε. 27.& 302. deciſ. Arer. in§. ſed elſi pater. Inſtit. quib. mod ius par. por. ſoluit. Aliaàs enim quisporius inteſtatus deceſſiſſe,& illum, qui ab inteſtato ſuccedit, inſtiruiſſe intelligitur. perl. ſi quis cum.& l. conficiuntur, f. de iure codicill. Nec ſufficit ad probationem, quòd ſcheda aliqua ad teſtamentum facien- dum ſit præparata, perl. ex ea.& ibi Bart. ſſ. de teff. Sed probetur per duos teſtes legitimus numerus nimirum 7. vel in præſenti caſu du- orum teſtium& ipſe tenor teſtamenti, Decin 12. C. de bono. poſf. ſecund. Tab. Barr. in!. ſicut. C. de fide inſiru. Matth. de Aflict. num. 274.& 302. deciſ. Neapolit. Aretin S. fed erſi parer. Iuſtit. quib. mod. Ius pur. potedt. fſola. 1 Daßher dann erfolget/ daß/ weil Kleger/& tonſorten præſumptionem luris fuͤr ſich haben/ 253 den Beklagten legatarijs zuerweiſen gebuͤre/ vnd oblige/ daß Margretha S. letzter wille/ vermoͤ⸗ ge der Rechten/ vnd ſtatuten der Stadt 4L. auff⸗ gericht/ vnnd volnbracht ſey/ welchs aber nicht außfuhrlich zumachen iſt/ In deme ex informa- rione caſus, vnd der abgehoͤrten Zeugen aufſa⸗ gen erſcheinet/ Es habe die Margretha S. nach der Stadt L. wilkuͤrlichen Rechten, vnd gebrauch jhren derzeichneten letzten willen/ durch einen publicum Notarium in formam ſolennem teſtamenti bringen/ vnd von zween Rathsherrn beſieglen laſſen wollen/ aber ſey daruͤber mit kode verblichen/ nd nichts mehr dann ein bloſſes con⸗ cept verfertigt/ vnnd dem Notario, vnnd Raths⸗ herrn gezeiget. Nun iſt es onleugbaren Rechtens/ Factio- nem Teſtamenti nullam diuiſionem recipe- re, ſed vno contextu perficiendam eſſe, per 7. heredes palam, S. vlt. frde teſt: l. cum anriquitas. C. eodemſfurioſum.&ibi DD. G qui teſt: fac. poſßl. ſi quus cum, ibi denig, Bart. Ialt, DD. ae leſt. l. f- deicommiſga. S. I. G& ibi Sart. Srde legat. 3. laſon in l. Ius noſtrum, ſf. de regul. luru. Mehr beſagen die gemeinẽ Rechte/ In indiuiduis nihil factum intelligi, donec aliquid faciendum fupereſt, Et vtile per inutile vitiari l.rei appelario. J. fin. &ibi Al. ſf ae verborum ſignif- Bart. in!. græcè.§. illua. num. 3. ff. de fdeiuſſör l. quemadmoqum. C de agric:& cenſit. Dynus in c. Vvrile per inurile. num. 4. de R. E. Baldinl cerri.§. quoniam donea Sfſicert pel. Vnde in ſpecie deciditur, Quoties quis tan- tum exemplum teſtamenti præparat;& prius decedit, quàm impletur, ſcripturam illam, vel ſchedam neq; vim teſtamenti, neq́; codicil- lorum obtinere, nihilque inde deberi er iam- ſi habeat verba fideicommiſſi, perrexrl feei- comiſſa. S. I. f. de legar. 3. d. Iſi quis dm teſlamen- tum.& ili Bart. Bala.& DD. P. de teſtameént. d. l. furioſum. Cqui reſtam. fac poßz:l. Lucius. ff de milit. :eſtam. I. fin. C de coaivil. l. 1. ide lure cod. Non impletum autem,& nullum intelligitur teſta- mentum, ſiteſtator, antequam teſtes rogarti conueniant,& eius voluntatem iam icri- pram, ac ordinatam, ſuo ſigillo,& ſubſcri- ptione confirment, obmuteſcat, vel morte corripiatur. l. h uon ſeciali. l. ſ unu, I. hac conſultißima. C. de ꝛeſlib, I. l. furioſum.& qui reſtam. fac. poſg. 1. ſi quis cum.& ibi Bart. num. 4. l. ad teſtium. g. ſi quis ex teſtibus. ſf. de teſſ. In⸗ maſſen dann in kegenwertigem fall H. G. Wit⸗ we M. S. ihren letzten willen hat ſelbſt verzeich⸗ net/ onnd verzeichen laſſen/ auch ſich gegen den Notarium, daß in dem vbergebenen verzeichnuß jhr Teſtament kuͤrtzlichen begriffen were/ erkle⸗ ret/ vnnd ſolchs in ein form zubringen gebetten. Es ſein aber die erforderte Zeugen nieht kegen⸗ Z. werttig 4— “ 1 4* 8½ 8 I 11 * 254 Conſilium Decimumquintum. wertig geweſen/ noch weniger die ſieglung/ vnd onterſchreibung von jhnen ins werck gerichtet⸗ Aldieweil die Teſtatrix fuͤr jhrer Ankunfft Sprachloß worden/ dnnd bald darauff geſtor⸗ ben. Vnd weiter in Rechten geordnet iſt/ Quòd teſtamentum, ab eo, qui balbutiente feu hæ- ſitante linguà locutus eſt,& qui in articulo mortis conſtitutus, ac paulò poſt mortuus fuit, factum, non valcat, S octn. 2. conſil. volum. 2. Johan. Andr in adairt. ad Spectin rit. de zeſt.§. in pri- ais. Verſ. quid ſi i. Ludo. Rom. gob. conſil. On.& Bala in l. iubemus, de roſtam. num. 4. Caſt. in! hac conſaltiſima. S. at cum lumana. C de teſi. Dero⸗ wegen hierauß kein anders erfolgen wird/ dann daß die legatarij, inhalt des erregten dnuolzoge⸗ nen Teſtaments/ die vermachte legata zu ent⸗ pfahen/ ond anzunehmen/ nicht befugt geweſen/ beſondern zuſamb den andern guͤtern der Erbin⸗ nen Beaten don D. ab inteſtato anhelmb gefal⸗ len ſeln/ dñ daherdon Klegern per condictionem ſine cauſã nicht vnbtllich repetirt/ vnnd wleder abgefordert werden. Nudâ enim voluntate teſtamentum, excepto teſtamento militis, perfici non poteſt, per gleſi. in l. in fraudem. in verb⸗mihi,& l. Lucius. frde milir. zſf. Darnach mangelt es dem fuͤrgenommenen Teſtament/nd letzten willen/ an den ſolennite⸗ ten/ ſo beydes die gemeilne beſchriebene Rechten/ vnd der Stadt C. wilkuͤhr/ vnnd ſtatuten/ zu be⸗ ſtettigung eines krefftigen Teſtaments erfor⸗ dern/ ond haben wollen. Dann es wird nicht er⸗ wieſen/ daß/ beſage der L. Ordnung/ zween Rathsherrn zu volztehung dieſes Teſtaments bitlichen erſucht/ ond kegenwertig geweſen/ noch weniger aber/ daß ſieben Zeugen/ Quorum præ- ſentia de lure communi neceſſariò requiri- tur, adhibirt/ vnnd gebraucht ſein. Vnd verord⸗ nen die Rechte außdruͤcklichen. Numerum le- Ptem idoneorum teſtium in condendis teſta- mentis pro formàâ ſubſtantiali requiri, ita, vt, ſi vnus teſtis deficiat, vel non ſit qualifi- catus,& fungatur teſtimonij officio in con- ſpectu teſtatoris, vel teſtatricis, totum teſta- mentum deficiat, ac corruat, rext. ad hocex- Ppre ſsus in l. ſi unus. Qde reit. Bart. in l.nemo pateit. 2xm. I. F de legar. I. Balaiinl. cum quis, C. de luris E& fact. igno. Taſon in aAt ſi vnus. l. ſi non ſpeciali, vli & Bartol. uuwm. 2. C. de ieſt. Idque firmari non poſſit licet accedat confeſſio ſucceden- tium ab inteſtato, Et hiteſtamentum valere velint, atque impugnare,& nullum dicere recuſent, Barrol. i2 l. fflio prærerito, num. 30. 3 de iniuſt. rupr.& irrit. roſtam. Iaſon inl. 2æinuin. 27. C de onor. poſſeſß. rexr. in l. ſi poit diviſponem,& l. cum tcſtuamenrum, C de lur.& fact. ieno. Quia forma,& ſolennitas indiuiſibilis eſt cui ni- hil addi, vel derrahi poteſt, Ideòq; eius omi ſio in qualibet, vel minimâ parte totum actum vitiat. Abb. in c Iin. Exr. de teſtib. Hart in l. græcè.§. ikud. num. 4.. de fideiuſſon Felin. ins cum dilecta. num. 1. Extr. de reſcripr. Rala. in! ceru. F. quoviam ſf. ſicertum per laſou in l. ſi vna C. de teſtilas,& inl. nemo poteit: num. Ir. ſ dele gut. I. Euerbard. in rop. in loco A defectu forma. Neque per æqu ipollens forma adimpler po⸗ teſt, gloſt iu Clem.=in Werb. tertid. de virtd,& ho. nefta: Cleric: Bald: in l. non ſunt liberi: ſf. deſia hom. Felin: in c. cum dilecta. num. 1⁰. verſ- amplia vndecimò. Pala. in l. I. ſf ae lib.& poſth. Socin conſ 3. zucip. proſequendo ordtnem. verſ. venm qwia, Mraquel. in tractar. de Vt: rerr.§. J. gloßf. 21. am. II. Vnd daß noch mehr iſt/ ſchlieſſen die Rechts⸗ lehrer dernuͤnfftiglich/ Quòd per ſtatutum non poſſit remitti folennitas Iuris communis in teſtamentis, veldiſponi, vt teſtamentum; co- ram duobus, vel tribus teſtibus factum, va-. leat, DD.in t. z. Cde ſumma trinitat.& fid Catlul Iacvb. de Arer. in ſud diſputatione, quæ inctpit. de cundum conſuetudinem ciuitati venetiarum. Iauul Law. conſil. 10 S. incip. præſuppoſ. conſuetudine. lh Auar. in addit r ad S&pec in tit. de inſirument. edu S. compendiosè in verb. nunquid. de conſuetudine Tob. de IZmol. in l. 2. ff. de reſtam. Ablb. Panorm. G Anton. de Butr. in c. 2. Ex. de prebat. Oldra. cunf 20 R. incip. præſuppoſitd conſuetudine. arg. l. fin. Qde reſtam: vbi expreſſè deciditur quòd ſolum- modô in teſtamentis ruſticts minor numerus admittatur. Et incluſio vnius eſt excluſio alterius, ſecundum Bart. inl. quæſitum. S. qenig F de fund. inſtructo.&in S. ut autem. vli gloß. G Bartol. Aurb. de non alienand. rext. in l. Tribunu. S. fim. de reſtam. milit. æ nonne. de praſumpt. a de minus, ,2. quaſt. 7. arg. l. cum prærar. ſf ae iud ug maritus, C de probat. o qualis, diftinct. 2r. Ergo per ſtatutum in alijs contrarium diſponi non poteſt. Alex. in!. ſ non'ſgeciali, C. de teſtib. And' Sixul. c. 12. de probat. Es moͤchte dann beſchoͤnet/ vnnd dargethan werden/ daß mit außtruͤcklicher verwilligung/ vnnd Conſenß Kayſerlicher Mayeſtet: ſolch ſtatutum auffgericht/ vnnd beſtetigt were. Nam in tali caſu videtur princeps hoc in vim pri- uilegij concedere, texr. in a.! ſi non ſpeciali. C de z ii. Munnd koͤnte doch gleichwol auff ſolchen Fall mehrgedachts Teſtamentum zu Rechte niche paſſirn/ vnnd beſtendig blelben. Denn das ſtaturum der Stadt L. erfordert præciſè, daß fuͤr zweyen Rahtsherrn/& lic perſonis qualificatis, wenn ein Buͤrger/ oder Gaſt teſtirn wil/ ſolchs anfangen/ vnd fuͤrbrin⸗ gen ſol/ vnnd iſt aus der Examinirten gezeugen auſſagen zuerſehen/ daß oh wol M. G. mch nitein ahkebig. 4 bc Nur batim nit xee ichete le de 1 Im wutſduie Una. Kngnind kuſti lau onluln Imd bein eiriger nenzu boln G. im geri rrt/d a Klmlal dendistete gꝛntut, c denda, elle, at arg.! ad G PD. berecksy 7. de cund Da tutun l. rum teſt ſenatorũ nur detel uis vleim deuten. I diter bol loiner lern mis voh. leciedus b teſanen Tuant. Aten tutum la wetda dr ex m dulh ua nochmehr it,ſehleſſen tiglich/ Quocd ber hrun i ſolennitas lurisconma veldiſponi, vt teſtawentu vel tribusteſtibus faähn Cae ſamma rriuitn, Gf in ſua diputatione, lue im Tudinem ciuitatu Teuennn f. iucip preſxppuſ canſteta ad Spec in tit, deintma in verb. nunquid i' ant 2. f de than. A 2u ix c. 2. Ex. de yméat li profita cauſuetudine i xpreſſè deciditur qudii amentis ruſticis minoru Et incluſio vmus eta ndem Sart inl. Lueſtmſ ructo. Cin g. ut auten 1¹ dæ rou altenand. feu uln m. wilit.& Honne. aewu P.7. Arg. Lum prela- f ku rabat. c. qualis, üjluud 9 4. I p linalijs contrariumäh inl. f uo⁴ Hecial, en robat. rdunnbefzon nen mit außtricln ſß Kanfalthe⸗ ſch gericht/ dnnd mnar Conſilium Decimumquintum. Kaths Perſonen geſchickt vnnd ſie ſich geſtellet Nenß 2 2rſonen Seſiegen vnbeſchaffter dinge wieder weg gangen ſein/ Aldieweil die ſchwacheit bey der teſtatrice dermaſſen eingeriſſen/ daß ſie jhren letzten willen nicht hat wiederholen/ dnd den Anweſenden zween zeugen/ offenbaren/ vnd ent⸗ decken koͤnnen. Ob auch wol bey der gezeugen auſſagen fer⸗ ner vermeldet wird/ daß wle die G. jhr Teſta⸗ ment/ vnd letzten willen/ dem Pfarherrn H. Bin die Feder dictirt hat/ zwo⸗ oder drey Perſonen kegenwertiggeweſen ſein ſollen/ So mag es doch nicht legitimam formam teſtamenti ſalutren/ vnnd erhalten. Sintemahl es wolergruͤndeten Rechtens iſt. Septem teſtes non fortuitos, ſed ad hoc iplum rogatos confectioni teſtamenti legirim intereſſe, illudq; ſignare,& ſubſcri- berc debere. S. 1. S.cum paulatim. S. penulr. In- ſfit: de reſtamen. l. heredes paldâm. in princip. G&. penult fae teſtam. bi&BarrC& Bal!. hac conſulttſ hmap in princip.&x ibi laſon. 8 eod. Aurb. rogari. C. de reſtib. l. adl teſtium. S. ſi quis. s. penult.& l'hac conſultiſtima, C. de zchamen!. Vnd berichtet kein einiger Zeuge/ daß die Anweſende Perſo⸗ nen zu volnziehung dieſes letzten willens von der G. im geringſten erſucht/ vnd zu Zeugen requi⸗ rirt/ vnd erfoddert ſein/ Cuͤm igitur prædicta, & ſimilia lura circa teſtes copulatiue in con- dendis teſtamentis ſcripto compræhenſis, exi- gantur, conſequitur, omnia vnius loco ha- benda,& omnibus copulatiue parendum eſſe, atque vnum ſine altero nihil valere. arg. l. ad reſtium. S. hi quus ex teſtibus.& ili Batt. & DD. ff ae teſl. arg. l. N vnus. G eod. argum. I. Deredes palam. g.penult. ſfde teflam. Siſi hered plurcs. f. A condtr.& demonſl rat.. Den Fall zu ſetzen/ wann ſchone Per ſta- tutum L. dem luri communi, duò ad nume- rum teſuum, derogirt/& præſentia duorum ſenatorũ beſchenigt werden koͤndte/ So iſts doch nur de teſtamento ſolenni, vnnd nicht de qua- uis vltimàâ voluntate zu interpretirn/ vnnd zu deuten. Nam vocabulum teſtamenti, ſimpli- citer poſitum, de reſtamento ſolenni intel- ligitur, pro vr ex Rub. forum& od. videre licet, vbi ſeorſim de teſtamentis,& alijs vl- timis voluntatibus, tanquam de diuerſis fpeciebus agitur, l. ſi idem. G de Coa. 7. 2. §. reſtamentum. ff. quemadmod. Teſlament. ape- riant. b b Zudeme ordenen die Rechte Loͤblichen/Sta⸗ tutum luris communis correctorium extra verba formalia non extendi debere, etiam ex ſimili, vel maiore ratione, per text. in Aurhuas actiones. vbi Bart- Bald. laſon. DD. C. 255 de ſacroſanct. Eccleſ. rext. in l. ilam.& ili Cafl. Alexand.& alf, DD. C. de Collur. l. præltum, in ſin. ibidemque Barr. C. de appéllal. l. aucimus. de teſtament. a cuim expedtat de elecl. lib. 6 l. ſi verò, S. de viro. ſſe ſoiut. matrim. Idque proprereà, vt euitetur iuris communis cor- rectio, iuxra texlumn 1. 3. S. ha verbin. ſf. de negor. geſt. Alex inl. 1 g. lex Falcidia. ſf- ad læ Falcid. Vnd lauten die formalien ernantes Statuti alſo/(Weicher Buͤrger oder Gaſt Teſtament thun wil. Der ſol das thun fuͤr zween Rath⸗ mannen /) Daher dann ſchließlich erfolgt/ daß Codicilli,donario cauſa mortis,& fidcicom- mifla in dem L. Statuto nicht mit begriffen/ ſon⸗ dern ſub diſpoſitione iuris communis, Quod 5. teſtium præſentiam, ad confirmandum le- gatum, codicillis, vel fideicommiſſo relictum, exigit, gelaſſen/ vnd weil das angezogene Teſta⸗ ment dießfals mangelhafftig iſt/ Auch fuͤr kein Codicil vnd fideic ommiſſum fuͤglich zuſchetzen/ ond zuhalten. Mie dann auch ex eo, daß man zu onter⸗ ſchiedenen zeiten/ wegen dieſes letzten willens tractatus gehalten/ vnd allein in præparatorijs verſirt/ Aber vno contextu den Actum, adhi- biris adhibendis, nicht abſoluirt/ vnd zum En⸗ de gebracht hat/ ein groſſer mangel/ vnd defectus zuſpuͤren/ vnd zuuermercken iſt/ Sintemahl die Rechte erfordern Ad confectionem teſtamen- ti legitimi, vt illud vno,& continuo actu, ad- hibitis ſemptem teſtibus, perficiatur. g. ſed cum paulatim, Inflit. de teſtam. l. heredes palan. g. vlt. ff. de teſtam. l. cum anriquitas.& l. caſus. C. eod. Vnd erſcheinet ex hguratione caſus, vnd der Zeugen auſſage/ daß einen/ oder zw ey tage zu⸗ uor/ ehe der Notartus/ vnnd die zween Raths⸗ herrn ſein ankommen/ dieſer letzter wille ſol nur ſchlechts verzeichnet/ Aber in aduentu Senato- rum die teſtatrix ſprachloß befunden/ vnd darob nichts mehr ober das verzeichnuß angefangen/ vnnd verbracht/ beſondern baldt darauff der G. toͤdtlicher abgangk erfolg ſein. Zum dritten wird in mehrgedachtem Teſta⸗ ment/nnd letzten willen/ die heredis inſtiturio præterirt/ dnd vbergangen/ vnd ſeind nur ſchlechts legata darinne verfaſſet/ Da es doch vnwleder⸗ ſprechlichen Rechtens iſt/ Quod heredis inſti- tutio ſit caput, ac tundamentum teſtamenti, & quod ſine heredis inſtitutione mhil eoru, quæ in teſtamento relicta ſunt, valeat pertexr. inl. I. ff. de vulg. l. proximè. S ae hii quæ in teſta- menro delent. S+ante bereaus, Inſiit. ae legat.l. 2& ibi Bald. Salicer. DD. ſiomiſ;. cauſa teſt. Vn- de conſequitur, quòd nec fideicommiſſum, neque legatum, in tali teſtamento relictum, præſtandum ſit,§.. Inſtir. de faeicommiſibiered. 4. 2 b Grauer: —— — 1 256 GOrauet in Rubn ſ ae legat. I. num. 77. Decain. Fi nemo, per illum lextum. ſ. de régul. iurts. Iobian. Dilecr in rratt, Ae arr. reſtandi. de legat. caut. 2. in princip. l. ex zeſtamenro. C. de fiaeicemmiſß Neque ſubſtitutio facta valeat, l. 1. in fine, ſſe de vulg.& papill Quandoquidem nec vim co- dicillorum obtineat. TIaſon in l.z. g. h qwis itd, num. I7. fde veyborum obligationtl. fhinal. G. de lo- qicil. l.t nemo. ſf de iefam. tut. Maxime cùm nulla ſit codicillorum facta mentio. A. lafu. C eod. Zum blerden bezeugen alle ombſiende des fi⸗ gurirten falls/ daß die teſtatrix nach 4. Stadt⸗ Recht/ hab jhr Teſtament verordnen/ vnnd for⸗ miren laſſen wollen. Nuhn erfordert ſolch Stad⸗ Recht zum wenigſten zweter Rathsherrn kegen⸗ wart/ onnd da ohne derſelbigen beyſein ein Teſta⸗ ment beſtectigt wird/ thut es daſſelbige fuͤr ein vnbeſtendiges vnnd vnkrefftiges Teſtament zu⸗ halten gebieten. Ac clari luris eſt, quòd ſta- turum, per quod ſolennitatibus, de lure ci- uili introductis, detrahitur in teſtamentorum confectione, ſit non minus, quàm ipſum lus commune ſeruandum. Et ſi vnum ex iſtius requiſitis deficiat, tota diſpoſitio non vale- at. Bala in l. 2. num. 10. G com. delegat. Caſl. in l. bac conſultiſimd.& de teſtam. Iaſoninl. ſcienaum. Fae legat. gloſf. Abb. Felin. G DD., quæ in Ea cleſarum. de couſtit. gloſl. final.& ſi coutra ius vel ayttlit, pub. ODin liſi non eciali. G de teftam. Spea in rir. de Inſtrum eait. S. compendiose. Verf, quid de conſuetudine, ibidemq; additio. Bart in l.I. uum. 21 & ibi Laſon, C de ſuuma Trinitat. Barr.& Bala. in l. ſi arrogaror. f de adopt. Priuatorum enim conuentionibus vel diſpolfitionibus forma legum, vel ſtatuti minui non poteſt, perl.teſla- menri. ſf.de teſtam.&l. teſlandi. Ceod. Hat nun die G. jhre Leibes ſchwacheit ge⸗ hindert/ vnnd der Todt vbereilet/ daß zu beſte⸗ tigung jhres verzeichneten letzten willens/ die er⸗ forderten ſolenniteten/ nicht ſein adhibirt vnd ge⸗ braucht/ Soer folget aus dieſem nicht weniger/ dann obigem/ daß ſolch Teſtament/ onnd letzter wille/ propter imperfectionem,& defectum neceſfariarum ſolennitatum luris ciuilis, ac municipalis nichts gelten/ onnd derentwegen wieder die angeſtalte Klage/ vnnd repetition le- gatorum die legatarij ſich damit zu Rechte nicht defendirn/ vnnd ſchuͤtzen koͤnnen/ Paria enim ſunt, teſtamentum omninò non fiert, aut fie- ri, ſed non idoneè,& legitimè. 1. quories. y qui JFaruda: cog. 1.S. Siſi conuenerit. Fad Senatusconſulr. Vedll. Hinc ergo conſtat, prædictam viduam inteſtatam deceſſiſſe. f. znreſtarus, ſf de verbor. gnif. L. Eéin princip. ſi de ſuu,& legit. hered l. Conſilium Decimumquintum. ſi vnus Cde Ichtam. l. Leredes palauain princip. f eod. S. aute heredus luſtitde legar. S.in primls. jußi 1 de fideicomiatſß. hered. l. final. ff. de lure cod. V bi expreſſé deciditur, ii quis teſtamentum fa. cere decreuit,& hoc non adimpleuit, êne teſtamento mortuum intelligr, ita vt eius te. ſtamentum imperfectum,& inualidum reli. ctum non lure Codicillorum valere queat Quia dum quis eligit viam teſtandi, cenfetmr renunciaſſe Codicillis, Salicer.& DD. in d.1 fin.& l. non cbalirillum: ibideni, gloſſ. Alexand& D.C. de teham. I. fin. F. final. C de repudien herca l. poſt diem. ſf. de lege commiſſarid. Vnd mag den legatarijsmit nichten zuſtat⸗ ten kommen/ daß ſie moͤchten fuͤrgeben/ es wehre die teſtatrix durch vnnorſehene ſchwachett geſeu⸗ met/ jhren letzten willen gebuͤhrlich ⸗& ſecun. dum ſtatutum 1. zu volziehen/& in formam legitimam bringen zulaſſen. Et de lure com- parari, aliquid iam factum,& de proximofa- ciendum, perl. penulr. ſf. ae eſtam. milit,& il Barr. Dann es verſehenen Rechtens/ vnd daro⸗ ben auch elngefuͤhret iſt/ Quòd, ſi teſtator, vel teſtatrix ante impletum teſtamentum obmu. teſcat, eius teſtamentum nullius ſit momen- ti iuxra textl. ſi quus cum teftamentum. ſi de itſta Uourioſum. Cqui teſtament. fac poß. So mag auch das ſtreittige Teſtament pro nuncupatiuo fuͤglich nicht introducirt/ defen⸗ dirt/ vnnd derthedigt werden. Quando quidem ex figuratione caſus,& depoſitionibus teſti- um manifeſte appareat, viduam iſtam ſolen- niter,& quidem ſecundum ſtaturum L. in ſcriptis teſtari voluiſſe, vnnd beſagen die Rech⸗ te/ Quoties de tali voluntate conſtat, teſta- mentum ſcriptum intelligi,& ſi illud non va- leat, multò minus nuncupat iuum valere poſ- ſe, Barz in l fin. ſf. de Iure cod. Marant tractat. d ord. HMal. 3. parte. num C. ½èy. Nam ad nuncupa- tiuum perficiendum eædem ſolennitates, quæ ad ſcriptum, paucis tantummodò ex- ceptis, requiruntur.§. final. Inſtir. rit. de eſf. in l. bac conſuliiſima, qui teſlament. fac& l. hat conſultiſima, G de teſlament. Ob auch wol ferner aus der Zeugen Auſſa⸗ gen abzunehmen iſt/ daß B. V. D. tanquam proxima cognata,& heres ab inteſtato der teſtarrici das ſtreittige Teſtament/ vnd was ſie darinne vergeben wuͤrde/ feſtiglich zuhalten hab angelobt/ dnnd die legata darauff diſtributrt/ vnd ausgethetlet/ So leſt es ſich doch anſehen/ daß ſol⸗ ches zu Rechte nicht paſſirn koͤnte. In deme es er⸗ gruͤndeten Rechtens iſt/ Teſtamentum ob defe- ctum ſolennitatũ ſemel inualidũ per conſen- ſum ab inteſtato ſuccedentium validũ fieri nõ Poſſe. Iahin l.2. u. 2.5. C. de lonor. poſ. ſecund Talul Etenim unaäſes narun.b mui/d UMarii ghbespe ſickanſere tkreffidn nen dereil gwhir h pttdiſſeſe gen nicktan den konne. 7,gnns 1 Fde nn0 paliid. Et ctus indeb permintite que eoma am, ac fa ili Bart. do qxis we dulen dict. inde ex qu derl ei Aünnenh hanem, u berſeeng ni oriztu Aut 1ndol am muij N quodi dit, olut, en.C Ad tain in n jar dus an ecdur 7 dnnanht tang/ 8 r ſin anſe mlnem dopraſe en ttulu 4. 4, 44 lcnae Tala, 4 ſlit ae’ 9 Ran ered. fnal f. uhm Hnal. f.„ I R Kur, ſ vis ena 2 hoc non 5 uum intel 1 eht bertecto— ane Codictllorur Wäich 8 Seligit viam a t den legatariſsm 1 aß ſie moͤchte fem erch vnnorſehent chnatt, en wüͤlen geüßrlch/3 . zu dolztehen/& nir gen zulaſſen. Rt de ler iam factum,& deproun peault. fl ad uham min. s derſehenen Nechtens n ühret iſt/ Quod, Stelan impletum teſtamentume ſtamentum nolliusſem qau cum itſtaneuum fi teftament facpoſ 1 uch das ſtreittige Tſum fuͤglich nicht introdurn edigt werden. Quuncogi calus,& depoſtondal appareat, viduam ihni lem ſecundum futuhnn- voluiſſe, dnnd eſtgnde etali voluntate cocſttn tum intelligi„Rfiilllm inus nuncupatiuumis ee Ar Karedd. Arrantfth 4 NamadruW- c. Sral. nlir ü 4 2 7 us der Ba olferner au8 V niſt/ daß 3. 6 drel Conſilium Decimumquintum. Etenim teſtamenti factio luris publici eſt, cui pactis priuatorum non derogatur, per! pa- dtum. Cde pact. nuenill, teſlamenil. f. de téſtam.i. reſtandi. C. cod. Deinde manifeſti etiam Iuris eſt, Quan- do heres, abſentibus legatarijs, promiſit ſol- uere legata ex teſtamento non ſolenni, quòd non ſit obligatus, cuùm ſit ſimplex Tllicitatio gloſe& Iaſon in lnsn dubiumnum. 4. Cde 1eſt. Et hoc eò minus, cum is, qui promiſit, volunta- tis diſpoſitionem non valere ignorauit, per texr.C& gloſein l⸗non eit aubium.§.. Verbo, aguoue- rit. C. de teſtament. l. ſecunda.& l. ſi veritas. Qde ff- qeicvmmiſi l. ſi poit aikiſionem.& l. cum quus téſta- mentum. G& de lur.& fact- igno- Nun iſt ver⸗ mutlich/ daß die Erbinnen B. V. D. als ein Minderjehrige/ onnd der Rechten vnerfahrne Weibes Perſohn/ ohne beyſeln jhrer Curatorn/ nicht anderer geſtalt/ dann woferne es zu Rech⸗ te krefftig ond beſtendig ſein moͤchte/ jhrer Muh⸗ men der G. jetzten willen/ onnd vermachung ap⸗ probirt/ beltebet/ vnd verwilligt habe/ Auch noch jtzt dieſe jhre zuſage/ vnd der Legaten außtheilun⸗ gen nicht anders gedeutet/ vnnd berſtanden wer⸗ den koͤnne. Cuͤm ignorantia iuris minores 25 annis maximéè fœminas excuſet."regula. F de lur.& fact. igno. l. Error ibi DD. ſ. adl. Falcid. Et, ſi minor, iuris ignorantiâ du- ctus, indebitam pecuniam ſoluerit, repetitio permittitur l.quamuis. Qde iur.& fact igno. Id- que eò magis propter exceptionem perpetu- am, ac fauorabilem, per l. qui exceptionem.& ibi Bart.& DD. ſ.de condict. indebit. Et quan- do quis certat de damno euitando. l. ſed eꝛſi me purem, in princip.&ibi Bart.& DD. ſf de con- dict. indebit. Maximè verò, quando cauſa, ex quà ſolutio facta eſt, de iure non valear, perl. ex omnibus cauſis. fe de condict. indebit. vbi glin verbo voluerunt, hunc textum inſpecie de te- hamento, non iure facto interpretatur. Vnnd iſt dieſem nicht zuwie der der Rechten verſehung/ Quòèd ex teſtamento minus ſolen- ni oriatur naturalis obligatio, I. 1. f. ae con- dict. indebit. l. cuius per errerem. ſf. de regul. iur. l. cum quis,& ibi gloß. C. de Iuru& fact. ignor. Et quòôd is, qui ignorantiâ iuris ductus ſol- uit, ſolutum repetere impediatur, l. error fa- cti. C ad l. Falcidiam, zum ſimililus. Hoc enim in minore,& fœminâ non procedit, juribus ante deductis,& per text: ad hoc ex- preſſum in k indebit. C. ſi aauerſe ſolut. Wie dann auch der angeſtalten repetition die verjaͤh⸗ rung/& raciturnitas heredis nicht hinderlich ſein kan/ Sintemahl es klaren Rechtens iſt. Ne⸗ minem videri ad ſui incommodum in nego- cio præſenrem tacendo conſent ire, in l. Caiu,. F de pignorat. action. Et allegantem vitio- Ium titulum in malà fide conſtitutum præſu- 257 mi, Ideòq; non iuſtam cauſam præſcribendi habere poſſe, l. fin.& ibi gl.& DD. Q ae vſucap. pro lerede. l. nec vllam. ſfe de perite bered. l. nullo Iuſto titulo. C. de rei vend. Alexand conſil. 10. lib.. Bala. confil. 32. incip. quæro quid. lab. 7. Eelin. c. ſ2 diltgenti. collar. 7. ext. de præſcripr. Grauer. in tract. de antiqui: tempo. parrte. S. materia iſta. nu- rarg:l.quemadmodum. Cae agric& cenſalib. Iz. Vnd iſt ohne das inſonderheit zu Rechte ber⸗ ſehen/ Quòd contra minorennes non alia, quàm 30. annorum currat præſcriprio, eaq;: primùm, tempore puberrtatis impleto, curre- re incipiat, l. hnal. C. in quibus cauſis in integrun reſi. non eit neceß. lÜ.uon eitignotum, O. quil us non obchc. long. temp. præſeript. Et quòd ad ven- dicationem rerum immobilium, lucrat iuo titulo tranſlatarum, poſt annos 25. impletos, inter præſentes decem, inter abſentes verò viginti annorum ſpac ium concedatur,? Fnal. Gſhi maior fact. alienat. ratbab. Welches dann von Anno 45. biß Anno 62. nicht gerechnet wer⸗ den kan/ beſondern/ detractis detrahendis, blet⸗ ben es nur ſieben Jahr continuatæ poſleſſio- nis. Septem autem annis neq; rerum immo- bilium dominio, neq́; condictioni, aut alijs actionibus perſonalibus, quæ non niſi trigin- ta annorum ſpacio excluduntur, præſcribi poteſt. οenulr. C.de præſcripr. 3o. vel 2o. annorum, cum ſimilibus. Item clari iuris eſt, legatorum nomine abſq; heredis voluntate,& traditio- ne occupatum reſtitutioni ſubijci, f. 1& tor. tit. ſſ. quorumlegator. Ehbenermaſſen zu wiederlegen/ vnd abzuleh⸗ nen iſt/ was jrgendt den Beklagten legatarijs zum beſten/ wegen der Erbinnen B. V. O. Con⸗ feſſion/ vnnd daß ſie aueh lengſt hernacher jhrer Muhmen der G. letzten willen mit erſtattung der legaten zugeleben/ ſich kegen den einen/ vnd an⸗ dern verlauten laſſen haben ſol/ dedueirt/ dnd fuͤr⸗ gebracht werden moͤchte. Nam indubitati iu- ris eſt,confeſſionem, extra iudicium factam, quando certatur de damno vitando,& alte- rius lucro, præſumi per ignorantiam factam, I. ſi poſt errorem. Cde iur& fact, igno. l. ſed& ſi me purem, ſf de condidt, indeb.& gloſs.in l. chm de indebi to. in princip. ſf de probat. Barr.in l. 2.au. 10. M de conſeß. vbi dicit quod error proprij facti in tali caſu non noceat. Et, confeſſionem, per ignorantiam factam, etiam vſq́ue ad ſen- tentiam reuocari poſſe, certum eſt, Rarrl in I. error factinum. j. C. de iær.& fact. igno. Zuuor⸗ aus aber Vnmuͤndige/ oder minores 25. annis ſich deſſen fuͤglich gebrauchen koͤnnen/ Sinte⸗ mahl in denſelbigen der Rechten onwiſſenheit præſumirt/ vnnd dermuttet wird/ /. gula. ſ de iun& fact. i9no: l. error.& ibi DD. G adl. Falcid. l indebtr. C. ſi aduerſus ſolur. Vnd iſt aus ber⸗ 23 richtung/ 4 E 1 7 4 1 1 6 8 1 f 4 1 [ 6* e 1 4 1 1 258 Conſilium Decimumquintum. richtung/ dnd præſtat ione legatorum abzuneh⸗ men/ daß nicht alle/ beſondern nur etzliche ber⸗ machte Poſten folgen zulaſſen bey angezogenem bebendtnuß/ vnd verwilligung der Erbinnen met⸗ nung geweſen ſey/ Inmaſſen dann im Rech⸗ ten klerlich vermeldet wird/ Ex ſuvſccuto facto colligi, qualis fuerit voluntas, vel animus antecedens, perl. eius.&! final. S. penult. ad Municipalem. Et facta proptereà, quòd ani- mum declarant, ipſis verbis fortiora eſſe, inl. hi tamen. g. ei qui,. de adilit: edict. l. Paulus, remraram balb- Schuff cenr, conl⸗2ͥ*ν num. I2. Mehr hindert die repetition jegatorum nicht/ noch kan den Beklagten legatarijs zum vortheil angezogen werden/ Daß die Erbinne etzliche legata, inhalt des vnformlichen Teſta⸗ ments/ Anno4½. erſtattet/ onnd entrichtet hat⸗ Aldieweil die Rechte außtruͤcklichen verordnen/ Quòd licet heres ex teſtamento minus ſolen- ni præſtiterit quibuſdam legatarijs legata, dæteris tamen proptereà iſta præſtare non te- neatur, gloßeinl. non eit dubium. in verb. agnoue- rit. verf. ſed uunqvid C de teſtament. E ili laſon. num. †. arg. l. final. C. ue vx. pro marit.&l. Volun- rariæ. C de excuſat. tur. Nam quod ob vnius fauorem conceſſum eſt, non trahitur in con- ſequent iam!quod contra. fde l.C l. quod contra. N de R. Iuris. Quemadmodum& intentio a- gentis non extendenda eſt vItra eius intenti- Onem L. non omnts Vücerrum petatur. Vber das alles beſaget der C. newe Pollicey ordnung parte 4. tit. 1. Mit nachfolgen wor⸗ ten außtruͤcklichen. Daß niemandes von vn⸗ ſern Buͤrgern/ oder Einwohnern ſein Stamgnt/ ſo jhm von ſeinen Voreltern Erblichen angefal⸗ len/ oder fuͤr vnbeweglich zuachten iſt/ ſo wenig in ſeinem letzten willen vorteſtirn/ oder vermachen/ oder vff den todtfall vergeben/ als wenig daſſel⸗ bige bey Lebendigem Leibe/ ohne verleubnuß der Nechſten Erben/ ſo die anwartung ohne mittel daran haben/ aufflaſſen kan. Nuhn iſt es onleugbarn Rechtens/ Quòd Priuatus in teſtamento poſſit prohibere, ne certus fundus extra familiam alienetur, zexrz ynlt, filius.§. qtui. ſfe de legar. 7. Ergo multò ma- gis prohibetur Statuto. Deindé quòdres re- ſtitutioni ſubiectæ neq; per teſtamentum ſint alienabiles Aurh. re⸗ quæ. C. commun. de legar. Item in ſpecie de Iure cautum eſt, Statutum, velconſuetudinem valere, ne certa res teſta- mento alienari poſſit, pro vr expreſsèrradir Pa- norm. 1a ⁷7. couſ. part. I. arg.c conſlitutus. Ext. de in integ. reſtitur. Iaſon in L. maritus. num. o. Vnde vi. Nam licet teſtandi facultas ſit aliqud ex par- te juris genrilicij: tamen certo modo lure ciuili, vel Statutario poteſt conſtringi, Iaſen jnl. cuncꝰ os. num. 2 2. G S9. C. ae ſurma Tasatnas Idem in l, ex boc Iure. num r.. de luſt.& Aure. Wormit auch vbereinſtimmet das L. ſtaturum, worinne dem Manne exiſtentibus liberis, ſein Erbgut der Frawen zuuermachen/ ond zubeſchei⸗ den verbotten wird. Ingleichem Sachſen Recht arr. 24 Landtrecht lien haben wil/ daß ein Man ſein Erb: vnd Stam/ oder vnbewegliches Gut⸗/ ohne der Nechſten Erben erleubung/ nicht alie⸗ nirn/ noch vergeben ſol. Weil dann aus angezogenem fall/ onnd der Zeugen diſpoſitionibus ſich ereuget/ daß onter andern die G. jhr Wohnhauß/ nebenſt dem dabey ligenden Hauſe/ ſo ſie ererbet/ S. onnd E. V. D. 4. V. D. aber jhr Sultzgut/ dnnd den Holtzhoff legirt/ vnnd vermacht ha⸗ ben ſol. Als wil hieraus ſchließlichen erfolgen/ daß ſo diel dieſe/ onnd andere onbewegliche Erb⸗ ſtuͤcken betrifft/ die vermachung/ vnnd legation/ auch alle andere nulliteten hindangeſatzt/ ratio ne ſtatuti zu Rechte fuͤr vnkrefftig/ vnd nichtig zuhalten ſey. Vund mag der Erbinnen zuſage/ vnd verwilligung ſolches nicht ſaluirn/ in deme ſie Vnmuͤndig geweſen⸗& propter ignoranti- am luris ex erroneA confeſſione, vel promiiſi- one nicht obligirt/ noch verbunden iſt/ l. in:aebin. C ſi aduerſ. ſolut laæregula. ſfde luru,& fact: igno Letzlich/ wenn gleich der ſtreittiger letzter wille/ vorgeſatztes vngeacht/ an ſeinen formali⸗ bus‚ ond ſubſtant ialibus kxefftig/ dnnd beſtendig ſein ſolte/ So koͤnte er doch mit derer/ ad perpetuam memoriam abgehoͤrten Zeugen de- poſitionibus onnd auſſagen Rechtlich nicht be⸗ wehret/ vnd außfuͤhrlich gemacht werden. Dann es iſt ſolch gezeugnuß nicht zu Rechter/ vnnd eben zu der zeit/ wie Klegere jhres haben laſſen eroͤff⸗ nen/ publieirt: vnd erfordern/ vnd wollen die ge⸗ meine Rechte/ Examen, ad perpetuam fidem receptum, ſtatim poſt litem conteſtatam,& quando partis agentis teſtimonium produ- ctum publicatur, publicandum eſſe,«. ſigniſ cauit. Ext. de teſtib. Geil. lib. T. obſeruar. os. num Hart. Péſt. z9. quaſt. libi. Idq; cum hac commi- natione, Quòd, publicatis actoris atteſtatio- nibus, reus à productione teſtium prorſus er- cludatur. g. quia vend. iundta gloſcibidem. Authat treſtib. Cilia. cap. infine. Et quòd per hoc ta- citè productioni teſtium renunciatum cenſe atur, cancludit Bald.& alij inl. perhæc. C. de tem. por. action. Zu deme iſt receptio teſtium ad perperuam rei memoriam remedium extra. ordinarium, vnnd wann die Zeugen ordinarie examiniret werden koͤnnen/ vnzuleßlich/ per fant. man. quæſt. 39. num. 17. 8 Ob nun wol aus ſolchen/ vnd derglelchenmo⸗ tinen mehr/ ſo pro ratione dubitandi koͤntelt deductrt/ vnnd angezogen werden/ der Kleger in⸗ kention beydes in iure,& facto fundiret zuſein er⸗ ſcheinet/ Alſo/ daß ſie die außgetheilte legata zu repetiren/ vnnd wieder abzufordern fug vndr eche abenl⸗ 4 aundt. wameger lanui uaſ a 2 4 3 Anjanitt. ꝛuran Dartac tin tetam nlter, ſel quobus tes hiiju dun G. 20 ⁷ ab: malaune nemihilem ſnnn ſouen jndebit vli I. Palcic. jde come tum i; Bar.„ 6 um gde de Dur exta I Ahhnar 2 47 Er lund ſuui, Celibnu indeh yn dul um unte geiun b ſt Nott um coerc Ganionem dunhandh — im 1 Lalolahe à inn 0 mrarl tl d au nülles da nub G adlan echte uͤrdnkeeffug/it Vundmag der Eüiman ng ſolches nicht ſalunn /0 geweſen/& propter Ppre roneäconfellone, ſlge rt/ noch derdunden ſ/ lun lercgula. ffar uriuo fch enn gleich der ſireitige ees dngeacht/ an ſeinen im atialibus krefftig/dandli könte er doch mit den emoriam ahgeßorten unnd auſſagen Jechch fuͤhrlich gemacht werdn. onuß nichtzu Jechem Klegere ſores haben liſe ond erfordenn/ bd tln⸗ „Examen, ad herpeuui b tim poſt litem conretän s agentis teltimonlun m db roductione teſtiam 1 b ßaben. So mtlitirn doch pro parte reâ vielmehr nachgeſatzte Rechtsgruͤnde/ vnnd iſt daraus al⸗ lenthalben befindtlichen/ daß Beklagte mit gu⸗ tem gewiſſen die entpſangene Legata an ſich be⸗ halten/ vnd der Klegern anforderung mit beſten⸗ digem Rechten ablehnen vñ hintertreiben koͤnnen. D Denn erſtlich iſt es vnleugbar/ daß B. V. O. cuius nomine agi cœptum eſt, der G. nech⸗ ſte cognata vnd Exrdinne/ vnd darob jhren letzten willen nicht zu inpugniren/ ſondern zu adimplirn/ ond ins werck zurichten ſchuͤldig geweſen ſey/ Per texr. H. z. Aurlade Iureiur à morien. praſt. l. cum Aà matre.& ibi gloſä- Bart. G DD. Qde rei vinaicar. t ſiab coCde negori geſt.I. ſucceſßores. C. de ſolur. l. fundum. Qae reb- alien, nou alien. Da in l. bereaenm eiausdem de R. I. Ang. confil. I91. Neq; Iimmeri- to, cùm ex eiuſdem perſonâ lucrum ceperit, kex qud perföna. ſf de R. I. l. vxor. Cde bonis auil. iud, poſ. l. 3. F. final. de aq. pluuid art: text. in l. Pomyonius. S.cum quis. ſf. de acqui. poß. l. ſecundum uæturam ſf. de R. I. b b Darnach iſt zu Rechte klerlich verſehen/ lega⸗ ta, in teſtamento minus ſolenni relicta, natu- raliter, vel Iure gentium deberi, dum modo duobus teſtibus probari poſſint gloſ. Barrol. Hala. Iaſou,& DD. ommunirterinl. cum quts. C de iur.& fact. igno. Bart. in tract. Aæ minorib. 3. 3. nu. 2.& S. laſön& DD. inl. J.. de condict. indebit. Imola.in efinal Exr. de ſolut. Iafon. in. ſi poſt diuiſio- nem. ibidemg DD. Gae lur.& fact igno. Idem in l. ſi non ſorrem in princip& linterdum. ſfde condict. indelit. vli hanc communem eſſe tradit perl.f. Cad L. Falcid.& l. in teſtamento. ſf.de fideicom Kbert.I. fideicom. Cde conaict. indeb. Et naturaliter debi- tum in animarum ludicio ſoluendum eſſe, Bart. in extraag. ſuper conſtitutisne ad reprimen- qum.§. denuntiation. Ablrin apleriq.& ibi Anron. de Futr. Exrdo immun. Eccleſ. Innocent. in c& nauit. exr. de Iad. Anchonin& poſſéſſor quaſt. I. de R. I. in C. Abb.in c. cuin eſſer,&ibi Cano: num. J. Ext. de teſl. G&an. Exr. de reſtitur. in integrum. Iunocenrin c. uod ſicut, Ext. de elect. Barr. in tratt. ae minoribus 2.3. aſon, in l. ſi non ſortem, in princip. ſi de conaict. indeb. Traquel. in tract. de legibus connulialib. gloſc2. num. 2. Ideòq; ſi quis naturali æqui- tate,& iure gentium debitum præſtare recu- ſat, morraliter peccat, ità vt per magiſtra- tum coërcendus, perq; Euangelicam denun- ciationem vrgendus ſit, Abbiin c. cum eſſet, in quæſt. notab. Ext. de reſtam. Ripa in l. nemo. num. 100. ibidemg Iaſon num. 102. in ſecundd lecturd. ſf. de le- gat.r. Bala. Iaſon,& DD. in l. cum quus. C. de iur& fact. ignor. Alciar in l. nouit. Ext. de Iud. Qui ve- ròâ naturaliter debitum, etiam ignorantiâ Iu- ris ductus perſoluit, ei ad hoc repetendum nullus datur regreſſus, I. naturales. ſfe de actio- nib.& obligat. l. error facti,&l. final. C adl. Fal- cid. d. lcum quts,& ibi gloſ. Bart. laſon. G DD. C. weſen ſey. 259 de lur:& fact. 19n. arg. l. qui herea. G de conaiat. ndeb. Cum ad actiones remiſſas non amplius detur regreſſus l. Quintu.„. venaitor ffde ædz. lit. edict. l. 1.§. qui ſemel ſſi de ſucceßeedict. æ quàm periculsſum; quaſt.r. b Daher dann auch weiter erſolget/ dñ bon den Rechtslehrern geſchloſſen wird/ Bum, qui pofſi- det rem ſibi in teſtamento, minus ſolenni, le- gatam,& in foro ciuili,& in foro conſcien- tiæ contra heredem legitimum iure retenti- onis vti poſſe ęloß. Barr. Iaſon,& DD. communi- terinl. cum quis. G de iur.& fact. igno. Barr. Ripa. Imola. Alexand.& Iaſon. num. joinl. uemo poreist. ſfe de lægar. I. Job. Dilect. tract. de arre teſtandi. iir. z. caut. J.num. 3. Bald.& Iaſän in liſi poſt aiuiſionem. C de iun.& fact. 97o. Ja daß mehr iſt/ wird den legatarijs zu Rechte berguͤnſttget/ ond nachgege⸗ ben/ Si rem, in teſtamento non ſolenni reli- ctam per viam luris conſequi non poſlunt, ſine peccato qualicunq; machinatione eam ad ſe pertrahere, per Balq in l. I. num. J.& ili Laſon num. S. Qde teſtam. Iaſon inl. cum quis. C. de iuris& fatt, igno. S. furtum. rit. Inſtit. ae oblig. quæ ex delict. naſc. Fartin lnemo poréſt.n. Ig. ff de legar. 7. Wie ſol dann einer/ was er bereits bona fide beſitzt/ vnnd gebraucht/ vnd jhm hernacher ver⸗ macht/ vnd gegeben/ Auch von den Erben line vllà contradictione eingereumet /vnd vber ver⸗ jaͤhrte zeit geruͤhlich gelaſſen wird/ nicht fuͤglich an ſich behalten koͤnnen. 8 Nuhn beſaget nicht allein das/ wegen der G. verlaſſenſchafft auffgerichtes/ vnnd bey den Aecten producirtes Inuentarium/ beſondern de⸗ ponirn/ vnd bekennen auch beydes die/ ad perpe- tuam rei memoriam, onnd off des Klagenden theils ſeiten abgehoͤrte gezengen/ einhelliglich/ daß M. S. jhren letzten willen mit eigner Handt geſchrieben/ in einer ſchachtell verwa hret gehabt/ vnd durch Herrn H. B. in beyſein C. V. D. vnnd A. W. hab anderweit verzeichnen/ ins reine bringen/ auch zu mehrer bebrefft igung/ nach zween Rathsherrn/ dnd dem Notarlo ſchi⸗ cken laſſen/ So hat auch die Erbinne ſampt jhren Curatorn/ onnd Freunden die legata Anno 45. ſelbſt außgetheilet/ vnnd iſt in dem verzeichneten Teſtament befindlich/ auch mit den Zeugen beſcheinigt/ vnd aus dem habenden beſitz vermutlich/ daß C. B. D. Toͤchter/ E. vond S. die ſpecificirten Heuſer/ ſeinem Sohn 4. aber die Sultzguͤter/ vnd angehoͤrigen Holtzhoff legirt/ dnd vermacht ſein/ Derentwegen hleraus zu⸗ ſchlieſſen erfolget/ daß der G. Teſtament/ vnd Letzter wille gnugſam erwteſen/ vnd was dem ei⸗ nen/ vnd andern darinne vermacht iſt/ jhr Er⸗ binne B. V. O. zuerſtatten ſchuldig/ auch was ſie einmahl dißfals angelobt/ vnd entrichtet hat/ zu⸗ widerruffen/ vnd abzufordern/ nicht befugt ge⸗ Z 4 Vnd —— 260 Conſilium Decimumquintum. Pnd das darumb ſo viel weniger/ Sinte⸗ mahl es dnuerneinlichen Rechtens iſt/ Tam per promiſſionem, quàm folutione m legatorum, in minus ſolenni teſtamento relictorum, in- telligi teſtamentum approbari. f. arror facti. G za I. Falcid. l. 2. C. de fideiaommiſß. l. I.& 16i DD. ff. de condict. indebit. l. non dubium. C. dé te. amenr. l. ſi veritas. Sl. ex teſtamenio. C. de fidei- ommiß. l. final. C. ad l. Falcid. l. cum fidem. C. de non aumerat. pecun. Et hoc potiſſimum, quan- do approbatio geminatur, ac reitera tur, Tum enim geminatio, ac reiteratio inducit appen- ſam, ac deliberatam voluntatem,& firmum conſenſum denotat. l. quinquaginta. ſf. de pro- Sar. l. Balifta. iundt. gloß. ſf. ad SCtum T alleian. l. cum ſcimus,& ibi Bartol. C. de Agric& cenſit. lib. Ii. Euerb. in op. in locoia vi geminat. Ac plus operantur duæ, quâm vna promiſſio.. 2. in f. C. ae plus petit. l. cum noriſimi. S. fedſi quis. C. de præſcript. Jo. annorum. I. in contractibus. C de non numerat. pecuniaà. Quam approbationem teſti- bus,& partis confeſſione ctiam extraiudicia- li probari poſſe dubium non eſt, per Bar, in l. f- lio prieterito. f. de iniufto teſtament. Salicet. in!l. poſtbu.& ibi laſon uu. 26. C. de bono, poſeſß. contra tab. Ang. in l. ſi quis pofltbumos.§. filium. ſf. de lib. & poſib. Bar. in l..§. qui habear. f. de Lonor pPoſſéß. contra tab. Et hoc eò magis, quando confeſſio, cxtra iudicium facta, geminatur,& interual- lo reiteratur,& confitens per 18. annos inte- gros in iſtã confeſſione perſeuerat. Par. inl.cum füimus. C. de agric.& ceuſit. lib. z. Abb. c. ſi caurio. Au. 12.& ibi Belin.& DD. Ext. de fide inſtrum. Caſt. iul. publ. ſ. depoſ. Rom. in l. nuda. ſf. de donat. Myaſing. conſ. T. ua. 7.& conſ, 19. n. 27. Caff. conſ. 17. incip. IEm Chriſii nomine, Chilian. Koͤning. ap. 6. l. Baliſid. ibi gloſſ.& DD. ſf. ad Trebell. c. cum re. æxt. de reſcripr. b Vnd berichten die Zeugen/ vnd Zeuginnen/ Inſonderheit ad perpetuam fidem recepti, Daß B. V. D. jhrer Muhmen/ der G. jhren Letzten willen zuhalten nicht allein angelobt/ be⸗ ſondern auch ſich deſſen/ nach jhrem Abſcheide/ onterſchiedlich verhoͤren laſſen/ vnd darauff die legatalanno 45. mit fuͤrgehabtem jhrer Freun⸗ de Rath/ inter legatarios ausgetheilet habe/ mit dieſem anhange/ daß ſie ſonſten nicht wiſſe/ ſehlig zuwerden. Promiſſionem autem, ſub diſpendio æternæ ſaluris(bey verluſt der ſeh⸗ ligkeit) factam, æquipollere Iuramento, ꝛra- aitur c ad aure. Sribe Abb. quod mer. cau⸗e c. per- wenit. in fine. de fideiuſörib. Qte⁵. inc. querelam, ne Prælar. in& 2. de&ponſalib,& ex liter. de conſtitæ- vion. Iaſon in l. 5.§. Iuraui. F. de lureiur. Mynhng. zenr. 7 obſeruat. I7. vbi aicit, promiſſionem, ſub fide factam, æquiparari luramento. Quantò magis ſub diſpendio ſalutis promiffum,& ex conſcientiâ ſolutum vim Iuramentã obtinet, Argumẽto deducto à minoriad ma ius, Quod eſt in Iure validum, Aurtb. mulrò wagus, C. de ò⸗ croſanct. Eccleſ. S. pauonun. Inſtit. de rerum diui- fio. c ſicur Vngeri. I. quat. 2. Sr ibi glof. Atq; lura. mentum, quod poteſt abſq; diſpendio æter- næ ſalutis ſeruari, ſeruandum eſt. ν con. ringar. de Iureiu.& c. mulieres. de lureiu. in q.² qzamuss. de pact. in ẽ. rexr.& DD. in Aurb. ſacra. menta puberum. C ſi aduerſus venair. Conſequi- tur ergo, quòd id, quod ſemel placuit, non amplius diſplicere debeat, Et ſic teſtamenti, verbis,& factis ſemel approbati& agniti, im- probatio impoſterum deneganda fit, 1. 10. 12 I. 22. 1. 27.. penalt. ff. de inoſf. eſtament. 1.fli præaterit. S&ibi Barr.& DD. ff. de iniuſio reſlam. Vnd moͤgen Beclagte legatarij mit gutem Gewiſſen/ fug/ vnd Recht/ die ausgetheilte lega⸗ ta an ſich behalten/ ond in deren reſtitution nicht Rechtlich condemnirt werden. Eſt enim com. munis DD. opinio, quòd ex teſtamento, lu- re non ſubſiſtente, oriatur naturalis obliga- tio, Ex quâ debitum in foro conſcientiæ exi. gi, ſpontè verò ſolutum repeti non poteſ, Juritus antè allegar. Maximéè, quando exone. 85 randæ conſcientiæ cauſâ ſolurio facta eſt. /.. Gr ibi D. Cde fideicommiße gl. Bart. Rald DD. communiter. l. cum quiw. Q de Iur& fact. igno.& inl. error C ad legem Falcid.& in l. uemo poteu F. ae legar. I. Et lIudicem in iudicando com- munem DD. ſententiam ſequi oportet. Telin c. I. u. Jz.& ili Alb. exr. de conſtitur. Iaſon inl. 5 mili Lona. S. iuſtum. F ae acqu. hered. Iaſon inliſ us qui pro emprore. nu. 24 1. ff. de uſucap. alids præ- fumitur imperitus, qui contra communem iudicat. Alex. onſ. 9s. n. v. tir. 6. Et litem ſuam facit, arq́ue læſæ parti ad id, quod intereſt tenetur Barr. in l. fin. G de pæn. Iud. qui nule Iud. Ang. in l. terminato. C. de fructib.& litium er*penſes. Zu deme gibt obigem nicht geringen beyfall/ daß die Rechte ordnen/ Quod teſtator abſentt legatario ſtipulari poſſit,& per promiſſionem, teſtatori factam, diſpoſitio eius tranſeat in vim contractus, ad eamq́; probandam nume- rus duorum teſtium ſufficiat. Iaſon inl. fin. GAr Fidercommiſ. Bar. inl. nemo poteit.§. fiu. Ff. de le. gar. 1I. DD. in l. veriras. C. de fideicommiſß. l. final. C adlegem Falcid. Iaſen inl. 2. C. de bono. doſſlh ſecunaum rabul. lobau. Dilect. tract de arte teftau at. 1ir. 2. caur. 3. n.2. Ex quo colligitur, quòd, li- cet nuflum reſtamentum exiſtat, attamen, ſi apparet, heredem futurum legata præſtare ro- Satum eſſe, ex qualicunque teſtatoris volun- rate ad legatorum ſolutionem ſit obſtrictus, l. ex reſtamenro, ibi gl.& DD. Cde Raeicommuſe 14 Hi non lure. C de reftam: manumiſßa l. final. C. de co- dlicill. aro. l. ſfi Veritas.& ie gloſ. Cde hakicwmmiſe Nun hat Herr H. B. Paſtor zu L. veſie neben Vnmätue Ctgern md merrogätt ſcentia— thtgehan gerwandie⸗ nit hobem tetlaſſen/ lchuftef gelobt/ nd lig werden/ wurde/ b memotian lum,& M. Etenmeſſe dem 9. in B. N. T tet word · Zeueinn bntayelhe gevetn beſtande mitde/0 ſtipu ati ſen/ ondt parte, ſe dn/bnd g de derwil lſchen. * b ſemmit werden. Eltcrine pinio, quòder tetawem le nte, oriatur naturaiza cbitum in foro conſcieni cro ſolutum repeti vong legar. Maxime, qunndaa entiæ cauſa lolutioficht ſdeicommiß g.Ban. nii cum quis. C de lur fai — Iegem Falcid G inlun Et ludicem in iudica ſententiam ſequiopotr r A46. exr. de cunftuun a ſtunn. ff. ae acju.leri lu re. uu. 24. f. dedjſuuh ä eritus, qui contra comms canſ. 2s*.n.O. tit.6 ktlin lelæ parti adid, qœdir inl fa. C dt pen h4 ermiuana. C defmuii gem niegettnt ataen, Ggeürien llari poſft,& herp, 4 Conſilium Decimumquintum. nebenſt andern beclagte ad perpetuam fidem ha⸗ ben examinirn laſſen/ bey dem 9. Artickel/ vnnd deſſelbigen Fragſtuͤcken/ mit angeheffler vrſachen ſeiner wiſſenſchafft beſtendiglich ausgeſagt/ es hette die G. jhre Muhmen/ vnnd nechſte Erbin⸗ nen B. V. D. wee ſie jhren Letzten willen habe verzetchnen laſſen/ zu ſich gefordert/ dnnd jhr was ſie zuuermachen bedacht were/ offenbaret/ vnnd darauff jhre meinung/ ob ſie es auch zuhal⸗ ten geſonnen were/ zuwiſſen begehret/ Worauff dann die Erbinne mit dieſen austruͤcklichen/ dnd onnerdunckelten worten geantwortet habe/ Was meine liebe Weſche vergibt/ vnd vergeben wil/ Damit bin ich wol zu frieden/ wil mich auch gern darnach richten/ Eben daſſelbige berichten der 1. 5. G6. 7. vnd 8. nebenzeugen bey dem 14. art. Wormit auch concordirt/ vnnd vbereinſtimmet Elegern andere producirte Zeugme/ad 2 9.& 10. interrogationem berichtende/ Addità causà ſcientiæ, daß ſie habe aus B V. D. Munde ſelbſt gehoͤret/ Es hette M. S. ſie als jhre nechſte verwandte/ Erbinnen/ ab inteſtato fleiſſig!/ vñ mit hohem begehren gebeten/ die legata, ſo ſie verlaſſen/ vnnd jhr vermeldet/ dermaſſen gewiß⸗ lich zu præſtiren/ vnnd ſie jhr ſolches zut hun an⸗ gelobt/ vnd zugeſagt/ koͤnte auch ſonſten nicht ſeh⸗ lig werden/ wofern ſie daſſelbige nicht derbringen wuͤrde/ Prout G. L. Conſul ad perpetuam rei memoriam examinatus, ad 18.& 33. articu- lum,& M. S. adartic. 14. expreſsè deponunt. Ebenmeſſig ſagt der/ von Clegern 3. Zeuge bey dem 9. interrogat. cauſæ. Dann er weis/ daß B. V. D. der legatorum von der S. ſey bertch⸗ tet worden. Weil dann die angegebenen Zeugen/ ond Zeuginnen eines Ehrlichen/ auffrichtigen/ vnnd vntadelhafftigen Lebens/ handels/ vnd wandels geweſen ſein/ vnd kein anders mit grunde/ vnnd beſtande beygebracht werden mag. So wird da⸗ mit die/ wegen der dermachten legaten/ beſchehene ſtipulatio, ond gethane zuſage volnkoͤmlich erwle⸗ ſen/ vnd iſt die Erbinne relicta legata non pro parte, ſed in totum zu preſtirn ſchuͤldig befun⸗ den/ ond Exceptio nullitatis Teſtamenti durch die verwilligung gentzlich auffgehoben/ vnd der⸗ loſchen. Nec obſtat, quòd qui, quæuè ſolutionem legatorum promiſit, fuerit minorennis. Nã minor contractum, vel donationem, de rebus illius, cui lucceſſurus eſt,& qui ſimul conſen- tit, ſine debità ſolennitate celebratam, infrin- gere nequit Bald. iu l. vlt. in fin. C. de padt.& ibi Iaſon i. J. notab.i. Alex. couſ 2 i. ponderaris narraris in ⁊hematc. col. z. lib.. Tyraq. de ll. connu. gl. J. nu. 774. Talis etenim actus& diſtractus non acci- pit robur ex promiſſione minoris, ſed ex cõ- ſenſu teſtatoris, ex quo principaliter depen det,& qui generaliter. de procu. 6. l. filiusfam.§. i. 261 pſe quog. If. eod. Spea in it. de act, in printip. n. z4. Sarr. in d.§. ipſe quog. So iſt auch jhr reſtirurio in integrum per curſum temporis, verſchrencket/ Dann ſie/ laut der andern/ von Clegern producirten/ Zeuginne M. V. D. welche jre halbe Schweſter geweſen⸗ gethanen auſſage/ bey dem 31. general interrogat. cauſæ,& 2. interrogat, ad artic. 13. An. 27. geborn/ onnd tempore conditi teſtamenti 18. tempore autem ccœæptæ litis 35. Jar Alt/ ge⸗ weſen iſt/ vnd fuͤr der zeit nebenſt zhrem erſten E⸗ hemanne niemals der G. Letzeen willen zu wider⸗ kommen ſich verlauten laſſen/ diel weniger in/ noch auſſerhalb Rechtens attentirt/ vnd in der that fuͤrgenommen habe. In maſſen dann Herr L. V. D. ond Herr G. T. beyde Buͤrgemeiſter/ vnnd M. B. D. D. S. hinterlaſſene Witwe/ der Clegern Zeugen/ vnd Zeuginnen bey dem 29. cau- ſæ generali interrogatorio beſtendiglich auſſa⸗ gen/ daß ſie nie gehoͤret/ daß B. V. D. noch jr er⸗ ſter Eheman/ C V. auch B. ſelbſt in jrem Wid⸗ wenſtande/ in, noch auſſerhalb Rechtens/ Beclag⸗ te vmb die legirte Heuſer/ Holtz hoff/ dñ Sultguͤ⸗ ter ſolte belanget habẽ/ ſondern es were B. V. D. damit ſtets gar wol zufrieden geweſen. Quoru de- poſitionibus non minus exceptiones reorum, quàm Actorum intentionem probari poſſe, indubitati Iuris eſt, Spea in tir. ae 1 0⁵.§. ſcpè re- VPnd wetter verordnen die gemeinen Rechts loͤblichen/ Reſtitut ionem in integrũ intra qua- driennium continuum à tempore, quo quis maior factus eſt numerandum, petendam,& lælionem probandam efſc.„air præror. S. uon ſo. lum. l.quoa ſi minor. S. non ſemper. ſf. èe minorl. fa. eod. lfi.& ibi DD. Cde temporilus in integrum. l. aoli mali. except..diuerſ. ſfde nouatilllamq́; poſt- eâ locum non habere, potiſſimum, quando na- turaliter debitum perſoluitur, l. emur ilud. 9, ſ. Fquando dies leg. ced. l. in numerationibus. ſf de ſo- lur.l fi.&ibi DD*f ae iurcis, arg.l quod pupilus. f. de condict. indebit. fumpto ibi argumeno à cbtrario Henſa, etiamſi à minorc ex luris ignorant iâ le- gatum ſolutũ fuerit, prouz expreſse,& inſgccie deciditur per lundebilo. ſi aduerſuu ſolut. Item de- negatur reſtitutio, quando voluntate, etiã mi- nus folenni, teſtatoris ex bonis eius aliquid a- lienatũ depræhenditur, perle. C qaand. Aecrer⸗ ubn cst opus. Tunc enim ſi ſecundum voluntaté teſtatoris, ex teſtamento imperfecto ipſi mi- nores, vel eorum curatores ſine legit imâ ſo- lennitate, quid, præſtiterint, ſemper ratum habendum eſt. l. fn. ſf. de rebus eor.& d. l. in tefta- mento. ſf de fideitsmm. liben. Ac ſuſficit, volun- tatem teſtatoris probari per ipſam mperfe- ctam ſcripturam, ne dum pet᷑ teſtes, l. in zeha- menro.& ili Barr. nu. 3. ſf ae faeicomm. libert.! liquidam tabulam.& l. fullo. g. fl.. ae furr. b Wie 8 1 4 1 4 1 4 4 1 1 14 8 6 1 1 1 7 — . —* * 1 1 N 1 11 4 1 1 — 1 9 6 1 5* 1 6 3 8 5 1 262 Wee ſolte dann in kegenwertigem Fall auch ſolchs nicht raum/ vnnd ſtadt finden/n deme die Erbinne B. V. D. tem pore ple næ pubertatis der G. letzten willen/ vnnd jhrer gethanen zuſage zufolge mit vorwiſſen/ bnnd vollburt jhrer Cura⸗ torn/ vnnd Freunden/ die legata Anno 45. in⸗ halt des 2. 3. 5. G6. 8. onnd 9. Zeugen/ ſo ad perpetuam fidem berhoͤrt ſein bey dem 28. 29.& 30. Articul gethanen auſſagen/ wormtt concordirn der Klegern 1. 2. 3. 6. vnd 7. Zeu⸗ gen adcaufe interrog. 22. 23.& 24. diſtribu⸗ irt/ vnd erſtattet. Ingleichem C. von D. an ſtadt ſeiner Tochter die vermachte Heuſer/ bnnd ſeines Sohns L. von D. den ſtreittigen Holtz⸗ hoff/ vnd die Sultzguͤter ex titulo legari in be⸗ ſitz bekommen/ berſchoſſet/ dnd verſteuret hat/ dnd derentwegen biß ins 18. Jahr vnbelangt geblle⸗ ben iſſT. Vnd iſt bewehrten Rechtens/ Taciturnita- te,& longi temporis curſu teſtamentum im- perfectum approbari,& acquifitam poſſeſſio- nem legatorum inter præſentes præſcribi. Bartin! flio preterito. num. 29. M de inoſſic. reſt. l. vnica, C. de vſucap. transfor. l. 2.& ꝛot. rit. C. de præſcripr. long. temp. Quoniam ſola ſcientia cum taciturnitate inducit,& operatur con- ſenſum. ęloſ. in c. I. in verb. promiſione: text in l. 1.&l. hbyporhecas. C. Ae remiſé. pig. l. quidam. ſſ- de euict. l. creiror. ffe de verb. ſomf. Qui etiam retrotrahitur,& perinde habetur, ac ſià prin- cipio omnia legitimè fuiſſent facta. 1. ſin.& ibi Barz. Cad S Vel. l. licet. ſfe de lud l. fin. C. ſi maior fact. æratihabirionem.de R. I. in éſs. Quemadmodum etiam indubitati luris eſt, citulum ex curſu longi temporis præſumi eo caſu, quando per longum tempus poſſeſ- ſor, ſc iente,& patiente aduerſario, fructus percepit,& quando vel curſus longi tempo- ris habet admixtum factum hominis, vel in perfonâ patiente concurrunt illæ qualitates, nec fit veriſimile, ipſam perſonam longo tem- pore paſſuram fuiſſe, vt poſſeſſor rem poſſeſ- ſam retineret ſi ipſe rem illam abſq; iuſto ti- tulo poſſediſſet, Barr.& DD. lcum in rem. ff. de vſa. DD. in l. ſ certus,& de pact. Abb.& DD. per⸗ æehi?. Ext. de cenſib. Franciſ. Balb. in 2. parte in princip. quæſt. I0. num. 20. Wraq. in tract. de præ- ſcript§. J. Loſs-2. Verſ.& licet quidem ſaris. Similiter traditio ret legatæ legitimè fa- ctæ præſumitur, ſi legatarius, herede ſciente, & præſente, rem legatam occupat, ac per lon- gum tempus poſſidet. Nec opus eſt peculia- ri aliquâ traditione, cùm legatarius ante. conditum teſtawentum, voluntate teſtato- ris, vel teſtatricis, rem poſteà ei legatam de- rinuerit„ Lloß. in l. quæd. f⸗de rei venaicar. Barr. inl. Celſcus. num. 10. ſf. pro legato, rexꝛus in l. ſ ergo. Conſilium Decimumquintum. g.& non puto. ſf. ae Iure dot. l.& non tauthm. 9. ſeruirtules. Fae pet: hered: l. ſi ergo. g.:. ff. de pull. in rem act. Sed ſufficit nuda voluntas, ac pati. entia, per zexl. in§. interaum. Laſit. de rerum aiuiſ. l. qua rutione. S. Bæc quoo; res, ſf de achuin rer. dom. Nun vermelden der Klegern andern Zeugin⸗ ne M. von O. der fuͤnffle Zeuge/ dnnd der G. ge⸗ weſener Haußknecht L. B. D. der Sechſte bey dem 16. dnd 17. Artickell/ der ſiebende Herr H. T. bey dem 31. Artickel/ vnnd interrog. des 32. Artickels/mit hellen/ vnd außtruͤcklichen worten. Daß C. von D. nicht allein der legirten Heuſer nach der S. abſterben/ an ſtadt ſeiner Kinder/ ſich angemaſſet/ Sondern auch gereits 3. Jahr zuuor den legirten Holtzhoff/ vnd Sultzuͤter im gebrauch/ vnd beſitz gehabt/ vnnd er/ vnd ſeine Erben biß Anno 62. ſolchen geruͤhlichen beſit/ ond gebrauch ohne einiges widerſprechen tonti⸗ nuirt haben. Derentwegen hierauß vernuͤnfftig zuſechlieſſen iſt/ daß jhme keine beſondere traditi⸗ on/ wegen des Holtzhoffes/ ond legirten Salt⸗ guͤter/ von noͤthen/ ſondern dießfals die patien. ria, dnnd wiſſenſchafft B. B. D. genuggewe⸗ ſen ſey. Dawider dann Kleger nicht mag ſchuͤtzen/ noch excuſirn/ 3daß die Minder jaͤhrige/ zufor⸗ derſt Weibes Perſonen beim Rechten/ als luris ignorantes in etzlichen fellen/ quos enumerat gloſs. inl. regula. f de iur& fact. igno. bnuer⸗ bunden geſetzt/ ond geachtet werden. Dann vn⸗ ter den erzehlten caſibus der jtziger durchaus nicht mit begrieffen wird/ vnd iſt vnuerneinlichen Rechtens. Quod, licet exceptiones ſint con- tra regulam in caſibus exceptis: tamen in alijs cafibus, non exceptis, regulam confr. ment. Farr. in l. quaſitum. S. deni q́ ſ. de Ana in. flrudt.& S. vno autem, vbi gloſs.& Bart. in Aulb. de non alienand. rext. in l. rribuimus.§. final. ſ. d reſtam. milit. c. nonne. de præſumpt. c. dominus 32. quæſt. 2. argl.cum præror. ſ. ae lud. Mehr ordenen die Rechte/ Fœminis non prodeſſe ignorantiam luris, quando agunt de lucro captando. 1. 7. F. eæ 9. ff. ae iur.& fau. igno. Item, quando prudentum copiam ha- bere poſſunt, a. l. regula. l. bonorum ſſ. ae bono poſs.1. 2. S.fn. ſf. quus ordoin lon. poß.&c. Bald G& DD. in I. Iurws. Qqui adlmirti.&c. Nun iſt wol vnleugbar/ daß Klegere an ſadt der verſtorbenen Erbinnen/ vnnd jhrer ſucceſſorn cerkirn de lucro caprando, Auch B. V. D. nicht allein vnter jhren Freunden/ beſondern auch ſonſten in der Stadt L. tempore delatæ here- ditatis, Doctorn/ vnnd anderer Rechtsberſien⸗ diger/ vnnd vernuͤnfftiger Perſohnen Nath habe mechtig werden koͤnnen/ wie ſie dann auch/ in⸗ halt des zuforderſt/ Ad perpetuam fidem uif b gen rnattent b edeegn ſecin 3 han-- alond uuli 1c anubun 4 Firii gilbode 4 4 nyel Wnuin ulo rg jber ghe piühge ac9 ſuefkaile Waqiur nd moblgin neiulki AnG DD. Dnd niße/ dchd echke/ di muͤnden/a välches gen/ nog minati he glerlichente wnſtdnadn ſchwerliche Conſuko, jerennem deb. Iat adeapert Manded ſprocken. Auch die tem ron conſentit Balde2 dnljlund. Eo Aleerswi on geſtch d Jährſ natorio, 3 dreange/ woher telta der G A le unffte; dey R anccht 4%’/emaa 7. Artickell/3 antct egrin. dſterden/ an ſtadt enm 4 et/Sondern auch gettt ten Holtzoff/ dnd Sule beſit gehabt/dnder/h ino 62. ſolchen geruͤhlihen, ehne engges widfera Oerentwegen hierauß den daß ſhme kemnebeſondant Holzhoffes/ dnd lanmne . hen/ ſondern dießfolsdem enſchafft B. V. O. gn 8 1 G 1 dann Kleger nichtmagſt daß die Minderſähg Herſonen beim Aechten/ etlichen ſellen/ quosem ala. Ff de iun G faluit ond geachtet werden. Au en caſibus der ſtige b effen wird/ vnd ſttnuemtt dd, licet exceptiots lhr in cafbus exceptis: i non exccptis, tegulime vid. Hdu Lauaſtum. ſ. aerig f 4 Dnam. H. Auchh „erem, ulu 9 O L 1 Lrexr. in L. Irdunus hu vonne. de prcunph üund m prætor. ſ. Ae Na. lers denen die Jechle/ ug orantium luris, o 9 „ f Kunl. J0.1. 7.. 0 9. 1 1u,d srudentum cch zuandop nuſ Lweuls.. lan ). ₰„6G*3 1 muus ordotn bon. 20 auni Cr. M gäe olnleugbar/den fu en Erbinnen/ a—8¹ 4 1 Conſilium Decimumquintum. genommenen gezeugnuſſes/ in beyſein jrer freun⸗ de/ die legata hat diſtributrt/ bnd ausgetheilt. Et præſentia amicorum omnium ſuſpicionem læſionis tollit, ac remouer, rext. inl. trauſactto- nem. Qde tranſaction. ibidemg Bar: nu. 2.& Pala. a in præſenti. de renunciar. 1. I. Sii pecunia. F. de- poſir. Similiter præſumitur ex geminatãà pro- miſſionc& ſubſecutà traditione deliberata, & appenſa voluntas, Bald. in Rubr. C ſi quis alt- quem reſt. probib. Euerkan rop.& per ea ibi allegat. in loco a vi geminar. Et geminatus conſenſus idem operatur, quod iuratus, a cum conringçat. & ibi Abb. gloß. DD. ex. iureiu. Lſiue à me.& l. ſeq. C ad S Vel. Mulier autem ex iurato conſen- ſu efficaciter obligatur A akum contingar. Con- ſequitur ergo,eam, etiam concurrente gemi- natA obligatione, efficaciter obligatam eſſe, neq́; ciuile indebitum pætendere poſſe, per ęl Zart.& DDllcum quts. Cde iur.& fact. igno. Vnnd erſcheinet aus anderm ombſtenden mehr/ daß die Erbinne nicht aus dnwiſſenheit der Rechte/ ſondern mit fuͤrgehabtem rath jrer Vor⸗ muͤnden/ als Herrn G. T. Buͤrgermelſters/ von welches Vormundſchafft der 1.5.6. vnd 8. Zeu⸗ gen/ vnd Zeuginne/ ad perpetuam fidem exa- minati, bey dem 8. general interrog: cauſæ klerlichen bericht thun/ onnd aus gutem bedacht/ wuſt vnnd willen/ auch zu abwendung eines be⸗ ſchwerlichen gewiſſen die legata erſtattet habe/ Conſultò ergò dati nulla reperitio eſt, 7. cwius pererrorem. fde regurlindebituam. Ccondict. in- de. Zuuoraus/ well ſie jhren letzten willen zu adimplirn/ vnnd zuerfuͤllen mit Handt/ vnd Munde der G. außtruͤcklich zugeſagt/ vnnd ver⸗ ſprochen/ vnd ſich alſo naturaliter obligirt hat: Auch die Rechte vernuͤnfftiglich beſagen/ mino⸗ rem non poſle retractare contractum, quem conſentiente teſtatore, cui ſuccedit, inijt Bald& laſein! vlr.in J. not.- num. 2. Alex. conſ.22*. cl. J. lib. o. b So hat ſie auch innerhalb 29. Jahr jhres Alters wieder die zugeſtalte legara kein reſtituti⸗ on geſucht/ noch erlangt/ beſondern allererſt im 32. Jahr jhr ander Eßeman S. C. nomine cu- ratorio, kegen die legatarios zu agirn ſich dn⸗ terfangen/ Da doch dem Rechten gemeß iſt/ jega- to, ex teſtamento imperfecto à minore ſolu- to, reſtitutionem non dandam eſſe, niſi fuerit intra legitimum tempus, hoc eſt, quadrienni- um poſt 25. ætatis annum elapſum petita per rext. ad hoc expreſſum in l. indebiro legaro.& ibi gl. G hadaerſäu ſolatr. 2 DVBher das/ wann gleich propter Iuris igno- rant iam die gezahlte legata repetirt werden moͤchten/ So ſein ſie doch nicht wie der abzufor⸗ dern/ Quando videlicet iure ciuili,& naturali ſint debita, iuxta declararionem gl. Bart.& DD. 2635 in lacum quus. C. de iur.& fact. igno. Iaſ DD. in l i poſt aiuifionem. C eod.& ror.tit ſf.& de conauct. indeb Nun iſt oben aus der zeugen depoſition/ vnd der Rechten verſehungen bewehret/ bnd eingefuͤh⸗ ret/ rarione voluntatis teſtatricis legata debe. ri naturaliter, ratione verò factæ ſtipulatio- nis, ſeu reiteratæ, geminatæ,& curſu tempo- ris confirmatæ promiſſionis,& ſolut ionis, ci- uiliter. Quemadmodum etiam ſola naturalis obligatio nullam obligationem cum effectu parere poteſt. liurt genxzium. S. ſed cdnn nulla,& ibi gl. Sarr. Ia& Dacommuniter ffae pact. Ete- mim actio inuentione,& origine iuris ciuilis eſt, gl. Ang.& Da Inſtit. de act. in princ glinlex bor iurt,& ibi Barr. n.23.& Laſcuu. 34. Ffde Iuſt.& iure. Quamprimum autem naturalis,& ciuilis concurrunt, actionem pariunt, llicer.§. C obli- gatio. frde procurat. Da. Iuſtit: de oblig. in princtp.l.. in princ.& S ſed cum nulla, vbi Bart. afe Da M.de pact. Hdem in l. cum quts, de iur.& facl. i9 n0. l. I. in prind. S ſed cum nulla,ibi Barr. Iaſ.& Dd. ommuni- ter. ſſ. de padt. Derwegen dann/ ſ umpto argu- mentoab effectu ad cauſam, quòd ſecundum Euerhard. in ²op:in loco ab eßfectu ad caufam pro- pter ſuam efficaciam ſenſitiuum appellatur, nothwendig erfolgt/ daß/ weil efficaci ratione die vermachte legata haben koͤnnen gebeten wer⸗ den/ ſie beydes de iure naturali,& ciuili ſein de- bita geweſen/ dnd die legatarij dteſelben jtzt nicht weniger an ſich zubehalten/ alß zunor abzufor⸗ dern guten fug/ vnd recht haben. Cui enim datur actio, eidem& exceptionem non denegari manifeſtum eſt, per æqui ad agendam. A. R. I in. 1...is autem. ſf. de ſuperficieb.linzitus. S.cui Jamus Rae K. I. Ob auch gleich keine ciuilis obligatio zuerweiſen ſein moͤchte/ So iſt es doch vngezwei⸗ felten Rechtens/ Duplicem obligationem na- turalem ad agendum efficacem eſſe, uxra Bald. Angel.&& D. in l. final. G aa legem Falcid. Iaſon in l. cum quu, num. 7. C. de iur. — ſa igno. Iaſon in l. ſi pacto quo pænam, C. e HPcl- ö“ Nuhn muͤſſen Klegere geſtehen/ vnnd wird per depoſitiones teſtium docirt onnd beſchel⸗ niget/ daß die ſtreittige legara in teſtamento non ſolenni ſein verlaſſen/ vnnd beſagen dle Rechte außtruͤcklichen/ Ex voluntate im per- fectä oriri naturalem obligationem, ęloſr Barrol. laſon,& DD. inl. cum quis. Cde iur& fact. igno. Ebenermaſſen wird zugeſtanden/ dnd erwle⸗ ſen/ daß B. B. O. jhrer Muhmen der G. mit Handt/ vnd Munde die legata zuuerrichten habe angelobt. Vnde& alia colligitur naturalis ob- ligat 10,0,1. Rde paci. ff. Gad 7. Faleid. vbi expreſ- ſè deciditur, heredem ex promiſſione, ſeu ad integram ſolut ionẽ legatorum, in teſtamento non ſolenni relictorum cum effecu teneri, ibidem. ———= 5 264 ibidem O D. in. 72 verd.§. de viro, V. Fõlut. matri- mouio. Qudmuis id, quod per Falcidiam de- trahitur, tantum ſit naturale debitum, ciuili- ter autem indebitum, f. 1ι 11 gloß. G DD. C. ad legem falcid. Nam promiſſio, per nudum pactum facta, etiam abſq́; ſolenni ſtipula- tione habet vim conſtituti,& per eam con- ſtituitur ſolutio eius, quod naturaliter debe- batur,& à lure ciuili veſtitur, ità vt inde effi- cax oriatur obligatio, S. de conſtirur. Iufiit. de Act. l. I.&l. item illa. F. 1.& tot. tt.. de conſti- tut. pecun. Quæ etiam in præſenti caſu non immeritò locum obtinere debet, cùum ad pe- titionem& interrogationem promiſſio facta ſit, per Bald. inl. cum cerlum C ad leg. Falcid. Quia, formã omiſlâ, actus eo modo, quo po- teſt, valet, de voluntate agent ium. I. 2. G& 1bi loſccommaniter recepra. Ccommunia vtriusg. lud. Lreſtandi C.de teſtament.l ſi quidem decede ns, ſf-de aaminiſt rar. tut.— Gleichßfals hindert die/ per patient iam,& ſcientiam beſchehene /tra dition nichts daß man moͤchte fuͤrgeben/ Es weren Beklagte B. V. O. nechſte Blutsfreunde/ vnnd alſo auch jhre Vor⸗ muͤnder geweſen. Dann obangezogen/ ond per depoſitiones teſtium bewehret iſt/ Daß der Herr Buͤrgermeiſter G. T. vnnd andere Vor⸗ muͤnder geweſen/ vnnd mit deren nicht weniger/ dann B. V. D. wiſſentlicher gedult/ die legirte guͤtter von den legatarijs otcupirt/ dnd im beſitz/ vnd gebrauch gehalten ſein/ vnnd wird das kegen⸗ ſpiel mit nichten erwieſen/ vnd dargethan. Weiter confirmirt/ dnnd beſtetigt vber die angegebene approbation/ dund agnition der G. letzten willen/ daß ſie die conctperte legata dem Notario O. H. gezeiget/ vnd jhn/ ſie in legiri⸗ mam formam teſtamenti zubringen/ beſchei⸗ den/ vnd verſtendiglich gebeten hat/ Inmaſſen vnter andern die erſte Zeuginne A. W. ad gene- ral. interrogat. 6.&. cauſæ, So wol der Kle⸗ gern eine/ vnd andere Zeuginne ad cauſæ inter- rog. 7. berichten/ nd deponirn thun. b Nun ſchlieſſen die Rechtslehrer/ Quòd, ſi teſtator in ſcriptis teſtamentum facere cœpe- rit, ſed morte præuenrus, omnibus adhibi- tis ſolennitatibus, non abſoluerit, nihilomi- nus teſtamentum valeat, vt nuncupatiuum, & legata, in eo relicta, præſtanda ſint. Oyn. in 7. hac conſulriſfima. S. nuncupatisnem. num. 1. Cide reſtamentus.& ibi Iaſon. num. 5. Angel. in l. I. F. Sin aurem, ſf. de bered. inſittuend. Quando mimi- rum conſtat, heredem rogatum, vel eius fi- dei, vt legata præſtaret, qualitercunq; com- miſſum eſſe. 7. † veriras.! ex teſtamento,&o 201 gloß.& DD. Crae Fideicommi f. l. ſi non iure. G de reſtament. manumiſel fin. Cae coaicill. Quamuis non fuerit expreſſè adiecta codicillaris clau- fula, Nam codicillaris claufula per æqui- Conſilium Decimumquintum. pollens adiecta intelligitur- Veluti, ſi heres legata abinteſtato præſtare fuerit rogatus, iſq́; id non tantum promiſerit, ſed etiam præ. ſtiterit, l. 2. G l. ex neſtament. iuncta ibi glofe Bald in lſi non iure. C de teſtamenr. manumiſe Bart in l. nemo poteiſt, V de legar.:. Vnde, cum a gi⸗ tur de ſtipulatione,& contractu, in quem pet rogarionem,& promiſſionem legatorum con. ſtirutio rranfire folet, Concluditur, ad hu- iuſmodi diſpoſitionem probandam duorum teſtium, etiam fœminarum, depoſitiones ſut. ficere, Bart. Alexand& DD. inl. nemo porest. f de legar. I. Iaſen in l. 2. C de bonorum poß. ſecund tabul. lob. Dilect. in tract. de arte reſt. rit.z. caur.. num. 3. Cuman. in l. Leredes palam, in princip. ſf dg teftam. Iaſon conſil. 43. lil. I. c. cum eſſet. Exr. r teſtamil. VLi numerus, ff. de teſtib. c. in omni. ali. cet. Exr. cod. Barr. in l. ſicut,& ae fide inſer Iura enim facilius permittunt, vt res ad ius gen. tium& ſic originale reuertatur, quàm vt ſo. lennitates luris creſcant, ar. hi vnus. g. patlu, ne peteret, Verſ. quod& in pactione doris,& ili Iaſon& DD. ſf. de pactis. Prout de lure gen- tium in quolibet actu duo teſtes ſufficiunt. c. relarum. I. Ext. de reflament. c..e. quafl. 14. Nun beſagen nicht allein der Beklagten Zeugen/ rnnd Zeuginnen bey dem 13. Arlickel/ vnnd deſſelbigen fragſtuͤcken/ Sondern auchder Klegern Zeugen/ dnnd Zeuginnen faſt alle mit⸗ einander bey dem andern/ vnd etlichen folgenden gemeinen fragſtuͤcken der Heubtſachen/ partim ex proprio ſenſu, partimex auditu einhellgg/ ond beſtendiglich aus/ daß die S anfenglich jhren letzten willen habe ſelbſt verzeichnet/ Darnach Herrn H. B. auffzuſchreiben dictirt/ vnd erzehlt/ So wol jhrer nechſten Erbinnen B. V. O. yſ⸗ fenbaret/ vnd don jhr/ die dermachte legaten fol⸗ gen zulaſſen/ begehret/ vnd ſie daſſelbige der telta⸗ triei mit Handt/ onnd Munde/ in beyſein Her H. B. A. W. ond C. V. O. freywillig der⸗ ſprochen/ vnd angelobt/ Ja auch folgends an yn⸗ terſchledtlichen oͤrttern/ dnd ſtellen repetirt/ dnnd ins werck gerichtet habe. b Vnd jrret gar nichts/ daß der L. Statutum erfordert zweier Rathsherrn kegenwart in con⸗ dendis Teſtamentis. Dann es begruͤndeten Rechtens iſt/ Verba Staruti ſtrictè,& ſecun: dum ius commune intelligenda eſſe, vt eò mi- nus per id ius commune lædatur, I. 2. Cili Bart.& DD. Qde exerciro. act. A0b. a cum tauſan, ext. de reſcripr. Iaſon inl. properandum. num. 14,0. aæ iud. l. Si cum dorem,& l. Verd. g. ae viro.& il¹ Bart.& D D.cmmuniter: ſf ſolut- matrim. Bart'in 1 omnes. num. t. Mde iuff.& iurl. non. aulium Ar legib. I. ſi mater. C de ſacceſ eict. Et quod non eſt in expreſſà diſpoſit ione Sratuti, id manere ſub diſpoſitione iuris comm unis, I ſvnu, 2 oht Ichon,& Ola ſf ae wndiot, euſa Au.1 ſ cum Klltichen,, twhtrwäler 6 wigleichwiem lallis bander ts luris omchl un ein /tnndd daxſer Jeagen prediroium, fortreffig gehe correctcijslur extenfinnec pr krwatilaargu in Codiellld, telamentis pe leitur ada r eteſtament. 4 quus inyrincin Marcedlus. in W fingul J23. tes voluiſſe torun,& re ontztum, p mentum, qu b luntaum 1 b dicaripoſſt wquititurſo, lekamenn. e Radlai Idiße, manontan, noibills ant.) 8 ſ. wl. groba Nenn ungy 411 cuumn 1 Kugcl lan enxlu ei quenna 3 dilne 31 Aiail/ a0a 1 Mliaebe 8 Amſi. Sarr. in4. Hiur, Ca ſueng, zpermittunt, yt tes ad 3 riginale reuerrangr, gunn unis creſcant, ag. ſuus en muad I in zactineanj ae pactu. Prout de ln ibet actu duo telts it Exr. e teſlament, cla uſ agen nicht allein dr d nd Zeuginnen beydem l en fragſtuͤcken/ Sondeng hen/ dnnd Zeuginnufiſth em andern/ dnd cllichef gſtuͤcken der Heubtſocheun enſu, partimex audtuc ich aus/ daß die Sanfanit hade ſelbſt derzeichnt/3 auffzuſchreiden dicttt hn nechſten Eröinnen d9 don ihr/ die bermachkli hegehret/ dndſiedaſſbhn adt/ dund Munde/ nu 16 „D. fennl et hade — 9 ut nannn nmunuter 1 ulu 9 2AA f de iuf& Sn Ptc 4 4 . 07. r.C ie ſac 94 gutui 1 Conſilium Decimumquintum. cum dotem.& ibi Partol. ff. ſolut. matrim. Bartol. in d. l.omneg. Vndredet das angegebene Stadt Recht de teſtamentis, vnd daß in demſelbigen ſollen/ vnd muͤſſen zween Rathsherrn zu zeugen adhibirt/ ond gebraucht werden. Derentwegen es dann ad Codicillos,& alias vltimarum volunta- tum diſpoſitiones nicht kan extendirt/ dnd auß⸗ gedenet werden. Tum quia teſtamentum, Co- dicilli,& aliæ vltimæ voluntates ſunt diuer- ſæ,& ſeparatæ ſpecies, à quibus non bona fit illatio, l. non Codicillum. C de teſtamenr l. ſiidem Couicil.& l. final. C. de Codicil. gloſi. in l. 1. Q de teſtament. b b Vielweniger aber mag ſolch Sratutũ de te- ſtawentis in præſenti caſu ad contractum, & ſolutionem, eius intuitu factam, gezogen/ vnnd erweitert werden/ beſondern es iſt gewiß⸗ daß/ gleich wie in teſtamentis, Alſo auch in Co- dic illis, vñ andern vermachungen die ſolennita- tes Iuris communis per ius municipale remit⸗ tirt ſein/ vnnd der legatorum donationes in zweyer Zeugen/ non etiam ſenatoriâ dignitate prædirorum, beyſein volzogen/ vnnd zu Rechte fuͤr krefftig gehalten werden koͤnnen. Quia in correctorijs Iuris communis non debet fieri extenſio, nec procedit à maiori ad minus af- firmatiua argumentatio: Ideoq́; non minus in Codicillis,& alijs voluntatibus, quàm ipſis teſtamentis per Statutum municipale intel- ligitur facta remiſſio, Bald.& DD. in l.fin. C. de teſtamenr. Ang. de teſt. quæſt. õ. num. 2. arg. l. ſi quus, in princip.§. r. ſf. ae lægat. I. argumenro l. Marcellus. in princip. F. de donat. cauſa mort. Rom. fingul. J22.. Cum non ſit veriſimile, ſtatuen- tes voluiſſe remittere ſolennitates teſtamen- torum,& retinere iolennitates aliarum vo- luntatum, ponderando, quod plus per teſta- mentum, quàm alias ſpecies vltimarum vo- luntatum ſuccedentibus ab inteſtato præiu- dicari poſſit, proindeq́; in teſtamentis maior requiritur ſolennitas, I. hac conſultiſimà. Q de teſlament. l.& in libello.& de leg. l.fin.& tor. zir. C Zu dieſem iſt es außtruͤcklichen Rechtens/ le⸗ gata non tantùm in teſtamento, verùm etiam in Codicillis,& extra teſtamentum, Epiſto- là, nutu,& ſignis relinqui, ac per duos teſtes relicta probari poſſe, l.& in Epiſtola. l. ex zeſta- ment. iuvcta ibi ęloß. C. de fdeicommiſ. l ſin. C de Codicil⸗nutu. ffdelegat. 3. Imol. C DDad. fin. Exr. de ſolur. Aloß.& DD. Auth ex cauſa Qaeé liber prær. arg. cum amplius. S.is natura. ſfrde R. luris. Proq́; ijs, ex quacunq́; voluntate relictis, conſequendis diſtinctas actiones competere. I. fin. C. de co- Aictl. l..C. comm. de legat. S. noſira.& ibi Mynſing. Inſtit. de legat. Nun ſchwebet man/ Quò ad præſentem ca- 265 fum, in dergleichen terminis, da die legata in te⸗ ſtamento, ſolennitatibus non abſoluto, ſein verlaſſen/ vnd der teſtatricis eigentlicher wille/ vnd meinung geweſen/ daß ſie à ſuccedente ab inteſtato ſolten præſtiret/ dnnd erſtattet werden/ vnd hat ſolchs die Erbinne beliebet/ vnnd ange⸗ nommen/ auch folgends in der that verbracht/ Et decidunt DD. per hæc verba, ſi teſtator legata præſtari voluerit, etiamſi nemo heres ex teſtamento exiſtat, clauſulam Codicilla- rem adiectam intelligi. Farrz. in!emo poreit. ſ de legat. I. Alexil.extraneum, Gde heredéinſtit. l. Co- dicillos. S. fnal. Ffde legar.2-arg: S. i Vero expreſſum. Aurh. de hered.& Falcid. So ſein auch die legatarij der teſtatrici mit naher Blutfreundſchafft derwandt geweſen. Et ardor liciti amoris habet vim clauſulæ Co- dicillaris. 1, ⁊.lin reftamenro,ſſ. de fideicom. libert. & inlhi non iurs. C& ili Bald. Cde reßtamenr. manu- miſein c. requiſiuiſti, Ext. de teſtament. gl. inl. cohe- reai. S.cum filiæ.& ibi Dd. de vulg.& pupill. oban. Dilect. in tract. ae arte teſtana tit. Cautel. 2.in fin. Derwegen auch aus dieſem grunde zuſchlieſ/ ſen erfolgt/ daß/ ob wol ſolch ſtreittigs Teſtament mit allen ſolenniteten nicht mag abſoluirt/ vnnd volnzogen/ ſondern ab inteſtato auff B. don D. die Erbſchafft der G. verfellet. Demnach den le⸗ gatarijs, darinne die vermachte/ Gelder/ dn Guͤ⸗ ter per certam aliquam actionem zu petirn/ vnd an ſich zubringen freygeſtanden habe/ vnnd was ſie einmahl entpfangen/ nach ſo einer gerau⸗ men zeit/ kegen die erhabene Klage wieder abzu⸗ tretten/ nd zuentreumen nicht verbunden ſein. Daſſelbige aber/ wordurch zu anfang dieſe letzte meinung in einem/ onnd andern zweiffel⸗ hafftig gemacht wird/ Iſt leichtlich zuuerantwor⸗ ten/ zuwiederlegen/ vnd abzulehnen. Dann ſodlel anlangt/ Quòd debeat probari, teſtamentum ſolenniter factum eſſe, iſt es einmahl onge⸗ zweiffelt Iura ſemper pro vltimâ voluntate præſumere, eam ſolenniter,& legirimè fa- ctam eſſe, niſi contrarium probetur, Et in du- bio, quoties aliud ſufficienter non probatur, ſemper pro vltimâ voluntate,& teſtamento pronunciandum eſſe. 7. 2. C. de eaict. Diui Ha- arian. toll. Dalin lſciendum. ffde r.0. Fuͤrs ander factà ſolutione legatorum ex non ſolennivoluntate, non prodeſt poſted ex- cipere, teſtamentum non fuiſſe ſolenne, vel legitimum, niſi ſufficienter de Ignorantia, vel errore doceatur. lcum quis, C. de teſtamenr. l.2. C de fideicommiſſ. Wie dann auch ſonſten derſehenen Rechtens iſt/Semel agnoſcentem,& approbantem te- ſtamentum, vel illegitimam voluntatem non poſſe idem reſtamentum poſteàd propter de- fectum ſolennitatum improbare, ſ,non raurum. S. fin. l.ſi ex duolus. de enſ contr. tab. l. pa. b a rentibus. 266 renribus in fne C de inoff. teſtamenr. l. 2.& l. hi ve riras.&. de hacicommiß. Nec eum, qui vtroq́; Iure heres eſſe potuiſlet, ſi ex teſtamento ſe- mel hereditatem adierit, ſoluendo ſcilicet legata, in eodem teſtamento relicta, poſteà poſſe pœnitere,& ad caufam inteſtati recur- rere, I. legirimam,& isi ęloſß. l. pofiquam. in ſine Rae petit. heredit. l. ſicut, Cde aci'ut hered. Mul- tò verò minus contra factum,& voluntatem defuncti venire. l. ea, quæ patre G de reſtamenr. milir. lL.2. Qſt aauerſ. venait pig. l. ſucceſſores. C. de ſolurtl venditrici, G de reb. alien non alien. Cum voluntas iſta tranſierit per factam ſtipulatio- nem in vim contractus,& fuerit pluribus, uàm duobus teſtibus,(quorum alias teſti- monium ſufficit) contractus iſte probatus, Iaſon I. 2. num. II.& ilbi alf DD. G de bonorum poſſéſf. ſfecund. ras. DD. ommunuiterinl. heredes. L. jmal. ſide teſtamenr. So macht auch der G. letzten willen nicht onkrefftig/ daß ſie vor der Rathsherrn ankunfft iſt Sprachloß worden/ dann es deponirn die ge⸗ zeugen einhelliglich/ daß ſie habe bey guter Ver⸗ nunfft/ dnd verſtande jhr Teſtament/ vnd letzten willen durch Herrn H. B. derzeichnen laſſen/ dem Notario fuͤr jhrem abſterben oberreichet/ vnnd ſolches in kormam Teſtamenti zubringen gebe⸗ ten/ mit außtruͤcklicher erklerung/ Daß ſolches jhr Letzter will ſein/ vnnd bleiben ſoll. Et vo- luntas reſtatoris, etiam in imperfectà ſcriptu- ra, vel ſi ſcriptura fuerit deperdita, duobus teſtibus probari poteſt, l. ual. ſf ae rebus cor. l. quidam tabal. l. fullo. ff. de furt. Bartol. in I. reſtament. num. 2. ſf. de fideicommiß. libert. Bald. inl. feſtament., perillum text. C. de Inſtir. Alex.& Eſin l.2. Cde bouo. poſſeß.ſecund talul. Gleich wie es nun ratione voluntatis an nichts mangelt/ alſo auch ratione ſolennita- tum in contrarium dergeblich diſputirt wird. Dann die gemeine beſchriebene Rechte/ als wol das L. Starutum vnnd Stadt Recht melden nur von Teſtamenten/ vnnd nicht don Codicillen/ onnd andern letzten willen. Derentwegen ſie dann auch dahin nicht koͤnnen extendirt/ vnnd er⸗ weitert werden. Tuͤm quia teſtamentum, Oo- dicilli,& aliæ voluntates vltimæ ſpecie dif- ferunt,& res planè diſparatæ ſunt, à quibus non bona fitillatio. l. uon codicillum, Qdoe teſta- ment.¹ final.& ae wodicil. gloſ. in l. I. ſfe de teſta- meni. Et caſus, in Statutariàdiſpoſitione omiſſus, remanet ſub diſpoſitione iuris com- munis. I. extraneus. ibi laſon,& Olal ſ. de condict. cauſ. dat. per l. ſi cum dotem, ibidemq Bartol. ff. de ſolur. cum ſimilib. Quandoqui- dem Statuta ſunt ſtricti Iuris,& tantùm ob- tineant locum in ipſo diſpoſito. I. 2.& a Conſilium Decimumquintum. Bald. G de noxalib. adtionib. Alb. c. cum can. ſam. num. 6. Ext. de reſcript. c. cum dilectu, Exr. de conſuerwdine. Mynfing. obſeruar. f. cenn., Prætereà remiſſà ſolennitate teſtamentorum intelligitur eriam remiſſa folennitas in codi. cillis,& alijs VItimis voluntatibus, Ità, vt codicillus, coram duobus teſtibus factus, non etiam rogatis, ſed fortuitò interuenientibug condi poffit. Sald.& DD. in l. fin. C. de teſla. menr. arg. l. fuas, in princip. g. 1. ff. de legar. 1ang l. Marrellus. in princip. ſf. de donat. cauſ.mort. Tom. hingul. 123.1U hinal. F. final. C. de codicill. Maxime verò, quando vltimæ voluntatis diſpoſitio tranſit in vim contractus,& heres, ab inteſta- to ſuccedens, in ipſo actu teſtandi legata ſol. uere eſt rogatus, atq́; id præſtare ſtipulata manu promiſit, factam promiſſionem reite rauit,& tandem ſecundum tenorem teſta- menti imperfecti legata perſoluit, ac poſſide- ri permiſit, nal. C. adl. Falcid. l. final. C de ſ. Aeicommißé. l. in teſtumenro, ſf. de Fideicommiſ. le- red. l. heredes. S. hnal. ſyrde teſtamenr. Kan auch legatorum folut io heredi, ab inteſtato ſucce- denti, ex teſtamento iniungirt/ vnd aufferlegt/ vnd ſolches mit zweyen Zeugen dolkoͤmlich erwit⸗ ſen werden/ l.& in Spiftola. l. ex teſtamenr. iun. Göa ibi gloſßs, Q de fideicommiſß. l. final. C. de cdiaill Bartin l.nemo potest. rde legar. z. Ilaſpn, inl. 2. Qd bono, poſß. ſecund alearg.l. vbi numerus: ſrde teſtibe in omui He gorio. Exrt. cod. So wird in kegenwertigem fall die Erbinne aus vorangezogenen vrſachen darzu vielmehr obligirt/ dnd derbunden/ vnd propter detfectum ſolennitatum, ac inſtitutionis nicht zu abſol⸗ uiren/ noch ad repetitionem zuuerſtatten ſein. L. inuitus, S. cui damus. ſ de regul. iuris. Zuſor⸗ derſt wann man erweget/ Quòd per ardorem li citi amoris,& illa verba, ſi heres legata præ- ſtare fuerit rogatus, vel eius fidei qualiter- cunq́; commiſſum, appoſita videatur clauſi- Ia codicillaris, l. ex reſtamento.& ibi glof. 0 DD. C. de fidercommiſs.! ſi eriras,& l. final.( 4 cdicill. Et quòd per clauſulam codicillarem, teſtamento non ſolenni inſertam„ teſtamen- tumillud, quoad ſolennitates,& inſtitutio. nem heredis omiſſam, reddatur validum, ita vt ſucceſſor, ab inteſtato quoque veniens, ad legatorum ſolutionem, non Jetracti Tre bellianicà, præſtandam compelli pofſit, I. w- aicilis.. nal. ſf. de lægar. 2. l. ex his verbu, C e teſtament milit. Aurh. ex qaufa. de lib. prær. final S. illud. C. de codicil' Barrol.& DD. in l. S'jchus de legar. 1. Barrol. in d. Aurh. ex cauſa. Fartul in l. J. num. 7. ff de iure coaicill. l. quærebatun F. de mili. 7. Ramenr. per 1. final. C. adl4 Falcid. Mqnibustext ſcet tettament uum heredis v dus,i lure co ti aliquid de t& ldeicom heredis promi perantun modò hates! luntatem, ye ichamenkde Inmaſſer te/Quodlc prodandum ſtandin ſich rorem der derſprochen tem Jai/4 daſſren mag tidus, eoru drohen iſtd d bnuormein ninotemngel oritato,va- l Halad lful ta teſtamenro, 4* ui Slnal. f de tchamen ſi olutio heredi, ab inteſtao bamento intangirt/ induf it zweyen Zengen dolkönli COin Epiflala.! ex ulm d ſdeicommif fuulin vateit. de legata lobrin d ral-arg.1vbi nunau fut 9. Exr. cod in kegenwertigen fälii zogenen trſachen drut derbunden/ dnd proptetti n, ac inſtitutionis nitig d repetitionem ſtnnſts 1 u damus. f de Erul un an erweget/ Aocperu K illa verba, E hetesle * Hurb ex Gabie adicil. Bors 4 aul zartul in A. Aaial 1 „f dt ur ,] js Tolament.* onſilium Decimumquintum. 4 Eben durch dieſes fundament wird auffge⸗ haben/ vnd abgelehnet/ daß zu anfang geſatzt iſt/ Teſtamentum, ante obitum teſtatricis non abſolutum, neq; vt nuncupatiuum, neq́; lure codicillorũ valere poſſe. Aldieweil perpactum, cum herede ioitum, quo lure teſtatrix ſuam diſpoſit ionem valere voluerit, ertleret /vn alſo dadurch die clauſula codicillaris verſtanden wird. Vnde ſequitur, Iura, in contrarium adducta, túm procedere, cùm de voluntate teſtitoris non aliter, quàm quòd ſolenne te- ſtamentum adimplere decreuerit, conſtat, per Ufenal& ibi per traait. C. de Coaicill. Non au- tem inde ad legata aliquid inferri poteſt, Quia hæc etiam abſq́; teſtamento relinquun- tur, etiamſi heres non conſenſerit, Quantò magis vbi heredis conſenſus expreſſus inter- uenerit,& ſolutio ſubſecuta fuerit, l. 2. l. ex teſtamenr. l. Gin epiſtold. 0 de fideicommiß. l. nen eit dubium. C. de teſtamenr.& ibi gloß.& DD. Ex quibus textibus manifeſtè apparet, quòd, licet teſtamentum imperfectum per conſen- ſum heredis vires accipere,& ſolennitari- bus, d Iure communi, vel municipali requiſi- tis, aliquid detraht nequeat, attamen lega- ta,& fideicommiſla, in eo relicta, accedente heredis promiſſione,& approbatione rectè perantur,& poſſeſſa non reſtituantur, dum- modò heres ſciens approbârit defuncti vo- luntatem, perl. ſi poſt Aiuiſionem.& l. cum quis reſtament. Qdeé iur.& fact igno. e Inmaſſen dann auch die angezogene Rech⸗ te/ Quòd ſcilicet ſimplex pollicitatio ad ap- probandum non valeat, keinen anderen ver⸗ ſtand in ſich begrelffen/ dann ſo etwan per er- rorem der legaten erſtattung promittirt/ vnnd derſprochen ſein ſolte/ Aber wenn einer mit gu⸗ tem Rath/ ond vorbedacht ſich obligirt hat/ nicht paſſiren moͤgen: Vngeacht deſſen/ ſo de mino- ribus, eorum ignorantid,& reſtitutione, daroben iſt deducirt/ onnd eingefuͤhret. Dann es vnuorneinlichen Rechtens iſt/ Ea, quæ per minorem geſta ſunt, etiam abſq́; curatoris au- thoritate, valere, ſi non fuerit læſus minor, r. Fae minotribus. l. ſi curator. G de reſtitur: in integr. Et tuͤm læſionem ante omnia probandam eſſe, I. ait præror.§. non ſolum. l. qui ſi minor. 5. non ſemper. ſf. Ae minoribustl. final. Ceod. So mages aber vor keine læſion angezogen wer⸗ den. Wann einer zahlt/ was er ex diſpoſitione VIrimæ voluntatis naturaliter,& ciuiliter zu zahlen ſchuͤldig iſt. g. eres quoc;, Inſtit. de oblig. quæ ex quaſi contract. naſcunr. l. ex maleffcis. S. beres. ſ. de actionib.& obligar. rext. ad hoc for- tior in l. Iulianus, g. final. cum ſeq. ſ. quib. ex cuſee. Noch weniger dießfals in vorigen ſtand geſatzt werden. Cuͤm neque pupillus, neq́; pu- bertati proximus, contra ſolutionem debiti 267 naturaliter,& ciuiliter ſimul, vel naturaliter tantùm, reſtituendus ſit l. omne illud. g. final. quemadmod. dies legar- ced. l. in numerationibus. I. ae ſolur. l. ſinal.& ibi DD. ſf. de iureiur arg. l. quod pupilius, ſf. de condicl. indeb. Auch iſt es ferner vngezweiffelten Rechtens/ Eum, qui actum per ſe in minort ætate, non adhibitis de iure adhibendis, celcbrauit,& maior factus tacendo per quinq́; annos ra- tum habuit, non poſſe contra talem actum re- ſtitutionem in integrum perere, Sedomnem defectum præcedentem per ſubſequentem ratihabitionem ſuppleri. 1 17.2.& 3.& 11 ˙05. communiter. C ſi maior fact. alienar. l. I.& 2.& ꝛuncta gloſs. Cſi maior fact rart hab. Et in ſpecie deciditur, legato, a minori, tanquam luris ignorante, ſoluto, poſt legirimum tempus elapſum non permitti cius repetitionem, I. in aebiro. C adæorſas ſolur. Nuͤn iſt zunor beweh⸗ ret/ vnnd angezogen/ daß die ſtreittige legata na⸗ turaliter,& ciuiliter debita ſein/ Item es ſey allererſt Anno 62. wie B. bon D. bereit 32. Jahr alt geweſen/ agirt worden/ ond die legara⸗ rij biß ins 18. Jahr vnbelangt geblieben. Derent⸗ halben erfolgt/ daß beydes die reſtitutio,& Iu- ris ignorantia per curſum temporis, gemi- natam promiſſionem, confeſſionem, ac ſolu- tionem verſchrencket/ vnnd was zu dem ende iſt fuͤrgebracht/ gantz dnerheblich ſey/ Inſonder⸗ heit hindert nichts der/ exgnal. C. hi maior fact. alienat. angegebener textus, Sintemahl er mel⸗ det de rerum immobilium donatione, quarum Dominium,& proprietas ad minores imme- diate ſpectat,& quòd illas intra decennium, à 25. æratis anno numerandum, vendicare In kegenwertigem fall aber iſt tempore conditi teſtamenti der legirten beweglichen/ ond vnbe weglichen ſtuͤcken plenum Dominium bey der teſtatrice geweſen/ onnd daſſelbige per eius Vtimam voluntatem, ſubſecurà morte,& adità hereditate non per aliquem actum he- redis minorennis, ſed ipſam iuris dit poſitio- nem cum effectu in legatarios transferirt./ ⁷ Titio.& ibi gloſ. f de patt. l. ſi ribi homo. g. cm leruus. ſf. de legar. 43 ang. 1.1. C 2. G ommun. Ae le- gat. Et dependet hæc alienatio non ex volun. tate minoris, ſed teſtatricis, per æ qui genera- liter, de procurar. in 6.&l. Flliusfam. J. zpſe quoc. vbi Barr. ſ eod. Bala. in l. vlr. C de pacir. Bald.& Iaſön in l. quæſttum'f. de in ius Vocando. Daher dann/ als wol per ſtipulationem, promiſſionem heredis,& ſolutionem, exone- randæ conſcientiæ caufâ factam, die legatarij, concurrente præſcriprione, ſcientià,& ta- citurnitate, ab anno 45. vſqque ad annum 62. ſufficientem titulum,& iuſtam poſſeſſionem erlangt haben. Aa 2 Nec * 4 3 3 1 41 3 6 8 4 1 4 4 1 1 3 6 1 4 1 3 3 4* 4 A 1 1 84 . 6 5 1 1 A 1* 4 n. 3 3 4 3 4 1 3 8 6 * 3 4 3 6 1 1 * 3* 4 8 8 * 9 1 1 1 1 3 1 nt 4 4 5 14 1 4 5 4* 3 G ½ 1 4 1 1 1 4 4 4 1 5 3 1 5 1 1 4 1 * 1 ö 4† 3 268 Conſilium Decimumquintum. Nec obſtat regula iſta, quòd ab inuito&c. Quia procedit, cum actus ab init io planè fuit nullus non autem, ni fuerit validus,& per re- ſtitutionem in integrum portuerit annullafi. æ. ſicur, Ext. de elect. Ab.r. 3. exr. Ade hus, quæ fiuur 4 prælar. Decin l. quod iuirio. f. de R. lura. Item non procedit, ti cauſa confirmans fuperueniat, Sarrol. in l. per fundwim, ſſe de ſeruwitur. ruſtic. prar. Dec. in d. l.quod ab inirio. Tm enim ratifica- tio retrotrahitur,& perinde haberur, ac ſi ab initio omnis fuiſſent legitiméè facta. L. fnal ibi Bari. G ad SC. Macea. l. licer. ſf. Ae iud. l. final. & ſi maior. fact. c. ratulalitionem. de Regul. lur an d. Ferner jrret nichts/ Quòd /eund gloſe in I. non eit aubium. de teſtamenrz. vnius legati ſolu- tio non præiudicet in alijs. Vnnd daß man der Erbinne verwilltgung nicht weiter/ dann ſich legatorum ſolutio erſtrecket/ derſtanden haben wil. Dann es onwandelbaren Rechtens iſt/ In- definitam orationem æquipollere vniuerſali, Bart.in loſt plurit. ſf ae legat 2 l-Cæſar, ſf. de public. & vedtigal. in l. qui ædtficium M de ſoruitur. Vvrb- pred. Vnd hat B. V. D. beſage der Zeuge/ dnd Zeuginnen auſſagen/ ſich dahin außtruͤcklichen erkieret/ auch zum offtermal an onterſchiedenen Ortten repetirt/ vnnd wiederholet/ daß ſie jhrer Mußhmen der G. letzten willen halten/ vnd erfuͤl⸗ len wolle/ Item es berichten weiter die Zeugen/ daß C. von D. an ſtadt ſeiner Tochter/ vnnd Sohns den Holtzhoff/ Sultguͤter/ dnd das ſtreit⸗ tige Wohnhauß /im beſitz gehabt/ derſchoſſet/ vnd dauon andere onpflicht entrichtet/ vnnd ein jeder legatarius, was hme gegeben⸗ empfangen habe. Nun ordenen die Rechte/ Der ſcient iam, ac patientiam heredis præſentis, ſi legatarius rem legatam poſſidet, traditionem induci,& perindeihabcri, ac ſi de manu in manum facta eſſet, gloſf. in l. quædam. in verbo ſuſſiciebar.. ae rei vendtcat. Barrol. in l. Celſus. num. 16 Mac lægar. 2. 1I. ſtergo. g.& non puro. f de iue dot. l. ſergo. g. 7. F. de publ. in em act. Nec promiſſfionem, in teſtamento factam, pro parte valere, pro par- te autem inualidam efle poſte, Arg l. ſin hor Iæatcio. ff fam. herciſcund. I. apud. Celſum. S.irca. quæritur ſſ de doli exrept. arg. linter ſiliosd famil. Herciſcund Woraus leichtlich iſt abzunehmen/ daß nicht des einen/ vnd andern/ ſondern aller legaten er⸗ ſtattung bewelligt/ vnnd ins werck gerichtet ſey⸗ auch propter identitatem rationis, haben ent⸗ richtet werden muͤſſen/ Bartoliin ICeſarnum-,i7. E.ſed cum reflator. C. adl. Falcid Auff die angegebene Statuta dom Stam⸗ ond Erbguͤttern/ vnnd was zu derſeibigen beweh⸗ rungen Ex lure Saxonico iſt deducirt worden/ gehoͤret keine andere ſolution/ dann daß die Er⸗ binne habe in der legaten dermachungen zufor⸗ derſt des ſtreittigen Wohnhauſes außtruͤcklichen conſentirt/ vnd ver willigt/ dnd derſelbigen verwij⸗ ligungen/ inner halb gebuͤrlicher zein niemals wie⸗ derſprochen/ ſondern ſie biß ins 32. Jahr jhres Alters krefftig ſein/ vnnd bleiben laſſen. Wal nun das Statutum die alienationes rerum im. mobilium, cum proximi heredis conſenſu fi. ctas, leſt raum/ vnd ſtadt finden/ So moͤgen auch in præſenti caſu die legata bonorum immobi- lium nicht fuͤr vnkre fftig geachtet werden. So diel Letzlich den/ zum Ewigen gedecht⸗ nuß auffgenommenen bewetß betrifft: Hat ſich derſelbige noch nicht verfpettet/ ſondern kan/ auch dnangeſehen der/ dawieder eingefuͤhrten Rechtsordnungen/ nach der Klegern eroͤffneten gezeugnuß/ gar wol admittirt/ vnnd zugelaſſen/ vnd damit der Beklagten Exceptlon Rechtlich do⸗ cirt/ ond beſcheinigt werden. In deme die Rech⸗ te hellſamblichen/ vnd wolveror dnen/ Probatz intentronc actoris, ſicq́; probatis,& iudica- tisillius probationibus, demum poſſe obijci, atque probari rei Except ionem peremtoti. am, vſque ad ſentent iam de finitiuam. I.ſau dem.& ili gloſſ. in Aurbe atg, ſemel.& ili D0 C. eodem. text. glofßs.& DD. in c. de roſtibus. Eu. de reſlibus. c. I. Gibi Ab. Ext. de ora cognivl per emtoeri. C. ſentent. reſcind. non poſſé. l. empror. Ca præſcript. long. zempor. Quod adeò procedit, vt reus ſuas peremptorias exceptiones non rantüm inſtrumenris,& per teſtes, antè pub- licatas actoris atreſtationes, ad perpetu- am fidem examinatos, Sed etiam per eol- dem teſtes, quos actor produxit, vel per ali- Os probare poſſit, quando videlicet excepti- ones non continent de directo contrarium illi, quod actor probârit, ſed duntaxat aliud ac diuerſum,& diuerſa capitula, quæ ſimul cum fundamento actoris poflunt eſſe vera vbique reus non negat directè probatam pe- titionem actoris, fed conatur potius eam Pper exceptionem peremptoriam elidere, op- primere, ſeu tollere. Inmaſſen dann in ke⸗ genwertigen fall kan zugleich war ſein/ daß B. V. D. der Gz. nechſte Erbinne geweſen/ bnnd den Beklagten legatarijs die ſireittige legata vermacht/ vnnd geben ſein/ l. exceprionem. iunli ibi gloſ. C ue probat. ęloſſ. Bald. Salicet. G DD. in Aurb. ar qui ſemel. C. eod. l. oſficiem,& li gtoſ. Barrel. G& DD. ff de rei vendicar. texr- gluſ & DDl in a ex renore, Ext. eodl Spec. in tit. e reſte. S. ſaris vriliter. Verſ ilud autem nmot. Ferru- in ſua pract in forma oppeſitiouus cunira véſl. in vesſ funi;, publicatu Die akete. fldle ijecial cum ztteſtat ſonum tducid tet contrarisatti ſboszinquibe laperijſcem) ſapet lerſ adit adl calbbus prohi prohid tc, v ogla Fdete dl. gllein⸗ tm, eun 1 qu balere icenti hene ſuper ali quit berem cung aneſ ſunm iuncnn ttmiurb. 2 4! N A' gmuuke quibus iam, hlo perteag Tnd wi⸗ dueſtine ſgjegtaller/ un⸗Beclag Kütnſich maſengene! ſiüunſc beß Afdee ilc 8 A A an, 15 Cefunar qux enhy. kenpon In dme de n /bnd wolderdnn/ toris, ficq; probatis, èn bationibus, demum pele ari rei Exceptionem xn d ſententiam defnitium, fof. in Aurk 7 ſneli .Aof.& DD. n ac uſu Gili A06. Ext, demlan rent. reſcind. nun uſe lann rempor. Quod adtd ſu peremptorias exceytim rumentis,& pertektesm dris atreſtationes, dſe e probat. L, Ihun Conſilium Decimumquintum. Die Reches derſehungen aber/ in contrari- um fuprã adducta haben allein Stadt/ Quando reus excipiendo vult omninò,& directe con- trarium intentatæ actionis per teſtes, de no- uo producendos probare. Quando verò reus non vult excipiendo directè contrarium pro- bare, ſed conatur intentionem, ab actione fundatam, per exceptiones peremprorias eli- dere, Vt in præſenti cafu ſolutio legati in vim peremptoriæ obijcitur præſcriptionis, tranſactionis,& ſimilis, tunc reus poteſt hoc facere,& probare, etiam poſt publicationem, & cognirionem dictorum teſtium actoris, arh. & ibi gloßs. in Clem. de reſtibus. Ibi enim dicitur publicatis atteſtationibus, non licere ſu- per ijſdem, vel directò contrarijs articulis, alios, vel coſdem teſtes in princ ipali cauſà pro- ducere. Vnde conſequitur per argumentum d ſpeciali, cum in textu poſt publicationem atteſtationum, tantum prohibeatur noua productio teſtium ſuper ijſdem, vel directò contrarijs articulis, Ius commune in alijs ca- ſibus, in quibus tractatio non de productione ſuper ijſdem, neque directò contrarijs, ſed ſuper diuerſis, in contrarium eſſe. Facit ad hoc, quod traditur, aliquibus caſibus prohibitis, alios caſus in ſpecie non prohibitos, verm eo ipſo admiſſos cenſeri, 27. L. 1. Mr ae reflib. cum apua ſedem, exr. de ſgon- ſalib. gloß. in Aurh. at qui ſemel. C de probat. Di- reus, cum, qui didicit reſtiffcala alrerius partu non habere licentiam vri proauctione ſuper Iſadem, ſed benè ſuper algs articulis.& gloße in præcedenti l.in- quir: Peremproria exceptio poteit opponi quando. cun& ante ſentennam, poſiquam actor non ſtrauir ſuam iutenzionem. C. de teſtib. c. ex tenore. c. fra- termitarui& ibiw gloß& DD. exr. ae jeftib. glof.& DD. inl. fiquidem. C. de excepr. l. exceprionem. C. de probat. l. empror. C de præaſcript. long. temy. Ex quibus iam patet breuis reſponſio ad adducta pro parte agente. Dnd wird dieſem allem nach/ in haͤc primà quæſtione Rechtlich zuerkennẽ ſein/ daß hindan⸗ geſetzt aller/ in contrarium angezogenen moti⸗ uen/ Beclagte legatarij wider der Clegern in⸗ tention ſich allerſeits Rechtlich ſchuͤtzen/ dnd die empfangene legara mit gutem Gewiſſen/ nnd fug an ſich behalten koͤnnen. Auff die andere Fragen zu andtworten/ leſt es ſiche gleichfals dafuͤr anſehen/ daß der Clegern fundirt/ vnd begruͤndet ſey. Dann einmahl iſis bnwiderſprechlichen Rechtens/ Heredem ſuccedere in vniuerſum intention beſſer/ dann der Beclagten exception lIus defuncti, ità vt omnes actiones,& Iura, quæ tempore mortis fuerunt in bonis defun- cti, veniant in petitionc liereditatis. A, ten 269 veniunt. ſfi de petit. heredit. Worunter dann auch contractus locati& conducti billich referirt/ dnd gezogen wird. Eſt enim ex ſui natura ad he- redes tranſitorius,& oritur ex illo actio, Ia- ſoau iu S. acttisuum. nu. 26 4. Inſlit. de actionib. Bar. in l. contractus. in fine. 3. colum.& de fal. inſfru- mens. Idque eò magis, Quando conductio,& locatio ad longos annos, vel in perpetuum pro ſe,& heredibus ſuis facta ſit, Iaſon in Ausle qui rem.&de Sacraſanct. Eccleſ. nu. S. Fald. in l.J. F. donare. qualiter olim feud. patern. alienat. Alex. csnſ. 17. libs. Vnde DD. communiter conclu- dunt, quòd Ius aliquod reale, per talem lo- cationem,& conductionem conductori con- ſtituatur,& fiat quaſi alienatio, eer glo inl. 2. in fine. ff. Si ager vecteg Barz inl. I. S. quod Aurtem. Ü de ſapericteb. Alex. con. A‿τ libe 1.& conſ29. Ia- ſon conſ. 25. Dec. conſ. 292. nu. 1. Socin. Iuntor couſ. 76. n. J. lib. 2. Pariſ. couſ. 11S.lib. Z. Barr. l. iubemus nulli. C. de Sacrsſanct. Eccleſ. Couarru. lib.2. reſolur: c. 16. Card. in Clemenr. 1.§. ſin. de reb. Eccleſ, non altenand. Iob. Fab. in. item finitur. Iuſtitu. de v- ſufi. Iaſsnin l. manumiſßione. n. 7. ſf. de luft.& ler. Bart: Iaſon,& reliqui inl. ſaficir. ſ de conduct. Nec obſtat, Wann gleich in denſelbigen Contract kein gewiſſes pretium, oder Jehrliche penſion ſpectficirt wird. Dum modò in genere de eo conſtet, argumento deducto ab emptio- ne,& venditione adlocationem,& venditio- nem, quæ inter ſemagnam cognat ionem ha- bent.§. J. Iuſtiz. de locat.& conaucl. Et in ven- ditione, atque emptione vſu ſeruatur, ſi ex inſtrumento in ſpecie non conſtiterit de pre- tio, fufficere, quod fiat in gencre pregij men- tio. Et probat huiufmodi inſtruwentum le- gitimum pretium interuchiſſe, arg. 1. 1. C. de contrab.& commit. flipulat. Mynſing. oſeruar. 74. cent.;S. Nun beſaget die zwiſchen den R. zu B. vnd der G. Anno 41. am tage AEgidij auffgerichter dertrag klerlich/ daß wenn der R. Sultzguͤtter zu L. ſolten verkaufft/ oder vmb Jaͤhrliche pen⸗ ſion zunerſieden ausgethan werden/ daß alsdañ die G. dnd jhre Erben ſollen zu dieſem die negſten allein ſein/ wofern ſie dafuͤr/ was ein ander/ geben wuͤrden. 4 Item es folgen ferner in demſelbigen dertxa⸗ ge nachgeſatzte formalien:(Alſo auff dieſes gedin⸗ gen mag ſie das obengemeltes Sultzgut gebrau⸗ chen/ Wie ſie es dann auch im gebrauch hat/ vnd das beſieden/ oder beſieden zulaſſen fuͤr ſich/ jhre Erben/ vnd jhres gefallens/ onnd ſol obgemel⸗ te M. G. jhre Erben von Erben dabey bleiben.) Aus dieſen worten dann kein ander Contract dann locari& conducti inferirt werden kan. Dann erſtlich darinne klaͤrlich zubefinden iſt/ daß F. R. kein dominium vtile, vel directum habe wollen transferirn/ In deme er jhnen den Aa 3 kauff Ee — 270 Conſilium Decimumquintum. kauff/ onnd miete hat fuͤrbehalten/ dnnd der S. oder G den bvorkauff/ oder miete der berſiedungen verſchrieben hat. Zum andern erſcheinet aus obgeſatzken wor⸗ ten/ daß F. Rnicht grar uirò, ſondern vib Jaͤhr⸗ liche penſion/ ſo andere daruon geben wuͤr den/ der G. oͤnnd jhren Erben die Sultzguͤter wolte aus⸗ thun. Et ſic conſtat de re locatà, de conſe enſ u vtriuſq; partis, ond ob wol die Jaͤhrliche penſion in ſpecie nicht determinirt/ So iſt es doch inde⸗ finitè mit dieſen formalibus/(Es ſol darumb/ was ein ander gibt/ gegeben werden) darin an⸗ gezogen/ Vt igitur valet emptio,& venditio, quando non eſt conuentum de certo precio, ied illud collatum eſt in arbitrium tertij. 5. precium autem. Inflit. de emprion.& vendir. Itaà etiam valet locario,& conductio, idque ob magnam cognationem, quam inter ſe ha- Zu dem ſol die G. zu der R. Sultzguͤter be⸗ freyungen 2100. Marck zu zahlen auff ſich ge⸗ nommen haben/ weichs dann loco pretij gar wol paſſiren kan: Zuforderſt/ wenn man dane⸗ ben erweget/ daß in der Stadt&. wegen der Sultzguͤter von den forenſibus kein andere con⸗ tracten/ dann locarionis,& conductionis ge⸗ troffen werden: Et clari luris eſt, quòd con- rractus in dubio ſecùndum morem,& con- ſuetudinem loci explicari,& intelligi debe- at per ltext. in regula ſemper in ſtipulatiomibus. Sde Tagul. Iuris. Zum dritten zeigen obgeſatzte formallen des auffgerichten Vortrages klerlich/ vnd außtruͤck⸗ lieh an/ daß der R. Sultzguͤter die G. in beſitz vnd gebrauch bekommen habe/ Ac in pari cauſà me- Jior eſt conditio poſſidentis, 7. quories. C. ae rei venaic. Lqui auokus Sf⸗ae falfe Quiq́; ſemel poſſi- det ſemper poſſidere præſumitur. Farz& PD. in liue poſidetus. Qde proba. So ſein auch F. R. Erben jbres Vaters gegebenen obligatton zu⸗ geleben ſchuͤldig/l. viam veriraris. C locar. l. 1. f de pact. Nec poſſunt plus luris ad alium, quam ipſi habent transferre, per l. uemo. ſf. de regul. urts. Ingleichem der L. Statutum die jenigen/ ſo die nechſten Erben don den berle⸗ digten Pfannen guͤtern abzudringen ſich anmaſ⸗ ſen/ ſtraͤfflich erkennet. Aus dieſem dann bewerlichen ban geſchloſ⸗ ſen werden/ daß zwiſchen der R. Vater/ vnnd M. G. wegen der Sultzguͤter ein ewige miete/ oder lus coloniæ perpetuæ ſey auff gerichtet/ vnd bolnzogen: Vnd derowegen Beklagte dieſel⸗ bigen guͤter einzureumen ſchuldig/ oder in deſſen berwegerungen in pœnam violenti inuaſoris zunertheilen/ per rexr.l, conduckores. Co-. ſt quts. O locat.& conaudt. l.non a ꝛe, C. null. vi. vbi di- Citur, Auòd is, qui rem conductam reſtitue- re recuſat, ſit Spoliator, Ad quam pœenam non ſolum conductor, ſedetiam eius hetes tenetur, Barrol. iul. non d re. num. J. uli gaß cet: in J. quafi. Cagnol. inl. nex pegiuuz. num ſf. de R. I.Cæpol. conſ. 42 num. 2o.lib.I. Eben ein ſolche gelegenheit hat es vmb die zwey Pfannen in dem Hauſe E. dann dieſelli⸗ gen Anno 1527. am Tage Scholaſticæ vir- ginis, Prior, Senior,& totus conuentus das Cloſters zum Heiligen Thall/ binnen L. auff z5. Jahrlang/ kegen eine gewiſſe Jaͤhrliche penſion⸗ titulo locati,& conducti, H. G. dnnd deß⸗ ſelbigen Haußfrawen/ M. S. vnnd dann auch E. S. H. W. Wittib verſchrieben haben ſollen⸗ fuͤr eirs. b 11. 21 Fuͤrs ander/ weil jtztgedachte Perſohnen 3434. Marck ſchult bey ernantem Connent ge⸗ habt/ iſt zhnen derſchrieben/ daß ſie/ vnnd jhre Erben/ nach verlauffnen 15. Jahren/ ſo Anno 42. ſich geendet/ ſolche zwo Pfannen nicht ſole len wieder abtreten/ ſie weren dann erregter ſchul⸗ den befriedigt. n Fuͤrs dritte iſt jhnen dnd jhren Erben der⸗ ſchrieben/ das lus perpetuæ Colon iæ, daß ſie die⸗ ſelbigen Pfannen fuͤr vnnd fuͤr in beſiedungen ſol⸗ len behalten/ jedoch dauon/ was ein ander geben wuͤr de/ Jaͤhrlichs entrichten. 9 Hlerauff haben obgemelte 3. Perſonen de 2. Pfannen in die beſiedung erlangt/ vnnd weit E. W. M. S. ohne Leibes Erben derſtorben⸗ So iſt die beſtedung auff die G. als die nechſte Erbinne ab inteſtato verfellet/ vnnd C. von D. bey jhrem Leben bermietet worden. Nun berordenen die Rechte heilſamblichen/ Quôd locatio ad decem annos dicatur alie- natio, multò magis, quæ fit ad 15. annos, dr- catur perpetua locatio, ſi ſit facta ad certos annos,& iſtis finitis, iterum ad certos annos, & ſic deinceps, Alexana ey aly inl. ſ flio J. fnal E ſölur. matrim. Per huiuſmodi enim locatio- nem ius aliquod in re locatà conſtituitur, ita vt colonus non poſſit impunè expelli. 11.σρ S. h ager vectig. Quod eò magis locum obti- net, cùm per pactum conductoribus lus re- tentionis conſtituitur, Neguſanr. in tract. à pig. 3. me=ub. J. parre, per Meuoch. in II. remed re aupe poſä- num.. Quia ius retentionis ſapit na- turam pignoris. Menockrin a. II. remed. recup poff num 6. Ideoq́; per pactum retinendi rem pro credito, donec ſſat isfactum fuerit, non minus, quam per expreſſam conuentionem pignus, ſeu hypotheca inducitur, errexrin!. 3. S.fnab F qui por. in pig.& ili Sald.& Alex. in addit ad Sarrol. l. creatrores, C. de prę. Atq; poſſeſſio ac- quiritur„ Per l. Crealtrorer. Laſon. in l. quvtier, aum. I1. C. de rei vendicar. Cum hac tamen limitatione, vt, qui prior eſt tempore, in eum Primúàm transferatur poſſeſſio, per 1 1. f ae pig. kEktnan/ en möüih vtii lpotheex 1 dihe nopir ſmdigenttel Clegern per tis der elnge tichtdnülih Cudd don gtur, nuo mrebuspartl lidus, ſeline fn uqua ſii Ginl nec ul wegulariter quod NA3 non dolhd ſeſtere, In ex ttulot nij, ielpo in!'n.)u. Aa. Lanl. in tin 1u te./ dnnun li Nerun obſtantibus eiſtimatur fe Juein anget/ 9 ſaktdon 4 daen rhen üitremn dnegtegen t. gn Na 4 tmi dulte hete fe hetede Ban 3 3 Lallg 1 daor an le ſſti ſhnen tnd ſinn bi lus Derperux Colonisgi den für dnnd füͤr nleſene edoch dauon/ pas ein an lichs entrichten. baben odgemelte z. Paßn die beſiedung erlang/ m 5. ohne Leibes Ethentat ledung auff die Gals dn tteſtato berfellet/ dund en dermietet worden. ordenen die Rechtrſellet o ad decem annos dicu- magis, quæft adiſam aa locatio, ſi ſt facu ais Conſilium Decimumquintum. dpte ar. Quando autem conſtat, quòd quis ex causâ locati,& conducti poſſidere coœpe- rit, tunc ſemper præſumitur ex iſto titulo cõ- rinuata pofleſſio, vr not. in c licet cauſam de pr- gat. pey Barr. in l. ſi duo. ſf. Vti poßider. Bala. in l. Pomponius. fe quib. mod. Vſuufruct. amit. e. olim, de teftitur. ſpol Contra quam nulla currit præſcri- ptio, cùm conductor nec ſpacio mille anno- rum tem condoctam præſcribere poſſit, pro- pterea, quòd alieno nomine poſſidet. l. 2. Cde praſeript. zo. annor. Bald, ial. mals igitur. C de præ- Feript. So annorum. Aymon. Grauer. de antiquitt. tempo. parte. S. mute ria iſta. n. 103. Barr.& ali in lcomperir eod. tit. per lext.& ibi Salicet.& Caſt. in l. nec. C. de Vſußiuct. Vnd weil dann/ obigem nach/ die G. vnnd jhre Erben an/ onnd auff ſolchen 2. Pfannen ſo wol der R. Sultzguͤter ein zweyfacht Ius reale, nemblich vtilis dominij,& retentionis, ſeu hypothecæ erlanget/ dnnd dann auch Betlagte ſolche zwo Pfannen von der S. durch einen be⸗ ſtendigen tittel einbekommen haben. So wird don Elegern per inſtitutam petitionem heredita- tis der eingenommenen Sultzguͤter reſtitutio Richt dnbellich geſucht/ In ſonderbarer erwegung/ Quòod non ſingulari, ſed vniuerſali iudicio a- gitur, in quod venit omne ius defuncti,etiam in rebus particularibus, ſiue in rebus corpora- libus, vel incorporalibus conſiſtat. l. eztam. S. fin. l. quod ſi in diem. S. ſea& Ius. l. ſi rem.§. Snal. Sinl. nec vllum. S. fin. ſf. de petit. Hered. Cuſl. in t. regulariter: nu. v. f. de petit. bered. Vbi inquit, quòd iſta actio detur etiam contra eum, qui non poſſidet neq́; pro herede, neque pro poſ- ſeſſore, Imò eriam contra eum, qui fundaàt ſe ex titulo non habili ad tranflationem domi- nij, vel poſt mortem defuncti acquiſita. Sald. inl, fin. nu. p.& 11.& de edict. aiu. Haadriani robl. Ad. Barb. in 6.„. conſ. incip. Cementißimi. lib. 2. So- ein. in reg. fall. 290. intip. petitio bered. Corneus conſ. 207. lib. I. Verum his,& ſimilibus rationibus non obſtantibus, pro parte reâ pronunciandum exiſtimatur in hac non minus, quam ſuperio- re quæſtione. Dann ſo diel der R. Saltzguͤter anlanget/ hat C. von D. dieſelbigen gleicher ge⸗ ſtalt von dem Herrn Buͤrgermeiſter F. K. vnnd ſeinen Erben ab Anno 44. biß auff kegenwerttge zeit ex contractu locati in beſiedung gehabt/ dnd darentkegen die Jaͤhrlichen penſionen entrich⸗ tet. Nun ſſt es ongezwetffelten Rechtens/ peti⸗ tionem hereditatis tantùm dari contra eos, qui res hereditarias ſuo nomine poſſident, vel ſe heredes eſſe prætendunt. l. aebitor.& ibi Barr. Bald.& DD. communiter. ff de petitione he- red. non autem contra eum, qui de re aliquà 271 alio tirulo conueniri poteſt. Spec, in ir. de lul. in ptiucip. n.. per l. etiam. g. ſedſi quts.& S. idern e- rit. ſ e petit. hered. det inentes cas nomine do- minij, vel alterius l. eriamfſi,. fi quus abſentws.& ibi Sart. Bald.& DD. æmmuniten l. rægulariter, au aliquot ſeqq. T. de perit. hered. Quc leges requi- runt, vt conuentus actione petitionis heredi- tatis vel detineat rem pet itam, vel pro here- de, vel pro poſfeſſore, l. berratraris.& ibi DD. C. æoa. conductores autem non poſſident rem conductam proprio nomine. 1. ri mmodaraæ. V. ommodat. S. poſiidere. Inſtit. de interaiciin. So wol erſcheinet aus obigem/ daß beydes Clegere/ vñ Beclagte ſich/ dieſer ſtreitigen Sultz⸗ guͤter wegen/ zu gleich fundirn/ vnd gruͤnden auff einen Contract/ vnd location ſo ſie mit dem Herrn Buͤrgermeiſter F. K. getroffen haben. Nun iſts a⸗ ber weiter im Rechten gegruͤndet/ daß wenn Cle⸗ ger/ vnd Beclagte in petitione here ditat is ſich gruͤnden auff einerley ſpeciem contractus, daß in ſolchen fellen Beclagte excipiendo poriores ſein/ Idque hac ratione, Quòd in pari, ac du- biàâ causa melior ſit conditio poſſidentis, vel detinentis rem conductam,& agens ex nudo titulo, ex prouiſione luris repellatur, Ità de- ciditur in præſent ibus terminis,& quidem in fortioribus de commodato, ac ſimilibus, 2 1. Qoi, ibidemg, DD. C de peiir. hered.& DD. in!l. regulariter. ſ de petir. hered. l. herediratts. C. cod. arg. l. in pari. ſf. de R. I. S. commod Iuflit. de Inrerauct. gloß. in& hullti aubiam. 12. qua,ſt. r. Barr. zn K..§. non ſolum. ſ de bonor. poſſeſt. ſecundum ta- Vnd thut dieſem nicht geringen beyfall ge⸗ ben/ daß Beclagte ab Anno 44. biß Anno 9o. die Sultzguͤter in beſitz vnnd gebrauch gehabt/ vnd dauon das beſtimpte mietegelt Jaͤhrlichs entrich⸗ tet/ dnd erſtattet haben/ Wordurch dann der Cle⸗ gern Recht/ da ſie es bereits acquirirt hetten/ ſuͤr lengſt verſchertzt/ vnd verloſchen wehre⸗/ alſo daß ſie ſich keines Anſpruchs/ noch Rechtens weder contra ipſos contrahentes,& eorum heredes, noch weniger contra tertium poſſeſlorem zuge⸗ brauchen haben/ luxra zraatt. per DD. communi- ter. S. I. Iuſtit. de aczionib. In deme ohne allen zweifel ab Anno 44. da die G. geſtorben/ dnnd Beclagken Vater das Saltzgut vom Herrn F. K. eingethan/ vnd vormietet iſt/ Vſque ad præſen- rem annam 46 Jahr derſſoſſen ſein/ vnnd die Rechte vernuͤnfftiglichen ordenen/ Regulariter omni actioni perſonali, omniq́; Iuri, quod quis ſibi competere putat, ſolo curfu 30. an- norum præſcribi, 7. Mcur. Tl„mnes. peili DD.G de præſoripr. 3o. annorum, cum ſimilil. Et per præ- ſoriptionem omnem actionem omninò rolli. cx ad aurer. ili Abb& DD. exr. de praſcripr. Patiſ- ſumum autem in ijs actionibus,& luribus, 4A 2 4 Qua f G 272 quæ præſcribens alteri non tenetur vltro of- ferre, neq́; alteri parti acquiruntur, quam ſi etantur, aut pars ca velit habere, atq; am- plecti. Anchortin aſine poſſeſſione, de R.I. Bal Sali- cer& DD. communtter in l omni moclo. Cde inoſſic. teßtamens. T'raq. in repel. ſL. ſ vndqæam, in verbo re verrarurnum. 19. Cde reuoc. donat. Corn. conſil.277. liles. Quam præſcriptionem etiam contra minorennem currere dubium non eſt, niſi do- ceatur, eum luſto tempore,& ante clapſos annos petendo reſtitutionem in integrum re- ſtitutum efſe. I. final. ibi gloß- Iaſon,& DD. gommuniter, C. quibus ex. Dauſis in inlegrum reſt. nou eft neceſi ſicut. S. penult.& ibi gloß.& OD. G de præſcript z*an. In deme wird von den Rechtslehrern dahln geſchloſſen/ ludicem; eriam parte non oppo- nente, exceptionem ex officio partem contra quam præſcriptum eſſe ex actis appate t,poſſe repetere, Anton. de Butr. A0b.& Felin. in c. ad au- res. Extrde praſcript. Aus dieſem hell/ dnnd klar erſcheinet/ daß Beklagte ratione tituli,& poſſeſſionis, ſiue detentionis, tùm etiam ratione præſcriptio- nis,& incompetentiæ inſtitutæ actionis, nicht allein actoribus potiores, ſondern auch von dem/ dießfalß angeſtalten Klagpunct zn ab. ſoluiren/ dnd loßzuzehlen ſein. Vnd jrret vberal nichts/ was hiewieder aus einer/ mit den R. Anno 41 getroffenẽ Conducti⸗ on/ pro ratione dubitaudi iſt eingefuͤhrot. Dann ob gleich derſelbige Vortrag mit dem Rechten/ vnd warhafftigen Originali zuſtercken were/ So hetten doch dadurch Klegere kein lus reale, ſondern allein lus perfonale,& perſona- lem actionem, contra die R. vnd nicht contra tertium poſſeſſorem, vel detentatorem er⸗ langt. Iuxt: traait per OD. communiter in§. ¹. In. ſeit. de aclionibus. Wund weren auff ſolchen fall/ Quò ad titulum, betlagte nicht allein pa- res, ſondern auch propter Ius detentionis den Klegern welt zu praferirn. Et licet contra terrium poſſeſſorem heredi nonnunquam competat petitio hereditatis, pro repetendis rebus commodatis, depoſitis, Iocatis, vel pro alijs, quas defunctus in ſuà cuſtodiãâ tempore mortis habuit. Attamen hoc ità demum verum eſt, ſi duo copulatiuè concurrunt, pri- mò quidem ex parte heredis, ſiuc actoris, pe- riculum rei depoſitæ, commodatæ, vel loca- tæ, quæ fuit in cuſtodiã defuncti, etiam poſt mortem illius ad heredem pertineat. 1L.& non tantum.& ibi DD. ſf. de petit. hered. Deinde ex parte rei conuenti requiritur, vt rem, defun- cto locatam, nomine proprio poſſidcat. f. er- iamſi putauit. Sr ſi qus abſensi.& ili Barr.& DD. F de petis. hered. Conſilium Decimumqumtum. In kegenwertigem fall aber iſt dieſer regm⸗ ſiten keins dorhanden/ aldiewel die R. dor 18. Jahren die Saltzguͤter wle der zu ſich dekommen⸗ vnnd Beklagten dmb Jehrliche Penſion einge⸗ than haben/ dnd ſie dieſelbigen non nomine pro. prio, ſed dominorum bißher innegehabt/ vnnd gebraucht haben. Derentwegen Klegere den N. einig peric ulum zu præſtirn/ nicht ſchuͤldtg und wleder beklagte peritionem hereditatis anzyu⸗ ſtellen bnbefugt ſein. Ferner wann man den/ don Klegern einge⸗ gebenen contractum in ſeinen formalibus recht beſchawet/ befindet ſichs/ daß derſelbige fuͤr keine location/ bund conduckion beſtehen kan. Dann darinnen kein certa penſio numeratæ pecuniæ exprimirt/ dnd geſatzt iſt. So wollen aber die Rechte/ vnd erfordern ad ſubſtantiam locatio- nis, ac conductionis, certam penſionem, in numeratàâ pecuniâ conſiſtenrem,& quortan. nis perſoluendam, per l. 1. S. ſi quu ſeruum. f depoſ. l.naturali. S. at cum. ſf. de praſcript. verb. ¹¹ princip. Iuflit. de locat. Vnnd mögen die 2100. Marck angenommene ſchuldt/ im fall ſie zuerwel⸗ ſen ſein/ loco mercis fuͤglich nicht eingefuͤhret/ noch derſtanden werden/ ſondern es iſt vielmehr eln contractus innominatus facio vt facias, vel do vt facias, S. prærered,& ibi DD. Intit,e locar.& conduct, l. naruralus. S. ſea ſi facio& g. 2u cùm domff. de præſcript. Farr. Ialen& DD. commu. niter inl. a. in priucip. iſi cert petat.l fual. ffae an. a. ob cauſ. 3 Iſ es nun contractus innominatus, Se erfolget/ daß Klegere ſich dißfals pro conducio ribus der R. Sultzguͤter mit warhelt nicht arß⸗ geben koͤnnen/ Cuͤm ex vno, eodemq́; facto non poſſint duæ ſeparatæ ſpecies contractu- um oriti,& contractus vnus non pofſit neq́; debeat cenſeri multiplex. f. 2.§. 1.. locar. l. ſ- nal. ff. de conaict. ob cauſ. l.z. in princip.& ibi Bant & DD. ommuniter. ſf ſi cerr. petar. l. I.§. quod 4 rem. ſf depoſit. Sed in dubio ſemper innomi- natus cenſendus ſit, Sarrz. I. 7. f de rerum per mutat.& ibi Fulg. Iaſon, Imol.& Aomiin l. Anſl H. ae donat. Rom. conſ ꝗ⁶σ. col. I. Iaſon inl. 2. Glli Rip. S. Kcert. perat. Iaſon in prælud. feud. cull: Verſ. norta. Item es beſagen die Rechte/ In contraci bus mixtis,& quoties ſimul aliquid facien- dum, vel pendendum eſt, in dubio ſemperin ſpici id, quod præualet vel præponderat ſe- cundum contractus naturam. Farr.in!. 1 ſf loc. Alexand. conſ, mo lib. r. Albert. Brunus conſiat. Yraqin tract. de vtroo; retr. 1. pari.. 30, Sloſfe I num g. G 10. Wie dann auch contractus inno- minati zugeben/ vt cont rahentes, ex ſuà parte contractum adimplentes, poſſint contraue- nire,& rem ſuam recipere, eo caſu, quando non apparet, alterum contrahenteme tame ceptu tt, en mmrilliuschnn rroni colle Halidnellm hul loſu G'¹ Jerle Hbur wCornru an mub glaſes nun Boiiſf ti,& cchlenti wittentidls: amplius non rinur ſ. ſvena F d ſaref 2 eiered. quih SibeEyr. dee hetere: f 4 Darn⸗ 2100. Mar auß dem err prowictod Gen erden. mülioneme tentemn non tüm, quod talem none Vyayufh. den Et icit mtus fel in. Regr ſäue, Jo a. 3 eAprello b C le⸗ Ner ccrtam cunid con tkeehn ndam, per 1.2. g lipuiſm 4. F. at am. fde 8 1 de lacat. Ynnd mägm er ommene ſchulde mfälſtg wercis fuͤglih nicht en nwerden/ ſondemtzſß ii s innominatus facioſti 48,§. preteres, Giu DDj 7 raruralas, ſeu; fauc eſcript. Bart. lanò DDa aco. i cert peuat faui n contracdus innominumm Klegere ſich diſalsgtom Sulsguͤter mit varſet na 7 Cum ex vno cccenh lux ſeparatæ ſpecies cn ontractus vnus Dol fch umultiplex. 1aSufau . 21 T.A cauſ la. inptndhb. aiter. Ff. ℳcxn heuu eit Sed in dubio ſemhei Conſilium Decimumquintum. ſuãparte contractui ſatisfeciſſe. 7. 5.§..& tor. rit. y. de condict. ob cauſ. l. I.& 2. ſi tibi dedem. Mae praſcript. verb. l. naturaliter.& ibi DD ſ. ae rerum permutil. ex placito. C esd. Woraus erfolgt/ well der berurter Vortrag kein beſtendige locatio,& conductio, noch ei⸗ nig pretium, oder Penſion in gantzer 18. Jahr/ von den Klegern/ vnnd jhren pradeceſſorn er⸗ ſtattet/ ſondern ſtilſchweigends in die /mit Be⸗ klagten getroffene/ Miete conſentiret iſt/ daß die R. mit gutem Rechten jhre Sultzguͤter haben koͤnnen wieder an ſich nehmen/ onnd einem an⸗ dern dmb die gebuͤhr außthun/ auch die beſitzere ke⸗ gen der Klegern dießfals erhabene Klage ſich Rechtlich ſchuͤtzen/ onnd defendirn: Etenim ma- nifeiti luris,& communi DD. calculo re- ceptum eit, ex ipſâ patientià decem anno- rum illius, cuius intererat, proteſtationem in- terponi, conſenſum colligi, atque præſumi, Bald. Angel. Imo. l. qui in aliena, ff. ae acquir. herea Imol. laſon& ali inl. ſcienaum ſf. de verbor, oblig. Alex. l.2. Sf⸗ſolur. matrim. Felin. in c. Albert ext. de reſt. Corneus conſil. Sy. lib. i. Tyraqin tract. de L. con- nub. gloſ. F. num. 39. Vnd iſt ferner zu Rechte derſehen/ volen- ti,& conſentienti non fieri iniurtam, vel re- mittentibus actiones ſuas,& iura, ad eadem amplius non dandum eſſe regreſſum. 1. quæ- rrur. F. i venaitor. ſde æd. edict. l. 1.§. qui ſemel. Nae ſucceßß. ed. c. quàm periculoſum. 7. quaſt. I. F. rætered. quib. mod. fæud. amit.«. cum iter.& ili gloſf. Exr. de elect. arg:l.2.iundt ſeſi vnus.§. pactas ne pereret. ſ. de pact. 6 Darnach wann gleich die bezahlung der 2100. Marck zubeweiſen ſtuͤnde/ So koͤnte doch auß dem erregten Vortrage/ nichts anders/ dann promiſſio de locando, vel vendendo erzwun⸗ gen werden. Indubitati autem lutis eſt, pro- miſſionem de vendendo,& locando promit- tentem non præciſè obligare, ſed ad id ran- tum, quod aſterius intereſt;& promiſſfionem talem non eſſe locationem, vel venditionem, Wraq.infine: tract. de vtroo retr.nu. 24. A0b. Salicer. Cuſt. fulg. laſon& Dain!'bona fidei. Cde præſcripr. verb. Et licirum eſt, ſiue contractus ſit nomi- natus, vel innominatus, ſiue res amplius ſit integra, ſiue non, vtriuſq; partis ſiue tacito, ſi- ue expreſſo conſenſu ab eo recedere. inlab emptione,&ibi DD. ſf.de pact. tor. zit. CQ quanao ab empr. licet reced. Wie vielmehr à nudâ promiſ- ſione per patientiam 18. annorum receſſum intelſigendum eſt, Tyraq. in citaro loco na. 42ν 4½2. Aldieweil keinen andern Titel/ noch einigen be⸗ ſitz/ vnd lus reale, ſo ſie von den N. erlangt het⸗ ten/ Klegere zubeſcheinigen wiſſen. So ſeind auch beklagte allein Ex condu- Etione an ſtadt der R. mit jhrem willen/ vnnd 273 aus jhrem Contract jhre ſurrogaten/ daher ſie dann eben dieſes Rechtens wieder die Klegere, deſſen die Herrn R. ſelbſt ſich zugebrauchen haben werden/ Arg. l. curn qui, S. qui iniuriarum,& ibi Bartol.& DO. Fiſi quu cautionib. iancta. l. etiamſt putauit. S. ſi quis abſenrus. ſf.de patir.hered.In luc- ceſſoribus enim,& ſurrogatis in locum domi- norum poriſſimum autem in nudis detenta- toribus, nomine dominorum, idem iuris eſt, quod in ipſis dominis, ſampro argumenro à na- tura ſurrog& attenti, quod conductores nomi- ne Domint res conductas tenent Al. Peum, qui, S. qui iniuriarum. ſ. ſi quus cautionibus. Vnd eben ſo wenig/ als Klegere petit ione hereditatis der R. Sultzguͤter von jhnen ſelbſt ab inirio haben petirn koͤnnen/ alſo auch von denen/ ſo an der R. ſtellen ſie inne haben/ per iſtam actionem muͤ⸗ gen fuͤglich abgefordert werden. DMBçndd iſt hierentkegen nicht zu docirn/ Quòd petitio hereditatis etiam contra rei domi- num,& pofſeſſorem,& contra cos, qui nomi- ne Dominirem ex titulo locationis,& con- ductionis tenent, competat. Dann der/ zu dem ende angezogener Text: ex l.& nou rantum. biel mehr dz contrarium bermeldet/ Et loquitur de rebus commodatis, ac ſimilibus, quas poſt mortem commodatarij tertius aliquis, non autem ipſemet dominus, neq; alius nomine Domini tenet, vel poſſidet. Nec obſtat, quòd heres ſuccedit in vniuerſum ius defuncti. Nam in præſenti caſu non habuit defunctus actionem realem ad repetendam rem a vero domino,& ab ijs, qui nomine Domini poſſi- dent: Conſequitur ergo, heredem etiam ex hereditate tale ius acquirere non potuiſle. Neque per ſolutionem allegatarum 2100. marcarum aliquod ius reale tranſlatum cen- ſendum eſt, cùm ſolutio iſta non fuerit proba- ta, ſed præſumatur potius ex contractu alle- gato contrarium, Nach dem darinne dormel⸗ det iſt/ daß die G. darumb/ was ein ander geben wuͤrde/ geben ſolle. Welchs nicht geſatzt were/ imfall die 2100. Marck loco peaſionis derſtan⸗ den werden ſolten. Prætered non obſtat, regula! qaoticz. G de rei vend. Sintemaßl dieſelbige allein ſtadt fin⸗ det/ Quando per traditionem tranſlatum eſt dominium, vel in contractibus, qui& ſuà na- turâ irreuocabiles ſunt,& à quibus voluntate partium non eſt receſſum. So iſt auch per pa. tientiam, da einig lus perpetuæ Coloniæ zuer⸗ weiſen were/ daſſelbige gentzlich extinguirt/ vnd ausgeſtrichen/ vnd kan Clegern dißfals nicht zu⸗ huͤlffe kommen/ daß/ jhrem fuͤrgeben nach/ B. V. O. tempore delatæ hereditatis, nur funff⸗ zehen Jahr alt geweſen ſey/ Nam maior facta patientiâ conſenſum ſuum approbauit. Vnd — —— 8 4 L 4 ——.————— ——— 2 —— 274 Pnnd benimpt den R. Allegatio winoris xtatis mit nichten/ jhre guͤtter/ cauſaà non ſecu- tà, wieder an ſich zunehmen/ vnnd einem andern zuuermieten. Inmaſſen dann jhnen auch ſolchs per Statùtum nicht verbotten iſt. Statuta enim in dubio, ſecundum ius commune intelligen- da ſunt, ita vt ius commune, in quantum fieri poteſt, quàm minimum lædant, corrigant, vel ius ex eius diſpofitione competens tollant, vel aufferant: Iurilus noriß. De lute autem communiex ſcientiâ, ac patientiâ per 18. an- nos colligitur,& præſumitur expreſſus con- ſenſus. Vnd hat der G. Erbinne in die mitbe⸗ klagten getroffenen locatton/ vnd Miete tacite gewilligt/ auch in jhren Muͤndigen Jahren zu rechter zeit deme niemals wiederſprochen. Demnach daraus erfolgt/ daß per Statu- tum L. die præſcript io, oder verjaͤhrung luris communis nicht auffgehaben/ noch abgeſchafft/ ſondern in dieſem nicht weniger/ den andern fellen zuleſſig/ vnnd da die Erbinne ratione Statuti, vel contractus an der Miete einiger verzug ge⸗ huͤhret hette/ derſelbige verſeumet/ onnd derſchlaf⸗ fen ſey. Letzlich hindert nichts/ Quòd conductores ſub pœnâ rem locatam locaroribus reſtitu- ere teneantur. Textus enim allegati hoc re- ſtringunt, ſi videlicet locator petat, vel niſi conductor iuſtam retinendi ſcauſam häbeat, Prout quilibet, poſſidens alieno nomine, rem poſſeſſam ex iuſtà cauſâ retinere poteſt. l. 7 qui rem. M. de acqui. poß. l. Colsnus. in fine. ſfr de vi, & vi arm. gloſſ. in l. ſi quzks, C. locat. Auch iſt es ergruͤndeten Rechkens/ Excuſari conducto- rem, qui ideò non reſtituit rem locatam, quòd eius reſtituendæ facultatem non habe- at, recipiente ipſo Domino ad ſe res locatas, per DD. in l. ſi quis,& l. penult. C locat. Quod ei non poteſt prohiberi, cùm idem ſit finità locatione, domino, vel eius voluntate alij rem locatam reſtituere, zuxra mm. I. Re- Zulam. Nun iſt/ quò ad præſentem caſum, die re- ſtitutio der dermeineten Sultzgͤter/ von der G. Erben zu gebuͤhrlicher zeit niemals geſucht wor⸗ den/ ſondern in die 19. Jahr ſtille geſchwiegen ⸗ onnd haben Beklagte/ nebenſt jhrem Datter/ da ſie gleich intra legitimum tempus geſucht ſein moͤchte/ juſtam rerinendi cauſam gehabt/ Ex eo, quòod non proprio, ſed alieno nomine de- tinuerunt. Wann dann die Erbinne B. V. D. der R. Sultzgguͤter/ niemals in beſitz/ dnnd gebrauch be⸗ kommen/ ſondern beklagter Vater bey Leben der S. onnd nach jhrem abſterben non alio. quàm titulo locarionis,& conductionis dieſelbigen mit außtruͤcklicher der R. verwilligung vnnd Conſenß beſieden laſſen/ vnnd auch zur zeit jhrer Conſilium Decimumquintum. volkommenen Muͤndigen Jahren/ dawieder die Erbinne ſo wenig/ als jhr erſter Eheman C. J. ſich auffgeleynet/ noch einig daran habendes Recht/ in die 18. gantzer Jahr prætendirt/ dund in/ vnnd auſſerhalb Rechtens gefochten haben: Als wil hierauß vnwiederſprechlichen erfolgen daß beklagte von der angeſtalten petition here⸗ ditatis auch in dieſem Punct/ wegen der R. Sultzguͤter zu entbinden/ vnnd zu abſoluiren ein. Inmaſſen dann auch wegen der zwo heiligen Thalspfannen/ im Hauſe E. beklagten um⸗ mehr ein beſſer Recht/ dann Klegern zuſteßet: Dannes je an dieſem/ vnd war iſt/ vnnd beken⸗ nen die/ von Klegern producirte ſechs gezeugen ad interrogatoria bey dem fuͤnfften/ dnd ſechſien beweiß Artickel/ daß E. S. deren in oberregten Vortxrage gemeldet wird/ mit Herrn H. W. weilandt Rathmannen zu L. in erſter Ehe eme Tochter/ A. genant/ dnd mit Herrn L. B. O. in ander Ehe B. von D. gezeugt/ dieſelbige A. aber Beklagter Vatern C. von D. zur Ehege⸗ habt/ onnd in ſtehender Ehe jtzige Beklagten f. S. vnd E. geboren habe/ daraus dann iſt a⸗ zunehmen h/ daß die E. S. Herrn H. W. Wlttih Beklagter Großmutter/ vnd jhre Tochter A. jhr vngez veiffelte Erbinne/ vnnd dann folgends jti⸗ ge Beklagee der A. Erben geweſen ſeind/ vnd het⸗ te jhnen als Nepotibus Iure repræſentationis, nach abſterben M. S. nebenſt B. vnd E. das lus prælationis an ſolchen zweyen Pfannen gehuͤh⸗ ret/ vnd ſie ſich deſſen/ wenn die angegebene loca⸗ tion buͤndig ſein ſolte/ zuerfrewen. In demees vngezweiffeiten Rechtens iſt/ In iure acquiſito per aſcendentem Nepotes,& pronepotes, cuiuſmodi ſunt præſentes rei, repræſentare perſonam matris, vel auiæ ſuæ,& cum libe- ris auiæ, vel proauiæ æqualiter ſuccedere, 2 45 filius, ſliauè. Inſlit. de hered. quæ ab inttſ KAeſer. Fuͤrs ander ſeind beklagte in poſſeſſione der ſelbigen beyden Pfannen biß daßer geduldet wor⸗ den/ Et in pari cauſa melior eſt conditio poſf dentis, vnnd iſt nunmehr B. von D. als der be⸗ klagten Mutter halbe Schweſter/ vnd auch jhre Tochter verſtorben/ vnnd alſo auff jhrer ſeitten niemands mehr don C. S. herruͤhrent berhan⸗ den/ vnd weil das priuilegium prælationis E. vnd M. S. als wol derſelbigen Erben/ vnd Er⸗ binnen intuitu M. S. gegeben ſein ſoll/ So blei⸗ bet es billich nach ei ngepflantzter/natuͤrlicher bil⸗ ligkeit/ vnnd bermoͤge der Rechte bey derſelbigen deſcendentibus. Quandoquidem Jura, ipſa æquitas naturalis faueant ſtipiti, cuius intuitu,& contemplatione lus aliquod ac,- quiſitum eſt, per zrad. DD. in Auib. itag G com. de ſucceß.& Auih. pout fyatres. Cde legul. bered. Zu deme uuii lquayu A Bart aus nerdiurüinal diturnitatem, nmagii da fun, Vuibant Meer da dan Lardeßfu gerichten Ver ſen ubeweſen fenbar/ aß der nen nichtmeh hat Rath/we ſichgebracht dem Getteß Naabeſ lichen/ Rele iam teſolu Eihi Dnld fabſherle rem perticl nondeſcen neri, ſarel 2i DACh penuli yat 4 Derow ſih mummeß fendenind elocatione meldet wird/ mit nemmn n „genant/ dndmtt han eB. don D. gezeugt/n er Vatern C. den O in ſtehender Eße ſzge A . geboren hahe/ daraus un iß die E. S. Herrn.).P rofmutter/ vnd ſre Tah Erbinne/ dnnd dannſogen er A. Erben gewefeſeint ſepotibus lure reprzſenu M. S. nebenſt B nd ſolchen zwepen Piunn, h deſſen/ wenn die engzit ein ſolte /znerftevn.) en Rechtens iſt ln iut a entem Nepotes,& Eu unt prælentes rel, ryet atris, vel auiæ ſux, demM el proauiæ xqpvilte lar Naad. Eflit. 4⁵ zendſus mavollär der ſeind beklagke apole, n— dißdahe gan ricauſa mellor cteorin iſt nunmehr B. dan wr te . ls wol derſeldigen zu6 tu MS. geget 99 ach eingepfland 5 dermoͤgt der I 4 das. Lontan acuralis fa 8 6 . mplatio e lus 3 conte vuhon 17 G2 huni 3. Conſilium Decimumquintum. Zu deme hat B. von D. ond jhre Tochter ab Anno 44. den Dominis, oder fuͤrſtehern dleſer zwo Pfannen keine Pacht/ vnd Miete geldt gege⸗ ben/ ond entrichtet/ noch dieſelbigen zuerlegen in⸗ nerhalb 30. onnd mehr Jahren offerirt. Be⸗ klagter Vater aber/ vnnd nach ſeinem abſterben beklagte ſelbſt/ von der zeit biß anhero/ haben die Miete gelder richtig gezalt/ dnd dakegen don den fuͤrſtehern des Gotteshauſes G. genandt qui⸗ tantzen empfangen h/ ond ſein mit wiſſentlicher ge⸗ dult B. von D. vſq́; ad annum 62 allein geruh⸗ lich gelaſſen worden. b Daher dann erfolget/ daß Klegere/ dvnd der⸗ ſelbigen Vorfahren nicht vnbillich von der Mie⸗ te geſtoſſen werden/ Erſtlich propter non ſolu- tam penſionem, quam vltra biennium differre non licet, l. æde. 1ibidemg gl.& Da. ommuniter, Clocati. l. quæra. S.inrerlscutorem,& l. cum domini. vbi Bart Bald alicer.& Da. ſreod. Darnach pro- pter diuturnam patientiam, ſcientiam,& ta- citurnitatem, quæ elapſo decennio, multò ve- rô magis 18:annis, inducunt firmum conſen- ſum, Irileautè anddadtis. BPher das iſt mit dem Anno 62. zwiſchen dem Landeßfuͤrſten/ vnd Rath der Stadt L. auff⸗ gerichten Vertrage/ ex 5. zum fuͤnfften/ vnd ſon⸗ ſten zubeweiſen/ Auch Notorium, kund/ dnd of⸗ fenbar/ daß dem Cloſter H. T. die beyden Pfan⸗ nen nicht mehr zuſtendig ſein/ ſondern daß ein Er⸗ bar Rath/ wegen der Sultzguͤter/ das Cloſter an ſich gebracht/ vnnd dieſe zwo Pfannen nachmals dem Gotteßhauſe G. zugewand habe. Nan beſagen die allgemeine Rechte außtruͤck⸗ lichen/ Reſoluto iure locationis, intelligi et- iam reſolutum ius conductionis. l. emprorem. G&ibi Bald& Dd. Qlocat. Barr.in l.z.. quid aurem, Fde ſuperficieb. Deinde clari iuris eſt, ſucceſſo- rem particularem, ſiue ſingularem, ad quem non deſcendit obligatio perſonalis, non te- neri, ſtare locationi anteceſſoris, l. emprorem. vbi Da. Glocari.lſi merces. S. I. M eod. l. lulianus,. penult..de actionib empr. Derowegen dann Klaͤgere ſo diel deſto weni⸗ ſich nunmehr auff des Cloſters derſchreibung fuandirn/ ond gruͤnden moͤgen. Zuuoraus/ well ſie die locationem mit den ſucceſſoribus ſingula- ribus nicht renouirt/ noch die annuam penſio- nem innerhalb 30. vnd mehr Jahren offerirt ha⸗ ben: Vnnd es vnleugbarn Rechtens iſt/ Nemi- nem teneri, vel obligari, extinctà primâ loca- trione, relocare, vel reconducere l. inui ros.& ibi Da. Qlocari. linuitum. C. de contrah empri. Ac ve- luti conductio finita ex eo, quòd conductor in poſſeſſione manet,& penſionem ſoluere pergit, tacito conſenſu renouari intelligitur, Ita econtrà, ſi non ſoluitur penſio per ali- quot annos,& conductor non eſt in poſſeſſio- ne rei locatæ per 20. vel plures annos, eo ipſo 275 intelligitur, tacito conſenſu à conductione receſſum eſſe, l. legem.& ibi, Da. locar. l. qui ad cerzum feoa contrariorum enim eadem eſt ra- tio, ac diſciplina, Euerbara in rop. in loco à natu- râ contrariorum. m Dakegen aber kan don Beklagten theil/ durch die collectorien/ zum theil durch die habende qui⸗ tungen/ jhres thells racita renouatio locatio- nis erwieſen werden: Und ordenen die Rechte hetlſamblichen/ Debita ex contractibus non oſſe peti à tertio, qui neq́; contraxit, neq́; ex contractu obligati heres eſt, nec competere petitionem hereditatis, niſi debitor heredem ſe contendat, vel pro herede poſſideat. 1. ae- Litor. ſfe de petit hered. g.& Odal etiamſi purauir.g. Fin.& l. ſeq. eod. Vnd wird durch dieſe/ vnnd vorige/ wegen der R. guͤter/ beſcheßene außfuͤß⸗ rung alle das jenige zu ruͤcke geſatzt/ ſo daroben pro ratione dubitandi iſt angezogen/ dann das ius reale, deſſen ſich Klegere getroͤſten/ iſt durch die præſeriptton/ langes ſtilſchweigen/ wiſſentli⸗ che gedult/ vnd der Jaͤhrlichen penſion nicht zah⸗ lung lengſt verloſchen/ der beſitz von jhnen/ vnd jhren Vorfahren niemals erlangt/ noch der contractus locati,& conducti renouirt/ vnnd vernewert. b Wordurch dann von jhm ſelbſt zerfellet/ was oben de iure retentionis, inſonderheit der 3200. Marck halben geſatt iſt/ Denn Beklagte berhal⸗ ten ſich der/ mit den fuͤrſtehern des Gotteßhauſes getroffenen location/ vnd des dadurch erlangten Rechlens/ Derentwegen ſie dann neq; petitio- ne, neq́; aliâ actione perſonali wegen ſolcher gelder fuͤglich belangt werden koͤnnen/ ſondern es wil Klegern gebuͤßren/ onnd obligen/ ſolches bey den obligirten ſchuͤldigern zuſuchen/ Sintemahl in manglung des beſitzes/ das ius retentionis keine dbung haben/ noch weniger ex eo ius hy- Pothecæ. velpignoris erzwungen werden mag. Dem allem nach/ auch dieſes Puncts hal⸗ ben/ belangendt die zwo freye Pfannen/ Klaͤgere wieder Beklagte petitione hereditatis mit be⸗ ſtande zu agirn/ keinen fug/ dnd Recht haben/ end darob mit jhrem ſuchen/ à limine judicij zu re⸗ pellirn ſein. b Der dritten/ dnd letzten Frage Reſolutio, vnd erklerung beruhet kuͤrtzlich dauon zumelden/ auff dieſem. Es haben Beklagte don einem/ den 16. Se- ptembris Anno 1585. publicirten Vrtheil an den Landeßfuͤrſten gebuͤhrlich appellirt/ ein li. bellum Appellationis articulatum pbergeben⸗ vnd darauff der Appellaten beant wortung/ vnd litis conteſtation gefordert/ Inmaſſen dañ geſche⸗ hen iſt/ onnd haben Appellaten dakegen etzliche defenſionales, vnd Elifiuos articulos pberant⸗ wortet/ dñ darauff ebener maſſen der Appellaͤten reſponſion/ vnd litis conteſtatton erfor dert/ Auch zugleich 276 zu gleich etzliche grauamina ex actis prioris in- ſtanriæ zu iuſtificirn ſich angemaſſet/ vnd derenk⸗ wegen das geſprochene Vrteil in einem/ vnd an⸗ dern Punct zu reformirn gebeten/ verhoffende/ daßſie damit cum Appellationis Beneficium ſit commune, per text. int fin.&de appellat.& ili Bald. Caft.& alf DD. billich zu zulaſſen weren⸗ Appellanten aber haben jhnen ſolches nicht gut ſein laſſen wollen/ fuͤrgebende/ Qu Odappella- tionis bene ficium non aliter dicatur commu- ne, quaàm ſià totâ ſententiãabalterutrã par- te fuerit appellatum, nõ autem quandoà cer- tis capitibus tantùm appellatio ſit interpo- ſita. Derentwegen dann allein dieſes Puncts/ vnd anderer præparatorien wegen/ pro,& con- tra diſputirt/ vnnd zum ortell beſchloſſen/ in der Heuptſachen aber weiter nicht berfahren/ keine litis conteſtatio auff der Appellanten defen- ſionales erfolget/ noch ſonſten etwas in ſubſtan- tialibus huius proceſſus ober obgeſatztes be⸗ ſchaffet worden iſt. Jedoch/ deſſen vngeacht/ haben die Herrn Concipienten täm ſuper cauſà principali, quâm lite pendente defin tiuè erbandt/ vnd ausgeſprochen/ vnnd daburch Appellanten zum hoͤchſten grautrt/ vnd beſchwer. Mun erſcheinet anfenglich daraus ſo diel/ daß ſolches nicht vnbtllich geſchehen ſey. b Dann es heilſamen Rechtens iſt/ Quòd cau- ſa appellationis,& negotium principale ſi- mul tractari,& dijudicari debeat,& appel- lans ſe offerat paratum probare caufam appel- lationis ſuæ, Spec: tir. de Appelat.§. qualiter au- tem appellatio. uu. 19. 21.& 22. c. Cui debirus.& ili 9106. 2. quaſtio. G. c. corali. de appellarionibus. in d. Darnach iſt es auch bewerten Rechtens/ lu- dicem, omiſlo appellationis articulo, ad pe- tittonem appellati, inuito,& contradicente appellante, in cauſà principali procedere,& definitiuè pronunciare poſſe, per texr. in c. cor- di. de appellat. in. Et ibidem ob, And. num. 6. & Ancho. num. J. Archidia n. J. Plilip. Franciin A. c. aut debit. nu. zo.& nu. i. ibidem&, Panormit. nu. 3J. de appellat. recip. Rol. deciſ, zi. incip. ſcien- dum. ae appell. Ratio eſt, quia, ſi Iudex pronun- ciat ſecundum peritionem Appellantis, benè appellatum, malè autem Iudicatum non cau- ſam remittit, ſed ipſemet cognoſcit de cauſà principali,& appellando prioris Iudicis Iu- riſdictio declinatur, zexr. in c. ex Iudicio. de ap- pellat. in d. Bart. inl. ciuus, qui, n. 10. ſf de appellar. recip. l. eos. C. de appellat.& conſaltar. Zuͤrs dritte ordenen die Rechte wol/ dndloͤb⸗ lichen/ auch wird es in viridi obſeruan tiâ gehal⸗ ten: Quòd, ſi appellans nihil aliud, quàm acta prioris Inſtantiæ, articulatim repetita, dedu- cat,& appellatus, factà litis conteſtatione, ad Conſilium Decimumquintum. acta priora ſe ſimpliciter referat, ac per gene. ralia concludat, Iudex, caufã cognirtà, appel. lantis grauamina ad probandum non admit. tat, ſed cauſam ex offic io pro concluſd acce. ptet, ac definitiuè pronunciet. Texr. inc. un debirus. de appellat. Panormit. c. cuùm ceſſante. n.2. eod. per texit in l. ampliorem. S. in refutatoris. Q appellat. Ordinatio Cam. pari. 3. rit. 33. S. penuln Quod enim ſemel capitulatum eſt, viterius non eſt capitulandum, Bald. in d.§. in refutata. ſ, vbi ex hoc infert, non poſſe haberi eum pro confeſſo, qui in ijſdem articulis, de nouo in ſecundã inſtantiâ productis, reſpondere re. cuſat, eò, quòd per primam reſponſionem ad eoſdem articulos in primà inſtantiâ factam, ſatisfactum ſit. Geil. lib. I. obſeruar. 124. cum ihi allegat. Quemadmodum& litis conteſtatio in appellationis Inſtantià non eſt neceſſaria, i modò in primà Inſtantiaà interceſſerit, cuùm effectus litis conteſtationis duret poſt ſenten. tiam in cauſa appellationis, nec per eamex- tinguatur, aut ſuſpendatur, Dec., in Rub. G&c per tuas. exr. Ae appellat. Rot. deciſ. 207. G& G69. g10 DD. in d. c. per tuas. Mynſiug. cent. 7. obſeruata- Ob nun wol Beclagte appellirt/ So haben ſie doch in dem gegebenen Libell nichts newesde⸗ ducirt/ noch erwieſen/ ſondern nur alleine wider der Appellaten angemaſtes beneficium Ap. pellarionis, vnnd gegebene reſponſion diſputirt Das kegentheil aber/ poſt factam reſponſiont᷑, ſeine Eliſiuos vbergeben/ vnd etzliche grauami. na aus den vorigen Acten juſtificirt/ vnndda⸗ mit in cauſa principali zum vrteil beſchloſſen Daher dann auch zuſchlieſſen erfolget/ daß die Herrn Concipienten die Haͤupturſache nicht onbillich proconcluſà angenommen/ dnd bene⸗ benſt den ſtreitigen formalibus appellationis ex actis prioribus dijudicirt haben: In ſonderbaret erwegung/ Quòd concluſio non ſitde ſubſtãtia proceſſus, ità, vt abſq́; vitio nullitatis omitti poſſi t. gl. in Clemenr. ſæpe.§. ſententiam. in verhj conclufione. de verb. ſig. Rot. deciſ.t. n. i. tit. de teſli Panormit. in. I. uu. 12. de re Iud. Marant. par'. diſtinct. Quodque alterutrà parte concludere nolente,& litem ſine iuſtà cauſà protrahente Iudex ex officio, eâ inuità in contumaciam cauſam pro concluſà acceptare,& ſuper cau- ſa principali pronunciare poſſit: Aurh. iube mus. G de lud. gloſt in d. Clement. ſepe. 5. Fenteu. rtam. in verbo, concluſione. de verbo. ſign. laſon in l. admonendtt. nu. 12. ſf. de lureiur Spec. in iit. d* renunciat.& concluf, nu. J. BVnd das ſo biel mehr/ Quando ad conclu- dendum partes ſuffic ientes dilationes habue- runt, per rexr. in d. Aurb. inbemus. Wie dann in kegenwertigem fall Appellaten ab Anno 85.b Anno 90. zeit gnug gehabt haben/ vnd hetten gar wol gleich den Appellaten in der Principal erin miilyadaldan mnleKchhe aundo ipbell rigrotelltus Ignui geke- auſn. lanij winvs enlm! mllats-Extde tins Et opotte Cde oppellN ꝛppellationer odtante ine jerlſiymaa decopelatan Wälldar wordarchſiet hindert/ habe ſien mhty torfftweger halten/ bnt witd nicht auch negen deborggen⸗ Nechklicher tiadelniti Vund ten furvend jncidenten ſelltiodis üagleichger aganzhn Knengen/d Nar bol⸗ ralonenuli diten hec, halan n n Mermadhg „Mdc T 8,& don n mota:! — — Ima Inſtantia intercelln Conteſtarionisduruit la appellationis, nec ert aut ſuſpendatur, Ne una de appellat Ror. deaſ uno0 per tuas. 0) aſag. cent. ℳ9 wol Beclagte apyellt/8 n gegebenen Lbhellnichsm erwieſen/ ſondemmraltt ten angemaſtes bereltin dnnd gegebene reſponſinſ eil aber/ poſtfactam eher s ddergeben/ vnd tülidegn oorigen Acten jiſtſſend principali zumbrtelteiti dann auchzuſchlieſen ei oncipienten die Hanpewich oncluſa angenommm t tigen formalibus vpebete zus dindicirt fein udôd conclußononſit vt abſq́; vitio— tmeat. ſopd.Senenn, venl. ſE. Ha. 4ai u G1. uu. I2. æuaue odquealterutfa benre item üine iuft caülae 1 D4p nſ Confilium Decimumquintum. mit ſetzen derfahren/ vnnd nichts deſto weniger dann wegen der formallen fuͤrfallenden ſtreit diſ⸗ putirn/ vnd außuͤben koͤnnen/ vnd ſollen/ angeſe⸗ hen/ daß die Rechte ordenen/ Cauſam appella- tionis intra anni ſpacium, etſi occurrant legi- tima impedimenta ‚intra biennium expediri debere, text. in Autbrei qui appellat. Q de tem po. appellic c; rarione, de appellat. texr. in Clemen:. fi. aut. de appellat. Quo tempore, vel ad ſummum triennio elapſo, nec legitimo impedimento probato, appellans probationibus& vlteriori deductioni renunciaſſe intelligitur, ac in cau- ſã proceditur. c. cum ſit Romana perſonas.& ibi DD. de appellar. rext. in d. Auil ei qui appellat.& ibi Bart.& Badd. in l. I. in fine. ſf. appel. pend. vr nibil&e. Balain l. æos. in princip. colum. 2. Verſ. ſcias tamen& de appellat. Et hoc eò magis procedit, quando appellans de impedimento non fue- rit proteſtatus, ęloß. in c. cupientes. S. quoa ſi per vigiuti. de elect lib. ẽ. Philip. in c. ex ratione. colum. .rin fine. Sarr.in l.1. S. dies ſfe quod appell. ſit. Ter- minus enim iuris habetur pro peremptorio aoblaræ. Exr. de appellar a ſæpe. c. flatuimus. codem in J. Et oportet Appellantes vigilare eerl.nemo G de appell Marant.it. de appellat: n.2ρ Suamq; appellationem intra legitimum tempus, non obſtante incidente quæſtione, proſequi, perl ſi procurator Sfiſi rurores ſf mandaii. Spec: tit. de appellat- num. 1Cc. Weil dann Appellanten keine Ehehafften/ wordurch ſie in der Heuptſachen zuuerfahren ge⸗ hindert/ haben angegeben/ auch dauon im gering⸗ ſten nicht proteſtirt/ noch jhnen jhre ferner not⸗ turfft wegen der Heuptſachen außtruͤcklich fuͤrbe⸗ halten/ vnd alſo fuͤnff Jahr verfloſſen ſein. So wird nicht anders zuſchlieſſen erfolgen/ dann daß auch wegen der Heuptſachen tacitè concludirt/ die vorigen Acten reuidixt/ vnd derer inhalt nach/ Rechtlich erkandt/ vnd die Appellationis inſtan- tia definit iuè eroͤrtert worden ſey. b Vnndſchafft hiewleder nichts/ daß Appella⸗ ten fuͤrwenden/ ſe fuiſſe impeditos per illam incidentem quæſtionem, An beneficium Ap- pellationis ſit commune, nec ne, dann dieſelbi⸗ ge zugleich hette tractirt werden ſollen. So iſt ſie auch gantz vnerheblich/ vnnd ohne allen zweiffel auch von Appellaten bewerlich deducirt/ vnnd angezogen/ daß ſie der beſchehenen Appellation ſich gar wol/ oder in der Appellation manglung ratione nullitat is agirn/ handeln/ vnd anmaſſen koͤnnen. Dec. in c. cum ſit Romana. num. 27. de ap Peliar. Barr. inl. cdum quærebatur. ſ de re iud Myn- fing. cenr. 2.bſeruar. 77.& cenr. r. obſeruar. r. Vnde colligitur, quòd hac in parte teme- rè,& non niſi iudic ium differendi cauſaã lis ſit mota: Idcoq́; in cauſà principali ſimul pro- nunciatum, prout maniteſtt iuris eſt, iudicem exceptionem, ad retardandum proceſſum 3 2 propoſitam, vel dilationem petitam, non ad- mittere debere. I ſœum reis C de pænd.&l hin.C de fal. eſuſci tata. ext. de in iurc. reſlitut. SBarr. iul. capitis nu. 2. ſ. de accuſation. Wann aber dieſen/ vnd dergleichen rationi⸗ bus dubitandi, nach geſatzte entkegen geßalten werden/ befindet ſich vielmehr das kegenſpiel im Rechten begruͤndet/ vnd Appellirendes theil durch das definitiueè geſproche ne vrthelldbereilet zuſeln. Sintemahl es vnleugbaren Rechtens iſt/ Quòd magis præiudicium partium vertitur in cauſà Appellationis, quàm in cauſdà princi- pali, Quia peremptã inſtantiâ cauſæ principa- lis, perimuntur ſolummodò acta,& non pe- rimitur ius partis: ſed peremptã inſtantiâ Ap. pellationis,tota cauſa perit, in clem. Appella- rionem. de Appellat. Bartin l. Pendente. C. ae temp. iminteg. reſiiiut, idem in Auib. ſi Appellatiun fine. Cde tempo. Appellar. Vbi autem agitur de ma- iori præiudicio, non niſi cauſa plenariè fue- rit tractata, pronunc iandum eſt, ſecunaum elin I. Iuaiices, Cde Iua arg. c. j. in verbo manifeſiè appa- ret. de in integ. reſtit. arg. c ex liberu, cod. Mynſtng. cenr. T.obſeruat.. Marantiin rit. de appellat. nu. 139. Nun haben Appellanten nur ſehlecht jhre grauamina in articularo libello deducirt/ vnnd jhnen das benefic ium, non deducta deductam. & probata probabo, fuͤrbehalten/ Vnd berord⸗ nen die Rechte loͤblichen/ In alter inſtantiãâ no- uas Allegationes,& probationes recipien- das eſſe, perhanc, G de remp. Appbell. eo⸗ qui. S. quid autem.& ibi Bart. Cde appellar. Cum pro- bationum facultatem ad inquirendam veri- tatem neceſſariam non coanguſtari, ſed am- pliari oporteat.( qæonaam, in fine. C de hærer. I. generaliter,S. neceſiitate, Cde reb crra cCo wreiur. cquoniam fiequenten S.i. Vt lit. non confter. final. 14. quæſt. Z. ſtgnificauit-de leſft. gloßein c. I. in Vorlo, odto dierum. de exceptionilus. Eſt enim bene ſici- um Appellationis ſaluberrimum,& ſpecies defenſionis, quæ nemini denegaridebet, per IL.de ppe"°. Es wuͤrden auch Appellaten die dbergehn Artickel mit mehrem beweiß/ vnd anderer Recht lichen notturfft/ bewehret/ vnnd auffuͤhrlich ge⸗ macht haben/ wofern ſie nieht durch des kegen⸗ theils vnformliche/ vnd vnuollenkommene ange⸗ maſte Appellation weren gehindert/ vnd jhnen ſich Rechtlich zu opponirn geurſachet worden. Et iuſtum impedimentum eſt, quod ex inten- tione appellati originem trahit, quando vide- licet Appellatus contra formalia interpoſitæ * 8 4 2 Appellationis aliquid attentat, ad articulos non formaliter reſpondet,& ſuper Hoc did multumq; diſputat, penulr. ext. de lud l. fed eiſi per prærorem, Sf. ex quibus cauſ., ma. Spec. 1„ rtr. de oppellar. lib. 2. num S.& num. ac. ærg. c. per fuas. Exr de D enim eriamfi elabatur tempus —— O— . 2 278 tempus ad proſequendam appellationem conftirutum, appellanti tamen proſecutio non deneganda eſt, per Spec in Moab cirauo loco. & arg. d c per tuas. Zu deme iſt es dnuorneinlichen Rechtens/ præſeriprionam.& alias exceptiones perem- ptorias, ad impediendum litis ingreſſum ap- poſitas, antequam pronuncietur in cauſà principali, peculiari fententià dirimendas cſſe, ær. de ora cogni cum prolalut,fde re lud. c. cum Sartolduas. Exr. de rezud. Panormit. in ctuam penult. col.Vverſ2oo. Exrrde ora. cogæ. Item clari luris eſt, cum litis conteſtatio ſit fundamentum, prin- cipium,& ſubſtant ia lit is.« e cauſis.& ibi Hec. de oſrdelegart Ccum cauſam. de appellat. Specilr. de litus conreſt. F. I. Bala c. T. col. s. eod. rin Quòd eius omiſſio totum proceſſum vitiare,& ſententi- am nullam facere ſoleat, ęl. in c. dudum 2. de elect. Bart. G& DD. in l. prolatam. C. de ſentent.& interlo. om. lIad. Card. im Clem. ſæpè in princip. in 4. oppoſit: de verbo: ſign. Idq́; in appellarionis in- ſtantid obſeruari debere, rraaliturin oratnar. Ca- meræ Imp. parte. 3. ir. 52. Mynſfng. cent.=I. obſeruat. I. Geil oLſeruat.lib Eobſeruar. 76. Nec haberi litem pro conteſtatâ in cCéntumaciam appellantis, qui de contumaciâ nunquam fuit accuſatus, nec ad reſpondendum condemnatus, ſed po- tius propter exceptionem propoſitam,& in determinatam excufatus, Imol. in l. ſuita.§. f plures, nm. Ir. ſf de dam. inf Alexand conſil. Too. 2um. 6. Pald. inl. ſuus Heres. num. 2. C. de re- pud. hered. Nun iſt ex figuratione c aſus befindtlichen/ daß Appellanten zur hintertreibung/ onnd able⸗ nung der Appellaten angemaſten Appellation jhre peremptoriſche kegenrede baldt zu anfang eingewandt/ vnnd mit bewerlichen Rechtsgruͤn⸗ den beſcheinigt/ deme ſich dann die Appellaten wiederſetzt/ ond mit Appellanten biß zum beſchluß ſuper illà quæſtione diſputirt/ aber vff die litis conteſtatton nicht gedrungen/ noch dießfals der Appellanten ngehorſamb jemals beſchuͤldige ha⸗ ben: So haben auch Appellanten/ fuͤr beſchener volſtendiger beantwortung zum beweiß nicht ſchrettten/ noch was jhnen ferner zuerweiſen noͤ⸗ tig ſein moͤchte/ gruͤndlich wiſſen koͤnnen/ derent⸗ halben ſie allein dießfals/ vnnd wegen der dieler⸗ regten quæſtion nach der ſetzen gebuͤrlicher ab⸗ wechſelung/ dnnd der Appellaten vnformblichen reſponſion zum Vrtheil beſchloſſen/ vnd daru⸗ ber was Recht iſt/ zuerkennen gebeten/ die Ap⸗ pellaten aber jhre Inſtification/ nullà præce- dente litis conteſtatione& luffic ienti re- ſponſione mit eingemenget/ jedoch nicht ge⸗ ſucht/ noch erlangt/ daß Appellanten in prin- cipali cauſà zuuerfaßren/ vnnd zuſchlieſſen per ſententiam, Oder ſonſten were jemals iniun⸗ Conſilium Decimumquintum. girt/ vnd aufferlegt. Concluſio auteth, fada VItra intentionem,& voluntatem conclu- dentium, non ad alia, quam in quibus con. cluſum eſt, extendatur. L. non omnus.& 1i DD. C. ſi cert, perat. l. obligationum ſalſtantia, ſ as actionib.& oblig. Nec ludex de eo, quod non eſt petitum, pronunc iare debet. I. ædiles.. item ſciendum, ſf. de ædilit edict. Bart inl. cun P⸗ pinianus, num.. Cde ſentent.& Interle, em. Iud Demnach aus dieſen endtlich zuſchlieſſen er⸗ folgt/ daß wegen der Heuptſachen in ander In⸗ ſtantz nichtiglichen erkandt/ vnnd außgeſprochen ſey. Vnd thit dawteder nichts/ daß zunor geſage iſt Deappellationum tormalibus,& princi- pali negotio ſimul pronunciandum eſſe,& ludicem alterâ parte inuità ita procedere poffe. Hoc enim non aliter locum obtinet, quàm ſi in vtraq́; fuerit concluſum,& proba- tionibus renunciatum, vel pars vna temerè retardat proceſſum, vt ſuum aduerſarium immenſis ſumptibus defatiget, per tradita d And. Geit lib. I. oLſeruat. 1206. In præſenti verò cafu non eſt totaliter concluſum, nec de incidenti quæſtione teme- rè lis mota, cuùm clari Iuris ſit, ſi fuerit à di. uerfis capitibus,& non à totâ ſententid ap- pellarum, quòd appellatio non ſit communis, proui ſunt expreſi texu, l. etiam, S. ex cauſa. de minorib- l. quid tamen. ſf. dt arbit. l. ſi ex falſu C. de trauſactionib- l. in 2fferendis. Cde appelat. g⁰ inl. ampliorem in Verbo Iudicatu. Cesd. Inglti⸗ chem ordenen die Rechte heilſamlichen/ lnterci⸗ dente Appellatione propoſitâ& ipſam nulli- ratem incidenter propoſitam, velut aceeſſo- rium cum ſuo principali pariter ſublatam eſſe, perl. cum principalis. de regul. iuris. c. acaeſt riumocoa tir lib. v. Mynſing. cent. 2 obſeruar. Jf. Vnd iſt von Beklagten nur in etzlichen dn⸗ terſchiedenen Puneten zum Landeßfuͤrſten ay⸗ pellirt/ in den andern aber das ergangene Vrthel approbirt/ vnd beliebet worden/ Deſſen aber dn⸗ geacht/ haben ſich Appellaten der von Beklagken eingewanten Appellatton thellhafftig zu ſeln der⸗ meinet/ vnd demnach jhre grauamina,& caulas nullitatis deducirt/ dakegen ſich dann Appel⸗ lanten Excipiendo gelehnet/& quòd appella- tio hac in parte non ſit communis, mitt bewwet⸗ ten Rechesgruͤnden beſcheinigt. Hette derowegen fuͤr erſte dleſer ſtreit/ vnnd was ſonſten der Appellation formalten/ vnnd der Appellaten ad libellum articulatum gethanen L. Tlauns b rüllalo,e Lpplla. Gündeätl ſ dda Ketapet ch vestttſ eprſact 1 nuuls, lh cui proder aolentedtlä, neret extept Hüigb.Ben dêlik llune 26 Wee dan lefen lidllo wieſen/bdgl gtſagt/dnnd b dos, vel af pattisadlerl nec ſuffite. nerit, Ayyf fenuuji, Ord uisetjam co cellasleo V 4 cdilite 7 44 ( de ſenteyy Ardala aus die ſen. d a gen der Henp ſ ſa lichen erkant, mau at dawieder ni — limul pronuncianäun kerä parte invitz na 1 enim non aliter locan traqp tuerit conclulum,dé aunciatum, vel pars im. 1 dceſſum»Vt ſuum adlcks mptidus defatiget, æm b habſeruat. 136. enti verò caſu non etm acc de incidenti quzfbar- cum clari luris tt, üfan bus,& non à tota ſcateni odappellatio nonſtt com reſli texnus, etim, genu quid tamen. 7 Ataniun lſa 2 1.i5 ferendu Ca— an verbo Kaaicats Caao) die Rechte helſenichn latione propoltid yim enter propoſtam, zehri (uo principali puit ſü n ertncipalu de reul un 6.0. ℳ0„ng cent 2¹fmuſ den Beklagin mu ℳ Conſilium Decimumquintum. exceptio ſi fuerit ad impediendum litis in- greſſum propoſita, eſt primuͤm diſcutienda, & deinde in principali negocio pronuncian- dum, Iwx. c. 1. Ext. de ord. cogn.. cum Barrholdus Exr. de re Iud.! cum prolatts ſ. de re lua. So reimet ſich auch anhero gar nichts dle angegebene Ordinatio Cameræ, cauſam ap- pellationis pro concluſâ acceptari, quando nihil aliud, quam acia prioris inſtantiæ ab Appellante,& Appellato repetuntur. Denn es ſein die Articuli voriger Inſtantz/ nicht allein ſchlechts wiederholet/ beſondern adaugirt/ vnnd vermehret/ auch von beyden theilen mehrer be⸗ weiß reſeruirt/ vnd fuͤrbehalten/ dnnd deme wedet expreſſè, noch tacitè renunciirt/vnd entſagt. Et arciculus, in primâ Inſtantià omifſus, in le- cundã probari poteſt, ſi nimirum talis ſit, in quo ſententia, à quâ, faceret præiudicium& pareret exceptionem rei iudicatæ." per Lanc. G&ibi gloße Bart.Caſt.& alqj. Fel-in a cun Tobanues. de fide Inſtrument. Ordinat. Cam. pari. 3. 111. 33. S. 7. G 3. Wie dann don Appellanten in dem einge⸗ legken libello etzliche Artickel/ ſo zuuor nicht er⸗ wieſen/ vnd gleichwol dem dorigen anhengig ſein/ geſatzt/ nnd erzehlet worden/ Ad quos negan- dos, vel affirmandos neceſſariò requiritur partis aduerſæ reſponſio,& litis conteſtatio: nec ſufficit ea, quæ in primã inſtantià interue- nerit, Mynſing. in cent. 1. obſemar,i. Geil lib-I. ob- feruar. Jd. Ordinat. Camer. part 3. tir. 32. 5.. Quam- uis etiam concluſio non ſit de ſubſtantià pro- ceſſus, ideoq́; omitti poſſit, attamen ſi fuerit 279 addita, non vltra ſuos limites ſpaciari ac- cipiatur; Actus enim agentium VItra corum intentionem nihil operantur, per lura ſapra al- legata. Et alterutra pars iuſta de cauſa con- cludere recuſat, ac ſuper exceptione, impedi- ente ingreſlum litis cum aduerſario diſpu- tat, cauſa proconcluſà acceptari nequit, ver A. c. I. de ord. cogn. l. cum probalu. Cde temp. Ap- 64äGA). 3 1 Letzlich kan auch wegen der verfloſſenen fuͤnff Jahr/ keine præſcription proſequendæ Appel- jarionis, noch renunciatio probationum,& VIteriorum deductionum wieder Appellanten fuglich angezogen/ bewehret noch bermuter wer⸗ den. Sintemahßl ſie durch des kegenthells infuk- ficientem reſponſionem,& attentaram ap- pellationem mit dem beweiß in der Heuptſachen zum procedten ſein geſenmet worden/ haben aber nichts deſtoweniger jhnen jhre ferner notturffe ſtets fuͤrbehalten/ dnd feirlichen außgedinget. DPnnd ſchlieſſen die gemelnen Rechtslehrer vernuͤnfftiglich/ Impedito Appellationem pro- ſequi nullam currere præſcriptionem, ſed longiorem terminum, factàâ proteſtatione, da- ri. Alex. conſ, o. colun. 2. in 3. Volum. DDinl. prope- ranaum. g. ſin autem vitraq& de lud. Bald in aex ratione, in fine,de Appellar. gloſf. inc. cuplentes. g. quod ſi per vigiuri. ae elect. Barr. in I. 11.§. dies. ſ. quando appell. Spec. Ae Appelar. J. nunc Lreuiter. num†. b b lohannes Borcholten. CONSII Der Fall /darauff vnſer im Rech⸗ ten gegruͤndetes bedencken gebe⸗ ten wird/thut ſich/ wie folget/ erhalten. . ond N. hat vor wenig . 1 Jahren eines vornehmen M Mannes Tochter gefrey⸗ et/ ond bald nach gehalte⸗ 4 ner Hochzeit ſeine Hauß⸗ iſchen/ ſpottiſchen/ vnnd SEXTV M. 4 1 4 8 4 3 8 4 8— 64 A e S 8 2 1—*. 4 5 4 3 8* 8 3* 8 3 3 3 F vordrießlichen worten/ auch fluchen/ vnd ſchelten/ vnangeſehen/ die Frawe jhme darzu keine vrſache gegeben/ angefah⸗ ren/ vnnd als diß an die Herrn Buͤrger⸗ meiſter gelanget/ haben ſie eine Raths⸗ perſon/ vnnd N. vnd N. Beichtvater an jhnen N. vnd N. geſand/ vnnd jhme mit ernſte vnterſagen laſſen/ er von ſolchem ſeinem vnchriſtlichen/ boͤßlichem vorha⸗ ben abſtehen/ vnnd hernacher mit ſeiner Haußfrawen beſſer leben ſolte. Bb 2 Vnd — 9 280 Conſilium Decimumſextum. Vnd ob wol N. vnnd N. auff ſolche geſchehene vnterſagung ſich was beſſer wieder ſeine Haußfrawe verha lten/ So hat es jedoch nicht lange gewehret/ ſon⸗ dern N. vnd N. hat die vorige gewonheit wiederumb angenommen/ onnd wir die Frawe mit dem andern Kinde in den Wochen gelegen/ bey naͤchtlicher weyle⸗ die Ammen/ ſo das elteſte Kind/ das noch nicht jaͤhrig geweſen/ gewartet/ jaͤmmerlich geſchlagen/ vnnd zuinn Hauſe hinauß geſtoſſen/ vnnd das elteſte Kindt der Mutter/ daß ſie daſſelbe auch war. ten ſolte/ zugeſchickt/ Vber welchem die Frawe/ ſo das ſchreyen der Ammen ge⸗ hoͤret/ derogeſtalt erſchrocken/ daß ſie an jhrer geſundheit/ wiewol es ſich herna⸗ cher gebeſſert/ ſchaden genommen. Dieſer that halber/ iſt N. vnnd N. hernacher von ſeinem Beichtvater zu re⸗ de geſetzet worden/ vnnd wie er von dem⸗ ſelben vmb vrſache gefraget/ hat N. vnd N. zu ſeiner entſchuͤldigung vorgewen⸗ det/ daß das Kind geweinet/ vnnd die Amme jhme etwas zuwidern geweſen were/ ond dadurch were er zu zorn bewo⸗ gen/ Mit verſprechung/ er ſich hernacher beſſern/ onnd gebaͤhrlich wieder ſeine Haußfrawe/ vnnd das Geſinde verhal⸗ ten wolte.] Dieſer zuſage iſt er auch nicht nach⸗ gekommen/ ſondern wie der Beichtvater weg geweſen/ hat N. vnd N. ſeine Hauß· frawe mit dieſen Worten angefahren/ Nun der Pfaffe aus deinem anſtifften bey mir geweſen/ ſo muß ich beſſer mit dir vmbgehen/ vnd leben/ vnd hat die Frawe hernacher ohne vrſache geſchlagen/ nicht ein/ ſondern etzlich mahl ſich vngebuͤhr. lich verhalten/ vnnd ſonderlich Anno dr. vngefehr vm̃ Weyhenachten der Frawen dienſtmagdt mit Schnee beſtochen/ der⸗ ſelben die Kleider auffgehoben/ vnnd ſie in den Schnee niderſetzen wollen/ waruͤ⸗ ber die Magd geſchriehen/ vnnd iſt die Frawe zugelauffen/ hat jhme vnterſa⸗ get/ er die Nagd ſolte gehen laſſen: Da⸗ rauff N. vnd N. einen geringen ſchlechten Mann zu ſich gefordert/ ſich mit demſel⸗ ben vollgeſoffen/ vnd wie der gaſt wegge weſen/ der Frawen Buͤcher/ ſo in demſcl ben Gemach geſtanden/ auff die Erde geworffen/ vnd zum theil beſchediget/ jhr Schreibzeng/ Spinradt/ ſampt etzlichen Glaͤſern mit gebrandtem Waſſer/ ſoder Frawen zugehsret/ zurſchlagen/ von dem „1 3869 4 32.* ſeinen ſo darbey geweſen/ nichts zuworf⸗ fen/ eine Lerche mit dem Baure herunten geriſſen/ vnnd an die Erde geſchmiſfn/ daß die Lerche dauon todt geblieben/ de Fenſter mit der Fauſt zerſchlagen/ vnde⸗ nen Hut zerſchnitten/ durch welches vn⸗ ordentliches weſen er ſich ſelbeſt Blut⸗ ruͤnſtig gemachet/ vnd als er nach dieſem allem ſeine Haußfrawe zu ſich ins Ge⸗ mach gefordert/ hat er ſich vnterſtanden/ dieſelbe mit einem Leuchter zuſchlagen/ welches er gleichwol nicht vonnbringe hat koͤnnen/ weil die Kuͤchenmagd/ vnnd Amme ſolches gewehret/ Nichts deſto⸗ weniger aber hat er erwehnte ſeine Fra⸗ we/ mit einem Bluttigem Schnupfftu⸗ che ins Angeſichte geſchlagen/ ihr das Bier ins Angeſichte gegoſſen/ vnnd mit dem Kruſe nach geworffen/ ſie aber nicht getroffen/ vnd wie das elteſte Kind vder dieſem weſen erwachet/ vnnd geweintt/ vnd in ohnmacht gefallen/ hat N vnd N. zum Kinde geſagt/ Schweigeſiu nicht/ ſo wil ich dich auch bald lernen. Bey dieſem iſt es nicht geblieben⸗ ſondern N. vnd N. iſt nach wenig wochen/ ohngefehr nach den Oſtern Anno s⸗ weiter zugefahren/ vnd hat ſeiner Frawe die Naf/dndoduund entzweh geſchlagen/ die MNuͤtze vom Haubte geriſſen/ vnd zer⸗ riſſen/ vn hernacher ins Fewer geworffl. Inm gleichen im Junio deſſelben 22. Jahrs ſeine Frawe auff der Kammer geſchlagen/ vnnd wie der Knecht etwas darzu geſaget/ iſt derſelbe jhme zuentwel⸗ chen gedrungen.— Folgends im Julio hat Nrt ne Haußfrawe abermahl vbel trat ret/ die Nuͤtze vom Heupte geriſſen/ das Bier auff den Kopff gegoſſen/ vind „ oſedochine fengeſclag ſeiner hat ben/ wemn twegegckon Piediß den hater mocht da anſpreche vnchtiffli ſondemm, ſolte wie he boroe ſchlagene nichtsdeſt bhelgeflu getteder eſolteer in. Vndt iitsnicht nor n. adagee ade 1 ſudeg Vanu nnen, dß ſe twuͤrdel gedichm b Haußftawe zu ſih dert hater ſichvntein teinem Leuchter zuſt gleichtvol nicht vonn weil die Kuͤchenmn bes gewehret/ Mtb er hat er erwehnteſen en Bluttigen Echmn geſichte geſchlagn/ ngeſichte gegoſſen/ m nach geworffen/ſie ond wie daselteſte K en erwachet/ vnndane nacht gefallcn hatn grſagt/ Schrrelgſe ch auch baldlemmn. ieſem iſt es— end ſſnattun nach den Ofien 1 ter fahren/ vnd hat ſeu b deund unſ⸗ von yautteanſn Arogire 3 iſt es nicht geblieben/ ſondern N. vnd N. ſaler aromatum, in principllibt. hat den 11. Auguſti ſeiner Frawen wei⸗ vom Heuptede age vom ſa den Keßf 19 Conſilium Decimumſextum. ſie nach der Kammer zugehen genoͤtti⸗ get/ in gemuͤth vnnd meinung ſie ſeines gefallens daſelbſt weiter zutractieren/ wie dann auch geſchehen were/ wenn N. vnd N. Schweſter die Fraw nicht erret⸗ ret hette. b Inm Auguſto hat N. vnnd N. ſeine Hauß frawe vbel geſcholten/ vnd als ſie⸗ die Frawe vermercket/ daß N. vnd N. ſie ſchlagen wollen/ hat ſie ſich eine zeitlang im Hew verborgen/ Vnnd ob wol N. vnd N. von ſeinem Knechte ein Rohr ge⸗ fordert/ ſo hat jedoch der Knecht das Rohr jhme nicht wollen folgen laſſen/ ſondern ſich auch verkrochen/ vnnd ver⸗ borgen/ vnd wie das N. vnnd N. erfah⸗ ren/ hat er ſeiner eigen Schweſter hart zugeſetzet/ dieſelbe mit einem Schwerte/ ſo jedoch in der ſcheiden geweſen/ dermaſ⸗ ſen geſchlagen/ daß ſie den andern Tag zu Bette ligen hat muͤſſen/ Woraus leichtlich abzunehmen/ was N. vnnd N. ſeiner Haußfrawen wuͤrde gethan ha⸗ ben/ wenn ſie jhme nicht were aus dem wege gekommen. Wiediß der Frawen Vater inne wor den hat er N. vnd N. Bruder dahin ver⸗ mocht/ daß er N. vnnd N. ſeinen Bruder anſprechen/ vnd nochmahln von ſolchen vnchriſtlichen vorhaben abzuſtehen/ mit ſonderm ernſte/ vnnd fleiſſe vermahnen ſolte/ wie auch geſchehen/ vnnd auff ſol⸗ che vorwarnunge hat N. vnnd N. das ſchlagen ein zeitlang eingeſtellet/ vnnd nichts deſto weniger ſeiner Haußfrawen obel gefluchet/ vnd vnter andern geſagt/ hette der Teuffel ſie ins Hauß gefuͤhret/ ſo ſolte er ſie auch wieder hienauß fuͤh⸗ ren. Vnd bey dieſem fluchen/ vnd ſchelten ters zugeſetzet/ ſie zwier in der Kuͤchen an den Halß geſchlagen/ vnnd das Ge⸗ ſinde aus der Kuͤchen zugehen befohlen/ Worauß die Fraw leichtlich abgenom⸗ men/ daß er die Hende noch weiters an ſie wuͤrde legen/ vnnd iſt derowegen vor⸗ gewichen in eine Kammer/ dauor N. vnd 281 N. hefftig geſchlagen/ vnd jhr gedrawet/ dadurch die Fraw verurſachet/ aus der Kammer in den Hoff ſich zubegeben/ vnd als ſie im Hoffe geweſen/ hat ſie ſich ferner vmb 12. ſchlaͤge in der Nacht zu ihrem Vater vorfuͤget/ vnnd den andern Tag ihre zwey Kinder laſſen nachholen. Der Frawen Vater hat N. vnnd N. auch folgends laſſen anmelden/ daß er ſeine Tochter/ vnd jhre Kinder bey ſich hette/ vnnd were nicht bedacht/ jhme die Tochter mit den Kindern wiederumb folgen zulaſſen/ ſintemahl bey jhme kei⸗ ne beſſerung zuuormuten/ Vnnd da N. vnd N. ihn/ den Vater zu Rechte beſpre⸗ chen wuͤrde/ wolte er jhme zu Rechte ſte⸗ hen/ auch des empfangenen Brautſcha⸗ tes halber zu ſeiner zeit mit ihme laſſen Aus dieſem Falle wird nun vor erſt gefraget/ ob der Frawen Vater ſeine Tochter mit den Kindern/ N. vnd N. mit Rechte vorenthalten koͤnne/ oder ob er N. vnd N. die Tochter mit den Kindern auff Caution folgen zulaſſen ſchuͤldige ☛˖0 Jeſe Frage wollen wir in vtramq; partem diſputteren/ darmit was in d dieſem wichtigen falle zu Rechte ver⸗ ☛ᷣƷò ordnet/ deſto beſſer an den Tag ge⸗ 0- hbracht werde. Diſputando enim,& opponendo veritas clarius oſtenditur. fna. g. mixra. de muner.& honor.l. Oſfilius. de legat.z. Et oppoſita iuxta fepoſita magis eluceſcunt, au tore Ariftotele in z. de cælo,quem refert Corneus conſ. J. in princip. lib.z. Grauer. conſil. 2 num. 9. Et ſi- cuti aromata magis redolent, quò magis conteruntur, ità veritas quanto magis conte- ritur,& oppugnatur, tanto clarior expulſis nebulis in lucem proreditur. Caſtrenſ- conſ.z3. Vnnd ſcheinet demnach erſtes anſehens zu⸗ ſagen/ Ob wol die Frawe zu jhrem Manne N. vnd N. vngerne ſich wiederumb begeben wil/ der Frawen Vater auch die Tochter mit den Kin⸗ dern bey ſich behalten wolke/ daß jedoch der Da⸗ ter N. vnd N. die Frawe nicht koͤnne vorenthal⸗ ten/ ſondern ſchuͤldig ſey/ dieſelbige N. vnnd N. auff ſein begehr/ vnd anhalten/ wiederumb folgen zulaſſen. b B b 3 Dan — — —————— 282² Dann zu Rechte vorſehen/ dnd wird don den Rechtsſeribenten ins gemein geſchloſſen/ daß der Mann ſem Weeb ſchlagen moͤge. Ita enim vo- luit gloffa in verbo nurinenres,& ibi poſt eum Curainal: ini. oppoſir. de ſenten: e;xcomm. qicunr, quòd Canon voluit, ne mulietes comam am putarent, vt mariti quicquam in eis inueni- rent, vnde poſſent vxores trahere,& ligare. Sraquelin nl. wnuub. gl.r. parte inum. 21. Vnd daß/ wegen der gewalt/ ſo der Mann ober ſein Weib hat/ der Mann das Wetd zuſchlagen be⸗ fuget/ ſolches wird vom Menochio tradteret/ libe de arbir. Iud quæaſt. cent. ꝗocaſu. 364. DPnd alſo ſehen wir/ daß die Rechte zulaſſen⸗ onnd nachgeben/ daß die jenigen/ ſo vber andere gewalt tragen/ die/ welche vnter jhrer gewalt ſein/ mit worten/ ond ſchlaͤgen vnter weiſen/ vnnd ſtraffen moͤgen. Dominus namque ſeruum, quem in poteſtate habet, verberibus afficere poteſt. I νnica. Cde emendar. ſeruor. Imò poteſt ſeruum occidere, vt in Inſtitur:in titu. de his, qui ſii, vel alieni Iar. ſunt, traaitum eſt. Ad eundem modum patri conceſſum eſt, filium verbera re, quia& olim vitæ, nec iſq; ius in filium ha- buit. I. in/ſuls: in fine. de liber& poftum.l. fin. C. de patrid poteſtare. l. 2. C. Theoasſ de liberali cauſa, quod ipſum quog A Gellio annotatum eit lib... 19. Sic tutor in pupillũ poteſtatem habet, vr exde- Jinitione tutelæ, relataâ in Inſtirtit de tutel. conſtar. & propterea pupillum ſuum corripere,& ca- ſtigare poteſt. Sic præceptor diſcipulum ca- ſtigare poteſt. I.. Gœ adl. A quil. Et propinqui feniores ſuos conſanguineos. l. vnica. C. de emeadlario. propinq.& eo in loco Ealdus norauir, feniorem poſſe caſtigare propinquum iunio- rem, nec ex eo poſſe eum vel accuſari, vel pu- niri. Sic frater ſenior iuniorem caſtigare po- teſt. Yraq. ae lure primogeniarin præfar. num. Ia. Sic ſeniores non coniuncti iuniores caſtigare pPoſſunt,& debent, ex antiquâ lege Lycurgi, vr inilius virà ſcribit Plutarchus. Et Plato in ſuis E.lib.p.ait, Decet Iuuenem, à ſeniore verbera- tum, id ob ſenectutis reuerentiam patienter ferre. Sic Abbas monachum ſuum corrigere, & caſtigare deber. acum volunrare.. Vlt. de ſen- ꝛentia&xcommunica.l. etſi quemcung S. Vlr. in fin. ad l. Aquiliam,& gl. in aurhent. vr liceat mauri, G& auiæ. S. quid verd quædam mulieres, in verbo ſuf- Fcere& gl. vlt.& Daͤin c. quemadmoaum. Extra de iureiur: gl. in cvnum orarium. S. criminis, in verlo féruum. 22. diſtinct.& in c.cim beatus. 4r. diſtindt.& in aſicut alterius, q. I.& is æ nullus clericorum./ 7. q. Tin placuir 33.. 2. Albert. Candi. n trat. malefe. in rit: de pænuis reorum. col. vlt Bala in loſilius. C. de patria poreſt.& in lnec patronis. Cde operis liberior. Alex. in l. unut les. qui tudicati. de re iudica. C& in aa- dirio. ad Bart.in l.iub emuts. Qde repudijs. Paris de Pu- xeoin tract. Syndi. in verbo,cnptus iͤliicirè, veyſ. o ftci. Venrti. laſeiu d.l. milcs. 5.qgi iudicaii. Conſilium Decimumſextum. Aͤles, nu. z. Ang. de Clauafio in verbo vxor. Verſ. Tonn quæro, vrrum maritus poßir venberare vxorem Vnd ſolches vorſtehen die Rechtoſeribenten nicht alleine von geringen/ vnnd linden/ ſondern auch groſſen ſchlaͤgen: Ita enim a gloſſa tradi- tum eſt iu A.§. criminis. per text.in d. ꝗplacuit yer quem rext. glun d. 6. quemadmodumictiam aſſeri quòdmaritus poteſt xoremincarcerare,& hocne. rat ili etiam Panorm qui dicitid mente renendun ſe. Felbyn. in æ cum zuntingarin fin. de föro mpe. Vnd wollen/ daß es auch raum/ vnnd ſtadt habe in dem falle/ wenn der Mann der Frawen caut onem praſii⸗ ret/ vnnd beſtellet hat/ daß er ſie die Frawe nicht ſchlagen wolle. Nam etiam maritus, præſtira cautione, de non offendendã muliere, vxorem verberare poteſt. Abb.in An. 2νm2Q. Vol. cquem. admobaum. Exr. Ar iuretur. Parificonſ.ra. Vnd wenn gleich der Mann mit dem ſchla⸗ gen die gebuͤhrliche maſſe vbertrifft/ vnd die Fra⸗ we den todt daruon nimpt/ ſo wollen jedoch die Rechtsſcribenten/ daß der Mann mit ordentl⸗ cher ſtraffe des todtſchlages nicht koͤnne beleget/ ſondern alleine dom Richter wilkuͤhrlich geſtrafft werden/ Sienorolus Homodeus conſ.,3. nu. J. 4.9,G ſequen. Ibi reſpondit, virum qui calce vxorem percuſſit, non teneri de homicidio ,cum illa percuſſio ordinata non fuerit ad mortem,& ex culpãâ potius, quàm ex dolo peruenerit,& ideò virum ſolum puniendum eſſe pœnà ar- bitrariâ, quod eriam Alctatus cenſuiit præſumt z in fin.& Hyppol. de Marſil in pract. rimin. S. quoniam. nu. po. Neuia. conſ. J. num. J. Menoch, lib-z. de atbiur. iuaic. quaſt. centur a. caſu. 0:2zqH. Vnd der gemeine ſchluß der Rechts ſcriben⸗ ten iſt fundiret/ onnd gegruͤndet auff dem/ daß in Gottes Wort Geneſ. 3. geſchrieben ſtehet: Das Weib ſol ſein vnter jhres Mannes gewalt/ dund er ſol vber ſie herſchen: Welches auch der Apo⸗ ſtolus Petrus in der erſten Epiſtel/ am 3. Capttl. mit dieſen worten lehret/ die Weiber ſollen jhren Maͤnnern vnterthenig/ vnnd vnterworffen ſein/ ond der Mann iſt des Weibes Haupt/ wie Pau⸗ lus redet zu den Epheſern am 5. Capittel. Vnnd dahero kommet es/ daß die Welbet/ wenn ſie freyen/ jhre Heupter derken/ auff daß ſie alle zeit gedencken/ daß ſie jhren Maͤnnern vnter worffen ſein/ vi rraditum eſl inc. fæminai. quæjt.. Ibi dicitur, fœminæ, dum maritantur- ideò velantur, vt ſe nouerint ſemper maritis ſuis ſubditas eſſe. Vnd die Weiber/ ſo jhte Haar abſchneiden/ mit welchen ſie ſich ſorer ſubiection/ vnnd vnterthenigkeit erinnern ſolten⸗ werden derfluchet. Itaà ſcriptum eſt in. qus- ung aiſtinct. zo quæcunq; mulier religioni sll- dicans conuenire, comam ſibi amputauerit, quam DEVSad velamen eius,& ad memofl- am ſubiectionis illi dedit, tanquam Irſolbens 1 et Gu W nhli Dynuiht- Aldkauſhiſe ulm almu aauati gtum et Amanri Jbo ttqvodes l im lih.Hqus zthiur. rear Wotans geſcloſſen w durum5 /da neboren al ſachen halben tng /ducht ner Ftaben nicht dnngleic wollen/laßd geſchlagen/0 trennet wer ſi quis W verderaule nolunug- Eobo de bonenth mitgrehen Xn. Btoc Putanca el foadmali Ca larmli men ſtan 4 7 lusß ume nauul Nan griß don e pondit, virum uicitem teneri de homicidio zal inata non fucritad mons lus, quàm ex dolopenen olum puniendum eleſe eriam Alciatus cenſulum Narhlin prkaumu in cenſTi. num. J.Neusch'baui mn dnnd gegruͤndet aifem rt Cere. geſchrieden ſeßt. Conſilium Decimumſextum. ius obiectionis, anathema ſit. Et hunc tex- tum facit ſingularem Romanus ngul. 190. Eit nunc Florentiæ. Et Gul. Arnan. Lau. in Clem. cum X 60. Aus dieſem allem folget nun/ well der Man ſeine Fraw/ auß zulaſſung der Rechte/ caſtigiren/ ſtraffen/ vnd ſchlagen kan/ daß N. dnd N. darmit nichts verbrochen/ noch der wircket/ daß er ſeine Haußfraw geſchlagen: Nec enim peccat, qui legis autoritate peccat. I. Gracchus. GQad l. luliam. de adulter, c. qui peccar. 3. quaſi.& quòd licet, malefic ium non eſt. Sala in l. decuriones. in fin. C ex quibus cauſ. infu irrogatur. Roma conſ. 2 ³ο. vene- rabilu Domina. col. I. Felyn. in c.quæ in Eccleſtarun. col..de conſtit. per text. in l. io, qui aggreſſörem, ibi, nullam calumniam metuenaam. C. de ſicar. Seneca lib b. declamario. Obijei non poteſt, quod lege factum eſt,& irerum lib.. Non poſſum ob id damnari, quod lege factum eſt. Id enim iuſtum eſt, quod ex lege eſt, vr Oyrus ait apud Nenophon- tem, lib. I. quæ etiam Ariſiotelis ſententia est, lib. Ethicor. F. c. r. C 2. Woraus dann weiter foͤrmlich colligirt/ vnd geſchloſſen wird/ daß N. vnd N. ſeine Haußfrawe darumb/ daß er dieſelbige geſchlagen/ nicht koͤn⸗ ne vorenthalten werden. Vnnd ſolches dieſer vr⸗ ſachen halben deſto weniger/ daß die vorenthal⸗ tung/ durch welche dem Manne der gebrauch ſei⸗ ner Frawen wird entzogen/ einer Eheſcheldung nicht vngleichen: Vnd ſagen die Rechte/ vnnd wollen/ daß darumb/ daß der Mann die Frawe geſchlagen/ keine Ehe koͤnne geſcheiden/ noch zer⸗ trennet werden. Itaà enim luſtinianus inquit, ſi quis vxorem ſuam flagellis, aut fuſtibus verberauerit, matrimonium exinde diſſolui nolumusin, Nou. conſt. I77. S. ſi quis verò vxor. So koͤnte/ vnd moͤchte auch leichtlich durch die vorenthaltung N. vnd N. allerhandt drſache/ mit groben ſuͤnden ſich zubeflecken/ gegeben wer⸗ den. Et occaſio, quæ delictis viam aperit, am- putanda eſt. l. conuenire. de pactis dotal.& occa- ſio ad malum eſt remouenda. I. vnica. S. ſed ue. Gae latin.libert tolll.rin priuc& ibi glnautæzcau- pones, flabularcemendari. I. quæſſt.. c. cum bomo 23, quæſt. cum culpa.Aiſtinct. Cé. Rol. qVal. conſa. n. 26. in 2. Vol. Matrh. de A Nict. in conſtiturt. Neæapol. Rubr. „. Ae illic. armor porta. in ſummario. nu. I. Et male- ficijs non eſt aperienda via, ſed tempeſtiuè occurrendum. I. cum li. S. ſi cum lis. de tranſact. Tiber. Decia. reſpon.. nu. 33. iu I. Vol. Derowegen ſcheinet zuſagen/ daß der Fra⸗ wen Vater ſeine Tochter N. vnd N. wiederumb folgen laſſen muͤſſe. Nec eſt ferendus, qui libe- ros à parentibus, ſorores à fratribus, vxores à maritis ſeparare vult, vrab Imperatoribus eit re- färiptum in l.poſſeßionem. C commun. vtriuſq iud. Sonderlich/ wann N. ond N. cautionem wird 283 præſtiren/ dnnd beſtellen/ daß er ſich beſſer/ dann biß anhero geſchehen/ gegen ſeine Frawe vorhal⸗ ten wolle/ Vnd ſolche cautton iſt N. vnnd N. der Frawen Vater/ vnnd ſeiner Frawen zu præſti⸗ ren/ vnd wircklich zubeſtellen/ pflichtig/ vnd ſchuͤl⸗ dig. Qui enim timet, ne offendatur ab aliquo, poteſt eum, quem timet, compellere, vt dert, ſiue præſtet ſibi ſecuritatem. ldenunriamus,& ibi Da. C. de hus, qui ad Eecleſ. confug. larè Bartol. inl. illicitas. S. ne potentiores, de offic praeſ. Wie dann auch N. vnd N. zu cautren kan angehalten werden/daß er ſich gegen der Frawen/ Ammen/ Maͤgde/ vnnd ander Geſinde/ vnuorweißlicher weiſe wolle berhalten. Et ſecuritatem quis pe- tere poteſt non ſolum pro ſe, ſed etiam pro amicis ſuis, lchm precario. de precario:lſi ſtipulatus fuero, per te non feri, de verborum oblig.l. 2. Ae vſh, & babirari. Nieht alleine vor ſeine Perſon/ ſon⸗ dern auch ſo viel ſein Geſinde/ Knechte/ vnd Jun⸗ gen antrifft. Tenetur namq́; quis promittere ſecuritatem pro ſe, familiaribus ſuis,& alijs fuis compluribus.. 7. locari. loban. Saiſon in on Juetud. Turonen. rit. 26. artic.. Matrl. de Ahlict. in conſtitut. Neapolit. Rubri ꝓ nu. e lib.. Wie aber/ vnd welcher geſtalt erwehnte cau tio præſtiret/ vnnd beſtellet werden ſolle/ danon kan ins gemein nichts definiret werden/ ond ſa⸗ gen die Rechte/ daß die Cautio, nach gelegenheit der Perſonen/ jhrer haab/ vnnd guͤter/ auch der zeit/ geſchehen muͤſſe/ vnd ſolches muß dem Rich⸗ terlicher Ambte heumgeſtellet/ vnd befohlen wer⸗ den. lIudex enim pro diuerſitate perſona- rum, rerum,& temporum, pro arbitrio ſuo ſtatuet, qualis cautio ſit præſtanda, Atq; itaà vno ore omnes interpretes tradunt, er rext. in S. penulr. in Aurb de fideiuſſöribusg. Et ſic indiſtinctè docet Bartoſus in l. præroriæ. la. 3. num. 2. de prætor. ſtipul. arbitrio ludicis eſſe vel dandum fideiuflorem, vel præſtan- dam cautionem cum obligatione bonorum. Ei Barrolum ſecutus eit Imola ibi. anum. 4. Sic cùm agitur de cautione præſtandâ ab vſufru- ctuario, vt vtatur fruatur viri boni arbitrio, cautio illa ludicis arbitrio præſtatur. Selouus conſ.ræ.᷑ num. J. poſt Caſtrenſ.& Socinam, quos ipſe referr. Et in cautione, quam inimicus præ- ſtat inimico, ne eum offendart, Iudicis arbitri- um ſpectari, Menoch. docet, e arbirr. Huaic. quæſtio:lib. 2. cenrunacaſu 14. Ob nun wol dieſe argumenta vor N. onnd N. ſtreitten/ vnd aus denſelben koͤnte/ ond moͤchte geſaget werden/ daß der Frawen Vater N. vnnd N. ſeine Tochter folgen laſſen muͤſte: So ach⸗ ten/ onnd halten wirs jedoch dafuͤr/ daß nach geſtalt/ onnd gelegenheit des ons vor⸗ geſtalten Falles/ bey dem Vater/ onnd ſeiner Bb 4 Tochter — — 4 4 4 A 3 3 4 4 4 284 Conſilium Decimumſextum. ochter ſtehe/ ob der Vater N. vnnd N. ſeine Toheer 5 laſſen/ vnd die Tochter ſich wi⸗ derumb zu N. vnd N. begeben/ vnd demſelben ehe⸗ lichen ferner beywohnen wolle. Ind ſolches aus nachfolgenden erheblichen/ im Rethten gegruͤn⸗ deten/ vnd beſtendigen drſachen. Vor erſt/ daß zu Rechte dem Weibe nach⸗ gegeben/ daß ſie ſich von jhrem Ma nne/ der ſie ohne vrſache/ vbel tractiret/ vnd ſchlehet/ ſcheide n laſſen koͤnne. Sic enim ab Impp. Theodoſio,& Valent iniano conſtitutum eſt, in d. conſenſu. C. de repuajs, vbi Imperatores iuſtas repudij cau- ſas recenſent,& inter illas hanc quoque nu: merant, ſi mulier probauerit, maritum ver- beribus ſe afficere. Vnd zeigen die Rechte die dr⸗ ſache dabey an/ nemblich dieſe/ quòd verbera in- genuis hominibus aliena ſunt, das iſt/ freye Leute ſollen mit keinen ſchlaͤgen beſchwerek wer⸗ den: Dahero dann auch die Rechte die ſchlaͤge ſer⸗ uilia verbera nominiren/ dnd nennen. lin metal lum. de Iure fiſci. quòd ſcilicet ſolis ſeruis ver- bera conueniant, non ingenuis hominibus. Woraus dann abzunemen ſtehet/ daß eine Frawe viel mehr befuget/ wegen vngebuͤhrlichen ſehlagens/ ſich ohne eheſcheidung von jrem Man⸗ ne zubegeben. Vbi enim, quod plus eſt,& ma- ius, conceditur, ibi minus quoque conceſſum intelligitur.« ex parre. el. 3. de deæcimis. Tiber. De cia. reſpon. 22. uu. 3. in I. Volum. Vndob wol der Keyſer luſtinianus hernacher conſtituiret/ geſetzet/ vnd verordnet hat/ daß keine ſchlaͤge die Ehe ſcheiden ſollen/ Nouel. 117. vbi ai- citur, Matrimonium non debere diſſfolui, licet maritus vxorem flagellis, aut fuſtibus verbe- rauerit: So hat je doch der loͤbliche Keyſer luſti⸗ nianus nicht auffgehaben/ daß ein Weib/ wegen jbres Mannes Tyranney/ ſich von dem Manne nicht begeben ſolte/ ſondern wie ſolches ex conſti- tutione Theodoſij,& Valentiniani, dem Wei⸗ be frey geſtanden/ alſo ſtehet es auch noch heuti⸗ ges tages dem Welbe frey/ vnd iſt von Keyſer lu⸗ ſtiniano, der alleine die eheſcheidung verbotten/ nicht auffgehaben worden/ Wie ſolches der vor⸗ treffliche Scribent dnd Rechtslehrer Bartolus, qui Iuris Aquila dicitur, Maſßiuerius in pract. c dle ailaris. uu. 13.& in cuius dictis ſolet eſſe ſubſtantia veritatis, Crorrzus cvnſ. 142. nu. 35.& qui legalis doctrinæ princeps eſt,& cuius vni- us ſententia inſtar omnium eſt. Yraq in! ſin- quam. nu. Ir. Gde reuoc, donar. vnde in Hiſ pa- niàâ, publicâ conſtitutione ſancitumeſt, vt in cContrarietatibus Dd. Bartoli opinio ſeruetur. Thomas Grammaric. in deciſio. Neapol. G. lehret/ dnd bezeuget?/.. cùum ſaris. n. 7. Gde agricol& cen- Jir. lilant. Daſelbſt ſchreibet Bartolus formalibus verbis alſo: Vxor, cum flagellis verberatur à viro, licitè poteſt diuertere,& citat in hanc rem Bartolus, Nauel. vur lireat murri, vel aulæ, quæ est dicta Nou. conftit. 117. Atque ita Barto⸗- Ius cenſuit, propter verbera,& ſæuitiam, mu. lierem virum dimittere pofle; Et Bartolum in hoc ſecutus eſt Paris de Puteo in:racta. On. dicatus, in tir. de exceſtibus Baronum, nu. 29. Zum andern ſagen die Rechtsſertbenten/ dnd wollen/ daß ein Man ſein Weib von ſich ausſſei⸗ nem Hauſe vorſtoſſen koͤnne/ vnd iſt alsdann der Man ſchuͤldig/ das Weib mit nottuͤrfftigem eſ⸗ ſen/ vnd trincken zuuerſorgen. lta enim à Baldo traditum eſt in l. quod in vxorem. nu. 2. C. de ne. gor. geſt. ibi inquit, maritus, qui expellit vxo. rem de domo, tenetur eam alimentare,& ibi Albericus nu. z. inquit, ſi vxor diuertit pro- pter culpam viri, maritus illam alere tene. tur. b Hieraus folget/ daß auch das Weib von jh⸗ rem Manne/ wegen des Mannes tyranney ſich begeben koͤnne. Si enim marito licet expellere vxorem, Ergo& vxori licet, à marito, pro- pter nimiam ſæuitiã auffugere, cùm ſint vxor, & maritus relatiua,& correlatiua:& quod ſtatuitur in vno correlatiuorum, ſtatuendum quoque eſt in altero. l. vlr. C. de inaictd viauir roll.& ibi latè Bartol.& Bald. qui adferunt conur- dantias. Bartol. in l. liberorum. S. I. venfic. ſed que. ro. de hus qui notantur infam& in l. z. in fine prin quoa meꝛus cauſfa, prolixiſßimè Anron. Gabriel. Ne. man. lib.. commun. concluſ- ritu. de legibus,& cun- Hiir. concluſ. 3. Vors dritte ſtehet geſchrieben in c.literas. 5.ſ. nal.de reſtitur ſpoliats. quòd amoueri debeat mu. lier à marito, ſi tanta ſit mariti ſæuitia, vt mulieri trepidanti non poſſit ſufficienti ſecu- ritate prouideri. Etin cex tranſmnſſaseoa ritali de reſtitur. ſpoliar. dicitur, ſi vir mulierem capi- tali odio proſequatur,& mulier, etiam rece- ptâ cautione, de ipſo diffidat, committen- da eſt vxor alicui probæ,& honeſtæ mulie- ri, in tali loco, vbi maritus mulieri nullam poſſit violentiam inferre. Sic gloſ. in a de Be nedicto, in verb. ſub caureldà, 32. quæft.z. inquit,i tanta ſit ſæuitia viri, vt nulla cautio videatur ſufficere, tunc mulier non eſtreddenda viro, ſed alicui honeſtæ matronæ committenda.t textus in Ac. de Beneaicto. loquitur de muliere, quæ adulteriũ commiſerat, quod ſummè no- tandum eſt,& vult eam debere reſtitui marito ſuo ſub cautione, ne maritus illam proptet adulterium commiſſum malè tractet. Et in- quit ibi gl. ſi cautio non ſufficiat, non debet marito ſuo mulier illa reddi. Ergo multò mi- nus mulier honeſta, quæ timet ſæuitiam ma- riti ſui,& allegat, ſe non ſatis tutam eſſe, etia receptâ cautione, marito reſtituenda erit. Weil dann in kegenwertigem falle/ N. nd N. ſeine Hausfrawe/ ohne brſache/ zu bieltn mahlen/ dbel tractiret/ vnd geſchlagen hat/ um rtlctttubh nequatlt, liber muler atnanſmiſ- quod ptopbet zimächi de nonpotell totum, 2 4 s uiua ſauiliamule aviro polelt domum, Sic A uua reſtituenda, ii abſq; pet mit. hauc vendi vvor moniand mitanus, dulterium 1ugem uc in laugi rixolus 60 ſicun eo! foſent Deyn Mautin ape geur, nim ul naraur,g ahisyſg lauyeian Kliwita oeia ent d tur ſruiie Ancyen 4 4 Haluann Da de dokis N.„. A R. seſt pan pars depuakn de excsffahas n unu⸗ an ſagen deeethtan s ſolget/ daß auchdas Wi wegen des Manneotn de. Si enim marito liettn 1o& vrotillicet, àmain ixuitũã auffugere,eimln relatiua,& correlatiuu:g Vno correlatiuorum, ſarm in altero. 1. vit Cdeindän e Barral. G& Bald quiagfmn lin f libernun S. uſe wtautur infam Gulunr uſa, prolixiſßime Anun.(an nmun. vncluſctiuu-delegiui te ſtehet geſchrithen neim Heliats quòd ꝛmouei där 0, fi tanta fit matitiai idanti non poſſt liflim deri. Etincexmuſuiſtas iar. dicitur, ſi virmulerm oſequatur,& muliereim c, 4 ipſo diffdut, emm alicui probæ,& boncker co, vbi maritus mi- —.. 7 riam interre. Altnn erb. ſabcauteliu32 ſ 1 4 3 nc mulier nonei e ne — malèt 9 Teaution alifen 9 nulier lllare di 7 9 celn gurtzraa⸗ — ſe no Itistl 4 dons gengatang nnin 711 awe /° n asftant, nog tractit Conſilium Decimumſextum. die Frawe/ dnd jhr Vater ſich befahren/ daß N. dnd N. von ſolchem ſeinem dnchriſtlichen vorha⸗ ben nicht wuͤrde abſtehen/ wenn er gleich/ præſti- tã cautione, ſich obligiren/ dnd verpflichten wuͤr⸗ de/ daß er ſich hinfuro beſſer ſchicken/ vnd derhal⸗ ten wolte: Als wird nach laut/ vnnd einhalt der angezogenen Rechte biluch geſchloſſen/ daß der Frawen Vater/ ſeine Tochter N. vnnd N. wie⸗ derumb foigen zulaſſen/ nicht pflichtig/ noch ſchuͤldig. b b Zum bierden ſchlieſſen die Rechtsſeribenten ins gemein datzin/ daß die Frawe don joͤrem Manne propter nimiam ſæuitiam, koͤnne ge⸗ nommen werden. Dann alſo tradtret/ dund lez⸗ ret Aegidius Bellemera iu c. literas, de relitur. ſvoliar. ibi docet, quòd mulier marito non de- beat reſtitui, ſi maritus tanto odio mulierem perſequatur, vt ſufficienter proſpici,& pro- uideri mulieri non poſſit. Vnd Panorm. iuc. ex tranſauiſſa. uum. 2 de reſtiturio. Poliat. ſaget/ quòd propter viri, vel mulieris ſæuitiam ma- ximäã cui de facili per cautionem prouideri non poteſt ſeparatur matrimonium, quoad torum,& adair Panormit. loc mente tenendum eſé,& ibi in adaitionibus ad Panormit, ſuper ven'o fæuitiammoratur, quòd vxor, iniuſte verberata à viro, poteſt auffugere,& petere, ſcali extra domum. Sic idem Panormit. in aliteras. uu. 7. de reſtirut. ſgoliat. inquit, vxor non eſt marito reſtituenda, ſi non poteſt tutò cum eo mora- ri, abſq́; periculo perſonæ,& ſubijeit Panor- mit. hanc eſle ſufficientem cauſam, remo- monium, quoad torum. Et ſic inquit Panor- mitanus, habes hic caſum, in quo præter a- dulterium licitum eſt coniugi, dimittere con- iugem, quod perpetuò tene mente. Ray de Forl. in l. Caio. Srfina. de alimentflegat. Maritus, inquit, rixoſus cogitur alere vxorem extra domum, ſi cum eo nolit habitare; ar itd Ray. de Forl. refert Berrach, in lexics ſuoutu verbo, mariraus,& adaitio Capelle Toloſa. quaſ, Sz. Menocb. de arbitr. Iudic. quæſt.libez. centur. 2. csſu 139. aum. J. Vir, in- quit, nimium moroſus, ſæuuſq́; ab vxorc ſe- paratur,& ideò dicere ſolemus, virum agen- tem contra vxorem ad recuperandam illam repelli poſſé, oppoſità exceptione ſæuitiæ. Ripa inl. naturaliter.§. nibil cominuue. num.& 2½. de acquir. poſſeſß.& Anton. Corſetus in tracla. regul. qvod Spoliarus anute omnia fit reſtituendus, limitar. 23. Limita, inquir, regulam, Spoliatus ante omnia eſt reſtituendus, niſi à muliere obijcia- rur ſæuitia viri magna,& allegat Corſerus in bancrem dcex tranſmiſſä.& d.aliteras. de reſtitur. oliator. Derſelben meinung ſeind auch zum fuͤnfften die gloſſæ hin vnd wider. Dann die gl. inſumma. rio. 3. quæſt. 7. ſaget/ Regula, Spoliatus ante 285 omnia eſt reſtituendus, non habet locum, quando à muliere obijcitur ſæuitia viri. Idem dicit gloſ. in c. gaudemusin verbomegarerurexr. de dtuerzhs. Hic, inqui: gl. habes caſum, in quo denegarur reſtitutio, quamuis conſtet de in- iuſta ſpoliacione, quando fcilicet timetur de ſæuitiâ viri. Sic gl. idem voluit in c. ſignif- caſlt. ſuper verkis marteriam adalreranali. exr. de cli- uortus. Er in c.rdis Verbo ſuſeitum, vi lite non cenreſtatä proceaatur, aicil glhunc vnum eſſé ca- ſum, quo ſpoliato vins vxor non reſtituitur, quanas vxor timer fauitiam viri. Et gloſ. luris idolum eſt,& omnes alias autoritates antecellit. Bal- dus in l. cum hereditas. C. de poſir.& nauis eſt, per quam nauigamus per vaſtum pelagus lu- ris ciuilis,& quæ nos dirigit in portum cla- ræ veritatis, ſecundum Salycerin l.. Cae pactus. Speculator quoq́; in riru. de peririo, peſſeſſi.& Eolidr. S. qusnian in ſuperioribus. num 2. docet, viro reſtitutionem vxoris denegari, ſi auſte- rus fuerit, er c. ex trauſiniſſd. Ext. ae roſtitur. Holiator. Et Bertachinus ia reperrorio ſuo, in verboſeueritas, inquit, ludex poreſt præcipere marito fub certà poœend,& iuramento, ne de cætero ſæuitiam in vxorem oſtendat. Et ſi maritus à ſæuitiâ non deſiſtat, poteſt Iudex eum priuare vſu vxoris, quòd ſimul non ha- beant ſtare. Auron. Gabriel. Rom. lib. F. cominun. condl. itul. de reſlirur. ſoliat. concl. I. limisar. ,f. num. 17%. Et ita deniq; in terminis conſuluit Hieron. Schurff. ouſ2. in 1. ceurur. vbi for- 1 d- Dwalibus verbis ita loquitur, quando tanta eſt uendi vxorem à marito,& ſeparandi matri- ſæuitia mariti, vt vzori de facihi per cautio- nem prouideri non poffit;, licite feparatur matrimonium exiam quoad torum,& ibi Schurffius plures,& ſimiles autoritates ad- fert. b b Aus dieſem allem ſtehet abzuneßmen/ daß der Frawen Vater/ N. uund N. ſeine Tochter⸗ wenn ſie ſonſt keine luſt/ noch liebe/ ſich wleder⸗ umb zu N. dnd N. zubegeben/ tragen wuͤrde/ fol⸗ gen zulaſſen nicht ſchuͤldig. Weiches auch bber das dorige noch weiter hlermit erwieſen/ ond außge fuͤhret wird/ daß zu Rechte cauieret/ dnd vorſehen/ quod dominus, ſæuiens in ſeruos durius, quàm par eſt, cos vendere cogitur..2. g hss, ui ſat, el alieni uri fuur. S.ſed& maiorzſperitas. Inſtit cod& iui᷑ DD. Et vaſallus feudo priuatur, ſi in jubditos ſæ- uiat. Bald. in a. I. 2. Ae hius, qui ſui, vel alieni Iur. Alexand. in lbenè Zenone.& de quadrienn. præ- ſcriptio. Sic pater cogi poteſt, vt filium eman- cipet, ſi contra paternam pietatem filium a- — cerbius tractet. 7. lr. hi parente quis manæx. miſß. fuerir. gloß. in F. vlt. Inflitur. quilus mo. dis ius patriæ poreſia. ſoluituwr. Nimia quo- que præceptoris ſæuitia culpæ connumera- tur. f. præreptoru, d l. Aquil. Et à ſocietate ante 4 3 3 3 4 4 4 4 4 1 f 4 1 3 1 4 4 — 3 8 ö 5 4 3 1 286 Conſilium Decimumſextum. ante tempus recedere licet, ob immodicam ſocij ſæuitiam.(hi νvenerir pro ſocio. Et deni- que Iudex propter nimiam ſæuitiam repelli- tur ab officio. Barrol. inl. I. in fin. ae his, qui ſai, vel alieni luris ſunt. Aus dieſem wird niche dnfoͤrmlich à ſimili colligiret/ daß auch die Frawe bon ihrem Man⸗ ne/ propter nimiam ſæuit iam, ſepartret/ vnnd remoniret werden koͤnne:& argumentum à ſi⸗ mili in lure procedit l. non poſſunt. de K.& zra. qitum eit ab Eberbardo in topicus iu loco à fimili. Darumbo ſchlieſſen wir/ daß die Frawe nicht koͤnne gezwungen werden/ ſich wiederumb zu N. vnd N. wieder jhren guten willen zubegeben/ bn⸗ angeſehen/ daß N. dnd N. zur cantion/ vnd ver⸗ ſicherung/ daß er hinfuͤro derogleichen ſæuitiam, vnd Tyranney wieder ſeine Haußfrawe nicht ge⸗ brauchen wolle/ ſich erbieten moͤchte/ quia hu⸗ iuſmodi caurio fragilis,& infirma eſſe cen- ſetur. I. qui itd. S. z. ad SCtum Tyebell. Roland. à VFalle conf.&. num. 24. in 2. Vol. eiq; parum fiden- dum eſt, Menoch conſ-roo. num. Iy'y. Cùm maleuo- lum animum non muter, gl. in c. literas. de re- Ritur. ſpoliaror. Syluan. de feudi recognit. quæſt 4—. Menockr d. conſ. 10. /. 14 G. Malthaus de Aſutt.in con- Ftitui. Neapoli. Rubri. o. de priatleg. eorumñ.. lib.-. & ibi in aaditionibus. in verbo iutum. Vnd daß der caution/ dnd dorſicherung nicht zutrawen ſey/ auch N. vnd N. hernacher ſeine dorige ſ[æuitiam, vnd Tyranney nicht einſtellen werde/ erſcheinet gnugſam hieraus/ daß N. vnd N. auch hiebeuor nicht ein/ ſondern etzliche mahl zugeſagt/ ſich beſ⸗ ſer/ dann geſchehen/ kegen ſeiner Haußfrawen zuſchicken/ dnnd zuuorhalten/ welches alles N. ond N. hindan geſetzet/ ond vorgeſſen. Worans dann erſcheinet/ daß N. nnd N. nunmehr ſich darzu gewehnet/ daß er ſeine Hauß⸗ frawe dbel tractieren/ vnd ſchlagen muͤſſe. Con- ſuerudo enim delinquendi inducitur per bi- num actum ęlin c ird nos. 25. quæſt. 2. Bala. inl. 3. C. de Epiſcop. audientid. Augel:in couſera. Vnd darumb wird N. ond N. mit der can⸗ kion/ wenn er ſich gleich darzu erbleten thete/ bil⸗ lich nicht gehoͤret. Sic enim dicimus, quòd ge- minans delictum, licet promittat emendatio- nem, non debeat audiri, nec vllam proptereã delicti veniam conſequi. Bald. in A. l 3. C. de Epiſcopaudient.& ex reiteratione delicti au- getur pœna. ęl inl. quicung. C. de ſeruis fugitiu. Iunocent. in c. nouit. de iuadi. Et ideò dixit Bal- dus in A. l. z. G de Epiſcopa. audien. quòd excar- Cerandus die veneris, ſi reiterauerit delictum, non debeat excarcerari. Et in a de Appellario. exr. de apgellat. idem Baldus inquit, quòd licet pro vnico furto non magno quis mori non debeat, tamen, ſi commilit plura furta licet Fauua ob ipſorum reiterationem furcis de- eat ſuſpendi. Hinc Pontifex inc ad abolen- dam. exr. de hæretia primàâ vice pareit hæreti. co, ſed reiteranti pœnas imponit. Sic ICtus in l. ſi plures. de re milit. iuſſit, tyronibus de- ſertoribus militiæ primã vice indulgendum, ſed reiterantibus minimé. Et quod delictum reiteratum grauius puniatur, de eo eſt textus in c. peruentt. 27. quaſtio. I.& ideò dixit pulera Aundreas de Iſern. in c. vnico in verſ⸗ lona m. miitenrium, qua ſint regalia. quòd princeps ſe. mel delinquenti indulgere, facinoroſo au. tem, habenti in conſuetudine, vt delinquat, minimè debeat parcere,& proptered ſingu- larirer quoq; voluit Angel. in 4. 2. C. de ſuyer. exadto. lib. 10. quòd reiterator criminum, et. iamſi pro quolibet crimine veniret imponen- da pœna pecuniaria, propter reiterationem debeat affici pœnàâ mortis naturalis. Idem voluit Imperator inl.omnes. C de delaro. æod. lil. o.vbi dicitur, quòd Iura non punientia cri. mina capiealiter, locum non habeant, vbi cti. mina fuiſſent reiterata per eundem crimino- ſum.& per illum textum dicit Paris de Puteo in trractatu Syndica. in verſ. pæna. quòd Iudex qui capitaliter punit ob conſuetudinem de. linquendi, non tenetur in Syndicatu. Et An- gelus in l. 7. G de ſaperexadtoribus. dat formam procedendi contra tales reiteratores, dum volunt illos capitaliter punire, Debent, in. quit,inquirere contra ipſos, tanquam contra conſuetos talia crimina committere,& in eis perſeuerare,& ſic ipſos conuictos ſecure poſſunt condemnare ad mortem, non obſtan- te, quòd talia crimina de ſui naturà non ſunt capitalia. Auß welehem allem dann geſchloſſen wird weil N ond N. hiebeuor zu etlichen mahlen nich gehalten/ was er zugeſagt/ daß jhme N. dnnd N. ſeine Haußfrawe/ auch auff beſtelte caution nicht ſol gefolget werden/ wo ferne erwehnte Frawe ſich zu ſhrem Manne gutwillig nicht wiederumd be⸗ geben wird. Wie dann im gleichen falle Hieron Schurff. in dem zuuor allegirten conſilio audh geſchloſſen hat. Vnd dteſe ſententz/ vnd meinung zuhalten/ ſtehen die vorigen argumenta nichts im wege. Dann daß geſagt iſt worden/ daß der Mann ſelnt Fraw/ auß zulaſſung der Rechte/ auch in dem falle/ wenn er caurionem preſtiret hat/ daß er ſie nicht ſchlagen wolle/ ſchlagen koͤnne/ ſolches wird don den Rechtsgelahrten vorſtanden inden faͤllen/ da die Frawe dem Manne gnugſame br⸗ ſache darzu gibet. Aſßdann kan der Mann/ ber⸗ möge Rechtens/ ſeine Frawe mit worten⸗ nnd ſchlaͤgen ſtraffen/ ſonſt aber geben die Rechte mi nichte nach/ daß der Mann die Frawe ohne br⸗ ſache/ ſeines gefallens dbel tractiren/ vnd ſchla⸗ gen moͤge. Er ſic, uòd maritus vxorem ver- berare poreſtex iuſtäcauſâ, ab Archidiacono 6 traditum dr Then de Ilcuvocklat uunekis“ uniſtnuuſtah lauutalend ul luii ſei Kqlatauſa vxdh Dndſehe dit/der Na ſthiage herf gen. Dann torſandeg. pul ſeleri Dnum Dtatlun Aſinchaxe 8 quæ clelicis dſoorſtinde gitio auch p clericus, ne ( aula M ownes Dd. nabialigl.n W. quando ca ter ſcge Manin lup multi cenl inadauin 4 hueſlinakau dit ſibi pro one in f dcdu ſer kexr. 5 4 de unl⸗ läg V qumalbil and a de, täaleran üäumrefer nannhh inount, de bän hn üi 1 emänent n dn eh cuniaria ‚propter nitren 1 Pœnd mortismuuilh. Tator 1n lomner Cdedima r quod luranon donienn liter,locumnon haden, t reiterata per euntenct lum textum dicit pqü Dudica. in venſ zena quull ter punit ob conſuctudin on tenetur inyndicaun! G aeſaperexactulu catiu contra tales reiteratoras, capitaliter punire, Debe e contra ipſos, tanqum alia crimina comamttere, re,& ſic ipſos canuiii lemnare ad mortem, vohc acrimina de ſui maunimm chem allem dann geiͤlſnt 7. hiebenor zu rlüchennt Rer zugeſagt/ dſtwe he awe/ auch auff beſtete auin den/ wo ferne erwehntes inne gutwillig ucknn„ Wie dann imglhnlt dem zuuor allegkten caui Confilium Decimumſextum. traditum eſtin aſcur alrerius.. quæſt. z.& Antsn. de Burrio in acum contingat. 2. colum. exr. de foro comperenti. Haſtienſ.& Goftedus,& communiter, Da in a quemadmodum. ext. de iurelur. 7. homas Grammatconſer a᷑um. 12. Alexand. conſ.iJ. num. „ in 2. volum. Angelus de Clauaſio inſummà Ange- licæ. in verbo vxor, num. 3. Vnd in dieſem falle re⸗ den die zuuor angezogene gloſſen/ vnnd Reches⸗ ſeribenten/ wie aus dem Tyraquello zuerſehen ⸗/ ꝗ in ⁊.lege counubiali, gl. I. parte. If. num. 22 So ſagen auch/ onnd wollen erwehnte gloſ⸗ ſen/ ond Rechtslehrer/ daß in den faͤllen/ da dem Manne von der Frawen drſache wird gegeben/ der Mann die Frawe nicht vbermeſſig/ ſondern allein moderate ſol ſchlagen. Ita à gloſſà tra- ditum eſtin« vnum orarium. in g. criminis, ſuper verbo ſeruum. 2 f. Aiftiuct.& voluit Archidiacon. in d. er hicut alterius, J. qu.I& reliqui omnes ſaprâ ad. dacki, qui in ſpecie tradunt, maritum, quando ſubèſt iufla cauſa, vxorem lcuiter poſſe verberare. Vnd ſtehet nichts im wege/ daß oben ge⸗ ſagt/ der Mann koͤnne die Frawen mit groſſen ſchlaͤgen vberfallen/ auch wol ins Gefengnuſſe le⸗ gen. Dann ſolches wird allein de Clericis vorſtanden. Et Clerici poſſunt vxores ſuas paulò ſeuerius caſtigare, vr aicir gloßi. in d. vnum orarium. g. criminis, in verbo ſeruum, 25. aiſtinctione. Vnnd ſolche ſeuerior caſtigatio, quæ clericis ex iuſtà cauſã permittitur, wird alſo dor ſtanden/ daß dannoch die ſeuerior caſti- gatio auch moderata ſey. Neuter enim neq; clericus, neq; laicus, etiam quando ſubeſt cauſa, vxorem atrociter verberare poteſt, vt omnes Dd. ſentiunt, reſte Tyraquel. in 1. lege con- nuliali. gl.. parte primãâ. nu. 24. DVnd wenn der Mann auch in dem falle/ quando cauſa ſubeſt, ſeine Haußfrawe atroci- ter ſchlaͤget/ ſo ſtehet der Frawen frey/ jhren Mann ſuper Iniurijs zubeklagen: Atque ita multi cenſuerunt, quos refert Iohan. Andr. in adattio. Specular in rubricà de iniurgs. Verſic. eſt quæſtio- de vxore. Sed ibi Iohannes Andr. ſub- dit ſibi probabilius videri, vt vxor agat Acti- one in factum, vt fama mariti illæſa ſeruarur, dertexr. in l. 2. CQrerum amorar. Ginl. non aeber. de dolo. Idq; dictum ſequitur,& dicit, ſe nun- quam alibi legiſſe Alex: in l. aiuworrio.§. ſi fun- dum. col. verſeitem in quantum ſoluto matrimo.& ità Alexan. refert, ſe Paduæ conſuluiſſe. Idem dictum refert,& ſequitur Catellianus Cotta in verbo, Actio iniuriarum,& rurſas in verbo,vxor, Ibi inquit, vxor, atrociter verberata à viro, non debet agere actione iniuriarum, ſed ſo- lùm Actione in factum; vt fama mariti illæſa remaneat. Tyraq in loco proximè dicto. nu. 24. Vnd aus dieſem erſcheinet/ daß das jenige/ ſo oben don wilkuͤhrlicher ſtraffe des Mannes/ ſo ſeine Frawe geſchlagen/ dauon ſie hernacher den 287 todt genommen/ geſagt/ zuuorſtehen ſey vom Manne⸗ der ſeine Frawe aus erheblichen brſa⸗ shen geſchlagen. Dieſer Mann wird nicht pcenà homicidij ordinariâ, ſondern allein pœnà lu- dicis arbitrariâ darumb geſtraffet/ daß er die ge⸗ buͤhrende maſſe im ſchlagen vbertreten/ quia non ex propoſito,& malo conſilio deliquit, ſed per iracundiam, ſicuti de illo dicere ſolemus, ui moderamen inculpatæ tutelæ exceſſit, qui pro arbitrio Iudicis punirur. Menoch. de ar- bitniua. quæſtio. caſa 27. Tyraquel. in tract. de pæ- niucauſa,i. Roma hingul..& ibi Nicolaus Pignolalus in additiv. norauir. So iſt nicht widerig/ was oben bon der ge⸗ 2 walt/ ſo der Mann vber ſein Welb hat/ eingefuͤh⸗ ret iſt worden. Dann die Frawe iſt dermoͤge Rechtens nicht in jhres Mannes gewalt/ ſon⸗ dern iſt/ vnd bleibet in jhres Vaters gewalt/ auch wenn ſie außgeſteuret/ dnd einem Manne Ehelt⸗ chen beygelegt wird. Ità textus eſt ſexpreſſus in l.7. S. fin. cum l. ſequent. de liberexhib. Ibi VIpia:& Hermogenianus Cti de filià nuptâ loquun- tur,& affirmant, illam in porteſtate patris eſſe. Idem traditum eſt n l§. quöaſt in parris ſoluro matrim. Ibi ICtus docet, dotem, à patre pro- fectam, patris,& filiæ eſſe, ſi in patris poteſta- te filia fuerit, Soc eſt, ſi non fuerit emancipata. Et in hanc rem plurimas alias adduxit leges, & interpretum autoritates, Tyraqu. in 2. læge connuliali, ſtatim in princip. Vnd hieruon werden alleine zweene faͤlle außgenommen h in welchen die Frawe in jhres Mannes gewalt iſt/ concubitus ſcilicet,& operæ. His duobus caſibus, quo- ad concubitum,& operas, vxor eſt in poteſta- te mariti, non patris. Parrol. inl. rei udicaræ, iuncid! ſequenti, ſöluro matrimo. Baldinl, aſiduls. col. 2. in fine. qui potio in pignore habea. Panormir. in æliteras: col penult. de reſtitur. ſPoliator. Einc. literu, in fineide reſti. Auſſerhalb dieſen fellen iſt⸗ vnd bleibet die Frawe in jhres Vaters gewalt/ vnnd wenn der Vater mit todte abgehet/ ſo wird ſie ſui luris, Vnnd fellet nicht in jhres Man⸗ nes gewalt. Dnd wenn gleich auch die Frawe/ nach ge⸗ brauch/ vnnd gewonhelt des Landes/ aus jhres Vatern gewalt gehen/ onnd in des Mannes ge⸗ walt widerumb kommen ſolte/ wie dann ſolcher gebrauch/ vnd gewonheit an bielen orten iſt/ wie aus dem Tyraquello in 1. lege counukiali, nach der lenge zuerſehen: ſo koͤnte jedoch der Mann kei⸗ ner groͤſſeren gewalt ſich anmaſſen/ dann der Frawen Vater zuuor gehabt/ quia ſubrogarum ſequitur naturam eius, in cuius locum ſubro- gatur. J. cum.§. qui iniuriarum. ſi quis caurio. Prolixè Tyraqu. in libro de vtroq retra. ſuper verbo delans lan. gl. o num. ꝗ&. G rurſus in tract, le morr. ſaiſit, in a. parre. declarat. g. nu. 4. Et de lere primo- geuior. quſt. 2o. nu. 23.cum ſequ. Nun 288 Nun aber ſagen did wollen die Rechte/ quõd patria poteſtas in pietate, non in atrocitate conſiſtat, l. Diuus Hadrianus, de lage Pompeid, de parricidin& pater diligit filium,& exoptat honorem,& incrementum ſuæ prolis ardenti deſiderio. Baldus in c. ſuper eo, poft princip. Ext. de teſtibus.& ſi pater naturalem erga liberos chariratem non curat, videtur habere mor- bum cerebri. Bald. iw aulb. ex cauſa. col J. verſic. ſecundè accipio. C. de liber. præteriiu. Woraus dann folget/ daß auch der Man gegen ſein Weib pieratem exerciren/ daſſelbe zum hoͤchſten lie⸗ ben/ ond keine atrocitatem wider ſie gebrauchen ſolle: cuͤm vxor,& maritus ſint vnum,& vna caro.. debitum. de bigamus.& Vxor ſit pars vi- ri. c. aamonere. 33. quæſt. 2. ficuti filius eſt por- tio corporis patris. l. cum ſcimus S. vlt. C. dea. gricol.& cenſit. lib. 1.& idcircò debet maritus regere vxorem manſuetè, non eum tyranni- cà auſteritate, verbis, non verberibus, amo- re, non timore, dulcedine, non amarirudine, vi præclarè Roberlus folbor Scholaſt. Theolog. loqui- rur in ræ. leclione, quam ſcripſit in ſaptentiam Sa- lomonis: Et verberare vxorem vltima ignomi- nia eſt, non eius quæ verberatur, ſed qui ver- berat, nec vllum tàm magnum debet eſſe peccatum, quod ad verberandum vxores vi- ros compellat, vr D. Chyyſeſo. in priorem Pauli Ad Corintb. Spiflolum, Homilid 26. inquit. MNnd alſo koͤnnen alle die jenigen/ ſo bber ander gewalt haben/ als da ſein tutores, dnnd Curatores, Domini, Præceptores, propin- qui ſeniores,& ſeniores non coniuncti, auch Abbates, die jenigen/ dber welche ſie gewalt tra⸗ gen/ aus erheblichen billichen vrſachen/ modera- té ſtraffen/ aber ohne vrſach/ vnd ſonderlich im- moderatéè koͤnnen ſie ſolches nicht thun/ vnd da es immoderatè geſchicht/ wirdes jhnen nicht zu gutte gehalten/ ſicuti de præceptore traditum eſt, cuius nimia ſæuitia culpæ annumeratur. C. præceproru, adi. Aquil.& leuis duntaxat ca- ſtigatio docenti eſt conceſſa. l. ſed egſi. S. fin. ad .Aquil.. TAus dieſem iſt klar/ dnd offenbahr/ daß N. dñ N. damit/ daß die Rechte dem Manne zulaſſen/ daß er ſein Weib/ wegen der gewalt/ ſo er dber ſie hat/ ſchlagen moge/ ſich nicht behelffen koͤnne. Nochꝛweniger kan N. vnd N. zu ſeinem vor⸗ teil/ vnd zu wider erlangung ſeiner Hausfrawen anzihen/ daß die vorenthaltung einer eheſchei⸗ dung gleich ſey. Dann ſolches wird mit nichten geſtanden/ dnd wenn gleich N. vnd N. ſeine Fra⸗ we/ wegen ſeiner tyranney/ vnd boßheit/ nicht widerumb gefolget wird/ wird darumb die Ehe nicht geſchieden/ ſondern es geſchiehet alleine eine ſeparario quoad torum, vnd das matrimoni- um bleibet ſo lange/ biß Gott ein einſehen thun/ vnd N. vnd N. oder die Frawe von dieſer Welt abfodern wird. Conſilium Decimumſextum. Vnd da N. vnd N. propter ſeparationem tori in ſuͤnde fallen/ vnnd ſich mit hurerey oda ehebruch beſchmitzen wuͤrde/ hat er jhme/ vnnd nicht ſeiner Frawen ſolches zuzuſchreiben/ dnd b wird darumb billich von der Weltlichen Dhrig⸗ keit geſtraffet/cuvm ipſe autor fuerit ſeparatio. nis tori,& ſeparatione tori facta, ſe contine. re potuerit, aut certè debuerit. Vnd tragen die Rechte dieſes falles/ wenn ein Weib von jrem Manne/ wegen des Mannes th⸗ ranney/ ſich begebt/ mit dem Manne/ ſ ſieh her⸗ nacher derſuͤndiget/ gar kein mitleiden/ ſondem ſpringen viel mehr der Frawen bey/ In betrach⸗ tung/ daß etzliche der Rechtsſcribenten tradtren vñ wollen/ daß ein Man ſein Weib/ ſo er atrociut geſchlagen/ dnd welches der wegen don jhme/ dem Manne geflogen/ ond einen ehebruch begangen/ wegen begangenen ehebruchs nicht koͤnne derkla⸗ gen/ bielweniger des ehebruchs halber/ ex ſor. mä ſtatuti, den Brautſchatz lucriren/ dnd gewin⸗ nen. Ità enim notabiliter conſuluit Petrusd Anchora: onſ. 20d. incipiente, probata, vbi vult, maritum, qui atrocius verberauit vxotem, quæ propterea auffugit,& poſtea adulterium commiſit, non poſſe mulierem accuſare, nec dotẽ ex adulterio vxoris lucrari, ex formà ſta- ruti: Et hanc Anchora: doctrinam ſequitur & commendat Angel. Aret: in tradt malofein in verbes, Chem hai adulrerats. col. 1I. Et lahan Lupus in repetitio. rubr, de donatio. Inter vir ꝗ Voy.. 20. col. 2. Verſ- iaenm est, quando maritu Was endlich vor N. vnd N. de cautione eingefuͤhret iſt worden/ ſolches gereichet N. bnd N. auch nicht zum beſten/ In betrachtung/ daß N. vnd N. auch hiebeuor nicht ein/ ſondern etli che mahl/ daß er ſich beſſern wolte/ zugeſagt/ dnd aber ſolches nicht gehalten hat: Darumö iſtdie cautio, wenn gleich N. vnd N. ſieh darzu erbte⸗ ten wuͤrde/ dieſes falles der Frawen/ dnd jhtem Vatter nicht genug/ ond N. dnd N. iſt mit er⸗ wehnten caution/ proptereà quòd delictum ſe- mel, atq; iterum reiterauit, gar nieht zuhoͤren/ wie bey den rarionibus decidendi, zu ende der⸗ ſelben weitlenfftiger iſt ausgefuͤhret/ darhin win vns kuͤrtze halben gezogen haben wollen. Vnd hie⸗ mit iſt die erſte frage erklaͤret. Secunda Quæſtio. Vm andern wird gefraget/ wenn N. 2 onnd N. von ſeiner Fra wen/ oder er Frawen Vatter eins von den Kindern foderen wuͤrde/ ob die Frawe/ oder jhr Vatter N. vnd N. ems von den Kindern zu Reehte fol⸗ gen zulaſſen ſchuͤldig? b So viel dieſe frage antrifft/ moͤchte blelleieft anfenglich geſagt werden/ daß die Frawe 8 fande wnct uunſt mie ungt de ten genal⸗ wat durch d uffhhehen. nllomirus in Kavelkeufftg inlpann furi Sa sg Seridenten Prneigong, get/ hbber fection/ no WVäͤtkriche fen ſae.) num. ulr nonlbet Auluin, Et l amic! mältomag du al In. 9 1h ſah alürnabil ludlera.& Aüdtte wort Jnutlni u- dimet,, ner bemici orun, tem ne 3 un ſeuna luſ pench wortelhe pontè ei ubhliberat umnota diliter conlälitg 2 ,ef. incipienie, mut 6 qui atrocius verberauin erea auffugit,& polkiaii non poſſe mulierem uali alterio vxoris lucrai en5n nc Anchora: dodriamä dat Angel. Aret inmtn em har adulferaus, aln eririo. rubr ae dnnaui un A. 3. verf idem eft, ſaunu ndlich dor N. bnd N ceu iſt worden/ ſolches genait he zum beſten/ Inbetrg auch hledenor nichtenn/ſin iger ſich beſſemn volteguit nicht gehalten zat: Dam n gleieh N. dnd ſcche dieſes falles der Funu egenug/ dndn tion/ propterez quctti erum reiterꝛuit,gatrißß ationibus decicen bhi ufftiger iſt ausgrüfa b iben gezogenſehmit ee frage erllin. n andern wird Ian— nd N. bon ſiner d„ awen Votter einsin— ob die Frawe/ oderſ de/ 4 chuͤldig? ub deſe frge ann tr h eſagt wer den/ N Conſilium Decimumſextum. jhr Vater/ N. vnnd N. eins don den Kindern/ auff ſein begehren/ folgen laſſen muͤſten. Dann die Kinder/ ſo von N. vnd N. vnd ſeiner Frawen geboren/ ſeind in N. vnd N. Vaͤterlicher gewalt. Itaà enim ab Imperatore Iuſtiniano traditum eſt iu 5. penult. Inſlis. de patriã poreſl. Ibi luſtini- anus inquit, Qui ex te,& vxore tuâ naſci- tur, in tuâ poteſtate eſt. Sic VIpianus ait, Qui ex me,& vxore meâ naſcitur, in poteſtate medà eſt, iul. nam ciuium. de hus, qui ſui el alieni lurus ſunr. Vnnd ſeind nicht in gewalt der Mut⸗ ter/ quia fœminæ liberos in poteſtate non habent. 5. fæminæ. Inſtit. ae adopris. S. cæreri- Iuſtit. de hered. qualit.& aiſſerentid. auch nicht in gewalt jhres Großdatern don der Muiter we⸗ gen/ das iſt/ in gewalt aui materni. S. fin. In- ſtit. de panri potest. ibi dicitur, Qui ex filià tuà naſcuntur, in poteſtate tuà nonſunt, ſed patris eorum. Vnnd wenn gleich N. vnnd N. der Kinder Vater bey vollkommener Vernunfft/ dnnd bor⸗ ſtande nicht ſein/ ſondern etzlicher maſſen am vor⸗ ſtande vorruͤckt/ oder auch gantz/ dnd gar der dor⸗ nunfft beraubet ſein ſolte/ ſo weren nichts deſto weniger die Kinder in N. dnnd N. Vaͤterli⸗ chem gewalt/ vnnd wird die Vaͤterliche ge⸗ walt durch wahnſinnigkeit des Vatern nicht auffgehaben. Patre enim furioſo, liberi ni- hilominus in poteſtate ipſius manent, Wie da wettleufftig der IOtus tradiret/ vnnd lehret in lpaure furioſo, de hum qui ſui, vel qlievi Iuru ſunrt. So ſagen auch die Rechte/ vnnd derſelben Scridenten/ dnnd lehrer/ daß die affection/ dnd zuneigung/ ſo der Vater gegen die Kinder traͤ⸗ get/ ſo vberſchwencklich groß ſey/ daß keine af⸗ fection/ noch zuneigung befunden werde/ ſo die BVaͤterliche affeetion/ dnnd zuneigung vbertref⸗ fen ſolte. Nullus enim affectus vincit pater- num. I. vlr. in princ. Q de curato. furio.& filius non habet meliorem amicum, quam patrem. Accurſius in l. quidam, cum filium. de herea inſtitu. Et ſi amicus amico vult bona, certè pater multò magis vult bona filio. Baldus in ſ. preci- bus. col. I1. verſic. tertio hoc probarur. C. de impub. & als ſulftit. cùm ardor amoris paterni ſit inæſtimabilis. Bald in d. l. precibus. col. Veyf. quid erge.& Pater potius optat mori, quàm videre mortem filij. Anareas de Vern. in cVnico. S. publici larrones. de pace tenendd in vſib feudor. Ibi refert, quòd pater,& filius accuſati fue- rint homicidij, ac certum fuerit, alterum eorum id facinus perpetraſſe, incertum au- tem, vter eorum id feciſſet,& idc ircò Caro- lum ſecundum, Imperatorem iuſſiſſe filium ſuſpendi, quod intelligens pater, vt filium à morte liberaret ac in ſe pœnam conuerteret, ſpontè crimen confeſſus eſt, ideòq; eſt ſuſpen- ſus, liberato filio. halten/ zuzuſtellen. Vnnd zeigen die Rechte/ onnd derſelben lehrer die vrſache/ warumb der Vater ſeine Kin⸗ der zum hoͤchſten beltebe/ dieſe an/ daß der Sohn eine vortion/ dnnd ſtuͤcke ſey des Vaͤterlichen Leibes. Filius eſt portio corporis patris. 4. cum ſcimus. S. vlt. C. de agricv.& cænſit. lib. 11. quinimè filius,& pater ſunt quaſi vnum cor- pus, vnaq; perſona. I. vlt. G de impæber G& alijs ſabſtitur.& vox vnius cenſetur eſſe vox alte- rius, é. ei verò, Inſtitur, de inutil. ſtipulætio. Et caro filij eſt veluti caro patris aucta, ita quidem, vt, licet efficiatur nouus homo pro- pter nouam animam, non tamen dicatur pri- mus homo omninò extinctus poſt mortem ipſius. Paulus de Cuſtro conſil. 26 5. incipiente, in præſenti cauſa. col. 3. lib.2. Derwegen ſcheinet zuſagen/ weil der Vater N. onnd N. die Kinder in ſeiner Vaͤterlichen ge⸗ walt hat/ auch dieſelben mehr/ dnnd hoͤher belte⸗ bet/ dann ſonſt jemandt anders thun moͤchte/ daß die Fraw/ onnd jhr Vater/ N. dnd N. auff ſein begehr/ vnd anhalten/ die Kinder/ oder zum we⸗ nigſten ein von denſelben folgen laſſen muͤſſen. A ber dieſen/ dnnd andern rationibus, dnd vrſachen/ ſo da eingefuͤhret werden koͤnten/ vnnd moͤchten/ vngeachtet/ laſſen wir ons bebuͤncken/ ſchlieſſen, auch dahin/ daß geſtalten ſachen nach/ die Kinder bey der Mutter zulaſſen/ ond die Mut⸗ ter nicht ſehuͤldig ſey/ beyde Kinder/ oder eins von denſelben N. dnd N. jhrem Manne/ auff ſein an⸗ Vnd ſolches dieſer vrſachen halben/ daß die dorenthaltung der Kinder eine pœena, dnd ſtraffe iſt nicht weniger/ als die ſeparatio tori, ſo we⸗ gen des Mannes/ oder Welbes Tyranney ge⸗ ſchicht/ wie ex Nou. conſitt. 12⁷. S. ſed& illud 2d certam realgere formam, uerſehen. Die pœna, ond ſtraffe aber ſol den allein betreffen/ dnnd dder den jenigen gehen/ der die pcenam, vnnd ſtraffe borwircket. Ibi enim debeèr eſſe pœna, vbi& noxa, hoc eft, peccatum, ſiue delictum eſt,& æquum eſt, vt peccata ſuos autores teneant, nec vlterius progrediatur metus, quam repe- ritur delictum. 7. ſauctmus. C. de pænir. Et v- nuſquiſque ex ſuo admiſſo ſorti ſubijcitur. l. vrimen. de pænus.& pœna in eum conlſtitui- tur, qui deliquit, eoque mortuo, ad alios non tranſit. I. ſi pæua. Eodem. Vnnd in vnſerm gegenwertigen falle hat N. vnnd N. durch ſeine groſſe reiterirte/ dnnd wiederholete boßheit ſo viel zuwege gebracht/ daß die Ehe/ ſo diel das Bette/ onnd Tiſch be⸗ trifft/ zwiſchen jhnen N. vnnd N. dnnd ſeiner Haußfrawen zurtrennet/ vnd die Rrawe don jhme N. dnnd N. abgeſondert/ onnd als eine Witwe leben muß/ vnnd wuͤrde der Frawen ein groſſes Cc ſchweres 290 ſchweres Creutze/ vnd anligen ſein/ wann ſie vber die ſeparationem toris ſo jihr Mann N. vnnd N. vorurſachet/ auch jhrer Kinder/ ſo vnter jhrem Hertzen gelegen/ beraubet werden ſolte. b Damit die Frawe nun mit groͤſſerem Her⸗ zenleidt nicht belegt/ auch jhr ein groͤſſer/ vnnd ſchwerer Creutz nicht auffgedrungen werde⸗ So koͤnnen jhr der Frawen jhre beyde Kinder/ oder auch eines von denſelben nicht genommen⸗ vnd jhrem vnchriſilichen Ehemanne N. vnnd N. zugeſtellet werden. Vnnd ſolches zum andern darumb deſto we⸗ niger/ daß zu Rechte cauiret/ vnnd dorſe hen/ daß nach abſterben des Vaters/ wenn die Mut⸗ ter noch vbrig/ vnd dorhanden iſt/ die Kinder bey der Mutter dieſer vrſachen halben educiret/ vnd erzogen werden ſollen/ quod de matre lexm ul- tum confidit, vr probat l. J. C. vbi pupil. eauc. des. Vnd erwehnter vrſachen halber/ quod lex multuͤm confidit de matre, iſt zu Rechte vor⸗ ſehen/ daß die Mutter/ wenn ſie gleich mit ſchul⸗ den behafftet/ vnnd beſchweret iſt/ à rutelà ſuo- rum liberorum nicht repelliret werde/ Auih. vr Iine prohibit. mater, debit. vnangeſehen/ daß ex- tranei, vund frembde debitores, vnd ſchuldener zur Vormundtſchafft nicht verſtattet werden: Atque hac argumentatione ad matris fauo- rem aduerſus patruum vſi ſunt, Siguo. couſil. 4. num. 2. Iaſon. conſ. 53. col. penult. venfic. aggre- dliior ſecundum. lib. z. Pariſius conf.d. num. 222.& 2-. qui pro auid maternã contra patruum reſpon- air. Vnnd alſo ſagen die Rechte auch/ daß/ nach der Mutter/ die Auia materna ad educatio- nem pupilli gelaſſen/ dnd des Vatern Brudern dorgezogen werden ſol/ Orammat. deciſio. y. num. 4. vbi refert Grammat. ita deciſum fuiſſe in con- Nlio Neapolitano. Dieſe anordnung der Rechte/ haben keinen raum/ noch ſtadt/ wenn die Mutter vilis, ac tur- Pis perſona iſt: Alßdann ſollen die Kinder bey Iſhr nicht gelaſſen/ noch erzogen werden: Hoc ca⸗ ſu, quando mater vilis, ac turpis eſt, pupillus non educatur penes matrem. Bald. conſ 2 ⁷. Pupilla merarili. r. Vnd ſolches wird auch auff andere/ die den Kindern obel vorſtehen moͤchten/ gezogen. Qui enim vel vitæ, vel religioni, vel bonis pupilli præſumitur inſidiari, vel prælu- mitur corrumpere mores pupillorum, apud illum pupillus cducari non debet; quod in tätùm verum eſt, vt procedat, etiamſiproillis extaret voluntas patris, vr probar. l.. in fue, vb⸗ pupilius eaue debe. Vnd darumb ſagen die Rechts⸗ ſcribenten/ daß die Kinder bey der Mutter Bru⸗ der/ vnnd nicht bey der Groſſen Mutter ſollen erzogen werden/ wenn die Groſſe Mutter den Kindern Inſidilren/ oder ſonſt mit boͤſen ſitten⸗ Conſilium Decimumſextum. vnnd moribus vorgehen moͤchte. Joctm Jes conſil. 193. col. 2. lib-z. qui reſpondit, auiam eſle ſuſpectam, vt penes ſe neptem educet cum ei nuptias intempeſtiuas procuraunt 1 6 Sociuum Feculus eᷣ Grauet. conſil. 1f.AKmml II. qui & de matre idem ſcribit,& conſ- r9o num., vbi inquit, Iudicem poſſe arbitrari, puellam eſſe reponendam in monaſterio, ſi dubitetur de educatione apud conſanguineos. 5 Gleicher geſtalt ſagen/ dnd wollen die Rech⸗ te/ daß der Bruder der Mutter in educatione liberorum ſol vorgezogen werden/ wenn ſolthe⸗ den Kindern beſſer ſein mag/ als wenn ſie hen jhrer Mutter erzogen wuͤrden. Et ſic, quoc pupillus apud fratrem ſuum educari debeat, X non apud matrem, quando magis commo. de apud fratrem educari pofſet, idq; vtilius foret pupillo, tradidit Socin. Sen. onful. 193 col. 2. verſ. Primo ex qualitate, lib. 2. Vnnd der Richter ſol ſich durch der Mutter weinen daßin nicht bewegen laſſen/ daß er der Mutter die eou⸗ cation/ vnnd erziehung jhrer Kinder ſolte ge⸗ ſtatten⸗ vnd einreumen vor dem Bruder/ wenn er der Richter befindet/ daß es beſſer ſey/ daß di Kinder bey jhrem Bruder ſein/ dnd erzogen wer⸗ den/ atque ita, quòd lacrymis maternis mo. ucri non debeat ludex, ſed ijs non obſtan. tibus, facere, quò ad educationem pupill, quæ vtilia magis ſunt pupillo, Balaus rraaidi confil. 497. pupilli morari, in fine. lib. J. Iaſon aun 237. in fin. lib.2. 0 Aus dieſem wird nicht vnfoͤrmlich collig⸗ ret/ vnnd geſchloſſen/ weil die Kinder bey jhrer Mutter/ vnnd Groß Mutter nicht ſollen edue⸗ ret/ noch erzogen werden/ wenn brſache borhan⸗ den/ aus welchen moͤchte geſagt werden/ daß s den Kindern zu mehrem gedeien moͤchte getei⸗ chen/ wenn ſie bey der Mutter Bruder/ oder bey jhrem eigen Bruder aufferzogen wuͤrden Daß auch N. vnnd N. Kinder bey jhme N. vnnd N. nicht ſollen gelaſſen/ vnnd erzogen werden/ wel keine geringe/ ſondern groſſe drſachen dorhan⸗ den/ aus welchen geſagt werden mag/ daß dee Kinder bey jhrer Mutter/ vnnd Großbater beſſer koͤnnen aufferzogen werden/ dann bey jhrem Vater N. ond N. Vnnd die Vrſachen/ aus welehen ſolches geſagt wird/ ſeind dieſe/ wie folget. Vors erſt daß N. vnnd N. der Kinder Vater ein Wildes/ Gottloſes/ onchriſtlichs leben/ mit Freſſen/ ind Sauffen fuͤhret. Hiergegen aber lebet der Kin⸗ der Mutter eingezogen/ vnnd meſſig/ onnd jhr der Frawen Vater/ vnnd der Kinder Großba⸗ ter/ bey welchem die Frawe im Hauſe iſt/ hat ſich eines Chriſtlichen/ auffrtchtigen/ vnnd bey den Leuten vn ſtrefflichen lebens je/ vnnd al⸗ lezelt befleiſſet/ dahero dann auch der Le ater n 3 /hhn 4 Ji/¹ Fbben wart Erſchen könne achder Vatet nlleet /wi dm T taen die Dee nunyiht der anmütet den ces den Kind wachſen/ zual ten moͤchte. Zam Deenſbotten gfangen /da ken/ vand dem Kirnde nen/ wena worden. mm net/hetN. drawe. Jam etlichen ont ugeſagt/ ſi rung daran ich je enge dann leichtee NMind. de Ander! dha ſdoch hnnen. Nee An Amen 1 detde daene jhrer Re) wennſie ſ tem zrer lten. ſich durch der Muttratn zen laſſen/ daß enrun id erziehung ſhrer Kuin einreumen dor dem Ban, er befindet/ daßesteſt drem Brnder ſin/una ita, quòd lacymis macn ebeat ludex, ied iß aoni d, quò ad educationen, magis ſunt pupillo, 2alus pidu morari, in fue. M.I 6.2. eſem wird nicht dnfürnii ſchloſſen/ well die Kre ind Grof Mutter nit ſ ogen werden/ wemn diuh lichen moͤchte geſagtunn zu mehrem gedein nitt ſie dey der Muter Aun Bruder aufferzogen nu 2 N. Kinder bey hnt r„ llaſen/ endarogun / ſondern groſſe no Conſilium Decimumſextum. Vaker ſich nicht alleine mit ſtadtlichen dorneh⸗ men Leuten befreundet/ ſondern auch zu hohen groſſen anſehenlichen Embtern/ vnnd digniteten be for dert worden iſt. b Zum Andern hat N. vnd N. der Kinder Vater/ ohne einige gegebene vrſache/ ſeine Eheliche zuſage/ vnnd pflicht an ſeiner Jrawen vorgeſſen/ dieſelbige vnſchuldiger weiſe mit Wor⸗ ten/ vnnd Wercken dbel gehalten/ geſcholten/ vnd geſchlagen/ Woraus dann abzunehmen ſte⸗ het/ daß er den Kindern/ ſo er mit erwehnter ſei⸗ ner Frawen gezeuget/ nicht viel gutes erzeigen/ vnd beweiſen werde. Zum Dritten ſeind die Kinder noch vn⸗ erzogen/ onnd gehet das elteſte ohngefehr in das vierde Jahr/ vnnd beduͤrffen alſo guter auff⸗ ſicht/ vnnd wartung/ die ſie beſſer bey der Mut⸗ ter haben koͤnnen/ dann bey dem Vater/ wenn gleich der Vater auch alſo dbel/ vnnd dnchriſtlich nicht lebete/ wie leider geſchicht. Zum Vierden/ erzeiget ſich N. dnnd N. gegen die Dienſiboten/ vnnd der Kinder Am⸗ men nicht dero geſtalt/ wie ſich gebuͤhret/ ſondern anmutet denſelben ongebuͤhrende dinge/ wel⸗ ches den Kindern/ ſonderlich/ wenn ſie etwas kr⸗ wachſen/ zu allerhand leichtfertigkeit vrſache ge⸗ ben moͤchte. Zum Fuͤnfften/ hat N. vnd N. mit den Dienſtbotten auch ein ſolch leben hiebeuor an⸗ gefangen/ daß das eine Kindt daruͤber erſchro⸗ cken/ onnd in Ohnmacht gefallen/ vnnd hette dem Kinde dielleichte ein ergers begegnen koͤn⸗ nen/ wenn es dvon GOtt nicht were verhuͤttet worden. Zum Sechſten/ wie das Kindtlein gewei⸗ net/ hat N. vnnd N. erwehntem Kinde vbel ge⸗ drawet. 3 Zum Siebenden/ ob wol N. vnnd N. zu etlichen dnterſchiedenen mahlen angelobet/ dnd zugeſagt/ ſich zubeſſern/ ſo iſt jedoch keine beſſe⸗ rung darauff erfolget/ ſondern N. vnnd N. hat ſich je lenger/ je dbeler angeſtellet/ Woraus dann leichtlich abzunehmen ſtehet/ wenn gleich N. ond N. wuͤrde vorheiſchen/ daß er N. vnd N. mßt die Kinder wol halten/ dnnd aufferziehen wolte/ daß er jedoch ſolcher zuſage wenig wuͤrde nach⸗ kommen. b Dieſe vrſachen alle ſeind wieder N. onnd N. onnd geben kluͤrlich zuuerſtehen/ daß den Kithndern zu jhren frommen/ nnutz/ vnd gedeyen werde gelangen/ wann ſie bey der Mutter/ vnd jhrer der Mutter Vater werden erzogen/ als wenn ſie N. vnnd N. jhrem onchriſtlichen Va⸗ tern zuerziehen zugeſtellet/ vnnd gefolget werden ſolten. 291 Darumb iſt die Mutter/ vnnd jhr Vater N. vnnd N. beyde Kinder/ oder auch eines von derſelben/ wennn gleich N. vnd N. ſolches begehren moͤchte/ folgen zulaſſen/ mit nichten pflichtig/ noch ſchuͤldig/ ſondern die Kinder wer⸗ den bey der Mutter/ vnnd jhrem Großdater bil⸗ lich gelaſſen/ vnd erzogen/ weil den Kindern vn⸗ zweiffenlich ſolches beſſer/ nuͤtzer/ onnd zutraͤg⸗ licher iſt.. Vnd ſolches wird vber voriges alles klaͤr⸗ lich erwieſen A. Nouel. conſtirut. 117, S. ſed& ilud. daſelbſt redet der Keyſer luſtinianus in dem falle/ wenn ein diuortium geſchicht/ dnd Man/ onnd Weib ſich don einander ſcheiden laſſen/ vnnd wil daß alßdann/ wenn der Mann vrſa⸗ che zum diuortio, vnnd der Eheſcheidung gege⸗ ben/ die Kinder bey der Mutter/ auff jhres Va⸗ tern bnkoſten/ erzogen werden ſolten: Wo aber die Frawe das diuortium, vnnd die Eheſchel⸗ dung vorurſachet/ alßdann ſollen die Kinder beim Vater ſein/ vnnd erzogen werden. ltaà enim verba illius conſtitutionis habent: Si pater occaſionem præbuit diuortio, ad ſecundas non perueniat nuprias, apud matrem libe- ri alantur, patre ſuppeditante ſumtus. Si verò culpa matris proberur ſolutum matri- monium, tunc apud patrem filij& habitan- to,& aluntor. b Ob nun wol der Keyſer luſtinianus in caſu diuortij redet/ vnnd heutiges tages keine Ehe propter moroſitatem,& tyrannidem mariti geſcheiden werden kan/ ſondern die ſepa- ratio alleine geſchicht/ quò ad torum,& men- ſam, ſo diel das Bette/ vnnd Tiſch betrifft/ Jedoch weil der Keyſer luſtinianus, ſo diele die aufferziehung der Kinder anlanget/ darauff ſie⸗ het/ welche von den Eheleuten zu der Eheſchei⸗ dung occaſion/ vnnd vrſache gegeben/ dnnd ver⸗ ordnet hat/ daß die Kinder bey dem dnſchuͤldi⸗ gen theile ſein/ vnnd bleiben/ auch aufferzogen/ werden ſollen/ So iſt auſſerhalb allem zweif⸗ fel/ auch in ſeparat ione, quæ fit ad torum,& menſam, ſo biel die aufferziehung der Kinder betrifft/ darauff achtung zugeben/ wer von den Ehelenten zur ſeparatton tori,& menſæ brſa⸗ che gegeden/ vnd bey dem thelle/ ſo vnſchuͤldig an der ſeparation iſt/ werden die Kinder billich ge⸗ laſſen/ vnd erzogen. 2 b Vnnd dieſe ſententz/ ond meinung zuhal⸗ ten/ wird auff die vorigen wiederwertigen argu⸗ menra kuͤrtzlich nachfolgender geſtalt geantwor⸗ tet/ daß erwehnte argumenta nicht am wege ſtehen. Dann ob wol ein Vater ſeine Kin⸗ der in ſeiner Vaͤterlichen gewalt hat/ vnnd die Kinder darumb dem Vater nicht genommen/ Cc 2 naoch 292 noch entzogen/ dnnd andern zuerzihen gegeben⸗ vnnd zugeſtellet werden ſollen: So iſt jedoch ſol⸗ ches alſo/ onnd derogeſtalt zunorſtehen/ wenn der Vater ſich wie ein Vatter erzelget/ ſich er⸗ barlich/ vnnh Chriſtlich vorhelt/ vnd der Kin⸗ der Mutter wegen ſeiner boßheit/ vnnd tyran⸗ ney/ nicht don ſich treibet/ vnnd vrſache darzu gibt/ daß ſie von jhme dem Manne abgeſondert leben mus: In dieſem falle werden die Kinder bey dem Vater/ vnnd Mutter billich erzogen/ vnd koͤnnen dem Vater/ in deſſen gewalt ſie ſein⸗ nicht genommen/ vn nd andern zuerzlehen zuge⸗ ſtellet werden. A ber wenn der Vater ſich gegen die Mutter Pnchriſtlich/ onnd boͤßlich vorhelt/ dieſelbt⸗ ge ohne drſache mit worten/ vnnd ſchlaͤgen anfeh⸗ ret/ vnnd vrſache darzugibt/ daß die Mutter ſich von jhme begeben mus/ als dann wird die Vaͤ⸗ terliche gewalt nicht in acht gehabt, ſondern der⸗ ſelben vngeachtet/ ſollen die Kinder bey der Mut⸗ ter/ onnd nicht bey dem Vater erhalten/ ond erzogen werden/ wie ſolches hieraus erſchei⸗ net/ daß die Vaͤterliche gewalt nicht wird ge⸗ achtet/ wenn der Vater diuortio, vunnd der eheſcheidung drſache gibt. Diuortio facto, li- beri nihilominus in patris poteſtate rema- nent,& nuſquam traditum eſt, quòd propter diuortium patria poteſtas ſoluatur. At di- uortio fado, lIudex æſtimat, vtrum apud pa- trem, an matrem filij morari,& nutriri de- beant. l. vn. C. atuortio facto, apud quem liberi morari,& educari debæant. Et, ſi pater diuortio cauſam præbuit, liberi apud marrem educa- ri debent,& hæc patris pœna eſt. A. Nou. 17. Alſo daß der Vaͤterlichen gewalt vngeachtet/ beym Richter ſtehe/ ob die Kinder bey dem Va⸗ ter educirt/ vnnd aufferzogen werden ſollen/ o⸗ der nicht: Solches erſcheinet klaͤrlich evl. 3. Qae alena. liber. Ibi ab Impp. eſt reſcriptum, Iudi- cem æſtimare debere, vtrum 2 pud patrem li- beri educari debeant. b b Aus dieſem iſt klar/ vnnd offenbahr/ daß der BVaͤterlichen gewalt onbetrachtet/ die Kin⸗ der/ aus erheblichen vrſachen/ bey dem Vater nicht ſollen educiret/ noch erzogen werden. Vnd darumd ſtehet niehts im wege/ was von der Vaͤ⸗ terlichen gewalt oben eingefuͤhret. Gleicher geſtalt iſt nicht widerig/ daß ge⸗ ſagt iſt worden von der groſſen affection/ vnndlie⸗ be/ ſo der Vater gegen ſeine Kinder traͤget⸗ dann ſolches wird auch vorſtanden von dem Vater/ ſo ſich wie ein Vater erzeiget/ vnd ge⸗ gen der Kinder Mutter/ wie einem fromen Ma⸗ ter/ dnnd Eheman gebuͤhret/ vorhelt. Vnnd Conſilium Decimumſextum. weilNN. onnd N. ſolches nieht thut/ ſondernmi ſeiner Frawen boͤßlich/ vnnd Vnchriſtlich dmo⸗ gehet/ ſo kan auff N. vnnd N. nicht gezogen werden/ was de ſummo amore,& affectu pa. rentum erga liberos oben geſagt worden iſt: ſondern auff jhn N. vnnd N. wird ballich gezo⸗ gen/ daß die Rechtsſeribenten ſagen/ eum, qui naturalem erga liberos charitatem non cu- rat, habere morbum cerebri, Bald. in auth er cauſa, cl.. verf. ſecundo accipio. C. dAe liber, yne terr. Et, quod de liberis dicitur, idem de vxore ſentiendum eſt, cùm vxor,& maritus ſint vna caro, vt ſuprdà dictum eit. Wnd wei N. vnnd N. morbo cerebri labortret/ wer⸗ den die Kinder billich bey jhrer Mutter/ dnd Großvater erzogen. Vnnd hiermit iſt der andern fragen/ vnſers er⸗ achtens/ auch gnug ge⸗ ſchehen. Tertia Quæ ſtio. 38 Vm dritten wird gefraget/ wenn de Frawe ſich nicht widerumb zu N. vnnd —29 N. jhrem Manne begeben/ auch de Kinder jhrem Manne nicht folgen laſſen/ ſon⸗ dern dieſelben bey ſich behalten wuͤrde/ ob auff dieſem fall von N. dnnd N. der Brautſchat/ jhme an einem derſiegelten brieffe gegeben/ ah⸗ 8 gefordert werden koͤnne? Vunand ob erſtes anſehens wol moͤchte ge⸗ ſagt werden/ daß der eingebrachte Brautſchat nicht koͤnte abgefsrdert werden/ In betrach⸗ tung/ daß zu Rechte cautret/ onnd vorſehen/ daß der Brautſchatz alsdann ſol widerumb re⸗ petiret/ vnnd geſodert werden/ wenn die Eht durch den Natuͤrlichen Todt/ oder ſonſt in an⸗ dere wege geſcheiden/ onnd zertrennet worden iſt/ wie zuerſehen iſt aus dem gantzen titul/ tam ex rubricà, quam textu, ſoluto matrinun que madmaçlam do⸗ petatur, in II.&0 8 Vnnd aber dle Rechte ſagen/ vnnd wol⸗ len/ daß keine Ehe/ ſonderlich heutiges Tages darumb koͤnne zuriſſen/ onnd von einander geſetzet werden/ daß der Man das Weſb verbe. ribus affictret/ onnd geſchlagen hat/ wie d⸗ ben«x Nouel. conſtit. 177. erwieſen worden iſt/ So halten/ onnd achten wirs jedoch dauot/ daß in onſerm gegenwertigem Falle die Fra⸗ we ſambt jhrem Vattern den eingebrachten Brautſchatz von N. vnnd N. abzufodern beſu⸗ Vnd get. Gec tus I' naj arrh Jſaun in in T tl ſ 2 nalimat; urimoni 0 arerbs wat nu la sic 4 locle b oiibusreſeri wohij mariti ple cœpit, i menlus C del t maritus t onera matrit iufn dk a nio, muemadn tum, X V mattimoni dotal. Col matrimon quoque ſ turan eſt. ſentit den emun. 6 d tul Btabſ & aliom Iſn, delé tus verſicu emulumenn de Cattro⸗ Ausdie Amarrimo dde ſ n natarf ralnegr den ſeg durſetn de dmn, KingeRache deſendeif les, win ceſlet ein h⸗ ohnſa ont ſaen. ertia Queli öm dritten wird gefraxtt/1 jawe ſich nicht widerunig Ibrem Manne hettim m Manne nicht falza lit nbey ſich behalten värd don N. dnnd N. der Nuatt eem derſiegelten hrifegzn erden koͤnne? nd od erſtes anſeßens diti / daß der eingebract d adgefordert werden⸗ i zu Rechte caniret/ imin rautſchaß alsdann ſo vin nd geſodert werden/ im jatuͤrlichen Ti/ud geſchelden/ dnnd betam⸗ geeden iſt aus dem unn , quaèm textu; ſan um dus petalur, 1l. . 1 N ad aber die Tehnan 1 & ſond lichhelnee uee nd e / 9 Nundd Conſilium Decimumſextum. Vnd ſolches mit beſtande darzuthun/ vnnd auszufuhren/ ſagen die Rechte/ daß die Frawe zu jhrem Ehemanne dieſer vrſachen halben den Brautſchatz bringe/ daß der Man deſto beſſer die onera, vnd buͤrden/ ſo im Eheſtande vorfallen/ ſuſtiniren/ vnd ertragen moͤge. ltà enim Crus Vlpianus tradidit inI. 7. de lure dorium. Ibi do- cet, æquitatem ſuggerere, vt ad maritum do- tis fructus pertineat. Cùm enim ipſe matri- monij onera ſubeat, æquum eſt, eum etiam fructus percipere. Et Tryphoninus ICtusait, Emolumenti causâ maritus matrimonij one- ra ſuſtinet. l. quamuus, in fine, de lure dotium. L dem ICtus Tryphoninus inquit, niſi matri- monij oneribus dos inſeruiat, dos nulla eſt. l.hpater, in fine, ae lure aotium Paulus quoque ICtusinl. ſi u, qui Stichum, cod. rit. de lure dori- um, affirmat, quòd ibi dos eſſe debeat, vbi matrimonij onera ſunt: Et fructus dotis ab oneribus matrimonij ſeparandus non eſt, vt dicitur in l. cum pater, eod tir. de lure dotium. Sic à Diocletiano,& Maximiniano Impera- toribus reſcriptum eſt, Pro oneribus matri- monij mariti lucro fructus dotis eſſe, quos ipſe cœpit, idq́; manifeſtiſſimi Iuris efſe.. pro onerilus. C. delure dotium. Hinc non valet pactũ, vt maritus fructus dotis lucretur,& mulier onera matrimonij ſuſtineat. Bald. in!. pactum. in fin. C. de collario. Iaſon in rubr. ſoluro matrimo- nio, quemadmod. aos petar. Similiter pactum ra- tum,& validum non eſt, vt maritus, ſoluto matrimonio, fructus dotis reddat. /.,½. de ů. doral. Connexa enim ſunt fructus dotis,& matrimonij onera,& qui vnum ſentit, debet quoque ſentire alterum, idq́; ſecundum na- turam eſt. l. ſecundum natur. de reg. Iuris. c. qui ſentit. de regul. Iur in d. F. um autem. Inſtit. de emrio.& venalt. 1, I. F. pro ſecundo. C de caducs toll Et abſurdum eſt, vnum habere commoda, & alium ſuſtinere onera. 1. ir, qui in poreſtare. 5. fin. de legat. praſtana.& inde vulgatus, ac tri- tus verſiculus, Commoda qui ſentis, iungas onus emolumentis, quem verſiculum refert Paulus de Caſtro«onſ. 125. incipiente, Me Martinus. Ii1b. 2. Aus dieſem folget/ weil N. vnd N. die one- ra matrimonij nicht ſuſtiniret/ ſeine Frawe/ vñ Kinder/ jhre maͤgde/ vnd andere Dienſtbotten mit nottuͤrfftigem eſſen/ trincken/ kleidung/ vnd was mehr darzu gehoͤret/ nicht verſorget/ ſon⸗ dern die Frawe ihr/ vnd jhren Kindern/ vnnd Dienſtbotten ſolches alles vorſchaffen mus/ daß die Frawe/ vnd jhr Batter don N. vnd N. den eingebrachten Brautſchatz mit gutem fuge/ vnd beſtande abforderen koͤnnen. Dann klares/ hel⸗ les/ vorſehens Rechtens/ quod cefſante causa ceſſat etiam effectus, vr Ariſtorelis autsritare in 2. Phyſico. traditum eit, in c. etſi Chriſtus, paulo antè finem. de lureiur c cà'm ceſſante, in princip. de 293 appellatio. c. cuùm infrmitas, de pæniteni.& re- muſio. l. in omni,& ibi Bartol. de adopr. l. licez. S. ea obligatio. de procuraror. l. actione. S. item ſi ali- cuius, prs ſocio. l. vlt.& ibi gl.& Bartol. de rehtam. tut. l. hi awas. S. penult. de excuſario. 1uror. l. ex fa- cto, in princ.&ibi Dal. de vulg.& pupill Et hæc regula generalis eſt, quæ in legibus, contracti- bus,& alijs diſpoſitionibus locum habet, vt affirmare non dubitauit Petrus Ancho. onſ. F. incipiente, pro clariori, circa medium. Hinc factus eſt verfus ille tritus, Cauſarum perimir cauſa peremta ſuum, quem verſum citat gl. in &. ita quoruudam. de ludæu:. NPBnud iſt die Frawe darumb deſto mehr befu⸗ get/ jhren Brautſchatz/ den ſie zu N. vnd N. ge⸗ bracht/ widerumb zufodern/ daß erwehnter Brautſchatz jhr der Frawen naturaliter geblie⸗ ben/ vnd alleine legum ſubtilitate in jres Man⸗ nes dominium, dènd eigenthumb gekommen iſt/ wie da geſchrieben ſtehet⸗nl. pen. G. de Iure aor. ibi dicitur, dotem ab initio vxoris eſſe,& natura- liter in eius dominio manere,& duntaxat le- Sum ſubtilitate tranſitum dotis in patrimo- nium mariti fieri. 4 So iſt auch in Nouel conſtit. 117. S. ac praæd- Ctas Qu dem fo rmulus conſtituiret/ geſetzet/ vñ der⸗ ordnet/ daß der Man/ ſo ſein Weib ſchlegt/ vnge⸗ achtet/ daß die Ehe darumb nicht kan geſchetden werden/ vor die contumeliam, vnd iniuriam, ſo er ſeiner Frawen/ mit dem ſehlagen zugefuͤget/ ſo diel geben ſol/ als da machet das dritte theil do⸗ nationis propter nuptias, vnnd ſolches iſt der Man ſeiner Frawen/nicht nach ſeinem tode/ vnd wenn die Ehe geſcheiden/ ſondern weil die Cße noch wehret/ zugeben/ vnd zuentrichten ſchuldig. Woraus dann folget/ weil der Man von ſeinen Guͤttern der Frawen darumb/ daß er die Frawen dbel gehalten/ vnd geſchlagen/ etwas zu geben zu Rechte ſchuͤldig/ vnd pflichtig iſt/ vnd die Frawe ſolches auch von jhrem Manne bey ſeinem leben abfodern kan/ daß der Man diel mehr dahin durch den zwang Rechtens gehalten werden koͤn⸗ ne/ daß er ſeiner Frawen/ ſo ſich mit den Kindern/ wegen ſeiner boßheit/ vnnd Vnchriſtlichem we⸗ ſen/ von jhme begeben/ den eingebrachten Braut⸗ ſchatz widerumb herauſſer geben/ vnd folgen laſ⸗ ſen muͤſſe. Cuͤm enim de proprijs bonis mari- tus compellatur, propter illata verbera, vxo- ri, etiam conſtante matrimonio, aliquid dare, certè mùltò magis compellendus eſt maritus, vt vxori dotem reſtituat, ſi vxor, propter illa- ta verbera,& mariti ſæuitiam, à marito receſ- ſer it. Derwegen kan auch N. vnd N. des einge⸗ brachten Brautſchatzes halben mit Rechte dn⸗ zweiffentlich belanget werden/ vnd N. ovnnd N. iſt denſelben der Frawen/ vnnd jhrem Vattern widerumb heraus zugeben ſchuͤldig. Ccz Wie ——“ “ — 84“ — 2 — — ———““ ö“ — ——* ———— ——— 5 254 Wie ſolches dann auch die Rechtsſeribenten in ſpecie tradiren/ dnd wollen⸗ Bald. in! Fe. 6 de ſententid, quæ Fine certà quantitate proſertur. Ibi circa finem Baldus quærit, ſi vir expel- lat vxorem ſine cauſâ, vtrum ei dotem tenca- tur conſignare? Et reſpondet, quòd ſic, quia cùm maritus non ſaſtincat onera matri- monij, non debet habere fructus doris. Idem Baldus in l. vn. num. I. circa finem. de priutleg. doru, dicit, quòd vir debet ſuſtinere onera matrimonij, non mulier,& ſi expellat vxo- rem, tenetur fructus dotis reſtituere, quia lu- crum facere non dcbet. Sic Alexand. de Imo. inl. fcum dotem. S. ſin aulem in ſæuiſlimo, na ſoluto matrim. decidit poſt Baldum, quòd maritus tenetur vxori reſtirucre dotem, quando non eſtin ſeruirio ipſius propter c ul- pam ipſius mariti. b Vnd dieſer dnſer deeiſion/ ſententz/ vnd mei⸗ nung ſtehet nichts im wege/ daß oben geſagt wor⸗ den iſt/ daß der Brautſchatz erſt oluto matrimo- nio ſol gefordert werden/ olo tit. ſöluto matrimo. quemaam. abs petatur. Dann ob wol nicht ohne⸗ daß der eingebrachte Brautſchatz alßdann repeti⸗ ret/ vnd wiedergefordert wird/ wenn die Ehe ſol⸗ niret/ vnd geſcheiden iſt/ wie dann darauff ſonder⸗ lich gehet der zir. faluro matrimon. quemadm. dos perar. So werden jedoch auch viel andere Felle gefunden/ in welchen zu Rechte nachgegeben iſt/ den Brautſchatz zufordern/ vngeachtet/ daß die Ehe nicht ſolutret/ noch geſcheiden worden iſt. Bund aus dielen Faͤllen alleine einen an⸗ zuziehen/ iſt helles/ klares dorſe hens Rechtens/ daß die Frawe in ſtehender Ehe jhren Braut⸗ ſchatz foderen moͤge/ wenn der Mann die Guͤter vorſchwendet/ vnnd vorzehret/ oder ſonſt in Ar⸗ mut/ onnd onuormoͤgenheit gerett. lra tradi- tum eſt in S. ilud. in Nouel. conſtit. de æqualitate dorir. l. vbi Sl. in rebus. C. de lure dorium.l.ſi can- Hante. fſöluso matrimonio quemadm. dos petar. Vnd alſo kan die Frawe jhren Brautſchatz ſoderen/ wenn ſie ſich von jhrem Manne/ wegen des Mannes Tyranney, vnd boßheit zubegeben/ genoͤttiget/ dnd gezwungen wird. Vnd Hiermit iſt auch dle dritte Frage erlediget. b Quarta Quæſtio. Vm Vierden wird gefraget/ Ob der Frawen Vater zu Rechte beſtendiglich Ds diſponiren/ vnd verordenen koͤnne/ daß das jenige/ ſo ſeine Tochter von ſelnen Guͤtern empfangen/ dnd bekommen/ vnnd auff jßre Kin⸗ der folgends tranſmittiren/ vnnd bringen wird/ 8 — 77 Conſiliam Decimumſextum. auff N. vnnd N. nicht fallen moͤge/ wenn hie⸗ leicht die Tochter/ vnnd jhre Kinder vor N. dnd N. mit tode abgehen wuͤrden/ ond wie/ ond wei⸗ cher geſtalt ſolches am beſtendigſten geſchehen ſol/ koönne/ oder moͤge? Vnnd ſcheinet zuſagen/ daß eine ſolche der⸗ ordnung nicht moͤge gemachet/ noch auffgerich⸗ tet werden/ daß der Vater das jenige/ ſo ſeine Kinder erlangen/ vnnd vberkommen/ nach der Kinder tode nicht Erben ſolte. Dann außtruͤck⸗ lich zu Rechte cauiret/ vnnd vorſehen/ daß der Vater der nechſte Erbe iſt/ wenn der Soßn inteſtatus vorſtirbet/ vnd keine Kinder nach ſich vorleſt/ Nou. 119. S. ſe igitur cum defundtu. Et ex ilio S. fratres,& forores vtrinque coniun- Gi defuncto, vna cum patre ad hereditatem admittuntur, Itemque fratrum,& ſororum liberi, ex NMouel. conſtit, i2 7. vr frarrum Hlij ſus cedau&c. Vnd wennder Sohn ein Teſtament/ bnd letzten willen auffrichtet/ vnnd machet/ vnd keine Kinder hat/ muß der Sohn entweder den Vater enterben/ oder aber jhme im Teſtament zum weo⸗ nigſten quartam laſſen/ vnnd wenn ſolches nicht geſchicht/ iſt dem Vater zu Rechte nachgegeden/ daß er querelà inoffic ioſi Teſtamenti agiren/ vnnd das Teſtament impugniren moͤge/ Wee der Keyſer Iultinianus lehret/in Iuſlitut. tit. à inolfic. teſtam. Ibi inquit, non tantum Äibe. ris permiſſum eſt, teſtamentum parentum ia- offc ioſum accuſare, ſed etiam liberorum pe- rentibus. Et in fine eius tituli docet, quar- tam aliquem habere debere, vt de inofficio- fo agere non poſſit. Idem traditum eſta R- reconfulto Papiniano in I. parer, cum I. ſcqu ae inofſic. Ibi inquit, Pater ad querelamm. officioſi vocatur,& ſuam intentionem adim- plere poteſt. Nam etſi parentibus non de- betur filiorum hereditas, propter votum pa- rentum,& naturalem erga filios charitatem, tufbato tamen ordine mortalitatis, nonmi- nus parentibus, quam liberis piè relinqui debet. Et VIpianus inquit, tàm parentibus, qudâm liberis de inofficiolo licere diſputare, in l. r.de ineſſf. reftam. Vnnd der Sohn kan den Vater nicht aus allen drſachen/ die jhme gefellig ſein/ exheredi⸗ ren/ onnd enterben/ ſondern es ſein gewiſſe dr⸗ ſachen der exheredatlon præſcribiret/ vnnd bor⸗ geſchrieben i Nouel. conſtit. 111. welche die glol- mit dieſem nachfolgenden verſiculis compræhen⸗ diret/ vnd begriffen hat: Sedpater ex ſeprem ſi natiſpernet honorem, Hunc accvſabit, dira venena dabit. Teſtari vetat, aut vxorem alltgit eilu, Non redimit caprum, dum furit, cait ein. Accurſtus in Inſtit. in§. fin. de inoſſic Mhan n nalu luse dis mutarl n du. Etnece te quiccuam uia de epul. lccum funt, mmento val Iuun dubium o geveralite actum ualet, So hau aduentitiſ Guͤter/ ſo men/ det a wegen der erlanten/ ceum, oderd ſenu ulu⸗ tofectitij llenam pro Numfructun du que lihen Trauſ Fn wenngl deen a ai ſ Gäntr g ſeds dnangtän den. DRen daß der 3 nnd leen aordnen nechſie Erbe:. a dorſtirdet/ dnd kaueg ur, lremque kratum, Nauel. cuftit 27 u finn wennder Sohn ein Tfim en auffrichtet/ dnnd muache muß der Soßn entwihe g der ader ſhmne im Tiſunn ertam laſſen/ dnnduenitt ſi dem Vater zu Necheenig reli inoffcioſi Telneni Teſtament impugnten nin lultinianus lehret/ nliſin en. Ibi inquit, non tuu um eſt, teſta wentum pum accuſate, ſedetiam ldenu Et in fine eius titulican m habere debere, i cens on poſfit. Idem mannd 5 Papiniano is 1 ana Ibi inquit, Patet adq catur,& ſuam intentün, ſ.. Nametſi harertbur rum hereditass proftena naturalem crgiticcr men ordine mortiinn bus, quam lbasie Vlpianus nauimcs ris de inolicloho, Conſilium Decimumſextum. Vnd onter erwehnten vrſachen exheredati- onis iſt mit nichten dieſe/ wenn der Vater des Sohns Matter mie Worten/ vnnd Wercken pbel tractiret/ vnd ſich gegen dieſelbige nicht dero⸗ geſtalt verhelt/ wie ſich ſonſt wol eignet/ vnnd ge⸗ buͤhret. Derwegen leſt es ſich anſehen/ daß durch keine diſpoſition gnugſam cauiret/ vnd vorſehen werden moͤge/ daß der Kinder Guͤter auff den Vater N. vnnd N. wenn ſie/ die Kinder vor jhrem Vater vorſterben wuͤrden/ nicht fallen ſol⸗ ten. In mehrer betrachtung/ daß ſolche diſpo⸗ ſition/ vnnd veror dnung wieder zuuor beruhrte Rechte iſt/ vnd die Rechte ſagen/ dnd wollen/ daß alles/ ſo wieder derordnung der Rechte geſchicht/ nichtig/ krafftloß/ onnd don keinen wirden ſey/ k non aubium. C. de A. Ibi ab Imperatore eſt reſcriprum, nullum pactum, nullum contra- ctum, nullam conuentionem valere, quæ con- tra leges ſit. Et quæ contra leges, conſtitu- tioneſque flunt, nullam vim habent, idque indubitati luris eſt. l. pacta, quæ conutraleg. C. de pactu. Ius enim publicum priuatorum pa- ctis mutari non poteſt. l. Ius publicum, de pa- ctis. Et nec ex Prætorio, nec ex ſolenni lu- re quicquam immutandum eſt. l. nec ex præ- torio. de negul. Iuru. Imòô, quæ contra Ius pub- licum fiunt, non valent, nec quidem, ſi iu- ramento vallata,& confirmata fuerint. 4 t. non dubiun. S. fin. C. de A. l. Iuriugentium. 5. & generaliter, ibi, nec luramentum ſuper boc ad actum valet, de pactis. 4 So hat auch der Vater in omnibus bonis aduentitijs ſuorum liberorum, als da ſein die Guͤter/ ſo die Kinder von der Mutter bekom⸗ men/ oder auch/ die ſie von jhrem Großbatern/ wegen der Mutter/ das iſt/ ab auo materno, erlangen/ bey der Kinder leben den vſumfru- ctum, oder die abnutzung. F. 7. Inſtir. per quas per- ſonas nobts acquir. Ibi dic itur, quòd pater in profectitijs bonis liberorum ſuorum habeat plenam proprietatem, in aduentirijs autem vſumfructum duntaxat. 1. cum oporret. G de bo- uus, quæ libermii.ʒ Worauß dann ſcheinet nochmahlen zuſa⸗ gen/ wenn gleich der Kinder Guͤter/ nach jhrem abſterben/ auff N. vnnd N. nicht fallen ſolten/ daß jedoch N. vnnd N. der vſusfructus der Guͤtter zum wenigſten muͤſſe bleiben/ ovnnd jhme derſelbe durch keine diſpoſition/ noch ver⸗ ordnung koͤnne entzogen/ noch genommen wer⸗ den. b Dieſem aber ongeachtet/ halten wirs dauor/ daß der Frawen Vater in ſeinem Teſtament/ vnnd letzten willen wol koͤnne diſponiren/ vnnd verordnen/ daß ſeiner Tochter/ vnnd jhrer Kin⸗ 295 der Guͤter/ die ſie von jhme erlangen/ vnd vber⸗ kommen werden/ nach abſterben der Tochter/ vnnd jhrer Kinder/ nicht auff N. vnnd N. ſon⸗ dern auff die jenigen fallen/ auff welche der Kinder Großbater gewolt/ daß erwehnte Guͤ⸗ ter nach jhrem der Kinder abſterben fallen/ vnnd kommen ſolten. Dann klares/ helles/ vor⸗ ſehens Rechtens/ daß ein jeder gut fuge/ recht/ vnd macht hat/ in ſeinem Teſtament/ vnd letzten willen zuuerordnen/ wie ers mit ſeinen Guͤtern/ nach ſeinem toͤdtlichen abgange/ gehalten haben wolle. Nihil enim eſt, quòd magis hominibus debeatur, quàm vr ſupremæ voluntatis, poſt- quam aliud velle non poſſunt, liber ſit ſtylus, & licitum, quod iterum, non redit arbitrium. I. 7. C de Sacroſ. Eccleſ. Vnnd der letzte wille des Menſchen, wird dor ein geſetz gehalten/ wle der Keyſer luſtinianus in Nou. onſtir. 22. mit dieſen worten ſaget/ Omnia quæcunq; hodierno die teſtator diſponit, firmitatem habeant, ac ſan- ciat quiſq; in rebus ſuis, vt dignum eſt,& pro lege voluntas eius eſto, VUnd ſolches iſt nicht alleine vom Keyſer luſtiniano erſt conſtituiret/ vnnd derordnet worden/ ſondern fleuſſet her von den elteſten Rechten/ dero die Roͤmer ſich ge⸗ brauchet/ die man nennet leges duodecim ta- bularum, In welchen alſo iſt geſchrieben gewe⸗ ſen/ Paterfamilias vti ſuper pecuniâ, tutelaue ſuæ rei legaſſit, ità Ius eſto, wie luſtinianus bezeuget n d. Nouel, 22. ond VIpian: in fiagment. rit 12. Cornificius in i. ad Herennium. Vnnd darumb ſagen die Rechte/ vnnd wol⸗ len/ daß man dor allen dingen mit fleiſſe auff⸗ achtung ſol haben auff den willen des jenigen/ ſo ein Teſtament gemachet. Eius voluntas primo loco,& ante omnia attendi debet. conalitionibus. de conditis.& demonſtrat. I chm quaſtio, in fine. C. de legar. l. chm virum. Ae fidei- vmm. I. fina. C. de neceſſar. ſerubs Lered. iuſtirz. Ibi Baldus inquit, quòd lex proſequitur vo- luntatem teſtatoris, ſicut venator leporem, Pariſtus conſil. TI9. uum. 52. in 2. volum.& wnſ. 7. aum. 10, in z. Volum. Vnd wenn der wille des teſtatoris offenbaßr/ bnnd kundt iſt/ ſol wenig 3 4* 5 achtung gegeben werden auff die Wort ſodes teſtaror gebrauchet/ quia propter voluntatem teſtatoris recedimus à proprierate verbo- rum. l. non aliter, de legar. 3.& diſiunctiua Oratio reſoluitur in coniunctam. I. Luci. ae hereditus inſtitaend. verbaque directa obli- quantur. /ræuoland Trebelia& ccontrà quod fortius eſt, verba obliqua propter voluntatem defuncti efficiuntur directa.. rractabatur. de teſtamento militus, Vnd der wille des abſterben⸗ den Menſchen machet alles/ ſicut ICtus loqui- tur in l. ex facto, ae hered. inſtit. Ibi inquit, de- functi voluntatem torum facere. Cc 4 Dnd 296 Pnd weil die Rechte einem jeden nachge⸗ ben/ daß er bey ſeinem leben mit dem ſeinen es moͤ⸗ ge machen/ wie er wolle⸗ Quillbet enim in re ſuà moderator eſt,& arbiter, l.iinze mandata. C. mandari. c. de bu, circa finem, ext. de ſepultur. 4. bonærin fine. de poiulat. prælarorum. etiamiti Te- bus ſuis abutatur. l ed elſt lege. S. conulair. de peririo. hered. luſtum eni meſt, ſuacuiq; com- mittere. L. nemo exterus. C. de Iudats. Et iniquum eſt ingenuis hominibus, non eſſe liberam fa- cultatem diſponendi de rebus ſuis ad arbi- trium. 7. 2. in ſine. ſi quis parente fuer. manum. Imò grauis iniuria eſt, quæ inani honeſtatis colore velatur, non relinquere vnicuiq; libe- ram facultatem diſponendi de rebus fuis. L. audum. C de contrab. emtio. Et priuatio facul. tatis diſponendi de rebus ſuis, dicitur contra bonos mores. Iaſon in linemo, an princ. de pactws. So iſt diel billicher/ daß einem jeden auch frey gelaſſen werde/ daß er in ſeinem Teſtament moͤ⸗ ge ſetzen/ dnd ordnen/ wie ers nach ſeinem abſter⸗ ben gehalten haben wolle. Vnd keiner ſol dem andern hleran eintrag/ oder berhinderung zufuͤgen/ vnd wenn der Sohn dem Vater/ wenn er ein Teſtament auffrichten/ vnd machen/ vnd ſeinen letzten willen derordnen wil/ daran vorhinderlich iſt/ vnd dem Vater ſei⸗ nen willen mit auffrichtung des Teſtaments nicht leſt dollenbringen/ kan der Vater den Sohn dexrentwegen exherediren/ vnd enterben. Nouel. 11.. ſi de eolibersrum aliquts conuincatur. Wie dann auch hinwider der Sohn den Vater exherediren/ vnd enterben kan/ wenn der Vater dem Sohne nicht geſtatten wil/ daß er ein Te⸗ ſtament machen/ dnd ſelne Guͤter im Teſtament vnter den jenigen außehellen moͤge/ welchen er die Güuͤter nach ſeinem abſterben goͤnnet/a. Nouel. 171. S. P parentes liberos ſuos. So ſagen auch die Rechte/ vnnd wollen/ daß dem Vater frey gelaſſen werde/ ſeine Guͤter im Teſtament onter ſelnen Kindern außzutheilen nach ſeinem ſelbſt eigenen willen/ alſo/ vnd dero⸗ geſtalt/ daß er dem einem Kinde viel/ dem an⸗ dern wenig zuordnen/ vnd geben moͤge. Parenti⸗ bus enim arbitrium dinidendæ hereditatis inrer liberos adimendum non eſt, dum modò is, qui pietatis ſibi conſcius eſt, legitimam ſu- am retineat, vt ab Imperatore eſt reſcriptum inl. parentibus. C de inoſſicio. tefam. Vnd was mehr iſt/ ſo iſt der Vater zu Rechte wol befuget/ ſeine Guͤter in ſeinem letzten willen einem fremb⸗ den zuuermachen/ vnd muͤſſen die Kinder darmit zufrieden ſein/ wenn der Vater jhnen allein jbren gebührenden antheil/ zu Latein legitima genant/ vorleſt/ ror. zir. ae inoſſitio teſtamen. Worauß dann Rechtmeſſiger weiſe colligt⸗ ret/ dnnd geſchloſſen wird/ well der Vater ſeinen eigenen Kindern die Erbſchafft im Teſtament Conſilium Decimumſextum. men ſolten. entziehen/ vnnd anderen wiltfrembden dieſeldg zuſchreiben kan/ wann nur die Kinder jhre legl. timam vberkommen/ vnd behalten/ daß diel men dem Vater zu Reehte nachgeben/ vnnd geſtatte werde/in ſeinem Teſtament/ vnnd letzten wilien eine ſolche anordnung zumachen/ daß ſeine Giͤ⸗ ter/ nach abſterben ſeiner Kinder an die jenigen nicht fallen/ noch kommen/ die ſeine Kinder dhe gehalten/ vnnd auff welche der Vater begehret, daß von ſeinen Guͤtern/ nach ſeiner Kinder qa⸗ ſterben/ nichts fallen/ noch kommen moͤchte. Vnd dieſer ſententz/ vnnd meinung iſt nicht zuwiedern/ daß oben geſagt/ der Vater ſey des Sohns Erbe/ onnd der Sohn muͤſſe den Vater entweder Inſtitutren/ oder exherediren. Dann ob wol nicht ohne/ daß ſolches zu Rechte/ wie oben beruhrt/ diſponiret/ vnnd verordnet iſt/ Sogehet/ vnd erſtrecket ſich jedoch erwehnte diſpoſition vnd verordnung der Rechte/ alleine auff die Gaͤ⸗ ter/ ſo den Kindern purè, ſimpliciter, ohne eint⸗ ge condition/ bedinge/ oder anhang anfallen/ in ſolchen Guͤtern muß der Sohn den Vater inſii tuiren/ oder enterben: Aber eine andere gelegen⸗ heit hat es mit den Guͤtern/ ſo auff die Kunda mit dieſer condition/ vnnd mit dieſem außtruͤckli⸗ chem bedinge fallen/ vnd kommen/ daß jhr/ der Kinder Vater von ſolchen Guͤtern/ nach der Kin der toͤdtlichem abgange/ nichts bekommen/ noch erlangen/ ſondern erwehnte Guͤter auff an⸗ dere gewiſſe Perſonen fallen ſol. Wenn mit dee⸗ ſer conditton/ die Kinder von jhrem Großbater/ oder von jhrer Mutter etwas erlangen/ ſo ſend die Kinder nicht ſchuͤldig/ in jhrem Teſtament/ dnnd letzten willen/ jhrem Vatern von ſolchen Guͤtern etwas zuuermachen/ der Vater auch kan ſolcher Guͤter ſich nicht anmaſſen/ wenndi Kinder ohne auffrichtung eines Teſtaments bol⸗ ſterben wuͤrden/ ſondern erwehnte Guͤter fallen⸗ vnnd kommen/ nach der Kinder toͤdtlichem ab⸗ gang/ auff die jenigen/ auff welche der Kinde Mutter/ oder jhr Großdater gewolt/ daß die Gi⸗ ter/ nach der Kinder abſterben/ fallen/ dnd kom⸗ Dnd derwegen hat dd. dnd N ſich derGi ter/ ſo auff ſeine Kinder von jhrem Großbater/ mit dieſer außtruͤcklichen conditton/ fallen/ dnnd kommen/ daß er N. vnnd N. nach ſeiner Kinder toͤdtlichem abgange/ von ſolchen Gutern nichts haben/ noch erlangen ſolte/ nach der Kinder ab⸗ ſterben/ im wenigſten nicht zuerfrewen/ ſondern alles was die Kinder/ von jhres Großbatern Guͤtern/ nach jhrem toͤdtlichen abgange nach ſich derlaſſen werden/ ſolches alles gehet/ vnd kommet auff die jenigen/ auff welche die der Kinder Großbvater in ſeinem Teſtament/ onnd lebten willen verordnet/ daß nach der Kinder abſterben es fallen/ vnd kommen ſolte. Vnd Aoie tranden adu Gäter/ odie. Großbater do gegörig ein/ geſaget werde keinget/N. ſeinen Te hen. Dan daß die ab dem Waten wertigediſ der Taterd bonorum borzanden. We kerrrärung ſer auch in rum den vſe dhkertjamd danſaxha den tyhenth dnüing d da ndern nndan t un, 9 bi den Dater dade de derſt 40 3d batkem num patet mit den Güͤten /p afß kondition/ dnndmttdeinq noe fallen/ dnd komnu /ui dater don ſolchen Gutm/ Rlichem abgange nichc i gen/ ſondern erweynteine Perſonen fallenſol. Vm en/ die Kinder don jfeemge (rer Mutter etwas alun nicht ſchuͤldig/ n emn d9 en willen/ jorem Daimi twas zuuermachen/ d d Guter ſich nicht amfſn ne auffrichtungeines Tſn den/ ondern erwehnn on nen/ nach der Kinde d f walcen ℳ⸗ ter gewtt der ſor Großdaterg urn Guͤtern nichts haben/ noch Conſilium Decimumſextum. Vnd aus dieſem ſtehet leichtlich abzunemen/ daß vors ander auch nichts im wege ſtehe/ daß die Rechte ſagen/ vnd wollen/ nullius eſſe momẽ- ti, quæ contra lus publicum flunt. Dann wenn gleich N. vnnd N. von den Guͤtern/ ſo ſeiner Kinder Großdatern zugehoͤren/ nach der Kinder abſterben/ darumb nichts empfenget/ noch bekommet/ daß der Kinder Großdater in ſeinem Teſtament/ onnd letzten willen es alſo diſpontret/ onnd verordnet hat/ daß auff jhn F. onnd N. von ſeinen guͤtern/ nach der Kinder Todt/ nichts fallen/ noch kommen ſolte/ ge⸗ ſchicht dadurch der Rechtlichen diſpoſitton⸗ nnd verordnung niches zuwidern/ ſintemahl dem Rechten einſtimmig/ daß der Großbater mit ſei⸗ nen Guͤtern es moͤge machen/ wie es jhme ge⸗ fellig/ onnd ſeind dle Kinder ſchuͤldig/ jhrem aen Vater N. vnnd N. in jhrem Teſtament alleine mit den Guͤtern zubedencken/ oder zuenterben/ ſo auff ſie/ die Kinder mit der beſcheidenheit nicht gekommen/ daß jhr/ der Kinder Bater bon den zuuor welter geſagt. Alſo iſt endlich nicht widerig/ daß der Va⸗ ter an den aduentitijs bonis, darunter auch die Guͤter/ ſo die Kinder/ wenn jhre Mutter/ dder Großbater don der Mutter wegen vberkommen/ gehoͤrig ſein/ die abnutzung hat/ woraus dann geſaget werden nuoͤchte/ daß der Großvaker nicht befuget/ N. vnnd N. die abnutzung der Guͤter in ſeinem Teſtament/ onnd letzten willen zuentzie⸗ hen. Dann hierauff antworten wir kuͤrtzlich/ daß die abnutzung bonorum aduentitiorum dem Vater gebuͤhre/ woferne ſonſt keine wider⸗ wertige diſpoſition/ dnd berordnung/ daß nemlich der Vater den vklumfructum, oder die abnutzung bonorum aduentitiorum nicht haben ſolte vorhanden. Wenn eine widerwertige diſpoſition/ dnd derordnung vorhanden iſt/ als dann hat der Va⸗ ker auch in bonis aduentitijs ſuorum libero- rum den vſumfructum nicht/ ſondern wie der eygenthumb bonorum aduentit iorum den Kin⸗ dern zugehoͤret/ alſo gehoͤret neben/ vnnd mit dem eygenthumb auch der vlusfructus, oder die abnutzung den Kindern zu/ vnnd kan der Vater den Kindern die abnutzung mit nichten entziehen/ wie Accurſius tradiret. in S. 7. in verbo, vſum- fructum, Iuflitut. per quas perſonas nobis auquir. ibi Accurſ. docet, quòd in aduentitijs bonis pater habeat vſumfructum, niſi fortè quis dederit aduenritia bona filijs hoc pacto, vt ad patrem non pertineat vſusfructus. Tunc e- nim pater vlumfructum non habet,& Accuxe- erlangen ſolte/ wie 297 fium ibi communiter Inſliturionum Iutéerpteres ſe- auntur. Vnnd diß iſt nicht alleine Acanſ, vnd der andern interpretum luris ſententia, vnd mei⸗ nung/ ſondern iſt lange zuuor a luſtiniano Im- peratore alſo ausdruͤcklich conſtitulret/ geſetzet/ vnnd verordnet worden/ iu a. Nouel. couflit. 277. Daſelbſt ſagt der Imperator luſtinianus alſo: Sancimus, vt matri,& auiæ, neque non alijs parentibus, ſimul atque debitam legibus portionem liberis reliquerint, licentia ſit, reliquam ſubſtantiæ ſuæ parrem donandi, vel per vltimam voluntatem relinquendi fi- lio, aut filiæ, nepoti, aut nepti, câ finc,& conditione, vt parer, aut omninò, qut eos in poteſtate habet, nullum in hiſce rebus v- fumfructum, aut quamlibet prorſus commu- nionem obrineat. Vnnd ob wol die Rechts⸗ ſerlbenten wollen/ daß der Vater in dem falle/ wenn der teſtator ausdruͤrklich cautret/ vnd bor⸗ ſehen hat/ daß er der Vater den vſumfructum bonorum aduentitiorum nicht haben ſol/ nicht deſtoweniger commoditatem illius luris habe per extum inl. plenum.§. quanquanm,& l filio- fam. in fine, de vſu,& halitat. So ſagen je⸗ doch die Rechtsſeribenten dabey/ vnnd neben auch/ daß der teſtator in ſeinem Teſtament ber⸗ ordnen moͤge/ daß der Vater auch commodita- tem iſtius Iuris an den bonis aduent itijs nicht behalte/ onnd ſolches wird pro ſingulari cautelà von den Dd. tradiret/ wie ans dem Angelo in S. igirur. Inſtitur. perquæs perſon. nob. acqqu. u. J. cin- ca finem zuerſehen. Daſelbſt ſaget Angelus for- malibus verbis alſo/ Cautela eſt, quando ma- ter,(vel etiam auus maternus) non vult, quòd patri filiorum aliquid quæratur, quod expreſsè prohibeatur, quòd nec commodi. tas aliqua, nec vſusfructus quæratur patri. Aus dieſem allen wird beſtend glich con⸗ 8 cludiret/ onnd geſchloſſen/ daß der Großsater gut fuge/ recht/ vnnd macht habe/ in ſeinem Teſtament zu diſponiren/ onnd zuuerordnen⸗ daß von ſeinen Guͤtern/ bey der Kinder leben/ auch nach der Kinder todt/ auff N. dnnd N. nichts falle/ noch komme. Wie aber/ onnd welcher geſtalt ſolches zum beſtendigſten cauiret/ vnnd dorgeſehen wer⸗ den moͤge/ dauon achten wir vnnoͤtig/ weit⸗ leufftig zuhandeln/ vnnd kan der Großdater in ſeinem Teſtament/ vnnd Letzten willen eine ſolche derordnung naehfolgender geſtalt machen⸗ daß er in ſeinem Teſtament/ vnd letzten willen mit austruͤcklichen hellen klaren worten diſ⸗ ponire/ ſetze/ vnnd verordne/ daß ſeine Toch⸗ ter das jenige/ ſo ſie von ſeinen Guͤttern b. eepfan⸗ 298 empfangen/ vid bekommen wird/ ſo diel deſſen/ wenn ſie/ die Tochter:mit Tode abgehet/ vorig ſein wird/ jhren Kindern nach jhrem Tode reſtt⸗ tuire: vnd die Kinder im gleichen/ wenn ſie nach der Mutter/ vor jhrem Vatter derſterben wuͤr⸗ den/ ſolche Guͤter/ vnnd ſo viel dauon dbrig ſein moͤchte/ dem/ vnd dem ferner reſtituiren/ dnd einantworten. Vnd da einer don den Kindern mit Tode abgehen wuͤrde daß der abſterbende ſei⸗ nen antheil Gutes ſeinem Bruder reſtituire/ vnd ſolches wolle er/ der teflator ſeiner Tochter/ dnd der Kinder fidei, vnd glauben committiret/ vnnd befohlen/ es auch alſo/ vnd nicht anders don jnen feſtiglich obſeruiret/ vnd gehalten haben. So ſetze/ ond verordne er der teſtator auch/ daß der Kinder Vater/ an den Guͤtern/ ſo hon jhme auff ſeine Tochter/ vnnd von der Tochter auff die Kinder fallen/ dñ kommen/ keinen vſum- fructum, oder abnutzung/ auch gantz vnd gar keine commoditatem bberkommen/ dnd haben/ ſon⸗ dern der vſusfrucus, vnd die abnutzung cum o- mni commoditate, neben/ vnd mit dem eigen⸗ thumb/ der Kinder ſein/ vnd bleiben ſol. Pn ſolches alles ſetze/ vnd berordne er/ der teſtaror darumb/ daß N. dñ N. der Kinder Va⸗ ter mit ſeiner Tochter vnchriſtlich gelebet/ auch/ auff vorgehende bielfeltige vorwarnung von ſol⸗ chem Vnchriſtlichem Leben nicht abſtehen/ noch ſichbeſſern wollen. b Auff jtzo beruhrte maſſe/ vnd weiſe/ kan der Großbater in ſeinem Teſtament beſtendiglich ca⸗ uiren/ daß von ſeinen Guͤtern zu keinen zeiten/ auff N. vnd N. etwas falle. Vnd wann die Tochter/ nach dem Groß⸗ vater mit Tode abgehen wuͤrde/ iſt nicht bon noͤ⸗ ten/ daß ſie ein ſonderlich Teſtament derwegen auffrichte/ ſondern die Guͤter koͤmmen nach der Tochter abſterben/ auff die Kinder/ dnd von den Kindern auff andere/ aus brafft/ macht/ dnd ge⸗ walt des Vaͤterlichen/ dnd Großbaͤterlichen Te⸗ ſtam ents/ welchem alſo nachgelebet werden mus. DBnyd hiemit hat die vierde frage auch jhre ge⸗ buͤhrende endſchafft. b uinta Quæſtio. ☛ Vmfuͤnfflen/ oͤnd letzten wird gefraget/ ob N. bnd N. ſeine Kinder koͤnne enter⸗ den/ wenn die Frawe mit den Kindern ſich zu jhme N. vnd N. auff ſein begehren/ nicht widerumb begeben wuͤrde: So diel dieſe frage betrifft/ iſt zuwiſſen/ daß der Keyſer luſtinianus in Nox. couſtir. 125. bier⸗ zehen orſachen erzehlet/ aus welchen die Eltern jhre Kinder koͤnnen exherediren/ dnd enterben/ vnd erwehnte vrſachen werden in dieſen nachfol⸗ Pendenverſiculis compræhendiret/ vnd begrif⸗ 7 Conſilium Decimumſextum. Bis ſeprem ex caufts exheres filius eſto. Si patrem fcriat, aut maleaica ei: Carcere detruſaum ſi negligat, ac farioſum, Giminus accuſet, auz paret inſidias. Si dederit grauta fii damna, ma boſte redemir, Teſtari prohiber, aut dar trena locum. Si prauo ſequitur, vel amur genitorvꝝ auaicam, Non ortblwdoxus, filia quanao coir. Aecurhaus in S. finat. in gl. ſinal. Inſlit. de inoſfricſfa, Vnnd ob wol der Keyſer luſtinianus„4 Nou. 11/. aus druͤrklich diſpontret hat/ daß auſſer⸗ halb jtzo erzehleten vrſachen/ keine andere brſa⸗ chen Exheredationis admittiret/ dnnd zugelaſ⸗ ſen werden ſollen: Ità enim luſtiniani verba ſo. nant, Præter haſce nemini liceat, ex aliâ lege ingratitudinis cauſas opponere, niſi quæ con- textu præſentis conſtitutionis continentur: Vnd dieſe ſententiam amplecttren/ dnd folgen Viglius in S. hin. Iuſtit. de exhered liberor. Sonl- bec. ae feua. par. 12. n. /11. So wird je doch don den Rechtsgelahrten ins gemein es dauorgehalten/ auch dahin concludiret/ vnd geſchloſſen/ daß auch andere dergleichen/ oder groͤſſere vrſachen exhe. redationis koͤnnen/ vnnd ſollen zugelaſſen wer⸗ den/ Atq; ità quòd etiam vltra cauſasqua. tuordecim, in A. Nouel. II. enumeratas, ali⸗ cauſæ ingratitudinis admittantur, in ſpecie affirmarunt Alex. conſ. 203. nu. G. lib. 2. Mbnin Aurhent. non licet. nu,. C. de liber, præter. Nuinu conſ. 74. u. z. lib. I. Felin. in cpaſtoralir. in prinapa reſcript. Deæ, in c. cum ſpoliati. nu. J. de appellatin Marfäl. in ſingul. ſing. 29. Molinæ. in conſuezudl. pe riſ. tir. 1.§. 30. n. 134. ohann. Sasſouincvuſaet. Tu ro. rir. 27. artic p. Et proptereà Menochiusar- bitrio Iudicis cauſas exheredationis relin. quendas eſſe cenſuit. lib. z. de arbitrar. lad qugſ cent. 3. caſu 20 7— circa jinem. Vnter den vierzehen brſachen aber/ ſo de Keyſer luſtinianus in a. Nou. I19. enumerlret/ vnd erzehlet hat/ wird mit nichten dieſe befunden/ wann eine Frawe/mitt den Kindern/ ſichzu jren Vnchriſtlichen Ehemanne nicht widerumd be⸗ geben wil/ Dieſe drſache auch kan keines weges vnter die drſachen/ ſo mit den dbierzehen/ in a. N vel. 115. erzehleten vrſachen/ vergleichet wer⸗ den moͤchten/ onnd koͤnten/ referiret/ dnnd ge⸗ zogen werden/ In betrachtung/ daß aus zolaß ſung der Rechte/ die Frawe nicht ſchuͤldig/ ſ wider zjhren guten willen/ zu jhrem Vnchriſtli⸗ chen Ehemanne N. vnd N. widerumd zubegeben/ oder demſelben eines von den Kindern/ oder be⸗ de folgen zulaſſen/ wie ſolches oben notturfftiglich ausgefuͤhret. 5 Darumb folget/ daß N. dnd N. die Kinder darumd nicht kan enterben/ daß die Frawe/ mit den Kindern/ ſich zu jhme N. vnd N. nicht wi⸗ derumb begeben wil. Ceſſante enim causa ex- heredationis, ipſa exheredatio quoque A at⸗ thrlichen? ts deſto be thuwbs te moͤchte/in NG zahl n.ei inhalts neralſſer Gchur/5d ben/nocht ſtaf da der nit. angehaltet endlße diß den 9 e* cau. m. 2 „ eria aru la ETr/%— halea mun2 aadſtaaz ſat, per regulam, ceſſante cauſà, ceffat effe- grauia e1, aus vn Ctus, ae quæ ſuprd prolixè dictum eit. Et tantm 2 Ai dann an de poſtremà quæſtione. 3 bin den ardrmad Vnd wie bey einer jeden Frage decldiret arr e, el anaenanun iſt/ alſo erachten wir Dechant/ Senior/ dnd 2 7,, fl quand lc andere Dd. der Juriſten Facultet/ in der AnA r,, Han nd 4„ 14 ſas a aus dri ngtagn d oniret he,9 rjehleten dr de,un SS — ationis admit„„ —— im luliien aei C O N 8- 5 is caueen llicen a a 8 I xſentis caniini 1DI E. I ent 8 medei amplertgen.. 4 v lnlit de exlerain Der Fal 7. darauff eine Rechts⸗ ne 12 Sonahma belehrung gebeten worden/ thut rten ins gemeinss wnn ſich nachfolgender geſtalt er⸗ n oncludiret/ dnd geſcliſn lte geſclſ halten. rgleichen/ oder giſedin s koͤnnen/ dnnd pllnzzeg. Eylandt der Durchleuch⸗ P itä quod ctiam ittaca , 12. Nowel. 11 enonen rratitudinis admittznu, at Alex. onſ ao;. au4,A an licet. nu. †. C delim nun . 116.T. Felin. in c kmuuin ec. in c. cum ſßelian. unti agul. ſin 9. 2c. Maline. umt 3 1... 35. Tolcan. Larſun erric 9. Et proptereiſſani Sicis caulas exhcreduini ſle cenſuit. 1uade einad 229. circafinem. r den dierzehen biſedentn dinianus i„& Nu. mm hat/ wird mit nichendiit Frawe/ mtt den— chen Ehemanne nätn Conſilium Decimumſeptimum. 299 Fuͤrſtlichen Julius Vniuerſitet zu Helmſtedt/ daß zu Rechte zu decidiren/ vnd zuerklaͤren ſey/ eines jedern beſſer gegruͤn⸗ deten bedencken onbe⸗ geben/ ecc. Goh eiger Hochgeborner Fuͤrſt/ S onnd Herr/ Herr E. der S Elter/ Hertzog zu B. vnd L. hochloͤblicher Chriſtmil⸗ ſddee gedechtnuſſe/ hat dem ehrlichen Ambt der Schuſter/ damit es deſto beſſer die buͤrde des Fuͤrſten⸗ thumbs tragen/ vnnd ablegen helffen moͤchte/ in den Staͤdten H. N. B. L. W. M. S. E. vnnd P. Anno der weniger zahl 12. ein Priuilegium gegeben/ des inhalts/ daß in erwehnten Staͤdten kei⸗ ner/ auſſerhalb den ehrlichen Schuſtern/ Schur/ oder Stieffeln machen/ feylha⸗ ben/ noch verkeuffen ſolte/ bey Peen/ vnd ſtraffe/ daß die vberfahrer/ vnnd vorbre⸗ . cher/mit Leib/ vnd Gut bekuͤmmert/ vnd angehalten werden ſollen. Diß Priuilegium hat hernacher u weiland der auch Ourchleuchtiger Hoch⸗ geborner Fuͤrſt/ vnnd Herr/ E. der Juͤn⸗ ger/ Hertzog zu B. vnd L. hochloͤblicher/ Chriſtmilder gedechtnuß/ Anno s8. den Schuſtern/ darmit ſie deſto beſſer die buͤrde des Fuͤrſtenthumbs tragen/ vnnd ablegen helffen moͤchten/ confirmiret/ vnd beſtettiget/ auch hiermit vorbeſſert/ daß den vberfahrern/ vnnd vorbrechern . 5 1 4* 8 3 6 4,( G SS S.—1 2 1 8 4. 8EPTIM V M. die Schue/ Stieffeln/ Leder/ vnnd an⸗ ders/ damit ſie vorbrechen/ genommen werden ſolten. Viel hochermelter Hertzog E. der (Juͤnger hat auch folgends/ Anno. ein offenbahr Edict laſſen außgehen/ in welchem J. F. G. allen/ vnnd jeden jhren Proͤbſten/ Droſten/ vnnd Ambtleuten/ J. F. G. Kloͤſter/ vnnd Heuſſer mandirt/ aufferleget/ vnnd befohlen/ ſie vber dem Priuilegio, ſo J. F. G. Herr/ vnnd Va⸗ ter Hertzog E. der elter den Schuſtern gegeben/ vnnd J. F G. den Schuſtern confirmiret/ beſtettiget/ vnnd vorbeſſert/ ſteiff/ vnd feſt ſollen haltten. Vnnd wie Anno 31. in abweſendt Hochgemelten Hertzogen E. das ehrli⸗ che Ambt der Schuſter/ bey Stadthal⸗ ter/ Cantzler/ vnd Raͤthen ſich beklaget/ daß etliche ein/ vnd außlendiſche/ jhrem habenden Priuilegio zu wiedern/ ſchue⸗ Stieffeln/ vnnd anders zumachen/ ſich thaͤtlicher weiſe vnterſtuͤnden/ vnd jhnen das Brodt vor dem Maule thetten ab⸗ ſchneiden/ haben Stadthalter/ Cantz⸗ ler/ dnd Raͤthe allen Probſten/ Droſten/ Vogten/ vnnd Ambtleuten der Cloͤſter/ vnd Heuſer/ zwiſchen O. vnnd L. durch einen offentlichen anſchlag befohlen/ die jenigen/ ſo der Schuſter Priuilegio zu⸗ widern/ Schue/ vnd Stieffeln machen/ abzuſchaffen/ vnnd die priuilegirten Schuſter in den Stedten bey jhrem Priullegio zuerhalten. Es 300 Conſilium Decimumſeptimum Es hat auch Hoehermelter Hertzog E. Anno 82. Ihrer F. G. Fiſcal iniun⸗ giret/ er am Hofſgerichte zu P. wieder alle die jenigen/ ſo ſich der Schuſter Pri. uilegio zu wiedern/ Schue/ vnd Stief⸗ feln zumachen oder zuuerkauffen vnter⸗ nehmen wuͤrden/ gebuͤrlich Procediren/ 24 vnnd vorfahren ſolite. Dasehrliche Ambt der Schuſter in den Priuilegirten Staͤtten/ hat auch ein fleiſſig wachendes Auge zu jeder zeit ge⸗ habt/ vnnd mit fleiſſe darauff achtung gegeben/ daß jhr Fuͤrſtlich habendes Pri⸗ uilegium vnuorbrochen gehalten/ vnnd auff die nachkommen alſo Transferiret/ vnd gebracht werden moͤchte. 3 Vnnd inſonderheit hat das ehrli⸗ che Ambt der Schuſter zu H. wenn etz⸗ liche vormercket/ ſo wieder erwehnt Pri- uilegium thun/ vnnd handlen moͤchten/ alßbald darzu gethan/ ſolche newerung abgeſchaffet/ vnnd vber dem Pruilegio gehalten/ wie dan das ehrliche Ambt der Schuſter zu H. viel faͤlle die ſich in wenig Jahren begeben/ vnnd zugetragen/ vor ſich hat/ vnnd anziehen kan.— Dieſem allem zu wieder hat T. L. ein Rathsverwanter zu H. ſich newlich vnterſtanden/ in ſeinem Hauſe einen Schuſter heimlich zuſetzen/ der hme/ vnd ſeinem Geſinde Schue gemachet/ vnnd als das ehrliche Ambt der Schuſter deſ⸗ ſen jnnen worden/ hat es ſich bey dem Buͤrgermeiſter daruͤber beklaget/ auch mit vorwiſſen/ vnnd bewilligung erwehn⸗ tes Buͤrgermeiſters/ neben eines Erbarn Raths zu H. Stadt Diener/ den ver⸗ borgen Schuſter in T. L. Hauſe geſucht/ vnnd auff der arbeit befunden/ ihme die Schue/ leiſten/ vnd das vbrige Leder ge⸗ nommen/ vnd wie der Schuſter mit wor⸗ ten/ vnnd wercken ſich vngebuͤhrlich ke⸗ gen die gbgefertigten des ehrlichen Schuſter Ambts erzeiget/ hat er eine Maulſchelle daruͤber entpfangen/ vnnd ſeind jhme die Schue/ Leiſten/ vnd Leder nichts weniger genommen. Nun thut T. L. das ehrliche Ambt der Schuſter/ als wenn es gewalt gei⸗ bet/ vnnd den Haußfrieden gebrochen/ vorm Erbarn Rath zu H. vorklagen, fordert auch wieder die abgenommene Heutte. . Jerauß entſtehen nun diel Fragen ) auff welche ich mich kuͤrtzlich reſol⸗ ſe uiren wil. Conſulentes enim vii debent breuitate,& ſubſtantiali. Seo ter loqui, ſecundum Aretinum conſ 2. incipienre, viſo. col. z. Et proptereaà dicit idem Aretinus conj. 6. incip. Viſo Inuftrumenn, quòd qui rectè conſulunt, veniunt ad rem ſine multiloquio, ac ſine trufis, ac generali- bus, quæ ſolent apponi ornatus cauſa. Prima Quæſtio. Vm Erſten wird gefraget/ Ob das Fuͤrſtliche/ Hertzogen E. des Eltern⸗ ☛̈d den ehrlichen Schuſtern gegeben/ dnnd von Hertzog E. dem Juͤngern hernacher confit⸗ mirtes/ beſtettigtes/ vnnd vorbeſſertes priuilegi um zu Rechte macht/ vnd ſtadt habe? So diel dieſe erſte frage belanget/ iſt zuſchlie ſen/ daß erwehnt Fuͤrſtlich/ dem ehrlichen Ambt der Schuſter gegeben/ dnd hernacher confirmirt/ onnd beſtettigetes Priuilegium zu Rechte beſten⸗ dig/ vnd kraͤfftig. b Dañ ob wol nicht oßne/ daß eine ſolche verglei⸗ chung// daß alleine die Schuſter in den Stedten/ zwiſchen D. ond L. Schue/ vnd Stleffeln ma⸗ chen/ feyl haben/ dnd derkeuffen moͤgen/ ein ſpe⸗ cies monopolij ſſi/wie die Doctores ins gemelt tradtren inl. vnic. G de monopolss, vbi intercæ- teros Baidus inquit, huiuſmodi conuentio- nem, vt frumentum, vel quæuis alia res veus- lis in certo aliquo loco vendatur, in monopo- lium cadere; Vnd die monopolia nicht aller ne in den beſchriebenen Rechten kor. rit: de monisl in C. ſondern auch in bielfeltigen des heiligen Ru⸗ miſchen Neichs puolicirten/ vnd außgekuͤndige⸗ ten Abſcheiden/ bey hohen/ onnd ſchweren Pet⸗ nen/ vnnd ſtraffen derbotten ſein/ wie vnter an⸗ dern aus dem abſchiede Anno 15 30. Item de anno1548. zuuerſehen: Jedoch well die Rech⸗ te daneben ſagen/ onnd derſelben Stribenten/ vnnd Lehrer wollen/ daß die monopolia durch eine gewonheit/ oder ſonderbahr Priuilegium introducirt/ vnd eingefuͤhrt werden koͤnnen: lt⸗ enim textus eſt, iu«æ hignificante 6.Exr. As 4. pedlat. vbi Decanus,& capitulum agebant contra Epiſcopum Aurelianenſem ian conlel⸗ iſtde een 4 1 ch ſtrrſetgn irLandesfüt ntput/ Ed rchii/d umzähalten. aſolch Vrage der Res färß/ in ſein demacht/dnd ſe hatim Re tentia. Kol. vol. Paul. de dubto, in:. Grauet. din v. 2. Ruinus doruma/ reuurfinaſ aeI anſe 1n vll 2 dengaln. lun Hanaſ Ra. ad ver tommun. 2 Der X Wwefffe in and de 25 b Fr b 2 4 Han rde d . uder die 3 8. z Ppoai onnua Dm Erſien wid rrfn, Fürſtllche/ Herzogen e den ehrlichen Schaßengei og E. dem Juͤngan ſenig ſiettigtes/ vnnd borzeſenz zchte macht/ dnd ſtadeſen el dieſe erſte frage delan wehnt Fuͤrſülich/ demzat der gegeden/ dond hernachnn ttigetes Priuilegiumh aͤ tig. wol nicht oßne/ deßeieſth galleine die Schuſterindre D.und L. Schve/ in etf haben/ dnd derkeuffen aine opol ij ſſ/ wie die Dottuut G monihubal 3 nniumodiC- dus inquit, luiulmae „— I andeit⸗ nn eingef fanul us eſt, 1(— ruln Decanus 8 V ſcopuci Conſilium Decimumſeptimum. confeſſorid, ſibi Ius eſſe, ne carnes alibi, quàm in certo loco, qui capituli erat, venderentur, quod monopolij genus eſt,& tamen Ponti- tex ibi id non improbat, idque proptereà, ſe- cunaum Innocent. ili, quòd Decanus,& Capi- tulum vel ex conſuetudine, velex priuilegio prætendebant, Ius ſibi eſſe, ne carnes alibi, quaàm in Capituli loco venderẽtur: vnde Bald. in ſad margarità dicit, titulum de monopolijs procedere, ſi non priuilegium, vel conſuetu- do reſiſtat, ex quo id refert lohan. Sichard. in d. l. vnica.& de monopol. qui num. I1. tradit, omnia monopolia conſtiturionibus Imperij non aliter tolli poſſe, quam ſi conſtiturtioni- bus apponantur hæc verba; Volumus, mono- polia deinceps eſſe fublata, ita, vt nec con- fuetudine, nec priuilegio vllo induci poſſint: Vnd das ehrliche Ambt der Schuſter vnter ſich ſelbſt die anordnung nicht gemachet/ daß allein ſie/ die Schuſter in den Stedten ſchue/ vnd ſtif⸗ fel vorfertigen vnd vorkeuffen moͤgen/ ſondern der Landesfuͤrſt die Schuſter dergeſtalt priuile⸗ gtret hat/ So iſt erwehnt priuilegium vor ein rechtmaͤßig/ beſtendig/ dnnd kraͤfftig priuilegi- um zuhalten. Vnd ſolches darumb deſto mehr/ daß/ nach beſage der Rechtsſeribenten/ ein jeder Landes⸗ fuͤrſt/ in ſeinem territorio, vnd Fuͤrſtenthumb die macht/ ond gewalt hat/ ſo der Roͤmtſche Key⸗ ſer hat im Reiche. Hæc eſtcomnmunis Dd. ſen- tentia. Rol. A Vall. conſ. fο. uu. 20. cum ſeq. inz. vol. Paul. de Caſt. conſ. 24. incipiente, ſuper primo dubio, in 2. parte. Alex. conſ. I. num. 29. in y. vol. Grauet. conſ. 123. incip. verba decreti principalis, n. 2. Rutnus conſ. 29. incip. pro intelligentià aicen- dorum. n. I7. in. Vol. Idem conſ. 4. incipien. Vide- retur fertaſsus, circa fin. in 4. vol. Rol. à Val. conſ. or. n. 17. cum ſeq. in 2. Vol.& conſ. I. nu. T. cum ſequ. in z2. vol. Cephal. S. n. 6 ½. lib. I. AEgid. Boß. in rit. de regal. n. F. Iacobin. de feua in princ. verſ. dubita- tur. Franciſc. Curt, ad Alex. in rubr. de luriſd. omn. Iud. ad Verbum ſpectabiles. Laur. Kircho. centur. o. sommun. opinio. concl. S†. Der Roͤmiſche Keyſer aber kan/ ohne allen zweiffel/ in einem Fuͤrſtenthumb/ Graffſchafft/ oder Herrſchafft/ ein Ambt dergeſtalt prinile⸗ girn/ daß keine frembde in erwehntem Fuͤrſten⸗ thumb/ Graffſchafft/ oder Herrſchafft dem Amb⸗ te eintrag thun moͤgen. Secundum enim abſo. luram poteſtatem Imperator nihil nõ poreſt, gl. ommuniter approbata in l. vlt. C. ſicontra ius, vel vrilitat. publ.& inl. quoties. C. de precibus Im- per. offer. Curtius Iun. conſ. I⸗7 nu. 9. Tiber. De- æid. reſpon. 2r. n. 9. in 2. vol. Imòô poteſt tollere, quæ ſunt luriſgentium, etiam ſine causâ,& qui contrarium dicunt, mentiuntur, ſecun- aam Angel. inl. item ſi verberatum. S. I. de rei ven- aoöcat. culus opinionem ſequitur Iaſon in conſ. 22. 301 col. 1. verſ. Duodecimoò facit,& col. 13. circa ſin.& in conſ. 226. col. 2. lib. 2.& in conſ. 107. col. 2. in fiu. lil.. Nec diſputare licet de poteſtate Princi- pis; Id enim inſtar ſacrilegi] eſt. 7. ᷣutare. C. ae crim. ſacrileg. nec dici poteſt Principi, Do- mine, cur ita facis, quia ſufficit pro ratione voluntas, Bald. in prelud feud. l. 9. Sinl. im- perrald. G ſenrent. reſcin. non poſſé. Et qui diſ pu- tat de poteſtate Principis, facit ſe ſuperiorẽ ipſo Principe,& ponit ſedem ſuam ab Aqui- lone, putando eſſe ſimilis altiſſimo. Bald. onſe „r. proponitur, qudd inter agnaros. col. 1. lib. 1. Marrh. de Affl. in conſt. Neapol. rubr. 2 lib. 1. n. S. quod maximè procedit, ſtante clauſulà, ex cerid ſcientia, quia in dubium reuocari non poteſt, quod Princeps facit ex certà ſcientid, ſed perpetuum ſilentium imponi debet, Bald. in rit. de pac. Conſtant. S. ſi cum autem, in verbo Imperialu, aliãs in verbis non admittimus. Er cùm vtitur Princeps plenitudine poteſtatis, eſt omnie,& ſuper omnia, Bal. c. I. qualiter dom. feudi propriet. priuetur,& poteſt mutare qua- drata rotundis. c. cum veniſſens, de ludic. Gra- uet. couſ. 24 n. r. 2. 3.& ſec. b b Derwegen iſt kein zweiffel/ daß auch Her⸗ zog E. der Elter/ vnd folgendts auch Hertzog E. der Juͤnger das ehrliche Ambt der Schuſter der⸗ geſtalt priuilegtren/ befreyen/ vnd begnaden ha⸗ be koͤnnen/ daß alleine die Schuſter in den priui⸗ legirten Stedten/ zwiſchen D. dnd L. gelegen/ ſchue/ vnd ſtiffeln machen/ dnd derkauffen ſolten. Welches auch hieraus noch weiter erſcheinet/ daß die Rechte ſagen/ vnnd wollen/ priuilegi⸗ um,& conſuetudinem à pari procedere.«. dus ſant. de oflic ordinar. c. dm continęar. de foro competenz. Et idcircò ſicuti ex conſuetudine fœemina in feudo ſuccedere poteſt, vr rradunz omuneès in c. T.§. G quia, qui feua. dar poſ.& in ar. §. filq. ſi de feud. fuer. controv. ità& ex priuile- gio,& inueſtit urà Dowini, quemaamoaum in terminus arzuit Decius conſ. 390. n. 12. Tiber. Decia. roſpon. 24. n. 76. cum ſeqq. in I. Vsl. Nun koͤnnen aber per conſuetudinem, ind durch eine beſtendige gewonheit/ monopolia in⸗ troduciret/ vnd eingefuͤhret werden/ wie ſolches oben ausgefuͤhret: Darumb folget/ daß auch ein Landesfuͤrſt ſeine Vnterthanen in Gnaden an⸗ ſehen/ vnnd priutlegirn koͤnne in den faͤllen/ die ſonſt ad monopolia gehen. b b Woran dann in gegenwertigem falle deſto weniger zweiffel/ weil das priuilegium dem ehr⸗ lichen Ambt der Schuſter/ oh publicam vtilita- tem, onnd darumb gegeben/ daß erwehnt ehrlich Schuſter Ambt in den priutlegirten Staͤdten die buͤrde des Fuͤrſtenthumbs deſto beſſer tragen/ vnd ablegen helffen moͤchte/ wie dann dleſe vrſache in Hertzogen E. des Eltern/ auch Hertzogen E. des Juͤngern priuilegio aus Denee ieh geſetzet. Vnd 302 Vnd darumb/ ob gleich erwehnt priuilegi⸗ um etzlichen Priuat Perſohnen abtreglich ſein moͤchte/ ſo muß dennoch die gemeine wolſarth mehr/ dann wenig Priuat Perſohnen in acht ge⸗ nommen werden/ cum publica vtilitas ſemper ſit præferenda priuatæ. 7. I.& ibi mmuniter fertlbenies,& maximè Bartol. in 6 col. venſ. cum enim quæritur, vtrum putlica v'tilitas. ſoluto ma- rrim. quemadm. dos petar- Dd. iu Awrltnt. Nes, uæ. C. communia de legar. I. I. 9. fin.& ib: Sarrsl. G ae cadvc. zcll. Et publicæ vtilitatis grarià à regulis Iuris communis receditur, multaque permittuntur, quæ alias nen fierent. l. ira vul- nerarus. S. malta. Adl. Aquil. c. Asbare. S. fin. Verſ. præſertiu. de ſenteut.& ve iwaisa. in 6. fl ppolyr. in pract. crimin. S. aggrediar, nu. õ1., ad numer. 74. To. Gramma. Aeciſ. Nezpol. 12. uum. 17. um ædj. Fern. Vzſq. lib. I. ontro. IEuſf. c. J. nu. 16. Audr. Geil. l19.. praclic. og]. 96/. 56. g. 2. cum aliqust ſeqi. Voer diß alles ſeind dte monopolia darumd zu Rechte berbotten/ quòd diſpendium com- muni plebeculæ inferunt, auaritiæ ancillan- tur,& in tenues ciuium familias egeſtatem, & fàmem immittunt, v rradtt. cit ᷑ Damhude- derio in praxi rerum crimin. c. 232. de monopolio, circs fiucmm. Das priuilegium aber/ ſo Hertzog E. der Elter/ auch Hertzog E. der Juͤnger dem ehrli⸗ chen Ambt der Schuſter/ zwiſchen O. vnd L. ge⸗ geben/ iſt dem gemeinen Volcke nicht nachehet⸗ lig/ dienet zur geihtgkeit nicht/ erzepffet auch die armut nicht/ dund bringet keme tewrung: ſynte⸗ mahl in dem priuilegio asserucklich cautret/ vñ vorſehen/ daß die Schuſter in den priutlegirten Skaͤdten die ſchue/ onnd ſtieffeln nicht vortewrn/ ſondern vmb billiche bezahlung geben/ vnd ſich in dem zimlich/ wie in andern ombligenden oͤrtern gebreuchlich/ verhalten ſollen/ Welchem das ehrllehe Ambt der Schuſter bißanhero auch auff⸗ richtig nachgelebet. Derwegen folget/ daß das priuilegium, ſo dem ehrlichen Ambe der Schuſter gegeben/ zu Rechte beſtendig/ cuͤm hie cellet cauſa prohi- birionis monopolij. Er prohibitionis cauſà ceſſante, ceſſat ipſa prohibit io. f.1. G&ibi Bala. gol. 2. Verf. nora, quod ceſſar. C. ſi rector prouinc.&ec. r. etſi Chriftus, C& ilt Bald. col. 2. verſ aicir ęl. qxòd ceſſanté. e Iureiur.& c. uon deber. verſ. cum ergo probibirtiones. de conſanguin.& Afin. c.tn literts.. quæſ: 2. Anar ae Iſern. i8 rvbr. quæ ſunr regalia. ænl. 3. verſ. Læ‿prsadi geia.& 469: Post cum Marth, ue Aiict. col. vlr. pPaulo ante finem, vbi aicuat, quod ceſſaute cauſa probibilionws,, hiuitar autoritas Faru- ri. Bald. conf.. Katato cauetur, in fiue lib. 2. br Arcir, 1d g, Aaeo procedere, 2I propter ceſſattonem caufæ protubitionts videatur induri diſpenſutio, per texT. Jque ds dioi? uorab. in c. usxu delet. S. hu omui- Confilium Decimumſeptimum. bus. Ext. de coſangu.& Alliui. Vnd hiermi die erſte Frage erlediget. Secunda Quxæſtio. 48 liche Ambe der Schuſter in den pruile⸗ —2 girten Staͤdten die jenigen/ p wider ſ hadendes Fuͤrſteichs priuilegium thuen/ dund handlen/ proſequlren/ berfolgen/ vnnd jhnan die Leiſten/ Schue/ dund Leder nehmen maͤgen Auff dieſe frage iſt kuͤrtzlich zuſchlieſſen/ diß die Schuſter in den priutlegirten Staͤdtendeſſen befugt. Dann der Buchſtab des Fuͤrſtlichen pri⸗ uilegij bringet klaͤrlich mit/ daß den jenigen/ wider das Fuͤrſtliche priuilegium derbrochen/ de ſchne/ ſtieffeln/ Leder/ vnd all das jenige/ damt ſie wider das priuilegium handlen/ genommen werden ſollen. Et cùm priuilegio permitten- te hoc fiat licitè,& Iure fieri cenſerur. Io cbuss.& ibi Zarrol. Bald. Albericus de Roſa. G& DA GC. adl. Iæliam de adulter. t. qui peccar. 23. quaſt Pbilipgus Dortius conſ. 29. au. 2. Nec enim altell iniuriam inferre intelligitur, qui quid lue, ſiue priuilegio permittente facit. l. uiurianm Acris. g., quu Iurr puklico. de iiuris. l. nemo di meaum fatit,& ibi Decius,& Cagnol. de Regul lun Et proptereâ non deber ei controuerha mo- ueri. 1. auciuus. el. I. C. de admiiniſt. ur. nec co- tra eum debet agi, nequc ad pœnam corpo- ralem, neque ad pœnam pecuniariam. ſ⁶ ibi Oa. qusa quiſq; Iuris. l. in concubinatu. de an. cubtuus. d. l. Cracchus.& ili Dd. Felin. c qua in Eccleſtarum. uua. I4. Ext. de conſliturio. Deciu l. ona fides, circa fin. de reg. Iur. neq; ad damni- l. nemo aamnum,& ili Decius,& Cagnol. ar rtaul Jur. neq; ad inte reſſe, Perrus ae Bella Perrica:! 1 quis ex conſenſis.& ili Cyaus. num. 9. circa ſinen G. de Epiſcop.& Cler. Alex. f conuenerit. nu4. 9 ili Decius lectu. I. nu. 20. limitat 4. de Hwalichs. De- nique quod legit imè factum eſt, nullo alio modo facienti nocere, vel obefſe debet. Ph⸗ lipp. Porrius conſ. 35. nu. 19. DVnd ob bielleichte allhier mochte geſagt wen den/ In den Fuͤrſtlichen/ den Schuſtern in den Staͤdten gegebenen/ priuilegijs wird eine ge⸗ wiſſe Form præſcrtbiret/ vnd dorgeſchrieben/ wie⸗ vnd welcher geſtalt wider die jenigen/ ſo wider die Fuͤrſtliche priuilegia etwas dornehmen/ procedi⸗ ret/ vnd dorfahren werden ſol: In betrachtung/ daß in Hertzog E. des Eltern priuilegio cauiret/ vnd vorſehen/ daß die Ambtleute/ Voͤgte/ dnnd Schultzen/ die Vorbrecher mit Leib/ dnnd Gut anßalten ſollen/ vnnd in Herhog E. des Juͤngern priuilegio den Droſten/ Beſchlo⸗ ſten/ Voͤgeten/ Ambtleuten/ Beſehlichbabern/ Gograͤf⸗ Vm andern wird gefraget/ ob das ehre uben Äl num rrunj qum cent nullo brm .20 Fh nadm ilei nud in 1 qaod etim t lbus raced Iul tianenl rihiadini, dla Cd' ſuu idem Jaldi ds ſarun aanliri. E indietam bet muuatic apn cdictis! cidit in ma mam, Qus tum aded. quia ekf quudem! venſ. ea 7 tumaretit co mulie wiſdono di&l in Lahſenu, Aumit ad Cde lere⸗ ma, V pt 4 d der equ Ternu, de alien tn Axan th hn A] drrigue Nälanit llennie r uann a. e Nlal lu. erſf es, G Sot jefeln/ Leder dad 1 u 4 11. das lullegium ſandin ſollen. Et cum riuikezu 1 licite,& lure hen cenen 3e Tennal Balt Alenuan, nId de 4dvlter.r qu yeuunj Porriu 124/2 9. au 2. Neceli iaferre intelligitur, gua legio permitteute Retn , 7 Iere pullias it inmn it, F lr Decus, G(tzuluh erei non debet eicontna acimas. cl. I. C. Ae adminm. debet agi, neque adcnu que ad pœnam pecuninin 24 Ju*.! inunauian 1 Cracchus. G li D4 uS . 2um. 14. Ext. arfin u, circa f*. de reg. uur 3ed 3 um, G ili Deciu, G Cin d ntereſſe, Permade nllt 96 G. G 101 O. uin dh „p. G Qer. Alex. 4 anum 1 Iat4 ℳ 1 a.I. u. 2o. An. 6 .. ſ od legit imè factum d4 eienti nocere, N Odellen ſ3*u.. Conſilium Decimumſeptimum. Gograͤffen/ Schultheiſſen/ Buͤrgermeiſtern/ vñ Raͤthen in den Staͤdten aufferlegt/ vnd befoh⸗ len wird/ daß ſie/ auff anzeigung der priuilegir⸗ ten Schuſter/ den verbrechern die ſchuhe/ ſitef⸗ feln/ leder/ vnnd all das jenige/ damit ſie dor⸗ brechen/ nehmen/ ond an J F. G. ſtadt dber dem priuilegio halten ſollen. Pnd darumb ſeind die Schuſter ſchuͤldig/ die jonen in jhren priuilegijs vorgeſchriebene for- mam zuhalten/ ond ſie die Schuſter koͤnnen kei⸗ nes weges den vorbrechern die leiſten/ ſchue/ dnnd leder nehmen/ cuͤm forma ſeruari debeat ad vnguem, alias actus eſt nullus. I. AAmn hu. S. 4 Praror. de trauſactio. l. conſtitutionibus. Ad munt- cipalem. l. certa forma. G de Iure fiſci. lib. 10. Et omiſſio formæ et iam in minimo totum viti- at. Hald.& Imola inl. I. de liber& poſtum. Felin. in a cum dilecr. col. 2. poit medii primæ ampliati- enis,& iteri col. 16. in io. ampliat. Ext. de reſcript. quod etiam in actibus, quantumuis fauorabi- libus procedit Lqui Romaæ.§. Flauius, de V. O. Bald. inl. reſtamentum. G de teſtament. Nam formæ nihil adimi, aut detrahi poteſt. Bala. in l. vlr. col. 2. C. ae ſuis,& legit. Ea enim indiuidua eſt, vr idem Baldus ait inl. certi conaictto.§. qusniam. col.. ſi certum petatur.& in l. Pædius. post princip. de arbitris. Et inſeparabilis, vr idem Balaus aigtt in d. l. éamentum. C. de teſtamentis. Ac quælt- bet mutatio in formâà totum vitiat, vr Baldus in prædictis locis ait,& ex paruo defectu quis in- cidit in magnam pœnam, quia nõ ſeruat for- mam, quæ ex integritate conſiſtit. Bald.. in c. cum adeò. col. 2. Verſ. item ex paruo. Ext᷑. de reſcripr. quia ex formã nihil mutari poteſt, ne vnius quidem horæ momentum. Bald. in«.. col. 2. verſ. ſed nunquid numerus de milite vaſal: qui con- rtumax eſt. Et ſeruanda eſt forma etiam à ruſti- co, muliere, minore, milite, eoſq; formæ o- miſſio non excuſat. l. vlr. C. de teſtament. iun- eta ęl. inl. ambiguitates. G eodem.& Voluerunt Salycetus, Bald.& alij. in l. Iurlsr: gnorantid. C. qui aamit. ad bonor. poſſeſß. Bald. in l.vlt. in princ. col.. G. de Iure delilerani. Et ità ſeruari debet for- ma, vt præſcripra eſt, nec ſufficit, eam ſeruaſ- ſe per æquipollens. gloß. in Clement. 7. in verbo, Terrib. de vira,& bonoſt. Cleric. Barrol. in l. uon ſunt liberi. ae ſtatu hom. cum concordant. adductis per Alexaudr in I.. col. vlt. de liberis,& poſtum. Hyppol. de Marfil. conſ. 26. ſolennem. col. 2. O 3. lib.:. & denique non ſeruatâ formà in aliquo actu, præſumitur dolus, mala fides,& fraus in ex- plicantibus actum, vr ſengulariter aicit gl. in l. 7. quam ibi ſequuntur,& cammendant Bartol. lo- ban. de Plate.& Lucas de Penna. C. de lure haſlæ Fiſcal. lib. 12. Nicol. Bocrius in aurels ſuis Aeciſioni- bus. deciſtone I. num. 5. vli etiam alios, ita tenen- res,& ſentienres referr. So kan jedoch auff ſolche einrede beſtendig⸗ 303 lich geantwortet werden/ Ob wol nicht ohne/ daß beyde Fuͤrſtliche priuilegia den Droſten/ Ambtleuten/ Boͤgeten/ Buͤrgermeiſtern in den Staͤdten/ vnnd andern Befehlichhabern/ wie die nahmen haben moͤgen/ aufflegen/ ſie die verbrecher anhalten/ onnd denſelben die leiſten/ ſchue/ vnnd ſtiffeln nehmen ſollen/ ſo ſey es dennoch in der Stade H. nach erlangeten Fuͤrſt⸗ lichen Prtutlegien/ je/ vnnd allezelt alſo obſerui⸗ ret/ vnnd gehalten worden/ daß das ehrliche Ambt der Sehuſter/ wann jemand vormercket/ der jhren habenden Priuilegien etwas zuwidern attentiren/ onnd vornehmen moͤchte/ dem Buͤr⸗ germeiſter ſolches vermeldet/ onnd etzliche jhre Ambtbruͤder/ neben des Naths Dienern abge⸗ fertiget/ die hausſuchung gethan/ den vorbre⸗ cher jhrer Priuilegien geſucht/ onnd denſelben/ wenn er angetroffen/ die leiſten/ ſchue/ ſtiffeln/ vnnd leder genommen haben/ dnnd derwegen wer⸗ den die Fuͤrſtlichen priuilegia, ſo den Droſten/ Ambtleuten/ Voͤgten/ ond Buͤrgermeiſtern in den Staͤdten/ daß ſie den Vberfehrern der Pri⸗ uillegien/ die leiſten/ ſchue/ ſtiffeln/ dnnd le⸗ der nehmen ſollen/ vermuͤge Rechtens alſo ge⸗ deutet/ vnd vorſtanden/ daß ſie ent weder durch die jhren/ oder auch durch die Schuſter/ ſolches verrichten mögen. b Quælibet enim giſpoſitio ab obſeruantis, poſteà ſecutâ, interpretationem,& declara- tionem accipit. l. minime: l. ſi de interpretatione. de legibustl ſed& lulianus§. proinde. ad SCtum Ma- cedonian. Grau. onſ. 1or. n. a. Socin. conſ. I11. col. fin. kib. r. Corueus conſ. I9,. col. fin. lib. 4. Dein a M. Ferrarienſis. col. 2. Exrt. de conſtirur. Decius conſ. 170. col. fin. Rochus Curt. iu repetitis.&. fin. exr. de conſuetud. Wann auch das ehrliche Ambt der Sehu⸗ ſter nicht vleiſſig digiliren/ ſonbern den jentgen/ ſo jhren Priuilegien zuwider/ ſchue/ ond ſtiffeln machen/ ſtillſchweigend zuſehen/ onnd da entge⸗ gen nichts vornehmen wuͤrde/ koͤnte das ehrliche Ambt der Priuilegirtẽ Schuſter leichtlich vmb die Fuͤrſtliche priuilegia kommen/ ſiniemal klares verſehens Rechtens/ quòd priuilegium non vſu amittitur, maxime ſi quis intra decennium non fuerit vſus priuilegio, cum eo vrti po- tuiſſet, I. 7. vli Barrol.& cæteri. de nundinuw. l. li- citatio. S. earum. de publican.& rraaunt Canoniſia, maximè Felinus in c. cum acceßiiſſent. Extr de con- fiiturio. Iaſon in l. fin. de conſtitut. princip. verſ. rertioò principaliter. Imò ſi quis, habens ampliſ- ſimum priuilegium, eo diminurté vtatur, ſibi præiudicat, ita vt non poſſit de cætero vti tam plenè,& latè, vt prius potuifſet. Parrol. in l. Vſum aquæ. C. de aquæduct. lib. 11. Alexand. conſ. 24. lib. 5. Iaſ. in! fin. n. So. de conſtiturt. princ. Tiber. Deciam reſponſ. 21. u. 7.& f. in. Volumine. Vnd diß ſo diel die andere frage betrifft. Dd 2 Tertia 304 nſili Tertia Quæſtio. Vm dritten wird gefraget/ ob die/ zu dem ¶ ende/ daß ſie in T. 4. Hauſe den ber⸗ y borgen/ vnnd verbrechenden Schuſter ſuchen ſolten/ abgefertigte Ambtbruͤder der Schu⸗ ſter vnrecht daran gethan/ daß ſie erwehntem der⸗ borgenem/ vñ vorbrechendem Schuſter/ ſo jnen⸗ den Ambtsbruͤ dern/ mit vngeſtuͤmen worten die leiſten/ ſchue/ onnd leder dorent hallen/ einen backenſtreich gegeben? Auff dieſe frage iſt kuͤrhlich zuantworten/ weil das Fuͤrſtliche priuilegium vormag/ daß A. den dorbrechern die leiſten/ ſchue/ vnnd Kiffeln genommen werden ſollen/ vnnd aber die vorbre⸗ cher gemeinlich die leiſten/ ſchue/ vnnd ſtiffeln nicht gerne von ſich geben/ dund darumb dem ehr⸗ lichen Ambt der Schuſter/ aus krafft/ vnnd macht des Fuͤrſtlichen priuilegij frey ſtehet/ wider die vorbrecher jres priuilegij, ſo die leiſten/ ſchue/ dnnd ſtiffeln nicht von ſich laſſen wollen/ die mittel/ vnnd wege vorzunehmen/ durch wel⸗ che ſie/ die ehrlichen Schuſter/ der leiſten/ ſchue/ onnd ſtiffeln mechtig werden kaͤnnen. Vno enim aliquo conceſſo,& permifſo, conceſſum et- iam,& permiſſum videtur alterum, per quod perueniri poteſt ad illud, quod conceſſum,& permiflum eſt, argumenro l. 2. de Juriſaict. Ibi dieitur, cui Juriſdictio data eſt, ea quoque conceſſa videntur, ſine quibus Iuriſdictio ex- plicari non poteſt.! orario. Ae Sponſali:& tradir clarè Sotints Senior. onſ 226. col. 17. Venſ. Am plius dico. lib.. Crauèr. conſ. 203. num. 2 r. Menocl,, de ar⸗ Sitrar. Iadic. qauſt. 116.1I. qutæſt. J2. So folget/ wenn gleich die/ wider die Fuͤrſt⸗ liche priuilegia vorbrechende Sehuſter/ ein maulſchelle/ oder ſonſt ein anders daruͤber be⸗ kommen/ daß ſie niemand/ dann ihnen ſelbſt ſol⸗ ches zu imputiren/ onnd zuzuſchreiben haben. Quia damnum, quod quis ſuâ culpãâ ſentit, ſibi,& non alijs imputare debet. l. quod quu de vregul. lur. Vnd koͤnnen die Ambtbruͤder derent⸗ wegen nicht beſchuͤldiget werden/ quia lure ſuo fuerunt vſi, wie zuuor bey der andern fragen weiteriſt ausgefuͤhret. Quarta Quæſtio. ꝙQ0 Vm bierden wird gefraget/ wenn ein (2 heimlicher/ auff der werckſtadt befunde⸗ ner Schnſter lerhaliter, oder ſonſt ber⸗ wundet wurde/ obdie Schuſter derentwegen ci- uiliter, oder criminaliter belanget werden boͤn⸗ ten? b So biel dieſe frage betrefft/ kan auff dieſelbi⸗ ge keine richtige antwort gegeben werden/ dar⸗ Conſilium Decimumſeptimum. umb/ daß kein gewiß factum proponiret/ dnn nicht angezeiget iſt/ wie/ vnnd welcher geſialt/ oder auff was weyſe/ onnd art die derwundung moͤchte geſchehen. Et lus omne oriturexta. O. I. R exc plagis. S. in cliuo. Adl. Aquiliam. Kin facto quæſtionis ſumma conſiſtit. l. obliganur 9. penult. ſſ. de obligat.& Act. Ac mutato faco ius mutatur. I. ν, ae excuſar. ruror. l. loc lopa. tum. de legar. 3. lti in emtione. S. penult.! eum dà eo. l. qui fundum. de contrab. emtio. Alberia, in d. S. in cliuo, ibi inqutt, Ex modicà facti muta- tione totum lus mutatur. Hinc quoque di. cit Baldus, quòd ſecundum diuerſitatem fa- ctorum diuerſum reddirur contilium, in auſ. 12. Quidam nomine. in 2. vel. Micol. Fello. conſ.3. in punto, de que quæritur. num. 1. Iacob. Phili Portius conſ. I. iu princip. Das aber iſt gewiß/ wenn das ehrliche Amzt der Schuſter jhren gedollmechtigten Ambtsbraͤ⸗ dern wuͤrde mandiren/ onnd befehlen/ daßſie den heimlichen/ auff der werckſtadt beſundentn Schuſter ſolten alsbald entleiben/ oder ſonſt k. thaliter, vnnd in andere wege groͤblich deſched⸗ gen/ daß nicht allein die gevollmechtigten Amdi⸗ bruͤder/ ſondern auch das Ambt der Schuſiet peinlich verklaget/ vnnd geſtraffet werden koͤnne. Mandans enim delictum punitur, vt est texiu expreſſus,& adliteram in l. non ſolum. g. mande to. de iniurs. Imò mandans grauius punitut iplo mandatario, cùm plus co delinquat: Nec excuſatur mandans, ſi mandatarius ali. quid amplius fecerit, quàm ipſi mandatum fuerit, vr, ſi mandans mandauit vulnerari duntaxat, non occidi,& illata fuerint vulne. ra lethalia, mandans ità punietur, ac ſi occi- di mandaſſet. Na clarè docuir Bald in l. ain mandari. in fine. C. mandati.& inl. non eo minu num. 29. C. de accuſarion. Iaſon in l. I. nu. z1. Cde ſeruis fugittu. Thomas Grammat. conſ. 20. na. J. Ce- pPol. conſ. 30. AEgid. Foſg. in tract. cauſ. griminal tit. de mandato aa bomivid. nu. 10. Iul. Claruslib. Jêntent. luris.§. Ein. quaſt. So. Verf. pons aliquu. Ex quo enim mandatum fuit id, quod non eſtia poteſtate mandatarij;(nec enim ad menſu. ram inferri poſſunt vulnera,) ſequitur, ipſum mandantem teneri, ac ſi homicidium man. daſſet. Et quamuis ab hâc ſententiâ nonvuli difſentiant quos recenſet Bluncus in pradt. erimiu tit. ad defenſam. num. 17.& Angçel. Caſtrenſ. Le febus,& alf inter conſil criminal. Cæpol conſ.34 79. 77. 349. tamen ab ed recedendum non eſt, us Zhrmat Menockius lis. 2. de arbitr. iudie, qualliuu centur a. caſu 5412. Wuͤrden aber die gevollmechtigten Ambibruͤder dor ſich allein/ ohne einigen dorgehenden befeßlich des ehrliche Ambts der Schuſter/ den angetioffe⸗ nen heimlichen Schuſter toͤdtlich derwun daufm onftet V fteuf rend/ eche Faunigota Damvannde Fönuazegken, ercheehe güägenalch dueteädgen Säzaſerbeg die amlu ob tutelam b exitimetur. tepellere on tunt. 1 1 ſcientiama natl ex le gwus Dauſimus ſeafaci, ſivit nol tela latrol omassho Enneimn Vnnl tamen in fallenicht! konen ſie dinarie nich nem arbitt talin in len aſſ hnulnlu 7 tuajnan. d lte g. Kacundias anim) de fom dun. can Fadüreram in! nun zln- 7 Imò mandans guuib datario, cum plus cs ſatur mandans, Gmmdur laus fecerit, quam ipim t, fi mandans mandautit „non occidi, Kiltatrein a, mandans ità puniennh aſſet. 714 derd aaut Jai n fre. C maudeti Gulmn 244 aceuſarien. Uaſun ullu- 2 Mouas Grunnau nul Argid Bof in md afe duts ad homisid u. W Md 1. H. fn. qusl. 94 unj zuu⸗ mandatum fuitic quun mandatarij(nec tun . ſegaud npoſſunt? ulnero 9 Conſilium Decimumſeptimum. ſonſten dbel ſchlagen/ koͤnte das gantze Ambt dar⸗ umb mit Rechte nicht belanget/ noch beſ prochen werden/ ſondern die thaͤtter allein. Peccata enim ſuos autores tenere debent, nec vlterius progredi debet metus, quàm reperitur de- lictum. l. ancimus. Cde pænis. Et vnuſquiſque ex fuo admiſflo ſorti fubijcitur. I. crimen, de Pænus. Hierumb/ wann ſich ein ſolcher vnfall auch ſolte begeben/ vnnd zutragen/ daß ein heimlicher⸗ auff der Werckſtedt angetroffener Schuſter/ todllichen/ oder ſonſt groͤblichen verwundet wuͤr⸗ de/ muͤſten die circumſtantiæ, vnnd ombſtende/ wie/ ond welcher geſtalt der vnfal ſich begeben/ in fleiſſge auffmerckung/ vnnd acht genommen werden/ lecundum ea, quæ àICto Claudio Saturnino traduntur in l. aut fadta. de pænis. Dann wann der vorbrechende Schuſter den ge⸗ vollmechtigten/ abgeordneten Ambtbruͤdern mit der Wehre hette zugeſetzet/ vnd in ſie gedrungen⸗ vnd die abgeordnete Schuſter weren dardurch vn⸗ vmögenglich zur gegenwehre zu greiffen/ vnd ſich zuuertheidigen gezwungen⸗ vnd der dorbrechender Schuſter bequeme daruͤber eine toͤdtliche Wun⸗ de/ weren die abgeordnete Ambthruͤder entſchuͤl⸗ diget. b Nam lure hoc euenit, vt, quod quiſque ob tutelam ſui corporis fecerit, lure feciſſe exiſtimetur. I. ur vim. de luſt. G& Jure. Et vim vi repellere omnes leges, omniaq́; lura permit- tunt. I. fedey partus. ſf. quod merus cauſa. L. 2. 7. ſcientiamud!l. Aquiliam. Et non ſcripta, ſed nata lex eſt, quam non didic imus, accepimus, legimus, verùm ex naturà ipſà arripuimus, haufimus, expreſimus, ad quam non docti, ſed facti, non inſtituti, ſed imbuti ſumus, vt, ſi vita noſtra in aliquas iaſidias, ſi in vim, in tela latronum, aut inimicorum incidiſſet, omnis honeſta rat io eſſet expediendæ ſalutis, vur præalarè Ciceropro Milone ſcriptum reliquit. Vnnd da gleich die Ambtbruͤder das wode ramen inculpatæ tutelæ in jtzo beruͤhrtem falle nicht halten/ ſondern Excediren wuͤrden/ koͤnten ſie poena homicidij, aut vulueris or- dinariA nicht beleget/ ſondern allein extra ordi- nem arbitrio ludicis geſtrafft werden. Menoch. de arbirr iud. quuſl. caſa 275. Tyraq. in ꝛract. ae pænb.. cauſa.& traditum eſt à Ludou. Roman. in Ihn vlanihus ſeir-fngun ari 3.&ibi Nicol. Pignolatus in adaition norauit. Ratio eſt, quia non ex pro- poſito,& malo conſilio deliquerunt, ſed per itacundiam,& qui per iracundiam, aut alias animi perturbationes delinquunt, mitius funt puni endi, vt docer Tyraquel. de pænts, dicta cauſt. Et Patrus aberin l. quicqaid calore iracundiæ. de regut. lurits. exrat num. 3. ſf quod metus cauſa. erin 305 Quinta Quæſtio. ☛ Dm Fuͤnfften wird gefraget/ ob T.. SA das ehrliehe Ambt der Schuſter auff ge⸗ walt/ ond gebrochenen Haußfriede dar⸗ umb koͤnne verklagen/ daß erwehntes Ambt den verborgen/ vnnd vorbrechenden Schuſter in ſei⸗ nem Hauſe/ vnnd gemaͤchern ſuchen hat laſſen? Beydieſer frage iſt zu wiſſen/ daß die Rechts⸗ ſcribenten/ vnnd lehrer tradiren/ ſagen/ vnnd wollen/ daß fuͤnfferley genera vnnd art violen- tiarum, oder gewalts ſein/ dund befunden wer⸗ den. Eſtenim violentia, quæ vocatur turba- tiua, eaq; locum habet in rebus mobilibus, & immobilibus quando quis in re mobili, vel immobili turbatur. Deinde alia eſt vi- olentia, quæ expulſiua dicitur, caque ſo- lum in re immobili fit, vt, quando quis ex fundo eijcitur, vel expellitur. Tertiò eſt violentia quædam, quæ appellatur inquieta- tiua, vt, quando quis æditicat, vel aliquid fa- cit in ſolo alieno. Quartò eſt violenria, quæ ablatiua nuncupatur, eaq; in ſolis rebus mo- bilibus committitur, quando per vim res mobiles aufferuntur. Deniq; eſt violent ia quædam, quæ compulſiua dieitur, vt quando quis per vim aliquem cogit, vt conſentiat. Hæc quinq́; violentiarum genera enumeran- tur per Dd.& maximè per Barrol. poſt gloſ in! 3 Ii quu in tanram C. Vnde vi. b MNun kan aber die/ von dem ehrlichen Ambt der Schuſter geſchehene/ Haußſuchung auff kein genus von den jtzo erzehlten fuͤnff generibus violentiarum gezogen werden. Dann erwehn⸗ te Haußſuchung iſt keine violentia expulſiua, turbatina, inquieratiua, oder compulſiua, wel⸗ ches auſſerhalb allem ſtreit: So kan die geſche⸗ hene Haußſuchung auch ad violentiam ablati- uam nicht referiret/ noch gezogen werden. Vnd wenn man vielleicht wolte ſagen/ T. 4. hetten die Schue/ Leiſten/ vnd Leden zugehoͤ⸗ ret/ vnnd ſolches alles hetten die abgeordneten Ambtbruͤder weg genommen/ onnd damit vim ablat iuam committiret/ vnd begangen/ wird je⸗ doch damit vis ablatiua nicht erwieſen. DBVUyvd ſolches klaͤrlich außzufuͤhren/ vnd dar⸗ zuthun/ iſt klares dorſehens Rechtens/ quòd vio- lentia omnis, qualiſcunq; illa ex quinq́; pro- poſitis generibus fuerit, ſine dolonon com- wittitur. Ità textus eſt ad literam inu l,². S. doli mali mẽtio. De vi bonor: raptor Ibi Ctus inqu it, Doli mali mentio hic& vim in ſe habet. Nam qui vim facit, dolo malo facit„non tamen, qui dolo malo facit, vtiq;& vim facit. Ad jdem eſt ſimilis textus in?. Prætor air, Cuius. g. ſi cum ſeruum. eod. rit. de vi bonor. raptor. Inquit lCtus, ſi, cum ſeruum meum Titius pullaret, Dd 3 rurba 306 Conſilium Decimumſeptimum. turba fuerit collecta, iſq; ſeruus in eà turbà aliquid perdiderit, cum eo, qui pulſabat, age- re poſſum, quippe cùm in turbà dolo malo damnum datum ſit. b So iſt imgleichen vorſehens Rechtens/ quòd dolus non præſumitur. I. merito. fpro ſocio. l. pæ- rronus. l. quoties.§. qui dolo. de probation. L. ſi præ- vor. S. Marcellus. de Iudit. 1. 3. S. vlr. in fin.& ibi el. de rriburo. Actio. l. aolum.& ibi Barrol.& ald. Cide dols malo. I. I. Sibi Curueus in 2. notab. Cſi omiſſa cauſd tetam. c. vfflcc, in verbo confliterit. de eſta menru. e. accedens. de falfis. c. 2. de renuntiavio. lib. G latiſimè Tyraquel. de Virog. retrauu. J. 26. gy. I. num. 2. G 50. Es ſagen auch die Rechte/ vnnd wollen/ quòd, vbi nominatim dolus requiritur, lata culpa dolo non comparatur. ęl. inl, in lege ad legem Cornel.de ſicar. lmagna. de.§. Bartol. in! quod Nerua. col. 7. Verf llos enim tres. in 2. ledtu.. Aepoſiri.& in l.r. ia princip. de lægibus, bi Aicit, quòd in maleficijs lata culpa dolo non com- Paratur. Bald. canſ.277. in cauſa Govlieln 7. 116. J. Panormira. o*ε acti cantingentia. Quddam mu lier. lib. I.& conſ. ᷣ‿ν. Ia Crifii nomine Amen, Wi- derur primò. col. 2venfic. ſea bu Hon obſtantibus, eo- dem libro¹. b Vber diß altes iſt dorſe heus Rechtens/ quõd à dolo quænis cauſa, fatua etiam,& inſulſa, inepta,& temeraria excuſat. l. igitur. de liberal. cauſ. glinl. Ein fin. de abigeis.! plagg. C ad. fa- liam. de plagia. Et hæc eſt communis ſententia, vr affermat lobannes de Amitis conſ. f4. num. J. Wem afirmat Boërius, aeciſr⁶νnum. ¹I. Hanc xtiam dicit communem regulam Decius conſ. 27o. poſt num 2. veſic. vlrimo uon obſlat, quem re- fert Gratus conſs. num. 21. lib. 2. Iaſ-in l.¹ſi quls id, aod, num.]. De Iurzdict omn. Iludtc Curt. Iun. iu I. I. num. 6. Quoa uir g. Iuris. Blanchus in praclic. riminal. mihu folio 127. num.. Et dicit Aegid. Boſſus in rir. de decrets Mediola. num. 19. quòd ità dicunt omnes,& ſubijcit Boffus, Tu dic breuiter, Aut loquimur in delictis, in quibus dolus eſt de ſubſtantis,& tunc ‚ ſiue caula ſit iuſta, ſiue iniuſta, excuſar: Nam videtur ceſ- ſare animus delinquendi: Aut verò loqui- mur in delictis in quibus dolus non eſt de ſub- ſtantid,& tunc cauſa, ſi eſt iniuſta, excuſat quidem ù dolo, ſed non à culpà,& ideò puni- tur pro culpd, non aurem pro dolo, ſed ſi cau- ſa eſt iuſta, excuſat à dolo.& à culpA. Et ità diſtingui debere fecundum omnes teſtatur Baldus 22 d. I. plagi. num. 2. Cad lagem Faliam de plagia. Iul. Clar. lib. J. ſentenlia. c. do. num, 22. Draqu. de pænis cauſa 2. num. I.2.3.& ſequenzi.“ Auß dieſem allem folget nun wen das ehr⸗ Uiche Ambt der Schuſter/ aus billichen/ erhebli⸗ chen/ rechtmeſſigen/ vnnd jhnen in den Fuͤrſtli⸗ chen Priuilegiſs zugelaſſenen vrſachen/ mit vor⸗ wiſſen/ conſenß/ vnnd volburdt des Buͤrgermal⸗ ſters in T. L. Hauſe/ den derdorgenen⸗ dnnd derbrechenden Schuſter geſucht/ vnnd denſelden/ wie ſie jhn auff der Werckſtedt befunden/ dee(en⸗ ſten/ Schue/ dnd Leder genommen/ daß erwehnt Ambt darmit keinen dolum malum, vnd in coa- ſequentiam keine violentiam ablatiuam, quæ ſine dolo malo non committitur, begangen jabe. b Worauß dann weiter nothwendig infermn/ vnd geſchloſſen wird/ daß T. L. daß ehrliche Ambt der Schuſter derogeſtalt nicht koͤnne derklagen⸗ daß ſie jhme gewalt erzeiget/ dnnd den Haußfrte⸗ de gebrochen/ damit/ daß erwehnt ehrluich Amlt der Schuſter den derborgenen/ dnd vorbrechen⸗ den Schuſter in ſeinem T. L. Hauſe/ durch de Ambkbruͤder/ vnnd des Rathsdtener/ ſuchen hat laſſen. Dann wo keine violentia, oder gewalt iſt/ da kan auch keine Actio ſuper violentii in- ſtituirt werden/ cuͤm non entis non ſint aliquꝛ qualitates L.2..ae vſufru. l.4. locati l. aded. ſ. qu Ihi toto. ſ. de naquir. rer dom. leius, qui in prouinau, Verſic. qwod ſi ſiipalatus.& 1li Da.& maxim'. Paul de Caſiro ſf ſi cerium petatur Hinc dicunt Dd qualitatem fruſtra probari, non probatà pri- us ſubſtanriâ. Bala. inl. omnium. circa mea all penult. Cde teſtament. 2em Bald. conſe46.. Viſir d- ctas arriculis., in princ. lib. Dec. conſ. Fog. col. fa Balbus in reperit. l. Celſus. num. 24. de vſurpat,& vſucap. Et qualitas extinguitur extincto ſub- iectoscui inharebat. Argum. I. qui lbertinus. 9. pallumtuw. de oper:libertor. l. rurela. S. fduo:de legit ꝛuror.& notatur in l. deſuncto. C. ji in fiauden patroni ec. Deniq; non entium nulla eſt mate- ria, forma nulla. Bald. in l. de qurbus. num. 21,ℳ legibus, TibDecia. reſpon. I. zu. I in I. Vol. Sexta Quæſtio. SVm Sechſten wird gefraget/ Ob T 4. von dem ehrlichen Ambt der Schuſter/ O, 2 ᷣ die/ anß ſeinem Hauſe genommene Lei⸗ ſten/ Schue/ vnnd Leder zu Rechte wider fodern koͤnne/ vnd dus Ambt der Schuſter jhme die La⸗ ſten/ Schue/ vnd Leder folgen zulaſſen ſchuͤldige Auff dieſe Frage iſt zuſchlieſſen/ daß T.! die abgenommene Leiſten/ Schue/ vnd Leder be⸗ ſtendiger weiſe nicht fodern koͤnne. Dann Her⸗ togen E. des Juͤngern Priuilegium beſaget im Buchſtab/ daß den vorbrechern des Fuͤrſilichen Priuilegij, die Schue/ Stieſfeln/ eder/ onndall das jenige/ damtt ſie wieder das Fuͤrſiliche Pri⸗ uillegium handien/ ſol genommen werden. Nun iſt aber vnnorneinlich wahr/ daß ml den Schuen⸗Leiſten/ vnnd Leder/ ſo aus T. l. Hauſe genommen/ wieder hochgedachtes d .5 poge mlaxun Nihenis 2 dluilegis gih ein bo zwntatre dunienthr onm nen t/un di iullegon, ſei daſber endern anden nuſſn. Daan a grnenlige rüt.rezula. vndem ar uſ dunt, quælt lirnu. oe le iamſt maiot juul auten. yina, dey uilegiata. reſtam. mil Ult. de ch odioſallt pretatio, cedit ah Inn liche /de keicheehl argeliſt,b. dorgenom obulandu 4i8. Gan tnr/ qui ſ nne fhu vinii. Tihe hœrtum Jetatur Hixcde em fruſtra probaxi, nnm intid. Bald. in! annim an encfament. laem Z4ldaniah 1a. In princ lib H Deccn'n rrperit. L. Celſus. aun. 24 9 9 tqualitas extinguitmtent inhærebat. uan. lauiln eper lbertor. l.nurelu i ſcu notatur in 1. aefundi ſun . Demq́; non entium nult anulla. 3404. 1 La'ulun Decia rehen.au.Iin 1u. exta Quxſio Dm Seehſten wird gefugt⸗ ndem ehrlrhen Inät6 e/ anß ſeinem Hauſe: 4 e/ vnnd Lederzt Nah⸗ Conſilium Decimumſeptimum. vogen E. des Juͤngern dem ehrliehen Ambt der Schuſter gegeben priuilegium gehandelt/ Vnd thut nichts zur ſache/ wenn man vtelleichte ein⸗ wenden/ onnd ſagen wolte/ die Schue/ leiſten/ vnnd Leder hetten niecht dem Schuſter/ ſondern T..gehoͤret/ dnd Hertzog E. Priuilegium rede alle in von Schuen/ Stieffen/ vnd Leder/ ſo dem Schuſter zugehoͤret/ In er wegung/ die wort alſo lanten/ Ißre Schue/ Stieffeln/ nnd Leder. Dann ob wol dleſe wort/ jhre Schne/ Stteffeln/ vnd Leder auff die Schuſter gehen/ ſo ſeind jedoch die folgende wort/ alle das jentge/ damit ſie wleder die Priuilegia hHandelen/ verba generalia, ſo nieht allein von den Schuen/ Leiſten/ ond Leder/ ſo dem vorbrechenden Schuſter zuſtehet/ vorſtan⸗ den werden koͤnnen/ ſondern gencraliter, wie die wort an jhnen ſelber lanten/ von alle dem jeni⸗ gen/ damtt die Schuſter wieder das Fuͤrſtllche Priuilegium thun/ dund dorbrechen/ es gehoͤre gleich den vorbrechenden Schuſtern/ oder nicht/ ſondern andern Leuten zu/ dorſtanden werden muͤſſen. 4 Dann alſo ſagen die Rechte/ quèd verba generalia generaliter intelliguntur,&operan- xur. I. regula. S. vlt. de Iurus,& facti ignor. L.r. S.cum vrbem. de offic. pref. vrb.& omn ia compræhen- dunt, quæ ſub ijs compræhendi poſſunt. C. 1. lianus. ae legar. 3. l.d procurarore. C. mandali. et- iamſi maiot ſit ratio in vno, quàm alio. 1.1. 5. uod autem. de aleato. Socin. in l. 2.§. ex hus, in princ, de v.0.& quamuis quædam fuerint pri- uilegiata. l. in fraudem. in fin.& ibi Baldus. de reftam. milit vel etiam odioſa. Ang. in l. vlt. col. vlt. de conſtitur. princip. Nam licet materia odioſa ſit, non tamen excluditur lata inter- pretatio, quæ ex proprietate verborum pro- cedit lcum lego.& ili Franciſc, Aret. de teſtam. In noch mehrer betrachtung/ daß das Fuͤrſt⸗ liche/ den Schuſtern gegebene/ Priuilegium leichtlieh loͤcherig gemacht/ dnd aller hand beirug/ argeliſt/ vnd gefehrligkeit darwider erdacht/ dund vorgenommen/(Fraudibus autem,& dolis obuiandum eſt,& feneſtra præcludenda. Lcum hi. 3. f chm lis. de tranſact. l. vlt.§. I. de ſuſpect. tu- tor. l. qui ſeb prætextu. G& ae Sacroſ. Eccleſ l. 7. in prine ſi quis omiſſu cauſa teſtam. c. quanto. de di- vortifs. Tiber. Decia. reſpon. 2. num. 33. in J. Volum.) ja das gantze Fuͤrſtliche Priuilegium eludiret/ vnnd zu nichte gemacht werden koͤnte/ wann denn Buͤrgern/ nd Bawren in den Staͤdten/ dnnd Doͤrffern ſolte freyſtehen/ Leder zuwege zubrin⸗ gen/ vnd Schue/ vnd Stieffeln/ durch heimliche verborgene Schuſter/ vnd benhaſen machen zu⸗ laſſen. Eà ratione totum Priuilegium red- deretur eluſorium, quam voluntatem princi- 307 pis, Priuilegium concedentis fuiſſe minimè præſumendum eſt; cùm nemo præſumatur velle, diſpoſitionem ſuam fieri cluſoriam,& deficere. I. V. Ff ue quid in loco publico. l. ſi prator. in prine. de iudtci.l. ſi quis eum. ſ. de anitrus. Ro- man. conſ. ¹z. viſo themate. col. vlt. verſ. vltimò hoe ipſum.& conſ. 42G. Iu terminis. Vlt. 7slum. erſ. cer- tum eit. Alexx. l. 2. de legat. I. cum multuis alis addu- ctus per Felin. in c. tranſlaro. col. vlt. e conſtitutio. Quam ob cauſam traditum quoq; eſt, ſemper eam capiendam eſſe interprerationem, quæ actum conſeruat, non illam, quæ actum euer- tit. I. guories. ff. ae rebus aubis. l. quoties in flipu- lationibus. ſf. de V. O. l. ſemperin hrpulationibus. ſf. ae regul. lurutl. Gallus. F. quidam rectò. ſfe de liberu, & poſt. l. miles. S. decem. M de re iudicard. So iſt auch hiedeuor außgefuͤhret/ vund dar- gethan/ daß der jenige/ ſo mandiret/ vnd befolen/ daß einer delinquiren/ ond derbrechen ſolte/nicht weniger/ als der vorbrecher ſol geſtrafft wer den/ Worauß dann vber voriges alles folget/ daß T. 4. weil derſelde den Schuſter/ wider der Schuſter habende Fuͤrſtliche Priuilegia, gehalten/ die Schue/ Stieffel/ vnd Leder codem lIure genom⸗ nen/ quo lure die Schue/ Leiſten/ dund Leder dem Schuſter hetten koͤnnen genommen wer⸗ Darumb kan T. L. die/ dem Schuſter ge⸗ nommene/ Schue/ Leiſten/ dnd Leder/ dngeach⸗ tet/ daß das Leder jhme zugehoͤret haben moͤchte/ mit rechte/—nd dilligkeit vom ehrlichen Ambe der Schuſter nicht abforderen. Et ſibi imputet, daß jhme ſolches genommen/ iecundum regu- lam luris, quòd quis ſuà culpà damnum ſen- tit, non videtur ſent ire ſonderlich weil er dolo- ſé, geſehrlich/ vnd dorſetzlich wieder das Fuͤrſtli⸗ che Priuilegium gehandelt/ dnd einem Schuſter in ſeinem Hauſe heimlich/ dund derborgen gehal⸗ ten/ Ex quo dolus præſumitur. Dolus enim prælumitur in his, quæ clàm& occulte fiunt, neq; hic excuſatur, alias excuſandus.. vlr. ae ritu nupttar.&x ita per illum text. Voluit gl. nora- bilis in l. qui contra. in Verb. errsre.. de inceſt. nuptis,& gl.in l.. C. de interdicto matnimm. Vnd hiemtt ſſt den /mir dorgeſtalten/ Fra⸗ gen kuͤrtzlich gnug geſchehen. Ità ad ſingulas propoſitas quæſtio- nes de Iure reſpondendum eſſe, ego lo- hannes Borcholten Luneburg. I. V. D.& Profeſſor, ac Ordinarius Facultatis luri- dicæ, in IIluſtri Iulid Academid exiſtimo; ſaluo aliorum rectius ſentientium iudi- cio.& c. p4. Con. 8 1 44,771,,— 4 65 ℳ4— 8 Der erſte Fall/ daruͤber mein Rechtlichs bedencken erfodert wird/ thut ſich nachfolgender geſtalt erhalten. g Iſchoff Chriſtoff zu V. N hat Anno 1548. Hein. rich/ vnd Dittrich Ge⸗ hbruͤdere die B. mit zwey⸗ en Hoͤffen zu G. vnnd A einem Hoffe zu P. auch andern der W. erledigten/ vnnd dem Stifft V. heimgefallen Guͤttern beleh⸗ net vnnd ſolche Guͤtter haben die B. biß auff den heuttigen Tag innen gehabt/ vnnd beſeſſen. Weill aber erwehnte be⸗ lehenung vom Biſchoff Chriſtoff/ abl⸗ que conſilio capituli geſchehen/ vñ im Biſchofflichem eyde außtruͤcklich ſtehet/ daß die bona feudalia decedentia ſi ne conſilio capituli nicht ſollen vorle⸗ henet werden/ die B. auch/ nach abſter⸗ ben Biſchoff Chriſtoff von Biſchoff Georgen erwehnte Guͤtter zu lehen nicht empfangen haben/ vnangeſehen/ daß ſie beim Herrn Biſchoff Georg vmb belehenung angehalten: So wird gefra⸗ get/ ob die/ vom Herrn Biſchoff Chri⸗ ſtoff geſchehene belehemmg zu Rechte dergeſtalt beſtendig/ vnnd kraͤfftig ſey/ daß der lziger Herr Biſchoff dieſelbige e onfien niren/ vnnd Ratifiriren ſchuͤl⸗ 7 biel dieſe Frage betrifft/ wil ich cula non defiderat. I. 1. G hi minor ab hered. ſe AN LIVM DEBCIMVM- 0C I A V VM. alftin. Et pauca,& bona allegare debemus. gl. in proæmio regularum Cancellariæ.& notauu iu c. tules. 23. aiftinct. quia ad veritatem pro· bandam multis verbis opus non eſt, ſedeff- cacibus verbis. gl.& lohan. Analin ccum ſHi. Dde ætate.& quali.& deniq; non debemus in ſer. monum folijs gloriari. c. Melchiori. I. quaſßer Vnd halte es dauor/ daß die/ von Biſchoff Chri⸗ ſtoffen geſchehene belehe nung vom jtzigen Herm Biſchoff nicht koͤnne vmbgeſtoſſen/ noch ber⸗ nichtiget werden. Dann vorſehens Rechtens/ daß die Biſchoffe die/ jhnen heimgefallene Le⸗ henguͤtter andern tuͤchtigen/ vnnd qualiſictrten Perſohnen auffs newe vorlehenen koͤnnen/ onnd möͤgen. ltaà textus eſt ad literam in«vnich in princ, de bus, qui feud. dare poß. E piſcõpi, inqui rextus. poſſunt feudum dare, ſi antiquitus con- ſuetudo corum fuerit infeudare. Er oncsxdur nextus in c. vnico. S. I. in illis verk. Antiquitus nun ſit ſolita in feudæm dare, Epiſcop. vel Abtat. feud dare non polle. Et vrrobig. Baldus, Aluaror. G& alj notdrunt. Hannet. lib. 1. feud.« r. Zaſius in cius feua part. r. n. rt. lul. Clar. in. feudum, quæſtid 33 num. z. Vnd iſt nicht noͤtig/ daß ſie jhrer Cayl⸗ tularen conſenß/ vnnd vollburdt darzu erfordern. Poffunt enim Epiſcopi,& alij Eccleſiarum prælati res, ſolitas infeudari, abſq; conſenſu capituli ſuſ in feudum concedere. Curr. lanin parte 2. tract. feud. quaſt. 2. num. 4. Hannet libs feudor. d.. Zaſius in epito. feud par. i. num 27. Duait nus in tract. feudor aë. num. 2. Bala. in c. T. nu.z. De bus, qui feud. dare poſi.& haæcest communis D4 concluſio, vr diecit Socinas conf 120. num. 23. lils Claua. Seyſel. in. c. I. dee lus, qui feud. dare poßeves quartò declaru præmiſſam regulam,& itd etüum communiter de conſue tudine ſeruatur, ZI qhius in de co proximeè dicto. DTBçndd ſeind jhre der Biſchoffe/ vnnd andete Prelaten ſueceſſorn/ vnd nachfolger die geſchehe⸗ ne infendation/ vnnd belehenung feſtiglich zuhal⸗ ten/ vnnd derſelben nachzuleben/ obligiret/ vnd verbunden. Quamuis enim traditum eſt, ſuc- ceſſorem non teneri,& ligari legibus,& con- ceſſionibus fui prædeceſſoris. gl. fn& Da in I. Ligna vox. C. de legilus. Bartolin l. 2. 5. fin. ot oprtone legatd. Bala conſ Iο num. 2.in 3-vol.tamen illud verum eſt,& procedit in illis tantuͤm, qux md'Hatxj lnd na c ſoformaeti Gha inle ala in7 30 aam dulell 1. E uenu de itſeni tumuis faue Ruuu. le) ſamem. Na hi potek. Ea enwmn i Cjia. g qudy maänid; ræ mome quid zum Ac ſerua liere, nin non excu iniixuini gua. ſeruar' d fuchc t,e den.) in, Dan. in!; aniunnii„ ber g jf. qao 6 tabsin 8 lanun, Conſilium Decimumoctauum. qux dignitatem concernunt; ſecus eſt in cõ- 1 1s noha, verb. d Ols. 44 ¶◻ lahau Anain ite eo dauor/ daß di/ on ſchehene helehenungtun za nicht koͤnne mhgefiyſn werden. Dann Biſchoffe die/ jhnen femxi randern tüͤchtigen/ inda en auffs nerre dorleßenen än ltà textus eſtadlitenmaa har, qui ſeua dare inf Hrili lunt feudum dare,ſimin corum fucrit inteudute, N vaico. H. 1. fx ilu ven. Auun feuden Arre, Ejſin ud ale Et vtredi Jads, ſun NHanner. 116. 7. faua. crIii r.v.Tr. Ial. Car lu faum Vnd iſt niche natg/ diſiſe onſenß/ dnnd olhnunt eaim Fpiſcopi, Küi es,ſolitas in eudati iho ui in fcudumconcedes. 907. fcud qucf 2 1um H Zafus in cpite feudzu 2n ‚ m.† Kdline! ztien⸗ and 2 zen/ 9 t ben nachte derſe genim vorſehensſ tractibus,& inueſtituris. Contractus namq; à prædeceſſore celebrati,& inueſtituræ, ri- tè factæ, ſucceſſlorem, qui cum prædeceſſore ſuo pro vnâ perſonà compuratur. Alex. conſ. fendali az. num. 12. non minus ligant, quam Pſum prædeceſſorem. Bald.& Da. in A. l. Ai- Sna ox. Sin l. ſn. C. ae lægibus. Iacob. de§. Georg. zh Tradt. feud. iu princ. ad Verb. ſed an princeps. vunn. 1. Vnd iſt nieht widrig/ daß allhier moͤchte ge⸗ ſagt werden der Herr Btſchoff hette die lormã in- feudandi nicht gehalten/ ſondern abſque con- ſilio capituli fui, die Lehenguͤter den B. berle⸗ henet/ vnnd daß darumb die belehenung nichtig/ und bon keinen wirden. Forma enim, quæ re- quiritur in aliquo actu, ſeruari debet ad vn- guem, alids actus eſt nullus. l. cum hi, S. ſi Præ- tor de trauſactisn. l. conſlitutionibus. Ad munici- palem. l. cerra forma. C. de Iure ſiſti. lib. 1. Bald. in l. orag. in 2. col. C. de execuri". rei tudic. Et omil- ſio formæ etiam in minimo totum vitiat. Bal. & Imo in l. i. dé liber& pofl. Anton. in& Piſanis. 2Ll. 2. in J. ngtab. Exr. de reſtitur. Goliar. Felyn. in 6. Cwrmn atlecto. col. 12. poft medium primæ ampli- ar. G iterum cal. 16. in I. ampliariov. Extra de reſcripr. Idque etiam in actibus, quan- tumuis fauorabilibus procedit. l. qui Romaæ. g. Flauius. de V. O. Bald in l. reſtamentum. C. de re- hament. Nam formæ nihil adimi, aut detra- ht poteſt. Bala. iu l. vlt. col. 2. C. de ſuis,& legir. Ea enim indiuidua eſt. Bala: in I cerri condi- Ct io. S. qwoniam. col. 3 ſi certum petatur. Et ex for- mã nihil mutandum eſt, ne vnius quidem ho- ræ momentum, Bala. in. J. col. 2. Verſ. ſed nun- quid numerus. de milite vaſal qui contumax est. Ac ſeruanda eſt forma etiam à ruſtico, mu- liere, minore, milite, eoſque formæ omiſſio non excuſat. l. vlr. GQae reſtam. iuncta gloß inl. ambiguiratts. G esdem. Salpcet.& alg inl. Iarsz egnorant. C. qui admitti ad gouorum poſſeß. Et ità ſeruari debet forma, vt præſcripta eſt, nec ſufficit, eam ſeruaſſe per æquipollens. gl. in dem. I. in verb. terio. De vitâ& boneſtat. Cleria Fart. in l. non ſunt liberi. de ſiatu omin. cum con- cordantdjs adauctis ab Alexan. in l. 7. col. vlr. de li- ker.& psſt. Et denique non ſeruatâ formâ in aliquo actu præſumitur dolus, mala fides,& fraus in explicantibus actum. gl. in l.I. quam ili ſequunrur,& ommendanz Bartol. an. de Platea, & Ludas de Penna. C de lure huſtæ fiſcal. lib. z1. Dann weil die B. die/ jhnen don Biſchoff Chriſtoff verlehenete/ Guͤter ruͤßtglich innen gehabt/ vnnd beſeſſen haben/ vnd derwegen dom Ehrwirdigen Thumbcapittel zu rede nicht ſein geſetzt worden/ So wird borm Rechte bermuttet/ daß die belehenung cum conſenſu capituli ge⸗ 309 ſchehen ſey. Præſumitur enim conſenſus Ca- pituli in alienatione rerum Eccleſiaſticarum ex ſpatio,& lapſu temporis decem annorum. Petrus de Anchor., conſ. 136. Alex. conſ. 79. col. 3. in 7. Volum. Alex. conſ. 2‧. col. fin. in fin. in 3. Vol. Felin. in e. ſicur. col. 1Ig. de re tadic. Corn. conſ. 2 4 e col. enult. in I Volum. Socin. conſ. 203. col. penult.& conſ. 260. col. 16. Godad. couſ. I1. col. 3. Iaſän in l. ſciendum. col. G. Venftt. ſeprimo facit. ae. O. Decius cou]. 33. col. penult. vbi dicit, ůſtam 26 communen opinionem. Socin. conſ. ry. col. autepen. in fin.& ſequenr. lib. I. Coad. qui hanc aicit communem ſententiam, con,7z. col. 3. Roman. in a. l. fiendum. col. 1o.& ſeg. Decius in l. J. lectu. 3. col. J. C qui aa- mitrti. Alex. conſe 2⁄9. col. 7. Vol. J. Grauet. ae auti- quit. tempo. in 3. parte. Hnu.2 7. Boc rius aeciſ. 124. Alſo iſt den B. nicht nachthellig/ noch ſchaͤd⸗ lich/ daß Biſchoff Georg ſie/ die B. mit erwehn⸗ ten Guͤtern nicht belehenet. Denn aus der Le⸗ henregiſtratur beſindlich/ daß die B. bey Biſchoff Georg Anno 66. die belehenung geſucht, auch jhre belehenung/ ſo ſie von Biſchoff Chriſtoff er⸗ langet/ auff dem gehaltenem Lehentage zunor ſchein gebracht/ vnnd auffgeleget haben. Et quã- do vaſallus petit inueſtituram inſtanter,& dominus feudi Inueſtituram confirmare non vult, tunc excuſatur vaſallus. Laur. Syld. iu tract. de fæudi recvonit. quæſt. 92. Hoc enim calu non eſt, quodvafallo imputetur, faci: 1.. J. f. hiquis cauris. in iud. I. arbiter. de receprts. c. ſin. de probhib. feuai alienat. per Lothar. Imòô non de- funt, qui tradunt, dominum feudi, denegan- tem Inueſtituram ſuo vaſallo, proprierate feudi priuari. gl. in c. fin. in fin. per quas fiat inue- ſiiz.& in vaſallo, ac domino æqualitas ſer- uanda eſt,& quod in vno ſtatuitur, obtinet in alio. r. in f. de formà fideliratis, c. domino commitrenre. Si de feudo fwer. ontrouerſ. c. I. quali- rer aominas propriera. priuer. Sed vaſallus non petens inueſtituram intra legitimum tem- pus, feudo priuatur. Ergo& Dominus. Laur. Gla. in tract: de feudi recoonite quæſt: 3o. Vnnd wenn gleich Ditrich B. auch bey Biſchoff Georgen vmb belehnung nicht angehal⸗ ten haben ſolte/ ſo koͤnten ſedoch dem jligen Vl⸗ rich B. darumb die Lehenguͤter nicht genommen werden. Ex luris enim diſpoſitione contra he- redem non inducitur aliqua pœna, nec indi- gnitas, quæ nõ fuit declarata contra eius au- torem.. fn.in fin. Qde reusc. don. Gl.in c. fin. de do- nar. Ripainl fin. quaſt: G½. inpr. Qde reuoc. aonat. Et heres vaſalli non poteſt declarari incidiſſe in caducitatem, ſi eius parens meus non fuit declaratus glin cfi. S ſic eit argumenrt. de den, 9ʃ. 18 310 l. inl. jin. in Fn-C. de reuoc. donario. gI in c. Im- perialem. g. inſuper, in verb.· non Huccè dit. de pro. hib. feud. alien. Per Frider. gl. 2 Qa¶̃ũq6ÿA. 1.§. Sund. I 3 verf. porrò. Quf ſit prima cauſa benefé amitt. Odo- fied. in l. t. verſe ſedquæ est rario. G de reuoc. dona- rio. Bald. in c. uperialem. S. inſuper. col. 2. Verſ. conſidera tamen vnum. ae prolnbitd feudi glienar. per Frideric. Cuman. conſ. 10 4. col. 3. Verfic. quin- imo etiam. Curt. in tractat. feæud. in vli. quæſ. 4. partus princip. Vbi teſtatur, banc eſſe communem opinioue n. b b Gleicher geſtalt gereichet den B. nicht zu nachtheil/ vnnd dem jtzigen Herrn Biſchoff zu gute/ daß Biſchoff C hriſtoff geſchworen/ die S. F. G. heimfallende Lehenguͤter/ ablque con- ſenfu capituli nicht zuuorlehnen. Dann ob wol Biſchoff Chriſtoff die geſchworne capitulation billich ſolte gehalten haben: cuͤm omne Iuramen- tum, quod abſque diſpendio ſalutis æternæ ſeruari poteſt, ſeruandum ſit,«cum couringar. Exr. de lureiur cum ſimilib. Jedoch weil er wehnter Biſchoff die B. mit der W. Guͤter belehnet/ vnd vorſehens Rechtens iſt/ q uò d forma& folen ni- tas omiſſa ex curſu tẽporis præſumantur, So wird durch Biſchoffs Chriſtoffers Eyd die gemei⸗ ne berordnung der Rechte nicht auffgehabẽ. Et lu- ramentum ſequitur naturã actus, cui apponi- tur, per text. quẽ ad hocomues allegant in! vlt. Qde non numer., pecun.& ilum textum aà hoc dicit ſin- gularem Bald. in c. quæ in Eccleſiarum. col J. venſ. dices tu- Extr. de conſtirution.& not. Panorm. in ſud alſpurat. incipiente, ſlaute ſtaturo. col. 1. vorſ. ad partem igitur afurmatiuam. Barba. conſ. q3. ſem- piterna. col. penult. verſ. praætered faciat. lib. 2.& eſt texr. in c. quemadmodum. Ext. de lureiur vbi Panormit. in 7. norab. dicit, quòd Iuramentum recipit omnes limitationes, conditiones, fubauditiones, exceptiones, quos habet actus ille, ſuper quo interponitur, quod etiam voluir idem Panorm. in dicta ſud diputat. ſupra. Vnd hiermit iſt die erſte frage kuͤxtzlich erlediget. Secundus Caſus. Der ander fall erhelt ſich &. Iſchoff Chriſtoff hat An⸗ „ no 1542. Ditrichen B. vnnd ſeinen Erben/ einen platz bruchs/ darauff man — zwiſchen 30. vnnd 40. fu⸗ der Hewes Jaͤhrlichen gewinnen moch⸗ te/ vorlehenet/ vnd in ſolche belehenung hat ein Ehrwirdiges Thumbeapittel Conſilium Decimumoctauum. vorwilliget. Folgends iſt D ttrichen 8 Anno 1555. von erwehntem Biſchoff Chriſtoff noch eine andere wieſe/ ſa ſ groß/ wie der vorige platz vorlehenet worden/ vnd zu ſolcher vorlehenung hat das Capittel ſeinen conſenß/ vnnd vol⸗ burt nicht gegeben. 4 Weil dann auff dem erſten plat Jaͤhrlichs wol αο. fuder Hewes geiwun⸗ nen werden koͤnnen/ vñ die ander wießt/ abſquec conſenſu capituli, den B. vor⸗ lehenet iſt/ ſo wird gefraget/ ob nichtden tziger Herr Biſchoff von dem erſin platz ſo viel zunehmen/ daß die B. nur 40. fuder Hewes behielten/ vnd die an⸗ der wieſe/ ſo ohne des Capittels conſenß vorlehenet/ einzuziehen/ befugt/ onm berechtiget ſey? „ S biel den erſten/ mit conſenßa⸗ S nes Ehrwirdigen Thumbeaplttet X dorleheneten platz anlanget/ well de 2 platz von den Voͤgten/ oder defehlich⸗ habern weiter/ vñ groͤſſer ausgewei⸗ ſet iſt/ dan die belehenung mit ſich bringet/ oiſ gar kein zweiffel/ daß der jtziger. Herr Biſchoff don der wieſe ſo viele/ daß die B. 40. ſuder Hewes haben moͤgen/ einzufodern/ berechtiget/ dnd e⸗ fuget iſt. Ità enim ICtus inquit, ſi ſeruus do- mini iuffu in demonſtrandis finibus agri ven- diti,(vel in feudum dati, quod idem eſt) ſel errore, vel dolo plus demonſtrauerit, id tan- tu˙ùm demonſtratum accipi oportet, quod do- minus ſenſcrit. I. ſeaſt communus. 5. ö. de conindk emr. Vnnd moͤgen die B. ſich damtt nichtbe⸗ helffen/ ſchuͤtzen/ noch auffhalten/ daß ſie nin faſt in die 38. Jahr den platz beſeſſen/ vnd alo denſelben præſcribiret haben. Feudum enim præſcriptione 3o. annorum acquiri poteſt c. Vnico.§. ſ7 quus per zo. ſi de feudo defntli conten renrio ſir. Hanneron. lib. 2. feudo. c. I. Iaco. de Ard Lo.&. Jz. Horom. in diſpurar. feuqli. c 20. Cactialk Pus in obſeru. feud.& 15. GCæde. conf A0. nu. ¹, Ahm in obſeru. cenr. 4. olſ 29. Vurmſer. Iiu prall. Ahſer AAT. rir. de feud. obſ. T.& rurſus obſ. 2 I. Jul. Car in S. feuaum. quæſl. 3.. Dann daß die Rechte ſagen von drelſſig Jah⸗ riger præſertption/ ſolches alles hat in feudis ſe cularibus raum/ vnnd ſtadt/ dnd nicht in feu⸗ dis, ſiue bonis Eccleſiaſticis. Fundi enim Ec- cleſiarum ſpario 30. annorum non præſcri- buntur, fed ad illorum præſcriptionem Ie- quiruntur anni 40. Anar. de Vern. in c. vnicr„ N duu Giresl 2A K bn9G Inlencm. hau Uir c 47„ 3579 Golonl, 4 7 dol b ſclt Cosbis iatel vIln. in prin ſeuul De9 denſ in yenu veg andues Mulè, uxnu Aqudt. ind Ae Raut. 4 quirantur! communie Clarus te §r igitur vel duo aam eide. te ſpatio feudariſc aliasſi 0 AM deß eeſten wiegeſggt de lacco,ſ un/daßd dul natur ul driuan uux ne di ſaguu, hemenienc haa Nrilat dolelänn Ktt 2I arnu, vr Pnln Du heßn⸗ Me pi wirdigen 8 J ieken Jiunun 6 platz don den Voͤgten 8 habern weiter/ giſaa in die delehenung mtſſthin weiffel/ daß der ſzige hand ſo diele/ daß die B. 40. ſ gen/ etnzuf ſodenn/ erehigt Itd enim Louiachit die ſu in demonſtrandistridus elin teudum dati, awdiim vel doloplus demonftari donl tan zccipi opotte nſcrit./ ſaa ſjammu ſut ſdülen noch afffuin nrgümm haben. none 30. annol dleſelbe wieſe⸗ Conſilium Decimumoctauum. 7 7 quus per 3s. aunos,& ibi Præpoſ. Lauden. Alua- rot.& auh Fi de feudo deſæn. cburent. fit. Buld. iu c. Vnu. S. fin. de feudo, daro in vicem legu mmuſſör. Zaſ. in epito. feua. heær⸗ d. n. 3. G& 31. Myuſ. in obſ. gær.. ob ſera. 29. Bals. in tract. de preſcripl. 2. bar.. part. princin. 2s vaſt. I. nu. 72. Die ander wieſe aber/ ſo obne conſenß eines Ehrwie igen Thumbapiltels Anno 1555. den B. herletzener worden iſt/ iſt der jtziger Herr Biſchoff auch einzufodern berechtiget. Dann wle ich berichtet worden bdin/ iſt kein res ſolita infeudarl, vnd we lche andern zu⸗ zor/ ond in geweſe nſein nſe feudati antiquitus, in feudum concedi non poteſt abiq uc confenſu capituli,& quibul- 3 im alijs ſol lennitaribus, de quibus in α⁷. E vr. 3 26 9. quæ fiunt à pr el.&in c. I. de reb. Eccl. van Al. de in 6. c. Vnilo. in Vnuni. 2e bu, hui Ne. ed. Aar. 9/. G. Vaico. S. J. Sſ6 vel Abbarem&c. bi9. D⸗ 29 nordrunr. Alex. con]. p. uum. I. 14 3 wol Erlolita infeudari dicitur n per 40:an- nos bis inteudata lulr, Iacob. de Belt. in d. t. v. nico. in pr 2u. verjſ. quæritur; au inducatur con- ſzelado. De hus, qui feuaum dare poſfunt& ibi Lau- denſ. in penult. 1ol. num. 73.& Andr. de ſer. 2u,7. verſ au duæ Vices. Alexand. conſil. g. indi. Viſ9 Tbe- male, ſupra ſcripro. aum. d. in z. volum. fatlb, de ASuict. ind c. Vnico. num. I7.& ibi quog Petrus de Rauen. Aluarat. nu. 12. 19i, quor autem a4⁵ ro quirantur. De hus, qui feud. dare poſf. Et hæc eſt communis opinio, vr poſt laſonem luſius Clarus teſtatur, i„§. feudum. quaſt 13. num. 4. Si igitur Epiſcopus duobus dedit feudum, vel duo Epiſcopi dederunt duobus, velet- iam eidem diuerſis temporibus, interceden- te ſpatio 40. annorum, tunc res dicitur in- feudari ſolita, Et in feudum concedi poteſt, alids ſi non ſit lolita infeudari, non poteſt. Vnd ob wol der Herr Biſchoff die vbermaß deß erſten platzes/ vnd die ander wieſe von den B. wie ge ſagt/ fodern kan/ ſo muß jedoch ſolches nicht de facto, ſondern; per viam luris geſchehen/ dar⸗ umd/ daß die B. in naturali poſleſſione ſein: Et qui naturaliter poſſidet, de facto poſſeſſione ſuâ priuandus non eſt. Argum.! creditores. C. de pignon. ne occaſio ſit tumultus faciendi, l. non est ſingulis, de regzul. lur.& ad arma,& rixam perueniendi. l. P auius rei.§. ſed ſiinter duos. de Vſaructu. Et prædo etiam.& iniuſtus poſſeſ- ſor in ſuaà pofleſſione e ſt relinquendus,& ſi poſſeſſione fuerir ſpoliatus, ante omnia de- bet reſtitui. olonus. l. chim fundum. De vi,& vi armatd. eaq; communis eſt Dd. ſententia, v't prolixè teftatur Meusdh, in. reæmed. Tecuperan- de poſſeſtionus. n. Tꝛo. um ſeqq. BVand wann der jtziger Herr Biſchoff ober⸗ wehnte wleſe/ per viam luris ante completam SII præſcriprionem abfodern wird/ ſo ſeind die B. auch die abnutzung zu reſtitutren ſchuͤldig. lpfi e- nim malæ fidei poffeſlores ſunt, qutomnes omninò fructus reſtit uere coguntur. l. certum. de rei vindicat. l. càm beredirae,d⸗ petir. Hereatr. Nam qui ſciens rem alienam pomdet, cogitur eriam tructus, liecet conſumti funt, reſtitue- S. h quus A uon dopuino. Inſtir. de rer Aesr 1. 3. G. A conaic. ex lege. Imò malæ fidei poſfeffor non tantum de fructibus perceptis tenetur, ſed etiam de ijs, qui percipi potuerunt. IE naas. S. fin. de rei vindicar."/ſε partus. Quod mer cau- zer erhalb 40. Jahren zwier berlehenet ſa. I. gint Prætor. S. Per 9 Hanc ackionem.E Qud in frau- te. Et res, quæ non eſt ſolita in- em credttor. Tertius C As Der dritte Fall iſt dieſer. 3 SE Je B. haben von einem 6 S. genant/ eint wieſe/ ſo er vom Stifft Pachts/ oder Lehensweiſe imen gchabt/ ohngefehr vor 3 0. Jahren gekaufft, /vn wird der wegen gefraget/ ob der jtziger Herr Biſchoff von den B. erwe ehnte 3 abfodern koͤme? Auff dieſe frage ſt kuͤrtzlich zuantwor⸗ ten/ woferne noch keine 40. Jahr ber⸗ floſſen ſein/ end die B. bom S. ohne/ oder mit con ſenß Biſchoff Chriſtoff/ dergeſtalt erweßnte wieſe gekaufft haben/ daß ſie die ſelbige von dem Biſchoff zu B. ſambt andern Guͤtern zu lehẽ nept emplr gen ſo ſeder Herr Biſchoff⸗ gedachte wieſe Rechtlich zufodern/ wol befuget. Bona enim Eccleſiarum alienatai intra 40. an- nos repeti poſfunt, vr ſuprd aictum esr. Da aber die B. ſol iche wie ſr von den He errn iſaeſf zu leßen tragen/ ſo achte ichs danoe daß der Herr Biſehoff gedachte wieſe von den 2 nicht abſodern soͤnne. CQuamuis enim 8 vendi- derit, inconſulto Domino Epiſcopo, ipfi ct- iam nobiles, inſc io Epiſcopo, emerint, tamen bona illa in dominio Eccleſiæ ſfemper manſe- runt, nec poteſt dici, quòd Eccleſia hic da- mnum Meliqads perpeſſa fuerit. Vnnd habe alſo kaͤrtzlich auff die drey mir vorgeſtelte/ fragen wollen antworten/ weil die zeit/ onnd andere obligende geſchaͤffte nicht der⸗ mocht/ daß ich wettleufftiger altes hette moͤgen ansfuͤhren/ vnd wil gleichwol diermit keinem/ der ein beſſer Iudicium hat/ in etwas praiudiciret haben. Iohannes Borcholten. CON 312 Conſilium Decimumnonum. CASe 1 e ☛9N 8* A——. 1 1 NO NV M. DIVINO IMPLORATO humiliter auxilio. Der Fall/ darauff die Rechts⸗ belehrung gefodert wird/ thut ſich aachfolgender geſtalt erhalten. Vngfraw M. hat ihre SO Herrſchafft/ vmb mehres ſchutzes/ vnnd ſicherheit QA willen/ einem vermoͤgen⸗ ☛X den Fuͤrſten zu einem vn⸗ ſterblichen Erblehen vermacht/ vnd bey dem Lehenherrn erhalten/ ſo ferne ſie die Ju gfraw M. keine Leibes Erben ge⸗ winne/ daß alsdann der Lehenherr die Perſon/ welche ſie vor jhrem todtfall darzu benennen/ oder durch ein Teſta⸗ ment inſtituiren wuͤrde/ damit zubeleh⸗ nen ſchuͤldig ſein ſolte. Hernacher bet E. der Jungfrawen M. nachbar/ ſo mit jhr der Jungfra⸗ wen in widerwillen geſtanden/ Anno 1536. bey dem Lehenherrn auff kuͤnffti⸗ gen vortrag/ ſo er mit der Jungfrawen SM. machen wuͤrde/ nachfolgen derge⸗ ſtalt/ conſenß/ vnd bewilligung erlan⸗ get/ In deme die Jungfraw M. mit Freundſchafft/ vnnd ſonder bezwang ſich mit E. wuͤrde voreinigen/ ſolches wil der Lehenherr genehm halten/ vnd zur tageleiſtung/ die gehalten ſol werden/ ſeine geſchicketen ſenden/ damit nichts gehandelt werde des Lehenherrn Obrig keit/ oder hoheit zu nachtheil. Nach dieſem erlangetem des Lehen⸗ herrn conſenß/ hat erwehnter E. mit der 3 un gfraw M. Anno 1540. einen vor⸗ trag auffgerichtet/ in welchẽ Jungfram SAr. ſich verpflichtet wie folget: Im fall/ ſo ich keine leibeserben gewinne/ vnd a⸗ nen andern zum Erben machen wuͤrde/ derſelbige ſol ſich mit E. Sohne in di heilige Ehe begeben/ damit dieſe ver⸗ buͤndnuße moͤge ewiglich befeſtiget ble⸗ ben h/ vmñ damit dieſe zuſammenſetzung de ſto krefftiger moͤge ſein/ ſol dieſelbigezn beyderſeits erbẽ/ Kindern/ vñ Nachkom. men ſich erſtreckẽ: So ich aber⸗dunchſte ckung Gottes des Allmechtigen/ lei erben vberkommen wuͤrde/ alsdann wil ich zu mehrer erhaltung dieſes fuͤrge⸗ ſchriebenen tractats/ vnnd zu wolſtand beyderſeits Vnterthanen/ meiner Kin⸗ der eines/ mit des E. leibeserben einen in die heilige Ehe voreinigen/ vnnd auff den fall/ da ich mehr als einen leibes Er⸗ e8⸗ ben gewinnen wuͤrde/ alsdann ſollen meine andere Kinder mit einer gebuͤhrk⸗· lichen Eheſtewr/ oder ſtattlichen ſtuͦch Geldes/ nach vermoͤgen meiner Herr⸗ ſchafft abgeteilet werden/ damit allezeit gedachter Soͤhne ein/ ob der ſich mit mei ner Kinder ein/ in die heilige Ehe bege⸗ ben wuͤrde/ mein vngezweiffelter Erbe in meiner Herrſchafft bleiben ſol. Folgends iſt E. mit Tode abgan⸗ gen/ vnnd hat drey Soͤhne/ vnnd zivo Toͤchter nach ſich verlaſſen? Der elteſter Sohn K. hat zur Ehe gegrieffen/ wie dann auch die TJoͤchter ausgeſteuret ſein/ der mitler Sohn H. aber hatbiß an dieſe zeit noch nicht geheyrahtet/ vnd dn dritte Sohn iſt in GOtt entſchlaf fen. Beh tnälich cit bracht/ auffdenvo Der borgeſtlle nes dgruͤ . 3 8 b hernacher als eine e wort/ In virde here tehm zute fin/ diß dnalyer, eine leibesethen gcg. der zim Eth n ge ſol ſch mit E. En Ehe begeben/ dmt uße moͤge ewiglihtein damitdieſezuſamn ftiger moͤge ſen/ oln eits erde/ Kindemiſ derſtrecké: Soichabe Zottes des Allmechten berkommen wuͤrde alor nehrer erhaltung di en tractats/ vnnd an⸗ its Vnterthanm/ nar 8/ mit des E. lebbwat eilige Ehe voreingnm da ich mehr alsennlt⸗ vinnen wuͤrde/ alam ndere Kinder mian heſteivr/ ode futt nach vermoͤge lh baetellet werdan du — — — — — — == —— 2— 2. — Sf— .+½— = A 8 SA— äS —==——S= 60 Conſilium Decimumnonum. Bey ſolchem ſtande hat die Jung⸗ fraw M. fuͤr wenig Jahren jhr Teſta⸗ ment gemachet/ vnnd jhren Bluts⸗ freund J. zum Erben eingeſetzt/ vnd als Jungfraw M. folgends verſtorben/ hat der inſtituirter Erbe J. bey dem Le⸗ henherrn approbation des Teſtaments⸗ auch ferner die belehnung erhalten. Nun hat des E. Elteſter Sohn K. ſich bey dem Lehenherrn beclaget/ als ſolte er/ in krafft des/ Anno 1s 40. auff⸗ gerichteten/ vnnd zuuor erwehnten vor⸗ trages/ zu der Erbſchafft der Jungfra⸗ wen M. neher/ als J. aus krafft des Teſtaments berechtiget ſein/ vnnd hat vmb die Belehnung gleichsfals bey dem Lehenherrn angehalten/ vnnd wie jhme dieſelbe ad effectum agendi, vnd wei⸗ ter nicht mitgetheilet worden iſt/ hat er endlich citationem wider J. ausge⸗ bracht/ vnnd thut ſich K. vornemblich auff den vortrag begruͤnden¼. Derwegen werden etliche fragen vorgeſtellet/ vnnd Rechtliche ſolutio- nes daruͤber begehret. Prima,& Secunda quæſtio. Vm erſten wird gefraget/ Ob die dom Lehenherrn/ Anno 1536. dem abgeſtor⸗ ˙ benen E. gegebene bewilligung auff den/ hernacher Anno 1540. auffgerichteten dortrag/ als eine confirmatio deſſelben/ von wegen der wort/ In deme die Jungfraw M. ſich mit E. wuͤrde dereinigen/ ſolches wil der Lehenherr ge⸗ nehm halten/ koͤnne gezogen werden/ zu dem ef⸗ fect/ daß dar durch/ vnnd mit der vortrag eben ſo wol per præcedentem permiſſionem beſter⸗ cket ſey/ als ob dieſelbige nach dem dortrage were gegeben?. Zum andern/ ob nicht die vorgehende per⸗ miſko, tonſenß/ oder bewilligung des Lehen⸗ herrn von deßwegen dem gefolgeten vortrage nicht zu huͤlffe komme/ daß der vortrag ohne dor⸗ wiſſen/ onnd zuthun des Lehenherrn gemachet/ da jedoch in der bewilligung der Lehenherr jh⸗ me dorbehalten hat/ daß der vortrag mit ſeinem 313 des Lehenherrn wiſſen/ onnd willen geſchehen ſolte: Zu beſtendiger dieſer/ vnn ander mehr nach⸗ folgenden Fragen reſolution thete wol von noͤten/ daß des Lehenherrn Anno 1536. gegeben con⸗ ſenß/ onnd im gleichen der Anno 1540. gemach⸗ ter vortrag vollkoͤmlich von anfang biß zum ende copetlich vbergeben/ vnnd mir zugeſtellet were worden/ In betrachtung/ daß offtmals in ſol⸗ chen/ vnnd dergleichen vortraͤgen zum ende etli⸗ che clauſulen geſetzet/ dnnd befunden werden/ ſo groſſe wirckung haben/ onnd nach welchen die vorgehende wort des vortrages regultret/ onnd gerichtet werden muͤſſen. Poſteriora enim ſæ- ius corrigunt priora,& ideò poſteriora de- beme intelligi,& inſpici, vr A Balao traaitum eſtinl. inciuile. n. 2. de legib. perl. ſi tibi, ſi certum petatur. Weil aber der gantze vortrag/ wie dann auch des Lehenherrn conſenß volnkoͤmlich anhero nicht geſandt/ wil ich auff das/ ſo mir behendl⸗ get/ mich fundiren/ vnd gruͤnden. Vnd ſo hiel demnach die beyden vorgeſtal⸗ te Fragen anlangen thut/ leſt ſich anſehen/ daß die/ dom Lehenherrn Anno 1536. geſchehene bewilligung/ des hernacher Anno 15 40. ge⸗ folgten vortrages eine confirmatio ſey/ onge⸗ achtet/ daß erwehnter dortrag bier Jahr her⸗ nacher erſt/ vnnd ohne vorwiſſen des Lehenheryn auffgerichtet/ vnnd vollenzogen worden iſt. Dann die wort der/ vom ehenherrn gege⸗ benen/ bewilligung/ bringen ſolches mit/ wie aus den nachfolgenden worten/ In dem die ſolches wil der Lehenherr genehm halten/ zuerſe⸗ hen. Et vbi verba ſunt clara, ab illis rece- dendum non eſt. L, non aliter, in princ. de le- gAr. 3. l. ile aut ille.§. cùm in verbis. EFadem. et- iamſi dura videantur. I. prgexir. Qui,& A qui- bus manumiſii literi non fiant. ſed verba inſpi- cienda ſunt. l. h quzsr ſiipularus ſit Srichum. in princ. de V. O. l. fi ita hiipulatus. 9. Chryſogonus. Eo- aem.& tenor eorum ſeruandus eſt. l. ſaucimus, ibi, niſi pacti renor ad bos reclamauerit. C de fide- iuſß. l. vt inter, ibi, iuxta pacti tenorem.& de inur. Aipul. 1. ↄperas. in ſine, ibi, padli renor/ſerualitur. C. Ae ſolurio. l. ad probationem doming, ibi, quem tenor ſcripturæ deſignat. C. de probatio. Vnnd der Lehenherr kan die/ einmahl don ſich gegebene/ bewilligung nicht hinterziehen/ noch widerruffen/ ſondern iſt/ dieſelbige ſteiff/ vnd feſte zuhalten/ ſchuͤldig. Principibus enim maximè conuenit illud verbum, ſemel locu- tus eſt Deus. Bald. conſ 327. col. 2. Verſ. item va- rietas lib. i. Et illud, v: Balaus ſubgcit, quod ſcripſi, ſcriphfi. Nam& princeps deber habe- Ee re vnum 314 re vnum calamum,& vnam linguam, non plures, quia ſcriprum eſt, quæ proceſſerunt de labijs meis, non faciam irrita. Et ideò, in- quit Balaus, debet Princeps eſſe immobilis⸗ licut lapis angularis,& polus in cœlo. In er⸗ wegung/ daß auch hohe Fuͤrſtliche Perſohnen durch die/ einmahl auffgerichtete tranſactiones, vortraͤge/ vnd andere contractus nicht weniger/ als priuat/ vnnd geringes Standes Perſohnen obligiret/ vnnd verbunden werden. Princ eps e- nim ex contractu obligatur, nec illum reuo- care poteſt... ae narurd ſeudi,& voluir gl. orr dinarid. in& ad Apoſtolicss. de Iudia lib.b& no- rarunr plenè Da. in c. I. ae probario.& in mulris a- Mis locis, quos congeßit TYyraquel. in zract. de Iure primogen. quaſt.,. na. 23. Weiches auch alsdann raum/ onnd ſtatt hat/ wenn hohe Fuͤrſtliche Perſohnen mit jhren eigenen gehuldigten/ onnd geſchwornen Vnter⸗ thanen eontrahtren/ tranſactiones, voreraͤge/ vnnd dergleichen auffrichten. Nam& Prin- ceps ex contractu, cum ſubditis inito, obli- gatur naturaliter. Ità communiter Dd. notà- runt ix f. I. de packis. Bald. iu. priuceps. de legib. Mdem iu l. fin. C. de tranſattiou.& in l. ſi aquam. C. aæ ſeruitutib. Ladou. Roma. conſ. 312. Plulip. Dec. In&. I. col. I. ae probat, Eaque naturalis obliga- tio tàm potens,& efficax eſt, vt ad agendum etiam proficiat. Anron.de Burr c. quæin Edcleſia- rum. col. penalt. de tonſtirur.& ili Pauormit. col. penult. Bald. in c. 2. col. fin: ae noud formd faelir. Nec poteſt Princeps, etiam de poteſtate ab- ſolutd, contra contractum venire, aut illum vllà ex parte violare. Pkilip. Dec. conſ. 72. Bar- iol. in l. omue= populi. in 5. qudſte princip. de Iuſt.& 8— 4*. Iur. C& notarunrt Od. iu c. I. ae prolationilus. Vnnd hindert in gegenwertigem fall nichts⸗ daß die dewilligung ongefehr in die bier Jahre vor dem/ dernacher er folgetem vortrage/ gegeben wor⸗ den iſt. Dann die confirmatio kan bor/ vnnd nach dem confirmabili geſcheßen. Et quòd confirmatio præcedere,& ſequi confirma- tum poteſt, à Baldo rraditum eſt al, explaa- ro. nwm. y. ili, quandog, conffrmario præcedit a- Fum. C. de rer. permutatis. Iaem Voluuinr Baldu⸗ In l. ſiue iutrio. C. de cvaicilis. Ibi& hoc tradit 8 quod Epiſcopus confirmare poteſt electio- nem, quæ fieri debet per patronos Eccleſiæ, etiam antequàm fiat. Wie dann auch nicht nachtheilig/ noch ſch adlich iſt/ daß der Lehenher in der/ von ſich ge⸗ gebenen/ bewilligung/ die worte/ genehm hal⸗ ten/ ond nicht die worte/ confirmiren /b cf e⸗ ſtigen/ oder heſtettigen/ gebrauchet. Hæc ver- ha, genehm halken/ ratum habere, pro confir. matione habentur. Sunt enim d uæ confirma- 1 rionuin ſpecies, Ratificatiua,& corroborati- Conſilium Decimumnonum, ua confirmatio, quemadmsdum ab AEgide 3,- lomera wvradittum ett ins. examinata. Nu. 3. Exr.% confirmat. Vtili, vel inut. Ibi ſubdit, quodrati. fi atiua confirmatio facit, quòd confirmans contrauenire non poteſt. Alſo kan des E. Erben zu keinem nachthell gelangen/ daß der vortrag ohne des Lehenherrn vorwiſſen iſt auffgerichtet. Dann aus der bewl⸗ ligung zuerſehen/ daß der Lehenherr dem vortra⸗ ge alleine zu dem ende beywohnen hat wollen/daß me dem Lehenherrn zu nachtheil/ vnnd ſchaden nichts tracttret/ gehandelet/ noch geſchloſſen wet⸗ den moͤchte. Vnnd weil der Lehenherr aus deme her nacher zwiſehen Jungfrawen M. dnd E. et⸗ folgetem vortrage ketnen nachtheit an ſeiner Oh⸗ rigkeit/ vnd hoheit empfindet/ er der Lehenhen auch keinen nachtheil/ noch ſchaden anzihen kan/ auch bißanhero nicht angezogen hat/ ſo folget/ daß erwehntem vortrage nicht abbruchig ſey/ daß derſelbe ohne dorwiſſen des Leßenherrn auffge⸗ richtet/ vnnd vollenzogen worden iſt. Ceſſame enim cauſà ceſſat effectus, vr Ar'ſtorel. l.⸗. Phyſic. inquit, ex quoidipſum in multis Iurs parui bus relatum eit. c. egſi Chriſlus, paulò ante finem. Iureiur. c. cum ceſſaute. in princ: de appellat, a dun infirmiras. de pænir.& remiſ. l. in omni.& ili Bartol. de adoprtio. llicer. S. ea obligatis. de procuru- I. vlt. Gili gloſß. de reſtament. rut. l. ex fatto, in princ. Gibi Od. ae vufg.& pupill. prolixè Tjrag.in rract. ceſſante cauſ. Sc. in primà parte. nu. 1!. 2 n. Et hanc regulam generaliter procedere in le- gibus, contractibus,& alijs diſpoſitioni- bus, magnâ authoritate Petrus de Anchor. is conf, 2†. Srs dlariori, circa medium, affirmauit. Hinc factus eſt verſus ille tritus, Cauſatum perimit cauſa perempta ſuum. quem verſum citat gl. in c, ità qusorundam. De lu- dæur. in tract de lure conſtituti poſſeſt.z. parte. z9l- mirar. num. 2. Aber dieſem/ ind allem andern/ ſo zubeſter⸗ ckung voriger meinung eingefuͤtzret werden moͤch⸗ te/ vngeachtet/ ſchlieſſe ich/ daß die Anno 6536. vom Lehenherrn dem E. gegebene bewilligung auff den/ hernacher Anno 15 40. zwiſchen Jung⸗ frawen M. vnnd E. auffgerichteten dortrag/ ale eine conſirmatio, nicht koͤnne gezogen werden/ vnd ſolches aus nachfolgenden fundamenten. Vors erſte darumb/ daß erwehnter bortrag dem Buchſtaben der/ Anno 1536. bom ke, henherrn gegeben/ bewilligung zuwidern/ 0h ne vorwiſſen/ conſenß/ vnnd dolburdt des Le⸗ henherrn auffgerichtet/ gemachet/ dnnd bollen⸗ zogen worden iſt. Veritimile autem non elb quòd quis confirmare voluerit, quod comra voluntatem ſuam factum eſt:& quod non eſt veriſimile, imaginem falſitaris haßet- 2 riſtinl 7⸗ LA in E. g. ſoruis ſa L41. I. Son elt de Hie 40 nelunat ruißu zigct womn ch! 1ez Jicl nauN. 6 reribin 4 nu n lunſuam eumnias Pennl Febolln rord⸗ be wr ſen niit'enſ 1 roke/ w er rattwe firöxegesz undumdſt golel eerl fuuw kuilt ddum ſult nuntiinfgens uu d,,1 da aaujſimiC⸗ un uituti hnielem. Et lolum in il tutorum, re inquacund zuaclam. de zul. Barhat Idem Barb- veniena. co politiot mterpre illet, fu alet.ufl LKcius dul hulxilin Il. verlin Anton, Ca uur aul, Jung ſen Ann Trtl, ex qwidiſam in nauk weft. c-ℳ Unſlu, nala am ceſaute. iprucae qyl de gænir. G reusſlum 4dprie. 1Llicer. ges AÄuh 1, 0d. de tetament uu! 1 61 OA. A 9a. G ꝛuyil miu ate cauſ&e. in yrini untu regulam genetaluerproctt ontractibus,& alis dhl ad authoritate Petusceu „„ Aariori, arus veum in dus eſt verſus ille titus rum eenimit cauſt jat uim an atarqi in aths umuu d.Ar Kre zuffinuu ſl 7. 1. dieſem/ Ind aum nimf 40 mekke u fhr, 5 dh zur. C& femu Conſilium Decimumnonum. Quodl metus cauſa. 2 2 cùm Teſlamenro. g. qui inuitaà filia, ili, non eit enim veriſimile. de legar. 2. Imò incregdipile reputatur, quod veriſimile non eſt. I. e tli, nam incrediilile videtur. de legat. 2. Sicut è contraxo verum eſſe creditur, quod veriſimile eſt. 7 deliror S. veriſimile eit. de contrah. emi. l. 2. F. Ii. ibi, ex tempore veriſimi- lia reſponderint. de teſtibus. lelꝰm ex pluribus, ibi, quea veriſimile vidererur. de ſolation. Wenn auch der Lehenherr zu dero Zelt/ wie die bewilligung gegeben/ darumb gefraget were worden/ ob er der Lehenherr den vortrag/ ſo ohne ſein vorwiſſen kuͤnfftiglich auffgerichtet werden moͤchte/ confirmiren/ befeſtigen/ vnnd beſtetti⸗ gen wolte/ wuͤrde zwetffels ohne er/ der Lehen⸗ herr zur antwort gegeben haben/ daß jhme ſolches keines weges zu thun gelegen. Et id de lure ſer- uandum eſt, licet expreſsè cautum non ſit, quodeſt veriſimile cautũ fuiſſe, i de eo quæ- ſitum fuiſlet. ra 2 ęloſß. rtraditum est in l. tale pactum. g. vlt. de packts.& gl. illam notandam, 22 menri infigendam eſſe Salaus ibi moner. Idem Bal- dus d. gloſe ad boc ſiugularem exclamat in l. cum dutißimi. G ae fideicommiſé.& Signo. conſ. 3. Sta- tuto ciuitatis Mediolani.& conſ.;. cum inter Ga- trielem. Et hæc ſententia habet locum non ſoluùm in diſpoſitionibus legum, ſed etiam ſta- tutorum, reſcriptorum,& contractuum,& in quacunque alià materià, Bald. in a. l. tale pactum. de pactu:.& in l. I.& quæ res pignori oblig. poſs. Barbat. conſe · Magnus ſcriptor Pſalmiſia. lib.:. dem Barbat. in l. z.§. vlr. de verb. oblig.& in c. peniens. col. p. Exr. dle accuſar. Et nulla eſt diſ- poſitio tam generalis, quæ non recipiat hanc interpretationem, prout diſponens diſpoſu- iſſet, ſi fuiſſet interrogatus. Angel. in conſ. 249. col. I. in ſine, verſ. pro lac parte. laſon in l. Titius.§. Lucius. col. 2. verſ, quartò adde. de liber,& poflum. prolixiſimè Tyraquel. in præfat. ſi vnquam. num. J6. verſeinter kam multa. C. de reuocand. donat. Anton. Gabriel. Roman. lib. o. concluſ rit. de reg. Zur. concl. 10. Zum andern/ werden in der/ vom Lehen⸗ herrn Anno 1536. gegebenen/ bewilligung dieſe wort/ ſolches wil der Lehenherr genehme halten/ vnnd zur tageleiſtung ſeine geſchicketen ſenden/ copulatiuè geſetzet/ Vnd weil der Lehenherr bey dem/ hernacher auffgerichtetem dortrage/ ſeine geſchlckten nicht gehabt/ ſondern erwehnter vor⸗ trag dem Lehenherrn vnwiſſentlich auffgerichtet iſt/ ſo folget/ daß der Lehenherr gedachten vortrag genehm nicht halte/ daß auch alſo die vorgehende bewilligung vor eine des/ hernacher gefolgeten/ dortrages/ confirmation/ dnd beſtettigung nicht koͤnne angezogen werden. Hic enim alteru- 315 trum copulatiuorum deficit. Ad veritatem autem copulatiuæ orationis requiritur v- trumque opulatiuorum, per rexr. in!. ſi bere- ai.& ibi gl. ſimiles texrus adaucit. ſ de condi- rio. inftitut. I. ſi is, qui aucenta. S. vtrum. de re- bus aub. Bartol. in l. I. de Iuſt.& lure. Eel. iu e. ſecundò ex parte. num. 2. Exr. e reſeript. Soctn. in conſil. 221I. incipiente, quoniam in preeſenti con- fultatione. num. 6. Verſ, ſed vnum faciebat di jfi- cultatem. Zaſ. conſ. 2. incipien. tametſi in cauſa marrimon. num.. in 2. lib. cunſilio. Zum dritten/ kan E. oder deſſen Erben des Lehenherrn Anno 153 6. gegebene bewilli⸗ gung auff den/ von jhme E. Anno 15 40. auff⸗ gerichteten vortrag/ als eine confirmario deſſel⸗ ben der vrſachen halber nicht zihen/ daß er⸗ wehnter E. dero jhme vom Lehenherrn gegebe⸗ ne bewilligung zuwi dern gehandelet/ dnnd an⸗ geregten vortrag/ ohne des Lehenherrn vorwi⸗ ſen/ auffgerichtet/ vnnd dollenzogen hat/ Vnnd aber ſagen die Rechte/onnd wollen/ daß der jeni⸗ ge/ ſo wider einen vortrag/ oder verwilligung thut/ onnd handlet// dnnd das jenige/ ſo der vor⸗ trag/ oder bewilligung mit ſich bringet/ nicht im⸗ pltret/ noch vorfuͤllet/ aus erwehntem vortrage/ oder verwilligung zu ſeinem Vorteil⸗ nutz/ vnnd frommen nichts ziehen koͤnne. Quienim non ſeruat fidem conuentionis, priuandus eſteius emolumento. Zala. in c. i.§. porro. quæ fuir pri- ma cauſa lenefic amitt. Et qui fidem non præ- ſtat, eam ſperare non debet. Balal in c. z. S. vlr. in fin. de forma fiaelitatin,& qui non facit, quod debet, non recipit, quod oportet Bala. in a. qualiter aom. propriet. feu.;riu. Et cùm aliquis tenetur aliquid dare, aut facere, vt aliquid conſequatur, non poteſt illud petere, niſi prius totum dederirt, aut fecerit, vr ab Iunoc. oban. And.& Panormit. traditum eit, in c ruam. de pænis. Facit textus in Auth. Dos data. C aee do- nario. ante nupt. vbi notat Bald. qubd, qui aiffert facere, quod aebet, non poreit petere, quod ei aele- tur. Huc quoque facit e. fiuſira. cum ilbi notari⸗ per gl.& Da de reg. Iur: in. Zum dierden ſtehet aus der/ dom Lehen⸗ herrn dem E. gegeben bewilligung zu erſehen/ daß der Lehenherr erwehnte bewilligung keiner andern geſtalt don ſich gegeben/ dan daß er der boretnigung/ ſo auffgerichtet werden ſolte/ ennd auff welche erwehnte bewilltgung ſich buchſtab⸗ lich zihet/ beywohnen hat wollen/ Vnnd iſt die vermuttung der Rechte/ daß der Lehenherr ſol⸗ chen vorſatz/ gemuůth/ willen/ vnnd meinung be⸗ halten/ vnnd hernacher nicht verendert habe. Mutatio enim voluntatis non præſumitur, ſed potius eadem voluntas præſumitur du- Ee 2 rare, 316 rare, niſi eontrarium probetur. 1 Lucius Tilius 1. in fiu.& ibi gl. de legat. 2. quæ allega: J. eum, qui. l. quinquaginta: de probario. Facit L. fdeicommiſſa. /9. ſi rem. de legat. 3. Vir enim conſtans non fa- cilè variat. Argumcn. l. in cauſæ. in ſine. de procu- rator Zaſ. conſ. a. incipiente, Nobilw,& ſirevuuu vir. uu. 6.& F. lib. I. csnſtlior. Weil aber E. mit der Jungfrawen M. auff die erlangete bewilligung/ ſich/ ohne zuthun des Lehenherrn doreiniget/ vnnd vortragen hat/ ſo folget/ daß E. des Lehenherrn gegebene bewilli⸗ gung/ auff ſolchen vortrag/ als eine conſtrma⸗ tion deſſelben/ nicht zihen koͤnne/ quia induce- retur mutatio voluntaris, quæ, vr aictum eit, non præſumitur, nili docceatur. Zum fuͤnfften/ wird in der vom Lehenherrn gegeben bewilligung nicht geſagt/ daß der Lehen⸗ heer/ die voreinigung/ ſo Jungfraw M. mit E. machen wuͤrde/ genehm halte/ ſondern die wort lauten alſo/ In dem die Jungfraw ſich mit E. voreinigen wuͤrde/ ſolches wil der Lehenherr genehme halten/ vnnd dieſe worte/ ſolches wil der Lehenherr genehm halten/ ſeind eine promiſlio de ratificando, onnd keine ratificatio, vnnd kan derwegen erwehnte bewilligung/ auff den/ hernacher auff gerichteten/ vorkrag/ als eine ra- tificatio, oder confirmario nicht gezogen wer⸗ den/ ſondern wann der dortrag/ nach laut/ dnnd enhalt der vorwilligung/ auffgerichtet were wor⸗ den/ were der Lehenherr/ dermoͤge der/ von ſich gegebenen bewilligung/ erwehnten vortrag zu ra⸗ tiſieiren/ vnnd zu confiemiren ſchuͤldig geweſen. Aliud enim eſt promittere ratificare,& aliud ratificare, u Paul. de Cuſt. tradiait conſ. 291. In cauſa ifiu quinque principaliter, col. penult. verſ. prætered. lib. r. laem ferè traditum est àA Berrran- ds conſ. sr*. Viſo conſalrationir tbemate lib. 2. Vbi dicit, quòd, ſi quis promiſerit alterum ratifi- caturum, non eſt promiſſioni ſatisfactum, ſi is alter tantùm promiſerit ratificare, nec al- ter ratificauerit. Sic aliud eſt vendere, aliud promittere vendere. Alex. de Imo. conſ. 72. col. 4. in. par. Matb'eſila. in ſeugul. 46. Augel. in§. in Perſonam. col. 4. Inflit. de Action. Harrm. Hartm. in lik. 2. practic. sbſeru. in Miſcellan. lar ciuil. c. 3. Aliud quoque eſt fideiubere, aliud promitte- re ſideiubere. I. ſ quis ſtipulatus ſit Stichum..vlt. de verb. obligat. Aliud redhibere, aliud promit- tere redhibere. l. qwod ſi nolit.§. in fadtum. Verſ. illad planè. De adilit. eaicto. Sic aliud eſt con- trahere, aliud promitrere contrahere. Barrol in l. hingularia. col. 2. verſ. aſſumamus primò, ibi, qæandoque procedit ſipulario, ſi cerrum peratur. Jdem Bariol. in l. ſi pupillus. in fin. ad l. Falcidiam. Aliud quoque eſt pactum reſoluens, aliud Pactum de reſolucndo. Fala. in l. ab emris- Conſilium Decimumnonum. ne. col. 2. verſ. ex prædictu, de pactu. Aliudi. tem eſt alienare, aliud obligare ſe adaliena. tionem,& qui non poteſt alienare, poteſtch. ligare ſe ad alienandum, Bald. in l. ult. 9. en. ror. C. communid. de legas. Sic aliud eſt reno. uare locationem, aliud promittere renouare, & ex promiſſione factà in locatione de reno. uando, finito tempore, non eſt quæſituma. liquod lus in re, nec competit Actio, tan. quam ſi res verè eſſet renouata, ſed actioad intereſſe. Augel, conſil. I4 ½. Ex forma,& ſena cl. vlr. Barbar. conſil. Jt. ſcripſit ſapientia fin col. 13. Verf. ex iſlo fundamento. lib. I. Aliud de. nique eſt donare, aliud promittere donate. Salycett in l. Papinianus. de abnation. inter vin ꝗ vxor, quod ipſum quoque Martial lib. io. epriguan Si donare vocas promirtere, nec dare, Cai, Vincam te donus, muneribusg, meu. Accipe Callaicir quicquid foait Aſlur in ærui Aurea quiiquid habei diuitus vnda Tagi. Prolixe Vraq. ad fin. iit. de vrroque retractunde cum ſequentibus. Covarru. in tract. de Sponſs.9 matrim. parie primdà. cap. 4. Zum ſechſten iſt vorſehens Rechtens/ qua confirmatio ſine confirmabili non valet. /0 quia. in fine, vbi latẽ Da. de Iuriſd. omn. iudis c. examinauæ. de coufirm. Vtil. vel inut. Oldtsdu conſil. 19 2. Viſs priuilegio. in fine. Alber. in primi parrte ftatutorum. quæaſl. 21. Bald. in ſtatur. in ven. Apoſtoli. Paul. de Caſt. confil. 192. Viſis,& pondunt rus. vol. 2. Confirmabile namque contirma- tionis eſt fundamentum,& deficiente fundi- mento fruſtrà ſuperædificatur. I. egi tecumi princip. de exceprio. rei iudiica. l. bactenu. in ſu cum 1. ſequenti. de aqud pluuid arcenad. l nan origo, quod vi aut clam. e. cùm Paulus.. quef. 3 l. lex vectigali. de pignor Tyraq. de lure primqges quaſt. 49. num. 124. Molinæ. in conſuer. Pariſ. 94 gloſs. 4. nu. 27. b b Allhier aber/ nnd in gegenwertigem fall haben wir kein confirmabile dann der dortraß⸗ welchen E. mit Jungfrawen M. gemachel/ 1 wider des Lehenherrn dorgehende bewülligung⸗ ſo E. vnnd deſſen Erben/ als eine confirmalien⸗ auff erwehnten vortrag zihen wollen/ auffge⸗ richtet worden. Vnnd wird derwegen erwehnle vortrag/ dermoͤge Rechtens/ alſo geſchebtt⸗ vnd gehalten/ als wann derſelbe niemals wer erfolget. Paria enim ſunt, aliquid non fieri vel fieri quidem, ſed minùs benè.7 quolien textu,& gloſf. Oui ſatisdare coganturl de ex ewſar. ruror. l. final. C. arbitr. tur. 1.3. 5. tutorun. de ſuſtectus ruror,&., I. de tranſlation. prelam ceum ſimilib. de quibus per Abbat. in canjſit. R0 omai- Ienofrawd inngen wird falten. Go. voßt/ ſond wottein ach tz/ Inciuile liqua eius teſpondete tur, quiv dicatur, a elegantet ſtatutum gi. Nec- ne fae,! ſequentid Liu. Me angeſehen lehenßer auff den der then d/ innh . bebl macher gefo Nye wixe ſem kenſ/ na Kani ſe rnrdintri dlegutis trag/ rach dellgnn dom(eh nachgeleze den M. vocas pramittene, veram dm te druu, nuneniu⸗ nei. Kaucn qxiaquia faai Alurna 4 ur juid habe duuinsvu- Ure 7 4 in. ui de vnnu m zentibus. Couanns in mads” Parie prima. ca. ſechſien iſe boreſens Jeitd hatio fine confrmabilicmnn ſne, ubr larè Dd deMtm aatæ e cosfirm. vnl. wulim. 4 pniuilegis. irfie dln terum. quef. 21 Bauula Paal. de Cefl. nfi. ta-li 2. Confirmabile namqtea R fundumentum,&ccfein fruſtra I uperædicuu 1gg de exceptis. fei iudici li meuui. 4r 1mua hmi am 94 du auf dam. Gdn 4„* ealt. dt prgnor Hut n- „n. 124. Naun⸗ 7 aſun . 27. Conſilium Decimumnonum. Oomniporentis, in princ: lib. 2.& Felin. in c. gratum. num. 4. de ofhic. delegat.& in c. illua, in 2.& col. de reſcript. Anar. de Sern: c. J. F. prætere⸗, qua ſir prima cauſa. In vſib. Feudor. Grauet. conſ. 10. u. I. lbi, paria eſſe, dicit, non appellare, vel minus legitimè appellare. Sebaſtian. Vanrius in tract. de nullitat. c. de nullitate ex defectu citationis. n. 2-. Boërius in deciſ. aurei. deci. 1. n. 62. Paria, inquir ibi, ſunt, non ſcrutari, vel ſcrutari,& non ap- parere de ſcrutatione, ſiue ſcrutinio,& in- quiſitione, legitimo modo factãâ, G&æd. conſ †6. nu. 6§.& ibi prolixè hæc proſequitur,& inter cætera paria eſſe dicit, non proſequi appella. tionem, vel nulliter,& inutiliter proſequi. Sic paria ſunt non dotare filiam, vel inutiliter dotare. Joban. Cephal. conſ. 100. n. I1. Denique paria ſunt, contractum non fieri, vel fieri qui- dem, ſed contra luris diſpoſitionem, Bala. Caſtrenſ.& ali in l. non dubium. C de legibut. Vnnd dieſe opinion/ onnd meinung zuhal⸗ ten iſt nicht widertg/ was oben pro affirmat iuaà parte iſt eingefuͤhret worden. Dann ob wol nicht ohne/ daß die wort der dom Leßenherrn ge⸗ gebenen/ bewilligung alſo lauten/ In dem die Jungfraw M. ſich mit E. ſonder bezwang dor⸗ einigen wuͤrde/ ſolches wii der Lehenherx genehme halten. So muͤſſen jedoch nicht alleine erwehnte wort/ ſondern auch zugleich die nachfolgende worte in acht genommen werden/ ſonſten heiſſet es/ Inciuile eſt, niſi totâ lege perſpectà, vnd aliquâ eius particulâ propoſitàâ, iudicare, vel reſpondere. I. inciuile. ae legitus. Et calumnia- tur, qui verba captat, nec quâ mente quid dicatur, animaduertit. I. penulrt. ad exbib. Hinc eleganter Baldus tradit, totam legem, totum ſtatutum,& totum Inſtrumentum debere le- gi. Nec enim, inquis, ſufficit, principium, ſi- ne fine, nec finis ſine principio,& priora dãt ſequentibus intellectum. in. l. inciuile. de le- gibus. Wenn aber die nachfolgende wort werden angeſehen/ wird in denſelben befunden/ daß der Lehenherr keiner andern geſtalt die bewilligung/ auff den kuͤnfftigen dortrag gegeben/ dann da er/ der Lehenherr zu dem dortrage mit gezogen wuͤr⸗ 317 gerichtet hat/ So kan E. oder deſſen Erben dem Lehenherrn die/ von ſich gegebene/ bewilltgung/ vnnd daß er der Lehenherr derſelbigen nicht nach⸗ ſetze/ im wenigſten nicht auffruͤcken/ ecundum ea, quæ notantur in l. cum proponas. 2. C de pactu.& in l. quæro. S. inter locatorem. ſf locati. c. fruſtra. De rcg. Ian in c. Et qui conuent ionem non ſer- uauit, non poteſt petere, vt ſibi fides ſerue- tur. Sald. conſ. 324. in 3. parte. Alex. de Imol. 32. in 2. parte. in vlt. col.& conſ. 212. in 2. col. Nece- nim eſt fides ſeruanda non ſeruanti. peruenir. de lureiur. Henning. Gad. conſ. 422. num. 12. Idem conſ-.½. nu. 22.& conſ. 90. nu. g. Gleicher geſtalt ſeind die andern beyden einwuͤrffe/ daß die confirmatio dorhergehen koͤnne/ vnd daß das wort(genehm halten) nichts anders ſey/ als confirmiren/ abzlehenen. Vnd daran iſt nichts gelegen/ ob die confirmatio dor⸗ hergehe/ oder nachfolge/ vnd ob der confirmans gebrauche die wort/ genehm halten/ oder confir⸗ miren/ wann nur dey vortrag/ welchen der Le⸗ henherr zu confirmiren/ vnnd genehm zuhalten/ ſich derpflichtet/ nach laut/ dnnd inhalt des Le⸗ hen herrn derpflichtung/ vnd daruͤber gegeben be⸗ willigung/ welches dieſes orts mangelt/ ins werck gerichtet/ dnd dollenzogen wird. Daß aber angezogen wird/ den Leßenßerrn ſeye zu nachtheil/ vnnd ſchaden nichts gehandelt worden/ vnnd derowegen moͤge dem auffgerich⸗ keten dortrage nieht hinderlich ſein/ daß der Le⸗ henherr bey auffrichtung deſſelben ſeine geſchick⸗ ten nicht gehabt/ ſolches thut ſich in weitem an⸗ ders erhalten. b Dann der Lehenherr hat gewolt/ daß Jung⸗ fraw M. ſich mit E. in beyſein ſeiner/ des Le⸗ henbherrns/ geſchicketen/ vortragen hat ſollen. DBnd well der Lehenherr vorbeygangen/ vnd zu der Tageleiſtung/ vnd dem auffgerichteten dor⸗ trage/ nicht gefodert worden iſt/ ſo hat der Le⸗ benherr dar durch groſſen nachteil/ dnnd ſchaden empfangen. Damnum enim patitur, non tan- tuùm qui de rebus ſuis aliquid amittit, verum- etiam qui ſuæ voluntatis,& voti ſui com- pos, non fit. ęl. inl. Paulus, el. I. poit priacip. ae de/ onnd weil ſolches vorblieben/ kan die vorge⸗ ſolurion.& zext. elegans eit in l. fin. de vſu,& ha- bende bewilligung vor keine confirmatton des her⸗ nacher gefolgeten vortrags gehalten werden. PVnd hierans iſt leichtlich abzunehmen/ daß voriger ſententz/ vnnd meinung auch nicht entge⸗ gen ſey/ was bon ſtetter/ onnd feſter haltung der einmahl beliebeten bewilligung/ tranſactionen/ vnnd vortraͤge geſaget worden iſt. Dann ſolches alles hat alsdann raum/ vnd ſtatt/ wenn die vor⸗ traͤge/ nach laut/ vnnd inhalt der vorgehenden bewilligung auffgerichtet ſein. Vnd weil E. der/ vom Lehenherrn erlangeten/ bewilltgung nicht nachgelebet/ ſondern den vortrag mit Jungfra⸗ wen M. ohne des Lehenherrn geſchicketen/ auff⸗ gitar. Ibi ICtus inquit, vſuariæ rei ſpeciem is, cuius proprietas eſt, nullo modo commu- tare poteſt; Deteriorem enim cauſam vſuarij facere non poteſt: Facit autem deteriorem, etiam in meliorem ſtatum re commutatâ. Er Barrolus de ea lege loquens inl.2. col.z. verſe ſe- cundo oppono, ſoluto matrimon. Satis, inquir, pro- prietarius nocet vſuario, eo ipſo, quod con- tra voluntatem vſuarij rem commutat. Id quod etiam ex eod. textu notat Alber. inl. in creditore. nu. 2. de euictio. Hoc, inquit, eſt cum meo incommodo,& mihi nocet, quod eſt contra meam voluntatem. Sic Bartolus in! Ee 3 vſi filius — 4— 1—— ———— 4 —— öööoöooooöoöoö“ ————— ſ —* — *— r— 4. 8. 318 Conſilium Decimumnonum. ſa filius qui parri. col. vlt verſeit& tertius, de vuig. Ipupil ſebhit. inquit, quòd, vbicunque quid fir nobis inuitis, etſt ex eo lucrum ſentiamus, tamen dicimur damnum pari. per s. præterea. Iuſl. de Aclis. Et operationes damno nos affici- unt, non ſolum, ſi tendant in diminutionem rerum, verùm etiam ſi tendant in diminutio- nem voluntatis, vr Farthel. Camerar. loquitur in a Imperialem. de prohit. feud. alien. per Frider. mi- hi fol. ig. Sic& comtrario ſat is lucratur, qui vo- luntatem ſuam adimplet, gl. inl. penult. C& ibu Fartol. C Bald. de condict. cauſa dara. Sald int. idem lulianus. S. ſcis ex facto. de legat. I. Corn. conſil. Fr. licetin hac. col. 3. Verſ. ſolent enim. lib. 2. & conſ. IF7. videtur in bac col. 2. Verſ. Eit ergo ſenſus. lib.z. vbi dicit, quòd ſatis lucratur, qui in eo ſuæ voluntati ſatisfacit, quòd contra- ctus, à ſe initus, ſortitur effectum, nec re- ſcinditur. Tyraqu. in præfar, de vrroque retra. NM s. 2. Se has auch E. in deme er ſich mit Jung⸗ frawen A einiget/ dem Lehenherrn ſeine gebuͤhrende ehr⸗ erbietung nicht erzeiget/ ſondern jhn den Lehen⸗ herrn berachtet. Dominum enim contemnit, qui conſenſum domini non adhiber, cuùm eũ adhibere debebat, argumento eorum, quæ de vaſallo traduntur. Hic dominum contemne- re dicitur, cùm abſque domini conſenlu de feudo diſponit., Audr. de Iſern. in c. vn. S. neceſ- fitate. inillis verlis, magu ae domino curaret. Qua- licer olim poterat feudum alienuri. Barthol. Camer. I ½ c. Imperialem. de prohibir. feud. alien. per Fri- dos., mili fol. f. Contemnit, inquir, vaſallus dominum, cùm ſolus; inſcio domino, de feu- do diſponere tentat. Vnd iſt alſo der Lehenherr nicht wenig vor⸗ nachtheiliget/ vnnd beſchediget/ welches hier⸗ aus/ daß ein Lehenherr/ wegen der dorach⸗ tung/ ſo der Lehenman jhme damit erzeiget/ daß er die Lehenguͤtter/ ohne ſeinen des Lehenherrn conſenß/ alienteet// die alienirten Lehenguͤtter an ſich zunehmen berechtiget/ onnd befuget iſt/ klaͤrlich ghzunehmen ſtehet/ awperialu. de pro- Lib. feud. alieu. per Lorthar.& c. Imperialem. de probibird. fewai alienat. per Friger. Vnnd wird ſonſt auch die berachtung zu Rechte geſtraffet/ v⸗ dApud Baldum videre licet conſ. 2 rincip. quæritur, vtrum hi, qui indignationem. lib. 2.& apud Gra aer. conſ. G. aui. I17. 4 Vnnd wann gleich E. in dem/ mit Jung⸗ frawen M. aufſgerichtetem/ vortrage austruͤck⸗ lichen proteſtiret/ vnnd bedinget hette/ daß der vortrag dem Lehenherrn zu keinem nachtheil⸗ noch vorachtung gerelehen ſolte/ were jedoch ſolche proteſtatio jhme/ dem E.⸗ nirgend zu erſprießlich. Proteſtatio enim facto contra- ria eſſet,& proteſtatio quæ facto contta- ohne des Lehenherrn dorwiſſen/ vor⸗ die Erben nicht koͤnnen vmbſtoſſen/ wih ta ria eſt, proteſtanti nihil prodeſt. Sart 10 beric. de Roſ.& communiter Dd in!. ſi quus exu- neus. de acquirend. hereditat. Barrol, inl item⸗ pud S. air Præror. ſe de inturiis. Alber de Roſcin⸗. parte fatutor. quæaſtion. 2Qr2. incipi. quda ſi quu 4i. cæt. Albas in c ea te. Extr. de Iureiurand. Aler inl. turpia. de legat. 1. Sorin. conſil. I19. lib. 1. G⸗ uarr. lib. z. variar reſolut. c. 11. uuu. T. Alciar, in l. deteſtatio. de V. S. Tertia Quæſtio. Je driete Frage beruhet hierauff/ 0i der/ zwiſchen Jungfrawen M. vnnd E. abgeredeter dortrag eine erbliche in⸗ merwehrende voreinigung der Succeſsion hal⸗ ber ſey? Welches/ wie es ſich anſehen leſſet/ z⸗ ſagen iſt. b Dann erwehnter dorkrag iſt ein Erbli⸗ cher dortrag/ in erwegung/ daß zu Rechte klaͤr⸗ lich dorſeßen/ daß alle pacta, tranſactiones, onnd bortraͤge/ ſich auff die Erben/ onnd nach⸗ kommen erſtrerken/ ongeachtet/ daß der Er⸗ ben in ſpecie nicht gedacht iſt. l. pactum fa ctum ſit. de probation. Ibi ICtus inquit, ſi pa- ctum factum ſit, in quo heredis mentio non fiat, quæritur, au id actum ſit, vt ipſius dun- taxat perſona ce ſtatueretur: ſed quamuis verum eſt, quòd, qui excipit, probare debe- at, quod excipitur, attamen de ipſo dum taxat, non de herede quoque eius conue- niſſe, petitor, non qui excipit, probare de- bet: Quia plærumque tam heredibus noſtris, quàm nobifſmetipfis cauemus. Similis tex- tus eſt in l. veteris, de contrab.& mmit: ſiipul Ibi à luſtiniano Imperatore eſtreſcriptum, Generaliter ſancimus, omnem ſtipulatio- nem, ſiue in dando, ſiue in faciendo, ſiue miſta ex dando,& faciendo inueniatur,& ad heredes,& contra heredes tranfſmitti, ſi- ue ſpecialis heredum mentio fiat, ſiue non. Curenim, quod in principalibus perſonis iu- ſtum eſt, non ad heredes,& aduerſus eos tranſ mittatura b Vnnd die brſache/ warumb die dortraͤ ge auff die Erben gehen⸗ vnnd gezogen werden/ iſt dieſe/ daß die Erben mit den jenigen/ ſo den vortrag auffgerichtet/ dor eine Perſon geſchebzel/ vnnd gehalten werden. Heres vna,& eadem perſona cum ipſo defuncto eſſe cenſetur, un dictrar in Aurh. de Iureiur morient. praſl„unpl Paul. de Caſtro in l. cum A matre. C. de tei vin. dicat. Derwegen ſagen auch die Rechte/ onnd ſchlieſſen die Rechts ſeribenten ins gemein/ da 3 rub vl talu un 1 tſekänn he Kibed. iti puo ſmu i 14- e ſagf. e rn-M. Erg luri. Sowe t/annd bol dnerſten’ t dehderſeisE latione enig e„non O tes pel molt roii 4ph Har in his. qur lativ iſta, ſiipalanu epropria hpellarin. ſus. Pullal Aili herd ter herede 14 I dun. haad, G. venit,, H. 1,39, X 1 lFelba Torum d 5./ 5 7 4 A vIl N ua. weßnter drtnſtt deß ant cie uctgaact e 4e probation. lIbi Cnuii tum lit, in quoherccumn ritur, au id adum ſtj mi cſona co ſtatueretur: ſin t, quòd, qui excipit, yuiu jexcipitur, attumen deii don de herede quoqut cis titor, non qui exciyt, ſi a plærumque tim bextid biſ— cauemu. 5f veteri dr untd bm iniano Imperatate ctrt ter ſancimus, omdem ean dando, Hue im furi dando,& facienco rm s,& contra heredesui is heredum mentio inn, libu „quod in principaläce, on ad Ncredes,&a M Confilium Decimumnonum. nichtigen/ was jhre Vorfahren gehandelt/ vnd gethan haben. Heres contra factum defuncti venire nou poteſt. L. cum? matre. de rei vind. f. ſrab co. C. de liber cauf l.ſi venaitrici.& de reb. alien. non alienand. I. ex qua perſsud. de reg. lur. Nec ex propria quidem perſonã, vl aictzurin d. l. vendetrict.& d. l. cum à matre. et iamſi fece- rit inuentarium, Anar. de Iſern. in c. I. an a- gnat.&c. Matth. de Affſt. in deuuſ. Neapol. Aeciſ. 240. Necenim heres poteſt eſſe melioris conditio- nis, quam defunctus fuit. O. iuomuibus. de reg. Eur.& ideo dicitur inl. Polla. Ae huis, quæ vt inai- gnis, quòd quæ aà detuncto, habente liberam adminiſtrationem patrimonij fui facta ſunt, non poſfunt reuocari, etiam ab ipſius here- de pupillo. Heres quippe eſt eiuldem po- teitatis, ac luris, cuius defunctus fuit. f. He- redem. dereg Iur. Et factum defuncti cenſetur eſſe factum heredis,& contra. Angel.«onſil. Fr.& ideò, qui de facto ſuo promittit, pro-⸗ mittit quoque de facto heredis. Barrol. in l. ſi ſéruus. el. 2. de condict. furt. Tyraq. de lure primo- gen. quæſt. Sf. num. I.& de vtrog retractu.§. I. 2l. 9. num. 9 Anton. Gabr. Rom. lib. 6. conclu. rit. de reg. Iuris. concl. 11. So werden auch die einmahl auffgerichte⸗ te/ onnd vollenzogene vortraͤge nicht alleine auff den erſten/ vnnd nechſten Erben/ ſondern auff beyderſeits Erben in infinitum gezogen. Appel- latione enim heredis omnes in infinitum. id ⁴, non folum primi heredes, ſed& vlterio- res per multas ſucceſſiones accipiuntur. I. he- redis appellario. l. ſcienaum. de v. S. Idque etiam in his, quæ ſunt Iuris ſtricti procedit. 7. fepa- lario iſta, habere licere.§. I. de V. O. Bartol. in l. ſi fii pulatus fuers, per te non fieri, eod. de ⁷. 0.& fit de propriâ ſignificatione verbi, gl. in l. heredis appellartone. de V. S. Bald inl. vlt. C de bered. in- ftir. Paule de Caſt. conſ. 2. Videtur dicendum, quòd aicki Leredes. in fin. lib. 2. Nec diſtinguitur in- ter heredés ſuos,& extraneòs. Anton. Galb'riel. Roman. lib. 6. concluſ tir. de. S. concluſ. 2. Traq. in tractat le mort ſai ſit&c. in. declaratione 2. parti,& in vrroque retract. gloſſ. G.§. 1. ſuper verbis, ou ſés heretiers, num, 2e. cum ſequenti- du. VPnnd ſolches alles/ wie es ſich anſehen leſſet/ hat im gegenwertigen Fall deſto weniger zweiffel/ weil in angeregtem vortrage der Erben in ſpecie gedacht wird/ Et vbi verba ſunt cla- ra, vlterius dubitandum non eſt, 7. e aus il- fæ. S. chm in verbis. de legar. 3. nec indigemus gloſſä aliqu, vbi textum habemus, Balacon- ſil. 2 23. examinanda ſant. col. 2. circ. fin. lib: 1. Et vbi vetba ſunt clara, cauillationes Aduoca- torum debent ceſlare, etiamſi lex ſit dura. 7 AN7 ſtll. J. AA.. ꝙ conſil. G.. 1. E confſül 7o. i„₰ 3 3 1 7 4„ 3 4 Sdlo. conſal. 17½. Caſus est ralis. lib. 2. Grauer. con- 319 princip.& conſil. Sr. num. I. confil. õ. num. I9, con- fil. Jô. uum. I. conſ. 6⁹. nu. 13.& conſ. 13. uK. 44. Crottus conſ. I1ꝙ. num. Iy. Grauet. conſ. I03. num. 2. & donſ. 121. uu. J. Iacobin. ſuper Verbis inueſti tu- ræ talem. uu. 19. 1 So geſchieht auch in erwehntem dortrage nicht alleine der Erben erwehnung/ ſonder zu⸗ gleich der Kinder beyderſetts. Liberorum autem appellatio lariſſimè quoq; patet,& non ſolum filios, filiaſque compræhendit, ſed etiam ne- potes, pronepotes, cæteroſque, qui ex his deſcendunt. l. liberorum. ae V. S. quemadmo- dum& filiorum nomen, quo omnes, qui ex nobis deſcendunt, complectimur. Nec poſſu- mus, un Wrinquit, dulciori nomine nepotes noſtros, quàm filij appellare. a. L. liberorum. ſf. de V. S. Anron. Gabriel. Rom. lib. 6. concluſ. tit. ae V. S. concl. 7. Im gleichẽ wird in gedachtem dortrage buch⸗ ſtablich geſetzet/ daß derſelbe ſich auff beyderſeits nachkommen erſtreeken ſol. Das wort/ Nach⸗ kommen/ aber iſt auch ein general wort/ dnd ge⸗ het gantz weit. Poſterorum enim appellatione omnes liberi continentur,& omnes deſcen- dentes. S. fin. Inſtit. qui reſtam. uror. dari poſf. l. quuis filiabus. Gili Bart. nora. de reſtam. utela. Vber das alles bringet mehrerwehnter dor⸗ trag im Buchſtaben mit/ daß dle doreinigung eine ewige bereinigung ſein ſol/ vnd ob wol das wort e⸗ wig/ offtermahl alleine auff 30. Jahre gedeuter/ vñ von 30 Jahren vorſtanden wird.§.1. Iufl. Le per- pet.& rempor. acti. ęl. in auth' ſi quas ruinasin verlo dentur. Cde facroſ. Eccleſ.&in S. perpetua. 7%. qu. 2. 3 Panormita. in e. nulli. col. I. de rebus Eccleſiaſt. So wird es jedoch allhier pro tempore infinito genommen/ onnd gebrauchet/ Et, perpetuum pro tempore infinito ſumi, Bartolus notauit in l. qnuua.§. Altia. in fin ae annuit legat. ſed& alids perperuum alijs multis modis dicttur, vt per gl. Alber.& Bald in L. 1. pro ſocio. gloſſ. in cC. reperiuntur. I. quæſt. I. Bald. in l. Vlt. in princç àe conſtit. pecun.& noraui: Draq. de Vrro& rerract. §. J. gl. F. nu. 9. Daß aber das wort/ Ewig/ infinitum tem- pus in dem auffgerichteten vortrage bedeute/ ſol⸗ ches weiſen die nachfolgende worte/ ſeine Erben/ Kinder/ vnd nachkommen/ gnugſam aus/& ex ſequentibus præcedentia declarantur. L. 2 feruus plurium. S. final. l. qui ffliabus. de legar. I. gloſc. in l. quiſquis. de legar. 3. l. ſed lulianus. 9. quod aicitur, f. Ad Macedsnian. l. ſicut auicia. ff. de tritics, vins, l. cùm quus. anre finem. C. de na- tural. liber. c. ſedes. de reſcriprit. æx are.§. porr. de priuilegss. Weil dann aus dieſem allen ſo diel erſchel⸗ net/ daß mehr erwehnter/ zwiſchen Jungfra⸗ wen M. onnd E. auffgerichteter/ vortrag/ ein Ee 4 Erbli⸗ 320 erblicher dortrag/ bnnd dte ſucceſſio ein aoceſſo- rium erwehntes vortrages iſt/ vnd in der Jung⸗ frawen M. Herrſchafft/ des E. Sohn/ ſo ſich mit jhrer der Jungfrawen M. eingeſetzten Erben in die heilige Ehe begibt/ conſe quenter ſuccedt⸗ ren wird: So folget/ daß erwehnter vortrag eine erbliche bereinigung der ſucceſston halber ſey. Ac- ceſſorium enim naturam ſequitur ſui princi- palis. æ acceſſorium. De regul. lur. in ꝗ.& cum di- lectos. Exrt. de fide inſtrument.& ita quidem, vt, quod ſtatutum eſt in principali, cenſeatur quoque ſtatutum in acceſſorio? per rext. notab. in l. 5. S. fedſi quid.& ibi Bald. de ne gar. geſt. Facir rexr. in l. etiam.& ili Bartol.& Bald. C de ture dor. Et cùm principalis cauſa non ſubſiſtit, nec ea quidem, quæ ſequuntur, locum habẽt. I. cum principalis. De reg. Iur.& ubi concordantia Per gloſſ. C& Da. Facit idem f.5. F. qui haber. De ſeruit. ruſt. prædior quæ aa hoc ullegari ſolet, quòd ſi non valet actus principalis, nec illud qui- dem valet, quod venirt acceſſorieè,& in con- ſequentiam, aæ quo eriam per gloſſem,& Cyaum in l. 2. De Iuriſaict. omnium Iuiiic. C Bald inl.& hiu. C de præags minor. Dieſem allem aber dngeachtet/ halte ichs dar⸗ uor/ daß mehrerwehnter dortrag vor keine erbli⸗ che voreinigung der Sueceſsion halber koͤnne an⸗ gezogen werden. Dann die Jungfraw M. hat dem E. purè nicht zugeſagt/ daß ſie wolle eine Jungfraw oder Frawe zu Erben machen/ ond daß dieſelbige ein⸗ geſetzte Erbinne ſich mit E. Sohne in die hetlige Ehe begeben ſolte/ ſondern der vortrag/ ſo zwiſchẽ Jangfrawen M. onnd E. auffgerichtet/ iſt con⸗ ditionaliter, alleine auff den fall/ ſo die Jung⸗ fraw M. eine Frawe/ oder Jungfraw einſetzen wuͤrde/ auffgerichtet worden/ wie aus den nach⸗ folgenden worten: Im fall/ ſo ich keine Leibes⸗ erben gewinne/ vnnd einen andern zum Er⸗ ben machen wuͤrde/ derſelbe ſol ſich mit E. Sohne in die heilige Ehe begeben/ zuerſehen. Dieſe wort/ ſo ich einen andern zum Erben ma⸗ chen wuͤrde/ bedeutten nichts anders/ dann ſo ich eine Frawe/ oder Jungfraw einſetzen wuͤrde/ wie die nechſtfolgede wort/ derſelbe ſol ſich mit E. So⸗ ne in die heilige Ehe begeben/ ausweiſen. DVnd well die Jungfraw M. hernacher kel⸗ ne Jungfraw/ noch Frawe/ ſondern einẽ Herrn/ vnnd Mannesperſon zum Erben gemachet hat/ So iſt die cõdirionaliter beſchehene abrede nicht erfuͤllet/ vnnd wird derwegen erwehnte abrede alfo geſchetzet/ vnnd gehalten/ als wenn dieſelbige nie were erfolget. Conditionis enim defectu tranſ- actio fuit exinanita. l. legara ſub condirione. De conalit.& demonſtrar. l. ſ7 poit dien. Qauando dies legat. ced. l. cedere aiem. Rae werbor. fignif. in fine. Socinus unior conſ. Sz. na. 6.& conſ. 102. uu. C. lib'. t. Bt deficiente conditione actus habetur pro Conſilium Decimumnonum. non facto. I. ſi qau fundum. ſf. de contral. emiia l. neceſſariò. in princip. de periculo,& commaa 2 vend. l. pecuniam. ſi certum petatur. Jocinus lunin conſ. 4 nu. 16.&conſ Wo. nu. 3. 110.2. Paria enim ſunt, nihil fieri, vel ſub condit ione fierl, quz non purificatur. Ripa lib. 1. reſponſ e. nu.23 Ce phal. conſ ††. nu. 33. Vbicunque quid condi. tionale deducitur, non poteſt effectum ſorti- ri, niſi prius liquidetur, conditionem elle im pletam. Suld. in l. fiquidem. col. fin. C. ae ex. ceprio. cum algs, per Dectum relatis, conſ. r.n. Natura enim conditionis eſt, vt prius imples- tur, quam emolumentum ſequatur. 1. Thau ancilla. S. Stichus. de fideicommiſße. liberrat. Ruinu conſ. fJ1. nu. 2. lib. I. Ideoque S ignor. conſ. 22un quæſlione nullitatu. col. penult. verſt pratered euen zus, eleganter dicit, quòod defectus conditio. nis ſemper habet oculos retrò, videlicet ad tempus diſpoſitionis. Et conditione defci- ente, ipſo Iure deficit diſpoſitio, tam inter viuos, quam in vltimis voluntatibus. 1 Me uius. l. qui bereai, g. vlt. de conditio.& dema Ftrat. l. ſi rem. S. omnis. ſf. de pignor. Act. l. lia nus.. offerri. Ginl. qui pendentem vineam. fd cntrab. emrio. Hinc traditum eſt, quòd, deſ- ciente conditione collationis, nulla redditur collatio, ſub ipsà eonditione facta. Grau. an 93. incip. Ercleſia Parochialw. nu.3. Et defic iente cõditione ſubſtitutionis deficit ſubſtitutio. iubemus. F. penult. Cad Trebell. l. r De reg. Caunia Grauel. conſ. 62. incipien. Nobilis vrbanus. num Et ſubſtitutus tunc non dicitur priuari lure ſubſtitutionis, ſed habetur pro non ſubſtitu- to. Paul. de Caſtro. conſ. 292. circa primum aubim viderur, qubd inſtiturio. col. 2. verſ idem teftann lib. 2. Grauer. d. conſ. G. n.z. DBund zuſetzen/ daß dieſe wort/ ſo ich einen andern zu erben machen wuͤrde/ angeregter maſ⸗ ſe/ ſo ich eine Frawe/ oder Jungfraw zu erden machen wuͤrde/ nicht vorſtanden werden/ ſon⸗ dern dieſe meinung/ daß die Jungfraw M. da⸗ mit keinen andern/ dann allein ein Weidsbildt zum Erben zumachen/ ſich vorpflichtet/ haben ſolten/ koͤnte jedoch erwehnter vortrag vor keinen beſtendigen erblichen vortrag angezogen werden. Dann gedachter vortrag iſt Iuper futurã here ditate auffgerichtet/ vnnd derwegen dnbuͤndg/ nichtig/ vnd von keinen wirden. Pacta enim, quꝛ fiunt ſuper futurâ hereditate quærendã, non valent. l. cum donarionis. C de rranſaition.I ſlipr latio, hoo modo concepra. ſide V. O. Idque vique adeò verum eſt, vt huiuſmodi pacta luramen- to non poſſint confirmari, vt voluir gl. inli¹ quando. S. illud. in verlo, grauari. C de inoſti ie- Fam. Gin! pattum.& ili Bald in/ oppeſit. C dt cellanon. Cynus, Barrol. Anvelus, Salyc. Caßtr. 24 Na Jon inl. pactum, quvd aorali. C. de paclus Bartul in l. vlt. C&ibi eriam Angel. Paulas de Caflro,& un muui- MM) „dn uxi . eana. In a „9 aane aute non totup uildhſ nub vernu, uLeA jabi Dan bulatoriam tew, vqy à lan hic ſe vij. G vxhj cuw racen tinginod Ait, in ilu hr yyt ſcig bus debea pokquam ſylus,& bitrium. J. reditas mento, der/ aui liber, cognatii Ie Exte ſtituit B necpe 0 lpius teſt ſtaudes f danes int dentin lüdeiiti Nähuua tidus kr 7 meipal lo lure qeeit ͦni quam ia vltimis" nant VMtimis polunai 7* berak.v fem. Co Lquu Hendennau emis. Hinc tradituncha conditione collationis nul 8, ſub ipsà conditionefih Earicſia Panchialu. uz ne ſubſtitutionts deſtctidt F. Perult Cad Trlell11den, d*de. incipiea Nuuli ma ututus tunc non dicium tionis, ſed habeturprotuni Ae Cgffro. coxſ a9s ansnna Hrdd inffitutis, als uwiun arer. d cuſ da.. und zoſeten/ daß dii ra nerben machen wuͤrde/ ra eine Frawe/ oder usia puͤrde/ nicht dorſunde 9 meinung/ dee zuis b in andern/ dam allencne en zumachen/ ſich m nte jedoch erwehmer ie i n erbtichen dortmgabn dachter wertagſi man Confilium Decimumnonum. munirer Da. Ceodem. Ndem Bartol. in d.lſtipula- rio hoc modo concepra. Idem in l. ſi quis pro eo. col. 3. Fideiuſ.& donf.. Fattum tale proponitur Qui- dam nomine Thebaldus. col. 3. verſ. ſed Adubium fa- oir. C& conſil. 212. Promitto ibi. Baldus conſ. 24. Vifis ſtatutis. post princ. lib. y. Anroun. ar Suirio in a. rum contingar. col. 3. Exr. de Iuretur. Dominic. 12 C. quamuds. De pactts iu d. Aludrot. in d. mori- bus. col. 2. Verſ. Huwæro ab extra. ji ae feudo fuer. controæ. inter dom.& aguat. Prolixe Tyraquel. in tractat. de lure primogenior. quæſt. G. nu. 14. Pnnd werden von den Rechten/ dnnd derſelben Serbenten/ vnnd Lehrern viel brſa⸗ chen/ warumb die pacta ſuper futurâà here- ditate quærendà nicht gelten/ angezogen. Et primum quidem idcò pacta de futurâ here- ditate non valent, quia inducunt improba- bile votum captandæ mortis alterius, vt ai- aitur in!. de fidelcommiſſö. C de tranſattion. l. Vlt. inibis verbis, Dlenæ zrifiiſtmi,& periculoſi euen Tus. C. de pactus. b Deinde pacta futuræ ſucceſſionis am- bulatoriam eſſe non ſinunt hominis volunta- tem, vſq; ad extremum vitæ ſpirirum, coutra l. càm hic fatus. g. pænitentiam. ſſ. de douat. zut. vir.& vxor. l. a. de adim. Vel transferend. legar. cùm ramen libertas de ſupremis ludicijs con- ſtringi non debeat. Lcum Auobus. F. 1dem reſpon- dirt, in illas Verlus, uec libertatem de ſapremus ludi- s. pro ſocio. Et nihil ſit, quod magis homini- bus debeatur, quàm vt ſupremæ voluntatis, poſtquam aliud velle non poſſunt, liber ſit ſtylus,& licitum, quod iterum non redit ar- bitrium. A 1. C. de ſacroſ. Eccleſ. Tertiò, legibus cautum eſt, quòd he- reditas omnis ad nos pertineat vel ex teſta- mento, vel ab inteſtato. S. fin. Iuflitur, per quas perſ. cuique acquir. Ab inteſtato heredes fiunt libert, parentes, fratres,& ſorores, ac alij cognati ipſius defuncti, prout aiſponitur in Nou. I1. Ex teſtamẽto illi, quos teſtator heredes in ſtituit. Et quia de magno præiudicio agitur, nempe omnium foftunarum,& facultatum ipſius teſtatoris, ideò ne in re tanti momenti fraudes fierent, inuentæ ſunt multæ ſolenni- tates in teſtamentis ordinandis,& adhiberi debent in teſtamentis ſeptem teſtes, teſtium ſubſœriptiones, ſigilla,& reliqua, de quibus rractatur in tit. de reſtament. ordinand. in Inſtitur. Has autem ſolennitates omnes pactum de fu- turà ſucceſſione tollit. Etenim ad pacti pro- bationem duo tantum teſtes ſufficiunt. l. vbi numèrus. ſf de reſiibus. Atque ità ftraudibus,& dolis, falſitatibus via pactionibus aperirur, cntra l. En. C. de fideicom. Cum verò in falſita- tibus, fraudibus,& dolis euitandis verſetur principaliter fauor publicus, conſequens eſt, miili remiſir. acciperet, verbi grariâ, centum. vt priuatorum conſenſu, contra ſolennitaté teſtandi, diſpenfari non poſſit. l. priuatorum. G de lariſatct. om. iud. l. lus publicum. jf. de pactus. l. neme poreſt. ſſ. de legat. I. l. vnuenire. V. ae pact. dotal. l. Diuus. ſf. de militari reſtamenro. Fernand. Vaſquius in tractat. de ſucceſſ.& vlr. lib. 2. F. If. requiſirs 29. num. 9. Vnd kan erwehntem dorerage nicht zuhuͤlf⸗ fe kommen/ daß in demſelben keine gewiſſe Per⸗ ſohn/ ſo da inſtitutret werden ſolte/ benen not/ ond zu Rechte dorſehen iſt/ quòd ratione incerti- tudinis plærumque pacta valent, quæ alias irrita eſſent, quando dubium eſt,& incertum, ad cuius ex multis commodum res ceflura lit, per teut. in l. de fideicmmiſßi. C. de tranſact. quem textum multum commendant Dd præſerim Paul. de Caſt. Alexaud.& recentiores. Dann das pactum, dauon in A. l. de fideicommiſſo C. de tranſactionit. tractiret/ vnnd gehandelt wird/ redet de fideicommiſfarid hreditate. Er ſu- per fideicommiſſaria hereditate licita eſt tranſactio, quemadmodum facti ſpecies o- ſtendit. Ibi enim pater duos filios heredes inſtituerat,& fidei corum commiſerat, vt, qui ſine liberis decederet, portionem ſuam hereditatis alteri reſtirueret. Fratres poſted tranſegerunt,& alter alteri ſpem fideicom- Haæc tranſactio valida eſt, quia huiufſmodi tranſactione fratrum con- cordia, remoto captandæ mortis alterius vo- to improbabili, retinetur, vr ab Imperarori- bus&t reſcriptum in d. l. de fideicommiſſo. Q de rranſactionib. Sic quoque l. 1. C de pattuν, o- ſtendit, quòd de fideicommifſariâ heredita- te licitum ſit tranſigere. Nam ibi teſtator Titium heredem inſtituerat, eumque roga- uerat, vt ſi ſine liberis decederet, heredita- tem reſtitueret Sempronio. Titius meruens, ne conditio fideicommiſſi exiſteret, hoc efr, ne decederet ſine liberis, pactus eſt cum Sem- pronio, vt ſpem fideicommiſſi remitteret,& Hoc pa- ctum, ſuper iideicommiſlſariâ hereditate fa- ctum, valet, quia per hoc pactum Sempro- nius, qui mortem Titij expectabat, votum captandæ mortis Titij remiſit. Idem deniq; oſtendit. cum proponas. G de pactu. Alſo kommet erwehntem vdortrage nicht zu ſtewer/ noch zu huͤlffe/ daß demſelben ange⸗ henget wird/ die eingeſetzte Erbinne ſol ſich mit E. Sohne in die heilige Ehe begeben/ onnd daß wegen der Ehe/ onnd damtt dieſelbe nicht verhindert werde/ viel zu Rechte nachgegeben werde/ ſo ſonſt niche geſchehe. Eſt enim ma- trimonium res admodum fauorabilis, a. vlr. vbi boc notat gloſt. de condit. appof.& in e, dtre- Cta,& ibi Decius in vli. norab. Exr. de appellar. & in —— „—— ͤä“ 4— — —— — ——— —— feuero. Cide Tere dor. 322 & in eius fauorem multa ſunt conſtituta ſpe- cialia. gl. Loh. Andr.& ulq in c.r. in princ. Ext. vr lite non conteſt.& Da. in 4.1. ſolut. matrim. Et cuùm illi adijcitur conuentio aliqua, ea, licet aliàs inefficax ſit, valet,& tranſit in naturam actus, cui adhæret,& accedit. I. ſribi rem. ſf ae praſeript. verb. l. I⸗C. de paltu.. Dann ob wol nicht oyne/ daß ein groſſer fauor matrimonij iſt/ ſo wird je doch durch ka⸗ uorem macrimonij das pactum de futurà ſuc- ceſſione keines weges krefftig gemachet. Et quòd fauor matrimonij non facit, vt pactum futuræ ſucceſſionis poſſit valere, perſpicuè oſtendit l. pactum, quod aptali. C. de pactu. l he- reditas. de pactus conuentu.& fauorabilior eſt cauſa arbitrij, quàm matrimonij, vel dotis, vrd Baldo, Salyceto,& laſonetraditum est ina. J. pactam. C. de pactuis. Wdem dicit Bald in l. pactum. &. de collarion.& priuilegia, in fauorem matri- monij conceſſa, habent tantùm locuùm in ca- ſibus expreſſis, nec extenduntur ad alios ca- ſus, ſed in his lus commune obſeruaur, ſecun- dum Bald. in!, in fraudem.§. vlt. De teſtain. mi- lit. Weiter/ wenn E. mit Jungfrawen M. ſich voreiniget/ vnnd vorgleichet/ daß M. allein eine Frawe/ oder Jungfraw zum Erben machen ol⸗ te/ hette E. nicht jhme ſelber/ ſondern tertio pa⸗ ciſciret. Traditum autem eſt, quod pacta, tranſ- actiones,& ſtipulationes nullius ſunt momẽ- ti, ſi quis non ſibi, ſed alteri ſtipuletur, 8& pa- ciſcatur. I. ſipulatio ſta habere licere. S. alteri. Pe verb. obligat. S. ſi quis alq. Iuſtit. de inurii ſti- pulat. l. ſi tibi decem. S. ſi quu paciſcatur. de pattir. 4. quo turela. S. fin. De reg. Iur. Ibi ICtus inquit, nec paciſcendo, nec ſtipulando quiſquam al- teri cauere poteſt. 1. 3. C. de anuril. fiipular. l. ſi Vnd dieſem allem nach hindert nichts/ was oben pro validitate contractus eingefuͤbret worden iſt. Dañ ſolches alles hat alsdann raum/ dnd ſtatt/ wann die conditio impltret/dnd dvon der Jungfrawen M. eine Jungfraw/ oder Fra⸗ we zum Erben gemachet were worden. Wann ſolches geſchehen/ vnd die eingeſetzte Erbinne/ ſich mit E. Sohne in die heilige Ehe begeben hette⸗ in dieſem fall were der Jungfrawen M. Herr⸗ ſchafft zu des E. Sohne hepyrathsweyſe gekom⸗ men. Zu dem reden die oben eingefuͤhrte coͤntra⸗ ria lura in dem falle/ wenn die vortraͤge deroge⸗ ſtalt auffgerichtet/ daß dieſelbe zu Rechte krefftig/ vnnd beſtendig ſein/ als dann gehen erwehnte dor⸗ traͤge auff die Erben/ vnnd nachkommen/ dnnd Fonſt nicht. b Weil aber die zwiſchen Jungfrawen M. vnd E. beſchehene abrede 1 denagin kanne folget auch weiter/ daß alles/ ſo mit erwehntem Conſilium Decimumnonum. dortrage der Succeſoion halber conſequente: geſucht/ nichtig/ vnd von keinen wirden ſey. Cum enim principalis cauſa non ſubſiſtit, nece quæ ſequuntur, locum habent, wie oben wel⸗ leufftig außgefuhret iſt. So ſagen auch die Rechte/ dnnd wollen quòd pacta ſuper futura hereditate, etiamſ incidenter,& acceſſoriè ſacta ſint, nonva. leät quemadmodum poit Tulgoſ.& Anezin. Alcia Tradiai: in l. fin. vum..& 44. C. de pattu. Fey. nand. Kaſqj. in rractat. de ſacce ſ& vlr. Valunn lis. 2.§. 2S. requiſito 29. num. 239. Facit probaeſen rentia rextus inl 2. F. iuterclum. De vulgar O u pill. Ibi improbus eſſe dicitur, qui ſollic itas eſt de hereditate viuentis. Nec aduerſatut textus in l. 2. F. 2 lud de beredir. vend lbi 1 qui impuberi ſubſtitutus crat, vendidithe. reditatem: In hanc venditionem venit etiam hereditas impuberis, maxime, iuquit us ſi iam delat? impuberis hereditate, venierit bereditas. Hæc enim vocula,„axime, non ita accipienda eſt, quaſi, nondum delatà impube- ris hereditate, ipſa hereditas impuberis ren. di pofſit, ſed accipi debet pro vrix, hoc mo- do, In venditionem venit etiam hereditas impuberis, maximé, 1deit, vtique, ſi iam de. lata fuerit impuberis hereditas, roitd 3a nab. Briſſön. rradidit in lib.tt.de verbor. ſigniffe ea. que ſententia magis mihi probatur, quãma. liorum, qui tradunt, hereditatem pupilli, poſteà obuenientem, non accreſcere emtoi hereditatis, ſed potius venditori hereditatis, prolrxè Fernand. Vaſq in loco proximeè dict. Quarta Quæſtio. ☛ά Vm dterden/ wird gefraget/ ob des E. b Elteſter Sohn/ aus krafft obberuhrtes =o vortrages zu der Herrſchafft der abg⸗ ſtorbenen Jungfrawen M. naͤher/ als J. de eingeſetzter/ vnnd vom Lehenherrn confirmite Erbe berechtiget ſey? Auff dieſe Frage iſt aus dem dorigen leicht lich zuantworten. Dann weil der/ zwiſchen Jungfrawen M. vnd E. abgeredeter vortrag/6 wol aus mangel des Lehenherrn conſenß/ alg/ daß die conditio, mit welcher erwehnter dortrag geſchehen/ nicht erfolget/ ein nichtiger dortrag ſſt/ ſo folget/ daß des E. Elteſter Sohn/ ans krafft deſſelben vortrages/ zu der abgeſtorbenen Jungfrawen M. Erbſchafft mit nichten berech⸗ tiget ſey. Quod enim nullum eſt, non producit aliquem effectum. I. 2. J. endemnatum f dene rutdlic. Grauer. conſ. 276. num. 12. prolixꝰ Moltn-in conſuer Parifio.§. 22. num. 32.& Carelltar. Cylls iã menorab. ſub literi A. mili folio il. 12& r nullum 1 1. (Esbene tarin ge enld, qaülud bin ohe bunſs auh, rünotatür, hlerit. f aaeCaulln tone Caroli ns citu Nünichen Derneg der abgeſtor nenzatrit hab kyn lehenher Erezuſpeer herrſchafftal Dunnan benen Jond vandt Ka moͤchte/ g chesadiin engeſetken ehtnd/lar auchdie S Finelebit Dder derſe laſen ni Sisfr dnd einen näheageh nnd kand. deSheit n delage Reg ſi Kneünr 8— ec. 8 tif Uerirt von haden 1 fuerin mühne ¹ Uſtoa. Mljera⸗ enda eſt, Juaſi,nondundni b aditate, Iplahendituings at, led accipi debet pronj venditionem venit ctin eris, maxime, ides ſti erit impuberis hertai, er.Iradidit in lbutdernn, tentia magis mihipeohuu- „qui tradunt, hexdiuen bbuenientem,, nonacctſen atis, ſed potusvenduoiid: feruaud. Jaſ. inlau unud Duarta Qurt Vm dierden/ vind yffut Elteſter Soßn/ asti vortrages zu der Hah j Jungfrawen„hihe, 9 er, onnd vom Lehenzeme recheiget ſey? . Fraeiſtensdntt ff dieſe dune 4 M. ond E. ahg A 1 „ 6 1 6 Conſilium Decmumnonum. nullum, ac inutile in Iure æquiparantur. 7. ‧. §. penult. Quod cuiusg, Vnizérſ. nom. Bald. iu con- I.:62. col. 3. b 2. Elle enim non dicitur, quod inurile eſt, c. fraternitalis. vbi gl. in Verbo deerat. De frigid.& malej. ſaſõn in l. de quibus. col. Io. Dæ legib.& in 1. E ledut Dro emplore. col. 44. De vſuοap. Vnd zuſetzen/ daß erwehnter vortrag emn be⸗ ſtendiger vortrag ſein/ vnd die Jungfraw M. eine Frawe/ oder Jungfraw zum Erben gemacht ha⸗ ben ſolte/ koͤnte jedoch des E. elteſter Sohn zu der Jungfrawen M. herrſchafft mit nichten kom⸗ men/ In betrachtung/ daß der Buchſtahe des vorkrages ſaget/ daß mit jhrer/ der Jungfra⸗ wen M. Exrbe ſich des E. Sohne in die heilige Ehe begeden Hlte/ welches des E. elteſter Sohn/ weil er ein Weid hat/ nicht thun kan. Neminem enim, qur ſub dititione ſit Romani nominis, binas vxores habere polſle, vulgò patet. 1. 2. 0. de inceftus nupŕis. Et ex edicto Prætoris infa- mid notatur, qui eodem tempore duas vxores habuerit. I. I. de bus qui norant. infam. l. eum, qui duas. C. adl. Iuliam. de adalter. Et ex conſtit u- tione Caroli Quinti vltimo ſupplicio biga- mus, afficitur, Qemadmodam videre licet in der Peinlichen Halßgerichtsordnung. 122. Der wegen folget/ daß des X. elteſter Sohn zu der abgeſtorbenen Jungfrawen Me herrſchafft kei⸗ nen zutrit habe/ ſondern daß der eingeſetzter/ onnd vom Lehenherrn confirmirter/ vnnd beſtettigter Erbe zu jhrer der abgeſtorbenen Jungfrawen M. herrſchafft alleine berechtiget ſeyrn. benen Jungfrawen M. Blutshalber naͤher vor⸗ wandt were/ als der eingeſetzter Erbe J. ſein mochte/ gereichete gleichwol des E. Sohne ſol⸗ ches zu beinem dortheil/ dnd dem Inſtituirten/ dñ eingeſetzten Erben zu keinem nachtheil. Dañ dor⸗ ſehens/ klares/ onzweiffelhafftiges Nechtens/ daß auch die Schweſter jren Bruder/ dnd der Bruder ſeine leibliche dollſchweſter zu Erben zumachen/ oder derſelden ſonſt im Teſtament etwas zuuor⸗ laſſen nicht pſlichtig/ noch ſchuͤldig/ ſondern die Schweſter Lan den Bruder/ onnd der Bruder die Schweſter im Teſtament dorbey gehen/ bimd einem frembden/ der jhr im wenigſten nicht zugehoͤret/ alle jhre Guͤtter dormachen/ vnnd kan der Bender vber die Schweſter/ noch ie Schweſter vber den Bruder/ ſich derwegen nicht beclagen/ auch querelam teſtamenti in- offciofi nicht inſtitutren. Soror enim,& fra. ter, etſi in teſtamento neque heredes inſtitu- ti, neque exheredati, ſed omiſſi,& præteri- tl fucrint, querelam inofficioſi teſtamenti non habent, niſi turpes perſonæ in teſtamen- to fugrint heredesſcriptæ. Cognati veròvl- tra fratres, ac ſorores nullo modo aut agere 4 4 pPeratoit traaitumeit ih rit. de iuoſſic. teſtam in Iuſt. poflunt, aut agétes vincere, vr- Iuſtiniano Im. 323 Et VIpian. IC. inquit in lr.de inoſf reſtam. Co- gnati proximi, qui ſunt vltra fratrem, de inof- ficioſo diſputare non poflunt, ſed melius fa- cient, ſi ſe ſumtibus inanibus non vexent, cum obtinendi ſpem non habeant. Quinta Quæſtio. —FJe fuͤnſfte frage iſt dahin gerichtet/ od —nicht der viel angezogener vortrag diel⸗ mehr pro ſponſalibus de futuro, daß bor emne erbernigung ſuper ſucceſfione perpe- tuà zuhalten ſey⸗““ So viel den letzten theil dieſer frage betrifft/ iſt dauon oben nottuͤrfftig gehandelt/ vñ ausgefu⸗ ret/ daß der/ zwiſchen Jungfrawen M. onnd E. auffgerichteter/ vortrag vor keine erbliche dereini⸗ gung der Succeſsion halber/ moͤge gehalten wer⸗ den/ aus brſachen/ ſo daſelbſt angezogen/ dnd ich vnndseig erachte/ dieſes orts zuwider holen. Bis e- nim crambe mors, vr Græcorum prouerbiu apud Suidam habet. Et ideò Euripides apud Ariſto- Phanem AEſchylum inſectatur, quod bis idé dixerit, cuius rei etiam Fauorinus meminir apud Gellium lib. 19. c. 1ũ. Battus qu oq; inettior Poëta iudicarus eſt, quòd, dum ſimulacra,& ſtatuas verſibus,& hymnis celebraret, ean- dem ſæpius cantilenam retineret: Et inde hu- iuſmodi iterationis vitium aenehia dici- 3 tur. Prolixè Tyraquel. in. lege connub. nu. 2+f4A. Vnnd wenn gleſch des E. Sohn der berſtor⸗ Den erſten theil aber belangende/ ob nicht der biel angeregte vortrag pro ſponſalibus de futu- ro zuhatten/ achte ichs dauor/ daß erwehnter dortrag auch die wirckung nicht habe/ daß daburch einige iponſalia de futuro auffgerichtet ſein ſol⸗ ten. Dann erwehnter vortrag iſi conditionali- ter der faſſet/ ſo ich einen andern zu erben machen wuͤrde/ derſelbe ſol ſich mit E. Soßne in die hellige Ehe begeben. Conditionalia auté nihit ponunt in eſſe. l. ſ quts ſub conditione dandarum delens quts omiß. cauſ. teftam. Fernand. Vaſq. lil. 2. lon- rrouezh, ilaftr&. do. sn„,„,„,„,,“ Weiter iſt klares Rechtens/ daß keine ſpon⸗ ſalia de præſenti, aut futuro fonnen gemachet werden/ es komme dann des Mannes/ id Wei⸗ bes/ ſo die ſponſalia betrifft/ ond die ſich herna⸗ cher miteinander in die heilige Ehe begeben wol⸗ len/ conſenß/ vnd dolburdt darzu. Sponſalia e- nim, inquir Cius, ſicut nuptiæ conſenſu con- trahentium fiunt,& ideò ſicut nuptijs, ità ſponſalibus filiamfamilids conſentire opor- tet,& ſi alter contrahentium diſlenriat, ſpon- ſalia non contrahuntur. I. gouſalia:Iihiliofami. lias. de ſpouſalib. Weil aber in erwehntem bortra⸗ ge die contrahentẽ nicht ſpectficiret/ auch die Ver⸗ ſchen Jungfrawen M. dnd E·beſchehene abrede/ propter 324 Conſilium Decimumnonum. propter defectum perſonarum,& conſenſus pro ſponſalibus de futuro aur præſenti nicht ehalten werden. Zum dritten ſagen die Rechte/ vnd wollen⸗ daß man die wort einer jeden diſpoſition auffmer⸗ cken/ vnnd wol in acht haben ſol. Verba enim inſpic ienda ſunt, nec vltra verba diſpolitio eſt trahenda. 1. quod conflitutum, ibi, quantum aa verba eius. De reſtam milir.& vbi verba de- ficiunt, deficit& ipſa diſpoſitio. I. A.. zories. Giki Barrol.& alq. de damno infæctoll. ita autem. in princ,& ibi etiam Barrol. de adminiſtr: tutor.& lex expreſſiſſet, ſi ita intellexiſſet. c. inter corporalia: de tranflatiane prælator. c. ad audlien tiam. exr. de deæcimus.& quod non dicit ſcriptu- ra, nec nos debemus dicere. Bald. inæ Rodul- phus. col. 2. venſ.& ego dico. eæt. de reſcript- Proltxe Draquel. inl. ſi nquam. S. libertu. num. 2. cum ſeqq. G de reuocand. donarion. Wenn aber die wort des mehrerwehnten dortrages werden an⸗ geſehen/wird in gedachtem dortrage der geringſte buehſtabe/ ſo don den ſponſalibus reden ſolte/ nicht befunden. Ergo&c. Zum dierden iſt derſehens/ klares Rech⸗ tens/ daß eine Ehe wol koͤnne auffgertchtet wer⸗ den/ ohne vorgehende ſponſalia, wie ſolches klaͤr⸗ lich zu erſehen ex!. quæſizum eit. de ſton ſalilbus. l. cum hieſtatus. S. ſi quis ſponſan, in illis verbis, v' ſi- Fuidem proceſſerint ſponſalia, de donarion. inter vir& vxor. Weil dann in dem auffgerichteten dortrage der ſponſallen keine erwehnung geſchle⸗ het/ ſo folget/ daß die ſponſalia auch nicht zu præſumiren ſein. Zum fuͤnfften wird im dortrage geſetzet/ daß der Jungfrawen M. erbe ſich mit E. Sohne in die heilige Ehe begeben ſoll/ Vnnd well vorſehens Rechtens/ quòd verba demonſtrant volunta- tem dicentis, l. Labeo, de ſupell. leg. c. is aurem. 22. quaſl. 2. Sedt Aicit Salausin l. ſed& reprokari, in pring. de excuſat. 1uror. animus iudicatur ex loquelâ hominis. Etnullum maius eſt men- tis noſtræ teſtimonium, quam qualitas in- ſpecta verborum. ZSald. iu! generaliter. in 1. norab. C. de non numer., pecun.& inl. ad cognoſcen- dos. C. de ingenuis manum. So folget/ daß der contrahenten gemuͤte/ will/ dnnd meinung ge⸗ weſen/ weil ſie der heiligen Ehe gedacht/ keine ſponſalia, ſondern eine Ehe zwiſchen jhrer bey⸗ derſeits Erben auffzurichten. BVund ſchlieſſe ich derwegen daß der/ zwi⸗ ſchen Jungfrawen M. vnnd jhrem Nachtbaren P E. auffgerichter vortrag/ ſo wenig pro ſ ponſa- libus de futuro, als bor eine erbeinigung der ſueceſſion halber zuhalten ſey. Ob aber der Jungfrawen M. onnd E. be⸗ ſchehene dorelnigung/ daß jhr/ der Jungfrawen M. Exbe/ mit des E. Sohne ſich bexel ichen ſoll/auff den fall vorgedachte Jungfraw M. eine Jungfrawe oder Frawe zum Erben inſtituire/ vnnd eingeſetzet hette/ zu Rechte beſtendig/ dnn krefftig/ dnd die eingeſetzte erbinne/ vormoͤgeſ⸗ cher dorgehenden vereinigung/ ſich mit des e Sohne in die heilige Ehe zubegeben pfliha vnnd ſehuͤldig geweſen ſey/ Dauon achte ich nicht vndtenſtlich zu ſein/ dieſes orts/ dnd zu mehrer er⸗ klerung des auffgerichteten vortrages/ zu han⸗ len. Vnd ob wol diß weitleufftig tractiret /dnrd außgefuͤhret werden koͤnte/ Jedoch weil ſonder⸗ lich darauff nicht gefraget/ wil ich der kuͤrtze mich befleiſſen. Nam& aliàs ſemper conſulenten debent vti breuitate,& ſubſtantialiter loqui. ſecundum Aretinum in conſ. 3. col. I. Iaem in aun 9. Viſo inſtrumento, dicit, quòd, qui recte con. ſulunt, veniunt adrem ſine multiloquio,& ſine trufis,& generalibus, quæ ſolent appoli Crnatus cauſa. Et non debemus gloriati in ſermonum folijs.. Melchiori. 1. quaſf. I. ſed gaudent breuitate Moderni. gl. in 1.:. quu metus cauſa. Vnd halte es demnach dafuͤr/ wenn gleih die Jungfraw M. nach dem auffgerichteten da⸗ trage/ eine Frawe/ oder Jungfrawe zum Erien gemachet hette/ daß gleichwol die gemachete Er⸗ binne/ aus krafft angeregtes vortrages/ mit e⸗ nem von des E. Soͤhnen ſich in die heilige E⸗ zubegeben nicht ſchuͤldig geweſen/ aus nachſo⸗ genden drſachen. Dann die/ von der Jungfrawen M. eng⸗ ſetzte erbinne hette dieſes falles jhren freyen wl⸗ len nicht. Marrimonia autem libera eſſe de- bent. I. Titia, quæ ex alio filiam hæbebat. De uen Lon obligat. c. gemma. ext. de ſponſa. non lolim contrahenda, verùm etiam iam contraci. Et ideò reſponſum eſt, ſi ita ſtipulatio faaa fuerit, ſi culpâ tuà diuort ium factum erit, qi- ri, nullam ſtipulationem eſſe. Ihtita ſlipulaii Fue rir. De verb. obligat. Nec vllum omninòim. pedimentum nuptijs adferri debet. Ob id traditum eſt, Legato hoc modo relicto, ſ arbitratu Titij Scia nupſerit, heres meus el fundum dato, mulierem, viuo Titio, etiam ſine arbitrio Titij nubentem, legatumacci- pere. I. cum rale legarum. S. ſi arbitratu Tini. De conditio.& demonſtrar. Zum andern hat die Jungfraw M. daml/ daß ſie dem E. zugeſagt/ daß die bon jhr eingeft⸗ te erbinne ſich mit des E. Sohne in die heill ehe begeben ſolte/ alienum factum promitttet romiſſio autem alieni facti non valet,& u¹ Wtus inquit, nemo alienum factum promit- tendo obligatur. l.ſipularvo ifta, in prindp. 4 Verꝰ. oblig. Similus eit rexrus in S. fi quu Ali un. Iy Aiitur. de inuril. fiiular. Et hoc vſque adeò e- rum eſt, vt eriam fideiufſor non poſſit promit- tere reum eſſe ſoluturum. Tæxius eſt elæguuun . icut reus. in hine. de fideisſon& quiſq; f 1. b po⸗ adofim nam Cli ne watr luberet ho huwentum mißß inß lante mattl chiſt,& fl Cuetitur an lipulatione gem contra &ideo agen l wali. Cu pœnæ matr zam contrac genma. E. deſem allen Wirden ſe Huabe die Junzf ten willene benennet/ hette/ deß⸗ indie hell nicht konn rrden einge NsE. G d gewrer derte/ 7 ſhefftkene neram in! dun Iyena we liamte antyſ nien ei autädehe impecdidmn inhun. 6 textus. ter en! kam de 3 urerit e nulier At Conſilium Decimumnonum. proprium, non alienum promittere debet. l. inter ſtipulantem, in 2. reſpon. de verb. oblig.& norarunt communiter Da. in d. l. ſtipulatio iſta. in princip. de verb. obligat. Et ideò, ſi pater pro- milit, filiam ſuam nupturam Valerio, pro- miſſio non tenet, quia factum alienum pro- miſit. Zaſtus in all. flipulario iſta. in princip. nu- mer. 19. Zuam dritten/ daß die eingeſetzte erbinne nicht ſchuldig geweſen/ ſich mit des E. Sohne/ ver⸗ 2 moge des/ zwiſchen Jungfrawen M. vnd jhrem 9G Nachbarn E. auffgerichteten/ vortrages/ in die aazb Ehe zubegeben/ ſolches wird außtruͤcklich beweh⸗ 14 6. 1 nd haltets demnachdaſt/ mafraw M. nachdenaf Lane Jrawe/ ida jugimz het hette/ daß glichgal i aus krafft e a en nicht ſchuͤdg gxen/3 drſachen. dunn die/ don der Inßfkun. onnne hette dcſt flſni K. Matrimoniaautem ben 1 Titia, quæ ex aluflun lau igat c ſemma eu 4e faun ahenda, verumetum ind Oreſponſumeſt, ſ iuttat ſ culpa tua diuortiumb lam ſtipulationemſe, di De vens. Aligat. Necumar entum auptijs acken den. um eſt, Legato boc noh atu Titij Scia uupteit 3 mn dato, mulierem, fiuo 4 bitrio Titij nubee 5 dm tale lSaum Caeneulrur— m andern hat die H 3 ret mit dem zunor angezogenen /. Titia, quæ ex alio lium habebat. De verbor. obligat. Ibi Titia, quæ ex alio filium habebat, in matrimonium coi- uit cum Caio Seio, habenti filiam,& tem- ore matrimonij conuenit, vt filia Caij Seij nuberet filio Titiæ,& interpoſitum eſt in- ſtrumentum,& adiecta pœna, ſi quis eorum nuptijs impedimento fuiſſet. Poſteà, con- ſtante matrimonio, Caius Seius diem ſuum obijt,& filia eius noluit nubere filio Titiæ. Quæritur an Caij Seij heredes teneantur ex ſtipulatione? ICtus reſpondet, ſtipulatio- nem contra bonos mores interpoſitam eſſe, & ideò agenti ex eâ obſtare exceptionem do- li mali. Quia inqzir, inhoneſtum eſt, vinculo pœnæ matrimonia obſtringi, ſiue futura, ſiue lam contracta: Similis omninò eſt textus in a gemma. Ext. de ſonſalis. Vnd folget alſo aus dieſem allem daß der vortrag durchaus don keinen Wirden ſey.. 5 Hiebey aber iſt gleichwol zumercken/ wenn die Jungfraw M. in jhrem Teſtament ond letz⸗ ten willen eine Jungfrawe/ oder Frawe za erben benennet/ vnd derſelben aufferlegt/ vnd befohlen hette/ daß ſie die erbinne ſich mit des E. Sohne in die hellige Ehe begeben/ oder zu der erbſchafft nicht kommen ſolte/ daß in dieſem Falle die/ zum erben eingeſetzte Jungfraw/ oder Frawe ſich mit des E. Sohne in die heilige ehe zubegeten ſchuͤl⸗ dig geweſen. Vnnd da ſie ſolches nicht gethan hette/ koͤnte ſie zu der nachgelaſſenen Erb⸗ ſchafft kelnes weges kommen. Itaà textus eſt ad literam in l.. C.qe inftitut.& ſubſtitut: Cuùm, in- quis Imperator, auum maternum ed conditio- ne filiam tuam heredem inſtituiſſe proponas, ſi Anthylli filio nupſiſſer, non prius eam he- redem exigere, quàm conditioni paruerit, aut Anthylli filio recuſante, matrimonium impeditum fuerit, manifeſtum eſt. 7. 1. C. de inſirut.& fubſtirurion. Et cum a. L. I. conſonat textus inl. vter ex fratribus. de condit. inflitur. Vter ex fratribus meis conſobrinam no- ſtram duxerit vxorem, ex dodrante, qui non duxerit ex quadrante heres eſto. Aut nubit mulier alteri, aut non vult nubere: conſo- brinam qui ex his duxit vxorem, habebit dodrantem, erit alterius quadrans. Si neu- ter eam duxerit vxorem, non quia ipſi du- cere noluerunt, ſed quia illa nubere nolue- rit, ambo in partes æquales admittuntur. Alſo wenn einem Weibes bilde ein legatum im Teſtament dieſer geſtalt dermachet were wor⸗ den/ ſi Titio nupſerit, centum illi heres da- to, koͤnte die legataria zu dem legato nicht kom⸗ men/ ſo ſie ſich mit dem Titio in die Ehe nicht begeben wuͤrde. L. cam ità legurum. S. videamus. de conaitio.& demonſir. Videamus, inquirt ICius, ſi ita legatum ſit, ſi Titio nupſerit; Et qui- dem ſi honeſtè Titio poſſit nubere, dubium non erit, quin niſi paruerit conditioni, ex- cludatur à legato. Sic, cùm ità legatum eſt, Si Titio non nupſerit, vel ità, ſi neque Titio, neque Seiæ, neque Mæuio nupſerit, pla- cuit, cuilibet eorum, ſi nupſerit, amiſſuram legatum. A. L. cum ira legatum ſit, in princip. de conair.& demonſtrat. Vnnd diß iſt dem dorigen/ ſo de libertate matrimoniorum geſagt/ nicht zu widern. Nam etſi formidine pœnæ nemo debet remoueri, & impediri à nuptijs contrahentis: tamen formidine lucri non percipiendi benè poteſt remoueri. Fernand. Vaſq́u. de ſucceſßtion.& vlr. Voluntar. lib. 7. ae reſtatorus potentid.§. quum.;s. 1 „. Sexta Quoæſtio. ſchen Jungfrawen M. vnd E. auffge⸗ die gleichhett ſucceſſonis mutuæ nicht gehal⸗ ten/ ſondern alleine dem einen theil/ als E. Soͤhnen/ dnd Nachkommen die Succeſſion zu⸗ gehandelt iſt worden?— Auff dieſe Frage antworte ich alſo/ daß der vortrag darumd nicht dnbuͤndig/ daß des E. erb⸗ ſchafft der Jungfrawen M. erben hinwider niche zugehandelt/ ſondern die vrſachen/ warumb der vortrag nicht beſtehen koͤnne/ ſeind oben außge⸗ fuͤhret. Vnnd zuſeten/ daß in erwehntem dortrage berſehen were/ daß in des E. erbſchafft der Jung⸗ frawen M. erbe ſuccediren ſolte/were nicht deſto⸗ weniger erwehnter dortrag vntuͤchtig. Denn zu Rechte vorſehen/ quòd pacta, etiam mutua, & viciſtudinaria ſuper futurâ ſucceſſione non valent. Ità textus eſt, expreſse decla- rans, huiuſmodi pacta non valere, in l. licer, C. de pactiu. ibi dicitur, Inter priuatos hu- iuſmodi ſcriptum, quo compræhenditur, 8f vt is, 3*5 Vm ſechſten wird gefraget/ ob die/ zwi⸗ Snehreie doreintgung/ der Suereſſton halber/ derwegen nicht dnbuͤndig ſey/ daß darmn 6 8¹ 3 4 3 “ “ ͤͤͤͤe- —— — 2———.. —— 3— n— 3 * 2* 3 4 4 2 2 4— 4 4 2 “ .—.* 2—„————————— 2—.— 8—— 8*——— 2— 1—— — ſͤſſſſ1—————— 3——— ¹——— ——— ſſſſſſſſ11= 5—„— 5 .*— 2 —ſ.——*——— ——yy——————————— ——————— 3———-— 8 6 4———— 3 3— 3*2ſ————— ——— 5 1“ 8* ——.—“*—— —— 326 Conſilium Decimumnonum. defuncti bona ad ſuperſtitem perueniant.i vt is, qui ſuperuixerit, alterius rebus potia- tur, ne donationis quidem, mortis caufà ge- ſæ, efficaciter ſpeciem oſtendit: Er norarunz Partol. Bald.& communiter Da ind. l. licet. Bar- rol. conſil.212. Promitto tibi. Alex. conſil. 22. col. Vlr. verſic, non obſtat eriam id. lib. 3. Ferrari, in forma lilelli in cauſa focierat. col. 2. Venfie quid autem di- renaumsſt in hac generali. Guido Papa csnſil. I12. Do- minus lobaunes. iu fin.& couſil. 219. Indubiranter in.dabio. veyfic. terriò, quia dictum pactum. Iaſon conſil. Sf. lib. 1. Philipp. Decius in!. pactum. col. 2. werfic.& bus iuferrur. C. de collatis. Franciſt. Cur- vius lunior iv d. l. licet. sol. 7. verfic. ſeprima dubi varis. Q de pacls. b Vnd von dieſer gemeiner Rechtsregul wer⸗ den dor erſt die milites ausgenommen. Volun⸗- tas enim militum, quæ ſuper vlt imo vitæ ſpi- ritu, deq; familiaris rei decreto quoquo mo- do contemplarione mortis in ſcripturam de. ducitur, vim poſtremi iudicij obtinet. Et id- cò inquit Imperator, cùm proponas, te,& fratrem tuum ad diſcrimen prælij pergentes, ob communem mortis fortunam inuicem eſ- ſe pactos, vr ad eum, qui ſuperſtes fuiſſet, res eius, cui caſus finem vitæ attuliſſet, pertine- rent, exiſtente conditione, intelligitur ex fratris tui 1udicio, quod principalium conſti- cutionum promto fauore firmatur, eriam re- rum eius compendium ad te delatum eſſe. 4 &. licet. C de patti. Vnd ſolches/ daß die milites ſuper futurà hereditate paeiſeiren koͤnnen/ iſt jnen den mili- tibus, fauore militiæ, nachgegeben. Nam& alia multa, fauore militiæ, militibus indulta ſunt, duæ priuatis denegantur. Sic miles pro parte teſtatus, pro parte inteſtarus decedit, cùm ta- men alias lus non patiatur, eundem in paga- nis teſtatum,& inteſtatum decedere. 7. Ius no- Ftram. De reg. Iur. Similiter miles quamuis in teſtamento ſuo ſeptem teſtes non adhibuerit, neq; aliam teſtamentorum folennitatem ob- ſeruauerit, rectè nihilominus teſtatur-& quo- uo modovoluntas elus ſuprema inueniatur, ſiue ſcripta, ſiue ſine ſcripturâ, valet teſta- mentumex voluntate eius, vr Muhinia. docer in rit. de milin teſtam. in Iuſtir. Mlles quoq́;, qui militi ſuccedit, non tenetur, creditoribus vltra vires hereditartas, etiam nullo inuen- tario confecto, quia eſt ſucceſſor bonorum, non hereditatis. Feruand. JPaſq. in tract. ae ſuc- eæeß.& vlt. voluntar. Zum andern/ werden von gedachter Rechts⸗ regul auch außgeſchloſſen die pacta mutua,& vi- ciſſitudinaria, ſo die Eheleute vnter ſich derge⸗ ſtalt auffrichten daß der jenige/ ſo des andern todt ablebet/ alle vberbletbende Guͤter beſitzen/ dnd dor ſich behalten ſol. Valet enim pactum inter con- iuges factum, vt, altero ſine liberis mortuo, à Cynot raditum eſt inkſi pater C de inoſian. htam. Et Cnum Bald. Salycetus,& P. de Cahmin ſecuri ſunt. Syppol de Marhl inſngular ſtu- 4 lari 33 8 incipiente, Pactum de furura ſucceſuunr Chaſſan. in conſwetud. Burgund rubr.„ ½. ſeptim, ſupe rverbws, conſtant leur mariagenu. 6. Bi hang ſententiam Aſſeſſores ſupremæ Cariæ probärunt, u — 2Myſingere traiium eſt obſ. 33. entur. 2. Zum dritten ſagen/ onnd ſchlieſſen dielede Rechtslehrer/ daß die Bruͤder ſich auch dergeſtal vereinigen/ vnd verglelchen koͤnnen/ daß auff den vberbletbenden alle Guͤter kommen/ onnd fallen ſollen. Huiuſmodi conuentio, inter fratres ſa. cta, vt, altero decedente ſine liberis, bonai. pſius ad alterum perueniant, rata eſt,& firma Olarad conſ. ꝛs. Ad halendamin I. dubio. lob. Anl. in addit. Specul.tit. de Inſirum. eait. S, porrò. ulain verſic fuit eriam ælia guæſtio. Alber in al vlt.aln verſcſed quæm pulcram. C. de pactis. Hem Alberinl hercauitariam. De bonus aurorit. Iua. poſia Anginn fanctmus., pofi princi. C de donat. Prolixve Yranu rract. de lure primogenior. quæſt. 6. uu. J. Vnter dieſe jtzo drey ſpecifteirte faͤlle/ ſo donde gemeinen/ oben angezogenen Rechts regul inal licet. C. de pactis. außgenommen werden/ kan uit doreinigung/ ſo Jungfraw M. mit E. gemache/ wenn gleich erwehnte doreinigung ſuper mutuu fucceſſione were auffgerichtet worden/ nicht⸗ zogen werden/ dnder folget derwegen/ wie zau geſagt/ daß erwehnte vereinigung auch auff d fall/weñ die gleichheit mutuæ ſucceſſionis dar inne gehalten were worden/ nichtig/ vnd vonka⸗ nen wirdẽ ſey. Cum enim regula luris ſit, quoi pacta mutua,& viciſſitudimaria ſuper futurl fucceſſione nullius ſint momenti, nili forts inter milites, coniuges, fratres,& ſorores e- cta fuerint, ſequitur, pactionem etiam vicll ſitudinariam inter virginem M.& B. factam maximè cùm non ipſos paciſcentes; ſed hete des ipſorum concernat, non valere, cum M4 E, neq; militibus, neq; coniugibus, neq;de b niq; fratribus& ſororibus aggregari pollint Septima Quæſtio. ☛ Je ſiebende Frage iſt dieſe/ ob die Spod. „ 9. lalia de futuro ſuper perſ onis incet Ais, jemands in kuturum binden? dargethan/ onnd außgefuͤhret/ daß durch den⸗ zwiſchen Jungfrawen M. vnd E. auffgerlehte ten vortrag keine Sponſalia gemachet/ Jedoe weil nachmahln dieſes ortes praſnpponitt wll daß durch die/ don Jungfrawen M⸗vndE heſche hen doreinigung Sponſalia de futurotontta- irt ſein/ unnd da auff gefragt wird/ oi eh So biel dieſe Frage betrifft /Ob wol hehegt mlaf ſc 8 A 1 auuſ u l- onſent Munxgi- dWchlentis lagſenbl, B5 3 nl udc aalin o ſaſ dic tt vum annucf Cd lure deli m quia nul Muu, de: contrahit, Exr endem. ferio flio i traiit, R au traueniret: Gemmæcul de Alferio: revoloit. dum, Cun Ridedtal lionent quatenns one prad cenlurzc Wäll berſeits a noch erforn unddie ae Syonſalie di Erzen ſeie ee tariem. De boua eunnt uinn nes. pe princ. Qas ama in lare primzenin. ſusk4n, ter dleſe jgo drey ſpetſfeitei nen/ obenangezogenenthth . ae paciu. ausgenommen ves gung /ſo Jungfzav Mm, leich er wehnte doreingwai loone wert auffzrittren perden/ dnd erfolget dernene daß ervehnte derangzah eñ die gleichheit mutuꝛ luct alten were wordm/ nihltt nde ſcy. Cum enim regulari mutua,& vic icbrudmuulf Ronc nullius ſint momerii nilites, coniuges ftunlt riat, ſequitur, pactionena aariam intervirginem- ne cùm non iplos nacilent dorum concernat noh t0 militibus neqh ccu 2nWeRg eidus K ſocotibu atri 1 Kilum H Confilium Decimumnonum. 1. a a Sponfalia der Jungfrawen M. und E. Erben obligiren/ onnd vorbinden/ So ſchlieſſe ich kurtz dahin/ daß durch die abrede/ ſo wegen der bor⸗ loͤbnuͤſſe/ oder Sponſalien zwiſchen Jungfrawen M. ond E. jhrer beyderſeits Erben halben ge⸗ ſchehen/ erwehnte erben keines weges obligiret/ noch derbunden ſein. b Vnd die brſache iſt dleſe/ daß die Sponſalia, oder derloͤbnuͤſſe mit der Principal contrahen⸗ ten Conſenß/ vnnd vor willigung geſchehen muͤſ⸗ ſen. Sponfalia enim contrahuntur conſenſu. l. † dum ſimilibus. de ſponſa. Et ideò furioſus, quia conſentire non poteſt. I. furioſi. De regul. Turl. in negorireoaem.& per omnia& in omni- bus abſentis, vel quieſcentis loco habetur. 7. 2.§. penult. Ae lur. codicile, l. bi non voce. in fine. de ræg. Iur.& mente captus dicitur. I. um pre- tor. De iuaicis. l. 9. G de impub.& alijs ſubſtir. Sponſalia contrahere non poteſt, l. furor, Ade Honſal. Sic etiam infans, bocest, qui ad ſepti- mum annum nondum peruenit. l. i9fanzi. G ae lure deliben l.. de adminiſtrat.& peric 1u. tor. quia nullum intellectum habet.§. pupilluw. Inſlitut. de inuril. iσpal. Sponſalia non rectè contrahit. L. in Ponſaltbus. De ſGonſal, c. Gemaia. Eyr. eodem. Ibi filia Gemmæ cum B. de Al- ferio filio intra ſeptennium ſponſalia con- traxit,& fuit pœna appoſita, q uam, qui con- traueniret, ſoluere deberet. Poſtea filia Gemmæcum C. contraxit matrimonium. B. de Afferio à filià Gmmæ pœnam extorque- re volutt. Pontifex reſcripſit in hunc mo- dum, Cum libera matrimonia eſſe debeant, & ĩdeò talis ſtipulatio propter pœnæ interpo- ſirionem ſit meritò improbanda, mandamus, quatenus, ſi eſt irà, eundem B. vt ab extorſi- one prædictæ pœnæ deſiſtar, Eccleſiaſticà cenſurà compellas. Weil aber Jungfraw M. nd E. jßrer bey⸗ derſeits erben Conſenß/ niemahls requtriret/ noch erfordert/ ſo folget/ daß durch den beſchluß⸗ vnnd die abrede ſo Jungfraw M. mit E. der Sponſalien/ vnd verloͤbnuͤſſe halden gemachet/ die Erben dermaſſen nicht verbunden ſein/ daß ſie die Erben/ dee don Jungfrawen M. nnd E. gemachete verloͤbniſſe/ onnd Sponſalia zuhal⸗ ten pflichttg. la zaha ADunn nach dem zu Rechte berordnet/ quod de matrimonio dicta,& conſtiruta etlam de ſ ponſalibus intelligenda funt. I. zror. I. ora- vio, at gGonſal. BVnd oben außgefuͤhret iſt/ daß der Jungfrawen M. eingeſetzete Erbinne/ vermoͤge des vortrages/ daß jhre/ der Jungfrawen M. erbinne ſich mit E. Sohne in die heilige Ehe be⸗ geben ſolte/ ſich mit des E. Sof 2* an die Sponſalia, ſo zwiſchen Jungfrawen M. ond E. jhrer betderſeits Erben halben abgeredet/ nicht gebunden ſey/ Es were dan/ daß die Jung⸗ fraw M. in jhrem Teſtament jhrer eingeſehten erbinnen aufferleget/ ond befohlen hette⸗/ daß ſie/ die erbinne mit E. Sohne ſich doreheligen/ oder der erbſchafft entrahten ſolte: Auff dieſen Fall were der Jungfrawen M. eingeſetzte erbinne/ mit einem von des E. Soͤhnen ſich in die heilige Ehe zubegeben/ pflichtig/ vnd ſchuͤldig geweſen/ Vnnd da ſie ſich deſſen berwegert/ were ſie zu⸗ gleich jhrer der Jungfrawen M. erbſchafft on⸗ fehig geweſen/ wie ſolches oben weitleufftiger de⸗ dueiret/ vnd außgefuͤhret worden iiſt. 4 Octau 2G S Vm achten wird gefraget/ ob nicht der ,;/8 1 1 (2 itziger Klaͤger K. weleher ſich! 4. Jahr —= ehe/ onnd zuuor Jungfraw M. ihr Te⸗ ſtament gemachet/ vorheyrahtet/ ſich dardurch des borteylls aus mehrerwehntem Bortrage ber⸗ luͤſtig gemachet habe: b So biel dieſe Frage betrifft/ erſcheinet gnug⸗ ſam aus dem/ ſo oben bey der bierdten Frage de⸗ duciret worden iſt/ daß des E. elteſter Soßn ſich aæſtio. alles genteſſes/ nutzes/ vnnd vorteylls/ ſo jyme aus dem zwiſchen Jungfrawen M. vnd E. auff⸗ gerichtetem Vortrage zugewachſen ſein moͤchte⸗ durch die geſchehene verßeyrahtung verluͤtig ge⸗ machet hat/ Vnnd laſſe ichs derwegen bey dem vorigen dieſes orts nochmaßlen wenden/ onnd bleiben.— Nona Quæſtio. ‿ BVm neunden wird gefraget/ oh die Jung⸗ wolle. Zum andern/ ob wol in der/ zwiſchen Jung⸗ frawen M. vnnd jhrem Nachbar E. beſchehe⸗ nen/ abrede vorſehen/ daß die eingeſetzte Erbinne ſich mit E. Sohne in die heilige Ehe begeben ſoll⸗ So iſt jedoch erwehnte abrede nicht purè bor⸗ faſſet/ es hat ſich auch die Jungfraw M. damit Ff aij nicht 328 nicht verpflichtet/ daß ſte wolte eine Jungfraw⸗ oder Frawe/ die ſich hernacher mit E. Sohne in die Ehe begeben ſolte/ zum Erben machen/ ſon⸗ dern die abrede iſt ſub conditione poteſtatiuã, ſo ich einen andern zu Erben machen wuͤrde⸗ ge⸗ ſchehen. Conditio autem poreſtatiuà ex libe: ra voluntate eius, qui condittonem adſcti- plit, pendet qui eam implere, velnon imple- re poteſt. I. 2. in princip. in illis verbb, ſub con ditione, quæ in poreſtate ipſius eit, de lere dibus inſtituendis. l. 1. S. hin autem aliqwid. C. de ca- Auc. 10ℳ. Zum dritten koͤnnen die wort des korkrages/ ſo ich einen andern zu Erben machen wuͤrde/ an⸗ der geſtalt/ als oben angezeiget/ ſo ich eine Fra⸗ we/ ober Jungfraw zum Erden machen wuͤrde/ nicht verſtanden werden/ ſonſt were der vortrag/ wie oben außgefuͤhret/ nichtig. Ea autem ca- pienda eſt mterpretartio, per quam actus, ſiue tranſactio conferuatur, non illa, quæ actum euertit. 7. quories. Ae V. O. 1 qupries. de rebus du- bu, etiam in materià ſtricti Iuris. Bala. couſil. „93. Inprtmls Videdmius. col. I. 11b. 1.& verba impropriando. gl. in!.&& puro. H. J. famil Her- ciſc. quann ęl. aicit ſingularem Bald. in conſil. J19. Ca ſus ralis cit, chm quidanm. in fin. lit. F.& lar- giſlime accipiendo. Abbas couſil. 3. cel.. lib.2. ZPraquell, in l. ſi wuquam. ſuper Verbts, dsnarione laręitaus. num. †3. C. Ae reuoc. donar. Grazer. conſil. 739. num. 1. a2 ſnem. Vund wil mich ſonſt bey dieſem Punet zu dem/ ſo oben ad tertiam quæ- Kionem etngefuͤhret/ weiter gezogen haben. Auff den anhang der neunden Jragen/ ob nicht des E. Sohne/ wegen der langen eorwei⸗ lung der Erbſatzung/ das Teſtament nicht an⸗ zufechten habe/ iſt kuͤrhlich zu antworten/ well Conſilium Decimumnonum. die Jungfrawe M. noch nicht 30. Jaßte tohe geweſen/ vnnd der eingeſetzter Erbe J. die Etz⸗ ſchafft noch keine 30. Jahr beſeſſen hat. Sotan des E. Elteſter Sohn das Teſtament/ onnh Erbſchafft/ wenn er deſſen erhebliche orſatzen hette/ wol anfechten. Petitio enim heredita. tis non tollirur ſpacio 10. vel 20. anaotun ſed longiſſimd præſcriptione 30, annatum I. Bereditaris. C. de pezitien herealt. pezal. C. in quibus cauſts teſſer longi tempon prfen. pris.— So biel endlich die leßte Frage betriff, welcher geſtalt des E. Sohn H. ſo derſelledas Teſtament anfechten uͤrde/ zubegegnen ſe/ Iſ der ſelben Frage Reſolutton aus dem tongen leichtlich zunehmen/ als nemlich/ daß der bor⸗ trag/ darauff H. ſich fundiret/ nieht alleineoyn vorwiſſen des Lehenherrn/ ſon deen auch ſime dem Lehenherrn zu nachtheil/ ſchaden/ dnd groſt verachtung auffgerichtet/ daß auch im gleichenn wehnter vortrag nicht puré, ſondern condiri. naliter abgeredet/ onnd die conditio hernache nicht impliret worden ſey/ vnnd wann gleich di conditio impliret/ ond eine Frawe/ oder Jun⸗ frawe were eingeſetzet wor den/ daß gleichwolde eingeſetzte Erbinne/ vermoͤge des auffgerichtetan vortrages/ ſich mit einem don des E. Soͤßnennn die heilige Ehe zubegeben nicht pflichtig geweſen⸗ dnd dieſer/ onnd anderer zuuor erwehnten bria⸗ chen halben/ der dvortrag nichtig/ vnd bon keinen wirden ſey/ welches ein der nuͤnſſtiger Aduorol zu jederzeit wol wird in acht haben/ Vnd laſſen es derwegen hierbey beruhen/ Saluo alteru iudicio. b b Iohannes Bo rcholten. Enedictus K. hat ein ſo⸗ Slenne Teſtamentum, welchem clauſula codi- S cillaus inſeriret/ gema vier Soͤne/ vnd die Toͤchter zu Erben in⸗ ſtituiret/ vnnd ſeiner verſtorbenen Toch⸗ ter ſohn Hans B. alleine 15. Thaler der vrſachen halber vermachet/ daß ſeine chet/ ond in demſelben ſeine Mutter zuuor reichlich ausgeſteunn Folgends ſind alle Soͤhne vor jhme he⸗ nedictus K. geſtorben/ es iſt auch diee⸗ ne Tochter mit Tode abgangen/ Im gla⸗ chen iſt auch vor jhme/ dem teltatole Hans B. mit Tode vorfahren/ welcher Flechmohen Tochter nach ſich verlaf en. Endlich iſt der teſtator auch aus 4 1en 1 raſtt diſ urentyr rütren/ di oponendo nixra de uu wtamagi dhlb.3 G tomatama tar, ita ve Roppogna inlucem pt apumatum.: das, qudd ri trandt modo conr vit, diſp fuauifm nuprial Pn weßnet a en werde teſtator. Erden af Vandah de Teſan nder n ſätchen mäh/ Kenim. nmen Vt ſei he. ng ſed rnredhde midatin, lelun iie er Oe9 bis: Unt men ta 1 iuseſſd er dortrag nicht pure ſenn radgeredet/ bnnd die condin mrüuret worden ſey/ dndan dio tmpllret/ dndeinegrare were eingeſetzet worden/ nitt tne Erbinne/ bemigedecii des/ ſich mit eimm tondee ge Ehe zubegeden niyc ſer/ onnd andern znuur mi lden/ der dortrag nchtg/ ni ſep/ welches ein derninſſit geit wol wird inackt zaim/9 ₰ dierdey denn/ du Iohannes ld Conſilium Vigeſimum. ſem Jammerthal gefodert/ vnd hat hin⸗ ter ſich verlaſſen zwo Toͤchter/ vnd Hans B. Tochter: Vnnd weil Hanſen B. Tochter im Teſtament nicht iſt gedacht/ ſo wird gefraget/ Ob erwehnet Teſta⸗ Rechte krefftig ſey/ oder nicht? 4 ter wenjahafitgſen Jragen, oin den Keyſerlichen beſchriebe⸗ 8 nen Reehten befunden werden/ Vnd haben die Rechtsſeribenten/ ond Lehrer/ alte/ vnd newe zum hefftigſten/ dnd ſeherffeſten hieruon diſputiret/ dnnd damit die warheit derſelben deſto beſſer an den tag gebracht werde/ Wii ich vor erſt etzliche Argumenta, dnd Rechtsgruͤnde einfuͤhren/ Warumb erwehnet Teſtament zu Rechte nicht beſtehen koͤnne/ dnd hernacher die Quſtion decidiren/ confirmiren/ vnd die widerwertigen eingefuͤhrten Argumenta refuttren/ dnd widerlegen. Diſputando enim,& opponendo veritas clarius oſtenditur. I. fn. g. mixta. de muner.& bonor.& oppoſita iuxta ſe- poſita magis eluceſcunt. Corneus conſ.. in prin cip. lib. 5. Grauer, conſ- I3. num. 1f. Et ſicuti a- romata magis redolent, quò magis conterun- tur, ita veritas, quanto magis conteritur, & oppugnatur, tanto clarior expulſis nebulis in lucem progreditur. Caſtrenſ. conſil. 22. Soler aromatum in princ. lib. I. Hinc rectè dixit Bal- dus, quòd ferroviam aperit, qui per contra- ria tranſit in l. precibus. C&r de impub. col. y. verf. moao contrd. Rectèé quoq́; Citadinus affirma- uit, diſputationem eſſe cribrum veritatis,& ſuauiſſfimum animæ cibum. Neuixa. lib.. Syluæ nupiial. Vnnd leſſet ſich demnach anſehen/ daß er⸗ wehnet Teſtament zu Rechte nicht koͤnne erhal⸗ ten werden/ vor erſt aus dieſer orſachen/ daß der teſtator Hanſen B. ſeiner Tochter Sohn zum Erben nicht inſtituiret/ noch eingeſetzet hat: Vand aber ſagen die Rechte/ vnnd wollen/ daß die Teſtament/ ond letzte willen/ in welchen die Kinder zu Erben nicht inſtituir et oder aus er⸗ heblichen orſachen enterbet ſein/ an ſich ſelbeſt nichtig/ krafftloß/ vnd don keinen Wirden ſein. Sic enim luſtinianus Imperator inquit: Non tamen, vt omninò valeat teſtamentum, ſuf- ficit hæc obſeruatio, quam ſuprà expoſui- mus, ſed qui liberos in poteſtare haber, cu- rare debet, vt eos heredes inſtituat, aut no- minatim exheredes faciat. S. 1. Inſtir. deæ exbhe- redat. liberor. Idem traditur inl. iurer cerera. de liber.& poſtu. hered. inſlitu. velexbered his ver- bis: Inter cætera, quæ ad ordinanda teſta- menta neceflario deſiderantur, principale ius eſt de liberis heredibus inſtituendis„Vel Jeſe Frage iſt eine von den 329 exheredandis, ne illis præteritis rumpatur teſtamentum. BVnd durch die Kinder werden nicht alleine Soͤhne)/ dnd Toͤchter/ ſondern auch dte/ ſo von jhnen gebohren derſtanden. Liberorum enim appellatione nepotes,& pronepotes, cæte- riq;, qui ex his deſcendunt, continentur, vn traditum eit in l. liberorum, de ve or. ſaonular W Hine ICtus, poſtquam dixit, in poteſtate no- ſtrà eſſe liberos, quos ex iuſtis nuptijs pro- creauimus, in!. item in poreſtale, de hls, qui ſui, vel alieni ur. ſunt, in lege proximè ſequenti ſubijcit, Per liberos intelligi filios, nepotes. & cæteros deinceps. l. naus ciuium. De hu, qxi ſui, Vel alieni Iuris ſunt.& Senatorum liberos accipere debemus non tantùm Senatorum filios, verum eriam omnes, qui progenitiex ipſis, vel liberis eorum dicuntur. I. li„eros. de Senaror. Sic per liberos eius, cui aſſgnatus eſt libertus, non ſolùm filios, verùm eriam ne- potes,& reliquos deſcendentes, ac etiam poſtumos intelligimus. I. 21 G&. ε½᷑§. ſi. Le aſiign. libert. Et cùm quæritur de liberis patroni, non in primo gradu appellationem libero- rum ſiſtimus, hocest, non tantùm filium,& filiam compræhendimus, ſed& nepotesex vtroq́; latere,& eos, qui ſunt deinceps, vn Rebujf. in d. l. liberorum, de verb ſignif ex ritul. de execuſat. ruro. notauit. Et deniq; liberos non tantüúm filios accipere debemus, verùm o- mnes liberos, vr aicitur in l. moris eit, S. liberos, de pænis. Vndob wol in dorzeiten ein vnterſcheid ge⸗ weſen zwiſchen den Kindern/ ſo vom Sohne/ vnd andern Kindern/ ſo bdon der Tochter geboß⸗ ren/ dnd dem Vater obgelegen/ den Sohn/ znd deſſen Kinder zu Erben ausdruͤcklichen einzuſe⸗ ten/ oder zu enterben/ dnd dagegen jhme frey ge⸗ ſtanden hat/ der Tochter Kinder in ſeinem Te⸗ ſtament ſtilleſchweigend dorbey zu geßen/ wle aus dem g. Sed hæc quidem vVetuftas. Inſtit. 2æ ex- tered. liberor. Vnd ex l. maximum virivm. g. pe- nulti.& de liber prærerit. zu erſehen: So lſt je⸗ doch heutiges Tages ſoleher onterſcheid gentzlich auffgehaben. Imperator enim luſtinianus nul- lam differentiam eſſe vult in quacunq; ſue- ceſſione, aut hereditate inter mares, aut fœ- minas, qui ad hereditatem vocantur, ſed communiter,& ex æquo omnes ad heredi- tatem vocat, ſiue per maſculinam, ſiue per fœmininam perſonam defuncto coniungan- tur. Quia in omnibus ſucceſſionibus agna- torum pariter,& cognatorum differentiam ſuſtulit, ſiue per cauſam fœminæ perſonæ, ſi- ue per cauſam emanc ipationis, ſiue alio quo- cunq; modo, prioribus tractatum eſt legibus. Nouel. I14. S. 2ubam verd. Et ideò apertè,& ſim- pliciter ſentiendum, ac iudicandum, vt ſub- 11 3 latà „ 330 latomni agnationis cognat ionisq; differen- tia, necefſſitas incumbat teſtatori, omnes O- mninoò liberos ſuos heredes inſtituendi, vel nominatim esheredandi, ur Claudius Cantiun. cala loquitur in paraphrake ſud ad ttlul. de exhere- dar. liberar. in Iuſtitur. Pnd kan Benedicti K. Teſtament damit nicht erhalten werden/ daß er ſeiner derſtorbe⸗ nen Tochter Sohn/ Hans B. im Teſtament 15. Thaler zugeordnet. Dann ſolche verma⸗ chung der erwehnten 15. Thaler iſt nicht ge⸗ ſcheßen titulo inſtirurionis, Sondern ritulo jegati: Et vr filius, vel nepos non dicatut in teſtamento præteritus, non ſatis eſt, quòod eius fiat mentio in teſtamento, quòdue ei ali- quid relinquacur, ſed hoc amplius etiam re- quiritur, vt id quod ipſi relinquitur, relin- quatur titulo inſtitutionis. S. aliad quog, capi- 7 rulum. in Aaib. vr cum de appellario. cognoſcitur. Et licet gl. in l. ſcimus. S. cum aurem. in verbo, celebrars. C.de inoſie reſtam. tenuerit, quòd ſufficiat, filium honoratum eſſe per viam fi- deicommiffi tamen Dd. communiter illam gl. reprobant, vtreſftarwur Aex, inl. inter ætera. in princip. vænn. z. in fin. Aelib'erts& pabum. Et quod filio in teſtamento relinquitur, tirulo inſtitutionis relinquendum eſt, alias teſta- mentum eſt nullum: Er hæc eſtcommunis Dd. concluſio. Iaſen in Autbenr. nouißima. num. 13. G de ingſicio. teſtam. Alexand ia a. l. inter cæ- rera. de liber.& poftum. Iul. Clarin Sueſtamentum. quæaſtio. 349. 3 b Zum andern/ Ob wol Benedictus K. in ſei⸗ nem Teſtament ſeiner Tochter Sohn/ Hanſen B. gedacht/ dnd demſelben 15. Thaler bermacht hat/ So iſt jedoch Hans B. hernacher bvor Bene- dictus K. mit tode dorfallen/ onnd derwegen/ wenn gleich Hanſen B. erwehnte 1§. Thaler auch titulo Inſtitutionis im Teſtamend zuge⸗ ſchrieben weren/ Jedoch well Hans B. herna⸗ cher vorſtorben/ ond ſeine Tochter jume ſuccedi⸗ ret/5o iſt Benedicti K. Teſtament/ Ilucceſfione proneptis, derogeſtalt rumplret/ dnd vernichti⸗ get worden/ daß es dor kein beſtendig/ ond krefftig Teſtament kan/ oder mag gehalten werden/ wañ gleich die proneptis, Hanſen B. Tochter/ auch vor jhrem Elter Vater Benedictus K. von dteſer Welt were abgeſchieden. Filio enim inſtituto, eoq; mortuo ante teſtatorem, nepos rumpit teſtamentum, nec ſi nepos poſt ſilium moria- tur, auo viuo, teſtamentum lure Ciuili con- ualeſcit„quemaædmodum Ad uo traditum eſt in!. Gallus. S. dens credenauamicum ſcquenrib. ſcena g. E& quid ſi tautum. De liber& poſtum. hered. inſur. vel exbered. Sic quoq́; natiuitate poſtumi te- ſtamentum rumpitur, nec con ualeſcit de Iure ciuili, etſi poſtumus, viuo teſtatore, decedar Tul. Glar. in S. iamenxum. qudoſi. 22. Zum dritten/ weiſen die Worts des Tan. ments aus/ daß Benedictus K. zu dero zelt vic er ſeinen letzten willen/ auffgerichtet/ auff Han⸗ ſen B. Tochter mit dem geringſten nicht ge⸗ dacht/ auch auff die ſelbige noch nicht dencken koͤnnen/ Well Hans B. noch kein Wen ge⸗ habt/ vnd im Teſtament geſaget wird/ daß jhne Hanſen B. die 15. Thaler als dann folgenſol⸗ len/ wenn er Benedictus K. todt erleben/ onnd zum Handwerck/ oder zu den Eßren greiffen würde. Well dann zu Rechte derordnet, quod poſtumus, ignoranter præreritus à teſtato. re, reſtamentum rumpit, etſi teſtamentum illud habeat ſalutarem clauſulam codicilla. rem. Fartol. in l. I. num. 10. de Iure csaicill. Br lar. conſil. 6ο. col. 1o. lis. 2. Currias Iunisr is Au thent. ex cauſa. num. o. C. de libers prarerit Ruleus conßil. 112. num. 2.& canſil. 12, 5. num. 2 Sacin. Iunior conſil. I14. in princip. lib. 2. Soliſ ſichs anſehen/ daß auch Benedicti K. Teſta⸗ nent/ durch Hanſen B. Tochter geburt/ wen er von derſelbigen/ tempore teſtamenti nichts gewuſt/ rumpiret/ onnd dernichtiget ſey worden. Vbi enim cadem ratio, idem quoq́; lusde. bet ſtatui, cùm ratio ſit mens legis. Dynun c. ad ſiuem. De regul. Iur. in 6. Cynus in l. non du. bꝛum. col. vlr. verſ, primo quæro.& ibi Bartol. al 2. Verſic. ſecundum dubium eit. C. ae legilus. It ſic le habet ratio legis ad verba legis, ſicuti anima ad corpus,& ſicuti anima corpori, ità ratio verbis dominatur. anormit. e nilil- col.. de electisu. Et ideò ratio in conſuetu- dimibus, legibus,& quibuscunq; alijs dipo- ſitionibus maximè attendenda eſt. Partolun 4. CM legem. De legib. Aber dleſem allem 8ngeaehtet iſt zuſchlieſ⸗ ſen/ daß Benedicti K. Teſtament ein beſtendig Teſtament ſey/ ond durch Hanſen B. oder di ſen Tochter/ ſo hernacher gebohren/ nicht kan vmbgeſtoſſen/ auffgehaben/ noch vernichtizet werden/ Vnnd ſolches aus nachfolgenden veſ⸗ chen. 1 Vorerſt/ wird in Benedicti K. Teſtament dieſe ſalutaris clauſula codicillaris befunden⸗ ſi non valet lure teſtamenti, valeat lureco: dicillorum. luris autem certi eſt, quòd teſtu⸗ mentum, in quo filius eſt præteritus, fuſtine- tur, ſi teſtamento ſit inſerta clauſula codici- la ris. Farrol. inl. I. in. qucſi. de lure cdicil. Bar zol. in d. auth. ex cauſa, col. fen. verſcquærv uIei la clauſula. Qdeliber, præter- Gin!. 2. Sbi gheuam de legar. z. Idem Barr. in couſ. 6. incipienré,Viſi k. Hamenrzo. col. T. circa finem.& con. 20. fol peuuli incipiente, factum ſic ſe haber, Quidam domlvu- Bald. ind. aurb, e;x cauſa. in. qucſtio.&in n.i- lias aurb. Qde liber prærer. Idem Brldas conſss1n fin. in 2. Volum.& in conſ. 391. in fin. ins. volum. & deniq; hæc eſt communis opinio, v- diu- 1 pan nfuſ ce d3 1 ntsdiut 4 anlain. arriu A nun2 mlti D Aunt 60 laui du Pefnten tai rerüh ruf Awibeut rrinthl amnan dbtuanch vrmen madarch eunden nsgbehee tetator ben es Teßß anr dacht/ ond hatollea de clauſula co etiameoc⸗ nispotum barur vel neposnaſc de 4 ten ſmilitert lu in fn. lum. bai eaſt 43 dixitc 1 vum. 31 mer. 7. 1 In un. ℳ hHum.: Weldda te cl aL ſo b foger/ d lmmaß lange 71 da kuaan⸗ fl'vel ſadN uanne lenud 7 dter 1 Alic ui u nutere m ent üm ben yo 7oν. 772. Num. 2 4— Gain an r 1e„l 7/4. 12 nenn inſehen/ daß auch Benediäil „durch Hanfen B. Tats derſelbigen/ tempote tekton rumpiret/ dnnd vrnächteeg dim cadem ratio, iien au tui„Cümratio ſit meuukai en. De regul. Im. u4.mal 2 vr. ve- yrini qaum Gün naum aubium en C ehn abet ratio legis ad wcrhubn ad corpus,&c ſicun ams overbisdomipnatur. 2am eleckia. Et ideonvbe „legibus,& quibuxcugii bus maximdè attendeadach elegen. De ler- der dieſem allem ingettti Bencdicti K. Thuntt nent ſey/ und ar und tter/ ſo hernather ginn aſſen/ aufſgehaden/— „Vand ſolches als uh „ onfiliu- Paiſ ton,2. næ. Ir. lise. eandem communem eſſe, dicii Sald. A. coεν,eesr. nu. f. libs Cumu. conſ. r28: circæ princ. Alex. conſ r. nu. f. in fiue. lib.t. C couſco s. P. lib,z.& in. aurbi ex eauſa. num. 13. Garrius Iumor conſ.4. uu. 1s. Socinus luuior couſ. Tar. aum. 2½. lib. I.& prolixißimè traditum, G& multis Doctorum auroritaribus confermatun eit ab Murov. Gabriel, Röma. lib. 6. comm. cncluſ. tit. de dau)ſulir, concl. 7. Hieraus folget/ daß Benedicti K Teſtament/ wegen Hanſen B. Perſon/ wañ gleich derſelbe noch im leben were/ nicht koͤnne embgeſtoſſen werden/ dnange ſeßen/ daß Hans B. don Benedicto K. vor einen Exben im Teſta⸗ ment nicht iſt inſtitutret worden. Zum andern/ hat angeregte clauſula codi- cillaris auch dieſe operation/ vnd wirckung/ daß die teſtamenta, welchen erwehnte clauſula inſe⸗ rirt/ dadurch erhalten werden/ auch in dem falle/ wenn dem teſtatori nach ſeinem tode ein poſtu⸗ mus gebohren/ oder ſonſt/ nach auffgerichtetem Teſtament/ einer geboren wird/ auff welchen der teſtator bey auffrichtung/ vnd verfertigung ſei⸗ nes Teſtaments/ dnd letzten willens/ nicht ge⸗ dacht/ vnd welcher gleichwol im Teſtament nicht hat ſollen dorbey gegangen werden. Et ita, quòd clauſula codic illaris conſeruat teſtamentum etiam eo caſu, quando poſt mortem teſtato- ris poſtumus naſcitur, qui tamen non ſpera- bacur, vel quando filius, vel nepos, vel pro- nepos naſcitur poſt conditum teſtamentum, de quo tempore teſtamenti non potuit veri- ſimiliter cogitari, veluis? Barrol. 12 l. qui fflia- Luu. in fin. de legat. I. Corneus conſil. 119. in 2. vo- lum. Pariſius conſil. ꝗο. col.&. in 2. Volxas.&in con,l. G. col. Z. volum. 2. Et hanc gpinionem dixit communem, Alex. in a. aurhent. ex cauſa, eum. I4.& iu d. l. qui filiabus. in priucip. poſt nu- mer. J. Venhit, Vel poseſt wſponderi. lib. I.& aſ. 37. numn. 3. cod. Volum. Iaſon in a aurhent. ex cau- Fa. num. 24.& in d. l. qui filiabus, in princ. num 33. Weil dann in Benedicti K. Teſtament erwehn⸗ te clauſula codicillaris wolbedechttg geſetzet/ ſo folget/ daß das Teſtament durch beruͤrte clauſu- lam erhalten wird/ ongeachtet/ daß Hanſen B. lange/ nach auffgerichtetem Teſtament/ eine Tochter geboren/ vnd derſelbigen im Teſtament keine er wehnung geſchehen iſt. DnrvHdi iſt zum dritten daran deſto weniger zweif⸗ fel/ weil Benedictus K. nach dero zelt/ daß Han⸗ ſen B. Tochter zur Welt gebohren/ eine ſolche geraume zett gelebet/ daß er ſein Teſtament/ vnd letzten willen wol endern koͤnnen/ vnnd gleichwol ſolches nicht gethan hat: Et hoc caſu, quando Pater ſuperuiuit poſt natiuiratem poſtumi alicuius, tanto tempore, quòd teſtamentum mutare potuiſſet, tunc, ſi non mutauit teſta- mentum, præſumitur, nato poſtumo, in ea- dem voluntate perſeueraſſe;& conſequenter n Vigeſimum. 331 clauſula codicillaris ſuſtinet reſtamentum- præteritione poſtumi non obſtante. Ità tra- ditum eſt à Paulo de Caſtro νl, 1. C ar foßium. beredl inſlit.& in con,2oo. dirta finem. in I. vol& in conſat.. col. penvlt. in 2. vol. Roma. con). 122. col. fin. Corneus conſ. I1F. col. ſin. in 2. volu.& tou], I o. col. 2. in 3. vol. Alex. coz]. 1 3. 1. in. Vol.& conſ. 22. col. 2. in 3. Vol. Barbar. conf. 2. col. penulr. Vol. 3. Laſon inu l mater. col. I.& ſequcnis. C. de inoie. ream. Idem Laſsnin Ausb. Cx laujs. col. penvlr. C. de liber, præter. Curtius conſei o. col. anrepenulr&- in Autbent. ex cauxd. col. 21. Sertrana. conel. I10. col. 3. in 3. wolum. Pariſ. confil. Ge.½. col. 2. in 2. Vol. Decitus conſil. 490. 45l. 5. G Fſo. Vb1 aickr, kanc 9!- nonm mmauue Zum dlerden/ hat Benedius K. in ſeinem Teſtament ſeine Kinder/ onnd keine frembde zu Erben inſtituiret: Et hoc caſu, quando liberi in teſtamento ſunt inſtituti,& non extranei, & teſtamento eſt appoſita clauſula codictlla- ris, tunc dicta clauſula teſtamentum ſuſtinet, licet poſt teſtamentum conditum aliqui ſint nati, qui inſtitui debuiſſent, de quibus ta- men teſtator non cogitauit. Sarrol. zouſal. 210. cire. fin. primi dubo;,& conſasr. Arerin. confil. 92. col. 2.& conſ. fn. csl.„. Ioan. Auron. Alexand'kon fäl. 2.]. Berin cou/. 10. in ¹. vol. Zum fuͤnfften/ hat Benedictus K. ein ſolen- ne teſtamentum gemachet/ onnd darzu alles das gethan/ ſo zum beſtendigen Teſtament ge⸗ boͤrer/ vnnd nicht deſto weniger die claululam codicillarem zu dem ende darinne geſetzet/ daß ſeine Kinder/ ſo er zu Erben gemachet/ derſelben Clauſul/ wann dlelleichte das Teſtament bon Hanſen B. oder ſonſt non andern angefochten mürde/ ſich ſolten haben zuerſrewen: Quando autemteſtator habet filium, iam natum,(vel, quod idem eſt, nepotem, vrin propoſtro ca,u) & apponit clauſulam codicillarem teſtamnen- to, in fauorem aliorum liberarum inſtituto- rum, ita, quòd, deficiente teſtamento, velit, law natum grauatum eſſe in fauorem inſti- tutorum, tunc multò magis apponendo clauſulam codicillarem cenſetur grauate vo- luiſſe poſtumum naſciturum. Barrol. evufnl. 204. Alexand. conſil. So. col. 3. in 2. ſolurione."o- lum. 6.& uſ. 102. col. 3. in ſolurtio. 2. in 5. ulum. Corneus conſil. 1 r. col. S. in 2. volum. Berrrand. conl. 1 50. cel. 2. in ↄ. Voluan.& con ſal. 29. col. 7. in 3. Volum. Anron. Gabriel. Roma. lib. G. mmnn. coycluſ. lib. F. de clauſalis, concluf, S. num. 10. Woraus dann nachmahl folget/ daß Benedicti K. Teſtament durch Hanſen B. Tochter/ ſo nach auffrichtung des Teſtaments gebohren/ nieht koͤnne dmogeſtoſſen werden/ ſondern erweh⸗ net Teſtament wird per clauſulam codicilla- rem hey kraͤfften exzalten. Ff 4 Vnd ——..— ———— 4 — — — — — 352 Conſilium Vigeſimum. Vnd ſolches zum ſechſten auch darumb/ daß aus dem Teſtament mit lautern/ hellen/ klaren⸗ deutlichen/ vorſtendlichen worten erſcheinet/ daß Benedictus K. gewolt hat/ daß Hans B. vnnd ſeine Erben/ von ſeiner vorlaſſenſchafft darumb nichts haben ſolten/ daß ſeine/ Hanſen B. Mut⸗ ter zuuor nach notturfft don jhme/ Benedicto K: iſt außgeſteuret worden/ Wie die worte des Te⸗ ſtaments ſolches klaͤrlich mitbringen. Voluntas autem reſtatoris pro lege habenda eſt, x aici- rur in Nouell. 22. de hus, qui nuprias iterant. Ibi luſtinianus affirmat, idipſum ex leg. 12. ta- bul. deſcendere, in quibus inter cætera ità cautum fuit, Paterfamiliàâs vri ſuper pecu- niâ, tutelaue ſuæ rei legaſſit, ità ius eſto, Vꝰ piau. in fraęmi. rit. I1. cornif. lib. 1. ad Herenu. Ci- cers in 2. de inuentio. Et voluntas teſtatoris in omnibus eſt ſeruanda. l. cum quæaſtio talzun fin. ibi, In omnilus ertenim reſtatoris voluntatem, quc legitima eſt, dominari cenſemus. C. de legat. Ro- land. Valle lib. 1. conſil. conſ. 7⁶. nun. 29. cum ſe- quenri.— Pnd dieſe meinung zuhalten/ ſießzen die/ zunor eingefuͤhrten Argumenta nichts im wege. Dann das vor erſt iſt angezogen worden/ daß zum beſtendigen Teſtament gehoͤre/ daß die Kin⸗ der entweder inſtituiret/ oder enterbet werden muͤſten/ ſolches hat nicht raum/ noch ſtatt/ wenn der teſtator ſeinem auffgerichteten Teſtament clauſulam codicillarem, wie in Benedicti K. Teſtament geſchehen/ inſerirt: Vigore enim clauſulæ codicillaris, teſtamentum, quod ali- às filij præteritione nullum eſt, ſuſtinetur, wie ſolches in priwaàratione decidendi mit die⸗ len Rechtsſeribenten bewehret/ ond ausgefuͤhret worden iſt. Et hanc eſſe communem Dd. len- tentiam, præter Dd. ſuprà citatos, affirmat Gabriel. de Bened. in prind parte repetir. c. Raynur. fol. 205. uum. 2 42. Decius inl. pofiumo. G de bon. poſſ. contra tab. in primà lectura, num. 10. in fin.& poit num. I1. verſ. ſecunda eit principalv. Prolixꝰ ul. Clar. in g. teſtamentum. quaſti. 46. uum. J. b Vndoh wol nicht ohne/ daß dle 15§. Thaler/ ſo Hanſen B. im Teſtament vermachet/ titulo inſtirutionis jhme hetten ſollen vermachet wer⸗ den/ wie oben außgefuͤhret/ vnd die Scribenten ins gemein ſagen/ vnnd wollen/ quòd etiam in teſtamento inter liberos id, quod vni libe- rorum relinquitur, titulo inſtitutionis re- linqui debeat. Ruin. coufil. r. num. 3. liũ. 2. Saly- cet. in aurh, nouiſſima. num. 1. C. de inoſfic teſtam. ibi teſtatur, hanc opinionem communem eſſe: Ean. dem aicit eſſe ommunem Abbas Alberzcus in. Aurb. Nouiſäina, tirca princ. Marrheſ. Iingul. 109. Jedoch/ weil dem Teſtament die ſalutaris clau- fula codiciſlaris inſeriret/ ſo hindert/ vnd ſcha⸗ det dem Teſtament nicht/ daß bey Hanſen B. — — 5 34 3 7 da — F Perſon/ vnd bey vormachung der 15. Thaler n inſtitution nicht gedacht. Cuͤm enim in teſta. mento ponitur claufula codicillaris, ſatis eſt, filio aliquid relinqui ritulo legatorum Barrol. inl. r. de Iuſtin. Codice. Iaſon in Auoh, v uißimd. col. Flin f. limitat. C ae ino ſjic. tetam Baldus confel. Sor- lib. 3. Roman. confil. 122. Mein cbuſi. 229g: Durandat in arte reſtaudi lib.;. daufan, danr)..““ So ſol auch/ wie ich bertchtet bin/ in Bene. dicti K. Teſtament ſtehen dieſe clauſula, nn meliori modo, Et hæc clauſula in teſtamento poſitâ, valet teſtamentum, eriamſi filio non relinquatur aliquid titulo inſtitutionis„ ſed duntaxat legatorum. Bald. inl. quories. C.4 hered. inflit. Alex. conſ. 113. num. 3. lib. 3. Deaiu conſil. Ia. num. 4. vbi complures aliss allegar, lihen laſon Authenr. nouiſßima in S. limitatio. dtin offic teſtamenro. b Das ander Argument iſt auch nicht widen Dann daß geſaget wird/ nepotem rumperete. ſtamentum, filio defuncto, ſolches hat wolſſ⸗ ne maſſe/ wann dem Teſtament clauſulaco. dicillaris nicht etnuorleibet iſt: Wenn aber ⸗ wehnte clauſula codicillaris dem Teſtaman iſt einnorleibet worden/ als dann wird das Te⸗ ſtament ſucceſſione nepotis nicht rumpittl. Et cùm teſtamentum propter clauſulamco- dicillarem non rumpatur præteritione filij nec etiam præteritione poſtumi, poſtea nati certè non poſſumus dicere, teſtamentum rumpi ſucceſſione nepotis, ſi habeat clauſa- lam codicillarem. Auff das dritte Argument/ wird nach ol⸗ gender geſtalt geantwortet/ Ob wol etzliche de Rechtsſeribenten in der meinung ſein/ daß de claufula codicillaris keine Operatlon/ noch wirckung habe/ wenn der teſtator ſeinen poltu. mum dnwiſſentlich præteriret/ vnnd dorbeyge⸗ het/ So iſt jedoch in ſecundã ratione deciden- di dargethan/ dz der gemeine beſchluß der Rechte⸗ ſeribenten das wiederwertige auch in dieſem Fal⸗ le halte: Et àcommuni opinione recedere non debemus. IIla enim lus facit,& pro lu-. re habetur. 1. B⸗warias Philippus,& ibi gliu Verbo reprobari. Iacob. Butrig. Bartol.& Dao ſon num. 22. de offic. prætor. l.z. ad Scum. Macednn (. 5.& ibi Barrol. de ſupellect. legata. L. 1.C iiig” ac Dd.& de reſtamenris. Et Iudex communem opinionem ſequi renetur.? 1.& ibi Bali4 Senaro.& ſi contra communem iudicet, ic- peritus cenſetur„ HKlex. conſ. 95. num. 6. lit 2 Et facit litem ſuam, atq; parti læſæ in id quod intererſt, damnatur. Tartol inl fn Cd pænd lud. qui malè iudicau. Abbas ine prudent am, in princ. de offtcio delsgati. So ſagen/ vnnd wollen auch dle jenigen/ da ſchreiben/ quòd clauſula codicillaris 4 opels dubin/5 Nandebt achtet/ da Kanders kräͤfftig/ richt wen haben/ B. Dor leins/ a loſſene berecht⸗ get/05 Dorma wie das nag/ richt/ ſarc alleined thentged zuglche J Gn dndeni duru torder 6 erhe 9/w Nuttn danget, Das ander Argumente tut ndaß grſaget wid/ wgorn mtum, tlio defuncd ſala ſſe⸗ wann dem Tajamat 3 aris meht einuorlelatſ: n te clauſula codicillnsq vorleldet worden/ aſsdann at ſucceſſione nepots ith- m teſtamentum propterci arem non rumpaturpern iam præteritione poturini non poſſumus dicere, ti ſucccffione nepotis, ihbe dicillarem. iuff das dritte Argunert/1. geſtalt geantwortet/ D gſcribenten in der meimnz a codicillaris keine Ofadt ng habe/ wenn dereleunſ dnwiſſentlich preterntl/— zo ſtjedoch in ſccucinin zethan/ dzder gemenehän ten das wiederraligec 6 4: Et dcommun! Geinn m lus a Phliu 1 99ℳ 35 cenle b iit litem ſuam; 1m gererſt, damnatnf 11 8* ANudd u4 Suu u ⸗ oftcis denss 34 dwollene 4 49 zu ſolcher legitima gehoͤre/ was Conſilium Vigefimumprimum. operatur, poſtumo ſcienter præterito, daß folches nicht raum/ noch ſtatt habe/ wenn der teſtator poſt natiuitatem poſtumi ſo lange ge⸗ lebet/ daß er ſein Teſtament/ wenn er gewolt/ wol hette murren/ ond endern koͤnnen: Tunc enim claufula codicillaris reſtamentum non minus fuſtiner, quam cùm nullum eſt teſta- ☛‿ 9 M V MPRIM V M. &‿☛ꝙ Ach dem ich hiebeuor/ wegen S Benedicti K. Teſtament/ 9 od daſſelbe zu Rechte kreff⸗ ½ᷣ tig/ oder nicht/ conſulirt wor⸗ den bin/ Vnnd die Herrn Schoͤppen zu Magdeburgk/ ſolch Teſtament/ vnge⸗ achtet/ daß zu Wittenbergk/ onnd Hal⸗ le anders geſprochen/ vor ein zu Recht kraͤfftig/ vnnd beſtendig Teſtament/ nicht weniger als von mir conſulendo geſchehen/ erkandt/ vnnd ausgeſprochen haben/ mit dem zuſatze/ daß Annen B. Vormaͤndere/ wegen jhres muͤnd⸗ leins/ aus erwehntes Benedicti K ver- laſſen Erbſchafft/ legitimam zu fodern berechtiget/ Als wird unn weiter gefra⸗ get/ ob Benedicti K. Erben Annen B. Vormuͤndern legitimam portionem, wie das Magdeburgiſche Prtheil ver⸗ mag/ folgen zulaſſen ſchuͤldig/ oder nicht/ vnd wie hoch die legitima ſich er⸗ ſtrecke/ Vndob in erwehnte legitimam alleine die 15. Thaler/ dero im Teſta⸗ ment gedacht/ zurechnen/ oder ob auch Annen B. Großmutter/ wie ſie ausgeſtewret worden iſt/ von ſeligem Benedieto k. zur ausſtewer/ vnnd mitgabe gegeben worden iſt/ Vnnd ob endlich Anna B. an erwehnter legitima auch nachthei⸗ lig/ vnnd ſchedlich ſey/ daß ihre Groſſe Mutter zeuget? 8 * — 8 5 A 8 5 3 5 8 2 5 N 8 4 2 6 8 8 8 8* 5 4 8 8 4 ₰ 8 8 9 8 M VI 4 8 6 5 9 8 6 8 L. 1V auſſerhalb dem Ehebette ge⸗ 4 ꝙ 333 mentum præteritione ſilij; Wie in tertiaà,& quartâ ratione decidendi, dahtn kuͤrtze halben gezogen/ welter außgefuͤhret/ vno bleibet alſo die concluſio, ſd oben gemachet/ feßiglich begehen. lohannes Borcholten. Vffdieſe Fragen wil ich mich kurzlich erkleren/ weil die zelt auch groſſe außfuͤhrung nicht dulden⸗ Ae noch leiden kan: Et gaudent bre- nitate moderni. 7. 7. qaoa merus cauſa. Ar artiſicioſum eſt multa compræhen- dere ſub paucis verbis, calcæn. conſ. 7 iſ3 con- Fulcsi iu priac vbi allegar oaun. Anarea in prramio Noued,& maximée conſulentes debent vrti breuitate,& ſubſtantialiter loqui, ſecznawm Arertivum conſ.. el.z. Et qui rectè conſu- lunt, veniunt ad rem ſine multiloquio,& ge- neralibus, quæ ſolent apponi ornatus caula, Vt aidit An gelus cenſs incipiente,hib iaſirem. Schlieſſe derwegen dahin/ daß die Herrn Schoͤppen zu Magdehngk gantz vernunftigin jrem Vrtheil geſetzee/ daß die Bormuͤnder?/ we⸗ gen jdeem muͤndlem/ legitimam ſodern koͤnnen. Legitima enim, qua debitum bonorum lub ſidium appellatur iν f 7 oras. C. aæ inosfto. re- RNam.& Votas, Locelt, debitufn,? EWſgin. Wuper. in. Naulell. †. Harmenopulo 7. r. 2?T9. er. A— Ealzid.&& vd t Aaee, R u Iger, Pece, legiti- ma portio, Zonzra in Tbeoapſis Iuxiore, à pa- rentibus liberis omninò relinquenda eſt. 7. pareutibus. C. de inofht. ham. Parentibus, inquir Imperater, atbitrium diuidendæ here- ditatis inter liberos adimendum non eſt, dummodò is, qui pietatis ſibi conſcius eſt, non minus legitima recineat, Nec vlo ſtaru- to, conſuetudine, vel alio lure ciuili tolli Poteſt, Socin. conſfl. 5o. col. r. iu I. volam. C con- Fil. 116. eod. volum. Iaſon inl. ſi pater. num. 27. C. Ae inſtitur.& ſuts ſdirur.&inl. quoni diu, in prio- r. 2s, cel. 2. Verſ. quarr? liaira. C. de inoſhc. re- ham. Decias conjſil. 106. num 2. Alex. coaf 212. un. S. Et hæc eſt communis,& recepta Dd. opi- nio, vt Iaſon teſtatur 22u a. l. quouiam in priori- Cus, aum. 3. Gae inoftc. reham. Gin Authenr. NXoviſßima. num. Ig. C. coaem, Dectus in l. lura ſangwin. de regul. Iurus. Michael Gra ſſu lib. 1. commun. 5 ₰ 4 commun. opinio. c. 3. quæ‿,io. J. Nec aduerſatur, uod Ale xander inl. quod de Conls. g. fn. dà. Falcia. Socinus conſil. S. col. T. in I. Volum. Dedtus conſ. r9. col. penult. Currius IZanior in conſ. 10. nu. J. & alij tradiderunt, legitimam per ſtätutum tolli poſſe. Illi enim de legitimâ, aſcendenti- bus debitâ, loquuntur, nos de legitimâ libe- rorum, quemadmodum Ripa lraaiatr lib. I. re- Honſorum, in J. reſponf. Vbi aitit, Hanc opinionenns eſſe cominunem,& Voluit Gadad. conſ. a. num. 27. Imò non compræhenditur legttima in gene- rali renunciatione, niſi expreſè, id dictum fuerit. l. ſ quanas. S.& geueraliter Cae inopic. to- htam.& ibt Bald. Angel. qui id aicit ſiugulare, Sa licer. Paul. de Cuſtro.& receniiores. C. de insjfie reſtam.& notarunt Alberic. Bald.& Angel. iu l. de hus, de rranſaction. Bartol. in l. gerit. in 3. quæ- ſiio. princip. Verfic. ad ſecundum, de acqquir. lered. Ginl. pro hereae. poit princip. eod. quamuis re- nunciatio fuerit iurata. Roman. in l. 7.. ſi quis ita, col. gr& dlt.& ilbi quog, Barbar. col. 12. Venſ. item in quantum. De verbor. oblig. Thomas Gram- mat. deciſiv. 102. num. Sꝙ.& pluribas ſeqq. Bocrius deciſ. z. num. 7.& ſequenrib.& prolixe traaitum est A Tyraquel. de Iure primogeniorum. quAſlio. Sr. nam. 2.& ſequeut. Auron. Cabriel. Roman. li 6. Juramentum hic vim ſpecialis expreffionis 1 non habet, proptereà, quòd lex nominatim requirit expreſſamrenunciationem,& vbi lex pro formàâ requirit actum ſpecificari, tunc Iuramentum non ſupplet illam for- mam, vi elagaurera Bosrio in aurcis ſuis deti/ton. Aeaiſio. S. Tradisum eit,&ab Anton. Gabrrel. Rein. Die legit ima aber/ ſo egen jhre Eltern wol er⸗ ben/ ſol/ vnd muß gelaſ⸗ 17 i. e nicht ein/ oder gleichfoͤr⸗ mig geweſen/ ſondern iſt don den Rechten erhoͤ⸗ het worden. Dann anfenglich iſt die legitima quadrans omnium bonorum geweſen/ Nowell 74. Quadrans autem tres vncias ſignificat. ICti enim hereditatem in 12. vncias diui- dunrt. S. Hercairas. Iulir. de bereaib. inſiir. atq́; ità olim legitima fuit quarta pars bonorum. Et hæc fuit legirima omnium liberorum ſi- mul. Verbi gratia: Haber Tirius in bonis 12. millia florenorum& duos liberos: Horum liberorum legitima ſimul eſt quadrans, boc eſt, Überis iſtis duobus debentur pro legiti- mà 3000. florenor. Quadrans enim tres, vr auctumest: Vncias referr,& tres vnciæ qua- dranris appellationem habent, quia 3000. florenor. quartam bonorum partem conſti- ruunt. Singulorum veròliberorum legitima 4½ * 1 1 ſen werden/ iſt alle; zeiget/ end dorhalten do 88 5 4 rum legitima eſt 1200. floren. Kehet nun leichtlich abzunehmen/ wenn man 1 aumprimum. eſt, quarta Pals elus. quod quis eſſet habitu. rus ab inteſtato,& ideò legitima portioſx. piſſimè vocatur quarta legitimæ partis. G ½ hnec ird acwipienda. Inſlit. de inofüic teſtam.! am quæritur. S&! parenribus. Gde inofic ieſaml, pe pinianus, S. ſi quis mortis.& S. quoniam. de inofi rclam. Vt, ſunt duo fili] illorum legitimal. mul„Dr cum e, quadrans„ hoc est, 3000. florenor. ſnguli ab mnreſtato habiruri eſſent 4 ſfex millia florenor. Ergo lingulorum legiti maeſt 1500.floren. Hernacher aber hat der loh⸗ liche Keyſer luſtinianus legitimam erhoͤßet Ipſe enim pro quadrante ſubſtituit trientem, & ſemiſfem. Triens, bocesi, quatuor vncia funt relinquendæ, ſi vnus, duo, tres, au quatuor fuerint liberi: ſi fuerint plures, ſe. mis debetur, bocest, ſex vnc iæ, Nouel. 19.G Nou. 39.& 92. Et hæc quoq; omnium libero. rum legitima ſimul eſt, quæ inter liberosæ. qualiter diuiditur, vt, ſi ſunt duo fllij,& p. ter in bonis habet 12000. Horen. Legitima liberorum eſttriens, voceit, quatuor millis duobus iſtis filijs relinquenda ſunt,& ſingu- lis Hlijs debentur 2000. forenor. ſi defun- ctus reliquit quinq; liberos, legitima illorum b ſimul eſt ſemis, boceit, 6000. florenor: funt zammun. concluſ. titulo de legitima, concluſ. ô. Et relinquenda omnibus iſtis liberis, ſingubo. Vnd hleraus weiß/ wie diel Benedictus K. nachgelaſſen/ we hoch aller Kinder legitima zugleich/ dnnd eines jeden legitima inſonderheit ſich erſtrecke/ onmd was Annen B. pro legitima wolle gebuͤhren/ ond zuſtehen. In die legit imam aber/ ſo Anna B. ſoden kan/ gehoren nicht alleine die 15. Thaler/ oſj⸗ rem Vater im Teſtament vermachet/ dnd zuge⸗ ſchrieben/ ſondern auch die ausſtewer/ ſo jhrer/ Annen B. Großmutter don Benedicto K. we⸗ derfahren. Dann ſie/ Anna B. fuccedtret nich lure proprio, ſondern lure repræſentationis, das iſt/ ſie tritt vnd gehet in jhres Vatern/ odet auch in jhrer Großmutter ſtette/ dnd die Guſ⸗ mutter/ wenn ſie gelebet/ hette in jhre legitiwan die ausſtewer computixen/ vnd rechnen muͤſſen. Ergo& proneptis, quæ in patris, vel auir paternæ locum ſuccedit. Ita enim expreſſs verbis traditum eſt à Zenone Imperatore“ 4. quoniam. C de inoſſie ieſtam. In quartam, in quit Imperauor, partem ad excludendam inof- ficioſi querelam, tàm dotem datam, quàm ante nuptias donationem volumus imputa- ri, ſi dos, vel ante nuptias donatio ex ſub- ſtantid eius ſit profecta, cuius de hereditate agitur. Woraus dann ferner wird folgen/ wenn man eigentliche nachrichtung hat/ wie hoch be⸗ nedictus K. Annen B. Großmutter ausgeſtet⸗ ret/ daß Annen B. vielleichte dber die/ Tn b dnohl dr pottnar ment. I 1M. kt gimænohf rspolleda duc legit im wrereli Tulatin hoon Jalg. Np umdu: dal fuudſer Grammar. halum. e Butrig. in derit, no legitime ter mora tuam ſer mädo dun 62. tame in Autle Gnd! Couapr ij Hanenbe Legl bon Bene degget,3 dmit er. natherzat REhed tätterſe Rn,/ trſe Anna. rnnie ſtzene bei/ ed ubſemn omnig & legit mus Co lberiin ter diuidutur, i, ilm wd 1 bonis habet— 1000. loren. orumeſttriens „lareil, aun us iſtis filijs relinquenchli 5 debentur 1000, ppreno., dliquit quinq; lderos ezim cſtlemis, haces, 6000. Wha Wenda omnibus ilislben, S'tima eſt 1200. foen. M nan letchtlich abzenezme/1 wie diel Benedictms K natzal ler Kinder legitimzgſec egitima inſonderzet ſiceſtt Innen B. pro legitimanikg ndie legitimam cherIm oren nicht alleinedetz A dater im Teſtamentdenutt en/ ſondern auchdiemſ B. Grof mattex kinlerti ren. Dann ſit/ Amud ſt oprio, ſondern lune tala * 1A ſema dadachnnſa Leſtament jrem Vater dormachte 15. Thaler/ nig/ oder gar nichts gebuͤhren werde. 8 9 Es mus aber alhier nicht angeſehen werden/ 2 wie biele Bonedictus K. zu dero zeit/ wie er ſeine 6* Tochter Annen B. Großmutter außgeſteuret/ in dormoͤgen gehabt/ oder aber auch/ wie relch er Benedictus K. da geweſen/ wte er ſein Te⸗ , ſtament gemachet/ Sondern es mus in acht ge⸗ nommen werden/ wie reich Benedictus k. ge⸗ weſen zu dero zeit/ als er aus dieſem Jammer⸗ thal abgeſodert. Legitima enim debetur ex co, quod fupereſt poſt mortem parentis, de- ducto ære alieno,& funeris impenſà. l. Papi- nianus. S. quarta autem. de inofſcio. teſtamenr. & non debetur legitima filijs viuente patre, ſed poſt mortem. l. cum quaritur. C. de inofc. reftament. Thom. Gram. in deciſio. Neapol. 104. num. 6. Et ideò, fifilia, viuente patre, le- gitimæ nomine aliquid accepit,& bona pa- tris poſteà aucta ſunt, poteſt filia ſupplemen- tum legitimæ ex bonis patris, mortis tem. Pore relictis, petere. Roman.& Imol. in l. ſti- pulatio boc modo concepra. de verborum obltgatio. Sald.& Ripa in c. cum A. de conſtiturio. Iaſon in 1. quanab. g. I. G de inscio. teſtam. Idem Iaſon ₰ iu l. quoa ſeruus, de conaict. cauſ. data,&c. Tbom. Gra mmar. decthio. Neapol. JJ. uàm. 3o. Bald. in!. padtum. S. vlr. C. de colatio. Et licet Iacobus Butrig. in d. l. pattum. C. de cokation. tradi- derit, non poſſe filium petere portionis legitimæ ſupplementum ex bonis, quæ pa- ter mortis tempore reliquit, eamq; ſenten- tiam ſecutus ſit Roman. in A l. fripulatio. Loc mödo csncepta. de verker. obligat. Boerius deciſio. dν. tamen prior opinio communis eſt. Iapn in Autbenz. Nouißima. C. deinocio. teſtamenr. &in a. l. qwod ſeruuts. de vndict. cauſa dara Cyc. Cozarr. in relectis. c. quamuis. de paciu in ꝗ. in. parte relectionz.§. 7. Letzlich/ Ob wol Anna B. Großmutter von Benedicto K auſſerhalb dem Ehebette ge⸗ zeuget/ Jedoch/ well Benedictus K. die Perſon/ damit er Annam B. Großmutter gezeuget/ her⸗ nacher zur Eße genommen/ ſo iſt durch die gefol⸗ gete Ehe der mangel/ ſo auff Annen B. Groß⸗ mutter ſeiten/ der Geburt halben/ befunden wer⸗ den/ erſetzet/ dnd auffgehaben/ dero geſtalt/ daß Anna B. Großmutter durchaus/ vnd in allem/ dermoͤge der Rechte/ den andern Kindern/ ſo in ſtehender Ete hernacher gebohren gleich geſche⸗ tzet/ vnd gehalten wird. Legitimati enim per fubfequens matrimonium in omnibus,& per omnia perinde habentur, ac ſi ex iuſto, vero, & legitimo matrimonio nati eſſent. Ac pri- mus Conſtantinus Imperator conſtituit, vt liberi,in concubinatu ſuſcepti, concubinatu Conſilium Vigeſimumprimum. 335 in matrimonium conuerſo, ſui,& legitimi fierent: Et hanc Conſtantini conſtitutionem poſteà Zeno renouauit in l. Diui Conſtantini. G. de narur. liber. Pertinet autem conſtitut ¹0 D. Zenonis tantùm ad præterita, ideit, ad eos, qui ante conſtitutionem illam habuerunt li- beros ex concubinâ. Non etiam pert inet ad illos, qui poſt eam conſtitutionem ex con- cubinâ libetos fuſceperunt. Itaq́; ſuſcepti liberi naturales poſt eam conſtitutionem per ſubſequens matrimonium non legitimaban- tur, eaq́; re Zeno Imperator inuitare voluit homines ad legirimum matrimonium,& a concubinatu abſterrere. Cæterum Anaſta- ſius in l. iubemus. C. de narural. liber. conſuluit, vt etiam in poſterum nati,& ſuſcepti ex concubinà, per ſubſequens matrimonium legit imi fierent, idq; luſtinianus poſteâ pro- bauit inl. cum quu. C. de natural. liber. Nou. 12. §. fiu. Iuflitur. de nupi¹.§. I. Iufltrar. de hHere- ditat. quæ ab iuteſtaro eſeruntur. Et per ſubſe- quens matrimonium legitimati non tantùm in allodialibus, ſed etiam in feudalibus ſuc- cedant: Mart. Laud. Iacob, de Beluiſo, Anar. de Iſern.& alg im c&. Vnico. H. naturales filij. hi de feu- do defuncti contenrio ſit: atq́; ità communiter tenetur, vn alcir Alexander in l. ex facto. S. ſi quis rsgatus. num. 14. in fin. ad Trebell. quem re- fert,& ſequitur Iaſõn in!. generaliter. g. cum au- tem. C. ae inſtitut.& ſubſtizur. Iulius Clarus in S. feuaum. quaſtio. fe. num. 3. Schurff. conſil. I. num. I7. in 1. centur. Anare. Geiel. in pract. ob- ſeruat. lib. 2. obſeru. T4. num. 2. Verſic. femiliter ſvccedunt in feudis: Idq; etiam tunc procedit, quando quis in articulo mortis conſtitutus concubinam vxorem ducit, Bala ind v'ui. S. naturules filcj, verſic. qaærs qzid de eo, ſi de féu- do defuntti coutentioſit. Quinimò etſi qu is ex concubinâ liberos ſuſtulerit,& poſtea aliam mulierem vxorem duxerit, edque moftuâ, priorem concubinam in vxorem acceperit, liberi per ſubſequens matrimonium legiti- mantur,& in feudis ſuccedunt Zaßſtus in epir. feudal. parte. c. Nec aduerſatur textus in d c. Vnico. S. naturales fili, ſi de feudo defanttt,&c. vbi dicitur, naturales filios, licct poſteà fi- ant legitimi, ad ſucceſſionem feudi nec ſo- los, nec cum alijs admitti. Nam textus ille loquitur de naturalihus filijs, qui poſt dela- tam ſucceſſionem fiunt legitimi. Illi in feudis non fuccedunt. Sic etiam Clerici,& Monachi, licet poſteà deſtnant eſſe Clerici, aur Monachi, in feudo non admittuntur, Iacok. Cuiac. in d. æ vnico.§. narurales fili. Alij tamen a. S. naturales accipiunt de legitima- tis per reſcriptum Principis, de quàâre nunc Hatius non agam, cum praæſentis loci non ſit. Vnd 336 Vnd hiermit wil ich die dorgeſtelten Fragen kuͤrtzlich reſoluiret haben/ eines jeden mehr der⸗ Conſilium Vigeſimumſecundum. ſtendigeren bedencken gantz dnuorgreiffii lohannes Borcholten, SECVNDVM. N ſtreitigen Sachen der S Heern Graffen zu M. an einem/ contra A. P.& 8 Iy conſottes, vnd numehr O* deren Erben/ am andern theil/ haben die Herrn Dortores der Juriſten Facultet zu Marpurg ein auß⸗ fuͤhrlich Conſilium geſtellet/ vnd vnter andern rationibus dubitandi, daß der zwiſchen den Herrn Graffen/ vnd A. P. auch ſeinen Conſorten/ auffgerichteter Kontract ein contractus ſimulatus, ſapiens vſurariam prauitatem, ſey/ auch diß eingefuͤhret/ daß in erwehntem Lontrart den Herrn Graffen das Hauß nach vorlauff dreyer Jahr/ wie in ei⸗ 8 8 nem Inſtrument/ vnnd wie im andern Inſtrument wird geſagt/ nach eines Ja⸗ res vorlauff/ widerumb zukauffen/ vnd an ſich zubringen/ frey gelaſſen: Et ex huiuſmodi pacto dc redimendo poſt certos annos arguitur ſimula- tio. ND auff itzo erwehnten ein⸗ wurff haben gedachte Herrn Do- ₰ tores zu Marpurgk/ nach dem ſie 5☚☛☚☛ zuuor deeidiret/ vnd geſchloſſen/ daß der zwiſchen den Herrn Graffen/ nnd A. P. ond ſeinen Conſorten getroffener/ vnnd dollzogener ctum limulatum zuhalten/ zur antwort gege⸗ ben/ daß hieraus/ daß die Herrn Graffen das Hauß/ vnd Schloß F. vor erſt/ in dreyen/ dund hernacher in einem Jahre/ durch einen wiher⸗ kauff nicht haben an ſich bringen koͤnnen/ keine ſimulario vfurariæ prauitatis zu erzwingen/ Vor b erſt dieſer drſ achen Halben/ daß ſo wol die TCanoniſten/ als Legiſten ins ge meinſchlieſſen/ daß ein ſolch pactum, oder gedinge · daß der Her⸗ kauffer ſein derkaufft Gut/ nach gewiſſer Jahre Contrack bor beinen contra- ablauff/ widerumb redimiren/ dndan ſich keuf fen moͤge/ zu Rechte nachgegeben/ vnnd niche derbotten. Vnd dieſe ſolutio wird in lure ciuii außdruͤcklich ad literam bewehret/ per /2. a pactus inrer emtorem,& venaito. Vbi hocpa- tum fuit adiectum, vt, ſi venditor intracer. ta tempora pretium obtuliſſet, fundus te. ſtitueretur. Im gleichen iſt dieſe ſolutio g⸗ gruͤndet in Baͤpſtlichen Rechten/ in c d myhnm Exr. de emrio.& venair. Ibi venditor anteſt. ptennium non potuit redimere,& poſt ſe- ptennium intra duos annos tantum, nõ polt ca,& tamen hoc pactum non propterea iw. probatur, ſed propter alia, de quibus poſtei Zum andern haben die Herrn Doctores Marpurg zur ant wort gegeben/ daß die Recht⸗ pactum, vt licear, poſt tres, quatuor,& pla. res, vel pauciores annos, rem venditam redi- mere, als dann allein aliquam ſimulationen vſurariæ prauitatis argutre/ wenn modicita precij, aur aliqua alia qualiras, puta, qudòc emtor ſolitus ſit fœnerari, dabey befunden/ ond außgefuͤhret wird. Wnd dieſe der Marpur. genſium ſolut io iſt fundiret in a. æ aa noſtian Exr. de emrio.& venair. Nam ibi non ſolum fuit pactum de redimendo poſt ſeptennium, ſed eriam modicitas pretij,& in modicitate pretij fundtret ſich dornemlich Papa in d. ⁴ lirerzm. Ext. de emr.& vendir. Auff den Buch⸗ ſtaben gezogen. Vnd daß erwehnte pactum de redimen. do poſt certos annos per ſe ſolum nicht argtii⸗ re contractum ſimulatum, vel vſurarium, ii dem ſtimmen die Doctores ins gemein dber ein In dieſem aber ſeind die Doctores zwettig/ da etzliche der meinung ſein/ ad pactumde reuendẽ do poſtcertos annos, vt ſimulatus,& vſura- rius ſit contractus, werde auch modicitas pte tij,& quòd emtor ſolitus ſit fœnerari, erf⸗ dert/ quòd tria hæc copulatiuè ad contta- Stum ſimularumrequirantur, pactum, ſcli⸗ cet, de retrouendendo, modic itas pretij& quòdemtor ſolitus ſit fœnerari, tradiait lau- bus de Arer. in l. 2. C plas valere, quod agitur. Pab lus de Caſiro conſ. 74. lib. 2. Ca poll. de ſimulat. En rractibus, in b. raſu princ. Corneus conſ. 7460. lib.n Aler eree— oooooooöooöoo ſeribentẽ tradiren/ dnd wollen/ quòd huiuſmoi Jutint. 02- tngranz raus hmno duntüm Gexetrouen, 4 nuge,d dalis bu. om ſlenen anynchi 6 Inlbo. Ma au4 lil. zuulum. ð eecommt anſo. T nun. 14.1ib. vari adomi ontysetu,ij lalubtior, Wma chnſ. eligendaes exiui.§. it ſgni Dm andereg terſcheidt/ dia, acal nuorum r de redime Emtio vẽ iwmobili ferbenten⸗ erlus Dec lianet uum./ eſptim⸗ ſafigahe anuiralt ditidis 1 dn ande bolteene proſwdh ſe dann/ d oltcen emtor ſi te woſlen ire. reremmen, 6. tuit adiccaum Nt, livenüne am andern hadendie Hamdi purg zur antwort gegeöm/ C ae tradtren /dnd wollen/qucck m, vt liccar, poſttres, qum lpauciores annos tem ſant alt dannallein alqumüm rie prauitatis arqatt /tene „aur aliqua alia quslta m rſolitus ſit ſœnerai, din verfüßret werd. Mair am ſolut io ſſt fundirek u ut enrio& venuit. Namäiu actum de redimendbychi tam modicitas pretij&n fundtrtt ſich dornenlch 5 G. Pxr. e emt. G v9n 4 G te zmulatum odül T ouendend pl 19 K 6 „litus l emtor ſalle Ma n, Srer. 1! 5 244( M 1 n. 69, 177 aghapenn 4 Conſilium Vigeſimumſecundum. Alex. conſ. 29. num. 4. lib. J. Idem conſ. ro9. circa fin.& couſ. Iro. num. 5. lib. a. Socin. conſ.2 1⁷. lib. 2. Conra. tractur. de contract. quæſt.. concl. 3. Vnnd koͤnten diel andere Dd. vnnd Rechtsſeri⸗ benten angezogen werden/ welche ich wiſſentlich wil dbergehen/ vnd diß allein beruͤhren/ das dieſe opinio, dnd meinung nieht alleine pro commu- ni, ſondern auch pro magis communi opinio- ne wird gehalten/ ſecunaum Socinum conſ. 244. Numquid ex auabus. lib. 2. Ruinum conſ. 10. irca primum. num. I2. lib. J. Decium conſ. 16 7. In cauſa. wl. 2. onſ. 3og. In caſu, num. J.& conſ. 6 2 pro re- ſolutione. col. 2. Andere aber/ dnd zwar nicht ein geringer anzal laſſen ſich beduͤncken/ quòd con- tractus ſimulatus,& vſurarius probetur, duo- bus tantum concurrentibus, pacto, ſcilicer, de retrouendendo,& modicitate pretij; Ra- pha. Fulgo. conſ. 134. In quæſtione verſa. Barlat. conſ. Jf. lib. I. Bertran. conſ, S'6. lib. I. conſ. 219. Cum ſcriberem. conſ. 22 1. Preri viliras. conſ. 297. aùm præſupponatur, lib. 2. conſ. I12. Pouitur in fa- dro. lib. 2. Matrh. de Affl. deciſ. Neapol. 6m„. Alex. conſ. r. lib. 6. Paul. de Caſiro conſ. 1 9. uum. 2. in 2. volum.& hanc etiam opinionem dicunt ai eſſe communem, imò communiorem, Decius conſ. G2. Viſo conſilio. Grarus reſponſ. i. Quæritur. num. 14. lib. 2. Et hanc opinionem pafiim ſer- uari à dominis de Rota, retazur Caſſädo. deci.-r. contractus, in princ, de vſurir. Eaque animæ eſt ſalubrior, vt Mandoſius aſſirmat in adaition. ad Roma. conſ- 425. fuper verlomaximè,& eà opinio eligenda eſt, quæ animo eſt ſalubrior. Gemenr. exiui.§. irem quia, vbi Caraina, de verborum 2 gnlſ. b L2 Vnnd die Rechtsſcribenten/ ſo die erſte/ dnd andere Opinion vortheydigen/ machen keinen dᷣn⸗ terſcheidt/ inter annuos reditus,& inter præ- dia, ac alias res immobiles, quaſi emtio an- nuorum redituum, propter adiectum pactum de redimendo poſt certos annos, annulletur; Emtio verò prædiorum,& aliarum rerum immobilium non item, wie aus allen Rechts⸗ ſeribenten/ ſo zuuor eingefuͤhret/ vnd welter Ti⸗ berius Decianus in 2. reſgonſo. I. volum. Menoch. lib.. praſumrion. praſamr. 122. num. do. vnd cum um. 70.& Faltan. de monte, in tractaru de emti- one, ſeprimd quaſtione principali, in d. quæſtione heuffig allegiren/ zuerſehen. Denn es werden aunui reditus vorkaufft/ cum pacto retrouen- ditionis poſt certos annos, oder aber prædia, dnnd andere res immobiles cum dicto pacto poſt certos annos, So wird der contractus pro ſimulato,& vſurario nicht gehalten/ es ſey dann/ daß cum pacto de retrouendendo pPoſtcertos annos modicitas pretij,& quòd emtor ſit ſolitus fœnerari, oder/ wie ande⸗ re wollen/ alleine modicitas pretij concur⸗ rire. ** 337 Vnnd hindert nichts/ daß Carolus Moli- næus, Couarruuias, Menochius, vnnd wenig andere vorgeben/ Inter annuos reditus,& prædia,& alias res immobiles diſtiaguen- dum eſſe, quaſi in venditione annuoruw re- dituum ſolum pactum de redimendo poſt cer- tos annos faciat contractum ſimulatum,& vurarium: In venditione autem prædij,& aliarum rerum immobilium tria, vel ſaltem duo, vt ſuprâ dictum est, concurrere neceſſe ſit, vt dici poſſit, contractum ſimulatum,& Vurarium eſſe. Denn diß dorgeben iſt e diame- tro zuwidern allen Rechtsſcribenten/ ſo die erſte/ vnd andere zuuor beruͤhrte Opinion derthedigen. Weil denn don den Doctoribus hin/ vnd wider tradiret wird/ quòd communi opinioni inhæ- rendum ſit, cum communis opinio faciat ius, & pro lure habeatur.. Barbarius Plilippus& ili gl.in verbo reprobari, ibi Bartol. Iaſon,& Dd. de oſfic prætor. l. 3. ad SCrum Macedon. l. 3.& ibi. Barrol. de ſupell. legat l. Zenodorus,& ibi Salice- rus. Cad SCtum Macedon. l. 2. C& ibi Bald. Qde ſenrent. Ginterlocutio. l.=z. Gibi gl. Bald. Fulgoſ. Iaſön,& teliqui. Cae reſtam. Oynus in l. decernimus. G ſe ſacroſ. Eccleſ. lohan. Anar in c. cum diledtus. Exrt. de conſue:. Dd in a aa probandumi. Exi. de re indica. Die Doctores auch ſagen/ vnd wollen/ quòd Iudex in iudicando ſemper commu- nem,& receptam Doctorum ſententiam ſe- qui debeat. 7. 7.& ili Bala. de ſenaro. l. I. de of fc. quæſtor. lAthletas, in princ de his, qui notani. infam. Abbas, Felyn.& Decius in c. I. Extr. de conſit. Vſque adeò, vt, qui contra commu- nem opinionem iudicat, imperitus præſuma- tur. Alex, conſ. 9.. num. 6. lib. 2.& litem ſuam faciat, ac parti læſæ ad id, quod intereſt, con- demnetur. Barrol. in l. fn. C ae pæna iud qui maleè inaic l. laſon. in!, Cum prolatus. de re ixdica. Abbas ih c. prudentiam. in prine. de offic. Aelegat. Wie diß alles dom Neuizanio in hlad nupriali. Anto. Maria Coratio lib. 2. rract. de commun. opinion. vnnd Antonio Gabrielio Rom. kib.-. concl. ritulo de prabatio. concl. ꝓ. wel kleufftlger auß. gefuͤhret wird. So folget/ daß von keinen Wir⸗ den ſey/ was Molinæus, Couarruuias, Meno- chius, dnnd wenig andere contra communem, & receptam veterum,& recentiorum ſenten- tiam tradiret haben. In ſonderlicher erwegung/ daß ꝛnl. vnica. C. Theoaoſtano. de reſon. pruden. Theodoſius conſtitutrt/ quòd cùm diuerſæ ſententiæ proferunturi debeat numerus au- torum vincere: Vel finumerus ſit æqualis, eius partis autoritas, in qudexcellentis ingé-³ nij vir Papinianus emineat, qui vt ſirigulos vincit, ità cedit duobus. Weil dan Papinia- nus; der luris aſylum,& doctrinæ legalis the- ſaurus à Spartiano in vira Seueri genant wird⸗ duobus tediret/ So muͤſſen dielmehr wenig Gg b neote- 338 neoterici communi opinioni der alten dnnd newen Scribenten cediren: Vor eins. Vors ander/ wird das jenige/ ſo Carolus Molinæus de emtione redituum annuorum ſaget/ daß nemlich pactum de redimendo poſt certos annos, tanquam ſimulatum,& vlura- rium, totum contractum dttiſere/ conſide- ratis moribus Gallicis,& publicis ordinatio- nibus regni berſtanden. Dann ſecundum mo- res Gallicos,& ordinationes regni, wird das pactum, vt liceat poſt certum tempus annuos reditus redimere, pro ſimulato,& vſurario gehalten. Vnnd daß deß Caroli Molinæi met⸗ nung ſey/ wird mit ſeinen ſelbſt eigenen worten 27 mracitatu de vſurus, in 19. quaſtione erwleſen. Da⸗ ſelbſt zeiget er an/ daß Sena tus Pariſienſis An- no 1513. ſeptimo die Martij geſprochen habe⸗ propter illam clauſulam, quòd annuus redi- tus non poſſet redimi, niſi poſt quatuor an- nos, totum contractum vitiari. Vnd folgends in eadem quæflio. ¹⁷. ſaget er/ quòd, licet de iure ciuili Romano talis contractus non ſit nullus, tamen moribus,& publicis ordinationibus regni in totum vet itus, illicitus,& nullus ha- beatur. Vnd erwehnte ſententiam Senatus Pariſienſis widerßolet Carolus Molinæus in dicto tract.de vſur. so.quaſt. Daſelbſt er auch ande⸗ re dergleichen arreſta, oder ſententias Senatus refertret. Welchem dann folgig iſt/ daß Caroli Molinæi traditio tanquam localis,& quæ in Gallid, ſecundum receptos mores,& ordi- nationes regni obſeruatur, communi& re- ceptæ Doctorum ſententiæ niehts detrahtre. Vnndob wol Carolus Molinæus anν aiers quæſtione Jo. porgibt/ ità communirer teneri, quòd ſola libertas, ſe liberandi, ablata, vel reſtricta, ab initio contractus, facit contra- ctum in totum vſurarium,& illicitum, So iſt jedoch das widerſpiel zuuor mit grunde/ vnd be⸗ ſtande darget„lan. DVnd thut pro ſententià Caroli Molinæi nicht 8 das couſilium Baldi 2—1ꝛ1.! Apparet quaddam inſtrumentum lib. 1. ſo vom Carolo Molinæo iſt angezogen. Dann wenn erwehnet conſilium Baldi von anfang biß zum ende wird durchgeſe⸗ hen/ wird nirgends daraus befunden/ quod em- tio annuorum redituum vitietur propter Pactum adiectum de redimendo poſtaliquot annos. — Baldus redet auch in aicto coufil. a †. bon keinen annuis rediribus, ſondern de fundo vendito Titio, quem Titius promiſit retro- uendere. Vnd der gantze innhalt dicti conſilij iſt dieſer: Titio venditus eſt fundus pro de- Lem,& promiſit Titius retrouendere fun- Aum pro cadem quantitate, retento tamen fundo per triennium,& hoc pacto adiccto, Conlilium Vigeſimumſecundum. quòd retrouenditio non duraret, niſi per biennium, elapſo triennio:& fundus vab. bat duplum, vel circa. Quæritur, an diaus contractus ſit pignoraticius,& vſurarius; Et Baldus primùm arguit, contractum illum pignoraticium non eſſe, quia in Iuſtrumenta dicitur, fundum eſſe venditum,& velbi contractus ſtandum eſt. Deinde, vt contra. ctus ſit fœneratitius, probandum eſt, qudd emtor conſueuerir fœnerari,& ad hoc alle. gat Baldus a.c. ad noſtram. Ext. de emtio.& ven. air. Poſteà vero Baldus concludit, contra. Kum eſle pignoratitium: Quia pacta in con. tractu appoſita, indicant eius proprietatem, & contractum eſſe pignoratitium. Item hie eſt modicitas pretij,& hæc, inquit Balduuamn deum, ipſa eſt veritas, quia dicta pacta,& di. ctum pretium non conſonant cum realitat veræ venditionis. V Inm gleichen wird ſententia Caroli Moli. naæi nicht beſtettiget mit dem conſilio Baldi u HJecunaum ea. lib. 3. Dann Baldus redet daſeli auch nicht de emtione annui reditus cum n cto de retrouendendo, ſed ibi res aliquafuit vendita adiecto pacto de retrouendend. Vnd Baldus ſagt/ propter pactum adiectũ de retro- uendendo, contractum nõ eſſe vſurariumtt poſteà docet, ex quibus contractus præſum tur vfurarius. Præſumitur autem vſurarius ſecundum Baldumili, ſi emtor promiſit, minoi pretio reuendere,& ſi præceſſit tractatusd mutuando,& probentur, quæ minuant i. liditatem veri contractus. Exhis,& fimil- bus, inqui: Balaus, præſumitur ſimulatio. So adduciret Molinæus deciſionem Cui- nis Papæ IIs. in fn. daſelbſt ſtehen alleln det wort/ Contractus, ex quo non poteſt vend9- tor quandocunque durantibus decem am- nis, redimere, cenſetur vfurarius, vnnd Gui- do Papa ſagt mit nichte/ quòd ſolum hocyi- ctum, quòd non liceat redimere intra decem annos, conſtiruat contractum illicitum: Viel weniger redet Guido Papa in caſ uredem tionis annuorum redituum. Vnnd gleicher geſtalt ziehet Carolus Mo- linæus an fingulare Guidonis Papæ 427. I xr pactum ond ſolch ſingulare iſt nicht pro Cr rolo Molinæo, ſondern dielmehr wider jhn /we die wortte an jhme ſelbſt außweiſen/ ſo formall bus verbis, wie folget/ lauten: Quæro de qur bufdam pactis, quæ fiunt cum fœneratort bus. Pone, fœnerator reueraà mutuauit mihi centum, pro quibus ego facio chartam ſen- ditionis cuiuldam meæ domus, hoc hä- to duòd ego promitro reemere dü domum poſt quinquennium,& non 4 pro codem pretio. Dic, ſi non poſſit pi bari de mutuo, tamen ecx conluetuine v anelude,q golita,R, pſun pral Dnn) antral:ibuus dus vfuran quodvend quinque à jyleemtor erum, pen libertaten dimendi, det ſedoch emtione tione N in ſpeci ond cond um licit fat pac tempus. krumente dacdo ad. we ditio nium 9 hon duplum 2ſ oninie tractu † circa. Gd 3aldug 4 Pignor Uiciug 1 — rouit 8 tur, f n non ede gitnd 2 un eſſe Auüani ractus ſa nch di ht fœne— dö .( 4 . cpignoratitiug; d du appofira z. A.9: Gh ontracdu ndellöhn um elle pignoratitin. nodicit. 8 dtitem Aas Pretij, Kher aal lipla eſt writas, gria dänn —— Pretium non conſo Fu Dant co evenditionig. Im glaichen ved ſenenül 3 be dam ec fis 3. Dam Balug nicht de emtione annui nimn de retrouendendo, ſcdidiri lita adiecto pacdo detetrurii tus ſagt/ propter paaumaitii dendo, contractumsoefertu ea docet, ex quibuscoataiuy furarius. Præſumituraue 1 dum Baldem ili, ſiemtor rnmi io reuendere,& ſipexcciin uando,& probentuf, quns atem veri contraau. kii Inquit Baldu, praſ aminuini So adduciret Molinra„ 194 117. 12 Fr. Contractu donau e Contractus, ex qdonaf, ſtettigetmit dn caali Conſilium Vigeſimumſecundum. 359 vfurariorum præſumam, contradum eſſe vfurarium. Item quia eſtcontra naturam contractus venditionis, vt in æ ad noſtram. Ext. de courrah. emt.& vendit.& c. illos vos. Ext. de pignor. Ecce hic agitur non de redemtione annuorum redituum, ſed redemtione domus. Deinde Guido Papa non dicit, ſe propter ſo- lum pactum de redimendo poſt quinquenni- um, præſumere, contractum eſſe vſurarium, ſed hoc amplius pro certo præſupponit, em- torem mutuò reuera dediſſe pecuniam. Præ- ſupponit& hoc, emtorem fœneratorem fu- iſle. Et his fimul concurrentibus, dicit, ſe præſumere contractum eſſe vſurarium:& poſted nihilommus adijcit hæc verba; Alij Econtra dicunt, quòd nulla lex neq; decreta- lis, de hoc ſit, exq́; formà ſui, iſte contractus non eſt vſurarius,& iſti dicunt melius, ſecæn- dum Balaum. Et tandem, inquis Guido Papa, conclude, quòd alteratio contractus,&e pacta inſolita,& quòd eſt vſurarius, faciunt contra ipſum præſumi ſimile, cui pręſumtioni ſtatur. Vnnd ob wol Guido Papa, in rractaru de contractibuss illiciris, num. 26. wil/ quòd contra- ctus vfurarius præſumatur propter pactum, quòd venditor non poſſit reemere, niſi poſt quinque annos, quia per hoc appareat, quòd ipſe emtor habuit animum corruptum ad lu- crum, pendentibus quinque annis, tollendo libertatem venditori ante dictum tempus re- dimendi, vt interim lucretur fructus: So re⸗ det jedoch Guido Papa daſelbſt auch nicht de emtione annuorum redituum, ſondern de em- tione vineæ, UVnnd bald hernacher handelt er in ſpecie de emtione annuorum redituum, vnd concludiret/ emt ionem annuorum reditu- um licitam eſſe,& non vſurariam, etiamſi fiat pactum de retrouendendo ad certum tempus, vel perpetuò. Das Conſilium Imolæ 25. ſo à Molinæeo auch wird angezogen/ thut nichts zur ſachen. Denn lmola redet de contractu mutui, cùm frumentum, vel vinum mutuo datum eſt, co pacto adiecto, quòd non liceat debitori reſti- tuere, niſi quando placuerit creditori, welch pactum alieniſſimum eſt ab illo pacto, vt poſt tres, vel vnum annum liceat redimere. Quia apparet, quod creditor voluit lucrari ex mu- tuo,& expectare, quòd frumentum, aut vi- num plus valeat,& ad hunc modum citat Imolam Grauetta nſ. 156. num. S. b So machet Tyraquellus keinen vnterſcheid inter annuos reditus,& alias res immobiles lib. 2. de retracta conuenrionali.§. 1. gl. 2. num. d. ſondern referirt ſingulare Guidonis Papæ 477. allein zu dem ende/ quòd in illis caſibus, in quibus non poteſt venditor redimere quan- docunque durante tempore, ſed tantùm in fine illius, aut poft aliquod tempus, cenſe- tur contractus illicitus. Vnnd ſehreibet Ty- raquellus, plærisque videri, quod ante Gui- donem Papam idem cenſuerit Panorm. in c. ad noſtram, in 3. caſu. Ext. de enrio.& vendis. Paul. de Caſiro conſ. 109. Viſa petitisne. col. 2. Veyſe ſunt etiam alia. lib. 2.& alij, de quibus Tyraquellius. So diele nun Guidonem Papam belanget/ iſt zuuor dauon geſaget. Was die andern betrifft/ ſaget Tyraquellus in loco, ſupr dicto, daß Pa- normitanus vltra pactum ità factum, quòd venditor non poteſt redimere, quandocunq; durante tempore, ſed tantùm in fine illius, aut poſt aliquod tempus, erfodere auch modi- citatem pretij, quaſi ſolum pactum non fa- ciat contractum illicitum. Et Hoſtienſis,& Iohannes Andreæ muͤſſen vorſtanden werden/ ſecundum s. ad noſtram. de emtio.& vendir. Et Paulus de Caſtro non dicit ſimpliciter eum contractum, in quo tale pactum apponitur, eſſe illicitum, ſed id tantuùm reponit inter ea, quæ cum alijs, non per ſeſola, faciunt præ- ſumi contractum vſurarium, vti etiam faci- unt Baldus,& Salycetus poſt Odofred. iν f. emtisne. C plus vælere, qæoa agitur,& idem Bal- dus ĩn c&. I. col. 2. Verſ. quæro de quibuſdam,& iba eriam Aluaroi. col. penals. verſ. quæro ab&xtra. de feuao daro in vicem logis comiſör.& hoc, inquis Tiraqaelius, ſatis, ſuperque innuit textus, ſi non leuiter legatur, in. æ ad uoſtram. quod omnium hac in re eſt præcipuum, potiſſimum- We ‚ac propè vnum fundamentum, dum, ſcilicet, vnà cum pacto, vt a ſeptennio ad no- uennium liceret redimere,& alia quoq; po- nit, quæ ſimul faciunt præſumi contractum fœneratitium, quaſi, ſcilicet, illud ſolum pa- ctum in id non ſufficeret. Et tandem inquit Tiraquellus, licer fuperiora omninò vera ſint, tamen niſi malignèe, ac proteruè negari non poteſt, quin illud pactum, ità appoſitum, vt non liceat, niſi poſt aliquod tempus ſim- pliciter, aut intra aliud tempus poſteà redi- mere, facilius, citiusque faciat præſumi con- tractum vſurarium, quàm ſi fimpliciter fuiſ- ſet appoſitum ſine expectatione alterius tem- poris. Allhter concludiret endlich Tiraquellus, quòd propter dictum pactum facilius, citius- que præſumatur contractus vſurarius, ſaget aber mit nichte/ quõd propter ſolum pactum appoſitum contractus ſit vſurarius. YVnd ob wol Didacus Couarruuias lib. 5. variarum re- ſölurionunm. c.. num.. erwehnek dictum Tira- quelli einfuͤßret/ dnd endlich ſchreibet/ ſe opi- nari, hanc pactionem, quòd annui reditus re- dimi non poſſint intra certum tempus, adeò nullam eſſe, vt ex eà appoſità in annui redi- tus emtione, totus contractus vitium habe- ar, vt nullus omninò ſit cenſendus: Jedoch 8 2 weil weil Didacus Couarruuias alleine Carolum Molinæum citiret/ vnd ſonſt keine Dd. befunden werden/ die ſententiam Molinæi probiren ſol⸗ ten/ So ſtehet leichtlich abzune hmen/ daßcom- munis opinio Dd. muͤſſe praferiret/ dnd Caro- lo Molinæo, vnd Didaco Couarruuiæ borge⸗ gezogen werden. Letzlich/ ſo diel Menochium hetrifft/ lib. 5. præſuutisn. preæſumi. 122. nun.7. referirt ſich Me- nochius alleine auff die Modernos, Parifien- ſem, Carolum Molinæum, vnd Didacum Co- uarruutam, dund wenig andere/ ſo Molinæum, vnd Couarruuiam nachgefolget. Aus welchem allem dann endlich zuſchlieſſen/ daß/ reiecta opi- nione Caroli Molinæi, die com munis opinio Dd. billig muͤſſe gehalten werden. Und ſolches darumd deſto mehr/ daß Carolus Molinæus in- ter annuos reditus,& alias res immobiles, diſtingutret/ da doch das pactum, vt res vendita poſt aliquot annos redimatur, ſo es ein vſura- rium pactum, nichts weniger in dem einen/ als in dem andern fall/ vſurariam prauitatem in⸗ 4 9 — 4 9 42 8 Conſilium Vigeſimumſecundum. dueiren mus. Sonderlich/ weil dnnormo an(i, ten an jhren prædijs, domibus, ond andern in⸗ mobilibus nichtes weniger gelegen/ als an den annuis reditibus: Et vbi eadem eſt ratio idem lus etiam debet ſtatui, per vulgara. Noua Caroli Molinæi traditlo iſt au nichts anders/ dann eine præſumtio. Bt cum vna præſumtio tollat aliam,& fortiot debi. liorem, end die Herrn Doctorn zu Marpug ſtattlich außgefuͤhret haben/ daß A. P. Erlen mehr/ vnnd anſehnllcher præſumtiones bor ſch haben/ dann die Herrn Graffenzu M. Soſſ daraus zuſchlieſſen/ vnnd zuſagen/ wenn Jleich Caroli Molinæi traditio in aeht genommen werden/ dnd etwas geiten ſolte/ daß doch dieſehle propter contrarias præſumptiones fortiſi. mas wieder A. P. dnd deſſen Conſorten Erhen/ mit beſtande nicht koͤnne eingefuͤhret werden. VPnd diß habe ich auff begehr vnangemelde nichi koͤnnen laſſen/ anderer bedencken dnheg⸗ ben. V lohannes Borcholten. 3 1—* 3*— *„ b N C1I— AM VMTERTIV M. , S hat die Facultas lu- 7 ridica zu Helunſtedt⸗ den I. Nouembris, Anno S o. in ſachen M. von S. BErben/ an einem/ vnnd Buͤrgermeiſters A. M. am andern theil/ ein Vrtheil geſprochen/ des ein⸗ halts/ daß die S. Erben/ die/ ſnen vom Buͤrgermeiſter A. 3N. angebottene be⸗ zahlung/ mit Kuchſen/ onnd ausſtehen⸗ den ſchulden anzunehmen/ nicht pflich· tig/ Sondern ſich an Buͤrgermeiſters M. Buͤrgen halten koͤnnen/ die Buͤr⸗ gen auch zahlen muͤſſen/ vnnd ſich mit dem beneficio excuſſionis weil ſie als ſelbſt ſchuͤldige/ vnnd ſachwaldige gelo⸗ bet/ nicht moͤgen behelffen. Nun halten die S. Erben beim Erbarn Wolweiſen Rath der Stadt M. omb Execution wieder Buͤrgermeiſters A. IM. ſehligen Buͤrgen/ F. K. Erben an/ vnnd laſen ſich beduͤncken/ weil das Brtheil/ we itzo vermeldet/ Buchſtablich vormag/ daß ſie/ die Erben ſich an die Buͤrgan halten koͤnnen/ vnd die Buͤrgen zahlan muͤſſen/ vnd ſich mit dem benelicio ex cuſtoonis nicht moͤgen behelffen/ daßſt damit wieder die Buͤrgen rem ludica tam erlanget/ vnd billig die Erecution ſuchen. Quæritur, obdie S. Erbenmi jhrem ſuchen zu hoͤren? O viele dieſe Frage antrifft/ iſt auſſerhalb allem zwelffe/ daß di S. Erden mit nichten befügerſein 8 beim Erbarn/ Wolwelſen Nath den Stadt M. dmb Execution wie der F. K. Erben anzuhaleen. Dann klares derſehens Rechtens/ daß die Executio nicht koͤnne geſchehen wleder die fenigen/ ſo durch Sentenb/ Vrtheil/ dun Recht nicht ſein condemniret worden. Exccuti non poteſt fieri contra eum, veleos, du quem, vel quos non fHit lata ſenan nandarinc fuent.. d 0 Ae(une. in. in. nun. incel de in auum ſoluj tenere, e. executio! quia fidei ptiones, Bartol.i tum ſalui not auit ſupey ven ſemſog Facultas aleinew engang, wehnt nicht koͤn den. 1 eduͤncken/ welldad ermeldet/ Butun ze, die Erben ſchne / t eVuu en koͤnnen/ vndde en/vnd ſich— on 15 nicht moͤgentch 9 twieder die Bälzme erlanget/ vnd dillent Ingritur,b n. Quæntt 1 zt Conſilium Vige ſimumtertium, Bartol. in l. ſi quis miſſam. g. Iudex. de damno in- fecto,&inl.& cui. g. in poſſeßionem, v't in poſſeſ. legaro.& in reperit. l. creditores, in A. quæſt. pria- cip. Verſ. Videamus ergo, an ius exequenai&c. C. ae pigusr.& in l. 3 D. Pio. S. ſi ſuper rebuis. de re iudicar. Cin l. quanquam.. lulianus. De aqua plau. arcend. Bald. in l. maritorum. C ue vxor pro mariro. Anron. de Batrio in c quia. Extr. de luaic. Petrus de Anwbor. conſil. I10. Tiberius Decid. re- Hon. 1o. num.. in 2. volum. F. K. aber/ vnnd ſeine Erben/ ſeind den S. Erben durch Sen⸗ tentz/ Vrtheil/ vnnd Recht nicht condemniret/ darumb folget vn wiederſprechlich/ daß die Exe- cutio don den S. Erben wider F. K. vnd ſeine Erben mit keinem fuge/ noch beſtande gebeten Zum andern ſagen die Rechte/ vnd wollen/ daß das Vrtheil/ ſo wieder den Principalem ge⸗ fellet/ wieder die Buͤrgen nicht koͤnne/ noch moͤ⸗ ge erequiret werden. Sententia lata contra Principalem, contra fideiuſſores execurioni mandari non poteſt, Specul. in rit. ae executio. ſenrent. g. ſequitur, Verſ. quid ſi ſententia lata eſt,&c. Cymuus in l. vlt. C ae vſur. rei iudic. Gul. de Cune. in l. 2. in fin. qui ſaturdare coganrur. Bald. in l.9. num, 3. in fin. C ae vſur. rei iud. Ioan. Anuar. in c. I. de iniur. lb. 9. Barrol. in l. 1. aum. 1. Ixai- carum ſolui, Ibi Barrol. affirmat, ſe pro vero tenere, quòd contra fideiuſſorem non fiat executio ſine nouo proceſſu. Et ratio eſt, quia fideiufſor poteſt habere aliquas exce- ptiones, quas principalis non habuir. Ita Bartol. in A. l. I. num. 2. Verſ. pretered, Iudica rum ſolut, per l. idem; generaliter, Mandari.& notauir Alecand. in addatrio. ad Parrol. z„ A. l. 1. ſuper verbis, babeat æliquas excepriones. Aus dle⸗ ſem folget abermahl/ weil das Vrtheil/ ſo die Facultas Juridica zu Helmſtedt geſprochen/ alleine wieder den Buͤrgermeiſter A. M. wie der eingang gungſam bezeuget/ gerich et iſt/ daß er⸗ wehnt Prtheil wieder F. K. vnnd ſeine Erben nicht koͤnne exequtret/ noch vollenſtrecket wer⸗ den. Vnnd ſolches zum dritten darumb deſto we⸗ niger/ daß zu Rechte derordnet/ daß ein jeder zu dem actui, aus welchem er koͤndte/ vnnd moͤchte lediret werden/ ſol voctret/ nnd beruffen/ onnd daruͤber mit ſeiner notturfft admittirt/ vnnd ge⸗ hoͤret werden/ ſonſt iſt der actus jhme nicht nach⸗ theilig/ hinderlich/ noch ſchedlich. Adeum a- ctum, ex quo quis lædi poteſt, vocari debet, alioquin nullum ei præiudcium adfertur, 1. vam ità Diuus. de adoprion. l. de vno quo;; De re iudicar. l. vlt. O ſi per im, vel alio modo. c. larer. Extr. de maior. e obed. c. cum ex lirerir. Dein integr. reſlitut. Clement. Paftoralir. De re iuaic. cum mvltu ſimilib. allegatis per Panormir. conſo,*. Qwanquam ſuper vocarione. col. vlr. lib,z. F. K. 341 aber/ dnd ſeine Erden ſelnd niemals vociret/ noch erfodert worden ad illos actus, ſo zwiſchen den S. Erben/ dnd A. M. Buͤrgermeiſtern/ vi cu⸗ iuſdam compromiſſi, celebriret/ vnd gehalten/ ſie ſeind auch ntemals mit jhrer notturfft gehoͤret worden. Derwegen folget ſchließlich/ daß alle das jenige/ ſo zwiſchen M. von S. Erben/ dnd Buͤr⸗ germeiſter A. M. dorgelauffen/ F. K. vnd ſeinen Erben zu keinem Præluditz/ Nachtheil/ noch ſchaden koͤnne gereichen/ daß auch derwegen in neceſlariam conſequentiam das Vrtheil/ſo in ſachen M. dvon S. Erben/ an einem/ contra Buͤrgermeiſter A. M. am andern theil/ don der Juriſten Faculter zu Helmſtedt geſprochen/ wie⸗ der F. K. Erben nicht konne exequiret werden. Auch in noch mehrer betrachtung/ daß die Rechte ſagen/ dnd wollen/ quòd res, inter alios acta, alijs non debet præiudicarc. l. vlr. Ae re iudit. l.ſi cui.§.„ſaem. de aceuſarion. I. Modeſgi- nus. De exceprion. l. I. de excepr. rei iudiic 1. 2. Cde HRide inſirum. tor. rit. Q resinter alios actas alcs non præiudicare. c. cum ſaper.&e, penult. Exrr. de re izdic: c. inrer ailectos. de kde inſtrumenror Nun iſt alles/ ſo zwiſchen den S. Erben/ dnd Buͤrger⸗ meiſter A. M. dorgelauffen/ res inter alios du- os acta darumb kan nicht anders geſaget/ noch geſchloſſen werden/ dann/ daß der Juriſten Facul⸗ tet zu Helmſtedt Vrehell alleine die S. Erben/ dnd Buͤrgermeiſter A. M. belange/ vnd wleder F. K. oder ſeine Erben/ als die erwehnte Prthell nichts angehet/ keines weges koͤnne exequtret/ noch dollenſtrecket werden. Welehes auch noch weiter hieraus erſchei⸗ net/ daß vnzweiſſeliehes Rechtens/ daß der jeni⸗ ge/ ſo ins Gericht nicht iſt doctret/ noch gefodere/ dem Gerichte in keinem dinge iſt vnterworffen. Qui enim non eſt vocatus in iudieium, iudi- cio non eſt ſubiectus, nec tanquam pars, nec tanquam adhærens, vel inſtruens caufam, Bald. in l. 2. perillum rexr. in 3. norab. C de Fde inſrum& in l. ingenuum. Deſtatu bominum. J. K. abex/ vnd ſeine Erben ſeind zu dem Gerich⸗ te/ o zwiſchen M. von S. Erben/ dnd Buͤrger⸗ meiſter A. M. gehalten/ nicht vociret/ noch be⸗ ruffen worden. Darumb folget/ daß in ſolchem Gerichte/ ſo zwiſchen den S. Erben/ vnd Buͤr⸗ germeiſter A. M. gehalten/ wider F. K. vnd ſei⸗ ne Erben/ cuͤm iudicio huiuſmodi non fue- rit ſubiectus, neq́; tanquam pars, neq; tan- quam adhærens,& cauſam inſtruens, nichts hat koͤnnen erkandt werden/ daß auch das jeni⸗ ge/ ſo in erwehntem Gerichte erkandt/ wieder F. K. ond ſeine Erben nicht koͤnne/ noch moͤge exe⸗ Voer diß alles ſagen die Rechte/ dund wol⸗ len/ quòd compromiſſa omnia ſunt ſtricti lu- ris. Socin. onſ, 20. num. 1. in 1. volum. Gode conßil. 72. num. 17.& ruyſus conſil. 40. num. I1. Ideoq; id G g 3 tantuͤm 342 tantum venit in compromifſum, de quo a- Aum eſt, vt veniret. l. qvia tamen. S. pleuum. de recepr. Et arbitri omnis poteſtas ex com- promiſſo dependet„pec quicquam extra compromiſſum facere pot eſt, L. non adſtihęe. anus.. Vlz. cod. Bartol. in„ I. cxwrn Aqutlidn. de rrauſaltion. vli etiam Iaſon num. 9. Sed de his rantum arbitri iudicant, ſuper quibus com- promiſſum intere os factum eſt, vt Pontitfex reſcripſit in e cm ailectus. Exrr. de arbitrss. c. in Iure, ibi, iuxta ompromiſii tenorem. Extr. de Alecziou e examinata, ibi, contra formam dom promiſi. Extr. de confirmario. Vril. vel inutil. c. dm olibn. in fin ibi, iuxra tenorem arbiera;, Exrr. ae præſcriptisn. Et dicit Bald. in l. Pædius. de arbiir. quòd à formãâ compromifſi non ſit re- cedendum, etiamſi forma ſeruata Iluris effe- um non habeat: Quinimò ſi arbiter receſ- ſerit à compromiſſo, ſententia eius,& dau- dum eſt nullumex defectu poteſtatis, vr tra- dis Alexand. conſil. 13 5. circa trimam. num. 9. in &. volum.& confil. 4ꝑ. in cauſa vertente. num. 10. in J. volam. Corneus conſil. I4₰. Iiſo dicia he- mare,& conſil. 16. Viſd copid, per torum. I. Vol. c conſil. 12 5. primo Pedtn. colum. I. iu 2. Volum. vbi vult, quod iſtud non tantum procedat in co, qui eſt ſimpliciter atbiter, ſed& in eo, qui eſt arbitrator. Idem vult ænfel. 3s. 2 ³ fibelo. in 3.& canſil. Q2. circa primum. colun. 3. verfte.& laudum. f. volum. Tiber. Dectanus re- Penſ. 33. uKm. 133. in 7. Velum. Weil dann zwi⸗ ſchen M. don S. Erben/ vnd Buͤrgermeiſtern A. M. ein Compromtß iſt auffgerichtet/ vnnd ſolch Compromiß nicht weiter gehet/ noch ſich erſtrecket/ dann allelne auff die S. Erben/ vnd den Buͤrgermelſter A. M. mit nichten aber ge⸗ riehtet iſt auff F. K. vnnd ſeine Erben/ ſo folget/ daß das Vrtheil/ ſo krafft erwehntes Compro⸗ miſſes geſprochen/ auch alleine auff die Perſo⸗ nen/ ſo im Compromiß compræ hendiret/ vnnd begriffen/ gehen/ vnd wieder dieſelbe Perſonen/ ond mit nichten wieder F. K. dnnd ſeine Erben/ deren im Compromiß nicht gedacht/ exequiret werden muͤſſe. Mit dteſen obberuͤhrten Fundamenten/ vnd Rechtsgruͤnden iſt gnugſam dargethan/ daß M. von S. Erben mit keinem fage/ noch beſtande/ beim Erbarn/ Wolweiſen Raht/ bmb Execution wieder F. K. vnd ſeine Erben angehalten/ dnnd wenn wolermelter Rath der S. Erden ſuchen/ dnnd bitten raum/ dund ſtatt gegeben hette/ hette den Keyſere/ Seuerus, ond Antoninus einem/ Iuſtino genant/ etwa in hunc modum reſcribi⸗ ret: Nimis properè lIudex pignora Marcel- læ capi, ac diſtrahi iuſſit ante rem iudicatam, prius eſt ergo, vt, ſeruato ordine, actionem Conſilium Vigeſimumtertium. die Buͤrgen halten/ haben nicht den derſtandt/ aduerſus eam dirigas,&, cauſà cognitäſen. tentiam accipias. I. 1. C. Ade&xccution. rei 4 dica. Alſo koͤndte/ onnd moͤchts vom Erdann Nath/ wenn die executio wieder F. K. önnd ſeine Erben vorhenget were worden/ geſagt wet⸗ den. Nimis properè Senatus rem executioni mandauit„& pignora F. K. R& heredum ca. pi, ac diſtrahi iufũt ante rem iudicatam, Pri. us ergo eſt⸗ vt heredes M. à S. ſeruato ordi- ne, actionem aduerſus E. K. eiuſe q; heredes dirigant,&, cauſà cognità, ſentenriam acci. piant. A. l. T. C de execwr. rei ivaicar. Vnnd dieſem iß nicht wiederig/ daß in den Helmſtettiſchen Vrthell Bürgermeiſters A. M. Buͤrgen gedacht/ dnd geſagt wird/ daß Mh. von S. Erben an die Buͤrgen ſieh halten kaͤn⸗ Dann dleſe des Vrtheils worte/ ſich an koͤnnen auch von keinem dernuͤnfftigen Men⸗ ſchen alſo außgeleget werden/ daß M. bon 6. Erben die Execution wieder Buͤrgermelſters A. M. Buͤrgen ſolten bitten koͤnnen/ Vnndiſten anders/ an die Buͤrgen ſich halten/ in weitenen anders/ die Executton wieder die Buͤrgen ſuchen/ vnd mit dieſen Worten/ an die Buͤrgen ſich hal⸗ ten/ wird angedeutet/ onnd zuuorſtehen gegr⸗ ben/ daß M. von S. Erden/ die Vuͤrgenmit Rechte koͤnnen vornehmen/ vorklagen/ dnd/ ui ſich/ rechtlicher Ordnung nach gebuͤhret/ wiede ſie/ die Buͤrgen procediren/ onnd vorfahren/ onnd wenn ſolches geſchicht/ als dann widim Helmſtettiſchen Vreheil weitter angemeldet/ wie ſolches inn andern Conſiſtorijs taͤglich in gleichem gebreuchlich/ was M. von S. Etlen/ wann ſie/(die Erben) die Buͤrgen mit ordenll⸗ chem Rechte dornehmen/ ſich wegen ausgan des Rechtens zugetroͤſten haben moͤchten/ Nen⸗ lich/ daß die Buͤrgen/ well ſie ſich ſelbſt ſchuͤdi berſchrleben/ ſchuͤldig ſein/ die Heuptſumnu/ vnd Zinſe zuerſtatten/ dund ſolches alles iſt allei⸗ ne euentualiter, onnd enunciatiue inn dem Helmſtettiſchen Brtheil zuuerſtehen gegeben⸗ vnnd Buͤrgermeiſters A. M. Baͤrgen/ wieti M. von S. Erben auff nehmen/ ſeind damtek⸗ nes weges condemniret/ haben aueh nicht con⸗ demniret werden koͤnnen/ Weil nicht ſie/ ſon⸗ dern Buͤrgermeiſter A. M. mit den S. Er⸗ ben alleine in lite geweſen/ Wie der einganlg des Helmſtettiſchen Vrtheils genugſam hzen⸗ get 2* Im glelchen iſt dem dorigen nicht entgegen/ daß zu Rechte derordnet/ quod ſententia ſata contra vnum, quem principaliter negotium concernit, præiudicat etiam alijs, quosim conſequentiam neceſſariò ipſum negotium tangit. Anugel. inl. in cognitione, in fine ad O lanian.& prolbat rexrtus in f. Papinianuus. 9eh 4 j auſt luucuurn rum don musdn, dnl il. om.3. E lich,quc edes M. ſdem A. illores. E na Conlu Ibus. Dis/ Dann es lnn welche Nechtsſeri Vt, K len beclente ſtcoatra ſeatentia tentia)la ſituto. mit onſet Senteen chen /d ſhdic So ſärebet cipalem coatrat mus deff u, eui⸗ iuaitar. oatract el agor üenum len dedi rlenec uſt ſdelulo nete a e Tum.(0 Vuman⸗ nuna. Dan ſeine Er Buͤrgen oiten ditten könnn/h / an die Bärgenſſchſeltn m 4 dte Executton nitheidh O ut dieſen Worten/ medan würd angedeutet/ ind xun daß M. don S. Erzm/ R ekonnen dorneßenen/ dtn echel cder Ordnunzrahgätr e Buͤrgen peoctdin/ mi wenn ſolches geſchich/ Uhe ſtettiſchen Vrtzell rette n ſches inn andern Coallriſ em lcrarcdich/ euui 5(die Erden) de 9 Rechte dorneſmen/ ſch — otallter— ennd lenn ſchen Vn — 7Tn et werden kumnan 39 Bͤrgerneſſer I 1,9 eenuan 2 Conſilium Vigeſimumtertium. cauzſd, de inofcio. tefament. vbi ſententia, lata contra heredem, præiudicat legatarijs,& ideò dixit gl, norabiliter in l. de vnoqusx. de ne iudlicat. quòd non debet ad ſententiam cita- ri ille, de cuius præiudicio princ ipaliter non agitur, licet ſecundariò agatur, quam gloſſ. ibi ſfequuntur Angelus, Imola. 8 Moderni, & idem dicit Innoceht. in c humilu., de maior. & dbedienr. Huc facit, quod dixit Baldus iu l. nam ira Diuus. de adspr.& Angel.& Imola is f. Fli du,a milias.§. Diui. de legar. I.& Imola in I. aecein. de verbor. obligationib. quòd ſententia, lata contra heredem, præiudicat ſubſtituto, etiam non citato,& ſoquitur laſän, in l. ſi quis ne⸗ aſam. in. colum. f certum peral. Alun. 42 Ml. 796. colum. I. in 2. volum.& coafil. 123. cels 2. 3. Veyſic. bend facit aliud. in z. volam. Sed ità eſt, quòd debirum illud, quod petunt he- redes M. à S. principaliter concernit con- ſulem A. M. In conſequent iam ipſos fide- aullores. Ergo videtur, quòd ſententia, con- 114 Conlulem M. lata, præiudicet fideiuſſo- rib Us., Diſs/ wie geſagt/ iſt auch nicht wiederig. ann es mus alleine in ſuis iuſtis terminis, welchen die vorgenandte Doctores, onnd Nechts ſcribenten reden/ vorſtanden werden/ Vt, ſi Iententia feratur contra debitorem, hæc ſententia præiudicat etiam heredibus, ſi contra heredem feratur ſententia, nocer ſententia etiam legatarijs. Similiter ſen- tentia, lata contra heredem, præiudicat ſub- ſtituto. Aber eine biele andere gelegenhelt hat es mit onſern kegenwertigem Falle/ in welchem die Seimnentz/ ſo wieder den Principalem geſpro⸗ chen/ den Buͤrgen nicht iſt nachtheilig/ noch ſchaͤdlich. So ſtehet nichts im wege/ daß Bartol us ſcbhrelbet/ ſentent iam, contra debitorem prin- cipalem latam, executioni poſſe mandari contra fideiuſſorcs iν lReuproee§. ſi num- Mor. de farivſſor I. Harunn S. cui aulem. C. de bus, qui ad Eccleſ. confag. l. 5. C. ae executio. re iudicar. Dann ſolches iſt nicht de fideiuſſore contractus, ſondern allein de fideiuſſore iudi- 3 Sumaeuehß /Vt, fi fdeiuſſor promiſit, iu- dicatum ſolui, ſententia, contra principa- lem debitorem lata, contra fide iuſſorem po- teſt exccutioni mandari, wie ſolches Barto⸗- lus ſelbſt tradiret i„ a. 1. 1. Iualicarum ſolui. Et fideiuſſor iudicarum ſolui non poteſt oppo- nere exceptionem diſcuſſionis, Baldus 9 l.. in 2. læctu. qui fatudare cogantur,& in l. cum eo- rum. C. de ſentent.& interlocur. Antsn. Gabriel, Roman. lib. 3. concluſ. zit. de fideinſörib. concluſI. linutrar. 2 5f. Zum andern/ wird gefraget/ ob F. K. onnd ſeine Erben mit dem beneficio excuſlonis wl⸗ 343 der M. don S. Erben ſich behelffen/ ſchuͤtzen/ bnd wehren moͤgen? So biel dieſe Frage anlanget/ halte ichs da⸗ uor/ daß F. K. Erben ſich des beneficij excuſ- ſionis haben zuerfrewen/ vnangeſehen/ daß wi⸗ der dleſe declſion bielerley ſerebet/ wie dauon her⸗ nacher kurtzlich ſol geſagt werden. Ratio deciſionis iſt/ daß in der berſchrei⸗ zun ſo Buͤrgermeiſter A. M. vnd ſelne Buͤr⸗ gen F. K. ond F. M. don ſich gegeben/ dieſe! wort/ b Exacto princi Ipali:. ausdruͤcklich befunden: wer⸗ den. Weil dann die Rechte ſagen onnd wollen/ quòèd verbis contractuum inhærendum eſt. 1.. F. Ku, qui. de exerciror. nec ab ijs eſt rece- dendum. Bald inl. ex bas lure. colu.. in fin.. quaſtio. De luſtir.& lar. cum ſint korwa ipkius contractus, quæ dat eſſe rei. Bald. iu l. quori- eg. colum. 1I. Venſic,& ex hocelititur. C de eſaus,& legit. Talis enim præſumitur eſſe contractus in eſſentia, qualis apparet in verbis,& ſui figurd. Fald, iu l. rogaſti. S. tibi, ſi grzum pe- rar.& in 4. I. colum. a. C. de rer. permutario.& verba demonſtrant voluntatem contrahen- tium. l. Labeo, de ſupellectile legar. c. Is Aure m. 22. quæſtio. a.& ex verbis animus iudicatur. l. ſed& reprolbari, in priucip. ae excuſarion. kutor. nec vllum eſt maius mentis noſtræ teſtimo- nium, quam quslitas inſpccta verborum. Sald it l. geueraliter. in 1. usrab. C. de nou nu- mer. pecun.& in l. ad erguoſcenaos. C. de ingenuis manumiſſ. cùm voluntas contrahentium non præſumatur aliena averbis, quia nemo præ: fumitur dicere, quod mens non cogitauit. l. Labca. g. re Tubers. de ſuppeleet. lega.&. ſe- cunad requiru. de appear. c. Vlt. Ade ve-korum fi- gSviſicario.& voluntas in verbis cognoſcitur, ſicuti facies in ſpeculo, vs inquir SBald. couſil. 792. colum. 3. in 3. volum. Tiber Detian. reſou. 2. num. 63. in z. volum. Vnd die derſchreibung/ ſo M. von S. ſeliger/ mit dem Burgermeſſter A. M. onnd ſeinen Baͤrgen/ F. K. vnnd F. M. auffgerichtet/ Buchſtablich dieſe wort/ Exacto principalia in ſich compræendiret/ vnnd be⸗ greiffet/ So wird billig/ vermoͤge der Rechte⸗/ geſchloſſen/ daß die contrahenten M. von S. Buͤrgermeiſter A. M. dnd J. K. des gemuͤts/ willens/ onnd meinung geweſen/ daß die Buͤr⸗ gen ander geſtalt nicht ſolten conueniret⸗ noch be⸗ ſprochen werden/ dann da der Principalis debi, tor, Buͤrgermeiſter A. M. zuuor excntiret ſonſt muͤſte geſaget werden/ daß die contrahenten ein ander Gemuͤte gehabt/ vnnd ein anders mit den Worten hetten wollen andeuten/ onnd zuuorſte⸗ hen geben/ welehes die oben eingefuͤhrten Rechts nicht dulden/ noch leiden. G 4 Es Es wuͤrden auch erwehnte wortte/ Exacto principali, von den contrahenten vorgeblich/ dnd dmb ſonſt geſetzet ſein wurden/ wenn der Buͤrger⸗ meiſter A. M. don den Buͤrgen nicht ſolte excu⸗ tieret werden. Weil aber die Rechte ſagen/ dnnd wollen/ quòd in contractibus nullinn omni- nòô verbum, imò ne vna quidem ſyllaba de- beat eſſe ſine effectu, aliquid operandi, v⸗- pulerè dixii Bald. in Rubr. C. de contrahen. emrio. in g. quæſ. quem omnes bigs in confilis præſertim, ſequuntur,& commendant, vt Tyraquel. loquitur de retract. conuention. S. J. gl. 2. uum. 24. J. Ti- ker. Decia roſpon. 2—‧. num. I7. in 2. Volum.& re- on. J. num. 29. in a. olum. So iſt auſſer halb allem zweiffel/ daß dle contrahenten zu dem ende allein die wort/ Exacto principali, der Obli⸗ gation inſeriret/ daß die Buͤrgen nicht ſolten in anſpruch genommen werden/ es were denn zunor der principalis debitor, Buͤrgermeiſter A. M. gebuͤ hrlich excntieret. So ſeind erwehnte wort/ exacto principa⸗ l, hell/ vnnd klar/ vnd darumb hat alldter raum/ vnnd ſtatt/ daß die Rechte ſagen/ Verbis claris exiſtentibus, non eſſe dubitandum, nec vllum locum dandum coniecturis, aut declaratio- nibus. I. conzi nuus.§. cum ira. de verkor, obligat. I. ille aur ile.§. cum in verbus. de legai. 2. Oldraabas conſ. I19. inciprente. Ex præſenti themate, circa princip. Decius Aurhent. ex teſiamento. num. 6. C. de collarion. Idem Decius in l. ſi donarioue. num. 2. C. eodem. Paulus de Caflro inl. beredes palam. S. ſi qwid péſt. de reſtament. Decius inl in ambiguin. 3. de regul iur&in e paſtoralis in fine. Ext. de ex- fteprton. Grauert. conſ. J. num. 21.& conſI. nu. 6. & cenſ. 27. num. 2. Tyraquel. in repetir. l. ſi vn- quam ſuper verbo, libertts. num. Ir. C de reuscana donatton. Socinus lunior conſ. 3f. num. 16. lib. 3. Et vbi verba ſunt clara, cauillat iones Aduo- catorum locum habere non debent, vr attit Fald. conf. 173. in fine. lib. 2. GCrarer. conſ. f. uu. 2r. ◻&σ conſ. I1. num. 6.& conſ. J7. num. 2. Ac in qua- libet diſpoſitione verba potius attendenda, & ſequenda ſunt, quam mens imaginaria,& incerta. Bald. conſ. 4Q22. col. 2. lik. r. Etomnis interpretatio, quæ à verbis diſcrepat, eſt reij- cienda. Barrol. in l. ab executore. col. peuult. in princ. de appellat. Baldas in l. ea, quæ, C. commina- rio. vel epiſtol Alex. conſ. 2r incip. necarguendt,in ne, lib. 2. Deciuts in l. in amlięuts. nu. 2. de regul. Iur. Et denique, ſi, ſtant ibus verbis claris, du- bitaremus, diceretur dubitario vana,& ca- uilloſa, vrinquit rextus norab. de filcs anure dot. inſtrum. nat. in princ.& prope finem, in'verſic. quia verꝰ omntnò,& in Aurb. de trienre,& ſemiſ ſé, in g. vlr. Titber. Decta. reon g7. num. 27. in z. Võolum. Dieſem iſt nicht widerig/ daß die Buͤrgen ſich als ſelbſeſchuͤldige/ vnd ſachwaldige/ wie aus Conſilium Vigeſimumtertium. der Obligation zu erſehen/ dorſchrieben/ dnnd d Rechte ſagen/ nnd wollen/ quod fideiuſſorbe. neficio excuſſionis non gaudeat, ſi ſe princi. palem conſtituit, Aaairio. Capell Tholoſe2, Bala. l. I. col. penult. C de conuemiend. fjſci delin lib. 1. Gratus conſ. Sj. col. fin. 1. Vol. Boërius aeaſſ 222. N I. Alex. conſ. 21. 11 Fen. col. 7. i9 J. Volum, eaque ſententia in foro obſeruatur. Andy Gaj in pract. obſeruat. lib. 2. obſ. 2 9. circa finem. Denn ob wol nicht ohne I. daß diele der Rechtsgelerten in der metnung ſein/ quòd fideiuſſor non yna- tur beneficio excuſſionis, ſi ſe obligauit, tan- quam principalem, So ſeind jedoch auch hie der Rechtsgelahrten in contrarià Opinione, quòd ſcilicet fideiuſſor habeat beneficiun excuſſionis, ſi ſe obligauit, tanquam princi. palem debitorem. Feyrarienſ. pract. in fom i lel. contra plures reos debendi, ſuper verbo beneſ. cio. num. 3. Cynus in autb. præſente. num. 3.&. de fiaciuſöribus. Guido Papa ſingul sog. Tarn inl reos promitrendi. num. 3. de duobus reir. Mynij alſo wird im Churfuͤrſtenthumb Sachſen geſpn⸗ chen/ Conſlirutio Saxonica 14. lib.. Vnndes ſey dͤmodieſe der Rechtsgelaßtten widerwertige meinung gewandt/ wie es wolle/⸗ kan die erſte Opinion in gegenwertigem galt darumb keinen raum/ noch ſtatt haben/ daß R contrahenten/ vnnd Buͤrgen digiltret/ ſich ſel proſpiciret/ dnnd vorgeſehen/ Vnnd in die Ohl gation außtruͤcklich geſetzet haben/ daß ſie keine andern geſtalt/ quam excuſſo prius principal, obligiret/ dnnd verbunden ſein wolten/ Vnn derwegen wenn gleich die erſte Opinion der an⸗ dern præualiren ſolte/ ſo muͤſte dannoch dle arſt Opinion dieſes Falles der andern Opinion wei⸗ chen/ propter ſpec ialem hominis prouiſo nem, quæ facit ceſſare prouiſionem Legis I. fin.& de pact. conuent. Dyn. in§. item Seruiaus Iuſtir. de action. refert,& ſequitur Onus in lm Turus in d. quæſiio. Cilocati.& ili Salycetus in/ quæſtio. Ruinus conſ. Fa. num. P.& num. I4. vul 7. Marian. Iunior conſ. 1255. num. 20.& conf 13 num. 12. in I. volum. Auron-Calbr. Roman. libid regul. iur concl. F. Vnnd weil die conerahenten/ dnnd Buͦrgen ſich befahret/ daß ſie ante principalem moͤchten beſprochen werden/ haben ſie ſich dorgeſehen/1nd mit hohem brdacht in die Obligation dieſe won/ excuſlo, velexacto principali, geſetzet/ unnd daran/ zweiffels ohne/ gedacht/ daß man ſaget futura eſſe præcauenda.. 1. de ſeru. nn ed nan.& ibi in ęl. quæ allegat concordanl.& fauits T. de rebus Eccléeſ. non alienand. Et ideò ſolemus dicere, quòd melius eſt, ante tempus occul- rere, quam poſt vulneratam cauſam remedi- um adhibere. I. fn. Cin quilus cauſ. in integie Hitur.l.=. Cquanab licear ſiue iudic ſe vindic Marl 1 de AMher. 17 eenlir Neoper Rabrnemn e eoſſt zatua Kdeden 9 Dnill geſc9h ll 31. 4 erun nnlj 4 b herettil favii he AhI Aalh Plenn yl auſlageé Nuun 1 emnbe 3 Akgum 3- eusdlont: raflchirt elulionlis Mgo cüm enccptoatl rccedit, vol excep lm vitia faui a vtautem. i n⸗unſ, à neg. ler vun.. in fu vulu Ing germaiſter ſchuldege gen/ B Hdeiuſlo ſi princi quæ de Autlem. fuul in Alexand funul 20¹ ger/ wird deſchalde nehr G nach ſich dhonict, ebera Pramttfenau. aum. 34 Gan „ im Charfürſtemzunze G 2(anſttrans Saxonics! 241 Vnndes ſey dmoͤdieſ rwertigemet ritmg die erſie—— mo kemen raum/ noc ſatfii ahenten/ dnnd Brgetiin teiret/ dnnd dorgeien/ n außerüͤcklich geßt ſwih ngeſtalt/ quam excuſomn rtt/ dund derbunden ein niin igenwenn gleich die aſe du peualtren ſolte/ ſo mißt de ſon dieſes Falles dreiend propter ſpecialem ornen „que facit ceſiare pudi Q α. urvent. Dn Iſn Ae tun fen,G ſeuma 12 f. nsliu Clumn, G u. ſ bn 9. Aarrru du74 nul. 7⁰ 1 . 27. an.! r. Tanfer cerſ. 17. int velam. Artorbu ur. cuuci. †. endweldt angeimn Conſilium Vigeſimumtertium. So iſt nicht wlederig/ daß dle Buͤrgen allen Rechten/ ond behuͤlff renunttjret/ dnd zu Rech⸗ te der ſehen ſſt/ quod fideiuſſor, qui renunciat omni luris,& legum auxilio, non habet be- neficium excuſſionis, Alexander cönßil. 51.& conſl. 33. iu J. Volum. Iaſön in l. fiu. colum. 2. ſi cerrum petetur,& ibi Decius in colum. 3. Hyppol. in rubr de fideiuſſoribus, colum. 14. ſicuti dictum bencficium ceſſat, quando fideiuſſor excuſ- ſion in ſpecie renunciauit. l. in verlo, acce- dati in Aurthent. de fideiuſſor. in princip. Bald. in as Aurk'enr. præſenre. in fin. C. de faeiu/ſor. Roman. 7 contl. S92. colwm. 2. Corueus conſil. 109. in I. Voluin. Decius in l. fin. colum. e. f cerzum petetur. Dann don dieſer Regul/ qui renunciat omni luris, & legum auxilio, videtur eriam renuntiare exeuflioni, haben dte C ontrahenten nomina- tim extipirt/ vnnd ausgenommen beneficium excuſſionis, his verbis, exacto principali. Eigo, cùm clara ſit exceptio, regula in non exceptuatis Juris,& legum auxilijs tantum procedit, quia exceptio firmat regulam in non exceptuatis tantùm,& in except uatis Mllam vitiat,& tollit. L. qæsſirum. S. idenu re- Honait. de fundo inffruct. vbi Bartol.& gl. in S. Vr aurtem. Iu Autkbenr. de non alienando. cum cun- coraaurqs, de quibus per Decium in l. 7. num. 23. de rag. Ier.& couſil. Jas. num. 9.& couſil. 5r9. numn. J. I Jre. num. 3. Tiber. Deciau. reſpon. 79. in ſth. Volum. I. b Im gleichen iſt nicht wlederig/ daß Buͤr⸗ germeiſter A. M. Kauchſe/ onnd ausſtehende ſchulde gelaſſen/ ſo in territorio M. nicht gele⸗ gen/ Vnd die Rechte ſagen/ dnd wollen/ quòd fide iuſſor ante principalem conueniri poſſit, ſi principalis habeat res extra territorium, quæ de facili haberi non poſſunt. Angel, in Aatheut. de fdeiuſör, in S. ſed nec. Socin. in l. Fnal. in princip. ià fin. colum. ſi cærtum peretar. Alexand. conſil, S2½. colu. fin. in z. Volum. Hyppol. Kugal. 20‧. Dann Buͤrgermeiſter A. M. ſehlt⸗ ger/ wird nicht alleine Kauchſe/ vnd ausſtehen⸗ de ſchulde/ ſondern/ zweiffel ohne/ auch andere mehr Guͤter/ ſo in dem M. gebiete gelegen/ nach ſich berlaſſen haben/ Vnd wenn gleich dem alſo nicht ſein ſolte/ Jedoch weil die Buͤrgen ex- preſsè cauiret/ daß ſie Exacto principali fide⸗ 345 tubiren/ vnd loben wollen/ ſo koͤnnen die Buͤr⸗ gen auch auff beruͤhrten Fall/ ante exc uſlum princi palem nicht beſprochen werden. So iſt dem vorigen nicht zu wieder/ wenn dielleſchte geſagt werden wolte/ Buͤrgermeiſter A. M hette kein Geld nach ſich verlaſſen/ nnd darumb muͤſten die Buͤrgen die Bezahlung mis Gelde thun/ Cuͤm aliud pro alio inuito credi- tori ſolui non poffit. 1. 2.§. I. de rebus credirir. l. eum, A quo. C de ſoluriou. Dann blares berſe⸗ hens Rechtens/ wenn bein Geldt verßanden⸗ daß als dann die ſolutio; dnd bezaßlung in alijs bonis geſchehen koͤnne/ Aurlenrt. hocniſi. C. as ſélution.& Auibent. de fideiuſſör.& mandato. F. quod aulem, Barrol. in d. l. 2. S. mutui dærio,& ili Paulus de Caſiro. de reb., creainis. Imò ſi debitor per ſpeciale pactum ad ſolutionem pecuniæ ſe obligaſſet: tamen ſolutio poſſet ſieri in a- lijs rebus: Ferrarienſ. pract. in formaà libelli in action. Iiypothecg. in gl. ſaper verbus, exceptionem ſolurtonls. etzlich iſt dem dorigen nicht zu wiedern das Helmſtettiſche Vrtheil/ in welchem wird geſa⸗ get/ daß die Buͤrgen ſich mit dem beneficio ex- cuſſionis nicht koͤnnen bezelſfen. Dann ſol⸗ ches/ onnd was in dem Helmſtettiſchen Betheil ſonſt weiter von den Buͤrgen wird angedeutet/ iſt/ wie zuuor geſagt/ alleine euent ualiter, vnd enunciat iuè geſchehen/ dnd kan den Buͤrgen/ ſo in iſta lite nicht geweſen/ dnnd welcher lus, vnd Gerechtigkeit damals nicht diſpntiret iſt wor⸗ den/ dahero dann auch auff jhr/ der Buͤrgen/ lus keine ſonderliche achtung gegeben/ nicht præ⸗ iudiciren noch nacht heilig ſein/ cuͤm, quæ inci- denter,& enuntiatinué dicuntur, nihil ob- ſint, aut præindicent, ſi poſtea principaliter contingat diſputari de veritate ipſius enun- tiati. Auron. de Burr. in a. ilud, de praſumtici. Alexxv. couſ. 120. in 1. Volum. Cepbal. conſ. 317. num. 67. iu. Volumm. Hoc meum de propoſitis duahus quæ- ſtionibus eſt iudicium, ſaluâ aliorum rectius fentientium ſententid. Iohannes Borcholten. CONSI. 1 4 5. 3 1 1. 1 ☛ 7 4 2 2* —— CONSILIVM VIGESI⸗ rtum. 26☛ 82 8 MVMQVARTV M. X zeit der Peſte ſeind etli⸗ che Buͤrger von Joachim 9 B. zu Zachariaſſen von 9 O gezogen/ vnnd weil in der Brawerrullen vorſe⸗ hen/ daß keiner dem an⸗ dern ſeine Kruͤger ſol abſpannen/ vnnd daß der jenige/ ſo ſolches thut/ dem an⸗ dern die ſchuldt/ darmit die Kruͤger dem A) *. 68 4 Brawer verhafftet/ zahlen ſol. So wird gefraget/ ob Zacharias von D. Joa⸗ chim B. das jenige zu zahlen ſchuͤldig ſey/ ſo jhme Joachim B. die Kruͤger/ ſo zu Zachariaſſen von D. gezogen/ ſchuͤl⸗ dig geblieben ſein moͤgen? Uff dieſe Frage ſage ich kurtz⸗ z lich/ daß wieder alle Fuge/ Recht/ A onnd Billigbeit ſein wuͤrde/ wenn A.„Zachartas von D. das zahlen ſol⸗ ee/ die Kruͤger Joachim B. ſchuͤl⸗ dig ſein moͤgen. Dann der Articull in der Bra⸗ werrullen redet mit aus druͤcklichen/ hellen/ kla⸗ ren worten von den jenigen/ ſo den Brawern jh⸗ re Kruger abſpannen: Vnd das wort/ Abſpan⸗ nen/ iſt wol in acht zußaben. Der jenige ſpannet etnem andern was ab/ ſo darnach ſtehet/ vnnd trachtet/ daß er an ſich moͤge reiſſen/ vnnd brin⸗ gen/ was einem andern zugehoͤret. Zacharias von D. aber hat darnach nicht geſtanden/ noch getrachtet/ daß er die Kruͤger/ ſo Joachim B. gehabt an ſich reiſſen/ vnnd bringen moͤchte. Darumb folget/ daß Jacharias don D. Joa⸗ chim B. die Kruͤger nicht abgeſpannet. Cui enim definit io non conuenit, eidem nec de- finitum conuenire poteſt. 7. 1. g. z. de aplo. l. omnuss, de regul. Iur. Henuing. Gõde conſil.. nu. 17. Roland. A Talle in ftaruro de lucro dorls, quaſtio. J. zn priucip. Zuuenalis a Cofla forti in iir. de oltligar. dn IMſitar. Vnd wuͤrde derwegen die hoͤchſte dn⸗ billigkeit ſein/ die da koͤnte erdacht werden/ wenn Zachartaſſen don D. ſolte auffgedrungen wer⸗ den/ daß er zahlete/ was die Kruͤger ſchuͤldig ge⸗ blieben ſein moͤgen/ vox eines. b Sum andern iſt derſehens Rechtens/ vnd der eingepflantzten natuͤrlichen billigkeit einſi un ond gemeß/ daß keiner ſol geſtraffet werden/ habe dann geſuͤndiget. Poena enim præſuppo- nit culpam,& vbi non eſt culpa, ibi quoqus pona nulla imponi poteſt. I. ⁷ qua pœna.de der Lor. ſignif. l. qui oscidirt, in fine. l. ſi purator, adl Aquiltam. l. ſedſi non dara, g. fin. de fideicammi bertat, c. qucſiuit. De bis, quæ fiunr à maio, na capit. l. ſancimus. C de pænu. a, ſine culpa. Den Zul. Iur. in. Zachartas bon D. aber hat nich geſuͤndiget/ auch Joachim B. die Kruͦger nit abgeſpannet. Darumb wuͤrde dnbillich ſein, Sum dritten/ ſagen die Rechte/ dnd wollen⸗ Fabiam. de plagiarYs.& gloſſ. in d. l. plagi un ner de Amicis conſil. xν. num. J. dicit, communimn eſſe approbatam. Hdem afhrmau Bobérius deciſicitt. aum. I1. Socin. Iunisr conſ. 3. num. 16. lib. I. Hant eriam dicii eſſe vmmunem regulam Desiu amft T70. poft num. 2. Verſic, vlt. non obſtat, quem ufn Gratus conſil. 57. num. 21. lib. 2. Et aicit Aegil Foſſus in rir. de decrero Mediolan. num. 19,qudiu dicunt emnes, qui ad pauca reſpiciunt. lul. Canli 6. ſentenrtiar.. Go. num. 22. Wraquel de pænu cauſa. num. J. 2. G ſechuen. Anton. CGabriel. N man. lib. 7. de malefichs, concl. F. Nun aber hat Zachartas von D. gantz erhebliche drſachen/ warumb er die Kruͤger/ ſo zu jhme gezogen/ nun von ſich geweiſet. Dann in Joachim B. Halſ hat die abſchewliche Kranckbeit der Peſtllen regiret/ vnnd er ZJacharlas don O. hat es dauol nicht achten koͤnnen/ noch moͤgen/ daß ſhme don vbel ſolte ausgedentet werden/ daß er den Krd⸗ gern/ ſ gutwillig zu jhme gekommen/ Ber ſi derlich in ſolchen beſorgliehen zeitten/ ſolgen hat laſſen. Derwegen folget/ weil Zachartas don O. aus dieſem erßeblichen bedencken/ zur jettde Peſte/ die Kruͤger angenommen/ daß er Zacha⸗ rias don D. mit keiner ſiraffe beleget anchalu folgig dahin mie Rechte nicht koͤnne gehalle werden/ daß er zahle/ was die Kruͤger Joachl B. ſchuͤldig geblieben: dors dritte.„r wenn Zachartas don D. ſolte geſtrafft/ dndda mit beleget werden/ daß er zahlete/ was die Ki⸗ ger Joachim B. ſchuͤldig geblieben/ dors anda. quòd à pœnà quælibet cauſa, etiam fatusin. ſulſa, temeraria excuſat. I. igitur, de libesd. rauſd. gl. in l. I. in fiu. de abigeis. l. plagi. Call aun t 4* d/ dche 6 and prausehn- ji-hal b Igral h 4 Imuo lare fran 1 wie fi,n Güh B. nhuhen awiast vaden/ bo aumſc tr jenige/ epeltiswe muennef fafft/ ntßut/ d ußdem er ubdzugeft ſtauum.) hum. 101. Tland 21 in volun dßanch niger ſira Conſilium Vigeſimumquartum. 347 Zum dlerden/ wird zu Rechte niche dermut⸗ tempore peſtis den Kruͤgern Bier hat folgen laſ⸗ tet/ daß einer fraudulenter, vnnd betruͤglicher ſen/ ſo ſonſt abſchew getragen/ Bier don Joachim weiſe handeln/ dnnd dem andern zu nachtheil/ B. zunehmen: Zum fuͤnfften. vnd ſchaden etwas dornehmen/ vnnd thun ſolte. b b Fraus enim non præſumitur. I. meritò, proſo- Zum ſechſten/ iſt borſehens Rechtens/ daß cio. l. patronus. I. quoties. S. qui dolo. de probation. alle ſtatuta, vnnd wilkuͤhrliche Satzung/ vnnd khipretor g. Marcellus. de iuaicxs. I. 3. F. vlr. in Ordnung ſtricté ſollen gehalten/ vnnd nach dem fin& ibi gl. de triburor. Action. l. dolum.& ibi Buchſtab bvorſtanden werden. Statuta enim Bartol.& alj. G de aolo malo. l.:1. Chiomiſſacau- ſunt ſtricti Iuris. Bartol. in l. conſliturionibus, aieſtamenti,&e Woraus dann abermahl er⸗ ad municipalem,& plenè notatur in l. de quibus. zwungen wird/ daß Zacharias von D. damit/ Ae lægibus,& per Barrol. inl. omnes populi. in. daß er die Kruͤger auff/ vnnd angenommen/ den auæſtio. 6. quæſtion. princip. de uſtit.& lure. Et vorſatz/ vnd willen nicht gehabt hat/ daßer Jo⸗ inhærere debemus verbisſtatutorum, nec ea achim B. dte Kruͤger zu nachtheil/ vnd ſchaden aliter interpretari, quàm loquuntur, Balq. entziehen hat wollen. Vnnd kan derwegen auch in«æſignificanre. colum. 2. Vetſic. quid ſi taturum. Zacharias von D. pœnà ſtatuti nicht geſtraffet Exer. ae appellation. Yraquell. ae Iure primoge- werden/ vors vierde. nior. 3. quaſtio. num. Et ab ijs, quæ luris . ſtricti ſunt, ne latum quidem vnguem rece- un Zum fͤnfften iſt derſehens Rechtens/ daß dere debemus. Tyraquell. ae vtrog, retract.§. der jenige/ ſo eine Wohnung gemietet/ tempo- 37. 91.1. nu. 27. Darumb/ weil der Brawer ſta⸗ panner. Damnügidf re peſtis wol berlaſſen/ vnnd eine andere Woh⸗ tutum don abſpannen redet/ ſo folget/ daß es in mn Jachartasho n ri nung annehmen kan/ ſo mit der Peſte nicht be⸗ dem Falle/ da keine abſpannung iſt⸗ ſondern die geie ias don ⸗O plta hafftet/ dnd wird der ander/ der ſeine Wohnung Kruͤger aus eigener bewegnuͤſſe zu Zachartaſſen dele get werden/ daßepieem ausehut/ darumb nicht geſtraffet/ vnangeſehen/ von D. gekommen/ kein raum/ noch ſtatt ha⸗ Jachtm B. ſchuͤldiggelag daß dem erſten hierdurch nachtheil/ ennd ſchaden be. wird zugefuͤget/ Rebuf. in I1. Prizilegis vuiuer. Aus dieſen vrſachen halte ichs eigentlich Nun dritten/ ſagendieJaitt Aratum. Menoch,. in 1. remeaio recuper poſſeéſſ. dauor/ daß der Brawer ſtatutum zu gegenwer⸗ da pœna quælibetcauſs cim Awmn. 197. Couuarr. in pract. quæſtio.. 30. Qum. 3. tigem Falle/ der ſich mit Zachartaſſen don D. , temeraria exculn. Iun. Wland. A alle onſil. Sl. num. 74. cum ſequentib. begeben/ mit nichten koͤnne gezogen werden/ ſal⸗ in. volam. Hieraus folget abermahl à ſimili, uo aliorum rectius ſentientium iudicio. daß auch Zacharias don D. nicht koͤnne mit ei⸗ niger ſtraffe beleget werden/ Darumb/ daß er lobhannes Borcholten. f. gd ir k. 1 in fu. 4egeuſ9 un. de plægiaris. Ghſul e Amtcir cenfil.4. um. Ag ppreoatam. Iden Hrmarlini 1 Hacin. Iuniorasums SA m dicit eſe anmuuen mand 70 aum. a. Veyfe vit uuiju⸗ * 9 1. FT. San. 2. 15 3, Bℳ c0 N. II 8.. win ut de decren Mtäaam 8 1 M Aa b fuunl IMVM=⸗ 4 Au0 5 „ 1 greIIAT. f. 9%. num. 15 My„ b ‿ L⸗ Nſer freundlich dienſt zu⸗ weſen /zugeben/ vnd zu zahlen/ dergeſtalt 4 v uor/ Erbar guter Freuñ/ zugeſagt/ daß gedachte ſumma Geldes Kmn hß S Auff den ons zugeſchick⸗ jhr der Frawen nicht eher/ biß zu jhrer ich geweſſet. 3 Kranäher WSa ten fall/ vnnd angeheffte andern berahtung/ oder/ wenn ſie ſonſt aie abſchewliche c Frage/ daruͤber jhr Euch in ihrem Widwenſtande aus Litij Va⸗ nin des Rechten zubelehren gebeten/ ſprechen ters Hauſe ziehen/ vnnd in ein ander QVINTVM. 14. Sum. J. 2. 3 rctenktaanie wir Dechant, ete. der Juriſten Farultet Hauß ſich begeben wuͤrde/ erlegt wer⸗ teans anmene inder Julius Vniuerſitet zu Helmſtedt den ſolte/ Vnd aber die Frawe/ nachih. daprhe Entadan vor Recht/ weil Titij Vater ſeines So⸗ res Mannes toͤdtlichem abgange/ der 1 Derwegen fil⸗ 9 nes Titi Haußfrawe/ woferne erwehn⸗ ſich nach Jahr/ vnnd Tag zugetragen/ us dieſem erheblichen unt ter ſein Sohn/ nach Jahr/ vnd Tag/ oh⸗ auff den achten Tag in jhres ſehligen ſi ne Leibes Erben vorſtuͤrbe/ eine ſolche Nannes Vatern Hauſe mit tode ver⸗ nit ſumma Geldes/ als jhr Brautſchatz ge⸗ fahren iſt/ So ſeind jhr der Frawen Er⸗ a D.„ Reahte do 7 mit Nae F 8 ben 348 ben die ſumma Geldes/ ſo Titij Vater angeregter maſſen der Frawen zuzahlen gelobt/ von Titij Vatern zu fordern/ nicht befugt/ von Rechtswegen. Actum Helmſtedt den 15. Decembris Anno 79. b Dechant/ Ordinarius; vnd ande⸗ re Doctores der Juriſten Fa⸗ cultet daſelbſt. 5 Jé orſachen/ warumb diß Drtheil alſo concipiret/ dnnd dor⸗ D! faſſet/ ſjein kuͤrtzlich dieſe. Ver erſt/ hat Titij Vater ſichobligtret/ vnd verpflichtet/ die/ gegen den eingebrachten Brantſchatz zugeſagle/ ſumme Guͤlden als dann zu erlegen/ vnnd richtig zu machen/ wenn ſeines Sohnes Widwe zur an⸗ dern Ehe greiffen/ oder ſonſt in jhrem Widwen⸗ ſtande aus ſeinem/ des Tiiij Baters Hauſe ziehen wuͤrde/ atq; itaà promiſſio ſoluendi fa- cta eſtin diem incertum, nupt iarum, ſclli- cet& emigrationis. Dies enim nuptiarum, & emigrationis diem incertum faciunt, Uℳ dies. quando dies legator. ceair. Weil aber dies incertus bey Tieiz Widwen leben ſich nicht be⸗ geben/ noch zugetragen hat/ auch numehr ſich nicht begeben/ noch zutragen kan/ ſo folget/ daß jhre/ der Widwen Erben/ die/ in diem incer- tum zugeſagte ſumme Guͤlden zufodern nicht be⸗ fugt. Licet enim eius, quod in diem incertum promiſſum eſt; dies ceſſit, ſicuti eius, quod in diem certum promittitur, dies ſtatim ce- dit. S. omnus, Inſtit. Ae verbor. obligat.& in eo prom iſſio, quæ fit inter viuos, diſtat à lega- to, indiem incertum relicto: Eius quippe dies non cédit, antequam dies incertus exi- ſtat. a. l. fi dies, Quando dies legator. cedir. Ta- men dies nondum venit, neq́; venire poteſt, R&ob id heredes defunctæ mulieris pecuniam, in diem incertum promiſſam, petere non pPoſſunt. a.& omnis. Inſtit. de verb. oklig. l. cedere diem. de verbor. ſignificar. Zuman dern/ ſagen die Rechte/ vnd wollen/ quòd promiſſum in diem incertum,& ante diem illum ſolutum, tanquam indebitum po- teſt repeti. I. ſub conditione. l. qui promiſit. de con- dict. indeb. Hieraus folget abermahl/ weil Titij Vater ſeines Sohnes Wldwen die verſprochene ſamme Guͤlden in diem incertum zugeſagt/ ond aber dies incertus nicht erfolget/ vnnd die Widwe aus Titij Vaters Hauſe nicht gezogen auch nicht gefreyet hat/ daß Titij Vater der der⸗ ſtorbenen Widwen Freunden etwas zugeben nicht ſchuͤldig/ noch pflichtig: Et cům Titij pa- ter pecuniam, in diem incerrum promiflam, 2* nen dnterſcheld machen zwiſchen deme/ ſo im letzten wilien ſub conditione wird derma⸗ chet/ dnd zwiſchen deme/ ſo jemanden lub con conditio exiſtat, legatum ad heredem non Conſilium Vigeſimumquintum. ſolutam, tanquam i ndebitam poſſit repete. re, certè nullà ratione poſſumus dicere, pe. trem Titij, die incerto non exiſtente, con. pelli poſſe ad ſolutionem pecuniæ promille Cuius dati repetitio eſt, eius, antequam de. tur, nulla poteſt efſe petitio. Zum drittentſt rorſehens Rechtens/ quda dies mucertus conditionem facit, I. Aies incer rus, de condirio.& demonſtr. Vnd ob wol ſolches in actibus morientium, ond nicht viuentium eigentlich darumb zuuer ſtehen iſt/ quòd diei in certæ appoſitio in actibus inter viuosfacit diem cedere, wie oben außgefuͤhret/ Condito. nis autem dies, antequam conditio exiſtat, neq́; cedit, neq; venit, tàm in actibus viuen. tium, quam morientium,. l. cedere diem, à verbor. ſignif. l ſi poſt atem. S. ſed ſi ſab conditium Quando dies legator, cedar. Et ideò dies incet. tus inactibus mter viuos conditionem indu- cere non poreſt, quia ſequeretur abſurdum, diem cedere,& ſimul non cedere. Jedoch u⸗ ſetzen/ daß auch in actibus inter viuos dies incertus conditionem operiren/ wircken/ in induciren ſolte/ So koͤndten jedoch darumdda abgeſtorbenen Widwen Erben/ vnnd Freunde die/ der Widwenvon Tietj Vatern zugeſagte⸗ umme Guͤlden nicht foderen. Dann die condi. tio, wenn die Widwen zur andern Ehe greiffen oder ſonſt aus dem Hauſe ziehen wuͤrde/ ſſt nic erfuͤllet/ dnd kiares Rechtens/ quòd debitum fub conditione, antequam conditio exiſiit pett non poteſt. Eius enim dies ante exiſten- tiam conditionis neq́; ceſſit, neq́; venit, ut oben angezogen. Dnd ob wol nicht hne/ daß die Nechun eman ditione inter viuos berſprochen/ onnd zugelagt wird/ Etis, cui ſab conditione legatum elh pendente conditione, noneſt creditor, ſe tunc primùm creditor incipit eſſe ‚cuͤm con⸗ ditio exiſtit. I. ir cui ſub conditione. De obligaus Et ideò, ſi moriatur, antequam tranſſhittit. A I. ſoft diem. Quanab dislase cor cedar l. vnica. S.im autem aliqquid de cudun roll. Roman. confil. 2 5o. incipiente, In caſu Rebuſ inl ceaere aiem. de verbor. fignificut. quod plo- cedir, etiamſi is, cui legat um relictum eſbſi pulatus ſit, illud ſibi ſolui. Nam legatario etiam hoc caſu ante conditionis euentum decedente, euaneſcit ſtipulario, quæ allum- ſit naturam cius rei, ſuper quâ intetpoſit eſt, Faber,& Tauenal. à Cyſtaforri in Iffitut un de verbor, obligat. Is autem, cui ſub conditio- ne promiſſum eſt, etiam pendente condtie ne, creditor eſt. A. 7., cui ſub conditionr lded, 9 gun doc. 1 n5,l Nub 11 „ 7 Aern, 1 acquif dac cach eaileote g uhtionet tum veròv dentu, 9 uocondi dtione, p gimüm 7 priwum te acquiti, q nec hered Chi J. ih 1. Jedoch/w ſanden/ hetrachto en/ auch ſomoͤget ſprochen enim ſp redemt exiſtere inutilis nn ter/ der macheten den hey j kännen b alem zwe ſn/ dn Va dan dlonen aächegff tekäti Kin den dlone, . edem D di b 10 ln eni nco nanſit. 2I Bali egann aur. Ni 4 cedat. Rritci aactidus mterviuascat non poteſt, quin ſeguereunn n cedere,& ſmul don ccden. 1/ daß auch in actidus itr rtus conditionemoyenn/ drren ſolte/ So kändenſtin ſiordenen Widwen Etie /n der Widwendon Ti Dumn ne Guͤlden nicht fodern. Dud venn die Widwenzarandmah onſt aus dem Hanſtztpenrin let/ dnd klares Nedhecs/qut onditione antequmen non poteſt. Eiusemndtias conditionis neq; ceſtt Vedh malncchkch mterſcheld machen zwſtmm⸗ gten willen ſub concitoen dnd zwiſchen deme/ hue me inter viuos berpptocha „Etus, cui ſod oocters ſcnte conditione, mna an rimum ein 2 1 Confilium Vigefimumquintum. ideò, ſi moriatur,& poſteà conditio exiſtat, beres eius promiſſum poteſt petere, 5. ex con- Aitionali. Inflitut, ae verbor. obligat. Ibi luſti- man. inquit, Ex condttionali ſtipulatione tantuùm ſpes eſt, debitum iri, eamq́; ſpem in heredem tranſmittimus, ſi, priuſquam con- ditio extet, mors nobis contigerit. Ac ratio diuerſi luris eſt, quòd ſtipulatio ex præſenti vires accipit. l. v'usfyuclus. in fin. de ſiipulario. feruor hoc eſt, in ſtipulatione id tempus ſpe- ctamus, quo contrahimus. L ſi hiliusfamilids. de vemor. obligation. l. uon omné. S. I. de negorgYs ge- ſ,& ideo, eNiſtente condirione, perinde ſtipulatio habetur, ac ſi illo tempore, quo ſti- pulatio interpoſita eſt, ſine conditione facta eſſet. I. potior.. I. qui poriores in pignor. hab. ſi autem ſine conditione quis eſlet ſtipulatus, ſibi acquiſiuiſſet rem, in ſtipulationem dedu- ctam, eamq; ad heredes tranſmiſiſſet. Ergo, exiſtente quoq; conditione, heres rem, in ſti- pulationem deductam, poteſt petere. Lega- tum verò vires accipit ex futuro conditionis euentu, bocest, in legato ſpectatur tempus, quoconditio exiſtit,& idcircò, exiſtente con ditione, perinde legatum habetur, ac ſi tunc primùm puréè relictum eſſet. Si autem tunc primùm relinqueretur, defuncto non poflet acquiri, quia in rerum naturâ non eſt: Ergo nec heredi ipſius legatum acquiritur. Iacobus Cuiac. in d. l. ſi filiusfamilids. de verbor. obligatio. Jedoch/ well die conditio, viuà viduâ, nicht ent⸗ ſtanden/ auch numehr nicht entſtehen kan/ In betrachtung/ daß die Widwe numehr nicht frey⸗ en/ auch ſonſt aus dem Hauſe nicht ziehen kan/ ſo moͤget jhr/ der Widwen Freunde zu der ber⸗ ſprochenen Geldſummen nicht kommen. Licet enim ſpes conditionalis promitonis in he- redem tranſmittitur: tamen, quia conditio exiſtere non poteſt, ideò heredibus ſpes illa inutilis eſt. Zum dierden hat die condit io, ſo Titij Va⸗ ter/ der ſeines Sohnes Titij Haußfrawen dor⸗ macheten ſummen Gaͤlden/ angehenget/ geſtan⸗ den bey jr/ des Sohnes Frawen. Dann ſie hat koͤnnen widerumb freyen/ vnd welches auſſerhald w allem zweiffel iſt/ aus Tittj Vaters Hauſe zle⸗ hen/ onnd ſich bey jhren Freunden auffhalten. Weil dann ſie/ des Titij Widwe erwehnte con⸗ dit ionem poteſtat iuam nicht erfuͤllet/ ſo hat ſie auch auff jhre Erben die/ ſub conditione po- teſtatiuà vormachete ſumme Guͤlden nicht koͤn⸗ nen denoluiren. Promiſſum enim ſub condi- tione, quæ in pot eſtare creditoris eſt, ad he- redem non tranſmittitur, ſi, antequam con- ditio impletur, creditor mortuus fuerit. Ius enim conditionis implendæ ad heredes non tranſit. l. f decem, de veord. obligar. Debet enim, vt Balaus, laſon,& alq in d. I. decem. fraduut. huiuſmodi conditio verè impleri,& vers impleri non dicitur per heredem, l. Mæuius. I. quod heredi. de condirio.& demonſirat. quia a- ctum cenſetur, vt creditor conditioni pote- ſtatiuæ pareret, Barrol. in d. l. ſi decem, in fiu. Differentiæ autem ratio inter condit ionem caſualem, quæ ad heredem tranſmittirur,& poteſtatiuam, quæ ad heredem non tranſit, hæc eſt, quòd in caſuali nihil creditori im- putari poteſt, ſi, ipſo viuo, conditio non ex- titerit. Ideoq́; quotiesc unq́; conditio exti- terit, etiam poſt mortem creditoris retro- trahitur, cenſeturq;, ab initio ſtipulatio pu- ra fuiſſe, vi fupra eſi ecpoſetum. In poteitatiud verò eſt quòd creditori obijciarur, ſi, ante- quam moreretur, conditioni poteſtatiuæ non paruerit, quæ è facto ipſius pendebat. Ità pul- crè tradidit Iuuenal. à Coſtaforti in zir. de ver- bor. obligat. in Iuſtitut. Vnd ſolches zum fuͤnfften darumb deſto we⸗ niger/ daß Titij Bater/ mit der angehengeten Conditton/ auff ſeines Sohnes Titij Frawen geſehen/ ond gewolt hat/ daß ſie oder zur andern Ehe greiffen/ oder aus dem Hauſe ziehen ſolte. Et quamuis conditie poteſtariua ab herede ſtipulatoris auaddog etiam impleri poteſt, proprereà, quod traditum eſt, heredem lega- tarij conditionem poteſtatiuam implere,& legatum conſequi non poſſe. 1. 2 reſtarore. De conditio.& demonſtr. Vnde concludendum eſt, heredem ſtipulatoris id facere poſſe: Aliud quippe luris eſt in legatis conditionalibus, aliud in ſtipulationibus conditionalibus. A. l. is, cui ſub csnditione, De obligar.& Actientamen id tunc procedir duntaxat, quando contra- hentes ad opus ipſum, in ſtipulationem de- ductum, reſpiciunt, non quando reſpiciunt ad perſonam, quæ aliquid dare, vel facere debet: Vt, ſi ſtipulatus ſum à te, funaum milbu Adab'ds, ſi tibi decem dedero, Aut, domum ædificabls, Ji centum dedero, his ſtipulationibus id agitur, vt fundus detur, vt domus ædificetur,& ad hoc principaliter reſpicitur, non ad perſo- nam dantis, vel facientis. Ideoq; hæ condi- tiones poteſtariuæ ab herede impleri poffüt, & ijs impletis, agi poteſt, vt tundus detur, vt domus ædificetur. Secus eſt, ſi conditio po- teſtariua adſcribatur principaliter propter perſonam, vt, fipromittam tibi decem, ſi Romam ieris, ſi in Capitolium aſcenderis. Hic non ſpectatur opus aliquod, quia hæc facta etiam nullum opus relinquunt, ſed ſpe- ctatur ſola perſona facientis,& idc ircò à per- ſonà nonrecedimus,& mort uà perſonâ, quæ conditionem poreſtatiuam implere debe- bat, heres conditionem poreſtat iuam imple- re non poteſt. Ita elegantiſſimè traditum eſt à Iacobo Cuiacio inl. ſ quui. de verbor. obli- Hh gatios. 350 Conſilium arion. Cum itaque parens Titij reſpectum habuerit ad nurum fuam,& cam voluerit nubere, aut migrare ex ædibus ſuis, nen et- iam reſpexerit ad ipſas nuptias, nec eas vo- luerit contrahi à cognatis nurus, nec etiam reſpexerit ad translarionem rerum nurus ex ædibus ſuis, quam cognati ipſius facere pol- funt, Ideò à perſonà nurus hic non recedi- mus,& conditio, quam ipſa non impleuirt, ab heredibus eius impleri non poteſt. 84 Zum ſechſten iſt auſſerhalb allem zweiffel/ quòd nuptiarum cauſâ promiſfum, nuptijs non ſecutis, non debeatur, tor. rir. de Iure dot. Nun aber wird dieſer Fall/ ſo die Widwe aus Titij Vaters Hanſe zꝛehen wuͤrde/ vergleichet dem Falle/ wenn Titij Widwe zur andern Ehe wird grelffen. Darumb folget/ daß in einem fall/ wie im andern zu judieiren/ zu vrtheilen/ vnd zu⸗ ſprechen ſey. Quod enim in vno æquiparato- rum diſponitur, eriàm ad aliud æquiparato- rum extenditur, gl. Barrvl.& Dd. in l. ſi quis Feruo. C de furris. Iaſön in Authenr. quas atliones, colum. J. C. de ſacrof. Eceleſi. Iaſon in l. tranſigere. cplum.. Verfic. Prunaò moueor. C. de tranſaction. Iaſon in S. ex maleficis. colum. ꝗ. num. 39. Inſtttut. de Action. Grauet. de antiquit. tempor. panre f. S. rranſco nunc ad quartum. num. 94. Zum ſiebenden/ haben die Contrahenten da⸗ hin geſehen/ dnd diß iſt jhr Intent/ vnd meinung geweſen/ daß die derſprochene Geldſumme der Widwen nicht eher ſolte gefolget werden/ biß ſie zur andern Ehe grelffen/ oder ſonſt aus dem Hauſe ziehen wuͤrde. Weil aber dero keines er⸗ folget/ vnd dvorſehens Rechtens iſt/ quod actus agentium non debeat operari vltra eorum intentionem. I. non omnus. ſi certam peratur. l. obligarionum ſzbhtantia, De obligario.& Ackion. Tyraqzel. ae vtrog retract.§.:. gl. 2. num. 414. So iſt leichtlich abzunemen/ daß der Widwen Freun⸗ de zu der berſprochenen Geldſummen nicht kom⸗ men koͤnnen b 3 Aus dieſen/ vnd andern motiuen/ iſt ange⸗ regtes Vrtheil concipiret: Vnd od wol etliche in widerwertiger meinung ſein/ vnd wollen/ daß der Widwen Freunde die/ jhr der Widwen ge⸗ gen jhren Braut ſchatz vormachte ſumme Guͤl⸗ den fodern koͤnnen/ ongeachtet/ daß die Widwe zur andern Ehe nicht gegriffen/ auch aus Titij Vaters Hauſe nicht gezogen iſt/ So beſindet ſich gleichwol/ daß die widerwertige Argumenta ſo vrgentia vnd wichtig nicht ſein/ daß derentwe⸗ gen anders/ bermoͤge Rechtens/ genrtheilet/ dnd geſprochen werden moͤchte/ſolte/ oder koͤnte. Vnd ſolches kuͤrtzlich darzuthun/ vnnd aus⸗ zufuͤhren/ iſt das erſte Argument/ welches alſo lautet/ Cuͤm princ ipalis diſpoſitio pura eſt, atq; ità tranſitoria ad heredes, conditiona- lis diſp ofitio, quæ ſubijcitur, ctiam eſt tran- igeſimumquintum. ſitoria ad heredes,& ab heredibus implet poteſt. Sed in propoſità facti ſpecie princi- palis diſpofitio eſt pura,& tranſitoria adhe. redes. Ergo& conditionalis, quæ illi ſabin citur, ad herccdes tranſit,& ab heredibug im. pleri poteſt, gantz von keinen wirden. Dann vor erſt/ ſo biele maiorem propoh. tionem belanget/ redet dteſelbe in ſolchen term nis, welche mit kegenwertigem Falle durchaus keine gemeinſchafft haben/ In betrachtung⸗ diß Sebaſtianus Medices, ſo laſonem, ond D. Sötel. lam anztehet/ ſaget/ daß dieſe principalis diſpo. ſitio, promitto ſtare ſententiæ arbitri, tfan. ſitoria iſt ad heredes, vnnd daß darumb auch nachfolgende conditionalis poteſtatiua con-. ditio, ſi non ſtetero ſententiæ arbitri„pro. mitto pœnam, ad heredes gehe/ vnd von den⸗ ſelben impliret/ vnd dorfuͤllet werden koͤnne/ wep ches zwar vnſerm gegenwertigem Falle gantzhn⸗ gemaͤß. Et ſunt caſus diſſimiles, ac ſeparat, & ſeparatorum ſeparata eſt ratio, per vulgan Zum andern/ ſo diele minorem propottio nem betrifft/ wird vom Herrn Conſulenten boul eingefuͤhret/ daß im gegenwertigen Fall prinei palis diſpoſitio pura, vnd ad heredes tranſtto- ria ſey/ Sintemal dte zuſage/ ſo Titij Vaterſ⸗ nes Sohns Titij Hauß frawen gethan/ derma⸗ ſen geſehaffen/ daß dieſe lbe in principalem dil. potionem puram,& conditionalem pote- ſtatiuam nicht kan zurtheilet werden/ ſondern erwehnte zuſage/ ſo von Titij Water ſeints Sohns Haußfrawen geſchehen/ iſt allein ein diſpoſitio, vnd hat Titij Vater ſich obligne/ ond dorpflichtet/ daß er ſeines Sohnes Frawe ſo biel wolte geben/als ſie eingebracht/ wann ſie zu jhrer andern Berahtung ſchreiten/ oder ſon in jrem Widwenſtande aus Titij Vaters Hal⸗ ſe ziehen wuͤrde. Dieſe zuſage iſt keine zertheiltt⸗ ſondern eine einzele zuſage/ dnd gehoͤret vnter eint vnzertheilte diſpoſition/ vnd gleich/ wie dieſe der⸗ heiſſung/ Ich wil dir zehen geben/ wann ds Schiff aus Hiſpanien kommet/ nicht kanzze⸗ theilet werden/ alſo/ daß da koͤnte/ vnnd moͤcht mit warheit geſaget werden/ dleſe verheiſinn Ich wil dir zehen geben iſt principalis difpol- tio pura, onnd die conditio, ſo daran henget/ wenn das Schiff aus Hiſpanien kommet/ diſpoſitio conditionalis, Alſo kan/ dnnd ma auch die derhetſſung/ ſo Titij Vater ſeines Soh⸗ nes Weibe gethan/ als nemlich/ Ich wildirß viel geben/ als du zu meinem Sohne gebracht/ wenn du zur andern Ehe greiffen/ oder ſonſtauz dem Hauſe ziehen wirſt/ keines weges ſendiret/ noch geteilet werden. 7. Es wuͤrde auch ein gros abſurdum nfſ⸗ gen/ wenn die/ don Titij Vatern geſchehene zn⸗ ſage/ in principalem diſpoſitionem puram, conditionalem poteſtatiuam ſolte dundan din/ ban cltt e weth 3 7) ſal um bbitſdo rnätton/ in/ oder kinauffſei Frwolthat. erdas—. trahentes facere de petlonæ potelt wi Soſß Conſolent nen die co dnd lurit wen Fte Titij H luri, qu quam n Alquæc 4de¹. 69 quodn aut quo tat.// 3 oh. nzi uu tum. 4 oe llern. lalitun Giii ndenn deren/ Tiiſch ind fee did/ d Iejanen eim 18, bhn Rin kenric Wope men bi are ſententi⸗ dfolgen 8 4 5 de conditiondi der 5, rnon ſſetero ſemeni tto pœnam, ad herectrgit, en umpltret/ dnd wrfäleene 5 war dnſerm geaenveni 1 näß. Er ſunt caſus düfmr Paratorum leprratzeknn Zum andern/ ſo diele minoran detrifft/ wird dom heni rfaͤhrtt/ doß im gegnveriai s diſpolitio pura, dnd adete / Sintemal dte wnen/ di Sehns Titt) Hanffeun ia eſchaffen/ daß dieſelbeinn onem puram,& concdtiins uam nicht kan zutzelet dan nte zuſage/ ſo inn Tſ ins Hauffrawen gichehe oſtrio, dnd hat Tif Dauſt dorpflichtet/ daßerſcesit „1 009p dl wolte geben/ us ſe mia rer andern Beraßtunz unt em Worenſiandecui Di den wüͤrde. Dieſe ünſ ern eine einzele znſage ett rtheilte difpoſition/ enoga ung/ Ich wil diſ zthen! 1 eff aus Hiſppanten ken diſeann 1 Conſilium Vigeſimumquintum. 351 ond getetlet werden: In betrachtung/ daß ex pro⸗ miſſione purâ die Wldwe alsbald hette koͤnnen aglren/ ex promiſſione poteſtatiuà condit io- nali nicht eher biß die conditio poteſtatiua don jhr erfuͤllet geweſen. Et hoc valdè eſſet abſur- dum, quod Ilura dicunt, omninò reiſciendum eſſe. l. oſeruare.§. vlt. de oſſkcio. proconſ. l. nam ab'ſuraum. De bon. libertor c. quemadmodaum. Ext. de iuiu=s. So diele nun die Concluſion betrifft/ leſſet ſich der Herr Conſilent beduͤncken/ daß der Wid⸗ wen Erben die condit ionem poteſtatiuam er⸗ fullen/ vnd Iuri habitandi renuntijren koͤnnen/ welches aus den praæmiſlis, aus gehoͤrten drſa⸗ chen/ gantz infoͤrmlich/ vnnd vnſchließlich wird colligiret/ dnd infertret. Dann zuſetzen/ daß die von Titlj Vatern geſchehene zuſage parrim pu- ra, partim conditionalis poreſtatiua ſein ſol⸗ te/ ſo iſt jedoch war/ daß Titij Vater mit ſolcher condition/ wañ die Frawe zur andern Ehe ſchrel⸗ ten/ oder ſonſt aus dem Hauſe zießen wird/ al⸗ lein auff ſeines Sohnes Widwe geſehen/ vnnd gewolt hat/ daß dieſelbige/ oder wieder freyen/ oder das Hauß reumen ſolte/ Et quando con. trahentes perſonam reſpiciunt, quæaliquid facere debeat, tunc conditio poteſtatiua, perſonæ adſcripra, ab heredibus impleri non Poteſt, wie oben welter außgefuͤhret. So iſt auch gantz frembde/ daß der Herr Conſulent vorgiebet/ der Widwen Freunde koͤn⸗ nen die conditionem poreſtatiuam impliren/ dnd Iuri habitandi renuntijren/ weil der Wid⸗ wen Freunde niemahls einig lus habitandi in Titij Hauſe gehabt. Ergo non poſſunt huic Iuri, quod non habent, neq; habuerunt, vn- quam renuntiare. Cum non entis non ſint aliquæ qualitates. 1I. 2. Ae vſufructi. l. 7. locati.1. adeò. S. quod ſi roro. De acquirrer domin. Et eius, quod non eſt, impoſſibile eſt, dare partem, aut quotam. I eius, qui in prouincid, ſi certum pe- rar. lii quuà cum totum. S. ſi ancillam. De exiepti- on. rei iuaicat. Et priuatio præſupponit habi- tum. S. ſeruus. Inſiir. de capit. diminut.§. J. Iuſjir. de liberti. Eberhard. iu 9p. in loco à priuarione ad Hhalirum. Gleiehes ſchlages iſt das ander Argument. dnnd kan der Herr Conſulent mit beſtande nicht dartoͤun/ außfuͤhren/ noch wahr machen/ daß Tittj Vater dieſe wort/ wenn die Widwe wider⸗ umd freyen/ oder ſonſt aus dem Hanſe ziehen 43 wird/ differendæ ſolutionis cauſa, zu ſeiner gethanen zuſage geſetzet/ ſondern erwehnte wort ehoͤren diel mehr ad limitationem obligatio- nis, ennd Titij Vater hat keiner andern geſtalt die/ der Widwen verſprochene Geldſummen wol⸗ len richtig machen/ bnnd zahlen/ dann da ſie/ die Widwe widerumb freyen/ oder das Hauß reu⸗ men wuͤrde: Vnd zuſetzen/ daß erwehnte wort allein differendæ ſolut ionis cauſdà geſetzet ſein ſolten/ So iſt jedoch wahr/ es werden gleich ge⸗ dachte wort pro tempore, oder pro conditione genomen/ daß das tempus, oder die conditio nu⸗ mehr nicht exiſtiren/ noch impliret werdenkoͤnne. Dañ bnmuͤglich/ daß dle berſtorbene Widwe koͤn⸗ ne freyen/ oder aus Titij Vaters Hauſe ziehen/ man wolte dann ſagen/ daß die Widwe aus dem Hauſe gezogen/ wie ſie tode heraus getragen/ welches nicht weniger nerriſch iſt/ als das jent⸗ ge/ ſo Orlandus Hiſpanicus fatuus etwan ge⸗ than. Hic fatuus equam, qua vebebatur, ni- mid agitatione necauit. Poſted in itinere of- fendit quendam equitantem,& ab eo quæſi- uit, an vellet equum ſuũ viuum proequàâ mor- tuâ permutare. Et cùmille bonusvir inſaniam Orlandi pleno ore rideret, Orlandus dixit, ſuam equam eſſe oprimam, pulcramq;, omni- que vitio carentem, præterquam quòd mor- tua eſſet: Fernand. Taſq. lis. I. controu. illuſer, in prafat. num. 62. Ind hiermit iſt zugleich das dritte des Her⸗ ren Conſuſenten Argument erlediget/ quòd ha- bitatio viduæ morte ipſius ſit finita. Dann weil die Widwe im Hauſe geſtorben/ dnd herna⸗ cher heraus getragen worden iſt/ ſo kan nicht ge⸗ ſaget werden/ daß ſie aus Titij Vaters hauſe ge⸗ zogen. Homo enim mortuus, qui effertur èe domo, non dicitur migrare è domo; Imò ho⸗ mo mortuus non eſt homo, ſed dicitur cada- uer: Caret enim hominis eſſentiâ,& formà, boc es, animà quæ dat eſſe. Moy/e*. 22. quaæſf.z. weiches gantz weltlenfftig don Sebaſtiano Medi- ces in rrattat. mors omnia ſoluir, iu 2. parte, concl. J2. wird außgefuͤret/ welches alles der Herr Con⸗ ſulent derbey gehet/ da er jedoch ſonſt Sebaſtia- num Medices auch bey ſeinem dritten Argument allegiret. Huc facit, quòd ICti dicunt, boue legato, eoq; mortuo, non deberi Aiεικνκæ, loc eit, neq; carnem, neq; corium, quia bos iam amplius non ſit. 7. mortuo Loue. de legar 2. Sic v- ſufructu bouis legato,& boue mortuo, extin- Buitur in totum vſusfructus. I. penult. qvibus moals vſäsfiuctus amittitu„. Daß anch die contraßenten/ durch das ziehen aus dem Hauſe/ Ir/ der Widwen leibliches aus⸗ ziehen/ end nicht den Todtfall vorſtanden/ wei⸗ ſen die nachfolgende wort/ als nemlich dieſe/ dnnd in ein ander Hauß ſich begeben wuͤrde/ gnugſam aus: Et actus agentium non debent operari Das zierde des Herrn Conſulenten Argtt⸗ ment iſt auch nicht widerig. Dann ob wol nicht one/quòd conditio poteſtatiua deficiens pro- pter caſum aliquem non perimit ſub condi- tione illà relictum. l. rurpia. S. ſed eꝛſi ſerui. de le- gar. 1. So hat jedoch ſolches in onſerm gegenwer⸗ Hh 2 tigem VItra corum intentionem, wie oben ausgefuͤh⸗ ret. W b 352 tigem Fall nicht raum/ noch ſtatt /In bekrach⸗ tung/ daß erwehnte Regul in den Faͤllen protedi⸗ ret/ dnd billig gehalten wird/ in welchem die con· ditio poteſtatiua per caſum ſuperuenientem deficieret/ ehe/ dnd zuuor der jenige/ in cuius po- teſtate fuit conditionem illam implere, er⸗ wehnte condſtion hat koͤnnen/ vnd moͤgen impli⸗ ren. Verbi gratia, ſi mihi decem relinqueren- tur ſub hac conditione, ſi ſeruum meum ma- numiſero,& poſted ſeruus meus, viuo teſta- tore, moriatur. Hic quamuis conditio pote- ſtatiua propter mortem ſerui deficiat,& ego ſeruum manumittere non poſſim: tamen ni- hilominus decem conſequor. Ratio eſt, quia ſeruus mortuus eſt, antequam ego ſciui, mibi legatum fuiſſe relictum ſubconditione illã, vt ſeruum manumitterem.. l. rurpia. S. ſed etſi ſeruus. de lægar. I. l. quæ ſub conaitione. C.§. quoties. Mae cencit. inſftitur. Eine andere gelegenheit hat es in vnſerm Fall/ in welchem Titej Widwe/ nach jres Mannes tode/ aus Titij⸗BVaters Hau⸗ ſe ziehen hat koͤnnen/& ſic ipſa vidua potuit implere conditionem, quod cùm non fecerit, meritò ipfi, X ipſius heredibus hoc nocet. Quemadmodum etiam in prædicto caſu de ſeruo manumirtendo aliud lus ſtatuitur, ſi ſeruus, antequam manumitteretur, mortu- us fuerit poſt mortem teſtatoris; tunc enim legatum ſùb hac conditione, i eraum manu- miſero, mihi relictum, non conſequor, quia de- fuit condit10,& per me ſterit, quò minus im- pleretur. Mortuus eſtenim ſeruus poſt mor- tem teſtatoris,& ſic eo rempore, quo manu- mittere debuiſſem. Mihi igitur imputabitur, cur non maturius eum manumiſerim,& hæc ità in ſpecie dilucidè probantur ex l.inde Ne- Tarius. 23. S. Ivlianus, ſſ. adl. Aquil. So ſtehet auch das fuͤnffte des Herrn Con⸗ Jilenten Argument nichts im wege. Dannzuſe⸗ wen/ welches ſich jedoch in warheit anders erhelt/ daß dte/ don Titij Vatern geſchehene zuſage ſub modo geſchehen ſein ſolte/ Jedoch/ weil der Herr Conſulent ſelbſt geſtehet/ quòd, modo nõ imple- to, ſub modo debitum,& traditum ſit reſtitu- endum, in eamq; rem ſit cauendum, VYnd der/ von Titij Vatern adſertbirter modus numehr nicht kan impliret werden/ ſo folget/ quòd debi- tum etiam ſub modo nequaquam peti poſſit ab heredibus defunctæ viduæ. Das ſechſte Argument iſt auch von keinen wirden. Dann dieſe Regul/ Modo non impleto, qui non eſt cauſa finalis diſpoſitionis, nonpri- unatur quis commodo, ſub modo ſibi relicto, hat nachfolgenden appendicem, ſi modò nulla interceſſerit mora, nulla culpa eius, qui mo- dum debuit implere. Nam moraà, vel culpâ ei- Conſilium Vigeſimumqu intum. us, qui modum debuit implere, interceden te, priuatur quis commodo, relicto. Ità à Baldo traditum eſtin lis. 2. quod conſilium à Domino Conſulent truncatim adductum fuit. In onſerm geon wertigem Fall aber hette Titiz Widwe aus d. tij Vaters Hauſe wol ziehen koͤnnen/ vnd wellſit ſolches nach Ttülj toͤdtlichem Abgang nicht ge than/ haben jre Erben ſich der bornachelen fan⸗ men Guͤlden nicht zuerfrewen. Es hat der Herr Conſulent auch noch uig vhl. 79 gnag ausgefuͤret/ daß dieſe beyde anßenge/ vam die Widwe zur andern Ee greiffen/ oder onſ aus Titij Vaters Hauſe ziehen wuͤrde, ad cau. ſam finalem nicht gehoͤren/ onnd achten vir dauor/ daß Titij Vater darumd Titij Wiͤwan die Geldſumme derſprochen/ daß ſie zur anden Ehe greiffen/ oder aus ſelnem Hauſe zießen d te/ dnd daß dis die cauſa finalis donationisq- weſen/ wie bey wider legung des nachfolgenden ſub modo id ſiebenden Arguments weiter ſol angezetgetua den. Zum ſiebenden hat der Herr Conſalentan Widwen/ gegen jhren eingebrachten Brau⸗ ſchatz/ ſolche gegendermachung/ wie geſchehen/n thun/ dund derwegen/ od wol der/ ewehnterg⸗ gendermachung angehengter modus nicht in. pliret/ ſo muͤſſe nichts deſto weniger die gezen⸗ vermachung erfolgen. Nun tſt wol nicht ohne/i der Widwen/ gegen jßren eingebrachten Braut⸗ ſchatz hat ſollen ewas hinwider vermachet wer⸗ den/ Adber wie der Brautſchatz/ nach Tittztaͤ lichem abgang widerumb an ſeine Haußfrawege kommen/ Alſo hat auch die gegenbermachung/ nach der Widwen tode/ zu ruͤcke ſollen fallen/ ond ſſt Titij Vater mit nichten ſchuͤldig/ noch pflichtig geweſen/ ſeines Sohnes Titij Frawen die gegendormachung dergeſtalt zuthun/ daßſi/ vnd jhre Erben dieſelbe ſolten dor/ vnd bor hehl ten/ ſondern was dieſes Falles geſchehen/ ſ freywillig geſehehen/ Vnd darumd vornemlic/ daß die Widwe widerumb freyen/ oder ſonſſ auu Titij Baters Hauſe ziehen ſolte. Vnd erſcheiner alſo/ daß die/ don Herrn Con ſullenten eingefuͤhrte Argumenta der wichtigket nicht ſein/ daß wir in gegenwertigem Falle zun andern bedencken greiffen koͤnten/ oder moͤchlen vnd darumb laſſen wir es bey vnſerm ausgeſord⸗ chenem Vrtheil wenden/ vnd bleiben/ wolten ſ⸗ doch hlermit niemand/ ſo ein beſſer gegruͤndetts bedencken haben mörhte/ vorgegriffen hahen. Iohannes Borcholten. gezogen/ daß Titij Vater ſehuͤldig geweſen/ da CONS- dntönn neitemng id. Ar uiduene duiiqua hrinc. iu 20 Cah teonde caſu pense vocan f. admo Alter, dicitu Zenon kerunt, anlcug enden— Zan ſiebenden zatde nd den/ daß Titij Denſälhin dwen/ gegen lhren enxi 8 / olche gegendermaczeng nn dermachung angehengte ras et/ ſomuͤſſe nichts deſs du nachang erfolgen. MWißraut Duwen/ gegen jpemengedat gdat ſollen cwas ſineeten der wie der Brauſſtet em abgang widerundenſene men/ Alſo hat auch die ana dder Widwen thbe⸗ nnüſt 66 Tutz Vater minttſ ds geweſen/ ſenes Etſuul egendormacheng vent— ſore Erdendeeſelde ſoltenzue ſondern was dieſes Füle willig geſchehen/ D die Wedwe widerumd nd fern Vaters vaue h CoNSILIVN e Ach dem von mir begehret W 9 worden iſt/ daß ich Doctoris F Huſani, vnnd Doctoris Warmbocke wiederwertige geßelte G onſilia durchleſen/ vnnd erwe⸗ gen/ vnnd mein bedencken darauff/ wel⸗ n ches Conſilium im Rechten beſſer fun⸗ diret/ vnd gegruͤndet iſt/ eroͤffnen moͤch⸗ te/ Als habe ich mich deſſen nicht vorwi⸗ dern koͤnnen/ ſonderlich weil ſolches von meinem alten bekanten Freunde geſucht wird. Amicitiæ enim veteri multùm H tribuendum eſt, cùm amicitia ſit ve- 1/ dund derwegen /3h di/8 b luti quædam fraternitas. l. verum. in Princ. iuncla gl broſocio. Jocin. conſil. 265. capioprimùm. col. 6. verſed adiſla re pondeo. Iaſon inl. quæ dotis. col. 19. in 13. caſu ſolut. matr. Et ideò, quos im- pensè diligimus, plerumq; fratres vocamus, vt ICtus teſtatur iul. nemo F. I. a ereA inſtituend. Hinc, quem- admodum frater dicitur quaſi fere ſ alter, ità& amicus veteri prouerbio dicitur alter ipſe, quod nonnulli ad Zenonemstoicorum principem re- mferunt, qui interrogatus, quid eſſet amicus, alter reſpondit ego, vt Dio- genes Laertius autor eſt, T yraquell. in vaas de pænis cauſa 22. num§. cum multis ſequentib. 9 8 8 ſung erwehnter Conſilien/ onnd 3 Caſpar B. auffgerichteten Ehe⸗ ſtifftung/ daß auff dieſe/ beruͤdrter Eheſtifftung einnorleihte Wort/ das eine Kind ſol auff das ander Erben/ dornem⸗ lich gefraget wird/ Vnnd hahen erwehnte wort Wweharleh vorſeandt. 69 befinde aber aus verle⸗ vIGESIMI 1 EXI V M. Dann dor erſt koͤnnen gedachte wort alſo gedeutet/ außgeleget/ dnnd derſtanden derden/ wenn ein Kind der andern ehe mit tode abgeten wuͤrde/ daß auff den fall/ die Kinder erſter/ vnd ander Ehe ſuccebiren/ vnnd die Mutter von der Erhſchafft/ dazu ſie ſonſt nebens jhren Kindeen befuget/ gentzlich außſchlieſſen ſollen. Zum andern/ koͤnnen erwehnte wort auch dieſen dorſtandt haben/ wenn ein Kind der erſten Ehe dorſtuͤrbet/ daß als dann nicht alleine die Kinder der erſten/ ſon dern auch zugleich die Kin⸗ der der andern Ehe dem derſtorbenen ſuccediren/ vnd deſſelben Guͤter ererben/ vnnd zugleich onter ſich theilen ſollen. So diel nun den erſten dorſtandt belanget 3 hat ſeliger C Caſpar B. mit ſeiner/ damals ver⸗ ſprochenen Braut/ vnnd hernacher Ehelichen vertraweten Haußfrawen Cati harinen ein ge⸗ dinge don kuͤnfftiger Erbſchafft kanſſ gerichtet⸗ dero geſtalt/ daßſi e nach ſeinem(oollichem ab⸗ gange 600. Marck Luͤd. haben/ vnd wenn eines don den Kindern/ ſo er Caſpar B. mit jor Ca⸗ tharinen kuͤnfftiglich zeugen moͤchte/ mit Tode derfahren wuͤrde/ don deſſelben Guͤtern ſich nichts anmaſſen/ ſondern ſolche Guͤter den Kin⸗ dern anderer/ vnnd erſter E he ſolte laſſen. Diß gedinge iſt zu Rechte hereßehe ah erſt/ aus die⸗ ſer drſachen/ daß durch erwehnt gedinge die diſ⸗ poſitio, dnnd berordnung der gemeinen Rechte/ die da wollen/ daß die Mutter jres Kindes Erb⸗ ſchafft nehmen ſol/ Nouel. 11ꝙ. genbzliche caſiret/ auffgehaben/ dund vernicht get wird. Et mani⸗- feſtiſſimi Iuris eſt, quòd pacta, quæ fiunt contra leges, nullius funt momenti. l. Iwru- gentium. 5 ait prætor. De pacli 13. I. hacta, quæ con- tra leges. C. eodem. Ius enim publicum priuatorum pactus mutari non poteſt. l. lus publicum. De pacitur. Zum andern/ kan erwehnt gedinge/ abrede/ onnd dorglelchung darumb zu Rechte nicht beſte⸗ hen/ daß ſolch gedinge/ end abrede don kuͤnfftiger Erbſchafft geſchehen iſt: Er pacta, quæ fiunt de futuràâ ſucceſſione, ſiue fiant de ſuccedendo, ſiue de non fuccsdendo, nullius ſunt mo- menti, wie die Herrn Conſ ſulenten zu derobe⸗ huff beyderſeits diel Rechts allegata eingefuͤhret haden. Vnd dieſen erſten/ auff Caſpar B. Hauß⸗ frawe vornemlich gerichteten derſtandt haben H h 3 beyde 354 beyde Herrn Conſulenten faſt vorbeygangen/ bnd jör bedencken auff den andern vorſtand dirtgiret⸗ vnd gerichtet. Vnd weil die Herrn Conſulenten in dieſem Punct des andern dorſtandes zweltlg/ vnnd Dorkor Warmdock roncludiret/ vnnd ge⸗ ſchloſſen hat/ daß die abrede/ vnd dergleichung/ ſo in der Eheſtifftung der Kinder erſter/ vnd an⸗ der Ehe halben getroffen/ daß das eine Kind auffs ander erben ſol/ zu Rechte dnkrefftig/ dnnd aber hiergegen Doctor Hu ſanus dermeinet/ daß er⸗ wehnte abrede dund vergleichung in Rechten er⸗ halten werden moͤgen: Als laſſe ich mich be⸗ duͤncken/ daß Doctoris Warmbocke Conclu⸗ ſion/ vnnd Schluß in den Rechten gegruͤndet/ vnnd dargegen Doctoris Huſani meinung den Rechten ſtracks entgegen lauffe. Dann wie im vorigen/ alſo wird auch in dieſem Fall durch die⸗ in der Eheſti fftung geſchehene abrede dte Natur/ Art/ dnnd Eigenſchafft der Succeſſion immutl⸗ ret/ dnd vorendert/ vnnd da die Vollſchweſter/ vnnd Bruͤder jhrer derſtorben Vollſchweſter/ oder Bruder alleine ſuccediren ſolten/ 4. Nou. 779. werden/ vermoͤge angeregter in der Eheſtifftung geſchehenen abrede/ die Halbſchweſtern dnnd Bruͤder zur Erbſchafft zugleich mit vorſtattet: Et ſic pactio eſtcontra lus commune,& ideò nullius moment:, wie oben angezogen. So haben auch die Herrn Conſulenten bey dieſem Fall die/ zuuor angeregte/ allgemeine Rechtsregul/ quòd pacta de futurà ſucceſſio- ne non valeant, eingefuͤhret/ onnd Doctor Warmhocke ſich darauff fundtret/ Doctor Hu- ſanus aber erwehnte Rechtsregul alleine pro ra- tione dubitandi gebrauchet. Vunnd ob wol die leges, mit welchen bewehret wird/ quòd pacta de futurâ ſucceſſione non valent, in dieſem Fall/ daß das eine Kind das ander erben ſol/ ei⸗ gentlich nicht reden. Lex enim, padtum, quod du- zTali. C. de pactis. loquitur in illo calu, quo conuenerat, vt filia, quæ nuptui collocatur, patri ſuecederet ex ſemiſfe, veletiam ex beſ- ſe: Etinl. licer. Q eodem. agitur de conuentio- ne, inter duos hoc modo interpofitàâ, vt, qui Iupermverit, alterius rebus pot iatur. In 7. 4. & de inuril. fipulation. tractatur de eo, qui ſti- pulatus ſibi erat hereditatein,& oſtenditur, huiuſmodi ſtipulationem non valere: In f. fli- pulatio, Poc modo concepra, de verbon obligation. docet I Crus, huiuſmodi ſtipulat ionem, me hereaem non feceris, centum dabis, inutilem eſſe: Inl. Lereditas. G de pactis conuenti.. maritus pa- ctus erat, vt poſt mortem mulieris bona eius ad ſe pertinerent.& oſtenditur, pactionem nullius eſſe momenti. In l. quando. g. illud er- lam. C. de inofhic. reſtam. filius pactus erat, quòd certis rebus contentus eſſe,& querelas inoffi- ioſi teſtamenti agere non vellet. In 1. 5. C. ae cllarion. filia pactum fecerat, ſe dote conten- ..„ ei: caſu ad alium nor guntur, etiami cal um non porriguntur, dem Conſilium Vigeſimumſextum. tam fore, nec vllum regreſſum ad bona pater. na habituram, quod etiam proponitur Vlt. de ſuus,& legit. Jedoch/ weil die Rechteſa⸗ gen/ quòd non poſſunt omnes articuli ſigilla. tim aut legibus, aut Senatusconſultis com. præhendi, quodq;, cùm in vnà aliquaà cauſn ſententia corum manifeſta eſt, is, qur lurisdi. ctioni præeſt; ad ſimilia procedere, atq; ita lus dicere debeat, l. uon poſſunt. De legibu. Go werden erwehnte leges auch zu dem inder Ehe⸗ ſiifftung auffgerichtetem gedinge/ das eine Ki ſol das ander erben/ nicht dnbillich gezogen.§i enim non valet pactum, vt filia ſit hereser ſemifſe, Item, vt centum des, ſi me heredem non feceris, mult ò minus valebit pactio, it liberi diuerſorum matrimoniorum inter ſe ſuccedant. Prioribus enim pactis id aguur vt nobis quis ſuccedat; poſterioribus, non vt nobis ſuccedatur, ſed vt vnus filiorum dl. teri ſuccedat: Et cùm prioris generis padi non valeant, recte inde dicemus, nec pofte rius pactum valere. Vnd hat derwegen Doctor Warmkboci/ wle ich mich beduͤncken laſſe/ aus erwehnter Rei tesregul/ dz dis/ in der Eheſtifftung geſchehents gedinge/ das eine Kind ſol auff das andere erbenz/ weil es ein pactum de futurã fucceſſione iſi/5i Rechte gantz vnkrefftig/ vornuͤnffttg/ dnd wel⸗ vnd Doctor Huſanus dagegen das widerwert⸗ ge doͤel geſchloſſen. 8 b Vnd wird Doctoris Huſani meinungm dem l. fin. Cde pactis im wenigſten nit beſtercket Dann dz D. Huſanus vorgtbet/ alle Rechte/ i Setzung/%o die gedinge von kuͤnfftiger Erbſchaff betreffen/ ſeind auf gehaben durch erwehnten ſn Cae pactis, olches iſt ein nichtiges/ vngegruͤndelt vorgeben/ vñ wird mit beſtande nicht ausgefuͤrt/ noch erwieſen werden: Et erubeſcimus ſine lege loqui. S. ænſideremuus, in aurkienr-de trientes miſſe.& c. ila, Ne ſede Vacanre. ibi, cùm nuſpum inueniatur cautum in Iure.& c. I. ae ſupplen ie glig. prælaror: lib.. um aicitur, cuùm id non uus niatur A lure conceſſum. c. is, qui. de ſentent. 6& ommun. lib. 6. ihi, cum id non ſit expreſſumin" re- facit rextus norabil. in c. con ſuluiſli 2. qusſ„ cum dicitur, quod fanctorum patrum duacumenn ſancitum non eit, ſuperflitioſa adinuenliomn un æit praæſumendum: Et, qui ſine lege loquunti, nimis altè volant ſine pennis,& ideò dof mirum, ſi veluti Icarus cadant, Rieron. 7 gnol. in l. frater à fratre, num. 260. de dnaict. In deb. Sonderlich/ weil auch zu Rechte dorſehen⸗ quòd legum correctiones inducendæ nocm ſint, fedvitandæ. l. præcipimus. Cae appellatinn & ſic lura noua interpretari debemus, V quàm minimè lædant lus commune, Bals Da. in 1. 2. G. aæ nexal. Et correctoria de we — deſtgae lees berh Ehfftſia fat Da nisgere naienEhe ſinder E. Annder hat ſierdie C Liicquid tentum ſe tiuus ſuis nt, ita perlonäe lauet. 2 Dnd genes gehe Eheſiff ſe/ don tonſenär nicht de daß die ten Eß geweſen den/doß t’/bergle dnd hente oöirte, llano tiegen iährhe umm ane weifen Inde mit dor belchen worden fenige 7 nem ein her uher- ullc, Ite ,. ccdant. eH obis luecedatut, ſeiumai Et cum prigr VAKand recce indt diteuu pactum valerc. Dnd hat dervegen Dorn h ich mich dedunkenliſt usn egal /dz dis/ m derEſrfffimnn nge/ das eine Kind ſolenfan es ein pactum de futriſici die gang dnkrefftig/ wminft Doctor Huſanustaxepead el geſchloſſen. Vnd wurd Docctors Riuit Ifr. Cae„actus. im venginnt nn d D Huf anos anit dh eung/ ſo die gedinge den urfi fffen ſeindaufgeyaden mm nacks ſolches iſt einnichihit eden/ ni wtrd mttirſcne .. r- werden kt erod 3 gi. C.cuνderemt, Inaul 4 G& 4, N. ae vuraute, 9 O e errr crtun! Ire. Ge, ( 8 5 „ dcu, 1 rr wuce n.4 4, uu ſen Conſilium Vigeſimumſextum. 355 dem, aut etiam maior fuerit ratio. gl. in Au- thent. quas actioney. C. ae ſäcroſanet. Baeleſges, G gl. in&. in fidei, in verbo, inquiſitionts, ae haret. lib.. cui concordanrcs multis collectds A recentiori- Sus in d. Autb. quas actiones. C. Ae Faaroſ Eecloie. So redet auch der I. fv. C. de patius in dem ane/ wenn jdrer zween/ ſo eines dritten Erb⸗ hafft erwarken/ ſich dntereinander doreinigen/ 9 3. bvorgleichen/ vnnd vorkragen/ wte ſie dleſelbige 1 9 org Erbſchafft vnter ſich theilen wollen/ ſolche der⸗ gleichung wird zu Rechte gelitten/ wenn der drit⸗ te/ vder welches Erbſchafft die bergleichung ge⸗ ſchicht/ ſeinen Conſens/ Willen/ ond Vollburdt darzu gibet/ onnd bey ſolchen Conſens biß in ſein letztes verharret/ welches alles mit dem/ in der Eheſtifftung geſchehenen gedinge keine gleichheit hat. Dann Caſpar B. hat ſich mit ſeiner da⸗ mals geweſenen Braut/ vnnd hernacher dertra⸗ weten Ehefrawen nicht dorgleichet/ wie ſie jhrer Kinder Erbſchafft onter ſich theilen wolten/ die Kinder haben auch nichts eigenes gehabt/ da bober die Eltern ſich vorgleichen haben moͤgen. Quicquid enim liberi, qui in porteſtate pa- rentum ſunt, acquirunt, id confeſtim paren- tihus ſuis, in quorum poteſtate ſunt, acqui- runt, ità, vt ne momento quidem aliquo in perſonâ eorum, per quos acquiritur, ſubſiſtat. I. placer. ae acquir, velomitt. hereair. DVnd wenn gleich die Kinder auch etwas ei⸗ genes gehabt haben ſolten/ ſo wird jedoch aus der Eheſtifftung nicht befunden/ daß die Kinder in die/ don jhren Eltern getroffene/ dergleichung/ 7 conſentiret/ vnnd vorwilliget/ wie ſie dann auch nicht dorwilligen haben koͤnnen/ In betrachtung daß die Kinder eins theils zur zeit der auffgerich⸗ ten Eheſtifftung/ noch nicht zur Wele gebohren geweſen ſein. b Es haben auch die Kinder erſter/ vnnd ander Ehe/ die/ in der Eßeſtifftung geſchehene abrede vnter ſich ſelbſt nicht gemachet/ Weil ſie/ als ſtzo geſagt/ eines theils noch nicht geboren gewe⸗ ſen ſein/ dnd wenn gleich alhier wolte geſagt wer⸗ den/ daß die Kinder die/ don jren Eltern gemache⸗ te/ vergleichung hernacher approbiret/ ratifielret/ c ond beliebet haben ſollen/ ſo koͤnte jedoch ſolche ap⸗ probirke vorgleichung/ durch den don Doctore Huſano eingefureten linalé. Qae pactu. zu Rech⸗ te deſtendiglich nicht erhalten werden/ In ſonder⸗ licher betrachtung/ daß erwehnter fnal. Cae pa- ci. don den pactis, vnnd gedingen redet/ ſo ober eine Erbſchafft/ welche an die paciſcentes dn⸗ weiffenlich fallen wird/ auffgerichtet werden/ In dieſem Fall werden die pacta, vnd gedinge/ſo mit vorwiſſen/ vnnd guten willen des jenigen/ welchem die Erbſchafft zugehoͤret/ auffgerichtet worden ſein/ſuſtiniret/ vnd erhalten/ woferne der jenige/ welchem die Erbſchafft angehoͤret/ bey ſei⸗ nem einmahl erkleretem willen/ biß an ſein ende beruhet/ vnd berharret. In gegenwertigem Falle aber/ vnnd wenn ein von den Kindern der erſten Ehe verſtirbet/ fellet die Erbſchafft nicht an die Kinder der andern Ehe/ ſondern an die Kinder 82 der erſten Ehe allein/ vnd alſo hinwider/ weñ ein von den Kindern der andern Ehe mit tode abge⸗ het/ fellet die Erbſchafft nicht an die Kinder der erſten Ehe/ ſondern alleine an die Kinder der an⸗ dern Ehe. Derwegen wird die/ von den Kindern geſchehene approbatton durch den!/ fnal C. de pa- uetns weges erhalten/ ond erſcheinet alſo/ daß der vom Doctore Huſano eingefuͤhrter n. Gae padzis, mit gegenwertigem/ in der Eheſiifftung auff gerichteten bedinge/ durchaus keine ſimtliru- dinem, noch gleichheit hat/ ſondern das erwehnt/ in der Eheſtifftung begriffen/ bedinge/ ein ſeparir⸗ ter/ vnd abgeſonderter Fall ſey/ don dem falle/der in l. fin. C. de pactis proponiret/ vnnd vorgeſtellet wirv. Et à caſibus ſeparatis, ſeparatam,& di- uerſam rationem habentibus, non eſt arguen- dum. 7. fn. ae calumniator. l naturaliter. S. nilil commune: de acquir poſſeſſ. GCrauet. couſ. 9o. num. z. Vnd ob wol die Kinder jhres Vatern letzten willen/ er ſey gleich geſchaffen/ vnd auffgerichtet/ wie er wolle/zuhalten ſchuldig ſein/ wie D. Huſa- nus mit bielen Rechesallegaten hierneben aus⸗ fuͤret/ ſo iſt jedoch ſolches mie gebuͤrender maſſe/ ond ſo weit zuuerſtehen/ da des Vaters wille dem Rechten nieht ſtracks entgegen iſt/ Als/ wen der Vater in ſeinem letzten willen diſponiret/ omd derordnet/ wie/ ond welcher geſtalt die Kinder ſet⸗ ne Erbſchafft bfteer ſich theilen ſollen/ ſolchem willen ſeind die Kinder zufolgen pflichtig/ vnan⸗ geſehen/ daß ſonſten des Vaters letzter wille etli⸗ cher maſſen an zeugen/ onnd andern/ zum lezten willen gehoͤrenden/ ſtuͤcken mangelhafftig/ vnd/ nach berordnung der beſehrtebenen Rechte/ aller⸗ ſeits nicht auffgerichtet iſt/ ond alſo reden die don D. Huſano eingefuͤhrte Rechte/ vnnd derſelben Sertdenten/ vnd Lehrer. Wenn aber des Va⸗ ters letzter wille ſtracks wider das Recht iſt/ wie in dieſem Fall geſchicht/ wenn der Vaker/ auſſer⸗ halb Rechtlieher ſubſtitution/ oder fidelcommiſſiõ/ in einer E heſtifftung verordnet/ daß das eine Kind auffs ander erben ſol/ dngeachtet/ daß die Kinder nicht Volbruͤder/ vnd Schweſter ſein/ als dann ſeind die Kinder jhres derſtorbenen Waters wll⸗ len/ als der dem Rechten entgegen/ dnd zuwidern zugeleben nicht ſchuͤldig/ ſondern ſolcher des Va⸗ tern letzter wille/ wird dor dntuͤcdtig geſchetzet/ vnd gehalten. Nemo enim poteſt in teſtamento ſuo cauere, ne leges in teſtamento ſuo locum habeant. I. nens poreſi. De lega.. Vnnd wie doriges D. Huſani Argument/ jhme zu confirmirung bnnd beſterckung ſeiner metnung nicht erſprießlich/ noch zutraͤglich iſe/ alſo thut im gleichen das ander Doctor Hufani Argument zur Sachen gantz/ dnnd gar nichts. Dann Jaſon inl. in. Cide pactis, in é. umitarione öͤö8ö—öböſbſſſſ“ — -——D—%% 1-“ 356 ſaget diß alleme/ qudd licita ſit pactio de futu- rà hereditate, quando venit in conſequenrti- am præambuli alieuius contractus, per l. hiſer uuu, de action. emii. Ibi talis proponitur ſpe- cies: Ego ſeruum, quem cum peculio vendi- deram, manumiſi: non ſolùm peculij nomi- ne, quod ſeruus habuit, emtori teneor, ſed etiam teneor emtori cauere, quic quid ex he- reditate liberti ad me peruenerit, me reſtitu- turum. ldeò caueo emtori ſuper futuràhe- reditate, quia ſeruum, quem ipſi vendide- ram, poſtea manumifi, ſi non manumifiſtem ſeruum venditum, quicquid ſeruus habet, ad emtorem perueniſlet. Aequum igitur eſt, cùm ſeruum venditum manumiſerim, vt em- tor nihilominus conſequatur, quod conſe- cutus fuiſſet, ſi ſeruum non manumiſiſſem. Wann nun dieſer Fall kegen Caſpar B. Ehe⸗ ſtifftung/ dnnd ſonderlich den Punct/ darinnen dorſehen/ daß das eine Kind auffs ander Erben ſol/ gehalten wird/ mus ein jeder wenig gelahrt bekennen/ daß erwehnter Fall durchaus mit dem gedinge der Eheſtiffeung/ das eine Kind ſol auffs ander erben/ nichts zuſchaffen habe. Aſſo betriffe eitel fremode geſchichte/ was D. Huſanus um drteten/ zu verthedigung gefaſ⸗ ſeter meinung einfuͤhret. Dann Iaſon in d.! ſiu. num.. in a.!miras. O de ackies, redet bdom ge⸗ dinge/ welches jhrer zween vnter ſich auffrich⸗ ten/ derogeſtalt/ da einer vnen jhnen mit Tode verfahren wuͤrde // dah der dberbleibende theil et⸗ was gewiſſes von des verſtorben Guͤtern haben ſol. Vnd alſo hat Caſpar B. mit ſeiner Hauß⸗ frawen ſich wol derglelchen koͤnnen/ da er mit ko⸗ de wuͤrde abgehen/ daß ſeine Frawe elne gewiſſe ſumme Guͤlden aus ſeinen Guͤtern haben/ onnd bekommen ſolte/ vnnd dauon iſt der ſtreit nicht/ ſondern hieruon wird gehandelt/ o Caſpar B. in der Eheſtifftung/ fuge/ dnd macht gehabt ha⸗ be/ dieſe deror dnung zumachen/ da ein Kind der erſten Ehe verſterben wuͤrde/ daß des berſtorben Gut nicht alleine auff die Kinder der erſten Ehe/ ſondern zugleich auff die Kinder der andern Ehe fallen ſolte/ welches mit dem/ ſo aus laſone wird eingefuͤhret/ keine gleicheit hat. Wie dann auch Andreas Geiel, ſo von D. Huſano wird ange⸗ zogen/ alleine in dieſem Fall redet/ quando duo inter ſe paciſcuntur, quòd, altero, ſine libe- ris mortuo, ad ſuperſtitem bona perueniant, quod nihil habet commune cum pactione, in inſtrumentis dotalibus compræhenſa. Ibi e- nim pater, liberis inſcijs, imò nondum natis paciſcitur, vt, vno ex ijs mortuo, liberi pri- mi,& ſecundi matrimonij ſimul defuncto fuccedant. b Das dierde D. Huſani Argument/ thut auch gar nichts zur ſachen. Dann ob wol der Va⸗ ter macht hat/ das eine Kind dem andern zu ſub⸗ Conſilium Vigeſimumſextum. ſtituiren/ Jedoch/ weil alhier kein Teſtament/ noch letzter wille vorhanden/ ſondern eine Ehe⸗ ſtifftung/ vnd die ſubſtitutio auſſerhalb Teſta⸗ ments kein raum/ noch ſtette hat/ ſo wird vor⸗ geblich von der ſubſtitution gehandelt. Zu dem/ wenn dieſe wort der Eheſtifftung/ das eine Kind ſol auffs ander Erben/ zur ſubſti⸗ tutton gezogen werden ſolten/ wie jedoch nicht ge⸗ ſchehen kan/ expirirte dannoch ſolche ſubſlitutio per ſuperuenientiam puberatis. Ità enim lu- ſtinianus loquitur, maſculo vſq; ad 14. an- num ſubſtitui poteſt, fœminæ vſq; ad 12.& ſi hoc tempus exceſſerint, euaneſcit ſubſtitu- tio. S. penult. Iuſtit. de pupi ll. ſubftirgçç. Vnnd was hierbey don des Churfuͤrſten zu Sachſen conſtitution/ parte à conſlitur. ꝙ. wird eingefuͤhret/ bedarff ſonderlich keiner widerle⸗ gung/ In betracht/ daß die Churfuͤrſtliche con⸗ ſtitutio bon den Eltern rede/ ſo jhre Kinder in einem Teſtament zu Erben einſetzen/ vnd dane⸗ ben auff den Fall/ wenn einer vnter denſelben vorſtuͤrbe/ das ander/ mit ausſchlieſſung der Mut⸗ ter in des Kindes theil/ zu einem Erben önter⸗ ſetzen/ dnd ſubſtitulren/ In dieſem Falle der ſub⸗ ſtitutton/ weil angeregte Churfuͤrſtliche conſittu⸗ tion/ daß der Mutter jhre legitima gelaſſen wer⸗ den ſol/ welches alles mit der/ inn der Eheſiiff⸗ tung/ don Caſpar B. geſchehenen/ derordnung ketne gemeinſchafft hat/ ſondern wenn erwehnte conſtitution auff angeregten Fall der Eheſtiff⸗ tung etzlicher maſſen gezogen werden ſolte/ wuͤrde vlel mehr daraus erfolgen/ wenn ein von den Kin⸗ dern der ander Ehe vorſtirdet/ daß bon deſſelben Kindestheil der Mutter jhre legitima, als der dritte theil aller Guͤter gelaſſen werden muͤſſe. So diel das fuͤnffte D. Huſani Argument anlanget/ iſt auſſerhalb allem zweiffel/ daß die Landgebreuche/ vnd Gewonheiten in kuͤnfftigen Erbſchafften in acht genommen werden muͤſſen. Daß aber in dem Saͤchſiſchen Lande ein ſolch gebrauch ſey/ daß den Eltern frey ſiehe/ in der Eheſtifftung zunerordnen/ daß das eine Kindt auff das ander Erde/ dngeachtet/ daß die Kin⸗ der nicht aus einem/ ſondern zweien onterſchied⸗ lichen Ehebetten gebohren/ ſolches iſt nicht ge⸗ nugſam erwteſen: Et conſuetudines ſunt fa- cti, Bala.. in prælua. feæud. num. 4. Iaſon inl. I. un. 92. C. de Iur. emphby. Guido Papa in præfatio. ſuar deciſion. in adaitio. Henning. Gode conſil. 16. num 14. Facta autem non præſumuntur, niſi pro- bentur. 1. quæcunq́, de pulbl. l. in Sello.§. faclæ. de capriu. l. I. C. de probation. l. aſſeueratio. C. ae non num. pecun. Yraquell. in tract. de vtroq retralls, ad finem num. Ios. Vaſquius in præfa. conurou. ilu- hir. num. 2. Carellia. Corta in memoralilil ſus litera F. b Vnnd mag angezogene dnerwleſene gewon⸗ beit mit des Churfuͤrſten zu Sachſen vunſitn⸗ tion 1e züfun dffdos ——“ — — 1¹ 1 unit., ½ 2½ A=æ —— — —₰ — — — — * 2 — — — = = —— 83 aäci. Wſäſe Argum axenne/ſtD. 1 ennd nicht alsbald muin concedun uusgur alis de tg parte teſtatu ruing/ ench nich dtegeslenten zu — — — — 6— — — — — atter, earumq; Wnun ect, d⸗ 2 —— — tenal«r. Et ſwtöitroductun datab ynohere 1 — — — de4fe cuniunck.. ——— ur ſufte n77. 2, io parte teſtati 4 ahunt.§. uo, tlur.. f40, 1 4 — — —— —— ———— ——-—— — 2— —— = — —— — ichſen confttuttn, gefuͤhret/ bedarff on 3/ Inbetracht/ deßde h — 0 9 den Eltern nie/3i Teſtament auff den San— kurde/ das ander mit a n des Kindes thel/ nenmee dnd ſubſettugren/ ndinit klon⸗ weil a nger 3 gft Chrritiu doß der Matter ſrieiiun ol/ welches allesmider/ma don Caſpar B. pfzezern gemeinſchafft hat/ oudmtm teutlon auff angerege Fan etgllcher maſſen geppgerent nehr daraus erfolgen/ remti der ander Ehe derſtrit/ r desthell der Mutterſhe kai ethell aller Guͦtergeliſaden So heeldas fünfft D. lin get/ t auſſerhal dlmy V ensSre tenennnti n. 1* 4dune. 4 aa autech. Alubt Conſilium Vigeſimumſextum. tion/ parre 2. conſtit. 43.& parte 3. conſtit. 20. nicht außgeführet werden/ Sintemal ſolche des Chur⸗ fuͤrſten zu Sachſen conſtitut iones locales ſein/ quæ territorium ducale non excedunt, nec alias perſtringunt, Fald. in prælud. feudo. nu. 7. Cibi Marthæus de Afllict. num. I1. Iob. Bapriſia Caccialspus in c. I. de feudi cogni. parte I. Petrus Iacobi in practicd ſua, in rit. ae cauſis, ex quibus vaſallus debet guuittere feuaum, in princip. nd al⸗ ſeine die pacta dotalitia, vnnd was dem Weibe aus jhres Mannes Guͤtern folgen ſol/ concerni⸗ ren/ wie erwehnte conſtitutiones an jnen ſelbſi ausweiſen. Das gedinge aber/ ſo von Caſpar B. der Eheſtifftung inſertret worden iſt/ das eine Kind ſol auff das ander erben/ iſt à pactis dota- litijs, bnd von deme/ was dem Welbe aus des Mannes Guͤtern folgen ſol/ gantz abgeſondert/ vnd beruͤret nicht das Weid/ noch jhren dotem, oder/ was jhr aus des Mannes Guͤtern folgen ſol/ ſondern fuͤhret dnter den Kindern erſter/ dnd n ander Ehe eine Succeſſion ein/ welche wieder die Natur/ ond Etgenſchafft der Succeſſion iſt/ ſo die beſchrieben Rechte conſtitutret/ geſetzet/ vnnd verorbnet haben. b Das ſechſte Argument don den Krieges⸗ leuten genommen/ iſt D. Huſano, zu beſterckung ſeiner meinung/ auch nicht fuͤrſtendig. Dann was den Krtegesleuten zu Nechte zugelaſien iſt/ ſolches wird nicht alsbald andern auch geſtattet. Multa enim conceduntur fauore militiæ militibus, quæ alijs denegantur, vt, nemo poteſt pro parte teſtatus, pro parte inteſta- tus decedere, earumq; rerum naturaliter in- ter ſe pugna eſt, vn loquitur ICrus in l. lus no- ftrum. de regul. Iur. Et ob hanc cauſam lus accreſcendi introductum eſt, quo portio de- ficiens, aut ab vno herede repudiata, alteri accreſcit.. re coniuutli. ae legat. 3. 1. triplici. De verbor. ſignific. rot. ir. C. de cadue. roll. At milites pro parte teſtati, pro parte inteſtati decedere pofſunt. 5. non aurem vrig. laſtitur. de bered. inſlitur. l. ſf Awobus. de reſtament. milir. Sic in teſtamento pagani mulræ requirun- tur ſolennitates. Debent namq; adhiberi ſeptem teſtes, ijque nominatim rogari,& teſtes debent ſe ſubſcribere,& ſuo annulo teſtamentum conſignare, wor. ꝛir. Inftitut ae teſtament. orain. Hæ ſolennitates poſſunt ne- Sligi ä militibus: Et ſi quid milites in vagi- naâ, aut clypeo literis, ſanguine rutilantibus, adnotauerint, aut in puluere ſcripſerint gladio, ſub ipſo tempore, quo in prælio vi- tæ ſortem derelinquunt, huiuſmodi volun- tates ſtabiles ſunt, l. milites. C de reſtam milit. In dem redet der L. licer. C. de pattu. ſo bon D. Huſano eingefuͤhret iſt/ in dem Falle/ quan- do milites inter ſe paciſcuntur, vr, qui ſu- Peruixerit, alterius bonis potiatur, vnd ſtim⸗ 357 met ſolches mit vielberuͤhrtem/ der Eheſtifftung einuorleibetem/ gedinge/ das eine Kind ſol auffs ander erben/ durchaus nicht pberein/ vnnd paciſ⸗ eiren Vater/ vnnd Mutter nicht jhnen ſelbſt⸗/ ſondern den Kindern/ vnnd immuttren dadurch rationem,& ordinem ſuccedendi, welches vermoͤge Rechtens nicht geſcheßen kan. Die bom D. Huſano angezogene Erbeinung/ ſo zwiſchen Fuͤrſtlichen Heuſern geſchicht/ iſt von dem ge⸗ dinge/ ſo Caſpar B. gemacht/ gantz abgeſon⸗ dert/ dnd derwegen nicht wenig frommet/ daß D. Huſanus erwehnte Erbeinung hat mogen an⸗ iehen. 1 Vnd oh wol der Vaͤterlicher/ zwiſchen den Kindern auffgerichteter wille/ ſo wol als der Kriegesleute verordnung/ wie D. Huſanus ſa⸗ get/ Priuilegiret iſt/ ſo wird jedoch ſolches in dem Fall berſtanden/ wenn der Vater von ſeinen Gütern diſpontret/ ind ein Teſtament auffrich⸗ tet/ ond darinnen verordnet/ wie ers mit ſeinen Guͤtern onter den Kindern wolle gehalten ha⸗ ben. Teſtamentum enim paternum, quamuis imperfectum, incer liberos ſeruandum eſt,& ita loquuntur Dd. ex aduerſo allegati. Wenn aber der Vater don der Kinder Guͤter diſponi⸗ ren/ onnd ordnung machen wil/ wie es gehalten werden ſol nach ſeinem Tode mit der Kinder Guͤtern/ wenn eines von den Kindern dorſtir⸗ bet/ ſolches mus per viam ſubſtitutionis, oder per fideicommiſſi viam geſchehen/ dnd kan ſol⸗ ches durch kein gedinge dorſehen werden/ wie al⸗ hier in der Eheſtifftung/ ohne einig Teſtament/ vnd letzten willen geſchehen/ dnnd iſt derwegen ſolch gedinge onkrefftig. Das ſiebende/ dnd letzte D. Huſani Argu⸗ ment/ iſt auch nach D. Huſani ſelbſt eigenem be⸗ dencken/ ſehr bawfellig. Dann daß dor erſt D. Huſanus meinet/ diß gedinge/ das eine Kind ſol außff das ander erben/ habde krafft einer vbergabe auff den Todes fall/ Solches kan nicht beſte⸗ den/ weil Caſpar B. mit ſeiner Braut/ vnd her⸗ nacher bertrawten Ehefrawen eine Eheſtiſfiung auffgerichtet/ vnnd nicht eine bbergade auff den Todesfall: Et actus agentium non operan- tur vltra eorum intentionem. l. omuix. i„ prin- cip. ſi certum peterur. l. obligationum ſvbſtauria. De obligæt.& Adtiov. Quinimõ actus iudica- tur aà principali intentione agentium. 7 /6 qvis nec cauſam. in princip.& ibi Sala. c reliqui Dda. ſicertum petetur. l. rogaſti. in princip.& ibi quog; Baldus,& alij, Eodei. L. qui exce prionem, in princip. cum ibi noratis. de condictio. indeb. l ſi quis donationis. de contraben emtio. cum multir Himilibus, congeſtus à Cæpolla, cautela 513. ſ1 fla- Tuε⁶.— So wird auch allhier beln geſchencke befun⸗ den/ ſondern ein gedinge/ daß die Kinder der erſjen Ehe mit den Kindern der andern Ehe ſuccediren/ 358 vnd erben ſollen/ wenn ein Kind aus der andern Ehe vorſtuͤpbet/ onnd hinwieder/ daß die Kinder ander Ehe mit den Kindern erſter Ehe ſollen ſucce diren/ wenn ein Kindt/ aus der erſten Ehe gebohren/ mit Tode vorblichet. Zum andern/ daß D. Huſanus borgiebet/ wenn erwehnt gedinge/ das eine Kind ſol auff das ander erben/ die wirckung einer bbͤergabe auff den todes fall nicht haben ſolte/ daß dannoch ſolch gedinge operire/ vnnd wircke Erbganges Recht ab inteſtato, ſecundum Iaſonem in d.( pa- ctum, quod dotali. 2umn. 3. C. de pactis. Solches wird den ſtich auch nicht halten/ In erwegung/ daß Jaſon in dem Falle redet/ wenn in der Che⸗ ſtifftung vorſeden wird/ daß die Tochter/ ſo aus⸗ geſiattet/ dnd zu ehren berathen wird/ mit jhrem Bruder/ nach des Vatern todt/ zu gleicher thei⸗ lung gelaſſen/ dnnd derſtattet werden ſol/ Indie⸗ ſem Fall/ ſaget Jaſon/ wird das auffgerichtete gedinge zwiſchen dem Brnder/ dnnd der Schwe⸗ ſier gehalten/ ſo der Vater ohne Teſtament mit Tode verfehret. Wenn nun angeregter Fall ge⸗ gen das gedinge/ ſo in der Eheſtifftung derfaſſet iſt/ das eine Kind ſol auff das ander erben/ gehal⸗ ten wird/ wird man beſinden/ daßkeine glelchheit/ ſondern groſſe dngleichett zwiſchen beruͤhrten bey⸗ den Faͤllen iſt. Dann in dem erſten Fall/ vnd in welchem Jaſon redet/ hat der Vater in der Ehe⸗ fifftung zugeſagt/ daß ſeine ausgeſteurete Toch⸗ ter mit dem Sohne zu gleicher theilung gehen ſol⸗ te/ Vnd weil der Vater hernacher ohne Teſta⸗ ment dorſtuͤrbet/ wird die Tochter/ wie Jaſon ſaget/ mit dem Sohne/ vermoͤge des auffgerich⸗ teten gedinges/ zu gleicher thellung dorſtattet: Conſilium Vigeſimumſextum. Im andern Fall aber hat der Vater in der Ehe. ſtifftung abgeredet/ dnd bedinget/ da ein don ſei⸗ nen Kindern erſter/ oder ander Ehe/ ſo ſeine Erbſchafft zu gleichem thelle dnter ſich partiren/ ond thetlen ſolten/ welches nach dem gemeinen beſchrteben Keyſer Rechte/ weil Caſpar B. ohne Teſtamene derſtorben/ geſchehen hat muͤſſen/ mit Tode berfallen wuͤrde/ daß zu des verſtorben Kindestheil die Kinder erſter/ nd ander Ehe zu⸗ gleich kommen ſolten/ dnd hat al 0 der Vater das gedinge nicht von ſeiner Erbſchafft/ ſondern don ſeiner Kinder Erbſchafft/ auch ohne der Kinder Conſens/ onnd willen/ ſo eines theils noch nicht gebohren geweſen/ auffgerichtet/ vnnd erſcheinet daraus/ daß beyde Faͤlle gantz weit von einander ſtehen/ vnnd was von einem geſagt/ daß ſolches auff den andern Fall niche moͤge referiret/ noch gezogen werden. b Weil dann alle D. Huſani rationes, vnnd fundamenta bawfellig/ vnd mit antem deſtande abgelehnet werden moͤgen/& fundamento de- ficiente, omnia deficiunt,& corruunt. I, ha CTentes. in fine. cum l. ſequenti dAle aqua pluu. arc. I. nam origo. Quod vi, au: clam. l. egi tecum. de evx- ceprio. rei iuaic, o cum Paulus. I. quaſt. 1. Molinaus in conſuetudinib- Pariſtor. S. I. gl. 4. num. 27. Sh ſchlieſſe ich endlich/ wie zunor geſehehen/ noch⸗ mals dahin/ daß D. Warmbocke Contluſion den Rechten gemeß/ vnnd dagegen D. Huſani meinung den Rechten ongemeß vnnd zuwidern ſe/ wil jedoch hiermit niemandt/ ſo ein beſſers iu· dicium hat/præiudiciret/ noch borgegriffen ha⸗ ben. Iohannes Borcholten. Der Fallthut ſich kuͤrtzlich nach⸗ folgender geſtalt erhalten. ſich etzlicher jrrungen/ onnd mißverſtande hal⸗ a ber vereiniget/ verglie⸗ chen/ vnd vertragen/ vnnd iſt in ſolchem vortrage vnter andern vorſehen/ daß die Widwe von K. Andreaſſen von K. eine Widwen von K.toͤdtlichem abgange der 2000. Goldguͤlden ohne allen ſchaden Habhafftig werden moͤge/ praſtiren/ vñ beſtellen/ vnd dagegen Andreas von K. der Widwen von K. Jaͤhrlich zum Leib⸗· gedinge so. Goldguͤlden geben/ vnd ent⸗ richten ſolte/ wie ſolches aus angeregtem vortrage ferner zuerſehen. Nach auffrichtung dieſes Vrltae at ——— 8— v“ 4— ————————— ——— —— 2 Z — — — — —= —— — ——— — — — —— —— =— S S — E ö ““ —————— nfin cliche lnogegemah Jareasvor ennden/ der 3 ddoülden;uuor — ) — wadrrvegen, hrasvon K. mm edie so. C dun koͤnne Rlmaghaffeigec b amtefellt: 6,44 In rdchafftn g thaa hat die Widwe von K. bey den Herrn pien mta Capttularend sStiffts S. Blaſij zu thrieian dien/ dezadt Capittlaren des Stiffts. zu 1 eenſerJee u Bramſchweig fuͤnf/ in einer Laden vor⸗ ment derſiorben, mpitzirte/ Siegel/ vnd Brieffe/ in gegen⸗ erfalen din wertigkeit Andreaſſen von K. vnd ſeines bie Kinder riaſt Sohnes deponiret/ wie ſolches der Her⸗ mn te n je ren Kapitularen ausgegeben Reuerß/ dedonſeiner Eiſtn nach der lenge außweiſet. Andreas von . K. auch hat dagegen der Widwen von en guͤlden entrichtet/ vnnd iſt folgends An⸗ dreas von K. geſtorben/ vnnd nach deſ⸗ in ſen toͤdtlichen abgange befindet ſich aus doyen werdm. n den Copien der deponirten Brieffe/ daß WelldamaltdRlnin erwehnte Brieffe nicht auff 20 0c. amenta banfellg, mg Goldguͤlden/ ſondern alleine auff 2000. kednetwendennazn/gin Thaler lauten/ vnd daß vnter erwehn⸗ lente, omaia desciun am u. In fne. cum.. Mernhe, fue am! ſeuenn uuus mner ten Brieffen etliche ſein/ mit welchen ie Lueri, Muns nicht viel moͤge gemahnet werden. Hier⸗ a iude anane, Turch iſt Andreas von K. Sohn verur⸗ anardal.Tens, ſachet worden/ der Widwen von K. die leſſe ich endiich/ weunan o⸗Goldguͤlden zuuorenthalten. ls daßin/ daß D. Umt Wird derwegen gefragt/ vor erſt/ Nechten gemeß/ nno keuu! Ob Andreas von K ven,. dedod. nung den Rechten mumzn wen von K. die so. Goldguͤlden ſo lan⸗ nu ſedoeh hierminmais ge vorenthalten koͤnne/ biß die Widwe lum hat/ preindieh mm von K. gnutghafftige caution auff 2000. lun Goldguͤlden beſtelleet. n Zum andern/ weil die Widwe von K. vorgibet/ daß Andreas von K. ſeliger e d die deponirten Brieffe geſehen/ geleſen/ O ond zur gnuͤge auff/ vnd angenommen/ 2 4 vnd ſolches mit der Herrn Capitularen Reuers zuerweiſen vormeinet/ ob nicht ſie/ die Widwe/ ander geſtalt/ dann mit der Herrn Capitularen Reuers ihr vor⸗ IVM. 9 3 beyzubringen/ vnnd auszufuͤhren uahafftige La wc Zunm dritten/ da Andreas von K. die aul 1000.C 7 19 auff b Andrau n üne die Widwe von K. vnnd jhre Erben den valorem, vnnd werth der Brieffe/ ſo vn⸗ tuͤchtig ſein moͤgen/ zuerſtatten pflichtig: deponirten Brieffe zur gnuͤge angenom. zafftigs angh ellen/ vnd dage 14 Ponaneng, Prima Quæſtio. Foldgältet— O viele die erſte Frage anlangt/ ³ leſt es ſich anſehen/ daß der don K. nicht dana K. die zugeſagte so. Jaͤhrliche Gold⸗ men haben ſolte/ obnicht auff den Fall Conſilium Vigeſimumſeptimum. 359 pflichtig/ noch ſchuͤldig/ der Widwen don K. die 60. zur Leibzucht vermachte Jaͤrliche Goldguͤl⸗ den folgen zulaſſen/ ehe/ onnd zuuor die Widwe gnugſame Cautton/ onnd verſicherung auff die 2000. Goldgaͤlden praſtipet/ vnd beſtellet/ dnd ſolches aus nachfolgenden Rechesgruͤnden. Vor erſt/ daß in dem/ Anno 72. zwiſchen der Widwen/ ond Andreas von K. ſeligen auff⸗ gerichtetem vertrage klerlich verſehen/ daß die Widwe auff die 2000. Goldguͤlden gnugſame Caution/ dnd vorſicherung beſtellen/ onnd dage⸗ gen Andreas von K. jhr/ der Widwen/ Jaͤhr⸗ lichs 60. Goldguͤlden zur Leibzucht entrichten/ bnd geben ſolte/ vnd iſt alſo die Lelbzucht gegen die Caution eingewilliget. Nun befindet ſich aber/ daß die Widwe keine gnuughafftige Cautton be⸗ ſteliet/ in erwegung/ daß die deponirten Brieffe alleine auff 2000. Thaler gerlchtet/ vnnd ſonſt ehliche Brieffe alſo geſchaffen/ daß mit denſelben nicht viel koͤnne eingemahnet werden. Darumb ſcheinet zaſagen/ weil die Widwe auff jrer ſeiten/ was jhr zuthun gebuͤhret/ nicht erfuͤllet/ daß ſie/ die Widwe von Andreas don K. ond jho deſſen Sohne/ nieht koͤnne fodern/ daß er die bewilligte Lelbzucht jhr/ der Widwen/ entrichte. lure enim cautum eſt, quòd, qui non facit, quod debet, non accipit, quòd oportet. l. Iultanus. S. Merri. De action. emri. Et fruſtra petit de- bitum, qui, quod debet, non impendit. l. in æ. ſi dicturi. 32. quaſt. ã.& ing. hgnificafti, in fiie, de electisn. l. ſi non. de lureiur, per quem Texr. no- raur gl.& Da. ibi, quöd ſi non facio, quod debè ooſi ramen tu non facis, quod debes, non obtines: E⸗ per ilum rextum eriam dicit Balaus in c. I. in ver- bo, vel non, Qualiter domi nus propr. priuetar, qaòbd, qui nou facir, qubod debeer, non recipit, quod sporter. Qupd idem aicit Saldasin? poſl legatum. De bir, quibus vt indigu. facit rext. in autl'ent. dos daræ. C de aonarion. ante nupt. Vbi Hatat Balaus, quod, qui aiffert facere, quod debet, non poreſi peteie, quod ei deberur: Et in l. in reſtamento itd erat ſcriptum. de condictio.& demonfirar. quan ad boc propoſitum facit ſingularem Bala in d. a 1. qualiter domintus propriet. priuet.& in! quvro. S. iner, ibi Barr. Locati. per quem rexr. dicit Baldus iu c. I. S. Vlr. in fine, ae formaà fidelita. quòd, qui ſidem non praſtat, eam ſperare non deber. Sed e&ò- iaem in c. 1. S. porrd. col. 2. Quce fwit prima cauſa beneſic. aiuitr. atcit pertexium ibi, quõd qui non olſeruat idem conuentionis, priududas est cius emoblumenzo. c. fruſftra, de regul. Iuris in d. Ce ibi alegara per gl. & Da. Panormir. conſil. Cr. Videtur primo, qubd dictus Peruſcuus colum. 2. lib. 2. Romau. conſel. 205. Pyo aiſcutienda veritare. colum. 2. Verfc. ſecundo idem probarur,& confil, sii. indipicnte, lu caſu pro- Poſiræ quæſtionu. colum. T. „ 4 4 ec) 4 1 360 Conſilium Vigeſimumſeptimum. Zum andern/ hat die Widwe mit Andreas von K. ſeligen/ eine tranſaction/ vnd dergleichung auffgerichtet/ derogeſtalt/ daß ſie eine gnughaff⸗ tige Caution auff 2000. Goldtguͤlden beſtellen wolte/ vnnd Andreas don K. der Widwen 60. Goldguͤlden Jaͤhrlichs zum Letbgedenge borrich⸗ ten/ onnd geben ſolte/ wie zunor weiter beruͤhrt. Vnd dieſe tranlactto iſt ein contractus. Tranſ- actio enim contractus eſt, vt probatur per lext. ad literam inl. contractus in princip. C. de ſide iu- hrumentor.& est text. in l. cum te tranſegwJe, ibi, ſi de fide cvntraclus. C. de tranſaction.& inl. vlt. C. de lirigisf. dam d Zeuerali regula, loquente de contradt u, exgtpit trasſadtionem,& in laſt aonatio- nu, in fine.& quod metus cauſa. vbi Balaus afffr- mat, ex tranſadtione deberi gabellum, quam ſt aru- tum iuber ſolui ex contructu, quod ipſe aiciz&ſſé no- tandum,& eum ſequitur Alexand. 1u d. lſiué apud acta. col. penalt. C. deæ tranſactton. Etoudd rranf actio ſir contractus traair Bart. inl!iſiue apud acta, col. 4. verfic. hus præmiſis. Die Natur/ Art/ dnd Eigenſchafft aber contractus iſt dieſe/ daß der contractus nicht alleine das eine theil/ ſondern beyde thelle/ ſo mie einander contrahtret/ zuglei⸗ che obligiret/ bund vorbindet. liaenim contra- us definitur, Contractus eſt vltro, citroq́; obligatio. ⁷νl. Labeo, de verbor. ſiguihlcar. Et hanc definitionem latius explicat Theophi- lus in Inſiitut. his verbis: Contractus eſt duo- rum, pluriumuè in idem conuentio,& con- ſenſus ad conſtituendam obligationem,& vt alter alteri fiat obnoxius, 22 S. fina. ITuffitur. de obligarion. Vnnd wenn das eine theil den con- tractum nicht heit/ iſt das ander theil auch an er⸗ wehnten contractum nicht obltatret/ noch der⸗ bunden. Qui enim contractum non ſeruat, non debet poſtulare, vt ſibi contractus ſer- uetur. l. cum propomas. C de pactwus. l. quæro. S. in- ter locarorem. Locati. Et qui innititur contra- ctui, Vitrò citroq́; obligatorio, deber imple- re ĩipſum contractum ex parte ſuãâ, alias re- pelli poteſt, a. 1. Iulianus. g. opferri. de action. em- ri. Woraus nun ſchließlich folget/ weil dte Wid⸗ we von K. jhres tbeils dencontractum, vnd die auffgerlehtete eranſaction nicht gehalten/ daß er⸗ wehnte Widwe don Andreas von K. ſelligen Soh⸗ ne nicht koͤnne fodern/ daß er/ an ſtatt ſeines Ba⸗ tern/ dem auffgerichteten vortrag/ oder tranſ⸗ aetlon nachlebe/ vnd jhr die 60. Goldguͤlden ver⸗ rlchte/ ehe/ vnnd zuuor/ don jhr/ der Widwen/ impliret/ vnnd erfuͤllet worden iſt/ was ſie/ ver⸗ moͤge des vortrages/ zu erfuͤllen/ vnnd zuthun ſchuͤldig geweſen/ ond noch ſchuͤldig iſt. Auch in ſonderlicher erwegung/ daß Andre⸗ as von K. ſeltger/ der Widwen don K. die 60. Goldguͤlden darumb derſprochen/ vnd zugeſagt/ daß ſie/ die Widwe ſhme Andreaſſen von K. ei⸗ ne gnughafftige Caution auff 2000. Goldguͤl⸗ den præſtiren ſolte/ Atq; ita cautio, quam vi. dua de K. præſtare debet, eſt cauſa finalis, pro- pter quam Andreas de K. viduæ promiſit, an. nuatim ſoluere 60. florenos. IIlla enim dici- tur cauſa finalis, ſine quàâ quis aliàs ita factu- rus non erat, velnon eo modo, nifi cauſa illa fuiſet, Bald. conſ. 540.& præmirto, col.. pofl me- dism. I10.„. Soctnus confil. 1Ir½. col. penult. verfia Poſt Femd dico. lib. 2.& conſ. 20. col. fina. circa medi. um. lil. 3. Corheus zonſil. Iot. col. fna. lib. 2. Hier⸗ aus wird ſchließlich inferirt/ weil die cauſa Hina. lis, warumb Andreas von K. ſellger/ der Wid⸗ wen G0. Goldguͤlden Jaͤrlichs zugeben derſpro⸗ chen/ vnd zugeſagt/ nicht er folget/ vnd die Wid⸗ we auff 2000. Goldguͤlden keine Cantton præ⸗ ſtiret hat/ daß auch Andreas von K. ſeligers Sohn/ zu entrichtung der 60. berſprochenen/ Jaͤrlichen Goldguͤlden/ nicht moͤge angehalten werden. Dann gemeines vorſehens Rechtens/ quòd ceſſante cauſâ, ceſſare debeat effectus. c. erſi Chriſtus, paulò ante finem, de Iurciur, c. cum ceſſante, in princ. ae appellat.& cum inkrmitas, de pænitent. l. in omni. vli Barrol. ae adoprio. l. licer. S. ea obligario, de procurator. I. actione. S. iremſi alicuius, pro ſocto. l. Vlt.& ili gl.& Bartol. ae te. Hament. tutel. l. ſi auas.. penulet. ae excuſar. ruton l. ex facto, in princ.& ibi Ha, de vvlg.& pupill! adigere. S. quamuss. De lure patronatus. Et hæc regula gencralis eſt in legibus, contradiibus, & alijs diſpoſitionibus, quemadmodum ma- gunaà autoritate affirmat Petrus Anchor. nſ An. pro clariori. circa medium. Et hinc factus eſt verſus ille tritus, Cauſatum perimit rauſa peren- ra ſuum, quem verſum citat gloſ. in c ita quo- rundam, de Iudæuws, Tyraquel, in tract. de Iure cun- Hutut. poſſ. 3. parte. 29 limitat. uu. 2. Dicta quo- que regula in cauſâ finaliprocedit, non in im- pulſiuà per zext. in 1. 2. S. vlr.& ili notaf gl.& Barrol. de donation.& prolixxi ſimè traditum eſ Tyraq. in tractt ceſſante cauſa C&c: in I. limirat vbi num. g. hanc rationem aßignat, quòd ea cauſa propriè dicitur, quæ finalis eſt, non impulſi- ua. Cynuss inl. generaliter- in I oppeſit. C. de epi- ſcop.& dericts. E ibi quoo; Baldus. col. 2. in. 2. op. poſit vbi ex authorirateAriſtotelis dicit, quod cauſa finalis eſt cauſa aliarum cauſarum, An- hot. lib. 2. Phyſicor. b Aber dieſem/ vnd allem andern dngeachtet/ iſt die warheit/ daß der don K. der Widwen don K. die 60. zum Leibgedinge vormachte Gold⸗ guͤlden nicht vorenthalten koͤnne/ ſondern erwen⸗ te 60. Goldguͤlden der Widwen don K. folgen zulaſſen ſchuͤldig ſey. Die vrſach dieſer Deciſion iſt dieſe/ daß dle Wtdwe von K. von Anno 72. wie der dortrag zwiſchen jhr/ vnd Andreas von K. ſeligen auffge⸗ richtet/ biß auff die zeit/ daß der von K. die 60. Goldguͤlden deponitret/ in Poſſeß/ ond beſitz er⸗ wehnter ₰ 2 “ —— tuu 20f. 2uy 1 Atain wicus actus tiuut, Gubitare nu dnlellone fuil zwſehabet. “ ———.. rmn. 73. 5 1 . J2 (nſl „. 44 2ſa Cerhenu* „ 1 7½ 71. 16 Wird ſchhes. dan a mh nfe 0, das 1414 u ntncdmg n arlichen Goldgülden, 6 erden. ₰ 7 uücen odce Cu gemeha er altc caula ceſaxecht 2 ante, I19 Ir. auscas. 4 n amui u4 Lenla 24 aedeSarie, de ymanam la as,en aas4 i Hühe mcut. furei. 1. ſ duas jeuuiste XIAXe,e tac. Gli Daxu Terc. S. umus. Delur uma zula gencralis eſtinlegbuscn ali,s duſpoſitionibus quemus Jautoritate affrmat Deruk nra cdærisri. erea netun Nit r us ille tritus, Casatan wnan m, quem verſumciangl- dam,&e dcu, Hraqutlund ur. †; 5. Parte. 2 Amititat 1 ercaula in cauſi fmulyraai ünnin 7 N. dic G0- zum he tia⸗ den nicht doren 2 6 0. Goldgild 00⸗· e aſſen ſchuͤldig 1. Driſiui Dlem Ano 73. Sesn K.Me 1 we. Andres ns⸗ ſcden ſh— et/ig K— diez 1 eet/ bip auff uvp „Paulo ante ſhen 4n .&„ frac. ae qgelu ang Confilium Vigeſimumſeptimum. wehnter 60. Goltguͤlden geweſen/ dnd hat alſo die Widwe nicht ein/ zwey/ oder drey Jahr allein die 60. Goltguͤlden zu jhrem Letbgedinge wirck⸗ lich entpfangen/ ſondern diele Jahr nacheinan⸗ der erwehnte 60. Goltguͤlden auffgehaben/ vnd geboͤret. Vnd weil klares verſehens Rechtens/ quòd ex vnico actu poſſeſſorio acquiratur poſſeſfio, vel quaſi. c. 1um Eccleſia Sutrina.& c. cum olim. de cauſa poſſeßß.& proprietat. cum mul- ris aljs ciraris per Grauet. conſil. 124. num. 9.& conſil. 322. colum. anrepenult. venſic. ſeptimò prin- cipaliter, vbi inter cæteros citat Decium in quam plurimus conſiiqjs, quem ægo adas in l. nemo alieno nomine. S. temporales. ae regul. Iur. Rom. couſil. 311. propè finem. Corneus conſil. 27. In præſenti. num. 3. lib.z. Balbus de præſcripr. fol. q7. num. 74. Coraſ. in tractat. de ſacerdotio, ſub rubr de quaſi poſſeſſöre confer, c. J. num. 3. Cephalus conſil. 170. vum. J2. Menoch. de arbitr. Iudic, quæſtion. caſu 100. Thom. Grammat. conſ.tol. Paris de Pureo. de redinreg. feua. c. 26 ½. num. 2. So iſt auſſerhalb allem zweiffel/ daß die Widwe don K. in Poſ⸗ ſeß/ vnd Beſitz der 60. Ihr/ zum Letbgedinge/ Jaͤhrlichs vormachten/ Goltguͤlden geweſen. Cuͤm enim vnicus actus quem in poſſeſſione conſtituat, dubitare nullo poſſumus modo, eum in poſſeſſione fuiſſe,& eſſe, qui plures actus pro ſe habet. AVnd well der don K. die Widwe aus jhrer Poſſeſſion entſetzet/ dnd derſelbigen die 60. Golt⸗ gulden nicht wil folgen laſſen/ kan die Widwe antiquo remedio reſtitutorio agtren/ dnd den don K. dahin zwingen/ ind halten/ daß er die 60. Goltguͤlden jhr folgen laſſen muͤſſe. Vnnd iſt die Widwe nicht ſchuͤldig ſich mit dem von K. auff ſeine anfoderung/ vnd zuſpruch derenthal⸗ ben er der Widwen die G o. Jaͤhrliche Goltguͤl⸗ den dorenthalten einzulaſſen/ ehe/ vnd zunor ſie/ die Widwe/ ſt reſtituiret/ vnd in dorigen ſtand/ ſampt allem intereſſe, vnnd ſchaden geſetzet. Spoliatus enim ante omnia eſt reſtituendus. I ſi quus ad ſe fundum. C. ad l. luliam. de vi pulli. I. cvlonus.!. cum fundus. de vi,& vi armar. c. ex iirerur. de reftiturio]ſpoliator. Eaq; reſtitutio fie- ri debet non ſolum reſpectu poſſeſſionis, ſed etiam fructuum,& omnium acceſſionum vſq; ad vlrimum quadrantem, adeòvr ſi vel vnus nummus deficeret, non cogatur ſpoliatus in petitorio reſpondere. Bald. in onquerente- in princip. de reftiturio. ſgoliaror. Panormit. inc. atcedens. 2. colum. 2. vt lite non conteſtard. Iaſon conſil. 102. colum. 2. in fine lib.. Et non ſolùm ſpoliatus reſtitui ante omnia deber, verum- eriam, anrequam conueniatur pertitorio, ſta- re debet in poſſeſſione tanto tempore, quan- to ſtetit ſpoliatus. Panormir. in c. venerabili. tolum.. de oic. delegat. quod dictum pro ſingulari refert,& ſequitur Curtius lunior conſir ad finem, 361 & prolixè tradirum eit à Grauet. conſ³ο. O A. ton. Gabriel, Roman. lib. I. ommun. coucluſ. tit. de reſtir. ſgeliat. concluſ. I. 3 b AVUnd diß hat nicht alleine raum/ vnd ſtatt/ wenn einer ſeines Hauſes/ Hoffes/ oder ander Guͤter/ wie die namen haben moͤgen/ ſpoli jret/ ond entſetzet worden iſt/ ſondern procediret auch/ wenn gleich einer der Poſſeſſion/ dnd Einnamen Jaͤhrlicher Zinſen/ hebung/ vnd Rente ſpolij⸗ ret/ vnd entſetzet wird. Et ſic, quòd debitor dicatur ſpoliare creditorem poſſeſſione, vel quaſi percipiendi annuum cenſum, ſi recuſet ſoluere, quod ſingulis annis debet, traditum eſt ab Innocentio 7n c. olim. el. 3. de reſtirur. ſpo- liator. c. ſuborta. de re iuaic. vbi Innocent. c. quere- lam. de electio. Abbas conſ.z2z. circa finemilib. 2. Vnd ſchlieſſen die Canoniſtæ einhelliglich/ quòd deiectus à quaſi poſſeſſione percipiendi annuum aliquod, per interdictum vndevi poſ- ſeſſionem recuperare poſſit, non modò ſi præ- ſtatio realis ſit, à quà nemo diſſent it, Menoch. in I. remedio recup. poſſeſſ. num. z. Vverumetiam ſi præſtatio ſit perſonalis. c. querelam. de ele- ctio Grauer. conſes ao. incipien. in cauſa ſpolc; nu.r. circaſin. Et hanc Canoniſtarum ſententiam conſilium Neapolitanum probauit, Mazrhæu⸗ de Afhl. deciſio. Neapol.9. Et licet in præſtatio- nibus perſonalibus, vt in caſu noſtro præſen- ti, nulla ſit poſſeſſio, à quà percipiens præſta- tionem vere deiectus dici poſſit. Paris de Pu- reo. de redintegr. feud. c. 10. aum. 10. Ioan. Bapriſt. Ferretus conſ. Jg. um. 2. kamen ſtatus quidam reperitur percipiendi præſtationem, quem violenter interuertit, qui præſtarionem an- nuam ſoluere recuſat: Et hic ſtatus pro pol- ſeſſione eſt. querelam, vli Abbas,& alij. de ele- ction. Albau. in a peruenit. aum 4. Exr. Ae cenfibus. Vnd ob wol die Legiſtæ in contrariâ ſen- tentiâſein/ Exiſtimant enim interpretes lu- ris Ciuilis, nullum poſſeſſorium iudicium concedi pro annuà præſtatione perſonali. O- nus in l. ſi cerris annis. quæflio. vlt. de pact. Bar- rol. in l. 2. in ſine. Quprum bonorum. Ripæ inl. 1, num.. eod. Bala. inl. iulemus nullam. in r. noral. & de facrofEcdleſproptereà, quòd ratione præ- ſtarionis perſonalis nulla datur poſſeſſio, à quã percipiens poſſeſſionem verè dici poſſit deiectus, Et ratione ſtatus, in quo percipiens præſtationem eſt, ynde vi interdictum non conceditur, ſo wird jedoch billich der Canoni- ſtarum opinio præfertret. Leges enim non de- dignantur ſequi ſacros Canones. Es ſeind auch diel andere remedia reſtituto- ria, als officium Iudicis, redintegrandæ ex c. reainregranda 3. qvæſt. 2. Vnd dergleichen/ de quibus pralixè Menochius videri poreit,& Anron. de Matrhæus in reguld, ſpoliatus anre vmnia eit re- ſirvendus. 11 Vnd 36² Vnd dieſer deciſion/ dnd meinung ſtehen nicht im wege die/ ex aduerſo eingefaͤrte argumenta, in betrachtung/ daß dieſelben ad iudicium peti- torium, vnd zu dero diſputatton/ darinnen tracti⸗ ret/ vnd gehandelt wird/ ob der Widwen don K. die 6 0. jaͤrliche Goltguͤlden/ well ſie ſich beſchwe⸗ ret/ dber die fuͤnff deponirte Stegel/ dnd Brieffe/ einige fernere caution zu præfiiren/ vnd zu beſtel⸗ len/ don Recheswegen gefolget werden ſollen/ oder nicht/ gehoͤren/ dnd kan wegen dieſer diſputation die Widwe don K. aus jhrer Poſſeſſton der jaͤrli⸗ chen hebung der 60. Goltgäͤlden mit der that nit entſetzet werden/ ſondern ſie/ die Widwe don K. iſt ſchuldig!/ wenn jhr zuuor die angehaltene 60. jaͤrliche Goltguͤlden reſtltuiret/ dem klagenden von K. auff ſeinen ſpruch/ ond foderung/ wegen beſtellung deſſerer caution/ rede/ vnd antwort zu⸗ geben/ ond erwehnte anfoderung/ dnd zuſpruch hat mit der Poſſeſſton/ vnd jaͤrlichen einname der Go. Goltguͤlden nichts zuſchaffen/ quia aliud eſt proprietas, aliud poſſeſſio, aliud iudicium petitorium, aliud poſſe ſforium,& alterum iu- dicium cum altero nihil commune habet, ICto dicente, nihil commune habet poſleſſio cum proprietate. l. narzvraliter. 5. T. de acquir. pof. Vnd hiermit iſt der erſten Fragen/ meines erachtens/ gnug geſchehen. Sccunda Quæſtio. z Uff die andere Frage ſage ich kuͤrtzlich⸗ daß die Widwe don K. jhre eingewandte exception/ mit des Capittels S. Blaſif Reuerß gnngßafftig nicht beſcheinen koͤnne/ ſon⸗ dern ſie/ die Widwe/ iſt/ jhre eingewandte exce⸗ ption ander geſtalt zuerweiſen/ beyzubringen, dnd auszufuͤhren/ pflichtig/ dnd ſchulddg. Danntn der Herrn S. Blaſij Capitularen Reuerß wird mit dem geringſten wort nicht ange⸗ zeiget/ daß ſeliger Andreas don K. die fuͤnff depo⸗ nirten Siegel/ vnd Brleffe zur gnůge angenom⸗ men haben ſolte. Et quod non dicit ſcriptura, nec nos dicere debemus, Bala. zua Rodulphus. Tol. 2. Verſ.& ego dico. Exr. de reſcriptis.& Verba ſunt inſpic ienda, nec vltra ea diſpoſitio, qua- liſcunq; illa ſit, eſt trahenda. ‧ qͥuod conſtirurum, ibi, quantum ad verba eids. De reſtamen. milir. Et verbis debemus eſſe contenti, Rala. csuſil. 224. Ad euidenriam pramitrendum est. lib.z. Et partes hoc expreſſiſſent, ſi ità voluiſſent. cin- ter conporalia. Ext. e rranflat. Epiſco.&. ad auaien- nam. Exr. de decim=ILUL. Vnd well die/ zwiſchen Andreas don K. ſe⸗ ligen/ vnd der Widwen don K. auffgerichtete/ tranſaction bon 2000. Goltguͤlden redet/ hterge⸗ gen aber die deponirten Siegel/ dnd Brieffe nur auff 2000. Thaler lauten/ ſo iſt gar nicht glaub⸗ lich/ daß Andreas von K. ſeligey mit den depo⸗ L3 Conſilium Vigeſimumſeptimum. nirten Siegeln/ dnd Brieffen wuͤrde zufrleden geweſen ſein/ wenn er derſelben tenorem, onnd einhalt geleſen/ vnd erfahren hette/ vnd ſolehes vor erſt dieſer brſachen halber/ daß zu Rechte nicht præſumiret/ noch vermutet wird/ daß einer das jenige/ ſo er einmahl beliebet/ vnnd tranſigiret/ dmbſtoſſen/ auffheben/ oder einige enderung dar⸗ innen machen ſolte. Voluntatis enim mutatio non præſumitur. leum, qui. de probarion. nec in continenrti. l. non ad ea. de canditis.& demonſir. c. cum tu. de teſtibus, nec ex temporis interuallo. c. maiores. Extr. de bapriſ. Aretin. inl. Tiria. 9. idem reſpondit. el. I. colum. z. de Lerbor. obligatia. Grauer., de antiquitat. tempor, 1. parte. num. 22. Imò verò præſumitur animi perſeuerantia. l. cum luc ſtatus. 5. I. infine. de douarion. inter vir. Gvxen Aphlict. deciſio. πν um. z. Zum andern wird diel weniger præſumiret/ vnd zu Rechte dermutet/ daß Andreas bon K. vor 2000. Goltguͤlden 2000. Thaler nehmen/ ond zu deme ſich mit Stegel/ dnd Brieffen/ da⸗ mit er wenig/ oder gar nichts mahnen koͤnte/ be⸗ friedigen laſſen/ vnd alſo das ſeine profundtren/ jactiren/ dnd dorgeben ſolte. Nemo enim præ- ſumitur ſuum iactare. L. cum ac indebito. ae prs- bation.& ideò in dubio non præſumitur do- natio,& liberalitas, Secundum gl. G Fartol. in I. quæ doris, Soluro matrim.& in l. cum quid. ſi ser- rum pertatur& hoc in tantum verum eſt, vt potius rem, a lege prohibitam, quaàm dona- tionem præſumamus. Sala. in l. vlt. C. de dotus pramißis. Item ſtultitiam potius, quàm do- nationem. Bald. in l. generalirer, colum. 2. in& oppeſit. C. de non numer. pec. Jaſou in l. ſià ſabſli- ruro.. J. in fine. ae legar. 1. Hinc traditum eſt, quod nunquam capi debeat præſumtio do- nationis, aut rei, habitæ pro derelictà, ſi præ- ſumtio, occaſio, aut coniectura alterius rei capi poſſit. i. ſ chm aurum.& ibi Barto. Ac ſolu- ris. l. eleganter. g. qui reprobos, ae pignor. Adtion. etiamſi leuis illa ſit occaſio, aut coniectura, SBala in l. vlt. col. 3. Peyſic. ibi fortunam. G de dotis proxißhio.& in l.zI. C ad Trelelin.. Soreferiret/ vnd zeucht ſich auch der Herrn Capitularen Renerß auf den auffgerichteten bor⸗ trag/ dnd iſt derwegen glaublich/ daß zu dero zeit/ wte die Siegel/ vnd Brieffe deponiret/ vnd der Reuerß daruͤber auffgerichtet/ Andreas bon K. ſeliger/ dnd die Widwe von K. ſich von dem auff⸗ gerichteten vortrage im wenigſten nicht abgege⸗ ben/ ſondern daß ſonderlich Andreas don K. wil⸗ le/ gemut/ dnd meinung geweſen/ daß nach lant/ dnnd inhalt des auffgerichteten vortrages/ die eaution/ vnd derſicherung dber die 2000. Golt⸗ guͤlden zur gnuͤge geſchehen ſolte/ Vnd darumb iſt in dem Reuerß des vortrages gedacht/ nicht an⸗ ders/ als wenn der vortrag don worte zu worte⸗ dem Reuerß wers inſeriret dnd eingelethet wor dn am qumqus NHutul geveraut V lend lad coy eejewte Gürmvüte/ And unnn 1 miſorgebracht dtftouff 1000. Vheos bon K. 11 — ⸗ —O — — S — 72 — — —ᷣ — 2. dn Præſumitur— ntani LCum a9, 6 no verò præfumi 1 nin Widwe/ dermoge des auffgerichteten dortrages/ dem Aie an ttur aninig, gnughafftige Siegel/ vnd Brieffe auff 2000. en Ah dAfie aeua Goltguͤlden deponiren/ dnd niderlegen ſolte. ExX Aet. deaſa nan verbis enim voluntas declaratur. I. Laleo. de andern vird ii ſupellect. legara.& ex loquelà hominis animus 2 Nechee dernattt/ Ai Je iudicatur, Ralaus in I. ſed& reprobari, in princ. 14000. Goltgülden 100,h Ae excuſatio. ruror. nec maius eſt mentis noſtræ dia deme ſich mit Siena u teſtimonium, quam qualitas inſpecta verbo- ter wenig/ oder gar nichts mn rum. Bald. iul. generaliter, in E notab. C de non edigen laſſen dnd dlc dus trn numer Danc in liad cognoſcendos. C. ae ingenus anumns!/..— 4— mum une dorgehenſtt m Vnd thut hterwider nichts/ wenn man diel⸗ dreas bon K. ſeligers angezogen/ dnd dorgebracht aan worden: Woraus dann vnzweiffentlich abzuneh⸗ an men ſtehet/ daß Andreas von K. gewolt/ daß die Conſilium Et ſecundum luris diſpoſitionem relatum ineſt in referente cum omnibus ſuis qualita- Hncliit/5 den machenſaie henaag. tibus. l. 47⁸ toto. de hered. inſtit l.ſtita ſcripſero. de conairio.& demonſtrat. Cephal. conſ. M4 num. a. Grauer. couſcgr num. 22l. Gleicher geſtalt bezeuget der Herrn Caplta⸗ tlr. leun 9 laren Reuerß/ daß die fuͤnffe/ in einer ſehwartzen 24 aun deaceaad Laden vorpitzirte/ Brieffe auff 2000. Goltguͤl⸗ den ſprechen ſollen/ vnd ſolches iſt in beyſein An⸗ n. K idcd in dodid u leichte ſagen wolte/ Andreas von K. habe nicht l10,& liberalitas, ſanumt 24 Aarus, Salaro marnn. Fulan Goltguͤlden lauten. Dann ob gleich Andreas von K. ſolches nicht geſaget haben mag/ Jedoch weil geſagt/ daß die deponirten Brieffe auff 2000. peran& hoc in tuum tius rem, a lege probubiam nem præſumamus. 244nla auſie. Item ſtultitiam pois onem. Bald inl genumd nit C. de vun vumen eu lhin 4. in Fre. de legr1. Htn od nunquam capi qeſenfes ionis, aut rci, habite xotts dtio, occafio, aut conttmi ĩ poſſit. I dm unn Gülx vor den Herrn Capttularen/ don wegen der Wid⸗ wen von K. iſt borgebracht worden/ daß die depo⸗ nirten Brieffe auff 2000. Goltguͤlden lauten ſol⸗ ten/ dnd Andreas don K. ſeliger ſolches accepti⸗ ret/ vnd angenommen/ bnd der Widwen vorgeben glauben beygemeſſen hat/ So iſts nicht allein ſo diel/ als wenn Andreas don K. der 2000. Golt⸗ guͤlden ſelbſt gedacht/ ſondern er Andreas don K. hat auch mit dem wercke/ daß er der Depoſilton der Brieffe/ ſo auff 2000. Goleguͤlden lauten ſol⸗ ten/ beygewohnet/ dieſelbige approbiret/ ratifiei⸗ ret/ dñ beliebet/ bezeuget/ daß er in die Depoſition keiner andern geſtalt helligete noch willigete/ dañ da die Brieffe auff 2000. Goltguͤlden lautt wuͤr⸗ den. Et ſicuti verbis, vr aictum eit, animus,& voluntas declaratur, ita quoq; animus,& vo- luntas declaratur factis.. auo fr⸗arres. de acquir. beredòl. repræhendenda. Cde inſtitur.& ſubſtit. vbi gloſ. dicit, quòd facto datur voluntas intelli- gietiam in brutis animalibus: Imò facta for- tiora ſunt ad oſtendendã voluntatem, quam verba. I. ſ tamen, S. ei, qui, de ædilit. edicto. Darumb kan die Widwe don K. mit der Her⸗ ren Capitularen Reuerß im wenigſten darthun/ noch belegen/ daß Andreas von K. ſeliger die Brleffe/ ſo auff 2000. Thaler lauten/ an ſtat der berſprochenen 2000. Goltguͤlden angenommen haben ſolte. Auch in mehrer betrachtung/ daß in der Herrn Capitularen Reuerß wird geſaget/ daß die fuͤnffe/ auff 2000. Goltguͤlden lautende/ 363 Brieffe in einer ſchwartzen Laden dorpltztret ge⸗ weſen: Aus dem wort vorpitziret/ Item/ aus dem worte 2000. Goltguͤlden erſcheinet klaͤrlich/ daß ſo wenig die Herrn Capitularen/ als Andreas von K. die fuͤnff Brieffe geſehen haben muͤſſen/ In erwegung/ wenn ſie die Brieffe geſehen/ ge⸗ leſen/ ond erwogen /daß ſie nicht wuͤrden in dem Reuerß angezogen haben/ daß die Brteffe/ ſo al⸗ leine auff 2000. Thaler lauten/ auff 2000. Goltguͤlden lauten ſolten. Vnndiſt dem allem nach/ die Widwe don K. nochmahlen ſchuͤldig/ Andreaſſen don K. Son gnughafftige Caution/ wegen der 2000. Goltgůͤlden zubeſtellen/ dnd da ſie ſich deſſen dorwidern wuͤrde/ koͤnte ſie/ die Widwe/ durch ordentlichen Rechtszwang zur beſtellung gnughafftiger Caution angezogen wer⸗ den. Vnd hiermit iſt die andere Frage erlediget. Poſtrema Quæſtio. Je dritte Frage bedarff keiner weitleuff⸗ 8 Nägen ausfuͤhrung. Dann da Andreas von K. ſeliger bor die 2000. Goltguͤlden hernacher 2000. Thaler angenommen haben ſolte/ dnd die Widwe von K. ſolches darthun/ dnd ausfuͤren koͤnte/ ſo weren der Widwen Erben keines weges ſchuͤldig zu den 2000. Goltguͤlden zuantworten/ ſondern Andreas don K. ſeligers Sohn muſte ſich mit den 2000. Thalern gnuͤ⸗ gen laſſen. Quia, quod ſemel placuit, amplius diſplicere non debet; c. qued ſemel placuit. ae regul. lur. in 6. Et nihil magis congruum eſt fidei humanæ, quàm ea ſeruare, quæ placue- runt. f. 1. ae pactus. l. non minorem. C. de tranſ⸗ ackion. ſonderlich/ well der don K. ſeines ſeligen Vattern onzweiffenlicher Erbe geworden iſt: Et heres contra factum defuncti venire non poteſt. l. cum Amatre.& de rei vindicar. lf aben. de liberal. cauſ. l. ſucceſſöres., C. de ſolutio.! hiv xor. Qde bonis, auroritate luaic poſid. nec ex pro- prià quidem perſonà, vt uominarim diciturinl. Vvenaitrici. Qae rebus alien. non alienandis. Weil aber vnter den Siegeln/ dnd Brieffen/ ſo auff die 2000. Thaler lauten/ etliche Brieffe ſein/ mit welchen wenig/ oder nichts eingemanet werden moͤchte/ So iſt die Widwe ſchuͤldig/ an ſtat derſelben Brieffe/ andere Brieffe/ oder gnug⸗ bafftige verſicherung zuthun/ daß nach jhrem/ der Widwen/ abſterben den von K. die 2000. T haler gewißlich folgen ſollen/ vngeaehtet/ daß Andreas von K. ſeliger/ wie man vorgeben wil/ die fuͤnff Brieffe in bezahlung/ vnd zur gnuͤge angenommen. lra definiendum eſt per textum inl. eleganter. S. qui reprobos. de pignorat. Actio. Ibi ICtus eleganter inquit, Qui reprobos nummos ſoluit creditori, an habeat pignora- titiam Actionem, quaſi ſolutã pecuniâ, quæ- ritur? Et conſtat, neq; Lisnoratſtla eum age- 1 2 re, re, neq; liberari poſſe, quia reproba pecunia non Überat ſoluentem, reprobis videlicet nummis reddendis. Ecce ibi pecunia repro- ba non liberat foluentem, ſed ſoluens nihilo- minus poſteà aliam pecuniam non reprobam ſoluete tenetur. Ad eundem igitur modum hteræ quoq; reprobæ, hoc est, quibus propter inopiam debitoris nihilpeti poteſt, ſoluen- tem non liberant, ſed cognitis literis repro- bis, meritòè huiuſmodi literæ debitori red- duntur,& debitor pro ijs alias literas in ſo- lutum dare tenetur. Vnd hindert nicht/ daß etliche der Schuͤlde⸗ ner nach geſchehener depontrung/ onnd niderle⸗ gung der Brleffe/ in dnuormoͤgenhelt geraten ſein folten. Dann well die Widwe don K. von den Geltſummen/ ſo in den deponirten Brleffen be⸗ griffen/ die abnuͤtzug/ ſo lange ſie lebet/ entpfehet/ vnd bekoͤmmet/ ſo iſt ballich/ vnd recht/ daß die her⸗ nacher einfallende vnnormoͤgenheit der Schuͤlde⸗ ner ſie/ die Widwe bon K. im gleichen dbergehde. Qui enim ſentit commodum, debet quoq; ſentire incommodum, idq; ſecundum natu- ram eſt. I ſecundum naturam. de egul. Iuris e. qut feutit. de regul. lur in s. Hinc illud, Commoda qui ſentis, iungus onus emolument is, Paulus de Cęſtro conſ. 133. incipiente, Me Martinus. 1il. 2. Imo abſurdum eſt, alium haberc commoda, & alium ſuſtinere onera. 7. ν, qui in poreſlate. S. Finali. de legart. praſtand. Vnd ſolches darumb deſto mehr/ daß in deme⸗ zwiſchen Andreas don K. ſeltgen/ end der Wid⸗ wen auffgerichteten dortrage klaͤrlich vorſehen/ daß die Widwe gnugſame cautlon/ vnd verſiche⸗ rung beſtellen ſol/ daß der von K. vᷣñ ſeine Erben/ nach jeem der Widwen tode/ der 2000. Goltguͤl⸗ den/ oone eintgen dorzug/ oder ſchaden/ ſollen hab⸗ hafftig werden. Dieſe wort/ nach jrem tode/ ohne etnigen ſchaden habhafftig werden/ bringen klaͤr⸗ lich mit/ daß die einfallende dnuermoͤgenheit der debltoren die Widwe von K. ond jhre Erben/ dnd nicht Andreas von K. vnd ſeine Erben betreffen ſol. Dann ſonſt wuͤrde Andreas bon K. dnd ſeine 4 8 ☛ ⁵ 1 ILIVM „* 2— 1 — ☛9 Ach dem ich mich hiebeuor 8 9 auff den vortrag/ ſo Antonij es von S. verordnete Vormuͤn⸗ .r der mit Gottſchalck von S. wegen der Landguͤter auffgerichtet/ ob erwehnter vortrag zu Rechte krefftig⸗ 8— Ee. OCTAVV M. 221 K A K M— 9. 5 3, 8 5— 2 2 igeſimumſeptimum. Erben der 20 00. Goltguͤlden ohne ſchaden niche habhafftig werden. Et vbi verba ſunt clara, am- plius dubitandum non eſt. I. Ke,aut ile. 5. cun in verbus. de legat. ⁊.l. continuus. S.rum ird. de verb. obligar. Grauet. conſeꝶ. num. 21.& cnſcdo. num.r. & couſ 7o. in princ& conſæ i. num. I. nec ibi ca- uillationes aduocatorum locum habent, Gre. uer. conſ. ir num. o.& conſ-q7 vum. 2.. BVber des alles ſeind die füͤnff deponirte/ dnd nidergelegte Brieffe an ſtat eines Pfandes/ oder geſatzten Buͤrgen/ in erwegung/ daß in dem auff⸗ gerichteten vortrage vorſehen/ daß die Widwe don K. gnugſame caution/ ond dorſicherung praſſti⸗ ren/ dnd leiſten ſol/ dnd gnugſam cauiren/ heiſſet Buͤrgen ſtellen/ oder Pfand niderlegen. I. 7.§. iu- ger, de collario. Lonor. Ibi dicitur, rectè cauere eſt per ſatisdationem cauere, aut dat is pigno- ribus. Wenn aber dle caution mit Buͤrgen/ oder Pfanden deſtellet/ vnd die Buͤrgen koͤnnen nicht zahlen/ oder die Pfande koͤnnen nicht zureichen/ in dieſem falle iſt der principalis debitor pflich⸗ tig/ vnd ſchuͤldig/ was die Buͤrgen nicht zahlen koͤnnen/ oder was mit dem Pfande nicht mag be⸗ zahler werden/ zugelten/ ond zuzahlen. Nouel. conſtit. 4. l. crediror. 2. de rebus credit. ibi aicitur, reſidui petitionem ſupereſſe, ſi minoris pi- gnus fuit venditum. I. eleganter. S. ſi venaiderit. Ae pignor. Actien. vbi aicitur, ſi pluris fuerit pi- gnus venditum, ſuperflui petitionem debi- tori dari. Woraus dann ſchließlich folget/ daß die Wid⸗ we von K. vnd jre Erben gelten/vnd zahlen muͤſ⸗ ſen/ was mit den deponirten Brteffen nicht kan⸗ noch mag gefodert werden/ wie dann auch die Widwe/ dund jhre Erben/ nicht alleine 2000. Thaler/ ſondern 2000. Goltguͤlden zu zahlen pflichtig ſein/ woferne ſie/ die Widwe/ nicht kan darthun/ daß Andreas von K. ſeliger/ dor die 2000. Goltgauͤlden hernacher 2000. Thaler zur gnuͤge angenommen. Vnd hlermit iſt die dritte frage auch reſoluiret/ dnd erlediget. Iohannes Borcholten e—= 4 * ₰ 4 ½ 4 8* Geee. 1 . 2— S bä 3 2 8 2 9 2 S. 5 7 6„. 5 8 8—— 4 9 7 4—, 4* 44 3 3— 4 △ —. ESIM 4 84 4 3 vnd beſtendig/ oder nicht/ reſoluiret ha⸗ be/ Vnnd nun weiter/ wie es mit den 16000. Marck Luͤbeckiſch/ dero in dem vortrage gedacht/ gehalten werden ſol⸗ ob dieſelben Antonij von S. Stieffbruͤ⸗ dern/ vnd Schweſtern/ in kraſft ange macht G — . —— Hrnes emannen/dnd. bals. fi 1, 3, te, Bdch p uuuuiuntcs DMabele in co 1 V ucheium,) atuat. e. iudic b naleguüpe run Deyro ſelten qua d auff dem? Bipanttenen dato G in den Erbarn 8— ₰ 8 4 M⸗ b — — — — — — — — — — der werden/ ngetm/ nigg ſur. L ednn ena s ndai petitionem lupertt, i us funt venditum. 1atan Nguor Actian vli dau Ls. us veaditum, ſupertui xuin i dari. Woraus dann ſchliet i don K. dnd fre Erdengettunhe .— mag geſodert veim/nin owe/ unnd ihre Etzn t haler/ ſondern 2000. Geſtt Conſilium Vigeſimumoctauum. macht angezogenen vortrages/ gebuͤh⸗ ren/ oder aber/ ob ihnen allein die helff⸗ te dauon/ vnnd die andere helffte Gott⸗ ſchalck von S. zukommen moͤchte/ con⸗ ſuliret/ vnd befraget werde/ So wil ich mein/ im Recht gegruͤndetes bedencken/ vnangeſehen/ ich in vorigem Conſilio bereit mich hierauff kuͤrtzlich erkleret/ anzeigen/ vnd nichts/ dann ipſa m veri- tatem, quæ eſt conſtantia, ac firmi- tudo,& bafis, ſiue funda mentum Iuſtitiæ, Bald. conſil. 52. incipiente, Examinanda ſunt capitula. nu. 5. 1ib. I. un vor augen haben/ quod ſemper nosfa- cere debere in confilijs ſuis Baldus ſoœpius monet. Petrus de Caſtro conſ. 219 Bolog. conſ. 55. Corneus conſi. 6. co- lam 2. lib.. Cagnol. in l. 2· num. 55. C. de edendo. Et circa hoc verſatur Iudicis officium, vt veritatem in lu- cem eruat.«. iudicantem. 30 quaæ ſtio. vlt. cunn allegatis per Decium in e. quo- niam contra. De probation. Je reſolutio aber der vorge⸗ ſtelten quaſtion ſtehet/ dnd beruhet = auff dem Buehſtab des bortrages/ welcher bvon worten zu worten lau⸗ tet/ wie folget. ontergeſchriebenen dato onterhandlung geſche⸗ hen zwiſchen den Erbarn/ bnd Wolweiſen Her⸗ ren/ Herrn Chriſtoffer C. Herrn Heinrichen don S. Rathmannen/ ond die Erbarn/ annd Vor⸗ nehmen Johan von W. ond Albert C. Buͤrgern zu Luͤbeck/ Weiland Hardwig von S. nachge⸗ laſſenen Widwen/ onnd dnmuͤndigen Sohns ſemptliche Vormuͤndere/ an einem/ onnd den Erbarn/ ond vornehmen Gottſchalcken von S. anders theils/ nachfolgender geſtalt/ vnnd alſo/ daß nemüch der Hoff zu K. mit allen ſeinen zube⸗ hörungen /onnd dann den Doͤrffern K. N. F. tem K. bnd der Hoff zu S. mit ſeinen zubehoͤ⸗ rungen/ ond was daſelbſt mehr herumz iſt⸗dund dann E. getaxiret worden ſeind auff 16 000. Marck Luͤb. nteht zu endlicher theilung/ ſondern allein auff den Fall/ den Gott gnediglieh abwen⸗ de/ daß/ wenn gemelten Gottſchalcks bon S. ſei⸗ nes Beuders Sohn Antontus/ fuͤr ſeinen muͤn⸗ digen Jahren/ oder darnacher ohne Leiheserben berſterhen wuͤrde, alſo/ daß jn ſeine Mutter/ oder Sey wiſſentlich jedermenniglich/ daß den 365 ſo von jhr aus der andern Ehe kuͤnfftig gebohren werden moͤchten/ Oder ſeiner Mutter Bruder erbeten/ oder aber herwtederumd/ daß ſich der⸗ maſſen der Fall begebe/ daß durch obberuͤhrten Gottſchalcken von S. oder ſeiner Leibes Erben toͤdtiichen abgang/ die Guͤter an ſeine kuͤnfftige Haußfrawen/ oder jhre Erben derſterben moͤch⸗ ten/ daß als dann mehr genante Gottſchalck von S. oder Antonins gedachten ſolchen Erben nicht mehr von genanten Guͤtern zuthun/ bnd zugeben ſchuͤldig ſein ſollen/ als obernante ſummen Gel⸗ des/ ond nach gelegenheit des Falles/ wie einem jeglichen dauon gebuͤhren wil/ damit ſie gentzlich⸗ abgeſcheiden geweſen/ vnd die Guͤter bey gemelten Gottſchalcken don S. oder ſeines Brudern ſohn Antonto/ oder deroſelben Leibes erben bleiben ſol⸗ len/ welches alſo von betderſeits Parten bewilli⸗ get/ beliebet/ vnnd angenommen/ dauon zwo Schrifften eines lautens/ derer eine bey gemel⸗ ten Herrn Vormuͤndern/ die andere aber bey Gottſchalcken von S. in dorwahrung. Aus dieſem vortrage ſcheinet erſtes anſehens zuſagen/ daß die ſechszehen tanſent Marck Luͤb. nicht alleine Antonij von S. Erben zukommen/ ſondern ſollen/ dnd muͤſſen gethetlet wer den vn⸗ ter Gottſchalck von S. ond erwehntes Antonij Bruͤdern/ vnd Schweſtern/ alſo/ dnd derogeſtalt das Antont Erben/ Bruͤder vnd Schweſter da⸗ uon dte helffte bekommen/ vnnd die ander helffte bey Gottſchalck son S. annd den ſeinen bliebe/ vnd ſolches bor erſt dieſer brſachen halben/ daß in dem dortrage geſagt wird/ der Hoff zu K. mit al⸗ len ſeinen zugehoͤrungen/ ond dann den Doͤrffern K. N. J. Item K. vnd der Hoff zu S. mit ſei⸗ nen zugehoͤrungen/ dnnd was daſelbſt mehr her⸗ umb iſi/ onnd dem E. ſey auff 1000. Marck Lub. karixet worden. Tayxiren iſt nichts anders/ dann deſiniren/ end dorſchrelben/ was ein Gut werth ſein moͤch⸗ te. Intelligitur hoc ex eo, quòd dicimus, in litem iurari, taxatione à ludice factà. l. quando. C vnde vi. Er taxationem iureiu- rando adijcere videmus. S. penaulr. de in litem iurand.& iusiurandum taxatione refrenare. l. arbitrio.. I. Ae dalo malo. per iusiurandum in litem damnari, Iudice quantitatem taxante l. 5. F. prærerea. Ad eæxbilendum. His enim ver- bis nihil aliud dicimus, quàm Iudicem præ- finite, ſiue præſcribere certam ſummam, vſq; ad quem in litem iurari,& quis condemnari debeat, acq; ità ICtus loquitur nl in actioni. Luss, De in lirem iurzuao. Sic, cum dicimus, fi- ne vllà taxatione in litem iurare, l. qui reſtirue- re. De rei vinaicar. hoc dicimus, lurare in li- tem non præfinità certâ quantitate. Simili- ter, cum dicitur ˙ Novxell. 5. ſumtus taxari debere,& in Nouell. S. expenſas taxari debe- re, hoc dicimus, definiri,& præſcribi debere, Ii 3 quan- — 366 Conſilium Vigeſimumoctauum. quantum ſumtuum,& expenſarum nomine ræſtari debeat, quemaamodum Impyerator ind. Nouell. 13. C& F. ſeipſum iuterpretatur. Vnd derwegen/ wenn geſagt wird/ daß Antonij/ vnd Gottſchalcks von S. Landguͤter ſeind taxiret auff 16000. Marxrk Luͤb. wird damit diß zuuer⸗ ſtehen gegeben/ daß die Landguͤter ſelnd æſtinitet/ geſchetzet/ vnd zu Gelde angeſchlagen/ aiſo/ vnnd derogeſtalt/ daß ſie 16 000. Marck Luͤb. werth ſein ſollen. Dieſe taxatio, dnd æſtimatio der Landguͤ⸗ ter wird ſubrogirt/ dnd trit in dte ſtette der Land⸗ guͤter/ vnd wird vor die Landguͤter gehalten/ per regulam, ſubrogatum ſapit naturam eius, in cuius locum ſubrogatur. V. f. eun. S. qui intu- viam. ſi per zaution. in iudit. ſiſt. c. Ecdleſia. el I. extr. vr lite pendente. Erlamſi ſubrogatum in aliquo diſcrepet abeo, in cuius locum ſub- rogatur. Nam nihilominus in alijs ſequitur candem naturam, Paulus ae Caſirs conſel. 7z. lib. I. Iaſon in a.§. qui iuturiarum. col. I. in 2. uo. rabil. Die Landguͤter aber haben zur helffte An⸗ tonio don S. zugehoret/ vnnd zur andern helffte Goteſchalck don S. Well dañ dle karirten 16 000 Marck Luͤb. indie ſtatt der Landguͤter ſubrogiret ſein/ vnd tretten/ ſo folget/ daß die gantze Sum⸗ ma der 16000. Marck Luͤb. Antonij don S. Erben nicht zukomme/ ſondern da ß jhnen/ den Erben/ von ſolchen 16000. Marck Luͤb. nicht mehr/ dann die helffte/ als nemlich 8000. Marck Luͤb. gebuͤhren/ vnnd die andern 8000. Marck Gottſchalck von S. Vnd ſoiches zum andern darumb deſto mehr/ daß in erwehntem vortrage Buchſtablich geſagt * wird/ daß Gottſchalck von S. woferne er Anto⸗ nij todt ableben wuͤrde/ von den 16 000. Marck Luͤd. einem jeglichen/ was jhme dauon gebuͤhren moͤchte/ geben/ dnd vorrichten ſol. Diß ſeind dte Heile/ kiare wort des vortrages. Sol man nun don den 16000. Marck Luͤb. einem jeglichen ge⸗ den/ was jhme dauon gebuͤret/ ſo wird nothwen⸗ dig folgen/ daß die gantze umma der 16 000. Marck Luͤb. Antonij don S. Erben nicht zuſten⸗ dig ſey. Et verbis claris exiſtentibus, non eſt VIterius dubitandum, nec vllus locus conie- cturis dandus, aut declarationi. l. conrinetur S. cum ira. De Verbor. oLligar. l. ille, aut ille. S. un in Verbuts. de legar. 5. Olarad. conſal. 15. iucipiehre, Ex praſenri:hemate circa princ. Decius authen. ex rteſtamenro. nu. 6. C. de collation. Idem Detius inl. hi donarione. nu. 2. C eodem. Orauer. nſ.g. nu. 21. & conſ. II. na. 6& conſ2. 2u. 2. Vraquell in repe- rir. l. ſi vnquam, ſuper verbo, liberrtus, nu. 15. Cde reuoc douario. Socin. conſil. 13 9. nu. 16. lrb.. Et vbi verba ſunt clara, cauillation es Aduocato- rum locum habere non debent, vz aicir Balaus conſil. I7̈. in fine, lib. 2. Grauert. Aiczo conſ. 4. nu. 2r. & conſil. 116.& conſil. Sf num. z. Adin quali- bet diſpoſitione verba potius attendenda,& ſequenda ſunt, quàm mens imaginaria,& incerta, Sald. onſil. 422. colum. 2. lib. 1I. Eto- mnis interpretario, quæ à verbis diſcrepat, eſt reiſcienda, Barrol, in l. ab execurore. colum. penult. in princip. ae appellat. Bald. in I. ea quæ. C domminaribues, Epiſtolas. Alexandconſil 2¹. inci- piente, nec anuendi, in fine lib. 2. Decius inl. in ambitguis. num. 2. De regul. Iur. Et, ſi ſtantibus verbis claris dubiraremus, diceretur dubita- rio illa vana,& cauilloſa, vrinquit rexuius nona- Lil. De filos, ante dotal. inſtrum. nat. in princip.& . prope hinem, Veyſ. qula Verd omninò. co in authen. de triente,& ſem"tſſe in S. vlt. Tiber. Decian. reſps. „7. num. 27. in 2. volum. Zum dritten/ geben die worte des dortrages an jhnen ſelbſt/ daß die taxirung der Landguͤter darumb vorgenommen/ onnd geſchehen ſey/ auff daß die Landguͤter durch die geſcheßene taxation⸗ auff den Fall/ da Antonius/ oder Gottſchalck von S. ohne Leibes Erben derſterben wuͤrde/ koͤn⸗ ten/ vnd moͤchten gethetlet werden. Die Natur aber/ Art/ onnd Eigenſchafft einer theilung iſt nicht dieſe/ daß einer alles alleine zu ſich reiſſe⸗ ſondern die Natur/ Art/ vnd Eigenſchafft einer theilung bringet diß mit ſich/ daß einer etwas be⸗ komme/ vnd der ander auch etwas behalte. Di. uiſio enim eſt quædam permutatio rerum, communionem diſcernens. l. um pater. g. le- reaitarem poſt mortem ſuam rogati reſlituere, de legat. 2.& ideò ſicutieꝝ permutatione naſci- tur obligatio,& Actio præſcriptis verbis. naruralu. in princip. e præſcript. verb. ità&ex diuiſtone obligatio oritur, actionem præ- ſcriptis verbis pariens. 1. fyarres. C. ommunia Vtriusg luico. I. ſi familiæ. I. licer O famil, ber. ciſc. l. ſt filia. g. ſi pater l. hus conſequenter.§. ſea & cum monumentum. ſf. fam. Lerciſc. Vnd wie es in permutatione zugehet/ daß der eine dem an⸗ dern etwas gibet/ vnnd folgen leſſet/ l. 1. de con. Traben. emiio. I. I.& zor. rir. de rer. permur. in ff G C. L.. de præſcrip.verbis. Alſo gehet es im glei⸗ chen in diuiſione zu/ daß der eine etwas bekoͤm⸗ met/ ond der ander im gleichen etwas behelt. Letzlich ſcheinet es der eingepflannten natuͤr⸗ lichen billigkeit zuwidern ſein/ daß Antonti bon S. Bruder/ vnd Schweſter die 16000. Marck Luͤb. ſo in der Landguͤter ſtette ſubrogiret ſein/ onnd tretten/ alleine wegnehmen/ vnnd Gott⸗ ſchalck von S. nirhts dauon haben/ noch behal⸗ ten ſolte/ ond darumb ſcheinet zuſagen/ daß An⸗ konij von S. Bruͤdern/ nnd Schweſtern von den 16000. Marck Luͤb. nichts mehr/ dann al⸗ leine die helffte gebuͤhre/ damit wieder die einge⸗ pflantzete natuͤrliche billigkeit nichts vorgenom⸗ men werden moͤge/ cum ratio naturalis vim legis habeat, f chm, rario, in princp.& ibij Al éer, de Roſate, De Lonu aamnato. nec ſit maior, ve Rtttiyansnachfolg Was/daßdie Re akaleie ein ehe irwyinachtgenom tamißteſederleſe nndnf ſ(aukx non perſf ur nalle, de 1 nnini, negh 1 tnrr guimente üaceirtnr. 7 is gſchicht/ . Snm oͤritten 79 arumd dorgenommen⸗ 11 ontus/ 3. ohne 4 endes Erben Kefn dnd möchten gethelttund 4 ber/ Art/ dund Eigenchfttn icht dieſe/ daß eineralls ili dern die Natur/ At/ mög ſellung oringet dißmtſſc/ ume/ dnd der ander aucſcnai 10 cnim eſt quædan ſemas mmunionem diſcenes an Gratem poff morten funnu ar. 2.& ideo ſicutlexpemna riptis verbis pariens:ffun en etwas aldet unnd lnſt 17. Fur ns un der. rrtlo. 1.1. C nt.ke n * 1 en in duiſone u. uia /dnd der nder im gla, ear abuan nd tretten/ alleimen 8 n ſhnen ſeltſt/ dii* Conſilium Vigeſimumoctauum. vel certior ratio in mundo, Bald in l. quories. C. de ſuis,&legir. cùm naturalis ratio ſit idem, quod ipſa naturalis luſtitia, quæ per ſe ſuffi- cit. I. ſcire oporter. g. fuſficit. de excuſar. zutor. Moltuæus in extricat. Labyrinrhi de aiuidais,& iu- diuid. fipulat. parte I.& ob id rationabile ali- quod dictum ità debet môuere Iudicem, vt 1pſa lex, Andr. de Iſern. in prelud. feudor. nu. 449. Et legem quærere, vbi eſt naturalis ratio, in- firmitas eſt intellectus, vr Ariſtorelis aurorita- u rerrauidit Socinus Iunior confil 6,. num. 4. lib. 2. Tiraqvell in rractat. ceſaute causd, in limitario. I V. 2um. G7. cum ſequentib. Et ad naturalem ra- tionem recurrendum eſt, cùm intellectus le- gis eſt dubius, A. 1. ſcire oportet.. ſedſt maxime. He excuſat. tutor. Mattheus de Afflict in conſlitur. Neapol. rubr. II. num. 17. lib. I. Ob nun wol dieſe eingefuͤhrte Argumenta einen ſchein haben der Warheit/ ſo iſt jedoch den⸗ ſelben vngeachtet/ zu concludiren/ vnnd zuſchlieſ⸗ ſen/ daß die 16 000. Marck Luͤb. Antonij don S. Erben alleine gehoͤren/ vnd Gottſchalck don S. dieſelbe 16 000. Marck Antonij von S. Erben volkoͤmlich folgen zulaſſen ſchuͤldig/ vnnd Pflichtig ſey/ aus nachfolgenden vrſachen. Vor erſt/ daß die Rechte ſagen/ vnd wollen/ daß nicht alleine ein eheil eines dortrages ange⸗ ſehen/ vnd in acht genommen/ ſondern der gantze bortrag mit fleiſſe derleſen/ angeſchawet/ vnnd erwogen/ onnd darauff als dann erſt iudieiret/ vnd geurtheilet werden ſol. Inciuile ſiquidem eſt, totâ lege non perſpectà, iudicare, vel re- ſpondere 7. inctuile. de legibus. Et non opor- tet calumniari, neq; verba captare, ſed ani- maduertere, quàâ mente, quàâ ratione, quouè ſenfu quid dicatur. l. penutt ad exbibend. Vnd wenn ſolches geſchicht/ vnnd der bortrag/ wel⸗ chen Antonij von S. Vormuͤnder mit Gott⸗ ſchalck von S. wegen der Landguͤter/ onnd thet⸗ lung derſelben auffgerlchtet/ von anfange biß zum ende mit fleiß vorleſen/ nd erwogen/ onnd das eine gegen das ander gehalten wird/ erſcheinet daraus klerlich/ daß die gantze ſumma der 16000. Marck Lub. Antonijbon S. Erben gebuͤhre, ond nicht die helffte jhnen den Erben/ onnd die ander helffte Gottſchalck don S. Dann nach dem die Landguͤter auff 16000. Marck Luͤb. taxiret ſein worden/ folget in dem vortrage wei⸗ ter/ wie es mit den 16000.⸗Marck kuͤnfftiglich gehalten werden ſol/ nemlich alſo/ vnnd deroge⸗ ſtalt/ daß Gottſchalck von S. wenn Antonſus ohne Eheliche Lelhes Erben derſterben wuͤrde/ Antonij Muttern/ oder ſo von jßr aus der an⸗ dern Ehe kuͤnfft iglich gebohren werden moͤchten/ oder jhrer der Mutter Bruͤdern von den Land⸗ guͤtern nicht mehr zuthun/ vnd zu geben ſchuͤldig ſein ſol/ als obernante ſumme Geldes. Noten- tur hæc verba, Gottſchalck von S. ſol von den 367 Landguͤtern Antonti Erben nichts mehr zu⸗ thun/ ond zu geben ſchuͤldig ſein/ als obernante ſumma Geldes. Dieſe worte bringen austruͤck⸗ lich mit ſich/ daß Gottſchalck von S. Antonij Erben 16000. Marck Luͤb. thun/ vnnd geben ſol/ Vnnd darumb kan nicht geſagt werden daß von den 16000. Marcken Gottſchalck von S. 8000. haben/ dnd behalten ſol. Diß beſaget der vortrag nicht/ vnd auff dle wort des dortrages muß geſehen werden/ vnd wo die worte deſteiren/ da deſietret auch der vortrag/ ſicuti dicimus, vbi verba legis deficiunt, deficit& legis diſ- poſitio. l. 4. J. tories, 2 ibi Bartol. de damvno in- feclo. l itd aurem. in princtp. O261 ertam Barrbl. de adminiſirario. tutor. l. hos accuſare.. omnibus. de accuſation.& contrahentes hoc expreſſiſ- ſent, ſiità voluiffent.« iuter corporalia. Extr. de tranflation. Epiſcop. c. ad audientiam, extr. de decimus. Et verha ſunt inſpic ienda, nec vltra ea trahenda eſt diſpoſitio. /. quod conſtirurum, ibi, quautum ad verla eius. De teſtamenr. mmilit. I. hjeruum. S. non dixit prætor, De acquir. ereait. Et quod ſcriptura non dicit, nec nos debe- mus dicere. Bald in c. Rodulpbuus. colu. 2. Verir. & ægo dico. Ext. de reſcriptir. In mehrer/ ond ſonderlicher erwegung/ daß der vortrag/ ſo don Antonij von S. Vormuͤn⸗ dern mit Gottſchalck von S. auffgerichtet iſt worden/ ſtricti Iuris iſt⸗ Omnes ſiquidem tranſactiones ſunt ſtricti luris. Vnd darumb kan dem vortrage nicht ab/ noch zugethan wer⸗ den/ ſondern derſelbe mus verſtanden werden/ wie der Buchſtabe an jhme ſelbſt lautet/ nnd ausweiſet. ljs enim, quæ luris ſunt, nihil addi, nihil detrahi poteſt, ſed id tantùm ſer- uandum eſt, quod ſcriptuta loquitur. Ius ſi- quidem ſcriptum conſiſtit in ſcripturãà ipſà, & verbis præciſè obſeruandis. Sala. ouffl. 4s. Exami vauda ſunr capituld. Hu. 3. Veyſtr.& couuerſ5 cuntractus. lib. 1. Ac à lure ſiricto nullo modo recedi poteſt. glinl. penulr. C. de iudicis per. Ptopexit, qui,& A quibus manumiſti lileri non Rant. Bald, in c. ſi cauſam. col.:¹. veꝛſte. ſea quid. ht in ſtaruto. Ex:. de re iuaic. Ne latum quidem vnguem, Tiraquell. in rract. de vtroque retract. . 3). 21. I. Hunl. 23. So wird in dem vortrage auch austruͤck⸗ lich vormeldet/ vnd angezeiget/ daß die 16000. Marck Luͤb. von den Landguͤtern gegeben wer⸗ den // nd die Landguͤter bey Goteſchalck don S. bleiben ſollen. Vnd dieſe wort/ geben/ onnd blet⸗ ben werden gegen einander geſetzet. Gottſchalck von S. ſol don den Landgaͤtern 16 000. Marck Luͤb. geben/ vnd dagegen ſollen die Landgaͤte: bey jhme bleiben. Geben heiſt auff Latetnſch dare. Dare autem nihil aliud eſt, quàm dominium transferre. L. vbi awrem Sou apparer. S. fin. de verbor. oblig. S. ſic itag, aiſcreris. Inffit. de acrion. 114& non 368 & non videntur data, quæ ità dantur, vt ac- cipientis non fiant. I. non videtur. De rgal. Jar. Sol nun Gottſchalck don S. 16000. Marck Luͤb. geben/ ſo folget/ daß er von den 16000. Marcken nichts behalten koͤnne/ In betrachtung daß das wort/ Geben/ ſolches nicht dulden/ noch leiden wil. Vnd gegen die 16000. Marck Luͤb. ſo Gottſchalck von S. geben ſol/ bleiben jhme die Landguter. Hæc eſt natura tranſactionis, da- re aliquid,& aliquid retinere, l. ranſaclio. Cde tranſactio. ibi aiciturtranſactionem non procedere, niſi aliquid detur,& aliquid retincatur. In dem vortrage wird auch mit deutlichen klaren worten geſagt/ wem die 16000. Marck Luͤb. ſollen gegeben werden/ nemlich den Erben. Gorttſchalck don S. aber iſt Antonij don S. Er⸗ be nicht geworden: Darumb folget/ daß Gott⸗ ſchalck don S. don den 16000. Marrken nicht das aller geringſte gebuͤhre. Der dortrag bringet auch weiter mit ſich/ daß mit den 16000. Marcken eine abſcheidung ſol gemachet werden von den Landguͤtern. Dann alſo lanten die wort/ dannt ſollen ſie abgeſchelden weſen. Daraus folget abermal/ daß Gottſchalck von S. don den 10000. Marcken nichts gebuͤ⸗ re/ In betrachtung/ wenn er Gottſchalck von S. bon den 16 000. Marcken ſich etwas/ auch das allergeringſee anmaſſen wuͤrde/ daß er damtt ab⸗ geſchelden muͤſte ſein von den Landguͤtern/ wel⸗ cher Gottſchalck von S. ſich nicht dorzeihen/ noch begeben wird/ onnd darumd kan er zugleich die Landgaͤter nicht haben/ ond von den 16000. Marcken Luͤb. die helffte behalten. Letzlich bringen dieſe wort/ Gottſchalck von S. ſol ſchuͤldig ſein/ von den Guͤtern 16000. Marck zugeben/ onwiderſprechlich mit ſich/ daß die 16000. Marck Lub. alteine Antonij don S. Erben gebuͤhren. Dann ſonſt koͤnte/ dnd mochte nicht geſagt werden/ daß Gottſchalck von S. 16000. Marck ſolte ſchuͤldig ſein von den Guͤ⸗ tern zugeben/ ſondern er were alleine ſchuͤldlg 8000. Marck zueriegen/ man wolte dann ſagen/ daß Gotsſchalck son S. ſchuͤldig were don den ☛ Guͤtern jhme ſelbeſt zugeben/ welches ein groſſes abſurdum wurde ſein/ quod omninò eſt reij- C iendum, Per-. obſervare.§. Vlr. de oſhe. proconſ. l. nam abſuraum. De bonis libertor. c. quemaamo- Aaw. Ext de iniuris.— Vnd dieſe meinung zuhalten/ ſteßen die bo⸗ rigen ſcheinliche Argumenta nichts im wege. Dann ob wol in dem vortrage iſt angezogen/ daß die Landguͤter auff 16 000. Marck Luͤb. ſein ta⸗ riret worden/ ſo folget jedoch ſtracks darauff/ zu was ende die taxatio geſchehen ſey/ Nemlich zu dem ende/ wenn Antonius don S. ohne Lelbes⸗ erben/ vor Gottſchalck mit tode abgehen wuͤrde/ daß auff den Fall Gottſchalck von S. Antonij Erben 16000. Marck Luͤb. von den Landguͤtern Conſilium Vigeſimumoctauum. thun/ vnnd geben/ vnnd hinwider/ wenn Gott⸗ ſchalck don S ond ſeine Leihes erden vor Anta⸗ nio don S. mit tode vorfahren wuͤrden/ daß an den Fall Antonius von S. Gottſchalckes Erhen don den Landguͤtern 16900. Marck thun/ ong geben ſolte/ Arg; ità fe uentia declarant, quo- modo præcedentia fint intelligenda./ ſead u lrauus. S. proinde, Ad Macgedon. Barrol. Aley.. ↄniul. carera. S. fina. de legaz. 1. l. ſi cum fundum & ibi&hi pulcher textus, de verbor. ſegnific, l. cam ,A,, ,h fratres.§. Aulciimu. de legar. 2. cum ſimilibus znn. cordaut. ibi adductis,& per Sala. cnftl. 371. Tio rensre. num. 4. in 1. Et vna pars tranſactionis intelligirur ſecundum aliam. 7. qui filiabus in princip. de legat. 1. l. vrrum. ae petitio. hereain! quemadmodum. in fine. adl. Aquiliam. Decius cn fil. r2. Prscedendo breuiter num. z. in fine. Iiberiu Decianus reſpon. 113. uum. I4. in 3. volumn. Vnnd wenn vielleichte allhter wolte geſagt werden/ es ſey der tranſigenten meinung nicht al⸗ ſogeweſen/ daß Gottſchalck von S. 16 0oo. Marck Luͤb. Antonij Erben von den Guͤternge⸗ ben/ vnnd berrichten ſolle/ ſondern diß haben die Contrahenten gemeinet/ onnd gewolt/ daß die Landguͤter ſolten taxiret/ bnd angeſchlagen wer⸗ den auff 16 000. Marck Luͤb. derogeſtalt/ daß bon den 16000. Marcken Gottſchalck von S. Antonij Erben 8000. Marck/ vnnd hinwider Ankonlus von S. Gottſchalckes Erben gooo. Marck geben ſolte/ kan ſolch vorgeben nichthe⸗ ſtehen/ aus den drſachen/ daß dieſe wort/ Gote⸗ ſchalck don S. ſol den Erben nichts mehr don den Guͤtern zuthun/ vnnd zugeden ſchuͤldig ſein/ qis obbenante ſumma Geldes/ das iſt/ 1600o. Marek Luͤb. deutſche/ helle/ runde/ dnnd klare wort ſein/ ſo da Buchſtablich wollen/ daß Anto⸗ nij Erben/ wegen der andguͤter/ 16 000. Martk Luͤb. haben/ vnd bekommen ſollen/ vnnd weil ſol⸗ ches die deutſche/ helle/ klare wort mit ſich brin⸗ gen/ iſt kein zweiffel/ daß der tranſigentiumge⸗ muͤte/ wille/ dnd meinung auch alſo geweſen/ mie die wort lauten. Verba enim demonſtrant vo. luntatem dicentis. I. Labeo. de ſupelecl. legar c. Er autem. 22. quaſt. 2. Et ex loquelà hominis animus iudicatur. Bald. inl. fed& reprobarids princip. de excuſat. zuror. Ac nullum eſt maius mentis noſtræ teſtimonium, quam qualitas inſpecta verborum. Sald iu!l generaliter int norab.& de non numer pecun.& in l. ad cognuſtev- dlas. C. de ingenuis mauumt/,u. So koͤnnen dieſe wort des bvortrages/ was einem jeglichen/ nach gelegenheit des Falles da⸗ uon gebuͤhren wil/ auff keine andere/ dann au Antontj don S. Erben gezogen werden/ welches alſo vnwiderſprechlich wird erwieſen/ dnd darge⸗ than. Djeſe wort/ was einem jeglichen dauon gebuͤhren wil/ ſiehen zwiſchen den worten/ nicht mehr von gemelten Guͤtern zuthun/ vnd Haan b chuͤſb nunt nelia; 3 Jſegedi, qull ſu deſinennun tara- ue 1 9 Jſ Cuykeg Cen ldtrnn, qodded eu ſ. ulurnu A. Tan nm in.u m/ enen ſͤen/ mt waägieenhe neze nhehcze Me Sterzamgzihenſ Rty'wieeegend fät aengzä Pnt inn ne nah 1 lennat gehen/ reden alleine don Antonij don S. Er⸗ nan von den Guͤtern nichts mehr zuthun/ dnd zuge⸗ au ben ſchuͤldig ſein/ als obernante Summa. Dle⸗ ſe wort auch/ ſo da folgen/ Damtt ſollen ſie gentz⸗ aa lich abgeſchelden ſein/ reden im gleichen von An⸗ 1, Ce tonij Erben/ vnd Antontj von S. Erben ſollen atelligien un mit den 10000. Marrken gentzlich abgeſcheiden . cundanaa ſein. Daraus folget/ daß auch die wort ſo im chet a0 umma mittelſtehen/ wie einem jeglichen dauon gebuͤh⸗ eE Admadkm in fae, 49 4 ren wil/ alleine von Antonij von S. Erben II. Pracedends lresite. ecanus Ie an. I Buun probantur media, oc eit, talia præſumuntur nnd wenn balentn Effe media, qualia ſunt extrema, I. ralir ri. erden/ es ſey darna lachet prura. verſic, ſi in anuos,& ili gl.& Saldus, de le- gewefen/ daß nſtgetnte gat. z. l. ſed erſt.§. ſolemus. de heredib. inſtitur. c. darck 14 galc ine guis/znt, C& ibi gl. 27. Aiftinctione. æ legem,& ibi 4 id. AntoniſEthand ettam gl. Js. diſtinctio. Bald. in l. omues. S. ſi ve- n dund derncchtenpit ſas„d. C. ar Fpiſc. G& Clenas Et de medio idem dutrahenten gementt/ nan iudicatur, quod de duobus extremis. 7. Tti⸗ andgüterſoiten tartt/iagh Seia.§. Seia liberiis. de legat. 2. Tiber. Deciauus nauff 10 00. Malhi veSon. 22. num. J. in I. volum. alſo/ vnd dergeſtalt/ n den 16000. Mantka Gatie 8 A uonueeene ech leine Line berhen⸗ mont Erben 000. Mut, on ern diele ge a en/a e nen ruder/dnd zwo — don 6. Crdan Schweſtern⸗ ſo iſt Gottſchalck von S. ſchuͤl⸗ arck geden ſolte/ knßötns dig/ ſolchen Erben nicht mehr don gemelten Guͤ⸗ en ds den rſcche dihen kern zuthun /dnd zu gebden, als obernante ſen⸗ Aier don S. ſaldentennden a⸗ vnd einem jeden/ ſo viel jdme danonge⸗ 4 alck don C.ſol denertancis ren wil/ nach gelegenheit des Falles/ dem Soh⸗ Atern zuthun/ dnnd zagtaſti enanie ſunma Gedtz/i GSchweſter im glelchen ſo diele/ das iſt/ daß geſa⸗ dardk Lüb⸗ deutſche /anm get wird/ nach gelegenhett des Falles/ wie einem en⸗ ſo da Buchſittchele zeglichen dauon gebuͤhren wil/ onnd erwehnte Ten Sen der ammt worte konnen mit nichte auff Gottſchalck von b. haben/ end bekommedln S. gedeutet/ noch derſtanden werden/ welches 8: e deutſche/ helle⸗ uam auch hieraus klaͤrlich abzunehmen ſtehet/ daß ge⸗ 8 di eiffd/dajdera ſaget wird/ nach gelegenheit des Falles/ wenn Altuae ananetet Bottſchalck don S. von den 16000. Marcken 2 4. Letba enim dcoe wort lauten. Veits 19 gelegenheit des Falles/ etc. gantz bergeblich dem atatemdicentis ahe dortrage inſeriret/ ſintemahl/ der Fall begebe „2tem. 22. 1*f. 24 alhr ſich/ wie er wolle/ Gottſchalck bon S. auff alle 2u felle die helffte von den 16000, Marcken wuͤr⸗ Conſilium Vigeſimumoctauum. ſehuͤldig ſein/ als obernante Summa Geldes/ Item/ wiſchen dieſen worten/ damit ſie gentzlich ſollen abgeſcheiden ſein/ bnd die wort/ ſo vorher in den/ ond Gottſchalck don S. ſol Antonij Erben muͤſſen vorſtanden werden. Ex extremis enim ne 5330. bnnd etliche Marck/ onnd einer ſeden am die helffte ſolte haben/ weren dieſe worte/ nach 369 de wegnehmen/ welches aber der Buchſtabe des vortrages gar nicht dulden/ noch leiden wil. So folget auch in dem vortrage inſonderhelt/ was Gottſchalck von S. gegen die 16000. Marck Auͤb. ſol haben/ nemlich/ es ſollen jhme die Land⸗ guter dagegen bleiben/ auff den Vortrag gezo⸗ gen. 3 Was de diuiſione eingefuͤhret/ daß die tranſigenten haben wollen eine diuiſion anſtel⸗ len/ dnd machen/ ſolches iſt/ dermoͤge des vor⸗ trages/ alſo zuuerſtehen/ daß die Guͤter ſollen ge⸗ theilet werden/ Derogeſtalt/ daß Antontj don S. Erben/ well derſelbe vor Goltſchalck von S. mit tode abgangen/ an ſtat der Landguͤter 16 000 Marck Luͤb. bekommen/ dnd Gottſchalck von S. die Landguͤter alleine behalte. Das letzte Argument iſt auch nicht widerig⸗ ſondern aus demſelden wird diel mehr rolligtret/ vnd geſchloſſen/ daß die 16000. Marck Luͤb. dauon der dortrag redet/ alleine Antonij von S. Erben/ vnnd niche zugleich Gottſchalck zon S. zugehoren/ In betrachtung/ daß die Landgaͤter⸗ an deren ſat Antonij don S. Erben 16000. Marck bekommen/ in die 40000. Marck Luͤb. werth fein/ vnnd wenn Antonij Erden dor die Landguͤter/ ſo ſie bermoͤge des dortrages/ abtre⸗ ten muͤſſen/ nicht mehr/ dann allein 8ooo. Marck haben/ vnd bekommen ſolten/ wuͤrde es wider die eingepflantzte natuͤrliche billigkelt ſein⸗ Vnd darumb/ wenn gleich alleine die natuͤrliche billigkeie in acht ſolte genommen werden/ muͤſte nothwendig geſagt/ ond geſchloſſen werden/ daß Ankonij Erben/ wegen der Landguͤter/ nicht 8000. Marck/ ſondern ein ongieich mehres/ vnd groͤſſers gebuͤhre/ onnd iſt derwegen gar kein zweiffel/ daß der bortrag alſo zu deuten/ dnd zu⸗ norſtehen ſey/ daß bey Antoniſ von S. Erben die 16000. Marck Luͤb. alleine blelben. Vnd alſo achte ich/ daß auff den dorgebrach⸗ ten dortrag im Rechten zu erkennen/ vnd auszu⸗ ſprechen ſey/ auch ein anders auff den dortrag nicht koͤnne/ noch moͤge zu Rechte erkandt/ ond ausgeſprochen werden/ Eines jeden beſſeren be⸗ dencken dnuorgreifflich. Iohannes Borcholten. (C0NsI. 2— Mu — △ 8 8 z 3 1 5 à* 71 4 . 4*— 3„„—— X 2 v- 5,— 64— M 4 6 5. 8 2 2—* ₰. 8 S 4 8 4 82§ 12 S— 8—— Der Fall/ ſo viel ich aus denen am hochloͤblichen Keyſerlichen Cam⸗ mergertcht⸗ vorgebrachten vnd mir zugeſtel⸗ en Acten dernommen/ beruhet kuaͤrtzlich hierauff. 81 W. men. Folgends hat H. H. ſich mit J. von O befreyet/ vnd in ſtehender Ehe einen Sohn T. genandt/ gezeuget/ vnnd von demſelben vnd ſeinem Ehegemahl T. von P. iſt Junckher E. W. geboren/ welcher nach ſeinem toͤdtlichem abgang vier ehe⸗ liche Kinder C. A. D. vnnd die jetzige Frawe Klegerinnen M. nach ſich vor⸗ laſſen. R. H. H. Schweſter/ iſt L. O. aus B. Land/ mit dem ihr angeerbten vnnd in der Theilung zugeſchlagenen Hauſe vnnd Schloſſe K. ſampt ſeiner Herrligkeit vnd den dritten theil imLan⸗ de R. Vorheyrahtet worden/ Vnd von dieſer R. vnd L. Q. iſt ein Sohn Junge — 1 **ʃ, 1 0N 5 3 e 8 8* 8 X 2 8& e 2 1 NN* AN„N 8 &S 8— 3 VIG NONV M. „. imumnondumm. /— 6) n A S 2 8 ℳ 2 — E. genant/ welcher hernacher eine einige eheliche Tochter im gleichen R. geheiſ ſen/ hinter ſich verlaſſen/ geboren. L. O. aber hat nach R. H. H. Schweſter toͤdt⸗ lichen abgang/ ſich zu Frawen B. gehal ten vnd mit derſelbigen auch einen Son J. geheiſſen gezeuget. Vnnd folgig dem aus dem Ehebette mit R. H. H. Schwe⸗ ſter gezeugeter Sohn/ Jungen E. von ſeinem Muͤtterlichen/ vnd jhme L. O. zum Brautſchatz zugebrachten Guͤtern/ allein den dritten theil im Land R. zuge⸗ ſtelt/ das Hauß K. aber ſampt ſeiner zu⸗ behoͤrung/ vngeachtet/ daß Junge E. di⸗ cke/ offte vnd viele darumb anforderung gethan/ vor ſich vnd mit B. gezeugten Sohn J. mit der that behalten/ vnd wie J. verſtorben hat er ſeiner Mutter B. Bruder Sohn/ F in ſolcher thaͤtlichen occupation verlaſſen. Nach J. tode/ iſt auch Junge E. bald mit tode abgangen/ vnnd hat ſeine einige Tochter F. wie zu⸗ uor geſagt/ nach ſich vorlaſſen/ vnd A. dieſelbige ſeine Guͤter/ als nemlich den dritten theil in R. dann auch die gerech⸗ tigkeit/ des Hauſes vnnd Schloſſes K. ſampt ſeiner zubehoͤrung vorerbet. Vnd ob wol R. gleich/ wie von jhrem Vat⸗ ter ſeligen zuuor geſchehen/ vielfeltige anforderung des Hauſes K. halber ge⸗ than/ Jedoch/ weil ſie erwehnts Hauß ſampt ſeiner zubehoͤrung nicht erlangen ————— K —————— 8 —— 1 8 ö — . 8 ——= ig G actza. — — — — — ——— —— — — == 1= — — — — — — ₰ — — — imleben — — — rinrFage — uunmnzn Jech eritin meh — leteß Kſan — tahigkeit/ d dhenmn/ Junck edadter durch neſe/Vnd ſmmnaevon? — teralbus p 1 nption vynd ndarannachte uWrfeit, neauſa ideſt aun Et in en ur nuirur E..„. da b maͤgen/ Hat ſie endlich/ jihre zum Hauſe aamei⸗ K. habende Gerechtigkeit/ jhrem Neg⸗ ſten Blutfreunde/ Junckher E. W. der ihr Frawen R. in jhren obligenden noͤ⸗ then viel Freundſchafft vnnd allerhand gute befoͤrderung offtmals erzeigt/ An welchen auch erwehnte Gerechtigkeit des Hauſes K. ſampt ſeiner zubehoru fallen wert/ durch eine beſtendige Dona⸗ 4 4 tion/ Gifft vnnd Gabe/ freywillig vnd 9 mit gutem wolbedachtem MNuthe/ donie⸗ ret/ geſchencket vnd gegeben. Es hat auch Junckher E. W. ſolche Donation aeceptiret/ vnd angenommen/ vnd ver⸗ mäͤge deroſelbigen viel Anfoderung deß Hauſes K. halber gethan/ Aber gleich· un wol bey ſeinem Leben die wuͤrckliche Poſ⸗ un ſeſſion erwehuts Hauſes K. nicht erlan⸗ eh gen muͤgen.“ Nun iſt die Frage/ ob ſolche beſchehe⸗ ne Donation zu Rechte krefftig vnd ver⸗ muͤge B ſelbigen Mehr eehnre Hauß cugeter Sohn, du vnnd Schloß K. ſampt ſeiner De i. 3 Nen da 3t vnd Gerechtigkeit/ der jetzigen Frawen Braurſchatzuxchutt Klegerinnen/ Junckher E. W. nachge⸗ indendrittenthelinhan laſſener Tochter/ durch Vrthel vnd Recht das Hauf K abaſane uzuſprechen ſey/ Bndob ihr der Frawen das Dauß). Klegerinnen die von Beklagten in jhren rung/ vngeachte aß Dekenſional bus pretendirte preſcri⸗ ffte vnd vieledanndai ption/ emption vund andere vormeinte an, vor ſich wamde Einrede/ daran nachtheilig vnd ſchedlich in J mitderthußten ſein koͤnnen odermogeeen riarden hat anahß ennedrmegeahnte.. der Sohn/ ſrde— beſtendiger dieſer Frage dation verlaſſen. lut S Reſolutton/ thut fuͤr dhee dingen b donnoͤten/ daß man gewiß ſein mus/ Junge E. ünn 8 Ob der Fall wie er ſetzo erzehlet/ſich hat ſeine einige. in Warheit alſo erhalte oder nicht. cſichvetiſn Ius enim in cauſa, id eſt, facto poſitum eſt, vr nobibis Wtus Affenus reſpondit inl. fiex plagu, 5. N ius dliuo ad l. Aquil. Et in facto quæſtionis lum- maconſiſtit, vtloquirur Irus in l. obltgamur 9. penulr. de obligat.& actio. Et mutato facto ius 1 mutatur, l. fus, de excuſatio. rura. l. hoc legatum. t ſeiner 4 umt de legat. 3. l. finemptisue, S. peuulr. l. cum ab es, ol N. 9 I 2. qut fundum, de contraben. empt. l.). de in diem ligen zuuor 1 adaicki. l. f quis A fflio, at legat. J. Specul. in rit. de derung des Hauſ aduoc. Iur. F. 3. ibi ſcpè C& Lreuißima, Albericus de — 30 och wweilſie Raſate in d. g. in cliuo, Ii inquirt, ex moaica facti hon muratisne torum ius matatur. Hinc quo icit Bal- anar zube c/ pir dus quod ſecundum qaiuerſitatem factorum, aivxer- Hat ſie endli 1 ſums redaitur conſilium, in couſ. 12. quidam nomune ae Garctutn in 2. Volum. Nicolaus Bellan. conſ. J. in puncto de 1 1 1 ao qucrirur, num. I. Acobu⸗ Phbilip tis Portius cou- Zlutfreunde 3 zu 1 Htla““ rawent J. uftmm Derwegen wil ieh oberzehlten Fall mit den ₰ Fraudte 16 A von wolermelter Frawen Klegerinnen produeir⸗ vicl ug offena 1 ten Briefflichen Vrkunden dnd gefuͤhrten kund⸗ cfan nnde⸗ ſchafften confexiren/ vnnd ob der Fall mit er⸗ man ngt ſantte 88 K G ohne das nach ihrem R. abſterbend/ vor⸗ . 4 — 8 4 2 g 1 wehnten Briefflichen Vrkunden dnnd Kund⸗ Anfenglich/ daß E. W. uber O. R onnd W. ein Capitaneus, Herr dnnd Hauptling geweſen/ ſolches wird mit dem/ aus dem Meß⸗ bache ſublitera A. gezogenen Extraet/ beſten⸗ diglich bewieſen/ dann daſelbſt befindlich/ daß Anno 1374. die gantze Gemein jyn R. E. W. wieder die Graffen zu O. vnnd ſolgend An⸗ no 1359. die Richtere in O. dnnd W. weil die Gemeine ſich wieder ſie anffgelehnet/ erwehn⸗ ten E. W. ia Capitaneum, zum Herrn onnd Hauptling erwehlet vnnd auffgeworſſen/ daß auch die gantze Gemeine/ ſome E. W. vnnd ſei⸗ nen Nachfolgern gehnldiget vnnd geſchworen/ Vnd darauff jhme E. W. Anno 13 88. von den H. die jhnen gefeneklich genommen vor 140000. Beyer ſche Guͤlden widerumd gelsſer haben/ wte in erwehnten Extracten nach der lenge zubefinden. Vnnd dieſem aus dem Meß⸗ buche gozogen Exkrack/ wird vollenkommen Glaude zugeſtalt/ wie die Beklagte in jhrem 161. ſonderdaren Fragſtuͤcke/ mie heilen/ dent⸗ lichen/ klaren vnnd runden worten ſelbſten be⸗ kendig ſein/ dund die Zeugen faſt alle/ hey er⸗ wehnten 161. ſonderbaßzrem Fragſtuͤcke einhel⸗ lig bekundeſchaffen. Vnnd ſagt ſonderlich der dierde Zeuge/ daß noch taͤglichs in die Meßbaͤ⸗ cher wichtige Sachen geſchrleben/ dnnd denſel⸗ ben Slaube beygemeſſen werde. Vnd der fuͤnff⸗ te Zeuge deponret/ daß vder aller Menſchen ge⸗ dencken dnnd noch/ vor onzwetſfentſich dund warhafftig gehalten werde/ was inn erwehnte Mebbuͤcher geſchrleben wird: Vnnd der ſechſte Zeuge beglaubiget/ daß noch heutiges tages den Meßbuͤchern werde glaube gegeben/ welches im gleichen der zehende Zeuge bekundſchaffet. Vnd deponeret der achte Zenge an erwehntem orte/ daß alles/ ſ0 in die Meßhuͤcher geſchrieden/ ſo gewiß gehalten werde/ als Slegel unnd Brieffe koͤnnen end muͤgen gehallen werden¼. Voer das alles ſagen die Rechtsſerchenten vnd wollen. Quod huiuſmodi libri Bcecleßa- rum, qui pro authenticis libris reputati ſunt, plenè probent. Bald.& Salicer, in l.- xempls. C. de fide Iuſtrument. facit ocum ailectuus, EFoaem. Molineus in conſuetud. Barif. rit. 7. 5. 5. num. 23. Et non tantum probant huiuſmo. di libri inter fubditos illius loci velterrite). rij, ſed etiam extra territorium& vbiq; ko- corum. Sarrol.& Dal in l. z. in 7. quæſt. ꝓrf ncip. C. de ſumma zrini. Ankon. de Putrio& reliqus Cænoniſiæ in c. 2. de fide Inſtrument. Decius zus. 7. col. 17. in fin. venſe tertio quod aicit. Iob. Anarea ae probartisnib. Iaſ. iu l. ſi arrogator, col. 1. Ae ædppris. ibe laſon. afrmat, qvod nunquam æliq æein ingene. rit, qui contra ſenſerir.ͤ— Mit 372 Mr angedenteten aus dem Meßbuche ge⸗ nommenen Extract ſiimmen die Zeugen auch vber ein. Dann der erſte fuͤnff dnd ſechtzig jaͤriger Zeu⸗ ge bekundſthaffet bey dem erſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke daß er von ſeinen Eltern gehoͤret/ daß die Teutſchen Herrn ſich zu den Frieſen offt⸗ mals genoͤtiget/ dnd daß derwegen die Frieſen E. W. den Alten dor einen Herrn dnd rechten Er⸗ hen dber O. R. dnd W. eindrechtiglich gekoren/ daß auch erwehnte Lande/ gedachten E. W. wie er don den Hollendern gefangen/ mit 14000. Beyerſche Guͤlden geloͤſet. Der ander Zeuge⸗/ ſo ein vnd ſiebentzig Jahr alt/ depontret im gleichen/ beim erſten ſonderbaren Fragſtuͤcke/ daß er von ſeinen Eltern vnd andern frommen Leuten gehoͤ⸗ ret/ vnd noch heutigs tags eine gemeine ſage ſey/ daß die drey Lande O. R. vnd W. E. W. vor einen Herrn gekoren dnnd angenommen haben/ Vnd ſolches widerholet/ Zeuge/ bey dem Zehen⸗ den dnd Ellfften ſonderbaren Fragſtuͤcken. Vnd beim Neunden ſonderbaren Fragſtuͤcke ſagt Zeu⸗ ge/ daß eine gemeine ſage ſey/ daß E. W. die drey Tande O. R. vnd W beſeſſen/ Alſo beglaubiget Zeuge beim zwey dnnd diertzigſten ſonderbaren Fragſtuͤrke/ daß die Hollender den alten E. W. gefenglich genommen/ vnd die drey Lande O. R. dnd W. jhnen mit 14000. Guͤlden los gemacht haben. Vnd ſolches habe Zeuge von ſeinen Eltern offte dicke ond diel gehoͤret/ Vnnd endlich beim fuͤnfften Fragſtuͤcke/ des dritten Arttculs bekund⸗ ſchaffet Zeuge/ daß der alte E. W. ein Herr dber die drey Lande geweſen/ ond dleſelben auff ſeine Kinder vorerdet habe. Alſo ſagt der dritte Zeuge/ ſo zwey vnd ſiebentzig Jahr alt iſt/ bey dem erſten ſonderbarem Fragſtuͤcke/ daß er don ſeiner Ju⸗ gend auff/ don ſeinem Vater/ Großdater vnnd dielen frommen Leuten gehoͤret/ vnnd ſtets eine gemetne ſage im Lande geweſen ſey/ daß E. W. vber O. R. vnd W. ein Herr geweſen/ dnd beim fuͤnfften ſonderbaren Fragſtuͤcke deponiret Zeuge abermal/ daß die drey Lande O. R. vnd W. E. W. dor einen Herrn auffgenommen/ Vnd beim zwey vnd viertzigſten ſonderbarem Fragſtuͤcke ſa⸗ get Zeuge/ daß die Hollender E. W. gefenglich genommen/ ond die vnterſaſſen jhnen E. W. mit 14000. Guͤlden widerumb der gefengnus entle⸗ diget haben. Im gleichen bekundſchaffet der dier⸗ de Zenge ſo achtzig Jahr alt/ beim erſten ſonder⸗ baren Fragſtuͤcke daß er in ſeiner Jugend/ von ſeinem Großsater der den alten E. W. wolge⸗ kand/ gehoͤret habe/ daß E. W. vber O. R. dnd W. ein Herr geweſen/ vnd ſolches wird von Zeu⸗ gen bey dem Neunden ſonderbaren Fragſiuͤcke widerholet/ und beim zehenden Fragſtuͤcke/ ſaget Zeuge/ daß er von ſeinem Großdater vnd andern frommen Leuten gehoͤret/ daß die drey Lande O. R. vnd W. E. W. dor einen Herrn auffgeworf⸗ fen/ vnd beim zwey ond viertzigſten ſonderbarem Conſilium Vigeſimumnonum. Fragſtuͤcke deponiret Zeuge/ daß er in ſeiner In⸗ gend von ſeinem Großdater dnd andern frommen Leuten wol gehoͤret/ daß die Hollender E. W. gefangen genommen/ vnd die Vnterthanen/ der drey Laͤnder O. R. vnd W. jhnen widerumb mie 14000. Guͤlden erlediget/ Vnd beim fuͤnfften Fragſtuͤcke des dritten Artieuls ſaget Zeuge/ daß die drey Lande O. R. dnd W. einen Herrn/ als nemlieh den alten E. W. gehabt. Vorigen Zen⸗ gen glbt auch der fuͤnffte zwey vnd ſiebentzig Jaͤ⸗ riger Zeuge deyfall. Dann beim erſten ſonder⸗ baren Fragſtuͤcke ſagt Zeuge/ daß er bon ſelnem Großdater ond andern frommen Leuten in ſeiner Jugend gehoͤret/ daß die Frleſen/ auff der Olden⸗ burgiſchen Herrn beſchehenen dranckſal/ E. W. ſo zu Rgewonet/ dnd ein feiner frommer Mann geweſen/ zum Herrn ober R. O. dnd W. auffge⸗ worffen/ auch fuͤr einen Herrn gehalten haben/ Vnnd ſolches dezeuget im gleichen Zeuge beim achten ſonderbaren Fragſtuͤcke/ Vnd beim neun⸗ den ſonderbarem Fragſtuͤcke/ ſagt Zeuge/ daß er niemals anders berichtet worden ſey/ Dann daß E. W. die drey Lande O. R. vnd W. allein be⸗ ſeſſen. Beim zehenden ſonderdaren Fragſtuͤcke/ ſagt Zeuge abermal/ daß die drey Lande/ den al⸗ ten E. W. dor einen Herrn auffgeworffen/ dnd jhme die drey Lande O. R. vnd W. ingethan ha⸗ ben/ Vnd bey dem Eilfften ſonderbarem Frag⸗ ſtuͤcke bekundſchaffet Zeuge/ daß die Frieſen zu O. R. vnd W. ſich mit gutem freyen willen/ dn⸗ ter den alten E. W. gegeben/ vnd jhnen vor ei⸗ nen Herrn angenommen/ vnnd geßalten/ Vnd beim zwey dnd viertzigſten ſonderbarem Fragſtuͤ⸗ cke deponiret Zenge/ daß E. W. bon den Hollen⸗ dern gefangen/ vnd bvon ſeinen Vnterſaſſen bor 14000. Beyerſche Guͤlden widerumb gelöſet worden ſey. So ſtimmet auch mir den borigen Zeugen vberein/ der fechſte Zeuge/ welcher ſech⸗ tig Jahr alt iſt. Vnd beim erſten ſonderbaren Fragſtuͤrke bekundſchaffet/ daß er in ſeinen Kind⸗ lichen Jahren vom Predigſtuel leſen habe hoͤren/ daß der alte E. W. ein Herr dber R.O. dnd W. geweſen ſey/ Vnnd daß er Zeugt ſeinen Vater vmb die gelegenheit der Herrn gefragt/ dnd don demſelben dieſen bericht bekommen habe/ Daß die Lande O. R. dnd W. den alten E. W. dor einen Herrn auffgeworffen/ dnd jhnen dor jhren Her⸗ ren gehalten/ Vnd beim Neunden ſonderbaren Fragſtuͤcke⸗ ſaget Zeuge/ daß er don ſeinem Va⸗ ter vnd andern bielen alten Leuten gehoͤret/ daß der alke E. W. die drey Lande O. R. önd W. in beſitz gehabt habe/ Vnd folgend beim zehenden Fragſtuͤcke ſaget Zeuge aberma bl/ daß die drey Lande/ O. R. vnd W. E. W. vor einen Herrn erwehlet/ vnd vor jhren Herrn gehalten haben/ Vnd ſolches wird ron Zeugen beim eilfften ſon⸗ derbaren Frageſtuͤcke repetiret vnd widerßolet/ Der ſiebende Zeuge/ſo ſiebentzig Jahr alt f, 5 nd 1 aiur, ante Larzanenilil. atwnäicen alten erhne woobant in dan irm. de uef 4 1 din muenticul. tedrey Lande 9 Amdd Und bey dem Eiffinpitin kkundſchaffet Zu/ iht and W. ſichmitgumfumn alten E. W. geptzen hſ errn angenomma/ mgt dey dnd vierzigſten ondelun zwniret Zeugt/ doßE. Vmt fangen/ dnd wonſetnn Au 4 ſcp. So ſtimekaaie oderein/ der fecfſedat denai Conſilium V igeſimumnonum. 3 a kundſchaffet auch beim erſten ſonderbarem Fra⸗ geſtuͤcke/ daß E. W. ein Herr dber O. R. vnnd W. geweſen/ dnnd ſolches wiſſe Zeuge aus ge⸗ meinen hoͤrſagen. b Weil dann die mit E. W. vorgelauffene ge⸗ ſchichte/ als nemblich daß er zum Capitaneo, Herrn dnd Hauptling der Lande O. R.ond W. erwehlet/ alt ſein/ vnnd ſich dor hundert dnnd mehr Jahren begeben vnnd zugetragen haben. Antiquum enim dicitur, ex receptiori& communiori Interpretum ſententia, tempus excedens centum annos. Innoceni. in e. veni- eus, extra de verbor. ſignificat. Alexand.& Mo- derni in l. cum aliquis de lur. deliberand. Iaem Alevin conſil. 6. in fin. lib. 1.& rurſuu in conſzoy. cvlum. penult. poit meaium lib. I. Curtius Senior in conſil. penult. colum. fin. Decius in e. I. colum. 4. ae appellario.& in conſil. 23. colum. penult. poi medium. Iaſon. in d.l. cum aliquis& in repetitione I admonendum, colum. e†. num. 209. de Iureiur. 4 Paulus de Caſtro in conſil. 139. pro declaratione eius de quo quæritur, ante finem verſ. prætere⸗ an- riquitas inſirumenti lib.:¹. Vnnd aber erwehnte geſchichte don dielen alten abgelebeten doreldeten Zeugen verifteiret vnnd wahr geſaget ſein/ So folget/ daß erwehnter Zeugen Auſſage vnd De⸗ poſitton vollenkoͤmlich probtere Teſtes enim de auditu plenè probant in antiquis. Innocenr. in c. quid per nouale,& in veniens,de v'erbor. ſignificat. Anton, ae Butrio in c. licet& quidam, & in æ tam literis. de teſtibus. Cynus in l. reſtium G. de teſtibus. Archiaia. inc. hoc videtur 22. quæff. . Bald. in l. conuenticulam in. colum. C. de Epiſcop.& Cler. Bart. in tractat. de teſtibus, verſ. hanceandem rem. Aretin. in c. tdm literiwi. colum. 3.& ſeq. eod. Balaus in I. ſi abiter de probætion. Chaſſaneus in coufil. ra. colum. J. Delius conſ.221. num. S. Cæpol. conſ. ciui. I1. colum. J. Alex. conſas z. col. fina. in 2. Volumine. meine Sage/ Geruͤchte vnd Geſchrey ſey/ daß E. W. ein Capitaneus, Herr oder Haupt⸗ ling der dreyer Lande O. R. vnnd W. geweſen/ vnd ſolch gemeine geſchrey probteret/ plenè, dnd vollenkoͤmlich/ Cum in antiquis ſumus, ert- iam cum de dominij probatione agitur, quem- admodum Innocentius notauit, in d. veniens, de verb. ſignif. Bald. in l. proprietatisin fine, C. de probat. Alexc. in conſ. 4. col. F. verſ. poteit alius mo- dus ſeruari lib. 2. Iaem in conſ. r. col.. lib. J. Are- rin. in conſ.. col. 4. Calcan. in conſ. 13. col.. in pr. Corne. in conſ.ar. lib. a. Decius inc cum cauſam. in 2. Vol. de probat. Cæ in c. I. col. 3. infin. de appella- rion. Iaſon in reperir. l. aqmonenai col. Q †7àUK Veyrſ. li- mira ramen fingulariterde Iureiur. 1 Vnd daran ſſt deſto weniger zweiffel/ weil mit dem gemeinen Geſchrey dnd Geruͤchte nicht finem lib. 2. Es wird auch bey angeregter der Zengen de⸗ poſition onnd auſſage befunden/ Daß eine ge⸗ aumm 373 allein der aus dem Meßbuche ſub litera A. ge⸗ zogener Extract/ vberein koͤmmet/ ſondern auch E. W. des eltern in abſteigender Linen rechte natuͤrliche Erben/ erwehnte des E. W. Guͤter mehres theils noch den heutigen Tag innen ha⸗ ben ond beſitzen. Et hoc caſu quando cum fama alia adminicula concurrunt, citra omnem dubitationem fama plenè probat, quemadmo. dum à Corneo traditum eit, in conſ. 3oa. colum. J. Vverſ. hus tamen non obſtantilbus lib. 3. Crauerra de antiquitar. tempor. part. I. in loco vbi as fama an fidem faciat in autiquls tractat. Weiter daß E. W. eine Tochter F. ge⸗ nant/ gehabt/ vnd dieſelbige ã. S. zur Ehege⸗ mahlinnen gegeben habe/ ſeind Beklagte geſten⸗ dig/ wie aus dem erſten/ andern/ dritten/ bier⸗ den vnnd fuͤnfften Defenſional Articul/ dahin kuͤrtze halber gezogen/ zuerſehen. Et hæc pro- pria patris confeſſio, ma ior eſt quolibet pub lico Inſtrumento& quibuſcunq; teſtium de- poſitionibus. Bald. in conſil. 192. proponirur, quod in quadam ciuitate. colum.. circa finem lib.2. Idem Bald. in conſil. 31 ½. quæritur Vrrum in pri- uata ſcriptura, colunn. 1. lib. 3. aicit, quoa vbi con- feſßßio eit, ibi eſt relaxutio omnus probatiouss, adeò eficax est conféſtio partis, quod ludex non po- rett eum nullam pronunæiare. Abbus cunſ. Vltim. ad Daß aber don. S. onnd F. nicht alleln Junckher S. vnd R. welches beklagte in jhren Defenſionalibus, geſtendig/ ſondern auch H. H. der jetzigen Frawen Claͤgerinnen/ Elter⸗ bater/ gebohren/ Solches werd abermahls mit dem Extract/ aus dem Meßbuche ſub litera B. erwieſen. Dann in erwehntem Extract/ wird aus druͤcklich geſaget/ daß L. S. mitt ſeiner Fraw⸗ en E. W. Tochter/ F. genank/ in ſtehender Ehe zweene Soͤhne/ Als nemlich H. H. vnnd S. den Juͤngern/ dann auch eine Tochter R. geheiſſen/ gezeuget/ Vnd folgends wird in er⸗ wehntem Extract die Jahrſchaar/ inn welchen H. H. S. vnd R. gebohren/ nachfolgender ge⸗ ſtalt angezeiget/ Anno 392. hat E. W. ſeine Tochter F. L. S. zum Ehegemahl gegeben⸗ vnnd von demſelben iſt in ſtehender Ehe Anno 393. H. H. Anno 304. Junckher S. ond An⸗ no 397. R gebohrirvrren. Vnnd ob wol dieſe elnige kundſchafft zu er⸗ weiſung dieſes Puncts gnug/ aus drſachen/ ſo beim Extract zunor angezogen/ Jedoch/ damitt an dieſem Punct deſto weniger zweiffel ſein muͤ ⸗ ge/ ſo wird erwehnter Punet mit den gerichtlich auffgenommen beweiß weiter tonfirmiret/ dnd beſtercket. Dann aus einem vorſiegelten von den Bruͤ⸗ dern in S. Johannis Kloſter zu B. ausgege⸗ geben/ ond ſub litera C. befindlichen Brieffe/ des datum ſtehet 15 07. klerlich zuerſehen/ daß — Kk H. H. 374 H. H. dnd Junckher S. Bruͤder geweſen/ don F. des alten E. W. Tochter vnd L. S. geboh⸗ ren/ Vnnd vorpflichten ſich erwehnte Bruͤder⸗ daß ſie vor des alten E. W. gantze Geſchlechte⸗ auff gewiſſe zett Vigilien vnnd Seelmeſſen hak⸗ ten wollen/ kuͤrtze halber/ zu erwehntem Brieffe gezogen. Solches wird auch bon einem alten abgeleb⸗ tem Manne/ ſo fuͤr Notarten dnd Zeugen/ bon der herkunfft des Hauſes dnd Schloſſes K. ſelne wiſſenſchafft ausgeſaget/ bekrefftiget/ wie aus dem Inſtrument ſub litera D. beſindlichen. Vnd geſtehet es junge E. H. H. Schweſter⸗ ſohn/ in den ſub lirera E. vbergeben Clagepun⸗ cten/ vnd dieſe des Jungen E. Klagſchrtfft/ iſt darumb deſto mehr in acht zuhaben/ daß alle die Guͤter/ ſo darinnen don jungen E. ſpectfictret/ dno(. O. jhme Jungen E. vorenthalten hat/ Hernacher in einem vorſiegelten Brieffe ſub li- reris X. X. X. abermal in ſpecie dnd ſtuͤcks wei⸗ ſe angezogen worden/ Daß auch L. O. in gedach⸗ ken vorſiegelten Brieff ſich vorpflichtet/ die ſpeci⸗ fleiree vnd von jungen E. geklagte Guͤter/ jhme jungen E. herauſſer zugeben vnd folgen zulaſſen/ wie nach der lenge aus erwehntem vorſiegeltem Brieffe zuerſehen. So diel dann auch der Zeugen auſſage belanget/ bekundſchaffen Zeugen/ an die⸗ len onterſchiedlichen oͤrtern/ daß H. H. Junckher S. bnd R. bon F. E. W. Tochter dnd L. S. gebohren/ vnd Vollſchweſter vnd Bruͤder gewe⸗ ſen ſein. Vnd ſolches ordentlich zuerzehlen/ Sa⸗ get der erſte Zeuge/ bey dem 31. gemeinem Frag⸗ ſtuͤcke/ daß er ſolches don Ingend auff/ von ſei⸗ nen Eltern gehoͤret/ daß auch der Pfaffe zu J. wem er don der Cantzelen/ vor die vorſtorben Seelen gebeten/ Es ordentlich/ nachfolgender geſtalt abgeleſen/ fur E. W. E. ſeine Hauß⸗ frawen/ Luͤb. S. vnnd ſeine Haußfrawen/ F. vnd dero beyden Soͤhne/ H. H. vnd S. dnnd Ihre Tochter R. Vnd beim folgenden zwey dnd dreiſſigſten gemeinem Fragſtuͤcke/ bezeuget Zeu⸗ ge abermahl/ daß er gehoͤret/ daß H. H. dnd R. ſein Vollſchweſter vnd Bruͤder geweſen. Beim drey dnd dreiſſigſten Fragſtuͤcke deponieret Zeu⸗ ge/ daß er gehoͤret/ daß L. S. vnd F. im Ehe⸗ ſtand gezeuget haben/ zween Soͤhne H. H. vnd S. ond eine Tochter R. vnnd S. ſey vor L. er⸗ ſchlagen. Vnd beim ein vnd diertzigſten ſonder⸗ bahren Fragſtuͤcke bekundſchaffet Zeuge/ daß er ſein lebtage niemahls anders gehöret/ Dann daß H. H. ſey vor 4. S. vnd F. gebohren/ ond ſey der eltiſte Sohn geweſen. Vnnd beim drey dnd viertzigſten ſonderbahren Fragſtuͤcke ſaget Zeu⸗ ge H. H. ſey L. S. vnd F. eltiſter Sohn vnd habe J. gebawet/ vnd beſeſſen/ Vnd der juͤng⸗ ſte Bruder S. Vnnd beim acht vnd biertzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke bekundſchaffet Zeuge/ der vnd Schweſter geweſen. dreiſſigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke deponieret Zenge/ daß L. S. mit ſeiner Ehefrawen F. ge⸗ nant/ drey Kinder/ als nemlich H. H. S. ond R. gezenget/ Vnnd beim drey dnnd dreiſſigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ ſaget Zeuge/ daß er Conſilium Vigeſumumnonum. daß er nicht anders ſagen kan/ dann daß H. H. S. onnd R. ſein Vollbruͤder dnd Schweſter ge⸗ weſen. Im gleichen beglanbiget Zeuge bey dem andern Artteul/ daß L. S. vnd F. mit einan⸗ der drey Kinder gezeuget/ H.. S. vnnd R. Vnd beim erſten Fragſtuͤcke/ des andern Arti⸗ culs ſagt Zeuge/ daß H. H. S. vnd R. Voll⸗ bruͤder dnd Schweſter geweſen/ Vnd abermahl bey des bierden Articuls Fragſtuͤcke/ ſagt Zen⸗ ge/ er habe nie anders gehoͤret/ Dann daß h. H. S. ond R. Vollbruͤder vnd Schweſter ge⸗ weſen ſein. Alſo bekundſchaffet der ander/ ein vnd ſie⸗ bentig Jaͤhriger Zeuge/ bey dem ein dnd dreiſſig⸗ ſten gememen Fragſtuͤcke/ daß H. H. vnd S. ſetn Voilbruͤder vnd H. H. der eltiſte geweſen/ Vnnd beim zwey ond dreiſſigſten gemeinen Fra⸗ geſtuͤcke ſaget Zeuge/ daß er aus der gemeinen ſage gehoͤret/ daß H. H. dnd R. ſein Vollbruͤ⸗ Beim zwey dnd ſeine Tage nicht anders gehoͤret/ dann daß h. H. S. vnd R. drey Vollſchweſter vnd Bruͤder geweſen. Vnd beim ſieben dnd dreiſſigſten ſon⸗ derbahrem Fragſtuͤcke bekundſchaffet Zeuge wei⸗ ter/ daß der alte E. W. nach ſeiner Tochter F. abſterben/ jhre drey Kinder H. H. S. dnd R. zu ſich genommen. Vnd bey dem drey vnd bier⸗ tzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke ſaget Zeuge⸗ daß H. H. der eltiſte Bruder geweſen. Vnnd beim dier dnnd viertzigſten ſonderbahrem Frag⸗ ſtuͤcke/ er wiſſe daß H. H. L. S. bon ſelner Ehefrawen F. eltiſte Sohn geweſen. Bey dem andern Articul ſagt erwehnter ander Zeuge/ daß H. H. S. vnd R. ſein von L. S. vnnd F. ge⸗ bohren. Vnd bey dem erſten dnd andern Frag⸗ ſtuͤcke/ des erſten vnd andern Articuls bekund⸗ ſchaffet Zeuge/ daß H. H. ſey der eltiſte Sohn⸗ von L. S. ond F. gebohren/ ond ſolches habeet gehoͤret. Vnd beim erſten Fragſtuͤcke des bler⸗ den Articuls ſagt Zeuge/ daß er von ſeiner Ju⸗ gend auff/ wenn man von der Cantzelen bor die vorſtorben Seelen gebeten/ gehoͤret habe daß H. H. S. vnd R. ſein Vollſchweſter dnd Bruͤ⸗ der geweſen/ Vnd ſolches wird bon Zengen bey dem erſten Fragſtuͤcke des dreiſſigſten Artieuls wiederholet/ Vnnd beim zwey onnd diertzigſten Articul beglaubiget Zeuge/ daß er von jungen E. vnnd R. ſelbſten gehoͤret/ daß Junckher E. Großdater ond Reinold: Großdater/ Schwe⸗ ſter dnd Bruͤder geweſen. Mitt dieſen beyden borigen Zeugen/ ſtimmet der dritte/ zwey vnd biertzig jaͤhrlger Sengedben⸗ 6 — 8“ 22 ſſ ———————— 3—. — — — —— ʒ — —— — ——= ————— — —————— — —— — — ſt, drey Kinder/ alemnii) ſeaget/ Vnnd deln yaſi Ladrem Jragſitt/ an Tage nicht andensgei .dnd N. drey alſcreas n. Vnd beunſichen wiri rem Fragſtuͤckeewadrdef der alte E. W.wahſc. en/ ihre drey Ander genommen. Veionng ſonderdahrem Fuughtäig . H. der eliſſe Srueßn er dnnd deerkigſi biin er wiſſe daß. 4ʃ⁶ aren J AtſeSſtgt Arciſok mnen S. und A. ſein un e enn/ dann bey demein dnnd dreiſſigſten gemeinen Fragſtuͤcke ſagt Zeuge/ daß er in ſeiner Jugend von ſelnem VPater gehoͤret/ daß H. H. S. dnd R. Vollſchweſter vnd Bruder geweſen/ Vnd beim zwey onnd dreiſſigſten ſonderbarem Fragſtuͤcke deponteret Zeuge/ daß L. S. mit ſeiner Ehe⸗ frawen F. gezeuget habe/ erſtlich H. H. darnach S.ond R. Vnd ſolches habe Zeuge in ſeiner Ju⸗ gend don ſeinem Vater offte vnnd viele gehoͤrt. Vnd beim viertzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke ſage Zeuge/ daß H. H. ſey der eltiſte Sohn/ don E. W. Tochter/ F. geboren/ Bey dem bier dnd viertzigſten H. H. ſey F. des alten E. W. Toch⸗ ter Sohn geweſen. Vnd beim acht dund dier⸗ tzigſten ſonderbahrem Fragſtucke Junckher S. ſey ohne Leibes Erben verſtorben/ vnd habe nicht allein ſeine Guͤter/ auff ſeine Schweſter R. 3 ſondern zugleich anch auff ſeinen Vollbruder H. H. vorerbet. Vnnd beim folgenden neun unnd K diertzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ ſaget Zeu⸗ ge/ daß H. H. ſey S. vnnd R. Volibruder ge⸗ weſen. Bey dem drey vnd funffhigſten ſonder⸗ bahrem Fragſtuͤcke depontret Zeuge/ daß H. H. als ein recht Erbe des alten E. W. in abſteigen⸗ der Linten beſeſſen habe/ die drey Lande O. R. vnd W. Vnd bey dem ſieben ond ſechtzigſten ge⸗ meinem Fragſtuͤcke/ er wiſſe daß Junckher E. von dem alten E. W. her geboren ſey. Vnd bey dem dier vnnd ſiebentzigſten ſonderbarem Frag⸗ ſtuͤrke deponiret Zenge/ daß eine gemeine ſage/ daß Junckher E. W. den Nahmen dnnd Zu⸗ nahmen von dem alten E. W. der don jhm ent⸗ ſproſſen/ enepfangen onnd bekommen habe/ Vnd beim hunderr fuͤnff onnd ſiebentzigſten ſon⸗ derbahrem Fragſtuͤcke/ er wiſſe eigentlich/ daß Junckher E. W. von dem alten E. W. herge⸗ kommen. Bey dem andern Arricul ſaget Zeuge/ daß er bon ſeinem Vater vnnd dlelen andern Leuten gehoͤret/ vnnd noch Landruͤchtig ſey/ daß L. S. vnd F. drey Kinder/ als H. H. S. vnd R. mit einander gezeuget/ Vnd beim erſten Fragſtuͤcke deſſelben Articuls ſaget Zeuge ferner/ daß H. H. der eltiſte Sohn geweſen. Vnd beim erſten Fragſtuͤcke des dierden Arttculs deponteret Zeu⸗ ge/ daß er bey ſeiner Seelen ſeligkeit vnnd bey ſeinem gethanen Eyde wolle erhalten/ daß H. H. S. vnnd R. ſein drey Vollſchweſter vnnd Bruͤder geweſen/ von L. S. nnd F. im Ehe⸗ ſtand geboren/ vnnd das habe Zeuge von ſeinem Vater vnd Mutter/ die es jhme Zeugen borge⸗ rechnet/ gehoͤret/ auch ſey es ſonſten kund vnnd offenbahr/ onnd ſey alſo vom Predigſtuel/ wenn man fuͤr die vorſtorben Seelen gebeten/ abgele⸗ ſen worden. Vnnd beim erſten Fragſtuͤcke des dreiſſigſten Articuls ſagt Zeuge/ daß er bey ſei⸗ ner Seelen ſeligkeit eigentlich wiſſe/ aus erzeh⸗ lung ſeines Vaters vnd Mutter/ vnd dielen an⸗ onum. 375 dern frommen Leuten/ daß H. H. S. end R. ſein drey Vollbruͤder vnnd Schweſter geweſen. Vnd endlich bey dem zwey dnnd diertzigſten Ar⸗ tieul bekundtſchaffet Zenge/ daß H. H. vnd R. ſein Vollſchweſter vnnd Bruͤder geweſen/ vnnd Junckher T. H. H. Sohne/ vnnd Junge E. R. Sohn ſein Schweſter vnnd Bruder Kinder geweſen/ dnd Junckher E. W. T. Sohn/ bnd R. Jungen E. Tochter/ ſind die andern don Schweſter dnd Bruder Kindern geweſen. Vnd ſagt Zeuge/ daß er ſolches alles on ſeinem Ba⸗ ter dnd Mutter gehoͤret/ vnd zum theile erwehn⸗ te Perſonen ſelbſt gekandt habe. Der vierdte Achtzig Jaͤhriger Zeuge/ be⸗ kundtſchaffet/ bey dem ein vnnd dreiſſigſten ge⸗ meinem Fragſtuͤcke/ daß er von ſeinem Großda⸗ ter Stamer Albert genant/ der mit Innckher S. vor L. in der Schlachtung geweſen/ gehuͤret habe/ daß H. H. vnnd erwehnter Junckher S. Vollbruͤ der geweſen/ von L. S. vnd F. des al⸗ ten E. W. Tochter gebohren. Vnnd bey dem zwey onnd dreiſſigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke ſaget Zeuge/ daß er in ſeiner Jugendt don ſeinem Großvater dnd andern bornehmen Leuten gehoͤ⸗ ret habe/ daß L. S. mit ſeiner Ehefrawen F. im Eheſtande drey Kinder/ als nemlich H. H. S. onnd R. gezeuget. Bey dem andern Articul deponteret Zeuge/ daß er don ſeinem Großbater vnnd andern frommen Leuten gehoͤret/ daß H. H. S. ond R. ſein Vollbruͤder dnd Schweſter geweſen/ im Ehebette von ã. S. vnnd F. gebo⸗ ren/ Vnnd ſolches wiederholet Zeuge/ bey dem erſten Fragſtuͤcke des erſten dnnd andern Artt⸗ euls/ ond ſetzet dieſes nochmahls darzu/ daß H. H. ſey der eltiſte Sohn geweſen. Vnnd beim erſten Fragſtuͤcke des vierdten Articuls ſaget Seuge/ daß H. H. der eltiſte S. der Mitteiſte/ R. die Juͤngſie geweſen/ alle von§. S. vnd F. E. W. Tochter im Eheſtand geboßren/ wie er Zeuge von ſeinem Großdater/ ſo mit S. bey L. in der Schlachtung geweſen/ dnnd ſie alle drey wol gekandt/ offtmahls gehoͤret/ Vnd endlich beim erſten Fragſtuͤcke des dreiſſigſten Articuls ſaget Zeuge/ daß H. H. S. ond R. ſein Voll⸗ bruͤder dnd Schweſtern geweſen. In gleichen beglaubiget der fuͤnffte/ zwey vnnd ſiebentzig Jaͤhriger Zeuge/ bey dem ein ond dreiſſigſten gemeinem Fragſtuͤcke/ daß er in ſei⸗ ner Jugendt von ſeinem Großdater Ecke Ole⸗ ferts/ ſo Junckher S. Diener geweſen/ offte vnnd viele gehoͤret/ daß H. H. S. vnd R. drey Vollſchweſter vnnd Bruͤder!/ vnnd H. H. der eltiſte vnter jhnen geweſen. Beim zwey onnd dreiſſigſten ſonderbahren Fragſtuͤcke/ ſaget Zeu⸗ ge/ daß L. S. dnnd F. im Eßheſtand drey Kin⸗ der gezeuget/ als nemlich H. H. den elliſten/ S. den andern Sohne/ innd R. die Juͤngſte Tochter/ vnd folgends beim drey vnd dreiſſigſten Kk 2 ſon⸗ 37 onderhaßrem Fragſtͤcke/ daß er gehoͤret/ daß F. b5 wnde W. Tochter/ vnd L. S. drey Kin⸗ der/ als H. H. S. dnd R. hinter ſich gelaſſen ha⸗ ben/ Vnd deim blertzigſten ſonderbahrem Frag⸗ ſtucke depontret Zeuge/ daß L. S. habe mit ſemem Eheweibe F. genant/ drey Kinder/ als H. H. S. ond R. gezeuget/ Vnnd bey dem dier dnd dler⸗ tigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ ſaget Zeuge⸗ daß H. H. ſey ein recht Erde in abſtelgender Ll⸗ nien/ von dem alten E. W. gedoren⸗ Vnd beim fuͤnff dnnd diertzigſten ſonderbarem Fragſtuͤcke⸗ H. H. vnd S. ſein Vollbruͤder geweſen. Bey dem andern Articul/ bekundſchaffet Zeuge/ daß 4. S. ond F. H. H. S. vnd R. gezeuget/ dnd ſolches habe Zenge von ſeinem Großdater dnnd andern frommen Leuten/ auch von dem Predig⸗ ſtuel alſo ableſen hoͤren/ Vnd beim erſten Frag⸗ ſtuͤcke/ des erſten vnnd andern Articuls ſaget Zeuge/ daß H. H. S. oͤnd R. ſein don L. S. und F. des alten E. W. Tochter geboren/ dnd H. H. ſey der eltiſte Sohn geweſen. Vnd bey dem dritten Articul ſaget Zeuge/ daß er in ſeiner Jugendt von ſeinem Großdater onnd andern frommen Leuten wol gehoͤret/ daß L. S. vnd ſein Eheweib F. das Hauß J. bnd S. ſampt den Landen O. R. vnd W. auff jhre Kinder H. H. S. dnd R. vorerbet/ Vnd beim Fragſtuͤcke des Hterden Articuls/ bekundſchaffet Zeuge/ daß er don ſeinem Großbater/ vnnd von dielen andern frommen Leuten gehoͤret/ daß H. H. S. vnnd R. ſein Vollſchweſter ond Bruͤder onnd H. H. der eltiſte geweſen/ dnd R. die juͤngſte. Bey dem biertzebenden Articul ſaget Zeuge/ daß H. H. 2n R. ſein Vollſchweſter dnnd Bruͤder ge⸗ weſen. 3 Der ſechſte Zeuge/ ſo ſechtzig Jahr alt felt den vorigen Zeugen auch nicht ab/ Dann beim ein vnnd dretſſigſten gemeinem Fragſtuͤcke/ be⸗ kundſchaffet Zeuge/ daß H. H. S. onnd R. 4. O. Ehefrawe/ Wollſchweſter dund Bruͤder geweſen/ wie Zeuge von ſeinem ſeligen Vater offtmals gehoͤret. Vnd beim erſten ſonderba⸗ rem Fragſtuͤcke/ ſaget Zenge/ daß er in ſeinen Kindlichen Jahren/ dvon der Cantzelen ableſen/ Auch von ſeinem Vater gehoͤret habe/ daß der alte E. W. ſeine Tochter F.. S. zur Ehe ge⸗ geden/ dnd daß L. S. mit F. drey Kinder H. H. S. ond R. gezeuget. Vnnd dleſe auſſage dnnd kundſchafft widerholet Zeuge beim zwey dnd dreiſ⸗ ſigſten ſonderbaren Fragſtuͤcke/ Vnd beim drey vnd dreiſſigſten Fragſtuͤcke ſagt Zeuge/ daß F. nach dem ſie drey Kinder zur Welt gebracht/ als nemlich H. H. S. vnnd R⸗mit tode abgangen ſey. Beim biertzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke deponieret Zeuge/ daß er wiſſe daß H. H. ſey Frawen/ 4. S. Ehefrawen/ elteſter Sohn ge⸗ weſen/ Vnd ſolches wird dom Zeugen deim drey Tochter gebohren/ Ind ſolches habe er don ſei⸗ nem Vater dnd andern blelen frommen Leuten/ auch wol dom Predigſtuel leſen gehoͤret/ Vnnd heim Fragſtuͤcke des dierden Articuls/ dekund⸗ ſchaffet Zeuge/ daß er bey ſeiner Seelen ſelig⸗ keit anders nicht gehoͤret/ Dann daß H. H. S. onnd N. ſein Vollſchweſter vnnd Bruͤder gewe⸗ ſen/ Vnnd bey des dreiſſigſten Articuls erſten Fragſtuͤcke/ ſaget Zeuge bey ſeiner Seelen ſelig⸗ kelt/ vnnd bey ſeinem gethanen Eyde/ daß er in ſeinen Jungen Jahren/ von ſeinem Vater ge⸗ poͤret/ vnnd noch Landruͤchtig vnter den gemel⸗ nen Leuten in dem Lande ſey/ daß H. H. S. und R. drey Vollſchweſter dnd Bruͤder gewe⸗ en 4— moriam auffgenommen Zeugen belanget/ ſagt der dritte Zeuge/ ſo hundert Jahr dnnd daruͤder iſt/ beim ſechſten ſonderbahren Fragſtuͤcke daß er don ſeinem Großsater gehoͤxet/ daß S. vnnd H. H. Voldruͤder geweſen. Und beim an⸗ dern Artteul/ ſaget erwehnter hundert Jaͤhriger Zeuge/ daß er don ſeinem Großdater R. A. vnd deſſelbigen Bruder R. A. gehoͤret/ daß H. H. ond R. ſein Vollſchweſter vnnd Bruͤder gewe⸗ ſen⸗ ond ſolches repetleret Zenge/ beim irlttm Articul. Der blerde zu ewiger gedechtnns auffge⸗ nommener Zeuge ſo fuͤnff onnd ſechtzig Jahr alt iſt/ bekundſchaffet bey dem andern Artieul/ daß er gehoͤret/ daß 4. S. vnd F. drey Kinder gehabt/ H. H. S. vnd R. Vnd bey des blerden Artleuls Fragſtuͤcke ſaget Zeuge/ daß er wol gehoͤret/ 9 9. 9. So diel weiter die ad perperuam rei me- — —— — — — — — — e d ißaneg. genan *— — —— —==—— — 3 — — — — — — — — — — 1 ————— 5—— —— eſin Tage 66*.9.b — — — — älſhreſer nd — - — —— enähtgeho igtaſenals — 6 — — — —— ditene ad pe ettoger Juge/ ntern Irtick toiän /db H. ſi gieren/ Lendern Artic wfinem Vater ner/ S.. gaotder achte, lumgfüinter Zeug ſmnteſſen on dgleziret/ daß ämen, Beyd ſünden ſeine laͤntſiner E etoeenget/ zu S. onnd J. rgeweſen/ un(E.m er geboßren/ Wiilhiſt hater dnd andern bi im A dom Predigſualtiaßzn tagſtuͤcke des dienden Anch Zeuge/ daß mig ſchn et ers nicht gepont/ dmiij ſem Vollſchreſemmch Vnnd dey des deeſſigſtn t ucke/ ſaget Zegeig tmte nd dey ſeinem getzennen dungen Jufen/ mitm vand noch Landrictzier umm mluug 9 drey Vollſchoeſer Conſilium Vigeſimumnonum. H. H. bnnd R. Schweſter vnd Bruͤder geweſen. Vnd beim erſten Fragſtuͤcke des dreiſſigſten Ar⸗ iiculs ſaget Zeuge/ er habe nicht anders gehoͤret/ dann daß H. H. S. vnd R. Vollſchweſter dnd Bruͤder geweſen ſein. Der fuͤnffte ad perpetuam rei memori- am, abgehorter Zeuge/ beglaubiget beim dritten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß er gehoͤret/ daß L. S. mit F. des alten E. W. Tochter zweene Soͤhne H. H. vnnd S. ond eine Tochter R. gezeuget/ Vnd das wird dom Zeugen beim bier⸗ den ſonderbahrem Fragſtuͤcke wiederholet. Bey dem andern Artleul ſaget Zeuge/ daß ex bon die⸗ len gehoͤret/ daß§. S. mit F. zweene Soͤhne als H. H. dnd S. vnd eine Tochter gezeuget/ Pnd beim erſten Fragſtuͤcke des vierden Arti⸗ culs/ daß er ſein Tage nicht anders gehoͤret/ dann daß S. H. H. vnnd R. ſein echte vnnd rechte Vollſchweſter ond Bruͤder geweſen/ vnd veim andern Fragſtuͤcke/ des funff zehenden Ar⸗ ticuls/ daß er nieht gehoͤret/ daß E. W. ander Erden nachgelaſſen/ als S. H. H. vnd R. Der ſiebende ad perpetuam rei memori- am adgehoͤrker Zeuge/ ſo hundert Jahr alt iſt/ ſagt beim andern Artickul/ daß er von ſelnem Vater gehoͤret/ daß H. H. S. ond R. bon L. S. vnd F. gebohren/ Vnd beim achten Frag⸗ ſtuͤcke des andern Articuls deponieret Zeuge/ daß er von ſeinem Vater gehoͤret/ daß L. S. vnd ſeine Ehefrawe F. genant/ haben zuſammen ge⸗ zeugt/ drey Kinder/ S. H. H. ond ANR. A lſo ſagt der achte/ ad perpetuam rei me- moriam gefuͤhrter Zeuge/ ſo neuntzig Jahr alt iſt/ bey dem ſechſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß er habe gehoͤret/ daß H. H. vnd S. Voll⸗ bruͤder geweſen/ Bey dem andern Articul ſaget Zeuge/ daß er von ſeinem Groß dater gehoͤret/ daß C. S. mit ſeiner Ehefrawen F. genant im Eheſtande gezeuget/ zweene Soͤhne/ S. onnd H. H. bnnd eine Tochter R. Vnnd beim an⸗ dern Fragſtuͤcke des funffze henden Articuls/ daß E. W. in abſteigender Linien keine nehere Er⸗ ben gehabt/ dann S. H. H. vnd R. Vnd bey des dreiſſigſten Articuis erſten Fragſtuͤcke depo⸗ nieret Zenge/ daß H. H. vnnd R. ſein Voll⸗ ſchweſter dnd Bruͤder geweſen/ Vnd beim zwey vnd biertzigſten Articul/ daß Junck her E. Groß⸗ bater H. H. ond R. Großmutter auch R. ge⸗ nan/ ſein Vollſchweſter vnnd Bruͤder gewe⸗ en. Der neunde Zeuge/ ſo hundert Jahr alt iſt/ ſaget daß er gehoͤret/ daß L. S. vnd F. drey Kin⸗ der/ als H. H. S. ond R. gehabt. b Der zehende Zeuge/ ſo ſiebentzig Jar alt iſt/ bezeuget bey dem erſten Fragſtuͤcke des dreiſſigſten Articuls/ daß er nicht anders wiſſe/ dann daß H. H. onnd R. ſein Vollſchweſter vnd Bruͤder gewrſen. 377 Vnd der funffzehende Zeuge/ ſo im gleichen ſiebentzig Jahr alt iſt/ bekennet beim vierden Ar⸗ ticul/ daß er von ſeinen Eltern wol gehoͤret/ daß S. H. H. dnd R ſein Vollſchweſter vnd Bruͤ⸗ der geweſen. Der ſechtzeßende/ achtzig Jaͤhriger Zeuge/ ſaget/ beim ſechſten ſonderbahren Fragſtuͤcke/ daß er von ſeinen Eltern gehoͤret/ daß H. H. onnd S. von S. ſo vor L. erſchlagen/ ſetn Vollbruͤ⸗ der dnd Herrn zu J. geweſen. Vnd bey des dreiſ⸗ ſigſten Articuls erſten Fragſtuͤcke beglaubigee Zeuge /daß ex gehoret/ daß H. H. S. vnd R. ſein Wollſchweſter dnd Bruͤder geweſen. Der achtzehende/ zwey vnd funfftzig Jaͤhri⸗ ger Zeuge deponteret/ beim ſechſten ſonderbahren Fragſtuͤcke/ daß H. H. vnd S. dvon S. ſo dor L. erſchlagen ſein Vollbruͤ der geweſen. Der neunzehende Zeuge/ ſo ſiebentzig Jahr alt iſt/ bekundſchaffet/ beim erſten ſonberbaß⸗ rem Fragſtuͤcke/ daß er don ſeinem Großdater gehoͤret/ daß L. S. nicht mehr dann eine Ehe⸗ frawen gehabt/ vnd die hette F. geheiſſen/ vnnd were des alten E. W. Tochter geweſen/ Vnnd beim ſechſten ſonderbahren Fragſtuͤcke ſaget Zeu⸗ ge/ daß er gehoͤret/ daß H. H. vnd S. ſo vor L. erſchlagen ſein Vollbruͤder geweſen. Bey des an⸗ dern Articuls achten Fragſtuͤcke bezeuget Zen⸗ ge/ daß er gehoͤret/ daß C. S. mit ſeiner Frawen F. genant/ gezeuget habe zweene Soͤhne vnnd eine Tochter/ als S. H. H. vnnd R. Vnd beim andern Fragſtuͤcke des dreyzehenden Arti⸗ cuis/ daß E. W. in abſteigen der Lnien/ keine nehere Erben gehadt/ dann S. H. H. ennd R. Vnnd beim erſten Fragſtuͤrke/ des dreiſſigſten Artteuls/ daß er gehoͤret/ daß H. H. vnnd R. ſein Vollbruͤder ond Schweſter geweſen. Vnd endlich beim zwey vnnd biertzigſten Articul ſaget Zeuge/ er wiſſe aus hoͤrſagen ſeines Vaters daß Janckher E. Großdater H. H. vnd R. Groß⸗ mutter auch R. genant/ ſein Wollbruͤder dund Schweſter geweſen. Weil dann alle oberzehlte Zeugen/ bey jhrer Seelen ſeligkeit ond ewigen wolfart jhre auſſage gethan/ Vnd die bormutunge nicht iſt/ daß er⸗ wehnte Zeugen/ weil ſie alt nd abgelebet/ vnnd faſt dff der Gruben gangen/ jhre ſeligkeit in dor⸗ geſſenheit geſtalt haben ſeiten. Nemo enim præ- ſumitur immemor ſalutis æternæ, k. G aa I. lul. reperunda. c. ſancimus J. quæſlio I. æ figni- Nicauit, de bomicicio, Cum anima quibuscunq; rebus præponatur, l. JSancimuu, C. de ſacroſanst. Eccleſ. c præcipimus I2.· quæff. I. c. Maryhcuus in fine. de Simonia Crauet. conſil. G. n. t. Tlomaær Gram. conſ. ciuili 26. num. a.& Curfiu conſ. 29. n..6. So folget/ daß erwehnte Zeugen/ plenè vnd vol⸗ lenkoͤmlich probiren. Sonderlich/ weil der geugen jhr anzahl biele/ vnd alle Zeugen contordiren vnd bbereinſtimmen/eñ ohn das zu rechte boyſe hen iſt/ Kk 3 Daß 378 Conſilium Vigeſimumnonum. Daß auch auff den Fall/ wann einiger mangel an den Zeugen befunden/ wie jedoch dieſes orts nicht iſt/ auch mit beſtande nicht kan ausgefuͤhret werden/ ſolcher mangel durch den Zahl der Zeu⸗ gen erſtattet vnd erſctzetwird: Numerus enim teſtium ſupplet defectum teſtium, ſi qui eſt, vel eſſe polit, vr dici: gloſſ. nor. in l. 3. in Verſit: numerus de teſtibus, quam ibi ſequitur Iacob. Butr. Bald. in l. ſi quis ex argenranſs*.§. I. de edendo,& in c. ſi qui reſtium, penult. colum. exira de teſtibus, & ili aici: per ilam gl. quod teſtes licet:non ſint multum boni, tamen quod deſicit inſide, ſuppletur in numero. Idem voluit Feltnus in cin noſtra. vl- rim. colum. extra de teſtibus, dicens hoc perpetuo norandum. loban. Anar. in adait. Specul. in Ti r. de teſti, crim. S. fama in aait incip. allegaro,& no- rat Nicolaus ae Neapol. in l. excuſanturin princ. de excuſar ruror. Bald. inl.i: in3. olum. C as teſtib. Salicetus in l. in bonæ fidei, I3. colum. deé rebus cre- ditis ohan. de Imol. inl. qui reſtamento: in princ. l. col. de teftamenris. Alex. in conſ. aν. 2. colum. Vi- ſo proceſſu cauſæ, notarunl. Da. in l. prætor. S. co- gentur, vbi Iaſon in z nota. de edendo. Decius in. licez cauſam. col. j. de probat. Grauet. conſ. z. n.27. Cy rurſus conſil. 132. nu. 16. Prolixxiſimòè Anton. Ga- Lrielius Romanus lil. I. de teſtib. concluſ.s. Foolgends daß H. H. mit ſeiner leiblichen vnd von einem Vater vnd einer Mutter geboh⸗ ren/ Schweſter R. die Vaͤterliche vnd Muͤtter⸗ liche Erbſchafft getheilet/ vond H. H. in ſolcher Thetlung das Schloß J. vnnd zween theile am Lande R. R. aber dagegen das Hauß dnund Schloß K. ſampt ſeiner Herrligk. vnd Gerech⸗ tigkeit/ vnd den dritten theil an gedachtem Lande R. bekommen/ Solchs wird in diel wege nach⸗ folgender geſtalt erwieſen. Vnd bor erſt/ ſo diel H. H. betrifft/ alſo. Die jetzige Fraw Clegerin beſitzet/ das Hauß ond Schloß J. auch zweene theile am Land R. vnd das drttte theil /ſſt jhr der Frawen Klegerin⸗ nen/ nach R. des Jaͤngern E. Tochter toͤdtlichen abgang auch heimgefallen. Weil dann jhr der Frawen Klegerinnen Elterdater H. H. des al⸗ ten E. W. Tochter Sohn/ wie zunor ausgefuͤh⸗ ret/ geweſen iſt/ vnd erwehnten alten E. W. R. dnd J. ſampt andern Landen onnd herrligkeiten zugehoͤret haben/ wie im gleichen zuuor erwetſet/ onnd die Beklagte beim zehenden Defenſional Areickul bekendig ſein/ So iſt der natuͤrlichen dernunfft gemeß/ daß der Klegerinnen Elterda⸗ ter H. H. nach ſeines Großvaters E. W. auch nach ſeiner Mutter/ des E. W. Tochter/ F. ge⸗ nant/ abſterbend/ erwehnts Schloß vnd Hauß J. auch die zweene theile am Land R. ſo ſeines Großbatern geweſen/ zu Erbe empfangen/ vnd folgends ſeinen Kindern Erbs weiſe widerumb verlaſſen haben mus. Et naturalem rationem ſine lege allegate fu ficit. Secundum Balda. inl. ſcire etiam oportet. de excuſar. turor. Sequitur Iaſ. in l ilam col. 3. verfic. limita tamen, C. de collatio. vli ex hoc limitat id, quod diti ſolet, erubeſcimu fſine lege loqui. Hinc quog. Cynuu in l. non dabium col. Vli. verſ. primo quæra. Cae ll. aicit quod proprer rationem natuwralem etiam non ſcriptam, poſſumus recedere a verkuslegis. Et hoc ſequitur Bald. ili, col. 3. verſ. ſed luc vnum qæxæro.& Panormir. in c. col. 3. Venſ. nota, de luram. calum. Hinc quoq; Andr. de Iſernia in proæmio feudorum col. vlrmi. verfic. Nam ratisnabile ſcribit, quod natura- le& rationale aliquod dictum, ita debet mo- uere iudicem, vt ipſa lex, ſcquitur Marianus Socinus Iunior in conſο. inſpectis col. 12. num. 33. lib.2. Et denig. Angelus in conſ. 27. Thema ſuper quo, colum. vlt. aurhoritate Ariflotelus inquit. Que- rere legem vel rationem vbi naturaliter ſentimu, nihil aliud eit, qudm infirmitas intellectus. So bekennen Beklagte auch bey jhrem dier vnd zwantzigſten Defenſional Artickul/ daß H. H. J. S. vnd die Lande O. R. ond W. beſeſſen. Vndob ſie die Beklagte dabey wol anhengen/ daß erwehnter H. H. genante Lande vnd herrlig⸗ keit mit gewalt ingenommen/ So iſt jedoch ſolchs nicht erwieſen/ Er facta non præſumuntur niſi probentur. L. quæcung de public. l. in bello.. fa- cra. de caprl.& poſtl. reuerſ l.. C. de probar. l. aſſe- ueratio, C. de non numi. pec. l. ſi non emantipati C. de collat. ibi. teg, emancipatum eſſé probaueuu! vnic. C. de mandat. princip. l. cum in lure, ae ofhic. qelegat. c. I. de procun,&. in præſentia. de probat. o raynutins c.raynaldus de reſßtam. Cagnol. in l. I. nu. 212, ſi certum peterur. Tiraquellde vrrog, retradtu ad fiuem, num. 100. So biel R. anlanget/ weil das Hauß vnnd Schloß K. jhrer Eltern/ L. S. vnd F. geweſen/ wie mit aus dem Meßbuche genommen Extract ſub litera B. da vnter andern geſagt/ daß An⸗ no 1414. Magtſter Vlricus zu K. ein vorneh⸗ mer Richter onnd Blutfreund E. W. Hauß⸗ frawen nach ſeiner Tochter L. abſterben/ ſein Schloß K.£. S. geſchencket/ bewie ſen wird/ Vnd aber H. H. erwehnt Schloß in der T hei⸗ lung nicht bekommen hat/ ſetne Erben es cuuch noch nicht beſitzen/ So iſt gleublich daß erm ehnt Schloß K. ſampt dem dritten theil in R. R. in der Theilung zugeſchlagen ſey/ Et veriſimilitu- do in qacunq; re omnium maximiè attendi debet,/ 9 duo, in princ,& ibi notatur de Iureiur I. varmen.. fin. de zeſtib. l. licer cauſam,& ibi Da. de probario. Et iudices in veritate depre- hendenda potiſſimum debent conſiclerare veriſimilitudinem ,vr Arerin. loquitur in conſe. 6.2. Veriſimilitudo enim naturæ cognata eſt, Bald. conuf. IS'o. morruo jiliolib. 3. Et habetur pro le- ge Olarad. conſ. 15. cum quæſtio. in ſine. Et quod remotum eſt, à veroſimili quandam faltitatis imaginem habet. Bala. in I 1. col. z. C. de ſeruss fub nuunn ſus 1 Peudde zwſſch erkunden == SgZ — — ———————— —-— — 1 ———— J. mitſelnen 1 = —— — — —2 „+ — uag.dI. dag imptdem drieten — 2—2 . S — — 4* gcheiftlubl Schoß K.dn in hatter Bruͤd usr. inder T — — — — fehalchen kundſe eaueltrator, a Schtfalters /„ aufnemen hat! neg firen Co taegeſaget/d 3 Jungen Kitenem uit halber/ —— — m er — ==—— —— SSS ——— — —— — — E —— — . .S. dud Ooun d ſie die dtaned e Re dazeg di wehnter 9. h. grnunt eht tgewalt ingenonmn iſt rwieſen/ Et faccanmagem atur./ quecun, Ce uliln capt G. ℳ „Cac nea aum, eer ſuna ee di. feg emancham hh ae mandat nucp anan r. de preu eupsenut wS. 79) 1 alau- 4 ielm Cmu ertum;etenm. Imaquxlum m, aum. Iov. do diel R. anlanget/ reldet K. jhrer Eltern/ 16 tans dem Miſbarcheum era B. da nter andmngit 4. Magtſter Dnciate chter dnnd Blufftem 64 .. l. S. g n 86† b her H. Nerreßnt Sti ℳ8 en dat/ 49 ſche bekomm 5 1 cit raelacth Conſilium Vigeſimumnonum. fugitiu. Ac experimentum verorum ſermo- num eſt, quod conueniant rebus ſenſatis ſeu veroſimilibus, Bald. in rract. ſchiſiatis quem po- ſuit ſub rubric C ſi quus aliquem ꝛcſtari Drolibuer. col. antepen.& in rubrid. G de probat. col.I. Quin- imò veriſimilitudo tanti momenti eſt, vt ICti, ex ea leges faciant, liteſq; definiri iu- beant, tanquam id verum ſit, quod eſt eri, mile. I. Aon est veriſtmile, Quod metus cauſa,J debitgr. weriſemile est, de contrahend. emprqg. 7. §. I./EHℳ deriſtmilia reſponderint, de iéſtibus l Mia cum teflamenuto. Kehegeee ibi non est Veriſtmi- lepatrem. de lega. 2. l. Mæuius. in princ. cod. 10i i- credibile reputatur, quod non eit veriſimile. Vnd wird die zwiſchen H. H. vnd Range⸗ zogene Thellung/mit dem Gerichtlich producir⸗ ten Briefflichen drkunden weiter erwieſen/ Dañ fuͤr erſt bekundſchaffet der fromme E. auff den Broden/ ſo achtzig Jahr alt/ daß er bon ſetnem Vater ſo Junckher S. Schildknecht geweſen/ gehoͤret/ daß H. H. vnd R. derogeſtalt getheilet/ daß H. H. J. mit ſeiner zubehoͤrung ond zween Theile in R. vnd R. dagegen K. mtt ſeiner herr⸗ ligkeit/ ſampt dem dritten theil in R. bekommen/ wie aus dem Inſtrument lub litera D. befind⸗ lich. Vnd Junge E. R. Sohn/ bekennet in ſei⸗ ſeiner Klageſchrifft ſub litera E. daß ſeiner Mut⸗ ter R. das Schloß K. vnd den dritten theil in R. ond ſeiner Mutter Bruͤder H. H. J. dnd zween theile in Ruͤſtr. in der Theilung zugefallen. In einer Copeylichen kundſchafft/ ſo der Roͤm. Key. Mayſt. ſequeſtrator, aus befehlich Roͤm. Kay. Mayſt. Stadthalters/ wegen des Hauſes J. ge⸗ richtlich auffnemen hat laſſen/ wird von voielen Zeugen/ bey jhrem Coͤrperlichen geſchwornen Eyden/ wahr geſaget/ daß H. H. J. ſampt den Landen/ R. O. vnd W. rußtiglich beſeſſen/ dnnd daß K. Jungen E. Mutter/ R. mitgegeben ſey/ wie aus der kundſchafft ſub literis O. O. O. be⸗ findlich/ Vnd in einem Inſtrument ſub literis Q. bekundſchaffet/ ein achtzig jaͤriger Zeu⸗ ge/ daß K. R. Jungen E. Mutter zugehoͤret. So wird in einem zwiſchen Jungen E. vnd L. O. des Hauſes K. halder/ auffgerichteten vortrage geſaget/ daß K. Jungen E. Muttern Burg vnd herrligkelt geweſen/ vnd daß&. O. die zeit ſeines lebens das Hauß K. innen haben dnnd beſitzen/ Vnd hernacher erwehnts Hauß/ an Jungen E. kommen ſollen/ wie aus dem vorſiegelten Brief⸗ fe lub literis X. X. X. zuerſehen. Vnnd ſolches wird noch deutlicher vnnd be⸗ ſtendiglicher von den Zeugen dertficiret/ wie dann der erſte Zeuge ſaget/ beim drey vnnd dreiſſigſten gemeinem Fragſtuͤcke/ daß er zu vielen mahlen gehoͤret/ daß R. das Hauß K. zum Brautſchatze bekommen/ ond damit an L. O. beſtattet ſey wor⸗ den. Vnnd beim hundert drey vnd funfftzigſten ſonderbarem Fragſtuͤcke/ daß K. J. E. Mutter 379 R. zum Brautſchatz mitgeben ſey. Vnnd beim hundert ſieben vnd ſechtzigſten ſonderbarem Frag⸗ ſtuͤcke/ daß er aus gemeiner ſage gehoͤret/ daß J. L. O. mit B. gezeugter Sohn/ in ſeinem Todt⸗ bette/ ſeine Mutter B. zu ſich gefodert/ vnnd zu jhr geſaget habe/ Llebe Mutter/ jhr wiſſet/ daß diß Hauß K. ſampt ſeiner zubehoͤrung/ meinem lieben Bruder E. als den rechten Erben zugeho⸗ ret/ Derowegen iſt meine biete/ jhr wollet er⸗ wehnes Hauß/ ohne verhinderung dem rechten Erben/ zukommen laſſen/ Vnd darauff habe die Mutter geantwortet/ ehe ich das thun wolte/ wolte ich lieber ein ewiger Brand ſein. Bey dem zwoͤlfften Artickul bekundſchaffet Zeuge/ daß R. K. in der Theilung/ zum Brautſchatze bekom⸗ men/ vnd ſolches ſey dor dielen Jahren dnd noch eine gemeine ſage geweſen/ Vnd beim dreytzehen⸗ den Articul ſaget Zeuge/ daß H. H. am Lande R. zween Theile/ onnd R. einth Vnd beim neun ond zwantzigſten A beim dritten Fragſtuͤcke des ſechs ond zwantzig⸗ ſien/ ſieben/ acht vnd neun ond zwantzigſten Ar⸗ ticuls depontret Zeuge/ daß R. das Hauß K. zum Brautſchatze. O. zugeſaget. Der ander ein vnd ſiebentzig jaͤhriger Zeuge deponiret/ beim zwey ond dreiſſigſten gemeinen Fragſtuͤcke/ daß er von Ingend auff von ſeinen Eltern vnd bielen andern frommen Leuten gehoͤ⸗ ret/ daß R. das Hauß K. L. O. zum Brautſchatze zugebracht/ Vnd ſaget Zeuge ſolches ſey noch je⸗ tzo eine gemeine ſage/ Beim hundert ſieben dnd diertzigſten ſonderbarem Fragſtuͤcke bekundſchaf⸗ fet Zeuge/ daß K. ſampt ſeiner herrligkeit/ Jun⸗ gen E. zugehoͤret/ dann er ſey ſeiner Mutter Brautſchatz geweſen. Ynd beim fuͤnfften Arti⸗ cul ſagt Zeuge/ daß er von ſeinen Voreltern ge⸗ doͤret/ vnnd noch Landruͤchtig ſey/ daß nach der Eltern abſterben/ H. H. J. ſampt ſeiner zubeho⸗ rung/ ond R. K. ſampt ſemer herrligkelt bekom⸗ men ond in beſitz gehabt habe. Vnd beim achten Articul beglaubtget Zeuge/ daß er geſehen/ daß Junge E. R. Sohn/ ans R. den dritten Pfen⸗ nig/ vnd Junckzer E. wegen ſelnes Vaters das bbrige entpfangen. Vnd beim ellfften vnd zwoͤlff⸗ ten Articul/ daß er don ſeinen Voreltern/ in ſet⸗ nen jungen Jahren gehoret/ vnnd noch teglichs geſagt werde/ daß H. H. J. ſampt ſeiner zubebo⸗ rung/ onnd R. dagegen K. mit ſemer herrligkeit bekommen. Vnd beim dreytzehenden Artteul de⸗ pontret Zeuge/ daß H. H. an R. zweene theile/ vnd R. einen Theil empfangen. Vnd beim drtt⸗ ten Fragſtuͤcke/ des dretſſigſten Articuls bekund⸗ ſchaffet Zeuge/ daß R. das Hauß K. ſampt ſei⸗ ner herrligkeit an L. O. gebracht/ vnd ſolches ſey Landruͤchtig onnd menniglichem kund bund be⸗ wuſt. Vnd beim erſten Fragſtuͤcke des drey dnd dreiſſigſten Articuls ſaget Zeuge/ daß er ſein leb⸗ tage nicht gehoͤret/ daß L. O. K. ſolte gekaufft . Kk 4 haben/ 380 haben/ ſondern er Zeuge/ habe wol hoͤren ſagen/ daß es R. Brautſchatz geweſen. Der dritte Zeuge deponiret/ beim ein vnnd dreiſſigſten gemeinem Fragſtuͤcke/ daß H. H. in der Theilung J. vnd R. K. ſampt der herrligkeit zum Brautſchatze bekommen/ onnd ſolches habe Zeuge in ſeiner Jugend von ſeinem Vater gehoͤ⸗ ret. Beim hundert ſieben dnd ſechtzigſten ſon der⸗ barem Fragſtuͤcke bekundſchaffet Zeuge/ daß/ er von D. O. ſeligen J. Diener gehoͤret/ daß J. in des O. O. gegenwerttgkeit/zu ſeiner Mutter B. geſagt/ Liebe Mutter jhr wiſſet/ daß das Hauß K. mit ſeiner herrligkeit metnem lieben Brudern Jungen E zugehoͤret/ Derowegen ditte ich euch/ jör wollet jhme/ dem Jungen E. erwehnts Hauß dngehindert einthun bnnd folgen laſſen. Vnd beim dritten Fragſtuͤcke/ des dritten Arti⸗ culs ſaget Zeuge/ daß R⸗L. S. Tochter/ habe K. innen gehabt/ Vnd beim fuͤnfften Articul/ be⸗ glaubiget Zenge/ daß er von ſeinen Voreltern vnd andern frommen Leuten/ in ſeiner Jugendt offtmals gehoͤret habe/ daß H. H. J. mit ſeiner herrligkeit/ vnd R. K. angenommen/ Vnd beim ellfften dnd zwoͤlfften Articul ſaget Zeuge aber⸗ mals daß er bon ſeinem Vater in ſeiner Jugendt gehoret/ daß H. H. J. vnd R. K. bekommen/ dnd R. habe K. mit ſeiner herrligkeie§. O. zum Brautſchatze zugebracht. Vnd beim dreyzehen⸗ den Articul/ daß H. H. an R. zweene theile/ vnd R. emen theil bekommen/ Vnd ſolches widerholet Zeuge/ bey des dreyzehenden dier end funffzehen⸗ den Articuls Fragſtuͤcken/ Vnd beim drey dnd dreiſſigſten Articul ſaget Zeuge/ es ſey kund dnd offenbar/ daß Junge E. alleln ein Erbe zu K. vnd den dritten Theil in R. geweſen/ Vnd beim erſten Fragſtuͤcke/ er habe ſein lebetage nicht an⸗ ders gehoͤret/ dann daß das Hauß K. R. Braut⸗ ſchatz geweſen ſey. b b Der dierde Zeuge/ ſo achkig Jahr alt iſt/ depontret/ beim ein vnnd dreiſſigſten gemeinem Fragſtuͤcke/ daß er von ſeinem Großbater/ ſo mit Junckher S. vor L. dmbkommen/ zu bielen mah⸗ len gehoͤret/ daß H. H. J. dnd R. K. zum Braut⸗ ſchatze bekommen/ Vnnd beim drey dnd dreiſſig⸗ ſten gemeinem Fragſtuͤcke ſaget Zeuge/ R. habe K. zum Brautſchatze bekommen. Beim acht bnd diertzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke deponiret Zeuge/ daß H. H. mit R. R derogeſtalt gethei⸗ let/ daß er daran zweene theile vnnd R. ein theil behalten/ Vnd beim hundere dier dnd funfftzig⸗ ſten ſonderbarem Fragſtuͤcke/ daß das Hauß K. Jungen E. Mutter/ R. geheiſſen/ Brautſchatz geweſen/ vnd das erwehnte Hauß Jungen E. allein Erblich zugeſtanden/ Vnd daß derwegen J. kein Weib genommen habe/ weil er keinei⸗ gen Hauß noch Erbe gehabt/ Vnd beim hundert fuͤnff vnnd funfftzigſten ſaget Zeuge/ er wiſſe/ daß das Hauß K. R. zum Brautſchatze mitge⸗ Conſilium Vigeſimumnonum. geben/ Vnd beim hundert ſieben vnd ſechtzigſe ſonderbahrem Fragſtuͤcke depontret Zeuge/ 4 er don ſelner Mutter ſo nicht weit von K. gewoh net/ gehoͤret/ daß J. in ſeinem Todthette/ ſen Mutter B. gebeten/ daß ſie ſeinem Bruder Jun⸗ gen E. das Hauß K. mit der herrligkeit nach ſeinem Tode etnthun ſolte/ Dann erwehntes Hanß gehoͤrete jhme don Rechts wegen/ Vnnd darauff hette B. geantwortet/ ſie wolte diel lie, ber ein Hellebrand ſein/ dann dem Jungen E. das Hauß mit ſeiner herrligkeit folgen laſſen. Beim eilfften vnnd zwoͤlfften Artieul deponinet Zeuge/ daß er in ſeiner Jugend don ſeinem Groß⸗ bater dnd andern frommen Leuten gehoͤret/ daß H. H. J. nd R. K. mit ſelner herrligkeit he⸗ kommen/ Vnd daß R. K. L. O. zum Brautſcha⸗ tze zugebracht habe/ Vnd beim drttten Fragſtuͤche des dreiſſigſten Articuls ſaget Zeuge/ daß er don ſeinem Großsater vnnd dielen andern frommen Leuten gehoͤret/ daß F. R. das Hauß K. mit ſei⸗ ner herrligkeit an 4. O. gebracht. Der fuͤnffte Zeuge/ ſo zwey vnnd ſiebentig Jahr alt iſt/ dekundſchaffet beim ein vnd dreiſig⸗ ſten gemeinem Fragſtuͤcke/ daß er in ſeiner In⸗ gend/ von ſetnen Großbater/ ſo Junckher S. Diener geweſen/ gehoͤret/ daß H. H. in derthei⸗ lung J. dnd R. K. bekommen/ vnd R. hette K. 4. O. zum Brautſchatze zugebracht. Beim eilfften dnd zwoͤlfften Articul bezen⸗ get Zeuge/ daß er bon ſeinem Großbater dndan⸗ dern frommen Lenten gehoͤret/ daß H. H. inder Theilung J. ond R. K. bekommen/ Vnd ſolches widerholet Zeuge/ beim dritten Fragſtuͤcke des dreiſſigſten Articuls/ ond ſaget darzu daß K. X. Brautſchatz geweſen/ Ind beim erſten Frag⸗ ſtuͤcke des ſieben vnnd dreiſſigſten Articuls he⸗ kundſchaffet Zeuge/ daß er von M. R. gehoͤte/ daß H. zu O. ſeine Tochter E. Jungen E. L. O. ond R. Sohne derogeſtalt zur Ehe gegeben/ daß Junge E. K. mit ſeiner herrligkeit/ wie ſh⸗ me ſein Mutter angeerbet/ beſitzen ſolte/ nnd wenn H. gewuſt/ daß Jungen E. K. ſolte vo⸗ enthalten worden ſein/ hette er jhme Jungen E. nimmermehr ſeine Tochter gegeben/ So ſahet auch Zeuge/ daß J. darumb kein Eheweib ge⸗ wenden daß er zu K. kein rechter Erbe gewe⸗ ten. b Der ſechſte Zeuge deponiret/ beim ein dund dretſſigſten gemeinem Fragſtuͤcke/ daß er bon ſei⸗ nem Vater gehoret/ daß H. H. u ſelnem thelle⸗ das Hauß J. dnd R. das Hauß K. ſampt ſeiner herrligkeit dekommen. Vnnd beim ellfften vnd zwoͤlfften Artieul ſaget Zeuge/ daß er don ſeinem Vater gehoͤret/ daß H. H. dnd Ralſo gethellet/ daß H. H. J. vnd R. K. bekommen/ Vnd bein dreiſſigſten Articul/ daß K. ſey R. Braulſchat geweſen/ Vnd derwegen gebuͤre K. jhrem Soz⸗ ne Jungen E. vnd beim dritten Ir agſtucke d. niſetzerd then Sdfiuffe ge ederenetemel ane hh.w he, o9. lan kehärr uß 4 8r antu E. das Hau Aſeien n geßaͤrtt/ daß S.J. u rrilgkeit an 4.— Der fünffte Zeuge- alt iſt/ Kengſtefäten zum Drartſchstepwiet eim eilfften dnd zwuͤfen t age/ daß er don ſenem Ghr ommen Leuten geföet/ i. ung J. dnd. K hnmn olet Zeuge/ deim die gu ſten Articuls/ dndſtgetus ſchas geweſen/ Wintt des ſieden dnnd deſſn ⸗ effet Jenge/ dßamn u O. aune Tirhen K. X. Sozne denxrſta nge E. K. milſemm 1 Mutter angeerzet/ 12 elommen. Da ic ,58„daß H.4 1 eßoret/ dae ſtan⸗ 3. J ond X, H l. 4 Articul/ u S, Wm e am d en E.k dd da ſoonſt nicht geſchehen were. bracht. So ſagt auch weiter der dritte ad perpe⸗ tuam rei memoriam, abgehoͤrter hundert Jaͤ⸗ riger Zeuge/ beim fuͤnfften ſonderbahrem Frag⸗ Kuͤcke/ daß er von ſeines Vatern Bruͤdern T. vnd R. gehoͤret/ daß H. H. ſeine Schweſter R. 76. O. zur Ehe gegeben/ Vnd daß er erwehnter ſeiner Schweſter K. vnd den dritten theil in R. mitgegeben/ Und beim dreytzehenden ſonderbah⸗ rem Fragſtuͤcke deponieret Zeuge/ daß L. O. das Hauß K. mit dem dritten Theil in R. zum Brautſchatze bekommen. Bey dem zwoͤlfften Articul ſagt Zeuge/ daß K. ſey R. zum Braut⸗ ſchatze mitgegeben/ Vnd ſolchs bekundſchaffet im gleichen Zenge beim andern Fragſtuͤcke des neun dnd viertzigſten Artieuuz. Deer dierde ad perpetuam rei memoriam, ane abgehöͤrter Zeuge/ de ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß Junge E. von R. geboren/ ſey der rechte Erbe zu K. geweſen. Bey dem zwoͤlfften Articul ſaget Zenge/ daß R. K. in der Thetlung zuge fallen/ Vnd folgends beim dreyzehenden vnnd vierzehenden Articul/ daß H. H. an R. zwey Theile vnnd R. einen n Theil bekommen/ Vnd bey des funff hehenden ponirt beim ſechszehenden Articuls erſten Fragſtuͤcke bekundſchaffet Zeu⸗ 1ge/ daß L. O. mit R. K. ſampt dem dritten theil in R. zum Brautſchatze empfangen/ Vnd ſol⸗ ches habe Zeuge don ſeinem Vater gehoͤret/ vnd er wiſſe es auch eigentich. Der füͤnffte Zeuge/ ſo ſiebentzig Jahr alt iſt/ deponieret beim eilfften ſonderbahrem Frag⸗ ſtuͤcke/ daß H. H. ond ſeine Schweſter R. de⸗ rogeſtalt getheilet/ daß H. H. J. vnnd zweene Theile an R. R. dagegen K. ond ein T hell in R. bekommen/ Vnd beim dreytzehenden ſonder⸗ daßhrem Fragſtuͤcke ſaget Zeuge/ daß er nicht ge⸗ hoͤret/ daß. O. K. gekaufft/ ſondern K. ſey R. zu jhrem Erbtheil zugefallen/ Vnd beim zwan⸗ tzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ bekundſchaffet Zeuge/ daß K. komme Jungen E. zu/ dann es were ſeiner Mutter Brautſchatz geweſen/ vnnd aus dem grunde/ were jhme E. don O. die don groſſer Freundſchafft geweſen/ mit einem groſ⸗ ſen Brautſchatze zum Weibe gegeben/ welches zwoͤlfften dnd dreytzehenden Articul ſagt Zenge/ daß H. H. J. dnd R. K. bekommen/ vnnd R. an R. ein Theil dnd H. H. zweene Theile ge⸗ habt habe/ Vnnd beim dierden Fragſtuͤcke/ des eilfften vnnd zwoͤlfften Articuls/ daß R. das Hauß K. ais jhr Erbtheil beſeſſen/ Vnnd beim ſechſten Fragſtuͤcke des dreiſſigſten Articuls/ daß R. K. mit dem dritten Theil des Landes R. in der Erbtheilung zugefallen. Der ſechſte ſiebentzig Jaͤhriger Zeuge/ ſaget beim eilfften/ zwoͤlfften vnd dreytzehenden Ar⸗ ticul/ daß H. H. J. vnnd zweene Theile an R. Vigeſimumnonum. N. das Hauß K. C. O. zum Brautſchatze zuge⸗ Beim eilfften/ 8sr bnd R. K. dund ein Thell an R. zu E beem⸗ Der ſiebende Zeuge/ ſo hundert Jahr alt/ ſtimmet auch beim ellfften vnnd zwoͤlfften Artt⸗ cul mit dem dorigen Zeugen bberein/ Vndbelm andern Fragſtuͤcke des diertzigſten Artieuls/ ſa⸗ get Zeuge/ er wiſſe wol/ daß K. mit der herrlig⸗ keit Jungen E. zugehoret. abgehorter Zeuge/ ſaget beim dreyzehenden ſon⸗ derbarem Fragſtuͤcke/ daß 4. O. das Hauß K. niche gekaufft/ ſondern mie ſeiner Haußfrawen R.zum Brautſchatze bekommen habe/ Vnd ſol⸗ ches habe er von ſelnem Großdater gehoret/ Vnd beim diertzehen den Fragſtuͤcke/ ſaget Zeugenoch⸗ mals/ daß L. O. K. zum Brautſchatze bekom⸗ men/ YInnd beim ſechszehenden ſonderbahrem Fragſtuͤcke bekundſchaffet Zenge/ daß. O. J. E. das Hauß K. vorenthalten. Bey dem ellfften vnd zwoͤlfften Articul ſaget Zeuge daß H. H. in der Thetlung J. dnd R. K. bekommen/ ond beim erſten Jragſtuͤcke des funffzehenden Artienls⸗ daß H. H. J. vnd zweene theile an R. dud R. K. vnd einen Thell an R. empfangen. Der zehende Zenge/ ſo ſiebentzig Jahr alt⸗ ſaget beim zwoͤlfften Articul/ daß K. mit ſetner gerechtigkeit ſey H. H. Schweſter zugetheilet⸗ Vnd deim bier vnd dreiſſigſten Artteul bekund⸗ ſchaffet Zeuge/ daß L. O. dnd B. haben Jungen E. R. Sohn/ das Hauß K. mit angehoͤrender derrligkeit mit der that dorenthalten/ Aberſt den drltten theil in R. haben ſie jhme Jungen E. fol⸗ gen laſſen/ Weiches Zeuge alſo gehoͤret/ vnd er zeage hae Jangen E. gekant auch geſehen/ daß er den dritten Theil in R. gebrauchet. Der ellffte Zenge 7 ſo auch ſiebengt g/ aßr alt/ deponſret im gleichen/ beim zwolſſten Arti⸗ cul/ daß er gehoͤret/ daß H. H. habe ſeiner Schwe⸗ ſter R. das Hauß K. mit der Herrligkeit zum Brautſchatze gegeben/ Und deim drey ond dretſ⸗ ſigſten Articni ſagt Zeuge/ K. ſey des Jungen E. Mutter gut geweſen/ Vnd beim dier vnd dreiſ⸗ ſigſten Articul/ daß er angehoͤret/ daß alte Leute zu Jungen E. geſaget/ waͤltu deiner Matter Schloß dnd Guͤter nicht angreiffen/ Vnd dar⸗ auff hette E. geantwortet/ mird Junckher E. mir darzu nicht helffen/ ſo kan ickz lelder darzu nicht thhu. Der dreytzehende Zeuge/ ſo achtzig Jahr alt/ ſaget belm zwoͤlfften Articul/ daß er gehoͤret/ daß H. H. ſeiner Schweſter R. das Hauß K. zurn Brantſchatze gegeben/ Vnd beim dritten Frag⸗ ſtuͤcke des dreiſſigſten Articnis beglaubiget Zeu⸗ ge/ daß er gehoͤret/ daß R. K. mit der perr ligbete zum Brautſchatze bekommen. Der Funfftzehende Zenge bekundtſchaß⸗ ſet/ heim ellſſten/ zwoͤlfften/ dreytzehenden vnnd bier⸗ 38² diertzehenden Arklcul daß H. H. in der theilung Jenern ſampt zween theilen an R. vnd R. K. vnd das dritte Theil an R. bekommen/ Vnd ſolches habe Zeuge don ſeinen Eltern gehoͤret/ Vnd beim dritten Fragſtuͤcke des dreiſſigſten Articuls ſaget Zeuge/ er habe gehoͤret/ daß K. mit ſeiner Schyweſter zubehoͤr ſey R. Erbe geweſen/ ehe ſie 1. O. zur Ehe bekommen.. A ſo ſaget der ſechtzehende/ achtzig Jaͤhriger Zeuge beim eilfften/ zwoͤlfften vnd dreytzehenden Articul/ daß R. K. ſampt dem dritten T heil an R. in der Theilung zugefallen/ Vnd beim drit⸗ ten Fragſtuͤcke des dreiſſigſten Articuls depont⸗ Nragfochg. R. das Hauß K. habe mit ſei⸗ ner herrligkeit ſampt dem dritten Theil in R. don jhrem Bruder H. H. zu jhrem Erbtheil ent⸗ pfangen/ Vnd beim drey dnd dreiſſigſten Arti⸗ cul/ daß er von ſeinen Eltern vnnd andern nicht anders gehoͤret/ dann daß K. dem Jungen E. don wegen ſeiner Mutter R. Erblich zukomme. Der neuntzehende Zeuge/ ſo ſiebentzig Jahr alt iſt/ bezeuget beim ellfften/ zwoͤlfften vnd drey⸗ zehenden Articul/ daß er habe hoͤren ſagen/ daß H. H. mit ſeiner Schweſter R. getheilet/ vnnd H. H. J. vnd zweene Theile in R. dnd R. K. ond ein Theil in R. bekommen habe/ Vnd beim dritten Fragſtucke des dreiſſigſten Articuls/ ſa⸗ get Zeuge/ daß R. habe K. mit der herrligkelt vnd den dritten Theil in R. an L. O. heyrahts weiſe gebracht/ Vnd endlich beim erſten Frag⸗ ſtuͤcke des neun dnd vierzigſten Articuls beglau⸗ biget Zeuge/ daß er gehoͤret/ daß J. in ſeinem Todtbette zu ſeiner Mutter B. geſaget/ Liebe Mutter/ das Hauß K. mit der herrligkeit/ kom⸗ met meinem Bruder Jungen E. zu/ Darumb ſehet zu/ daß es in keine vnrechte hende komme. lMWell dann alle Zeugen/ als oberzehlter maſſen zuerſehen/ die zwiſchen H. H. dnnd R. beſchehene Theilung einhelliglich bezeugen/ dnd erwehnte Zeugen mehres theus in dem getheil⸗ ten Lande geſeſſen ſein/ Vnnd vorſehens Rech⸗ tens iſt/ Quod vicinus præſumitur facta vici- ni ſui ſcire. l. Elium, de his qui ſui vel alieni iuris. thi ira.. vlri. de fundo inſtracto. aquoſdam,t quan- to, de præſumpt. c. cum dailectus, de purgar. Canon. Eibi Panorm. C voluir gl. in o. paratus, in verbo neſcire, 23. quæſ. I. cæ el. in S. 1. verſ. fancimus, in werbo ofhici in Autbent. de teſtibus quæ dicit, quod vicinus præſumitur ſcire bonitatem homi- nis melius quàam alius nemo, Aa quod eziam al- lægarl. cum de lanionls,§. Minam, de fundbanſtru- Fr0,&l. deminore. S. penult. de quæſt. quam ęl.& ili norat. Anel.& vltra eam allegat l.æ. Cqquando ſcus vel priuatus,& per hoc aicir, Valere dictum rehlis deponentis aliquem eſſe bonum virum,& ſe id ſcire, quia eit vicinus. Sic conlanguineus præſumitur ſcire facta conſanguinei, I. ae zu- rela. G de in intevrum reſlit. I Oçʒtaui. C. vnde co- Conſilium Vigeſimumnonum. gnati l. ſi Flium, Cde liberali cauſa. So iſt auſſen⸗ halb zweiffel/ daß erwehnte Zeugen dolnkoͤmlich probiren/ Sonderlich weil auch die eugen mit dem Extract aus dem Meßbuche ſub litera B. vnd andern Briefflichen Vrkunden/ als zuno nach notturfft iſt ausgefuͤhret/ dberein ſtimmen. Vnd kan erwehnter Zeugen ein helliger auß ſage/ nichts abbrechen/ daß erwehnte Zeugen in⸗ ter der Frawen Klegertnnen ſeßhafftig/ vnd ſhr der Frawen Klegerinnen mit Eiden vnd Pflich⸗ ten vorwandt ſein. Dann well dle ſache/ vnd das beklagte Hauß K. ſampt ſeiner herrligkeit/ de Zeugen nichts angehet/ ſo koͤnnen Zeugen in dee⸗ ſer ſachen wol kundſchafft geben/ vngeachtet/ wenn gleich ſecundariò& in conſequentiam, welches in dieſem Fall im wentgſten nicht der⸗ mutlich/ ſie die Zeugen einen genleß/ gewin/ ond vortheil/ wenn das geklagte Hauß ſampt ſeinet herrligkeit der Frawen Klegerinnen zu erkandt werden ſolte/ empfangen dnd bekommen mͤch⸗ tt. Poteſt enim quis eſſe teſtis in cauſa, in qua commodum principaliter ad teſtem nonſpe. ctat, ſed ſecundario& in conſequentiam, u- voluii ęl. in c placuit, 2. quæfl. 4. Petrus av beli pertica in repetitione l. ex quacung cauſa cul.— quus in ius vocatus non ierit, Bart. inl. fiquis duun, de rebus aulis& in l. ſi cui itæ legetur. ae lægat. Cynus, Bald.& alij in l. dictantibus, C de teſtan. Faberin S. legarar, Iuflitut de teſtam. Bald inl in omuilbus. in fine de teſtibus.& in c, cum auteſiiſ ſent col.s. Verſ. nunquid quilibet. extra de couſtin Hinc legatarij, in cauſa teſtamenti, cuius commodum ad nos ſecundario pertinet, ſunt teſtes idonei. A. l. dict auritus.& d S.legatariu Similiter ſubſtitutus in teſtamento poteſteſ- ſe teſtis in cauſa teſtamenti quando non agi. tur de ſubſtitutione. Angel. conſ.2/7. Tbemaſt⸗ per quo conſilium peritur tale eit per text, in d'i fegataris, iaq reputat ſingulare, laſon. in l. jiqui nec cauſam, col. 3. ſi certum petarur Hinc quoq; in cauſa vniuerſitatis, ſinguli poſſunt eſſete- ſtes, quamuis in conſequentiam de commo- do eorum agatur, inſuper r. ruis extra de toli- bus. Sarr. inl. in tantum. S. vniuertfitatu,de reum diuiſio. Sic prælatus in c auſa ſuæ Eccleſiæ, cuius commodum ad ſe conſequenter pettr net, poteſt eſſe teſtis, a. c. inſuper. Et in ſum- ma nulla ferè habetur ratio& conſideratio Lorum quæ ſecundario ſolum& inconſe⸗ quentiam veniunt, vtpaterexl. 1.de autbo:u zor. vli ruror præſtat authoritatem in rem fibi F. cundario profvruram,& ex l. ſiſponſus. 5. donatit- nu,& S. generaliter, de donat. inter virum& vbi Valer donario fact 2 4 Wro xori ſi Wr iyſe unn Pr. 1 ncipali ter ſed in con ſeque mriam donet vxo 4 murltis aliês locis quos congeſſit Tiraqueliin ire ctatu, Res inter alios actas alijs non prælt- dicare. Soe egha Aü ben m. unr ſin Stweſer dnne öJuntſeré.W E.Thtt/ ſind wrlben gefſe ſtnen Batrdund. ſſteſegbetze Sgdäsſehwh thffermm 1 4 da ſ P Jbiuig.. aiai epiene emyin men, 4 gätngelug exngg h diin 1 vodum principditerich led ſecundirio&in callar A plaaut, 2 nu h 11* rpeniriane! ex guenn n vocarus zenient, 1ma- 24ε⁵ερι¶ σσ 1½ auiuulgm Aald&— iuauml „ S. ſegaranii uilim urſa tus.in fue de irfuu utd 4 verſ. u müiae legatarij, in cauli icim odum ad nosſecmdmum donci. 4 1 Aimia bat ter ſubſtitutusiateftmen, nu4; npunsigunh. ae Pſ — ſen beyden Ehelenten/ in ſtehender Ehe jungen E. ond von jungen E. R. im Eheſtande geboren Conſilium Vigeſimumnonum. So diel weiter das anlanget/ daß H. H. T. ond T. Junckher E. W. der Frawen Klege⸗ vinnen Gottſeligen loͤblichen Vater im Eheſtan⸗ de gezenget/ Solches/ weil es notorium dnd die beklagte in keinen abreden ſeln/ auch nicht ſein koͤnnen/ bedarff keiner weſtleufftigen ausfuͤh⸗ rung/ ond wird ohne das mit den von den Bruͤ⸗ dern in S. Johannis Kloſter zu Bremen aus⸗ gegeben vorſiegelten Brieffe/ ſub litera C. auch mit den Inſtrumenten/ ſub litera D. dnnd mit der von Keyſerlichem Sequeſtratore auffge⸗ nommen kundſchafft/ ſub literis O. O. O. beri⸗ ficiret/ Vnnd bezeuget es der erſte Zeuge/ beim ſechszehenden/ ſiebenzehenden/ ein vnd zwantzig⸗ ſten vnd zwey vnd zwantzigſten Articul. Dann beim ſechszehenden dnnd ſiebenzehenden Artieul ſaget Zeuge/ daß H. H. J. von O. gefreyet/ vnd mit derſelbigen T. gezeuget habe. Vnnd belm ein dnd zwantzigſten vnnd zwey dnd zwan⸗ ann kzigſten Articul bekundſchaffet Zeuge/ daß T. mit T. don P. Junckher E. W. gezeuget. Im gleichen wird ſolches vom dritten Zeugen berifi⸗ ciret/ beim zwey onnd blertzigſten Articul/ da⸗ ſelbſt ſaget Zeuge/ daß H. H. vnd R. ſein Voll⸗ ſchweſter vnnd Bruͤder geweſen/ vnd Junckher T. H. H. Sohne/ ond junge E. R. Sohne/ ſein Schweſter onnd Bruͤder Kinder geweſen/ ond Junck her E. W. T. Sohn/ dnd R. jungen E. Tochter/ ſeind die andern von Schweſtern vnd Bruͤdern geweſen/ welches Zeuge alſo von ſeinem Vater dnnd Mutter gehoret/ onnd zum theile ſeloſt belebet hat. Solches dekundſchaffet auch der ſechſte Jeu⸗ ge/ beim acht ond funfftzigſten/ ſieben ond ſech⸗ tzigſten vnd oter dnd ſiebentzigſten Articul/ vnnd wird don dem ad perpetuam rei memoriam auffgenommen Zeugen/ an dielen oͤrten wahr geſagt.“ Alſo daß R. L. O. vorheyraket/ bnd bon die⸗ ſey/ geſtehen beklagte/ wie aus den ſieben vnnd zwantzigſten dnnd nachfolgenden Defenſional⸗ Artteuln dahin kuͤrtz halber gezogen/ zu erſe⸗ hen. Ferner daß L. O. nach ſeiner Haußfrawen R. toͤdtlichen abgang/ ſich zu Frawen B. ge⸗ halten/ vnnd mit derſelbigen J. gezeuget/ ſetzen vnd bekennen beklagte im gleichen in jhren De- fenſionalibus, vnd iſt derwegen keiner weitern ausfuͤhrung donnoͤten/ vnd ſagen faſt biel Zen⸗ gen/ daß J. auſſerhalb Eheſtands gebohren/ vnd hernacher per ſubſequens matrimonium legttimiret ſey/ Vnnd ſonderlich ſaget der achte ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeu⸗ ge/ Beim ein dnd dreiſſigſten Articul daß. O. wol zehen Jahr/ nach R. abſterbend hey B. ge⸗ 38 ⅞ legen/ dnd daß B. Bruͤder A. zu etwan mit bie⸗ len Knechten dnnd einem groſſen Geſinde auff das Schloß K. gekommen/ onnd 4. O. beim Halſe gefaſſet/ zur Erde geworffen vnd geſaget/ du buͤckede Vorrheter/ du haſt lange gnug meine Sch weſter bey dir vor eine Hure geßabt/ du ſolt ſie jetzo zur Ehe nehmen/ oder es ſol dir den hals koſten/ vnd were da alsbald der Pfaffe geholet/ der L. O. bnd B. zuſammen gegeben/ Vndſa⸗ get Zeuge/ daß ſein Großbater zu dero zelt auff K. bor einen Schiltknecht gedienet/ vnnd alles angeſehen dnd gehoͤret/ ond jhme Zeugen refe⸗ rirt dnd erzehlet habe. Daß aber L. O. ſeinem mit R. gezeugten Sohne ſungen E. allein den dritten theil im Land R. zugeſtelt/ onnd das Hauß K. ſampt der angehoͤrten herrligkeit vnnd gerechtigkelt vor ſich vnd ſeinen mit B. gezeug⸗ ten Sohne J. behalten/ ond erwehnts Schloß vnd Hauß jungen E. auff ſein inſtendig anhal⸗ tend vnd dleiſſig forderend nicht dberantwortet/ noch ingethan habe/ ſolches erſchetnet hieraus gnug/ daß die beklagte/ ſo J. Mutter/ Frawen B. Bruder Kinder ſein/ noch heutiges tages das Schtoß K. mit der herrligkeit de facto ondo mit der that inne haben/ Vnd dahero iſt die am Hochloͤblichen Keyſerlichen Cammergerichte noch ſchwedende Rechtfertigung verur ſachet worden. Derwegen gantz von onnoͤten/ hie⸗ uon diele wort zu voꝛlleren/ Und mus allein diß bornemlich erweiſet werden/ daß Innge E. bey ſeinem Vater L. O. dann auch bey ſeinem Stieſſdruder J. omb einnehmung des Hauſes vnnd Schloſſes K. anforderung gethan/ Sol⸗ ches aber werd dor erſt mit den Briefflichen dr⸗ kunden/ vnd folgends durch die Zeugen erwie⸗ ſen. Dann aus jungen E. Klagſchrifft ſub li⸗ tera E. befindlieh/ daß Junge E. von ſeinem Vater L. O. das Hauß onnd Schloß K. fuͤr Junckher T. gefordert/ welches mit den vor⸗ ſiegeiten ond Anno 4 6 1. datirten Brieff ſub literis X. X. X. darinnen die Gemeine zu J. R. O. vnnd Wa ngerland 2 beſeſſen/ alter Leute be⸗ kundſchaffen/ daß L. O. mit ſeinem Sohne jungen E. des Hauſes vnnd Schloſſes K. hal⸗ ber/ dergeſtalt/ daß L. O. die zeit ſeines lebens erwehnts Hauß beſitzen ſoite/ dortragen/ be⸗ ſtercket dnd nottuͤrſſtiglick bewieſen wird. So blele der Zeugen auſſage betrifft/ be⸗ kundſchaffet der erſte Zeuge/ bey dem hundere ond funfftzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß Innge E. ſeinen Stieſfbruder J. dmb Koofft⸗ mahis angeſprochen/ mit dieſen worten ⸗ wenn wiltn mir meiner Mutter Hauß onnd Herrlig⸗ keit zuſtellen/ ond daß J. darauff geantwortet/ Bruder/ wenn du wilt/ wollen wir vns wol vor⸗ gleichen/ vnnd du leſt mich noch wol ein zeitlang auff dem Hauſe ſitzen/ Vnd ſaget Zeuge/ daß er ſolchs 384 Conſilium Vi plchs don dielon alſo gehoͤret habe/ Vnnd dieſe auſſage wiederholet Zeuge/ deim andern Fragſtuͤ⸗ cke des zwey ond funfftzigſten Articuts. Der ander Zeuge depontret im gleichen beim hundert vnnd funfftzigſten ſonderbahrem Frag⸗ ſtuͤcke/ daß Junge E. zu ſeinem Stieffbruder J. auff dem Hauſe K. in der Kerckmeſſen/ in ſeines Zeugen Mutter kegenwertigkeit/ geſagt/ Bru⸗ der wenn wiltu mir das Hauß K. vnnd andere meiner Mutter Guͤter folgen laſſen: Vnd daß J. darzu geſaget/ Lieber Bruder wenn du wilt⸗ wollen wir vns darumb wol vergleichen vnd dor⸗ kragen. Vnd beim hundert vler dnnd funfftzig⸗ ſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke ſaget Zeuge aber⸗ mal daß Junge E. allezett geklaget/ daß jhme ſel⸗ ner Mutter Guͤter vorenthalten worden ſein. Beim dier onnd dreiſſigſten Articul deponieret Zeuge/ daß L. O. vnd B. das Hauß K. Jun⸗ gen E. vorenthalten/ Aberſt den dritten Theil in R. hette ſie jhm folgen laſſen/ Vnd beim ein vnd biertzigſten Arttcul ſagt Zeuge/ daß Junge E. offte geklaget/ daß jime von ſeinem Stieff⸗ bruder J. das Hauß K. vorenthalten wuͤrde/ vnd daß er mit erwehntem ſeinem Stieffbruder zu keinem Rechte kommen koͤnte. Vnnd beim an⸗ dern Fragſtuͤcke des drey vnd funfftzigſten Ar⸗ ticuls/ daß er ſelbſt von Jungen E. gehoͤret/ daß er darumb geklaget/ daß ſeiner Mutter Gut K. jhme mit gewalt vorenthalten wuͤrde/ vnd ſolches were nicht lange vor Jungen E. tode geſchehen. Der dritte Zeuge deponteret beim hundert vnd funff zigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß junge E. in Junckher E. gegenwertigkeit ſeinen Stieffdruder J. mit hartenwortt angeſprochen/ dnd geſaget/ Bruder wenn wiltumir mein an⸗ geerbtes Hauß K. mit ſeiner herrligkeit einmahl einreumen ond folgen laſſen/ Vnd darauff hette J. mit ſanfftmuͤtigen worten geantwortet/ Lle⸗ ber Bruͤder/ du vnnd ich wollen dns wol dertra⸗ gen/ Vnnd ſaget Zeuge/ daß er ſolches in ſeines Baters Hauſe ſelbſt angehoͤret. Vnnd beim hundert fuͤnff vnnd funfftzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke deponieret Zeuge/ er wiſſe/ daß B. vnd J. das Hauß K. wider Jungen E. willen beſeſſen vnd innen gehabt haben. Bey dem vier vnd dreiſſigſten Articul bekundſchaffet Zeuge/ daß L. O. B. ond J. das Hauß K. Jungen E. dem rechten Erben/ mit der that vorenthalten/ Aber den dritten thell in R. hette ſie jhme Jun⸗ gen E. folgen laſſen/ Vnd beim fuͤnff vnd dretiſ⸗ ſigſten Articul deponieret Zeuge/ daß er geſehen⸗/ vnd angehoͤret/ daß Junge E. in Zeugens Va⸗ ters Hauſe/ in beyweſend Junckher E. ſeinen Stteffbruder J. vmb das Schloß K. angeſpro⸗ chen/ es ſaget auch Zeuge/ daß er geſehen/ daß Junge E. den dritten thell der Zinſe von dem Acker in R. geboͤhret. Vnd beim dritten Frag⸗ ſtucke des drey vnd fanfftzigſten Articuls beglau⸗ geſimumnonum. biget Zeuge/ daß Junge E. mit ſeinem Stief⸗ bruder J. wegen der gerechtigkeit/ des Hauſes d Schloſſes K. offtmahls zuſammen geſtoſ⸗ ſen. Der dierde Zeuge bekundſchaffet/ beim hun⸗ dert ſechs dnd funfftzigſten ſonderbahrem Frag⸗ ſtuͤcke/ daß Junck her E. auff anforderung des jungen E. ſich dor K. gelagert/ in gemuͤt/ wl⸗ len vnd meinung das Hauß einzunehmen/ dnnd jungen E. zuzuſtellen/ vnnd ſaget Zeuge/ daßer mit vor dem Hauſe gelegen/ vnnd Junckher E. dom Graffen von O. vom Hauſe abgetrieben ſey. Beim bter dund dreiſſigſten Articul ſaget Zeuge/ daß L. O. vnd B. das Schloß K. dem rechten Erben jungen E. dorenthalten/ Aber den dritten theil im Lande R⸗ hetten ſie jhme fol⸗ gen laſſen. Vnd beim fuͤnff dnd dreiſſigſten Ar⸗ ticul/ daß er gehoͤret/ daß junge E. ſeinen Stiefß⸗ bruder vmb K. angeſprochen/ Vnd beim ein ind viertzigſten Articul/ daß R. gleich wie jhr Va⸗ ter/ zuuor gethan/ in forderung des Hauſes K. beſtehen geblieben. Der fuͤnffte Zeuge beglaubiget/ beim vier vnd dreiſſigſten Articul/ daß man auff den ſtraſ⸗ ſen/ vnd in den Muͤhlen dauon geſagt/ daß jun⸗ ge E. geklaget/ daß B. vnd J. jhme jungen E. das Hauß K. mit ſeiner herrligkeit mit gewalt/ theten vorenthalten/ Aber den dritten theil der Landhewr in R. hette ſie jhme folgen laſſen/ Vnd beim fanff ond dreiſſigſten Articul ſaget Zenge/ daß es eine gemeine ſage geweſen/ daß Junge E. dmb K. geklaget/ Vnd beim ein vnd diertzigſten Artteul/ daß R. ſtets dmb das Hauß K. gefor⸗ dert/ gleich wie jhr Vater zuuor gethan. Der ſiebende Zeuge deponieret beim hundert vnd funff zigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß er gehoͤret/ daß junge E. mit ſeinem Stleffbru⸗ der J. dor Junckher E. wegen des Hauſes K. zu Rechte gangen/ ennd daß B. J. Mutter⸗ Junckher E. hundert Guͤlden/ in die Handge⸗ ſtochen hette/ auff daß er Innckher E. mit der ſache nicht ellen ſolte/ Vnd ſolches habe geuge gehoͤret/ don ſeiner Mutter Bruder M. der des jungen E. Diener geweſen/ wie Zeuge beim zweh hundert vnd ſechszehenden ſonderbahrem Irah⸗ ſtuͤcke bekuntſchaffet/ vnnd hernacher abermahl beim ſechs vnd dreiſſigſten Articul repetieret nd wiederholet.. Der achte Zeuge bekundſchaffet beim han⸗ der ein vnd funſſzigſten ſonderbahrem Fragſu⸗ cke/ daß er von alten Leuten gehoͤret/ daß junge E. ſeinen Stieffbruder J. umb das Hauß K. offt angeſprochen/ vnnd daß B. vnd J. ſinen jungen E. mit guten worten ond gaben zu dielen mahlen abgewteſen. Beim ſechs ond drelſſigſien Arkicul ſaget Zeuge/ daß er wolgehoret/ daß ſun⸗ ge E. vmb die Gerechtigkeit des Hauſſes K gefor⸗ dert/ ader dieſelbige nicht erlangen haben nx he nddreſ beng 5 fener vmnſſen, ſiſe gaßer bo aet/ d0 etünte/d” — gſer dop kacnehen zwarindaßſü Pacckeräenfot Algagttrrac votimehgchäter wakaßen Jraſ indem 1 En rnfalen/omd ene Kſgetgt/ vi deenkana⸗ ſrenaleſendet di ngee msnengketgeſn lene emame S dndd rendcſn o tenket Jage Rß ender.dnd.mn Eeſah donoge 2 — fätn gönetn zu Der fuͤnffie Zuge uuig reiſſigſten Arteal/R 2 nd in den Muͤßtendaunig geklaget/ daß Bm ſr Dauß K. mit ſemerſenttier dorenthalten/ Jrduſtr dewrin. hetteſieſſceſähne anff end dreiſſigſien teit tine gemeine ſag gewiin/ i 7. geklaget/ Vndbemch al/ daß R. ſtetsmds ch wie jhr Vattrprrg r ſiebende dengedeertlt nfigſien ondeteſem ſe gret/ daß funge Lmim E. deand Conſilium Vigeſimumnonum. Der fuͤnffte ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeuge deponteret beim zwantzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß Junge E. das Hauß K. weil es ſeiner Mutter Brautſchatz ge⸗ weſen/ gefordert/ Vnd beim drey vnd zwantzig⸗ ſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke ſaget Zeuge/ daß junge E. ſeinem Stieffbruder J. vmb K. offt angeſprochen. Beim bter vnnd dreiſſigſten Ar⸗ ticul ſaget Zeuge/ daß L. O. vnnd B. das Hauß K. mit ſeiner Gerechttgkeit jungen E. als dem rechten Erben/ mit der that vorenthalten/ Aber den dritten Theil in R. hette Jungen E. be⸗ kommen/ ond gebrauchet. Vunnd beim fuͤnff onnd dreiſſigſten Artteul bekundſchaffet Zeuge/ daß er von blelen gehoͤret/ daß Junge E. gekla⸗ get/ daß er von ſeiner Mutter Gut K. nichts be⸗ kommen koͤnte/ vnd diß wird alſo von Zeugen/ An beim erſten Fragſtuͤcke des ſechs vnnd dreiſtgſten Arcieuls widerholet.“ Alſo ſaget der achte ad perpetuam rei me- moriam abgehoͤrter Zeuge/ beim ſechszehenden ſonderbahrem Fragſtucke/ daß L. O. vnd J. ha⸗ ben dem jungen E. das Hauß K. mit gewalt vor⸗ enthalten/ vnnd jungen E. habe alle Jahr dar⸗ auff geklaget/ wie Zeuge offtmahls von bielen Leuten/ die es wol gewuſt gehoͤret. Vnnd beim zwantzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke ſaget Zeu⸗ ge/ daß Junge E. vnd J. wegen des Hauſes K. in oneintgkeit geſtanden/ Vnd ſolchs were vber⸗ all eine gemeine Sage geweſen. Vnd beim drey onnd zwantzigſten ſonderdahrem Fragſtuͤcke de⸗ ponieret Zeuge/ daß Junge E. ſeinem Stieff⸗ bruder J. omd K. angeſprochen/ vnd das Haus von jhme gefordert habe/ Aber Junckher E. we⸗ re J. darumb guͤnſtig geweſen/ daß J. ein ge⸗ ſchicket Mann geweſen/ vnd jhme Junckher E. mit Pferden ond Harniſchen gedienet hette/ vnd Junge E. were dargegen ein ſimpel ond ſchlech⸗ ter Mann geweſen/ Derwegen hette Junck her E. die ſache vorzogen/ welches Zeuge alſo don gielen gehoͤret ond zum theile ſelbſt geſehen. Beim 2 fuͤnff ond dreiſſigſten Articul ſaget Zeuge/ Jun⸗ ge E. habe Junckher E. offtmahls geklaget/ daß jhme die Muͤtterliche Erbſchafft/ als das Hauß K. mit ſeiner zubehoͤrung dorenthalten wuͤrde/ Vnnd ſolches habe Zeuge bon ſeinem Vater vnd Großbater dicke vnd diel geßoret/ vnd dieſe auſſage wiederßolet Zeuge beim ſechs onnd ddreiſſigſten Articul. Der zehende ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeuge deponirt/ beim achtzehenden ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß er gehoͤret/ daß Junge E. omb K. anfor derung gethan/ Aber das Hauß were jhme mit gewalt vorenthalten wor den/ Vnd beim drey vnnd zwantzigſten ſon⸗ derbahrem Fragſtuͤcke ſaget Zeuge/ daß junge E. offtmahls ſeinen Stieffbruder J. wegen des Hauſes K. vor Junck ger E. dorklaget/ men. 838385 Aber er were zu keiner endſchafft damtt gekom⸗ Vnd beim fuͤnff ond zwantzigſten ſon⸗ derbahrem Fragſtuͤcke ſaget Zeuge wetter/ daß Junge E. nach J. Tode das Hauß K. mit der Herrligbeit habe einnehmen wollen/ aber R. ſey darauff gezogen/ ond habe jhme das Hauß mit gewalt vorenthalten/ Solches habe Junge E. Junck her E. geklaget/ Darauff ſey Junck er G. mit ſeinem Volcke/ darunter Zeuge auch gewe⸗ ſen/ vor K. geruͤcket/ ond habe das Hauß abge⸗ fordert. Beim dier vnnd dreiſſigſten Artteul ſaget Zeuge/ daß L. O. vnnd B. haben Jungen E. das Hauß K. mit der Herrligkeit/ mit der that vorenthalten/ Aber den dritten Theil in R. hetten ſie jhme dem Jungen E. folgen laſſen/ Solches habe Zeuge gehoͤret/ er habe auch Jun⸗ gen E. gekandt onnd geſehen/ daß er den dritten Theil in R. im gabrauch gehabe. Vnd beim fuͤnff vnd dreiſſigſten Articul deponiret Zeuge/ er habe gehoͤret/ daß Junge E. vmb das Hauß K. gefordert/ er ſey auch dabey geweſen/ daß Junckher E. wegen des Jungen E. das Hauß K. auffgefordert/ vnnd ſolches widerholet Zeuge beim ſieben ond vtertzigſten Articul. Der eilffte ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeuge depontret/ beim drey dnd dreiſ⸗ ſigſten Articul/ daß er gehoͤret/ daß Junge E. geklaget/ ſo Junck her E. jhme zum Hauſe K. ſo ſeiner Mutter geweſen/ nicht verholffen werde/ daß er letder darzu nicht kommen koͤnte. Vnnd beim fuͤnff vnd dreiſſigſten Articul ſaget Jeuge/ daß Junge E. das Hauß K. gerne gehabt hette/ Aber es were jhme mit gewalt vorenthalten wor⸗ den. Der dreytzehende ad perpetuam rei me- moriam abgehoͤrter Zeuge deponiret/ belm ſechs⸗ zehenden ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß Junge E. nach L. O. Tode nach K. gezogen/ vnd das innehmen habe wollen/ Aber das Hauß were vor jhm zugemachet/ vnnd das Volck/ ſo L. O. nach der Kirchen getragen/ hette muͤſſen vmb Jungen E. willen auch vor dem Hauſe ſtehen/ ond were im Biehehauſe geſpeiſet worden/ Vnd ſolches hette Junge E. Junckßer E. geklaget. Betm ein dnd zwanzzigſten ſonderbahrem Frag⸗ ſtuͤcke/ faget Zeuge/ daß Junge E. ſeinen Stieff⸗ bruder vor Junckher E. des Hauſes K. halber vorklaget/ Vnd diß widerholet Zeuge beim drey ond zwantzigſten Fragſtücke. Beim dier onnd dreiſſigſten Articul ſaget Zeuge/ er habe ſelbſt vom Jungen E. gehoͤret/ daß J. vnd ſeine Mut⸗ ter jhme das Hauß K. mit ſeiner Herrligkell the⸗ ten vorenthalten/ Aber den dritten Theil in R. hette er in beſitz. Der funffzehende ad perpetuam rei me- moriam abgehoͤrker Zeuge bekundſchaffet beim ſechszehenden ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß er von ſeinem Vater gehoͤret/ daß Junge E. ſeinem Stieffbruder J. vor Junck her E. des Hauſes K. LI halber 386 halber borklaget/ vnd daß Junckher E. geſaget/ wer der mechtigſte were/ der moͤchte K. behalten. Vnnd beim drey vnd zwantzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke ſaget Zeugt/ daß er von ſeinem Vaker gehoͤret/ daß Junge E. J. von Junck her C. wegen des Hauſes K. vorklaget. Bey dem dier ond dreiſſigſten ſaget Zeuge/ daß B. vnd J. ha⸗ be den Jungen E. K. vorenthalten/ Aber den Vnd beim fanff ond dreiſſigſten Artteul bekund⸗ ſchaffet Zeuge/ daß Junge E. mit ſetnem Stie ff⸗ bruder J. vor Junckher E. wegen des Hauſes K.zu rechte gangen. Der neuntzehende ad perpetuam rei me- moriam abgehoͤrter Zeuge depontret beim ſechs⸗ zehenden ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß Junge E. darumb geklaget/ daß jhme das Hauß K. vorenthalten wuͤrde. Vnd beim dier dnd dreiſſig⸗ ſten Articul ſaget Zeuge/ er wiſſe dnd habe gehoͤ⸗ ret/ daß L. O. vnd B. auch J. den jungen E. das Hauß K. dorenthalten haben/ dnd die drſache ſey dieſe geweſen/ daß R. jungen E. Mutter injh⸗ rem Todtbette zu L. O. geſaget/ daß er das Hauß K. mit der Herrligkett die zelt ſeines lebendes be⸗ ſitzen ſolte/ Aber nach ſeinem abſterben/ ſolte er⸗ wehnt Hauß jhr Sohn jange E. als der rechte Erbe behalten. So diel aber den dritten theil in R. belanget/ hette junge E. denſelben theil ge⸗ habt/ vnd gebrauchet. Welter daß Junge E. nach ſeinem Stieff⸗ bruder J. derſtorben/ vnd auff ſeine einige Toch⸗ ter R. den dritten theil in R. ſampt der Gerech⸗ tigkeit des Hauſes onnd Schloſſes K. borerbet/ Daß auch R. vielfaltige anforderung wegen des Hauſes K. gethan/ Solches iſt auch don den Zeugen nottuͤrfftiglich beygebracht vnd erwieſen worden. b Vnd ſolches kuͤrtzlich auszufuͤ hren/ ond dor erſt/ daß J. vor jungen E. geſtorben darzuthun/ ſaget der erſte Zeuge/ beim hundert/ ſechs onnd ſechtzigſten/ vnd hundert ſieben vnnd ſechtzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß J. jungen E. Stieffbruder/ dor jhme jungen E. mit Tode ab⸗ gangen fey/ Vnd der ander Zeuge bekundſchaffet deim hundert ſechs vnd ſechtzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß er geſehen/ daß junge E. ſeinem Stieffbrruder J. zu Grabe gefolget. Vnd beim neun onnd blertzigſten Arttcul ſaget Zeuge/ daß junge E. ein rechter warer Erbe/ zum Hauſe dnd Schloß Knipens geweſen/ Vnd wenn gſeich J. zum Hauſe K. auch einige Gerechtigkeit gehabt Haben ſolte/ wie er doch keine gehabt hat/ So we⸗ re nicht deſto weniger/ das Hauß K. auff jungen E. vnd nicht auff J. gefallen der vrſache daß J. vor jungen E. derſtorben.. Der dritke Zeuge ſaget beim hundert ſechs ond ſechtigſten ſonderbahrem Fragſtuͤck/ daß J. ongefehr viertzeden tage dor jungen E. geſtor⸗ Conſilium Vigeſimumnonum. ben ſey/ vnd junge E. ſey jhme mit ſeiner Hauß⸗ frawen E. zu Grabe gefolget/ Vnd darnach ſey junge E. auch mit Kranckhett befallen/ dnnd geſtorben/ wie Zeuge gehoͤrt vnnd ſelbſt geſehe zat. b 1 Alſo ſaget der bierde Zeuge/ belm hundert ſechs vnd ſechtzigſten ond dundert ſieben und ſech⸗ tigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcken/ daß J. dor jungen E. geſtorben/ ond ſolches habe er don ſei⸗ ner Mutter/ die nicht weit zur ſelben zeit don K. gewohnet/ gehoͤret. Der fuͤnffte Zeuge deponieret beim hundert ſechs vnd ſechtzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke⸗/ daß J. ſey vor jungen E. L. O. Sohn geſtorben⸗/ vnd ſolches wiſſe er daraus/ daß er Zeuge bey ei⸗ nen O. R. genant/ gedienet/ ond erwehnter O. were von jungen E. Hauſe gekommen/ dnd het⸗ le ſeinem Geſinde/ welches Zeuge angehoͤret/ ge⸗ ſaget/ daß junge E. were von K. gekommen/ dnd hette zome O. berichtet/ daß ſein Bruder J. we⸗ re in Gott dem HennR derſtorben/ dnd darnach hette junge E. die Peſtilentz auch bekommen/ dnd were daran geſtorben. Im gleichen bekundſchaffet der bierde ad perperuam rei memoriam, auffgenommener Zeuge/ beim neun ond biertzigſten Artieul/ daß J vngefehr drey Wochen vor ſeinem Stteffbruder jungen E. geſtorben/ vnd das wiſſe er eigentlich/ vnnd wie J. todt geweſen/ hette F. als bald das Hauß K. inbeſitz genommen. Der zehende ad perpetuam rei memoriam abgehorter Zeuge/ ſaget beim fuͤnff dnnd zwan⸗ tzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß nach J. Tode/ junge E. das Hauß K. mit ſeiner Herr⸗ ligkeit habe einnehmen wollen/ Aber F. ſey dar⸗ auff gezogen/ onnd habe erwehnt Hauß jhme jungen E. mit gewalt vorenthalten. Daß aber zunge E. nach ſeinem toͤdtlichen abgang den dritten theil in R. auch das Schlos vnnd Hauß K. ſampt ſeiner Herrligkeit/ auff ſeine einige Tochter R. dorerbet/ ſolches wird don den Zeugen an dielen oͤrten bekundſchaffet. Dann der erſte/ ander/ dritte/ dierde/ fuͤnffte/ ſechſte/ ſiebende vnnd neunde Zenge ſa⸗ gen beim neun dnd dreiſſigſten Areieul/ daß durch des jungen E. abſterbend alle deſſelben derlaſſe⸗ ne Erbgerechtigkett am Haufe dnd Schloſſe K. auch am Lande N. auff niemand anders/ dann auff R. derſtorben/ onnd gefallen/ Vnnd geben dleſe drſache ſcientiæ, daß R. jungen E, einige Tochter geweſen. Ebenmeſſige kundſchafft geben/ der erſte⸗ dritte/ bier de/ fuͤnffte/ ſiebende/ achte/ zehende⸗ eil ffte/ dreyzehende/ funfftzehende/ ſechszehende ond neuntzehende ad perpetuam rei memoriam abgehorter Zeuge beim neun ond dreiſſigſten Ar⸗ tieul/ Vnd zeigen die vrſache jhres wiſſens die⸗ ſe an/ daß ſie R. gekand/ ond in jhres Vaters Hauſe/ uwichlgien aun pöe res ebihnds/ beim auun/ mnd ſied hüin ißenſhren HW. fungen 1 lan Uter Gü In gletchen hehthftt etuam rei memorim,, deim nean ond derzgfnan ir drey Wochenzeſcnat nE. geſtorden/ ih usnſin pie J. todt geweſe/ ſetzt K. indeſit genonnm. Dder ſehende ad perpetumiit zeter Zeuge/ ſagademfüft ſonderbahrem Jragfütt” funge E. das acß Ktt hade einnefmen voln/R qoogen/ onnd hohr awit E. mit gewalt dorntlu a den drüten thalin Jh Hauß K. ſamgt ſeme 9 rie bet. Der fuͤnffte Zenge/ beglaubiget/ beim hun⸗ Conſilium Vigeſimumnonum. Hauſe/ dnd in des Vatern Guͤtern ſitzen haben ſehen/ etzliche ſagen auch daß R. jungen E. eini⸗ ge Tochter geweſen/ vnd darumb habe ſie alle jh⸗ res Vaters Guͤter dnd Gerechtigkeit geerbet. Neben dieſem bekundſchaffen erwehnte Zeu⸗ gen an bielen oͤrtern/ daß R. des jungen E. Erb⸗ inne geworden/ Vnd der ander Zeuge deponiret beim hundert dier vnd ſechtzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß junge E. ſeine Tochter R. ob ſie ſieh wol vorſehen/ zu grunde auff vnd ange⸗ nommen/ ond daß R. alle jhres Vaters(Luͤter geerbet/ auff den Guͤtern gewohnet/ dnd dieſelbi⸗ ge gebrauchet. Vnnd beim biertzigſten Articul ſaget Zeuge/ daß R. in jhres Vatern Guͤter in R. beſitzen geblieben/ onnd dieſelbtgen/ wie jhr Vater zunor gethan/ gebrauchet. Der dritte Zeuge/ bekundſchaffet/ beim hun⸗ dert zwey onnd ſechtzigſten ſonderbahrem Frag⸗ ſtuͤcke/ daß R. habe jhres Vatern Guͤter beſeſ⸗ ſen/ Vnd folgends/ beim hundert vter vnd ſech⸗ bigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ ſagt Zeuge⸗ daß junge E. habe ſeine Tochter wiederumb zu ſich genommen/ vnnd ſie die Tochter/ habe das Erbe beſeſſen/ biß an jhren todt. Vnd beim er⸗ th ſien Fragſtuͤcke des viertzigſten Articuls ſaget Zeuge/ daß R. jungen E. Tochter zu jhres BVaters ond Mutter Guͤter eine rechte Erbin⸗ ne geworden. Vnd folgends beim andern Fra⸗ geſtuͤcke/ daß junge E. habe das Hauß bnd Herr⸗ ligkeit K. auff ſeine Tochter R. geerbet. Der bterde Zeuge depontret/ beim hundert drey onnd ſechtzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß junge E. vnd ſeine R. zu gnaden angenom⸗ men/ vnd erwehnte R. habe ſich hernacher ehr⸗ lich vnd wol derhalten/ vnnd ſey zu allen/ jhrer Eltern Guͤtern eine Erbinne geworden/ vnd ha⸗ be die Guͤter gebraucht/ ſolches habe Zenge geſe⸗ hen. Bey dem andern Fragſtuͤcke/ des viertzig⸗ in ſien Articuls ſaget Zeuge/ er wiſſe/ daß junge E. ſeine Guͤter dnd Gerechtigkeit auff niemand anders/ als auff ſeine einige Tochter R. geer⸗ dert zwey dnd ſechtzigſten/ hundert drey vnd ſech⸗ tigſten/ dnd hundert dier dnd ſechtzigſten ſonder⸗ bahrem Fragſtucke/ daß junge E. R. zu gnaden angenommen/ vond alle ſeine Guͤter vnd Gerech⸗ tigkeit/ vff ſie vorerbet habe/ Vnd ſaget Zeuge/ daß er geſehen/ daß R. den dritten theil in R. gehabt/ vnnd die Rechte dauon geboͤhret habe. Beim andern Fragſtuͤcke des viertzigſten Arti⸗ cals ſaget Zeuge/ er wiſſe wol/ daß junge E. das Hauß in R. onnd den dritten theil des Ackers daſelbſt/ vnd die Gerechtigkeit/ ſo er zum Hauß K. gehabt/ auff ſeine Tochter R. vorerbet/ Dann er Zeuge habe geſehen/ daß R. das Hauß in R. beſeſſen/ Vnd den dritten thell der Hewre auffgeboͤhret dnd eingenommen ha4rtꝭ. ſen Artieul/ daß er gehoret 7 daß N. geklagee⸗ 4 387 Der ſechſte Zeuge bekundſchaffet beim hun⸗ dert bier vnd ſechtzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤ⸗ cke/ daß R. ſey jhres Vatern Erbe geworden/ Vnd eine Frawe koͤnne wol jhre ehre borſplelen/ Aber jhr Gut vorlieret ſie darumb nicht alsbald/ So habe auch Vater vnnd Mutter R. wieder⸗ umb zu gnaden angenommen/ Vnnd das habe Zeuge gehoͤret vnd zum theile geſeen. Alſo ſaget der ſiebende Zeuge beim hundert bier dnd ſechtzigſten ſonderbahren Fragſtuͤcke/ daß er geſehen/ daß R. widerumb bey jhren Eltern gewohnet/ auch jhres Vaters Erbinne gewor⸗ den ſey. Im gleichen bekundſchaffet der neunde Zeu⸗ ge beim hundert drey dnd ſechtzigſten ſonderbah⸗ rem Fragſtuͤcke/ daß R. ſey don jhren Eltern zu gnaden auff dnd angenommen. Der erſte ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeuge bekundſchaffet/ beim acht vnd dreiſſigſten Articul/ daß R. ſey zu jungen E. nachgelaſſenen Guͤtern/ Erbe geworden/ Dann er habe geſehen/ daß erwehnte R. jhres Vatern Guͤter beſeſſen/ Vnnd ſolches widerholet Zeuge beim dlertzigſten Articul. Der vierde ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeuge bezeuget beim viertzigſten Arti⸗ cul/ daß er wiſſe/ daß R. jhres Vatern Erbe vnd Guͤter empfangen. Der fuͤnffte Zeuge/ ſo ad perpetuam reĩi memoriam abgehoͤret worden iſt/ deponiret beim ſieben vnnd dreiſſigſten Articul/ daß R. jhres Vaters jungen E. Erbinne geworden/ vnnd die Snber beſeſſen habe/ vnd ſolches habe Zeuginne Daß endlich R. jungen E. Tochter/ offt⸗ mahls jhres Vatern Hauß vnd Schloß K. ge⸗ fordert/ iſt auch ſtattlich erwieſen worden. Dann der ander Zeuge bekundſchaffet/ beim viertzig⸗ ſten Articul/ daß R. jhme den Zeugen ſelbſt ge⸗ ſaget/ daß ſie F. zu bielen mahlen vor jhren Her⸗ ren vnd Vettern Junckher E. darumb vorkla⸗ get/ daß er jhr das Hauß vnd Schloß K. ſo jh⸗ rer Großmutter Gut geweſen/ vorenthielte/ Vnnd ſolche kundſchafft widerholet Zeuge beim ein vnd viertzigſten Articul/ Vnnd im gieichen belm erſten Fragſtuͤcke des ein vnnd diertzigſten Articnls. Der dritte Zeuge depontret beim viertzigſten Articul, daß R. offt gnug darumb beklaget/ aß jor das Hauß K. mit gewalt vorenthalten tnebde. Im gleichen ſaget der blerde Zeuge/ beim ein vnd viertzigſten Artieul/ daß R. ſey in der forderungdes Hauſes K. beſtehen geblleben/ wie jhr Vater zuuor gethan/ ond ſolches habe Zeuge von frommen Lenten offt gehoret. Der faͤnffte Zeuge behlaubiget beim diertzig⸗ . 4 3 8 daß daß ſie zu jhrer Großmutter Guͤter/ als zum Hauſe K. nicht kommen koͤnte/ Vnd beim ein vnd biertzigſten Artieul ſaget Zeuge/ daß R. ſey in forderung des Hauſes K. beſtehen geblieben/ gleich wie jhr Vater zuuor gethan. Der fuͤnffte ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeuge/ deponteret beim biertzigſten Arttcul/ daß er R. offtmahls habe weinende ge⸗ ſehen/ Darumb daß ſie jhre angeerbte Gerech⸗ tigkeit/ des Hauſes K. nicht bekommen hat koͤn⸗ nen. b Im gleichen ſagt der achte ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeuge/ beim diertzig⸗ ſten Articul/ daß er R. mit weinenden Augen hette klagen hoͤren/ daß jhr jhrer Großmutter erbliche Gerechtigkeit/ als nemlich das Hauß K. mit ſeiner zubeboͤrung gewaltiglich vorent⸗ halten wuͤrde. Vnd beim dritten Fragſtuͤcke des dierzigſten Articuls deponiret Zeuge/ daß R. den dritten thetl in R. beſeſſen/ Aber K. mit ſeiner Herrligkeit ſey jhr mit gewalt borenthalten wor⸗ den. Vnd beim etn ond vterhigſten Articul/ daß R. K. mit Junckßer E. gefor dert/ dnd ſol⸗ ches wird beim andern Fragſtuͤcke widerholet. So ſaget auch der dreytzehende ad perpetu⸗ am rei memoriam abgehoͤrter Zeuge beim dier⸗ tigſten Articul/ daß R. daruͤber geklaget/ daß jhr K. mit gewalt vorenthalten wuͤrde/ Vnnd ſol⸗ ches widerholet Zeuge beim andern Fragſtuͤcke des viertzigſten Articuls. Beim ein ond dier⸗ zigſten Articul vnnd beim erſten Fragſtuͤcke ſagt Zenge/ daß R. habe F. vor dem Biſchoff zu Mnſter verklagt/ daß er F. jr R. das Hauß K. mit gewalt vorenthalten/ Vnd darumb hette ſie endlich jhre Gerechtigkeit/ des Hauſes K. Junck her E. dbergeben.“ Der neuntzehende zu ewiger gedechents ab⸗ gehoͤrter Zeuge deponiret/ beim diertzigſten Ar⸗ tieul/ daß er don R. munde gehoͤret/ daß ſie ge⸗ klaget/ daß jhr K. mit gewalt wuͤrde dorenthal⸗ ten. Vnnd deim ein vnd diertzigſten Articul ſa⸗ get Zeuge/ R. ſey wegen des Hauſes K. in der forderung beſtehen geblteben/ wie jhr Vater zu⸗ uor gethan. Vnnd beim erſten Fragſtuͤcke des ein ond biertzigſten Artteuls ſaget Zeuge er wiſ⸗ ſe/ daß R. wegen des Hauſes K. offtmahls ge⸗ Daß letzlich R. des jungen E. Tochter jh⸗ re am Hauſe vnd Schloſſe K. habende/ dnd jhr von jhrem Vater jungen E. angeerbte Gerech⸗ tigkeit ihrem Bettern dnd negſien Blutfreunde Junckher E. W. wegen bieler erzeigeten Guͤt vnd Wolthaten/ freywillig donteret/ geſchencket ond gegeben/ Daß anch erwehnter E. W. ſolche ſeiner Biucfreundinnen beſchehene Donation⸗ aeptirer ennd angenommen⸗ auch wegen des Hauſes K. viele anforderung gethan habe, ſol⸗ eſumumnonum. ches iſt auch nach notturfft beygebracht vnd er⸗ wleſen worden. Vnd ſo diel dle Donatlon betrifft/ wird die⸗ ſelbige vorerſt mit dem Inſtrumento donatio- nis, ſub literis X. Y. X. vnd hernacher mit dem Inſtrumento confirmationis ſub literis Z. Z. Z. erwieſen. Dann in dem Inſtrumento dona- rionis bezeuget H. zur M. des Hochwuͤrdigen Hochgebornen Fuͤrſten vnd Herrn/ Herrn H. B. zu M. etc. geſchworen Richter zu O. daß vor jhme/ in ſonderlich darzu gehegetem Gerichte/ erſchtenen ſey R. des zjungen E. Tochter/ mit M. alten Schreiber/ jhrem zu der ſachen gekoh⸗ ren/ vnd don jhme dem Richter deputirten Vor⸗ muͤnder/ bnd habe offentlich angezeiget/ daß ſie mit wiſſen dnd willen erwehnts jhres Vormuͤn⸗ ders/ das Hauß vnd Schloß K. ſampt ſeiner zu⸗ behoͤrung/ Junck her E. W. wegen dieler erzei⸗ geten Wolthaten/ in beſter beſtendigſter form Rechtens ſchenckete/ vnnd durch eine Gifft dnd Gabe/ die man zu Recht nennet/ donationem inter viuos dberlaſſe/ Vnnd wolte ſolche Do⸗ natton zu keinen zeiten widerruffen/ ſondern ſich aller Wolthaten onnd Begnadunge Weltlichs vnd Geiſtliches Rechtens/ damit erweßnte Do⸗ nation koͤnte angefochten werden/ vorztehen vnd begeben haben/ wie ſolchs nach der lenge/ aus erwehntem Inſtrumento donationis zubefin⸗ den ſtehet. Vnd dieſe Donatio, hat gedachte R. hernacher vor Notarien dnnd Zeugen appro⸗ bieret/ ratifictret/ confir miret dnnd beſtettiget/ Vnd zugleich abermahl allen Exceptionibus, einreden dnd behelffen/ dnd ſonderlich dleſer Ex⸗ ception/ daß die Donation ſo fuͤnff hundert Guͤl⸗ den excediret dnd dbertrifft/ vnd Actis nicht inſi⸗ nuiret iſt/ zu Rechte vnkrefftig/ renuncijret/ wie aus dem Inſtruwentoconfirmationis, ſub li- teris Z. Z. Z. zuerſehen. Vnd iſt alſo erwehnte Donatton/ durch angeregte beyde Inſtrumente vollenkoͤmlich ausgefuͤhret. Inſtrumentum enim dicitur probatio prompta& præſens, Bald in l. 2. C de eaicto aiui Adrian. rollen. Phi- lippus, Decius conſil. 424. proponitur. colum. 2. Et realis probatio, Socin. couſil. Sp. in cauſa nobi. lium. colum. 2. verſic. Primum tlarè probet, lib. 3. Et probat io probata, Bald. in l. quories, in fin. C. de iudici=, l. 2. colum.. Verftc. ſed iuxta hoc quæ- ro, O quando fiſcus wel priuatus. l. vlr. C ae Uiuru pupilla. Et euidens probatio, æ cum dilecli- ibi, ex tenore Inſtrumenti euidenter Appareal,& ibi, Panorm. norat in 1. norab.& Barlar. colum. 2. extra de donation& in c. cum inter, extra dens tudicara, Et euidentiſſima probatio, a licen catzſam, extra de proliar.& ibi norat Aretin. col.j. Vezſic. nora hicin duolus.& iterum. col.9. vesaule venio, ad werſic. ex præimißais,& Panorm. calum.. in 15. notab. Felin.& Philip. Decjus, ebants ““ H 5 — —— 8 ———— ————— — azu keinenzeiten videmfn Wolthate 8. eine haten dnnd Sgune. angeerbter Gerechtigkeit des Hauſes K. eine ge⸗ in legenheit hette/ vnd darauff R. geant wortet/ daß eiſtl ches Nechtens /dani koͤntc angefochimann/ daden/ wie ſihs win aeem lnſtrumecto donuin het. Vnd dieſeDoauaß nacher dor Notanen ann rattficret/ confmietwi agleich abermaglalen kun n dnd bezelffen/ dadſnttt daß die Donatonßfiufſe ediret dnd auſeni iſ/ zu Rechte dnkreffty mm 4 ln uwentoconfmi .2. 2. zueſefen. Mit non/ darch anöerzeigi) So bekundſchaffet auch der ſiebentzehende ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeuge/ beim bier ond diertzigſten Articul daß J. M. Key⸗ ſerlicher Maſt. Sequeſtrator, auff dem Hauſe J. Prmanifeſta probatio gi,n 1. vlt. in ve-boma⸗ vife ſtum. C de rebus greclitb. Paul. de Caſir. conſ. T7. lib. 2. Et manifeſtiſſima. Franeiſc. Aretin. in l. ſ duo. col. 2. verfe Primum etiam dictum, de ac- quir. heredir. Liquida probatio. Alex. conſ. 127. 7ub. s. Barla. conſl. 16. praftare. col. 10. Venfic mods in prorofiso. lib.2. Et patens probatio, Panorm. in ccum olimdn vltim. nora. de cenſibus. Indu- eba verſeſecunao. Notoria probatio. Bald. in l geperali. celus. in vlr nolæ. C de ſacroſ. Eccléſcjs. Er deniq de initrumento dici folet, noli me tangere, u⸗ Bald. ſcribir in confil. 249. ſuper literu, ad finem li. I.& conſil. 200. lib. J. Prolixiſime Taracatli ae vrtog; retractu. g. 2. gl. J. nu. 22. cum „ R. jungen E. Tochter/ in Zeugens auch Engel⸗ un ken Schroders/ H. B. Herrn O. Paſtors zu W. — ond Herrn H. Paſtors zu J. kegenwertigkelt ge⸗ fraget/ wie es vᷣmb die von jhrer Großmutter jhr n ſie mit reiffem rhat vnnd wolbedachtem muthe/ auch mit ſeinem willen/ alle jhre gerechtigkeit/ die ſie zum Hauſe vnnd Schloſſe K. gehabt jͤrem Vettern Junckher E. dem erwehnie gerechtlgkeit auch ſonſt nach jͤrem Tode zukommen wuͤrde/ im Gerichte auffgetragen dnd dbergeden/ Vnd folgends ſaget Zeuge weiter/ daß R. in jhrem Todtbette in Zeugens auch H. P. Landrichters/ Herrn H. K. Paſtor zu J. Herrn W. Paſtors zu W. ond K. W. Buͤrgermeiſters zu J. gegen⸗ wertigkeit/ erwehnte jhre Donation/ Giffte dnd Gabe zum bberfluß beſtetiget. Vnd der achtzehende ad perpetuam rei me moriam abgeßoͤrter Zeuge deponieret bein dier vnd viertzigſten Artieul/ daß R. jungen E. Toch⸗ ter in jhrem Todlbette/ in Zeugens ond H. P. Landrichters C. W. des Buͤrgermeiſters zu J. onnd ander gegenwertigkeit geſaget/ daß ſie alle jöre gerechtigkeit des Hauſes vnd Schloſſes K. gegeben vnd vberlaſſen hette/ jhrem ſeltgen Vet⸗ tern Junckher E. vnnd ſeinen Kindern/ Vnnd ſolche einmahlbeſchehene Donatlon/ wolte ſie/ R. halten/ Folgends ſaget Zeuge/ daß R. don J. M. Keyſerlichem Sequeſtratoren/ bnd bie⸗ len andern bekand/ daß ſie das Hauß dnd Schloß K. Junckßer E. W. onnd ſeinen Kindern/ do⸗ nert/ geſchencket vnd gegeben habe. Daß aber ſolche Donation/ wegen bleler/ jhr der Donatrici vom Donatario Junckher E. W. erzeigten Wolthat geſchehen/ ſolches iſt aus den literis donat ionis vnd confirmationis beſindlich. Et in non prohibitis ſtatur aſſer- Lonſilium Vigeſimumnonum. 389 tioni inſtrumenti de benè merit is, Rarr. inl. li fortè, de caſfir. peculio, Paulus de Caßirainl. per alwerſas,col. vlr. C. mandati,& inl. Aqvil. Ae do. natis. ſiue generaliter ſiue ſpecialiter fiat me- ritorum mentio, Yraquell. iu l. t vnquam, ſap. Verbis donatione largitus, num.ga. C. de euoe do- nat. Nam& aliâs, gene ralis diſpoſitio in ge- nere tantum operatur, quantum ſpecialis in ſpecie, l. tauo fratresde aaminiſirat. turtol, ſi co: rus, de legar. 3. l. omnes. G ae præſcriplio,so gahg. So bekundtſchaffen auch die Zeugen/ daß Junckher E. R. dtel wolthat erzeiget. Dann der ander Zeuge/ſaget/ beim neunden Fragſtuͤcke des bier vnd viertzigſten Articuls/ daß R. jungen E. Tochter/ viel troſtes vnd huͤlffe von jhrem Vet⸗ tern Junckher E. W. gehabt. Vnnd der dierde ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeu⸗ ge deponiret/ beim andern Fragſtuͤcke des dier dnnd biertzigſten Articuls/ daß er geſehen/ daß Junckher E. W. R. jungen E. Tochter alle guͤt erzeiget vnd gethan/ Vnnd darumb habe ſie jhme jhre gerechtigkeit bbergeben/ Vnd abermal beim neunden Fragſtuͤcke ſaget Zeuge/ daß Jun⸗ ckher E. R. lieb vnd werth gehalten habe. Der dreytzehende ad perpetuam rei nemoriam ab⸗ gehoͤrter Zenge bekundſchaffet im gleichen beim bier vnd dtertzigſten Articul/ daß Innckher E. R. vlele guts erzelget/ ſie mit Roͤcken vorſorget/ jhr einen Guͤlden Guͤrtel geſchencket/ und dlele an⸗ dere wolthat erzeiget hauaue. Daß letzlich Junckßer E. W. die jßme von ſeiner Freundinnen beſchehene Donation acce⸗ ptiret/ dnd blelfaltige anforderung des Hanſes K. halber gethan/ ſolches wird mit dem vorſiegelten Brieffe ſub literis D. D. darinnen geſaget/ daß Junckher E. ſich mit dem Graffen zu O. dero⸗ geſtalt/ daß er Junckher E. ſich am Hauſe K. nicht vorgreiffen/ ſondern die ſache vor erſt zu guͤtlicher vorhoͤr kommen laſſen ſolte/ dorgliechen vnd bortragen/ gnugſam erwieſen/ dnd ſtehet aus den Miſſtuen ſub literis E. E. vnd F. F. ondO.O. vnnd S. S. darinnen biel wegen des Hauſes K. Junckher E. W. onnd F. angeſetzte Tagelei⸗ ſtung abgeſchrieben/ ond andere widerumb ernen⸗ b ſs /vnd angeſetzet worden/ nach der lenge zuer⸗ ſehen.““ So wird auch in einer andern kundſchaffe ſub literis O. O. O. geſaget/ daß zwiſchen dem Graffen zu O. vnnd Janckher E. W. Anno 1495§. wegen des Hauſes K. ſo F. mie hinderliſt vnnd keinen rechten Titul don J. der auch kein Erbe zum Hauſe K. geweſen/ einbekommen/ ei⸗ ne Vheide erhoben ſey. Vnnd bekundſchaffen die Zeugen an vielen oͤrkern/ daß Junckher E. W. offte/ dieke dicke onnd diel wegen des Hauſes K. anforderung gethan habe. Dann der erſte Zeuge/ bekundſchaffet/ beim ſieben vnnd biertzigſten Artleul/ daß Jan⸗ 1.1 3 c he⸗ 42 390 ckher E. W. des Hauſes K. halber diele anre⸗ gung gethan/ dnd daß er gleichwol damit wegen des Graffen aus F. nirgends kommen habe moͤgen. Der ander Zeuge depontret beim hundert bnd ſiebennigſten ſonderbarem Fragſtuͤcke/ daß Jun⸗ ckher E. allezett daruͤber geklaget/ daß F. das Haunß K. eingenommen/ Vnd ſaget Zeuge/ daß erwehnter Junckher E. ſonſt darzu nichts habe thun koͤnnen/ well der Graffe aus O. darunter F. ſich begeben/ jhme zu mechtig geweſen. Vnd beim fuͤnff ond zwantzigſten Articul beglaubiget Zeuge/ daß Junckher E. W. das Hauß dnnd Schloß K. gerne gehadt/ Aber F. hette jhme ſolches mit zuthun des Graffen aus O. mit ge⸗ walt borenthalten. Der dierde Zeuge beglanbiget bey dem hun⸗ dert ſechs ond funfftzigſten ſonderbahrem Frag⸗ ſtücke/ daß Junckher E. W. ſich dor das Hauß K. gelagert/ Aber wegen des Graffen aus O. wider abziehen muͤſſen/ Vnd deim zwey hunder⸗ ten dnnd ſiebenzehenden ſonder bahrem Fragſtuͤ⸗ cke ſaget Zeuge/ daß F. das Hauß ond Schloß K. friedſam niehe beſeſſen/ aus drſachen daß Jun⸗ ckher E. W. ſich dauor gelegert habe. Beim acht dud diertzigſten Articul deponieret Zeuge/ daß Juncker E. habe ſich vor das Hauß K. ge⸗ leg/ end er Zeuge ſey damit geweſen. Der fuͤnffte Zeuge affirmiret beim hundert fuͤnff onnd funfftzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤ⸗ cke/ daß Junckher E. nach jungen E. Tode ſei⸗ nen Vnterſaſſen/ wenn er dieſelben beyeinander gehabt/ offtmahls geklaget/ daß F. jhme das Hauß dnnd Schloß K. mit gewalt dorenthalte/ damit muſte er gedult tragen/ biß es der liebe Gott enderte. Der ſechſte Zeuge ſaget/ beim fuͤnff vnnd zwantzigſten Articul/ daß Junckher E. das Hauß K. belegert/ darumb daß ers hette einne⸗ men wollen. A ſſo ſaget der ſiebende Zeuge/ beim ſieben onnd diertzigſten Artteul/ daß wahr ſey/ daß Innckher E. W. viel anforderung des Hauſes K. halber gethan/ daß auch darumb diele Tage⸗ leiſtung mit dem Graffen aus F. gehalten/ wie Zeuge ſelöſt nicht allein gehoret/ ſondern auch ge⸗ ſehen habe. b Der vierde ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeuge bekundſchaffet/ bey dem erſten Fragſtuͤcke/ des nenn ond biertzigſten Articuls/ daß F. Junckher E. das Hauß mit gewalt habe vorenkhalten. Der fuͤnffte ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrker Zeuge bekundſchaffet/ beim ſechsze⸗ benden ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß Junckher E. bey Zeugens lebend/ mit ſemem gantzen Lan⸗ de vor K. geruͤcket/ Vnd das Hauß/ als das jh⸗ Conſilium Vigeſi mumnonum. me von Rechts wegen zuſtuͤnde auffgefordert ha⸗ be/ Vnd ſolches widerholet Zeuge beim ſechs dnd viertzigſten Arttcul. 4 Der ſechſie ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeuge/ ſaget beim andern Fragſtuͤ⸗ cke/ des neun ond diertzigſten Axticuls/ daß Inn⸗ ckher E. von F. das Hauß dnd Schloß K. ge⸗ for dert/ vnd daß derwegen erwehnts Hauß don Junckher E. belagert ſey worden. Der ſiebende Zenge/ ſaget beim erſten Frag⸗ ſtuͤcke des acht dnd diertzigſten Articuls/ daß Inn⸗ cker E. mit F. vor den Biſchoff bvon Muͤnſter wegen des Hauſes vnd Schloſſes K. Tagelei⸗ ſtung gehalten/ Vnd beim dier vnd funfftzigſten Articul deponieret Zeuge/ daß das Hauß K. Junckher E. als dem nechſten Erben zugeho⸗ ret/ vnd damit F. erwehnts Hauß behalten moͤch⸗ te/ hette er ſich dnter den Graffen zu O. bege⸗ Der zehende ad perpetuam rei memoriam abgehoͤrter Zeuge/ ſaget beim fuͤnff vnd zwan⸗ tzigſten ſonderbahrem Fragſtuͤcke/ daß Junckher E. ſich vor das Hauß K. gelaͤgert/ Vnd Zenge ſey mit dabey geweſen/ Aber F. hette erwehnt Hauß mit gewalt erhalten/ vnd zu ihnen einge⸗ ſchoſſen. Der dreytzeßende ad perpetuam rei memo riam abgehoͤrter Zeuge deponteret beim erſten Fragſtuͤcke/ des acht dnd dlertzigſten Articuls/ daß Junckher E. vnd F. wegen des Hauſes K. vor dem Biſchoff zu Muͤnſter auch binnen Bre⸗ men Tageleiſtung gehalten. Der ſechszehende ad perpetuam rei me- moriam abgehoͤster Zeuge/ ſaget beim andern Fragſtuͤcke des neun dnd viertzigſten Articuls/ daß er bon dielen vornehmen Leuten gehoͤret/ daß Junckher E. vnd F. omb das Hauß K. zu S. Pamnnen kommen/ vnd Tageleiſtung gehalten haben. Der neuntzehende vnd letzte/ ad perpetuam memoriam abgehoͤrter Zeuge/ bekundſchaffet/ beim acht vnd viertzigſten Artieul/ er wiſſe eigent⸗ lich/ daß Juckher E. W. vmb das Hauß K. vnd die angehoͤrende Herrligkelt viele anforderung gethan. Rationes d abitandi. XSol dann aus oberzehlten allen klaͤrlich 4 erſcheinet/ daß der Fall dermaſſen/ wie SVUer anfenglich geſetzt/ ſich erhalten thut⸗ So wil ich nun weiter zu der Reſolution dero aus vorgeſteltem Falle/ genommen fragen ſchrei⸗ ten. Vnd bor erſt etliche Argumenta, wider die bon R. beſchehene Donation einfuͤhren⸗ Diſputando enim& opponendo veritas cla- rius oſtenditur, I. fn. g. mixra. de muns.& luns. f aiu, ———————— — ——— — — n voden ſen b nnos a0fc05 — — libipla don. — — mu C A don. ſtnun de a net, It proccc — — zemeiadeſcen um, Acontraa — — dieit Numctia imamlommam⸗ —= — 1 riine quds jarez Dm oxor. Si zanime neceſl. alafuerit, inſi latos ekcedat, dllaim idem, a G 3 Bala dtgu ygrentes, nuun Arenin. anſl. 32. 452. Zerty , clum. 2. ſcum hadent Rianiſunt, ſcch 1 mwinnchi * maodiles elin Whü 1G quinge Matio& en onderhaßee Fſttt ntdadeg gewein/ Ari 4 gewhalt erhalin/ np fl. Der drepteßende ai enem abgehorter Zeux kerzumt ſtuͤcke/ des acht modinnzi Janckher E. dnd F. demi em Biſchoff zu Mimait Tagrleſtunzahain Der ſechsjehende uwie ꝛm ahgeßoͤcter gec/ lit ſuuͤcke des nemn ind neift ebon dielen domehmenen fher E. ind F. mui 65 kommen/ bd Tuut Conſilium Vigeſimumnonum. I aiui, de iure patronatus, l. offilius, de legat. 5. Oppoſita quippe iuxta ſepoſita magis elu- ceſcunt„ aurhore Ariſtatele, qucin referz Corneus in conſil. j. in printip. lib. 3. Crauett. coufil. 135. num. 19. Et ücuti aromata magis redolent, quo magis conteruntur, ita veritas quanto magis conteritur,& oppugnatur, tanto cla- rior expulſis nebulis in lucem progreditur, Paalus de Cuſro, conſil. 23. lib. z. Hinc diſputa- tio cribrum veritatis,& fuauiſſimus animæ cibus dicitur, Neuidan. lib. I. Syluæ nuptialis. ADPund leſt ſichs zwar anſehen/ daß die von R. jungen E. Tochter jhrem Dettern vnnd ne⸗ geſten Blutfreunde Junckher E. W. geſchehe⸗ ne Donatlon/ Gifft vnd Gabe zu rechte nicht beſtehen koͤnne. donationis nicht befindlich/ daß erwehnte Do⸗ natton/ ſo in welten fuͤnff hundert Guͤlven vber⸗ trifft/ Actis inſinuret/ vnnd ins Gerichtsbuch geſchrieben worden ſey. Donatio autem quæ quingentos aureos excedit, actis inſinuari debet, aliàs ipſa donatio non valet, l. ſaucimus & l. penult. G de donat. S. aliæ aurem ſunt dona- tiones, Inſiitur. ae douation. Et hoc in tantum verum eſt, vt procedat, etiamſi donatio ab aſcendente in deſcendentem, vel à marito in vxorem,& contra ab vxore in maritum col- lata fuerit. Nam etiam huiuſmodi donatio, ſi legitimam ſummam excedat, inſinuanda eſt, I. aonationes quas parentes. C. de donationibus in- rervirum& vxor. Similiter ſi donatio inter alias maximè neceſſarias coniunctaſq; perſo- nas facta fuerit, inſinuari debet, ſi quingen- tos aureos excedat, alias rata& firma non cſt, I. lara iam pridem lege,(alids incipit dara, C. de donatio. Sibu Bald. notauit, Ang. in à. l. dana- rioues quas parentes, Pavl. de Caſir. in conſil. 9o. in 2. Volum. Arerin. in conſil. 426. in ſin.& rur- ſus in conſil. 92. Berrrand in conſel.3o. colum. I.& in conſil. S9. colum. 2. in 3. volum. Et hæc non ſolum locum habent, cum pecunia vel num- mi donati ſunt, ſed etiam tunc, cum dona- tio in rebus immobilibus conſiſtit; Nam ipſæ res immobiles æſtimari debent,& ſi valor ea- rum vſq; ad quingentos ſolidos aſcendat, valebit donatio& ſine monumentis. Si au- tem amplioris ſummæ inueniatur, donatio eſt inſinuanda, a.l./ſancimus,§. ſin autem. C. de donatio. Quinimò ſi quis ius ſuum vel actio- nem alteri donauerit, eaq; actio liquida ſic, & plus quàm quingentos aureos valeat, inſi- nuanda erit, Bald. in l. tale pactum, de pactu. Sartol. in l. ſiue apud acta. C ae tranſact.ſ Ideo autem donarionum inſinuatio, ſi quingentos aureos excedant, necelſlaria eſt, ne clandeſtinis ac domeſtic is fraudibus faci- lè quiduis, pro negoti) oportunitate con- tingatur, vt ab Imperatore eſt reſcriptum, in Pnd ob wol R. allen beneficijs, Dann aus dem luſtrumento 391 d. L. lata iam pridem lege. C. de donario. Et frau- dibus eſt obuiandum, I. aum lu. S. faumla, de tranſactio. l. Vltim.§. T. de ſuſpect.:uror. l. qui ſak prætextu. C. de ſacroſ. Eccleſ. fl. 7. in princip. b quis omiſſa cauſ. teſtament.& quanro, de aiuor — acijs, Woltha⸗ ten/ vnd Begnadung/ der Weltlichen dnd Key⸗ ſerlichen Rechte/ damit die/ von jhr beſchehene Donatton vmbgeſtoſſen werden koͤnte/ vnd alſo auch Inſinuationi donationis renuncijret/ wie aus dem Inſtrumento donationis ſub literis X. Y. Y. beftndlich. Generalis enim renun- ciatio generaliter operatur& trahirur ado- mnia,? plaribus, de æatepttla.! enpptor. S. Lucius, & ibi gl.& Da. ae pactæ. Iacob. Burrigar& Sa- licetus in l. a9e. C. de tranſactionib. Angelus in l. Kcerii, in gl fin. C detétament. militu, tbi dictt, quod generalis renunciatio trabitur etiam ad iura ignorata, Barrol.& Salicet. in l. ſ1 de cerla. dhe tranſact. Balq. in l. rres futres. in f. nota.& in 2. oppoſitio. de paltu,& iterum in l. ſub pratextu Becdierum. C. de tranſactionibus.& conſtl. 4. quæ- b ritur vtrum, in fn. lib..& conſil. i2ν.᷑ wfuiatio facta, ad fin. lib. ³. vli dicit quoa generalus renun- ciario, nullis arctata termindts, refertur adi omnia Farr. in d. l. ſub prætextu ſgecierum. in 7. ppoſit- & culam. 2. 12 Kn. Vexht. 9pono, d. L.de certz.G. de tranſact. Arerin. in confil. 33. colum. penult. ver- hic. ad tollendam. Alexand in confil. 11. colum. & ſeq. volum. 2. Rala. in I. pactum quod dotali, in 14. 15. G& 16. quaæſtio. G ae collat. Corneus confil. 144. num. 10. 11. G 12. zu 5. Voluim. Alexand. con- fil. 42. colum. 3. in fiu.& ſeq. venſa terrio quia ge- nerali, Voluim. I. Ruin. conſil. 22. cslum. 2. Veyfic.& inſaper, Volum. j. Socin. conſil. 103. col. penult. in Fiu. Venlic. ſed tamen hus nonu obhtantibus, volum. z. Auton. Gabriet. Rom. lib. G. Aeæ Regul. lurus concluſt a. num. J. verhcſecundo. Nam& generalia ver- ba generaliter præiudicant, l. ulrim. iu fine. G& de dotds promiſtio.& generaliter intelligun- tur& operantur, I. re gula.§. vltim. dée iuris& facti igno. l.:.§. cum vrbem, de offic. præſecti vrbi. Et ſub vrbis generalibus omnia com preben- ditur, I. Iulianus. Ae leg. 3. l. Iprocuratore. Gman aari. Etiamſi maior ſit ratio in vno quam in alio, I, 1. Squod autem, de alien, Socin. inl.2. F. ex hus, in princ, de verl. oblig.& quamuis quædam fuerint priuilegiara, I. in fraudem, in fin. Grilü Bald. de teſtam. nulir.veletiam odioſa. Anual. vlrim. col. Vlt. Tenic, rertio quæritur, de confirur. prina vel odioſa& pœnalia ſimul, ęl. in a. con- :ra Chriſtiauos, in verb. procedenai. Ae hærer. lib.c. vel deniq; correctoria, æl. in a.. contra r. Alianos. Tyraq in præfario. L. ſt unquam, num.*1à cum ſeq. Cde reuoc denat. Idenn in rract de vrrog Retractu in S. 1. gl.: 4 num. g6.& 101. Gta. Proli- xe lobau. Zepbalus conſil. 29. nu. I. a. EI 4 Dad Vnd daran deſto weniger zweiffel iſt/ well erwehnte R. dieſer Exception/ daß die Donatton ſo fuͤnff hundert Gulden excedirt⸗ vnnd Actis nicht inſinuiret iſt/ zu Rechte onkrefftig/ ſich hernacher vor Notarien vnnd Zeugen in ſpecie vorztehen vnd begeben hat/ wie aus dem Inſtru- mento confirmationis ſub literis Z. Z. Z. zu⸗ wenn erwehnte Renunciation vormittelſt eines lelblichen dund Coͤrperlichen Eyds geſcheßentſt. Nam tenunciatio inſinuationis, etiam cum iuramento facta, non valet, quemaamodum e- uuerunt Gwil. de Cune. Alberic& Baldl. in J. quæſt. en l. 2llad. C. de ſacroſ. Eccleſ. Olarad in conſil. 2 13. factam rale eſt, damina.&c. Alberic. in l. ancimus. C de donat. Salic: in l. pen. C. eod. Bald. conſil. 29. caſus, ir donauit, cal. 2. Verſ. item ſequeretur lib.r. G conſil. 113. quod domina Brocſia. eod. libro.& con- fil.rI. Verba icunt, domina Auronia, in fen. lib. J. G& conſil. 37. certum eit quod filia, l. 1. verſic. ſed Videamu: lib. 3. Ang. coafil. S9. quidam paterfami- lias, col. vlt. 2bi dictt ſe ita conſuluiſſe. Caflelli cum Fatre ſao Balao,& con ſil. 179. viſis prædittis, col.lr. verſic. quia 19itur ſolennitas. Paulus de Caſtro con- Fil. 3A.. circa Lona quæ fuerunt domini Tberti, col. Vlt. verſic. vnum omiſeram, eod lib. I.& conſil. r. Jiue dicamus, circa meaium, eod. lib. 1. Rom. inl. Mudeſtinus& ib: qusg Rapſa, Cuma. qui alſerir iua ferè omues tenere de donation. Idem Rom. confil. 12. Vviſo facto propoſito col. 2Venic. ſecundo quia ex tali. Alex. in adatrio. Barrol. in l. poit mortem, de adopr. Ankon. de Cand. in traclatu inſinuationum, quæ- Hio. 6z½. Ang. Arezin. in S. aliæ. col. penuli. Inftir de dnat. Iyraquell in prefatioll hi vnqtam nuuuas, Cide reuoc. aonat. b So kan auch der angezogene defectus inſi. nuationis, damit nicht erſe tzet/ noch erfuͤllet wer⸗ den/ daß R. in einem ſonderlichen darzu gehege⸗ tem Gerichte/ das Hauß vnd Schloß K. ſampt ſeiner zubehoͤrung/ Junckher E. W. doniret/ geſchencket vnd gegeben hat. Dann die lnſinua⸗ tio donationum, wird pro ſolennitate& for- ma erfordert/ ſo offte vnnd dicke die donationes fuͤnff hundert Guͤlden excediren. Forma autem ſeruari debet ad vnguem, alias actus eſt nul- lus, l. cum te. S. ſi præror, de trauſact. l. conflitutio- nibus, adl municipalem l. certa ferma. C de iuue ſiſai lil.o. Er ita feruari debet forma, vt à lure præſcripta eſt, nec ſufficit eam ſeruaſſe peræ- uipollens, ęl. in Clem. I. in Verbs terrio, de vita & boneſta. clerico. Bart. in l. non ſunt liberi, de ſia- zu hominum.& in soncordan. adauctis ab Alexan. in l.. col. vlt. de liber.& pofliu. Hyppol. de Maufül. conſil. 2. ſolummodo col. 2. G 3. lib. 10. Et omiſſio formæ etiam in minimo totum vitiat, vr vo. luerunt. Bald.& Imol. in l.z. de lilæ& poſlu. Areti. in& Piſants col. 2. in nota. extra de reſtir ſPoli. Larb Felin'in&. cum dilecto: cslu. 12. post medtum I. am- pliatio. Giterum col. 16. in Io. ampliatio. extra de reſcriptir. Nam formænihil adimi aut ſubtra- hi poteſt, Bala in I. vls. col. 2. C. de ſuis& legit. Ea enim in diuidua eſt, vr iaem Bald. ait in!. cerri condictio. 9. quoniam. cal. 5. ſi certum petatur Ac quælibet mutatio in forma totum vitiat, Balda iul. reſtamentum. C de ttſtam. Etex par- uo defectu formæ poreſt quis incidere in ma- gnam pœnam, vus iarm Bald ait inl! cum ade Tol.2. Verſic. item ex parus, extra de reſcriptus. Ex forma enim nihil mutari poteſt, ac ne vnius quidem horæ momentum, Bala in æi. colum.2 verſic, ſed nunquid numerus, de milite Vaſallo qui contumax eit. Et ſeruanda eſt forma etiama ruſtico, muliere, minore, milite, eoſq; formæ omiffio non excuſat, I. vlr. C. de reſtam. iunlid gl. in l. ambiguitares. C eodem. Et deniq́; non ſeruata forma in aliquo actu, præſumitur do- lus, mala fides,& fraus in explicantibus a- ctum, vt ſingulariter dicit. ęl. 2u l. 1. quam ibi ſequuntur& commendaurt. Barr. Whan. de Plates & Lucwas de Peuna. C. de iure baſtæ Fiſcalts lib.rr- Poerius in aureus ſuis deciſionibus, deciſto. I. nu. J4. vls etiam alios ita tenentes& ſentientes refert. Zum andern wird im Inſtrumento dona- tionis nicht angezeiget/ daß Junckher E. W. ſelbſt gegenwertig geweſen/ Vnd die jhme bon R⸗ beſchehene Donation/ accepetret/ beltebet dvnd an⸗ genommen habe/ Ind derwegen kan erwehnte Donatton bey krefften nicht erhalten werden. Donatio enim præſenti& acceptanti fieri debet, ſi fiat abſenti non valet, vr eit lexlus exereſſus in l. abſenti, de abnar.& ita ſentiunt n munitel . h 1 wozutem cur Cyilicha ui — — —— A M— laumnt ae dunſlöh. um.1 unſun num. da rnulkgin 1. — — — — — — d autine lrgitu daanhecelt, qu altonantis,Kc b ina uttes 44 rzecna⸗ Kind puigereriam: lcamat, aeuſau mſasſuune in/ 1 — akge muepm/ eia dat, nan ſa uum uuananj, G qun erea. G Hn Vl m marer r tj vindicat. lia Na ng. munirer Da. omnes, vt dicit Corueus. conſil. 73. in litera. Glib.z. Et hanequog; dicir eſſe communem opinionem, Pariſ. conſiliqf. nu 15. lib.z. Iul. Clar. iu S. donario, quæfl. 12. n. I. Et hæc opinio in tan- tum vera eſt, vt procedat etiamſi donatio fie- ret Eccleſiæ aut alteri pio loco, vt uoras gl. in lilludin verbo alia cauſa, in fin. Q de ſacro. Eæcleſi. quæ aicit, quod ad boc vi Valeat donatio, vel pro- miſio facta pauperibus, debent ipſi pauperes&ſe praſentes, eanig, gl. ibi Guil. Cum. Bartol.& Bala. de Paul. de Caſiro ſequuntur. Idem voluit loban. Anar. in adait. Specularo. tit. de Inſtrumenro. edi- rio. S. nunc verò aliqua, venfic. Sea an pauperes, couſil. 20. Chriſti&c. viſo conſultationw themate, 2. J. lib. 2. laſan. in I. qui Romæ,§. Flauius, col. 1o. verſc. ſed aduerte, de T. O. Ruin. conſil. 1z. nun. 1o. haam. G nanandn 2 lib. 4.& conſil.77. num. 14. eod. lib. Iul. Aat. ins. H Lr. E bher. Ouh 9 dnalio, quaſtio. i2. pnum.. Sraques de priuileæ⸗ ay ſalammadan 120 piæ cauſæ, priuilegio I12.& in l. ſi vnquam, ſup. x etiam in minimo don Aonar. er. Bald.& malnladllo eus cale. In aana exmam non valeat, hæc eſt, quod donatio non niſi v- me an slecti a ahin triuſq;& donantis,& donatarij conſenſu per- Cerem alis. uman ficitur, vr patet ex d. l. abſenri,&o qucæ ibi no- u. Nam formænihiltdne fautun, de donat. gl. in à. liclud in verko alia cauſa, leſt, Bald ir Kals 1 in fin.&ibi Bart. criam in Fin. C de ſacro. Ecaleſ. gl. im in diuidua ct, uun! 121.1. 8 de donat. cauſa morrus, Olarad. cenſil 149. ſuper prima quaſtione in fine. Petrus lacoli in rit. de dT16. J. queuim. A, m 94 9* 7 condict. ex lege, quæ pro re donatu compelit, colu. I. mlidermutatiomfomm vbi eziam aicit, non ſufjicere praſentiam ac zaci- ͤͤ 4 . D rurnitatem donatari,& Barr. in l. r. paulo aute tedu formæ poteſtquu in hn. Ae acquir. Bered.& in l. quod ſeruus, de ſtipul. pœnam, vr iam nul un ſeruor. Bald. inl. mater, col. lt. vexia item quæ- eyfcc. item ex pars exn ritur, C. de rei vinaicat.& in l. ſi toras. C de ins ſf. Lenim nihil mutan vrh donat. Tohan. Fab. in S. legarari in fin. Iuſtit. de le- horæ momentun län gat. Rapb. Fulgo. conſil,Ss. adid ae quo colam. I. G& un Saul. Ae Caſtro, conſal. 339. dico nou obſtante. colu. z. eruꝛndicin lie.r.& couſil. 26 c2. iu præſeuti cauſa Vocatur, col,J. Jiere minote nint verfic. item non 2bſtat. quod gratia. lib.z. Rom. cou- 4— ſat, 1¹h Cu Jil. 29 1. donatio patris. Frauciſc. Adretin. conſil. 12. ononexci 4. 4 Dn DI Couſiderarus. col. 2. Verſic. ſed ex ſecundo capite col. nn un d. venfic ex nouo etiam aapire,& eit textus oprimus eii inl. in omnibus rebus. de actio.& obligat.& in l. 15 I Rquus, C.de donat. in l. ſi egosſi certum petatur. So- ſed aunquid nunenu, Ar ef. Et gici hat⸗ So iſt jedoch aus erwehnten beyden In⸗ ſtrumenten Buchſtablich nicht befindlich/ daß der Vormund zu dero/ von R. geſchehenen Dona⸗ vt ſingalat ſer dn r W' an. in l.i, in fin. princip. Yraquel inl ſi vnquam r& unmeud⸗* 96 haper Verb. libertis, nu. ꝙ. Gae reuoc. dot. 4 A Ferus.(f. 6 Zum dritten/ oh wol in Inſtrumento dona- eres /* euſtm, tionis dnd confirm ationis geſaget wird/ daß R. n Alvrits tnen lw⸗ jhren Vormund bey ſich im Gertchte gehabt 1 genn tion/ ſeinen Conſens dnnd Vollbort expreſsè ne Do Pdete vnd ausdruͤcklich gegeben haben ſolte. Et ideo nen babe ffen nct donatio non valet. Tutor enim conſenſum on bey 6,0) eni à r ſuum, qui ad ſolenniratem requiritura pro- „nim pf⸗ aen 0 enim P nod- ,, 1bſenti ne Hat 4bu ,u“ 5 ahſes 4 Conſilium Vigeſimumnonum. Socin. in l. Paulus, de exceptio. Stephan. Bertrand. verbis, donationc largitus. num. 330. C de reuocan. Ratio autem cur donatio abſenti facta 4 4 * ₰ pterea quod actus ipſius tutoris commodum priuatum non reſpicit, Barr. in l. ſ quis mibr Lona. S. Iuſſum,& ilbi recenriores, de acquir hered. Bald. in l. I. C. qui admitri&c.&inl. ſi xorem. col. 2. Venic. ex quibus videtur conclud. C, de conai- rio. inſertv. expreſsè interponere debuit. Et ita de ſolennitatis conſenſu, quòd expreſseè præſtari debeat, tradidit Dynus, in e, qui ra- cet, in fin. de regul. Iun inë.& Barr. in!. quæ do- tu, col. vlt. ibiin quarto zaſa, ſoluro matrimonio, Bald in l.in. col.j. in 2. quæſt. C. ad Seuatusconſul- tum Velleia. Panorm. in c. dilecti, col. z. verkcnun- quid autem ſuficiar, de arbitris.& conſil. a. faclum in eſſectu ſic propouitur, lib. 2. Iaem voluir Fran- ciſc. Aretiu, ind. l. ſi quis mibi bona. S. luſſum, col. penult. Cinl.2. S. volænrarem. colum. 1. ſoluto ma. rrimonio. Ad quod etiam facit textus in a cum ab vno, iunctæ gl. 1u verbo mandautibus,& ibi Domi- ni in 2. norab. de re iudic. lib. 6. vli non baberur præſentia& taciturnitas pro conſenſu, qui deben interuenire adſolennitatem actus, quem text. dicit ad hoc ſingularem franciſc Areiin. inl. ſingulos. col. vlrim. de teſtamentls. Idem voluit Calcan. con fäl. Jd. iu cauſa dominhæ, colu. 3. Verhic, non abſtatſf Aicatur. Hinc Doctores dicunt, quod conſenſus, quem accommodare debet dominus Vaſallo alienanti feudum, quia de ſolennitate eſt, Rom. ſingul. 7I.*. de ſoleunitare, expreſlus eſſe debeat, quodq; non ſuffic iat ipſius domini præſentia& taciturnitas, gl. in æ.i. in veuo per. miſßtionem, de prohib. feud. alienar. per Lorba.& ibi ia renent Andr. de Iſern. Bala. Berrraad. Ca- pri.&r.& ibi Carain. Alexand. post princip.& lo. Hau. Reindld. in S. baliro, colum. 2. in paruus, ver. Fic. quæro dicitur bic probiberi, de probib. fæud. ali- en. per Friderie Felin. inc& rarione, col. 3. verfic. & peram regulam de praſcripr. Iacvli. de ſançto Gcorg. in tactat. feudor. in verbo,& rum pacto de non alienanab, cal. 6. verfic. ſed kbiccadit. 8 Ex eodem etiam fonte traditum eſt, quod filio mortis cauſa donanti, pater expreſsè debcat conſentire, propterea quodconſen- ſus ille ad ſolennitatem requiricur, l. filiusfam. S. pari aurem ratione, verfic. ſed enim memiuiſſe, in verbo ſpecialiter, de denatis, per quem teaxr. ira renet gl. in t. Gui in poreſtate,& ili larè Eranciſt. Arerin. de reſtan Specul in nit. de inſtmmenro. edi- rione,&. cumpenaidse, vegc, qHod ſi flius,& ibi Iob⸗ Audr.& Rald. Idem rement Oynus Qynus& la te, Bald. indt. fenium, C. qui teſtam. fac. poſſ. Barr. & Ram. in l. ·.§.=. de donar. cauſ. morris, Bald. in I. Labeo, de pactir, Aug. inl. vli. S. filtus aurem, C. de bonus quæ liberi, véi dicit ira fuſſe deciſum, Pe- ruſ Socin. latè conſatir a- lib.z.& conſal. lib. 2. cuius initium nullum abundèin 3. dulio, vli dicir, quodl nullus contra dicat Augel, 7n§. 7. calaa. Saſgir. awilus non est permiſſ facere taim b Deniq; Deniq; hinc fit, vt cum conſenſus mariti aut conſanguincorũ requiſitus ex ſtatuto in contractibus mulierum, ſit de ſolemnitate, is etiam expreſse ſit interponendus, nec ſatis ſit, maritum eſſe præſentem& non contra- dicentem. Bald in! ſi fine. in 2. quæſt. Gad Telle: & inI. 2.. volantatem, ſoluro matrim.& ili Ang. Iis: Rapha: Cuman Franc. Arerin.& Ia- ſou.& ibi Arerin. aalit nominatim Hanc ratio- nem, quia talis conſenſus eſt ae ſolennitate. Pa- norm. confil. 7. in 2. dubio, lis. 2.& Alex. conſil. 114. viſa ſcripturarum, ¹%l. 3. Verſ. ramen verius viderur. lib.. Socin. conſil. So. præſens conſultatio, col. ꝙ. verf ſed poſſet iterum inſtart, lib. 4 laſon. in l. quæ aoris, col. vlt. verſ. quartus caſus&ſt, ſoluto marrim. Felin. in e. nonne, col. 2. Verſ. periſtam re- gul. inferri poteſt, extra de præſumprio. Alciatus in l. tranſactionem, ante finem.& de tranſact. Zum dierdten wenn gleich die von R. Jun⸗ gen E. Tochter geſchehene Donation/ Actis in⸗ ſinuirt/ vnd in gegenwertigkeit des donatarij, auch mit außdruͤcklichem Conſens onnd dolbort des Vormuͤnders geſchehen wehre koͤnte jedoch erwehnte Donatton vor kelne 1im Recht beſtendige Donation/ geſthetzet noch gehalten werden. Dann R. Jungen E. Tochter/ hat zu dero zeit/ wie ſie jhrem Vettern Jancker E. W. das hauß ond Schloß K. ſambt ſeiner zugehoͤrenden herr⸗ lig. vnnd gerechttgkelt geſchencket/ den eigen⸗ thumb erwehnts Hauſes ond Schloſſes K. nicht gehabt/ Sondern weil jhr R. Großmutter/ ſo das Haus onnd Schloß K. L. O. zu Braudt⸗ Schatze zugebracht/ Anno 1397. geboren/ wie oben ex probatione propoliti caſus zuer⸗ ſehen/ vnnd bald hernacher als ſie jhren Sohn Jungen E. zur welt gebrache/ mit tode abgan⸗ gen iſt/ wie die Fraw Clegerinne in ihrem acht vnnd zwentzigſten Klag arkicul ſelbſt bekendig iſt/ vnd der beclagten Vorfahren von derozeit an/ biß auff das 149 6. Jahr/ in welchem Jahre die Donation/ des Hauſes dnnd Schloſſes K. ge⸗ ſchehen/ vnd alſo weit vber zehen/ zwantzig/ dreiſ⸗ ſig/ diertzig vnd mehr Jahre in vnzweinelichem beſitz vnd gebrauch des Hauſes vnd Schloſſes K. geweſen ſein/ So haben jhre der Beklagten Vor⸗ fahren/ den eigenthumb erwehnts Hauſes vnnd Schloſſes K. welchen R. Vorfahren etwan gehabt haben muͤgen/ durch eine beſtendige zehen⸗/ zwantzig/ dreiſſig/ viertzig vnnd mehr Jaͤh⸗ rige præſertption an ſich gebracht. Præſcri- ptioneé enim 10. 20. 30. vel 40. annorum do- minium acquiritur directum, quemadmodam Martinus Petrus de Bella Perrica,& Iacob. Burri- Sarius cenſuerunt in auth. niſi triennalis, C. de boni maternui. Baber& Parrius, in princ, Inſtit, de vſu- cap. Alciat. in Rubr. de praſcript. num. 33.& 1l. vt ſunt, de verbo ſign. Decius in l. vlt. C. ae edieto D. Haarian. rollen. col. 1. loban. Igueus in l. z.§. do- Conſilium Vigeſimumnonum. mini, ad Syllan. Idem latius in l. contraclus, à, Ræga. iuris nu. 120. Eandem opinionem tenent Egui. narius Baro, Inflitur. de vſucap. col. 2. lolun. Cor raſius in l. ſeruitutes, de ſeruitut. Idem Corraſius lib. 6. Maſcellando. c. 20. Et quamuis Gl. in princ. Iaſlit. de vſucap. in verb. dominium cenſuerit, per præſcriptio- nem vtile tantum dominium in præſcriben- tem transferri, directum verò manere penes illum, aduerſus quem præſcriptum eſt, eam- que gl. ſecuti ſunt, Bart. Bald. Fulgo.& alij in d. auth. niſi triennali, Paulus de Caſtro in!. fin. S. rem ratam baleri, Ilohannes Andreæ ina poſſeſſör, de Regu. iurus. Felinus in rubr. col. 1. de præſeript. Iaſon. Decius, Alciatus,& alij in! rraditionibus. de pattus Iohannes de Imola in repetit. c. fin. col. 24. de præſcripr. Tohan. Hannibal in rubric de vſucap. nu. 11z.& hanc opinionem communem eſſe dicit Angelus in d. pfunc. In. hiir. de vſucap.& Franciſcus Balbus ae præſcrips. ſecunda parte principali quæſtio 2. Tamen ſenten. tia illa vera non eſt, ſed priori inhærendum atque inſiſtendum,& directum dominium per præſcriptionem acquiri dicendum eſt. Ethæc ſententia, multis rationibus po- teſt confirmari: Et primum quidem ad hunc modum. ICti multis in locis tradunt, quod vſucapione& præſcriptione dominium præ- ſeribenti acquiratur l. 5. Je vſucap. Ibi vſuca- pio dicitur eſſe adeptio domini] per conti- nuationem poſſeſsionis temporis lege defi- niti I. acquiritur, S. non ſolum, de acquir. rerum dom. l. traditionibus. C. de pactis:In ea lege ab Imperatoribus eſt reſcriptum, traditionibus & vſucapionibus rerum dominia transferri non nudis pactis d. zutbenrica, niſi triennalu de bonis maternis. Sed ita eſt, quod dominij verbo, in dubio directũ dominium intelligi- tur l. z.. qui in perpetuum ſi ager vectiga. Verba quippe in dubio in potiori ſignificatione in- telligenda ſunt, l. qwæritur, de flatu homii. l. do- mum, de contrabend. empt. cum ſimilivbs. Deinde luſtinianus in S. 7. Inflit. de vſucap G& lonęi tempor, præſeripr. de præſcriptionn re- rum mobilium& immobilium loquitur,& per præſcriptionem dominium acquiri tra- dit, Fatentur autem omnes Dd. directum dominium rerum mobilium præſcriprione acquiri; Neceſſe itaque eſt, vt dicamus, im- mobilium quoque rerum dominium dire- ctum, per præſcriptionem acquiri. Vna enim determinatio, plura reſpiciens æqualiter de- terminat. l. nam hociure, de vulgari& pupul G ibi Iaſon. i. F. 12. G 13. C&l. Lucius. nu. 3. eba.. milesS. Aecem, n. 3. de re iudic Iaſon in! Gallu.. quidam rcdtè, nu. 16. de liber.& poſtum. 98i. Fertiò per triennalem viucapionem di- rectum dominium acquiritur, quemadmo- dum —— — —— ——— ——— ——— — — ———— — — — — — — 4 airptionem c nnum ah“ Koulretur fer 1 ieun laſtni ſuiw acuiri, no dew& ulle domi daguin g1d: pub mtran tunceraar 5 Prcuran 9 nah djfinchion.« nceemuliglicha uih. Nr hec om) amn pernandus 2,4. C Fea. un in n 3 ſtan ſhrer Wagen nicht n uuſun re ſaten anunfft t/ Daßſie — — —— 1nencepnachat ad Ua vera non cit, ſed gimnt de inſtendum,& dinän errſcriptionen acquiicit Ethæc ſententia, muliäm oafirmari: Et primumait 5. mari: Et primunqit diſtinguere debemus, 7. ae pretio, cum concor- um. ICti multisinlocuna apione& præſcriptioxim enti acquiratur„ee rin licitur eſle adeptio domi ionem poſſeſsionis temai 1 nnuirttur, f. zun ſum, 49 raditiouiba. C. 4 mü ,1. 9117 narmn, ſte 1.. uuis genpe 6 Conſilium Vigeſimumnonum. dum vnanimi ſententia omnes affirmant in locis ſupra dictis. Multò igitur æquius eſt vt per vfucapionem 10. 20. 30. aut 40. anno- rum, directum dominium acquiri dicamus. Ideo æquius eſt, quia in vſucapione longi vel longiſümi temporis verſatur temporis diu- turniras quæ non eſt in vſucapione trienna- Ili. Deinde dominium rerum mobilium anti- uius eſt, quàm id, quod quis in rebus im- mobilibus habet, Caffrenſis in l. ex boc iure, de Iufliria& lure,& ibi communiter Dd. nota- wur. Dominium enim rerum mobilium ab ipſo lure narurali deſcendit: Immobilium, de lure gentium ſecundario. Cum igitur mobilium rerum directum dominium per præſcriptionem acquiratur, multò facilius per præſcriptionem longi vel longiſſimi tem- poris acquiretur rerum immobilium domi- nium directum, al ita Ternand. Vaſcquius, lib. z. controuenlaruru illuſtrium c. Jz. num. J. argumen- Deniq; ICti& Imperatores in omnibus illis locis, in quibus tradunt vlucapione do- minium acquiri, non diſtinguunt, inter di- rectum& vtile dominium. Igitur nec nos danros, tbi in gl. de public. in rem adlio. l. I.§. ge- neraliter cum concordanti ibidem in ęl. de legar. praſtana. l. d Procuratore, C mandari c hi Roma- vorum 19. aiſlindtion. c. ſolitæ, de maiori& obe- Aient. c. ex multiplici, de decimus, c. quia circa, de Priuilegs. E hae oↄmnia prolixxils& elegantid⸗ explicarunt, Fernandus Vaſquius, d. l.2. controuer- Hia. iluſtrium, c. Saz. Couartu. in relection. c. poſ- feſſor. de Regul. Iur. in 6. in initio relectionts rerriæ parrts. Vnnd iſt an jhrer erlangeten præſeriptlon/ den Beklagten nicht nachtheiitg noch ſchedlich wenn man ſagen wolte/ daß jhre Vorfahren kernen guten ankunfft ans Hauß kund Schloß K. gehabt/ Daß ſie auch erwehnts Hauß mit keinem guten Gewiſſen beſeſſen. In præſcri- ptione enim 30. vel 40. annorum, non re- quiritur titulus nec bona fides, ſed ſufficit ſola poſſeſſio cum curſu 30. vel 40. anno- rum. Nam tanto tempore omne ius& o- mnis actio tollitur,& præſcribunt etiam fu- res& prædones. I. Acut, l. omnes, l. cum norifu mi. C. de præſcriptisn. 3h. annorum. Rom. conſil. 196. viſa ailigenrer propoſiti thematts conſaltatio- ne in †. Franciſc. Ball. de praſcriptio. in 2. parte, rertiæ principalis, quafiis. 6.& in l. Celſus. i princ. nu.&. de vſucapionibus. Well dann R. Jungen E. Tochter/ wie zuuor geſaget/ zu dero zelt/ wie ſie jhren Vettern vnd Blutfreunde Junckßer E. W. das Hauß onnd Schloß K. geſchencket/ den eigenthumb an erwehntem Hauſe vnnd Schloſſe K. nicht mehr fal. J. nunm. 7. 395 gehabt hat/ ſondern der eigenthumb/ der Be⸗ klagten Vorfahren/ als die erwehnten eigen⸗ thumb durch eine beſtendige Vorehrung an ſich gebracht/ geweſen iſt/ So folget ſchließlich/ daß die von R. Jungen E. Tochter beſchehene Do⸗ natton nichtig dnnd von keinen wirden ſey. Ne- mo enim plaus luris in alium transferre po- teſt, quàm ipſe habet, l. uemo plus luris, de&. I l. traditio. de acquir. rerum domin. Daibertum I. quaſt. J. cum concordanuc;s aaductis a gl.& Pli- lp. Decioin A. l. nemo. Et hæc etiam Platonis eſt ſentent ia in ſympoſio, quod quis non ha- bet, dare non poteſt. Tyraquell, de iure primi- gento. quaſtio. 4. num. 144.& in libro de Vrrog retractu. S. 32. gloſſ. I. Huist. 10r. 1 Zum funßtten leſt ſichs anſeßen/ daß er⸗ wehnte Donation nicht allein de bonis præ- ſentibus, ſondern auch de bonis fururis ge⸗ ſchehen ſey. Dann im luſtrumento donatio- nis zubefinden/ daß R. nicht allein jhr Hauß ond Schloß K. ſondern auch zugleich/ alle jhre Erbliche Gerechtigkeit Junckher E. W. donirt vnnd geſchencket hat/ Arq; ita donatio facta eſt per verba vniuerſalia, Totum vel omnc. Et qui dicit totum, mihil excludit, l. Iulianas in printip. G'ibt Bartol. de lægar. 5. l. hocarticulo. de kerraib. inftitkend l. pediculis.§. Labco, as auro& argento leg. c. folitæ, extra de uaioritat. C obedienti.& norat loſſ. in l. 4 procurarore, O maudali. uin ſimilibus. Sic& diuerſo qui to- tum excludit nihil non excludit. l. ℳ&τ qui aucenræ, S. vrrum. de rebus dubuis, l. vltim. C. de re- Bus aliev. non alien.& norat Baldl. conſil. 5 π fa- Turo Placeuriæ, caluim. Vlriim. lib. I. Ide oq; An- gelus, Imola& Romanus. iu l. aamni, g. cum parietem, de aazno infecto, dicunt, quod ſi ma- ritus promiſerit totam dotem reſtituere ſo- luto matrimonio, non poterit retinere lu- crum quodex ſtatutoci deferebarur, quam- uis fecus eſſet, ſi ſimplicirer dotem reſtitue- re promiſiſſer,& bæc prolixiſume proſecurus eit Draquwxellus in l. ſi nquam. in verbo tarum, C de rruscand. donatio. In diſpoſitionem autem vniuerſalem veniunt etiam fucura, Barral. ia U. ſrita, ae aurs& argento leægat. Idein Bartal. i8 canſal. Jp. comniuue. in 2. Aubiio, SEilal. in couſti. 3oc. diiſli souenadm lib. ½. Crauert. cuuſl. /. nwin. F. Verſic. quod maximè pbrinet Nicolaus Bollon. csn- Idq; confirmatur hac ratione, quod in indefinirum, futura veniunt, u- Sart. Volwit in orædicts loro. Et indeſinita æquipol- let vniuerſali,!. Ji plaribus. de leg. 2. Pollon. Arcro conſil. J. uumn.. Zum andern iſt borſehens Rechtens/ quod donationes beneficijs allimulantur, c. unn Ai. ledti, extra de aonario. in ſiv. In beneficijs verò conceſſio ſimpliciter facta, trahitur ad futu- ra, c. quiæ circa, extra de prikilegus. Ergo&c. b Zam 396 Zam dritten/ hat die donatrix R. dleſe wort gebrauchtet erbliche gerechtigkett hereditaté ſi- ue hereditarium lIus. In donationem autem hereditatis ſiue luris hereditarij, veniunt etiam futura; Quia hereditas comprehendit omnia bona exiſtentia, tempore mortis et- iam acquiſita poſt teftamentum Bald. cou/. 196. ſaper eo quod quæritur, cvl. frn. lib. 4. Crauerta conſil 159. n. J. fucit. l. Hereditas, de R. I. l. nibil altud 2 heredirax, de verb. ſigaificat. Et hæc eſt com- munis ſenrentia, vr atreſtatur, Petrus d Duen. in tracta. regu. in regu. 2 9. ampli. 4.& ſoquitur Caęno. in repelit. l. fin. n. 224. C. de pact. Socin. Iu- nior. conſil. 143. u. 22. Vol. J. Vnd erſcheinet alſo aus dieſem/ daß R. jun⸗ gen E. Tochter/ alle jhre guͤter gegenwertige vnd kuͤnfftige jhrem Vettern Juncker E. W. doni⸗ ret/ vnd geſchencket hat/ Donario autem bo- norum præſentium,& futurorum non valet, quia videtur facta in fraudem legis& ad im. pediendum liberam factionem teſtamenti,7. iipulatio hoc modo coacepra, de verb. obl.! ſin. C de pactu,& ibi Da. nordrunt, Carain. Zabarel. con/.21. nu.. Caſtrenſconſ-snotandi eſft. vol.2. cornel Couſil. 176. li. 2. Decio conſ.20. col. z. Curtiua lunior co uſl. 120. n. G. Ioh. Zephal. conſi. 24νν̈ τ.& conſil. 29 S. u. 27. Ni- cola. Boërius deciſ. 333. 2. 7. J. Vurmi ſerus, lib 2. pract. obſeru. c. F. de donat. Et hæc eſt communis ſen- tentia, vr dici? Bald. inc, tn preæſentia nz 36. de probar. Roma. in conſil. IzI. in princ. nu. I. Vbi dicit quod hæceſt communus opiuio. ſiue huiuſmodi do- natio fiat in actu teſtandi-ſiue per viam con- tra tus. Iaem aicunr ſcribenres in d. l. flipulatio boc modo concepta, de V. 0. Eaque ſententia confirmatur rationibus Panormitani, in conu- fil. 47. G& 44. nu. I. verſ. Sed hus non obſtantibus, in 2. parte. Et procedit er iam tunc, cum dona- tio iuramento firmata eſt, Frantiſcde Ripa in re- ſpon. 3. nu. I.& 2. rir. ae donat,& graris&c. Ro- land. A Valle csnſil. 39. nu. Iwin I. rbomo. Hanc opi- nionem tenenr, Franſc. Purpur. in l. fin. u. 240.& ibi Curr. Iunior eam communem ditit nu. Jf. Cagno. nu. 229. C. de pactus. Corneusin conſil õο. nu. 3.& conſil. 146. nu. 10 in I. volum. vli communiter ira reneri dicir. Hanc epinionem ſequitur Claudius de Seyſel. in l. licet C. de paclis, Paul. Pariſ. conſil 26. nu. 19.& G⁶. Vol. 2. Ratio eſt quia talis donatio eſt contra bonos mores, cum auferat reſtan- di facultatem& ideo ſuccedit regula Iuris. Non eſt obligatorium contra bonos mores præſtirum iuramentum. Prolixè Laurentiu Kirchsuius in I. centu. opinio. communi. concluſ. 9. Iul Clar. in§. donario. quæſtio. I9:nu. 1. Graſſius lib.r. opinio. commun. c. J. guæſl. 1.&2. Zum ſechſten iſt ex probatione propoſiti caſos befindlich/ daß R. Jungen E. Tochter ⸗ nach geſchehener Donation // des Hauſes dnnd Schloſſes K. auch aller jhrer erblichen gerechtig⸗ Conſilium Vigeſimumnonum. keit im Poſſes end beſitz des dritten Thells im Land R. vnd ander jhrer dorſchencketen erblichen guͤter geblieben/ vnd derſelben vor wie nach/ h an jhr ende genoſſen/ vnd gebraucht habe. Cum autem is qui bona ſua alienauit, poſt allena. rionem in polfleſsione rerum alienatarum manet, tunc fraus præſumitur& ſimulatio l. icut S. ſuperuacuum,& ibi Bart.& alg, quihu modus pig. vel. lyporb. Et huiufmodi præſcri. ptio non effugitur, ex eo, quod alienans con. ſtituit ſe fimpliciter vel precariò poſside. re nomine eius, cui dopauit vel ven. didit, ſi in vera& reali poſſeſsione mane- at, vt nominatim voluit Bart. in A.§. ſuperuacuum Idem Voluit quoque Bart. in l. poſt contractum, all 2. in fine, cum ſequenti, de donat. Bald. in! en. prione, Vverſ. quæro qualiter probatur C. plus valene idem Bald. in l.& qui ſub imagine, poſi prin. G d aiſtract. pignor. Salicet. in l. I. col. 2. verſ.& pauſ eſſe ratio C de ſufſtags. Iaſon. in l. Titia, inrim col. vlt. de V. O. Philip. Decius in l. contraclus, uli verſ. ſecundo iſta concluſio, de R. I. Paul. de Caln conſil. 7ã. in cauſa mota per dominam Dorothean, col. 3. Verſ. ſecunda coniectura lib. 2. Corneus cuuſl 121. Auo obijciuntur, col. vlt. verſ. nec obſlat clauſt- la precarq. lib. 2. Tyraquell. de iure conſlituti paſſi fori parte. limitatio.. nu. I.& ſe 14. Zum ſiebenden wird aus der Beklagten gefuhrten gegen beweiſung befunden/ daßetliche zeugen depontret/ vnd bekundtſchaffet haben/ d 4. O. das Hauß vnnd Schloß K. gekaufft/ wi bey der auſſage des achten dnnd zwoͤlfften zeugen ad interrogatoria des fuͤnfften artickuls/ dnnd bey der auſſage des zwantzigſten zeugen ad lecun. dum articulum,& ad interrogatorium quar- ti Articuli, vnd bey der auſſage des acht bind zwantzigſten zeugen/ ad ſecundum Articulum zuerſehen/ Vnd obwol hiegegen der Frawen Li⸗ gerinnen zeugen/ das widerſpiel außgeſagt/ wole ex probatione propoſiti caſus befindtlich/ſe⸗ doch weil zu Rechte vorſehen/ Quod fauorabi- liores ſunt rei actoribus, So iſt der Beclagten zeugen mehr glaubens bey zumeſſen /dann der Frawen klegerinnen zengen. Et quod teſtibis deponentibus in fauorem rei magis credatun quàm deponentibus in fauorem actoris, Sa aus traaidit in l. qui accuſare, cirta finem. Gi edend. Alex. in couſil. 126. col. fin. in2. volum. Nom. in conſil. 1„6. circa princ. Specul, in Iit. de teflibu §. Poft qudis, verſ. porro circa finem. Rom. in cuſil- 24. HByppol. in conſil. 29. col T. Cin confil. 96. uA**½ Abbas in c ex liberu, col. 1. in fin.& ſ—. de prnlu G&e cum b. Ae accu, circa fin. Hphol. in hvniu. 1ne cauſa ae qucfi, c.:Ge. Alex. wrfinn col. fin. in. volum. Felin. in c. ex lirerws, 9 2 2. 4 probat. Gin c. audttis, col. 12. de py eſoript. Eö hoc in tantum verum eſt, vt procedat erjam teſtes actoris, vincerent in numero, teſem, 49 ,09 Kagedref tnen Tatstande Dalbidencheg in welcen de ſ Dam key, 78 Stfärhe A acen h düntaron 4 unlnygeron nd R. dnd nn deſg de ander b— * gebliez⸗ 5 4 d ASas I c. ex literwu. col. 2. E ſeq. de probat.& ibi Ir ende geno derei Felin. colu. 2.& inc: cum P. de accuſar. cirwa finem. b dg Gaurtius lunior, conſil. 16 1. colu. ſinal. Moderni. in! mem in dag. la en fauorabiliores, de R. I. Crauerta conſil. f. uu.g. Weu dann die Fraw Claͤgerinne zum Met, Inr 2 kern, 1, 2 b ſcur traus nalan Fundament jhrer Klage geſetzet/ daß R. H. H. 8 4 rrac ,un, Schweſter/ R. Jungen E. Tochter Großmut⸗ 5 A hpus keuoter das Hauß dnd Schloß K. ſampt ſeiner zube⸗ Onon 1. imphiciter licher vud Bruͤderlicher Erbſchafft bekommen⸗ 2n mme eiug, du n dnd L. O. zum Brautſchatze zugebracht hat/ dnd At in vera Krei n daß erwehnt Hauß/ nach jhrem R. abſterbend⸗ 2 n ni auff jhren Sohn Jungen E. vorerbet/ Vnnd aanae Nan 410 alſo endlich von Jungen E. auff R. gefallen ſey/ fae, cam emenn e Wnd aber diß der Frawen Klaͤgerinnen Funda⸗ dae, der guan. 2 e inn⸗ ment⸗ durch die don Beklagten gefuͤhrte gegen⸗ „ 34 194 6 linna beweiſung bmoͤgeſtoſſen vnd vornichtiget. Vnnd t ,e e numan daß jore der Beklagten Vorfahren erwehnt eer aanulnan auß dnd Schloß K. gekaufft/ erweiſen wird⸗ ed de eeeun. So folget daß alles ſo von der Donatton geſagt⸗ eI.O. Phuln. Denaal bon ſich ſelbſt corruire dnnd niderfalle. Fu nda- nde Ia audß din mento enim deficiente omnia deficiunt& I 1n uſe mansrdnm Cofruunt; I. hactenus, in fin. cum I. ſequente, de ver rundachadwaln AAud pluuix arcende. Lnam origo,quod vi aur clam. N 4e Ahaunnr, alrbmih 7. cgi recum, de except. rei iudic. l. lex velkigali, de piguno. c. cum Paul. I. quæſtio. I. DYyraquell. de lure rimigeuio. quæſf. a0. num. 2f. Tolun; rr. 46. 2. Nranuel denn ParteJ. Hmitatis.+ u.16 G ſe benden endch Acten befendlich/ daß H.. da jedoch die Fraw rten gegen beweſſenifen Klaͤgerinnen nicht den geringſten grundt jhrer en depontret, dnoemu Klage darauff geſetzet/ daß H. H. dnnd R. von . das Hauß unnd Säutt einem Vater dnnd elner Mutter gebohren⸗R. er auſſage des achtentmet Vollbrüder nicht geweſen/ wie ex articulo 19. dterrouatoriu des unfun in welchem der jetzigen Frawen Klaͤgerinnen er ayſſage des wantigfaer Vater bekendig iſt/ daß ſein Großdater H. H. eulum, Kadineng T. S. Stteff bruder geweſen/ zuerſehen. b aaſtden zeugen /4d fecmen daß mit der von R. geſchehenen Donation/ der ndezwalhtsenn gebrauch vnd gewonheit des Landes/ ſo in dona- chen/nebenafme nen zengen /das chefat gehalten worden ſey/ Vnnd derwegen iſt mehr⸗ n mehr glaudens mpe Juentibus. C. ae l. l. ſi non ſortemn princip. de con- den hegerinnenzeugm. auttion. indebiti. Ibi textus notabilis, quod nentibus in fauogen, contra legem aut mentem legis facta, luris eponentibus in km fictione perinde habentur, ac ſi nunquam fu- iſſent facta vel celebrata. Vnd od wol erwehn⸗ 4. 1er e te testus de legibus reden/ So iſt jedoch ſolches 1 Acx.c Hu, auch de conſuetudine zuuorſtehen/ quod enim 170. Hrcsp ta, per conſuetudinem fir, dicitur fieri de Iure uA, Lep9 n„0 ciuili, vr aicit Bald. in c. Imperiali, col. 6. verſic. ppel.1 M2. 2 auß Porrꝰ etiam locales, de pace conſtan. Iunocent. in e. nexlferse 6, am veniſſent, in princ. de es qui mitti in poſſeſio- „eans agh nem. C probatur aper,è in l. ius ciuile, de Iuſ.& *„.1 8.. 2A ue. 5 202 at lar. vbu ius ciuile conſtat ex ſcripto aut non ſcripro. en nnee lmoè id de iure ſimpliciter dicitur fieri quod 5 8 efkuguur eren porung in dero Theilung Vaͤkerlicher Muͤtter⸗ Sonderlich well auch aus den Bremiſchen mtionibus ſonſt gehalten wird/ nicht obſeruirt noch Conſilium Vigeſimumnopnum. 397 — per conſuetudinem fit, æl. in proæmi. Clemenni. nurum in verbo iurius,& ibi Panorm. Idem Panorm. in c.i. per text. ibi in fin. extra vt lite pendente. gl. in e. cum in tua, in verbs, de iure, de conſuetuainib. lib. J. Innoc. in d. c cum veniſſet, de eo qui mitti. in poſſell& inc certifcari, de ſepuliu. Barrol, inl. ae quibus, col. 4. Veyrſic. quæro taméez nunquid conſue- tudo, per text. ii de L. Et deniq;, dicirur fieri de iure communi, quod fit de conſuerudine. Bala in l. I.§. quod obſeruari. C de iuramenio ca- lumn.& in aurb. ſed cum ieſtator, Verſic. pone quod heres fecit inuentarium. C. ad l. Falcidiam.& iu l. sonſttturionis, aa finem. C de bonus quæ lib. Wnd was mehr iſt/ ſagen die Rechte dnd wollen/ daß nicht allein die ingeſeſſen/ ſon dern auch die fremb⸗ den den gebrauch onnd gewonheit des orts/ da ſie handtteren/ weberen/ vnnd wanderen zufolgen/ ond nachzuleben ſchuͤldig vnd pflichtig ſein. Fo- renſis cenim tenetur ſeruare ſolennitatem in conſuetudinem loci in quo contrahit,& con. tractum celebrat, Barz. in! cunctos populos. col.q. verſic.& primo quæro. Qde ſumma trinita. Bala.in reperir. col. 1. vefic. vferr& ſequitur& colum. 27. in fine verſic. idem dicit, in eandem reperit. Arezin. in conſil. 12. col. 2.& csnſil. 73. col. z. in fin. Capra in conſil. ⁊³2. col. 2. Iunocent. in Rulr. ae conſuer. col.. verfie. ſed hie melius. Imola in c. csgnoſcentes, col. ⁊. in fine verſi. nunquid autem ſiatura ligent, de con- ſtit. Prolixè Anron. Gabrielius Roma. lib. G. de cen- ſuetudine, concluſe. Zum neunden hat R. das Hauß vnd Schloß K. ſampt ſeiner zugehoͤrenden Herrligk. dnd Ge⸗ rechtigkeit/ auff einen dielgewaltigern dñ mechti⸗ gern/ dann ſie geweſen/ gebracht/ Vnd leſt ſichs derwegen anſehen/ daß onter andern auch/ dieſer vrſachen halber/ die Donation zu Rechte nicht beſtehen koͤnne: Alienatio enim quæ fit in po- tentiorem de iure eſt prohibita. 7..&.. Cne licear potentisribus patrocinium lirigantibus præ- ſare. Ibi iactura cauſæ afficiuntur, qui ſibi po- „ tentiorum patrocinium aduocant. I. penulr. obatione propoinche gedachte donatio an jhr ſelbſt vnd iplo iure nich⸗ weil zu Rechte worecen d tig/ per rexr. ad literam. inl. non dubium„tbi, nul- s ſunt ret actoridus, Ch. lum enim pattum„ nullam conuentionem, cum ſe- de alienat. iuaicii mutand. cauſa facta. BVber doriges alles haben Beklagte vnd jhr 8 Vor fahren das Hauß vnd Schloß K. nicht allein bber die zeit cuius initij memoria non extat in contrarium, ſondern auch vber hundert dñ mehr Jahren in beſitz vnd gebrauch gehabt. Dann die Rechnung zuzulegen allein bon der zeit an/ daß R. Jungen E. Tochter/ Großmut⸗ ter/ ſo das Hauß vnd Schloß K. L. O. zum Braut⸗ ſehatze zugebracht/ mit Tode abgangen(welches geſchehen ſein mus lange zuuor ehe man 1450. geſchriebẽ/ in erwegung/ daß erwehnter R. Groß⸗ mutter Anno 1397. geboren/ ond bald hernacher als ſie jren Sohn jungen E. zur Welt gebracht/ verſtorben iſt) biß auffs 1549. Jahr/ in welchem Jare die Rechtferttgung am Keyſerlichen Cam⸗ mergericht angeſtellet/ werden hundert dnd mehr Mm Jahr ———— 3 — ——— 4— 3— 4 4 ö“ 1 4 1 8 q a ä). ſ 4 4 8—————“ 4 ——— 48 3 ſſſ“ 2. — 3 398 Conſilium Vigeſimumnonum. Jar befunden/ vnd haben alſo/ die Beklagte durch vndenckliche vorjerung/ den eigenthumb erwehnts Hanſes vnd Schloſſes K. an ſich gebracht. Præ- ſcriptione enim immemoriali dominium di- rectum acquiritur. Bala. in l. rraditionibus col. 2. ver. ego dico G de pactu,& in cium cauſam, al. J. & feq. de probat.& conſt. 212. cel. 2. Veſit. ilem qui habet in i.vol. Alex.in Al. iraditionibus, col 2. verſt. banc tamen cenclufione m,& ibi lafcol.s.Venfic. Ihid concluſionem,& ili Riminald. csl. 2. Veyfi. limita ta- men. Gde pactir, loſin S. omnium, n. Je.Verſic. adde ætiam, Iuſt. de at. Felin. in Rab. de preſcript, col. veeyſt. falit rertio. Socia. conſt. 127. col. pen. verfie.&. cò mæximè in I. Volu. Ralt in tracta. de praſcript. in d. quæſi. ſecunda gartu, tertiæ parturprinc. Anton. Ga- Criel. Romlib.g. de preſcript, nclu. I.. 6s. Vnd iſt Beklagter an ſrer erlangetem dndenck ichen dor⸗ jebrung nicht nachthelg/ daß jhre der Beklagten Vorfahren keinen guten Titul ſchein noch an⸗ kunfft/ an das Haus ond Schloß K. gehabt haben mugẽ/ In præſeriptione enim cuius initij me- moria in contrarium non extat, non requiri- tur titulus, vr eætt rexrus expreſſus in c. I. de præſor. in&. Ili pontifex inquit, In præſcript ione tanti temporis, cuius contrarij memoria non exi- ſtit, Heceſſarius non eſt titulus. Cravxetra e an- ziqvitat. kemperuvnparte quarta mibi folio Ipo. Et ſatis eſt in hacpreſcript one imemoriali, quod quis rem ipſã naruraliter detinuerit, Feruand. Vaſauius lib. 2. contro. iluftrium cgr. Ipſa namq; dctentic immemorialts, inſtar titulieſt,& vim tituli habet 1. ociure. S. dutteus acquxæ,de amua quoti. & astiu. A- a. de præſcript. in b. l. fi quir dtuturnonſti Feruitus indicetur. gl lu c. ſuper quibuſaam S. præ- rerea, in verbds ou exrat, ae I. S. gl.in afinin ver- Lus vſg. ad Loctempus 1. quæſt. 2. Hoflien. in. per- Renit, col. I. Verſic illud ramen viderur, de cenſilus, Tunoc: in c. ſi dtligenti col. 2. Veyſtc. ſecuse ſteſſent ga- ʒia,& ibi Hoſtteuſe col. ede præſeript. Sarr. inlcum dein ren Verſo,col. 2. Verſic eniamus ad ſecundum, de furu Bald. in l. I. col. 2. Veyſic. quia non minus C. Ne ré. dom. Iaſ. inl. z. minus, col. 9.Verſicintellige ramen, de ſlumin. Paul. de Caſtro, inſ. ſi teriis aunts cal. I.& ſeq. C de pactis. A0b. 1u c. fin. n. 6.& ſeq. de cauſ poſſ.& proprier. Pralixè Grauer. de anziquit- Temp. part. J. Anl. Gabriel. Romi. lib.;. ae præſcripr. concla.I. ohan. Zepbal. conſil. 26. nu.. 2. 3. G& feco. Im gleichen iſt den Beklagten nicht widerig⸗ weñ gleich jre Vorfahren die præſecribirten guͤter⸗ mala fide vnd mit boͤſen gewiſſen innen gehabt vñ beſeſſen haben ſolten/ Præſcriptio namq; tem- poris, cuius initij memoria in contrarium nõ extat, procedit etiam cum mala fide, Dec in d. rradtrionib. n. 12. Cdle pactis, qui ręfert idem rene- re ſabteltum in l. 2. ad hnem C.ide ſeruitur.& aqqua. Jdem Decius in conſil. v,F. col. 1.& conſi. 406. nu. y. Verl. ſimiili terbona fides, Ioh. Zenob, de Vbaliinter sozſil. Bald. conſi.5e. verba veſcripri lib. e Botr. De- ciſtone„9. n. 7. In hac inquit præſcriptione non curamus neq; de bona neq; de mala fide, Ren. nand. Vaſqyuius lib. 2. controuenfiu. illuſtrium, rr. Anton. Gabriel. Rom.lib. J. de praſcript. conclu. n.„e. Ralb. Ae praſcripr. 2. patt. tertiæ principalis quæſ I. H. 1IF. Csuar, in reledt. c. poſſeſſör. in a. parr. 9. F. n. Vnd was mehr iſt/ ſagen die Rechte vnnd wollen/ quod præſcriptio immemorialis ha- ber vim priuilegi] à principe conceſsi,:exr. eſt in c. ſuper qutbusdam in S. præreren ibi notar, gl. in verl. uon exrat. in priuc, de l. S. Aut. de Bunn uc perue nit col. 23. Verſ. bæc determinario, de cen- Fib. Dominicus in c. Catholicæ in fin. II. aiſiinct. Bala in e. Vnico col. I. quæ ſint repalia. Iaſon. in l. de quib. de ll. Felindin cicum contingat, col.3. Verſ.terrius caſus eſt, de foro cõpetenti,& in c. cauſfam col.]. Verſohena rbeoricum, de prafcripr. Imol. in l. ſi publicanus ſ.in omnib. Verf. nam rala aiururmitas, de public. Roma. inl. Vedtigalia. cod. Bald. in tſi quu ad declinanuz col. 13. 0. de Epiſ.& der Eelin in c. cum nobur col.. Verſaquia ſecundum, de præſcript. prolixiſſuimè Anr. Gab riel. Rom. lib. j. de praſcript. conclu. J. in princ. So ſagen auch die Rechte vnd wollen/ quod præſcriptio tanti temporis, cuius initij me- moria in contrarium non eſt, habetur pro iu- re conſtituto,& ab ipſis partibus ſponte con- ceſſo, Archidtaconus in c. generali col hin de elcct iu T. Wlr Andrtnc. ſuper quibvſdam,verin gl. noraibi, de verb. ſini. Anron. de Burrio inc peruenite coliz. Verſchuia antiqua,de cenfgbus, Indr de ſerninc.ne Ppræterea ducutut, de prabibit feua alienat per Frid. Fernand. Taſquius lib. 2. coutro'illuſir cap. S+ u.. Ant. Cabrriel. Rom dicto lib. J. de præſcripr. conclu. Vnd obwol nicht oßne/ daß etzliche der Rechts Scrlbenten in der meinung ſein/ daß præſcri- Ptio temporis, cuius initij memoria in com trarium non extat, vnd præſcriptio centena- ria eins ſein/Dominico in ce. j. col.+mυrſ ſea quarin GCtbi Ancbora colfin-erſquarit etiam cirta loade Bræſcripit in ö. Carain in c ſi ailigenri circa finemdis præſcript. Guuin l.2. in g. quæflio.& ili Bald inſ. op Ptri. C. de ſeruizur.& acqqua. Bald. in l. fin. cul. 2. Venſ'in rext.ibi Veluii Gde præſcriptongi rempori- So iſt jedoch bnter erweßnten præſcriptionibus ein dnter ſchied/ vnnd die præſcriptio centena- ria iſt groͤſſer/ mechtiger vnd krefftiger/ denn dle Præſcriprio cuius inirij memoria in contrari- um non extat, quemadmoaum probat gl. in acum nobis, in verſ centum, de præſcriprion. vbi quærit quomodo probetur præſcriptio centenaria, & dicit non ſufficere probaſſe tempus, cuius inirij memoria non extar in contrar ium, atq; ita clarè præſupponit, præſcriptionem cente- nariã eſſe præſcriptione immemoriali melio- rem. Quoa eriam confirmar flex. in conſ. 22. col. Pen.lib. 2 aicit, quod in probat ionc dominij per famam, non ſufficit probatio, quod me- moria hominum in contrarium non exiſtit, quando 4 Mhaben/ duß 9 4¹ a albden eige wetzſtsanſicht 5 M' nehteend hund dulb ex bona „ at ihnig præſc awnderogeſtalt ir A — — — — — — . — — — — renligernnen. hhendertjahr 1 ehußend S unraechke ſerk Mclſio Berdieſen n — — — — — — — — — httenandne ſe V. der Fr ar gſiheßer a Jecte beſte lümn, volgem theßen) Sche atzaſr za Recht ditgen willen ne hgean ſein(ate Conſilium Vigeſimumnonum. quando res non excedit centum annos, atq; wle ex l. fi quis argenrum, S. penult. C de aonat. 1 ita Alex. clarè innuit, quod præſcriptio tem- poris, cuius initij memoria in contrarium non extat, dicatur minor centenaria. Idem n ſoquenti ratione confirmatur. Præſcriptio 8* centenaria ſoli Eccleſiæ Romanæ competit, diod c. Ji diligenti. de præſoripr. Aurhen. quas actiones. C. ae ſacro. Ecal. Cum igitur contra alias Eccleſi- as requiratur præſeriptio tanti temporis cu- ius initij memoria non extat in contrarium, ſequitur hanc præſcriptionem centenaria n minorem eſſe, aliâs ſolaꝶ ccleſia Romana non ria in contrarium hod oaftituto, Kabi 0, Anbidhaemwir endi àtad ne eper uuso „ 2* Anton r anuun qria aun 24. F2uiu 1.2 Gutnühn Gadriel. Ten. ATald, lnn ind ob wol ncht oöne/ afchte dzenten in der meinn i temporis, cuiusiniti ren ſum non exrt, inoralcſt n ſin/ Danupnaa Ancbera afn. nptin— npt— ulo. usg „ rextut velan Caipubs A ten/ as Hauß dnd Schloß„ pber/ Cuius initij memoria non exiſtit in con- quade eätar al) Maan 4 gauderet centum annorum præſcriptione. alae Qauert. de anutiquit. remp. parte quarta. Weil dann die Beane dnd jhre Vorfah⸗ K. nicht allein die zeit rrarium, auch in die hundert Jar dnd lenger beſeſ⸗ ſen/ Vnd alſo den eigenthumdb gedachts Hauſes ond Schloſſes an ſich gebracht haben/ dnd ſolche b ondenckliche ond hundert Jaͤhrige præſcription/ in abſq; titulo ex bona fide procedit, So leſt es ſich anſehen/ daß erwehnte ondenckliche dnnd ten hundert jaͤtzrige præſertption der Frawen Claͤ⸗ tien gerinnen derogeſtalt im wege ſtehe/ daß jhr der Frawen Claͤgerinnen/ wegen ſolcher vndenckli⸗ chen vnd hundert jaͤhrigen præſeription/ mehr⸗ gedachts Hauß dnd Schloß K. nicht koͤnne noch muͤge zu Rechte zu erkand werden. Deciſio quæſtionis. r Ber dieſen ond allen andern/ ſo zu dor⸗ nichtigung der don R. jungen E. Toch⸗ Wter geſchehenen Donatlon heruorgebracht vnd angezogen werden moͤchte/ vngeachtet/ halte ichs dafuͤx/ daß die von R. jungen E. Tochter/ jhren Vettern dnd negſten Bluts freunde/ Jun⸗ ckher E. W. der Frawen Klaͤgerlnnen Gottſe⸗ ligen Vater geſchehene Donation/ Gifft vnnd Gabe zu Rechte beſtendig/ Daß auch dermuͤge derſelbigen/ wolgemelter Frawen Klaͤgerinnen das Hauß dnd Schloß K. ſampt ſeiner zugehoͤ⸗ renden Herrligk. dnd Gerechtigkeit/ durch Vr⸗ thel vnd Recht zuzuſprechen ſey Dann zu Rechte nuͤtzlich/ heilſamlich dnnd wol ſtatutret/ geſetzet vnd derordnet/ daß die do- nationes, Geſchencke/ Giffte ond Gabe/ ſo aus gutem freyen willen/ vngezwungen onnd vnge⸗ drungen/ bey geſundem Leibe vnter den lebendi⸗ gen/ welche in Lateiniſcher Sprache/ donatio- nes inter viuos genant werden/ geſchehen/ be⸗ ſtendig ond krefftig ſein/ Daß auch erwehnte do nationes, von dero zeit an/ daß der donator ſel⸗ nen willen erkleret/ dermaſſen jhre wirckligkeit erlanget/ daß ſie hernacher nicht koͤnnen noch moͤ⸗ gen reuociret/ noch retentiret/ ſondern ſteiff/ feſte vnnd vnuorbruͤchlich muͤſſen gehalten werden/ 399 zuerſehen. Daſeldſt ſagt der Keyſer luſtinianus alſo. Neceſſitatem imponimus donatori et- iamſi ſtipulatio donattoni inſerta non eſt, tradere hoc, quod donare exiſtimauit vt non ex hoc inutilis ſit donatio, quod res non tra- ditæ ſint, nec confirmetur ex traditione do- natio, led liberalitatem plenam,& ſecun- dum legem noſtram perfectiſſimam conſtitu- tam, neceſſarius traditionis effectus ſequa- tur,& neceſſitatem habeat donator omni- modo vel res vel partem ſubſtantiæ, quam donauerit, vel totam fubſtantiam tradere: Cum enim in arbitrio cuiuſq; ſit hoc facere quod inſſituit, oportet eum vel minimè ad hoc proũlire, vel cum ad hoc venire prope- rauerit, non quibuſdam excogitatis artibus ſuum propoſirum defraudare, tantamq; in deuotionem quibuſdam quaſi legitimis ve- lamentis protegere. Vnd in Inſtirutionibus ſaget Iuſtinianus Imperator ebenmeſſiger weiſe. Aliæ ſunt dona- tiones, quæ ſine vlla mortis cognitione fiunt, quæ non omnino legatis comparantur, quæ ſi fuerint perfectæ, temere reuocari non poſ- ſunt. Perficiuntur autem, cum donator ſuam voluntatem ſcriptis aut ſine ſcriptis manife- ſtauerit. Et ad exemplum venditionis noſtra conſtitutio, eas etiam in ſe habere neceſſita- tem tradiricpis voluit, vt etiamſi non tra- dantur, habeant pleniſſimum& perfectum robur,& traditionis neceſſitas incumbat do- natori. Vnnd angeregte Keyſerliche Conſtitutton ond berordnung/ hat als dann auch raum oͤnnd ſtatt // wenn einer alle ſeine gegenwertige Haab vnd Guůͤter/ frey vnd gutwillig vorſchencket. lta enim textus eſt ad lireram, in a. l. ſi quis argen: tum, ibi veltotam ſuthtanriam. de donat. ar ita communirer Od. ſentiunt, vt ait Rulnus, conſil. 79. num. z. lib.n.& conſel. 13. uum. 3. lib. 2. Hanc etiam communem dicit ́ſſe conclulionem. Alexan. inl. fin. post nu. 3. C. de pactis. Claud. inl. pactum, num. 4. Qde Paliv Iulius Clar. in§. aonatio, quæſt. T9. num. 2. Vnd ob wol die textus in d.. ſ quis argen- tum, ond in Inſtitut ionibus im gleichen de do- natore reden/ ſo ſelnd jedoch erwehnte textus, nicht allein de donatoribus ind bon des Man⸗ nes Perſonen/ ſo andern etwas dontren/ ſchencken onnd geben/ ſondern auch zuglelch de donatrici- bus, ond von den Weihesbilden⸗ die etwas dor⸗ ſchencken zuuerſtehen. Maſculinum enim con- cipit fœmininum, ſed non contra, l. Kita ſcri- ptum ſit, in princ. de legar. 2. l. ſi quis itæ, in princ de teſtam. tut. l. qui duos, l. ſcruis legallsi. Luctus. S§. quæſitum, de leg. 3. l. Lucius. S. mania, na Tre- bellia. Et quamuis dicta iura loquantur de vl- M m 2 timis 3“ 1 ,“— — — —— — 3——ſ“—— ——— —— 4 —— ———— —— ——— —— — 401 timis voluntatibus, tamen idem dicendum eſt in contractibus, per l. quæ de legata. de legæt. 1. l. pactum inter beredem, de pactis, Molinaæus iu conſuetud. Pariſien. lib. I. F..z. num. 4. Et hoc non tantum in materia fauorabi- li, ſed etiam pœnali& odioſa procedit, ila rextus est in l. li quus id quod, in prine de Iurls dict. omni. iudic quem textum ad hoc ponderat, Albe- ricus de Roſas.& Paul. de Caftro. Iaem Alberic. in fatutus ſuis in T.parre quæſt. 9. in penult. col. Faciunt allegata per laſon. in l. ſi guus maior. C. de tranſact. & inl. Gallus in 11.& 12. olum. de liber.& poſlu. Chaſſaneus in conſuer. Burgundiæ Abr. l. F.]. ſuper Verlis ſi aurum in æ vepnfic. ni videtur. Idq; re- gulariter verum eſt,& caſus in quibus maſcu- linum non comprehendit fœmininum, ſunt ſpeciales& ſingulares, ęl. in A. l. Kira ſcriprum fit, de legar. z. Paul. Eleaa. in Clemenri-z. F. I. de re- Lus Eccleſiæ non alien. vbi id dicit regulare in fauore& in odio. An. inl. quicun;;& ibi Fran- ciſc. Aretin. in ¹. nota. C. de ſcruis, fugitiu. Iaem Ang. conſil. 249. viſõ facto poit princi. Cardin. Flo- rent. in A Clementi, I. verſic. ſi quas in princ. de reb. Ecclé. non alien. vbi id dicit procedere ſiue tra- ctemus de fauore ſiue de odio, Rapba. Fuloo. conſ. 122. ſuppoſita bulla, col.2. Pauorm. inc. ſigutfe- cauit in æ. notab. de reſcriptis. Porcus in gr ſi quus f. ltabus, col. 2. verfic. ex bac gl. Inflitur. de legit. agna- 1o. ſucseſſ. Tyraquel, de vtrog contractu.. 1. gl. 9. nuam. 223. cum multu feqq.& præcedentilus. AVnd werden bulich die donationes, die ge⸗ ſchehen don Mennern oder Welbern/ feſtiglich gehalten/ weil nach beſage der gemeinen Rechte/ ein jeder ſeiner Guͤter ein Herr iſt/ vnd es mit den ſeinen anordnen/ ſchaffen dnd machen mag/ wie es jdm angenehme/ lieb/ gefellig ond zum beſten gelegen iſt/ Quilibet enim in re lua moderator eſt,& arbiter, l. in mandara. C mandati. c ar vus, circæ fuem de ſæpultu. o. bonæ, in Fine, de poſtul. hrælat. Etiamſi rebus ſuis abutatur, I federſt ſege. S. conſuluir de pezitio. hered. Iuſtum enim eit, ſua cuiq; committere. L. nemo exterus. C de ludæus. Et iniquum eſt, ingenuis hominibus non eſſe liberam facultatem diſponendi de rebus ſuis ad arbitrium, 1.. in fiue, ſiquus à pa- reure manu. juer. Imò grauis iniuria eſt, quæ inani honcſtatis colore velat ur, non relin- quere vnicuique liberam facultatem diſpo- nendi de rebus ſuis, I audaum. C. de conrraben. ampl. Et priuatio facultatis diſponendi de rebus ſuis dicitur contra bonos mores„ Dr La- fon loqwitur in l. nems Paciſce naꝰ, I pr. de paclis. Hinc datur iniuriarum actio contra eum, qui alium turbat in vſu rei ſuæ, l iniuri rum. S. 2 quis me prolibeat, verhic. at ſi quus, de iuiuris, Et ad oſtendendam libertatem, quam quis in re- bus ſ uis habet, dicunt iura, quod licitum ſit vnicuiq; in re ſua ædificare viq́; ad cœlum ſi Conſilium Vigeſimumnonum. poſſit. Etiamſi ex tali ædificatione vicinis noceatur, modòne ædificet principaliter ſo. lum, vt nocceat, 4.z.§. denig. Marccllus,& l ſu meo fundo, de aqua pluu. arcend Hinc eriam tra- dunt ICti& Imperatores, quod quilibet po. teſt traditioni rei fuæ legem adſcribere quan vult, L. in tradirtionibus, de pactui, l. legem. Cead T. i. de ſoluzio. l.I. C. cod. l. cum eſſer, S. fin. o ha rut. raſtico. præ dio. I. ob res, de packis dotali l. 7 he. pompus, de dote prælegata, c.de monachus, de preben. dis. glin&. generali, de elect. lil. 6.& in acum To gToldus, de re ludic. Sonderllch aber iſt die von R. Jungen E. Tochter geſchehene Donation/ onzweiffelichin Rechte krefftig/ well R. jhr erbliches Hauß in Schioß K. jhrem Blutfreunde vnnd Veitem Junckher E. W. wegen dieler jhr R. erzeigeten gut vnd wolthaten/ vnnd zuerſtattung derſelben donteret vnd geſchencket hat. Traditum namq; eſt, quod donatio remuneratoria, quæ fi propter merita valet, etiamſi de ipſis meritis non aliter quam per aſſertionem, donantis conſtet, Et hæceſt communis Dd. concluſio, qaemadmodum aicit Bertrand in conſil. 11:. jal num. 1. lib. 2. in ſecunda parte, Epiſcopus Lodes vn ſuis ategar. pro Marchione Teled. filio 133. nun 7. Eaq; tunc procedit, quando donatio ſt, à perſona quæ liberè poteſt donare, licet nulla merita ſubeſſent, currius lunior conſal1³ε num. 3. vbi dicit hanc eſſé communem opinionen, C ſocundum eam iudicauit parlamentum delpht nale Guiao Papa in deciſio. deciſione gr. lul. Clan in S. donatio, quæſtio. 3. num. 2. Anton. Gabriel. Ram. lib. 3. de donat. concluſio. z. num. 6⁄. Vnd ſagen die Rechte/ daß die remuner⸗. toriæ donationes, dermaſſen zu Rechte krefftig ſein/ daß ſie hernacher auch od ingratitudinem nicht koͤnnen reuociret werden/ U. Apater. g. vlr iuncta ęl- in verko irreuocabilis, de donatio. eum; textum adihoc expendun: Alberic. Angel.& Rom. ibi& Bald. in! ſi cum mihi, de dolo malo. Panunn. in c. vlt. cal. vlr. extra de donat. Belin in t. veuit cel. 1o. Verfic limira terrio, extra de iudicis. Iaſor. in lo ſi ribi pPecuniamin fine, ſi certum petauur. gl. in U. finali, in verbo inueniatur, quam omne⸗ Da. G Franciſc. Ripa, in repetit. quæſtio. 44 ſequunur de reuocand. donati. Thomas Grammat. in deaiſu- Neapoliran. deciſio. S.. num. 2 ½. Molinaus in cun- fuaetud. Pariſe lib. I.& 50. num. 90.Tyraquel. in! Avnquam, ſuper verbu denarione lærgitus, nu. I. G de reuocan. donar Dann die remuneratoriæ donationes, ſeind nicht meraæ ſimplices& propriæ dona- tiones, ſed quædam permutat iones,& com- penſationes beneficiorum præſtitorum, 6 prolar, rexr. in J. Aquilius Regulus, ibi de feud 3 non meram donarionem eſſe, de donatio.!ſed elkle Se. S. conſaluir in finevbi,& veluti genus quudiun hacele mrueniſdin- 1 herjluu ddindo t. Guod. 4 8 um nninu,M2. lüuur hibus anturduute, oyrimn Kulit uun Gulſha Kus enit lu Ndchdielet dedbebevedeind 5 Gote 1Janch Tügtrazagetn fatlehbeögoßſe Küneſtergn ragkasgeſchee tia düdvenger E. Vahnr gi kacfäcz Udoͤe oueinter pohi beinuatnr anrtagui ulbesegntrode ſRechin — munenan — etiamäcei der quam per aſteton, „Et hæcccommanähl en cicit Dernad ua 60. 2, 12 ſecuauj erte„i egar. prr—— b 1 q tunc procecit, quucctn na quxæ libere pottſ qns erita lubeſſent, umuln ui dicit banceſeannun lam can iuakcaui enm u Pap« in deciſa Keuſa 7, uſlis.. 1un.: Auli baar. concluſfa. un 9 dagen die Jechte/ utn nationes, dermaſngt iit — A. vlf. exns vin —— Conſilium Vigeſimumnonum. voc eſſe permurationus, de petit. hered& voluii per illum text. Bald. ibi in ſuperſcript. proæmq;, ſſto- rum, colum. vlt.& in! per diuerſas, colu. 2. Veyſic. iux ra hoc quæro. C. manduart. Pauorm. in rubr ex- tra de donat. Alexana in l. lurbgentium. S. quin- imo, col.. Venfic, iuxta præaditia, de pactis. Et hæc eſt magis communis opinio, vi dicts Socin. Iu- nior, confiloa. num. 13. lib. 2. Hanc aicit etiam e communem opinionem, Didacus in a. cum in Dficchs, poit num. 1. de teſtam. Tyraquell, in l. fi? vnquam, 2per verbis donatione largitus, num. I1. Molin. in conſwetud. Pariſ. titul. I.§. 3o. num. 99. lulius Clar. in S. douatio, quaſtio. 3. uum. z. Hinc Dd. tra- dunt, quod in donationibus remuneratorijs non habet locum, lex ſi vnquam, C. de reuo- cand. donatio. quod prolixiſſimè ibi Tyra- quellus proſecutus eſt, ſaper verbar donatione largirtus, nu.2. Hinc quoq́; Dd. dicunt, quod in donarionibus remuneratori]s non verifi- cantur ſtatuta, loquentia de donatione, v¹ expreſium decidit Alberic. in. parie Ratuto. quæ- ſIIe. 122. Sinl. hi pater, de donar. Molinaus in con- 24 ſaetud Pariſio. d. tit. I.§. Jo. nu. 99. Dnd ob dielleichte wol ſein kan vnnd mag/ daß die beneficia vnd wolthaten/ ſo der Frawen Klegerinnen/ Gottſelliger Vater/ hochloͤblteher gedechtnuſſe/ Junckher E. W. F. R. jungen E. Tochter erzeiget vnd bewieſen hat/ nicht ſo hoch/ ſtattlich vnd groß ſein/ als das Hauß vnd Schl oß K. ſampt ſeiner zugehoͤrenden Herrligk. vnd Ge⸗ recheigkeit geſchetzet vnnd gehalten wird. So ſt E. Tochter geſchehene Donatton zu Rechte krefftig. quæ inter prohibitas perſonas facta non eſt, ad eius validitatem non hoc requuitur, quod ipſa merita æquiualeant donationi,& in hoc nulla eſt controuerſia inter Dodtores, Dr a- lius Clar. teſlatur, in õ. Aonaxio, quaſtion. 5. Hlu. ⸗. So hat auch R. Jungen E. Tochter/ jhr Hauß ond Schloß K. keinem frembden/ ſondern wie geſaget/ jhrem Vettern vnnd Blutfreunde E. W. deme ſonſten nach jhrem Tode ond Ab⸗ ſterbend erwehnts Hauß ond Schloß heimgefal⸗ len were/ donirt/ geſchencket/ Vnndiſt darumb auch erwehnte Donation zu Rechte deſto kreffti⸗ ger. Dann dorſehens Rechtens/ quod donario, quæei fit, qui donanti aliàs ſucceſſurus erat, eſt potius debiti quædam ſolucio, quam mu- neris oblatio, cum bona etſi donata non eſ- ſent, ipſa tamen propinquitatis ſerie, dona- tario deferantur, vt ab Imperatoribus eſtre- ſcriptum, in lI. vnica. C. de imponen. lucra. de- Färipz. lib. 0. Sic in ſimili videmus, quod alie- natio, quæ aliàs non valet, rata& firmà eſt, ſi fiat in eum, qui ſucceſſurus eſt ab inteſtato. gl. quæ in id ab omnibus ciratur, in! parer, S. Luli- us, G ibi Dynus& Cyn. de legat.. Dynuu, Bartol. In donatiohe enim remuneratoria, — nicht deſto weniger erwehnte dnd von R. Jungen 401 Imol. Rapba. Cuma. Paul. de Ca ſlro i in l. cui pater, S. cum inter, de legat. 2. ex qutbus Imol.& Rapba Meuerant éam gl. commuaniter approbari& aidt rærerea, Imol. eam in Praclica obſeruari, Sarrolin L. præzor. S. fratre,& Imol. ili qui ilam gl. aleit Hangularen, eod. Idem Bartol. in l. fita quis, S. ea lege, colum. pen.& ibi Ang. Imo. Paul. de Caſiro& ali de verb, obl. Bald. 4pg.& Salicet, iu l. ea lege, C. de condict. ob cauſam, i Saul. ae Caſtro, confi. ³α*⁷⁊V fhiiſte maſculus in priua. lib, I. vbi dicit omnes in hoc concordare, Alex. conſil. 16. conſideratts Verbis Veſlamenti, colu. vlt. ve yſic. qwinimd eriam, lib. I. Iaem Alex. conſil Fr. ponaérazis bur, quæ in hema- re, colu. 2. Venſic, foriius Voluit, cum mulius ſequen- tibus, lib. 5. vli dicit illam gl. renſerl Vingularen& hanc eſſe communem opinionem, à qua in iudican- alo non est Aiſcedendum„E hac prolixxißime proſe- curus est, Enaiae. in de vtrog retractu, 5. 20. gl. z. num. 5õSG. Sic quoq; Kenddum„quod inuito domino alienari non poteſt, in eum rectè transfertur, qui aliàs erat ſucceſſurus, a. 5. Fad ettam rer, Eribi gl. in verbo proximiori& Anar. de Iſern. Bald. Aluarot. Lauden.& alcq per quss fiat inueſii- tura: c. Titiusa ſi de feudo fue. contro. c. I.§. eyſi clt- entulus, verhic. frater verò,& ibi gl. in Verlo per libellum, Bald. col.=. in o. notab.& rurſam, col. Plr. Derfic item ſcienaum, de alienar. fæudi, c. I.&ili eriam ęl. in verbo concederetur& ii Dd. de alie- na. fenai patern. Vraquell ae Vtro 4. Rerractu, in pPræfatione, num. Ja. Bber diß alles werden in Inſtrumento do- nationis dieſe wort/ daß R. jr Hauß dnd Schloß 8 ſampt aller zubehoͤrung/ jhrem Vettern dnd Blutfreunde Junckher E. W. geſchencket/ zwter repetiret ovnd wiederholet/ wie ex Iuſtru⸗ mento donationis ſub literis V. Y. Y. zuerſe⸗ Hen. Vnd er ſcheinet daraus 7 daß es R. Jun⸗ vnd Blutfecunde⸗ Junckher E.. feßenen Donation/ ein ernſt geweſen ſey. Ex gemina- tione enim& reiteratione illa, colligicur eni- xior voluntas, l. h mulier. C. 47 Senæruscon ult. Velletan. l.z. S. debitum, de æonſtitar. ecunia, Vbi cx nudo pacto geminato, oritur actio ficut ex ſtipulatione, quia apparet ex tali gemina- tione, quod promittens omnimodo ſe obli- gare vult, cum reiteratio& geminario præ- ſupponat deliberationem, vt dicit gl. in c. h quis iratus 2. qudſt. 3. Huc facit notabile dictum Baldi in l. aamnoſa. C. de Preci bus Imperat. Oſſe. vbi aixir. quod geminatio reſcriptorum qux emandrunt circa eundem actum operatur clauſulam motus proprij,& ſic non poterunt elidi opponendo lareheloaenchu⸗ tollitur vitium fubreptionis per clauſulam mots pro- prij, c. molu proprio, de præbend. lib, G. Pro hac ſenrentia etiam adduci poteſt, aliud Baldi Mm 3 nota- 402 notabile dictum, in 1. 2. C. de reſcind. vend. vbi aicir, quod ſi in venditione dictum fuerit, ſi talis res vendita, plus valet, illud plus do- nat ipſe venditor emptari, tunc, ſecundum eum, per geminationem illius verbi plus, ceſ- ſat remedium Legis ſecundæ, C. de reſeind. vend ſecus ſi ſemel tantum illud verbum fu- iſſet prolatum, quia tunc eſſet locus eeme- dio d. l. 2. Huc faciunt quæ eleganter à Cra- uetta tradita funt, in culil. os. num 4. qua bre- uitatis ſtudio, omitto. 8 Es hat auch hernacher R. die don jhr be⸗ ſchehene Donation confirmiret/ dnnd in jhrem Todtbette beſtettiget/ wie ex Inſtrumento con- firmationis ſub lircris Z. Z. Z. dyund oben ex zuuor dawteder eingefuͤhrte Argumenta, Ein⸗ rede/ dnd Beheiff/ im wentgſten nicht im wege. Dann ſo diel das erſte Argument betrifft/ ob wol nicht ohne/ daß die Keyſerlichen beſchrie⸗ dene Rechte inſinuarionem donationis for de⸗ ren/ wenn die donationes5 00. fl. ereedtren/ So iſt je doch daneben auch war/ onnd wird don den Rechtsgelehrten ins gemein dahin geſchloſ⸗ ſen/ daß die inſinuario donationis nicht noͤ⸗ tig/ wenn die donatio im Gerichte dund in ge⸗ genwertigkeit des Richters geſchicht. Sufficit enim donationem eſle factam coràm iudice, Ira Angelus tradidit in l. Modeflinus, de donatio. & 11 quog, Barrol. calum. I. Hdem Voluit, perl. emmiam. C de teſtamenst. ſequitur Bald. in l. il- lud, colum. 2. in 1. quæſtio. C. de ſderoſanctis Ec cloſe. Idem Bald. Bartol.& Alexaad. in d. l. emm- um. C. de zeſtament. Bald. in l. aucimus. C de diuerſis reſcripiir. Alexand. in conſil. 7 ⁷π„+. colunn.z. in 2. volum. C& in cauſil. 29. colum. 2. in 3. olum. Dect us in conſil. 26. colum. penulr. Guido Papa in couſil. 29. Chaſſanaus in conſuetudin. Burgund. Ffolio 7o. colum. Z. Guido Papa infingularsas. T- Conſilium Vigeſimumnonum. raquell de l. onnubia. gl. 7. num. 32.& de vnng retractu. S.2. in gl. 2. num. 22. Vnnd die drſache worumb die inſinuatio nicht noͤtig/ wenn die donationes im Gertcht/ in beyſein des Richters geſchehen/ iſt dieſe: quod inſinuatio nihil aliud eſt, quam intimatio facta iudici, Bartol.& Angel in d. l. Modeſtinus. Imol. in c. cum contingat, num. ot. ae Iureiurand. Corneus in conſil. 127. colum. 2. in 2. Volum. Ale- xand. conſil. 21y. colum. 2. in d. Volum.& in con- ful. II7. cvlum. 3. in 2Volum. Pariſien. in conſil. gg. colum. J. in 1. Volum. Mari. Socin. Iunior. conſil- 57. colum. 3. in 2. volum. Guido Papu. confil 23. num. I1. vbi hanc dicit eſſe communem ↄpinionem Auton. Cana. de inſinuat. in 1. parte. num. 4.& feq. Anron. Gabriel. Roman. lib. ĩ. de aonat. conclu- hiu. I. num. 471. b So wird auch in Inſtrumento donatio- nis füb literis Y. Y. Y. ausdruͤcklich geſaget⸗ daß das Gerſchte zu dero zeit omb dieſer don R. Jungen E. Tochter geſchehenen Donation wil⸗ len ſonderlich geheget dnnd gehalten worden ſey. Quando autem ludex ob hanc vnicam cau- Iam aditur, vt coram illo donatio fiat, tunc, citra omnem dubitationem, alia inſinuatia neceſſaria non eſt, Franciſc. Arerin. in l. ſi tili pecuniam, in fin. ſi certum petarur, Bald. conſil. 275. certum est, colum. 2. Verftc. ſed videamus.& ſequen. ltb. 3. Guido Papa in trattat. præſumptis cola. penult. verſic. ſi ludeax interponat, Ijraquell. Ae vtrog, retractu. S. 36. gl. 2. num. 22. Well dann auch die Inſinuationes dona- tionum zu dem ende berordnet/ vt fraudibus occurratur, l. lata iam pridem lege. C. de don⸗. rio. wie ſolches oben ausgefuͤhret/ ond vorſehens Rechtens iſt. Quod ſicuri conſanguineorum præſentia excludit præſumptionem fraudis & merus, l. Polla,& ibi Bald. C. de bus quibus u² indignis. Idem Bald. inl. vnica, colum. 12. Verfia ſed pone minor. C. de coufeſius,& in c. ficut. colum. 2. de probation. Amicorum quoque, 7. tranf actionem,& ibi Dd. C de tranfaction. Bartoliin 1. 1. C. de præaijs decurio. lib. 1o. Bald. in§. item Jacramenta, colum. z. verfic. ikem potedt iutrodu. cere, de paceiuramentofirma. Ita etiam præſen- tria ludicis ceflare facit omnem præſum- ptionem doli, fraudis& metus, vr aicir Bar- tol. in l. frater à fratre, de condictio. indebiti. An- gel.& Tmol. in l. 1. g. conſlitutum, ad Trebelia- Et Bald. in l. padta nouiſſima. C. de tranſattion. inquit: Quod omnis metus& dolus ceſſat, data præſentia iudicis. Iaem refert& ſequi- tur Per. Curar. de petit. ſan. in fingul. ſu. Ff. qud- Whn, liter tutoris,& Paris de Purr in ſuo tractat. Gn- Aicarus in verfic. iuſtiria, in c. Iudex præſumitur. Et quod propter ludicis præſentiam ceſſat, omnis fraus, dolus& deceptio, conſulendo tradidit, — — —. = — = —η en un inffa anm fenlmm —— ennanjſl 39 uuchjſt. c. in Nas enſd. 215. c dau aum vol Junn⸗ dugel a anſl an nE. Tochte gſteen derlich geßeget umdgitn l0 autem ludexob bue litur, vt coram illo dorant dmnem duditationen, ii tria non eſt, Fadſe Am w, In fn. f cntan mun) am eit, lum 2 deſſe um 66., 1 Cuids Paps umiun aalt. verfc. ſt aatr jntu retracta.§. 20,0auna ell dann auch dee lalnrrie zu dem ende temmt/i atur, Llat ian nam olchet oden ausgeführ⸗ n nsiſt. Qod ſicuticooug tin excludit præſumpum .ℳ. 14( 18, 1.P404, G 49 2uCas — Jaen Zald. 11 1 unias 1 A Fer.( 4 achu * Doc 4nuws. Amicorun 7 Car Ia”n A.n. 1 ua 4 Conſilium tradidit Socin. in confil. Hα proſequendo orainem quæſtionum, Womas Grammal. in Acciſionibus Nenpolitanis deciſio. C. num. 6‧. So folget ſchließlich/ daß die inſinuatio do nationis dißfals nicht noͤtig geweſen auch noch nicht ſey. Auch in ſonderlicher erwegung/ daß R. jh⸗ rem Bettern Junckher E. W. das Hauß dnd Schloß K. wegen bteler erzeigeten Wolthat ge⸗ ſchencket. In donarione autem remunerâto- ria non requiritur inſinuatio, Barr. in l. Aqui. lius Regul. C ibi Imol. de donatio. Idem Barrol. inl ſi pater, S. fin. eodem, Bald. in l. 2. in fine.(. ne liceat potentto.&inl. ſi cum mihi, de dolo, in 1. 3. C qui bonus ced. poſſ. in l. ſt abnatione. C. de col- lat. colum. 7. Cynus in l. vt liberu, eod. Bald. in!. &fi nou mortws, in ſin. C ad l. Falcid. Bald. iu l. illud, colum. peuulrim. C. de ſacroſantt. Eccleſi. Ia- — ſan in l. eæx hoc lure, colum. 9. de Iuſtitia& lure 3 Angel. in confil. 139. in verfir. Venio, ad terrium, 6 ¹ Roman. in conſil. 26. in 2. dabro. Curt. in conſil. 6 4. Alexand. conſil. 216. colum. 1. in 2. volum.& in couſil. 27. colum. I. volum. 3. Capella Tholoſa. in apoſkil. ad qeciſwo. 591. Ruin conſil. 2. colum. 2. in J. Voslum. Anron. Galbriel. Ram. lib.; de aonarion. con- clu. I. uum. dο. Vnd ob wol aus dieſem guugſam erſchei⸗ nei/ daß nicht wiederig/ was de renunciatione inſinuationis etiam iurata oben angezogen, Inn erwegung daß ſolches alles auff den Fall gehet/ Wenn die inſinuatio donationis hette geſchehen ſollen: So iſt jedoch daneben auch war/ Quod ſecundum communem opinio- nem Dd. renunciatio inſinuationis cum iu- ramento facta, valer, Zmol. in l. Modefliu. de do- natio. Freder. de Sen. conſil. 29'I. caſas talis est, la- ruto ciuitatts, Angel. conſil ½π. pro parte negartua, Alexand. conſil. F. cirra primum quaſitum, colum. penultim. venſic. qainimo virtute luramenti, lib. r. vlbi ita dicit conſulaiſſe multos celcberrimos Doce. res. Nem Alexand. conſil. 12. viſoinſtrumenro do- nationis, colum. 2. verſic. praæterea daro, eod. lib. J. Jaem conſil. 32. oportanè donſiderats, colum. 3. Verſic. ad idem bene facir, lib. 2. Socin. conſsl. 79. lib. I. Franciſcus Aretin. conſel. 2. intelle cta dili- genrer, colum. 3. verhic. ſed tamen his non obflan- ribus, Corneus conſil. d. in bacconſultatioue, colu. 2. Verſic. nam ſi cert?,& colum. ſequenti, verſic.& ramen concluait, lib. I. Barbat. confil. 43. præcla- rè ſcribitur, colum. I7. venfic.& ſi quiſpiam oppo- nat, lib. I. Guido Papa deciſio. 336. Vtrum renun- ciatio, Vbi dicir, ita fuiſſe iudicatum in Parlamen- o Delphin. Prolixè Tyraqutll. in præfation. l. ſi vn- uam. num. 143. C. de reuoc. aonat. Auton. Gabriel. Rom. lib. 3. de donat. cnclufio. I. uum. a. Iul. Clar. n S. dondrio. quaſl. 19. Daß aber geſaget wird/ die inſinuat io do- Vigeſimumnonum. 105 nationum ſey de ſolennitate& forma dona- tionum, ſolches hat als dann allein raum dnnd ſtatt/ wenn die donationes auſſerhalb Ge⸗ richts dnnd extra cauſam remunerationis ge⸗ ſchehen. Wenn aber die donationes im Ge⸗ richte dnd benefic ij præſtiti remunerandi cau- ſa geſchehen ſein/ Tunc inſinuatio de ſolen- nitate,& forma donationum non eſt, ſed poſſunt fieri donationes nulla interueniente inſinuatione, quemadmodum ſupra oſten- ſum eſt. Zu dem ſagen die Rechts ſerlbenten onnd wollen/ quod forma impleri poſſit, alia vbe- riori, pinguiori ac vrtiliori forma, Alexand. in l. puberem, colum. 2. Verſicul. ſed ad illud. C de Iure deliberaudi, Iaſon, in l. qui quartam.. 1. de legat. I.& in l. 2. S. fiſtipulanti, colæm. 2. Verſic. ſed ad iftum, de verbor, oblig. ibi ex illo texr. aitir. eum in torma adimplere, qui pinguius adim- plet, Iacm Laſon. in l.i procurator. colum. I. Veyftc. collige. C. de procurat.& est rextus Lonus in l. 1 qudis mili Lona. S. ſed ſi mandauitibiquodſi ex par- re iuſbit, potest ex aſſe aaire,& ili Bald.& Imol. votà runt, de acqair. vel aamuittena. bered.&per illum textum aicit Moliuæus, quod qui pingutùs adimplet, dicitur adimplere in forma ſpeci- fic a, Molinæus in couſwerud. Pariſ. lib. J.§. 52. gl.. num. r. Idem votlwir gl. iu c. in cauſis, in veròo po- Jlulatio, extra de election.& ęl. in c. cum olim ab- bas, in verbo prorinus, extra ae effic delæar.& ql. in c. uullus, in verbo ciuitatis, Verfit. item quia 3 3 1 6 2 8 4* 3 ſi data eit òr. Aiſtinctio.& in c. licer ergo, in ver- bo præcepiſet&. quæſtio. I. Gin a innocens, in ver- La dementior 22. quæᷣhlis. 2. WYraquell, in l.ſi viu- quam ſaper verbo libertts, un.. C. Ae reuocand. donation. Idem de vrrog; rerraclæ. g. 30. gloſſ. a. num. J9g.“ Im gleichen lehren die Rechtsſcribenten⸗ quod ſatis ſit formam impleuiſſe effectuali- ter, l. mulier, ad Trebelliian l. fin. J. fiu.& i94 Bald. Mandari. l. ſi mater. voi Decius in æ. norat G. ae Ilitution. S& ſubtitur. Tobann. Sichard. in l. ſPE procurator, num. 2. G½. C. de pwcurator. Paal. de Caßéro in conſil. I3. faturum ſapra proximè relaram in frn. lib. I. Socin. inl. 1. colum. 3. poit meaium, Verfic, quædann eii forma probatoria, de lib.& poſta. Craæuerra conſil.I. num. 2. Weil dann N. das Hauß onnd Schloß K. ſhrem Vettern Junckßer E. W. in ſolenni iudicio, in des Richters onnd ſeiner Beyſitzer gegenwertigkeit/ geſchencket/ zund ſolche ſolen- nitas& forma multò vberior& pinguior iſt⸗ dann weñ erweßnte R. die von ſhr beſcheßene So⸗ natſon Actis inſinuiren hette laſſen: Die ſolenni⸗ tas inſinuationis, auch per præſentiam ludic is in effectu impliret worden ſt. Inſinuatio enim nihil aliud eſt, quam intimatio iudici facta. M imn 4 So 404 So iſt ohne weltleufftige erinnerung abzuneh⸗ men/ daß alles ſo de obleruatione formæ oben eingefuͤhret/ nicht hinderlich/ nachtheilig noch chedlich ſey. 5 li ſeynde Argument/ daß Junckher E. W. die jhme von R. beſchehene Donation/ in Perſoͤnlicher gegenwertigkeit nicht acceptiret/ be⸗ liebet noch angenommen haben ſol/ wird durch den Buchſtab Inſtrumenti donationis gnug⸗ ſam widerlegt. Dann zum ende deſſelben In⸗ ſtruments zubefinden/ daß Junckher E. W. zu derſelben zeit/ wie die Donatton geſchehen/ im Gerichte dom Richter einen ſchein dnd beweiß/ vber die jhme von R. geſchehene Donation re⸗ quitirt/ er fordert vnd gebeten habe. Ergò mus Junckher E. W. ſelbſt bey der jhme beſchehenen Donatilõ geweſen ſein/ ſonſt hette er keinen ſchein oder beweiß fordern koͤnnen. Qui enim præſens non eſt, documentum nullum perſonaliter petere potelt, cum non entis, non poſſint eſſe aliquæ qualirates, 7. 2. de vſufructu, l. a. locati. l. adeò, S. quod ſi oto, de acquir. rer. dom. l. eius qui inprouincia, Veyſic, quod h ſtipulatus,& ibi Da. no- raur, maximè Paul. de Caftro.& Rom. ſi certum pe- ratur, l. ſi ſeruum, g. fin. ibi non poteit æaflimari bo- nirus loci quæ non extat, de action. empti. Hinc dicunt Dd. noſtri qualitatem fruſtra proba- ri, non probata prius ſubſtantia, Bala. 29 1. o- mnium, circa medium. col. penult. C. de reſtamenr. Meum Bala. conſil. 40 3. Viſis aictus arricults. in princ. tib.. Et qualitas extinguitur, ext incto ſub- iecto cui inhærebat, Angum. l. qui libertinus. 9. poſtumus, de oper. liberi. l. 1utela. S. ſi duo, de legiti. turo.& notatur in l. aefundlo, Cſiin fraudem pa- Troui. b Ind dieſer zweiffel/ ob Junckher E. W. gegenwertig geweſen/ oder nicht/ wird durch das Inſtrumentum confirmationis gentzlich auff⸗ gehoben. In erwegung daß in erwehntem In- ſtrumento confirmarionis onter andern geſa⸗ get wird/ R. donauit, E. de l, præſenti& ac- ceptanti&c. Et vbi verba ſunt clara, non eſt vlterius dubitandum. l. 24e aut ille. g. cum in Verbus, de leg. 3. G vbi verba ſunt clara, cauillatio- nes aduscarorum locum halere non debenz, v dicit Bald. zn confſil. 17₰. caſds est ralis, in fin. 1ib. 2. So iſt auch vorſehens Rechtens/ Quod do- natio remuneratoria, qualis praſens noſtra donatio eſt, abſenti fieri poſſit. Tra enim Al- Leric, de Roſaz. tradiait in l. amlirioſa, num. z. de decreits 25 ordin. fac. idq, ſecutus 6& probauit, Tyraquel, in l.ſi vnquam, ſuper verbus, donatione . largitus, nuim. 6. C. de reuoc. donar. b Vnd daß grſaget/ quod abſenti Eccleſiæ donari nonpoſſit, ſolches wird von den Rechts⸗ gelehrten mehres theils widerſprochen: Dicunt enim Doctores, hanc regulam, abſenti do- nari non poteſt, fallere, cum donatio abſenti Conſilium Vigeſimumnonum. piæ cauſæ facta eſt. Ita conſuluir Corneus, canßll. 213. videtur prima facie dicenaum, col. 3. Verſic& maximè apparet, quod dictus loban. lib-z. pernorar. per gl. inc. luraménti 22. qudſt. J. Ei pro Corne⸗ facit hoc, quod promittens pi cauſa, Videtur DE0 promirrere qui eit vbig. Per quam rationem iia quog, volue runi. Iaco. Rap. Cys.& Alberic. in al zllud. C. de facro. E ccleſi. illos Maetur ſequi. Balal in Authenr. imiliter, poit princip. G ad l. Falcid. Paul de Caſirsinl. deerumus. de ſacra. Eccle- fiis. In hac ſenteniia fuir etiam Bald. inl. cum li, in vltim. lectura, col. I. de tranſactio.& conſil. ge. lib. f. Pauorm. in ſupra ſcriprione prsænni decreua- lium, in vlt. col.& ibi Felin. colum.. venfie Sex ho. Idem Panorm. in zonſil. z. quædam domina, col. vlr. lib. 2. Caraina. Alexan. in c. Conſtantinu, col. 290. aiflindlio. Im gleichen iſt das dritte Argument/ daß R. Vormund/ ſeinen Conſens dnd Vollbort zu der don R. geſchehenen Donation expreſsè bnd ausdruͤcklich nicht gegeben/ nicht hinderlich. Dann ob wol vorſehens Rechtens/ Quod tutor conſenſum ſuum, qui de forma ſiue ſolenni⸗ tate eſt, expreſsè interponere debeat. So hat jedoch ſolche Rechtes veror dnung allein in acti⸗ bus extraiudicialibus, gleich wie da ſein con. tractus vnd andere handelung raum dnnd ſtatt/ vnd kan zu den Actibus, ſo im Gerichte geſche⸗ hen/ nicht gezogen werden. In iudicialibus enim actibus ſufficit præſentia eius, qui debet con- ſentire, ſi non contradicar, perl. minorem. Cſi rut. vel curat. Nam& in iudic ijs videtur lo- qui, qui tacet, 1.. C. de errore aduoc: l. cum oſten. dimus. S. lt. de fideiuſſ. Et ita expreſsè volucrum, Bala.& Ang. in aurhorit. turorts in l. ſi pater natu- ralti, de aaopt. Ei facit huc c. 2. de accufar. lib. 6. vbi probatur, quod in iudicialibus ſemper taciturnitas habetur pro conſenſu. Atq; ita ſuperiora omnia, de conſenſu expreſlo in contrarium adducta, limitanda ſunt, quemaa. modum prolixè traditum eit, a Tyraquell in legi- bus counubialibus gl. J. in verb. expre. num.z). vbi C alias limirationes adaucir. So biel das vierde Argument anlanget/ o⸗ wol ſein mag/ daß der Beklagten Vorfahren/ das Hauß vnnd Schloß K. zu dero zeit/ wie N. erwehnts Hauß jhrem Dettern Junckher E. W. geſchencket/ dreiſſig/ diertig vnd mehr Jare beſeſſen haben muͤgen. So haben jedoch ſie die Beklagte vnd jhre Vorfahren darumb erwehnts Hauſes eigenthumb nicht præſcribiret. Dann jhre der Beklagten Vorfahren/ haben mehr ge⸗ dachts Hauß mala fide, vnd mit boͤſem Gewiſſen innen gehabt/ ond den rechten Erben borenthal⸗ ten. In erwegung/ daß ſie die Beklagte dnwi⸗ derſprechlich gewuſt/ daß Jungen E. Mutter R. H. H. Vollſchweſter/ das Hauß vnnd Schloß K. L. O. zum Brautſchatze zugebracht/ daß dn9 n — act, hemal djp dlenis— dinn folectio lu hrep. In d. Ewut peccatil en Etipgvit idto ſ — — —= — — Hanyit. lud. c. mesdeiaullort laperſona ui Rolienlis, aſ 99. ib. 4 errfen n icht gezogen werden niuci s ſufhcit præſcntueist c,noncontradicu win d rat. Nam&in iudii ui tacet,.. denmeuu S. Mt. de fakiuſ. E tiuaha œ Arg in authnt mnunni ie 44p. Ei fait uttatu robatur, quod 1 uuiu= rnitas ubetu enent 1 foca omnin, de couli ““ 14 1.*. a arium adducta, limittit 2 prolix? trautm 6t, 1Rt .. „Lmitaflese. addaalt- o diel das dierde Parr 3 der Be nmag/ daß der d a nts Hauß 1 uunchi Conſilium Vigeſimumnonum. nach R. toͤdtlichen abgang/ erwehnts Hauß vnd Schloß nicht auff L. O. ſondern auff Jungen E. R. Sohn von Natur rechts dund billigkeit wegen gefallen/ daß auch Junckher E. wegen des Hauſes dnd Schloſſes K. vlelfaltige anfor⸗ derung bey ſeinem Vater dnnd Stieffbruder C. O. ond J. gethan/ Vnd in ſolcher anforderung biß zu ſeinem letzten dnd abſterbend geſtanden ha⸗ be/ wie ſolches alles oben ſtattlich ausgefuͤhret vnd erwteſen worden jſt. MNun aber ſagen die Rechte dnd wollen/ daß der jenige/ ſo ein Gut/ dreiſſig/ viertzig vnd mehr Jahre/ mit boͤſem Gewiſſen/ innen gehabt dnnd beſeſſen hat/ Dadurch erwehnt Gut nicht præ⸗ ſeribtret/ noch an ſich gebracht habe. lta textus ſunt expreſſi, in a vigilanri,& in a. fin. exira de præſeriprion.& in c. poſſéſſor, de re iud.& iuris in d. In c. Vigilanti aicitur. vigilanti ſtudio ca- uendum eſt, ne malæ fidei poſſeſſores ſimus in prædijs alienis, quoniam nulla antiqua dierum poſlfeſſio iunat aliquem malæ fidei poſſeſſorem. In d. c. fin. damnaantur item præſcriptiones, quæ cum peccato& mala fi- de, propter peccati labem, procedunt& in- ducuntur, Et inquit Pontifex; Bonam fidem non habuit& ideo ſecundum Canones non Præſcripſit. In d. c. poſſeſſor, dic itur; pofſeſ- ſor malæ fidei nullo tempore præſcribit. Id- quc ſecundum omnes procedit in actionibus realibus. In perſonalibus quoq; actionibus, quamuis Hoſtienſis, in ſguma de præſcriprion. rerum immolili. S. quæ res, colum. I. verſic. actin nes perſonales, Bartol. in I. ſequitur. g. ſi viam, de vſucap.& ibi Roman. Bellamera in d. c. Vltim. num. d. Bald. in conſil. 437. lib. I. Corneus conſel. 206. lib. 2.& conſil. 290. lib. Z. Barrol. iu l. hacau- rem iura de ſeruitut. verba preaict. Petrus Ferrar. in practicaæ, in forma reſponſionls rei conuoni, ſa- per verbus præſcriptionir. Carolas Molinaæas aa Ale- vanari, conſil. 99. lib. ⁷. col.2. Et complures ali quos prolixè refert, Anton. Galrielius Romi. lib.. de præſcripr. conclu. 3. verſic contrariam nutem ↄpinio- nem, contrarium cenſuerint. Idem ex com- muniori& receptiori interpretum ſententia, receptum eſt, Panorm.& Dalin e, vltim. de preæ- Jtript. Anchor.& Francas in A. c poſſeſſor, colum. z. Alex, in a. conſtl. D9. lib. 2. col. 2.& couſil. 102. lib. I. ad finem Anchor, conſil.. Paul. de Caſtro, conſil.oꝙ. lib. 2. quorum ſententiam ſequuntur& fatenrur communem eſſe, Lohan. Imol. nu. I. C& Pelin. 2.col. in d. c. Vlti. de præſcripr. Idem Imol. inl. ſéquitur. Si viam, de vſucap. Iohan. Crotus inl. omnes popa- li, conclu. I1. de Iuſt& lur. Hem Cyrorttus, in! ne- mo poreit, folio anlepenult. col. z. G ili Ripa, num. 776. dé legar. IJ. Ludo. Gome. in princip. de adt. num. 64. Hiernym. Grarus, onſil. a1. col. vlt. lib.z. Hanc quog, opinionem defendi: Fortuni. in rracta. de vlt. fin. illatione a. eaudem reuer Matbohlla. m- 405 1a. 25. Balb. in 2. parie, tertiæ prind, quafy. 13. Co- vartu. in& pxſeſſör, malæ fidet, in ſecunde pariu re- lectio.§. vzdéectmo, num.]. Auron. Calriet. Roman. lib. f.ae præſcriptio conclu. 3. Vnd dieſe opinton vnd meinung/ daß keiner/ ein gue mala fide, vnd mit boͤſem Gewiſſen/ wenn ers gleich/ dreiſſig/ viertzig nnd mehr Jahre im beſitz gehabt hat/ praæſeribtren koͤnne/ wird am hochloͤblichem Keyſerlichen Cammergerichte ob⸗ ſeruiret dnd gehalten/ gleich wte D. Mynſingerus in ſuu obſeruationibus, bCſeruarisne fexta in a. cen- turia, bezeuget. Vnnd hat erwehnte opinion dnnd meinung nicht alleln in deme/ ſo ein gut mala fide ynd mit boͤſem Gewiſſen beſitzet/ ſondern auch in ſeinen Erben raum ond ſtatt. Nam& heres malæ fi- dei poſſeſſoris, rem mala fide à defuncto poſ- ſeſſam, triginta vel quadraginta annis non præſcribit,& ſi à ſe ipſo præſcript ionem in- choare vellet, Roman. in conſil. zor. pro deciſinne ante finem, dbbas in confit.z Quafl. ⁊2. lib. 2. Calcæ. in conſil. 26. colum. fin. Currius Iuntor in nſil. 26. colum. fiu. Currius lunior in conſil. Ig†. colum. fin. & in conſi. 1Tr. colum fin. Cyn. Alberia&; Bald. in I. viriæ. ae auduir. poſſéſſ. GC Angel. in S. furtiuæ is „. colum. Iuſtit. ae Vſucæp. Auron, de Burrio, in c. dtligeuri, col. 2. G Abbas, colum.. ae præſcriprion- Corn in con ſil. 299. col. fin. in 3. volum. Paul. deæ Ca- Rroint. ſequitun g. heres, de vſucapionil. Alexandin cnſol.f †. col.. in I. vol. Gemex. in S. ſed iftæ,cel.27. Inſtit. de action. Zaſius confil. 1. in 2. vol. Cyauerra conſili 26. n.). verficnam Dodtores commaniter te- nent, Balbus in2. parte, tertiæ Priacib. in ſecanda membro, num. I2. duton. Gabriel Rom. ltb.. de pra- ſcripr. conclu.. nun. 2. Et adducunt Dd. huius rei duas potiſſimum cauſas: Et primum qui- dem hanc ca uſam, quod heres tenetur exone- rare conſcientiam defuncti, æ fin. Ar ſepultu- Exonerare autem aliter non poteſt, quàm ſi rem ipſam reſtituat. Deinde& hanc cauſam aſſignant, quod heres omne ius ſuum a defun- cto accipit,& ideo ſicuti defunctus cum mala fide non potuit præſcribere, ita nec heres po- teſt, quodpanorm. dicit bene eſle notandum, in c ſi ailigenti, exira de Præſcript. Balb. in locoſu pra proxime arkT. Vnnd iſt nicht wie derig/ daß ex aduerſo eingefuͤhret/ præſcriptione, 10. 20. 3. vel 40. annorum dominium acquiri. Dann ſol⸗ ches iſt in dem Falle zuuorſteten/ quando præ- ſcribens habuit bonam fidem, ſecundum ea, quæ ſupra dicta fuerunt. Daß abe geſaget/ non requiri in præſcri- ptione longiſſima30. vel 40. annorum bonam fidem, ſolches iſt allein iuris ciuilis. Et 1 ecun- dum iuris ciuilis diſpoſitionem, in præſcri- ptione 30. vel 40. annorum non eſt neceſſarta bona fides. Hæc autẽ diſpoſitio iuris ciuilis, quxæ 406 quæ præſcriptionem cum mala fide appro- bat, lure pontific io ſublata eſt, ob peccatũ cui- tandum. Nam rvbi de peccato vitando agi- tur, lex ſecularis cedit& ſubiſcitur Pontih- eiæ, quo ad vtrumq; forum gl. e.t orainaria in & polleſſor, de reg. Iurus in d. quam ibi Franciſc.& Dalommuniter ſequuntur, Felin. in c. I. col. S.& in e. Eceleſia, col. 19. de conſiit. Idem Felin. in caufls col. 2. de teſtibus. Couarruuias in c.. poſſéſſor, 2. par 7½ F. 17. b Das fuͤnffte Argument/ daß die von R. geſehehene Donation don allen guͤtern gegenwer⸗ tigen dund kuͤnfftigen geſchehen ſein ſolte/ ſtehet auch nicht im wege. Dann R⸗ hat allein die guͤter/ ſo von jhrem ſehligen Vater Jungen E. auff ſie gefallen/ ihrem Vettern onnd Bludt⸗ freunde Juncker E. W. geſchencket/ wie ex In⸗ ſtrumento donationis klerlich zuerſehen/ vnnd das Inſtrumentum confirmationis, mit nach⸗ folgenden worten außweiſet: R. donauit ca- ſtrum ſuum K. cum iuribus& hereditatibus dicto caſtro olim& in præſentiarum debitis, & præſertim omnem hereditatem ſibi R. do- natrici pridem per& poſt morten quon- dam E. in R. ſui, dum vixit, genitoris& pa- tris naturalis& legitimi, iure ſucceſsionis ab inteſtato defunéti, legitimè deuolutis,&c. Vnd dieſe wort/ ſo don jhrem ſehlig? Vater auff ſie gefallen ꝛc. ltem omnẽ here ditatẽ per& poſt mortem E. ad ſe deuolutam&c. reſtringiren vnd limitiren/ erwehnte Donation/ Alſo daß dieſelbige allein auff die Erbſchafft/ ſo jor R. durch jhres Vatern abſterben heimgefallen/ ge⸗ het/ ond wetter nicht kan gezogen noch derſtanden werden. Limitata cnim cauſa, limitatum producit effectum,(. cancellauerat. de his quæ in teſtam. delentur, l. cum ſeruo, in princ.& ili Bald. de courra. emprio. l. 2.& ibi etiam Bald. de Heruis exportand. l. in ratione S. vltim. ad l. Falcid. l. ita auten, in priac. de aaminiſir. turo. I. filius A pPatre. ſi quis ex certa, de libe.& poſtu. ex qua not. Rom. Limitaram inſtitutionem ſiuc exhereda- tionem, limitatum produgere effectum, l. mili tes agrum, de e mili ta. l. a9e,& ibi Bald. Sali- cet. Roma.& Iaſon. C. de tranſact. vbi de limitata cauſæ rranſactionts& in l. I. in fin. de æſtimato. act. Franciſc. Aretin. in l. qui ſuperſtitis. col. 3. verſ. Cir. ca terriam limitationem, de acquir. ered. vbi lo- quitur de limitata cauſa renunciationis,& couſil. f 4½. diligenter ponderaris col. 2. Verſic, ex hoc pri- mo fundamenro, vbi loquitur de limirtata cauſa æſlimarionis, Barbar. inter conſil. Alex. conſil.. viſo puncto, col. I. lib. 3. vbi loquitur de limitara cauſa nouattonis. Mariau. Socin. conſil. 20. ex hi quæ in facto,col. 5. verſic popfiremo poſiro, lib. I. vbi ſoquitur, de limirata cauſa defenſivnis.& conſil. 31. proſequendo ordinem, col. pen. verſic. 2. probatur, 0od. 116. I. vbi loquitur de limitata cauſa negligen- Conſilium Vigeſimumnonum. miæ. Corneus conſil. 299. pramittendum eſt, quod ſir rres, col. 1. lib. 4. vbs loquitur de limirtata cauſ. ſo cieratis. Coepolla cauſarum criminalium conſil. 6r. circa primum aubium, cel. I. venſic.& licer al catur, vbi loquitar, de limitata. cauſa ſentenxia. Franciſ. Curt. Senior, canſil. Jo. memoriæ recolende dux Medtolani, ol. I4. num. 46. Vbi loquitur de conceſione feuas& conſil. Jo. Cbriſti&c. circa ri. mum col. 2. num. I3 limita cauſa. laſon. inl. ſi fun- dum per fidei commiſſum. col. 5. Verſ. fecunaa rauia & ſequenti, de legar. 1. vlbi loquitur in cauſa limi- tata venditionis, Phili p. Decius conſil. 279. requjßi tus pro conſil. col. 3. num. J. vbi loquitur de limita. cauſa excluſionus-& conſil. 39. pro Vera reſolutis. ne, col. 2. Verſ. quantum autem ad aliam, Vbi la- quitur de limtta. cæuſa ſubſtitutionis. Mantb- de Af flict. in c. Titius cbl. 2. nu. 7. Iir. Ii de fœudo fuerit controuer inter dom.& Agnar. vti loquitur de li. mirata cauſa renunciationis: Hieronym. Gratus te- ſonſ. J. Elſi farircol. vlt. ad finem, lib. I. vbi lo- quitur de limitata cauſa reuocationis, C reſponſ 6„. extiagatur col. 3. nu. 21. eod. lib. 1I. vbi loquitur de limitata cauſa legitimationis. Paul. Pariſ lo quens in limitata cauſa abſolutionus conſil. Ioz. eiß regulariterwol. 2. nu. 17. lib. I. Vnd hieraus iſt leichtlich abzunehmen/ daß nicht widerig/ ond den Beklagten zu keinem Vortheil/ auch der Frawen Clegerinnen zu kei⸗ nem nachthell gereichen muͤge/ daß R. in der don jhr beſchezenen Donation/ dieſe wort/ alle jhre erbliche gerechtigkelt/ gebrauchet/ Dann er⸗ wehnte vniuerſalia verba, werden hernacher re⸗ ſtringiret vnd limitiret/ dff die Erbſchafft/ o R. Jungen E. Tochter/ von jhrem ſehligen Va⸗ ter Jungen E. angeſtorben. Et verba ge⸗ neralia vel vniuerſalia reſtringuntur ex men- te& intentione proferentis 7. emptor. fi an- cilla, de rei vindicatio. l. in fideicommiſti S. cun Pollidius, de vſurir. l. ſi ir qui animo, de acquir. n l. cum pater S. aulciſßßimus. de leg. 2. l. nomen debits- rusꝗ§. Fen. ae leg.„. So werden auch ſub verbis vniuerſali- bus futura nicht comprehendiret/ in contracii- bus inter viuos, ſed in diſpoſitione quæ fit in vltima voluntate tantum. Et ideo ſi quis doner, alicui inter viuos, omnia bona ſua, non veniunt bona futura, Barr.& Da'in . flipalatio hoc modo concepra, de V. 0.& in L ſn C. de pactis, quod in tantum verum eſt, Vi proè, dat etiamſi donario fferet Eccleſiæ. Panorm in cnfſil. 702. colum. 3. circa prin. lib. 2. Rationes vero diuerſitatis, inter con- tractus& vltimas voluntates, plures ab in- terpretibus Iuris aſsignantur. Ac primum hæc ratio redditur, quod in contractibus ſtrictior fit interpretatio, quam in vltimis voluntatibus, æ um diletli, in fine, ds ab. Ar... Deinde — rauug ecit, 3 3I Hec aute In, quxad f genim poteſt b iſer ne aprlo n communl nlet donat amöpeſentibe — Rarraus huiulmo ſ 1 6 uyinum ieſlaa DManuluperio — — — mabe naditun nauſl 14. 6 6 nnn, qaodit nitgreiudicio c. Ueniean G. anetatlditum aiasegn. uxlgua Gaues cebenefi A eomparentu WWt, Cunndo: adedonation iga DMapallmilantur. wuüt tern 3O cnſll 4, 9 7 7 uanruan aien 9 mita 144% 740) luu 47.7 17u 740 2. S. 7 2 Macr Inter dun. G gun 8* 1 8 Sasſ⸗ eneacaniani, Amn 1 .1 7/ta aul. d. 2 han 6 T de nurar. ceuſc mauam ler 14l. 3. 2u. 11. end h, autald cauſe legiumanuu 4 2 lmitata caua utaunin Tiferxel. 2. 2u. 17.0,7 Dad hieraus iſt leicelch h che widerig/ dnd den Alhg⸗ deil/ auch der Frarm Clm hachtheil gereichen mi /9 t eſchehenen Oonutm /n duche gerechrigket/ gentt te vniucrſalia vecba, penob grei dnd Umitirtt/ öfdecih een E. Tochter/ dn m ungen E. angefbrden. 4 a vel vniuerſiliteſtisr otentione proferenti ri vindicati 1 un fnn du, Aruvrs.A fi ui mnt 1, 2 u n 20” non poſlunt, liber ſit ſtylus& licitum, quod ⸗ n comparatæ euerterentur caſu noſtro fieret ſi diceremus in donatio- nem futura quoq; bona venire. Hoc caſu do- nationes, non aſſimulantur beneficiis,& me- riro. Semper enim ca interpretatio capienda eſt, quæ actum eonſeruat, non illa quæ actum E euertit,. quories, de rebus dubis, l. q Ppulationibus ae V. O. l. ſemperin ſiipulationibus, de „am es, g. decem, a. c. Dilt dinl.& puro, iuxtæ princ. fumil. herciſ. Barr. inl. Conſilium Vigeſimumnonum. Deſinde& hæc ratio aſſignatur, quod a- us corrueret, ſi in diſpoſitione vniuerfali, facta inter viuos, venirent futura. I pſa enim diſpoſitio eſſet contra bonos mores, vtpote quæ libertatem teſtandi aufferet, a?ſepalatio boc moab concepta, de V. O.& ambulatoriam eſ- ſe non ſineret hominis voluntatem, vſq; ad extremum vitæ ſpiritum, l. cum Hia ſparus, S. pænitentiam, de danat. inrer virum& vxor l. 4. de galmen. vel transferen. legar. Cu m tamen nihil fit, quod magis hominibus debeatur„quam vt ſupremæ voluntatis, poſtquam aliud velle iterum non redit, arbitrium. k. 27. G ae ſacro. Ealet. Hæc autem ratio ceſſat in vltima voluntate, quæ ad libicum poteſt reuocari. Nemo enim poteſt hanc legem in teſtamenro ſibi dicere, ne à priori voluntate ipſi recedere liceat, vr communis iuris regula habet. Hiiac valet donatio cauſa mortis de omni- bus bonis præſentibus& futuris ſine reſerua- tione quia huiuſmodi donatio reuocari po- teſt, vr Da traditum est, ind. l. Ein. G de pacti, Sald. in couſil. 5 12. ad euidenriam præmittendun a Peainam eemeaarm, aleben. Additur ſuperioribus rationibus,& hæc tertia ratio, quod in contractibus agitur de maiori præiudicio cum reuocari non poſſint. ̃ficur.& de obligari.& actio. Sed vltima volun- tas poteſt ad libitum reuocari, 4i u in princ. Teſtamenti, de legat. 3. ror⸗ ritulo de adimendis vel rrauufer legatus. Crauer, in teper. Rubr. de leg. I. n.90. Was de beneficijs geſagt/ quod donatio- b nes illis comparentur, ſoiches hat als dañ raum ond ſtatt/ Quando agitur de conſeruanda& amplianda donatione. Tunc donationes be- neficijs aſſmilantur. Et ſicuti in beneficijs, Plenniſſima ſit interpretatio, Ita quoq; in do- nati onibus„ A. 4. Cut ailecli, exTra Ae donar. Se- cus verò eſt, quando donationes benefieijs quod in propoſito quoties, iu ſli- R. I.l Gallu.. S. qæidan rectꝰ, de libe.& poſlu.! mi- de re iuaic. c. Abbate, de V. S. nor. gl. Fenrurio venſi. quæro vltimo,quo ſi Aixerit, de vul- gar.& pupill ſubſtir. Henning: Goden. conſil. 4. n. 11. G& nſil.rr. na 24.& couſil. 1or. nu.-. Draquell in k. hivnquam ſupra verbis donatione largitus, na. †½. C ae reuod. aonar. Et hoc etiam in materia ſtri- cti iuris locum habet, Bala in conkl. 495. Ia pri- mus videamus, col. I. lb. z. Et procedit etiamſi rerba improprianda, gl. in al.& butoffau. here. quam gl. aicit ſngularem Bald iu csnffil. ·19. daſas talu eiſt, cum quidam, in fine lib. 1. Erlargiſſime accipienda eſlent, Abbas conſi. 6, col. G. 116.2. Et ex hac nobiliſſima iuris diſpoſitione, vt Ai- mon Craue t. loquitur, in conſi. 129. nu. 10. quod ſemper interpretatio fieri debeat, vt actus va- leat, non vt percar, Dd. tradunt, quod dona- tio omnium bonorum præſentium& futuro- rum iurata‚ licet inter viuos valere nonpoſiit, Valeat tamen vt donat io cauſa mortis, ſi adſit numerus quinq; teſtium Paul. ae Caſtro conffi. 73. notanaum quod preæfatum ſtatutum lib. 2. referr& Jequitur socin. in conſt 130, col. pen.& in conſi. ¹27. ael 2. lib.. aeciſ. Neapolirana, aetiſt. 29. col.; lob. Crotuus in Rubr. de lægar. I. col. 7. ciica princ. Bald. 1 v conſil Iog. domina ieanna, col. fi. lib.;z. Crauetta ai- dto conſel. 129. num. IoWW. BVff dee drttte/ beim fuͤnfften Argument ex aduerſo angezogene ration/ dz die donatrix R. alle fre erbl che Gerechtigkeit/ oder wie im inſtru⸗ mento confirmationis geſagt wird/ totam he- reditatem, dorſchencket hat/ ſtetzet auch leſchtlich zuantworten. Dañ ob wol nicht ohne/ quod no men hereditatis, præſent ia& futura comple- ctitur, Jedoch weil R. das nomen herediratis, ad hereditatem ſui defuncti patris, reſtringiret hat/ ſo kan erwehnts nomen hereditatis ad bo- na futura,& quæ ipſa R. ſibi acquirere potuit, nit gezogen werden. Iimitata enim cauſa, limi- tatum producit effectum, wie oben nach der lenge ausgefuͤhret. Weil dan auch die Rechte ſagen/ quod ita de- eat fleri vocabulorum interpretatio, vt aci⸗ Laleat nonvr pereat, quemadmodum prolixe ſupra oſtenſum eſt. Als folget aus erwehnter Nechtsregul ſchließlich/ waü gieich gedachte wost ſore erbliche Gerechtigbeit/ hereditatem ſuam omnem, nicht allein auff die Erbſchafft/ ſo R. von jrem Vater jungen E. angeſtorben/ ſondern auch auff jre der R. eigen Guͤter gezogen werden ſolten/ daß nit deſto weniger mehrerwehnte wort⸗/ allein de bonis præſentibus ipſius R.& non ſi⸗ mul de futuris muͤſſen derſtanden werden. Alias donatio ipſa non valeret,& fieret in terpre- tatio verborum ad aclus euerſionem, contra regulam iuris ſupra dictam. * 2 8 3 3 Dnd daß das wort hereditatis, pro bonis Præſent us genommen werde/ end alſo die do⸗ nat 109R echte beſtendig und krefftig ſey/ qua n- do quis donat alicui hereditatem ſuam„ ſol⸗ ches wird don den Rechtsgelehrten/ an dielen oͤr⸗ ten beweret. Iaemim Bart. zradiditinl. quſirunn. SJa ſéruwss, de legar, t. Calcan iu covſdl, 13. colum,„. poſt medium, G 2Aad. in roujſil. 7. colum.. in fine. Der. in l. fin. C. de paci&s. Huc facit quod Paul. de Caſtr. ſcribit, in conſel. 237 quiæ circa donaris- nem, lib.:. valere pactum in donatione appoſi- tũ, quod donatarius faciat eius liberos naſci- ruros heredes inrebus donatis quia intelligi ä“— ——————— ——— — ÿÿööö.— —— 3 ———— — 5 — 1— oſſſſſſ ——— ———õ— —— 8—— ————— 408 Conilium 3 efimumnonum. debent verba pacti, quod donatarius tenea- farur ie ſibur, qui ſunt plures numen T. I.3. g eige tur, reſtituere bona cius liberis; exponendo verbum heredes, id eſt, dominos vel ſucceſ- ſores particulares. pertinet huc quoque quod AEgidius Bellemera in conſil. 44. col.6. cradidit: Si teſtator faciat aliquem domi- num, aut beredem bonorum ſuorum quam- diu vixerit; alio vniuerſaliter inſtituro, quod per illa verba non importatur inſtiturio. Pacit item huc quodsocins ſcribit, in con ſil. 102. Cgl. 2. ad finem lib ,. quod verbum hereditare in con- tractu accipitur pro ſingulariter ſuccedere, quando non ſunt teſtes ſufficientes ad vlti- mam voluntatem, vt actus valeat. Hoc am- plius huc facit quod ſcribit Baldus in conſül. 736. viſs teſtamento Blaſini, colum. 2. kb. 3. quod paria ſunt dicere, facio te heredem meum, vel facio te dominum meum, vel in manibus tuis pono omnia bona mea,& ideo etiamſſ promiſlor dixiſſet, promitto tibi heredita- tem meam poſt mortem meam, tamen adhuc valida promiſſio eſſet, exponendo heredita- tem, id eſt, bona mea vel dominium bono- rum præſenrium. lohan: Zephalus conſil. 24. vu. 6. notabiliter quoque ait, quando dona- tio fit ſub nomine hereditatis, ſi de bonis fu- turis non eſt facta mentio, tunc, actus vt va- leat, verbum hereditas impropriatur,& in- telligitur de bonis, Crauer. conſil. 19. num. 7.& an ſil. 129. num. 5. Et hæc opinio, quod dona- tio valeat, facta donatione herednatis eſt communis, vi teſtatur Purpuratus in d. l. fin. uu. 22411. C. de pactu. Die dermueung doli& fraudis, ſo zum ſech⸗ ſten daraus/ daß R. in Poſſes dnd beſitz des drit⸗ ten theils in R. onnd andere jhrer vorſchenekten erblichen gerechtigkeit/ ſo lange biß ſie geſtorben/ geblieben/ geſchoͤpffet werden wil/ wird durch ei⸗ ne ſterckere gegen vermutung hintertrieben dnnd abgelehnet. Dann R. hat mehr erwehnte Do⸗ nation/9in einem ſonderlich darzu gehegetem Ge⸗ richte/ in des Richters dnd ſeiner beyſitzer gegen⸗ wertigkeit gethan/ auch hernacher vor Notarien vnd zengen/ dieſelbige Donation repetiret/ wie⸗ derholet/ conſirmiret vnd beſtetiget. Et ideo primo propter iudicium, deinde ipſius iudi- cis, tertio aſſeſsorum præſentiam,& quar- to propter reiterationem& confirmationem tollirur omnis præſumptio doli fraudis& metus, quemadmodum ſupra probatum& oſtenſum eſt. Et vna præſumptio tollit alteram!. diuus, de reſlit. Iin integrum. t. non ſo- lum, de ritu nupt.l. I. in fine C. qui& aauerſas quos c. tranſmiſſa, qui fili ſintlegiti. æ accedens, de falſis. Fortior debiliorem l. cum de in debiro,& ili Bartol. de probat. Et plures præſumptiones vin- cunt vnam, Ausheut. itaque C. commun. de ſue- ceſſ. Iicuni aictrur de teſtilus, quoa cæterus paribus dem, de téſtibus. Es hat auch R. nach geſchehener Donation den dritten theil in R. wegen Juncker E. W. innen gehabt/ ond beſ eſſen/ Vnnd obwol etzliche der Rechts Scribenten wollen/ Quod præſum. ptio fraudis& doli non tollatur, ſi donator conſtituat ſe ſimpliciter vel prec ariò poſſide- re nomine donatarij. So ſeind jedoch viele in widerwertiger meinung. Et contrarium ex facto Bartolus, ſecum palam pugnans, re- ſpondit in conſil. 6z. Perrus Nicolu. col. vlt.& rur. ſam in conſil. Sr. Marrin. Forniconuws col. 1. auiè ſi vem. Hdem volui: Baldus ſibi quog, contrarius iu! ilud, col. vlt. in 7. quæſſ. G ae ſacro. Eccleſ. Idem inl. z. col 2. Verſic. ex hoc patet. C. de donar. anie nuprtias, ibi inqait, quod conſtitutum& pre- carium tollunt præſumptionem fraudis, quad etiam Ang. non obſcurè tradiait, in conſil. 106. quæ- dam mumlter, in fine, iunctis præcedentibus,& in confal. 273. nuno præſupponitur, in ſine, Rapha. Ful- go. conſil. 2l. ad primum quæſitum, col. I. Verſic il ludetiam quod ſola. Paul. ae Caſtro, conſil. 101. non cſt dubium, quod dicta donatio, in fne, lib. 2. Rom. conſil.. viſo puncto, anute finem,& donſil. 246. clariſtime Aſſeſſor, col. I. Cæpol. in tracta. de ſimuls. rio. contrattuum in 24 præſwmprione. Alcxx. conſl. 25. in cauſa&lite vertente, col. 3. verfic. meahſit Iiz.. Iu cadem opinione fuerunt D. à Rora aeaſ extra rotam, col. vlt. aicentes. quod pet conſtitutum excludatur præſumptio frau- dis, Tiraquell de iure conſt it. poſſeſ„6. parte, limi· Tarione g. Auff das ſiebende Argument/ daß der be⸗ klagten zeugen/ in dem/ daß ſie deponiren/ daß 4L. O. das Hauß vnd Schloß K. gekaufft/ meht glaubens dann der Frawen Clegerinnen zeugen beyzumeſſen ſey/ iſt auch leichtlich zuantworlen. Dann ſolches berſtehen die Rechts Seri⸗ benten/ in dem falle/ wenn der zeugen beiderſelts gleiche diel ſein/ oder wenn des Clegers zeugen in geringer anzahl der Beklagten zeugen bbertref⸗ fen. Als dann wird mehr glaubens der Beklag⸗ ten zeugen/ dann des Clegers zeugen gegeben. Wenn aber des Clegers zeugen noch einmahl⸗ ja zwey/ drey oder mehrmahls/ ſo biel als deß Beklagten zeugen ſeln/ dnd die zeugen eindrech⸗ tiglich Deponiren/ wie dann der Frawen Cle⸗ gerinnen zeugen thun/ in dieſem fall/ hat nach⸗ folgende Rechts Regul ſtadt/ Magis creditur pluribus teſtibus, quàm paucioribus, 1. 4 carmen. Si hi:eſfes,& ibi gl. de reftibus. gl, 12 1 17 noſtra, de teſtibus. Texr. in l. licer cauſam, ve M. ex promiſius, de prolat. gl. in c. ſi teſles 4. quæſidn. 3. in gl. magna. Alex. in conſil. 9½. col. I. in 2. vb- lum.& notat Abbas in a. c. licet cauſam„col. 3 ibi Imol. col.2.& Abbas in in noſtra cel.. Socin. in conſil. 1o5. col a. in volum. 3. Ruin. conſiljt. elon. penult 8 — — —— — — — -—— — —. — — — — Ttsſo uime nannyreferr nGisTrnocen nihed Ancker: 199 1 vf. Iom. 7 Naunnpsſiſt a. untuidfer naua! Hay, Abbasin akaljauit, teſt nmhetlaliapr uero aliquant uineter, ul.77 dllneucarn derrin anſil Maun,Carruu 3 ihun decj — en ſeindder ſf,ß L ihäter iere, Käſenzefand Kdchegen. Te ſemſeientig: eni ideſt t 3 eerſin.& odico non — —— — — —— — — — — —— — — — — col. ult, in, 2usſ. C 4¼ 2 verſ ex a ann ce r 101 inqait,* caün um tollunt heni Aug au2 oſan nalii,ne „eler n fae, iunti funs 7r 2uecpreezninn än 2dl An Ad,nan fusfma Nam uad /ala Dal Chna Aram, faud dcta auanuan 1 6 pacde, aut fan d clm. Gal. CMlund uradtwum in 24 ofta cauſa&lue veneur Aln ni eadem ativine femul extra rotam, dl. it im irutum excluduur gär lerael de un anfuſt Conſilium Vigeſimumnonum. penault. in 2. voluvs. Thom. Grammat, conſil. ciui. 740. col. 2. So iſt auch die auſſage/ ſo der Frawen Cle⸗ gerinnen zeugen/ gethan/ als nemlich/ daß R. H. H. Schweſter/ das Hauß vnnd Schloß K. . O. zum Brautſchatz zugebracht/ viele glaub⸗ licher/ dann die auſſage/ ſo von etzlichen dnd we⸗ nig der Beklagten zeugen geſchehen iſt. In er⸗ wegung/ daß ſolche der zeugen auſſage nicht alletn mit dem Extract aus dem Meßbuche/ ſub lite ra B. darin befindlich daß Magiſter Vlricus zu K. ſein Haus ond Schloß K. L. S. ſo H. H. vnd R. leiblicher Vater geweſen/ geſchencket/ ſondern auch mit dem zwiſchen jungen E. vnd L. O. auff⸗ gertchteten vertrage ſub literis X. X. X. vnd vie⸗ len andern oben in probatione caſus angezoge⸗ nen vrkunden/ einſtimmig ſein. Magis autem creditur teſtibus deponen- tibus veriſimilia, quàm non deponentibus veriſimilia e. ſi teſtes, 5. quaſt 3. l. ob carmen. S. ſi reſtes, de reſtibus l. licet cauſa, venjic. ex præmiſius, de probario. gl. Iohan. Andr.& Abbas iu a in no- fſtra, de reſt.& ibi Imo.& EFelin. col. I. in fin.& col. 5. dum dicit, præferri probantes ampliora et- iam in factis. Ianocent. in æ auditis, in fiu. de præ- ſcripr. Per. de Anchor in c. I. cl.. de præſcript. i4 d. Sin conſ. 27. Rom. in Rubr. de arbitris. col. 12. Fe- lin. in æpropoſuiſii, col. fin. de probat. Anron. de Bu- rrioin caquid per nouale, col. 3. de T.§. Rom. inl. I. S. fin. de J. O. Abbas in c. cum oporteat in fine, de accuſat. vbi aicit, teſtes veriſimilia deponentes præferri, etſi alia probatio pro præualeret,& in numero aliquantum excederet. Anton de Burrio in c.licet. col. I7. verſ ceteris paribus, Ae pro- bat. Bald in c ob carmen in apaſtilla circa finem, de reſtibus, Ale x. in conſil. po. col. fin. volum. z.& in conſ. 171. Vol. J. Currius Iunior in conſil. 12. num. J. Martb. de Afflict. deciſ. 303. num. ũ. Zu dem ſeind der Beklagten zeugen/ ſo da be⸗ b kundſchaffen/ daß C. O. das Haus K. gekaufft/ in anzahl nur biere/ vnnd dnter den dier zeugen werden zween befunden/ ſo gar keine brſache ſci⸗ entiæ anzeigen. Teſtes autem debent reddere rationem ſcientiæ: Rario enim illa eſt, quæ dat eſſe rei, id eſt, teſtimonio, vt noratur in l. Jolam. G de reſtim.& teſtis non aſſignans rario- nem eius dicto non dicitur, vt homo, ſed vr pecus deponere, vr Bala. aixit in l. 2aira 32. col. C de eden. Thom. GCrammat conſil. ciuili zo. num 3. Die andern beiden zeugen/ ſeind ſingulares, in erwegung/ daß der eine ſaget/ er habe es gehoͤret/ von M. zur H. vnnd der ander/ er habe es ge⸗ hoͤret von H. L. ſo L. O. Diener geweſen. Et teſtes ſingulares nihil probant, l. iuruituranai. C Ae teſlbus. c licet cauſam, vbi larè Modernt, de probat. Vbi enim eſt ſingularitas; ibieſt varie- tas,& vnitas, quià quilibet eſt ſolus⸗ Et con- tra ius diuinum& humanum eſt, quod creda- 40 9% tur dicto vnius tantum. Fala. conſil. 406. in cau ſa Vinceniq lib- I. Et ſingularitas teſtium diui- dit teſtimonia,& lacerat ea, quia omne diui- ſum laceratum eſt. Et ideo teſtes ſingulares tanquam diuiſi& lacerati non probant, Bald couſil. 21. punctus infra ſcripri conſili col. iinfin lib.*. Was dann auch hierbey don den Bremiſchen Aeten angezogen/ iſt auff dieſelben Acten weng/ ja gar nichts zugegeben. Dann erwehnte Acta, ſeind alſo geſchaffen/ daß ſie nicht wuͤrdtg/ daß ſie den nahmen haben/ vnd Acta heiſſen ſollen. In betrachtung/ daß bey den Acten kein Annus, dies, mentis, vorhanden/ daß auch aus erwehn⸗ ten Acten nicht befindlich/ durch weme dieſelbe vbergeben/ wohr vnd an welchem orte/ onnd obs in oder auſſerhalb Gerlchts geſchehen ſey/ daß auch der geringeſte beweiß/ wegen erwehnter Acten niemahls gefuͤhret. So wird auch in erwehnten Bremiſchen Acten/ R. 4. S. Tochter/ don F. des alten E. W. Tochter geboren/ ſo wol von dem Grauen aus O. vnnd jhren adherenten/ als von Juncker E. W. mit keinem wort gedacht/ ſonder die Grauen aus O. ond jhre adherenten ziehen/ dor⸗ meintlich an/ daß alten E. W. Landt vnnd leute/ auff des alten E. W. Schweſter oder Schwe⸗ ſter Kinder/ vnd nicht auff H. H. verfallen. Woraus gnugſam abzunehmen/ daß zu derozeit/ ſo wol die Grauen aus O. vnnd ihre adherenten/ als Juneker E. W. von des alten E. W. Erben vnd nachkommen nichts gewiſſes gewuſt haben/ ſonſt wehre R. auch wol gedacht worden. Wenn auch dber die Bremiſchen Acla kundtſchafft ge⸗ fuͤhret dnd zeugen abgehoͤret weren worden/ wuͤr⸗ de das Gegenſpiel/ daß H. H. dnnd Juncker S. dolbru der geweſen/ ſich wol erzeiget haben. Das achte Argument/ daß die von R. ge⸗ ſchehene Donation wider den gebrauch vnd ge⸗ wonheit des landes geſchehen/ vnnd darumb zu rechte nicht krefftig ſey/ ſtehet auch nichts im we⸗ ge. Dann weil die Donation nicht im gebiete des Lands zu J. ſondern auſſerhalb landes geſche⸗ hen tſt. So iſt R. an dem gebrauch vnd gewon⸗ heit des Lands nicht gebunden geweſen. Solen- nitas enim requiſita in contractu, vigore ſta- tuti vel conſuetudinis, in loco originis vel domicilij, non ligat ſubditum contrahen- temextra territorium. Sarr. inl. cunctas popu- los, col. 12. Verſic circa primum. C de ſumma trint- rure, Socin. conſcl. 302. col. I. Verſ, prima concluſio. Arerin-conſ.s. col. 2.& in conſ.. col. 3& feq. Cor- Heus conſ. 221. col. prim. in fine in 2. Volum. Caßræ. conſ. I4⁴ν ένß. 2. Vſg, ad finem. Iaſ. conſ. io col. 1I.& ſeg. in a. volum. Bala. in conſ. ι. in a. Volu. Caccialu. in dl. cunctos populos col. ĩ2.& ſeq. Ruin. conſ. ꝛ0 I. col. 1. in 1. Volum. Ruinuis. conſil. Jz. col. 3. in 2. 2uo- lum. Anron. Gabriel. Rom. lib. õ. de ſiaturis conſ.. e. 22.& rurſus lib. ẽ. de conſuerudine conclu. 2. uu.. Nn Viel 410 Vielweniger iſt das neunde Argument/ daß R. das Hauß ond Schloß K. auff einen gewal⸗ tigern/ dañ ſie gew eſen/ transferirt vnd gebracht⸗/ hinderlich. Dann dorſehens Rechtens/ Quod cefſio in potentiorem poſſit fieri, ſi ille po- tentior ſit conſanguineus cedentis, quemad- modum ſatis intelligitur ex eo, quod ſcribit Cynus, in l. qui hipendiar ad fn. C. de procurator. quod valet ceſſio facta conlanguineo clerico & laico) licet clericus ſit,& dicatur potentior ratione ordinis. Hdem voluit Cyn. in!, peraiuen fas. in s. quæſt.&ibi quog, Bald. inl9. quæſt. CQman- dat. Matrh de Afhici. in r.¹. H. exſi clientulus verhic. item regularzter ſi fai ceſio de alienar feuai. Tyra- uell. n præfar. de verog, metractu, nu. Jz. Et huc referri pollunt, quæ ſupra de alienatione fa- cta in proximiores, dicta ſunt. Das letzte Argument/ de præſcriptione immemoriali& centenaria, iſt der Frawen Klegerinnen auch nicht nachtheilig noch ſchedlich. Dann ob wol nicht ohne/ daß erwehnte præſcri- ption præſcribenti dominium directum tri⸗ buirt/ vnd vim priuilegij& conceſſionis Impe- rialis, auch conſtituti, dund andere mehr groſſe effectus vnd wirckung hat/ So iſt jedoch ſolches dermaſſen zuuorſtehen/ wenn der jenige/ ſo ein Gut dber Menſchen gedencken vnd hundert Jare beſeſſen/ bonam fidem vnd ein reine gut gewiſſen gehabt hat. Hæc enim, vt Didacus Couarr. lo- quitur, certa& conſtitutiſſima concluſio eſt, quod præſcriptio temporis immemorialis& ceatenaria nullam habert vim, nec iure proce- dit ſi malam fidem poſſeſſor habuerit, ghiue. T. in verb. niſt, de præſcriptio. in 6. Gin ili Francus, cel. vlt. Ang. Aretin in S. furtiuæ, luſtit. de vſucap. in princ. Auton. Rubeus, in conſil. z. nu. I2. Crauer- ra couſil. 1240. Marth. de Afflict. deciſi2οσ num. 1. Capytius in Neapol. deciſ. deciſione a. col. J. Panorm. vn c. vlt. r. notæb. de conſttt. Domini- in c. ſacroſan- cIa 22. aiftiuct. Telin. in c eum verbus, colu. I. de præſcripr. Orland. de Curre inrer conſilia Calcanei, couſil. G. col. penulr. Iaſon. conſil. 24. col penult. lib.3. Alex. onſ. i13. uum. I4. Anchor. conſ.k. col. 3. Verſ. non olflat. Ripa in ccum Ercleſia Sutrina, nu. pp. de cauſa poſſeſſ.& proprier. Pariſ. inc. final. nu. I7. de præſcript.& coaſ.z7. uum. I10. cum plaribus ſequen- ribus, Et banc quoq ſententiam tenet Dynus inc. Peſſeſſör, nu. f.ae Regul. Iunss in. Ille, inquit, qui habuit malam fidem, tempore poſſeſſionis in- choatæ& continuatæ, nullo temporis tractu ſeu temporis continuatione præſcribit, et- iamſti centum annis vel vltra poſſeſſionem continuaret. Et hæc opinio communis eſt, ſecundum Alexa. in l. cm aliiuis. C. de ture delibe- ranai& longi verior& receptior, vr Fernanal. Faſquius inquit, Proq; ea vrget generalitas d. c. Conſilium Vigeſimumnonum. præſcrip. Præſertim cum tanto perfidior ma- la fides, quanto diutius& ducat& detinet animam poſſidentis in peccato,& periculo ſa- lutis æternæ. Facit huc quia legiſlatori curæ eſſe debet, non ſolum vt peccatum commiſ- ſum puniatur aut purgatur, ſedetiam vt pec- candi occaſiore moue atur,«. ne caprandæ,&a de zeſtanda, de conceſiio. præben. c. fin. eod Iit. libG. l. deiacicommiſſ, Cde tranſact. l.x. ili. non iniquu nationibus,& l. fin.& de pactu, l.z. in ſin. quibus un indignus, I.. S. interdvm. de vulg. lquidam in iure, S fin. cum ſeq. de donar. Sed ſi aliter diceremus, peccandi occaſionem palam præſtaremus,& peccatum certum&indubitatum admittere- mus. Fernand Vaſquius lib- 2. controuerſia. iluſin. um c. Sr. num. 10. Balb. in tractaru præſcript. in c. quaſt. 2. parri&s, tertiæ partus princ- num. 30. Csuarr. in repetttt c. poſſeſſor, de R. I in& in 2. parte rele- rironus.§. F. num. 3. Anton. Gabriel. Rom. lib. J. ge praſcript, concluſ i. num. I7. verſe contrarium qud Lona fides. b Nec obſtant quæ ſupra de mala fide dicta fuerunt, eam in præſcriprione immemorialt & centenaria non curari. IIla enim iura non de vera mala fide, ſed præſumpta mala fide loquuntur, quemadmodum Aretinus nota- uit, in conſ 1. colu. vlt. Crauettæ conſil. 26. fu. Iaem in traltatu de autiquit. tempor. parte, ver- Jie materia iſia, nu. ꝛ. Couarr' in relectio. cpoſſeſion de R. I. in. in 2. parte relectio.§. F. uum. 7, Auran. SGabriel. Roman. lib. J. ae præſeriprion. concluſio. un. Jg. 4 Weil dann ex probatione caſus oben be⸗ findlich vnd gantz dnuorneinlich iſt/ daß der Be⸗ klagten Vorfahren/ als nemlich L. O. ſein Sohn J. onnd folgends F. das Hauß dnnd Schloß K. vera mala fide, vnd mit dnzweiffelichem boͤſem Gewiſſen/ innen gehabt/ vnd Jungen E. der in onnd auſſerhalb Gerichts darumd anforderung gethan/ Vnnd folgends ſelner Tochter R. dnnd endlich Junckher E. W. der dlele Tageleiſtung derwegen gehabt/mit gewalt vorenthalten haben. So koͤnnen Beklagte mit der vndencklichen oder hundert Jaͤhrigen zeit ſich nicht behelffen/ ſon⸗ dern ſeind das Hauß vnd Schloß K. ſampt ſeinen zugehoͤrenden Herrligk. vnd Gerechtigkeit/ der Frawen Klaͤgerinnen abzutretten vnd einzureu⸗ men pflichtig vnnd ſchuͤldig/ koͤnnen auch durch Vrthel dnd Recht zu abtretung vnd einreumung erwehnts Hauſes ond Sehloſſes ſampt ſeinen an vnd zugehoͤrenden Herrlig. vnd Gerechtigkelt ton⸗ demniret vnd dortheilet werden. Aitq; ita ego in hac quæſtione, ſalua con- ſcientia decidendum& ſententiandum eſſe iudico, nihil tamen alterius rectius ſentien- tis zudicio dctraho. CONSI ltindie V ſenuemodic Vaid incl rturconfalit amme m. Hinpundi Cramma ulen wir in/ welches taenhalte Perit. e paſſeſen, e R. asa Nec obſtant quz ſopracen unt, eam in hexſerptona tenaria noncurari. Ulaa era mala fde, ſedpalumm untur, quemadmodun in α⁵τ⁷1⁊ cola. vlt Cuxnn In rad.tars de anufut unn treria ia, nu. we.(uaründ Lir f. 22. pertenlec ſun A. Roman. 116. eregnun, † Veil dann ex probaord chund gans dnrorreti „ Verfahren/ iismntall m Conſili . SA 1 4* 5 e— 9 18 2 7— 72* 8 A 4 K 55 9 4 I. — — *— 16. —„ Eil die Rechte vnd deroſelben Scribenten vnd Lehrer ſagen/ litum eſt, l. ſi æx plagis. G. in eliuo, ad Anuil quodqimiacio, Jueonss ſumma conſiſtit, ſobligamur.„. penult. de oblig. C ad. Etfacto mutato ius mutatur, I ſ¹ is, de exccuſat. tuto:! hos le- gatunn, de legat. 5. 1. ſi in emptionc.;. pe- nul l. cum ab eo, l. qui fundum, de contrabh. empt l.. de in diemadaidt. etiamſi mu- tatio facti modica fuerit, Alberic. ae in diuerſitatem factarum diuerſum redditur conſilium, Bald.«onſ. 12. qui- dain nomine in 2. volum. MNicol. Bellon. conſil: 5. inpunctode quo quæritur, nu. 1. VThom. Grammat. conſil. 2½. num. 12. So wollen wir das factum kuͤrtzlich referiren/ welches ſich nachfolgender ge⸗ ſtalt thut erhalten. 4— Gz 4 5 A 5 828 7 88 0) onterſchiedlichen Zeiten/ Dieners/ auch T. von der D. Jobſt B. zugeſandten Rechnung ſub num. 1.& 2. auß J. B. Dieners Rechenſchafft iſt zu erſehen/ daß J. B. oo.thaler/ auch 250. vnnd endlich 50. thaler von T. von der D. vber das/ vor J. B. roo. thaler Item 33. Item 20. thaler bezahlet/ vnnd end⸗ lich wird in dieſer Rechenſchafft geſetzet/ daß von Annos4. T. von der O. 48. thaler/ vnd von Anno 55. sο. thaler Zin⸗ ſereſtiren/ vnd diß alles wird im gleichen in T. von der D. Rechenſchafft/ ſo er Jobſt B. in einer Miſſiuen/ Anno. 3 8 NM 3 8„ 2 △— 2 OSN 8 8 G 3 àN*— 4 A.= 1 . 7 ☛ — 5* 7 4 4 26 N 8 S 8 3 8 3— 82 . 8 6* 85 — r 8 4 8 8 S 5— X+ 4₰ 85 N„ 4 — n W VM TR quod in cauſa ſiue facto ius von der D. hat J. B. An⸗ 8 S no 53. auch 74. vnterſchie⸗ Se dene Summen Gelds/ zu O vorgeſetzt/ vormuͤge J B. 411 öͤ K 5 8„ 1— 8 2 4 X„ 5 e 12., 1 GESIMVM. Donnerſtages nach S. Luras zugeſand befunden/ auſſerhalb daß T. von der D. in ſeiner Rechenſchafft ſetzet/ daß er An⸗ no 52. J. B. 500. thaler gelehnet/ vnnd 4 auß J. B. Dieners Rechenſchafft be⸗ findlich/ daß J. B. Anno 5z. von T. von der D. 500. thaler empfangen. Vnd J. B. hat ſich Anno 53. in den Oſtern gegen T. von der D. vorſchrieben daß er jhme zwiſchen Oſtern vnd vocem lucunditatis vber F00. thaler/ eine ge. nughafftige vorſchreibung zuſtellen vnd vberantworten wolte/ wie ſub numeroz. Roſat. ind g. in eluu. Et deniq; quod befidlich-.- Diß aber iſt nicht geſchehen/ ſondern es wird eine vorſchreibung befunden/ v⸗ ber 1000. thaler/ fuͤr daro Anno 54. Montages nach Michaelis/ in welcher ſich J. B. vorpflichtet/ daß er T. von der O. zwiſchen Dato vnd Weihenach⸗ ten/ eine gnugſame vorwahrung/ vber ſolche 00o. thaler/ in ſeine vorwahrung wolle ſchaffen/ wie aus der Copey/ ſub num. 4. zuerſehen. Weiter iſt F. von der L. T. von der O. 1000. Goldguͤlden ſchuͤldig geworden/ vnnd weil F. von der L. geſtorben/ vnnd J. B. jhnen geerbet/ hat J. B. T. von der DO. wegen erwehn⸗ ter 1000. Goldguͤlden/ Annos2. in den Oſterfeyertagen an das Gut O. auff drey Jahr derogeſtalt vorwieſen/ daß er des Guts/ an ſtat der Zinſe von den ko00. Goldguͤlden genieſſen vnnd gebrauchen ſolte/ vnnd woferne nach dreyer Jahren verlauff/ dem einenoder andern theil ſol⸗ ches nicht ferner gelegen/ ſolte auff den fall/ J. B. erwehnte 1000. Goldguͤlden zuerlegen ſchuͤldig ſein/ nach laut vnd in⸗ halt der vorſchreibung ſub num. 5. Anno 55. Mitwochens in denOſtern hat ſich J. B. vorſchrieben/ daß er An⸗ no 56. ohne vorgehende loßkuͤndigung/ Nn2 woferne 41² woferne keine weitere friſt koͤndte erhal⸗ ten werden/ T. von der D. 1000. Golt⸗ guͤlden vnd im gleichen 1000. Reichs⸗ thaler wolte vorgnuͤgen vnnd bezahlen/ wie die vorſchreibung ſub numero 6. aus⸗ weiſet. Vnd Anno 57. hat J. B. L. von der D. 1000. Golguͤlden entrichtet/ wie mit T. von der D. Quitantz wird darge⸗ than/ ſub num. 7. In welcher er T. von der D bekennet/ daß er 1000. Goldguͤlden von J. B. Diener empfangen/ vnd die vorſchreibung/ biß er T. von der D. der Zinſe halber ſich mit J. B. vorgliechen vnd vortragen/ bey ſich behalten habe. So wird in angeregter T. von der D. Jobſt B. zugeſtalten Rechenſchafft geſetzet, daß J. B. T von der D. 1000. Goldguͤlden bezahlet habe/ vnd von den vnd etzlichen vorigen Jahren ihme ſchuͤl⸗ dig geblieben ſey 180. Goldguͤlden. Vnd iſt nirgends befindlich/ daß die ooo. thaler erlegt ſein ſolten/ ſondern in der 5 4 iſſiuen de Anno 59. in welcher T. von der O. ſeine Rechenſchafft zugeſendet/ wird von 1000. thalern geſagt/ daß er T. von der D. J. B. zum beſten/ vmb⸗ gehoͤret/ daß erwehnte 1000. thaler/ biß auff Oſtern moͤchten ausgethan werden/ Habe aber ſolches nicht zuwe⸗ ge bringen koͤnnen/ er T. von der D. ha⸗ be auch der 1000. thaler vor ſich nicht zugebrauchen/ darnach J. B. ſich habe zurichten/ Vnnd da er J. B. die 1000. thaler/ damit er ihme T. von der D. vor⸗ hafftet/ auff kuͤnfftige Oſtern erlegen wolle/ ſolte er ſolchs jhme zeitlich zu wiſ⸗ ſen thun/ wolte er J B. auch die 1000. thaler ferner bey ſich behalten/ ſolte er ſich gegen ihme T. von der D. darauff erkleren. Vnd in der Rechenſchafft/ ſo bey erwehnter Miſſiu vberſendet/ wird angezeiget/ daß auff kuͤnfftig O⸗ ſtern des lauffenden αο. Jahrs T. von der O. bey Jobſt B. so. thaler Zinß be⸗ taget. Vnd wird dabey ferner berich⸗ tet/ daß keine nachrichtunge vorhanden/ Conſilium Trigeſimum. vnd T. von der D. nach Anno do die Zinſe von 1000. thalern gefordert/ oder auffgeſchrieben/ daß jhme dieſelbige nachſtehen muͤchten/ Vnangeſchen daß T. von der D. ins achte Jahr herna⸗ cher gelebet/ ſondern das ſey war/ daß ſeine T. von der D. Widdwe/ ſo die Giͤ⸗ ter nach jhres ZNannes tode/ inseilffte (Jahr/ vorwaltet/ ſtillgeſchwiegen/ vnd keiner Zinſe noch Geldes/ damit Johſt B. jhrem Manne vorhafftet geblieben gedacht: T. von der B. Sohn auch habe hernacher ins zehende Jahr keiner Heuptſummen noch Zinſe gedacht/ ſo jhme von J. B. hinterſtellig/ ſein muͤch· ten/ ſondern als J. B. in ſeinem Ster⸗ ben vnd Kranckenbette/ J. von der D. daß er B. cine Quitantz auff 1000. Goldguͤlden hette/ ſo vormoͤchte/ daß die Heuptuorſchreibung bey ſeinem 3 von der O. Vater vorhanden/ berich⸗ tet/ vnnd darauff gebeten/ Ihme den Heuptbrieff/ SNißuorſtand zuuorhuͤ⸗ ten/ zuzuſtellen/ Habe erwehnter J. von der O. hochbethewret/ er von keinem Brieffe wuͤſte/ hette auch von ſeiner Mutter memahls gehoͤret/ daß Brie⸗ fe auff J. B. haltend vorhanden/ wel⸗ ches auch J. von der D. mit Handge⸗ bender trewe bey ſeinen Adelichen Eh⸗ ren vnnd Chriſtlichem Gewiſſen/ well ihme auff J. B. nachgelaſſener Erben Vormuͤnder am Hoffgerichte zu Stade/ wieder ihnen J. von der D. wegen eines Brieffes auff 1000. Goldguͤlden ange⸗ ſtelten Rechtfertigung/ zu Rechte ſol⸗ ches zuerkand/ offentlich ausgeſaget/ vnd bekand hat. Nun vnterſtehet ſich gleichwol 3.von der O. von J. B. Erben 700. Thaler/ vormuͤge der vorſchreibung ſuh num. 3 im gleichen 1000. thaler/ krafft der vor⸗ ſchreibung ſub nu. 4 vnd endlich 1000. Goldguͤlden vnd 1000. thaler/ wegen der vorſchreibung ſub num. 6 zufor⸗ dern/ wird gefraget/ ober ſolcher forde⸗ rung befugt oder nicht? e gichein/ deteſ maeguhd 3 diele dad ten Ceanſlz tor,0a ha Maiuinachy ☛0 Nd weil Vorſehens Rechtens Quod diſputando& opponendo veritas clarius oſtenditur, I. ſin.§. ae S wnr patronatus, l. Ofiilius, de legat. z. Oppoſita enim iuxta ſe poſita, magis eluce- nach ihres, r/ 89 MNamssn fel. r. in pn lib.z. Crauetræ couſil. 12. n. 1F. Et ſicuti alttt, filgſt Aromata magis redolent, quo magis conte- ar Zunſenoch Gehs hrem Mame unn acht: T. vond 8 b ehene derns zthen uptſummen noch Jih von J. B. ſu ſondernals 3. 3 un vnd Ktanckanett er B. rine Qütane Heuptuorſchreimgini der D. Vater wizen widerwertige Argumenta vor erſt einfuͤhren. Vnd ſcheinet demnach zuſagen/ daß J. don der O. die 500. Thaler/ deren in der vorſchreibung ſub num. 3. gedacht/ nicht fordern koͤnne/ dann es leſſet ſich anſehen/ daß erwehnte§00. Thaler/ neben den andern Poſten/ ſo in J. B. Dieners geſchlagen/ vnd in den 1000. Thalern/ dauon die vorſchreibung ſub num. 4. redet/ ſtecken/ In erwegung daß die tefſaeache Poſten/ ſo in J. B. Dleners Rechenſchafft geſetzt/ wenn die⸗ vnnd d arauff gien ſelben werden in eins gebracht/ 1000. Thaler ptbrieff/ MNißurri machen/ Vnd darumb ſeind die dnterſchiedliche zuztſtellen/ Habeawiſ HPoſten ond die 1000. Thaler eins. Cum plura- D. hochbetherrrt/ Ch litas debitorum non præſuwmatur, niſi probe- e tur, l. ſ diwortio, de V. O. notatur int triticum. eo- ffe wuͤſte/ he tte duhr dem. Paul. de Caſiro, couſil. 10g. primo quæro, lib. 1. tter memahls gehähn Wem Daul. conſil. 129. viſs dicto Inſtruments, ad fi- 2ꝗ R haleend borheh vem.& nſil. 36⁶. circa primam videiur, quod te- ff+ B.— mor, col. 2. lib. 2. gl.& Da. in l. omnium. C.de teſtam. auch 3 vonder d Decias in c. in praſentia, in g. uotab. extra de pro- er trewe bey ſeinch M éat. Deciſto. Neapali. r9-. Socin. conſil. 9 τν num. 7. ound Chriſtlichm Cet auff J. B. nachglie Crauertta couſil. 73. nu. 341.& conufil. I r. nu. 13. Vnd ſolches darumb deſto mehr daß J. B. Erben mercklichen nachtheil vnd ſchaden wuͤrden nuͤnder am Hoffmti⸗ empfangen/ wenn die onterſchtedliche Poſten/ ſo er inen J vonderdi ffes auff looe. be n Nechtfertigung⸗ 4 von den 1000. Thalern/ ſub num. 4. ſeparirt/ vnd erwehnte onterſchiedliche Poſten/ mit gedach⸗ ken 1000. Thalern nicht dor eins geachtet/ ge⸗ ſchetzet vnd gehalten werden ſolten/ Vnd hinwi⸗ der/ wuͤrde J. von der D. groſſen dortheil/ ge⸗ ckand hat. nieß dnd frommen empfinden/ wenn die dnter⸗ hetſcht ſchiedliche Poſten/ von den 1000. Thalern ab⸗ eun vuterſ Etur Lebndert Peheo eins Lehanen ſondern jhme . B. Eiſ J. bon der D. die dnterſchiedliche Poſten ſonder⸗ —von bg lich/ dnnd die 1000. Thaler ſub num. 4. auch vorſchreibaln, Mſo 1 4. uͤgeder 9 ale ſonderlich ſolten bezahlet werden. ichen 1000 90 Weil aber die Rechte ond deroſelben Scri⸗ d lub nu. 4 M benten dnd Lehrer wollen/ Quod quando duo bung nd looo 1 interſe certant, vnus de lucro captando, al- guͤlden vi b vur ter de damno euitando, iudicari debeat in 9 ſchr eibum zci dubio pro eo, qui certat de damno eui- W gefta get 4 tando, 1., fn. S. liceuria, vli Da. C de Iure delile- ſwird b r nl f Conſilium Trigeſimum. Rechenſchafft ſub num. 1. befunden/ zuſammen J. B. Diener in ſeiner Rechenſchafft geſetzt/ 413 ran. l. qui autem, in princ, iunto. g. himili& moab, de hus quæ in fraudem creaito. Vnde priullegium eius qui tractat de damno euitando, præter- tur priuilegio cius, qui certat de lucro, Bala. in authent. perpetua, C. de ſacro. Eceleſ. Petrus de Anchora. conſi. z6. Paul. de Caſ'ro conſal. 517. Tibe- rius Oecianus reſpon. 24z. num. I2*ν. 1u I. Vol. Idem Decta. roſpon. I2. num. vlt. in z. vol. So ſcheiner zuſagen/ daß die dnterſchtedliche Poſten ſub num. 1. darunter auch die fuͤnff hundert Thale; befun⸗ den/ zuſammen geſchlagen/ vnd erwennte onter⸗ ſchiedliche Poſten/ weil ſie 1000. Thaler ma⸗ chen/ mit den 1000. Thalern/ ſub num. 4. eins dnd dor eins zuachten ond zuhalten ſem. Weiches noch weiter hieraus erſchelnet/ daß J. B. in der vorſchreibung ſub numero 3. ſich vorpflichtet/ er T. von der D. eine gnughafftige dorſchreibung vber§00. Thaler/ zwiſchen Oſtern vnd Vocem lucunditatis, deß 53. Jahrs-geben vnd zuſtellen wollen/ auff die vorſchreibung gezo⸗ gen. Nun wird aber keine vorſchreibung voer die 500. Thaler bon J. von der D. zum ſchein ge⸗ bracht/ ſondern J. von der D. produeirt allein die Vorſchreibung ſub num. 4. welche auff 1000. Thaler gerichtet/ vnd darumb iſt veriſimile ad glaublich daß die 1000. Thaler/ aus ven entzelen Poſten vnd Parteken/ deren in J. B. Diene s Rechenſchafft gedacht/ zuſammen geſchlagen/ vnd ſolche Poſten/ dnd die 1000. T haler eine/ vnd nicht zwo enterſchie duiche Summen ſein. Auch in mehrer betrachtung/ daß in der vor⸗ ſchreibung ſub num. 4. inn welcher der 1000. Thaler gedacht /eben dieſeiben Buͤrgen befunden werden/ welche Buͤrgen/ in der vorſchreibung ſub num. 3. geſetzet ſein worden. Vnd ſolches wird noch weiter hiermit beſter⸗ cket/ daß deyde do ſchretbung ſub num. 3. onnd 4. keine rechte Hauptvorſchrelbung/ ſondern al⸗ lein vorſicherung ſein/ daß die Hauptvorſchrei⸗ bung hernacher erfolgen ſol/ Vnd ſcheinet glaub⸗ lich zu ſein/ weil Anno 53. die erſten von I B. ausgegebene vorſicherung keine wirckliche folge geſchehen/ daß darumb Anno§4. eine newe dor⸗ ſicherung auffgerichtet/ vnd in dieſelbige/ zu den 500. Thalern/ auch die dbrigen entzelen Poſte/ deren in J. B. Dieners Rechenſchafft erwe⸗ gung geſchehen/ geſchlagen/ vnd daraus die gantze Summe der 1000. Thaler zu wege gebracht ſey. Welches vber voriges alles/ auch hierumb deſto glandlicher zu ſein ſcheinet/ daß T. don der D. in ſeiner J. B. zugeſandten Rechnung/ der 500. Jtem 250. dnd endlich 50. Thaler/ wel⸗ che in alles 800. Thaler machen/ nach einander gedencket/ Vnd darauff alsbald ſetzet/ daß jhme von ſolchen 80 0. Thalern Anno 63. auff O⸗ ſtern/ 48. Thaler Zinſe/ betaget/ vnd aber her⸗ nacher in erwehnter Rechenſchafft/ ſo ſich/ biß auffs 60. Jahr erſtrecket/ der 500. Item 250. Na 3 vnd 414 ond endlich der 50 thaler/ nicht gedencket/ da doch gewiſſe/ daß Anno 53. die 500. thaler nicht erlegt/ wie die/ Anno 53. ausgegebene dorſiche⸗ rung ſub num. 3. klaͤrlich answeiſet. Vnd wuͤr⸗ den T. ron der D. in ſeiner Anno 59. J. B. zu⸗ geſandten Nechenſchafft die Zinſe don den 800. thalern nicht dorgeſſen zaben/ wenn dieſelbe ſum⸗ ma/in den 1000. thalern/ deren ſub num. 4. ge⸗ dacht/ nicht comprehendiret noch begriffen were. Weil dann diele veriſiwilirudines berhan⸗ den/ daß die 00. thaler/ ond andere entzele Po⸗ ſten/ deren in der Rechenſchafft lub num. 1. ge⸗ dacht/ zuſamen gebracht/ dnd daraus 1000. tha⸗ ler/ deren in der vor ſicherung ſab num. 4. er⸗ wehnung geſchehen/ gemacht ſein worden⸗ Vnd zu Rechte an dielen oͤrten cautret ond borſehen iſt. Quod verißmilitudo attendidebeat,: I aue. in priuc.& ibi, Da de Iwrciuran. J. 22 carmen. S. fin. ae teſtibus, a licet cauſam, vbi Da de probarid. la- rißamè. Anton. Gabriel. Rom. lib. I. concluſ, de ieſti- Fus. conclu to. I. nu. 29. Tyraquell in prafan. l. h vn- quam, num 44. Veriſimilitudo enim cognata eſtnaturæ, Fala zonſil.-So. morruo filio, lib.3. Et haberur pro lege, Oldradus conuſil. 73. cum quæſtio. iu fine, zc legumlatores ex verifimilitudine leges faciunt, liteſq; definiri iubent anquam id cpann ſit, quodeſt veriſmile, 1. esi veri. Hhimill. Hquod metus cauſa, debirgy,& veriſtmile edt, ae contrab'end. empt. 1.3. S. T. ti veriſimilia Sonaerant, ae teſtibus.!, cum teſtamento, g. ea, ibt, non est veriſimile patrem, de legat. mmile, l.sò& Ate. 7 ls — purtatur, qædd n03 e Veriſ, 16,45 V autemdlu, huia hon eit derRduule, ad Tlebelide. ¹. quia verlfimile rtre de praſumprionibus. c. bonæ, Ii, ex verihzmilibus,& probaalib. cauſlside appellar. coiuorundam, ili, verlſimiliter formidamus, de elé- Ttionilus iu 6. Vnde Aretinus monet, quod iu- dices in veritate deprehendenda, maximé conſiderare debeant veriſimtlitudinem, counſ. 9. c. 2. Et quod remorum eſt, a verifimilt, quandam falſitatis imaginem habet, Sald. in 1. 1. col. 3. C de ſeruis fugitiwis. Experimentum enim verorum ſermonum eſt, quod conueni- ant rebus ſenſaris veriſimilibus, Bala. in rract. Schiſinatis quem poſuit ſub rubric. Cſi quis aliquem reſtari prsbibue. colum. antepenult.& in rubrtc. C de proburlon. colI. Et inde Dd. tradunt, quod pro expreſſo habeatur, quod veriſimiliter ex. preſlum fuiſſet, ſi de eg eſſet quæſitum, gl. in I. tale pactum, vlti. in fine, de pactis, C& aal hoc dicir ingularem textum ilum, Bala! inl. cum acu- riſßimi, col. 1. C de ſideicsmmißiis, Bald. Angel.& Da in. l. tale pactum, ibi Bald. aictr, ęlaſſam il lam multum notandam& mente tenendam eſſé, eam, obtinere non ſolam in aiſpoſitionibusle gum, ſed etiam iarutorum, reſoriprorum& contractu- am, quod dictum ſequitur Barb. conft. I. magnu Conſilium Trigeſimum — fæuzus. in princ. 2d. Virulo, vli incredibile re ſoripſit pfalmiſta, colum. 32. lib. 3. Anran. Galne- Rom. lib' S. conclu. titul. de R. Econcluſ.1o. Et de- niq; in vltimis voluntatibus. Ete nim diſpoſ. tio teſtatoris facta in vnum caſum, extendi- tur ad omnem actum, in quo teſtator veriſi. militer idem diſpoſuiſſet, ſi de eo fuiſlet in. terrogatus, l. Tirius.§. Luctus, vbi laſon. ad hanc regulam plura adducit, in:. notab. de lib-& puſta. latꝰ Tiberius Decian. wſpon. I. na I0. cum ſeq in⸗ vol. Anron. Gabriel. Rom. d. lib.. conclu. titul a⸗ reg. Iur. conclu. 10. Bu. G. Tiraq. in præfatio. l. ſi vn. nam, nu. 16. C. de rreuocund. aonat. So ſchelnet dem allen nach zuſagen ond zuſchlieſſen/ daß J. don der D. die 500. thaler/ als die in den 100o. thalern ſtecken/ mit rechte/ fuge/ dnd beſtande/ nicht fordern köͤnne. A ber dieſem bnangeſehen oͤnnd vngeachtet/ laſſen wie dns niches beduͤncken/ haltens auch m Neehten fundtret ond gegruͤndet zu ſein/ daß J. von der D. die§00. thaler beſtendiglich fordern koͤnne/ onnd daß dieſelben in die 1000. thaler dauon die vorſicherung ſub numero 4. nicht ge⸗ ſchlagen. S Dann dor erſt/ iſt klares dnd dorſehens Rech⸗ tens/ quod in dubio pluralitas præſumitur, niſi doceatur ident itas, iuxrta prolata per Bali poit Iacob. Butriga. in l. 2. C de error. aduoc. Gid notat, Bart inl æ. ad finem. quemadmoaumtoſtan. aperiautur,& inl. demunſtratio falſa. in prins ver ſia quarto, quæro, de conait.& demonſt.& inl Di uus, de cuftod. reorum,& inl. inter ſiipulautem. â V.O.& inl. z. Chi vnus ex pluribus. Tiber. Decian reſpon. 2o. num.. in 2. volum. In gegenwertigem Fall aber/ iſt ein grtß dubium vnd zweiffel/ ob die 500. thaler/ dabn die dorſicherung ſub num. 3. redet/ ſteckenin en 1000. thalern/ dauondie bor ſicherung ſub num. 4. handelt/ In betrachtung daß die ſummen ſub num. 3.& 4r nicht einerley/ daß auch die dorſicht⸗ rung nicht auff eine zelt/ ſondern die eine Anno 53. die ander lenger/ dann ein Jahr hernacher⸗ nemlich Anno 54. nach Michaelis ausgegeben. Darumb folget/ daß zuſchlieſſen/ daß dte zoo⸗ thaler/ ſub num. 3. nicht comprehendirel⸗ noch begriffen/ onter den 1000. thalern/ ſub num. 9 ſondern daß es onterſchie dliche Summen/ onnd die eine von der andern abgeſondert/ die eine Peunne auch mit der andern niehts zu thun zabe. Zam andern ſagen die Rechte/ ond wollen/ derſelben Seribenten dnd Lehrer/ Quando dur funt ſummæ ſiue quant itates diuerſæ, quo tune diuerſæ quantitates promtliæ eſle cen⸗ ſeantur. Va traairum eit à Eartolo, Bald. nꝗ, Paul. ae Caſiro inl. ſire delemustie verl. oblig. G Veſpondit, Alex. conſil. a. num. 3.& Verhu.& 46 Kanr allegata, ltb. I. Ruin. conſil i. Sunt hn. .. lib. 2. Iaſon. in l. plauè. Sti eadein, uu,I. Ge 447, ulirjejuni 4 vihra er 19 einkngelen quodln emden lett dallaphelüni dactsdcerlsi uc rdrn. dbemedejguu dec npore tſonmaw penintilhd Autlatſerp Uulinale ler lit d d dumentoſg mer idem diſ on ngun Aber dieſem tnengiifer „ wir dne ncchts hednd. dien fundiret dnd— der D. die Foo. khaltn ae⸗ dnnd daß dieſlzen iie⸗ en die dorſicherung ludeunn agen. Denfene ſſt lrawe 7 quod in dubio Naräiun doc catur idemitas,: unun lacss. Burriga ina(am, „Sart l2 1d fuen amuu aatar, Cinl. demuſuuuuuu arto, quere, ic anui G us ie„ rerrun, Gul au lr. C6r nuerjn FN. A.I. inz tuum. In gegenwertigem Sau um— Uohdtſratt um.*.uo rſicherung ſubnumz thalern/„daaundeeta dint Indelt/ Intetrechemuzui .3.&«Pnchten cnerle ia nicht auff eine gelt/ 95 e ander lenger/ demnein 6 R ich Annos. nuch Darund ſolget⸗ niete⸗ Conſilium Trigeſimum. 415 Vnd hieher gehoͤrek/ daß gemeinlich geſaget wird/ Duo vincula fortius ſtringere, Autben. laem laſinl. mniricum nu F. de relus creditu, Wem Volui: Alctut. in dl. triticum num. 2¹.& reſpondit, Neuian. canſil. g0. nu. 2. Verſcc. rerr. Grammut. de- duſ.15. cum J9. Crauel- conſil. 2 92. uum. I. Die Summa aber von welcher in der vor⸗ ſicherung/ ſub numero 3. iſt nicht eins/ mit der Summen von weilcher/ in der bor ſicherung ſub num. 4. dann in der vorſicherung ſub num. 3. wird allein bon§00. thalern geſaget/ vnd in der andern dorſicherung ſub num. 4. wird geſaget bon 1000. thalern. Darumb ſeind dieſe auſſerhal bzweiffel 2 zwo onterſchiedene Summen/ ond die 500. thaler⸗ dauon in der vorſe hrelbung ſub num. z. ſetnd nicht vnter den 1000. thalern/ dauon in der do ſiche⸗ rung lub num. 4. Welches zum dritten auch htermit bewehret wird/ daß in den Rechten vorſ ehen ond von de⸗ roſelben Seribenten vnnd Lehrern ein heiliglich tradiret wird/ Quando ſcripturæ diuerfitas adeſt, quæ diuerſo tempore facta eſt, quod tunc ſumma præfumatur duplitata, etiamti adſit eadem caula, Bala.&x Truol. in! Sempteniks, de legar. 2 Bala. inb ne Taſu, cum 2-ertt porro. C. de Aiſcuwſiontbus, lib- 10. Iaſon. ceufil. cola. 2. Verſte. R zmiltter propierdit. 3. Cauerta, con)ſ. 24o nu. 2. Ver. ſic. Vltra. Alex. Iuſon. l. planè.§. æadenm, de legar. 1. qui refert Bald. in lenoſiram. Cde teſtam ditehtem, quod ſireperiatur duæ ſententiæ latæ contra cundem, licet non differant quantitate, vel cauſa, præſumi de diuerſis quantitatibus, ex uh Cauſis duerüs in[pecie Et fortius Fenſ ahit Ruinus dicto, conſil. I76. nu. 2. verfic. Quinimò etlam, idem eſſe, quando duæ hæ ſeripturæ factæ eo- dem tempore eſſent, ſed a diuerſis notarijs, tunc ſummam præfſumi duplicatam. Et huc pertinet illud quod dicitur, tot eſſe debita, qu aot ſunt ſcripturæ capita, i auzes, da xai Ction. I. ſcire debemus, de verb ollig. Alhier aber ſeind diuerſæ ſi ripturæ; dund dieſelbigen ſelnd diuerſis temporibus vorfertiget worden/ die eine Anno 53, die andere Anno 54. ond darumb ſcheinet zuſagen/ doß es fummæ du⸗ plicatæ, ènd in den 1000. thalern ſub nu. A die 500. thaler ſub nu. 3. nicht comp ehendiret ſein. Woran deſto weniger zweiffel ſein kan/ well alhie diuerſitas quantitarum, onnd diuerſitas temporis concurriren/ Vandf ſo die diuerſitas quantitatum vor ſich allein/ dnd die diuerſitas temporis bor ſich auch allein/ der Operatton vnd wirckunge ſein/ daß daraus pluralitas de- bitorum præſumiret nnd dormutet wird/ wie ſolches zuuor ausgefuͤhret/ So folget nothwen⸗ dig/ dnd ſchließlich/ daß viel mehr pluralitas de- bitorum muͤſſe praſumt et/ ond dermutet wer⸗ den/ wenn deydes diuerſitas quantitatum dnd diuerſitas te mporum zuſammen lauffen/ Ar- gumento ſumpto à minori ad maius quod in aure validum eſt. post fratres, C. de legit. Sereair.& in c i. de treugæ 6 pace. Bald. in l. Vliim. in fiu. C. de ſeruu fagiriu. Serſétus in repelit,& granai, col. 23. de ſppl. negli- gen. Pprælato. in d. cum pluribus concordantgside qui- uus per Tyraquell. iu tractat. de nobilitat., 14. Et hinc Dd. dicunt, quamuis nobilit as ſit à pa- tre non matre; ſi mater ſit ignobilis, tamen ſi cum paterna nobilirate concurrat materna, ex his parentibus ortum dicitur ablolutam nobiliratem conſecutum, c. nouwirt, Vbi omnes, extra de iudicwYis. gl. in g.1. vexſa a generi, 1u aktben. de inacſlu nuptqs Hinc etiam traditum eſt, do- ctorem vtriuſq; iuris, præferri Doctori vnius iuris tantum, Tuntiens Pauorm. C als iuc. i. de conſanguintts& afhn. in c. Clerici dé iudale—s. 12n. b iu l. cobereai.§. qut auferttus, col. I. de Valg.& pup. Et ſic Comes& Baro, prafertur comiti ran- tum, aut Baroni tantum, Hald. 1* I ea G muili- ies, de excuſar. tuto. quem ſequuntur te eliu.& Deèa in a. a Clerict, de iuctess, vbi etiam dicunt, quod miles& Doctor, prafertur Doctori tantum, aut militi tantum, quod etiam Voluit Alexanlin l. enturio, olum. J. v'etſic. aade tamen, de vulga.& pupill. Detis& couſt. 201. Sene damuae ꝛapuiee col. 1. Die Rechte ſe ſagen aur ond wol lenn/ Auan- do duæ ſunt præſumptiones, quarum voa eſt incluſiua fraudis, doli, deceptionts, alia ve- rToexcluſtua, ſemper eam ca piendam eſſe in- terpretationem quæ fraudem, dolum, dece- ptionem excludit, l. merito, pro ſocio. 1. I. C. aal. Cornel. de Sicarqs, 52 C de pettt- herea. Nom. eufl. 6. incipienlé,t Vtſis mltin Propo. 7ts, nu. S. Syibi pro- lix? Anaeu, in verlo attenai mus. Tlom. Oram. gon/al. 7. encipiente Bellus terribilas, ciraa Vinem,& confalero. incepieureun cauſa Maſduum.) 22. WMeu tu comſiliis criminalibus confil. 13 in cauſa Miloniaua, nus.. S Couſil. 2t. incipiente, in cauſa magut loban- n Bapraſæ, n. 12. Quia ſemper eſt captanda via yte xcjudamus delictum, Barrol. in non ſolam. S. ſed vt probari, de noui oper uuntia. Abbas in c. 1 9 Entſeniade probar. Iunoc. inc. dudum,r. de elect. Rola: V' alle coufil.z. n. pa. in 3.ol. Et hoc ob no-⸗ tabilem præſumptionem, quæ eſt, quod ne- mo del elinquere præſumitur, l.merito, pra ſscio.c. dudum, de preſumpt. Tom. Onaheneur dedi. Nea- Beltean 4. num. J. In gegenwerkigem 3. alle aber/ ſe⸗ nd zwo pr. xæ⸗ famptiones s, deren eine dolum includtret/ die andere dolum, excludtret. Dann wenn præſumt⸗ ree dnd bermutet wird/ daß d die 6oo. thaler⸗ ampt den andern entzelen Poſten/ de ren in J.B. diene⸗ 4 Reehenſchafft/ anchin T ton der D ſe⸗ bſt eigen Rechenſehafft b fanden zuſat men genhlage nen daraus die 1000. iHaler 1ub n. 4. zuwe. ge gebeacht. Nn. 4 So 8 1 3 5 3 4 “ 4 1 “ 8* 1 ——————— — —*“ ——— — — — 5— · ä — 416 So ineludiret ſolche præſumptio dnnd dermu⸗ eung dolum, in erwegung/ daß inn erwehnte 000. Thaler/ nach J. B. Dieners Rechen⸗ ſchafft/ gehoren/ die 48. Thaler Zinſe/ ſo Anno 54. in welchem Jare die vorwahrunge auff 1000. Thaler ausgegeben/ betaget geweſen/ dnd odne dieſe 48. Thaler Zinſe/ iſt J. B. Anno 74. auff Oſtern/ T. don der O. keine 1000. Tha⸗ ler aun geweſen/ auff J. B. Dieners Re⸗ enſchafft gezogen. 4 5 die andere Rechenſchafft/ ſo T. don der D. Annog9. J. B. zugeſand/ im gleichen angeſehen wird/ lauffen die 48. Thaler Zinſe⸗ gleicher geſtalt/ die 100. Thaler/ dnd die entze⸗ len Poſten/ ſo in erwehnter Rechenſchafft geſetzet/ machen keine 1000. Thaler/ woferne die 48. Thaler darzu nicht geſchlagen werden/ vnd ſolten die 48. Thaler Zinſe ausgelaſſen/ vnd an deren ſtadt die 60. Thaler Zinſe/ ſo Anno 54. betaget geweſen/ geſetzet werden/ wuͤrde die Summa ſich nicht allein auff tauſent Thaler/ ſondern hoͤ⸗ her erſtrecken. Vnd kan ſonſt auch keine drſache angezogen werden/ warumb die 48. Thaler Zin⸗ ſe aus gelaſſen vnd die 60. Thaler Zinſe gerech⸗ net werden ſolten. Vnd iſt derowegen kein zweif⸗ fel/ wenn die entzelen Poſten/ deren in beyden Rechenſchafften/ biß auffs 4 Jahr gedacht/ zu⸗ ſammen gethan/ ond daraus 1000. Thaler ge⸗ macht werden ſolten/ daß in ſolche Summa auch die 48. Thaler Zinſe/ deren in beyden Rechen⸗ ſchafften gedacht/ gezogen werden muͤſſen. Vnd woferne dieſem alſo/ vnnd die acht dund blertzig Thaler Zinſe/ mit den andern entzelen Poſten zuſammen geſchlagen/ onnd daraus die 1000. Thaler/ deren ſub num. 4. gedacht/ gemacht ſein worden/ So kan T. von der D. die 48. Thaler Zinſe/ don Anno§3. nicht fordern/ quia fraudulenter ageret,& idem bis peteret. Hiergegen/ wenn aus den 500. Thaler dnd andern entzelen Poſten/ ſo in beyden Rechenſchaff⸗ cen geſetzet/ die 1000. Thaler/ ſub num. 4. nieht zu wege gebracht/ ſo thut T. von der D. die 48. Thaler/ deren in beyden Rechenſchafften ge⸗ dacht/ billich fordern. b BVnud T. von der D. hat Anno 59. die 48. Thaler Zinſe/ von J. B. gefordert. Darumb ſcheinet zuſagen/ daß aus den§00. Thalern/ vnd andern eintzelen Poſten/ deren in beyden Rechen⸗ ſchafften erwehnung geſchehen/ die 1000. Tha⸗ ber/ ſub num. 4. nicht zu wege gebracht/ per Regulam, quæ habet, ea capienda eſt præ- ſumprio, quæ dolum ſiue fraudem exeludit. Vnd diß iſt darumb deſto mehr zuſagen/ daß J. B. die Rechenſchafft/ ſo T. don der D. An⸗ no 59. jhme zugeſand/ acceptiret dnd angenom⸗ men/ vᷣnd damit alles/ ſo in erwehnter Rechen⸗ ſchafft befunden/ approbiret/ ratifteiret vnd be⸗ liedet hat. Recipiens ſiquidem literas aut quid Conſilium Trigeſimum. aliud abſq; proteſtatione, omnia comenta. atq; ſuum præiudicium concernentia, faten intelligitur, I filiuufam. 2. E ibi, Barr. ad SCrum Macedenianum, Clementi. I. de prscurat. Zart inl publica, S. ſin. iuncta gl. depeſiti, Bart.! cum taber aen. S. idem quæſiit, de pigno. Tald. l.ſt pwcuran albſeurit in princ. de procur. Bart.& Bald inl. Tin. us Seæio, de conflit. pecun. Bald. l. ſi literas. Cmanda. 7i, Romn. I. qui dotus, col. 7. ſolute matrimonis. Ma. rheſala. fingul. 22. Capolla caurel. 2½. Alex. l. non 6. lun. g. morre, A. Z,.& ibi laſon, nunm. 20. de ope. ris noui nunriatio. Alex. conſil. 7†. lib. 1. Feliu. a cum M. Ferrarieuſis, uum. 36.& ibi Decius, nuz, & Frauciſcas Ripa, num. Ir. extra de ceuffit, Telin. c.2. num. 20. extra de fide Inſtrument. laſon. in repen I. 2dmonendi. num. I †. de Izreiur. Cardinal. pariſ conſil. or.· uum. z.& counſil. 12 7. num. 32. lib..G cauſil.. num. 20.& 206. lib. 2. Anton. Gabriel. No man. latiſtimè lib.i. oncluſzo. 1itu. de praſumytiau. gonclu. 2· So haben im gleichen J. B. heredes hnd Erben/ gedachte Rechenſchafft/ ſo T. don der O. J. B. Anno 59. zugeſchicket zu jhrem dor⸗ ehen producirt/ vnd thun ſich darauff fundien vnd gruͤnden/ Vnd muͤſſen derowegen auchal⸗ les/ ſo darinnen befunden/ ond wider ſie iſt/ da⸗ derſtanden werden kan/ paſſiren dnd gut ſein laſ ſen. Scripturam enim producens, omniain cacontenta fatetur, adeò vt cogatur pati, er ea conera ſe fieri interpretationem. gl. Alex. & Haſon. iul.z.§. editionus, de edenao. Deciuul. fu eod. Etiamſi proteſtatus fuerit, ſe tamum producere ſcripturam in partibus, pro ſefu- cienrtibus, Pari couſil. 2 1. vum. 20. lib.I. Sdurf conſil. ⁊ 2. num. 3. G. 116. 2. Proteſtatio enim taſis non releuat, etiamſi ſcriptura ſit perſe irreleuans, modò in vniuerſum vel propatte ab aduerſario, in contrarium proteſtante, ſe acceptare in partibo pro ſe facientibus, acce- ptetur, Dalinl. aou ſolum. S. morte, vli laſn ele- gauter& permultas rationes, num, 20. e qpens voui nunciarione, quem refert ag fimilia aduuter dv, ſequitur Crauetta confil.20. 2um.„. G'9. libz. Endltch befindet ſich/ daß die dorſchreibung dder 1000. Thaler/ Anno 54. Montags nach Michaelts/ gegeben/ Auff die zeit aber/ ii J. B. T. don der D. 1060. Thaler ſchuͤldig geweſen⸗ wie aus T. don der D. Rechenſchafft zuerſeben⸗ vnnd wenn aus den entzelen Poſten/ deren iner⸗ wehnter Rechenſchafft gedacht/ die 1000. Tha⸗ ler/ ſub num. 4. zu wege gebracht ſein ſolten/ wuͤrden in die 1000. Thaler/ auch die rbrigen 60. Thaler geſehlagen/ vnd daraus nicht dorgeſ⸗ ſen ſein worden.— Vnd dieſe Sententz vnd Meinung/ dof Ne 500. Thaler/ deren in der vorſicherung! bwun⸗ 3 · gedacht/ nicht ſtecken in den 1000. Thalern don welc hen die dorſicherung redet/ ſub num. † zuhalten⸗ ecerlah’ hl cgndlben Ktejne Janne nurzaremeden i/ornſeit I woxgeie, DEhennichere wjeen.) titandogetiren Oeſeddien mnddſen Eder nt sſeud in/ dhilegoo⸗ dn cvoſgalen Innaohghe doatraräga ſchangald faccka nihnn tidtgeri tngiagege — — — — — — — — n zuhalten/ ſtehen die dorigen Argumenta nicht im wege. Dañ daß vor erſt geſagt/ pluralitatem de- bitorum non præſumi, Solches wird von allen a Rechtsſcribenten nicht approbtret/ ſondern biele a ſeind in widerwertiger melnung/ wie ex prima ratione decidendi zuerſehen. erwehnte traditio doctorum, pluralitas debi- caue torum non præſumitur, als dann raum ond ſtat habe/ Quando ſummæ ſiue quantitates diuer- ſummæ ſiue quantirates in diuerſis inſtru- mentis non extant, per ea quæ in ſecunda& tertia decidendi ratione dicta fuerunt. Alhie aber ſein diuerſæ ſummæ ſiue quantitates, vnd dieſe quantitates diuerſæ ſein in diuerſis in- Nℳ 2um. 207. Gr 8 à, 4 ſtrumentis comprehendiret bnd begriffen. unch ſe certant, vnus de damno vitando ‚alter de captando lucro, ligt auch nichts im wege. Daſ S— 3 erwehnet Argument/ kan wider J. B. Erben/ J. 3. Ann H. Pestttſ ben/ wenn ſie die 500. thaler/ ſo T. bon der D. rroduckrt/ ind thun ſih u J. B. vorge ſetzet/ innen behalten/ dnd T. hon der gründen/ Dad nüſentem O. Erben nicht refundiren/ de lucro captando, ſo danmmen ſefende/an vnd hiegegen T. don der D. Erben/ de damno anden werden kan /zaſim; euitando certrenan.— Scripturam enin uiun So ſeind die veriſimilitudines, ſo vor J. B. atenta fatetur, zctona vnnd deſſen Erben eingefuͤhret/ der wichtigkeit onra ſe ficri inteneuim nicht/ daß darumb koͤnte oder moͤchte geſaget wer⸗ . naas,Kens den/ daß die 500. thaler/ dauon ſub num. z. in 1— den 1000. thalern/ dauon ſub num. 4. ſein ſolten. „ Dann ob gleich auff die ſub nu. 3. dber§oo. ucete lcr— thaler ausgegebene dorſicherung keine andere dor⸗ ibus, Facsurama ſchreibung als die/ ſo auff 1000. thaler ſub nu. 4. 14 um.C4 r in gerichtet/ erfolget ſein mag. So iſt jedoch darumb non releuat, etimmf nicht glaublich/ daß die 1000. thaler/ aus denen⸗ euans, modoin munm tzelen in beyden Rechenſchafften ſub num. 1.& 2. uerlario inconterunf angezogenen Poſten/zu wege gebracht. In erwe⸗ in partid⸗poleten gung/ daß ſolches in der dorſicherung/ ſub nu. 4. Ir DA1sA ausblm Suns mit dem allergerlngſten wort/ nicht angedeuteet 7 2 nckuus nunm wird/ Et quod ſcriptura non dicit, nec nos unaaniene,uen nimups affirmare debemus, Bala inc. Rudoſphus, colu. 2. u verftc.& ego dico, extra de reſcriptis. — So iſt J. B. Anno 54. T. don der D. 10cCo. Endltch rcnne mo 4609 thaler ſchuͤldig geweſen/ wie T. von der D. Re⸗ Thalex/ ffuße chenſchafft ſub num. 2. klerlich ausweiſet/ vnnd aells/9 Wn wenn die entzelen Poſten/ deren in erwehnter Re⸗ der 1060. mi chenſchafft gedacht/ zuſamen geſchlagen/ vnd dar⸗ T. donder 8 rus⸗ aus die 1000. thaler/ dauon ſub num. 4. geſagt/ awr gemacht ſein ſolten/ wuͤrden die 60. thaler nicht vergeſſen/ ſondern mit in die borſicherũg ſub n. 4. gezogen ſein worden. Vnd well ſolches nicht ge⸗ 9 ſchehen/ iſt nicht glaublich/ daß aus den entzelen Poſten/ die 100. thaler zu wege gebracht/ſonder⸗ lich auch/ well J. B. nach ſeiner ausgegebener , vorſicherung auff 1000. thaler/ die vorſicherung auff 500. thaler nicht abgefordert/ welches er ohn Conſilium Trigeſimum. ſa Zam andern kan geantwortet werden/ daß ſæ non proponuntur, Item quando diuerſæ Das ander Argument/ quando duo inter retorqutret werden. In erwegung/ daß J. B. Er⸗ 417 zweiffel wür de gethan haben/ wenn durch die vor⸗ ſicherung auff 1000. thaler/ ſuh num. 4. die vor⸗ ſicherung auff 500. thaler ſub num. 3. caſſtret/ auffgehoben/ bernichtiget dnd getoͤdtet. Vnd kan mit beſtande nieht geſaget wer den/ daß J. B. bor⸗ geſſen haben ſolte/ daß er die vorſicherung/ auff 500. thaler Anno 53. bon ſich gegeben. Sinte⸗ mal erwehnte dorſicherung/ nur anderthalb Jar⸗/ bor der dorſicherung auff 1000. thaler hergangen wie das datum belder borſicherung aus wetſet. Et ex tam modico tempore, non poreſt obliuio induci, cum multi exiſtimauerint, per lapſum decennij, præfumi obliuionem, glin klicer. C. de acquir. poſſ. quam ſententiam multi proba- runt, qui referuntur à Socino Scniori, anſs. col.&. Verſi,uum per deceunium libt. Idem reſpondis Goxadinus, conſ.9. n. 23J. qui re fertæciuſaem opinioni Bari.& alios fwiſſe. Idem reſpondi: Marſil confil 20. va. 23.& 24. lariſtime Draq. de præſeripr.§.I. gl. 2r⁴ fin. qui infinitos in hano ſententiam retulir. Aueh koͤnnen die entzelen Poſten/ deren in bet⸗ b den Rechenſchafften ſub nu. 1.& 2. gedacht/ nicht in eins geſehlagen ſein/ ohne vorgehende zugelegte Rechenſchafft/ ſonder T. von der D. mus ſich J. B. nd J. B. mit T. bvon der D. zuuor berechnet haben/ In betrachtung/ daß der Poſten biele/ in beyden Rechenſchafften befunden werden/ dnd bey ſolcher berechnung/ wuͤrde J. B. ſich der vorſiche⸗ rung dder 500. thaler wol erinnert/ ond dleſelbige abgefor dert haben/ wenn in die vorſicherung vher 1000. thaler ſub num. 4. die§00. tßaler/ dar⸗ auff die vorſicherung/ lub num, 3. gerichtet/ ge⸗ bracht weren. Vber diß alles/ iſt nicht glaublich/ wenn die 500. thaler ſub num. 3. in die 1000. thaler/ ſub num. 4. geſchlagen ſein ſolten/ daß die Buͤrgen ſich jorer alsgeſetzten Stegel nicht erinnert/ ind die borſicherung vber 500. thaler ſub num. 3.zueaſſt⸗ ren vnd zuuornichtigen angehalten haben ſolten. In betrachtung/ daß jnen dnd den z kein gerin⸗ ger nacht heil vnd ſchade daraus entſtehen moͤchte. Vnd hiemit werden die erſte/ andere/ vnnd orltte veriſimilitudines gnugſam hintertrieben. DBnund ob wol das dierde vnnd letzte imile, mehr anſehens/ dann die vorgehenden/ hat/ So kan gleichwol darauff kuͤrtzlich geantworket wer⸗ den/ daß die 800. thaler hezaßlet/ vnnd darumb keine Zinſe darauff mehr ſind geſchlagen wor⸗ den. Vnd daß geſagt/ es ſey gewiß/daß die g00. thaler/ Anno 53. nicht erlegt/ ſolchs iſt war⸗ wann es von den§00. thaler/ daruͤber die torſi⸗ cherung ſub num. 3. onter dato, in den heiligen Oſtern Anno 53. auffgerichtet/ vorſtanden wird. Daß aber ſolche 00. thaler/ eben die 00. thaler ſein ſolten/ deren in beyden Rechenſchafften/ ſub nu. 1.& 2. ge dacht/ daran wird gezweiffelt. In er⸗ wegung/ daß J. B. diener/in ſeiner Rechenſchafft ſub n.*. ſetzet/ dz Anno 53. T. bon der D. J. B. Dlener ——. —— ——,— — 4 . 4 ————————n———————————— *.——— 4— — “ *— 418 Conſilium Trigeſimum. diener J.00. thaler behaͤndet/ vnd X. von der D. in ſeiner Rechenſchafft/ welche J. B. Erben approbiret/ ratiftetret/ vnd beliebet haben/ anzle⸗ het/ daß er in den helligen Oſtern Anno 52. J. B. 500. thaler gelehnet/ vnnd wird alſo aus den beiden Rechenſchafften/ ſub num. 1.& 2. befunden/ daß 500. thaler Anno 52. Vnnd im gleichen 500. thaler/ Anno 53. ausgezehlet/ vnd die eine 500. thaler ſeindt nicht bezahlet/ ſon⸗ der daruͤber iſt die derſicherung ſub num. 3. gege⸗ ben/ die ander§00. thaler/ ſampt den andern entzelen Poſten/ ſeind Anno 53. wie es ſcheinet/ erlegt/ dnd darumb hat T. von der D. ſolcher 500. thaler/ vnd der andern entzelen Poſten in ſeiner Rechenſchafft ferner keine erwehnung gethan⸗ vnnd dis ſo vtel die§00. thaler/ deren in der vor⸗ ſicherung/ ſub num. 3. gedacht/ belanget. So viel zum andern/ die 1000. thaler an⸗ trifft/ dauon die dorſicherung ſub num. 4. re⸗ det/ iſt bereit bey der voͤrigen Poſt der 500. tha⸗ ler ausgefuͤhret/ daß erwehnte 1000. thaler aus den entzelen Poſten/ deren in ſpecie in beiden Rechenſchafften lub num. 1.& z2.erwehnung ge⸗ ſchehen/ nicht koͤnnen zuſamen geſchlagen ſein/ ond dabey laſſen wirs nochmahls beruhen/ mit dieſem zuſatz/ daß beider Rechenſchaffte nicht richtig/ in erwegung/ daß in T. von der D. Rechenſchafft angedeutet wird/ daß er T. den der O. Anno 52. 500. thaler ausgezehlet/ da⸗ uon nichts zubefinden in J. B. dieners Rechen⸗ ſchafft. MWDnd zum andern/ ſetzet T. von der D. in ſeiner Rechenſchafft/ daß er Anno 52. 250. tha⸗ ler/ Item 50. thaler erlegt/ vnnd J. B. diener ſetzet in ſeiner Rechenſchafft/ daß ſolehes Anno 53- geſchehen ſein ſol. Vorsdritte/ wird in T. don den D. Re⸗ chenſchafft befunden/ daß jhme Anno 53. 48. thaler zinſe betaget geweſen/ die er auch don J. B. thut fodern. Vnd dieſer 48. thaler zinſe/ ſo Anno 53. betaget geweſen ſein ſollen/ wird in J. B. Dieners Rechenſchafft/ nicht gedacht. Zum bierdten hat T. von der D. in ſei⸗ ner Rechenſchafft/ daß jhme Anno 54. von zinſen 60. chaler/ nachſtendig geblieben/ dieſe 60. thaler zinſe/ werden in J. B. Dieners Rechenſchafft de Anno 54. nicht befunden/ ſon⸗ dern in erwehnter Rechenſchafft wird geſagt/ daß Anno 54. T. von der D. 48. thaler zinſe be⸗ taget. Zam fuͤnfften/ hat T. von der D. in ſeiner Rechenſchafft angemeldet/ daß J. B. jhme die zinſe don 55. jahre ſchuldig geblieben/ alis nem⸗ lich 60. thaler vnd 60. goldguͤlden. In J. B. Dieners Rechenſchafft/ wird zwar der 60. tha⸗ ler gedacht/ ſo Anno 55. T. von der D. an zin⸗ ſen betaget geweſen/ der 60. goldguͤlden aber ge⸗ ſchicht keine erwehnung. Auß welchen allen dann befindtlich/ daß die beiden Rechenſchaffte/ ſub num. 1.& ½. wenig vbereinſtimmen/ ſo koͤnnen wir deſo weniger dahmn ſtimmen onnd ſchlteſſen/ daß de 1000. thaler/ ſub num. 4. aus den entelen Poſten/ ſub num. 1.& 2. zuwege gebracht ſen b ſolten · b Nun wollen wir don den 1000. Goldgͤl⸗ den dnd 1000. thalern/ ſlub num. 6. welche ſam⸗ men vber die 500. thaler ſub num. 3. dnnd die 1000. thaler ſub num. 4. J. von der D. bon J. B. Erben/ erfordern/ ſich onterſtehet/ kuͤtz⸗ lich handeln. b Vnd ſo biel die 100. Goldguͤlden angeßet laſſen wir vns beduͤncken/ daß J. von der D. dieſelben mit keinem fuge/ grunde noch beſtande fordern koͤnnen. Dann J. B. hat Anno 5.. erwehnte 1000. Goldguͤlden T. von der D. ent⸗ richtet/ vnd bezahlet/ wie die Quittantz ſubna 7. aus weiſet/ vnd die bezahlete 1000. Goldgͤl⸗ den/ ſeind eben die 1000. Goldguͤlden deren lub num. 5.& 6. gedacht. Solches weiſet dor erſt der numerus anno. rum klerlich aus/ denn Anno 52. in den helligen Oſtern/ hat J. B. wegen 1000. Goldguͤlden/ die F. von der(. nach ſeinem abſterbend/ T. von der D. ſchuldig geblieben/ vnnd J. B. at F. von der L. heres dnd Erbe zalen hette ſollen/ T. von der D. ſein halbes gut O. derogeſtaddt eingethan/ daß er T. von der D. erwehnt Gut O. don Anno 52 drey Jahr nach einandet in⸗ nen haben/ vnd vor die zinſe der 1000. Godd⸗ guͤlden gebrauchen ſolte/ mit dem bedinge/ wenn die drey Jahr vmb/ vnnd dem einen oder anden nicht geltebte/ das Gut lenger zuhaben/ oder ii entrahten/ daß als dann J. B. T. ton der O. 1000. Goldgüͤlden entrichten vnd bezahlen ſolte⸗ wie aus der vorſchreibung ſub num. 5. zusr⸗ ſehen. 4 BPnd die drey Jahre zaben jhren anfang Anno 52. in den Oſtern genommen/ vnd ſich ge⸗ endiget Anno 55. inden Oſiern. Bnd Anno 55. in den Oſtern/ hat J. B. T. von der D. eine dorſchretbung auff 1000. Goldguͤlden gege⸗ ben/ vnd ſich dorpflichtet/ die 100. Goldgülden vber ein Jahr/ als nemlich Anno 56. zuent⸗ richten/ vnd wenn ſolches nicht geſchehe/ olle der Haubtbrteff/ biß die wuͤrckliche bezahlunger⸗ folgete/ in ſeinen wuͤrden ond keefften bleiben/ auff die vorſchreibung ſub num. 6. gezogen. Deeſe 1000. Goldguͤlden die J. B. Anno 55. das negſtfolgende jahr/ als nemlich Anno 56. zuerlegen/ ſich vorſchrieben/ ſeind die 1000, Goldguͤlden deren ſub num. 5. gedacht/ welchs vor erſt die Jahr ſchar vor ſich ſelbſt gnngſam zl⸗ uorſtehen giebt. Dann Anno 55. auff 9 4 ſetnd die drey Jahr auff welche die vorſchrelbung ſub num. 5 gerichtet/ dmögeweſen/ dnd danne eulrjnn fulas mdi uxi Onruaſe punſher fennenunde grtin/ ide rrelooo odiedrch Jer nhle 4 I„ſe A1ooo G b grefungett tede — — — — — — raulaneneo tcnnemneluun, Onn deauan Cunnzaulla „Jänar, iijn/ echen ez A. wel ſhäde 4 de Ne len n 1 1dnd 1000.† dandeln. dehnte 1000. Geldguülden nig t/ 6 dendem imm d 9 an da, 920. 9. thaler ſub— deen,einaſ Conſilium Trigeſimum. well T. bon der D. das Gut O. nicht lenger hat innen haben/ oder J. B. jhme daſſelbe nicht len⸗ ger wollen laſſen/ ſo hat J. B. T. don der D. die 1 vorſchretbung auff 1000. Goldguͤlden ſub nu. 6. zugeſteltet. Zum andern ſagen die Rechte dnnd wollen/ Quod actus præſumitur factus ob cauſam ne- ceſſariam præcedentem, l. uædam mulier de rei vinaicar I.2. de acquir. poſſ. Bart. in l!triticum. de V. O. l.2. de condit.& demonßſt. l. cum ſeruus, de ². 0. ſupra ſcripto, num. I. Verſic, præſumendum eit ergo, 4 12. Abbas conſil. 116. in fine, lib. 2. Rom. conſil. 24 /7. Net/ dnd bezahlet/ vi R primo dici potest, col. 2. Verſic. est igiiur videndum, aus welſet/ dndde beaß F ſeind ebendee 1000.Gchan 8 m. 3. K 6. gedacht. Solches veſſt r eſidn Corneus conſil. 376. col. J. lib. 1. Nun iſt aber J. B. T. bon der D. wegen Frantzen von der L. 1000. Goldguͤlden ſchuͤldig geweſen/ ond well T. von der D. das Gut O. nklerlich aus/ denanona dor die 1000. Goldguͤlden drey Jar innengehabt/ dern/ hat. 3.deg uen vnd die drey Jar Anno 55. dmb geweſen/ dnd do⸗ F. don der. nach— mahls J. B. ſich dorſchrieben/ daß er T. don der der D. ald D. 1000. Goldguͤlden ſchuͤldig/ ſo wird zu Rech⸗ ſchaldig gäleza/n ke præſumiret vnd dermutet/ daß ſolche ausgege⸗ don der L. heresnheſtzin hene borſchrelbang/ wegen der 1000. Goldguͤlden don der D. ſein fahesgrd ſo J. B. an F. don der L. ſtatt/ T. don der D. ſethan/ daß er T. wn do ſchuͤldig geworden/ ausgegeben ſey. b don Anno„a de ut Vnnd ſolches darumb deſto mehr/ daß die haden/ vnd dor de ne d Rechte ſagen vnnd wollen/ Actum præſumi fa- en gebrauchen piee net Kum ex ca cauſa, quæ producitur, cum alia Jahr dmö/ dnnd dmeen en Gutlengr ei circa meaium, lib. 3. Arerinus conſil. 3 I. col. 3. Veyſic. A G eum aicebatur. Corneus conſil. 22. col. Penult. ltb.I. entinbf Cauetta, conſil.I ·g. num 13. ahten/ daß als dang 2 5 Goldglte aus der dorſchrekeng bu, n. V she 60 52⸗in den Oſtem 99 get Anno 55. nim d⸗ n den Oſiem/ r-6 dorſchretbang— ¹ 32 cauſa non probatur, Bala. conſ. 6r. aKrgationes, J. von der D. aber kan nicht probiren/ aus⸗ fuͤhren/ noch erwelſen/ daß J. B. jhme andere 1000. Goldguͤlden/ dann ſo von F. von der L. her⸗ ruͤren/ jemals ſchuͤldig geworden/ ſondern das iſt gewiß/ daß J. B. wegen F. von der L. T. von der O. 1000. Goldguͤlden ſchuͤldig geweſen/ dnd daß T. von der D. vor ſolche 1000. Goldguͤlden das halbe Gut O. auff drey Jahr innengehabt/ dnd die drey Jahr Anno 55. auff O. oͤmb geweſen. Darumb folget/ weil Anno 55. auff O. wie dle drey Jar bmöͤgeweſen/ J. B. eine dorſchrelbung/ auff 1000. Goldguͤlden T. von der D. gegeben/ daß folche vorſchreibung auff keine andere 1000. Goldguͤlden/ dann allein auff die 1000. Gold⸗ uülden/ von welchen ſub num. 5. wird geſagt/ nd die J. B. wegen F. von der§. T. bvon der D. ſchuͤldig geworden/ koͤnne gezogen werden. b Aus dieſem wird nun weiter notwendig rol⸗ ligtret/ vnnd geſchloſſen/ daß die Quttantz ſub numero 7. In welcher T. bon der D. bekennet/ daß er 1000. Goldguͤlden/ Anno 15 57. von J. 419 B. Diener entpfangen/ auff die 1000. Gold⸗ guͤlden/ dauon ſub num. 5.& 6. geſaget wird/ vnd die J. B. wegen F. von der g. T. von der D. ſchuͤldig geworden/ dnd ſonſt auff keine an⸗ dere 1000. Goldguͤlden koͤnne noch muͤge gezo⸗ gen werden. Dañ/ wie zunor geſagt/es kan nicht beygebracht noch ausgefuͤhret werden/ daß J. B. T. von der D. andere 1000. Goldguͤlden ſchuͤldig geworden/ dann die 1000. Goldgulden/ ſo von F. von der C. herkommen/ onnd dauon ſub numero 5.& 6. geſagt wird. Vnd darumb mus die Qutantz auff dieſelben 1000. Gold⸗ guͤlden/ ſo Anno 57. erlegt vnnd bezahlet/ ge⸗ den. Welches auch zieraus erſcheinet/ daß T. von der D. in ſeiner J. B. Anno 59. zugeſand⸗ ten Rechenſchafft/ allein/ von einem ond nicht vonzween kauſent Goldguͤlden erwehnung ttzut/ vnd die ein tauſent Goldguͤlden/ deren T. von der D. in ſeiner Rechenſchafft gedencket/ ſeind eben die 1000. Goldguͤlden/ deren ſub num. 5.& 6. gedacht. Dann die borſchretbung ſub num. 6. iſt auff 1000. Goldguͤlden/ vnd zugleſch auff 1000. thaler gerichtet/ kuͤrtze halben/ auff die borſchrei⸗ bung gezogen. Vnd T. von der D. ſetzet in ſeiner J. B. Anno 59. zugeſandten Rechenſchafft/ da er der Zinſen/ die ſme bon 1000. Goldguͤlden re⸗ ſten/ gedencket/ daß J. B. jßme ſchuͤldig ſey/ 60. Goldguͤlden vnd 60. thaler/ vnd contungtret alſo die Zinſe von 60. Goldguͤlden dnnd die Zinſe don G0. thalern. Vnnd ſolche coniunctio der 6o. Goldguͤlden und 60. ißaler zinſe/ geſchicht in er⸗ wehnter Rechenſchafft dreymahl auff einander⸗ vnd weil Anno 55. J. B. T. von der O. die bor⸗ ſchreibung ſub num. 6. gegeben/ zndzugeſtellet/ nnd darinnen bekennet/ daß er T. bon der O. 1000. Goldgüͤlden dnd 1000. Thaler ſchuͤldig⸗ vnd alſo die 1000. Goldgůlden vnd 1000. Thaler contungiret/ ſo contungtret/ auch T. von der O. in ſeiner Rechenſchafft die Zinſe von 1000. Golt⸗ guͤlden dnd 1000. Thalern/ ond darumb iſt kein zweiffel/ daß die 1000. Goldguͤlden dauon T. von der D. Rechenſchafft ſaget/ eben die 1000. Gold⸗ guͤlden ſein/ deren lub nu. 5.& 6. gedacht. Vnd dieſe 1000. Goldguͤlden/ ſeind Anno 1557. beza⸗ let/ dermuͤge der Quttantz ſub nu. 7, Vnd der⸗ enkwegen hat T. von der O. in ſeiner Rechen⸗ ſchafft/ nach ſolcher Anno 1557. geſchetzenen be⸗ zalung vnd erlegung/ der 1000. Goldguͤlden nicht mehr gedacht/ ſondern allein der 1000. Thaler dnd G0. Thaler Zinſe. Woraus dann eber borlges alles/ vnwider⸗ ſprechlich erſcheinet/ daß J. B. T. don der O. al⸗ lein an Goldguͤlden/ 1000. Goldguͤlden ſchaͤldig geweſen/ vnd daß die 1000. Goldguͤlden eben die ſein/ deren ſub num. 5.6.& 7. auch in T. don der D. Rechenſchafft gedacht/ dnd daß darumb nach bezalung ſolcher 1000. Goldguͤlden T. von der O. ₰ in jei⸗ 420 in ſeiner Anno⸗ 9. bbergegedenen Rechenſchafft/ beiner 1000. Goldguͤlden noch zinſen von ſolchen 1000. Goldguͤlden/ herkommen ſolten/ fer⸗ ner gedacht/ vnnd weil die 1000. Goldguͤlden/ bezahlet/ kan J. von der D. dieſelben zum andern mahl nicht for dern/ Quia bona fides non pati- tur vt idem bis exigatur. Vnd hierwider thut nichts/ daß T von der D. in ſeiner Quittantz ſub num. 7. angezeiget vnd vormeldet/ daß er wegen der hinterſtelligen zinſe don den 1000. Goldguͤlden/ die Haubt dor⸗ ſchrelbung bey ſich behalten/ woraus J. von der D. dielleichte erzwingen wil/ daß die Quittantz nicht auff die 1000. Goldguͤlden/ deren ſub nu. 6. gedacht/ ſondern auff andere 1000. Goldguͤl⸗ den gehe/ In betrachtung/ wenn gleich die zinſe/ von denen 1000. Goldguͤlden/ dauon die Quit⸗ tant redet/ entrichtet/ daß dennoch die vorſchrei⸗ hung/ ſub num. 6. nicht koͤnte heraus gegeben werden/ wetl in derſelbigen auch 1000. thaler ge⸗ dache. Auff dieſen einwurff kan kuͤrtzlich ge⸗ antwortet werden/ daß J. von der D. leichtlich hat entfallen koͤnnen/ daß in der dorſchreibung/ auff die 1000. Goldgülden zugleich auch 1000. thaler gedacht/ Hominum enim memoria in- firma eſt, lꝓꝑeregrè, de acquir. poſſ. Crauetta conſ. 29. uum. 4.& rurſus conſ. Sr. num. 1.& non om- nia retinet, I. 2. CQde veteri iure enucl. Vnd fol⸗ get derowegen nicht/ daß die Qulttant nicht ſolte gerichtet ſein/ auff die 1000. Goldguͤlden deren ſfub num. 6. gedacht/ ſondern auff andere 1000. Goldguͤlden/ vnd diß ſo biele die 1000. Goldguͤl⸗ den anlanget/ ſub num. 6. So diel dle 1000. thaler betrifft/ deren in der borſchreibung/ ſubnum. 6. im gleichen ge⸗ dacht/ laſſen wir vns beduͤncken/ daß erwehnte 1000. thaler/ eben die tauſendt thaler ſein/ don welchen die dorſicherung ſub num. 4. redet/ dnd daß derwegen J. don der D. vor erſt/ die 1000. thaler/ ſub num. 4. vnnd zum andern die 1000. thaler/ ſub num. 6. zugleich nicht fordern koͤnne/ ſondern zu feieden ſein muͤſſe/ wenn jhme einmahl 1000. thaler entrichtet/ vorgnuͤget dnnd bezahlet worden. Dann obwol in der vorſchreibung ſub nu. 4. don 1000. thalern/ ſo J. B. in einer Summen/ von T. von der D. auffgedoͤhret/ geſagt wird/ So hat jedoch J. B. in erwehnter dorſchrelbung/ T. von der D. auff die 1000. thaler/ keine dn⸗ terpfendliche noch buͤrgerliche verwahrung ge⸗ than/ ſondern dorpflichtet ſich allein/ daß er zwiſchen dato, als nemlich/ Anno 54. Montags nach Michaelis ond negſtfolgenden wethenachten T. von der D. eine gnughafftige vorſicherung thun dnd beſtellen/ ond dteſelbige zu ſeinem T. von der D. henden ſchaffen wollen. Vnd dieſe vorſicherung/ iſt die onterpfendliche vnd Buͤrgerliche dorſicherung/ ſub nu. 6. In er⸗ Conſilium Trigeſimum. erwegung dz keine andere dorſicherung auff 1000 thaler zũ ſchein kan vorgebracht werden/ dann di dorſicherung ſub n. 6. Et actus præſumiturfa. tus, ob cauſam præcedentẽ quæ proqucitur quam diu alia non probatur, wie zuuor wette ausgefuͤßret/ ſolches gtebt auch die zeit/ wenn die⸗ ſelbe angeſeßen vnd erwogẽ wird. Dann zwiſchen Michaelis ond Weizenachten daß domahls be⸗ uorſtehenden 55. Jahrs/ hat die dorſicherung dber 1000. Thaler/ ſollen vorfertiget werden/ welchs ſich ein dierthetl Jahrs/ nemlich bon Weihenachten biß auff Oſtern des 55. Jahres vorweilet/ vnd in den Oſtern Anno 55. iſt de vnterpfendtliche dnd Buͤrgerliche borſchrelbung ſubnum. 6. gegeben. Darumd aus der zet zuerſehen/ daß die 1000. thaler/ deren ſub nu.⸗ gedacht/ eben die 1000. thaler ſein/ deren inder vorſchreibung ſub num. 6. gedacht wird. Welche weiter hleraus auch erſcheinet/ das T. don der D. in ſeiner J. B. Anno 59. zugeſandten Ne⸗ chenſchafft nur allein 1000. thaler gedencke⸗ vnd der Zinſe/ ſo jhme von 1000. thalern reſte⸗ rẽ/ vnd wañ J. B. T. von der. D. dber die ein Tau⸗ ſend thaler noch tauſend thaler wehre ſchuldlgge⸗ weſen/ wuͤrde er derſelben in ſeiner Rechenſchaff auch wol gedacht habẽ/ welches vorblieben dñ nich geſchehen/ vnd darumb glaublich/ daß J. 2. allein ein Tanſendt thaler/ vnd nicht 2000. the⸗ ler/ X. von der D. ſchuldig geweſen/ wit dam ſolches auch hiemit erwieſen vnd bewehret wlio/ daß T. von der D. in ſeiner Rechenſchafft ſub numero 2. ſetzet/ daß jhme Anno 54. Sechölh thaler Zinſe betaget/ ond dieſe 60. thaler Zinſ muͤſſen herkuͤren/ von den 1000. Thalen ſub numero4. Folgends ſetzet T. von der D. in ſelnet Rechenſchafft weiter/ daß jßme Anno 55. ennd Anno 56. Seehtzig Goldgaͤlden dnd 60. Thale⸗ Zinſe/ ſeindt betaget geweſen/ ind gedencket onſ keiner Sechtzig Thaler Zinſe. Dieſe 6 0. Tha⸗ ler Zinſe aber/ kommen her don den 1000. Tha⸗ lern/ ſub num. 6. In erwegung/ daß in a torſchreibung ſub num. 6. geſagk wird⸗ deß J. B. T. von der D. 1000. Goldgulden/ dund 1000. Thaler ſchuldig/ vnd daß don den 1000 Goldguͤlden/ Jehrlichs 60. Goldguͤlden⸗ bnnd von den 1000. Thalern/ Jehrlichs 60. Tha⸗ ler Zinſe/ ſollen entrichtet und bezaßlet werden. Vnddaß T. don der D. in ſeiner Reehenſehaff die 60. Goldguͤlden vnd 60. Thaler Zinſe(on tungteret/ darumb weil T. von der D. Ang 54. 60. Thaler ſeind betaget geweſen /dnnd er T. von der D. Anno 55. vnnd Anno 56. zig Goldguͤlden dnd 60. Thaler Zinſe contun⸗ gieret/ So iſt ſehr glaublich dñ faſt dnzwelſelch⸗ daß die Zinſe vnd 60. Thaler/ ſo Anno 74 be⸗ taget geweſen/ mit den Zinſen/ bnd 60. Tha⸗ lern/ ſo Anno 55. vnnd Anno 56. betaget ge⸗ weſen/ — lunun b 8 au inehlaus! uner Pan 1 enanchium, nncyezam. anuaunns ua Cennn „ ln um Uangx Awyten teta, m ohemprodar dunim ldie uen ing 6 ſ m unen ahi dhaaal a Nyun nſauerie hn- In2, tnla à ulag ca- Uma, m.. E barh unde d venn eſhe tierahe ne belt dielo— der poben Rüh guunne dnum. 6. gegehen. 9 erſehen/ deß die baa ſen Lacht/ chen hie 100d.ſfeleſt eſchreihung ludnun.6 4 tter deraus auch rrſchenn 8 b ſeiner J. B. Aumo ft ſent Thaler glaublich bezahlet ſein moͤchten/ ond nſchafft nur allein 1oco, e dder Zinſe /ſo fhme don wan und wan J. B Tnedh d thaler noch tauſendtjetrrs een/ ürde er derſebmnſt⸗ dwol gedacht dani/veccet cheßen/ dnd darun gleriid un an Tauſendtthele/ nnt „T don der D. ſchodi gan des auch hlemit awemmte T. don der D. in ſeite Ji nero a. ſetet/ doß ferdm, ler Zinſe betaget/ wt ſeen herruͤren/ den lMw numcro4. Jaggeds ter wn thenſchafft rele ſe no 66. Sejeig Gat e/ endebeia enin er Serheit Thaln d Inſc abe /kannmnſene lub num. 6. Inc. ſub num. 5.5 D. ue f Conſilium Trigeſimum. weſen/ von einer Hauptſummen 1000. Thaler herkommen muͤſſen. 8 Weiches dher alles auch hiermit beweßret wird/ daß Anno 57. die 1000. Goldguͤlden be⸗ zahlet/ wie T. von der D. Rechenſehafft vnnd Quitant aus weiſet/ onnd T. von der D. nach ſolcher beſchehenen bezahlung der 1000. Gold⸗ guͤlden/ in ſeiner Rechenſchafft/ von Anno 58. 59. dnd 60. widerumb allein 1000. Thaler vnd nicht zwey tauſent Thaler gedencket. Daraus folget ſchließlich/ daß J. B. T. dvon der D. nur allem 1000. Thaler/ onnd nicht zwey tauſent Thaler ſchuͤldig geweſen/ Vnd daß die 1000. Thaler/ dauon ſub num. 4. eines ſein/ mit den 1000. Thalern ſub numero 6. wie wirs dann auch nicht anders ſchlieſſen koͤnnen/ dann daß ſolche 1000. Thaler/ ſub num. 4. vnd ſub num. 6. eine umma. Ob aber wol wil geſagt werden/ daß dle tau⸗ 4 zu dero behueff etzliche vormutung coniecturæ dnd giſſung in kacti ſpecie ſeind angezogen wor⸗ den/ So halten wirs ſedoch dauor/ woferne kein ander beweiß/ der beſchehenen bezahlung zuuor ſchein kan gebracht werden/ daß aus den angezo⸗ genen contecturen dnd giſſungen/ keine bezahlung koͤnne mit beſtande erzwungen werden. Dann ſolutio eſt facti,& facta non præ- ſumuntur, niſi probentur, l. quæcung de publi- æra. in rem act. l. in Cello. S. facta, de capt.& poſtli. reue rſis,! 1. C. de probation. L. aſſeueratio Cde non numer. pecun. l. ſi emancipati, Cde collatio. 1 i, reg, emancipatum éſſé probauerw. l. vnica. Cde mandat. princip. c. cum in iure, de ofſic. delegat. c. I. de pro- curat.. in praſentia, de probat. Cuęnol. in l. I. num. 272. C. ſicertum petatur, Vaſquius in praæfat. contro. iluſtri. num. 25. Carellia. Corta in memorubili ſab lirera F. 2 Vnnd die Rechesſerlbenten tradiren/ ſagen vnd wollen/ auch in ſpecie, quod debitor ſolu- tionem probare debeat, ſi creditor neget pe- cuniam ſibi eſſe ſoluram. Ta tradttum eit ab In- nocent. in a ſuper hus, colu. 2. in fin.& ibi Hoſtienſ. in F. cum autem, col. 2.& ibi etiam lob, de Aretin. col. fiu. de accuſar. Bala in l. in contractibus, in 9. illo, Cide non num. pecun.& in l. cum mulier,col. 1½. in fin zierfi 2. hoc probatur, ſluto matrimonio, Barr. in l. in illa, col.2. Verſ.& hæc lex, de V. O. Bart. inl. 2. colu. fin. C. de contrab:. emprio. latè Anton. Gabr. Romau. lib. I. concluſio. rirt. de probatio. conclufio. C. num. 1. Es wuͤrde auch zweiffels ohn J. B. von T. doß der D eine nitantz auff die 1000. Thaler/ wenn dieſelbe bezaßlet weren worden/ genommen oder aber die dorſchretbung auff 1000. Thaler/ weil die 1000. Goldguͤlden zuuor hezahlet/ abge⸗ fordert haben/ deren keins iſt geſchehen/ darumb nicht glaublich/ daß die 1000. Thaler bezahlet/ 421 vnd J. B. nichts weniger die borſchreibung in T. von der D. Henden gelaſſen haben ſolte/ Quod eſſet ſuum iactare& profundere, quod nemo facere præſumitur. l. um ae indebito, de probat. c. ſuper eo, de renunciario. c. quia ver,pPmi- leide praſumpr. Vnde in dubio non præſumitur donatio& liberalitas, ſecunaum gl.& Sarr. in l. quæ dotu, ſolut. matrim.& in! cum quid ſi cer- tum petatur, Quod in tantum verum eſt, vt po- tius rem à lege prohibitam, quàm donatio- nem præſumamus. Sald. in l. vlr. C de dotis pro- miſ. Socin. conſil. 7s. circa primum. col. pe nalr. lrb. 1. Et ſtultitiam porius quam donationem, Bal- dus in l. generaliter, colum. 2. in a. oppoſitio. C. de non nuin. Pelun. 1 J. B. hat auch eine Quitantz/ auff die be⸗ zahlte 1000. Goldguͤlden don T. von der D. ge⸗ habt/ onnd nichts weniger hat J. B. in ſetnem Kranckenbette/ den Hauptbrleff auff die 1000. Goldguͤlden gefordert/ Wenn nun J. B. die 1000. Thaler bezahlet haben ſolte/ wuͤrde er biel mehr/ auff den Haͤuptbrieff gedrungen/ oder zum wentgſten eine Qultantz auff die 1000. Thaler gefordert/ vnd ſich vnd den ſeinen vorgeſehen ha⸗ ben. Weil aber keine Quitantz vorhanden/ vnd der Haͤuptbrieff auff 1000. Thaler/ bey J. bon der D. iſt/ ſo iſt glaublich/ daß die 1000. Thaler nicht muͤſſen bezahlet ſein. Vnd irret nichts/ daß T. don der D. nach Anno 50. dle Zinſe don den 1000. Thalern nicht gefordert/ da er doch wol 8. Jahr hernacher ge⸗ lebet. Dann aus T. von der D. Rechenſchaffe beftudlich/ daß ſein T. von der D. gebrauch vnd gewonzeit geweſen/ daß er die jaͤhrliche Zinſe un abgefordert/ ſondern diele Jahr ſtehen habe Im gleichen ſrret nichts/ daß die Widwe vnd J. don der O. nach T. von der D. koͤdtlt⸗ chen abgange die Zinſe in vielen Jahren nicht ab⸗ gefordert/ der 1000. Thaler auch nicht gedacht/ dann ſolches propter ignorant iam, vnd daß ſie nicht gewuſt haben/ daß die Brieffe borhanden geweſen/ geſchehen. Et ignorantia præſumi- tur, niſi probetur ſcientia, l. verius, de probar. S. quod autem, Inſlitur. e legar. l. ſuper ſeruis. C. Qui milita. non poſſ. lib. 12. c. præſumitur, de R. J. in d. oban. Andr. in c, aa Apoſtolicæ, ae Clericis ex- com. gl. in l. I. de recepris. Vnd ohne das/ daß die ignorant ia vnd bn⸗ wiſſenheit præſumirt wird/ hat J. von der D. auch bey ſeinen Adelichen Eßren/ vnd Chriſtli⸗ chem Gewiſſen/ mit Handgebender trewe/ aus⸗ geſaget/ daß er von keinem Brieffe/ auff J. B. lantend/ wiſſenſchafft hette/ vnd daß ſeine Mut⸗ ter auch jhme don ſolchen Brieffen niemahls et⸗ was geſagt/ Vnd weil er ſolches auff ſeln Chriſt⸗ lichs Gewiſſen genommen/ kan niehe anders ge⸗ ſagt werden/ dann daß deme aueh alſo ſein muͤſſe/ 00 Cum 422 Oum immemor ſalutis æternæ, nemo præſu- matur, l. ſin C adl. luliam repetundarum. a. ſan⸗ cimus 7. quaſtio, I. ibi d. l.ſin. de Verbo ad Verlum refertur, c. Fignificauit, extra de hmicid. Crauetta onfil G. num. Iit. Paul. de Cuftro in 4. parte conſt- liorum, conſil. zo2 incipiente ad benꝰ examinandum dubia, num. 4.„ b Vnd aus die ſem allem/ haben J B. Erben abzunehmen/ wie J. von der D. forderung ge⸗ ſchaffen/ Vnnd wie ond welcher geſtalt ſie ſich ſchuͤtzen vnd dorthedigen koͤnnen/ wieder J. von 4 8 N„ N— —— EAn CONSILI Conſilium Trigeſimumprimum. Se der D. in deme/ daß er die 1000. Goldguͤlden⸗ dann auch die 1000. Thaler zweymahl thut for⸗ dern. Vnd daß alſo zu Rechte zu erkennen ond auszuſprechen ſey/ wle von dns allhie dectdtret/ bekennen wir Dechant/ Ordinarius dnd andere Doctores der Juriſten Facultet in der Fuͤrſili⸗ chen Julins Vniuerſitet Helmſtadt/ eines ſe⸗ dern bedencken onbegeben/ zu Vrkund haben wir dnſer Facultet Stegel hierunter gedrucket/ Adum c. VM TRIGESIMVM⸗ PRIMV M. Der Fall/ darauff ein Naht⸗ ſchlag begeret wird/ thut ſich kurtzlich/ wie folget/ derhalten. Lauff B. ond A. Erbge⸗ eſſen/ mit Tode abgan⸗ 2 gen/ vnd hat ſeine Vet⸗ tern die von der S. des — ſchwartzen bartis, ſo die , * 1 1 5 1 A ( geſambte Hand/ an ſeinen Lehnguͤtern gehabt/ vnd noch haben/ nach ſich vorlaſ⸗ ſen. Die Geuettern aber alleſampt/ ſeind dem vorſtorbenet ſo weit vorwand/ daß keiner vnter jhnen/ vllam gradus prærogatiuam anziehen/ vnnd daß er dem vorſtorben neher/ als die andern zugehoͤren ſolte/ erweiſen kan oder mag. Dieſem ongeachtet/ wil ſich J. von der S. R. ſeligen Sohn/ des verſtorbenen Lehnguͤter/ vnter dem ſchein vnnd vor⸗ wenden/ daß ſeliger D. vonder S. jhn vor ſeinen negſten Agnaten gehalten/ vnnd ſeinen negſten Agnaten genennet/ allein anmaſſen/ vnnd die andern Vet⸗ tern des ſchwartzen Partis dauon aus⸗ ſchlieſſen/ vngeachtet/ daß er J. von der S. ſelbſt/ bey O. von der S. lebend zeit/ gegen die Geuettern des ſchwartzen Par⸗- ris, ſich zu vnterſchiedlichen zeiten/ daß ſie zu den Guͤtern ja ſo wol als er berech⸗ S iſt D. von der S. 1 ̊ tiget/ vornehmen hat laſſen. Aus die⸗ ſem Falle werden ninn etzliche fragen vor⸗ geſtellet. Prima Quæſtio. Nd vor erſt/ wird gefraget/ ob J. bon der S. darumb daß D. von der S. ſeliger ihnen tor ſeinen negſten Agnaten gehal⸗ ten vnd genennet/ vor den negſten Agnaten zu⸗ halten ſey/ vnnd den andern Wettern alle des ſchwartzen Partes/ in des derſtorbenen/ nachge⸗ laſſenen Lehnguͤtern/ præferirt vnd vorgezogen werden koͤnne? Rationes dubitandi. b Zanderer nachfolgenden Fragen/ wllich Wor erſt/ pro affirmatiua parte, esliche argumenta einfuͤhren/ dnd hernacher die Quæ⸗ ſtion decidiren/ vnd die eingefuͤhrten Argumen⸗ ta kuͤrtzlich widerlegen/ quia diſputando& op- ponendo veritas clarius oflenditur, 7. fn. 5. mixra. de muner.& bonor. l. oflilius, de legat, 3. cum oppoſita iuxta ſe poſita, magis eluce- ſcant, aurbore Ariflorele in 2. de cælo.& munds, quem refert Corneus conſil.. in princip. lib. 3. Ga- uerra conſil. 12 1, num. 1f. Et ſicuti aromata magis redolent, quo magis conteruntur: Ita veritas quanto magis conteritur& oppu- gnatur, tanto clarior expulſis nebulis inlu- cem progreditur, Caſtrenſ. conſil. 2.. ſolet arom&. tum, in princ. lib.i. b eſtendiger ausfuͤhrung dieſer nnd temnptinci tnder S.ſ mregſſen) tnogefalten qui alique palter d uin conſ. icyale anſi lejywft tet/ vornehmenhatlaſt Falle werden nunalte gellet. k Prima Qus Nd dor erſt/vi geiag S. darumo de D n ionen dor ſenamzſal und genennct/ doranzi hen ſey/ dnnd den enden 4 varten Partes/mdehteſtin mnen Lehngüten/ refettt den koͤnnen Conſilium Trigeſimumprimum. Mnd leſſet ſich darnach anſehen/ daß J. von der S. dor den negſten des abgeſtorbenen D. von der S. Agnaten ond Vettern zuſchetzen/ zuhal⸗ ten ond zu achten ſey/ Vnd darumb den andern Vettern allen des ſchwartzen Partes/ in den vor⸗ laſſenen Lehnguͤtern præfertret vnd vorgezogen werden muͤſſe. Dann O. von der S. ſeliger/ hat J. von der S. ſeinen negſten Agnaten dnd Vet⸗ tern bey ſeinem leben genennet. Et per huiuſmo di nominationem, probari videtur, I. eſſe proximum agnatum T. ſicuti per nominatio- nem fllij ſui aà patre factam, filius naturalis probatuc eſſe legitimus filius, Nouell. I17. de di- werſis capitulis& ſolutione matrimoniorum. g. ad hæc verè,& ibi Bart.& Angel.& in authen. ſi quus liberos. G de natur. liber. Gin c. per tuas, vli gl. Abbas& reliqui Canoniſiæ, extra qui fili ſint legi- 71 zut. Vnd ſolche nominatton/ daß J. bon der S. O. negſter Agnate dnd Vetter/ iſt von ſeltgen O. von der S. nicht incidenter, dnnd propter aliud ſondern principaliter, propter ſe, darumb daß D. bon der S. ſeinen Vettern J. von der S. vor ſeinen negſten Agnaten ind Vettern gehal⸗ ten/ vnnd gehalten haben wolte/ geſchehen. Et ideo nominatio talis probat loachimum eſſe proximiorem agnatum, donec contrarium probetur, ſicuti de filiatione dic imus, quod pater, qui aliquem filium ſuum nominat principaliter& propter ſe, conſtituit nomi- natum in conſ. poſſeſſione filiationis, do- nec contrarium probatum fuerit, Ita Iaſon. in conſil. 10g. colum. I. in 1. volum. perl. fin. de probar. Barrol. in l quod Senatusconſulto, num. 2. de liber. aęnoſcen. Decian. reſponfio. 6. num. 9. in 2. volum. Roland. a Valle, conſil. 22. num. 2-. in 2. Volum. Ia- Fſon. in! neg, profeſio, num. I. Verfic imoò plus talis Meuerario. C. de teſtament. Et quod de nomi- natione filij dicitur, quod per eam nomina- tus conſtituitur, in quaſi poſſeſſione filiatio- nis, idem dicendum eſt de nominatione fra- tris, aut alterius cuiuſcunq; nominationis, Paul. de Caſiro, conſil. Iir. viſo puncto, lib. I. Cra- uerra, conſil. 2 49. num. 2. So hat auch O. von der S. J. von der S. ʒu dem ende/ ſeinen negſten Agnaten vnd Vettern genant/ daß er wehnter J. von der S. jme D. don der S. nach ſeinem toͤdtlichen Abgange in den Lehnguͤtern ſuccedtren vnd folgen moͤchte. Weii dann dte negſten Agnaten dnd Lehns⸗ folgere/ in den Lehnguͤtern pflegen ſuccediren dnd zufolgen/ So wird J. von der S. vor den negſten Agnaten des abgeſiorbenen D. bon der S. biß ein wiederias ausgefuͤhret/ billig gehalten. Sic enim de nominatione fllij dicimus, quod no- minatio filij etiam incidenter propter aliud facta, probat nominatum eſſe filium, ſi quis nominetur filius, in his quæ concernunt actũ 4²5 ſpectantem ad filium, Barr in a. l.2. nu. 3. verffr. nunc ego adab, de liber. agnoſ, ibi Bartol. inquir: ſi aliquis incidenter propter aliud appellat ali- quem filium, ſiquidem eſt talis actus, qui non congruit niſi filio, tuus appellatus filius, con- ſtiruitur, in quaſi poſſeſſione filiationis. Et ſubijcit poſtea Bart. fateor quod nuda enun- ciatio non præiudicat, niſi illud, quod vltra ponitur,& propter quod nomino filium, con- uenit magis filio quàm extraneo. Tunc con- ſtituit eum in quaſi poſſeſſione filiationis, vt ſi dico, veniat filius meus, quem volo vt res meas tractet, Panorm. in c. per tuas, num d. circa finem, de probat. Pariſ. conſil. o. num. fo. 13. G J6. in 2. volum. vbi concludit talem nominatio- nem probare ſaltem præſumpt iuè adeò vt transferatur onus probandi in aduerſarium. Rolaud. A Valle d. conſal. 22. num. 26. in 3. volum. Tiberius Decia. reſponſ. 22. nu.. in I. Volu. Es hat auch D. von der S. ſeliger/ J. don der S. nicht allein einmahl ſeinen negſten Agna⸗ ten vnd Vettern genennet/ ſondern ſolchs iſt offt vnd diel geſchehen/ Et propterea habendus eſt J. bon S. pro proximiori agnato ipſius de- functi, cum etiam plures nominationes con- ſtituant quem in quaſi poſſeſſione filiationis, atq; ita plures nominationes conſiderant, Pa- riſt conſil. ro. num. ĩ⁶. in 2. volum.& in conſal. 13. num. o. eod. vol. Decius conſil. †2½. in 2. Vol. Roland. Aalle conſil. 22. num. 27. in 3. Volum. b Soiſt J. von der S. gegenwertlg geweſen/ wenn O. von der S. ſeliger/ ihnen ſeinen negſten Vettern genennet/ vnd hat ſolches nicht wider⸗ ſprochen/ woraus dann nochmabln zuſagen ond zuſchlieſſen ſtehet/ daß J. bon der S. D. von der S. negſter Agnat ond Vetter iſt. Sic enim de filio traditum eſt, quod nominatio probat illum eſſe filium etiamſi facta fuerit, per ver- ba enunciat iua, quando filius nominatus fuit præſens vel conſenſit, vt tenet Imol. inl. ex Hac ſcriptura, de donar.& ſequitur Felin. inc. per ruas, num. 10. Vvenhic fallit niſi talia verla, de pro- gar.&ita reſponait GCodadin. conſil. 12. num. 19.&, ſequen.& num. 2⁷. Verhic, non obſtar. Sigusrol con- fil. 2 19. num. J.& G. Beraus. conſil. 1. num. 6. in 2. parte Decian. reſpon. I. num. 106. in 3. Vol. Vnd die quali poſſeſſio proximitatis, in welcher J. bon der S. befunden wird/ ſchetnet jhme J. von der S. auch darzu erſprießlich zu ſein/ daß vor ſhme J. dvon der S. mus erkande werden/ daß er des abaeſtorbenen D. don der S. negſter Agnat unnd Veiter iſt. Vnd derowegen in den nachgelaſſenen Lehnguͤtern/ den andern Agnaten vnnd Vettern ſol præferirt vnd vorge⸗ zogen werden. lta enim de quaſi poſſeſſione fillationis, quod ea ſufficiat in deciſorijs pe- titorij iudic ij, rradidir Corneus confil.t. colum. Ic. ad finem, verſic. necollat, lib. Z. Decius conſel. 4. O0 2 Fuloo 44 Fulgoſe Caſtrenſ. Alex.& alg quoi reſert ac ſequitur Crauett. confilis 9. uu- 2. Cephalus conſil. i; 7. nu. 2 Parif conſil. 1o. uum. 61. 6 ⁄. G 70. 110. 2. Decius conſil. s 2z. in cauſanium.I. Vnd zu beſterekung dieſer Opinton dnd mei⸗ nung thut nicht wenig Innocentius& Hoſtien- ſis in c. cum ab Eacleſiarum, de offic. orain vbi ve- luerunt, quod ſi Princeps ſeribit alicui vni- uerſalitatt, eam ciuiratem nominans vel col- legium ex hoc dicitur ſatis probatum, cam vmuerſitatem eſſe cinitatem vel collegium, quod etiam aà Bartolo traditum eſt, in extra- „, uagant. qui ſint rebeles, in verbo Lombardi,& no- rauiz Alexandl. in adaitionibus ad Bartol. in l, Vni- ca, in verb. ciuiras, C de wetropol. Berylo lib. 11. Ad eundem modum videtur dicendum, ſa- tis probatum eſſe, I. ab S. proximiorem eſſe agnatum I. ab S. ex eo quod defunctus D. I. proximum ſuum agnatum nominauerit. Glelcher geſtalt/ kan anhero gezogen wer⸗ den/ Quod Caſtrenſ. ſcribit, in conſ. 107. quantum ad primum in 2. volum. vbi tradit ſatis probatum eſſe, aliquem eſſe filium no- bilis vtri, ſi in literis Principis ad eum dire- ctis, dicatur talem eſſe filium nobilis viri. Es wird auch nicht vnfuͤglich zu den vort⸗ gen eingefuͤhret/ daß die Rechte ſagen onnd wol⸗ len/ Collegium probari examinatione& ad- miſfione eius Syndici, Iuuocent. in c. cum ab Ecclæſharum, num. 2. de ofhc. oraina. vbi dicit hoc procedere non modo in collegijs Laicorum & negotiatiorum, ſed etiam in collegijs Ec- cleſiarum,& ſequitur Auton. de Butrio in proæm. Gregor. num. 3l. quem ibi ſequitur, Felin. num. 24. Ei Petrus Anchora in& faturhm, de reſeriptus an d. & Cuaß'renſ. conſil. 1oz. in princip. in 2. volum. Dectanus reſponſio. G. num. 3. cum ſequent. in 2. ve- Ebenmeſſiger weiſe/ thut zu beſterckung boͤ⸗ riger meinung/ daß die Rechte ſagen ond wollen/ ſeruum eſſe liberum, ſi quis ſeruum, filium nominet, per rexr. in l. vltim. Inſtitur. ae adopt. Tüiberius Dectanus reſonfio. 21. num. 1. in 3. vo- lunm. Vber diß alles ſagen die Rechte onnd wol⸗ len/ Quod ſilius ex adulterio dicatur eſſe na- tus, ſi pater filium nominauerit filium adul- teræ, Anchora. conſil. 22 5. in 2. dulia, Alexanud. confil.£4. in J. volum. Corneus coniſil. I. colum. 2. in s. Volum. Barbat. coufil. og. in 4. Volum. laſon. con- fäl.12 3. colum. 3 in a. Volum. Decius conſil. 2O. in princip. Alctat. in preſum pt. 37. in 3. regul. num. 1. Gokadin. con,l. 13. num. 4 9. Verſic. præterea Gratus couſal. I r. colum. I. in 2. volum. quamuis alias ex- preſſo iure cautum ſit, quod filius præſuma- tur natus ex marito, exiamſi mulier codem tempore; cum alio adulterium commiſerit, Conſilium Trigeſimumprimum. l. miles.§. defundts, de adult. noraturiuc Michael de filijs presbiter. Abbasr& Da. in c. per tuas, de prs. bat. iul. filium definimus, de bus qui ſwi vel aliens iurius ſunt, c. tranſmiſſu, qui filg ſint legiti. Bosr deciſ. o9. nu. 3. Godad. conſil. 12. col.1. Rationes decidendt. B nun wol/ die eingefuͤhrte Argumen- HNia vnd rationes wichtig ſein/ vnnd aus vnd geſchloſſen werden/ Daß J. von der S. des abgeſtorbenen D. von der S. negſter Agnat vnd Vetter ſein/ vnd derowegen zu den nachge⸗ laſſenen Lehnguͤtern/ vor allen andern Bettern des ſchwartzen Parts vorſtattet werden muͤſte/ Jedoch wenn die ſache etwas tieffer vnnd reiffer erwogen/ vnd allein auff die Warheit/ quæ ni- hil ahud eſt quam ipſa rerum conſtantia& firmitudo,& baſis ac fundamentum luſti- tiæ, Bala. confil. 323. incipiente, examinanda ſunz capitula, num. 3. lib.=.& quam ſemper anteo- culos habere debemus, Paul. ae Caſtro conſil 219. cum ſit res inexpugnabilis, Marihaæus de Ahtict. in conſtitut. Neapol. Rubr. 23. num.& lib. & Deum ſequatur, qui veritatem ſequitur, c. qulsquws. I1I. quæſlio. 3. Hierouym. Cagnol. inl. num. 20. C. de edend’o. geſchehen wird/ So kan nicht anders geſaget noch geſchloſſen/ auch zu Rechte nicht anders ausgeſprochen noch erkandt werden/ dann daß die Geuettern von der S. des ſchwartzen Parts/ zu des abgeſtorbenen D. don der S. nachgelaſſenen Lehnguͤtern zuglelch be⸗ fugt/ auch zu denſelben zugleich billich gelaſſen werden/ Vnnd daß J. von der S. in ſolchen Lehnguͤtern/ vor den andern ſeinen Vettern ſchwartzen Partes/ keine prærogatiuam noch borzug habe/ ſich auch mit fuge/ recht vnd billig⸗ keit/ dor den andern ſeinen Vettern des ſchwar⸗ ten Parts/keiner prærogatiuen noch dorzugs vn⸗ terwinden noch anmaſſen koͤnne. Vnd ſolches aus warem beſtendigen grunde der Rechten auszufuͤhren vnd darzuthun/ mus anfenglich in acht genommen werden/ daß dle bon der S. des ſchwartzen Partes/ an allen dnd jeglichen Lehnguͤtern ſo ſie haben/ die geſambte Hand oder ſimultaneam inueſtituram vnlan⸗ geſt erlanget. Dann ſolches dormag klerlich dnd im Buch⸗ ſtaben der Lehnbrteff ſo der jetziger Herr Chur⸗ fuͤrſt/ der Durchleuchtigſter vnnd Hochgebor⸗ ner Fuͤrſt vnd Herr/ Herr Johannes Georg⸗ Marggrafſe zu Brandenburg/ des Heiligen Roͤ⸗ muſchen Reichs Ertz Cammerer und Churfuͤrſt⸗ ete. denen von der S. onter dato Coͤln an der Sprew/ Montags nach lubilate Anno 1371. gnedigſt gegeben/ in weichen nicht alleln wird 5 denſelben probabiliter koͤnte concludirt — —— —— — — —— ——=— — B8 —— — — =— — 1 wnomni! U t ll mevnig. naaſan whKhecinte mſucuuicn, mn Baau vnio. u Ummfeauum aun nn Alarxchin, unt onann maxin iala ſarnin kecurrend itſ Nalana. Kn Ganſl e. dnecendun, Z iimna cu enſloa 2. 71 1 kuſe 3116.2 1 9,& baüs ac funden 4 122u 43 Kacplens aa fals, aam. 3. 14.9. Kqunaa os habere debemus Pa e, cum Üt res inexpagubih, 77, 12 aatar. Neca 9 A. anders geſaget mi githf dee nicht anders auszepraten den/ dann daß die Geretenm argen Parts /zu des gtieir S nachgelaſſenen(ejnin „auch zu denſelden pectt dAomi nus, de feudo Guardiæ,& in c. Vnic, 9. deni g, den/ Vnnd daß Jwhed agüͤtern/ dor den achanſc argen Partes/ kalne fande aa habe/ ſichauchmtftzy dor den andernſeinen Dan Larts/ keiner prerogattente nden noch anmaſſen äm. Vndilchezans uam i Lechten auszuſähemn m 1,) Pal el. denſis in a vnico, num. J. de lus qui feudam dare poſſ. in c. vnico, S. quin eriam, num. S. Epiſcop. vel 2 Rnan Abbarem feudum aare nou poſſe, Ilacolin. de fexais, Num ſequuuur, qulſetitumn 2heu. 11. Qufin,z Hamna AM. C de edenau ggccejan ſaget/ daß jßre Churf. Gnade/ die vonder S. zu ar B. A bnnd. nd jhre Maͤnliche Leibs Lehns Erben zu rechtem Manlehn dnd geſambter Hand geliehen haben/ dieſe hernach beſchriebene Guͤter/ als nemlich das Schloß vnd Staͤdtlein B. vnnd Schloß vnd Staͤdtlein A. vnd das Schloß L. zu ſampt den Gleid ond Zoͤllen daſelbſt ꝛc. In maſ⸗ ſen ſie vnd jhre Vorfahren die von alters dnd biß anhero zu rechten Mannlehn/ vnnd geſampter Hand gehabt/ beſeſſen/ genoſſen vnd gebrauchet haben/ Sondern auch vber das dormeldet wird/ daß jhre Churf. G. jhnen denen von der S. aus beſondern gnaden/ an allen ond jeglichen Lehn⸗ guͤtern/ ſo die genanten don der S. don J. Churf. G. jhrer Churf. G. Vorfahren/ vonnd Vorel⸗ tern/ zu Lehn gehabt vnd beſeſſen/ oder ſonſt aus gnaden bekommen/ daran ſie doch nicht dorſam⸗ let geweſen/ die geſambte Hand vorliehen/ wie ſolches ausfuͤhrlicher vnnd weiter in dem Lehn⸗ 4 brieffe/ dahtn kuͤrtze halber gezogen/ referiret dnd vdormeldet wird. Et dictus tenor inueſtituræ, qui derogat omni naturæ feudorum, ſeruan- dus eſt& hæc in feudis vna maxima eſt, Laa- ſuper verbo Marcbio, num.. ibi, in materia feudali accipe võnam maximum. Eaq; mente tenenda eſt, Bala. inc. Vnico. ibi, proprer tenorem inueflitu- ræ, de dusbus frarribus d capit. inueſtit. Et ad eam ſemper recurrendum eſt, Bald inl. quotiæs, co- tum. 1. C. de ſuas& legit. Gin præludi fæudorum, in 3. diuiſio. Roland. à Talle conſil ε/. in princ. in::. Volum.& conſil. a7. num. in 2. volum. Nec abea eſt recedendum, Bald inæ vnico, verſic. porro ſi quæ fuit prima cauſa Lenef. amittend. Roland. 4 Valle conſil. Go. nu. 1z. in I. volum. Tenor namq; inueſtituræ, potior eſt omni natura feudo- rum, cumq; non reſtringere, ſed indefinitè interpretari debemus, prout verba ſonanr, Bald. conſil. 271. conſtaerandum est, quod quando emphyteaſis, lib. 2. Tyraquel ialſi vnquam, ſuper Verbo libertis, num. g. C de reuocan. donario. Rolan. 8 4—.. 3 AValle confil. Zo. num. 35. in 2. Volum. Hiersnym. Schurjf. conſil. gꝙ. num. 1. 2.& 5. in I. cenrur.&ꝙ conſil. 21. num. I. in 2. centur.& conſil. 27. num. 12. G 16. iu 3. ceutur. Zaßius conſil. 12. num. 19. lib. I. Henniug. Goden. conßſil. 27. nu. 2.& conſil. 1oν. n. 14. Franciſchi. Curt. in I. parte tractat. feud. quæſt. g. num. 29. Ruland. Valle conſil. 3. num. 1 2.&3. 2 ſeq. in 3. volum. Iaem conſil. 3. num. y. in 3. vo- lum. Paris de Pureo de rediuregrat. feudor. c. 50. num. I2. Gd. 94. num. 1½. Gdεο. num. 2. C d.2) 7. Num. F. Gleicher geſtalt iſt zumercken/ daß nach recht⸗ licher verordnung nicht alle Agnaten/ ſo die ge⸗ ſambte Hand vnd ſimultaneam inueſtituram, 425 an einem Lehngute erlanget/ in jhres abgeſtorhe⸗ nen Vettern/ nachgelaſſenen Lehnguͤtern/ an welchen ſie die geſambte Hand bekommen/ zu⸗ gleich ſuecedtren/ ſondern allein die jenigen/ ſo den abgeſtorben/ die proximiores ênd negſten ſein. Dann alſo wird es in allodialibus bonis‚in den Erbgutern obſeruiret vnd gehalten. In iſs ab in- teſtato ſuccedunt, qui proximiores funt in gradu ei, cui ſucceditur.§. inzetatorum, In- Hitur. de Heredit. quæ ab inteftat. deferuntur, iun- cto princ lit. de legitima ugnalo. ſacceſſ.& S. ſi plu- res, Inſtitur. eodein ritulo. l. Iurlsconſultus, de gra- dibus 1. 2. de ſuis& legit. Et hæc regula in tranſ- uerlalibus ſemper vera fuit,& hodie etiam ſecundum ius authenticorum ſiuc Nouella- rum conſtitutionum vera eſt, vnico caſu ex- cepto, quod filius defuncti fratris cum pa- truo ſuo ad hereditatem admittitur, Aurben. ceſſante,& authen. poft fratres. C de lcgit. heret. Et in hoc correxit Iuſtinianus ius commune vſq; ad ſua tempora obſeruatum. Et illa diſ- poſitio, quamuis luſtinianus aliud non diſ- poſuiſſet limitando, non poſſet extendi ad alios caſus, cum ſit correctoria iuris commu- nis, vr oratur, per gl.& ibi abundeè per Iaſouem in autben. quas aciones. C. de ſacra. Eccleſ l. ſanci- mus. Cde teſtam. I. præcipimas. C. de appelat. Iam verò luſtin. vlterius proceſſit limitando& re- ſtringendo diſpoſitionem ſuam in hæc verba. Huiuſmodi priuilegium in hoc ordine cogna- tionis, ſolis præbemus fratrum maſculorum & fœminarum filijs& filiabus, vt in ſuorum parentum iura ſuccedant, nulli alij omnino perſonæ& hoc ordine venienti hoc ius largi- mur. G Vnnd wenn Guͤter per fideicommiſlum relinqvivet werden/ ſagen die Rechte dnd wollen/ Quod fideicommilla regulariter deuoluun- rur ſecundum ordinem ſueceſſionis ab inte- ſtato, ecunaum gl. ommuniter approbatam, inl. cumita, S. in fideicsmmiſſo, delegar. 2. cum cos- cordanzxqs aaquttis per Angelum& ſcribentes, iut. vltem. C.de verb. fignife& per Socin. conſal. 2 29. mareriæ preſentis, col. 13. verfäc. rertiodecim in ⸗. Volum.& coiſil S6. viſis, numaz.& conſel. So. duſs, nunm.. n 3. volum.& ouſil. Jp. apiendo, num 14. in. Volum. Corneus, conſil. 122. pPræmitrendum in 2. Volam. Vndalſo tradiren dund lehren die Rechts⸗ ſeribenten/ Quod etiam in iideicommiſſis fili- us intrat in locum parentis,& vnà cum priori in gradu ſuccedit, cum quo pater eius fimul fuiſſet fucceflurus, vt per ęl. in d. l. cum ita. S. ia Fideicohamiſſé, de legat. 2. quam videntur ili ſequi, SBarrol. Anęel. Cafren.& Imol. dem Imol. in I. Gallui, S. quiqam rectè. deliler.& poflum. Caſirenſ. in l. vlt. Qde v. S. quia iure communi filius in- trat in locum patris, S. cum ſiltus Iullit. de Sered. 00 3 quæ — 2 Conſilium quæ ab inteff. deferuntur,& in.1. Ae beted.· ab in- Teſwaro venienti. quamuis non deſunt, qui tra- dunt in fideicommiſſis fflium in locum patris non intrare, Faldin l. cum ira,&. in fiacicommiſſ, de legar. 2.& Fala. ſequitur. ibi, Cumanus in gl.ſu- pra Verbo proximo,& complure⸗ ali quo⸗ refert Ii- berius Decian reſpon. I. nu 334. I. Vol. NVnd wie es in allodialibus bonis onnd in Erbguͤtern dißfals wird obſeruirt/ dnd gehalten⸗ Alſo wird es auch in bonis feudalibus ond den Lehnguͤtern ebenmeſſiger weiſe obſer utret dnd ge⸗ halten/ Vnd geſchicht die lucc eſſio, propter ſi- mulraneam inueſtiruram, in den Lehnguͤtern derogeſtaſt/ daß die Agnaten/ ſo dem derſtorbe⸗ nen die negſten ſein/ ſuccediren/ vnd die andern/ ſo in weiterm Grad ſein/ ausſchlieſſen. Dann ſo viele de Leßenguͤter betrifft/ befindet man nicht/ daß in dieſem Punet/ zwiſchen den Lehn vnd Erbguͤtern ein vnterſcheid ſein/ dnnd in den Aehnrechten ein anders/ dann in den gemeinen Keyſer Rechien dieſes fals conſtttutret ſein ſolte. Er idcirco idem dieendum in feudalibus bo- nis quod in allodialibus, quod nimirum illi, qui detuncto proximiores ſunt, ad bona feu- dalia T. à S. adwitti debeant, per rexc. inc. vnico. S. final. de feuai recognitione, vli dici tur, Ktrenuum legis peritum ſicubi caſus emerſe- rit, qui conſuetudine feudi non ſit compre- henſus, abſq; calumnia vti poſſe lege ſcripta. Er de eo dubitandum minime eſt, cum et- iam, ina vnico, in fine, de natura ſucce ſio. feuadi. dicatur, feudum ad proximiores pertinere debere. b Vnd der gemeinen Keyſer Rechte/ habe ich darumd gedacht/ daß nach laut dnnd inhalt der Saehſen Rechte/ es eine andere gelegenhett/ mit der geſambten Handt hat/ vnnd wird durch gemeiner derordnung der Sachſen Rechte die ge⸗ ſambte Hand/ dnd nicht die proximitas in acht genommen/ vreft textus Lehnrecht/ Ʒ2. dnd zu Sechbſiſchen Rechte/ iſt der Lehn Erbe allein der Sohn/ der den Vater gefolgen mag an dem Dienſte/ wie da auswelſet/ die gloſla, in.*. Lehnrecht/ end der 1extus Lehnrecht a s. der da ſagt/ daß der Vater auff den Sohn Erbe die ge⸗ wehr des Guts/ mit dem Gute. Nun kan aber J. von der S. mit grunde vnnd beſtande nicht darthun/ ausfuͤhren noch erweiſen. Hoc enim in facto præſupponi- tur,& ex facto ius oritur, l. fex plagus.§. in cliuo, ad l. Aquiliam,& in facto, quæſtionis ſumma conſitit, l. obltęamær. g. penultim. de ob- ligation. Gadt.& facto mutato, ius mucatur, I. ſi is, de excuſat. turor. l. hoc legarum, de legatz 3. Sollonus couſl. J. lacobus Phutip. Dertius aaaßl.7. Daß er dem abgeſiorbenen D. von der S. an weiches nachgelaſſenen Lehnguͤtenn/ die don der ſimumprimum. S. des ſchwartzen Parts/ zugletch die geſams Hand haben/ in neherm Grad ſey/ dann die an⸗ dern Vettern von der S. des ſchwartzen Par⸗ tes. e 4 Darumo folget concludenter vnd ſchließ⸗ lich/ daß J. von der S. auch in des abgeſtorhe⸗ nen D. von der S. Lehñiguͤtern/ bor den andern Agnaten denen von der S. des ſchwartzen Parts ratione gradus, feine prærogat iuam, noch der⸗ zug habe/ dor eiins. Zum andern/ kan J. ton der S. auch he⸗ ſtendiglich nicht beybringen/ noch darthun/ daß J. von der S. wegen der geſambten Hand/ dnd ratione ſimultaneæ iaueſtituræ, von den an⸗ dern ſeinen Vettern/ denen don der S. des ſchwartzen Parts/ an D. von der S. Lehnguͤ⸗ tern, eine prærogatiuam önnd bortritt haben ſolte/ ſondern mit den zunor erwehntem Lehn⸗ brieffe/ wird viel mehr erwieſen/ daß alle die Geuettern von der S. des ſchwartzen Partes/ ratione ſimultaneæ inueſtituræ, ein gleichfor⸗ miges ond ebenmeſſiges Recht haben/ Woraus dann nothwendtg geſchloſſen wird/ daß auch J. don der S. rarione ſimultaneæ inueſtituræ vnd wegen der geſambten Hand den andern ſei⸗ nen Vettern denen von der S. des ſchwartzen Partes/ in D. von der S. ſeligern nachgelaſſe⸗ nen Lehnguͤtern/ keines weges koͤnne preferirt ond dorgezogen werden/ ſondern daß neben dnd mit jhme J. von der S. auch die andern Geuet⸗ tern von der S. des ſchwartzen Parles/ zudes derſtorbenen D. von der S. Lehnguͤtern don Rechts wegen/ gelaſſen werden muͤſſen. Cum enim reliqui agnati, æquè præten- dant, fimultaneam inueſtituram ac facit I. à S. nec vlla diuerſitas ſit in ſimultanea inue- ſtitura inter I. 2 S.& reliquos agnatos, ne- ceſſe eſt vt dicamus, non minus reliquos a- gnatos, ſimultaneam inueſtituram haben- tes, vi, virtute ac poteſtate dictæ ſimultaneæ inueſtituræ, admitti debere ad bona feudalia T. à S. quàm I. admittitur. Quorum enim æqualis eſt ſanctitas, corum& feſtiuitas ce- lebretur æqualis, c. ſcire debet 76. diſtinctio. Et vbi paritas eſt in ſimultanea inueſtitura, vnus non debet alium excludere vel impedire, l. cunmi quidann.§. 7. de acquir. Leredit. Sedæqua- litas, quæ amicitiæ parens& nutrix eſt. J)- raquell. de iure primogeni. quaſtio. 4. num. 9. fl- ter pares eſt ſeruanda, cum dèbeant eſſe pa- res, in natura pari, Fald. in autleuz. ex teffa- mento, nam. I. C. de cullatio.& vbi pat eſt ratio xæquitatis, idem ius debet ſtatui, Bala. inl. bumanitatu, num. I7. C. de impuler& ali= ſab 7i. rut. Et æquitas in paribus cauſis, paria iura deſiderat, c. vntco, Ae⸗ alloaij in vfclus fcudor. Et ita in terminis noſtris conſulendo deci- dit, Henuiag. Göden. onſil. z. milbi folio 2 lbi orm4· Jhad DNun. 17 imun ing Guth Oyſlbſt ichenbem he teneben/ de⸗ räaſengetn Autgaatgkeitdat blohant, Do weilum appt dartere, quen (oiuas etimm, mikutione, 1el Ngolis alio r mageſkum, rſawidatione tn, qlis nor Mualquod. tki, ytg attalcientiaa lcgin. Ha ſuin t non li — ldkeruit, cum aidecletu ſeffe/ wud zut nettern don nun ione ſimultanerinekin des dnd ebenmeſſige Jahſ un noch wendtg geſchoſfnn n der S. ratione imalt dwegen der geſamätn hang 2 Vettern denen don de E rtes/ in D. don drS. eimm dehngütern/ kanat nnzak dorgezogen werden/ oneng ſöme J. von der S achen adon der S. des ſtenzne ſorhenen D. don te 8 chs wegen/ geluſſen niunni Cum enim tebqui:zuin at, fmultaneam inuefirat acc vlla diuerſtus tinfss ura inter I. ²§ Kelcgus ſc eſtvt dicamus, lod ia tos, ſimultancam l 4 vi, virtute ac poteltexd tixius Conſilium Trigeſimumprimum. 2⸗ formalibus verbis ita loquitur, cum vaſalli Vnnd od wol etzliche der Rechtsgeleßrten in ſimultanca inueſtitura ſint pares, non po- teſt alter alterum excludere. Zunm deitten/ kan J. don der S. auch aus der prætendirten nomination/ daß ſein Vetter D. don der S. jhnen ſelnen negſten Vettern ge⸗ nennet haben mag/ nicht erzwingen/ daß er J. von der S. des abgeſtorbenen D. von der S. negſer Vetter ſey/ vnd den andern ſeinen Bet⸗ tern denen don der S. des ſchwartzen Partes/ in den von O. von der S. nachgelaſſenen Lehn⸗ guͤtern/ praferiret onnd vorgezogen werden VDnd ſolches bor erſt dieſer vrſachen halber/ Dme daß erwehnte Nomtnatton/ jhme J. don der S. aun Lar keine Gerechtigkeit gegeben/ noch zugeeignet hat/ per rext. in clementi. vltim. de ſentent. ex- wemmun. Daſelbſt lrd geſaget/ wenn gleich der Baxſt einen beim hohen Titul nennet/ daß dar⸗ um gleich wol der jenige/ welchem ſolcher Titul wird gegehen/ die Dignitet vnd Hoheit/ ſo dem Titul anhanget/ nicht erlanget/ auch ſonſt kei⸗ ne Gerechttgkeit dadurch dberkoͤmpt. lta enim verba ſonant, Pontifex non cenſetur in di- gnitate illum approbare, aut quicquam iuris ei tribuere, quem ſub titulo cuiuſcunque dignitatis etiam, ex certa ſcientia, verbo, conſtitutione, velliteris, nominat, honorat, aut quouis alio modo tractat: Ecce tex- rum expreſſum, volentem& dicentem quod per Nominationem dignitatis, à Pontifice factam, quis non conſequitur dignitatem nec ius aliquod. Et hoc in tantum verum eſſe aſſeritur, vt procedat ctiamſi Pontifex ex certa ſcientia aliquem nominer, ſub tiru- lo dignitatis., Hæc verba ex certa ſcientia, faciunt, vt non liceat dubitare de eo, quod Papa afſeruit, cum his verbis additis, Ponti- fex plenè dicatur informatus, Alexand conſſil. 297. colum. J. in 2. volum.& confil. 15. colum. 2. in g. volum. Felin. in c. nonnulli. S. ſunt& alg, elum. 16. extra de reſcriptu. Curt. Senior, conſil 7o. Verfic ad ſextum, colum. final. Crammat con ſil. 76. num. 2.& conſil. 122. num. 5. Guias Papa ſin- gulari. His tamen verbis, ex cerra ſcientia, non obſtantibus, dicitur in d. clemenri. Vlim. quod dignitatem non conſequatur, quem Pontifex ſub titulo dignitatis etiam ex certa ſcientia nominauit. 1 Worans dann rechtmeſſiger weiſe colligiret vnnd geſchloſſen wird/ daß auch J. bon der S. darumb vor des abgeſtordenen D. von der S. negſten Agnaten vnd Vettern nicht zu ſchetzen/ noch zußalten/ auch in den Lehnguͤtern den an⸗ dern Vettern nicht zu præferiren noch vorzu⸗ ziehen ſey⸗ daß D. von der S. ſeliger jhnen J. von der S. ſemen negſten Agnaten onnd Wet⸗ tern nominiret dnd genennet haben mag. wollen/ daß erwehnte clement ina vltima, de ſentent. ex communicationis, allein in bene- fic ialibus raum vnnd ſtatt habe. Caratnal. in d. clement. vltim. in 2. oppoſit.& ibi Bonifac de vi- tulin. num. ꝙ†. Tiber. Dedian. reſpon. 2. Hnau. 29. in I. volum. Jedoch weil erwehnte Reehtsge⸗ lahrten dieſe brſache/ worumb gedachte Cle⸗- mentina vltima, ad beneficia gehoͤre/ dahey anzelgen/ dnd ſagen/ dictam clementinam, ad beneficialia pertinere, Propter intruſiones & inſufficientes titulos, quibus medianti- b bus aliqui beneficia Eccleſiaſtica, ſub colore & prætextu nominationis, detinent, in de- trimentum animæ& bene ficioruw. Pnd aber ſolehe drſache auch in vnſerem gegenwerti⸗ gem Falle/ ond in benefic iis ſecularibus, mili⸗ tiret/ In welchen leichtlich/ propter ſolam no- minarionem intruſiones in detrimentum animæ& beneficiorum geſcheßen koͤnten. So iſt auſſerhalb zwelffel/ in vnſerm gegenwertigem Falle/ und in beneficijs ſecularibus, eben daſ⸗ ſelbige zu ſagen/ zu coneludiren end zu ſchlieſſen/ ſo in bene ficijs Eccleſiaſticis, propter folam nominationem, in aicta clemenrina vliima, de ſenrent. excommunicat. ſtatuiret/ geſetzet vnd ber⸗ ordnet iſt. Vbi enim eadem eſtratio, idem quoque ius debet ſtatui, vr aicir gloſſe oraivaria in a. I. ſuper verbo Iraliæ, de rempor. ordina. lib.. Iebann. Adndr. in c.ſi poftquam, ae election. eoaem Iib. F. Baldus inl, illud. C de ſacroſanct. Eccleſk. b &in l. conuenricula in 5. colum. Venſic. iIrem ess argument. G de Epiſcop.& Clericir. Cum ratio legis, ſit mens legis, Dynus in e. vlrim. verfia. primo quærs,& ili Bartol. colum. 2. Verſtc. ſerun- dum dubium est, C. de t. Et Medulla legis. Fal- aus ¹n l. I. colum. vltim in princ. ſcerrun perarur. Et ſic ſe habet ratio legis ad verba legis, ſi- cur anima adcorpus,& ſicuti anima corpori, ita ratio verbis dominatur, Panerm. in c. nihil, cola. J. ae elect. Sonderlich well auch die Rech⸗ te ſagen ond wollen/ Quod diſpoſiriof pecia- lis, per rationem generalem ampliatur,&e contra k cum parer S. dulciſcimus,& ili Parrol. Bald. Albericus, Caſfren. de legat. 2.l parer. g. fun- dum,& ili Bzytol. de legat. 5. l. adigere. S. quam- uis, de iure patronart. l. ex falto, in- reſponſe de vulgari& pupidl quodque dicta in caſu ex- preſſo,extendi debeant ad cafum omiffum, quando eadem in vtroque caſu ratio eſt, Ool. arædus, conſl. 222. ifta ſunt allegationes, cvlumi. 7. poit meaeum Balaus in confil. Tp. primo fatuto, lib.& in conſil. 321. quidam fuit inueſtirus, lib. J. Et vbi eadem eſt ratio,& eadem mens, dic i- tur quoq; idem eſſe caſus, vr loqæitur Bala in conſil.32 4 omiſlur spinionilbus, lib.s. Et qnæ ſunt einſdem rationis, includuntur quoq: ſub diſ- 04 poftione ½ 3* 4 4 2 4 3 4 1 4 —öhöhöͤ 38 4s Conſilium Trigeſimumprimum. Cardinalis fuerit, Aegidi. Sedko. deciß Cg. Re lin. in qusd ſuper, celum.& de fide inſtrum. Vel in quacunq; alia, etiam ſumma dignitate& au. poſitione ex ſigniſcatione, id eſt, habentur tanquam expreſſa, propriè, non tac itè autex- tenſiue, Sala. in conſil.str. taturo ciuwitatis caue- rurauod nullus, col.2. ſt. J. Et vbi eademeſt ratio, quod verbis legis, omiſſi um eſt, non omitte- tur religione iudicçant is, Oldrad. onſil. 263. col.2. circa fin. Crauet. couſal. ãæ. num.]15. Zum andern iſt an cſſ papa, de priuil ing. diſ⸗ ponirt/ Si papa inali quo priuilegio aur ſeri- prura aliquam Eccleſiam ad ius& proprieta- tem Romanæ Eceleſiæ pert inere dicar, Non propterea illius Eccleſiæ exemptionem eſſe probatam. Ergo nec probata crit, proximi- ras agnationisexea, quod I. 4 S. I. a. S. agna- tum Iuum proximiorem appellauit. Zum deitten/ ſagen die Rechte vnd deroſelben Serlhenten vnd Lehrer/ daß ein Matrimonium oder Eheſtand dadurch nicht problret/ noch er⸗ wleſen werde/ daß der Mann/ das Weib/ ſeine Ehe frawe/ onnd das Weib den Mann/ jhren Eßeman/ nominiret vnd nennet. Quia per hu⸗ iuſmodi nominationem facilè poſſet præiu- dicari alteri vero matrimonio, c. illad, ibi, ſeſe coniuges nominant, extra de preſumpr. Titer. De- cian. roon. 21. num. 20. in r. volum. Bald. in aulb Fiquis in aliquo, colum. 2. C de edendo. Alex. conſil. It- num.. iu. volum ibidicit, quod ſola no- minatio illius, qui aliquam appellat vxorem non ſufficic ad probandum matrimonium, etiamſi diu adinuicem tanquam vir& vxor cohabitaſſent, niſi ſimul alia concurrant,& ibt cirat Fald. in l. non Epiftolis. C. de probat.& in 7. non iguorat.& qui acauſare,&c. Hieraus wird abermahl concludiret/ vnd ge⸗ ſchloſſen/ daß auch J. don der S. darumb dor O. don der S.negſten Vettern nicht zuſchetzen noch zuhalten ſey/ daß D. von der S. erwehnten J. von der S. ſeinen negſten Vettern nominiret vnd genennet hat/ Quia per huiuſmodi nomina- rionem facilè poſſet præiudicari reliquis a- gnaris, ſicuti per nominationem vxoris aut Viri, facilè poſſet præiudicari matrimonio. Zum bier den/ iſt klares vorſehens Rechtens/ daß eines Zeugen Depoſitton vnd Auſſage/ nichts prodire noch erweiſe/ quia vox vnius, eſt vox nullius, a in omni negorto, de teſtibus. l. vbi nume- rus. ff. esdem,& contra ius diuinum& huma- num eſt, vt credatur dicto vnius tantum, Bala. conſil. 4 6. in cauſa Vicenzi lib. I. Crauesta, conſz⁊½. num. J. G.. Imòô conſtitutione principis in- duci non poteſt, vt ſtetur dict ovnius partis in Præiudicium alterius, ſecundum Martb. de Af- Hliict. in praludis regula. quæſf. 12. Felin. in c. Veni- ens,& 2. circa fin. extra de teſlibus, Roman. ſingu- lari zræ. Sic nec ſtatutum, necconſuetudo valet vt ſtetur dicto vnius teſtis, Freder de Son. conſil. 6. laſon. in repetit. l. admonendli, de Iureiu- rau. Hoc amplius vni teſti non creditur etſi thoritate fuerit conſtitutus, gl.in æ ege ſolis.. auhinct& in a ſicut, de ſentent. excammun. Abbas inc. conſtitutus, de appellat. Iaſon. in reperit. l.ad monendi, num. IF'o. de Iureiurand. Socin. in regul. 423.& boc diſerrè traditum eit, inl. lurisiurandi. Cae teſtibus, ili Imperatorinquit, Manifeſte ſan- cimus, vt omninò vnius teſtis reſponſio uon audiatur, etiamſi præclaræ curiæ honore præ- fulgeat. Vnd diß wird vorſtanden/ von einem Hen⸗ gen/ ſo den Zeugen Eid praſttret/ geleiſtet vnnd geſchworen/ vnd vermittelſt ſeines geſchwornen Etds/ die auſſage gethan hat/ lurisiurandi enim religione teſtes priuſquam teſtimonium perhibeant, atctantur, ina d. Luruwiurandi. Qae reſtibu‚u. Aus dieſem wird nochmahln geſchloſſen/ well einem Zeugen/ der einen leiblichen Coͤrper⸗ lichen Eidt geſchworen/ onnd vormittelſt ſolches Eids/ ſeine auſſage gethan hat/ wenn er ein en⸗ tzeler Zeuge iſt/ kein glaube in ſeiner auſſage wird beygemeſſen/ daß biel weniger D. von der S. ſo ohne einige vorgehende Eids leiſtung J. don der S.. ſeinen negſten Vettern genant/ haben mag/ glaube koͤnne gegebenwerden. 4 DVndthut nicht zur ſache/ weñ man dielleleht ſagen wolte/ D. ton der S. ſo J. von der S. ſei⸗ nen negſten Vettern genant/ ſey mit Tode abgan⸗ gen/ dnd habe in ſeiner ſchwachheitnicht wieder⸗ ruffen/ daß er zuuor/ J. von der S. vor ſeinen neg⸗ ſten Pettern angegeben Vnd darumb werde ge⸗ nugſam damit/ daß D. don der S. J. bon der S. ſeinen negſten Vettern genant/ probiret dnd er⸗ wieſen/ daß J. von der S. negſter Vetter ſey/ dno als der negſte Veiter zu den nachgelaſſenen Lehn⸗ guͤternbor den andern S. des ſchwartzen Partes/ geſtattet werden muͤſſe. Non enim præſumitur T. ab S. immemor fuiſſe ſalutis æternæ. I. fin. C adl. luliam repetunda. c. ſancimus]. qusſlio. J. c. ſignificauit, de homicid. Et infirmitatis ra- tione, creditur alicui magis quàm torruræ. Nam per torturam confitetur quis etiam in- cogitata præ doloris impatientia. Infirmi au- tem Chriſtiani cogitant de tranſmutarione domieilij& animarum requie, nectunc ad- duci poſſunt precibus, pretio aut m uneribus, vt fallumdeponant, quia putantes ſemori- turos, facilè iſta contemaunt, ſeæcundum Hie. von.& ideò infirmitas tortura quædam eſt ſpiritualis,& certior ac tutior eà, quæ fit per fidiculas& cruciatum corporis, vt in ſimili dicit Socinus, conſil. 213. cel.r. post medium, ver fic. Vel eriam& clarius lil. 2. b Dann hterwieder wird geſagt/ wann D. don der S. in ſeiner ſchwachheit„ ſolenniter meci ante —— 5 ſe ele an Crauc. 8 mA 2 thur n ſerel A ettern get Eatäge bſſe ne ſwitas, Pnd rſey /ken Wwirretmich unrſäliſen Krmeeri, qui DN glaamneaal Nalinaime C u Nſt n.; mp jmeen Vim neayſ 7)p. Amſoches ardina F Ilu — 14 malisfuenn 4 1 1 clun. ia, eri, 44i, otitatc h zetiam ſon ante iuramento examiniret vnnd befraget wehre 5 M verne 6 6„—— 4 4 Kaae S. onltitutg worden/ Ob J. von der S. ſein negſter Vetter 6,,Q,ℳ. Kana esar Arus, A ſnnen ur etiamſiprxch ü rer ond mittels eids/ daß J. von der S. ſein Aren negſter Vetter wehre/ deponret onnd ausgeſa⸗ Dnd dßw get hette. b n2 eefnan DBud alſo berſtehen die Rechts gelehrten die cheortn⸗ an naen ſpruͤch/ Homo præſumitur immemor ſalutis auſf eeſenſt, wie aus dem Crauetta, uα conſil. 6. nu. Ft. cum hidean„arctantur,aeln 6— von der S. in ſeiner ſchwachbett lolennirer ond Aus dieſem dird utat mediante iuramento nicht examtniret noch lemem Zeugen/ drrein befraget worden/ ob J. von der S. ſein negſter den Eidt geſchwoxen ub Vetter wehre/ oder nicht: Sondern D. ton der ds/ ſeint auſſagt nit,n S. hat allein/ bey geſandem leibe/ ohne einige er Zeuge ſi⸗ kengaen„ gerlcheliche Eids leiſtung/ J. von der S. ſeinen „ ken Met genandt ⸗ 1 rum rd wemeſſen/ doß delnntade negſten Vettern genandt, onnd darumb wird ih durch ſolche bioſſe nomination onnd benennung einige dorgehende Euütd die ah e oſeumn⸗ J von der S. der aegs ſeinen negſien Vatngau ſter Vetter ſey/ keines weges erwieſen. nde koͤnne gegebenruda. Vnd irret nichts/ daß die Rechtsgelerten Vadthut nicht zu ſeiſtin ins gemeine ſchlieſſen/ Mortem non minorem ewolte/D. donder En fidem mereri, quàm corporale iuramentum. negſten Vetter grnaut ga Bart. in l. admonznudl, num. 27. de iureiuran. Fala. /dnd habe in ſeinerſcſwetzitt 7n L. omparationes. C. de ae inſtrumenr. Socin. Se- ſen/ daß er zuuor/ Jdnen nio„ cnſ. 16I. num. 3. in 5 Volum. Crauerta de an- Dettern ange geden⸗Dumn⸗ riqwira. 2eah. Daure⸗ ſebe, 4. num 4.9. mibi falio am damtt/daß D. undek.) 7. Ldem in conſ. r. Dum. 7 patte. Pam 8 nur/3 Dann ſolches gehoret ad propoſitum no- en negſten Datemg r ſtrum auch nicht/ ſondern redet in den Termi- ſen/ daß J von der6 utzi nis/ wenn einem ein Eid deferiret/ vnd der jent⸗ der negſte Vetterindnns ge/ dem ſolcher Eid defertret iſt worden/ vor der ernder denandem Slie wuͤrcklichen Eids leiſtung vorſtirbet/ Als dann 1 4 1 attet werdenmuͤſſe. Na⸗— hat der Todt vim iuramenti, ond kan hernacher deß derſtorbenen heredibus ond erben/ kein Etd weiker deferiret werden/ prout elegauter& dotte leniat ki explicat Anar. Gaill lib. 2. pract. obſeruar. obſeru. itut aliui mis 3.. 3 ortutam comm Zam fuͤnfften ſagen die Recht bnnd wollen/ vdd is impi Quod òccaſio quæ delictis via m aperit ampu- itata Plx* cositant ush tanda eſt./ conzénire, de pact. dota. Et occaſio Chriſtiant s au ad malum eſt remouenda. h Vnice. S. fed ne. C. 1 iolt Ae latin. libert. rollen. 1. 1, i„ princ.& ibi gl. Nauræ, It, quißs caupones Sabulariq. c. emendarit quæſt. I. c. cum 2 ſumdeponand bomo 23. quaſt. J. c. cum dulpa„. auſtinct. Roland. AIalle couſ. 3. num. 26. in 2. volum. Marrl. de Af- 1d Fict. in conſtirur. Neapolit. Rubrica 9. de illici. ar- ucistom oh, fraudibus hominum non eſt aperienda via, . 3¹ 3 ſas ſed rempeſtiue occurrendum„l. cum Lii, F. ſi t Socinl riull4 um li. de tranſact. l. vlt. 9. I. de ſuſpect. tur. L. qui c ¹ 8 Kcertiolã a0 W9. Fortd. iu ſammario, num. 2, Er malit ijs ac andern negſter Vetter tonſtituiret werden ſol⸗ te. Damit nußn ſolches vorbletbe/ kan ond mag nach beroronung dero Rechte nicht anders gejage werden/ dann daß per ſolam nominationem, keine proximitas agnationis eingefußret ennd erwieſen werde. Vnnd derowegen kan auch J. bdon der S. vor D. von der S. negſten Agna⸗ ten vnd Vettern darumb nicht gehalten werden/ daß ſellger D. von der S. erwehnten J. von der S. ſeinen negſten Vettern nomintret vund ge⸗ nennet haben mag.. b Zum ſechſten/ ſagen die Rechte ond wol⸗ len/ dz kein Lehnman befugt ſey/ von ſeinen Lehn⸗ guͤtern/ in ſetnem Teſtament/ verordnung zu⸗ machen/ wie ers mit denſelben nach ſetnem ab⸗ ſterben gehalten haben wolle/ ſondern ſolcher der⸗ ordnung ongeachtet/ geßen dnd fallen die Letn⸗ guter/ an die jennigen/ die darzu von Rechts wegen befugt vnd berechtiget ſein zu glelchen thei⸗ len. Ita enim rradirum eſt, in æ vnico, ae ſuc- aeß: feuai. Ibi enim author iſtius capituli do- cet, quod in feudo, nulla ordinatio defuncti maneat vel valeat. Lauden zu c. Vnics, in princ. num. J. de hui qui feud. dare poſſ, Roland. a Vall. conſ. ZI. uum. J. cum aliquot ſédq.& conſ. To. num. I. cum ſeq. in 2. Volum. ldem couſ. I. num. l2. cum Jeqq.& conſ. Jo. num. 2. G ſeq. in 3. volum.& deuſ. J. Hwν. 2. cum ſeq. in. Volum. Vnnd wie dle verordnung/ ſo im Teſta⸗ ment von Lehnguͤtern gemacht/ nichtig vnnd don keinen wuͤrden iſt/ Alſo iſt diel mehr nichtig die berordnung/ ſo einer inter viuos von ſeinen Lehnguͤtern anrichtet ⸗ Cum fauorabiliores ſint vitimæ voluntates actibus viuorum,& nihil ſit, quod magis hominibus debeatur, quàm vt ſupremæ voluntatis, poſtquam allud velle non poſſunt, liber ſit ſtylus,& licitum quod iterum non redit arbitrium f. 1. G n Sacroſanct. Eceleſ. Wenn man nuhn ſagen wolle/ daß ein Lehnman/ o einen den ſeinen Mettern/ vo den andern Vettern außmahlet/ onnd ſeinen negſten Agnaten ond Vettern nominiret vnnd nennet/ durch ſoſche nominatton vnd benennung/ ſo diel zuwege bringen koͤnte vnd moͤchte/ daß der jeni⸗ ge/ welchen er ſeinen negſten Vettern nomtnt⸗ ret vnd genennet/ faͤr den negſten Agnaten ond Bettern gehalten/ onnd in den Lehnguͤtern/ den andern Agnaten vnnd Vettern praferirt bnnd vorgezogen werden muͤſte. Koͤndte ein Lehn⸗ 1 1 1 8 C—]ᷓł 430 Lehnman/ per indirectum erhalten/ vnnd auff den jenigen/ ſeine Lehnguͤtter transferiren vnnd bringen/ was er per directum zuerhalten/ vnnd auff welchen er per directum ſeine Lehnguͤtter zu transferiren dnnd zubringen/ nicht vermuͤchte. Welches dann wider verordnung der Rechte ſein wuͤrde/ die da ſagen vnd wollen/ nec per indi- rectum fieri poſſe, quod directò fieri pro- hiberur, l. vlt. C ſi mancipium ita Véenierit he proſtituatur, c. de teſtanaa. de præbend. lib. v. Zum ſiebenden/ ſagen die Rechtsſeriben⸗ ten vnd wollen/ wenn gleich einer den andern ſet⸗ nen Bruder nennet/ daß durch ſolche nomina- rion, die fraternitas vnd bruͤderſchafft nicht be⸗ weiſen noch beſtendiglich beigebracht werde. lta Petrus de Anchor. tradidit in conſ. Ja. pro cla- riori deciſione dubiorum pramitto, colum. 2. ad fi- nem, verf. vlterius quæritur. Ibi vult quod ad probandã fraternitatẽ non ſufficit tractatus, ſeu quaſi poſſeſſio fraternitatis,& quod aliqui ſe haberent& tractarent tanquam fratres, quia multi ſe tractant tanquam fratres& co nomine ſe vocant, qui fratres non ſunt. Et propterea Anchor. ibi ſubdit, quod teſtis productus ad probationem fraternitatis, de- bet rationem reddere etiam non interroga- tus, quia fraternitas non cadit in ſenſum te- ſtis. Et hanc doctrinam Petr. de Anchor. refert& ſequitur Decius, conſil. 321. colum. 6. verſic. 5. Etiam reſtondetur,& in conſ. 52.& in conſ τν ol a. in quibus locis vult, quod vbi ſumus in deciſorio, quia agitur iudicio peri- torio, non ſufficit tunc probari quaſi poſſeſ- ſionem conſanguinitatis, Bald. conſ. 19o. mor- tuo filio, na. 3. circa finem, is 3. Volum. ibi, inquit, vbi agitur de ſucceſſione, vbi quis debet pro- bare ſe talem, non ſuffic it probare quaſi poſ- ſeſsionem, niſi probetur aliud antecedens, vel alia veriſimiliter coadiuuantia, quia inde- ciſorlis petitorijnon fſufficit poſſeſsorium, niſi iuris præſumptione ſit approbatum. Aus dieſem folget concludenter unnd ſchließlich/ daß auch J. don der S. vor D. von der S. negſten Agnaten dnnd Vettern darumb nicht zuachten/ daß D. don der S. jhnen ſeinen negſten Vettern genennet. Dnd ſolchs endlich darumb deſtoweniger/ daß J. von der S. ſelbſt/ nicht einmahl/ ſondern zu etzlichen mahlen/ offentlich bekandt vnnd ge⸗ ſtanden/ daß die don der S. des ſchwartzen pa rlS/ z9 D. von der S. guͤtern ja ſowol berech⸗ tiget/ als er ſein moͤchte. I. à S. confeſsio, quæ in præiudicium conti- tentis habetur pro probatione probata, An- gel. in S. omntum, col. J. Tuſttr. de act. Efiyppol. de Mayſtl. Rubsrica C. Ae prolat. num. Q½. Pro proba- tione legiti ma, el. in c. alolendum, in verbo de praſenti, cxtra de hæreti. Gigas in tract. de crimine Et hæc propria eſt Conſilium Trigeſimumprimum. leſæ maieftalis, Rubr. quomodo& per quos grimen læſæ maieſl. probetur, quæſt. I. num. 1. pro mani- feſta probatione, gl. in l. um reis, C. de pænu. Procertiſsima probat ione, Decius in Rulr. àe probas. extra, num. 10. Pro pleniſsima proba- tione, Corneus conſ. 262. col. 2. lib. 5. Et luce meridiana clariori. Angum. U. fin. G. de prolat nec non fortiori quam ſit aliqua de mundo, Neuixan. conſ. 37. aum. 7. His accedit, quod propria confeſsio habet longe maiorem vim, quam aliæ probationes, Iaſon, in!cumre tranſ egiſſe, num. J.& ibi Decius, num. 7. C de tranſ action. Hinppolit. de Marſil. in Rubr. G ae probano num. fI, Et quod conſtat per confceſsionem dicitur ſciri pro certo, gl. z. in& ſi ſaceraos, ex- tra de offic. ordinat.& verè apparere, Innocen. in c. cum contingat, extrade off. delegati. Hieraus wird nuhn geſchloſſen/ well J. von der S. ſelbſt bekandt/ daß er D. von der S. negſter Vetter nicht iſt/ ſondern daß ſeine an⸗ dern Vettern die S. des ſchwartzen partes/ Ja ſowol zu D. von der S. guͤtern berechttget ſein/ als er ſein muͤchte/ daß er J. von der S. D. don der S. negſter Vetter nicht ſey. Vornemlich/ weil J. don der S. zu etzi⸗ chenmahlen/ ſeinen andern Vettern ſelbſt geſagt/ daß ſie eben ſo wol zu D. von der S. guͤtern befuͤ⸗ get als er. Vnd weil die Rechte ſagen dnnd wollen/ Quod verba geminata oſtendunt, enixam voluntatem. Thom. Gramm. conſ. 176. num. I17. Bald in c. coram te, cal. 2. extra de reſcri- prus.& mentem deliberatam& appenſatam, Carainal. Pariſ. conſ. Cp. num. 23. lib. 3. Cauetis conſ. 105. num. 4.& conſ. zor. num. 44.& mentis perſeuerantiam. Argu. l. vnic. C de plus petitia. Et facit mentem præciſam, Bald. in c. cum 1e, extra ae reſcriptw, nec patiuntur aliquam re- ſtrictionem vel diminutionem, Laurent. Sylua. conſ. a9. num. 26.& conſil. Tt. num. 4. Crauell. conſ. 29. num. 4. Verſ. nono conſidero, vel exce- ptionem Crauett. conſ. 2or. num. 42. So wirdt billich aus J. von der S. eigen widerholeten Conkeſſion vnd bekentnuͤſſe geſchloſſen/ daß er D. von der S. nicht neher vorwandt noch zuge⸗ than/ denn die andern Vettern des ſchwarkzen partes ſein muͤgen. b Vnd erſcheinet alſo aus dieſem/ daß J. von der S. nec vigore gradus, nec vigore ſi- multaneæ inueſtituræ, nec vigore nomina- tionis, dor D. von der S. negſten Vettern ge⸗ halten/ ond daß er J. von der S. derowegen auch zu deß abgeſtorbenen D. von der S. nach⸗ gelaſſenen Lehnguͤtern mit nichten allein kom⸗ men doͤnne/ ſondern die andern Vettern kon der S. des ſchwartzen partes/ neben dnnd mit jhme J. von der S. vi& virtute ſimultaneæ inueſtituræ; nguͤtern zu gleich gelaſſen vnnd derſtattet werden muͤſſen. Vnd ir Soht uſge dnd ne mälolegit raim luſt 1 üaam, dec, lijſnt natr — Rennſtpote pe 4G wülos 1 inſem geg nS.. ——— — — wol ſu D. pon der 6. gimi 4e ſein muͤchte daßtr Iid * S. negſter Vetter nahin Vornemlcch/ velJnp enmalen ſeinen onden Je Iſie chen p wolin Damnnt als er. Wnd pal zeaa lien/ Quod veha guin Ixam voluntatem. Tun om m. 12. Sald 1 Alic 7.& mentem delideramti unal. Pariſ. arI, un a 1e. uum. 4. C au n rleucrantiam. 4r*! uult P ſacit mentem præciſm 2u ra aereſenpus, nec pauunl- nec Pällna Gionem vel diminutiooer- m. 27.& anll an ver unj aui anun un! 4& 24 / 29. 1. 4 aleihon dnd von der S nücht ne dem Conſilium Trigeſimumprimum. DPnddleſe Sententz vnd Meinung zuhalten/ d ſtehen die Argumenta, ſo in contrariam par- tem, dnd dor J. von der S. eingefuͤhret ſein wor⸗ den/ nichts im wege. Dann ſo blel das erſte Argument betrifft/ Quod filius naturalis, propter nominatio- nem ſui filij, à patre factam, cenſetur legiti- mus filius, iſt daſſelbige mehr wider/ dann vor J. von der S. Dann ſo biel dor erſt die Nouellam conſtitutionem 117. daraus die authen. ſi quis beros, C. de natura. lib. excerpiret dnnd ge⸗ nommen/ anlangt/ wird daſelbſt nicht geſaget/ uod filius naturalis ex eo ſolo effic itur le- an gitimus filius, quod pater naturalem filium ſuum filium nominauit& appellauit, ſondern ah erwehnte Nouella conſtitutio wil/ wann der nun ge Vater/ in Inſtrumento publico ſiue priuato, an ſo von dreyen ehrlichen Zeugen onterſchrieben/ em oder in ſeinem Teſtament ond letzten willen/ oder bey den Gerichtsbuͤchern/ auſſaget vnnd beken⸗ net/ daß der Sohn/ ſein Sohn ſey/ daß durch ſolche auſſage vnd nomination/ der naturalis fi⸗ lius, zum filio legitimo gemacht werde. b lta enim luſtinianus Imperator inquit, ſi quis eum filium vel filiam habeat, ex mu- liere libera, cum qua illi conſiſtere matrimo- nium poflit, in Inſtrumento ſiue publico, ſiue priuata manu conſcripto,& trium fide di- gnorum teſtium ſubſecriptiones habente, vel in teſtamento, velapud actorum publicorum monumenta, dicat, hunc aut hanc filium vel filiam ſuam, neq; adijciat naturalem, huiul- modi filij ſint naturales,& omnibus perfru- antur iuribus, quæcunq; legitimis filijs leges ræbent, vtpote patre ipſorum, eos, vt dictum eſt, ſuos filios appellante. 3 In onſerm gegenwertigem Falle aber/ hat D. von der S. J. von der S. neq; in publico Inſtrumento, neq́; in priuato, trium teſtium, fide dignorum ſubſcriptionem habente, neq; in teſtamento, neq; apud acta publica, ſeinen negeſten Vettern genant. 1 Darumb folget/ was de nominatione fi- lij, in d. Nouella, 117. ſtatutret/ daß ſolches auff die nomination/ ſo von D. don der S. geſche⸗ den/ mit nichten koͤnne gezogen werden. Vnd wann die Nouelſa 117. uund was da⸗ ſelbſt de legitimatione filij naturalis per no- minationem filij ſui, berordnet/ auff D. von der S. nomination gezogen werden ſolte/ wuͤrde dar⸗ aus bnwtderſprechlich folgen/ daß J. von der S. D. von der S. negſter Agnat vnd Vetter nicht ſiſt. In betrachtung daß in Nouella 117.auſſer⸗ halb allen zweiffel iſt/ Quod filius naturalis le- gitimus filius non eſt, ſed per nominationem filij ſui apud acta factam, legitimus efficitur filius. Inde ſequitur, quod I. à S. ſi volet ſe fundare in Nouella 117. neceſſe omnino ha- 451 beat fateri ſe non fuiſſe proximiorem agna- tum I. ſed factum eſſe proximiorem agna- tum, per nominationem proximitatis, fa- ctam aà I. à S§. Et nominatioilla, nihil ipſi prodeſſe poteſt, cum non ſit faaa in Inſtru- mento publico, vel priuato à tribus teſtibus ſubſcripto, vel apudacta. Hoc enim pro forma requiritur, in d. No- uella 117.& forma ſeruanda eſt ad vnguem, alids actus nullus eſt. I. æm ki, g. f prætor, ae tranſact l. conſtiturionibus, ad munidipalemil. certa farma, Gde Iure fiſci, lib.. Et omilfio formæ et- iam in minimo totum vitiat, Bald.& Imol. iu kr. ae liber,& poſtum. Belin. in c. cumn dilecto, colu. 12. poft medium primæ ampliationu, extra de reſcriptis. Idq́; in actibus quamtumuis fauo- rabilibus procedit. l. qui Romaæ. g. Flauius, de verb. oligat. Bald in l. teſtamentum, C de reſtam. Formæ enim nihil adimi aut detrahi poteſt, Bald in f. vlt. col. 2. C. de ſuir& legir. cum& in- diuidua ſit, vridem Bald. air inl, cerii condicrio, S. quoniam, colu. 3. ſ certum petatur. Et inſepa- rabilis, Sald. in a. l. eſtamentum, C de teham Ac proinde quælibet muratio in forma to- tum vitiat, Bald. in d. l. cerii conaidtio. Et ex forma nihil mutari poteſt, ne vnius quidem horæ momentum, Bala in a 1. colum. z. verſen ſed nunquid numerus, de milite vafal⸗„qui contu- max et ocç. Vnd erſcheinet alſo daß J. bon der S. niche erſprießlich noch zutreglich ſey/ was ex Nouella 117. de nominatione filij oben eingefuͤhret/ ſon⸗ dern daß ſolches jhme J. von der S. diel mehr nachtheilig/ henderlich ond ſchedlich ſey. b Gleicher geſtalt gereicht J. von der S. nicht zu gute/ das c. per tuas, extra qui filij ſint legi- timi, ſo neben ond mit der Nouella conſtitutto. ne 117. ex aduerſo iſt eingefuͤhret worden/ Son⸗ dern erwehnt c. per tuas, iſt jhme J. bon der S. auch zuwidern. Dann daſelbſt wird a Pontifice Romano decrettret/ Quod filius cenſcatur le- gitimus filius, propterea quod per teſtes pro- batum fuit, virum, fidem coniugij mulieri dediſſe,& poſtea illam cognouiſſe,& filium exea natum, heredem inſtituiſſe,& legiti- mum klium appellaſſe. Non igitur propter ſolam nominationem filij legitimi, Rlius ibi legitimus eſſe cenſetur. Imò nec propter no- minationem& inſtitutionem filius iudicatur legitimus, ſed quia per teſtes probatum fuit, virum affdaſſe mulierem in vxorem, vt tex- tus ibi loquitur, hoc eſt, virum dediſie fidem futuri coniugij mulieri. Hierans folget/ daß auch J. von der S. de⸗ rowegen von D. von der S. negſten Agnaten vnd Vettern keines wegs zuhalten ſey/ daß D. von der S. jhnen J. don der S. ſeinen negſten Vettern nominiret vnd genennet haben mag. b Das 4³3² Das ander Argument/ ſo vor J. don der S. eingefuhret iſt auch nicht wiederig/ Dann ob wol die Rechtsſtribenten ſagen onnd wollen/ Quod nominatio filij principaliter propter ſc facta, conſtituat nominarum in quati pot- ſeſſione filiationis, cui ſit ſtandum, donec contrarium approbatum fuerit. So wird je⸗ doch ſolches von den Rechtsgelahrten allein ver⸗ ſtanden/ in den Faͤllen/ Qui parui& modici ſunt præiudicij, vr ſi alimenta alicui relin- quantur,& is, cui relie aſum alimenta, no- minctur flius, nominarioni ſtatur& alimen- ta ei cui relicta funt, tanquam filio debentur, donec contrarium approbetur. At ſecus eſt in ijs caſibus, qui magni ſunt præiudicij, vt ſi de heredirate agatur, tunc propter nomina- tionem filij, nominatus in quaſi poſſeſſione filiarionis non conſtituitur. Ita in terminis tradidit Paul. de Caſtro, conſil. a s num. I- in1. volum. Ibi inquit, non ſequitur habita& tractata fuit vt filia ab iſto. Ergò eius erat filia. Et ſubijc it Caſtrenſis, licet Bart: dicat, quod iſta quaſi poſſeſſio prodeſt ad omnia, quouſq; probetur contrarium: tamen hoc eſt intelligendum quo ad ea, quæ ſunt modici præiudicij, ſcut alimenta, non quo ad ea, quæ ſunt magni præiudicij; vt hereditas. Weil dann in onſerm Fall/ de re maximi præiudicij agiret wird/ nempe de bonis feu- dalibus ampliſimis, ſo folget/ quod I. à S. propterea quod nominatus fuit proximus agnatus, non eſt conſtitutus in quaſi poſſeſ- ſione proximitatis. So ſagen auch vnd wollen die Rechtsſeriben⸗ ten/ quod is, qui filius nominatus eſtprinci- paliter, in quaſi poſſeſſione filiationis conſti- ruatur, ſi alia adminicula concurrant, alids ſecus eſſe. Ita enim à Baldo traditum eſt, in cou ſil. 1o. morruo filio num. 3. circa finem, in z. Vo- lum. Ibi inquit, vbi agitur de ſucceſſione, vbi quis debet probare ſe talem, non ſuffic it pro- bare quaſi poſſeſſionem, niſi probetur aliud antecedens, puta matrimonium vel co- habiratio,& alia ſimiliter coadiuuantia. Idem traditum eſt ab Alexandro couſil. Sr. in 7. volam. vbi vult, faciendos tres eſſe articu- los, quando de filiatione agitur,& primum eſſe articulandum, quod Titius eſt filius Sem- pronij natus ex eo& vxore eius Berta. Se- cundoò quod Sempronius& Berta tractaue- runt Titium vt filium. Terriò quod ſecun- dum vulgi opinionem reputabatur eorum fi- lius. Idem voluit, Iaſon, confil. 102. col.. lib. 3. Ginl. neg proſeſio, colum. i. de teſtamentu, ibi, num. 2. inquit: Nota diligenter, quod quaſi poſſeſſio filiationis non ſufficit, niſi coadiu- uetur alia probatione. Idem voluir Crauetta ronſtl. 279. Ibi num. 2. circa finem inquit, quaſi Conſilium Trigeſimumprimum. poſleſſio filiationis, aut alterius cognationis non inducitur ex ſolo& ſimplici tractatu fi. liationis vel fraternitaris, niſt concurrat zliud adminiculum, puta nominatio& fa. ma,& iſto caſu quando probaretur quaſi poſ- ſeſſio per tractatum& alia adminicula, ſuffi- cit quaſi poſſeſſio etiam in deciſorijs, licet coniunctio directo non probetur, puta inci- piendodà ſtipite, vel à gradibus,& probando matrimonia, ex quibus deſcendit coniun-. Gtio. Idem voluir Andreas Geil, 1ib. 2. pracr. olſeruar. obſeruuarione g. Ibi aum. J. cirta ſinem inquit, ſola nominatio nun conſtituit filium in poſſeſſione filiationis, niſi alia concurrant. Et Tiberius, Decianus reſpon. I. num. 10. in;. volum. inquit; licet ſciam, quod ſola nomina tio perſenon probat, attamen iuncta, cum alijs optimè probat, præſertim quando non eſt facta incidenter, ſed principaliter, atque ita, inquit Decianus, omnes tradunt,« Mi. chael, de filis præsbyt.& in c. per zuas, de probat: Naem Dettanus in esdem reſponſo paulo poſt inquit. Licer ſciam, quod ſola nominatio, quando agitur prineipaliter de filiatione,& in deci- ſorijs iudiciorum, non probat, vt per laſo- nem, conſil. 1oz- colum. 2. Verſic 4. G& J. Attamen ſi iuncta ſit, cum pluribus alijs coniecturis, multum vrget. In onſerm gegenwertigem Falle aber ton⸗ curriren/ mit D. don der S. geſchehenen Nomi⸗ nation/ keine andere adminicula, aus welchem koͤnte ond moͤchte etzlicher maſſen concludlret/ dnd probabiliter geſaget werden/ daß J. don der G. D. von der S. negſter Agnat vnd Vetter ſein ſolte. Darumb folget daß D. don der S. bloſſen Nomination/ daß J. don der S. deß ſein D. von der S. negſter Agnat vnd Vetter/ kein glau⸗ be beyzumeſſen/ noch zu geben ſey. Vber diß/ wird auch von etzlichen der Rechts⸗ gelahrten es dafuͤr gehalten vnd geachtet/ daß auff Bruͤder dnd andere Vorwandten/ nicht ſo gezogen werden/ was de nominatione filij,& quod filius per nominationem, à patre prin- cipaliter& propter ſe factam, in quaſi poſfel⸗ fione filiationis conſtituatur, geſaget wird⸗ Nam filius per nominarionem fiſij conſtitui- tur in quaſi poſſeſſione filiationis, maximèſ alia adminicula concurrant. At frater vel proximior agnatus nomiaatus, per huiuſmo- b di nominarionem in quaſi poſſeſſione frater- nitatis& proximitatis non conſtituitur- Crauetta enſil. 2 z0. Ibi huius rei d uplicem ra- tionem diuerſiratis adfert. Prima ratio eſt, quia ſæpiùs conringit, plures etiam extra- neos ſe inuicem habere& tractare vti fratres, quod non ita contingit in tractatu ſiue no- minatione filiationis. Altera ratio eſt, Un enẽ — — — 1 ————— —— — ſ/qumd 36 aut pto — — — — — — — — — — aüssfterunt ertlultat — tdunder S. ugcin Agnate alun ſch o kkjelffen, nnenehader — nder S. 1 — jetiam zum in q 1 — ——,— —— — — ——— —— —=— 7 — 2 — — — — — — — —— ——— — 2 —————— ——— — — — — — — — — —— — — *— — —— — — — — miculum . quaſi poſſeii die àeX qpuidas oe A owinat ) lationis latd l katern. M liud admi aenin 1 2 par ria, ſeu quaſi inter patrem& filium, waritum culu qaanag& vxorem, quæ non reperiuntur, inter fra- actatum& da tres, Crauerta d. conſil? anò num. erum; d direcdo non 8 7. volum. quem reſert Crauerta d. conſil. 249. in der meinung iſt/ quod quis per nominationem fraternitatis aut proximitatis, in quaſi poſ- feihone fraterniratis aut proximitatis, con⸗ Nacin, . TXaroye 9. hin Conſilium Trigeſimumprimum. benè reperiuntur prodita remedia poſſeſſo- I. neg, natales, abi Bald. G de probario. l. non hoc Vnd ob wol Paul. de Caſtro, confſil. Ir1. in ſintuiret werde/ Soredet jedoch Caſtrenſis nicht de ſola nominatione fraternitatis, ſondern in dan dem Falle/ quando cum nominatione frater- et Tiberius, D— 6 nhan concurrunt: Hæc enim ſunt verba Pauli de mitatis aut proximitatis alia adminicula Alem jinquit liee,r. 3. b muitzicerſcimgan Caſtro: Si tales ſe habuerunt pro fratribus, o perſenon prodtt, ijs optime prodat, n dena len A11s 1 nee& vicinis fuerunt nominati, tenti& reputa- & ita ſe nominauerunt,& ita ab alijs notis b taca lncicemer, ſcägrine ti, tunc reſultat præſumptio quod tales fue- ¹, 1nquit Decianus, amgg runt. b el, ae fihs hnabnn Sucma ten Deriann in esdem lcet ſciam, quodſcſa umn Situr principaliter de tlitin cijs iudiciotum, songdn, 2m, evfil. fer. sluan. 1i,3 uncta ſit, cum pluriaxahn ultum vrget. In dnſerm gegenvetitn rriren/ mit D. donde gi tion/ kemne andere ꝛcriniu ne dnd mochte tzlihernuſte obadiliter geſaget wende⸗ 9 don der S. negſ Au te Darnd folgetdi du mmation/ daß J m Jgrultnee hahna Aus dieſem wird zum dberfluß infertrt vnnd geſchloſſen/ daß J. von der S. O. von der S. negſter Agnat vnd Vetter nicht ſey/ vngeachtet/ daß D. von der S. jhnen J. von der S. vor ſei⸗ nen negſten Agnaten ond Wettern angegeben. So kan ſich vors dritte/ J. don der S. da⸗ mit nicht behelffen/ daß D. bvon der S. jonen zu dem ende/ ſeinen negeſten Agnaten dnnd Vet⸗ tern genennet haben mag/ daß er jhme in den Le⸗ henguͤtern ſuccediren ſolte/ Vnnd ſolcher actus fucceſſionis, dem proximiori dnd negeſten Ag⸗ naten gebuͤre/ woraus dann geſchloſſen werde/ daß J. don der S. D. don der S. negſter Agnat ſein muͤſſe? Cum iure cautum ſit, quod nomi- natio filij etiam incidenter facta conſtituit nominatum in quaſi poſſeſſione filiationis, quando fit ſuper actu, qui magis conuenit filio quàm extraneo, vr quando quis dicit ve- niat filius meus,& res meas tractet, ſecundum Sart. in l. 2-de agnoſcend. libe. Dann hie wird geſaget/ daß erwehnt dictum Barroli nicht war ſey/ Cum huiuſmodi verba veniat filius meus& res meas tractet, ſoleant blandiendi gratia, quandoque ei dici, qui di- ligitur, vt filius, licet filius non ſit,& ſic non probat hoc eſſe, quod ab co contingit abeſ- ſe. Ita contra Bart. Panormitan. tradidit, iu& per tuas, num. J. extra de probatio. Ac no- minatio proximitatis blandiendi potius gra- ria, quàm veritatis inducendæ, proferri ſo- jer, l. nenmno, H. I. de hered. inſtitur. Menoch. de ar- girr. Iudic. quaflio. lib. 2. centur. I. caſu Sg. nu. 77. Et ſic T. à S. agnatum ſuum, I. à S. proxi- miorem aghatum vocauit& voluit vt ſibi in bonis feudalibus ſuccederet, propterea quod magis illum dilexit, quam reliquos agnatos, licet proximior agnatus non eſſet,& ſic non probat hoc eſſe, quod ab eo contingit abeſle, 433 C vnde legit. Vnd zuſetzen/ daß gleich auch/ das dickum Bartoli wahr ſein ſolte/ So kan es doch keiner andern geſtalt berſtanden werden/ Dann quan- do cum nominatione filij, incidenter facta ſuper actu, qui magis filio quàm extraneo conuenit, alia adminicula concurrtren/ alids nominatio incidenter facta, plus operare- tur, quam nominatio principaliter propter ſe& non propter aliud facta, quod eſt abſur- dum: Et propterea vitandum& reijciendum l. oLſeruare, S. vlrim. de offie. proconſ. l. nam ab/ur. dum, de bonus libert. c. quemadmoaum, extra de in- iurisjs. 25 Ich wil geſchweigen/ daß à nominatione filij, nicht recht inferiret noch geſchloſſen werde/ ad nominationem proximioris agnati, wie oben weiter ausgefuͤhret/ do hin kuͤrtze halber ge⸗ zogen. b b Vnd hiemit iſt auch das bierde/ vor J. don der S. eingefuͤhrtes Argument/ daß D. jhnen ſetnen negſten Vettern offtmals genant/ ond die Rechte ſagen vnd wollen/ Quod ex pluribus no- minationibus, quaſi poſſeſſio filiationis ar- guatur, gnugſam abgelehnet. Cum ex ſola no- minationc, alijs adminiculis non concurren- tibus, filiationis quaſi poſſeſſio non induca- tur, nec à nominarione filij, ad nominatio- nem fraternitatis aut alterius conſanguinita- tis argumentum procedat, vt ſupra latius deduetum eſt. b Mit dem ſuͤnfften Argument/ kan ſich J. von der S. auch nicht behelſſen/ Dann ob gleich/ J. don der S. gegenwertig geweſen/ wenn O. von der S. jhnen ſeinen negeſten Vettern ge⸗ nant/ So iſt jedoch damit nicht beweiſet noch ausgefuͤhret/ daß J. von der S. D. von der S. negſter Agnat dnd Better iſt/ Dann D. von der S. hat J. von der S. wenn er gegenwertig ge⸗ weſen/ ſeinen negeſten Vettern wol nominteren onnd nennen koͤnnen/ Damit er jhme blandiren/ zu willen vnnd zu gefallen reden/ auch bey jyme erhalten vnnd zu wege bringen moͤchte/ was er ſonſten nicht erhalten/ vnd zu wege bringen hette koͤnnen/ VInd derowegen wird mit ſolcher nomi⸗ nalion/ wenn glelch dieſelbige in J. von der S. gegenwertigkelt geſchehen ſein ſolte/ nicht darge⸗ than/ daß J. von der S. des abgeſtorbenen D. von der S. negſter Agnat ond Vetter iſt. Sic enim quando quis aliquem præſen- tem blandiendo nominat filium, etſi addat hæc verba, quem volo eſſe heredem meum, non propterea nominatus dicitur eſſe nomi- nantisfilius, niſi alia adminicula concurrant, vt A Felino traditum est, in c. per ruas, num. 12. veyſic, rertiò reſtringe, extra de probation. Ruin. Pp; enſil. 1a. 454 Conſilium Trigeſimumprimum. conſil. æ. incipiente in cauſa& lite, num. τ. venhic. irem ralu nominatio, in. volum. So ſagen auch die Rechtsſcribenten dnd wollen/ Quod nomi- natio fili), in præſentia filij facta, probat no- mmatum eſſe filium, quantum ad validita- tem eius actus qui geſtus eſt cum filio, tan- quam cum filio, ſed non probat, quando prin- cipaliter de eoagitur, vtrum nominatus ſit filius. Ruin. conßſil. 2. num. 4. in. Volum. Decius in c. per tuas, num. J. de probat. Menechius, de ar- Lirra. Iudic. quaſtio. lib. 2. centur. I. caſu ꝗp. nu. 3. Et hæc eſt communis opinio,ν poit Aretin. 1e- hatur Ruia. d. cenſel. Jæ. num. 5 Woraus dann folget/ weil ſetzo princ ipali⸗ ter dauon tractiret dnd gehandelt wind/ ob J. von der S. D. don der S. negſter Vetter ſey/ daß J. von der S. damit ſich nicht behelffen/ auch die proximitet nicht erweiſen koͤnne/ daß D. bon der S. Ihnen J. von der S. in ſeiner J. von der S. gegenwerttgkeit/ ſeinen negſten Agnaten dnd Dettern genennet haben mag. Das ſechſte/ bor J. von der S. eingefuͤhr⸗ tes Argument/ Quod quaſi poſleſſio filiatio- nis ſufficit in dec iſorijs petitorij iudicij, Iſt J. bon der S. auch nicht erſprießlich/ in betrach⸗ tung/ daß J. don der S. propter nominatio- nem, à T. à 8. factam, in quaſi poſſeſſione pro- ximitatis, nicht befunden wird/ well alhter de re maximi præiudicij agiret wird/ dnd ad no- minationem à T. a S. factam keine andere adminicula kommen. Et ſola nominatio fi- lij, cum de re magni præiudicij agitur,& ad nominationem alia adminicula non concur- runt, non conſtituit filium, in quaſi poſleſ- fähr filiationis, wie oben nach der lenge ausge⸗ aͤhret. Vnd zuſetzen/ daß J. don der S. in quaſi poſſeſſione proximitatis propter nom inatio- nem à T. factam, ſein ſolte. So koͤnte demnach propter iſtam quaſi poſſeſſionem, zu Rechte nicht erkandt werden/ daß Jvon der S. D. von der S. negſter Agnat vnd Vetter ſſt/ cum ex communiori& receptiori Doctorum ſen- tentia, quaſi poſſeſſio fillationis in præpara- torijs iudiciorum ſuffic iat, non autem in de- ciſorijs, Balaus in& per tuas, extra de probatis. Iaſon inl. neg confeſßio, num. 2. C. de reſtamenr. ibi diligenter notandum monet quod quaſi poſſeſſio filiationis non ſufficit in deciſorijs, ſed in præparatorijs iudiciorum ſit, niſi ad- iuuetur alia probatione. Sic Baldus in con- fil. Ioo. mortuo filio, num. 3. in 3. volum. inquit, in deciſorijs non fuffcit poſſeſſorium, niſi iuris præſumptione ſit approbatum, Goad. conſil. 12. num. 14. Pariſi. conſil. 12. in fin. in 2. ve- lum. Et hanc fementiam ſequuntur, Albe- ric. Salaus& Saliceius iu l. nan ighorat, C qui ac- aſare non poſſunt. Eaque magis eſtcommunis Zapbal. cnſil. 139. num. 6. Et magis recepta Roland. A Valle conſil. 22. numen J. in. volumin Ideoque in iudicando& conſulendo iuder eam ſequi tenetur, 1. r. Gubi Bala. de ſenar. 1.⸗. de officto quaſtor. l. atlletas, in princip. de his qui notanr. infamia. Abbas Felin.& Decius in c.z. extra de conſtitutio. VIque adeò vt imperitus præſumatur ſi contra communem iudicet, Alexand. conſil. gy num. 6. lib. 2.& litem ſuam faciat atque parti læſæ ad id, quod intereſt teneatur, Barrol. in l. final. C. de pœæna inudicu wi male iudica. Abbas in c. prudentiam in prin 4up. de ofhic. delegat. Iaſon in l. cum prolatus, de re iudica. Nec immerito, cum communis opi- nio ius fac iat,& pro iure habeatur,!. Banlar. & ibi gloſſe in verbo reprobari, de offcio prætoru. I. S. ad SCtum Macedon. l. 3.& ili Bartol. de ſa- pellecti: legat. 1. 1.& ibi ęl. Bald. Fulgo. laſond reliqui Dd. Cde teſtamentis, loban. Anar. in c, am Ailectas, extra de conſuer. Da. in c ad prolandum, æxrra de re iuaicata. Auff das ſiebende/ achte vnd neunde dor J. von der S. eingefuͤhrtes Argument/ Quod vni. uerſitas dicatur eſſeciuitas, ſi princeps vni- uerſitatem, ciuitatem nominet, Et viri no- bilis filius eſſe dicatur, qui à principe in lite- ris, filius nobilis alicuius, appellatur,& col- legium probetur ex nominatione Syndici, wird dieſer geſtalt/ fuͤglich geantwortet: daß ſol⸗ ches alles darumdb billich geſchicht/ daß dadurch keinem tertio einig præiudic ium generirt wird. In vnſerm gegenwertigem Falle aber/ hat es ei⸗ ne diel andere gelegenßeit/ ind wenn J. bon der S. darumb vor D. von der S. negeſten Agna⸗ ten onnd Vettern gehalten werden ſolte/ daß D. jhnen ſeinen negeſten Agnaten vnnd Vet⸗ tern genennet/ wuͤrde daduech den andern Vet⸗ tern des ſchwartzen Partes ein mercklich præiu- dicium generirt/ Vnnd darumd hat es nicht onbtllich eine andere gelegenhett in dieſem Fal⸗ le/ dann in den Faͤllen/ ſo zum ſiebenden/ ach⸗ ten vnd neunden dor J. von der S. eingefuͤhret ſein worden. Ut dicere hic poſſumus, hos caſus eſſe diſſimiles, vt loquitur ICtus, int- inrer ſipulantem, S. ſed hæc diſcimilia ſunt, dt Ver⸗ borum obligationib. l. qui res ſuas obligauit. 5. enne, velc. nec ſimili argumento vſus eit, deſe- luriy. Vnd wenn das zehende Argument/ recht wird angeſehen/ vnnd erwogen/ iſt es nicht dor⸗ ſondern diel mehr/ wieder J. von der S. Dann wenn ein Herr ſeinen leibeigenen Knecht/ actis interuenientibus, ſeinen Soßn nominiret dnd nennet/ wird der Knecht darumb des Herrn Sohn nicht/ ſondern erlanget allein die frey⸗ eit. Woraus 25 Gllſeuor Argayin aundlu v’ſtton S. rcuant/ tanc ac kenn ge diJ n rndnd V aande S. Fſete Veten esnchhet wtean Uathnöane ₰ 8 —.» —+ * — „ zudicando un „ dzei dects. ear. 4,, GA. ku 1as D4 Cekent la ectan, exrad anſeet. Nlina II4 de re adicat,. Auff das ſiedende/ aiin nder S. eingefährtes Alun rütas dic atut eſleciuizs i rüratem, ciuitatemonir. us tlius clle dicatr;, quin Klius nobilis alicui e tum probetur ex waiuin d dieſer geſtalt/ füglt genunn talles darumb dilic eidtt nem tertio einigprziucieung onſerm gegenwertigm iht ziel andere gelegeußet/ ur darumd dor. tontr Gn dunnd Vettenn gezaltn nn ſönen ſeinen negeſten— ſee vineux⸗ Conſilium Trigeſimumprimum. S. ſhnen/ nullis interuenientibus actibus, ſeinen negſten Agnaten und Vettern genant. Mit dem letzten Argument/ kan ſieh J. von der S. auch nicht behelffen/ wieder ſeine Vet⸗ an tern/ die andern S. des ſchwartzen Partes. Dañ daß geſaget iſt worden/ filium præſumi fihlum adulteri, ſi pater filium ſuum, filium adulte- ri nominauerit, Solches wird alſo generali- ter von den zuuor erwehnten Dd. nicht tradiret/ ſondern die Dd. ſagen vnnd wollen⸗Quod filius præſumatur eſſe filius adulteri, ſi fllius fue- rit, educatus, tractatus& nominartus ran- quam filius adulteri,& concurrat inſuper ſuper hoc publica vox& fama. Alſo reden alle Dd. ſo zuuor ex aduerlo ſein eingefuͤhret worden/ wie da weitlenfftig zuſehen iſt/ pud An- ron. Gabriel. Roman. lib. I. commun. conclufio. rit. de preſum plio. concluſio. 72. num. 15. J. don der S. aber/ iſt von D. von der S. nicht educirt ennd tractirt/ tanquam proximior agnatus, Es iſt auch kein gemein geſchrey jemals dauon geweſen/ daß J. von der S. D. don der S. neg⸗ ſter Agnat ond Vetter ſein ſolte/ Darumb hat ſich J. von der S. mit der bloſſen nomination/ wieder ſeine Vettern die von der S. des ſchwar⸗ tzen Partes nicht zubehelffen/ dnnd hiermit ſeind die erſte ond andere Frage erlediget. Iertia Quæltio. Vm dritten wird gefraget/ weil J. von der S. Großvater/ vnd der andern von —0 Sder S. des ſchwartzen Partes Elterva⸗ ter/ leibliche Bruͤder geweſen/ ob J. don der S. darumb vor den negſten Vettern D. von der S. zuachten/ onnd in den vorledigten Lehnen/ den andern zu præfertren ond borzuziehen ſevpe So diel dieſe Frage antrifft/ koͤndte anfeng⸗ lich wol geſaget werden/ daß J. von der S. dor ue den negſten Vettern gehalten/ onnd den andern von der S. des ſchwartzen Partes in D. von der S. nachgelaſſenen Lehnguͤtern præfertret wer⸗ den muͤſte. Dann die S. des ſchwartzen Par⸗ tes/ ſeind des abgeſtorbenen D. von der S. Ag⸗ naten ond Vettern/ onnd fuͤhren den nahmen der S. ſeind auch eines Helmes unnd Schilds mit D. von der S. Vnter den S. aber des 9 ſchwartzen Partes ſeind J. don der S. Großva⸗ ter/ dund der andern von der S. des ſchwartzen Partes/ Elter Vater letbliche Br uͤder geweſen/ Vnd wirdalſo J. von der S. habito reſpectu ad communem parentem, à quo l. auus,& reliquorum S. proaui deſcenderunt, in einem 455 Pa rens. Ioachimi auus. Reliquorum S proauus. Ioachimi pater. Auus reliquorum§. loachimus. Pater reliquorum 9. AKeligui 5S. Darumb leſt ſichs anſehen/ daß J. von der S. des abgeſiorbenen D. von der S. negſter Agnat vnd Vetter iſt/ vnnd zu D. von der S. Lehnguͤtern/ vor den andern Bettern des ſchwar⸗ ten Partes/ vorſtattet vnd gelaſſen werden muͤſ⸗ ſe. Cum enim I. agnatus ſit T. à S.& pro. ximiorem gradum obtineat, vnter den S. des ſchwartzen Partes/ reſpectu communis paren- tis à quo ipſe& reliqui ſui agnati, die S. des ſchwartzen Partes/ deſcenderunt, omninò ve- riſimile eſſe videtur, eum quoque proximio- rem eſſe agnatum, T. à S. Et in veritate de- prehendenda, maximè conſiderare debemus veriſimilitudinem, Aretin. conſil.. Quia Ve- riſimilitudo naturæ cognata eſt, Bala. conſtl. 7Co. morluo filio, lib. z. Et quod remotum eſt à veriſimili, quandam faltitatis imaginem habet, Bala. in l. I. colum.. C. de ſeru. fugiria. Et propterea experimentum verorum ſermo- num eſt, quod conueniant rebusſenſatis feu veriſimilibus, Sala. in tractar. Schiſmarus, quem poſuit ſab Rubric C. ſi quu aliquem eſtari pro. bubu. colum. Intepenult.& in Rubric. C. de pro. barion. colum. I. G inl Etiam penulr. veyſic. 4. aixi, C. de teſtibus. Et veriſimilitudo tanti eſt legum latoribus& peritis, vt caleges fa- ciant, liteſque definiri iubeant; t. nquam id verum ſit, quod eſt veriſimile, l. 72½ eis weriſt. mile, quod melus cauſa, l. f delitor, quad aue riſt. mile est, de contrahenal emption. 1.3.§. 2. V1, Véri. Jimilia anaeuen, de reſtibus, 2 cum teſia- meur. S- Ta⸗ ibi non est verißzmile patrem, de legar. 2.! Meuius, in princip. eoa rituls, obi in- cre dibile repuratur quod non ect Veriſimile, l 2* facto, S. hiqus autem ſuſceyerig, ibt, quia nbn et verule, ad Trebelian. Ulum e* pluribus, ili quod veriſimile videretur, de ſolurio. I. dum quts, ꝛbi, neg, guim veriſtmile eit, C de narura. liker. l. milirtes, Verfic. oporzer, ibi argumenluis veriſimili- bus,& de quæſlio. S. Hemquè iuruis, ibi, cum non ſir veriſimile, Inſtitur. quibus ex cauſis manumir. non licet, c. quia veriſimile, extra de præſumprio. e. bonæ, ili, ex veriſimilibus& prolabilibus cauſis, extra de appellatio. Pp 2 Dieſem 436 Dieſem aber allem ongeachtet/ diewell J. don der S. wie die don S. der eine dom andern/ biß auff jhnen/ J. von der S. ðnnd die andern Bettern des ſehwartzen Partes gebohren/ nicht anzeigen kan/ So iſt jhme J. von der S. die ve⸗ riſimilitudo, nirgenes zu erſprießlich/ noch dienſtlich: Quia veriſimilitudo locum non habet, vbi communem ſtipitem poni,& de- monſtrari neceſſe eſt, quomodo vna perſona, ex alia procreata ſit, wie aus den zunor einge⸗ fuͤhrten Rechten nach noteurfft abgenommen OQuarta Quæſtio. ☛‿ Vm dierden wird gefraget/ wie die pro⸗ Nimitas in feudi ſucceſſione zurechnen S ſey/ ob dieſelbige ſol gerechnet werden/ re⸗ „ verò illius perſonæ à qua feudum originem habuit? Vnnd ſeheinet zu ſagen/ daß in com- putanda proximitate, die Perſon/ à qua ori- ginem cœpit feudum, in acht muͤſſe gehalten werden. Daß dorſehens Rechtens/ Quod in fidei- commiſlaria ſubſtiturione ſucceditur teſta- tori grauanti, non autem grauato,& ſic ſpe- ctarur perſona, quæ per fideicommifſum ſub- ſtituir,& à qua fideicommiſſum procedit, non autem ſpectatur perſona, quæ fideicom- miſſo grauata eſt, 7. cohereai.§. cum filiæ, de vul- gari& papillari, l. centurio, eodem. l. precibus. C.de rmpab.& alcs ſutſtitur. Et hæc eſt communis opinio, Iaſon. conſil. 27s. colum. I. G 2. in princ. in 2. volum. Iaem laſon. conſil. 119. colum. I. in 4. vslum. Decius conſil. I. colum. 2.& conſil. †2⁶. colu. fin. verfic. fero& vlrim. Ruin. conſil. 142. num. I7. & confil. 16. colum.. in 3. volum. Idem ergo vi- detur dicendum eſſe in ſucceſſione feudi, quod ſcilicet ſpectari debeat perſona, quæ feudum acquiſiuit,& non debeat ſpectari perſona à qua feudum vacat, quando ſcilicet agitur de computanda proximitate perſonæ, quæ in feudo debeat ſuccedere. Zam andern wird dieſe Sententz nnd mel⸗ nung/ daß in der berechnung dnnd zulegung der proximttet/ die Perſen/ ſo das Lehn bor erſt ac⸗ quiriret dnd erlanget/ ond nicht die Perſon ſo zu letzt das Lehen gehabt/ vnd durch welcher Per⸗ ſon abſterbend/ das Lehen vactret/ ſol ſpectiret/ angeſehen ond in acht genommen werden/ durch die doctrinam Barrtoli zul. ſi cognatis, in vltim. vwslum. Venſic. quæro bic dicitur, de rebus dubus, con⸗- firmiret vnd deſtercket. Ibi enim Bart. docet, quod legatum factum cognatis, intelligitur factum cognatis ipſius teſtatoris, per l. cum acurt,/imi. C. de fidescommiſß l. pero, S. frater, ae ſpectu eius perſonæ, à qua vacat feudum, an Conſilium Trigeſimumprimum. legat. 2. vbi idem Bart. inquit, quodſt teſta. tor iuſſit aliquid in familia relinqui, illud in⸗ telligi debet, de familia teſtatotis,& ſubiſcit Bart. ita omnes tenere,& cum Bartol. tranſi Iaſon in conſil. 275. in 1. colum. in 2. volum.& in conſil. 119. in princip. iu 3. volun. In legato igi⸗ tur, cognatis aut familiæ rellcto, ſpectantur cognati,& ij qui de familia teſtatoris ſunt. Inde videtur dicendum, in computanda pro. ximitate, quo ad feudi ſucceſſionem, ſpecta- ri& inſpic i quoq; debere proximitatem, re- ſpectu perſonæ, quæ feudum primum acqui- ſiuit,& non reſpectu perſonæ, à qua feudum vacat. Valet namque argumentum, delega- to ſiue fideicommiſſo ad feudum& contra, Vt apud Andream de Iſernia, in«. Vnicv, 9. quid ergo, de inueſtitur ae re alien. facta, vli legatis ad feudum argumeutatur, videre licet, Tilerius Decianus reſponſ. 2. num. I. in 3. vola mine. Gleicher geſtalt confirmieret dnnd beſtercket die vorige meinung/ daß die Rechte ſagen znnd wollen/ Quod vbi agitur de ſubſtitutione vulgari, attenditur proximitas reſpectute- ſtaroris,& non eius cui facta fuit ſubſtitutio. Socin. in d. l. cognatis, de rebus dubis, per notat per Barrol. in l. re coniuncti, ae legat. z. Ergoet. iam quando agitur de ſucceſſione feudi, at- tendi debet proximitas reſpectu primiacqui- rentis feudum,& non eius qui vltimo feu- dum poſſedit,& à quo vacat feudum. Zu erhaltung dieſer Opinſon/ Sententz vnd Meinung/ thut auch daß die Rechte ſagen/ vo⸗ luntatem contrahentium ſpectandam eſſe, l. in conuentionibus, de verbor. ſiouif. Et magis voluntarem contrahentium inſpicere debe- mus, quam verborum conceptionem, 4 vis G quæ res pignor. obligar. non poſſunt,& proptet nimiam ſubtilitatem verborum, latitudo vo- luntatis contrahentium impediri non debet, l. I. in fine. C. vr activn. ab herede iucipi. Et po- tius id quod inter contrahentes actum eſt, quam quod eſt ſcriptum ſiue dictum, ſequi debemus,! ſed Celſus, S. ſifundus, de vnirhend empt. Sed qui feudum acquirit, huius vide- tur eſſe voluntaris, vt ad eos potius feudum pertineat, qui proximiores ipſi acquirenti ſunt, quam ad illos qui proximiores ſunt de- functo. Vnusquiſquc enim proximiores ſibi videtur magis diligere, quam proximiofes defuncto, l. viua matre, Cdt lonis maternu, norarur in!l heredes mei,. cum ita, ad Ctum Ve- Gellian. Tlberius Detian. reſtenſ 2 5. num. 3 1034 VvVolum. Inde igirur relinquitur, quod in feu⸗ di ſucceſſione, proximiores primo acquiren- tiadmittendi funt,& non proximiores de- functo. Vnd citmm 0 Tädus keud lkerler l ralac 10 euar Püdcl Abuwnan. 1 ſantim wigen /8 dhe, ſo dn daden/ ne niem ſeudum tuilugelonee ſachesch gc ſideg frgtcee, aune tline dictle r nau lie tusch Aka däpoininch vioigacun twonaruuse tr agahn Uilmanzn m hi a Aüaunn e. Hau Wäas unj mmei n Telu ad feudun leru De man 1IFaur TeSen ac. Pafan an. in d I. †νti, Ceuch arral. Inl.- ceniunti era n quando agitur ceſicctin di debet proximisaxfpeaé Ris feudum,& non euait m poſledit,& aqaount Nr erhaltang dieſr dtat bemang/ thut auch dafea gtatem contrahentun hit „ ruentirnila, d ven 7 luntatem contrahentiun a8, quam werborumcweh naæ fer piguur. Abgen 25 niam ludtilitatem krdel . 5 tatis contrahentium 9 Crralnn Grri Conſilium Trigeſimumprimum. Vnd endlich lehren die Rechtsſeribenten in ſpecic, quod in feudi ſucceſſione non atten- ditur proximitas reſpectu eius perſonæ à qua vacat feudum, ſed reſpectu perſonæ 3 qua incipit feudum. Itæ 4 Balab tradirum eit, iu couſil. 137. incipiente dominus lordanus fuit in- vefirus, num. J. in 2. Volum. Balaum ſequitur Pa- rii, canſil. 25. num. 121. in z. volum.& in conſil. 65. num. 22. in 2. Volum. Calderin. confil. 12. conceſſum eit feudum, in rit. ae feud. Tiber. Decia. reſpon. 4. num. 14. in 3. volum. In ſucceſſione enim feu- dii, vr aicit Ang. in couſil. 110.& Zabarella in con- ſil. 123. colum. 2. verfic. ad primum, ſemper debe- mus conſiderare originem. Nam erſi per mille manus feudum ambulet, ſemper viti- mus eſt ſucceſſor primi acquirentis,& ab eo haber cauſam, à quo haber originem, quia attenditur principium& ſtipes, ſecundum Suald.& altos iu c. J. S. h verd, de grad. ſucceſſio, in Feudo. A ber dieſem ond andern ongeachtet/ iſt zu Rechte vorſehen/ daß die proximitas in feudi ſucceſſione, ſol vnnd mus computiret vnnd ge⸗ rechnet werden/ nicht reſpectu perſonæ, quæ primum feudum acquiſiuit, ſondern reſpe- ctu illius perſonæ à qua feudum vacare dici- tur.“ Vnd ſolches kuͤrtzlich auszufuͤhren/ dnd dar⸗ zu thun/ iſt in den gemetnen beſchriebenen Key⸗ ſer Rechten/ cauiret ond vorſehen/ Quod in ſuc- ceſſione ab inteſtato, proximitas computa- tur, reſpectu iliius, qur vltimo loco defun- ctus eſt,& de cuius ſucceſſione agitur,& qui proximior eſt vlt imo mortuo, hoc eſt, qui Priori gradu reperitur coniunctus ei qui vl- timo mortuus eſt, ad ſucceſſionem admitti- tur, 1. 2.§. hæc bereaditas.& F. legitima, de ſuis& legit. l. wrutonſaltus, in princ de gradeb. S. intefla- rotum, Inſtit. de bered. quæ ab inteſla. deferuntur, iuncto principio riruli, Iaflitur. ae legitima Agnar. hucceſio.& S. ſiplures, eod. titulo. Tiber. Detian. re ſPonſao. roo. num. o. in 3. Volum. Idem igitur di- cendum erit, in ſucceſſione feudi, cum di- uerſum in feudis proditum non ſit, perrregu- lam traaitam, in c. vnics. g. firenuus, de feudi co- guit. vbi dicitur ſtrenuus Iurisperitus ſicubi caſus emerſerit, qui conſuetudine feudi non ſit comprehenſus, abſq́; calumnia vti poterit lege ſcripta. So ſagen auch die Rechtsſcribenten dnd wol⸗ len/ Quod ſi quis ſtipulatus fuerit emphy- teuſin proſe& deſcendentibus, vſq; ad ter- tiam generationem, quod ſuccedere debet ille, qui eſt proximior ei qui vlt imo loco diſ- ceſſit,& ad quem Emphyteuſis erat deuolu- ta licet non ſit proximior ſtipulatori, Paul. de Cuſtro, conſil. aliquo non impreſſö, cuius mentionem Facit Corneus conſil. 9. in 1. volum. Sozin. in(4 437 cognati, in fin. de rebus aubit, Ruinus conſil. 203. num. 20. in 2. Velum. Idem Ruin. conſal. I17. colum. fin.& conſil. I-,9. num. 3. in 2. volum. Idem er- go dicendum erit in feudorum ſucceſſione, quod in feudis ſuccedat ille, qui eſt proximi- or ei, qui vltimo loco deceſſit,& ad quem feudum erat deuolutum, licet non ſitproxi- mior ei qui primus feudum acquiſiuit. Es ſchrelbet auch Romanus in conſcl. 22. in fin. quod quando agitur de reuocatione em- phyteuſis finitæ,& queritur quis præfera- tur in petendo renouationem emphiteuſis, an amita vel mater vltimi admiſſi, mater tan- quam proximior eius in cuius perſona finita eſt emphyteuſis, admitti debeat, perl. pezo, g. frater, de logat. 2.& l. zum ita. S. in fiaeicommi ſo. cod. ritul. l. fin. C. de V. S. l. heredes mei. F. fiu. ad Trebellian. 8 Iade rectè infertur, idem eſſe dicendum in feudis, vt in feudis admittatur, qui proxi- mior eſt vitimo defuncto. Valet namq; ar- gumentum ab emphyteuſi ad feudum& con- tra, vt plenè notat laſon in l. 1. in 12. colum. C de iure emphytevſ. Heuning. Göden. conſil. 26. Vnd dieſe Sententz ond Meinung/ QuMuoch in feudis, proximitas conſideratur reſpectu eius à quo vacat feudum,& non reſpectu il- lius à quo cœpit feudum, wird bewehret/ per textum in a I. de eatur ſucerſſ. fend. Ibi de feu- do paterno agitur, quod defertur ex proui- ſione primi parentis,& proximitas tamen nihilominus conſideratur reſpectu vItimi admiſſi. Nam dicitur ibi, quod ſi feudum paternum ex diuiſione totum peruenerit ad vnum ex fratribus, totum feudum pertinet ad ſuperſtites, de linea iſtius fratris, excluſis omnihus de alia linea vel aliis lineis, licet illi de alia linea vel alijs lineis, proximiores ſint ei, à quo feudum cœpit. Et ibi ſummus feu- diſta Andr. de Iſernia notat, dicens, quod ad feudum admittitur, qui eſt proximior vl- timo vaſallo, per texrum in d. l. cum ita, S. in ff- deicommiſſs,& in l. fin. C. de verbvrum ſignificat. Socin. onſtl. 252. num. I7. verftio: ſecundum. Decius conſil 5. Socin. 129. num. 2¹. verſic. o. confirmarur cum ſequenri, Tiberius, Decian. eſgonſio. oo. nu. S. in 3. Voluan. Vnd dieſe letzte meinung/ quod proximi- tas in feudo ſpectatur reſpectu vltuni defua- cti,& non primi acquirentis, zuhalten/ ſtehen die borigen Argumenta nichts im wege. Dann ſo diel das erſte Argument betrifft/ Quod per fideicommiſſariam ſubſtitutionem ſuccedi- tur teſtatori, perl. coberedi, S. cum fflio, de vulg. & pupil. wird daraus geantwortet/ quod teſta- tori ſucceditur mediatè, ſed immediatè gra- uato: Vbi enim ſemel hereditas peruenit ad Pp 3 graua- grauatum, deſijt eſſe hereditas,& facta eſt proprium patrimonium grauati, I. ſed ſiplures, §. Klio, Ae vulgar& papill Et propterea adue- niente caſu fideicommifſi, non capitur here- ditas immediatè d teſtatore, ſed immediatè à grauato,& ſic attenditur proximitas gra- uati, non teſtatoris, Rvin. cunfal. I. num. 12.& 12. in 2. volumine. Quod dilucidiusex eo inrelligitur, qu od fideicommiflarius, licet fuccedat in bonis teſtatoris, non tamen veréè dicitur eius eſſe heres etiam reſtituta ſibi hereditate, ſed pri- mus heres, veréè heres remanet,& is cui re- ſtituitur hereditas dicitur quafi heres& im- propriè, S. reſtitura, Inſtirur. de fidcicom. hereait. I poſtulante, S. ſed in buiuſmoai erſic. nam& quo- dammodp, ad SCrum Trebellian. Inde ſequitur quod fideicommiſſarius non dicitur vere ſuccedere teſtatori tanquam heres, ſed pro- priè dicitur ſuccedere grauato. Tiberius, De- aian. roſbonſ. ro. num. 17. tu 3. Volum. Das ander Argument/ ſo ex doctrina Bar- toli genommen iſt/ in! csgnards, de rebus dubis, ſtehet auch nichts im wege. Legatum enim cognatis aut familiæ relictum, debetur co- gnatis,& familiæ teſtatoris, quia legatum nulli fuit quæſitum& propterea non mirum eſt, quod debetur cognatis& familiæ teſta- toris. At quando de feudi ſucceſſione agi- rur, feudum fuit acquiſitum vltimo defun- cto,& idcirco in eius ſucceſſione ſpectatur proximitas reſpectu vltimi defuncti,& non reſpectu primi acquirentis. b Hæc ſententia colligitur ex dictis Barto. ſi, in l. re contuntti, in 3. quaſtione f. quaſlio. prin- cip. de legar. 3. quem ad hoc ponderat, Socin. in a. l. Ii coguatus, Tiber, Decian. reſponſ. Ioc. num. 17. in. volum. Ibi inquit, quando agitur de bo- nis teſtatoris nondum alteri quæſitis, cer- tum eſt, quod conſideratur coniunctio& proximitas reſpectu ipſius teſtatoris: Sed vbi agitur de bonis ipſius teſtatoris iam alteri ex eius diſpoſitione acquiſitis, à cuius manu peti debent, conſideranda erit perſona mo- rientis à cuius manu reſtitutio facienda eſt. Idem Decianus reſonſ. 2,1. in 3. volua. circa Fin. inquit, Attenditur proximitas reſpectu teſtatoris quando agitur de directa& imme- diata fucceſſione teſtaroris, antequam eius hereditas fit alteri quæſita. Secus eſt quan- do non tractatur de ſucceſſione immediata ipſius teſtatoris ſed mediata. 3 b Das dritte Argument/ à ſubſtitutione vulgari genommen/ iſt auch nicht wiederig⸗ Quia per ſubſtitutionem vulgarem, imme- diaté ſucceditur teſtatori,& non grauato, cui fuit facta ſubſtitutio,& ideo meritò at- 1 rigeſimi— tenditur proximitas reſpectu teſtatoris. At in feudo tucceditur vltimo morienti imme. diate, quia feudum ipſi fuit acquiſitum,& ideo proximitas conſideratur reſpectu va- ſallis qui vltimo loco deceſſir, non reſpectu eius qui primo feudum acquiſiuit, Et inhoc differt vulgaris fubſtitutio a fideicommifla- 7 ria, vr prolixè Ruin. tradidit, d. conſil. Ot. nu. I2. ½ 2. Volum. So diel das bierde Argument betrifft/ wird nicht geſtanden/ daß geſaget worden iſt/ Acqui. rentem feudum huius eſſe voluntatis, vt ad cos potius feudum pertineat, qui proximio- res ipſi acquirenti ſunt, quam ad proximio- res defuncto. Dann wann der acquirens Kinder hat/ ſo iſt des ac quirentis Gemuͤht/ Wille dnd Mei⸗ nung/ daß die Lehnguͤter auff die Kinder/ vnd von den Kindern wiederumd auff jhre Kinder/ vnnd alſo ſtets vor dan/ ton dem einen auff den andern gradatim fallen dnd kommen/ dnange⸗ ſehen/ daß ſonſt andere mochten ſein/ die ex line⸗ tranſuerſali, dem primo acquirenti neher bor⸗ wand ond zugethan. Vnd daß geſaget iſt worden/ magis dilige- re quem proximiores ſibi, quam defuncti, hoc eſt verum vbi attenditur petſoua teſta- toris& non perſona grauati, vel eius ad quem aliquid peruenit. Tunc quandoat- tenditur perſona grauati vel cius ad quem aliquid peruenit, præſumitur quis maiorem habuiſſe affectionem ad grauati vel eius ad quem aliquid peruenit proximiores, atq; ita concludunt, Farrol. Angel. Alexand Sounut communirer Dd. in l. heredes mei, S. tum ita, ad Trebellian. b Auff das letzte Argument wird geantwor⸗ tet/ quod verum non eſt, quod in feudi ſue- ceſſione attenditur proximitas eiusà quo feu- dum cœpit,& non proximitas illius à quo feudum vacat. Vnd das gegenſptel wird geſa⸗ get/in c. vnios, de natur. ſucceſuo. feudi, vbi licet feudum paternum defceratur ex prouiſione primi, tamenin eo conſideratur proximitas reſpectu vlrimi admiſſi. Et ita ibi vult An- dreas de Iſernia, dum dicit, quod ille admit- titur ad feudum qui eſt proximior deceden- tis. Et Andr. de Iſernia ſequitur Socinus, conſil. 249. num. 21. Verfic. G. coufrmatur um ſe- quenti. Decius in conſil. 2 Q—άx‿ j calum. 2. Soluin. lon. Til. 242. num. I7. Veyſic. fecundum ven dictum, vns reprebendir Calderinum aliter tenentem, dicens æius dictum non eſſe verum, quia textus in a*. de fucceſßbis feudi, quem ipſfe alegat, cum probat, G. contra ipſum ſecundum eum videtur eſſe caſuu, in c. 1. S. ſis Vere, de grad. ſacceſßs in feud. Vbi in feu⸗ do paterno ſiue actui filius fratris ſi uccedit in locum patris, vt cum patruo ſuccedat,& 5 9 mä. Dr daie a/ge ſectkwientt Ewnar) dnadgig ſio gunae nechenu tin ianan anöaam finn, enuit ana n Ane Cnanatn. Aänae laie fKi e and alſo ſiets dor un,df dern Sradatim falen whn den/ daß ſonſt anderemäthin fanluerſali, dem prinoacqum and ond jagetßan. Dnd daß geſage ſtun Auem proximores, gi « gſt verum vhi atteadu ds& non perfon gan, em aliquid perucnit. I, aditur perſona gruui nle quid pcruenit, præſmitrq buille affectionem ad guni em aliquid perucaityennms acludunt, Barul 4ha. Ken muiter Dd. 154. Lertan! ruc*r. Auff das lette Awnan 4 quod„crum nontt,* lonc attenditur hraumlär mcœpit,& nonrouiuti- ben den Conſilium Trigeſimumprimum. men in feudo antiquo ſi attenderetur perſo- na primi inueſtiti, filius non aſſumeret lo- cum patris. Etium Ieruia etiam zranſte Ruin. zonfil. 11. colum.& in 2. Volum.& conſal. 16/. co- ltaum& in fine eod. Volum. 2. Corneus conſil. 7. in T. Volum.& cvnfil. 22. i8 2. Volum.& conſil 270. vn ↄ. volum. Socin. Mnior, conſil. 26. in I. volum. Pa- ri, conſil. 2. num. 27. in 1. volum. Socin. conſil. 37. colum. fiu. in 4. volum. Quinta&e poſtrema quæltio. O biel die letzte Frage betrifft/ ob die von „der S. des weiſſen Partes/ zu D. von Ider S. nachgelaſſenen Lehnguͤtern/ ne⸗ S. des ſchwartzen Partes befuge/ Iſt onzweiffelich zu Rechte zu concludiren/ vnd zu⸗ ſchlieſſen/ daß erwehnte S. des weiſſen Partes/ nicht weniger als die S. des ſchwartzen Partes zu D. von der S. nachgelaſſenen Lehngaͤtern berechtiget/ vnd zu demſelben neben vndmit den S.. des ſchwartzen Parts/ gelaſſen wer den muͤſ⸗ Dann in dem Lehnbrleffe/ deß datum ſte⸗ het/ Anno 71. wird nicht weniger der S. des weiſſen Partes/ als der S. des ſchwartzen Par⸗ tes gedacht/ vnnd kein bnterſcheld dnter den S. gemacht. Daraus dann folget/ daß auch die ge⸗ ſambte Handt/ ſo den S. an dem Lehn/ daran ſie nicht borſamlet geweſen/ gegeben/ auff alle S. des weiſſen dnd ſchmartzen Partes derſtan⸗ den werden muͤſſe. Ybi enim lex vel diſpo- ſitio aliqua non diſtinguit, nec nos diſtin- guere debemus, l. de pretio, de publicia. in rem adtion. c. Romanorum. 19. diflincti. c. ſoliræ, de mator.& abedienr. c. ex multiplici, de decimas, t. quia circa, de priuilego. in l. I.§. generaliter, cum concoraant. ibi in gl. de legat. preſiaud. l. 4 Procu- rarore. C. mandan. Et generalitas non reſtri- cta neque limitata omnes ſuas ſpecies com- 9 prehendit, lẽ ſeruitus, de ſeruitut. Vrlan. prædio. l. in fraadem, S. fin. de teſflam. milir. c. ſciſcitatus, de reſcript. l. fin. C de rebuu alienis non alienande in c.=. in prina de noua forma fidelirz. Vnd ſolches darumb deſto mehr/ daß die S. desweiſſen dnd ſchwartzen Partes/ im eingange des Lehnbrieffs verbotenus erzehlet vnd derſel⸗ ben nahmen genennet werden. Vnd hernacher wird in dem Lehnbrleffe geſagt/ darzu haben wir ihnen die geſambte Hand vorlenehen. Notetur hoc relatiuum verbum, jhnen/ zuuor iſt von den S. ins gemeine gehandelt vnd geredet wor⸗ den. Vnd folgen darauff dieſe wort/ darzu haben wir jhnen die geſambte Hand vorlehnen. Ergo mus ſolchs von allen S. von welchen zuuor gere⸗ det/ dorſtanden werden. Crottus conſil. II. uum. 1.. 439 3 4 5. 1 2 3 e. Hec enim eſt narura huius relatiuĩ jhnen/ hoc eſt, ipſis, quod refert omnes ſupra nomi- cian. reſpon. 30. nu. 20. in 3. Volum. Vnd hieran kan deſto weniger zwelffel ſein/ weil der Lehnbrieff/ an dem orte/ da von der ge⸗ ſambten Hand gehandelt wird/ klerlich beſaget/ daß die geſambte Hand ſol derſtanden werden/ von den genanten don der S. dann alſo lauten die wort des Lehnbrieffs: Nun ſeind aber in dem Lehnbrleffe zuuor nicht allein die S. des ſchwar⸗ tzen Parts/ ſondern auch die S. des weiſſen Par⸗ tes genant worden. Woraus dann inferirt vnd geſchloſſen wird/ daß bermuͤge des Buchſtaben/ die S. des weiſſen Parts nicht weniger an D. von der S. Lehnguͤtern/ die geſambte Hand ha⸗ ben/ dann die andern S. des ſchwartzen Parts/ Quia ita ſonant verba inueſtiruræ, die genan⸗ ten von der S. Et cum verba ſunt clara, non eſt vlterius dubitandum, l ile aur ille. F. cumin verbur, de legar.3. l. aulillæ. G de furtu. Nec indi- gemus gloila vbi verba vel textum habemus, Bald. conſil. 5Q2. examinanaa ſuur, colum. 2. ciraa Finem, lib. I. Alibe aicit idem Bald. in confil I⸗⁊₰2. ca- ſau eit talis quoddam fenile, in fine lib.z. quod vbi verba ſunt clara, cauillariones aduocatorum locum habere non debent. Alibi quoq; idem Baldus ſcribit in cauſsl. 4 2. auo Fatres, lib. 2. quod certitudo verborum, declarar certitu- dinem intellectus,& in dubio melius eſt ver- bis ſeruire, I. 1. S. ſi ε qui nouem, de exerxitor. Gauetta conſil. II. num. 6.& conſil. Q /. nums. 2. con- l. 10„. num. 2.& rurſas conſil. 12r. num. f. Iacolin. de S. Georgio, ſuper verbis tuueſtiuiratem, num. 1w. So wird auch in dem Lehnorleffe geſaget/ daß die von der S. die geſambte Hand ſollen ha⸗ ben/ an allen vnd jeglichen Lehnguͤtern. Dieſe wort an allen Lehnguͤtern ſein verba vniuerſa- lia, fub quibus omnia comprehenduntur, 1 Iulianus, de legat. 3. l. à procurarore. C mandari, Etiamſi maior eſſet ratio in vno quàm alio, l. 1. S.quod auten, de aleator. Socin. in l.z. S. ex hus, in princip. ae verbor. obligar. Et quamuis quæ- dam fuerunt priuilegiata, l. in fraudem, in fin. Eili Bala.. de teffamenr. milit. vel et iam odioſa Augel. inl. vlt. colum. vliim. verfic.z. quæritur, de conſlit. princip. Nam licet materia ſit odioſa, non tamen excluditur lata interpretatio, quæ ex pro- Pp 4 prietate prietate verborum proc cdit, I um lege, Gibi Franciſc. Aretin. de teſtam.& lariſßimè proſecutus eh Tiraquell in præfatione l. ſi vnquam, num. 117. cum ſeq. C de reuocan donat. Iaem de vtrog etra- cu in S. 1- gl. I4. num.„6.& 101.& 2. Vnnd folget alſo aus dieſen worten/ an allen Lehnguͤ⸗ tern/ daß die don der S. des weiſſen vnd ſchwar⸗ tzen Partes/ nicht weniger an D. von der S. nach⸗ gelaſſenen Lehnguͤtern/ als an andern Lehnguͤ⸗ tern die geſambte hand haben. Sonderlich welt in dem Lehndrieffe nicht allein geſagt wird/ daß die von der S. an allen Lehnguͤtern die geſambte hand haben ſollen/ ſon⸗ der auch in dem Lehndrieffe/ dieſe wort/ vnnd jeglichen/ befunden werden. Dann alſo lauten die wort/ an allen ond jeglichen/ vnd dieſe wort au allen vnd jeglichen/ ſeind verba generalia, quæ diſponentis latiſſimam& enixam volun- tatem oſtendunt, Thom. GCramm. conſ. 1 6. uum. 73. Bald.&. cum re, col. 2. extra de reſcript. Curtius Senisr, conſ. Ja. col. I. Anton. Corſetus in tradi. de Vero. geminat. Cardinal. Pariſ. conſ. 1c. num. Jj. Syluan. conſ. 6. num. 5. Nec non& mentem de- liberatam& appenſatam. Carainal. Pariſ. couſ. o. num. 27. lib. 27. Crauet. conſil. 19.. num. 4. G cenſ. 201. num. 44. Syluan. conſ. 6o. Et ſunt ma- ioris effcaciæ quàm diſpoſitio vniuerſalis ſimplex, Lephal. cenſ. 126. num. 14. CGauet. conſ. Tos. num. Oſtendit quoque geminatio men- tis perſeuerationem, Argum. l. vniaæ. C. de plus petitis. Et tollit ſuſpit ionem deceptionis, 1 ¼ mulier,& ad SCtum rleian. Et ſignificat præ- ciſam mentem diſponentis, Bala. ina eam te, extra de reſcript. Ampliat effectum diſpoſitio- nis, Bala. in! fructibus, G de aclio. emptis. Et fa- cit vt ſub diſpoſitione comprehendantur, quæ alioquin ſub diſpoſitione illa non com- prehenderentur, Ruin. conſil. 9r. num. 12. Vſque ad num. 29. lib. 2. Non patiuntur quoque verba Sgeminata aliquam reſtrictionem, diminut io- nem, Sylua. conſ. 49. num. 26.& conſ. †. num. 4. Crauet. conſ. 2b“. num. z. venſ. o. con ſidero. Soain. conſ. 297. num. 6. lib. 2. Vel exceptionem, Cra- uet. conſ. zor. num. 2. Sed comprehendunt omnia et iam diſsimilia& maiora expreſsis, Socinus conſil. 27. colum. d. in fiu. lib. 4. Sylaa. conſ. Ab. num. I4. Crauetta conſ. 29. num. 4. Et inſo- lita. Alex. conſil. 50. colu. peSnult. lil.;. Et habent igeſimumprimum. vim ſpecialis expreſsionis, Corſer. in I7adεα de Verb gemin Cardin. Pariſ. conſ.. num. 2o. lil-. Sylwa. eſtos uum wK"U. Pnd wird derowegen aus den geminatis verbis, allen end jeglichen concludirer onnd ge⸗ ſchloſſen daß die bon der S. des weiſſen Partes nicht weniger als die don der S. des ſchwartzen Partes/ die geſambte hand an von D. der S. Aehnguͤtern haben. Vber diß alles/ wird im Lehnbrieffe angezo⸗ gen/ daß der Lehnherr deren dvon der S. aus be⸗ ſondern gnaden/ an allen dnd jeglichen Lehngu⸗ tern/ die geſambte hand dorliehen/ Notentur hæc verba, aus beſondern gnaden/ hoc eſt, ex ſingulari gratia. Gratia ſignificat fauorem penſationis pecuniariæ, vel alterius rei, l.& hi ſine, S.=.de minori. l. ſed etſi per prarorem. 9. item per magiftratum, ex quibus cauſis maiores, I. ſi procuratorem. S. vltim. mandati. l. filiusfam in Fn. vbi ſordes à gratia aiſtinguuntur, qusd in ſcru· bus pecunia interuenit, l. z3. Sei. de arlit I. 3. C. es dem, iuncta, I. I.. I. de magiftrati conueniend Et huiuſmodi principum gratiæ& benef- cia quam latiſſime interpretamur, vt maio. rem gratiam, maiusque bene ficium compre- hendant, l. fn. de conflitu. princip. vbi larè laſon Bald. conſil. 29 4. in. volum. Crauert, conſil. gs. num. 9.& conſ. 134. num. 6. Maximè contra ipſum principem concedentem, vr:euer 99 C Balal in al. fin. de conſtit. princip.& idem Bald inl. necauus, C.de emancipat. liber& in cum ſſ- ius, de teſtam. milit& pulchrè Iuuocent. in& dum allectus, de V. S. Ginc cum dilecti, vbi omnes, A Fonar. Aus dieſem folget/ weil der Lehnherr aus beſondern gnaden/ denen von der S. anal⸗ len Lehngutern die geſambte hand dorlieden/ daß ſolche/ aus beſondern gnaden/ geſchehene dor⸗ leißung/ auch auff D. von der S. nachgelaſſens Lehnguͤter/ vnd nicht allein auff die von der S. deß ſchwartzen Partes/ ſondern auch auff die don der S. des weiſſen Partes/ gezogen werden muͤſ⸗ ſe/ alias gratiæ& beneficia principis fieret ſtricta interpretatio, cum gratiam,& benef- cium principis quàm latiſſimè interpre- tari debemus per iura ſupra adducta&c. 3E N & bene ficium abſque vlla receptione recom. — — S — fend b ſen. Husceh ürzennmn d 8 düidds, Conſiliu — — ALIAE AB snhaa Prima Quæſtio. . lan gata Cmuuihi 8 S ſeind jhrer dier/ als Titius, Mæuius, nclumadſcue lang d Sempronius vnd Caius, eines Stam⸗ ationis pecuniaie ᷣ ☛ℳ mes ond Geſchlechts/ in geſambt mit ei⸗ nem Leßngut belehnet worden/ derogeſtalt/ wenn Tirius, ohne Erben vorfallen wuͤrde/ daß als dañ arateren,. dlun. 3 die andern in feudo ſuecediren ſollen/ dnd ſol Ii⸗ vis ſerdesi auiad rius allemahl/ wenn er die Lehn/ wegen etnes ge⸗ pecuziaintersezit, bums ſchehenen FJals/ empfenget⸗/ die andern mit in die ats Lehnſetzen! ſſen. Nun hat ſich der Fall begeben/ andka, 1, 44 n Lehn ſezeen laſſen. Nun ha dall degebe ee daß Titius das Lehn widerumb empfangen muͤſ⸗ huiuſmodi principam gi. 214 e . Puneidim gu ſen/ ond hat er bey ſolchem Wercke ſeine mitbe⸗ quam latufime ieptemm lehneten/ Meuium, Sempronium vnd Caium Fatiam, maiusqurdein bergangen/ vnd dor ſich vnd ſeine Erben die 4 ehn dantdfe. Aranfenafs allein empfangen/ vnd etzliche Jahr alſo behal⸗ ant n in, um m ten. Iſt die frage/ Ob nicht Mauius, Sempro- 1s. un u nius dn Caius der Samptlehnſchafft/ an erwehn⸗ m principem concedent, ald in at fe at arfit nunt necauu³, Caenanryt int de iefam. miut uhr Na, aeS. Ginc anduhu... 1uehen ut, Rationes dubitandi. ſon den /dmenden..* denhansdegtſe SMi Vff dieſe vorgeſtalte fragen/ wil ich mich der Lehnherr/ die dem Titio gegebene belehenung zu endern ond Meæuium, Sempronium vnd Ca- ium mit in die belehnung zuztehen ſchuͤldigſey? ern auude o kuͤrtzlich reſoluiren/ Siquidem conſu- 3 ans heſondenn m 4 Wlentes debent vti breuitate& ſubſtan- 12 auch auff D.— tialiter loqui, Arerin. conſil.31.& qui rectè con- agüter/ dnd nichta lſulunt, veniunt ad rem ſine multiloquio,& ſi. cauſa, vrraem Arerin. dicit in conſ. v. Ac melius eſt pauca idonea effundere quam mulrtis in- de veteri iure enuclean. Et allegans in cauſis debet eſſe breuiloquus, ęlin a ae ærare, extra de eral.& qualit. ſequitur Abbas in proæm. decreto- rum. Grammati. conſil. 6r. num. I. Et ſuperflua reſecare, l. fna. C qui admirii. Et paucis age- re, I. 7. de præſcriptus verbus, Neaixan. in ſylua nu- ptia. lib. I. num. II. cum aliquot ſequenti. Vnnd ſcheinet demnach anfenglich zuſagen/ daß Me⸗- uius, Sempronius vnd Caius, der Samptlehn⸗ ſehafft numehr nicht befugt/ onnd der Lehnherr wie der ſeinen willen/ ſie in die belehenung/ ſo dem Titio Anno 15 64. gegeben/ mit zuztehen/ zu Rechte nicht ſchuͤldig ſey. Trigeſimumprimum. QVAES EODEM AVTHORE DECISAE. b tem Lehngute/ befugt/ alſo vnd derogeſtalt/ daß hwanern Paritsſen ur ne generalibus, quæ ſolent appont ornatus utilibus legentes grauare, I. 2. S. conrrarium, C. 44 Vnd ſoſches dor erſt dieſer drſachen halben/ daß in den Lehnrechten klaͤrlich vorſehen/ daß ein Lehnmann/ ſo offt der Lehnherr vorſtirbet/ bey des derſterbenen Lehnherrn Erben oder Succeſſoren/ die Lehen innerhalb Jahr dnnd Tag/ oder Jahr vnd Monat/ bey vorluſt derſel⸗ ben/ ſuchen vnd empfaßen ſol. Ira rraaetuin eit, in c. Vnicd, in princip. quæ fuit prima cauſa benchic⸗ amittend. His velbis, prima benefici] amit- tendi cauſa hæc eſt, ſi valallus per annum& diem domino ſuo mortuo ſtererit,& inueſti- turam ab herede domini non petierit, tunc tanquam ingratus exiſtens, beneficium amit- tit. Et ex hac cauſa feudum amitti debere, Fridericus Imperator probauit, ins, Imperia- lem. S. præterea, de probubit. feudi alien. per Fri- aeric. vbi verba ita ſe habent. Præterea ſi quis inteudatus maior quatuordecim annis, ſua incuria vel negligentia, per annum& diem ſteterit, quod feudi inueſtituram à proprio domino non petierit, tranſacto hoc ſpatio feudum amittat,& feudum ad dominum re- deat. Sic incz. vnico. S. ſin de prolibtt. feuai alie- nat, per Lotha. diſponitur, vaſallum benefici- um ſuum amittere debere, ſi per annum& diem inueſtituram beneficij à domino non petierit, quod ſimiliter quoque tradirum eſt, inc. vnico, in princip. de capitulis Conraai. Et cum dictis textibus concordat, c. vnicum, quo tempore miles inueſtitu: petere debeat, in quo dicitur: neminem vltra annum& menſem inueſtituræ peritionem, domino mortuo differre debere, quod ſi fecerit, de- bere eum damnari& feudo priuaàri, Et ſic po⸗ ſtremus textus, intelligitur in valallo milite, ſuperiores omues, in vaſallis, qui non mili- tant, eaque communis eſt Doctorum ſenten- tia, vr aicet, Eranciſchi. Curt. in tractat. Ae feu- Ats, z. pParre, in 23. cauſa priuatio. feudi, in teriis limitatio.& teſtatur Aluarst. in a. c. Vnico, num. 7. Verfic sppons cum gloſſa quarta, qus tempore mi- les inueſtilu. petere debear. Hartman. Haremauni in pract. oLſeruat. ritulo de feudas c. 12. Iulius Clar. in S. feuaum quæſt. 29. nu. 2. quamuis non de ſint, qui pro his verbis intra annum& menſem i9 d. c. vnics, quo tempore miles inueſt pete. aebe. al- firment legendum eſſe, intra annum& diem. Iacob. Cuiac. in d.&. vntco quo rempore miles. Vnd 442 Conſilium Trigeſimumprimum. Vnd ſolches hat als dann aneh raum vnnd ſtarum, nu. 2l. extia de conflitui. Ibi quærit, an ſtat/ wenn der Lehnman mit tode borfehret/ auff den fal ſetnd deß verſtorbenen Lehnmans Erben vnnd ſucceſſorn von dem Lehnherrn oder deſſen Erben vnnd ſucceſſorn die Lehn bey vorluſt der⸗ ſelben/ wiederumb zuempfahen ſchuldig/.«. Vuico, in prine quæ fui: prima cauſa bene. a mix. Vli dicitur, E conuerſo, ii domino ſuperſtite va- ſallus deceſſerit,& filius eius per annum& diem petere inueſtituram neglexerit, benefi- cio carebit, quod etiam traditum eſt, 7n 4. c. Pvnics, in illis verbus, vel post mortem viſalli, here- des eius, de capitulis Conraai. Roland. A T'alle conſil. 40. u. I. in 5. Volum. Vnd werden von den Rechtsgelehrten diele drſachen angezogen/ worumb der Lehnman/ die Lehene innerhalb Jahr vnnd Tag/ oder Jahr ond Monat recognoſetren onnd empfangen ſol. Ac primum hæc ratio aſſignatur, quod peti- tio inueſtituræ eſt ſignum Reuerentiæ quam vaſallus domino exhibere deber, atque ita communiter Interpretes ſentiunt, Frauciſchi. Curt. in tractar. feud.. parte, in 23. cauſa priuatio. feud lulius Clar. iu S. feuaum, quæſi. 49. De inde& hæc cauſa redditur, quod iu- rawentum à defuncto præſtitum, perſonam jurantis non egreditur. Iuramentum quip- pe ex parte iurantis eſt perſonale. Albbas & Dalin c. veritatu, extra de iureiurando, Corneus, in& qaamuis, in I. parte relect. S. tertio, num. 5. de padtu, in 6. Anton. Gabriel. Romi lib. 2. commu. concluſ. titu. de iureiurundo, concluſ. 6. Neceſſe itaque eſt vt flius vaſalli proprio iuramento ſe obliget ad fidelitatem, quod facit cum ſe à domino de feudo defuncti pa- rentis inueſtiri petit. fulius Clar in S. feudum, quæſt. 49. Tertio adfertur& hæc cauſa, idcirco re- cognitionem feudi fieri, ne longinquitate temporis obſcuretur,& dubium reddatur ius domini, Sylua. de feudi recognitio. quaſf. 12. Aus dieſem folget nuhn/ weil Iitius in dielen Jahren/ dngeachtet/ daß die felle/ in ſol⸗ cher langen zeit/ ſich zum offtermahl begeben vnd zugetragen/ die Lehn dor Moeuium, Sem- pronium bnnd Caium nicht recognoſcirt/ noch empfangen/ daß durch ſolche nieht empfahung der Lehn⸗ Moœuius, Sempronius dnd Caius, jßre gerechtigkeit an den Lehnguͤtern/ vorwircket vnd derlohten/ ond iſt alſo der Lehnherr/ ſie in die Lehen zunehmen nicht ſchuldig. Zum andern ſagen dnd woillen die Rechte/ daß ein Lehnman/ ſo in gebuͤrender zeit die Lehen nicht recognoſcirt noch empfangen/ lpſo iure die Lehnguter dorwircket/ vnnd dieſelbe an den Lehnherrn fallen/ ra æxpreßè firmar Bald. in æ Vnico, in verlo cadat, quo tempore miles inueſtitu- ræi petere debear. Idem Bald. in e. quæ in Eccle- in priuatione feudi requiratur ſententia. E— auſ'inguit Bald. ad bunc modum. Aut priuatur ſolo curſu temporis,& tunc ipſo iure priua- tur, ſtantique feudum eſt apertum domino, quo ad poſſeſſionem& proprietatem, quia poſſeſſio, quæ ſine titulo eſſe non poteſt, eua. neſcit titulo extincto. Et inquit Bald. po- teſt dom inus de ipſo feudo alium inueſtire,& poſſeſſionem ipſi tradere: Aurt priuatur quis feudo propter fraudem& delictum,& tunc requiritur ſententia. Hanc partem conſulenan ſecurtus eſt. Ang. conſil. 321. iLluſtriſßhamus& magui. ficus. Eandem ſententiam amplexus eit, Cardin. Alexan in d. c. Vnico, col. 2. verſic ſedita eit quod conſue udo feudalis facit, quo rempore miles Ge Iacobinus de§. Georgio, in tractat. feudal in ven qui quidem inueſtiti præfliterunt iuramentum f delitatwis, nu. 12. Venſic. item dubitatur, ili hanc quæſtionem, vtrum Vaſadlus non petens renouatin nem inueſtituræ intra annum& diem, ipſo iue feudum amittat, in vtramq partem examinat,& randem concludit, Vaſallum i ſo iure feudo priuan Matth. de Affiict. in d. c. vnics, in 3. notab. nu. 14 quo temporè miles C&c. Cinc. Vnico, de feudo ſine culpa non amitt.& c. imperialem, in princ. ae n lilit. feua. alien. per Frider. Franciſcbi. Curt dt ftudui, in. parte, num. I13. cirta finem, ibi anu hauc ſententiam, vaſallum non priuari feudonſ conuicta culpa per ſenrentiam non procedert, quan ds Vaſallus priuatur feudopropter hon petitam inſo rempore inueſtituram, quia tunc inquit vaſaluu Feudo cadit ipſo iure. Welches nicht alleln jetzo erzehlte Rechts⸗ ſcribenten bezengen/ ſondern auch nachfolgender geſtalt erwieſen wird: Primum per textum; c. vnico, de capituli Conradi, vbi aitit textus, quod perdat Kudum qui non petit intra an- num& diem inueſtituram. Sic in æ Imperia. lem. S. præterea, de probibit. feudt alien, per Triati dicitur, feudum amittat& ad dominum fe- deat, Et hæc verba amittat, cadat,& redeat, ſunt verba legislatoris,& temporis pfæ- ſentis ac imperatiui modi,& ideo ſic intelli- guntur vt vafallus ipſo iure cadat& amittat feudum,& feudum ipſo iure ad dominum redeat, iuxra norata, inl. iulemus. S. ſane.( de ſacroſanctus eccleſ.& lL. in criminali, C. de luriſa’ tit,& verbum amittit, eſt præſentis temp Ctis. omni. iudi. Deinde perl. fnal. C. de iure Emphytes. 17 fin. aicitur ibi. cadat emphyteuſi,& gl. ibi ſup⸗ plet, ipſo iure. Terrio per text. iuc. vnicoin princ. que ſul 1 prima cauſa bene. amirtenai, vbi dicitur, quo vaſallus ingratus exiſtens, beneficium zmuür⸗ ris. Ergo intelligitur quod amittat lpſo ſure, iuxt⸗ hatiohe 1 nülxenel Injgum C4 vauluſae: ban uiten 4 ghrdcie olun nkauſt naud laaan undnue lunim hiyn Cranana anak aſekte hegait, w Amntanöte in dmdit, N ſepa ge rwüindgnir mareasae duigni cheh guri lbuydohe mongöjſiun 6 nbn de aa iuxta illa quæ traduntur, ina.l. in criminali& b0 a. S. fanè.. 8 pore miles, vbi dicitur, quod nemo miles vl- i tra annum& menſem vadat, vt inueſtituram n benefcij à filio vel fucceſſore domini petat, in ex ijſq; verbis ſatis aperté colligitur, lapſo dlc illo rempore, vaſallum feudo cadere, nec , moram purgare poſſe, quod& Sala.ibi poft prin- rpium. 1 b Jum dritten/ iſt zu Rechte vorſehen/ daß die ipſo lure vorwirckete Lehnguͤter als dann on⸗ zweiffelich/ an den Lehnherrn fallen/ wenn der — ud d al a a Lehnherr ſich erkleret hat/ daß er gewolt/ daß die 94 di fann, a borwircketen Lehnguͤter an jhnen den Lehnherrn e Geanzu, unae, kommen dud fallen ſolten. Feuda namq; ipſo N erde inaefin vclum lure amifla, tunc ad dominum proprietatis usan, au. 22 vnjſe imn abſq; dubitatione pertinent, ſi dominus de- tauem, unam, olutioni locuc eſle velit. Bart. Bald. Iaſon. Inerfature inma ann. Corraj. S ichard.& alt in 4 2. C. de Iure empbiteu. 24an nutrat,indmanahn, Bartol in l. 1. ſ2 Ager vectigal. heratur, Bald. in au- n am„Henr. qui rem, C. ae ſacro. Ectleſ. Buald. in l. fin. C. rcm cencludt, voſm hon. 7 8 — de reuocand. dongiion. Ziber. Dedian. réſponſo 24. . IMA d d 8,„ ,„ n encedmchuſt an. f. 12201 volu„. ²enpenr maesCeGuemmn Mund ſagen die Rechte/ daß dieſes Falles/ ron murs Ceinmumg auch tacita voluntas domini, gnug ſey/ Pauer- II ſTad alen. her Ihän a mif. canſgl. 7. col. I. G a. lib. 2. Venfic. nec obſtar, f 4u, I † urte, un mu Atcatur, unctis præsedentibus, lib=2. Tyraquell, inl. ſcuteutam, vodm mn ſi unquam, ſaper verbo reuertatur, num. I1. cirta fin. acta calpa per ſerteninun C. de reuocand. donar. 1af pnaatanffabſnen. Dun hat der L ehnßert ſich dahln erkleret⸗ pure 1ueffinan, eum daß er gewolt/ daß dle don dem Titio in dielen dAdreun Jaßhren nicht geſuchte Lehnguͤter an ſie fallen ſol⸗ 2 ten/ Dann er der Lehnherr hat den Titium An- Welches nicht alen uc n0 1564. aus Freundſchafft/& ſic ex fauore, denten bezengen ſenenht amicitia& gratia, mit den Leßnguͤtern⸗ beleh⸗ Aeerwieſen wud:Pimn net/ wle aus des Titij, dem Lehnherrn gegeben/ ic, Ae apituls 0maant Reuerß/ zuerſehen. Et hæc elt propria Titij erdatfeudumquinm confeſſio, duæ in præiudicium confitentis 3 jem inueſtitutan. u habetur pro probatione probata, Aug. S. amni- nX& d wum, col. 7. Iuſtitur. de actio. Eyppoli, de Marfflis in s ramea,d4dbun ucs um, col. 7. Jſlitur. de attido, Tiyppeli. ax Maxlh eud itta. aur heuduman nittm l legitima, gl. in c, ad abolenaum, in verbo, de præ- t, Et hæc verdaam dn fenri, extra de hæreti. Gigas in tractat. decrimine da legislatofis, 4ℳ ,, dalr. 22 E par arcus t verda egtsar a i feſe maieſta. Rubrica quomods& per quos crimen is ac imperatiul d ued laſe maieſt, probetur, quæſ. I. 2um I. Pro proba- tur vt vafallus iplo uel rione manifeſta, gl. in l. cum reus, C. de pænls um K ſcudum 1, Cerriſſima. Decius in Rubr.extra de probat. nu. 10. 1 1. 4 4 5„ . ⸗ egrtdeI 9 Ple niſſima„ Corneus„ conſil. 292. colun. 2 1i6. 4. 392 eerG lu Karanr. in Peculo, parte d. Rubric, de confeſbus, nu. geu 5 21. Et pro probatione, quæ ſit luce meridia- mna.. juu ddi na clarior, Argumens. l. fin. Cde probaio.& for- Deĩndeyer 9. einri tior quàm nulla alia de mundo. Neuian. con- 7 arart" cadute Sfäl.. num.. Et probatio quæ fit per confeſ- 1 1 he Aner„ 1044 — ineuu, de cgiße, nu..& ibi Decius nu.. de tranſact. Bala. 1s eriltern g anl. fn. col.z. verſeg. quero, C. de edicta D Haarian. lus jagratus ſ 5 d aittlt, um 1 24u9 84 5. U rgo uatellgiturd 45 Conlilium Trigeſimumprimum. Deniq; ad hoc facit c. vnicum, quo tem- Auh Rubr. C. de probatio. num. z. Pro probationc 445 rollen. Et deniq; propria confeſſio plus poteſt quam pluralitas teſtium,& lex per viam præ- ſumptionis, vel etiam res iudicata, Berous is Rubr. de probat. extra, num. 6 ½. Vnd well die bzlehnung⸗ wie geſaget/ aus Freundſchafft/& ſic ex fauore; amicit ia& gratia geſchehen/ So iſt vnzweiffelich/ daß des Lehnherrn gemuͤthe/ will ond meinung geweſen/ daß jhm die in langer zeit/ nicht geſuchte Guͤter heimfallen ſollen/ Dann ſonſt hette der Kehn⸗ herr den Titium nicht aus Freundſchafft/ ſonder 8 8 ex debito, vnnd aus ſchuld vnnd pflicht mit den Lehnguͤtern belehnen muͤſſen. Ang ira argui: Ti- berius Detian. reſpcnſo 24. num.„. in 1. volum. Et rectè. Contraria enim ſunt fauor ſiue gra- tia,& debitum. Et idcirco quod ex fauore ſiue gratia conceditur, non poteſt videri con- ceſſum ex debito, cum contraria ſimul eſſe non poſſint. lementt. gratiæ, de reſcriptu, Hen- ning. Göden. conſq. num. 16. ſed vno poſito aliud remouetur, Alberic. in princ. ſfti. veterus, nu. 7.& inl. manumiſiones, nu. J. de iuſt.& lure. Aus dieſem folget nun abermal/ weil Titi⸗ us die Lehnguͤter ipſo iure, propter non peti- tam iuſto tempore inueſtituram, vorwircket⸗ Vnnd der Lehnherr ſich erkleret hat/ daß er ge⸗ wolt/ vt deuolutioni efſet locus, daß erwehn⸗ te Lehnguͤter dem Lehnherrn eroͤffnet/ vnd heim⸗ gefallen/ vnnd derowegen der Lehnherr gut fug/ recht vnnd macht gehabt habe/ Tirium mit dem vorwircketen vnd hm deuolulrten vnd heimgefal⸗ len Lehnguͤtern/ als mit newen Lehnen/ allein zu belehnen vnd die andern Mæuium, Sempronium vnnd Caium dauon auszuſchlieſſen/ wie ſolches bald hernacher weiter ſol dargethan ond ausge⸗ fuͤhret werden. v Vnd kan vnd mag dem Meuio, Sempro- nio vnd Caio nicht fuͤrtreglich noch erſprießlich ſein/ wenn diellelchte geſaget werden wolte/ der Titius ſey der Lehnguͤter vtilis poſſeſſor gewe⸗ ſen/ er alleln hat auch dor ſich vnd die andern er⸗ wehnte Lehnguͤter zu entpfangen/ vnnd darumb muͤge die borſeumntſſe/ ſo durch den Tirium mit nicht empfahung der Lehen/ boꝛurſachet/ den an⸗ dern nicht nachtheillg noch ſchedlich ſein: Cum vnulquiſque ex ſuo admiflo ſorti ſubijciatur necalieni criminis, delicti aut exceſſus ſuc- ceſſor conſtit natur,?. crimen, de pænis. Et ibi debet eſſe pœna, vbi eſt noxa,& æquum eſt vt peccata ſuos authores teneanr, nec vlters- us progrediatur metus, quàm reperitur deli- tum, t. aucimus, C. d pasuss. Sonderlich weil die Lehnguͤter keine newe/ ſonder alte daͤterltche Stamleßn ſein. Et quando vafallus, propter non petitam iuſto tempore inueſtiruram, feudum amittit, tunc ſiquidem feudum nouum eſt, ad dominum Peherntur⸗ d anti- 444 ſtantiquum aut paternum„tranſit ad filios aut agnatos ipüus vaſalli. Aluarorus c. vnico S. fin in ꝛo. concluſ. quæ fuit prima cauſa bene. amit- ren. Vrurmſer in pract. obſeruat. Iitulo de feudi, obſeruat. 3b. Et hæc opinio tenenda eſt, Socin. conſil. ðé. num. I4. in 3. volum. Eique ad- hærendum eſt, Rolana al'alle conſil. 6. num. 31. in 2. volam. cum magis ſit communis, Roland. Valle, covſ. d 2α᷑ num. 1⁷. in 3. volum. Dann wieder ſolch einwenden/ kan beſten⸗ diglich geantwortet werden/ daß in den Lehn⸗ rechten ausdruͤcklich ond klerlich cautrt und dor⸗ ſehen/ daß die Lehn/ ſo zu rechter zeit nicht em⸗ pfangen werden/ dem Lehnherrn ohne dnter⸗ ſchied/ ob es newe oder alte Lehn ſein/ deroge⸗ ſtaldt heimfallen/ daß des Lehnmans Sohne oder Agnaten in ſoſchen zu rechter zeit nicht em⸗ pfangenen Lehnguͤtern nicht ſuccediren koͤnnen/ Ita textus eſt apertus,& ad literam inuc. DVni- co S. præterea ſiquis infendatus, de prohilbir. feudi ælienar. per Friaer. Vliatcitur, feudi inueſtitura non petita ‚feudum amitti, idque ad domi- num redire, nec diſtinguit ibi textus inter feudum nouum& antiquum ſiue paternum, & ideo nec nos diſtinguere debemus, valgala l. de prerio, eum ſimilibus, de publicia. in rem adtio. Ethanc ſententiam, quod feudum propter nonpetitam iuſto tempore inueſti- turam, ad dominum deuoluatur, ſiue anti. quum fuerit ſiue nouum, ſecutus eſt, Bala. in c vnico, nu.. Verſ.& poteſt pont exemplum ſi Vaſallus feudo priue tur, cui aeferatur, Paul. de Ca- hêro in l. adoptiuum g. patronum, ae in ius vocando, Alex. cos ſil. Io. 2u. 7. lib. 3. Socin. couſil. 6⁶. nu. 19. vegſic. quinto confirmutur iſta concluſio, in 3. Vo- lum. Reinald. in c Imperialem.§. præterea„ nli. 29. circa fiu. de probibit, feud. alien. per Frider. Petr. Iacob: in pract. de cauſis ex quibus aominus amittit proprieratem, in I=. aftinc artm. Hartmanni, in pract. sbſer- tit. de feudis, obſeru. 25 lacblin. de feu- als, ſuper Verbus, qwi quidem inueſtiti prafliterunt turamentum., nu. 26. ibz circa finem refert, Thau- rini ſecundum banu spinionem longo tempore fuiſſe udt catum. Et denique hæc eſt communis opi- nio, Roland. A ulle conſil. 6 2. nu. 12. circa fin. in 2. Vslum.& conſil. o. num. z.& conſ. 6 ½2. nu. 1. 2.& . 19 3. volam.& conſ. 1. nu. 37. in g. Volun. Zum vterden iſt vorſehens Rechtens/ daß alt dererliche ſtam Lehnguͤter/ ſo ipſo iure vor⸗ wircket/ ond hernacher/ von den Lehnhern wie⸗ derumd den jenigen/ ſo die guͤter vor wircket/ oder auch andern vorleßnet werden/ die natur/ art vnd eigenſchafft/ ſo ſie zuuor gehabt/ vorlteren/ vnd die natur art vnnd eigenſchafft eines newen Lehns annemen. Feudum enim antiquum, quod i pfo iure amiſlum fuit, efficitur no- uum, ſidominus vafallo feloniam remittar, eumque rurſus de feudo inueſtiat, Anareas ae Conſilium Trigeſimumprimum. Vern. inc vnico,& ibi Aluaror. num. s. vetſt, qu verd, qutdſi vaſallus. Laudenſis, num. y. de vaſali decrepitæ ætatis&c. Bald in c. Imperialem, g. in. ſuper, num. f. de prohib. feud. alien. per Frider, Pe. rrus Duennas, in reula iuru 323. in1. limirar. Au- ron. Anguſola onſ feudali. au. 27. Hleraus foiget/ daß die ipſo iure, dorwir⸗ ckete/ vnd dem Titio wiederumb beterlich vorleh⸗ nete guͤter/ keine alte/ ſondern newe Lehngũͤter ſein. Weil denn ein ſeder Lehnherr/ mit einem newen lehn/ die jenigen ſo ihme annemblich vnnd gefellig/ zubelehnen/ gut fug/ recht vnd macht hat/ wie ſoiches nicht allein aus dieſem/ quod frater in feudo nouo ſuccedit defundo fra- tre, ſi hoc nominatim dictum fuerit,«. vma s. tautem vnusex fiatribus, de is qui feuda dane poſ. Quodque fœminæ in feudo nouo ſucce- dunt, ſi abinitio feudi ſit dictum, maſculos &, fœminas in feudis ſuccedere debere, vni- o. F. hoc autem notandum, in illis Verbis, niſi ſe. cialiter dictum fuerit, vt aa eas pertineat, de hus qut feuaa dare poſ. c. vnico S Juin etium, Epiſar paum vel alba. feui dare non poſſe, c. Vnico,. fllia dat ſucteſſ. feuai, c. vnico in hiue, de feuao marchis c. vnsco, S. fin. in illus verbis, ſi de bis nominatin aictum ſit,in quibus cauſis feudum amittatur, quodque maſculi& fœminæ ſimul& ſemel admittuntur quando in inueſtitura dictum ſit maſculos cum fœminis in feudo ſuccede- re debere, Parisr ae Pureo de redintegratio. feud w. 19. num 2. Roland. à Valle coxſil. †.᷑Qô õuum. 10. 4 volum. Iul. Clar. in§. feudum, quxᷣlione 7³. num. Mandofius in adait. ad Zoma. conſal. us. ſuper verb ſuperſtitem, Verſiculo, ſecundolimita. Sondern auch hleraus erſchetnet/ Qvod quilibetin re ſua moderator eſt& arbiter,! in remundata. C mandati- c de his, circa fineen, dt ſepulitu. c. bonæ, in fine, de peſtulærione prælato, et iamſi rebus ſuis abututur, l. ſed etſi lege, S. conſuluit de peritio. Heredi. Iuſtum enim eſt, ſua cuique committere, l nemo exrerus, C. de ludeis, Et iniquum eſt ingenuis hominibus non eſſe li- beram facultatem diſponendi de rebus ſuis ad arbitrium, T. 2. 79 fine ſi quis A parente fuerit manu Imô grauis iniuria eſt, quæ inani ho⸗ neſtâtis colore velatur, non relinquere vni- cuique liberam fatulritem diſponendi, de rebus ſuis, l. dadam, C. econtrab. empt. Et prir uatio facultatis diſpot endi de rebus ſuis, di- citur contra bonos motes r laſon loquitur,¹" I. nemo pacts, in princip de pactuis. nd die lehn⸗ güter damtt der Lebnherr den Tit ium, nach deme er der Titius ipſo iure die guͤter vor wircket/ wie⸗ derumb belehnet/ noua feuda ſein/ auch die na⸗ tur/ art dnd eigenſchafft/ eines newen Lehns /an ſich genommen haben/ wie zuuor berurt/ o fol⸗ get daß der Letznherr mit erwehnten leͤngüten. 11 aütßlamuna 1edominus an u dev ialalus ſi ruſelonia ten runkae Afhic ſeiiuſliue daoit corp m rwila culpa rqoq ſente dnie vni,, miefaſallusjin atietperdere! lnuman vero: Wdak dominus lam Kdeinder hwtendo cul Kntſenouum. 4 9 dervegen aſelsan ſic .den Ti ——l t,ſad nitio feiſt n eminas in feudisſtecottrt *atem narendm, Himn erdctem Fent, ut Aes In A4 dare e. cdna lune del04,. ftud dt unyen rvſ. feua, c. Vnrc⸗ ahe, 4 4 -,. fe. in illr vens, farln „ ſt,1r quuluu außß fuin que maſculi& ſemiæ ini ttuntur⸗quandoin imctn aſculos cum feniaiiinttui bere, Paru& Pumd'nün uum) 2. Tolaud. rilkanla . Af. Car. 11 faum fuſln ſurir Aduit. 44 una „m 12 ali emnutini Conſilium Trigeſimumprimum. den Tieium allein zubelehnen/ wol befugt gewe⸗ ſen/ daß auch er der Lehnherr nicht koͤnne genoͤ⸗ tiget noch gezwungen werden/ Die andern als/ Mæuium, Sempronium vnnd Caum, mit er⸗ wehnten Lehnguͤtern/ wider ſelnen guten willen zubelehnen. Zum faͤnfften/ ſagen die Rechte vnd wollen/ daß die Lehnguͤter/ ſo der Lehnherr/ wegen ge⸗ ſchehener vorwir ckung an ſich genommen/ vnnd hernacher widerumb borlehnet/ dor keine alte ſon⸗ dern newe Lehn/ æſtimiret/ geſchetzet ond gehal⸗ ten wer den ſollen. Anar. de Seru. in cvnico, nu. 5. Verſic. ſedſt dominus, per quos fiat inueſlitv. Ibi inquit, ſi dominus culpam, propter quamfeu dum perditum erat, vaſallo remiſit, tunc ſi poſſeſſionem feudi habuit, eamq; rurſus in vaſallum tranſtulit, feudum dicitur eſſe no- uum. Idem eſt traditum à Matthæo deAffliict. in& vnicv, nu.. de vaſallo decrepitæ ætatis&c. 8i, inquit, vaſallus ſit in poſſeſſione feudi, tunc remiſſa fœlonia feudum erir nouum, Idem vo- luit Mattb. de Afhlict. in cvnico, S. ſed& res, na. 19. per quos fiat inueſtitura, his verbz. Si dominus feudi habuit corporalem poſſeſſionem feudi, tunc remiſſa culpa, dicitur nouum feudum. Hanc quoq; ſententiam Laudenſis ſecutus eſt, in d. c. vnico,. ederiam, num. 13. per quos fias inueſtir. Vaſallus, inquit, commiſit culpam, ex qua debet perdere feudum, dominus feudi re- miſit vaſallo culpam: Quæritur an feudum ſit nouum an verò antiquumè Et, inquit, Lau- denſis, ſi dominus appræhendit feudi poſſeſ- ſionem,& deinde retro tradidit eidem vaſal- lo, remittendo culpam, tunc cenſetur feu- dum eſſe nouum. Iaem voluir Aluaron. in vnico nnu. 2. de Vaſallo decrepitæ æratir. Woraus dann folget/ weil der Leßnherr/ die von dem Titio in dielen Jaren zu Lehne nicht ge⸗ ſucht/ dnd derwegen jhm heim gefallene? ehnguͤ⸗ ter eins theils an ſich genommen/ dnd hernacher Anno 1564. den Titium, vnd zuuor auch ande⸗ re mit ſolchen Lehnguͤtern belehnet hat/ wie aus dem Reuerß/ ſo Titius dem Lehnherrn gegeben beſindlich/ daß die Lehnguͤter/ keine alte ſondern newe Lehn ſein. Vnnd iſt derwegen der Lehn⸗ herr den Mæuium, Sempronium vnd Caium, damit zubelehnen nicht ſchuͤldtg/ wie denn auch die Agnaten/ in ſolchen Lehnguͤtern don Rechts we⸗ gen nicht ſuccediren koͤnnen. „In feudo enim nouo agnati non ſucce- dunt„C. Vnico, g. fin. de ſacteſlione feual, 6. Vnico, F. Hhi duo fratres,de feudo Marchiæ, cnicv,de beneffcchs fratru, e vnico, in illus verbus, ſi feudum ſir pater- num, de natura ſucceſſ. fgeudi, c. Vnico, ti, quodita tntelligenaum eit, de ſucceſcione fratrum, c. vnico. gc autem vnus de hus qui feudum dare poſſant. lbi traditur tranſuerſales in feudo nouo non ſuc- cedere eriam tunc, cum duobus fratribus 445 communiter feuddum à domino datutn eſt„ niſi nominatim dictum fuerit, vt vnoex fra- rribus defuncto ſine legitimo herede, alter ſuccederet, Roland Aynlle, conſil. Jo. num..ℳú2. in I. Volum. Zum ſeehſten iſt borſeßens Rechtens/ Quod feudum eſt ſleruitus quædam Bala in l. quoric=, Hu. 2. ibi feudum eit qæands ſeruitu,, Cae ſuts& le- git.& in e. quæ in Ecleſiarum, nu. 27. cirea finemun us verbus ſapit ſeruitutem, exira de coufirar. Præ- Poſit. in præluagqs feudo. num. 22. ibi quog, Iaſon nu. I9. Seyſellus in ſpeculo fæudo. in tiru. de deſintrio. feudl, Venſic.& hoc feuaunm ppellatur quadam ſer- uitus, Roland. à Lalle, confzl. I. nu. 7. in I. Volum&ꝙ conſil. t. nu. 66. in 2. Volum. Er hinc fit, quod bona in dubio præſu- muntur eſſe allodialia& libera, non feudalia & ſeruituti obnoxia, avnico, F. 1. Mili Bala alqaſi de feudo defundti contenrio ſit, Alexand con- ffll. 129. incipiente ponderarts Hls, nu. I. in I. Volaum. Ruin. conſal. E. imcipiente habira ſäper hu, num. 20. verſc. prererea cum iſtud caftrum in I. vol. Roland àA Palle, conſil.2. nam. I1. cum feq.& rurſus con ſil. 26. Qu. 39. cums ſeq. conſilog. num. II. in 3. volum. Mar. Thæus de Afſutt. deciſe Neapolitan. 279. num. 6.& 7. Roland. lalle, conſil. Jo. nu. 3. um ſeq. in 3. dola. Iaem conſtl.. nu. 20. i5„. volu. Auton. Gabric! So⸗ man. lib. 2. ommu. concluſ titul. de feudu. zbncluſ. 5. Parts de Pures, de redintegratio. feudo. c. II. n. 7. cum ſeq.&.22. nu. 4.& a g.. num. z.„ 2416. nu. 6. Wynfin. in J. cent. obſeru. 2.. Gleicher geſtalt iſt vorſehens Rechtens/ Quod dominus feudi, contra vaſallum ſpatio 30. annorum libertatem præſcribere,& ſic ſeruitutem, qua bona ſua premebantur, tol- lere poſſit, Bala. in cvnilo, S hi qub per zo. annos, nu.11. li de fæuab defuncti conrenrio ſir, Marrb. de AThict. in praæluai's confitut. Mapolit. quſio. 22. infine. Zaſius in epito. feud. parr. F. num. 33. qua- liter feuda confiitwantur Et hanc ſententian aſſeſſores ſupremæ Curiæ probarunt„Wyuſtn. in obſeru. cenr.2. obſera.gy. Aus dieſem/ wird vber voriges alles noch⸗ mals geſchloſſen/ weil Mauius, Sempronius vnd Caius, innerhalb 30. Jaren/ die belehnung bey dem Lehnherrn nicht geſucht/ daß der Leßzn⸗ herr libertatem ſuorum bonorum præſcribitt/ vnd Mæuium, Sempronium ond Caium, nu⸗ mehr mit den Guͤtern zubeleßnen nicht ſchuͤldig noch pflichtig ipſtſtt. DBVBund ſolches zum ſiebenden darumb deſto we⸗ niger/ daß Titius nieht allein innerhalb 30. Ja⸗ ren/ ſondern auch in 160. Jaren/ vmb keine be⸗ lehnung bey dem Lehnherrn angehalten. Et tem- pus cuius in contrarium memoria non extat, habet vim contractus, Pald gsnſcl 1. colum. 1. lib.. Crauerra con ſil. 1o. nu. I1. Nol. à alle, conſ.9G. num 0. lib. 2. Ealé. in tracra. de præſcript g. num.. q Socix. 446 Socin. conſ Ts. col. fin lib. I. Rolan. A alle, con ſe 6. num. 19. lib. z. Idem habet vigorèm conſtituti fue conceffionis, l. hoc iure, S. ductus aquæ, dt a- gqua quotid.& dſt. Alex. conſil 24. col. 3.& conſ. I. n. 5. lib.. Bald. couſ. 49. col. 4. lib. 3. Socin. conſ. 4 l. col. penulr. lib. 2. Crauett. de anttiquita. temporum, parte 4.§. abſolutu, nu,y. Roland. Al' alle, coufſil. 66. num. 4o.& conſil.;p. num. 11. lib. 2. Et vim pacti expreſſi, Bald. conſil. r ₰. lib. i. conſil. 27r. conſei4. conſil. 430. lil. 7. Iaſon inl. quo minuts, cblum. I9. de flumin. Detius conſil. Jgqr. num.&. Crauetr. conſil. I0. nuru. It. Rolaud. IVatle, confil. 66. nu. 2.& conſTJ. num. 12. lib. 2. Matrb. de Aſhlict. c. vnics,§. ſi quts per zo annos, ſi de feudo aefundti contentio ſit, Bald. l.r. C ae ſeruir.& aqua. Balb. in tract, de præſcripr. I. parte, quæſiio. G. num. J.& S. parte, quintæ partu prsncipalis, quſt. q. num. 6. lmo tempus immemoriale plus operatur quam pactum, gl. in l.: in verbo coheredibus, in ne, famil, hertiſc. Falb in tradt. de præſcript. in 5. parte, J. Partis princ. quæaſi. 9q num. HS. ₰ ltem tempus immemoriale habet vim ti- tuli legitimè conſtituti, Iauocent.&. 2. extia Ae reſtitur. ininrtegrum. Felin. æ acct dentes, colum. 2. extra de præſéript. Crauett. de antiquit. temp. parte 2. H. abſoluris, nu. g. Laurent. S;luan. cauſ 9. nu. f. Roland. conſil S9. nu. 9. lib. 2. Item tempus immemoriale habet vigo- rem priuilegij, e. ſuper quibuſdam, S. præterea ex- rra de V. S. laſon in l. us, qui putat, num. 19. de ac quer. hered. Crauert. de antiquit. tempo. parte f. 5. ab'ſoluru, uu.. Sylaan. conſil. Io. num. g. Rolaad. 4 Val'e. confil So. num 9. lib. 2. Balb. de præſcript par re I. quaſi. 6. num 9. Kr quidem priuilegij non ſimplicis ſed expreſse, ex certa ſcientia à principe conceſ- ſi, Bald. c.z. colum.. quæ ſunt regalia, laſon in l. de quibus, colum. 13. de l. Alexand confſil. 6. lib. I.& conſil. Sy. cslum. 2. lib. A. Roland. A Valle, conſil. ũ⁶. aum. do. lib.s. Crauetz. de antiquitat. remp. parte 7. S. Abſolurts, num g. Habetur quoq; tempus immemoriale pro veritate, Bald. conſcl. 24. lib⸗. Syluau. csnſil. Tp. vu. g. Crauetta couſil. Ib. nu.. Imòô pro veritate & ſolenni priuilegio ſimul, Balaus conſil. 277. 7ib. 2. Crauert. de antiquitat. tempor. parre 4.§. ab- ſoluris, nu.g. Et tantum poteſt, quantum po- teſt Imperator cum cauſa, Anar. de Iſern. in. in verbofiumina, zolum. 3. quæ ſunt regalia. Laſon in repertris. l. qus minus, colum. S. de flumini. Ru- in. couſil. Iug. num. 1o. lib. J. Roland. a Valle, con. fil. Gο. num. 27. confil. oo. num. 17. lib. 2. Cyluan. con- fil. C9. numo. Denigq; per tempus immemoriale præ- ſcribuntur regalia& principi reſeruata, æ ſu. per quibuſdam, S. præterca, extra de U. S. Barr. in!. Ji publicauuu,. fin. de publica. Bald. conſil. 46. nu. 4. 7ib. z.& conſil. 340. col. 2. li. J. Alexaud. int more, Conſilium Trige ſimumprimum. colum. 2. de achuiren. hereait. Iaſon inl. de quilus colum. 12. de l. laſon inl. imperium, colum. g. de lu- gisaict. omni. iudic. Crauett. de antiquita. temper parte 4.§. abſolutis, num. 13. Ball, de preſcriprio. in 2. parte, quinræ partis princip. quæſtio. I. uum. 2. Couarr in reper. c. poſſeſſor, parte 2. S. 2. nu. T. Vexſhe. tertta ſpecies, de K. I. in. Roland, A alle, conſil.;. num. S. lib. 1T. Weil dann dieſem alſo/ ſo ſcheinet dnzweif⸗ felich zuſagen/ daß Meæuius, Sempronius vnd Caius, darumb daß der Titius, ober Menſchen gedencken/ bey dem Lehnherrn die belehnung nicht geſucht/ der Samptlehnſchafft an den Guͤ⸗ tern nunmehr nicht berechtiget/ ſondern ſolche Gerechtigkeit/ per tempus immemoriale, quo inueltitura non fuit petita, berloren haben. Rationes decidendi. F Ber dieſem dnd allen andern ongeachtet/ o halte ichs dafuͤr/ daß zu Rechte zuſchlieſ⸗ ſen/ auch zu erkennen onnd auszuſpre⸗ chen ſey/ Daß Mæuius, Sempronius dnd Ca- ins, der Samptlehnſchafft/ an den Lehnguͤtern befugt/ onnd der Lehnherr ſchuͤldig ſey/ die dem Tit io gegebene belehnung zu endern/ znnd Me- uium, Sempronium und Caium mit in die be⸗ lehnung zuſetzen/ ond ſolches aus nachfolgenden Rechtsgruͤnden. Veor erſt/ iſt zu Rechte dorſehen/ Quod pri⸗ ma inueſtitura, quæ radix eſt omnium alia- rum inueſtiturarum, attendi,& ab ea recedi non debeat, c. vnico, iu fine, de duolus fratras pitan. inueſtir. c Vnico, in fine, de ſucceſſ. feuat,o vnico,§. denig, quæ fuit prima cauſa benef. amit. :en. Nec poreſt primæ inueſtituræ tenor, in præiudicium tertij mutari, Bala. iul. I. colum. penultim. C quando non perenr- partes, Idem Bal- dus in c. vnico, colum. I. de eo, qus ſili vel heredilb. Juu, Tyraquell. ae vrrog retractu,§. 22. gl. r. nusz9. Canciuncula conſil. 22. num. 33. cum ſeqdh. Aulon. Auguſola conſil. feudali 2. num 3. Tiberius Decign. reſPonſo 24. uum. 5.& 15. G 71. iu. volum. ſed ſeruandus eſt tenor inueſtituræ, licet, dero- get omni naturæ feudorum,& hæc in feud 1s, vna waxima eſt, Laudenſ in c. vnics, num. 5. de hus, qui feud. dare peſſ.& c. Vnico, S. quin etiam, num. f. Epiſcop. vel Abbat. feuaum dare nonppoſt. Iacob. de feudis, ſupra verbo Marchiæ, num. 2. ili in materia feudali acribe vnam maximam, Eaque mente tenenda eſt, Bala. in c. vnicv, ibi, prpler renorem inueſtituræ, de quob. fratrilus, 4 Capus. inaeſtir. Et ad eam ſemper recurrendum eſ, Palq. in l. quoti es, colum. I. C. de ſuus& lægit. Nec ab ca eſt recedendum, Bald. zn c. vnico, vexhe porro ſi dominus, de feudo Cuaraiæ, Roland. A!ale conſit. o. nui. 13. Nun V ui Wdagkhehen zGenin 16 1..7 3 ndeiſolet, dioktuwenti gaimecetaſol 7 uinueſiure. Aunbſoige rmwnäinhalt der ahtien belehn 8 eätm nche iſtenden Me imgthelefnen tmandern /¹ Pabentiquisal mn c, ü feuc atentes per Nu gatos tranf Nlgaug ſiendu ar n incrv Dhann an 9 4 6 na, 6 quia aen ae hu duuindeni, uh 53 pari 4 halte ichs dafür/ dßagc Wſen/ anch zaenkemanwen ſey, Daß Nauius, Keopun der Sampelehnſchaft/ ane e/ dnnd der Lehnzen th gegebene belehnangwenen 1, Sempronium had Caiuon ng zuſegen/ dnd ſlchezauzu tegruͤnden. Vor aiſt/iſt zu acitewiie aucſtitura, quxæ aducim nucſtiturarum, attendilt cheat, e. tuia unfrs,Kan 1M, 7 7r. C. L, A ir un „K. e** Jut fun inaa Ncc potcttgrimæ nurimn Mdicium tertijmutérirlan um. G⁴⁴εν⁴ν ⁴ feuuye „ eusl, Gen. euê ſuſ Lae uuus vetuain 2. 1un. an, 1 un. 5. Ber dieſem dnd allen eiin Confilium Trigeſimumprimum. Nun iſt die belehnung der ſtreitigen Lehn⸗ guͤter/ von alters nicht allein auff den Titium, ſondern auch auff Meuium, Sempronium und Caium gerichtet geweſen/ wie eine alte beleh⸗ nung answeiſet. Et huiuſmodi inſtrumentum originale plenè probat, ac dicitur probario prompta ac præſens. Bala. 1u 1. 2. G ae ediclo. D. Hadarian. rollen. Probatio probata, Bald. in l. quoties in fine, Gde iuaiciys, l.a. col. I. Verſcſed iuxta boc quære, C. quando fiſcus vel priuatus. Euidens probatio, c cum atlecti, tbi ex tenore inſtrumenti euidenter apparear,& notat ibi Panorm in: notab. exrra de aonat. Euidentiſſima a. licet cauſam, ex tra de probationib. manifeſta gl. in l. vlr. in verbo manifeſium, C de rebus reditis; Manifeſtiſſima, Franciſc. Arer. in l. ſ duo, col. 2. Verf primaum etiam dictum, de acquirend. hered.& deniq́; de inſtru- mento dici ſolet, Noli me tangere,& vbi ca- ſus eſt inſtrumenti, non videtur dubitandum, ſicuti nec de caſu legis, Bald. onſil. a1. proponi- tur quod inueſlituræ, col.. lib.. Darumb folget/ daß der Lehnherr den teno⸗ rem dnnd inhalt der alten don ſeinen Vorfahren ausgegebene belehnung zufolgen/ onnd mit den Lehnguͤtern nicht allein den Tirium, ſondern auch die andern Meuium, Sempronium bnnd Caium zubelehnen ſchuͤldig. Zum andern/ iſt vorſehens Rechtens/ daß in feudis antiquis alle agnati ſuccediren in infini tum vſq;, ſi feudum à primo acquirente ad deſcendentes peruenit,& à deſcendentibus ad agnatos tranſuerſales. Aluarot. 1u c. vnico. S. hoc quog, ſciendum eit, de his qui feudum dare poſſunt. Idem in c. vnico, S. ſi capitansei, num. 2. Ver- Hha quæro cum gl. de feudo Marchid. Laudenſ. ind. c. Vnico, S.& quia vidimus, de perſonus, num. 34. cum ſequenri, de hus qui feuaum aare poſſ. Iacolin. de feudis, in verbus praſentes& recipientes, num. 9. Curr. Iun. in 3. parre tract. feud. in z. membro. lul Clar. in S. feudum, quæſtio. 79. num. 2. Hartman. Hartmanni in pract. otſeruat. titul. de feuais, ob- ſeruar. I7. Roland. A Valle, conſil.s. num. g. in I. Vol. Cconſil.. nu. 2 r. Sconfſil. z2. num. 27. in 3. Volum. Ferraærienſis pradt. in forma libelli ad reuscationem feudi, ſuper verbis, nec ſupplicibus, nu. 9. Cephal. con- fäl. 4. nu. 40. cum ſequenti, lib.i. Et hanc ſenten- tiam domini Afſeſſfores Imperialis Cameræ probarunt, Mynſin. cent. 2. obſeru. py. Anareas Geil lib 2. pract. obſeruat. obſeruat.=Isn. Quamuis tan- tum vſq; ad ſeptimum gradum fiat ſucceſſio, ſi teudum àprimo acquirente ſtatim ad tranſ- uerſales tranſirum fecit, Rolan. Valle, conſ,22. vx. a2. in 3. volu. Sonskeckius parte p. pu. Oο. DDee jetzt in ſtrett gezogene Lehnguͤter aber ſeind feuda antiqua, welches tor erſt hiermit vn⸗ widerſprechlich wird dargethan/ daß in den Lehn Regiſtern wird geſagt/ daß A. B. den alten Ti- rium mit den Guͤtern belehnet. Et huiuſmodi 44 regiſtrum probat, Balq. in l. fin. in fine, C. ae re iudicata, Inuocent. in c. quoniam contra, extra de probatio. Vnd don dieſem alten Titio kommen alle die andern/ Titius, Mæuius, Sempronius vnd Caius: dvnd darumo iſt auſſerhalb allen zweif⸗ fel/ daß die in ſtreit gezogene Lehnguͤter/ feuda antiqua ſein. 1E Feudum enim antiquum dicitur, quod ab aliquo aſeendentium vltra quartum gra- dum eſt quæſitum, Bald& Aluaror. in c.vntco. f. hoc quog obſeruatur, de ſucce ſion. feudi. Rolaud. Valle, conſil. 16. uu. 56. in z. vol. Et hoc feudum ſæpius paternum quoq; nom inatur, A. c.vnico, de fucceßio. feudi,& d. c. vnico, de ſacceſſio. fra- trum, c. vnico, S. paternum, de natura ſucceſſ. feu- di. Ac inter feudum antiquum& paternum, nulla elt differentia, ſed ſub antiquo feudo plures perſonæ continentur, quàm ſub feudo paterno, Roland A Vallc conſil. 21. nu. 12. 1u 2. Vol. ſiquidem paternum dicitur tantum, quod ab alcendentibus, vſq; ad quartum gradum eſt ac quiſitum, A. c. vnico, S. hoc quog; obſcruatur, tbi vſq ad quartum gradam, de ſucceſgionibus feudi,& ilu Bald in fine,& Aluarot. in;. notab. notarunr, Aluarott. in preluais feudo. in õ. diuiſio. Zunm andern gibt auch A. B. belehnung/ daß dieſe Lehnguͤter/ feuda antiqua& paterna ſem muͤſſen/ Dann in erwehnter belehnung wird Ti⸗ tij iunioris,& Sempronij iunioris gedacht/ vnd von dieſen haben abermal die jetzigen Litiganten ſemptlich jhren vrſprung. 8e Zam dritten/ ond wenn gleich vorangezoge⸗ ne offene/ helle/ klare/ onwiderſprechliche be⸗ weiſung nicht vorhanden weren/ Sotſt dennoch die præſumptio end bermutung der Rechte/ daß alle Lehn/ in dubio pro antiquis& paternis non pro nouis feudis geſchetzet vnnd gehalten werden/ c. vnico, S. fi verò dominus, de ſucceſ fra- trum. nico, in prine: ſi de feud. defunct contentio Ju inter domin.& agnat.&ibi lacob. de Beluiſo, Bald. Aluar. Laudenſ.& alg notarunt, Laudenſ. in c. vnico, F. item plader, de inueſlit. in maritum facta, Rolan. A Lalle, conſz. num. 3. in I. Volum.& conſal. 32. au. 2. cum ſequenti,& couſil.j. n. o.& 1t. in 3. vol.& conſil. 22. nu. I9. cum ſequenti. in 4. ol. Alciat. in tract. præſumprion. reg. ⁊. præſumpris. 2†. nu. J. Molinæus in tonſuet. Pariſt tit. S. J. zum. 19. Gruuettain. parte de autiquit. tempor. nu. ½. J- raquell. de vtrog, retractu, F. 22. gl.l. nu. 94. Vnd ob wol Iitius die Lehnguͤter in bielen Jaren zu Lehn nicht geſucht/ So ſeind nicht deſto weniger die Lehnguͤter/ noch heuttges tags/ alle daͤterliche Samptletn/ di haben die Natur/ Art vnd Eigenſchafft/ eines alten daͤterlichen Stam⸗ lehns nicht verloren/ wie hald hernacher zu Rech⸗ te weiter ſol ausgefuͤret werden. So ſeind auch dieſe Lehnguͤter à primo ac- quirente, als nemlich Titio dem Eltern/ auff 2al 2 deſſen —————— — — 4 4—— ————— — 8—*— 4— 2a n verrmeer————4⁴— 1 öſ— 2“ 8 3— ——— 9—=—— .———— ——:—.————— ſſſſ 4.—— —————— 8— — 1 5 8 8—— ſ— —.———————-— —————————. * tun—— ,⅓⅛⅓— ————“— ÿöÿöÿöÿöÿöäöäöäö— ————— ——y——— 448 deſſen Sohn Titium den Jungen gefallen. In feudis eaim tàm nouis, quàm antiquis, filij parent ibus ſuccedunt, æ vnico in prius. de ſue reſß. fratrum. Hieraus folget nun/ well dte Lehnguͤter noch heutiges tages/ feuda paterna& ant iqua, ond à primo acquirente ad deſcendentes gekommen ſein/ daß in erwenten Lehnguͤtern Mæuius, Sem- pronius vnd Caius; ſo jren drſprung à Titio Se- more vnd deſſen Sohn Titio ſuniore, als den primis acquirentibus nuben/ billich ſuecedtren⸗ Vnd darumb iſt der Lehnherr die belehnung nicht allein auff den Titium, ſondern zugleich auff die andern/ als die in den Lehngůͤtern ſuceediren wer⸗ den/ wle dañ ſolches auch don alters gebreuchlieh geweſen/ zu richten ſchuͤldig/ vnnd kan gedachter Lehnherr ſie durch vorweigerung der Samptlehn⸗ ſchaffe/ don der Succeſſion/ der Lehnguͤter/ mie nichten aus ſchleſſen. b Zum dritten ſagen die Rechke bnnd wollen⸗/ daß die Lehnguͤter/ ſo in gebuͤrender rechter zeit nicht recognoſtiret worden/ dnd mit welchen Guͤ⸗ tern/ der Lehnberr dem Lehnmanne/ ſo nicht deſto weniger dieſelben Guter in Poſſeß dnd Be⸗ ſitz behalten/ hernacher belehnet/ alte Lehne/ dor wie nach/ ſeln dnd bleiben/ end die Natur/ Art und Eigenſchafft der alten Lehen/ o ſie zuuor ge⸗ habt/ behalten/ Andar. de ſernia ins vnico, nu. 6. verſcc. fed ſi dominus, per quos fiat inueſtitut. Si, inquit ibi, Dominus culpam, propter quam feudum perditum erat, vaſallo remiſit,& va- fallus ſemper poſſedit feudum, tunc feudum cenſetur efſe antiquum non nouum. laem rraaitum eit a Mattb. de Afflict. in c. Vnicv, nu. 7. de vaſallo decrepiræ ætati, ſi, inquit, vaſallus ſir in poſſeſſione feudi, tunc remifla fœlonia, feudum erit antiquum, Iaem volutt Martb. de Aphlict. in c. vuics, g. ſed& rer, num. 19. per quos far inurſtit. bis verbus, ſi vaſallus ſemper fuit in poſſeſſione feudi, tunc remiſſa culpa, feu- dum maner antiquum. Hanc quoq; ſenten- tiam Laudenſis fecutus eſt, 7„d. c. vnico, S. ſed eriam, num. 13. per quos fiat inueſtitura. vaſallus, inquit, commiſit culpam ex qua deber per- dere feudum, Dominus verò feudi valallo culpam remiſit, hoc feudum non dicitur no- uum ſed anriquum, ſi modò dominus non apprehendit poſſeſſionem feudi. Idem vo- luit Aluar- iuc. vnicu, num. 2. de vaſallo decrepite ærar. Si, inquit, dominus, qui fœloniam vaſal- lo remiſit, non traxit ad ſe feudum tunc feu- dum erit antiquum. Sic Sarrol. in l. quod aici eur, nu. 9. ae impenſis in ebus dotalibus facti. quæ- rit, ſi vnus fratrum commiit fœloniam,& amiſit feudum,& dominus remiſit fœloni- am, an videatur feudum nouum, an verò ma- neat antiquum ſicut prius erat? Et deter- minat Bartelus feudum huiuſmodi anti- gian. reſponſo 19. nu. II1. in 3. volum. kentz/ Vrthel dnd Recht/ ſeine habende Gench⸗ Conſilium Trigeſimumprimum. quum manere, quod etiam ſeribentes nota. runt, iul. peculium, S. ſi areæ, de peculio. Balqus quog; in l. 1. quæſtio. I. de rerum aiuiſ quærii, 8i dominus vaſallo remittat fœloniam, an dica- tur nouum feudume& dicit, quod non, ſi pol. ſefſio corporalis ad dominum reuerſa non eſt. Et Paulus de Caſtro conſil. 22 1. num. 2. veyſle. ſf ergo nondum.librs 2. inquit, ſi quis, priuatione nondum facta, fuit inueſtitus, talis inueſti- tura eſtporius remiſſio culpæ, quam renoua- tio feudi! Sie Alexan. canſil. 50. num.. lib. 1. in. quit, ſi vnus ex pluribus fratribus habentibus feudum paternum, cecidit à feudo,& tan- dem fuit facta renouatio. Illa renouatio ope- ratur, vt feudum cenſeatur, eſſe antiquum ſeu paternum ſicut primo erat, adeò vr in eo ſuccedat frater fratri, licet in feudo nouo frater non luccedat fratri. Quod ipſum de- niq; Decianus tradidit, reſponſo 19. num. I11,in 3. volum. his verbis, ſi vaſallus priuetur feudo ob fœloniam, quam triennio dominus indul- ndo remittit, non ideò cenſetur nouum feudum ſed antiquum,& vaſallus feudo vtitur, eo lure, quo prius vtebatur ante fœloniam commiflam. Aus dieſem wird nochmsls geſchloſſen/ ob wol Iit ius in dielen Jaren/ bey dem Lehnberrn/ die Lehn nicht ge⸗ ſucht hat/ daß nicht deſto weniger die Lehnguͤter/ weil Titius im Poſſeß vnnd Beſitz derſelben ge⸗ blieben/ der Lehnherr auch jhn den Titium mit erwehnten Lehnguͤtern wiederumb belehnet hat/ feuda antiqua vnd paterna ſein/ vnnd die Na⸗ tur/ Art vnd Eigenſchafft/ die ſie zuuor gehabt/ nochmals haben/ Vnnd darumb der Lehnherr mit nichten beſugt/ den Titium allein mit den Lehnguͤtern zubelehnen/ ſondern er der Lehnherr dielmehr ſchuͤldig ſey/ die belehnung auff Maui- um, Sempronium ovnd Caium zu dirigiren/ vnd zurichten/ wie dann die alten Lehnbrieffe/ wie zu⸗ nor geſagt/ ſolchs auch dermuͤgen vnnd mit ſich bringen. Vnd iſt daran gar kein zweiffel/ weil der Lehn⸗ herr Tit ium bor dieſen Jaren mit dieſen Lehn⸗ guͤtern/ derogeſtalt belehnet/ wie ſeine Vorfahren mit erwehnten Lehngutern zunor belehnet gewe⸗ ſen/ wie dauon weiter in quinta ratione deci- dendi, ſol geſagt werden. Et hoc caſu, quando vaſallus rurſus inueſtitur, ſecundum tenorem primæ inueſtituræ,& tenor primæ inueſtitu- ræ non mutatur, feudum citra dubitatio- nem dicitur manere antiquum. Tiberius De- „ Zum dterden ſagen die Rechte vnnd wollen/ wenn ein Lehnherr ſeinen Leßnman/ einlge an den Lehnguͤtern habende Gerechtigkett entzie⸗ hen wil/ daß er der Lehnherr/ den Lehnman da⸗ zu citiren/ dnd jhme dem Lehnman durch Sen⸗ gkeit sla Mauubwd 1 Munnrib Deauu 1 1 Alas 7 LMGn ne b hd ginceps G ldineparte no⸗ ttzltum htitig/ ver: b qqgimm Iii, duni ahan min,a u V 3. rnanoſ. A 1 4, ugeiplo iure nalkad⸗ anxriareguiri das wum.44 Tumma. Kajſa0, 4 6 ma cianus tradicit, efan em h 38, f 3 his verdis ſ ralaſtn ir rloniam, quamtrie di düe o remittit, non ided ceit um ſed antiquum, K h r, co lure, quo priu m mam commiflan. Iap aels geſchloſſen/ ohrd lin / bey dem Lehaßenn/ lelg dat/ daß nicht deſo venge itiurim Poſſeß ennd Diit / der Lehnderrauchſinni neen Lehnguͤtern viedenniſt intiquadnd patemaſi/u in ond Eigenſchaff/ teſim lais haben/ Vnnd dunile theen beſugt/ den Iitun 19 dtem adelehnen/ eiman Conſilium Trigeſimumprimum. A tigkeit abſchneiden ſol. Was von der Citation ge⸗ ſagt/ ſolches iſt auſſerhalb allen zweiffel/ Dann vorſebens Rechtens/ Quod ad omnem actum quis citari debeat, ex quo lædi poteſt, alias nullum ipſi præiudic ium adfertur, L. nam ila Diuws, de aaopr. l. de vnoquog, de re iudicata, l.vl- rima, Chper vim vel alio modo, prolixißimè Tyra- quel. in tract. res inter alios actas. Imò etiam in his, quæ ipſo iute fiunt, relatio eſt neceſſaria, gl in dementina præſenti, in verbo confliterit, ae cenſibus C in clement. 2. in verbo confiiterit, de pær nus. Angel. Rom.& Imola, in liis, cui bonus, de V. O. reſgon. 23. nu. 23. in I. vol. max imè quando ima- ginari poteſt aliqua defenſio, quam quis poſ- ſet adducere, c. cum ſit Romana, in fine, de appel- lar.&ibi Ablas, larè Decian. A. reſponſp 23. nu. 24. Et ne princeps quidem poteſt cognoſcere& iudicare parte non citata, ęl. eſt notabilis, in l. vlt. G de ll. Bald. in l. 2. C de tempo. appellat.& in L. vlt. Q de fructilus& litium expenſis. Tyraquell. in aicto tractat. res inter alios actas&c. mibhi fo- lio 2z. b“ Das ander auch/ daß einem Lehnmanne ſei⸗ ne an den Lehnguͤtern habende Gerechtigkeit/ durch Vrthel vnnd Recht ab erkand werden ſol/ iſt dnſtreitig/ per textum ivc vnico, ili cognita culpa, item ibi, coniunctus non fuerit, de feudo ſine culpa non amit vnics, ili qamnetur, quo tempore miles, gl. præpoſ. Aluarot.& ali in c. vnica S. calli- dis, de prolib. feud. alie. per Frider. Imò etiam in his quæ ipſo iure fiunt, ſententia iudicis de- claratoria requiritur, Aluarot. in c Imperialem, S. callidu, num- 2. de probib. feud. alien. per Friaer. Grammat. dociſ. Iog. num. Jg. Andr. Geil. in pract. obſeru. lib.2. obſer. Jr. Zaſius in epito. de feudi. par- re 10. uu. 73. Paris de Puteo de redinregra. feud. c. 30. num. 10. Gc. Jf. nu. 9. G& c.2 num.;. Et omnia lura mundi quæ pro crimine, ipſo pœnam mponunt, ita intelliguntur vt procedant, dummodo ſententia declaratoria ſequatur, per quam declaratur, crimen fuiſſe commiſ- ſum, aliàs pœna non habet executionem ſiue effectum, Gramm. deciſerr. nu-i g. Nun hat in vnſerm Fall der Lehnherr/ Ti- tium widerumb belehnet/ ond auff jhn die beleh⸗ nung allein gerichtet/ die andern Meuium, Sem- pronium vnd Caium, darzu nicht eitiret/ Es iſt auch jhnen/ jhre Gerechtigkeit der Samptlehn⸗ ſchafft durch Sententz/ Vrthel dnd Recht eben ſo wenig als dem Tirio ab erkand. Darumb kan ond mag nicht anders geſchloſ⸗ ſen werden/ dann daß Mæuius, Sempronius vnd Caius, der Samptlehnſchafft/ die ſie an den Lehnguͤtern dvon alters gehabt/ noch befugt/ der 449 Lehnherr auch/ weil er den Titium wiederumb belehnet/ vnd ſolche belehnung/ wie zuuor ausge⸗ fuͤhret/ die Natur/ Art ond Etgenſchafft eines alten Lehns hat/ ſie nicht weniger/ dann den Ti⸗ tium zubelehnen ſchuͤldig. b Vnd ſolches zum fuͤnfften darumb deſto mehr/ daß die Rechte ſagen vnd wollen/ Quod actus a- gentium operari debent ſecundum eorum in- tentionem& non vltra, ². omuvs. in principiſi cer- tum petatur, l. olligationum ſubſtaniia, de actio.& obligat. Draquell. ae retractu conuentionali, g. 1. Ll.. ,. Hinc actus ſemper iudicatur à prin- Albas in c peruenir. de appellar. prolixißimè Auron. Gatr. Rom. lib-. communi concluſione, tit. de citat. nu. 176. ncluſ.t. Et requiritur citatio etiam in notorijs, Decius conſ.ο. nu. Iaν Tiber Decian. cipali intentione agentium, /ſ quis neccauſam, in priucip.& 1bi Bald.& aliy, ſt certum petatur l.ro- Lgafli in princ. G&ili quog, Bald. eod l. qui exceptio- nem, in princ. de condict. indebiri. Die intentio aber des Lehnherrn auch des Titij, iſt mit nichte dieſe geweſen/ daß die jenigen/ ſo Gerechtigkeit an denſelben Lehnguͤtern nebenſt dem Titio gehabt/ an ſolcher jhrer Gerechtigkeit durch die geſchehene belehnung/ vorkuͤrtzet wer⸗ den ſolten. Dann der Lehnherr hat den Tirium mit den Lehnguͤtern/ in aller maſſen dieſelben Guͤter ſeine maiores von alters zu Lehne getra⸗ gen/ auch krafft vnnd inhalt der alten belehnung belehnet/ Der Tirius auch hat die Lehnguͤter kei⸗ ner andern geſtalt zu Lehn recognoſtirt noch em⸗ pfangen/ dann ſeine Vorfahren vor alters die⸗ ſelben zu Lehn getragen/ ond die alten Lehnbrief⸗ fe/ mit ſich bringen/ wie aus dem Reuerß/ ſo der Titius dem Lehnherrn gegeben/ zuerſehen. Et verba hæc demonſtrant voluntatem des Lehn⸗ herrn vnd des Titij. 1 Labeo, de ſuppellect. lega. c.&&r aurem 22. quaſtio. 2. Et vt dicit Baldus i2 L Hea& reprobari, in princip. de excuſar, ruro. ex lo- quela hominis, animus iudicatur. Et nullum eſt maius mentis noſtræ reſtimonium, quàm qualitas inſpecta verborum, Bald. in l gener⸗- literin T. notab. G de non namer. pecun. Ginl. aa vognoſcendos, de ingenuis manumiſaus, Vraquell. prolixè l. ſi vnquam, in Verbo libertl, num. 1z. cum Feq. GC. de reuocan. donat.& eleganter traaitum eit, de laretic num.21c1.“ Vnd ſtehet ſonderlich in erwehntem Reuerß 4 Matrtb. de Afflict. in conſtit. Neæapolita. Rubria rT. wol in acht zu haben/ daß dor erſt darinnen geſa⸗ get wird/ der Tit ius habe die jetzo in ſtreit gezoge⸗ ne Lehnguͤter widerumb zu Lehn empfangen/ in allermaſſen dieſelben Guͤter ſeine Vor fahren/zu Lehn gehabt ond getragen. Zum andern iſt wol in acht zu nehmen/ daß ſolches hernacher in gedachtem Reuerß noch ein⸗ mal mit dieſen nachfolgenden worten/ der Lehn⸗ herr habe Litium widerumb/ krafft dnd inhale der alten Lehnbrieffe/ beleßnet/ repetiret vnd wi⸗ derholet wird. Hæc enim repetitio& gemina- tio oſtendit domini feudi& valſalli Titij la- tiſſimam& enixam voluntatem, Thom. Gram. GQ3 conſ. 11. 450 Conſilium Trigeſimumprimum. ronſſil. 110. uu. 13. Bald c. eam te, extra de reſcripr. Anton. Corſetus in tract. de verb. gemin. Pariſ. con- Fl.to. num. f. Syluanus conſil. 6. num.. Nec non mentem deliberatam& appenlatam, Pariſ- conſtl. ęo. num. 23. lib. 3. Crauetta conſil. 19. nu. x. Syluan. conſil. 6.⁵απ num. a. Et mentis perſeuera- tionem, Argum. l. vnicæ. C. de plus Deririo. Nec patitur aliquam reſtrictionem, aut diminu- tionem, Syluan. conſil. 49. num. 26& cnſil. S9. num. 4. Craueta conſil 23. num.&. Verfic. nono con- fidero, veletiam exceptionem, Crauer: conſil- 201. num. 42. Vnd trret nichts wenn man bielleſchte ſagen wolte/ od wol in dem Reuer ß gedacht wird/ daß der Lehnherr den Tit ium nach lant ond inhalt der alten Lehnbrleffe delehnet/ ſo werde jedoch in dem Lehnbrieff davon nichts geſagt. Dannder Re⸗ uerß bnd lehnbrieff ſeind vnico contextu gema⸗ chet/ Et duo actus vnico contextu facti, cen- ſentur ad inuicem correſpectiui, hoc eſt, vnus cenfetur factus gratia alterius, ęl. in l. vr lurts- turænaf, tu verbolibertaris, de operus liberlo. Bald. en l. perens, colum. penult. verſic. ascunt tamen, G de pactus, Crauetta wonſil I53. colum. penult. Verlic. ui aczus, Alexand. confil. 25. colum fin. Veytc. uec habent obflare, in 2.Voltm. MWen ger kan irren/ daß der Lehnbrieff etzli⸗ che Wochen dor dem Reuer ß dattrt iſt/ Quia et- iam duo actus facti intra modicum tempus, vnus poſt alium, cenſeatur vnico contextu facti, Bald. in.. in ſine, verſic. ſecunao nora, Gde eperu litertorum, Corneus conſil. fin. colum. 1. iu 1. volum.& conſil. 1. colum. 3. in 2. volum. Cbaſſanæ. conſil. 29. col. 12. Verſic.& föortiu.. Reraus folget nun/ well der Tirius nach laut vig inhalt der alten leunbrieffe/ belehnet/ vñ Mæuius, Sempronius und Caius, die Sampk⸗ lehnſchafft/ wie erwehnte alte lehnbrleffe Buch⸗ ſlablich beſagen/ an den Lehnguͤtern gehabt/ daß ſie der Sampelehnſchafft nochmaln befugt/ vnd der Lehnherr/ weil er nunmehr aus ſeiner Bor⸗ fahren Siegel dnd Brieffen berichtet/ daß Me- uius, Sempronius onnd Caius von alters der Samptiehnſchafft berechtiget/ ſie mit den Lehn⸗ guͤtern zubelehnen ſchuͤldig dnd pflichtig iſt. Zum ſechſten fagendie Rechte vnd wollen/ Quod omnis inueſtitura intelligatur ſaluo iu- re tertij. ZTiberius, Decian. reſponſo 2 ½. nu. 11. E reſGonſo 33. num. 126. in I. vol. Et quando prin- ceps aliquid dat velconfirmat, ſemper intel- ligitur dare& confirmare ſaluo iure tertij, Vt dicit Bald. in l. jI. in I. colum. de conſtir. princip. Laem Bald. de pace conſtantiæ, in verhic. poſideanr, Barrt. inl. dotalem, de teſtamenr. milita. Et hoc in tantum verum eſt, vt etiam ſubſiſtente cauſa iuſta, princeps non præſumatur voluiſſe præ- iudicare tertio, nifi id conſiet, expreſsè, Rui- mus, conſil. 29. num. 2. iu 1. volum. Auton. Gal'riel Rom. lib. 3. communi concluſione tit. de iure quæftius non tollendo, concluſ. 2. uum. 29. b Darumd mus auch die belehnung ſo dem Ti. tio gegeben/ alſo dorſtanden werden/ daß erwehn⸗ te beleynung/ den andern Mæuio, Sempronio vnd Caio, in nichts prætudteire/ ſondern daß jß⸗ nen diel mehr/ durch beruͤrte Clauſul hre ohralte Gerechtigkeit/ der Samptlehnſchafft/ reſeruirt/ ond vorbehalten weyde/ vr per eloſſ. in!. ſi debitor, F. I.&in l. item Labeo, S. I. quibus madu pign. Vel hyporhec. fſol. Angel. conſil. 27. pro deciſein fi. Albert. Bræn. conſil. 23.& in terminis decdlarat, Parniſi. conſil. 22. num. 142.& ſeq. in I. Volu. Zum ſiebenden ſagen die Rechte dnnd wol⸗ len/ Quod inducta ad vnum finem, non de. bent operari contrarium effectum, I. quoa fa- uore, C. de ll. l. legata inutilirer de legat.. l. lega- ra inuttliter, de adimenats legat. Tyraquell. in rracta. res inter altos actas, mihi folio iI. Tiberim Decian. reſponſo 24. nu. 14. in I. volum. Nun iſt die dem Titio gegebene beleßnung dahln gerichtet/ daß die ſelbe den alten belehnun⸗ gen ehnlich ſetn ſolte/ wie der zunor angezogene Reuerß/ nach der lenge aus weiſet/ auch der Le⸗ henbrteff/ ſo mit den alten belehnungen faſt ein⸗ ſtimmig/ an jm ſelbſt bezeuget. Weil dann die alten Inueſtituren dnndbe⸗ lehnung auff alle jetzige Littgantten gerichtet 4 weſen/ So ſolget/ daß auch die dem Titio geze⸗ bene belehnung/ auff alle die andern/ als Mæui- um— 8 m pron 1 um onnd Ca ium gerichtet wer⸗ den muͤſſe/ damit ſodane belehnung/ mtt den an⸗ dern belehnungen/ dar auff dieſelbige der muͤge des Reuerſſes berußet/ bberein ſtimme/ bnnd denſel⸗ ben nichts derogtre/ damtt nicht geſaget werden muͤge/ Quod ad vnum finem inducta contra- rium effectum operentur, Decian. diclo reſſonſt 24. num. Ie. in I. volum. Zum achten ſagen die Rechte bnnd wollen/ Quod de nouo nihil dicatur fieri, quando res ad priſtinum ſtatum reduc itur, Iuxta notals en l.& quia, de luris dictio. omn. iudici e. vltim de confirmation. Vtili vel inutili. vbi etiam gloſe 24 Barrol. inl. prtuilegia. C de facroſanct. Ect lol'in! ſi conſiat, de appellat. Olarad confil. I6, G. cum fimi- libus. Alexand. conſil. 39. in 4. Volum.& conſil.: in. Volum. Decius in Rulric. in ar. de confirmal. Vrili velinutili. Nun hat der Lehnherr/ die belehnung/ o der Tit ius in dielen Jahren nicht geſucht/ wie⸗ derumb auff den alten dorlgen Stand gertchtet⸗ vnd jhn den Titium mit den Lehnguͤtern nach lant dnd inhalt der alten Lehnbrleffe/ wie zuuor geſaget/ vnnd aus dem Reuerß zuerſehen/ beleh⸗ net. Darumdo folget/ daß dieſe Lehnguͤter durch die dem Titio geſchehene belehnung/ zu keinen newen Lehnguͤtern gemacht/ ſondern 4„, 6 1.„ u3 Pndamege Wgehrunckt Wromnibos ſais runantat aungu qeu rungluier 4 muuuin G aünaranneso ancmett an Nmar in /dulun Kal danndes Wanaaeger/dnd maerf vnico Mrewuxrſales Wrnuun wee ſ NMin ijrdeeffe ſe tnehnneffen auenpronins Imde Sampt n efazer leim zempr Wünien wele ohiheh s lemyinzalt Üüitrutunder lsqpalitat aſehenden I tas emel 1 aßüure, 5 1 auita, faneb C. yrete, Ilarer, A.etg Ae dtmendi nn 4 9— 5 Nr en ſſt die dem Titio ngericheet/ d gzaseh thnlich ſem K tt/ die de en rß/ nach der lenge arzriſt 7 neff/ ſo mit den altmättetmn aeg/ an im ſelhſt eſengn. 24 u. H.num Wall dann dte alten Nuftt ng auff alle jenige(itgu /So ſolget/ daßanchdemi elednung/ auff aledeanien Sempronium tns(CaimmRf uſſe/ damtt ſodane beleſeanſt elehnungen/— ſſes berudet/ tberentmnt chesdergme/ domtnch k Quodad vnum tnem uttt eftectum operentur Nuuu . 4.IN nan. dum achten ſagen di Ieihs de nouo nibi jdicaturten ſtinum ſtatum reducitll SJuir, A ridt mi uin . . uuni 1 „atuun. M ä: rel⸗ — Conſilium Trigeſimumprimum. terliche Stamiehn geblieben ſemn/& de facili res ad ſuam primæuam naturam reuertitur, U. Vnaus,§. paclus ne peteret, de pactis, Iaſon 7 b. 2. num. 19,2. C de lure emphiyteu. Roland. à Valle, in qu æſlio. Huperſtutato de lucro doits, quæſtio. 19. Hx. 2. Yraq eell. in tractat, de pænu. cauſa Jt. uum. 19. Ciul. hi vaquam, ſupra Verbo libertts, num.. C de reuocand. enaf 2 quius lib 2. controuerſ. iilluſl. C. JG. H⁴.]X. ꝙ rurſuts, C. 2. Nd. 7. Pnd de us bund Caius, an den Lehngutern als an alten Baäͤrerlichen Stamt ehn/ die Samptlehnſchafft von alters gehabt/ die ietzte belehnung auch/ nach laut dund mhalt der allen Lehnbrleffe geſchehen 16 So iſt der Lehnherr ſie mit denſelben Lehn⸗ Atern, nicht weniger als den Titium zubeleh⸗ nen ſchuͤldig. SZum neunden ſagen dnd wollen die Rechte/ quod relatum eſt in referente vers, proprie,& cum omnibus ſuis qualitatibus, Barr. in l. z. in princ ae rectptato. l. fin ſi familia furtum feciſſe At- catur,& in l. ſi ĩ quuws ſeruum,. S. fin. de legat. 2. l. ait præror, S. ſt ludex, de re iudicar. l. fita,&l. in te- Kan. de condit.& demonſtr. autb. f quirin dliquo, vbi noranr omues& concordanrias adauc: ant, C de rdend. Craneri. conſiᷣ* num.7. Deciau. Wues. num. 2. in IVolum. Weil dann des Titij dem& ehnherrn gege⸗ denen Reuerß/ vnd alſo auch die beiehnung/ ſo mit dem Reuerß vnico textu gemachet/& ideirco literæ reuerſales& inueſtituræ ſe ad inuicem reſpiciunt, wie zuuor ausgefuͤhret/ auff die al⸗ * ten Lehnbreeffe ſich refer iren ond ziehen/ In den alten Lehndrieß Fen aber befunden wird/ daß M uius, Sempronius ond Caius, an den Aehngu⸗ tern/ die Sam aptlehnſchaff aben/ So folget daß der Lehnherr dem alten Lehnbrieff zufoige/ Mæuiam, Sempronium ond Caium, i·nt den Lehnguͤtern Wheiehnen ſchuldg/ vnd wenn ſoi⸗ ches geſchicht/ als dann iſt der Titius erſt/ nach laut onnd inhalt der alten Lehnbrieffe beiehnet⸗ Et ſic relatumversè eſt in referente« umomai- bus fuis qualitatibus. Zum zehenden iſt dorſehens Rechtens⸗Qu od qualitas ſemel poſita eſis, ſemper prælu- mitur durate, niti mutata proborur 4. Vero, . pro rei qealitate,qai hatisdare cogantur, coſi forrè, de electio. c. præterea, 2. de tranſadt. Teberius, De- tian. reſponſo I4 num. 173. 1. Volum. Weil dann in vnſerm Fall die Lehnguͤter don alters alſo quallfietret geweſen/ daß mit den⸗ ſelben nicht allein der Tit ius end ſeine Vorfaß⸗ ven/ ſondern auch die andern Meuius, Sempro- nius dnnd Caius belehnet worden ſein ⸗So iſt auſſerhalb al lien zweiffel/ daß Meuius, Sempro- nius vnd Caius an den Loafatau der Sampt⸗ lehnſchafft noch berechtiget. Vnd ſolches zum ellfften darumi deſto mehr⸗/ rwegen/ weil Meuius, Semproni- 451 quod mutare eſt quiddam accidens, item fa- cti, Tiberius Dedian. reſponſo 2π2¶ uxum. Id.& I9. in 1. volum. Accidentia autem non prælumuntur niſi probentur, vt notatur, in l. IMameéntam, in fiue, C. de mſamea.& inl. ſi quvs ex argenrarchs, §. fia. de edendo.& latè per felin. in c. Riu. de pro- batio. Et onus probandi iqcumbit alleganti mutationem, vt per Bald. Augel.& Alexand. in l. publicuri, C. 4 teſtamenrt. G Eclin. inc ſicut, de re iudic. Alctat. in iract. praſumpt. in 2. regul. Si- militer facta non prælumuntur, niſi proban- tur, l. quecuug;, de publician. L.in bell, S. fuctæa, de capt.& poſtiuim. reuerf, l. 1. C. de prolar. l.—eue- rario, C. de non numerata pecun. 1. eeraeiſaer C de collat. ibi, teg, emancipatum eſſe brobaueri l. vnica, C de manaat. princtp. DSraquell. in tract. de Vtrog retractu, ad ſinem, uuimn. 100. Vaſcquiuzs iu prafation. controuerſad. uhn. num. 25. Cute lla. Coltæ in memorulibus, ſat litera F. Mieraus foiget/ weil Næuius, Semproni- us nnd Caius, der Samptlehnſchafft an den Lehngütern von alters befugt geweſen/ daß ſie auch nochmaln der Samptlehnſ Haffe befugt ſein. Sintemal die Lehnguͤter/ noch heutigs tages/ die Natur/ Art onnd Eigenſchafft/ eines alten Baͤterlichen Stamleßns/ wie von alters/ vnnd ſolche Natur/ Art ynd Eigenſchafft ne iche muti⸗ ret/ noch dorendert haben. Zum zwoͤlfften/ ſagen die Rechte ond wol⸗ len/ uodvatal us, qur ivſto tempore inueſti- turam non petijt, tunc d. mum teudum amit- tar, ſi doiote inueſtituram petere neglexerit, c. Vaεco. S. fin. de probibil. feud. glienar. ber Lorha. & 1bε Doctores notarunt. A dolo voro quæuis caufa, iniuita, fatua, infulla, inepta„imô he⸗- ſtialis excuſat, vr Oa. lo quuelur,& prolixiſimò Vtdere licer apud Iyraque lum de« Eerulr, cauſd a5. nwzmu. I. 2. E ſeq. Lultus Clar. ltb. J. enrenxzia. c. d. n 22. Anton. Gabriel. Roman. lib. j. comm. concluſ. vitul. Aæ maleſic ofs, concluſ.. Titius aber hat mit nicht empfaßung der 4— dolosè nicht vmbgangen, ſondern wie der Neuerß beſ ſaget 7 die nicht empfahunge der Lehn/iſt wider ſeinen willen geſchehen/ auch dar⸗ um mnb das echiern in anderer erDecden kefna⸗ poſle ledlore 110s gen pe ſen⸗ dondein der Iiruu⸗ die Leunguͤter in Poſſeß vnnd Beſitz gehabt/ daß jnen Mæuio, Sempronio dnd Caio, kei boͤſer vorſatz koͤnne beygemeſten werden/ Vnd darumb muͤgen ſie diel weniger/ dann der Titius zrer an den Lehnguͤtern/ voe alters habenden Gerech⸗ tigkeit/ entſenet werden/ Sondern wie der Lebn⸗ herr den Titium widerumo belehnet/ alſo iſt ge⸗ dachter Lehnherr/ auch die andern Maæuium, Sempronium ond Caium, mit d den Lehnguͤtern viel mehr zubelehnen ſchuͤtdig. 2.‿ 4 Vnd 452 Ind erzeiget der Lehnherr dem Mæuio, Sempronio, Caio, vnd Titio, mit der belehnung keine ſondere gnade/ ſondern jhm dem Lehn⸗ herrn/ widerfehret bielmehr/ von jhnen den va- fallis eine gutthat/ in betrachtung/ daß Mæuius, Sempronius, Caius bnd Titius; ſo in ondenck⸗ lichen Jahren/ keine belehnung bey dem Lehn⸗ herrn geſucht/ durch die ondenckliche zeit den ei⸗ genthumd der guͤter/ ſo der Lehnherr gehabt/ an * ſich gebracht. Cum enim dominus feudi, qui per 30. annos bona feudalia poſſedit, nemine inueſtituram petente libertatem ſuorum bo- norum præſcribat, wte oben/ bey den rarioni- bus dubitandi außgefuͤhret/ ſo ſcheinet zuſagen/ quod vaſallus, qui per 30. annos feudum poſ- ſedit,& intra 30. annos inueſtituram non petiuit, cum calus petendi inueſtituram ali- quoties contigiſſet, per præſeriptionem hoc conſecutus ſit, vt res definat eſſe feudalis. Dominus namque& Valallus ſunt relatiua & correlatiua,& quod ſtatuitur in vno cor- relatiuorum, ſtarui quoque debet in altero. I. vlr. C de indicta viduita. rollen.& ibi latè Bart. Bald.& aly, qui etiam adferunt concordantias. Bart, inl. liberorum. S. z. Verſ. ſed quæro, de hlr qui notantur infam, Bald. inl. uemo martyres, circa fi- nem, C. de ſacro. Bcdleſ. prolixiſtumè, Anton. Gabr. Rom. lib. S. communi concluſ, tit. de l.& conflit. concluſ.ä. b AVnd ſolches ſcheinet darumb dielmehr zu⸗ ſagen/ well die vatalli nicht allein in 30. Jah⸗ ren/ ſondern auch in vndencklichen Jahren keine belehnung von dem Lehnherrn vnd deſſen dorfah⸗ ren/ genommen/ vnnd der Lehnherr ſolches wol gewuſt/ dazu ſtillegeſchwiegen vnnd mit etzlichen Lehenſtuͤcken/ etzliche vom Adel/ Buͤrger vnnd andere/ nach aus welſung deß Titij Reuers be⸗ lehnet hat/ per iura ſupra in rationibus deci- dendi circa finem adducta. Et hoc quod vaſallus directum dominium contra domi- num præſcribat, in ſpecie traditum eſt, à VVarmſero in pract. obſeruat. tit. de feudis, ob- ſeruat. II. Verſic ſic eriam contra dominum zurrit præſcriprio zo. aHnnorum,& rurſus obſeruat. 25. LBi ita formalibus verbis loquitur, contra dominum feudi venit præſcriptio 30. annorum, vt res deſinat efſe feudalis,& dominus gam amit- tat. Etcum feudo, à waſallo alienato, con- tra dominum, currat præſcriptio 30. anno- rum, ita vt dominus feudi, poſt 30. annos, feudum alienatum reuocare non poſſit, per text. in a vnico.§. porro, qualirer olim poterat feu- dum alienari. gl. in c. Vnico,§. præterea, in verbo præſcriptione, de capi tulis Conraalt,& ili Bala. uu. 4. Aluarot. num. 3. Vvurmſer in pract. obſeru. titu. de feudi, obſeruar. I. ibi teſtatur hanc opinionem eʒſe magu communem. Omnino videtur dicen- Conſilium Trigeſimumprimum. dum, obſtare quoque domino 30.& pluri- um annorum præſc riptionem, ſi intra 30. aut plures annos feudi renouatio non fuerit peti- ta, max imè ſi domino feudi id ſciente,& non contradicente, aut in propoſito noſtro caſu, factum fuerit. Reſolutio rationum dubitandi. / No dieſer ſententz vnd meinung daß Mæ. uius, Sempronius di Caius der Sambt s lehenſchafft befugt/ der Lehnherr auch ſchuldig ſey/ ſie mit den Lehnguͤtern zubelehnen/ lauffen die zuuor pro ratione dubitandi einge⸗ fuͤhrte argumenta vnnd rationes, nicht zuwie⸗ der. Dann daß anfenglich geſaget wird ein Lehnman dorwircke ſeine Lehnguͤter/ wenn er zu rechter zeit/ die belehnung nicht ſuchet/ ſolches hat als dann/ raum dnnd ſtadt/ wenn die nicht ſuchung der Lehen/ doloseè vorbletbet/ perzexium in cuvii co. S. ſin. de prolul. feuai alien. per Lotha- rium Mæuio, Sempronio vnnd Caio aber kan kein boͤſer doeſatz beygemeſſen wer den/ wie zuuor ausgefuͤhret. Zum andern vorwircket ein Lehnman ſeine Lehnguͤter propter non petitam iuſto tempo. re inueſtituram, wo ferne der Lehnherr die bor⸗ wirckung dem Lehnmanne nicht dorzeihet. Si au. tem dominus feudi vaſallo remittatexceſſum à ſe commiſſum,& vaſallum rurſus inueſti- at, tunc vaſallus feudum retinet kuͤrtze hal⸗ ben zu dem/ ſo oben weitleufftig deduciret/ ge⸗ zogen. Titium, ſoin dielen Jahren die Lehn nicht em⸗ pfangen/ widerumb mit den Lehnguͤtern inueſti⸗ ret, Ergò&c. Zum dritten/ wenn gleich ein Lehnman/ in gebuͤrender zeit/ die Lehen nicht recognoſciret noch empfangen hat/ ſo vorleuret er jedoch darumb die Lehenguͤter nicht/ ehe dnd zuuor er/ der Lehnman gebuͤrlicher weiſe citiret/ vnnd die ſententz wieder jhn/ den Lehenman geſprochen vnd ergangen iſt ⸗ Paul. de Caſiro couſ. 42 f. circa medium in 2. Palté. Nußn iſt wieder den Titium, Mæuium, Sempronium ond Caium niemahls einige ſen⸗ tentz priuatiua feudi ergangen/ ſie ſeind auch derowegen/ nicht citiret/ noch erfordert worden/ ſondern der Lehnherr/ hat den Titium mit den Lehnguͤtern widerumb belehnet. Aus welchem allen dann folget/ daß das erſte Argument/ Meuio, Sempronio vnd Caio, nit im wege ſtehet/ auch nicht geſaget werden koͤnne/ daß ſie propter non petitam inueſtituram die Lehenguter oder die Sambtlehenſchafft an den Lehnguͤtern vorloren haben ſolten. Das Der Lehnherr aber in vnſerm fall/ hat den ee mconu nbaun par rnurpariut Rannsconuin Unruulusfeud — — faud hanc nu afauuſ ilſentaculpe ter zeit/ de delehnung V als dann/ raum aund ſttn ung der(eßen/ dolose trütt vnnca. ſ. fa& jrubu. fau aa Meuio, SemproniohmCi doſer doeſaß beygemeſſadamn efuͤhret. Zum andern bornenkt n h. 4 guͤter propter non petimi cſtituram, wo ferder(qjt ung dem Lehnmameniahedet dominus feudi vaſallorerir ommiſſum,& vaſalum mr unc vaſallus fteudum retirr dem/ ſo oben vetlafttztt Der Lehnhert abcr u vimi . ſon dielen Jafrende h en/ widerunmtda t Srg&c. dum dritten/ wem gechuih ander zett /de Kehenn e h Conſilium Trigeſimumprimum. Das ander Argument iſt auch nicht wiede⸗ rig/ Dann ob wol etzitche der Rechtsgelahrten in der opinſon dnd meinung ſein/ daß die Lehnguͤter propter non petiram inueſtituram ipſo iure, korwireket werden/ So iſt jedoch ſolche opinton und meinung falſch/ Et feudum propter non petitam inueſtituram, ipſo iure non amitti- tur, vt primum probat textus, in l. quo tem- pore miles, vbi dicitur damnari debere vaſal- lum qui inueſtituram non pertijt. Et verbum damnari ad iudicem refertur,& ſic neceſfle eſt, vt vaſallus damnetur, Non igitur ipſo iure vaſallus feudo priuatur. Secundè hæc ſententia probatur per tex. tum u afin quo tem pore miles&c. vbi dic itur va- fallum de poſſeſſone bene ficij tui deijci non debere, nifi conuicta culpa, quæ laudanda ſit per iudicium parium curiæ. Cum iudicium requiratur parium curiæ,& vaſallus de culpa commiſſa conuinci debear, iam certè nõ ipſo iure vaſallus feudo priuatur, non petita inue- ſtitura. Tertiò hanc ſententiam probat textus in a. Vnico, de feuda fine culpa non awitt. vbi nemo, niſi cognita culpa, benefic ium ſuum deber a- mittere. Neceſſe igitur eſt inſtitui cauſæ cognitionem, quæ miniſterium iudicis re- quirit. OQOpartò hanc ſententiam confirmat tex- tus in c. vnico,qqus lempore miles&c. vbi dicitur, quod vaſallus qui ex iuſta cauſa differt inue- ſtituram petere excuſatur. Si iuſta cauſa excufat, certè neceſſe eſt inſtitui cauſæ co- gnitionem,& ſic non ipſo iure vaſallus feudo priuatur ob non petitam iuſto tempore inue- ſtituram. b Accedit ſuperioribus, quod nunquam de. bemus intelligere aliquid fieri ipſo iure, cum de pœna tractatur, niſi id nominatim expri- matur, Bald. iul. qua, C. de ſecunabs nuptis, quod dictum ſumme com mendant Moderni Neapolitani in c. Iwperialem, in princip de prohibist. feud. alie- nat. per friaer Sed quando agit ur de priuan- do vaſallo ſuo vtili dominio, tunc de pœna tractatur, nec iura vllo in loco dicunt, quod ipſo iure vaſallo pœna inßigatur. Ergo&c. Deniq; quod vaſallus propter non peti- tam inueſtituram ipſo iure feudum non amit- tat, hæc eſt communis Dd. ſentenria, Molt- næuis in conſute tu. Pariſtorum gir. 1. 5. F0. num. 23. Tul. CGlar. in S. fenaum, quaſi. Gæ. Franciſchi. Cut- de feuau in z. parte, nu. I]†. Syluan. de feudi reco- gnit. quæſt. 22. S rurſus quaſtiο.‿. Necaduerſatur, quod verba legiſlatoris, imperatiui modi, præſentis temporis ſignifi- cant, ipſo iure aliquid fieri, Hoc enim verum eſt, ſi de mente legis vel expreſsè vel tacite principalis. ductis, id ſit expreſſum. 453 conſtet, quod velit aliquid fieri, ipſo iure abſq ſententia. Aliàs ſi nec tacite nec ex- preise conſter, de mente legis, tunc in dubio non intelligitur ipſo iure ſed per ſententiam, Syluan. de feudi recoguitio. quaſtio. 23. uum. I9. cum ſequentib. At in a. G. vnico, ae capitult(un- radi,& in. a Imperialem, S. praterea, de probib. feudt alien. per Eridercum, neq́; expreſsè neq́: tacitè conſtat, quod pſo iure vaſallus, qui iuſto tempore inueſtituram non peiijt, debe- at amittere feudum. Sic non aduerſatur, quod gl. in L. fn. C. de⸗ iure employteu. in verbo cadat, fupplet ipſo iure, Btenim Emphyteuta, qui Canonem intra triennium non ſoluit, iplo iure prædio em- phyteutico cadit, propterea quod luſtinia- nus inl. 2. Cide iure emphyteut. in qua donins dat facultatem repellenai reilciendiuè emlyteutam, præciſa dictione omnimodò vtitur, quæidem quod ipſo iure ſignificat, quemadmodum a Tyraquello in l i nquam, ſupra verbo reuerta- tur, num. J. cum ſequehrtt,& numero r. Gde e uocaaudt. onatto. traditum eſt, Salycetus in A. l.. cCribi Bala, in adaitionib. uum.z. Iaſon num. 14 G deiuie empkiyteu. Roland. A Pulle, conſil. 7. nu. z. Sin:. Vclum. Et quod de Emphyteuſi dici- tur, non continuo ad feuda trahendum eſt, cum in multis diſferant feuda& Emphyteu- ſis, Caccialupus in repetio. c. vnici, de feæudi reco- gnirio.& tertio& vliimomembro ſeptimæ paris Similiter non aduerſatur, quod textus ia c. vnico,in printip: quæ fuil prima cauſa bene. amirr. vritur verbo præfentis temporis amittit, quod ſignificat ipſo iure. Nam præſenris temports verba, ſigniticant ipſo iure, niſi per legé declaretur, quod per fententiam aliquid fiat, Syluauuz de feuai recognit. quaſf. 23. nuzua. 29. At per alias leges declaratur quod vatallus, aui inueſtituram non petijt intra iuſtumtem- pus, non ipſo iure ſed per ſententiam feu- dum amittat, vt ſupra dictum eſt. Ethinc ſimul patet reſponſio, ad id quod vltimo lo- CO, ex e. vnico, quo rempore miles, allatum fuit. Nec enim vbi dicitur ipſo iure vaſallum feu- do cadere ob non petitam inueſtituram,& ideò dicendum eſt, quod teudo cadat per ſen- tentiam, cum in multis alijs locis, ſupra ad- Aus dieſem erſcheinet nun leichtlich/ daß auch nichts im wege ſtehe/ daß zum deltten pro ratione dubitandi iſt eingefuͤree worden/ feuda iĩpſo iure amiſſa, tunc ad dominum proprie- tatis pertinere, ſi dominus deuolurionm lo- cum eſſe voluerit. Dann wie zuuo beruͤhrt⸗ propter non petitam iuſto tempore inueſti- turam, werden die Lehen ipſo iure nicht vor⸗ wircket. Woraus „ — v 5 8 v 1 3 4 3 3 8 4 4 1 1 3 3 4 4— 1 4 1 —— 3 1 1 4 4 4 3* “ 4 3 ö “ 1 3 ¹ 3 “ 8 3 1 4 3 3 I 3 3 1 4* 4 8 3 4 “ 8— 3 4 1 3 3 3 4 8 4 4 3 4 4 4 8 3¹ 5 1 4 4 8 — 1 8 3 4 * 4 1 3 4 1 4 1 11 31 4 4 4 3 1 ¹ ö 3 “ 5 “ 3 4 4 8 8 4 4 3 4 * 3 3 3 8 6 — 1 4 ö.8 2 3 3 1 1¹ 4 4 3 1 4 1 * 4 ¼ 4 1 3 8 3 — i 4 4 3 3 ͤ“ 1 4 4 1 3 „* 4 8 4 4 4 . 4 4 8— 4 4 1 ¹ 4 3 4 3 1 1 3 8 1 3 1 3 4 5 4 3 3 4 3 I 3 † 1 4 1 4 8 8 3 8*½ 5 1 4 8 3 4 4 ¹ . 8 4 1 3 4 1 1 1 1 4 — 3 4 4 4 8 6 4 4 5 3 8 4 4* 64 ͤ“ 8* 1 f 8 1 3 4 1 4— 4 3 3 8 4 454 Conſilium Trigeſimumprimum. Woraus dann weiter folget/ ob wol in dem Reuerß/ ſo Titius don ſich gegeben/ geſagt wird/ daß der Lehnherr jhn den Titium aus freund⸗ ſchafft belehnet/ daß ſedoch daraus mit nichte muͤge inferirt noch geſ chloſſen werden⸗ daß der Tirius propter non petitam inueſtituram ipſo iure, die Lehen vorwircket haben ſolte. Cum veritatem ac ſubſtantiam rerum homi- num denominatio non immutet, 1 fortè, de caftrenſi peculio, l. non Epiſtolu, l. non nudis, de „obat. Roland. à Valle, confil. So. num. 40. in 3. vo lum.& falſa demonſtratio, ſubſtantia verira- tis minimè poſſit mutare, l. um falſa, C de iu- ruis& fatii ignorantia, Et nomen ſ ubſtant iam rei non mutet, Bala. inl. licet certus, col. 2. verſ. quinto quæro, G ae locao, Et noſtrum affirmare vel negare nihil mutet in re, Tyraquel, ae Vvrro- que retractu,§. 32. gl. T. num.„‿. M 2. Et in fra- ctatu de iure conſtituri poſſeſſorun z. parte amplia- 7io. 2. num. z. So hat auch der Lehnherr vnnd Titius mit dem wort Freundſchafft auff die Leßn geſehen/ Quæ ex beneuolenrtia onnd freundt⸗ ſchafft proficiſeuntur, vt conſtat ex defini- tione feudi relata iuα. vnico, S. fen. inquibus tau- fhis feudum amittatur, vbi feudum deninitur be- neficium, quod ex beneuolentia datur ali- cui R&c. b Dieſem folgig iſt nicht nachtheilig daß ge⸗ ſaget/ daß die propter non petitam iuſto tem- pore inueſtituram dorwirckete Lehnguͤter/ dem Lehnherrn heimfallen/ ohne vnterſchied/ ob es alte oder newe Lehnſein. Dann ſolches hat als dann raum dnd ſtadt/ wenn dem Lehenman⸗ ne ſeine Lehnguͤter auff vorgehende gerichtliche Citatton/ durch ortheil vnd recht aberkandt wer⸗ den/ welches alhier nicht geſchehen/ ſondern der Lehnherr/ hat den Titium, vngeachtet/ daß er in vielen Jahren die Lehen nicht geſucht/ wieder⸗ umb inueſilret vnd belennet/ vnd darumb wie der Titius, die Lehen behalten/ alſo ſeind Meuius, Sempronius ond Caius bey der Sambtlehen⸗ ſchafft geblteben. Cum facta renouarione feudi, feudum, ſicuti priuserat, antiquum reman- ſerit, wie ſolches oben weitleufftiger ausgefuͤhret/ dahin kuͤrtze halben gezogen. 3 So dtei das vierdte in contrarium, einge⸗ fuͤhres Argument betrifft/ hat daſſelbe auch feine erledigung/ aus dem ſo zunor geſaget/ Dann ein Lehnman vorwircket ſeine guͤter nicht ipſo iure, wenn er zu rechter zeit/ die Lehn nicht empfen⸗ get/ Et feudum quidem ipſo iure amiſſum, efficitur nouum, ſi dominus vaſallo feloniam remittat. At feudum quod ipſo iure non amitrtitur, non fit nouum, ſi dominus vaſal- lo feloniam condonert. Hæc diſtinctio tradi- tur ab Andr. de Iſern. inc. vnico, de vaſalls de- sreptiæ ætat. camg, ſecutus eit Aluarot. ibi num. 2. verſ. quæro, quid hi vaſallus feloniam comwirrar, Ili ita inquit. Si vaſallus feloniam committat, propter quam feudo debeat priuari& ipſum feudum domino applicari,& Dominus re- mittat vaſallo cuſpam& quæratur an feu- dum huiuſmodi ant iquum remaneat, an verò nouum efficiatur, ita diſtinguendum erit: Aut vaſallus delinquens ipſo iure feudo pri- uatur,& tunc intelligitur feudum eſſe no- uum. Aur vaſallus non priuatur feudo ipſo iure, ſed per ſententiam,& tunc remanet antiquum ſicut prias erat. Eadem ainſtintlis rraditaæ eſt, à Baldo. in c. Imperialem. S. inſuper, nu F. de prolub. feudi alien. per Frideric Verba Bald ibi hæc ſuut. Si vaſallus eſt ipſo facto priuatus per ſententiam legis, tunc noua conceſſio eſt feudum nouum. Si autem feudum non eſlet annihilatum ſed annihilandum, tunc ſuper- uenit noua virtus in præiacenti matceria,& potentia materiæ ei iungitur,& ab illa deno- minatur. Habemus exemplum naturale in pomo arancio. cuius humiditatis in hyeme multum deciſcatur, poſtea in vere reuireſcit, & ramen idem pomum eſt. Sanitas etiam quæ recuperatur vna& cadem eſlſe videtur. Concludo igitur, vno verbo, quod executio veteris feudi, non eſt nouum feudum. Ildem tradidit Laudenſis, in d.. vnico, num. 9. de va- Jallo decrepi. ætatis. Vaſallus, inquit, commiſit culpam priuatiuam feudi, dominus remittit culpam, quæritur an ſit feudum nouum vel antiquum? Et poſtea ita diſtinguit, Aut va- ſallus priuatur feudo ipſo iure,& tunc noua conceſfio eſt nouum feudum, Aut vaſallus priuatur feudo per ſententiam,& tunc ſi do. minus remittat culpam, feudum dicitur an- tiquum. Auff das fuͤnffte Argument/ ſtehet auch leichtlich zu antworten/ denn obwol der Lehnherr von den Lehnguͤtern etzliche ſtucke an ſich genom⸗ men/ ond dom Adel/ Buͤrgern ond andern bor⸗ lehnet/ vnnd Titius in ſeinem Reuers ſich dor⸗ pflichtet hat/ den Lehnhern darumb nicht zube⸗ ſprechen/ So hat jedoch der Lehnherr die guter/ mit welchen Tit ius belehnet/ in Poſſes dnd beſit nicht gehabt/ ſondern der Poſſes dnd beſitz iſt bey dem Titio geweſen/ auſſerhalb etzilchen guͤtern/ ſo noch vorſetzet ond dorpfendet. Darumd kan das fuͤnffte Argument/ vnnd die Doctores ond Leges, ſo dabey eingefuͤhret⸗ vmbgekehret/ vnd wider den Lehnherrn gebrau⸗ chet werden/ nachfolgender geſtazt. Der Titius iſt in poſſeſſione vnd beſitz der jhnen vorlehnelen Güͤter dor vndencklichen Jahren geweſen// Der Lehnherr hat jhn mit denſelben guͤtern hernacher widerumb belehnet. Darumb folget/ daß ſolche Lehnguͤter/ alte vnd nicht ne we Lehen ſein/ wie bey der dritten decidendi ration vnnd brſachen nach der lenge ausgefuͤhret. Wel 1 ( nüldenn? t/ duanpe 1 Et dom ' einm poſeße zmigues Aeuex. mnglenet. fen/ der a riturpol ſemus, tar dſelum,- d bertal, aei Danbet, ſiue Kdlbeug rel 4 hen unfeuni zn innun. an T.Je recupcratur na& eadend Wludoigitur, uno netdo,qan ris fcudi, noncſtnoumtus dit Laudenſis, ind atuon leerenu. anaru. Vallus inun um priuatuam feud, dommn am, quæritur anſt feucun quumè Et poſteꝛitditit priuatur fcudoiploimr echo eſt nouum feudun,& atur feudo per ſententim i asremittat culpam, tuimi cluſio. 2. Tiberius Deci A Tolum. 4 b Secunda Quæſtio. Conſilium Trigeſimumprimum. Weil dann der Lehnherr/ wie jetzo heruͤret⸗ dle Lehnguͤter/ damit er den Titium belehnet/ in Poſieß vnnd Beſitz nicht gehabt/ So ſtehet ber⸗ nuͤnfftiglich abzunemen/ daß das ſechſte vnd ſie⸗ bende Argument/ de præſcriptione 30. anno- rum vel etiam temporis immemorqalis nicht wiederig ſein můüge. b b Dann oh wol niche ohne/ daß ein Lehnherr libertatemſuorum bonorum præſertbiren koͤn⸗ ne/ So kan jedoch ſolchs keiner andern geſtalt ge⸗ ſcheben/ dann wenn der Lehnherr die Lehnguͤter beſitzet/ Et dominus qui per 30. annos vel dor Plures rem feudalem poſſedit, nemine inue- ſtituram petente, liberratem ſuorum bono- rum præſcribit, ſi non poſſideat, præſcribere non poterit, cum ſine poſſeſſione præſcriptio non procedat, 7. z. S. per ſeruum, de acquir, poſſ. l. fue poſſe ſione, de vſucap. l. ſerui& Ffld, F. Vlr. ae i furrü, ſine poſſeſione, de reg. Iurin õ. Bald. onſ ¹e. ol.. Verfic. capio rerrium in i. volum. Vnd hter wider thut nichts/ wenn hielleich⸗ te geſaget werden wolte/ der Lehnherr hette viel Guͤter im Poſſeß vnd Beſitz gehabt/ die er auch bermuͤge des Reuerſes eines theils widerumb an⸗ dern vorlehenet. Dann der Lehnherr hat der⸗ ſelben Guͤter/ die er beſeſſen/ freyßeit wol koͤnnen praſeribiren/ der andern aber nicht. Et præ- ſeriptio cum ſit odioſa reſtringitur, a odia, de regults Turis in 6§. Nec extenditur vltra quam quis reperitur poſſediſſe. Et hoc eſt, quod vulgo dicimus, tantum præſcriptum, quan- tum poſſeſſum,. J. S. fiqaus bocinteraicto,& ili Lſſ.& Farral. de irinere adtug, priuaro. Et hoc locum habet, ſiue adrem, ſiue ad perſonam fiue ad locum reſpiciamus, a auateir, a. cam olim. de præſcriprion. d. cum contin gar, c. cum in ra, de decimus. prolixè Anron. Gabriel. Roman. lib. I. commun. sncluſio. rituls de præſcriprio. con- Bdes Litij derſeumnus/ ind daß er al⸗ ‿ lein auff ſeine Perſon/ die Renouation ſond dernewerung borgeſetzter Lehnguͤter richten hat laſſen/ dem Mauio, Sempronio dnd Caio, nachthetlig ſein koͤnne? Auff dieſe Frage iſt kuͤrtzlich aus dem jeni⸗ gen/ ſo bey der erſten Fragen Reſolution einge⸗ fuͤret/ zu antworten/ Oö wol erſtes anſeßens ge⸗ ſagt werden moͤchte/ daß die eingefallene des Ti⸗ tij derſeumnus/ dem Mæuio, Sempronio innd Qaio nachtheilig onnd ſchedlich ſein koͤnne/ Si⸗ quidem vaſallus, qui intra legitimum tem- Pus non petit inueſtiruram, non ſibi tantum præiudicat, ſed etiam fil ijs& agnatis, fecun- dum ea „ quæ poſt tertiam dubitandi ratio- An. re, ſponſo 22. HAunm. 2*. 1u 1. b 5s nem, in§. Dann wieder ſolch einwenden/ kan beſtendiglich geantwortet werden, etc. wie dar⸗ oben bey der erſten Frage zu erſeßen iſt. So iſt jedoch ſolchem vngeachtet/ dnz wel ffelich zuſchlieſ⸗ ſen/ daß nun mehr die/ von Iitio begangene vor⸗ ſeumnus/ Mæuio, Sempronio ond Caio, zu kei⸗ nem nacht heil noch ſchaden muͤge gelangen. Dann nach dem der Lehnnerr den Titium mit den jetzo in ſtreit gezogenen Lehnguͤtern wie⸗ derumb belehnet/ So haben gedachte ehnguͤter die Natur/ Art dnd Eigenſchafft eines alten ge⸗ meinen Vaͤterlichen Stamlehens/ wie Lehns Natur/ Art ond Etgenſchafft/ vnnd erwehnte Guͤter zuuor gehabt/ behalten/ Vnnd darumb muͤſſen in den Lehnguͤtern die jenigen ſuecedi⸗ ren/ Es muͤſſen auch mit denſelben die ſenigen widerumb belehnet werden/ ſo vor begangener bon dem Tirio verſeumnuſſe/ in erwehmen Guͤ⸗ tern ſarcediren vnd mit denſelben belehnet hetten werden ſollen/ Wie ſolches mit den/ bey der er⸗ ſten Fragen deductrten rationibus dec idendi, nach notturfft wird bewehret/ vnd ich onnoͤtig er⸗ achte dieſes orts zu widerholen. Brndd gereicht dem Mæuio, Sempronio tnd Caio, zu keinem nachtheil noch ſchaden/ daß der Titius die vornewerung der Lehnguͤter auff ſich alletn dirigiren vnd richten haben laſſen. Inbe⸗ trachtung/ daß ſolches allein per errorem ge⸗ ſchehen/ wie der Tirius offentlich bekand ond ge⸗ ſtanden/ Et feudi recognirio aliter per erro- rem facta quàmfieri debebat, ali s non nocet, vt Bald. loquitur in a. vnico, S. finali, de ftuds Guaraiæ,& Baldo fub ſcribir Plilip. Deciits conſäl. 195. iu 3. Volum. vbi aſſerit poſſe fœeminam ad ſuccefionem feudi venire vigore ant iquiſſi- mæ inueſtituræ per quam vocabatur, non ob- ſtantibus omnibus alijs poſterioribus inueſti- turis, quæ de maſculis duntaxat loqui viden- tur, Caéciunaula, tonſel. 22. num. 23. So hat auch der Titius dem Mæuio, Sempronio tnd Caio, in an den Lehnguͤtern habende Sa mpllehnſchafft nicht entzlehen koͤnnen/ Idq; primum propter hanc rationem quia alteri peralterum ini- qua conditio inferri non debet, U non deb'er, de regu. Iurii, l. ſi vnus, S. ante omnia, de pactν, Ti. ber. Dectan. e ſPozzſo 21. nu. S'o. in 2. Volum. Deinde quia ius noſtrum, abſq; facto noſtro nobis au- ferri non poteſt, I. Pin.& ibi laſon de puti u, l.ſ Pot mortem. S.†*fn. Co tbi Sarrol. de Lon. Poſſ. cantnæ tabu. l. qui Romæ,&. Flauius Henmes, a⸗ Verb. obleg. 1.1. J.2.& ibi gl. Aeſtepular ſeruo. l id qwod noferum, Gibi Deci.. Caghsl. de re gul. luris,l, in dicru, de acqua plawia arcen. l. fin. O ſi vntra ius vel vriltra- ren' publicam, cum mulrtis fimililus Allesattr per Ti- raqu. in rract. de vtrog retracta, parze 2.§. 1. 9l. 7. 2. 29. cum dzobusſequenribus. Hinc traditum eſt, quod pactu m vnius. lteri regula riter non no- cet, lihi vnus, S. aute emnia, de Pair.& 107 Iſon ac Dc. 3 f. 56 Da. l. factum ſuaum de reg. iuris, l. non debel alteri, eodem. Idque vlq; adeo verum eſt, vt procedat etiamſi paciſcens, vel actum faciens, cum ẽ de cuius præiudicio agitur, eandem perſo- nam, idemque corpus præſentauerit, quem- admodum probatur, per id, quod legibus cautumeſt, pactum filiusfamilias patri indi- ſtinétée non nocere, l. fliusfumilias& ibi Barr. Sald& Iaſon,& de patius, licet aliàs cum patrẽ vna eademque perſona eſſe cenſeatur- Vnd an dieſem allen iſt deſto weniger zwei⸗ uel/ weil nicht allein deß Titij, ſondern auch des Lehnherrn gemuͤhte/ will bnd meinung nicht ge⸗ weſen/ daß andern/ durch die anderweit geſchehene belehnung/ nachtheil dnd ſchaden zugefuͤgt wer⸗ den ſolte/ wie der Reuerß gnugſamb bezeuget⸗ vnd bey der erſten fragen reſolution wettleuffti⸗ ger iſt ausgefuͤhret worden. Et actus agenti- um non operanturvltra eorum intentionem. Ich wil geſchweigen/ Quod omnis inueſtitu- ra continet clauſulam ſine præiudicio tertij, wte zunor gleicher geſtalt dedueiret vnnd ausge⸗ fuͤhretrt. Pber dis hat der Titius ſeinen errorem of⸗ ſentlich/ wie geſagt/ bekandt/ Der Lehnherr auch/ wie er beſchicket worden/ hat gnugſamb zuuorſtehen gegeben/ daß ſeine melnunge nicht ge⸗ weſen/ daß die andern Mæuius, Sempronius vnd Catus, da ſie an den Lehnguͤtern gerechtig⸗ keit haben muͤchten/ don der Sambtlehenſchafft ausgeſchloſſen werden ſolten/ Sintemahi er der Lehnherr vorgegeben/ daß des Iitij Stam mit den Lehnguͤtern allein belehnet geweſen/ vnd weil der Lehnherr/ in dem wahn geſtanden/ hat in ſeinen ſinn ond gemuͤhte nicht kommen koͤnnen/ daß Mæuius Sempronius, vnnd Caius, ſolten ausgeſchloſſen werden. Quia priuatio, qualis eſtexcluſio, præſupponit habitum, daß Mæ- uius, Sempronius dnd Caius, die Sambtlehen⸗ ſchafft muͤſſen gehabt haben. Quod dominus feudi negauit,& ideo eius mens& voluntas minimé fuit vr reliqui, Mæuius, Semproni- us& Caius excluderentur, cum vt didum eſt, præſupponat priuatio habitum, S. ſeruus, Inſlit. de capite minut.§. I. Inſtit. de liberr. l. de. cem,& ili Barr.& Da. de. O. l. Titio vſus fructus, in princ- de condit.& demonſir. Craueꝛta conſil. 16. num. J. Euerhard. in topicis, in loco d priuarione ad habtrum. Hinc dicimus, non entis, non eſſe qualitates 6. 2. de vſufrut. l. 4. locari, l. ades S. quod ſi roto, de aequir. rer. dom. l. eius qui in pro- uincia, Verſic. qusd ſi ftipularus, Gibi Da. notant, ſicertum petarur. Er eius quod non eſt; im- poſſibile eſt dare partem aut quotam, I. eius qus in prouincia, ſi certum petatur, l. ſi quis cum totum S. ancilam, de exceptionibus rei iuaicat. cum de nihilo non fiat aliqua portio, 7. actor. C. Ae probar. Conſilium Trigeſimumprimum. Vnd wann gleich auch der Lehnherr/die ge⸗ dancken gefaſſet haben muͤchte/ daß er durch die dem Titio allein gegebene belehnung die andern Mæuium, Sempronium bund Caium ans⸗ ſchlieſſen wolte/ hette er jedoch damit gar nichts aus gerichtet. Vor erſt dieſer vrſachen halben/ Quia vo. luntas non prolata nihil operatur, c, 1. 7bi, l aet voluntatem habuerit,& ibi gl.& Panorm. ex- rra ae eo, qui mittitur in poſſeß. l. quidam tum ff lium, de hered inſtit. ex qua Bald. ibi notar. quod non ſufficit aliquid eſſe in intentione, niſi ſit in diſpoſitione. Mdem Bald. in trat. Schiſmatu, quem poſuit ſub rubrica. C. ſi quis aliquem teſtari probibuerit, col.„. Verſic. in contrarium, inquit, Mentem in corde retentam nihil operari in actibus humanis. Et reſeruatio in mentere- tenta, nihil facit, niſi verbis exprimatur. Bald. in l. codicillis. S. inſulam, de legar. 2. 1moò animi cogitatio, quæ in lucem non produci- tur cenſetur abortiua,& tanquam poſtumus exiſtens in vtero, qui niſi naſcatur& in lu- cem proferatur„nihil eſt. Bald. in l. J. col.9 Vverſic circa ſecundum capitulum, C. qui adminni, prolixiſdime Tiraquel. in li vnquam. ſupra Verbo li- bertinnum. 2o. cum ſequenti.& de reuoc. donat. Zum andern auch darumb/ quod vaſallus iure ſuo quod habet, priuari non poteſt, non præcedente citatione& ſententia priuatiua vel declaratoria, wie oben weiter ausgefuͤhen. Woraus dann fuͤrs d itte folget/ quod de iure paria ſunt aliquid non fieri, vel fieri quidem, ſed minus benè, l. quories, in rextu& l. qui ſa- rudare cogantur, l. a. de excuſat. tuto. l. fin. C. anii trium turelæ, c. i. de tranſlar. prælato. cum con daurds, de quibus per Felin. in c. grarum, num. 4 de officio delegati, Ginsc. Illud, 2.& 3. colum. exns de reſcriptis, Crauerta conſil. 103. num. I. Ibi pa- ria eſſe dicit, non appellare, vel miaus legi- timè appellare. Vantius de aullitar. c de nuli- rare ex defecku citationz, uum. 2. Boëtius deuiſ J. num. 6. Paria, inquit ibis ſunt non ſcrutari, vel ſcrutari& non apparere de ſcrutatione: Cepbal. conſ. 16⁰. num. 1r. ertia Quæſtio. 4 2 3 nius vnd Caius, dieſen ſtreitigen Lehn⸗ ſachen/ zum fuͤgligſten vnnd eheſten ab⸗ kommen/ vnd beſtendiglich ablehnenkoͤnnen/ d der Titius die Lehen bon fellen zu fellen/ niche geſucht/ vnd endlich die Renouatlon auff ſich al⸗ lein richten laſſen? So tel dieſe frage anlangen thut/ well zwe⸗ ne wege vorhanden ſein/ durch welche alle irrun⸗ ge vnd gebr echen/ Rechtlicher ordnung nach/ h geleget/ — —— ——— —— ——— — — — — — — — — — cbilscon — — raggllenn läueltitura 3 tnhtenotenr denlch/ da rcheinen ſhlüchen abf htet ond bo ſihdöligire inernetiats, nen Cvnde un entem in corde retentan ii bushumanis. ktmleui Ra, nihil fact, nil whit A adallu. Linſalm, 49 cognatio, quæinllenn cenſetur adortm, Kum ſtens in vtero, qui mi un m proteratur, nidilck. 3a a arra ſeradm azinm dme Tirafuel in ſina uaum.. cun ſe ſuenn(um Dum andern auch dann/ a eſuo quod habet yriuuritn cedente citatione& ſatai declaratoria, wie tſen vatt oraus dann fuͤrs tkeſoht,9 in ſunt aliquid nonftht minus ene, funennun re egcater,L. Kernam. utele, e.n de nſas yus „ en,de fuubanzer fanut- b „c iluant 4 ⸗ celegar, T! nptu, Uwuens andh 3 7 4 4. elle dicit, non Mheln b e. Tannudt e appellare. V * e AAckr citatians 2 2n. 7z. Prriz inqut b Ierc ſcrutari& non 8. b 44* 1 Conſilium Trigeſimumprimum. geleget/ onnd zu gebuͤrlicher endſchafft gebracht werden ſollen/ als nemlich/ ludiciaria ſententia KLamicabilis compoſitio, vt Iaflinia. Impera- ror csuſtiruit in Nouella 1 19. circa finem So were wol der fuͤgligſte vnnd negſte/ auch aller ſicherſte Weg/ daß dieſen mißuorſtenden/ durch guͤtliche handelung moͤchte abgeholffen/ vnd jhre gebuͤh⸗ rende maſſe gegeben werden/ Vnd nach dem der guͤtligkeit bereit einen anfang gemachee/ vnd der Lehnherr in der guͤte erſucht iſt worden/ er der Lehnherr/ die dem Tirio gegebene belehnung cor⸗ rigiren vnd endern/ vnd Mæuium, Semproni- um vᷣnd Caium mit in die belehnung ziehen moͤch⸗ te/ So ſtehet nicht abzurathen/ daß ſolche ange⸗ fangene guͤtligkeit/ nochmalen continutret/ vnd derfolget/ vnnd bey dem Lehnherrn zum fleiſſig⸗ ſten angehalten werde/ daß der in des Iitij beleh⸗ nung vorgefallen miſsuorſtandt/ auffgehoben/ dnd die Inueſtit ura vnd belehnung auff den alten ſchlag vnd tenorem gericht werden muͤge. Vnd damit der Lehnherr darzu in der guͤte/ deſto beſſer koͤnte gebracht werden/ were diellelcht nicht vndtenlich/ daß Meuius, Sempronius vnd Caius durch einen Reuers/ das jenige auff des Titi] todelichen abfall zu præſtiren vnd zu thun/ ſich obligiret vnd vorſchrieben hetten/ darzu der Titius ſich obligiret ond vorpflichtet hat. Da aber je die guͤte nicht borfangen ſolte/ wuͤrde die notturfft erheiſehen/ zu den andern don Keyſer luſtiniang vorgeſchriebene mittel zugreif⸗ fen/ ond den Lehn herrn durch den zwang Rech⸗ tens daßin zunormuͤgen/ darzu er in der gůte nicht hat koͤnnen gebracht werden/ Ac optimum eſt, vt ſi quasputas te habere petitiones, actio- nibus experiaris, exrtar, quod metus cauſalme- minéerint, Cvnde vt. Vnd koͤnnen Meuius, Sempronius vnnd diglich ablehnen/ daß jhnen nunmehr nicht nach⸗ theilig noch ſchedlich ſey/ daß der Iit ius don Faͤl⸗ len zu faͤllen/ die Lehen nicht empfangen. Dann dor erſt hat der Lehnherr/ den Titi- um öngeachtet er der Titius in bielen Jahren die belehnung nicht geſucht/ widerumb inneſtiret ond belehnet/ dnd jhme dem Lit io alſo die exceſſe/ ſo dißfals begangen/nachgelaſſen. Zum andern ſeind die Lehnguͤter/ damit der Lehnherr Titium wiederumb belehnet/ alte Le⸗ hen/ dnnd haben die Natur/ Art dnnd Eigen⸗ ſchafft/ ſo ſie anfenglich gehabt. Feudum enim eſt& manet antiquum, quando dominus va- ſallo, qui intra legitimum tempus inueſtitu- ram non petierat, culpam remittit, eumque rurſus inueſtit, wie bey der dritten decidendi ration/ nach notturfft ausgefͤhretr. Woraus dann önwlderſpreehlich folget/ daß dem Maæuio„Sempronio, onnd Caio, ſo die * Sampilehnſchafft an den Lehnguͤtern je vnd al⸗ Caius, ſo wol in der gůte/ als zu Rechte beſten⸗ 457 lezeit gehabt/ des Titij vorſeumnus zu keinem nachtheil muͤge gereichen. Zum dritten/ hat der Titius die belehnung keiner andern geſtalt empfangen/ Der Lehn⸗ herr auch hat Tit ium keiner andern geſtalt inue⸗ ſtiret!/ dann ſeine des Titij Vofaßren/ mit den Lehnguͤtern ſeind belehnet geweſen/ wie aus des Titij Reuers zuerſehen/ vnd bey der erſten Fra⸗ gen weiter iſt ausgefuͤhret. Vnnd darumb weil der Titius, nach laut vnd inhalt der alten Lehn⸗ brieffe die belehnung widerumb bekommen/ ond Maæuius, Sempronius ond Caius, nach beſage der alten Lehnbrieffe/ die Samptlehnſchafft an den Lehnguͤtern gehabt/ auch von dem primo acquirente Titio Seniore herkommen/ So iſt onzweiffelich/ daß jhnen nunmehr nicht prælu⸗ dieirlich ſein koͤnne/ daß der Tirius die Lehn don fellen/ zu fellen nicht geſucht. Zum dierden/ ob wol der Titius, mit gebuͤr⸗ licher ſuchung der Lehen/ ſeumig geworden/ So iſt er jedoch/ precedente citatione,& cauſæ cognitione, ſeine Guͤter derluͤ ſtig nicht erkand/ ſie ſeind auch niemals derwegen Rechtlich belan⸗ get/ oder beſprochen worden/ ſonder der Lehnßerr hat den Titium allermaſſen/ als ſeine Anherrn/ vnd Vorfahren belehnet geweſen/ wider uinb be⸗ lehnet/ Vnnd darumb iſt ſo wenig dem Mæuio, Sempromo, end Caio, als dem Titio, dle et⸗ wan eingefallene dorſeumniſſe hinderlich/ nach⸗ theilig noch ſchedlich. Ind koͤnnen zu dieſer notturfft/ daß Meuio, Sempronio, bnò Caio, nicht nachtheilig ſein/ daß der Titius die Lehen von faͤllen zu faͤllen nicht geſucht/ dte andern dr⸗ ſachen alle/ ſo bey den rationibus decidendi ad Primam quæſtionem angezogen/ beſtendiglich eingefuͤhret werden. So iſt auch die/ auff den Titium allein gerichtete/ renouatio inneſtitu- ræ, den andern Mæuio, Sempronio, vnd Caio, nicht nachtheilig/ wie oben bey der andern Frage/ nach notturfft/ deduciret. Quarta Quæſtio. ſonen einfallen/ coram quo iudice die- ſelben zueroͤrtern ſein? In den Lehnrechten iſt klaͤrlich dorſehen/ daß in den irrungen/ vnd gebrechen/ ſo ſich vber Fuͤrſtenthuͤmen/ Margk. dnnd Graffſchafften begeben/ dnd zutragen/ der Roͤmiſche Keyſer/ der ordentliche Richter ſein ſol. Ita enim diſpoſi- tum eſt, inc. vnico, apud quem v'el quos coutrower- Jia feudi definiatur, ſi, inquit tewtus, contentio fuerit de benefic io inter Capitaneos, coram Imperatore debet definiri. Et capitanei ibi appellantur, Duces, Marchiones, Comites, b Rr Vrex- 458 Conſilium Trigeſimumprimum. vt explicatur in a vnico, in princip. de hus qui feua. aare pĩ‧ſ Et hæc ſententia, quod ſolus Impe- rator ſit competens ludex, quando conten- tio eſt de feudo regali inter Duces, Comites, Marchiones, communiter recepta eſt, Roland. AValle, conſil. 22. num. 15. in g. volum. Ferrarien. praæctic: in forma libelli ad reuscalio. feud. ſapra verbis, nec ſupeflitibus, num. 25F. Et ſic, cùm Henricus Dux Lavvenburgenfis,& Prideri- cus, quem Imperatot inueſtiuerat de ducatu Saxoniæ, inter ſe contenderent,& Henri- cus à Baſilienſi concilio rem definiri vellet, Fridericus ab Imperatore Sigiſmundo, Si- gifmundus Imperator ad concilium Baſi- Iienſe ſcripſit hoc modo, Feudalis conten- rio per dominum feudi, ac pares curiæ ter- minanda eſt, caq́; Epiſtola extat 3. romo conci- liorum, Cuiaé. in« vnico, apud quem vel quos cou- tro. feud. b Dndod wol heutiges kages/ das Keyſerliche Cammergerichte /concurreptem Iuriſdictio- nem mit dem Roͤmiſchen Keyſer hat/ So iſt nicht deſto weniger der Roͤmiſche Keyſer allein ludex competens, wenn ein ſtrelt vber Fuͤrſtenthuͤmb/ Margk/ oder Graffſchafften einfelt/ wie aus der 2. Titul zuerſehen. 3 Qu 1 5 ta b Quæ ſtio. Pltius önd Sempronius haben einen Com⸗ 4 promiß mit einander auffgerichtet/ Iſt die Frage/ ob ſolch Compromiß dem Meæuio, wel⸗ cher des Titij Erbe iſt/ auch præindiciren/ nach⸗ chelltg/ end ſchedlüch ſein konne? Das Compromiß iſt angefangen/ àtranſ- actione& contentione partium, unnd ſtehet/ önd beruhet alſo bnter dem work conuentionis, ſiue pacti. Die packa aber gehen auff die Er⸗ ben/ Sngeachtet/ daß deroſelben keine erwehnung geſchehen iſt/ l. o. de probario. bnd folget daraus/ daß auch das Compromiß auff die Erben muͤſſe gezogen werden/ Aber dieſem ongeachtet/ iſt zu ſchlieſſen/ daß dis Compromiß iſt kein pact. Ra- tio. Dann in den beſchriebenen Rechten/ wird es nirgends ein pactum genennet/ 2. ſchrelbet Baldus in c. compromiſſum, num. 2. de arbirris, daß compromttetren ſey nicht pactſciren. 3. Ex Pacto datur exceptio, non actio, niſi legiti- mum fuerit pactum. T. lurtsgentium. S. igitur nu- da paclio, Ae pact. Aber aus dem C ompromiß/ wird niemand eine Exceptton gegeben/ l. 2. ge ar⸗ Litr. 4. Iſt borſehens Rechtens/ daß ex com- promiſſo koͤnne agiret werden/ incerti ad inter- eſſe, Ex compromiſſoenim, quamuis pœna adiecta non fuerit, incerti actio competit, diem proferre. S. fin. de arlit. Hiegegen aber wird ex pacto, actio ad intereſſe nicht geſtattet/ wor⸗ aus dann gnug erſcheinet/ daß gegenwertiges Compromiß/ kein pactum iſt. b Vnd zuſetzen/ daß es ein paclum ſein ſolte/ wuͤrde jedoch daraus alshald nicht er folgen/ daß erwehnt Compromzs auff die Erben gezogen unte werde/ Dann die pacta ſeind nicht alle einerley Natur/ Art dnd Eigenſchafft/ ſondern es wer⸗ den zweyerley pacta gefunden/ etzliche werden realia, etliche perlonalia genant/ ond das Com⸗ promiß iſt alletn auff Titij, unnd Sempronij Perſon gefaſſet. Woraus dann foĩget/ daß er⸗ wehnt Compromiß ein perſonale, vnd nicht rea le pactum ſey/ Bald. inl. aiem proferre,§. i. de ar- éitru, inquit, Nota, quod compromiſlum perſonale eſt, ſecus eſt in alijs contractibus, vnd die perſonalia pacta erſtrecken ſich auff die Erben nicht. Bber das alles/ wenn gleich das Compromiß/ auch ein reale pactum ſein ſolte⸗ So wuͤrde es jedoch auff die Erben nicht trans⸗ miteiret/ In erwegung/ daß zu Rechte dorſehen/ daß alle compromiſſa, durch abſterbend eines thells der Compromtttenten werden erloͤſchen/ So ferne in dem Compromiß niche ausdruͤckiſch wird geſetzet/ daß das Compromtß auff beyden ſeiten/ auff die Erben ſich erſtrecken ſol/ zu den gemeinen Rechten gezogen. Sexta Quæſtio. SWiſchen einer Stadt/ onnd zweyen ₰ Kauffleuten/ iſt ein dortrag/ dnd zugleich dein Compromtß auffgerichtet/ onnd in dem vortrage iſt des Compromiſſes gedacht wor⸗ den/ Iſt die Frage/ od ſolch Compromiß/ well der eine Kauffman todes vorfahren auffgehoben/ bnd erloſchen ſey? Zu Rechte iſt dorſehen/ daß ein compro- miſlum vniuerſitatis nicht wird erloͤſchet/ durch den toͤdtlichen adgang der jenigen/ ſo compromit⸗ tiret haden/ Bala. inl, proponebatur, num. Ae is- dic, Derowegen folget/ daß auch das Compto⸗ miß durch abſterbend des einen Kauſſmans nicht erloͤſchet ſey/ dann es mus eine gleichheit auff dey⸗ den ſelten ſein/ und gehalten werden. Aber onge⸗ achtet dieſes Rechesgrundes/ erachte ich der war⸗ heit wefrnic ſein/ daß dz Compromiß auf der Stadt in acht genomen/ dnd daraus kan nieht erzwun⸗ gen werden/ daß auch dureh abſterdend des einen Kauffmans/ das Compromis nleht erloſchen ſein ſolte. Dann wenn auch im Compromiß aus⸗ druͤcklich vorſehen were/ dz auff der Stadt ſelten⸗ wenn gleich der gante Raht/ vnd die gantze Com⸗ mun abſtuͤrbe/ dz Compromis nit ſolte ſoluiret/ n erloͤſchet ſein/ koͤnte jedoeh daraus nieht inferirt/ noch erzwungen werden/ daß dieſelbige Dijeſi n. eiten nicht wird erloͤſchet/ ſolches wird nnt ämundeſ Hetßtus Com M(etnt ond vormie Manuitatem nc mnſeraugment Nuiequalitate Mans quim de⸗ Dnt Hec Balc Rautn aaßg aectatls not rrüm giche ha iberltas dlAurfi,an umennyr ſerne in demn Canpranfd 2 geſeset/ daß das Canni alle compromila, mi en/ aaff die Enzenſchafntt ninen Jechtengrpzm. Sexta Qut 2 Wiſchen einer Ctch/ 5* Kauffleuten/ ſendentat 2 199 6 dortrage iſt des Congrnſtt Jhdie Frage0h blcim Kaufſmantodes roxfthena ſchen ſcpi 2 3u Recheeſ derſtin ue am viderftatiäntchrite ein Comprom afgntt Conſilium Trigeſimumprimum. tton/ nd prouiſion/ ſo auff der Stadt ſeit en ge⸗ machet/ auch auff der Kauff leute ſeiten muͤſte ge⸗ halten werden/ Dann der ICtus redet alſo/ ſi ab altera duntaxac parte heredis mentio com- præhenſa fuerit, compromiſſum ſoluetur morte cuiufuisex litigatoribus, ſicut ſolue- retur altero mortuo, ſt neutrius heredis per- ſona comprehenderetur. l. ſed& inrerpellatur, de awitris. b Pndob hiegegen moͤchte geſaget werden/ die b gleichhett mus gehalten werden/ vnd das Com⸗ promiß ſol nicht elaudiciren/ wie Bald. ſchreibet/ adderne iud fied interpellatur. Derwegen folget noch⸗ mahlen/ wenn eine gleichheit ſol gehalten wer⸗ nann den/ daß erwehnt Compromiß/ durch des einen Kauffmans abſterben nicht muͤſſe erloſchen ſein/ wetles nicht erleſchet were/ wenn der gantze raht/ oder die gantze Commun were abgeſtorben. Welch Argument ond einwurff/ ob er gleich anſehnlich ſcheinet/ doch keiner erhebligkeit iſt/ dann es kan geantwortet werden/ Die gleich⸗ heit dauon die Rechtsgelahrten dieſes thells re⸗ den/ gehet nicht dahin/ bnd iſt nieht daßin gemei⸗ net/ daß das Compromtß dadurch ſuſtiniret/ ond erhalten werden ſol/ ſondern wird dahin gemet⸗ net/ daß das Compromiß/ durch die gleichheit ſol ſoluiret/ dnd vornichtiget werden/ Nam itaBald. ind. l. ſediuterpellatar, inquit. Inæqualitas ad æqualitatem reducitur per detractionem, non per augmentum. Vnde non reducitur ſic ad æqualitatem, vt compræhendatur vl- terius, quàm heres ex vna parte, ſed quod neuter, Hæc Bald. b Zu dem/ daß geſaget wird/ compromiſſum Vvniuerſitatis non finiri morte compromit- tent ium, ſolchs hat als dann raum vnd ſtat/ weñ eine vniuerſitas compromittirt mit einer andern Vniuerſitet/ vnd Gemein. Wenn aber eine ge⸗ mein mit einem priuato, vnd particulari aliquo compromittirt/ in dieſem fall/ wird das Compro⸗ miß ſolutret/ auch auff der Vniuerſitet/ ond Ge⸗ mein ſeiten/ wenn die Heupter/& capita vniuer- fitatis, wie die Buͤrgermeiſter ſein/ vorſterben/ vnd auff der andern ſeiten der Erben keine erweh⸗ nung geſchehen iſt/ Et hoc ideò, nè contractus claudicet, Itaà in terminis declarat, Franciſc. Aretin. in a præſentata, in 7. nota. de teſtibus. Bald. in d. l. ſedinterpellatur. So khut auch im gleiehen nichts/ wenn geſa⸗ get werden wolte/ daß zu Rechte vorſehen/ daß ein Compromiß iſt erloſchen/ wenn don der einen ſei⸗ ten nur einer compromiktiret hat/ vnd derſelbe iſt verſtorben/ Wenn aber von der einen ſeiten diele haben compromitttret/ vnd einer vᷣnter jnen bor⸗ ſtirbet/ in dieſem Fall/ wird das Compromiß nit geen diget/ ſo diel die dberbleibenden Perſonen an⸗ trifft/ woraus dann folget/ ob wol das C ompro⸗ miß/ ſo diel des einen Kauffmans Erben anlan⸗ Him ſequuntur. b Weiter ſeind alle die ſachen/ ſo zum Com⸗ 459 get/ erloſchen/ daß jedoch erwehnts Compromiß/ nicht erloſchen ſey/ ſo biel des andern Kauff⸗ mans Perſon betrifft. Dann hier wider kan mit beſtande geſaget werden/ Es mus ein dnterſcheldt gemacht werden/ zwiſchen den ſachen/ daruůͤber compromittiret worden iſt/ Dann ſo die jachen alſo gewandt/ dnd geſchaffen/ daß dieſelbige zer⸗ theilet werden koͤnnen/ So wird das Compro⸗ miß ſolutret/ allein ſo weit/ als den borſtorden die ſachen betroffen haben/ Vnd ſo biel die ſuperſti- tes belanget/ Bleibt das Compromiß in ſeinen wuͤrden. Wenn aber die compromiltirte ſachen indiuiduæ ſein/ dnd nicht koͤnnen zerthetlet wer⸗ den/ in dieſem Fall/ wird durch eines bon den Compromtttenten abſterbend/ das gante Com⸗ promiß/ auch ſo diel die dberbleibende betrifft⸗ auffgehoben/ Itaà ab Accurſio traditum eſtint. diem proférre, S. z. de arbitrius,& gl. ilum Dd, paſ promiß auffgeſetzet worden ſein/ indiuiduæ cau- ſæ, ausgenommen einen Hoff/ welcher ratione connexitatis pro indiuiduo reputirt/di gehal⸗ ten wird h/ ſonderlich/ weil auch in compromiſſo vorſehen/ daß die arbitri don allen ſachen zugleich ſollen ſprechen/ Vnd in dieſem Fall/ wenn die vorglelchung dermaſſen getroffen/ daß die arbitri in allen ſachen zugleich ſprechen ſollen/ werden die ſachen/ wenn ſie gleich diuiduæ ſein/ pro in- diuiduis gehalten/ vnnd wird das Compromiß durch eines abſterbend/ auch ſo viel die andern Compromittenten betrifft/ ſoluiret/ ond auffge⸗ hoben/ Bart.& Bald in l. quid ramen, de arbirrti. Wann nun weiter eingeworffen werden moͤchte/ In dem vortrage wird der Erben ge⸗ dacht/ wie zu ende des vortrags zuerſehen/ Das Compromiß aber iſt ein ſtuͤcke des dortrags/ dann in dem vortrage wird des Compromiſſes gedacht/ Darumb ſo mus die clauſula des vortrags/ ſo von den Erben redet/ auch auff das Compro⸗ miß gezogen werden/ So kan auch darauff mit beſtande geantwortet werden/ Diß Argument iſt genommen aà toto ad partem, ond ſolche Ar- gumenta gelten dann nichts/ wenn inter to⸗ tum,& partem diuerſa ratio iſt. Iaſon inl qui hiue, de coudictio. ſine cauſ. Socin. in l. ait prætor, de lureiurando. Allhier aber iſt ratio diuerſiſſi- ma, dann der vortrag redes von den Puncten/ vnd Arriculn/ ſo dorglichen/ ond dortragen ſein⸗ Das Compromiß von vnnorglichenen Vuneten/ vnd Artiennnu. So ſſt man aueh nicht geſtendig/ daß das Compromiß ein ſtuͤcke des dortrages ſein ſolte/ darumb daß in erwehntem vortrage des Compro⸗ miſſes erwehnung geſchicht. Dann im Teſta⸗ ment/ geſchicht auch erwehnung der Legaten/ vnd die legara ſeind gleichwol kein ſtuͤcke des Te⸗ ſtaments/ ond ſolches beſſer/ vnd klerlicher aus⸗ Rr 2 zufuͤh⸗ 460 zufuͤhren/ ſagen die Rechtslehrer/ Quod pars tripliciter intelligitur. Alia eſt pars inte- gralis, quæ alio modo dici poteſt, pars ſub- ſtantialis, aut eſſentialis. Alia pars prædica⸗ mentalis, aut fubiectiua. Alia deniq; eſt pars accidentalis, aut qualificatiua. Pars integra- lis eſt, quæ integrat ipſum totum,& ſine qua totum conſiſtere non poteſt, Vt homo conft- ſtit ex duabus partibus, ex corpore,& animæ, & iſtæ partes integrales dicuntur, quia inte- grant, aut faciunt iplum totum, ità, quòd ſi- ne altera ipſarum totum conſtare non poffet. Nam anima ſola ſine corpore non dici poteſt homo. Similiter corpus ſine anima home non dicitur. Pars prædicamentalis, ſiue ſub- iectiua eſt, quando totum prædicatur de ipſa parte, ſeu quando poſita,& prædicata par- te, ponitur, aut prædicatur ipſum genus. Vr animal genus eſt, homo ſpecies, aut pars ge- neris. Item bos. Et cum dico, homo eſt, ili- côſequitur genus ergo animal. Bos, ergo animal. Hæc prædicamentalis pars differt ab integrali dupliciter, quia pars prædicamen talis nõ integrat, aut perßicit totum, ità qued totum ſtarenon poſſit ſine parte prædicamen. tali, vt poteſt eſſe animal, licet non ſit home, cum plures aliæ ſint ſpecies animalium. De- inde quia pars integralis non prædicar, aut ponit totum. Imò ſine toto eſſe poteſt, vt ani- ma ſine corpore, corpus ſine anima, ſecd totum nonpoteſt eſſe ſine ſuis part ibus integralibus. Hæc prædicamentalis pars dicitur ſubiecti- ua, quia ſubijcitur ſuo generi, quia poſità ſpe- cie neceſſariò ponitur genus. Pars acciden- talis, aut qualificatiua dicitur, quæ poteſt abeſſe,& adeſle eitra ſubiecti corruptionem, & üne qua totum conſifiere poteſt, nec, eâ prædicatd, ponitur gemis. Vt dies adiecta ſti- pularioni eſt parsaccidentalis. A die i folge, daß⸗wie obenn geſe zi, dle Legata gein üeke des Teſtaments ſein⸗Dann dor erſt/ ſeind die legata heln pars integralis te- ſtamenti, quia non integrant teſtamentum, & poreſt teſtamentum eſſe, licet in eo nulla relinquantur legata. Et hoc extra omnem eſt controuerſiam. Zum andern ſeind die Legata auch kein pars prædicamentalis, ſiue ſubiecti- ua teſtamenti, quia poſito legato, non ſtarim ponitur teſtamentum, cùm legata ab inteſta- to,& codicillis relinqui poſlint. Wie dann daraus/ daß im Teſtament/ der Legaten gedacht wird/ nicht folget/ daß die Legata ein pars teſta⸗ menti ſein/ Alſo folget auch nicht/ daß das Compromiß ein ſtuͤcke des vortrags ſey/ Dar⸗ umb daß im vortrage des Compromiſſes gedacht wird. 1 Vnnd hindert niches/ daß hiewider mochte replicirt werden/ daß die Rechtslehrer ins ge⸗ Conſilium Trig eſimumprimum. mein ſehlieſſen/ daß die legata, vmb welcher wll⸗ len das Teſtament wird gemacht/ pars integra- lis teſtamenti ſein/ Socinus& loban. Cyotrus in Rubrica de legat. I. Vnd daß daraus erfolze/ wein der vortrag/ wenn die/ noch dnerledigten Pun⸗ tte/ zu ſchleuniger erorterung nicht weren geſe⸗ tzet/ nicht were auff gerichtet worden/ daß auch das Compromiß pars integralis tranſactionis oder des vortrages ſein muͤſſe. Dann hlierans kan noch in weiten nicht inferirt/ ond geſchloſſen werden/ Daß die clauſula des vortrages/ ſo don den Erben redet/ auff das Compromiß ſolte koͤn⸗ nen gezogen werden/ welches alſo erwelſet wird. Vor erſt/ daß die Opinion der Rechtsge⸗ lahrten/ daß die legata, vmb welcher willen/ das Teſtament wirdgemacht/ pars integralis teſta menti ſein/ falſch dnnd zu Rechte nicht beſtehen baͤnne/ der drſachen halder/ daß die legara in cau. ſam caduc itatis kommen/ oder die Legatarij die legata repudiſren konnen/ Vnd wuͤrde alſo das Tecament dmbͤgeſtoſſen/ dnd vornichtiget/ quia rotumno poreſt ſtare ſine partibus ſuis in- ent wird darumlb/ daß die legata in cauſam duei kommen/ Sder ſonſt repndijret werden/ nicht boynichtiget/ ror. zitul. de hus quæa pro non ſon- plu Cec&r 101. Iit. de cadu. tollend. Vnd folgel alſo ſchließlich/ daß auch die legata, bmo welcher willen das Teſtament wied gemacht/ pars inte- gralis teſtamenti nicht ſein koͤnnen. 1 Zum andern zuſeten nicht deſto weniger/ daß die legata, darumb das Keſtament wird ge⸗ . 4 . 8 8 macht, pars integralis teſtamenti ſeln ſolten/ vnd daß alſo auch das Compromiß pars integra⸗ lis tranſactionis were/eoͤnte jedoch daraus niche erzwungen werden/ daß die clauſula bon den Er⸗ ben/ ſo in dem vortrage geſetzet/ zu dem Compro⸗ miß gehoͤre. Dann gleich wie im Teſtament die clauſula, ſo generi perſonarum, Aocest, here- dibus adſcribiret/ des gantzen Teſtaments clau⸗ fuld iſt/ onnd gleichwol die legatarios nicht he⸗ greifft/ ſondern allein die heredes. quæ candlitia, iy princip. de conaitio.& demonſir. Alſo kan dle claufula des bortrages/ daß die Partheyen dor ſich/ vnndhre Nachkommen den vortrag/ ſiett/ feſt/ dnnd onuorbruͤchlich wollen halten/ auffs Compromiß nicht gezogen werden/ In betrach⸗ tung/ daß erwehnt Compromtß nicht mehr ein ſtuͤcke des vortrages iſ/ als das legatum ein ſtuͤ⸗ cke des Teſtaments/ vnd wird auch ſonſt geſaget/ uod ex ſepara tis,& diuerſis nihil poſſit con- cludenter inferri. b Weiter kan auch gnugſam erwieſen werden⸗ daß mehr erwehnte clauſula des vortrags/ ſo bon den Erben redet/ zum Compromiß nicht geho⸗ re. Dann die clauſula des vortrages referirt ſich nicht allein Buchſtablich auff den vortrag⸗ ſondern iſt auch eine iurata,& poœnalis hroniſ 10, tegralibus, Dß aber iſt falſch/ vnd das Teſta⸗ dagtieten ſee Rantmmilbpl anb defhei Mkeestdes bortrag DWouazchen/ dnd anpn. Vndr erhan/ S twiton auf neten/ -nut. tit. d ad mlau chlleplſch/ daß auchteleem en das Teſtamen’ vedaenut eteſta menti pich hakörmn. Zum andern prſeaenuchedthn cgati, darun? das Tfen / pars integralis tetana daf aiſo auch das E mnnir aſactionis were/fanteſat ungeu werden/ ef tecluti vin dem dortr g geitne zehort. Dann glech nali ſula, ſogener gerſonum nferti. andt nter Il nthjan 6 „ auch Pater an— 4 9 4 1 der, tet. inlaeuan Conſilium Trigeſimumprimum. ſio, daß man wider den vortrag nichts handelen wolle/ Weil aber die Punct/ vnnd Artteul/ ſo zum Compromiß auffgeſetzet/ nicht dortragen/ ſo kan die pœnalis, vnd iurata promiifio de non contraueniendo auffs Compromiß/ ſo ſonder⸗ lich vorfaſſet/ nicht gezogen werden. Zum an⸗ dern wird im bvortrage geſaget/ daß die Partheien beyderſetts gelobet/ den vortrag dnuorbruͤchlich zuhalten/ dieſe wort koͤnnen auch fuͤglich nicht vorſtanden werden/ dann allein von den Pun⸗ cten/ vnd Articuln/ ſo vorglichen/ vnd dortra⸗ Die gen/ die kan man onuorbruͤchlich halten. noch nicht vorglichen vnnd vortragen ſein/ die kan man vnuorbruͤchlich nicht halten/ Nam cui non conueniunt verba diſpoſitionis, ei nec diſpoſitio conuenit. Zum dritten ſagen die Rechte daß in einer jeden Diſpoſitton/ das prin- cipale propoſitum agentiumſol angeſehen wer⸗ den/ Hieraus folget/ daß die clauſula des bor⸗ trags allein zu dem dortrage gehoͤre/ weleher do⸗ in mahls principaliter geſchehen/ vorſchrieben/ vnd vorſiegelt worden iſt. Vnd iſt frembde zu⸗ uornehmen/ daß die tranſactio, circa forma- lem obligat ionem compromiſſi mehr ſol wir⸗ cken/ als das Compromiß an jhm ſelbſt/ da je⸗ doch geſchrieden ſtehet/ Omnem tractatum ex compromiſſo ipſo deſumendum, l. non aifin- gué mus, S. de ofhigio de arbitrir. So weiſen aus die wort des bortrags/ daß man das Compromiß in acht haben/ ond anſchawen ſol/ mehr als den vortrag ꝛc. Und weil im Compromiß der Erben nicht gedacht/ So folget daß auch die clauſula der tranſaction auff das Compromiß nicht muͤge gezogen werden/ Anch in ſonderlicher betrach⸗ tung/ daß zu Rechte derordnet/ daß die clauſula tranſactionis, inducta ad vnum finem non de- bet operari alium. Zum dlerden/ iſt dem Com⸗ promiß/ auch eine geringe zeit angeſetzet/ woraus abzunehmen/ daß man auff die Erben nicht ge⸗ dacht/ ſondern haben beyde theile gehoffet/ ſie wuͤrden ſo lange leben/ biß das Compromiß moch⸗ te geendiget werden/ vnd wenn man ſolches nicht gehoffet/ were der Erben in dem Compromiß wol gedacht/ Dann alles iſt zu dero zeit mit groſſem bedencken gehandelt.. Vnnd wenn hiegegen wolte weiters einge⸗ worffen werden/ Beyderſeits gemuͤht/ wille/ vnnd meinung iſt geweſen/ daß ein Compromiß ſolte gemacht werden/ biß die/ noch vnuorgliche⸗ ne/ ſachen wuͤrden geendiget/ wie aus dem Verli- culo des vortrags erſcheinet/ damtt nun aller ꝛc. Ergoob gleich der Erben im Compromiß nicht gedacht/ ſo iſt man gleichwol ſ chuͤldig/ die noch vnuortragene Puncte durch ein Compromiß zuer⸗ oͤrtern. b 885 So kan hierauff geantwortet werden/ wenn gleich die Compromittenten auch per ſtipulatio- nem hetten zugeſaget/ ein Compromiß zu ma⸗ 461 chen/ biß die ſachen geendiget/ ſo were nicht deſto weniger ſolche zuſage/ durch eines bon den Com⸗ promittenten tod auff gehoben/ dnd erloſchen/ vn⸗ geachtet/ oh das Compromiß gemacht/ und auff⸗ gerichtet/ oder noch hette ſolten auffgerichtet wer⸗ den/ Quia non debet efle maioris efficaciæ promiſſio faciendi compromiſſi, quàm ſit ipſum compromiſſum. b Im gleichen irret nichts/ wenn geſaget wer⸗ den ſolte/ Es iſt eine gemeine Rechtsregal/ Quod relatum eſt in referente, cum omnibus fuis qualnatibus. Nun tſt war/ daß der bortrag ſich referirt zum Compromiß/ Daraus folget/ daß das Compromiß/ als ein relatum in referente tranſactione ſein muͤſſe/ Vnd weil zu ende der tranſaction der Erben wird gedacht/ So leſt ſichs anſehen/ daß auch das Compromiß derogeſtalt ſey auffgerichtet worden/ daß es nicht allein diecom⸗ promittenten/ ſonder auch jhre Erben derbunden. Dann dis Argument/ kan mancherley weiſe ſolutret werden/ Vnd vor erſt/ ob wol nicht ohne/ Quòd relatum eſt in referente, So folget je⸗ doch daraus nicht/ quòd referens ſit in relato, Vnd derowegen/ ob wol in tranſactione refe- rente der Erben wird gedacht/ So kan jedoch daraus alsbald nit geſchloſſen werden/ daß auch im Compromiß der Erben gedaeht/ dnd daß dieſel⸗ bige clauſula zum Compromiß gryoͤren ſolte/ſon⸗ dern das iſt diel mehr war/ daß die relatio reſirin⸗ giret wird/ ad ipſum relarum. Relatio gene- ralis reſtringitur ad ſpecificata inquit Socin. conſ. I9.2„9. in 3. vol. Alſo/ dnd derogeſtalt/ daß dle trranſactio referens mus vorſtanden werden/ ſecundum tenorem,& qualitatem compro- miſſi relari, vnd nicht weiter. Parzſius conſil. 100. nu. 22. in I. Volum. Vnd folget daraus/ daß das Eompromiß zu den Erben/ well derſelben nicht gedacht/ nicht gezogen werde/ Vnd ohne fernere wettleufftigkeit iſt war/ Quòd aliud eſt relarum, aliud referens, Vnd derwegen iſt auch war/ daß die tranſactio referens nicht eins ſey/ mit dem relato compromifſo. 1 Vnd wenn gleich hierauff ferners ſolte ein⸗ geworffen werden/ Diß iſt nachgegeben worden/ quòd relatum ſir in referente, Hieraus wird nochmaln alſo inferiret. Relatum eſt in referen- te. Das Compromiß refertret ſich/ auff den vor⸗ trag/ Ergoò ſo iſt dis relata tranſactio in com- promiſſo referente, So iſt darauff kuͤrtzlich zu antworten/ Das Compromiß referiret ſich auff den vortrag/ nicht zu dem ende/ daß der vorkrag ſey ein relatum, dnd ſey in dem Compromiß/ wel⸗ ches gemacht/ vnd auffgertchtet iſt/ vber den Ar⸗ ticnlen/ dnd Puncten/ daruͤber man ſich nicht hat koͤnnen dorgleichen/ dnd vortragen/ bnd ſeind alſo das Compromiß/ ond der dortrag duo incom- patibilia, ſondern darumb referiret/ ſich das Compromiß auff den vortrag/ daß die vrſache an⸗ Rr 3 gezogen 462 gezogen werde/ worumb die forma compromiſſi don der Tranſactton abgeſondert ſey/ gleich wie die wort an jhme ſelbſt ausweiſen. Vnd zuſetzen/ daß die tranſactio mit ſeinen Clauſulen im Compromiſſo ſein ſolte/tanquam relata, wuͤrde jedoch durchaus nicht koͤnnen er⸗ zwungen werden/ daß das Compromis zu den Erben gehoͤre. Dann es wird pro formaerfor⸗ dert/ daß im Compromis der Erben mus gedacht werden/ ſo ferne das Compromtß auff die Erben ſich erſtrecken ſol/ L. aiem proferre,§. z. ae arbi tris. Si, inquit Mrus, heredis mentio, vel cætero- rum facta in compromiſlo non fuerit, morte ſoluetur compromiſſum, quod ipſum repeti- tur, inl. ſed& interpellatur. S. fin. ead. Condi- tio formam inducit, latè Tyraquel. in tracla. ceſſante cauſa. i. limitat. num 6⁊. Cuim verò lex requirit expreſſionem pro forma, non ſuffi- cit, illam expreſſionem fieri per relationem ad illud, Iaſon in l. Gallus, S. idem creaendum, nu. 76. de liber.& poſtu. Inänterlocutoria, inquit, requiritur expreſſio cauſæ pro forma,& ideò non ſufficit expreſſio per relationem, Vnnd folget alſo aus dieſem/ daß die Clauſula des/ ſo von den Erben redet/ auffs Compromiß nicht koͤnne gezogen/ well der Erben in ſpecie, vnd no- minatim, in dem Compromis hat ſollen gedacht werden. b DVnd zu ſetzen/ daß die expreſſio heredum in compromiſſo, pro forma nicht ſolte erfordert werden/ So kan jedoch nicht verleugnet werden/ daß die leges ſimplieiter erforderen dnd wollen/ daß im Compromts der Erden ſol gedacht wer⸗ den/ vt ex ſuprâ dictis legibus patet. Ea verò, quæ ſpeciali nota digna ſunt, ſi omittantur, videntur a partibus neglecta, ond ſtehet daraus abzunehmen/ daß dieſelbigen dinge/ ſo ſpecialem notam er fordern/ nieht inductrt werden/ per re- lationem ad aliud, ſondern in ſpecie, vnd no- minatim muͤſſen exprimirt werden. Vöer diß alles ſagen die Rechte/ onnd wol⸗ len/ Quoties compromiſſo vel in formã, vel in perſonaà, vel in qualitate aliquid adijcitur, aliud,& nouum compromiſlum factum vide- Tl. l. Labeo, de arbitris.& norauit Socin. conßel.7. num. J. in. valam. Hieraus folget/ wenn das auffgerichtete Compromis per ſe nicht ſolte con⸗ ſiderirt werden/ Derogeſtalt/ wie es vorfaſſet iſt/ ſondern ſolte conſiderirt werden/ per rela- tionem ad aliud, daß erwehnts Compromis pꝓropter illam relationem ad aliud, ein newes Compromts/ vnnd don den andern abgeſondert ſein wuͤrde/ quod abſurdum&c. Vnd folget alſo ſchließlich/ daß die auffgerichte forma compro- miſli mus in acht genommen werden/ abiq; ad- dita mente perſonarum, ſiue heredum„quia alids per relationem tolleretur compromiſ- ſum,& nouum ſubſtitucretur. Conſilium Trigeſimumprimum. Da auch ſolte eingewendet werden/ wenn man nicht wuͤrde zulaſſen/ daß das Compromiß per relationem auff die Erben ſolte gezogen werden/ wuͤrde daraus auch erfolgen/ dz die tranſ. actio nulla,& eluſoria, So iſt darauff dieſe ant⸗ wort zugeben/ Es iſt onleugbar/ daß man wol hat koͤnnen tranſigiren ohne auffrichtung eines Erblichen Compromiſſes/ vnd ſo das Compro⸗ mis die Erben hat ſollen vorbinden/ Worumh hat man dann der Erben nicht gedacht/ welches mit einem wort hat koͤnnen geſchehen/ Quod non cantat inſtrumentum, nec nos cantare debemus. Zu dem/ wenn gleich beyder theile ge⸗ můͦt/ wille/ dnd meinung geweſen were/ daß man ſolte/ ein Compromis machen/ biß dte ſachen zum ende lauffen/ were jedoch ſolches nicht ge⸗ nug ad aſtringendos heredes, vnd wuͤrden ſonſt alle Compromiſſa, aus den gemeinen wahnder Menſchen auff die Erben gehen/ welches die le. ges, ſo ſpecialem heredum mentionem erfor⸗ dern/ nit nachgeben/ Vide, quæ ſuprà ad finem prioris conſilij dicta. So wird auch mit nachfolgenden gemeinen Rechtsregulen erweiſet/ daß die Clauſula, infi. ne tranſactionis poſita, auff das Compromis nicht koͤnne gezogen wer den/ Dann es kan nicht vorneinet werden/ daß das Compromis in tranl⸗ actione nicht principaliter, ondern incidenter referiret wird/ Vnd derowegen kan die clauſula tranſactionts ad compromiſſum, nicht gezogen werden/ Quia clauſula, in fine poſita, refer- tur adcapitula præcedentia, quæ principali- ter deducta ſunt, non ad ea, quæ incidenter, vel demonſtratiueè. Item clauſula finalis non refertur ad capitula, quæ habet diuerſam, vel ſeparatam materiam. Item non refertur ad ea, de quibus ſpecialiter eſt diſpoſitum, ſi- ue, quæ habent propriam determinationem per ſe. Nun hat das Compromis diuerſam ma- teriam à tranſactione, es hat auch ſpecialem diſpoſitionem, Ergo. Letzlich wenn ein zweif⸗ fel ſein ſolte/ ob die clauſula des dortrags/ ſo bon den Erben redet/ zu dem Compromis gehoͤre/ oder nicht/ in dieſem zweiffel muͤſte die interpte ratio wider die Landsfuͤrſten geſeheßen/ ſeaun⸗ dum l, vereribus, de pactis. So hindert auch gantz nichts/ wenn ferner geſaget werden wolte/ Acceſlorium ſequitur naturam principalis, a acceſſorium, de regu. Iur. in d. lccum principalis, de reg. lur. Et quicquid eſt ſtatutum in principali, cenſetur quoq; ſtatu- tum in acceſſorio. Sed compromiſſum eſtac ceſlorium tranſactionis, In ipſa enim tranſ- actione conuenit, vt fieret compromifium, & niſi factum fuiſſet, non procefſiſſet tranſ⸗ actio. Ergo&c. Dann hierauff iſt zu ant worten/ daß dle dor⸗ einigung/ ſo im dortrage don aufftchemng e I an Wigetlonun 1 n Derfonarur ijjttedunt mat Naaitri veler taatuwinikeſt nwaccediit gdeiuſdori di Aechte Ennend efer⸗ aiebuliAc tbeſkdnon t umngunconp wornlatemi nxnn denſchen auff die E gnn ſo ſpecialem bercun nen nmt nachgeden/ Nide que Oris conſili) dica. So widd aach mit nethüͤr echtsregulen erveſt/ uinn tranlactionispofita, ufui deküune gezogen vnia da neinet werden/ daß das Ciumn one nicht principalitey aume rtret wird/ Vnd daudexaken Alactionts ad compromilint den/ Quia clauſua, iatæ ad capitulapræctcentiu, u deducta ſuat, nonadca,qrr demonſſratiue. Itemcuuii rtur ad capituh, qur ert ſeparatam materuam 1 a, de quibus ſpeciuluacdty qur hubeut— e. Nan hatds Comant 3 um à tranſactione, 64 oütionem, Ero. 1, in ſolle/ ob deeclauluaca tium— urbetrd cooucm—. Mon aedum fuiler,vof 4c Conſilium Trigeſimumprimum. 453 Compromiſſes geſchehen/ largo quodam modo acceſlorium tranſactionis boͤnne genant wer⸗ den. Das Compromiß aber derogeſtalt/ wie es in ſeiner Form borfaſſet/ iſt kein acceſſorium tranſactionis, Vnnd ein anders iſt die vorei⸗ nigung von auffeichtung des Compromiſſes/ ein anders das Compromis an ſich/ ond don einem wird zum andern nicht infertrt/ vnnd erſcheinet alſo aus dieſem/ daß das Compromiß/ deroge⸗ ſtalt wie es in einer ſonderlichen Form/ vnd ſon⸗ derlichen dor ſchreibung vor faſſet/ kein warhaff⸗ tiges voluntarium acceſſorium tranſactionis ſey/ Dann ſonſt were es voluntate partium a tranſactione nicht ſegregtret/ vnnd abgeſondert/ So ſagen auch die Recheslehrer/ daß biererley art acceſſorij ſenn. Quoddam enim eſtacceſ- ſorium perſonarum, quoddam rerum, quod- dam obligationum, quoddam deniq; actio- num. Perſonarum acceſſorium dicitur, cm filij accedunt matri ancillæ. Rerum cùm res accedit rei, vel perſonæ, vt capiſtrum& ſella equo, homini veſtis. Obligationum, quando obligatio accedit obligationi, vt hypotheca- ria,& fide iuſſoria; Actionum quandoactio accedit actioni, Alberic. ae Roſare, in l. 2. C de luitio. pigno. Vnd das Compromiß kan ad nul. lum genus acceſſorij gerechnet werden. Zu de⸗ me ſagen die Rechte onnd lehren derſelben Sert⸗ benten/ dnd Lehrer/ daß man wol muͤge argutren ex vi vocabuli. Acceſſorium aber heiſſet/ quod alteri accedit. Compromiſſum non accedit alteri. Ergò non eſt acceſſorium. Minor pro- batur, quia compromiſſum antecellit tranſ- actionem ſaltem intentione partinm. Si verò tranſactio præceſſit, tunc rurſus compromiſ- ſum non eſt acceſforium, cùm ex ea cauſa ſit factum, quod de illis controuerſis articulis tranſigi non potuerit. Ideòq; non acceſſio eſt tranſactionis, ſed illud ipſum capur tranſ- actionis, in quo de compromiſſo fit mentio, ſolùm denotat originem,& cauſam, curilli articuli per compromifſum à tranfactione fuerint ſeparati. Si deniq; tranſactio,& compromiſſum ſimul,& ſemel facta fuerunt, idem erit, Quia partes ideò compromiſe- runt, ne re infecta,& non tranſacta, quò ad cætera, diſcederent. Quare ſi debuit ac- ceſſorium eſſe, vnà fuiſſet comprehenſum, non in ſeparata,& ſpeciali formãâ compoli- tum. Illa ſegregatio non alicui acceſſorio, ſed negotio per ſe ſtatim congruit. Deniq; in tranſactione fit mentio compromilſſi non Per viam acceſſorij, ſed per viam relationis. Das Compromiß iſt auch kein neceſlarium acceſſorium, Dann ſolches kan ſine principali nicht ſein/ Cagnol. in d. l. aum principalis, num. 6. G 7. laſon& Dal in Rubrica de legat. Das Com⸗ promiß aber kan wol ſein/ ſine tranſactione, da⸗ hero koͤmpt daß erweßnt Compromiß auch nicht kan genennet werden/ ein dependens à tranſ- actione. Illud enim dicitur dependens, quan- do, vno poſito, neceffariò ſequtrur aliud, Vnnd wenn wir gleich wolten concediren/ vnnd nachgeben/ Quòd poſita tranſactione, omni- nõ non debuerit ſequi compromiſſum, So hat dennoch erwehnts Compromiß nicht ſollen geſchehen/ ſub eadem forma, quà tranſactio, ſed ſeorſim ſcriptum, ſigillatum,& diuerſa pœna munitum eſt,& ideò hoc reſpectu neq; principale dicitur, cum forma det eſle rei, Vnd procediret alſo das argumentum ab ac- ceſforio gar nicht. b Dennoeh zuſetzen/ daß erwehnt Compromiß ein acceſſorium tranſactionis ſein ſolte/ folget jedoch daraus alsbald nicht/ quòd reguletur ſe- cundum tranſactionem, Vnd daß die clauſu. la von den Erben/ zu dem Compromtß/ ſo in ſe⸗ paratà formâ,& charta componirt/ gehoͤren ſolte. Dann acceſſorium non ſequitur prin- cipale, quando in acceſſorio reperitur pro- uiſio, vel diſpoſitio ſpecialis. In vnſerm Fall aber/ hat das Compromiß nicht allein certam determinationem, a partibus inſerram ‚ſon⸗ dern auch à lege hanc ſpecialem dstermma- tionem, vt nihil in eo veniat, niſi quodex- preſſum eſt, vt venitet,& vt hercdis mentio in eo comprehendatur, alias mortuo vnius compromittentium ſoluatur. Mynabing. ebſer⸗ kar. 2. cenruria. So iſt auch Rechtens/ quòd acceſſorlum non ſequitur principale, quando in acceſſo- rio eſt diuerſa ratio. Hic ratio diuerſimma, wie daraus erſcheinet/ daß die tranſactio ſonder⸗ lich/ vnd das Compromiß auch ſonder lich conci⸗ pirt. So vorbindet auch der dortrag die Erben/ wenn glelch der Erben nicht were gedacht/. 9. g⸗ prebat. Das Compromiß aber nicht/ ſo der Er⸗ ben keine erwehnung geſehehen. Et ideò acceſ- ſorium non regulatur ſecundum naturam principalis, vt in terminis de compromiffo glofla ſentit, in a. l. bactum, dicens, illud eſle diuerſæ naturæ à pacto,& tranſactione. Vnd hindert niches/ wenn hiergegen wolte geſaget werden/ quOd expreſſio heredum com- præhenſa in tranſactione principali, aliquid plus debeat ope rari, Areum. l. quandlb, Le legu. T. Si quando quis vxori ſuæ ea, quæ viuus do- nauerar, vulgari modo leget, hon de alijs-— 0- nationibus videri eum ſentire, ait„quam de his quæ iure valituræ non ſunt. Dann zier⸗ auff iſt zu antworten/ daß entweder erwehnte ex- preſio geſchehen ſey/ auff dieſelbige weiſe/ quo tacitè inerat, tunc nihil plus operatur, ſed facit, vt diſpoſitio non dicatur amplius ta- cita, ſed expreſla. Oder die expreſtio iſt ge⸗ ſchehen„ wenn eo modo quo tacits inerat, Rr 4&X tunc —————— 464 & tunc hoc operatur, vtn on admittatur pro- batio in contrarium. Nam quamuis in pa- tis,& tranſactionibus heredes quoque ab- ligentur, etiamſi de illis nihil dictum fuerit, tamen hoc ſit in dubio,& præſumptione tan- tuͤm, ſiue interpretarione legis, non autem ineſt neceſſariò, d. l. f pattum, in verbo plerum- que, de probat. Hoc dubium tollitur expreſſa heredum mentione facta, l. quæ aubitationu, de reg. iuru. Et hoc caſuex preſſio operatur, quò ad iplum expreſſum ‚nonetiam, quò ad diuerſa,& ſeparata, Et ſic conſequenter itaà mentio heredum non poteſt ad compromit- fum pertrahi, cùm ſatis habeat operari, quò ad ipſam tranſactionem,& illius multiplicia capita. Nam acceſſorium non regulatur ſe- cundum naturam principalis, quando diſpo- ſitio in ſolo principali poteſt verificari. Letzlich ſo viel diß Argument antrifft/ iſt zu⸗ mercken/ quòd diſpoſitum in principali, cen- ſeatur quoque diſpofitum in acceſſorio, id eſle non ex veritate, ſed per interpretatio- nem. Et quamuis in principali,& acceſſo- rio tantum valeat illa interpretatio, quan- tum veritas, ſecandaum Bala. inl. 3. S. hæë verba, de negoris geſtis. tamen Baldus loquitur de ve- ro acceſſorio, vt ſunt fructus ad rem, quem- admodum exemplum eius oſtendit. Secus aſſerit, quando cadit inter ea, quæ æquè pa- ria, vel principalia ſunt, vt Tranſactio,& compromiſſum. Præetereà loquitur Baldus in illo caſu, quandotalis interpretatio poteſt fieri citra offendiculum legis. Imòô quando ex mente legis promanat, ſecus ſi lex reſiſtat, vel aliud velit, vt in caſu noſtro. Nam lex in das Cammergericht nicht compromittiret/ ſon⸗ dern dem Proceß ein gewiſſer modus preſcri⸗ biret/ vnd dem Cammergericht/ als ordinario iudici, die cauſarum deciſio vorbehalten wor⸗ den. Daraus folgek/ daß das Compromiß kein warhafftiges Compromiß ſey/ dar allein ein di- rectorium proceſſus ſey/ onnd iſt alſo in conſe⸗ quentiam das Compromiß durch abſterbend deß einen Kauffmans nicht erloſchen/ weil es wie eſane 7 kein nouum compromiſſum gewe⸗ en. 2 b So kan hierauff geantwortet werden/ daß das Keyſerliche Cammergerichte in den noch on⸗ erledigten puneten/ iudex ordinarius nicht ge⸗ weſen. Dann ſo biel die noch vnerledigte puncta anlanget/ ſtehet ſo wol der Stadt/ als den Kauff⸗ leuten frey/ daß ſie die Stadt ſich Clegers ſtadt Conſilium Trigeſunumprimum. anmaſſen/ Vnd die Kauff leute mit Rechte be⸗ ſprechen muͤge/ wenn aber die Stadt die Kauff⸗ leute wil vornehmen/ geſchicht ſolches nicht am Keyſerlichen Cammergerichte/ ſondern dor der Kauffleute Magiſtratu ordinario, ond folget al⸗ ſo/ daß das Keiſerliche Cammergericht in den noch dnerledigtẽ punctẽ/ſonderlich wan die Stadt ſich Clegers ſtadt anmaſſet/ 1udex ordinarius nicht ſey. Hieraus folget weiter/ daß die Kauffleute/ dnd die Stadt in das Keyſerlich Cammergericht wol habẽ compromitttren koͤnnen/ Dann daß geſaget wird/ Inordinarium iudicem compromitti non poſle, ſolches hat als dann raum ond ſtadt/ wenn der iudex, beyder theile/ index ordinarius iſt/ wenn aber der Richter eins theils/ wie in dn⸗ ſerm falle iudex ordinarius iſt/ vnd des andern theils iudex ordinarius nicht iſt/ in dieſem falle kan in den ordinarium, wol compromitttret werden. So ſagen auch die Rechte/ vnd wollen/ daß in principem, ſiue Imperatorem Romanum wol koͤnne tompromittiret werden/ tanquam in arbitrum. Imò ipſe poteſt partes cogere, yt inſe compromittant. Weil dann der Prig. ceps, ſiue Imperator Romanus, ſeine Jurls⸗ dickton/ in dz Keyſerliche Cammergericht trans⸗ ferlret hat/ Dahero dann alle citationes, pro- ceſſus, Inhibiriones, executiones, bnnd derogleichen/ vnter dem Nahmen/ vnd Siegel/ der Keyſerlichen Majeſtet ausgehen/ So folget/ daß nicht weniger in das Hochloͤbliche Keyfer⸗ liche Cammergerichte compromittiret werden muͤge/ als in lmperatorem ipſum comyto⸗ mittirt werden kan/ ſolchs iſt auch dor bielen Jah⸗ ren alſo gebreuchlich geweſen. Vnnd dem allen nach/ weil die Partheyen in das Keyſerliche Cammergericht compromiettret haben/ Vnnd ſolchs vermuͤge Rechtens geſehehen hat koͤnnen. So folget/ daß das Compromiß ein warhafftigs Compromiß/ ond nicht ein directorium pro- ceſlus ſey/ Vnd ſolchs darumb deſtomeht/ daß apud ordinarium iudicem, ex præſcripto partium nicht procedirt/ vnnd die auffgerichlete voranlaſſung ein Compromiß genennet wird/ vnnd cerri directores conſtiturtt/ worden ſein/ Compromiſſi autem quod non eſt, multi pol⸗ ſunt eſſe directores. So iſt auch in vnſerm ge⸗ genwertigem falle nicht allein die ordo proceſſus termini vnd andere alterieret/ ſondern auch die voranlaſſung/ onnd das Compromiß dahin ge⸗ richtet worden/ daß man vor den deputatis; die Aibel vbergeben/ litem conteſtirẽ/ die beweiſung/ vnd anders fuͤhren ſolte. Woraus denn gnug er⸗ ſchetnet/ daß die beſchehene voranlaſſung/ eine warhafftige voranlaſſung ſey/ Dann auch zu Rechte vorſehen/ Quod tunc compromiſſum rectè procedat, quando ità compromittitur in — — — — —— — — — — dei h Wairpropuum nanndilaes impwyriun c ail wemmort cbws kriuntur. wyſthet nie ſi Penmener ditbelkquoc elohwegtur e Nqundcontrahe tadmoniti. aſentender llchiſ/d kegehalten in/ oder —— — — — — —— — — — —— 1 — ſalen werde toykt gehe Senterz heiytellog lamgiruf dügtrhe,zaß dahruffte enſefde En ſutäaühre, ——— — —— —— — ——— —— — /·— —— ·=— — — Conſilium Trigeſimumprimum. 465 in iudicem ordinarium, vt alteretur moͥdus Vnnd was wil man ſagen/ wann gleich die procedendi, Flancus in tract. de arbitris. Hic non Partheyen hun dertmal den Todtfall behertziget/ modus tantùm immutatus eſt, ſed omnia vnd auff jre Erben gedacht hetten/ daß das Com⸗ communid alijs deputatis expediri debue- promiß auff ſie gehen ſolte/ were gleich wol ſolches runt. Hoc amplius compromiſſum fuit fa- ctum ſub pœna quatuor millium aureorum. Deniq; adiecta fuit clauſula, manente rato ordinarium. Wetl deñ das Compromtß/ einwar⸗ d hafftiges Compromiß iſt/ ſo felt die conſequen- tia, ſo oben gemacht bon ſich ſelbſt/ vnd kan dmb⸗ gekeret werden/ dieſer geſtalt/ das Compromiß/ iſt ein warhafftigs Compromiß/ vnd wenn es gleich i ein improprium compromiſſum were/ So di⸗ ſtingutren die leges jedoch nieche inter proprium, & improprium compromiſſum. Compro- miſſa autem morte vnius ex compromitten- tibus finiuntur. Ergo&c. NDNRnd ſtehet nichts im wege/ daß weiters ein ſolch Argumene propontyet werden koͤnte. Re- Sula iuris eſt, quod in omnibusactibus pro ex- preſſo habeatur caſus omiſſus, ſi veriſimile ſit, quòd contrahentes exprefſiſſent, ſi de eo fuiſſent admoniti. Aber in nſerm Falle haben die contrahenten der Erben gedacht/ welches da⸗ hero glaublich iſt/ daß im Compromiß berſehen/ Ps, fiue ImperatorRonanu, tten/ ind Kfalche emmn wie es ſolte gehalten werden/ wenn einer don den tnet hat/ Daßerwdamaken Notarten/ oder Co mpromiſſarten borſterben 4 ſas, Andiditiana am wuͤrde/ dnnd derwegen/ wenn man die Partßei⸗ Keyſerüichen Mafiiterzt ſolte gehalten werden Aœ wuͤrden ſie zweiffels oh⸗ nicht wemger ks H ne zur antwort geben haben/ daß das Compro⸗ e Cammergerichte un miß die Erben derbinden ſolte. Ergohoc habe- raewt tur pro expreſſo&c. — Dann hierauff kan auch mit beſtande geant⸗ nturt w gercin wortet wer den/ daß man nit geſtendig iſt/ daß die al gedrrnchlic 1W Stadt darauff ſolte gedacht haben/ daß das Com d, dal di Pachaa promiß auſfdie Erden ſolte gehen. Dann es bat zain Ihr nicht gebuͤhret/ tam triſtem caſum alterius Hs dermuͤge dae mercatorum zuerwarken. Hierwider hat der ei⸗ daf das E ut ne Kauffman auch nieht gehoffet/ daß er ſo halde myromiß/ mdnich cn wuͤrde ſterben.“ b urm Vnd zuſetzen/ daß die Partheyen den fall des d ordinarium— 1 toͤdtlichen abganges verifimiliter ſolten dedacht uchewwotdtt/ H haben/ weil glaublich/ dz der/ ſo auff eines andern ants aaresonſtes auch gedencken muſſe/ ſo werden die Kauffleute — octo durch jhr eigen Argument gefangen. Sau an mpromihane Eeſe in dem Compromiß von der Compromiſſarien/ dñ 79 mattchat, Nokarten todeltchem abgange eine Diſpoſtttonge⸗ wertigem ierinti ſchehen iſt/ dnd die Kauffleute/ ſo dardurch jhrer mini dnd andert Sw ſterbligkeit auch ſind erinnert worden/ auff jhren nlaſſang/ ru todtfall keine Diſpoſitton gemacht haben/ daß als 1n/ daßman vußt dañ auff die Erden das Compromiß gehen ſolte/ o” So hat dieſes orts nit die vorige Rechtsregul/ ſon⸗ dess fren ol 5 dern diel mehr dieſe Regul raum vnd ſtat/ Quod and 4 5 rüsa facilè quis exprimere potuiſſet, ſi Voluiſlet, net/ id, ſi non expreſſit, nec voluiſſe cenſendus eſt, nnt, d arutſe t⸗ et, eg L vüt auuem aaſnem. ax cucueꝛuena pacto, quæ clauſula non conuenit in iudicem gleichen/ dnter den ahen en wuͤrde gefragt haben/ wie es mit jhren Erben — en CErmmna Todt gedencket/ auff ſeine ſelbſt eigene ſterbligkelt nicht gnug. Dann die expreſſio heredum wird pro formaà erfodert. Vnd wenn gleich auch ſol⸗ ches nicht pro formâ were/ hette gleichwol die bo⸗ rige gemeine/ja auch die Specialregul/ Quilibet videtur fibi,& heredibus ſuis proſpicere, im Compromiß nicht raum/ noch ſtak/ Quòd eius naruræ eſt, vt ad heredes non tranſeat. Et Iex expreſſam heredum mentionem requirit,& ideò tacita non ſufficit. Quinimò contrahen- tes in coutrarium expreſse nihil facere, aut diſponere petierunt. l. nemo porest, de legar.. Ob nun ferner moͤchte eingefuͤret werden/ die tranſactio, darinnen des Compromiſſes wird ge⸗ dacht/ iſt urata tranſactio, vnd wuͤrde die Stadt wider jren Eyd handeln/ wann ſie dem Compro⸗ miß keine folge thete/ atq; ità periurij quaſi ac- cuſatur ciuitas: Jedoch geſchlehet ſolches mie kelnem fugen. Dan zu Rechte verboten/ daß man dem Compromiß kein lusiurandum ſol zuſetzen. Vnd ob wol de lure Canonico borſehen/quod tenet compromiſſum lureiurando vallatum, ſo erſcheinet gleichwol aus dem Compromiß nit/ daß die theile dem Compromis ein lusiurandum zugeſetzet. Derwegen kan das lIusiurandum tranſactionis auff das Compromis nieht gezo⸗ gen werden/ dann alleine per relationem, vnd das Argument per relationem kan nicht beſte⸗ hen/ wie oben ausgefuͤßret. So iſt auch einege⸗ meine Rechtsregul/ quòd iuramentum aſſumit naturam actus, cui apponitur, Vn nd weil das Compromis erloſchen/ ſo mus das luramentum auch auffhoͤren. Et iurans non dicitur peie- raſſe, ſi ex cauſà conceſſà deſerat iuramen- rum. Letzlich wird von dem einen Kauffman an⸗ gezogen/ wann gleich alle ſeine vorige argumenta irreleuantia ſein ſolten/ daß er gleichwol vnge⸗ zweiffelt dauor halte/ daß aus krafft/ vnd macht der geſchwornen/ dnd don der Roͤmiſchen Keyſer⸗ lichen May. confirmirten Tranſaction die Staͤde nochmaln ſchuͤldig ſey/ vber die newen bnuorgli⸗ chene Punct/ ond Articul zu compromittiren. b Dieſe conſequentia wird nicht geſtanden⸗ ond iſt ein anders/ wann der Imperator ſchyet⸗ bet/ diß/ oder das ſol geſchehen/ quod legis vim obtinet, quamuis non careat difficultare, vnd in welten ein anders/ wann der lmperator einen Actum confirmiret. Confirmatio enim com- menſuratur ei, quod confirmatur, nec noui quicquam inducit. Ja wann auch der Impe- rator das Compromiß confirmiret hette/ wuͤrde jedoch die Natur compromiſſi da durch nicht al⸗ teriret/ noch immutiret/ wie die Rechtsgelahrten in ſpecie daruon ſchreiben. Vnd 46⁶⁶ Pnd wenn gleich hierauff ferner ſolte einge⸗ worffen werden/ Compromiſſi& tranſactio- nis contractus vnus,& indiuiduus eſt, weiches hiermit wird erwieſt en/ daß die tranſactio, vnnd das Compromiß auff eine zeit vorfertiget/ vnnd das Compromiß dem vortrage eindorleihet wor⸗ den iſt/ daß auch der vortrag wegen des Compro⸗ miſſes vollenzogen/ dnnd darauff alle zu Rechte hengende ſachen eingeſtellet ſenn. Weil dann der vortrag auff die Erben gehet/ ſo folget/ daß auch das Compromiß eine Erbliche packion ſein müͤſſe/ quia aliàs claudicarer contractus. Et ideò non eſt dicendum compromifſum, ſed acceſforium,&c. quia tranſactionis con- textus eſt indiuiduus: So iſt darauff kuͤrtzlich zu antworten/ der concractus totus iſt nicht in- diuiduus. Dann der contractus iſt in zweien onterſchiedenen inſtrumentis borfaſſet/ welches weil mans mit augen ſiehet /keiner weitleufftigen ausfuͤhrung bedoͤrffendt/ So iſt auch die diuiſio contractus nothwendig geſchehen/ dann etliche punct/ vnd artteul/ ſo ſtreitig geweſen/ ſeind bor⸗ glichen/ vnd vortragen/ dnd etliche daruͤber man ſich nicht hat koͤnnen doreinigen/ ſeind zum Com⸗ promiß ausgeſetzet/ wie das Compromiß/ dnnd der vortrag an jhnen ſelbſt ausweiſet/ vnnd wird kein dornuͤnfftiger Menſch ſagen/ daß das jenige ſo nicht vortragen eines ſey/ mit deme dortrage/ als ein appertinens. Dann dis ſeind zwey con⸗ traria immediara, quæ ſimul non ſtant, apper- tinens, nd acceſſorium des vortrages/ wle ſol⸗ ches oben ausgefuͤhret. Und kuͤrtzlich alhier zuſetzen/ aber jedoch nicht geſtanden/ daß die auffgertchtete vorfaſſung ein acceſſorium des vortrages ſein ſolte/ wird ge⸗ fraget/ wie es heiſſe/ dũ getaufft werde. Ein Pferd hat ſua acceſloria, vnd dteſelbe haben jhren eige⸗ nen Nahmen h/ onnd eigene natur/ als da ſein Zaum/ Sattel/ vnd dergleichen/ dnd der Zaum/ vnd Sattel ſeind nicht das Pferdt/ noch einerley natur mit dem Pferde/ ongeachtet/ daß es ac- ceſſoria equi ſein. Alſo auch in onſerm ge⸗ genwertigen falle/ wann die auffgerichtete vor⸗ faſſung ein acceſforium tranſactionis ſein ſolte/ ſo iſt jedoch erwehnte vorfaſſung nicht eines mit dem vortrage/ ſondern ein abgeſondert ding dvon dem dortrage/ vnd hat ſeinem eigenen Nahmen/ wird ein Eompromtß genandt/ hat auch ſeine ei⸗ gene Natur/ operation/ vnnd wirckung. Facit textus apertus ꝝ a. cum smues, exr. de conflitur. ex quo Baldus ibi notat; licet aliquid fit an- nexum, quòd tamen non ſit illud idem. Nam & cœmirxerium eſt annexum Eccleſiæ, non tamen eſt Eccleſia, Clauſtrum domui, perti- nentiæ ciuitaris ipſi ciuitati ſunt annexæ, non tamen ſunt ciuitas. Da auch ſolte eingewendet werden/ alle pa⸗ cta, vnd clauſaln ſeind pars contractus, quia Conſilium Trigeſimumprimum. horum intuitu cenſetur tranſactum. Nun hat man ſich im vortrage boreintget/ daß ein Compromtß ſolte auffgerichtet werden: Ergo ſo iſt das Compromiß ein pars tranſactionis, onnd muß alſo/ wie die tranſactio regultret werden: So iſt darauff dieſe antwort zugeben/ daß dis kei⸗ nes weges Procedtren kan/ Darumd/ daß inge⸗ genwertigem fall die tranſactio, vnd das Com⸗ promiß duo incompatibilia ſein. Per tranſa. ctionem fit tranſitus ab actione, per compro- miſſum non: Vndenon reputantur, vt to- tum,& pars. Secundò pactum, quod eſt pars contractus, eodem lure cenſetur, quo totum, quando pactum fit ſuper eadem cauſa, codemque contractu. Secuseſt, quando fit ſuper contractibus diuerſis,& ſeparatis. Ter. tiò pactum eſt pars contractus interpretatius ſolůùm, vt actio, ex contractu deſcendens, exx tendatur& ad pactum, ſed tamen pactum non recipit qualitatem ipſius contractus, 5 eius natura eſt diuerſa, prout Doctores ex- plicaaaauu. el So hindert auch gantz nicht/ wann ferntn geſaget werden wolte/ das Compromiß ſlenſſe aus dem vortrage/ vnnd wird alſo vor eines mit dem dortrage gehalten/ wie Panormitanus leh⸗ ret. Ergo, weil der dortrag erblich/ ſo iſt das Compromiß auch erblich. Dann es kan geant⸗ wortet werden/ quòd totum argumentumfal- ſum ſit, quia ſatis eſt, eſſe compromiſlum, vndecunque tandem fluat. Panormitanus quoque malè adducitur, quia de arbitratore, & amicabili compoſitore loquitur,& dicit, hoc non eſſe verum compromiſſum. Nos non loquimur de arbitramento, ſed de com- promiſſo. b“ A So ſtehet auch nichts im wege/ die defini- tio arbitrorum, quòd arbitri fint, qui eli- guntur à partibus, vt cauſam definiant pro iuo arbitrio, addità poœnà. 31 quos compromifſum eſt, cauſam non deſini- At arbitri, in unt, ſed Camera Imperialis. Ergo hic non eſt verum compromiſſum. Vt enim mitta- mus, quòd omnis definitio ſit periculoſa: Item, quoòd aliæ definitiones arbitrorum tra- dantur, hoc tantùm dicimus, quòd inciuile ſit, totà lege non perſpectà&c. ſed in caſu noſtro compromiſlarijs tribuitur poteltas aliqua/ Vor jhnen worden die Libel eingebracht/ ſie haben macht/ die zeugen abzuhoͤren/ dilatio⸗ nes zugeſtatten/ vnd anders mehr/ vnnd die er⸗ kandtnus wird dem Keyſer lichẽ Cammergerichte vorbehalten. Et ſi hæc ſimul iungantur, erit verum compromiſſum. Vnnd befindet ſich im gleichen/ inſ pecto compromiſſo, daß die par⸗ theyen haben das Keyſerliche Cammergerichte eligtret/vt cauſam definiret, pro ſuo atbitrio, addità pœnd. Ergo eſt verum compromiun, = — S ——— —— —— NrogCaweras Ireecuc Äo0 Wiclr pollus, inmnegid Wludes Hrdin erre eceruatäl Nauuxco ludi wai onintell klegeitata — Uudtyquonodo Vierkenin neqh ſannt. Multe vane wodh ad Gdmnrio po meetic, cim! ruurquiparent ewegttwerden/ adalpropoütur Kkou aucis, quc V Vöhällbos tepu äüngllgitor, —— — 2 —— — — — — woadlüs Raengata ſec rüüthn pats. Gachbeitdabit as. h udlninus delt uaeedit,y: b b 1 dus dele — — — — — — — — — — -— — 28 — - 2 ₰ — — — —— — S S—..—— . lura 241 um tloge. emque contracu, de per contractibosdi 8 actumeſtparscoqnacdi lum, vi actio, econtradui adatur& ad bacum, ſaim 2n recipit qualitatem pin us natura cſtdiueri, zonl cant. So hendertauch ze u ſaget werden veitt/ ui Em Idem tortragt/ dnndvid tiin n dertrage geßalten/ velun . Rrgo, weilder dartuzet waptomiß auch erilci Omt rtet werden/ quodtoumum nſit, quia ſatiseſt, eſe im decunque tandem tun. R oque male adduciturguiti amicabili compoſtot cam dnon eſſe verum compu a loquimur de aĩditrwan nmiſlo. So ſtee eucnasnn urbitrorum, qu atur d partidus, It ca us arbitrio weh Nins „ mumennnn os compro 1 eruls „ſed Camera Iuhan ſts 3 1 conformare legibus. rO ludex Ordinarius poteſt cauſam alijs de- dd adis, Conſilium Trigeſimumprimum. Vnd hindert wenig daß Camera in dieſen d ſachen nullum aliud officium hat/ quam vt cauſas definiat, alij verò proceffum diri- Sant. Quoniam opus non elt, vt vnus arbiter omnia expediat, ſed ſatis eſt, quòd cauſam ex actis cognoſcat,& definiat. b Da auch gleich vorgegeben werden ſolte/ In iadicem Ordinarium compromitti non poteſt. Camera fuit Ordinarius ludex. Ergo in Cameram non potuit compromitti. Partes etiam non compromiſerunt, ſed præ- ſumitur potius, quòd partes voluerint ſe Secundum leges ve- legare, reſeruatàâ ſibi ſententiandi poteſtate. Ei quando ludici Ordinario committitur caufa, non intelligitur eius Iuriſdictio alte- rata, ſedexcitata. Partes quoque poſſunt paciſci, quomodo,& in quantum debeat fer- Ii fententia, neque per hoc natura iudicij al- teratur. Multòè magis partes poſlunt con- uenire ſuper modo procedendi, reſeruatà lu- dici Ordinario poteſtate dicendæ ſententiæ, præſertim, cùm fa ctum Iudicis,& factum Partis æquiparentur. So kan hlierauff ge⸗ antworket werden/ has propoſitiones omnes, quò ad propoſitum noſtrum, eſſe falſas. Fa- temur paucis, quòd factum ludicis in termi- nis habilibus repuratur factum partis,& hoc ità intelligitur, ſi ludex ritè, ac rectè proce- dat, nonalias. Sic factum arbitri dicitur factum part is, ſed non idem eſt ex contrario, vt factum partis reputetur factum ludicis, cùm deſiciat habilitas, nec vllibi in lure hoc cautum fit. Deinde argumentum à maio- ri ad minus deſtructius, ſeu negatiue tan- tum procedit,vt Eberhardus autor eſt.(uod de iudicibus delegatis dicitur, alieniſ mum eſt à cauſd, nec reſ ponſionem meretur. Si- quidem partes nullam cauſam delegare pol- ſunt, cùm ipſæ non habeant luriſdictionem. I. de oſcio ecus, cui mandar. cit lurisditt io, vbi pleniſtimè notatur. Et vix receptum eſt, vt arbitri, qui ex neceſſitate Iuris, vel ſtatuti in aliquo articulo aſſumuntur, per abuſionem, quaſi Iuris delegati cenſeantur. gab arbitris. De fke, aelcgari, cum gloſſ ibi inJé. Quoties in commiſſione cauſæ aliquid additur, vel detrahitur Iuriſdictioni ordinariæ, ſiue cir- ca modum proceſſus, ſiue circa aliud, tunc non cenſetur excitata ludicis Iuriſdictio, ſed ex Ordinario fit delegatus, vr plenè lIaſon in l. Ius aurem ciuile, de Iuſticid,& lure nora- uir. Reliqua in ſequenti deciſione reſoluen- tur. Vnndob hiergegen moͤchte geſaget werden/ Iſta partium conuentio ad heredes tranſit ex varijs cauſis, vel quia acceſſorium tranſ- actionis, vel pars, vel appendens, vel pro- fluens, vel cauſa eius. Ergo eſt conuentio hereditaria, ſicut ipſa tranſactio, non com- promiſſum: So iſt doch ſolch Argument/ dnd Einwurff keiner erhebligkeit/ ſondern gantz falſch. Nam cùm conuentio hæc omnia re- quiſira, qualitates,& formam compromiſ- ſihabeat,& ſeparato inſtrumento concepta ſit, non ideò minus appellari debet compro- miſſum, etiamſi ad heredestranſcat. Nam quod compromiſſum ad heredes non tranſ- it, non eſt de illius ſubſtantiâ, ſed ex eo ſo- lum contingit, quòd adeò ſtricti Iuris eſt, vt nihil in eo veniat, niſi quod nominatim di- ctum eſt: Et ſi nominatim conuenit, vt ad heredes tranſiret, erit compromiſſum, Secunda Quæſtio. „Ann nun welter eingeworffen werden Fmochte 7 Omnes contractus, cum princ ipe initi, ſunt bonæ ſidei con- tractus; Ergo& hoc compromiſſum,& ſic per conſequens ad heredes tranſibit: So kan auch darauff mit beſtande geantwortet wer⸗ en/ Contractus, cum Principe initi, ſunt bonæ fidei, cum ſupremo ſcilicet Principe, velſaltem eo, qui ſuperiorem non recogno- ſcit. Sed hoc miſlum facimus,& dicimus, non ſimpliciter compromifſum ſtricti Juris dici, ſed cum hac ſingulari adiectione duòd adeo ſint ſtridii luris, vt nihil in eis veniat, niſi quod nominatim eſt expreſſum. Nun- quam igitur compromiſſum arbitrium fa- ctum eſt bonæ fidei, quia hoc non eſt dictum- Prætercà, quòd contractus ad heredes tranſ- eunt, velnon, hoc non deſcendit ex capite bonæ fidei, quod patet in ſtipulatione, quæ ſtricti luris eſt,& tamen deſcendit in here- des, licet ſit conditionalis. Sic mutuum Contradus eſt bonæ ſidei,& tamen ad here- des tranſit. Sic contra mandatum bonæ fidei eſt,& non tranſit ad heredes, ſicut nec ſocietas. Hoc amplius Princeps contra- hendo, vel pacilcendo obligationem init, ſicut priuatus,& vtitur lure comm uni. Ipü quoque fubditi compromittentes non ali- ter Principem, aut leipſos obligare con- tendunt, quam prout lex diſponit, quia cenſentur ſe conformare velle luri commu- So tont im gleichen nichts/ wann geſagt wer⸗ den wolte/ Ipſa ciuitas in quodam producto poſt 4“““ 468 Conſilium Trigeſimumprimum. poſt obitum alterius mercatoris petijt pro- cedi in compromiſſo. Producta autem pro- bant contra producentem, tanquam confi- tentem. Item, Actus geſti declarationem re- cipiunt ex ijs, quæ contrahentes poſteà di- cunt, aut faciunt. Iſtud igitur compromiſ- ſum ex confeſſionc ciuitatis noneſt ſolutum morte vnius mercaroris, Aldieweil die Stadt nicht geſtehet/ ſe mandaſſe verba illa apponi, & productum illud neque vidit, neque legit, neque poſteà ratum habuit. Item compro- miſſum ſemel fuit extinctum. Igitur non re- ſuſcitatur. Senatus non tantum promiſit, ſondern Senatus, vnd zugleich die dier wercke/ dnd gantze gemeine. Igitur Senatus illis nihil præ- iudicare potuit. 8 Im gleichen hindert nichts/ daß eingefuͤhret werden kan/ caſus omiſſus habetur pro ex- preſſo, ſi veriſimile ſit&c. Huic ſuprã ſatis reſponſum eſt, ſed addimus nunc, quòd re- gula procedat, quò ad faciendam eutenſio- nem de caſu adcaſum, non autem procedit in perſonis ad perſonam. Nam ad perſonas non exrenditur diſpoſitio eriam ex veriſimili mente teſtatoris. Et ſi hoc eſt in vltimis vo- luntatibus, multò magis in contractibus ob- tinere debet,& in compromiſſo hoc ſpecia- liter cautum eſt, vt perſona heredis non com- præhendatur, niſi hoc expreſsè actum ſit. Non obſtat replicatio, quòd tacitum pro ex- preſſo haberi debeat, cùm per neceſlariam conſequentiam colligatur ex expreſſo. Hæc effugela frigidiſſima eſt. Lex enim heredum mentionem omninò exprimi deſiderat, vnde non eſt contenta, vt ex imaginato intelle- tu colligatur, vel habeatur pro expreſsa. Was auch droben eingeworffen/ vnd ſoluiret worden/ iſt ferner nichts hinderlich/ nemlich/ Compromiſfum non debet claudicare. Sed ciuitas, vel vniuerſitas, non habet heredem, cum ſit perſona ficta, nunquam moriens. Si- cuti ergò ex parte Ciuitatis non ſoluitur compromiſſum, ita& ex parte mercatorum non debet ſolui. Da auch ſolte eingewendet werden/ Cauſa finalis præcipus attendi debet. Sed compro- miſſi cauſa finalis eſt tranſactio, idque ex pro- cœmio compromiſſi probari videtur, quod ab initio mox ſe refert ad tranſactionem. Certum eſtenim, quod ex proœmio colliga- tur cauſa finalis. Deinde cauſa finalis dici- tur, ſine quâ quid non erat futurum. Sed tranſactio non erat procefſura ſine compro- miſlo. Igitur compromifſum eſt cauſa finalis tranfactionis. Porrò cauſa finalis in contra. ctibus denotat principalem intentionem cotrahentium. Et ab hac causà finali ipſum cauſatum,& cætera omnia regulantur.§1. cuti ergo ipſum cauſatum, Soc eſt, tranſactio tranſit ad heredes, ità& compromiſſum propter quod tranſactio eſt perfecta. Nam propter quod vnumquodq; eſt tale, illud ma- gis eſtrale. So iſt darauff dieſe antwort zuge⸗ ben/ quòd argumentum illud ſit vitiofum. Negamus enim, quòd compromiſſi cauſa ſi- nalis fuerit tranſactio. Finis enim compro- miſſi eſt, vr eo medio per laudum declarentur Iura partium. Et nemo vnquam dixit, ideò fieri compromiſſum, vt tranſigatur, ſed ſiad hoc, vt cœpta tranſactio, quò ad alia, ſuc- cedat, hoc longe aliud eſt, attamen tempe- ratè res intelligenda eſt, non vt aduerſarij ar. gumentantur. Vtex procœmio depræhen- datur cauſa finalis, oportet in proœmio cau- ſam aliquam fuiſſe vel explicatam, vel im. plicatam, quà non ſubſiſtente, non fuiſſet tacta talis diſpoſitio. At in proœmio com- promiſſi nulla cauſa implicatur, ſuper qui diſponeretur, ſed ſimpliciter narratuùr, qua- liter circa tranſactionem inter partes conue- nerit de quodam compromiſſo ſuper certis articulis, quæ componi non poterant,& ideò partes compromiſiſſe ad modum,& for- mann, prout ibi ſequirur. Quare nulla ibi ſe- quitur diſpoſitio ſuper causã, in præfatione compræhenſa, quæ nulla eſt, ſed verè diſpo- fitionis antè factæ circa tranſactionem fit executio, quò ad modum,& formam com- promiſſi. Deinde compromiſſum nonel cauſa finalis tranfactionis, quia dicitur in tranſactione, damit nun etc. ideit, vt non, vel ne,& hæc verba important cauſam impulſ- uam tantum,& hic ſenſus eſt, quoniam me- tuendum erat, ne articuli tranſacti propter non tranſactos irritarentur, eâ causaà impuſſ compoſitores, ideò partes voluerunt, vt illi articuli in compromiſſum redigerentur. Cæ- terum compromiſſum ad proprium finem el factum, ad ſuum proprium quoque finem fa- cta eſt tranſactio. Et ceſſante causd impulfſi. uâ, non ceſſat cauſatum. Item cauſa finalis dupliciter conſideratur; vno modo propfin- cipali,& præcisA, vt, ſi illà ſolâ aliquis fuit permotus, alids non facturus. Alio modo minus principaliter, vt, quando aliquis non ex illà ſolã causà fuit motus, ſed ex alijs quo- que: Et tunc, ſiex facto partis ceflet, deſinit etiam cauſatum. Si autem caſu extinguitur, cauſatum darat. Tyraqu. in tract. ceſſante eaußſ Sic in caſu noſtro compromiſſum ſolum non fuit cauſa tranſactionis, ſed eriam hoc 4 cau Ulacteomrractus Muiigehal, be Contrad rantz conptæl rntormam, wuanputibilem Wonugerdle lo, Wconpomilo per QWRacegon ſunt Atur cauſa finalis oponrein im aliquam fuiſſe nel enln catam, qui non ſchültm, acta talis diſpoſitio, Atum romiſſi nulla cauſi mplcar poncretur, ſed ſmmpiicnam ter circa tranſactionenine rrit de quodam compconill ticulis, quæ componi um cò partes comptomiiiſe uim am, prout ibi ſcquitur, Er utur diſpoſitio ſupercauiii mpexhenſi, quænulach ionis ante fictæ eitt rt ccutio, quò admadm Lr omichi. Deinde conhuss afi finalis tranſactioni, anſactione, damtt mmct ui „& hec verba impottin dh m rantum, Chic leoluch endum erat, ne aticdl eriitarentur,a a tranſactos niturmn 4 1 oſitores, ided dalts g culi in compromilun öt il ntixaf rra factum alterius expirauerit. Conſilium Trigeſimumprimum. caufa tranſactionis, vt per eam diſcederetur d liibus,& controuerlijs, quò ad alios arri- culos, vt ſon ſit inconueniens tranſactio- nem durare, licet compromiſſum per caſum mortis alterius compromittentis,& ſic ci- ſito, quòd compromiſſum fuerit cauſa vni- ca finalis tranſactionis, adhuc argumentum non procedit. Nam ſi cauſatum, hoc eist, tranſactio debet regulari ſecundum ſuam caulſam finalem, Zocest, compromiſſum, ſe- quitur, quòd, ſicuti compromiſſum propter omiſſam heredum expreffionem morte vni- us expirauerit, quòd etiam expirare debuit tranſactio. Sed partes circa tranſactio- nem expreſseè cauerunt, vt illa ad heredes tranſiret,& huic legi ſtandum eſt: Non ta- menm inde efficitur, cùm tranfactio firma ma- dum natur 5 rifius iſt perperam allegiret worden/ der redet nere dcheat, quòd eius virtute etiam com- promiſſum ſeruetur. At contractus ha- bent connexitatem inter ſe. Reſpondetur; Licet contractus videantur muruâ contem- — platione facti, tamen quiliber ſtat in ſuis fi- nibus. Contractus quoque diuerlis inſtru- mentis compræhenduntur. compromiſſo per ſententiam, vellaudum. Vnde non ſunt verè connexa,& perconſe- quens, non valet argumentum, quòd vnus contractus non fuiſſet perfectus abſque alte- ro, quia non infertur concludenter, quòd vno contractu ſublato, aut ſoluto, et iam ſfol- uaturalter, aut vterq; maneat. Hoc am- plius reſpondemus, quòd regula, ceſſante cauſâ contractus, ceſſet etiam contractus, Procedat ſolum in caſu, de quo loquitur,? cum re. C de pactus iuter emtor& venairor ni- mirum, quando cauſa, propter quam contra- ctus fuit initus, non fuit ſecuta, aut imple- ta à parte, ſecus eſt, ſi cauſa fuit impleta, quantum in parte erat, licet poſtea caſu ceſ- fſauerit, ſi modò non facto partis. Et ſe- wundum hoc, ſi compromiſſum fuit cauſa tranſactionis, ſatis eſt, compromiſſum fuiſ- ſe, qualitercunque tandem à partibus illud fuit conceptum, nec tamen ideò ſequitur, quòd compromiſſum debeat eſſe ad heredes tranſitorium, vt tranſactio„ quoniam ad hunc finem neceſſaria erat tranſactio. Quod Xxemplo demonſtratur, ſi codem tempore mutud contemplatione fiat ſimul tranſactio, & compromiflum, cui terminando præſti- tuatur certum tempus, puta biennium,& biennium illud cauſis non terminatis elaba- tur, nemo ſanus negabit, quin per lapſum Sed po Habent di- uerſam formam, denique diuerſam finem,& incompatibilem, cum per tranfactionem controuerſiæ ſopiantur amicabiliter, ex 469 diei præſtitutæ finitum ſit compromiſſum: Sed inde non ſequitur, quòd etiam reſoluta ſit tranſactio, licet correſpectiua, maximè, quam partes expreſsè pro ſe,& heredibus ſuis fecerunt. Sic igitur in caſu noſtro quo- que dicendum eſt. Letzlich iſt auch folgendes Argument beiner erhebligkeit/ wann es alſo wolle eingefuͤhret werden. Quando vno tempore plura gerun- tur, tunc vnus actus præſumitur geri con- templatione alterius, Et cuius contempla- tione fit actus, ad eum quoque porrigitur, licet hoc expreſſum non fuerit, Panſtus sonſil. F.iu I. Volum. Nun iſt das Compromtß con- templatione des Vortrages auffgerichtet wor⸗ den. Ergo porrigitur compromiflum ad tranſactionem& dijudicatur compromiſſum ſecundum naturam tranſactionis: Dann Pa- imillis terminis, quando actus geritur certæ perſonæ contemplatione: tunc porrigitur ad illam perſonam, licet illa non fuerit ex- preſla. Daß aber ſonſt der ackus ſolte indueiret werden ex illo actu, cuius contemplatione eſt factus, ſolches iſt falſch/ wie aus nachfolgen⸗ dem Exempel zuerſehen. Zweene handeln mie einander/ daß ſie jöre Pferde wollen permuti⸗ ren/ ennd vor wechſelen/ onnd zu derſelbigen zeit handeln ſie auch/ daß ſie zwey andere Pferde wollen verkauffen einer dem andern/& horum Aaermn contractuum contemplatione per- ficiunt vtrumque contractum, bollenziehen ſie beyde contractus, vnnd richten daruͤber vnter⸗ ſchiedene Inſtrumenta auff/ onnd ſetzen in den⸗ ſelben/ daß der Kauff nicht wuͤrde geſchehen/ vnd dor ſich gegangen ſem/ wann die permuta⸗- tio don beyden theilen nicht were beltebet wor⸗ den. Allhier kan keiner ſagen/ daß propter mutuam contemplationem dieſe beyde con- tractus permutationis, unnd venditionis vor einen Contraet werden gehalten/ vnnd daß ſie ei⸗ ner Natur ſein ſolten/ ſondern ein jeder contra- ctus bleibet in ſuà formaà, ob diuerſitatem ſub- ſtantialium requiſitorum. In emtionc eſt pret ium definiendum, in permutatione nul- lum eſt pretium. Alſo geſchicht in vnſerm ge⸗ genwertigen Falle per tranſactionem tranſi- tus ab actione, per compromiſſum non item. Vnnd derwegen/ ob wol die tranlactio, ond das Compromiß auff eine zeit correſpectiuè, ſiue mutuâ contemplatione auffgerichtet ſein/ ſeind jedoch derwegen die rranlactio, vnnd das Com⸗ promiß nicht eines/ ſondern ein jeder contractus bleibet in ſus propriâ,& ſeparatà formà. Was mehr iſt/ ſagen die Rechte/ vnnd wollen/ quòd etiam ex vno actu, vno verborum contextu, velconceptione benè poſint naſei, atq; adeò b Sf naſcan- „o Conlilium Trigeſimumprimum. concludiret/ onnd vber einem je den diuerſa in. ſtrumenta koͤnnen auffgerichtet werden/ cuͤm adſt habilitas. naſcantur plures contractus diuerſi, quando adeft habilitas,& poteſtas. Barrol. in I. ſerui electionc, de legat. I. Sic, in!. duo ſocietatem, pro föcio, ex vno contexiu verborum circa idem inducitur ſtipulatio,& contractus ſocieta- tis. In l. Arihto. de douatiou. ex donat ione ſer- ui, vt manumittatur, oritur con tractus inno- minatus do, vt facias,& donatio. In 1 ν amte. De acquir. Sο⁵ι limul inducitur con- ductio,& precarium. Wen dann deme alſo⸗ ſo haben auch in onſerm gegenwertigem Falle ſub cadem tranſactione duo diuerſi contractus „ „ Vand iſt alſo aus obgeſetzten allen leichtlich abzunehmen/ daß falſch/ onnd vngegruͤndet iſt/ was vom gegentheil hinwieder eingefuͤhret wor⸗ den: Saluo tamen aliorum rectius ſen- tientium iudicio. Iohannes Borcholten Lune. burgenſis. A 19 — — L (— 1 kennlu. lannun DD. ueuum ha the nuinana 2 ku ſaſſ 3 b nedu iu nentrnun, At onmmune lennah. Il eriam: E’eah,) RAECIPVE IN HOCPRTMO 4 e 4 G* 5 . K— 8— 2 8 4“ 4 4 *“ S 4 4½ N . Ee— 1 1 8 8 4 G F 8 3 87„ 8* 4 O„ 8 22 S 95— 44 1„— 6 3 2 5 2 X 8 8 6 8—. 3 2 8 3 4 5„. 7„— . 4 N. 2 C0 5 NSL LIORVM 10ℳMO O88ERVANDORVAM. 1NONI 8 minus accuratus, q duàam Primus nonenapaai nam, abnmnam .. Ais euhx,«,“ A. Cof la feparauis e. ſ 2naun narionen. benribus non eit arguendum. 476. 2. 4 communi D5. 11 non eit Eeeaun. Auli 4 ami, heenundea cntrae eum hui iruio uuft, Poßider locum non hubet.. 2. auu iuuentione G QAtigine Iuru ciuili eik. 8 295, 2. an neu, iirionis vednaeu datur eiqui& erirſebe. Vedem vel ab inrae, e ætiaan ei, 2 Seren al: auſſam teſtori. ₰ uminatiene G veꝛbu aenractu nan eA reoe 8 denaum. 8 100. 2. Apar— nuiun 3 onſuemde 727. 7r. 4 4 We ordinaria delica 7 2 7„ 4 ann 3one. ad ius ſiue pnyietmem, nan redle ar. Sumentamur, um ius ſiue proprietas nilulba. Heat ommune cum poſſe Sione. 76 2. 2 4 2uo ſubſtanrialia coutractus alicuius raudtearan, b alb illo etiam 2 zeneralks remorus IWe Vide- . 3 2 antiqua praxi non e gednden. — 2A5 exemplo Eeenan in Ture h wtur aeumen. 3 rum.. TITT. 2. 4 46 Seedne nu, lewde haar 6 ex rohomenle. 1 L.. 9rT. * A illin qu hrilti Wri ſuns non eeeeA 94. 1. Abſeraun ect alium babere vmmoda& alium ſa. Fiinere oneraä.. I. 9e. 1. 8 Arun vno omnia contenta videnrur en 8 229. T. Aaeſuniun ſenuire nimapate 2472. 2. 592. T. Acr hera ius 82 quan eauſtam de,dhehun her. 133.1. 31.. aa fantue erciſcunde in faudu, non baber locum. b 2009. 2. A fanube erciſcundæ Aarur 2n din eiſ hone feudo- um inter ebenedes 2eo 2. 299. 2. Actor daler in indicium venim pararw. 1 124.2. Vrulo Poſtiaer. 20972. 2 Acrtone: inturiarum dolus eqwiritun r Cui Actionem damus ei mulzo mags anmau ex- cæprio ſiue replicario. 7. 2. 24 1 Dhes eeabee 16 darer anplia neęreſſuu. b — 219. 1. Ex- dn Pred. apparer aiimemſi 23 N. contrari- 275.. b 223. 2 Altor reus Qe ad Dlanaeae æsuarau:ur. um lude,x deber eum repellere. 474 7. 7. 4 In aur qnunnue 2e nui magis dneus eir prefe- nenduu AI. 22f. 1. Ex Aetn vnico acqwiritur poſg. J7. 2. Actun faciens Videtur ſe 2 ringer ſe Snnea de tali acru.. 273.1. Aclum cenſetur quod 2 n. e. 209. J. 22 eum Actum quô quis ladi potest, Vocari des er, altoqui nulum ei præiudtcium Ferrar. ezer. Aliu zontrabentium non Aebemus: znrerprerari Vltru corum intentionem. D. 2 799. 2. Acta ſub ſeucns gfenal, qualis faerir animus an- TVecedens Veéeliun initio. 722. 2. 200. T. Hta⸗ qui dukbius e ex eo iudi aatur.. quod plus Va- ler. Altu reancrndus 6ℳ7 ad erele ian Iuri:. 81 2 71J2. 2. Actu³s b u Ackio Dablickan⸗ non eenpers, entra eam dus iuſt orum quauis auſfa etiam alus. inſulſa, Sahna G temeraria exatſu. 772. 2.— Index. Aftus vbi ſe babet ad permiſſum& probibitum in dabio, potius trabendus eit ad permiſſum. b 772. 2, dActus qui palam conficiuntur excuſationem ab omni dolo& ſuſpicione præſtanr. 143. 2. Actus praſumitur factus prout lus Aiſponit. 143. 2. Actus qui alids oppoſitionem aliquam pateretur, ſid conſuerudine approbatus ſit, itd pro Vvalidò haletur vt ue reprobari, aut reuocari Vlo modo poßir. 77.2. Actus præſwmitur factus ob cauſſam neceſſariam præcedentem. 4419. 1. Actus geminatus omnem ſabornationem atius eli- Ar. 747. T. e Aabærenribus co annexis idem iudicium eſſe de- bet quad de principali. b 242. 2. Aaminiſtratof eit, qui aliena gerit negocia non ſua. 194. 2. Adminiſtrarer quiliber adminiſtrationis ſuæ ra- tionem tenctur redaere cum reliquorum præſta- rione. 106 2. vbi hæc diſpolitio lacum habeat. 166. 2. 167. 1. Adpwbandam conſaetuqinem particularem ſufhicit allegare confuetuainem generalem prouinciæ, cui ille locus ſubieclus ettt. 170, 2. Ad quem onu, refectionls item ſubſiitutionis in lo- cum inutilium pertinet res fractas, corruptas Einutiles lucratur. Aduecatus non propriè præuaricator dicitur. 53. 1. AEdificare molenainum meræ eit facultat 72. 1. AEquè in fauorem ſuum emtori paciſci licet arque venditeri in ſuum. T91. J. AEquitas paribus caußsis paria Iura deſiaerat. 52. 1. AEqualitas eſt amicitia. Ja. 2. 1271.1. AEqualitas amicitiæ pars eſt& nutrix. FI. 2. 3 b 1 J4. 2. dAEqualitas inter ontrabentes fieri debet, Vr con- trabentium conditio æqualis ſit. 272. 2. AEqualitaras rarione multa fiunr, quæ altas uln Hierenr.. 2. 24 AEqualiratem inæqæaliras reducitur per ae- ract ionem non per augmentum. 4 9. T. AEquitas omniam plenior& certior modus eit in- rerpretandi leges. 772.7. AEqvitas tbyriaca eit contra venenum. 9a. 2. AEquitas& lura fauent ſlipiti cuius intuitu,& contemplarione lus aliquod acquiſitum eit. AEquiratus in lure maxima babenda est ratio. 772. 7. AEquitati innitens interpretatio ſumenda 257. 772. f. AEſlimatio præſami facit contractum emiionis& Venditionts. 770. 1. Afhrmauiua ſcnrentia verifcatur in vnor negatiua exrtendtlur in infinitum. 742. 1. 742.2. Afirmalun de vno de reliquis intelligitur eſſe ne- Lgatunm. 67. 7. 92. 1. Aliud eit contrabere, aliud promirtere contrahene. Allegare non eit ſuhciens niſi aleégata Pi 2lentur Alteri per alterum condirio iniqua inferti non A. Agenai reqyuiſita qualitas vbi deeit lità ingreſun impedit. 247. 7. Agnirio partus inaucit aguitionem torius: quand, illa agnirio abſq, vlla proieſtarione fadta eu: gTg. 2. Alienatio quæ fit in porentiorem probibita eit. 397.2. Alienatio rerum ectleſi ex quilus cauſsis de lure Hieri poſſir. b 77.2. Alienario feudi quæ abſque conſenſu domini nuliuer fit, non eit alienatio. 191. 2. Altenatione prohibita probibetur omnis aclus, der quem dominium traniſertur. 25. 2 In Alienatione rerum ad ecctleſiam pertinentium n. quiritur non tantum Prælati, verum etiam s. pituli conſenſus. 7. Alienationis vocabulo intelliguntur non tantun pendlitivnes. b 241 ſeæd& locationes ad lonęum tempuu. Aariones in empbyteuſin. dartiones in dotenm. oppignorationes. legata& donationes. tranſactiones. mpromiſſa. b 27.1 permutariones. 24 4. in ſolutum dationes. ibidem. propter Alienationem inualidem. ob defectum ſo- lenniraris vaſallus feudo non priuatur. 44.2. qui Alisaauis ſua bond ſi poft alienalionem in pof feßtione rerum alienatarum manet, tuni fiau praſumitur& ſimularis. 16.2 Aliud eit luris in legaris conditionalibus, aliudin ſtipularionibu condirionalilus. 549.1. Aliad pro alis inuito creaitari ſolui non Daue, b 543.2 Aliud eft couſentire,& aliud promittere conſenii- 7e. f. I. Aliud fideiubere, aliud promittere fideiulere. Fer. Alind eſt vendere, aliud promittere vendere. Sa.l. f2.2. Alegans wicioſum ritulum, in mala fide conſtitutu 237., 5. præſumttur. Alegaustn cauflur debet eſſe Creuiloquus. 4el Amöbiguum verbum in vna partepoſitum Aeczlaratur ex alio verboclarsin parie alia appuſite II 3. Anima quikuſcung, relus præponitur. 7V. 3 Auimi cbgitatio in lucem uon proauctaxen Lrur Ae ortiud. 490.2. Animus ſiue volunras Aiſfinguir maleficid. 120. 2. 4 3...— Animus qualus fuerit in præcedentilus declera'e ſequennibus. 127.1. 144 2·1 7.2. Aniiduum unſaſn Daun mnu pon Tlum aſ e tlnſun NHAlunnuen a tyrnj an unun ſtin V ayyſin Phnian G an 1b . duni tulud anm iiue ad alia uſtmextens I1 ſnnunsh akun uthen Dnan Itliun en Wnanenum 1„, hinm DAnaenum n muulvaſa tanin. n 1 dauitire. un hedinur. b Fenai ſar Crata& dunatiner Trauu uen. Pernstarieues. in ſolstum dttiouer Duer Alienarionen ws leuuutatu vſalu ſuu uu Alicarui? 2 dandijpi 4 flscrerun Aleuuemnzs erafsmitar ſmaen- eruugeree d„ aen bun; 2uae. Aen „— 4 2 Chuf Ne 7 264ℳ adlti 1 nul Arrr — ℳ4 A— e ehen a ur b — 6.„ Appellantes oporter eigilwe. von Appeare& minus 6 ene oppelan ſenr paria. b 1742422. b Apelatiue amatimuafi rmariue dprolaræ: non ve- nit proprid donarto Lauhen morrls ſeuuuſt Fi nega- 72. 7. 6 2. I. Appeblartons aauſſa& negocium principale himul 3„ Th cauſſa umod expeaienda. Aphelalionus benef, ſcium e³t Valuberrimum G& e. — mamß nuihuen aicttur quoa aunor 2o. eeak, ve quod annos 9o-aut 100. excedii& hæcopinio est com- munls. 3/3. I. iue. rradtari& agadicari debent,& appellans do- ben ſe offerre ad probandun aauſſan appellario- nus ſuc. 275.. nr. cies defenfionus nemini denegandæe. 277. 2. 3 8 Quod Apponi Dnſueuit i in contractu, licet appoſſ. rum non fer in Witumenro wntractus, habetur pro app 017ro. patienria. b P2. 2. pk'en ao,ior...„C. Atbirn omnis Porefæs ex eepmiſß 5 depender. 72. 7. Arlimm⸗ e enwemſe, 5 2ridri er ſuer. 22, 2. Nnieque ad alias res de quibus non est compro- miſſum extenal polſunr. ibidem. Archius ſcriptura baber vim ezabe inſmenti Aictrur aurhentica. 290 J. 2. Jnd⸗ in Archiuo est notorium ſee aicitur. alſimum. 73. 1. Arzumentan dcolono vel echas ad fen3 reu- am vel Vanan non Doæde,)., mo.. ilidem. Anun ludicis ex nu henenne eius iaſtifcaver non credirur 105. 2. qui Arrentouit facras igine npen 4qer Punirur ac ſi rapuiſſer. M r2-e. Austoritare ugu 4ui pectar, non 2eaue, Ar. 24 5. 7. K B Balda nullum rexten in lure? ignorauir. r. 3 Barroli Cri laudes. e.n Beli ſ ſu ſpicio idem operatur quoa lelun, quamui nullum bellum contingat. ee. 2. Beoeenfalaus deler moondere aa rem h, mne venbo. um multiloquio. 1092. 2. In Feneficiis conceſhio R Impliciter fauta tralitur aad futura. feudum. 6. Sona fides etiam requiritur in ereenprione: immé- moriali¢um aunorum. Bona in dubio praſumunrur eſſe aleaialia& Mhnn. non feuaalia& ſeruituri obnoxia. 7A. 2. Bonæ Fallei ſunrt contraltus qui cum rinape ſan: iniri. 874 7. 2. 277. . Vzz.r. aende,& n Pr. emiier 8 2 Beee pr- erutiuaer 4 20]l. 2. Argumentem 4 malori aad minus in Ture et vali- b Clericus non ess defundri derici heres, b 59 r. 5. nenuſzen ſub annua-rens one aneehan non eit Index. Bonaæ ſdei- vngrui padt Hur 79. 1. Fonæ fidei nilul magus est contrarium, qadm pro- miſſa non aaumpler... Bonæ fideit in Draſcriprione de Iure Savonico poris continui. counrruarium he,ern 4 ha a9 ſe nulua G. frwaus, non eer. argui- lu„r.-e. 2. 770. 2. caſßn 7 Derler qi Saene b Caſus à contrabentilu omiſſts emane, in d, Pafr Vione Iurts dommunlws. 4 46. 2. Cauſſa talu braſemitur. muals 2e, euun demon. ſuwiumn. Caulſſa erimi rali hane ueuef a, iterde, ar. wnine. cauſſa eius qui agit de auan, virando eriam inter 77. 1. . J. aAuos Driuilegiaros ſemper præzaler. 16 v. 7, 3 Cauſſe quæuls bæna eee b 123.2. 370. 2. & quandao.— 123. 7. Cauh tudicans Sdeciarns amie Eee,, omnia rimari& onainem rerun Plena nquiſ rione aiſaurere deber. Io. 2. cenrirud veenen, Aeclarar eueadeen intele- Clus. 149. 2. &hhae euch æſr Rdn.“ 300⁰. 2. Lari lurts eit populi Qatutum condere Poſe. 20. 2Z. Clauſale Säakau Luans, Whameztun, aſtieear. 777. 2. 3 cluſula, vnu pnprio. quid oeei 66. 1. clauſvla, Ex ceria hree Qaber magnas peaur. n⁵. 66. 1. Clauſula, Ex cen⸗ emne nad nihil Seeen,. 7 7 J. 2. Chauſul⸗ Aenaaue non enen“ 293. 2. Fallt: Soc in ſa hedtus de fzaude. ibidemmn. ciuuſala generalu eaze, e ad proxinè præce- aenrta. Clauſal a,Omni meliore? modo, quid opererur. 193.1. nec ſaccedit 71 1 Vniuenſum. Ius ipſin Tus 2e4 ranrum in Lus eccle- fafitcum. J9. T. Clerici poſſunt vxores ſaa⸗ ſauerius achone 297.r. Codlcilli rekamentum 6 vltimæ eeles aes ſunt Aiuerſa. 24 r. z. Seunne, opinio Ius Facir. 79. 2. Communu opinio quando expreſo textui eene est amplectenda. 2. 2. Compromiſius est fanaum. 242. 1. Compmmiſſum non deber dlaualicare. 76—. 1. Compromiſ cauſſa finalis qua. 46*. 1. 2. caereſn traufa Telioi cmparatur& wnrine: res rahtam coutroaerſas. 24 4. 1. cnpnniſſun quand, weie procedar. 8 1. Conceſßio geminara iaem bperatur wod dlau'ula motu tu proprio. b r. S1 3 Conceßio naula b 8 halerur ratio ſed ſola W, aerasur eerpele ſiorem.— 719. 7. 4 conceſcio geminata idem aperatur quod clauſula ex certa ſcientia. 656. 1. Condictio pro feudo datur ex le ge Vel conſaetudine. 220. 2. conaitione deficiente deficit aiſpoſitiov. 30.2. conditionalia nibil ponunt ineſſe. /27. conditio ſuſpenſiua in contractibus quæ ſit, quæ ²eſo- luriua. T74. T. conditionalis diſpoſitio conditione impleta eſfectum fortiri deber. 174. 1. Conaitiones ſeu modi ſæpius irerati&geminati ma- gus ſunt adimplenat. 71. 2. * confeſdio ſi geminara fuerit tunc probat. 7.2. confeſuo parre abſente factæ nou nocet, etiamſi in iudicio fuerit cta. 9J. 2. confeßio erronea non noter, ſedprobato errote reuo cari potéest. 6 1. etiamfſe fuerit talss confeſßiio geminata vel iu- ard. 716.7. confeſhio partium plus poteit, qudm lex per viam præſumtions, Vel etiam res iudicara. 109 2. Confeſio est loco ſuficientis Gindabitaræ probatio- nissf. 790. 2. mator& excellentior omni probarione. 1906 2. cærteras probationes ſuperat, 5 inter probationes primum lo¹um obtinet tan- quam regina, æit fulgentior inter alia probationum genera tanquam Luna inter ftelas, 1 quouts inſtrumento dicitur maior. 196. 2. confeßio habetur pro prebatione. 106. 2. 144. 2. probata, legitima, maniféſta, certißimd, pleniſſima, luce meridiana clariore, fortiore qudm fit aliqua de mudo. 106.2. 1442. Confeſcio creaitoris dicentus ſibi ſarisfactum éſſé pro- bat ſölutionem debiti. 197. 1. Confeſco perignorantiam facta etiam ad vſque ſen- ventiam reuocari porest. 21722. Confirmatis fatta ex certa ſcientia intelligitur con- fFrmare eriam illud quod nullum eſt. 70. 2. Confirmatis ſecunda eli interuenit plena videtur eſſé deliberatio& nibil opponi poteſſt. 65. 1. Confeſſus habetur pro iadicaro. 109. 2. In Conſeſſum nullæ ſunt partes iudicis niſi in exe- Hendo. 129. 2. conęregatio quanab licita aicatur. in. Conęregatio au licita fit vel illicita ex duobus co- Lnoſcit uy. 72. 2. ex qualitare cauſſarum vel perſona. ibidem. Congregatio non debet fieri abſc licentia domini. 777. 2. Congregartiones ob bonum finem& cauſſam licitam Fieri poſſunr. 777. 2. Congregationes praſumuntur fieri ab malam cauf ſam. 117. 2. Index. congrégationes præſumæntur öllicitæ, niſi licitæ n- bentur. 117.2. ob Congregationem illicttam quanab quis capite yle- Cꝰi poſer. 122.2. Coniecturæ ad probanaum contractum in frauaem vſararum factum ſufficiænt. 16,1. 7. enrere nwmunn har hennwmenkais quæ baben: cauſſam ſucteſtiuam ac palam ge- runtur. 220. 2 Connexum ainidi non debet ab es dui connedtitur. 220. 2. Conſenſas, animus& voluntas non rantum verlu ſed eriam factis declaratur. z. Conſenriens ſus iuri renunciaſſe videtaur. u⁵1r Conſtitutum Gprecaria tolluur praſumrtionem fiau- dis. 405. 2. Conſuetudo mulrto fortior eit pacto. 77. I. 32n Conſuetudo tacito populi conſenſu inrroducitur 3 7.1. Conſuetudo quæ ai ſormirter celebrata eit, nulom- do attendi debet. 714.7. conſuetudo quod illicitum ei licitum redatr. Ir.r. de probibito permiſſum& de permiſſö prohibi. am facere poteſt. 7II. J Conſaerudo haber vim pactt. 356. 1. 124,4 Conſuetudo poteſt contractum vel probare vel epn bare. 140.2 conſuerado infeudandi rem eccleſiaſticam, quæ an. tea non fuit infeudata per quot autus Gtemnyo- ra introducarur. 240, 1. conſuetudo quæ directa eit contra ius wommune, nullo modo de vno loco ad alium, vel de vnast ad aliam, vel de perſona in alian ſoſe paro exrendere. 213.4 Conſuetudo localis eſt& extenai non poreſt. 213.2. Quod de Conſuetudine eſt receptum, in quotunqus negocio diligenter attendi debet. 97.1. vbi hoc locum habeat. liden Quod de Conſuetuaine fit, de lure ciuili fieri vide tur. b 79.4 imo de iure ſimpliciter fieri aititur. ibidenm. & de lure communi. P9.2. Cauſuetudine introductum est quod in feudis aſteu. dentes non ſuccequnt deſcendentibus. 16:1 Conſuetuaine introduct potest modus obſeruandu in ſucceſionx. 36. 1. per Conſuetudinem quod introduti poteſt eriam per pactum introauci poteſ. 1I1.!. 1 non ramen ſemper. 7. Conſuetudini tanquam matri debet qaliberi reue. rentia, cum torus mundus conſuetudine rega Taur. II1.T. ¹ 3 contradtus emtionis& vendirionis fortior&i als potentior quam eit contractus pignoratitius 774.4. Coutractus qui ex conſueradine à viru bouis O Tegrus celebrari ſaler, non est habendus proſins- lato ſeu fæneratitio. 795.2. Contra- nulim eil vuu aei — Cn ſ AT! enſ nannre d NWnnthu malar lnci ornir DWunäu dliin ngug'na WuntiugG nan 1. WMunquey Wnnaiu a ini anieusſe annia upinnyn hal hiuciye luntzu lienſin üunlnng lunihu unus„- VWang lau. müuer uſu daneathunug 3angeearjnn, nen iy cr. voſ r. unn ha an. f 4 4, 8* 2 /8 Lnfenunnsſe· Pttatan Cyn Tecana niun- du. A b 74 8 9n. aeraa, tacin nepui aeia 2 vrtad, Nea forniu/ aa 4e atteudi apler. a etade qrad ilicitun dhm dibit, lemiſem gan tan rere parcf. etuds haler vin ha 3 aerau ruttſ duntraant h 1 7T. aetade iseadend nui 4. fec aun hau infenuuuyy and ra dacarur. veruade nu- d'rredi es uni 24.9 mado de: vns radun! 4 u. vel ae yerus nu. † rr. aels ds local esC oaun 14 4(4 vetudtne eftne M 44 nexacis aug nteratleni 1* hor aan Addecr ad dt 0sserndef ans .„7au „eien ſupliaimſnis 44 2— 42 ſac. raunt us 24* atmauai fätti 19 I. umerſenpe — wans, An 1 9 jun * 71 4 „0 0 A „e raus —„ 940: 9u peft nin. 1ℳ ladx nalni ſmivci a a1 Mauus gg emadkus pen N eriam dalidus peti pueh vr anfr. me tur à principe. 193. 1. Contraclus fFortior; redaitur quande cum partium conuenttone cncurrit eriam ſuperions confir- äidl 79. Contractus cenſus emrioni oh de iure licitus. 19§. J. contractus in Mentia& ralu est qui& qualu in prima ſei figura in inftramento apparet. 10v,1. Coniractus quvs& qualui ſit ex Verlu& nominati- onc contrabhentium argnoſcitur. 76„. 2. Contractus quilibes aſimandas eit ab eſfecta. 173 1. Contraclus qui e3t emtionis& vendittonw ex com- muni vſu loquenal ſapè dicitur Pignoratio. 277.2. cCwnacke ex conuenrione ueen fes certam for- b 1 f 7. T. mam acaipiunr. contradtus ralts celebratus eſſe exiumauur qualui in ſua foma eſſe apparer.. ceurauius cum e babere& referre porcht aa plura, dtęnsſcitur eius ſpecies& veriftcatur ex quali- Taribus aaiettus, ranquam ſe Bnb Meclibas.— 7609. 2. contradtus vi cenſeaturſ muſata& eſare tria concurrere debent. 732. 2. Canrrautas imularus cum deficit in n fabſtautialilus nou est contractas. 79 I. 7. eurahna Micirus iuramento Firmari non poreſt. 706. 3 2. can Se nrauſactionei ſant ſeruande Coantractus& rranfactiones relus iadicatis dem npe. rantur, quæ pro veritate halentur. durem nece traruws. 32. Contrattus Principum ſanr fwnen, ofmim ipf„ lagib. principis.. 2. Contractus licer ſiur Rricri luris, tamen non a hent enden ununse aan, Rin maleria her odtoſd. b 60. 1. cumade vnus non aenh h naa pha 272. 2. In Contraclibus inGicitur, mo. G. 3 enfhetud Iegio. uu aro, loct. fe. 2A. 7„ Cantractibus ſemel i iniris etian per Dæeusennan .— non licet rehilirer. 5. 2. Intrackibus vhi res mmunitera ſnwbiuur ivſto precio, pattum logus eneſenin non est iepro- batum. 792. 1. 122 contractibus verhan nullum qeber ehe ſaperfiu- 8 um. gPo. 2. 46. 1. ex centractius nincipun omnes omnina ſacueſores tam mediari dqudm immediari obli ganzur 79 2. ex Courractibus priuceps efhcaciter obltgatur. 74. z. Ia Centracl bus mens contrabentium eilt atien n- da& verbis etiam Preferenda. 59. 2. 12 contractn Aeriun magus nes gudn verba: intuen- Aa... r. 22 Gaimace 4a macdimn 4 4 nuliha ad 4 milia. 40. 1. „ contradtilu ex qualitate rei Seunme animus 70. 1. ontrabenrium. Index. In contracta Snaiae hen nine 7 aes— 197. 7. „. 2„ Conrractus ab ini rio ſuni voluntais ex u Fadio Gfearer quanap agen⸗ Snuen Cuicung, non conuenir Ahennoe. non conueni: de- & ſubſbituriones 4r. T. carracti, in dulio Hemper imterpnrianurde eoquod dAelt rori minus noccar arl& oneroſum ſit. 142.. contra ntumaces omuia iura clamirauar. 4. 2. Contra Seminaram confeſtonem non poteſt opponi exceprio Ion numeraræ pecuniæ. 6. 2. Contrariorum eadem e Al: 2ſciplena. 1.75. 1. 192. 2. Contrariu in vno ednt Haeaeen Iſe non poſſunt. 24.I.. 776.2. Conuenticulæ ad malem rendemes ſunt de lure re- emaenekau⸗ quid ha/.. probatæ. er7O. 2. Conuenlus coram iualice inwmpetente ſe¹ intromit- rere& reſſondere on Tenerur. 24. f. Conuenn ones, donsrukiones, nraufactiones oppoba. tæ ſemel, lacceſpribu non poſſunti in minimna 44 improbari. 77. 1. In Conuentionibus ennateaian volvntas magu, jqudam verla Bectantur. 6.„ä. reti. 2 Sauenles veniunr ad vem Fn ne multilnquio. Genau dari euue eir nvpetirio. 235 5.7. 1 b Correſpectiua ſe preſamunrur& iadicantur, quæ— nn continentt celebrantur vnum poli aliud,(¶ Natim immediatè. 16½ 1. Tribuit. 794. 2. Crimẽ læſa maieſtaru manap aminauer ĩ722.7.2. In Crimine le nuiſeaes habu conatus punitur. 72 t. 7 Fr9. 2. iniꝛam. 7422. 2. Cuius naturæa fini eaeuue ſanre ea, ue tenaunt aad cum finem.ʒ.. 9h⸗ non, Rda certa 46 cara ſe deler. D. 10.— Dare eit idem quodà domtnium m transfere. 2 2. 2. Delbiror quis conetituitur ex contractu.„ 96. r. Delitor Volutionem probare debe, ſh qeaitar 2T nager Fibi pecuniam ſſe ² ſolaram. 421. 1. Debinn hubn betti 4 13 orber non impen- lr 519: 2. Deeiſa 4 Canen baben, vim Le. iſionibus viendam eft Drevitate G bg awen. dum eit fabſtantialiter. yno ranrum. So.. 24 2 Sreia,useun Henrentiom ees cttandus est qui dominiam amiſir. 25 rariones Cu d fieni aebear. hidem. „ def Ahoe 4 luru natur alus. 8 nemiaxi deneganda. 7249. 1. 81 4 Deſẽ nſio opi⸗ E T eandem maliaem omnilus depular 76. Ta Declarario vel interpretario alicuiu⸗ ambięui v'el obſcuri, non Poreſt heri niſi ſemel nnquanm Feili. cet permi ſio Aeclararionts eeen de pri. 16.1. 54.275. — 4 Di eſitio quælibet ex vſu ſiue ohſeruantia poftea ſe- Defenſio quæ naturalis eſt à principe ex cauſſa tolli porest.. 712. I. Defictenre conditione deficit diſpoſitio. 31. 2. In Delictis animus fiue voluntas debet inſpici non euentus. 720. 2. In Deliétis atrocißimis punitur conatus etiamſi ef féectus ſecutus non fuerit. 727. 2. DETS ipſe ex contractu& promiſlione ſua obliga- Flu*r. 74. 2. IJ4. 2. DEV'& ſabiecir leges principi, non tamen ſalieci: et contradtus. 74.2. Dictum Doctorir deber intelligi ſecundum tegem, quam allegat. b A J. 7. Dies interpellat pro homine. 792. 2. Difcile ett credere, eum, cuius res agitur pati po- tuiſſe, vt racendo in ſuum præiudicium aliquid fierer. 799. 2. Quod Directo feri non poreſt, nec per indirectum admirttitur.„. 1. 70.2. Diſcoraiæ ſiiuter magnos dominos euenerunt, iſti d huperiori cogenadt Somnilbus modes ad concor- aliam vel tranſactionem compellendi ſunr. 2222. cura declararionem rectpit. 745. 2. DiſGoſitio facta ſimpliciter cenſetur facta purè nec unde ſubtnteligitur tempus, conailio, cauſſa vel quid altud. o. e. Dicſoſitio bominis concurrens cum diſpoftrione legis Leneéraliter operatur.—. & fortior redditur. 42. I. 190. 1. DißSoſirio ſBecialir per rationem generalem amplia- zar contra. 76. 2. 62. 2. DabGoſitio quantumcunque generalu per rationem ectalem reſtringitur. a.. Dooſirio quælibet loquens de certo aliquo caſu, flue de cerruis aliquibus caſilus, exrenaitur eriam ad Jimiles caſcus expreſiu, licet ae illis in aiſpoſitio- ne vulla fuerit mentlo. b 712. 2. DiſPoſtrio vnizerfalis non tantum preſentia, verum ettam furura comprehendit. 741.7. Deſpohirioni ſmpliciter factæ nec ſummus quidem Princeps, ex poul facto conditionempcauſſam vel ratibnem adicere potefF. 779. 1J. Ds⸗gurando veriras eruirur, reperitur. 7.19. 2. Diſuratio est cribrum weritaris,& ſuauiſtmus Diſtractus ralis aeber eſſe qualis contractus. 111. 2. Diue itas nominum arguit diuerſiratem rerum. Diuezſo Iure cenſeri non debent neg, agi, in quibus par aut maior est rario, quò ad id de quo agi- Diuorrio facto liberi nibilominus in patris poreſtlate remanent niſi&r diwortio cauſſam praluerir. ͤ 292. 1. Dolus ex igitur in lege Cornelia de Ficars. 7. 2. Index. Dolus præſumitur cum non fit quod fieri debelat f. 2⸗ Dolus aurz ſimulatio committi non poteit vbi adef riute⁵ς. 07. 2. Dolus probandus eſt ab eo qui allegat eum. 7.2 Dolus, fiaus, deceprio, calliditas& omuus mala an non praſumlttur. 776. 2. 1F 1.2. 390. J. Dolus præſumitur ſi quid fiut via inunitata omiſſ eo, quod fieri conſueuit. 701.2. Dolus potius, qudm i?norantia eius quod fieri cou- Jueuit praſumitur. 701.2. Dali praſumtio ceſſat quando iuſlæ cauſſa adau- euntur. 9. 2 à Dolo quæuis cauſſa, fiue iufta, ſiue iniuſta excuſa. 6. 1. 300. 1.] cauſſa huius. ibidem. Dolum interuenire re ipſa vel cx propoſito paris ſant. 97.1. Domini plerung, hominibus ſuis ſunt infeſti. 106. Dominium definitur, quod ſit Ias aiſponendi den aliqua ad libitum. 795. 2. Dominium dotws ſoluto matrimonio ipſo lure neuer Vitur, ſed non poſſeſio. 12.2 Doninmj tranflario operatur, vt fructus fant eiu, in quem tranflatum et. 1937,2. Dominus inuitus Vaſallum babere non chgitur 29. I. 32. 1. ruatio cur. 721. Dominus ſeruum verberilus afficere poteſt. 192.4. Donario praſenti& acceptanti fieri debet: ſi fau abſenti non valer. 392.2. ratlb buius. 395. 1 Donario omnium bonorum præaſentium ac furun- rum iurara, licet inter viuos Valere non pofit Valet kamen vt abnatio cauſſa mortus ſi adli namerus quinq teſtium. 34.2. Donario quæ fit propter merita, non ett proprièdt narto, ſed quædam permuratio ſiue compenſa- rio beneficiorunm. Jo.1. Donario non præſumiturin dubio. 149.2 Donario bonorum futurorum non valer. 390.1 Donatio remuneratoria abſenti fieri non poteſt. 504* Donariones aßimilantur beneficis. 397. 2 Donariones excedentes roo. aureos inſinuari Gin lilbrum ciuitaris notari debenr. Fo.2. 391.I. Dos quæ ex feudo filiæ debetur non debet eſſe min legirima, fecundum quoſdam DD. 233.3. Dos alimentorum nomine comprebenaitur, 233.1 cT eft inſtar alimentorum. 274.1. eduzpararur alimentirr. 27441. Doraltria pacta ſgecees vltimæ woluntatis nonſunl. * 5 f.T. de Dorls qæantitate ex feudo regulæ. 2542. Dulia probatio rem releuar. T97.2. Duæ præſumriones quando concurrunt, qädrun vns edt 2nkluſiua fraudis,& aoli, altera extlufius Fraudu& doli, ſemper eapreſumrio attend 9 capi Y 7 1 FTornin,. aa ſt. 1 des Dea aan g ſs n ex. Praa, Annin 1 an ihher 1 2u4 27 auh, 7ua ſnmus e doli 4 r— 6. F. TnA, 6 71 2. 71 2 dlas. n bernu 44 1½ Dalie non emdbniner anan vel liberalitas— don 2. h calin 3239 2. n pncn Muuuy 1 1„ n D44,, ntmo praſaminr pua velle aicere, vel TAr ,r„ A 7 lun ſj gai irna Facere contra ſeipſum, cum orainæra charitas Dela,* auſen Snſteu, ag* incipiat à ſeipſo. 1 Peraus, qan, panae I Dabio partes rei ſunr fauorabibes,& 84 ilis 4ʃ 4 5 7 euur r aun Fra anian udicandum eit. b Vp Dubio iudicium deler ſe ohean 797. 2. amn lac ſaaus an 1 Dulio preſumitur reſearo rem voluntatem ſuam Dalo qaeuu, lauſſ ſeis Solui/ſe conformem eſſe iuri ommunt. 232.2. eitze 1„ Dabio vlrimæ voluntares potid= enſeruanee cauſa anne Fant, qadm deſtruende. 277. 1. 1en;„ Dulbio pluraltter praſumiru: elſh ahceaturidenei- 6 2ne wiſsg,. an. Duo eeeen. quanan 7 muo faudn aliquod a0 quirunr, feuaum illud inter acquirentes ex ſrat min Aem hminia ki em, aan Irtum, luua f ua ad téatun. maam dat /Alun, nusf Inrur, ſed uan he ſeſu. ernp tran, lam⸗ eheram, *¼ ſren trauſ rume. raas 1rartus vaſalm den Ar 4 yhen uene * E.ö 4 3 8 1 liu⸗ Temponds,cui us in contrarium memoria Hon extar aciruntur praſcribuntur. 71. 1. ratis ar. ninu ſenum derhenlu ſfen narie ereſenti& autuu 1 Acun vo vaer. ratis baius. neo poteſe illis in aliquo præiudicari. 7πν2–7eL.1. tis enninn lauonm 762 k. qua noflra funt abuque Fa, re rundfenn num erera, Eerintrudtt non debent. daber ramen vr Ahnathas ſr Eaaloh 2a debet eſſe cultrix AMhiue, nemini nocere, Fedomuilu⸗ proaeſſc. b 2„ 2. Eacle Thiæ lona alienari non polunr. o.. eenehanu. rnSTA 4*¹24 2 lun. aario gue ſir Piapler nnit, i garto. fea uedan Imagx mtoria. iliaem. tiu deuefaunmn. a— zarum libri pro aubemrics habini plend pro. er ie ν prs amituruuu 4 lanr. 4 4 571. 2. rio deuenmn armmm an am Ejfectus vntus eantracius in conuenientes Ario vemareratens 4eu ponitur, inſeritur verò verbum per quod ſi⸗ Lgni- ha alius contractus, tunc dicitur conira- mrivver 4finiltntu leriij„ 1 l ile clebrauus, cuius Heötuh celebrarus. artese. exwedentes J2e uns 88 3 2 quutanu uuniduias 4 i probatur ſex modi. ilid. — 2 e'enur u, Ei qu extra orainem ae crimine uns ir, licer nus ex feuaefi unu nlan, uanm Vulr ſententiam vel leuiorem, vel gra- eunmoſe Lna w Aiorem ferre, danmod in Sehe modam Ameuuun gus von excedar. 7. 2. Fmferaun K Eius 2uod non est mnaiwlir er dae partem. Quspar un A HuAs, 715. nus as e u Bnwmpeaine ſenper wevraer- huuie inreli- . Quntar fieri. Jo. 7. euntitahs kiſe 3 Fmwyhyreuf Ir au ſine ſtriptura eieen pofar. 72.2. 4— Teleual 2 En eeaſ 7. 2ihkaan, ſd melioraꝛtoni lege. 1 asan, 1 aand niunes ſu* ,3, 17 lafmun hnuu 9„ M, ruf — 4 iienpe 5.*£ b Empbyreata mMoram purgan 2 non 2 poteſft. E mphireura A 4 domino Drnpnis autoniae er errel b I. äA. Beee, tuus ſuum, quod in prædio empbyt Teuf a haber, ſinc aomin: eAee alteri asnane Po. I4. 2. equo diuiattur, niſt in 2c2uih Trione afeudi aliud 32 J. 1. r b 52 E⸗ auæin iure gentium omuilusa mmunia ſann, quæ- jque reulariierpreſcrili non poſſant, Kacio il 2a 31⸗ han iurus gentium Iolli non poſſunt, nes qui- den ab Imperatore etiam de 2keseee 74.1. Imo ne diminui ea pro parte ed wp poſſunr, 27. 7. Ewor. quomoao proberar.— Erronea confeſio non nocer, mees&ꝙ quwanap. 1 146.. ſaa hoc non habei Tdum: in donarione remane- Eſſe, non dictrur qvoaeſt inutile. cpulæ Et uatura eit, quod coniungit omnes K. 8 mul 6 aauabier. ad idem IhAu vocart. Empbteure hinir⸗ nimiuma eennen nun ſwi⸗ bona amittit. 4. 2. 10. J. Empbyteuta non Foluens trum canonem,. enens Foluat parrem caaii ramen à 1pro. 2. 2. non porest. 772. E mp byteura prædium empbyteuucvn ſ75 2e anſn 4 domini alreri opplgnorare poteſt. 7 ½. J. Veſt. 77. T. Emtio 3 venaktio 2 enduine ſen 2 ſant. e.. Emrione 9. Tendn, perfadte, non venditor, ſed emror de caſu Fortuiro tenetur, ankoee peri- culum aa ieſum berliner. 20 T. 1. quod dittum ſequenaun eh5õ.. 46, 27. 7 indeßnita. Enunciariua verba incidenter emiſſa nibil probant, Juuanad principaliter de Veritare ipſin us enun- feudum con- 203. 2. Foliras etiam. 2 Se. ei in/ eaere poſſunr. ndrio præſumitur. 93. T. cunque probaro errore reuocari i poreſt. 4 25. 7 109. 7. pris. zucerri ackio dompertt. 4 4. T. Ex aiuturaitare temporis ESan exirinſeca ſo- lennirar. 21T. 2. Exeaunie Verers faualn non 2ℳ nouum. 26. 1. Execsu- * 7ä 2. Enns& venaituis potid' ia qwoa adkum,. Qan id zeldus& venditionis nartura aig fmai in iu. 9. 2. aui dubias. ·. I. veeneuenn verba in wonizes plenè Leune 8 14. 2. he eemenn ↄpinionem. ihidem. Eyunciatina verla in cnfeſione dad uieaueem b enadenre aliquid protant. 797. 7. Enunciatina Verba Juanae: in plan lus re npru ſ.— Aàe A Soſi tionilus epenia runc brdanr.— ;: vieni C. ali ecb arun Drelan res infeudari Erroriuru& facti in faute, eean, nuiu, zadn do- 6.., . apul⸗ 2 2non FVemyer eniuecrinnen Khne ſed erdinem ſacceßiuun. b J. 1. opulai verba non ſenſam. t diden. Exceprio facilids conceairur, qudm atio. 47,9.T. Exceprio ei aaen cui alias Aere oentgaun esf. fa. 4. b Eæniione, hman eeuun in cafitus non exce- Frx com romi/ 5 lamui æna aalelr⸗ non fuerit 2 7 b Execurio non poteft feri contra eum, contra quen non eſt lata ſententia. 540. 2. Exenormifima laſione dolus praſumiiur-.„7.. Exemplum ius conllituit. 717. 2. Exempla ſisut aigitus nem eflendunt& tuctui quodammodo ſubiciunt. I12. 2. Ex eo quvs dicitur locuplerior ſi non apparedt Pau. perior 790. 1. Ex exrtremus probantur media. 56p. L Ex forma nilil mutari poteſt, ne quidem vnius bora momentum. Fy. 1. Ex heredatio nota quædam eft& ignominia. 49. 2. Ex heredationis cauſſæ qu 294. 2. Exinrteftind odcfs quæ mala oriantur. 222. T. Ex miedto iuaicatur de auobus extremis. 70,9. 1. Ex nact nudo nou eritur attis regulariter G. 1. Ex Vuics adtu ettam achuiritur Poſſeſßi 744. 2. HFäaus ſecundum ius canonicum. ibid. Ex padtis in continenii appoſittz agi poreſt adid, Vt inapleatur& fiat quod conuchtum& promiſ um es. 7 P. 2. Ex paruo defectu quis incidit in magnam pænam, quia non ſeruat formam, quæ ex inlégritate conſifti. F6. 1. Experimentam Verorum ſermeonum eft„quod cau- neniant rebus ſenſatis ſeu veriſimilibus. 29.2. pro Expreſſs deber haberi quoa veriſtmiliter con- rzrahentes expreßaiſenr fi interrogati fusſſent. JJ. I. JF. 2. Ex ſcientia& patientia longi temporis decem an norum praſumitur& prebatur conſenſus. 72. 2. vel quaſi. 74. I. 107 1. Ex vnico altu ſolenni zabente traltum ſucteſinum interueniente legitimo tempore inducitur con- ſueludo.* 4 2II. T. Facere aliquid ſed non legitimè,& non facere pa- ria ſuunt. 272. 2. Facta non præſamuntur niſi probentur 190.2.2 r3. 1. 246. 2. Facta forziora ſunt ad eſtendendam voluntatem& conſenſum qudm verba. 7. 2. 117. 2. 1 †6. 2. Facdta conceſcione intelliguntur omnuia conceſſa quæ rtunc ncedenti coin loco debelantur,& quæ ipſe exigere poterar. 745 2. Quæ Facti ſuut in genere non praſumuntur. 11.2. Faclus declaramus animum noſtrum& voluntatem non minus qudm literus. b 716. 1. Factus adatur voluntas intelligi etiam in brurir. 790. 2. Faclo mataraius muratur. 7. 1. In Facto lus eſt poſstum. 72. J. Secundum Fadtorum diuerfitatem diuerſum reddi. ur cbnßſiltum. P P. 1. Tactum per cohſuetudinem de iure factum aicitur. 77... IndeXx. Eactum cuique ſaum nan alteri noctre debesn 172. I9F. J. Fattum defundli noter heredibus circa feudum hereditarium:& heres ad eius obſeruantiam eit adſtrictus. 214.2. Fallens fidem pro animali irratiovali non pro homi. Ne habetur.„.I. Falſiratis imaginem babet quod non eit veriſimile. 9. 2. Falſus atus non edt actus. 105.7. Fama quando plene probez. 377. 2. Familiæ per bona& aiuitias couſeruantur. n.. Familias conſeruant maſculi. z1.1 Fausrabiltor eſt retentio qudàm petitis. 799.1. Fauore militiæ militibus multa conceſſu ſunt& in. dultu, quæ non militibus denegantur. 133. 1. proprer Feloniam commiſſum amisttuntur feuda JI. 2. EFeudaſià vafallis non peterenturius quod damini in illa habent obſcururetur 22 Feuda quando ipſo iure amitrantur. J. 2. 90.1. Feuda Vendi vel quocung alio modo alienari nos poſſunt. 8 23. 1. Feuda aignitatum de iure feudali ſunt inaiuiſibilis b 209. 2. vbi aiuiſionem recipiant. lul Feuda ipſo iure amiſſu aa dominum proprierauu pertinent, ſi ominus deuolurioni locum aſſe Pelir.* 44.! Fead aignitatum ſi ol conſuetudinem petanturdi Aidi, tunc probut tempus immemoriale. 29.2 Feuda maioratus in Cermania accedente principum conſenſu diuiduntur. b 213.44 Feudi recognitio aliter per errerem facta, quim fe- ri debebat, alus non nocer. 414.3 Frudi de finitio quæ haber vaſallum vuſaftultuaii. um eſſe, ruſtica&ſt. 17.4 contra Feudi dominum directum zo. aunu bonaf de totum feudum poteſi præſcribi. 211. 1. ad Feudi couſtitutionem ſeriptura eft neteſſaris 13. 2. In Feuais particularis& locali conſuetudo eſt at- tendendua. 22. Iu Feudo eriam pignus iudiciale conſtitui, poreif. b 193. 1 In Feudo nouo frarer ſucceait fratri ſi hos nomina tim aictum fuerit. 444. In Feudo nouo agnari non ſacceaunt. 44:5 In Feudo hereditario filius cogitureſſe heres. 203.1. & ſeruare pactum patrts defuncli licet adierit hereaitatem cum beneficto inuentanij. 217.1. de Feuao regali contenriene orta ſolus Imperators competens iude x.„ Fudum efts quædam ſeruitus. 441* Feudum antiquum quod dicatur. ℳ 2. item paléruumn.. ilidem. nter bæc nulla&ft diferenti. ibidem. Feuaun Prünn nuunarzuh Wen e Hnd lhiinm⸗ 3 unkeiauin Araiau Tun mredii 1 nunchun nuun endtuj IAahu lum nsal mauunſeimqu runſe DWaum ſauuhſt ünume 1 nkxlwiei- paul durß enzhe Trnum yonna uiu hnuul numeayie 4 nuienanne anjſemr dunntanma¹ G gunngen Wauun mter nun urmakaulunn Wumetantru b humjelne 1) uſauge fun ha A inn, tni. unjnne in um un 7 Aaunuuyiua n mſund hſ niu feuai d' erzarſt/ 7 Unenna u Int dam aminin, aTen e. na 4efana b Fredum Seednu petitur petitions eedhas. mdka 6 Ruur ali b am. a Nirur aliæ ee:Benediane G enpurauurſ lto in 4 4An, 4a, legitimam. 2r.. 7. Alens fcen Feuaumn bereditariuam nallam labet ſe ſe parationem 2e bdlezgr nabimaa ab beredirare. b 27 2. asrarn, i, PFeuaun horeditarium 2 Zcut alia res eldtals vere 11h alcitur defundti fuiſſé. 271. 7. ,, 6 Feudèn bereditarium quanda dominus cenſerur 2, nun it alha quo ad ipſos poſteros deſcendentes vel aęnaros . eenena ua bbens re. allodialis 8 mera bargenſaric⸗ 4. 2 ſer bona an 27 I. 7. mnulia tenſeruan/ a ruden⸗ ex paci, 3 huam⸗ 62 panideni⸗ quæ? eeehe k en 2022. 7. evere malrri⸗ malan ba aoe Beuden Heciem quandan Kncdeue Qaer. 703. 1. alre, anß Feudam qwando ſitum eiti in territorio domini feu- *„ nilenlu en 75, 2 3 4 Pprer feuin. v tuncidem Gdominus Fend. 7 DI. 2. . ludex loct eist. uden aPpignoran non ef 4ℳ2 uaſali us jetmanan o nec ypotbecari. ar. 2 12 Ta badent ſnmg Feadan Tedpiens cenſetur fæminarum ahae ad peunmmnan morem pauriæ reſershe.. eada dend pe, nuan 4¹ 3 Frudun amiſſam bpeer non periran aah ſant. nueſtituran, Agnttatum Kunr fuuh 3 C agnatos pertinear 1... Teuaum Dropter non peritam iuſlo enenr t San luram deuoluitur aa domluam. 5.1. 4 625 Feuaam eit contractix. 8 Eeuden& enpyteen r eigſaen haer materiæ. . I. eaden ipſõ lare amiutnrſ vihu Ah dmid Voluntate feudum alienarit. Velſ⸗ ⁊contra dminum crimen 194 maiohauu commi ſerit. iliden. Teudan proprer tnuehitaan iuß nmpore non pe- 127. 1. Teunpor f 4* 4u'anen reann 244„7 ure 4muſa aeu ff deniuu dum velut. 24- Agitaremſdartenin aid. ansnannpaamn 4ds maurratu in Cemniuur 92es duidentu. ad uuti- duerjeramu 4 a 4,— 1 na ſénrentia priuarionir. 40 rruden qaana ipſs Iuare amittirur non tamen ai- cere poreſt. fed præcedere deber cauſſce cognitio Gpſenrenria Laies. non en, katiud S Aedara- Vorid. FZeuaum dominium ve, anbupe. 5 Feuden, conſiſtir rantum in rebus emauuibae Eradam qua lage nuhnn, Ser 7„. 1. 13. 7. 3 ruram ad dominum deuoluitur Hue nouum fueri rfeudum. Fides inrerpoſitio iuramento cmparatur. 122 Fideicommiſſa regulariter deudaæuntur Vecundun erdinem ſacer Kond ab iuteſtaro. Aue antiquuam 3 uus 1 poſſunrt hen. aua 7. A Ft detc omumiſſaria ſulſliturione ſacedliur Srauanri non aurem graualo. Eidei emedlamabenräinaue paci ſcit licer. 2 X— a2. I. 236.7. 773. 2. 3 erdinanius b 273. T. 3 ger v P% ꝰ feudo, in quo tamen non ſœccedir. 254.1,— 8 iis caro eit quaſt caro patru aucta. 249. 2. Ae fikarinne vſ, i rres arriculi conſ deranrur. 432. I. nu he-Pnn, nus ſenierenaf 85 hnu, dideri 4 able r. 265. Rilius 24⁷ pars crporis patru. 2e.. an ad dominun feudl, vel ad filior ].. 70. 2. ritam, non ipſo Iure amittitur. 2A requiritaur 79, 2. J. 2. minus fewdi propria auctorirate vaſalum 2h. 72. 7. 27 1. Fradum Proprer non petitam iufl⸗ tempore inueſti- 4— 8 J.y. 1. ruma vri- ˖ler prafo npra⸗ 697 2, enaun deber, nec 42f. 2. Fideiommiſſai itemg ſubſlitullonesi in contraclibur reſta- 714.r. Paueuſ benoſei⸗ exca gauns non Sacdf F erin. eipalem onſtiwuit. b R44. 2. Fideiuſör qui renunciat oemni luru& looum auxi- lio non haber beneficium exuuſtionwi. 4I. I. Fideiuſſor non ſuppoſirus lurudictioni illius iudicis, SDSbi reus apriuus delinerer, non eit iaoneus. 4 1247. 7. Fdem non npreſtause eam henee non albes. 54.2. 5 Eiaem fallere graue eit... Fiaes non ſeruanti non est mande s. Fiaucia quidſit. 79 7. nuaſtme excluſaa ſeua, eer maß 2uum in perpe-“ ruauam cenſetur exdluſa. kf. 2. J. 7. 9. 2. 4.„ö Eilia quaudo renunciat futara bereaitaꝛt median- 1 e turamento tunc Valet nunctatto. M., Filiæi in ſubatum bouoram allodialium Aeeu⸗ Filius&s pater Vun: Le vnum arpas vnaquc per- 8 9 K 8 ſona. 249. 2. 8 Filidus ina, ſunue: in fadan non npanuft. en,enn, fa. Gʒam Paurrus aefs andt. n. 1. 2 Eene omnia denominari iuſtam eft. 213.7. Finus Aeclarat quali res ſit Lieen. 719. 7. Einu ad quenm qupdlibez négoctum tendit porius inſpiciendus 6 Heea auaf ees e... Finirto poſſe ſorlo See einen aur”r 3 Elamina& Portus publica ſunt. eere...... EFluminum publicorum cmmunis 2 aſ⸗ Lur,xx,“ rum publicarum& brorr„. 72. 2. b fæminæ cum renuncians Aeneatans, aur per hia. ru- tum excluauntur ob banac auſſam id feuuhe: vi. A entur,& exccluſæ Ieian. Vr Lanes 1] fami lia conſeruentur. 7a.. femine familias exrenmant, ex quo aeenuur. bona zransferuntarin alienas Jannuſias. 2B56. Taune lileros in poleſate? Hnon habent. 24y.. Faæmints quando: ignorautia luris nan ene. KT. 202.2. 3 EFauerationu foliræ Lerͦhenee aiau, caviadtam 6 Vſurarium. e. Forenſim gs Aeber ſeruars ſaleenitaten e con ſuetuai- nem loci in 2 Quo dnnnabis. contrattum cele- b'rar. 397.... Jufcir eam feruaſſe per æqutpollen. f6. 2Z. Forma ſeruari deber ad dn gaen, aliar aclus eit nul- lus. 22.2. Toma et lndiaiaue& vſ naraial. 22. 2. 302. 2. 329.7. Enn woß Mir ex integri rare. 22. 2. 777. D.nee 5. 6 Tums enssn 2nuſco, malite. wuliere ſeruand⸗ ef. LO. mae 2dn. herue — 742.. 30 7. 7⸗ 7. 3 ee Index. Forma ita femari debet, vr Arußiico præſcripta est. 22. 2. Forma ſulinfeudationis. 22 1. Forma non obſemuata tatus actus corruit. 25.2 Forma in aliquo actu non ſeruata præſumitur dolus, mala fides in explicantibus actum. 22. 2. F. 2. Forma nihil adai aur detrali poreſt. 22.2. 44. 2. Eormæ nibil adimi, nec datrali poreſt.. 1. Frater ex vtroque parente gontundtus excludet fra- rrem ex alzero rantum parenle comundtum. F2.. Frarer conſanguineus ad ſwcceßionem defundti fra- ꝛrus fine liberus deadentuèdum fratribus Vtrin- ne coniundluls aamiutitur. Je. J. Fraudulentus contradtus non praſumitur. 143. J. Fraus non præſumilur. 347. 1. Funduamento deficiente omnia corruunt. 397. T. Funai dominus conductorem ob non ſolutam merce- dem propria autoritate poteſf expellere. 12.7. Funiculus azplex potentius ligat& ſiringit, qudm ſimplex. b 4.r. Furioſas& impubes inivriam nonfaiunt. 5. 1. quia non ſunt dolt capades. ibidem. Furiaſus non poteſt contrabere ſonſalid. 727. 1. Furioſi& pupilli quo ad carenttam méenlis æquipa- rantur. b b 220. 2. Calelle non debentur ex tontractilus nullis. S4. 2⸗ Geminata interlocutoria reuocari non 2 teſt. 6J. 2. Geminata verba multum oberantur. 1742. 2. ſant maioras eficaciæ, quàm asgolitio Vniuer- ſalis fimplex. e. non patiuntur aliquam reſirictionem, vel ai- minutionem, Vel exceptionem. 143.1. zomprehendunt omuia etiam Aiſimilia& ma- iora expreſigt. ibid. Geminata ratificatio ad contractum confirmandum plurimum valer. b 797. 1. Geminario vel triplicatio attus conceſtionis vel tranſactionis Vbi eit, ibi ſimul eit certa, indu birara&enixa volunras. 6. T. zrem mens appenſa& deliberara. 6. I. geminatio vel rriplicatio actus conceßionis vel rranſactionis tollir ſuſpicionem fraudis vel ſi- mulatiouts. G J. 1. Geminario ofendit mentis perſeuerantiam. 142.2. rollit uſpitionem deceptionir. ibid. higuifirat præciſam mentem diſponentis. 4410.]1. ampliat eſſectum diſpoſitionis. 4Ao. I. Geminaris actus omnes ſubornationes actus elidir. b 74. T. Generalia verka generaliter intelliguntur& præ- iuditdur. 700. 2. 4 Gemerali dsſpoſitione nullus omnino caſus excipi aur exi mi deb'er. 740. 2. quamuls aliquts caſas 2 priuilsgiatus. rid. — Generalis quitantia ignorauiibus& errantibunn Aocet. 100. 3. Ceneralis promiſßio ſeu conceßio generaliter preiu. Generalus promißio tantum operatur quo ad quam. libet ſuawm ſeciem, quantum operatur ſpecialu diſpoſirio quo ad ſpeciem in illa expreſſum. 8 74I. 7. Generalitas non reflricta ne;, limitata omnes ſua ſhecies omprehendir. Generalitas reſtringitur ſecundum id quod adtum est, ſecundum præſentia. Gloſſa luris autorilas. 701.7. 29. 7. Gloſſæ& Doctori excellenti de conſuetudine ent qfe. dendum. 214.7. contraria opinio verior. ibidem. Graria quid ſignificet? 440.2. Graria& delutum ſun contraria. 443.2. Graue eit fidem fallere, grauioribus perſonis grauu, grauiſßimis grauiſßimum. 2. 1. 79. I. 12).7. Grauir iniuria eit inani honeſflate velata muur.. Wanaan veuu- linquere cuique liberam facultatem aiſponen. H. Heredus inftitutio eit caput& fundamentum tefu menti&ſine heredis inſtitutione uibil corun quæ in reſtamento relicta ſunt valet. 2152 Heredis appellatione qui veniant. z19.I. Hereditas omnus ad nos pertinet, vel ex teſtamenin Velab inteſtar. 44.2. 13011. Hereditas alia eſt teſtamentaria, alia legitimauus defertur ab inreſtaro. 44.2 Heredes ab inteftaro qui? 44.2 ui ex teſtameuro. ibiden. Hereditarium defiuitur, quod heredum mentiu acta darum est. 202 1 vel quod alicui& beredibus ſuus A domino ſeu ai est conceſſum. 2024. Heredirarium feuaum quod? 20511 Heres debet praſtare fadtum defunçti ne 4 iludin Aᷓꝗdne. ai poſätum intelitgitur tantum de herede ſau euinus. 6*1 quando loc non procedat. ibiden. Heres contra factum defuncti Venire non pote— W 6 ꝓ†. 1. 191 · b Heres defundti poſſeſoris, qui malam fidem lu buit, I ſeipſo poteit inchware praſcriptionen. 20 ratio huius. ihbiden. Heres repræſentat perſinam defuntli eßt ſueaeſſu Dirusrum defu„Vi. 99.1. vVhi Hæc optulo procedat. 99.1. Heres Vocal ulum in feudi cvnceſione vſenhatum jualitatemuus arg, ſucceßionen Hereaitarlan .„ exprimit. 292. 7. Heres 439.1. —— Wun pnnai 21g.. BEeres vocabulunt in inueftituræ ſeu conceſſione fit runnuim 2 uane inhe e un eaſem 1 higln 3 9 nanzunſ kalnu jer iauiq Nian pnn ine Hek' vond Inennale en 1 ſnile. Whnenanag Enf ium Nyuſmuſtne e1 kantig, 8 0 ee 2 1 27 1nſſ an Here⸗ in mareria feudali de eun Ver ſarcſhm 3 accipitur. 202. 2. if 2, Feres ltimi rectè eit leres, primi. b 2171. 2. a a lagata ex teftamento non ſolenni, non eit obli- Eeres sſacediti in vniuerſum ius acfundti, 269. 1. 4 eralar. ur. 24. 2. 4,* maen eit errare: Aalelem in peccaro peſi- Pr here. 17427.1. Cſo.* 7 vhruuleaa et heue, denauiand. 29 82. b Terdem. 3 ö“ Cutrarn,. 4 Crania quiſ duufter Memi iuru in nane quod etkin woo. 70. 2. G.nad lien enr aunau EZuorautia iurb mulierem excuſarx. 7... ame eil ſcen falam alen,,„ naunn maximè in pænu, 1hu eauſ⸗ ture imponun- 1 rur, ſca ſenrentiam ominum requirunt. 7. 2. N naſmiu„anſt nun. 7 norandla, Fæ Eeerien. ni robetur ãienria. 100. 2. — eit um uſ Enenaaeie enſu, 2 fa H ſe fir aliqua periurj præſumtio. 2ar. I. Vnunzvtia furls quos exdaſét. m ereas inflinuti elt auu Micirtè& non iure ſi 7 eri dlicttur, quod Fir iure ptobi- ncuri C& ne lendu utiun. 2αν nefanenunläuun Imme moriale tempus luber vim 3 auctoritatem erraus&ipeletione ſunma legu ſoripc. e. erdtas umnu 44ruxmudt Eeneenan. idhapu 2, qneratar, éedne defAduft, 2„ n,e. ndta afuesnfmmuus Eepeiſe aeeRe eriam mala haui Fulhe e arferur àl utefan Wpenſe neceſſariæ ſanr, quæ efaunt ad ifciorum re. arari Aintefans qui iendorum gratia.—.„ 4. 2. au ex ieſlameuui Impenſæ ſeruanrurper exceptionem« Anli mali. 95. 7. irrdtunun arfeit, Impe raron non Præſumitar facere ea aue ſann contra duuneff. tus Ganimaæ ſaluten„,/. 77. 2. vel eaudaluno lmmiinx Wm polttbil⸗ eit vt vrroque nefiauêue priſariptio 4 A uſe. urrere poßir. 227,2. u nuii Wprobus est, qui ſalicitu erà leredizale viuen- emdtaninaſ z5... 522. 2. eres arlet ngf 2 Impubes& fſuariaſu: iuiuriam non haun, quu⸗ mn/ eer vinurfmu ſunr doli CApaues. 969. 7. gre recatesen, ham uut lncarceraui ob delictum anu ſub FRdeiuſpribus 4 amm inle. elexari non debent. 121. 1. 727. 2. — m Incaneraro quando pænn crpori afftictiaa non po- 22ude lur 2 dsa r1 Snnn. Pe incarceratus relaxari aeber. vre- auma 6. 6. 123.2. Nncluſio vnius ent aue euc 65.7. ſn e 15 conceſtione generali non wmprchendaniurn nog er 4. 4 9⁄ nt euiues genéralia,, ſcd: in nceſione vniuer ſali ſiue feui⸗ Deb2 vnike Wain veniunt re- 9 galia. 64. 7. ratie an.„rert 2n4 ZTncoémade cwiuſcq. rei elm ſe qui delenr quem ſe. morsfeuus auaten. d. Tauntar wnemoda 9. T. vuturmn 472 au 2 Tnaef nira negatiud Dpnolata Dropriꝰ æquipollent vni- 444 bun, 4 22 Se ſ Zecu 7 V rmatiud. 72. 1. 6. 1. ℳ, 85 1 5 nemiudit Heres quauab ab'ſentibus legatarqs promiſit ſoluere m, Larus, cum ſir ſi implex ſollicitario. 27,n. uus K Eene cum 3aauin vna eaaennzt benſpna cenſe- 422 2. 5 1 aahs Beenanue r. inurinſecun Fuee iuramenro— probari poreſi, iura tamen id non Heenas un bente& non volente. ier. Imdex. maefinita æquipollen: viuver. er In Inde ehnitum ventunt furur. 597.:. In Indiuiduus nibil factum intelligiter aonee ali- quid facienaum ſuperet. 293. 2. mdiuiduum quid dicatux.,9 5 221, 2. In dultonon Praſamitur donario.„. 2. Qfiudarue maior 1. aunb ſi imueſhiru ram 4 z ae prio domino non perierit feudo pr iuatur. 1.7. Infdam quod non est, est iniabile. 742, Infirimitas est Iurellectus Aucn ere conieciunas VUr habemus clara verll. 2 J. 2. Inio uum eit ingenuls bomiaibas; non&e liberam Fauultaten dt bonendi de rebus ſuls ad arbt- diindsss, e.7,J34.1 491.1. 2 omni materia, tam in Vllimur voluturaribus, duam iin contractilus rurter viuo. mens V9* 7 luntas præcipuè aebe: intelligi. 559. 2. 1f omnilus Aöſpoſttionibus men, Porib cnſderan dla est, qudam verba. e. In pra 5 öriptlone hlatutaria qualu e4 praſtriptio⸗ 4 Iure Saxonum onrroaulia non eeeihi7ur bona haerwsr. 4. 1. Indquilinu quamuiu inuitus 2 non ſuuian neas„. hem expelli poreſt. 1122,7. In quo quls ſe fundat, id pubee tenerur. 20 F... Inſinualio nibil aliud edt, qudm ntimario facza; udict. 4 7. 2. * Inſhrumentum nullum non nes iſrunennun 130.2. Inherumentum pablicun haler proſe Veriratb lga. & exeluairn omnen ſau enu, ſ7 mulationu& fanoru Gedtem.“ e r. Wfiumenren Aidttur hala atio uan 6 S 2hen⸗ 544.. 2.. puun 4 euiclens. 4 eeu uenn e nansgſhume liquida.— notoria.— 2 3 599. 7. Vhenee hiue quis ſhe: manu 6 Sid Vel ſub. fanlar, nibil onrereit, ſn barem baber Vim. 70 v. 2. Hhamenam non ruur peo bani approlari,& pro parte uon. 20. T. b quad nſmenumm non aaurat, nec r2o⁵ can tarr de- bemus. 74f. J. beꝛ ſmnenta non nſeau⸗- 2 trrun dabi rei fir hider. 196. 2. Intellecius is aſſumi Aeler. quen e eſecrus co rerum exlttus veram eſſe demonſirat. 342. 2. Inrerpeliatio extraiudicialus præſe Lriprionem nuon znrerrampit. J*z. 2. 99. 1. Interpreratio era est, aue⸗ ab ol, ſerwantie ſumi tar. e. Tr LTärer liratis& ſolennitatu pruſumtionem. 142. 1. 7 Onat Saenen non diar nec Hos auere dele- 5 muts. 3 24741. p 1 1 b 1 Inrerpretatio ea ſemper tapienda ast, quæ actum conſeruat, non quæ actum euerlit. 39. I. 124. 1. 744.1. 523. I. 07. T. Vbi boclocum habenr. 39. 7. quando procedat. 724. 7. Interpretatio omnæ, quæ verbis non conuehit re*h ctenda ert. 1449. 2. Irerpretatio LL. A practica ſumi debet. 124. 1. Iterprerationi contrahenrium ſtandum er, Adε non admirratur prvbatio in contrartum. ¶. uueſtirura aara pro ſe& pro beredibus legitimus maſculus cenſtituit feuaum hereditarium. 203.7. Wnueſtirurain feudis eit vna maximu. 205. 2. Inueſtitura omnus iutelligitur ſalus iure terth. b 7Fo. I. Wueftitara prima est raaix omnium inueſtitura- ram ideog deber atrendt. 4406. 2. Inueſttrura facta d prælaro eccleſtæ cum conſenſu ca- pituli de feudo ſibi nondum aperto rata est. 6⁷.1. per Tratandiam delinquens mitlius punitur. 305. 1. Iadéex Ae en, quod peiuttum non eit, pronanciare non deler. 1 27297 2. ludex abſéntem condemnare non poreſt, ſedſi Ae eius zuuocentia conſtiterit,abſoluere Soteoſt. 223. 2. Maex non debet recedere à æna conſuetuatnis, alio- qui aquè punitur, acſi Alege receſisſſét. 114.2. udex ſi excedat moaum in punienab vltra qudm hir conſuerum, Vel alids non ſeruat conſaetudlinem, poréſt ab eo appellari. 774. 2. AZuadex non deber e clementior lege, uec etiam ſe- uerior. 17.5. f. alids punitur amiſione bonorum. ilbidem. & debei pati pænam, quam alcqs iniuſiè irroga- uit. 21]. T. Judex ſemper deber applicare animum ad ed, quæ cammaniter inſimilibus, de guibus agitur, ſo lenl fieri A Lonis patribalfumilias& ſenſatis Virze. J772. T. EZuaex ex icio repellere poteſt agentem contra ue m praſcriprum ei. 9. 2. In ſudicando Veritas auté oculos habenda. 703. 1. Iuatcans contra communem opinionem imperitus habeturä. 1 b Tudious præſentia ceſſare facit omnem preæſumtionem dAoli, fraudis,&ꝙ& metus. 492. 7. Iudieus oftium magis exuberar in abſoluendo, qudm in condemnando. 225. 2. In ludicio qui tacet loqui zideretur 40. 2. Iudicium non extenditur ad ea, quæ poſt eueniunr aul onti ngunr. 244. 2. Iudicium criminale quod dicatur. 719. 2. Qura nouaſicinterpretari debemus, vr qadm mini- mè lædant ius commune. 2 74. 2. Jura omnia pro crimine ipſs iure pænam imponziia ita inteliguntur, vt procedanz dummoch» decla- raroria ſententia ſequatur, per quam declare- rur Trimen fuiſſé commiſſum, altds pana non Haber effectum. 7.A. Index. 2.. Iura loquenria de alienatlone comprehendunt lnca- rionem& conductionenm. 90,2 Iura humana ſi quandog, iuxta temporum variera em varient non eit reprehendendum. 114.] 1 Iuramentum quando aalibetur in zontrattibus ſ. Hedtis, ro ipſo contractus magis redaitur ſ. um, Hellus. 169.2 Iuramentum uod abſque diſpendio ſalutis æterne ſeruari potéeſt ſeruandum eit. 147. 2. 319.7. mramentum defundti quatenus ad reatum periunj, non tranſit ad heredem, ſed perſonalè ceuſeꝛun ramen quantum ad obſeruantiam contraltiu attinet æque heredem ac ſucctſſörem obligan 296. 2. Iuramenrum ex parte iurantu e³t perſonale qus ad Vinculum animæ. 97.2. 442. 1 luramentum ad non cogitata non exienditur. gr 100. J. QHramentum non debet eſſe vincuum iniquirais. 3 97. I. Turamentum interpoſitum ſwperfactonegatiuo tulii non ſolum actionem ſed omne& quoacung alt ud remedium: non ſic ſi ſuper facto aſhrmali. N.. 2.T. G4. nuramentum magiſtratus requcitur ad aquitaten b 71.2. Iramento contraueniri non poteſt. 197, 2. Iure danrls reſoluitur ius accipieniu. 272 lure porior ett, qui tempore eit prior. Tg.2 aA ure ſtricto nullo modo recedenaum. 43.1 A lure ſcripro ne latum vnguem recedenaum. Ifo* de Iure id ſimpliciter fieri dicitur, quad ſit per ann. ſueruainem. 14S4. de Ture coufuetudinario leges pænam capitalemi zonatum ſtatuentes ſunt abrogatæ. 121.2. aelure obſeruandum ett licet non ſit expreſſum quud Veriſimilirer expreſſum fuiſſét, ſi ae e faiſtt 3 quæſitum. ol.2 Iuri quod quis ignorat nemo videtur renunciare. 97. I. 190. 1. Turisconſalti eræbeſcunt ſine lege loqui. r.2 ris tommunus feuqalis atſpoſtrio ſequẽda eſt etian in feuaus eccleſiaſticus quories in iure Cunonid conrrarium ſancitum non reperitur.. 201. Iurir ratio id depoſcit, vr quanao fundata eꝛt inten vio actorusreus ſuas defenſiones ATeducat. 20rl. Ius est poſitum in cuujſa hoc eſt in facto. 106,2. 3714 Ius limitatum extra ſuos limites wrenal non debes TIO. 2. 179,1. Tus ſtrictum conſqhlit in ſcriptura& verbis praciit obſeruandts. 23. 1. 94.1. Tus publicum priuatoru pactir mutari vo poroft 444. luſtum æit ſua cuique commirtere. 349. 2. g4·. Laicus eit heres laici& ſuctedit laico in vriuerham ius quod defundtus haluit. 7 7.2. ac vna eademg, perſona cenſetur- ib, em, per 91. 3 läin veimnt loiinucperuu Napnas unrm. Laitiuie uukeſunu Wlamn unryeua lafau ivall N hlrfluua lanpueit am laaiunnain Lenanazuen arane 66, lenem tim 1 Err hen,,.a) b 8. b — ds 4 per Depſun nmpors cuiui in contrarium memoria rae, 4 Wient an ei, nan non extat etiam egalis 8 aſe uan⸗ principis ge nas dad* preſeribuntan 7, ,, 2 88 4. S.e ts hß an ca u Eat⸗ aulpa in Snne in iniarianm„ dui 2won 65 Lrrnenn 7 614 ich⸗ Hetura. en Jed A 1 eeuei iſtomento minus— enni relicta 2. ferxan, aneg enan a lirer veliure genutium:? debentur, ammed M. Ter. Reatan don aginaumd a rameafum on elet eſe umn ₰ raner tum intenuſnn bwit 5 2n* ν ⁴ε†zεß kümth ad renedun. uun ſeſ ant do. arementan re amnauni r. 77 7 air iunx r dart re,5 Aaitur aima ge re pattor eit, qxi tenzcima ſare ffrits α⁴⁵ maurrinm xre ſcrpt 2e lciun unpunten re id ſimuiciter) im uum 1 beradsen. prr du*reradnen, lain funatan(a. ueules/ uutana xrr 4 eruan un Rlens ierexyn] ſm uſßi ⁴. . ijruurat vnn!„ 7 Iuud 1⁴ν Ä.“ 4 (rauus 4 6 h 3 Kri en e fafuu⸗ nun . 3 danuufe 4 nnu/ 2* . arer W, 1 j -9** 19 em m „κ uufflit. au 20 - 8 Lee4 huomode prebarit poſßint. 8 SPau in cauſſa teſtamenti, cuius emmoaum aad 4 4* 1 4 8 8 1 3 7 Lereume— neda ui⸗ maſ in nlegata- 2 1O. 1. lus leſtibus probari poſani. 170. 7. no, ie nudae Seine hen⸗ 8 idonei. · f 2. 4 2.* rium non aurem poſſeſſio. 12. 2. Airione nspaiann nxitzuians falijcitur 3 277. 2. 2. ae venhe cum d ſant nenguan interprelatio rtautum valer, vi meltor ſenſu exiſat. 109.2. Lebiama Aetrur minuri Ama bun iae⸗ 9. Poleſt mi- nus arlitrari. gitima beritur tanquam æs 1eleum, 3 2 27. 1. 233.1. — 1 T&unnm. nomine abo heredis voluntate&ira- L Suine 4 Deeu ſbens omnino neunquenda er. Leiume. non dlbear huue viuo epau, ſed pof eius morrem. h. r. Leerainueu per hb anuen matrimoniam legirime natut equantur. 9335. 1. 57 5. 2. Legum eʒusieuaus vena 7 naêue ſamirur. 4 b 5 27.,2. Lex feudalis vahaxa⸗ conuentione plus mauch. Suan pſa lex feudalu per he. 1,7 Les mavęis eit deusens; rerum haun adn nos Iumus.“ 0. 2. 156. 2. 72. 2. Ser ſequitur rationem. 735. 2. . Vaue licer ekenem 2erkerae 5 Vario⸗ halen⸗ intellellus ad eal deiſio nes allegari nequit. 775.2. Le⸗ mmiſſoria in pignoribus quæ. Lnr.:7 eius tollendæ aur prolibendæ ratio. ilid. nu³ Licer non eit maleficium. b au⸗. r. Lilber rarionum ero fanbente non pbe r. .Li-neen nomine non fili;& filia nantum, fed& acpee⸗ 8 Sruncpore, ambehhuemmun 5179.2. 729. 2. Libi ratianum fauuu ainam naxumnieen, rn quando. thiaem. Linbace pemmubſo limitatan nua Meltum. b 77. 1. Limiian uvſſa umitaran producir hechan 4 4⁰⁰ 1. Tiveu⸗ est rula orai. 249. 1. Ltzs, conteſtatio est findameenn. Pendn. Principium zlushõ. 2. 1. aius omiſuo viriar rorum pocſum 27F.r. Locario Vlile dominium non triblir. 21,. 2. Touurio? in quibas rebus conſo Nas. 7z.. auaſtul conſeruani familias non fæminæ. natubnen concipir feæmininum: non contra. 399. ã. Lants aal lupgun nempu ein hene. 2r. Locurio& conduclio 2u fir ad o. anpor esr Aliena. io. 46.2. 270. 2. ex Tapneus⸗ animus bomiei initarur 72. 14.2. 757. 2.— 1 1 1 1 2 5*. 4 1 8. . 1 3 4 Weyaee qui non ſeruar morem— e. maiorun ſauun Lon Verua: bonorem ehen. S Magi ratus non poreſt pænam 2 lure ciuili Katu- 3 Tam minuere vel augere. 717. 7. In Magiſtrata quo ad udnme, raumeer iuſta b Mala fiaei poſſeſſörem habere aetitianen,; datario. 304. 2. Aeuadla. b 2Se. 2. G& proprer Dlern) marire enuasi infliete matrimonium non i Müſplustar. 273. 7. conrraria opinio. 24½. T. dotem conſr Vnarr. rit retinere lucrum fibi datum⸗ Katuro. 7n. E. vbi hoc procedat. 909 2. 500,1. Mater quanae rurpis est, nanunn non eeuenur pe- — 229. 1. 7 er marr em. Vaeihnann. A pana per enſerudieen inrmdoir recedere nondeben. 717.2. auſſa. r6. 2. Mala non— vreuenian: Im. r. Aala hdes defuncti non nocer bered vabenes incho- aue praſcriptionem 4 ſeipſs. o. 7. Malæ fidei poſſeſſör non preſcrilit. 99. 7. . Emtui 8 neceſſariorum quomodo intelligendun, Fit. 9.. zZ. Mandan⸗ delictum Panitur Szete Heuu man- 1 22. 7. eriam Preſtira caultione A weume evn olfen. Marizus expellen⸗ nulenn ſee an nenerarei 7 297. 7. b Aarisu Si promuſit neflituere dotem totam non pote- ... Manrimoni⸗ delent hemn:: non he comra- Melius eit ante rempus occurrere, qudâm pe vulne ratam cauſſam remedium adbibene. Aemoria hominum infirmia eit. Mendacium eit abominalile e maximè e principe. lus, comi ribus& alHs. AMens& animus bomtni aelirun ex 4 erbis. 744. 1. Men, legis o ratio ponis ehiiend⸗ eit qudm ver- ba lagu. 642. 2. AMerx tertium nieift nn e7 24 vendinionem e emtionem. T 1 2 244.2. W lt2uba 776. 1. 27. 1L. b Beada, ſea& contracta. ee 2. 2 Matrimonio conſtitura eriam ae Nenuue⸗ in- veligi debenr. 727. 7. Matrimonium est res fauoralils 6, in eiu⸗ fauo rem b multa FBeatalia ſunt conſtirurn. 59.1. 3227. 2. b Maxime, vocul⸗ quida ſignificer. 1. 32.1. 4o.. Milititus fauore militiæ quædam cenceſſu funtaquæ alcqhs non militilus denegantur. 47.1. 357.1. per Minorem geſta eriam abſq, curatoris autboritare Valenrt ſi minor Qnon fuerir laſus. 245. 1. contra Minorennes non alia, quam 3o. aunstum præ föriptio currit: eaque primum tempore puber⸗ tatts currere inci pir. 297. 2. Minorennuis contraltum vel dinationem de ebus il ius,wwi ſucer ſſurus eii quih ſimul conſentit ſine Aelira ſolennirtate aeieliuan, infringere ne- quit. 292. Monopolia de iure prolilitr. 00. 2. quuare boc fabtum. 392. 1. Mora quando commiſſaintelligatur. 192. 2. Moms uon minorem fidem meretuv, qudm ot porale uramentum. 22. I. Mortuo domino diredto tencetur vafallus renouauio- vem iuweftilura petere a ſueceſſore. 2. 2. Alauſula, AMotu proprio, facir qud diſpoſittoſir Ffauoralilis pleminu-⸗ interpretanda. 06. 1. Alauſula, Motu proprio, facit vt non videatur conceſio facta propter oporrunitatem. 66. 1. Mulctæ& Lonorum publicatisnes Cyc. ſunt Füuctus lurubdictionin. b 19 f. 2. Mulier enormiſßimè læſa contrauenire poteſt tenun- ciarioni iuramento non obftanne.„7. 1. Mulier renunciando non obligatur, niſi prius de be- neſicio ſuo edocta fuerir- hoc non prucedit in iu- rara renunciartione. 9906. 7. Mulieres nubcntes quare caput velent. 252. T. Auranda non ſunt quæ ſemper certam interpretari- onem Halbue runt. 221. 2. Muratio quælibet in forma rotum viciat. 22. 2. — J6. T. Muratio eit accidens& accidenria non præſumun- tur uiſs probentur. rr. 2. Mutalio factti& facta non praſumuntur niſi pro- beuzur. 4 o. 2. Martarioni periculum haud paraum ineſt. 221. 2. Martalionem alleganti incumbit onus probandi eam. 77. 2. Muluo conſenſaca quæ iuri gentium ſunt tolluntur. . N 3.. Naxuta conalttibnis eit, Vi prius implcatur quam emolumentum ſequatur. 520. 2. Natura dlauſulæ HMotu proprio eit hæc quod rollit ſub- repittionem. 66. T. Narurale eit, ti funaamento ſublato omne ſuperev- Vruectum dilabarur. 292. 2. ad Naruram rei adſpicimus maouis, quaun ad deno- minattonem factam d parmtbusſiue contrahen- Iibus.. Neteſuoie impenſæ ctiam malæ fidei poſſeſſöri de- Lentur. . K I.. Neaeſariæ impenſa ſant, queæ hunt ædzficiorum refi- cieudorum gratia. 94. 2 Index. Nemo inuitus rem ſuam aiſtrabere compelitur Nefuus exiſtimatur, ſub prinzipis fide aliquem daxija, 1 IArS OS. Nægariua ſententia magis negat, qudm aflirmatiua B afhrmar. Noçatiua cauſſa potentior afhirmatiua. 193.2 Negatiuæ coniccturæ& preſamiones fortiores& ainliaiore. ahrmatiuts. 12. 2. Nemo wideꝛur ad ſui iucommodum in negocis gre- ſeus tacendo couſenrlre.. Nemo in ſuo teſtaméenio poreſt auuére, ne legerinie. Ffaiuenro ſus locum babeanr.. Nemo ſuas fortunas ſponte eqtit. 29.2. Nemo poteſi plus laru in alium Iransferne, qudn pſe haber. Nemo ndimplenaum promiſſum proptiæ hercditaus pollici ratione Mriugtru,.. Nemo audiendus e*t cuntra id, quod Viua Voce 4. probauit. 67. I. 199,3 Nemo cum alterius iactura& damno locupletin debver... vbi hoc procedat. 8 ibiden. Nemo præſumitur ſuum iact are. 92. 2. 197.2. Nemo viderur de eo cogitaſſe quod ignorat. 97. 1 Nemo ex poſſeſione ſua inauaita cauſſa eqci deber 4 4 J17.2., Nemo ſuvrum membrorum dominus eſt. 124,1 Nemo poreſi pro patte teſtatus,& inteſtatus decede- re. Sharum rerum interſe naturalueit pugna b 730.2, Nemo iuri ſui renunciar. H 2. 2274. Nemo præſumitur rerum ſuatum nsęligens. 7uur. Nihil magu congruit fidei humanæ, qudm ea ſerua- re, quæ ſemel placuerunz. Xilil magts hominibus debetur, qudm vit ſuprem⸗ voluntatws liber ſit feylus& licttum aulitrium ä. 7. 29. 1. 521.1 Milhil æque conuenit fidei humanæqudm pattaton ractus& conuentiones ſeruare. 7H. 2. 144 Nibil eſt dererius co, ex quo iutohtinorum odiotum calami tas poteſt pullulare. 222. P. de Nihilo nou fit aliqua portio. 416,1. Nſi parricula, conditionem inducit, conditio far. mam ac ſolenniratem neu leuem. itidem. Nominario fili quomodo probet filium eſſe nomint. tuim. 424.1. Non entti nullæ ſunt qualitates, nulla matetris, nul. la forma. 27.1. 300,4. Non&ſſe& non apparere paria ſunt. S71.2. Non minor est auctoritas tranſatttonum, qudm!e rum iudicatarum. b 127.:1. Non poſſäumus las vel minus loqui, quam iuflis- mentum loquitur 144-:1. Non ſuficit uid dicere, niſt idem etiam quod ai- ctum est legitimè probetur. 707.2. Naxorium aicitur, quodita æuidens est, Vt negan nullo modo poſir. 100:. Norosriun 37. 2. 7722.. Thhanne en 9 lnjſi 2. 2. 7 f. I. 127. 1. rhe usſounmdm drsſeblcvim lnjſemmnall Enjſe ſaun de A6 trmeeiin aueauſa Unie ſt aenhun canlenarli nuu unuue 1 nunnd, ihg, hyng gala ſun g Anmbom an HUenabn. 8 a a ſane aun 982 tét ho⸗ yncedir. le eprai vmitur ſurn iadan r urdetur acei ahuſ 8 earex /6ſeaaue ſ naiua 1 /eran nemlnn aumt r, nuteſ pro harte ntamgu mCbanm erun un un mn insinm ren ſan ohhen mo uni /&* au⁵O. ee. ne amitur ema ummti da mafa dugnu! 54 m.**4 feme. nlacuenn 3 huil rεdu Bannruula Sa telntars llerſi— 50 nae dmeuit ſas r anseauine'm Aulen œrenm ct,. ran C.&1⁴ nucf* Nduus uα† 3ha„ zur 4 arr⸗ 9 d,Gad. ela FA 41 ℳ rmuiuum uube iaro/9 ſ uu 4 Pacem& quietem genus buwanum appetir. Nuwwrium 4 Luute- aſe Wionem aduerſarij ap- pasr.. 22 Nauu nalun muum 84 rencdimn 2 Msgaeuen * 2. 2. 8„. dan— Nul⸗ régula ett iam ſma, quin Teeehe ex- teniioaes 429. 1 el⸗ 2 aias- en⸗ ren⸗ eeen erend, delber. . 144. TI. Aulue eit maius a mentu noßres Kin aniem quam Aealixas Iahetas derbeorumn. r. T. 774. 2. 7479. 1. 124. 7. 24 NAMne e aelun erodais hdkam. 722. 2. Numierus teſium ſa V Aakun huua ſi quts ſe Poreſt.“ 3. 8 0. 2 3 3. 12. Oli gauiona Senens venire non 7 neus qus . ⁵ Obſeruantia polea ſecura cll girur alicui con- in Pecte oblt zgaus neqait. aam Ie luriudictionem; merum G⸗ Sixiun 1 7 ertumnt, 42. 2. Occaſio ad malum Sne. Omiſſa A ſtaturo vel ede unae Vi aeuis baben- rur. 46. 2. Omiſio forme etzam, i„ minimo votum; vician 49.7. nod excuſar. 9. J. Omne est venbum vnizexaus amnia imladens 17742. 1. Omnes halemus vaeun reneaends Ä.-s pro nobis introaucta ſunr. 720. 2. Denjne, Reans 71 Snuha e iere. 270. 7. 229. J. Omni⸗ in contrarium adTaur, 7e illo ca 4, quo nulla ſabeſt iuſta caulid. 76. 7 Opinio ænmunts ius factt. 79. 2. & pro iare babetur. 572. 2. Arn, quæ texribus nititur Aſ. omni, dab, iu iu- aicando tenenda eit, eliamſe opinio contraria I⸗ communior. 4 22. 7. 713. 2. nec Paciſcendp, nec Ripulanap quis alteri cauere po- reſt. 2 2. hæc regula vli lacum halear. ilidem. Padta quæ ſunt de futura bereaitate quærendai iu- ramento non firmantur. 129. 2. Pacla de Futura Hereatrare Quare non Vvaleanr. 129.2 Pacta quæ contra leges anefiumuioneig. vel bono⸗ mores fiuns eulan: vim habent. 44.2. 172. 2. 8 372 7*. 29 3. 7. 429. 1. b Oacaſio delicto viam aperiens ampurandæ. 242,1. Omiſſa in coniractibus kabenturpro omiſits. 46. 2. Saka in quibus agitur defuzura fausteſiene mariti Crconiugu ſapiunr Vlri⸗ mam voluniatem. 44. 2. Pacla dotalitia quæ in vim untractus non poluns luallerenn vim vllima volentals ſeuai non ohauerr. 724.2. PBautg quæ huni de eraſhene 2ulhes läns momenti... b Patt⸗ ae Irrun⸗ beꝛedirare ahuaaae: valbean. 74, 4 5 227. 4. Bace, muana, hauni in B en ee deenean, unc 76 magu ſeruahda funr. 39, K. ose ueee,„ ibid dem. Backa ſuper farur⸗ Den Nen etiam iuramenlo fir- 20. 2 naua non valenn. e Pacta de futura bencdiue 74 5 Keeaehais bLonos aaes Padta quæ graklee andpiratun Saper, euuta e. — reaitate Valenr. 74. 2 Pacta ſuper hereditate furuna ariamb. inaxenier 8 accéſſörie facla Fuerinz don. Valent. 2ns. Patta doralitia non Dlunr. Eecier vlrimæ valantaru. . 7. 1. Balta CS tranſa actiones non valent, l quu nau hibt ſed alteri Iheeel erenr b 722. 7. Dali⸗ omnia Tam paßi aꝰ qudm. alviuꝰ aa heredes li- cer de eus non ſir facta menio nranſeunt. 217,2. Paurione⸗ de Raeaunm ſas hereattate raleran- au, 4 ar.n. Pactis eneraujs htanribus etiam ſolira: i heudam epiſcopus infeudare nequit. as. Paltus ſtanaunm est, cum grauée ſir hdem fallere. J9.1. Pattum negatiuum omprehendis etiam heredes.— rmatiuum non 7 7. F7. 2. 142. 7. pattam& conſuetuaoa A pari proceqaunt. 34. 1. Pactum eit priuatorun conſenſas. 4 7. 7.132. 2 Paclum in contraltu matrimoni, vel etiam on- Hante matrimoniointer virum& vxorem fs. cluam, vt altero ſ, 2ne liberss mortuo, defunci, b. na ad ſuperſtitem pertineanz valer. 34.2.12712. Pactum reſoluehs 2liud e. aliud pattum de reſot- uendo. b 576. 7. Pactam nuaam geminatam pnoaucir⸗ adtions. 6„. 2. Pactum quoa fructus non omputentur in ſortem Ai⸗ airur oſé contra naturam Pignoris. 1766. 2. Pautun de retrouendende licitum est in iure ctuili. b Pg. 1. nes inanbauan; A iure Cue. idem. in foro conſcientiæ conſg Rit. adn Pactum dicitur pars préecc. 790. 1 Pactum legi ommiſorle, vr conrrabarur, a aei vt res data ſir in ſolutum: Vel venaira pro debiro pecuniæ mutuaraæ... Padtum de ſui narura ett traufitorium ad Heredes, lier ipſörum menrio fact 2on ir 217.1. nullum Pactum, nulla conuenrio, nullus contra- dtus inter eos ſabſecurus viderur, qui centra- Luun lge conrrahere probibente. 4⁵. 2. 11 3 Paria Ind ex. paria ſaa, aliquia aun fferi, vel feri quiden ſed 1 —. 8ö 3 minuslegirime.... Paria ſunt non dare Rdeinſſorem& non idoneum ere. 127. 1. in Pari cauſſa melior&ſt conaitio poſßidenris. 276. 1. Paritas vbi eft, vnu non debet aliud excludere vel impeairc. b F. z. Parricula Quia denotat cauſam. 30.1. Pater ſlio aliquid donare poteſt propter benemeri- „"„"ꝭ[⁶, b 7o. 2. — Pater in profectiti Lonis liberorm ſuorum haber lenam proprietatem, in aduenrilcs duntaxas doſrmfructum. 297.1. Paternum affectum nullus affectus vincit. 24,9.7. Patienria eit quoddam mandatum. 199.2. RE aquiparatur ratificationi. 099.4. Patienria& ſaienrta coniuncta facit vt conſenſus praſumatur. 799 2. Patienria conſenſum indvcit. 7. 2. Parientia& taciturnitas longi temporis in hus, quæ ant magni præiuaich sonſenſum non faciunt. 8 224. T. Patre eriam farioſs, literi nihilominus in eius po- reſtate manent. b 247,9. 1. Patriæ poteſtas conſciit in pietate, neu in atrocira- e... Pex publica eſi fauorabilis& proprer eam baben- Aam, retinendam Cc. ab omnibus omutno re- raegulus turis recediiur. 17.2 Peccans auctoritate legis non peccat. Percata ſuos auctore, tenere debent, nec vlterils pprogreai debet metus, qudàm reperitur deli- Flum. 30. 1. vbi Pecratum eſt ibi pæna eſſe deber. 2„9. 1. Pendente lire vel appelatione quis ſuam poſſeſio- uem aeſendere& continuare poteſt. 10. I. Penſio annua cſt eſféctus emphytheuſts. 7. 1. Per negationèm redditur res dubia. 703. 2. Perperuum ſumitur pro infinito. 519. 2. Perſeueranria delictum aggrauat. 723. 7. Perſona principis omacs defectus ſuppler. 6. 2. Perrinentiarum vertum latißimaæ est ſignificatio- 74. Perrineræ ad aliquem aicitur id, non modb quod Tunc ſuum est, ſed& quod ſuum fieri porest. 142. 1. Peririo feudi eft ſignam reuerentiæ, qudm Vaſalli Aelbenr domino fewdi. 22,1 Peririo heredit atus contra quos detur. 272. 7. Peritorium& poſſeſſörio multum ſeiunctum eir& Jeparatum. No0. 2. Pięnoris aturaeſi vr ipſam pereat ſuo domino, hoc eſt, ei qæirem in pignus dedir. 277. 7. Pæna delitto ommenſurari deber. 720. T. Pæna ſupponit culpam& vbi non eſt aulpa, ili non ſe aebet pæna. 546. 2. In Pæna imponenda feruanda efl conſueruado, quæ certam formaa hubet. 77½. 2. 243. 2. 142. 1. In Pæna arbitraria debemus confiderare wnſuetudn nem, quam qui tranſgredilur, rranſgtedin modum. 1 114. 2 pæna ſuppler aulpam,& vli non eſt culpa, ihi pæna quog&ſe non deler. 195.7. Poſtænte neteſuitate principi tes noſtras concedere Aebeman. f9. I. Poſſeſiocivilis vel naturalis per conſtiturum tram ferri poteſt. 174.2. Poſſeßio in rebus feudalibus ſicut dominium iyſo iure in filium continvatur. 220. 1f. Poſſeſcio& ſBoltario quaæ ſunr facti& delicta nubil habent commune cum iure proprieratis. 249,2 Poſſeſtio quando ex vnico actu acquiratur. 16.2 poſſeſhio iunior praſumitur clandeſlina. 77.:z Poſſeſuio vel quaſi acquiritur ex vns actu. 10*ν1 Poſſeſcio de iure præſumitur eſſe itſta, legitima,nan Victoſac. 107,. ex Poſſekione temporis cuius in contrerium mems ria non exrat,& ritulus,& bona fides preſu. munrur. 99. 2 Poſſeßionem lite pendente contra fiſcum continuan licer. 709.I Jine Poſſeßſione praſcrivrio non proceait 94.1 aa Poſſeſtionem auocandam neceſſaria eft iuqius Keuteniia.— 12.2. Poſſeionis rauſſam fibi nemo mutare poteſt. ot.! Poſſeſſorlicer zuisſtus expellendus non efl poſſeſſäone IJua aliq, proceſſuiudiciario. 1/. 2. 107.1. Is.9 pro Poſſeſcore iudicaudum eit etiam contra cauſſn pianm& fauorabilem. 173,2. Poſſeſſor malæ fidei nunquam præſcribitr. 90 2 Poſſellöriam audicium um poſſeſſörio nilil balei commune. W 104:4. Poſteriona ſæpids corrigunt priore& ideo poſleriud Aebeni intelligi& iupici. 719.*. Poſterorum nomine qui contineantur 3 ²9. 4. Poſtumus ignoranter præteritus à reſlatare Ieſle mentum rumpit, eiſi reſtamentum hubeui clauſxlam ſalutarem. 570. 2. de Poreſtare principis non licet aiſgutare. 3ol.². est enim inſtar ſacrilegi. 50¹. 2 Practica maximè attendi Aebet. 124 2. 4 Practica non eſi recedendum. II. T. Prædo ſiue iuiuſius poſſeſſor hi Poliatus fuerit ante omnia reſtituendus eſt. 77.2. 317,1. etiam conſter notoriè eum prædvuem& iniuftun polſeſerem eſſe. 17. Præſcriptio deber probari quia eit facti, uer preſu- ni tur. 4. T. Præa Eripris non procedir ſine poſſeſtione. 441. Præſcriptio dicitur eſſc qaeptio domiunj per unt!. Auationem poſſeſitonis temporis lege Aohinili 7½ ½ Praæſcriptio iure Saxvnia- procedis eriam abog bons fide. Fr.2. Pyaſcri- Pnn ſrqnv nul 9 ſ hu Ibauuſi⸗ Uurunſe hhnuns ſa 5 „A e') Nneirumm „ 7 Iiu taalhe nahnyime! Iiul un 3 huſnyſſe du 1 udm. fsenmuynnap, 5 und nlunn lvi jn daul nlun. n naimutnuun Uulrnunu nujennanel iigemimann) emuuehtfache habmy uni di uni uen nuͦlitan. iaſtma lmul lmaujlma vynenian fauſernm Muunannrin Nubman Anaun unntmaaj dontelknn, Alie uinmi Aueest enüten muud hh b ann vna unli „O iadkcandmetaias nan G faumlden rnde fan u — urdician an 7—” umuac. ſenausfaius anfnnnt:„. arieus inteligi 9 uh Praſcriptio libertaris transfert onus prabanai in ad. Herſariuim. 572,2. Præſéripris oaioſa e;t,& ideo non extenaitur vltra quam quis reperitur poſſediſſfe. 710.2. Præſcriprio nec etiam conſuetudo introduci poreſt eer P, quc non vniformiter, ſed aijformiter 2 obſeraata fuerunr. 713. 2. Præſcriprio conſaetudinzs non requirit ſententiam Faperiorui: ſed eorum quorum intereit& popa- lt. 1 1 4— 13 27T. 7. Praſcriptio immemorialis nanquam fublata remo- 7. 1. 6a I. Præſcriprtione temporis immemoriali allegdrio ra vel excluſa cenſetur. rituli non eit neceſſaria. 6 9. 2. Preæſcripſaſſe ius piſcandi in parte aliqua ſuuminis quuss dicatur. 77. 2. Preſeuria principis facit ceſſare omnem ſuſpicionem audu, dolt deceprionis. 67,2 Præſumtio iuris pro quo milirat, eum ab oner⸗ pro- banai releuar, iludg, in aduenſarium trans- forr. T. 2. Praſumrio tituli iuſti& lonæ ſidei deſcendens ex lapſiut temporu, cuis in contrarium memoria non extat, eit præſumtio iuris& dé iure proba- riouem in contrarium non admittens. 70. 2. 1 Præſamlio ess facti& in facto conſghtir. 71,2 Præſumtio iurus aicitur probatio euidens. Jz. 2 19,9. I. manifeſta". 8 patens. indulbitatd. lucidiſpima. liquida. liquidiſßima. pro veritate habetur. 3 zTranifert onus probandi in alium. 77. 1 Praſamtio contraria probattone tollitur.. 2. Praſumtio donattontr aur rei habiræ pro dorelicta nunquam capi debet, ſi præſumria, occaſio aurt coniectura alterius rei capi poſit. 93. 1. 170. 1. Præſumtio quæ est contra aliquem ira nsferr in eum contra quem milttat onus probandi. 103. 2. Praſumtio eit quod nemo delinquere praſumirur. 1 TIf. T. Præſumtio vna zollit alteram: fortior deliliorem. b 77S. 2. Preſumtio tollit praſamtionem. 1½ 2.2. Praæſumtiones plures vincunt paaciorer. 194. 2. Praſumtiones debiliores zolluntur A fortioribus ee porenrioribus. eer minores cedunt maioribus. Heciales tolunt generales ibidem. Præſumtione immemoriali dominium direutum ao qutritur. 94. J. ex Præſamrionibus contraris illa praualet quæ a- dtum Valere facit. b.4,e. 1. A Praſemtione iuru ftatur douec wntrarium probe- Tur. 2. 2⸗ Præudricationls crimen guomodo puntatur. J. 7. Præuaricator est qui Aiuenfam cauwſſam adiuaat de- ſerta cauſſa.— J2. 2. Preci vbi fit mentio contractus emrionis& Vendi- rionu praſumitur. 7769. 7. hine Precio nulla eit vendirio. 277. Prectum certum in eiutione exigitur. 23.1. Primogenitus vel maior deber ſuccedere in regno, Veél comitatu:& illud de iure diuino, ciuili&& canonico ſubſaſtit. 206. 2. Primogenitus Volens& ſciens ſuo iuri renunciare, A permittere poteſt, vr ſecundogenttus ſolam inueſliaturde regno vel comitaru. Sed ſi primo- Lenilus habeat filios iſta expreſſa renuntciatia in præiudictum filiorum non ſabſiit. 250. 1. Primogenituræ ius poteſt ceai& vendi. 209. 1. Primogenituræ ius 3o. annus præſcribitur. 209.. Vide zariones. bidem. Princepr ex cauſſa poteſt ius aut rem alteriu aufer- . 4 3 7712. 7. Princeps qui ex contractæ obligatur, ilum reuocare non porsſt. e. Princeps ex zauſſu de cauſfa cognoſcere& iuaicare poreſt non citara parte. e. Princepr definitionem qud naturalus eit ex cauſſu tollere poteſt. 2. z. Princeps qui pactiones non ſeruat, magi peccat, qudiu alius. e. S ab boneſto recedir. bidem. Princéps deler eſſ immolilis ſicut lapis apngularis T19. 2. 114 2. 714. 1. & polus in cœlo. Prindeps ſapremus iue Imperator praſumitur habe- re omnia iura in ſcrinio pectoris ſWäu. 7. 2. Princeps tenetur contractus& conuentiones obſer- aure neceriam contra contractus& couuenris- nes ſuas venire poreſt.. 74. 2. Pyinceps ex contractibus efficaciter oligatur.„r.2. Hiue contractus fuerit initus cum ſubaitis ſiue 4 7 dlis. 74. 2. Princeps licet folutus eſt lege legs, ramen non eit Tolurus lege contracius vel conuentionis. 7ů ⁵. I. Princeps in ontractibus vritur iure communi. 79.1. ce onſideratur vt priualu. pracisè obligatur ex ſuo contractu. 7 P. 7. Princeps etiam de plenitzdine poreſtatis zon poreſt vVenlre ntra contractum vel concéeſtionem ſa- am, neg, ius alteri ex csnceſione velsbntractu quaſitum tollere auferre aut diminuere. 79.1. Princeps non debei pati, vt res ſecum geſta reſcinda- rur etiamſt ad commodunm ꝛpfius cedat reſctſio. , E II. 2. Princeps eiuſc, ſucceſſor ad obſeruantiam eorum, quæ propter Lenemerira ſant unceſſa obirictas . 79. 2. Princeps poteſt alicui Lona ſua auferre& alreri bene de ſe merire adatcere, moddò tantundem ei cut Juum ereptum&hi in recompenſationem tribua- Tur.&Tr. I. f9. T. Pniuceps — Princeps defenſionem tollere non poreſi, 104ꝙ. 1 Principes contractus& rranſactiones teneutur ob- ſeruare. 3.2. Principes etiamſi hinr ſõluti legibus, non ramen ſoluri ſunr legibus contrattus vVel conuentionuils. 3 8 2 0 principes contrabentes ſiue trauſigentes quando pecuniam accipiunt tenentur, omnlhd adim- plere omnia etiamſi vtetentur Verbo indulge- llts. G. 2. Principes debent velle quod attus ipſörum hius pleni JFide non maltria. 7Ja. 2. Principes debent habere Vnum calamum& vnam 8 lingua Mi. 14. 2. 314.1. In Principe tanquam in fonte ivſlitiæ de Maus de- Zet eſſe voluntas. 79.1. 27 4.2. Principum contractus ſunt fortiores& firmiores ipſas legibus principis. Priuata familia etiam in bus, quæ adl iuriſaictio- nem cauſſarum pertinent porteſt inducere con- Haerudinem conſenfa populi vel maloris partis. 212.z. Priuatorum conuentionibus vel aiſßoſitionibus for- ma LL. vel hiatuti vitiari non poteſt. 236.7. Priuarorum conuentione necex prætorio, nec ex ſo- 3 leuni iure quicquam immutandum eſ. 130. 2. Priuatorum conuentio publico iuti nibil derogat. 750. 2. 2Q0̈2. Priuario facultatis aiſonendi de rebus ſuls dicitur cnrra lonoo mores.„. 1. Priuatus in rélamento poteft prolibere ne certus fuudus extra fumiliam alienatur. 254. 7. Priuilegium non vſuamittiturper decennium..1. 5093. 1. Pnuilegium halens ampliſſimum,& eo vtens dimi- HAurè ſiue remiſltus fibi præiudicat, vt eo non poſßiit de cæterovti tam apiè& latè v't prius orutr. 69. T. 703. 2· Probatio facta per confeſßionem æquipollet proba- ioni qua fit per inſtrumentum pullicum. 197. 7. Prolatio qua fit per præſumptionem æquipollet pro- Larioni infiramentali, ſiue inſirumento pub- lico. 102. 7. Probatio generalis Gincerta non valet. 197.1. Probatio dubia probaurem non releuat. 7. 2. Probatio neceſſarib non condludens nulla eſt. 23ꝙ. 1. nec dicitur probatio. 274†. 2. Probationum facultas ad inquirendam veritatem neceſſariam noncoanguftari, fed ampliari deber. b 27 2. Probare in genere non ſufficit niſi ſimul probetur in Specte.. 1. Proautta prabant contra produçentem tanquam confetentem. 4 F. 1. Prolibitionis rarione cenſſante ipſa probilitio ceſ- heo, 192. 2. Index. 7. 3. prabibito aliquo prohibentur& ea, ex quilus ad id peruenitur. 33. 1. promiſuo alieni facti non Valet. 527.2. Promiſio ſub aiſpendio æternæ ſalutur facta aqui. pollet iuramento. 1 200%. J. Promi ſiio ſab fide facta æquipollet iuramenro. 26 2 Promiſtio fatiendi compromiſti non debet eſſe ma- iorus eſficaciæ, quan Fit ipſum compromiſſum. 401. 1. Promiſ·diones duæ plus operanturquam vnd. 200.1 Promiſiiones principum obrlnent Vim legii. 1322 cë ſaut fortiores ac firmiores legebus ipſius prin. ci pis. 1 ibidem. Propria confeſiio maior eſt quolibet publico inbm menro& quibuscungq; reflium aepoſitioniluu 197. 2. Proprietas nibil commune habet cum poſſeſtne b 227. I Proprietas aliud eſt, aliud poſſéſio. 302.1. Proteſtatio facto contraria proteſtanti non prodel. 21 Proprer Lene merita iura multa concedunt. S9 Proprer merita&x: naulta conceſſa reuocari non pof ſunt, tranſeunt enim in im contractus. 7 Prouiſio hominuus tollit prouiſionem legis. 190 Prouiſio legis et hominb fimul iuncta plus ↄperatur 790,1. Proximiar gradu propior eſt iure. Jf.2. O. Quale feudum domino conceſſam fuerit, idpred- puè ex inueſtituræ tenore agudicandum tit 2⁰3.2. Qualitas fuſira probaturmon probata eius ſvbllan Quando nominatim à lege vel conflitutione aliqus dbolus requiritur, tunclata aulga dolo non æjul paratur. h Quando multi eiusdem gradus inueniuntur, iun hereditas pro perſonarum numero inter cοs A. uidenda eſt Jr ram in alloaialibus, qudm in feudalibus beni 14 b tbiden 3 Quando quis ſeipſum gloſſat, alia gloſſa non e qus. 6½ rendd. Quauab auo contenduat de poſſeione, E Vindil hau probat anziquiorem,& poſſeſtio tunior preſi. 74 7 mitur eſſe clandeſtiua. 75. Quanao agirur de probando aliquid quod o ver Ih mile, erid prolariones leuiores ſuſiciunn TII2. Quw fericti iuris ſunt ſorictè ſans intelltgenda: nel Fs quicquam addendam eſßi Vel oernulendun . J. 2. Quæ meræ facultatis ſunt oſſunt preſäribi. 75.2 Quce ſunt in vole ſant carum quæ ſun in anma Paßionum noræ. 4A Qut 8 u wazlaſn iitzjhama hfinm ammam. inauutuu un ankren n wa unkgueu Erü mam cn auuyſe Dairſun annanus daſiaiwi⸗ L la Llllrnapniun abeu ann Dlinanſum AX 2 eul ha. d 2 Ihun, 246. 1. *. Indcx en hlmm 4 turi, id ma 8 K vod ſit ae 8 ai]ſBoſ. nuee 3, 267e. expri- Qu 5 eri de expreſſa communds. 7e dAebe. diter eit in e Iurls os Alce.. b nih hes. 2. nod non qiſpoſition it, necn 275, 3 2 8. b K2, he nr, ui 9, en, 22 ae,u— non dia 14 kemean,. 5 7 ntur. uram Me 8 6,rnun ectali or⸗ 5 habe banner; een, edinme— nneifa df linna, 2 Aen ntur, pro omi59 nilves b” 9 en⸗ ſunt 2 mus. R. rari, care. 2 Wal. 2 Pras3, 46 3geua 2 22 mente co.5 uris arbir ee. d promitteren ge. r. „ 8 7 4 8 Wer iaranenn Le: wiuataſ 2 rium ob 24 ee. 5 4 h. Pma 1 /2, faN. aun. b end aene vEonainis 27. ijemed m valer. b niman, . 1, cuzunn uæ non a enda. ‚eue ciunt. 13 KRat larinn dd 1 2. Pra, 2 errend, Pnunn 24 aerclinqu e, uhe7 actum fa A2 preſum- dzeninusu fauit 7 4 2 7. tora Trsas uefae. 2aung ge- hn varenee 3 la Pree ꝛujpann erdese 2r 2. 62 2. 2 2 touls Afaci ritur 71. I. Rarihir ni re 5.2. 4. ligatt Latioa requi n ntraue le 13. 3 aadl Pren. eneucepla n 2. heenu⸗ Mrit, ſed 1. uam Seuen negs ect mens b 84. 5 leguh 6 22 530,2Z. jane, z. en Vioneè no rimæ 7. 770. 2. Kario legis. 8 dven 4 92.2. b 4 Pra. 76 Erin. Than anaen 710 dMenat. A nam 141. 2 Ldulla qer aa J 2.. 2. 3 V 1 7, li³ 4 7.z. 1 d u a 121. 2 24. „ rio Kr c1 rrar. Fc 8 de„* Oſr fartares ehen 3 res de ſe“ et, con 74. 1. oleg adeun 6 pP. 4 5 titur. rra 8 dn corpus. hi: 1 7 maate 2. —„ uer con ere Am, p 2run 1e Nauur e9 üen⸗ re nſenſu recip. 2. bi ea Shue 5 eu Pnyma aufeſa 4 uid con oteſ. dae 390. tio v nlio 4 ſgrio 4 8 3 9 4 T. Ra niu OſlT.* 1 mene O uthun Aöh. Bhae⸗ d45 e. 2 hlmane Rario est eerure éala. eius Dh die.. acis qu⁵ wnt 8 72.2 nei est ge. aſus, q Es. 24“ ne laaa H2 ninf b ai lius A uandu omnesc eeen 75. 2. b Pmpriere 2 ann 24 oportet. dominium 3 d4 eo ee 4 Raris eeebenctnee eralirare 2 3„. 1 ipſo griber- non De. Ai ſub is Labe vprietar aludof 4unſn here ius heen ſe wmanire 2 eeuſ uin e in mand enne. Lher b 8 Fmorie iitſ4 /e 2. dAlu Arl. V f.. 3 nrin el re nrer F. rion ior 7 Aod 8 5 de aanaun aiſen 2e, ka it cerr éiuns 2un vi 21 knuc anne 1 eden, fuerir. 21. nece conue“ aru nou Dri. i fnu⸗ tum e on arione“ ê 4 2. O4 d fa enri 7. in R. 4 2ie Sx. ara mal, an bligat ſe ra qui enlam ſe w. Ouæ 4 neiu, er dese neritgus uiO ſi conr' A ber 3 8 1- Qu m.. conn 5. 2. Fn 7 erz lrrauaſ en 2 oréſi, dum ae 3 habere pa nexu⸗ 2. 62 7. aenta Cua. Dnee de ecer loco,„. Rationis cauere. ibne, Tpter nen arinaa I17'0.. A0 11 uæ fa A0 onemt. ar 7 ſeut, rauſezat eumar r eerraes halber enenn factan: 2 F.r. 24 ſeparar. 21 per ateeren bſg. prot icien- unn 7„ 2 65/1 4 e lictte Inn 4 T. I tl. 7f dicliion homin Aens. 72 caùle 2ap 7 iuclic.. muufe lan ſauui 1 Turls loci, d. miecæ Re ⁊ literas ſi- ſaum— Fn. 1 60 An. 5 274 b ka- er bauin 5 ius eius l elwiſſe 4 76. 4 1 ien eri 34 eeee. „, 44ℳ 34— lam v, m Tui Vo 85 2 Reah in lir 7. 8 arius 1 ralun cere: uen ihil teri in 27 lori. e mpurqh enfe 221 ner Ses,.17. ir 5 ure da 2). tar grada im Se vul⸗ 3 21 2 luta i he at. 37.2.2 nues L. fan s 2. EDlu, e 2Aer. e A 1 M. 2 Anr2 Aa 1 2ibi eunden e. eit, idem ſ—. ns Toru— eit. nenuete 44 294.Z3Z. b ul bus ni po mune 1 cara ente a ates aſan: eumn ilts t Rei in Te† 1 in uusſa d contra st. humuer 4 2 latem i nes 5 eluage 9.2. fdun ui ru e 5 Præ 9 n) Re 1 tom 5 4 1„ 1n 12 247, cti iu lict Vn.. 2, v le. 92ℳ. 1½ Prrurs tu 2 2, ue ſtrie C ſine de rebus 220. 2 ribus.„ ee, valet&i aof 4 en. 5. uer es bet bonu ur äilig enas.. 54. 2. larionis. har. rconiuge a.. unia Quili raſumil quâm ali G Miuer 7. Ke huun La atio inre 7. 2s G. * 2 2 ann 25 err vratt Sihler curare, r e*t 27. 1. D noria 92 Hens — Tr4 24 e eds:derato.1. 1 90. 1. Anerd— 2 27 com. 14 vin Tehas 194. B. tur. arione Araritr. 9. 2.. — e Aan Eiulerin, Du 4 2 don Or 1m1. 40 24 aatini- uad Le h. ere 3 2 Ln 7. 2. unerator eriones ſe 49 ræſteror⸗ A. legi- ¹ 207 Mn inr, uutlum ndeien N aern 5 2 2. Rn priæ aona Fciorum eeueſ 3 2. 8 Bu 2 n. 2 bene exlendrſ Ac, Teuur erlam Da mare P„ ₰ An b 1a Kls in Ilon dn 2. 29 M 2. 4 27 vatar„ guuu⸗ 9 6. reb 45 ang preau, 194. efeeeuesh Sene nario. 8 272, F4 2 asge n ſaa vendere„ qpprobari. Renunei⸗ Iedam Ann aaiar SAs man eeriuu 540 Na debe 9. 2. mam. le næi 9. I. D141.. b ᷑ nilu. 7 7i. rus ſu 2 nenſ, 7 bereduta 3 ng 1 3 haere poieſf. it, ab omn 73.2 27. 2. nunciatio i2„ be Weee 1 Weue 44e g„ ¹ueng 4. Puhenan, e epsetaan n d 2 „n alen 1 B 1 non 10, um 2fhrma Rénunli. s eliam a 7 120 dme noftr. 29 1. alia. mnuation& 2u6 9 44 Tnon ir, 8.7.“ ciati 3.„ e*. T. 2. S 3 Zrdhn 1 Bnn Reanen, quem Taain 2 Ferr geners 4 are quef w3. 7. 2 14. 6 dali 131.. unci nia. 21416 4 1 — l. utsi 9 lgi duci: J. 422 dom ber⸗ b r. 299 erhis 70 64 kura era 7.. 71. », 14 od nullum de ſu— r 2. nunciari 2ebin 6 iuris. J20. — 474 h Q ee eit, Ner nron r,, 4. 7dasads nus mmun locum nme Ant ſ Renu rOE raldl„n Ids CO riam tione. 5 4 mrtur„ ℳ Huu, dcennai ber. halet en 7 12. 1. Renunci ario Vu ars aruna,s 2 6 Re 1194 ℳG elane Dehe S, 2enem ha h heri pa. b — ,f autſ7, 92 Tin con: am per 2 27.f Il. e e uoa Er. deri⸗ 2 12 0. Zradi illa 2„ 1 Arſ niatoß, 14/ 1ℳ4 d A aturo fie 14 N 2 ℳ 1 u⸗ 4 ann! lTo. A 7 4„faul b b 294 a 1 4 7 97. Renunciationes ſunr ſirictè intelligendæ,& quan- rum fieri poteſi reſtringendæ. 94. I. Renuncians ad ius renuncidtui am pli aus redire non poreſl. S7. 2. 120. 2. Renunctiationi iuratæ factæ Amuliere vel pupillo, mulier& pupidlus contrawenire non poſſunt, quamuls de iure ſuo non ſint edocli. 90.2. contraria ſententia de æquitate vera eſt quia mu- lier& pupillus videnrur ius ſuum ignorarr. 9/7.T. Renunciare videtur terminis, qui non paret termi- nus a lege conſiiturui. 19. Y. Renunciare poſſumus illu omnes, quæ pro nobts in- rroducta fuerunr. rn. Repuaij sauſſa eſt Vverberalio. 24,2. J. Nes ſolitæ infeudari ruiſus in feudum concedi poſe ſuut abso conſenſa capituli A ſolo epiſcope., ab- ale aut quouis prælato. 21. V. Res iuaicata pro vero baletur. 3 J. 2. E facit ius inter partes.. 2. Res vna eademo nã poteſi diuerſò iure qenſeri. 41.2. Res eccleſiarum redtè alienantur ab archiepiſcopis, epiſcopüus S alcs cccleſiarum prælatäs accedente auctoritate capitul. 6„. 7. Res iurer alios acta alćs præſcribere& nocere uon 2 poteſt. Z— 2. 4„. 2. 94ĩc. T. Res 1pſæ magbs loquuntur qudm verba. 7179.2. Restuaicara pro veritate habetur. 72 f.1. Res omnis ud no probibita eſt poteſi præſcribi. 2:. Resouando diſſiculter diuidi poteſtrunc tora aiudi- ce poteſt vni adiudicari,& alteri precium. 22.2. Res oppi gnorata in dominio& Lonus delitorts re- manere aititur. rr. r. Reſoluroria conditioin contractibus quæ ſit. I/742. 1. Reſoluro iure locationis intelligitur etiam teſolu- rum ius conductionuit. 2. Reflitwrio in integrum quando petenda. 261. 2. Kudus ac ſimplex conſenſas patrus in feudo nocet filio heredli. DEI. 2. S. cb Scaudalum remouenaum Ci vitanduam ſapius à diſpoſitione ac regula iuris communis recedi- Tu‿†. 222. 1. ob Scandalum Imperator poreſt accuſari. Crepiſcopi ab officio remoueri(. 222. 1. & Papa priuari ſua dignitare. ibid. ob Scundalum ſequéſtrum permittitur quod alids de iure inhiberur. 262. 2. Scienria ſola cum taciturnitate inducit couſenſum. 262. z. Scientiam prsducens omnia in ea contenta fateri cogitur, adeò dt cogatur pati ex ea fieri contra ſe proteflationem. 416. 2. Quod Soriptura non aicit, nec nos aicere aebemus. . 92. 1. Secrera patrimoni noſiri alqs non ſun: reuelanaa. 22 J. T. Secundum abſolutam poteſtatem Imperatur ihil Seditio quæ dicatur? Seditioſuts quus appelletur Sedirioſi capite plecluntur. quomodo boc intelligendum. Senrentia lata cautra priucipalem, contra fideiuſſo res execurioni mandari non poteſfſt. z1.1. Sententia lata contra beredem praiudicat ſubſtin- zo atiam non citaro. b Senrentie in Camera Imperiali latæ etiam comnu ißimæ opinioni prækalere debent. 163.] Separatorum ſeperata eſt ratio nec de Vno aliquia reutè areuitur. b Sequeſtrum quod alids iure inlibetur perminiu ob ſcandalun. Sermo ſimopliciter probatus intelligitur de primobuc eeß, Ae primo, atq vzo actu conſumituro ita u amplius locum non habeat. Seruitia quæ ſubditi de iure aominis non renenu praflare, ſi fuerint exacta, aut præſtit ier dvim& metum videntur extorta. 10.1. Seruitus non praſumitur. Si particula conditionem denotar, conditio forman — 501, 7. 720. 7. ibidem. 127. 7. itidem, 247. 7. 13. J. 222. J. 90.1. 10³. J. 2. Sicuri marito rectè ſoluitur vſara Gintereſſé rein dartæ ſolutionts, ita etiam pactum rædte Vale, 3 quoa maritus lucretur fructus rei ex cauſſa dr tus pignoratæ. K Sigillatio operatur approbationem& ralificaur 19 0 707. 2 Simulatio& vſure non ſunt ſine dolo. 4ν⁴ Simulatio contractus nunquam praſumitur niſi dt reè probetur. Kimulationem probare non ſujficit, niſi ſimul prabe rur tractatam faiſſe per partes ab initio quan ad ipſe contractus ſimulatus foret. 142 1 Per Simularos contractus, vipote nullos, non trams Ferturdominium neg poſſeſio etiam per conſi- ruri claufulam aus precarium. 16 6h Srmularum contractum qui aicit ei neceſſe&texpu- mere ſpeciem,& cauſſum ſimulationit. I412 Simularus contractus eſt cadauer ſine an=ima& an. pus ſine ſBiriru. Singults eſt oncedendum quod publitꝰ per masiftus um fieri debebat. Socieras coiri potcfi ſuper lereditate, quæ adlu Dentura ait. 1 Solirta infeudari A ſols prelato alsg, conſenſu dapt tuli reutè infeudantur. 9* Solenniras quæ requiritur in contractu requiritul etiam in diſtractz". Solennirates Teſtamenti quare inuentæ ſint. 130. 2. Spem futuram donare vel vendere licet. 273 Spes hereditatis vendti poteéſt. Spoliatus ante omnia reſtituendus faerit vel poſleſſoriniuſtus. 7.I. 42e1 3I.. . 14142 105. 1. 184· 37.2 Pr. 2. 17J0.7 57. 2. 120,1. oh, etianſipredi Malu Wmſal aunni aunsſuſ 4 neſ 1 Tinn iunum muie NWununlaiai üineia Mduuunn inpun a valih uuum dmae eilunin 1u, launm ini 9 uli, manen, fann uin. ee 1 Gre. 1 Iſuimn, fe,„ ale, G Whc, Myre, atinne, M meti h iuaan 1 K,, ſamian 1 nurar Subjfliturio tn vlnm⸗ volentate fen nen do⸗ 2h. 17247. 2. Secar b 3 n“““ 2 2A mder. . 1 decrnnſu 42 vaa H enneènan hoc hur nul⸗ eEep, ert admit- 1u,maa, ean, 5 Spoliatu⸗ d iudice iuris oraine non ſeruaro ante o- Loc;“— Searean, 24 naaxa anta est reſtituendus. 77. 1. nec obſtar quoda 4 ꝑrimaipe Saanun Pand con- genden aun. mer,„,.. 77. 2. ia lata ani,„ Ah Spoliatu refituendus est, els 7 ½ Lai eum Hal,aui- 1? erian ae als K un fkent in, dl. 77. I. extearie Cmen, 5 Syokara non ſolum ante omuia rehtitui debet, Ve- AMlin. piuiaa, b 4 umeliam antequam conueniaturpetitorio ha. Lerraran en 4 eutnn.„. deber in poſſe Rione ranto Teapon⸗ quanto ſte reiie ereviter b aun Vlr Eoliatv.. 3 G4. Te ue fram ſ 1 Shanſaie⸗ contraluntur ene 727, 1. lu im 4 Statura ſunr ſlriciti: iuru. verb2 hauenu inbæ- 45 ſanddan ere debemus. 7. 2. e ven aler nanes Frarura Feruare iurans deber 2 renaciter& pra- 97, 4 Inma, uz u, 1 1u5 2obſeruare&. 4 4/nnn, Raturi Sanne, u. mjlaus Laum unn lden* aæeaerr. 20 J. 2. Lha za⸗ Sancem tau, Sraruſe ſi pacto continente f T Tabiue plus po- Indfar, Aſenu aa 3 eh 3 Plan aneen 1. 2 2 7 wplex. vin& xetun: ricenuam 8 e. Serziter aar ireſemim Smmnen nDhilens; Muæcun 3 Hnn 2 de mobaltauh ſaue Laruala andhnien tao imimobilia in extraueos enecſe. eiam: lura ex*actiones complectitur. 64. J. 3 Startutum imponens gabellam non Hhuseur niſi de manri marito rede, bimrutt eie, hae,„9. 2. 4ate ſalstiies uaaiunſain, Sraturam concedens praſtriprionen, ſ ine lon⸗ fide rud martu Anmfhs eit nuiritiuam peccati.. tu piguurutæ. gianuran 87 pactum rollenrs omnes exarpnione, in- Sgidane peranr haumſ biorar de Füuolu 5.2. gew. Stave'en, es duium Vel 2, u leinma conuen- Unalaris C vſaren hntieu Eo. 20). 2. Sunalafie cuttactu 9 Starvreni iuris ommunir erectorium extra ver- rdemn Ln vr r eſafenen nari⸗ huius 29). 2. tur trau de iuim 2 Senii⸗ iurus quæ Fans ds nubu add ni hil detrali 4 ped„IA 1s 2 öteſt. 8 2 1,, 7 d Hmeddn, cprtrattu! Fthpalarie accipit viretex preſcnui. 88 24 7 4 ha Triur aun un Aquiis Sripulationes zaipes nullius ſunt momenti. 73.2. n tati cuusſalm a5r naann erualeeinue quæ contra LL. G&́ bonos mores inrer- n: autraiun ſus inus ponuntur nullius ſunt momenti. c2. 732.2. merr ſecen C la 9„ Saypulaedene de futura hereditate ſunt contra bo- la naunaddu utff atans nos morer. 36.. 172. 2. Fv ſumm gahdira quis eſſe Dende qudò ad an. ita vt non ſir 9H Hnunua Fubatiua.. ingue ams Sabdira quis dicitur Dndpnie raiione domicilq fer aulelar 2u ba Seen non debet exrendi eriam ex ſn milki Subhi irutio papillers 2 2 Rene non poꝛcſt abſo iuramenro. 77 2. Süucceſßio hall. ionibus 2⁄ ſaresRomue induti po- aum 7. aciturnirate han haemun indi- 4 qperarur conſenſum. 26 2. I. 4 babei vim contratus9. 746. 1. obtine: vim conftituri ſiue hacceſu onir. d. r. zrem padti expreſſt. 70 1. 146. 1. 446.7. vim riruli legitimè anbiuu. 70. 1. 140. T. vigorem mandari, vim G Porsſasen publili hraeuue. 8 b 742. 7. Poleſiarem legvs hnpee 709. 7. priaileahG. 70.2. 140. 2. 394. 2. hal'etur pro veritate. 6.,2. 726. 1. Ia* 20 b9 Dabitarionus.. ncietas erifi ³r. Sabd ſoſitione geminata eennehedaue etiam ventura&i. 2„ 1OG regalia,& alia quæ alioquin ſub dlt IHoſi, ꝛtione autA 12 eraua f7 nn comprebenduntur 743. 7. nal' wüitut 9. 2ℳ Fub donatione omnium rerum mobilium Eimmo- auta, 179. aau2 eriam iura& acliones 1eeneeheed, 7 TAn n,Gß b b J. — ueull 4 n Subinfeudari one ria nlaißt⸗ ta Fhan nece Iana Menante e, 22. 1. en/* ers nures 4 Subſtantiam rerum domumun Aenominatio non im- 6— euun 24 MWutdl. 9 3 44 2. 3 e ſlo. at. r. r. Succeſhy yrimaips haiu prmiſſumu? ſui præde- ceſſorts ratum halere, Vinpellitur, nec Mud ra- rione vlla reuocare povch e. e. veeaſ, principus contrauenieus hacti anaeſed utl 2bi 72* Seeerauenn, Acitur. 702-2. 119.7. 4 1 776. 7hz7õ/. 4 aweeſte peeine aeus- auln mperi: logiti- ma. 1—* 27. 7.. in gaceeſione had ſenper ori ⸗ cunf aerari deber. 727. 1. Serahhe tevetur ſeruare geſta eeneehens h L76.I. Seaeſee ligantur ex Snene& contractu Pradeceſſoru. ä r. Snagenem hun, naturam eius cui ſenogatan e.“ 227.2. 297. 2. 300. I. salheah ua annciiin, in eptradie 4eus ,h 15 2 P2. . 3* 1 T 3—— 2A, 2„ 3 3 8 3 1— 5 5— 6 4 3— 4 4 7. acirurnitas quande dede um eeupdn anun b concurrit, tacens tali caſu aicitur omnia con- enta in ininſrumearo ſili mexſmbſp apptobare. 21. 2. 7. aditurnitate G. lm ꝛempori curfa telamen- rum imperfeltum approbatur& acqatſita poſ- 4 35 Keaunun inter Praſenres 2nunihi un 2e r. 23 aciruts capituli conſen a nantun Denaa, quan- Veeee 6. Te 2ruata Pnincps Teieen . 1. 440. 1. 2. 2mpu qu. omnium nzeein memoriam exa eatt baber mullas& maguas operariones. 69. 2. N immo n2, veritate 275 mul& ſolenni Oeibeei, 760. 2. Ervp cwius in contrarium memoria non exrar, tantum poteſt quantun Imperator cum cauſſa. 79. 2⸗ Vu 2 quod um expreſtu. A2. 2. Tantum præſcriprum eit qeannun en eſn Tan. 719.2. 2. angens omnes ab omnibus deber approbari. 776.2. 2. Tem npore cuius in contrarium memoria non extar Auodi itritum ætt facit firmum.. ad quod alioquin iupræſcripribile&ê ſiue præſcri- li non poreſt, præſcripribilé facit. 70. 2. Tenorinueftitura derogat omni naturæ feudorum. 25. 2. 42J. F. & hæc in fcudis eit vna maxima quæ ménlé euenda. ibidenm. & ad quam recurrendum, neæ al' ed receden- dum e⁵t. 23. 2. Tenor inueſtiruræ magus in,gici debet, quam ipſa Vverborum qualitas. 203. 2. Teſtamenti capur& fundauentum eit beredus in- Hizurtio,& hine beredis iufleturione nihil eo- rum, quæin tetaménro relicta ſunt, Valet. 8 b. Tehamenti exemplum quotics quis praæparat; ppyrrius deceait quàm impletur, ſcriptura illa ne- que vim reſtamenti, neg, codicillorum obti- net. b 273. 2. Toeßzamenii factio publici iuris est, cui priudtotum actus mulul derogarur. 277. I. Teſamenti factio nulam aiuiſtouem recipit, ſed ADBuo contéextu factenda est. 257. 2. Teſtamenii condeudi facultas per ſftatutum iuri mmunubs non poteſt teinitti. 214. 2. Teſtamenzi vocabulun, fainpliciter pohitum de refta- mento ſolenni diciiur. 271. 7. Teſamentts auobus onkurrentilus, Ae quorum prio- ritate non apparet, ile beres præferendus eit qui poßiaet. b 173. 7. ex Telamento qai aliquid conſequi vult, teftamen- ꝛum ſolenuiter factaum eſſe probare cogitur — 2 72. 2. ex Teſamento minus ſolenni pritur naturalus obli- Lario. 1 27. I. In Teſlamenro pagani alicwius non& militu quæ requiranlur ſolennitates. 733. 2. Teſamentum est facli. Talaumentum non impletum& nullum eſſe aicitur, Fiteßator, autequam teſles rogati conueniaur &reius Voluntatem iam ſeriptam Gordinatam, fuo ſigillo& ſubſeriptione confirment obmute- ſcar, vel morte corripiatur. 213. 2. Talamentum ab co qui balbutiente ſeu baſiraute linęua locurus eit& qui iu articulo morru con- fltrurus ac paulo poſt morruus eit, non valer. 214. 1. Toeſlamenlum legitimum quomodo faciendum. 27. 2. Teſtamentum ob defectum ſolennitatum ſemel in- alidam per conſenſum ab iutoſtaro ſucceden- tiunm Validumn fieri non poteſt. 2 †6. 2. Thamentum inofhäctoſum actuſari poreſl. 29,7.. Tehamenlzn nuda voluutare, excépto teftamenro militus feri non poteſt. 2147. 7. ad T2ifamentum nuncupatiuam perfiiendum eæ. dem ſolennirates quæ ad ſcripium„Pauces tan- Tutumodo exceptis requiruntur. 2,[6. 2. 2. 7. 7o. 2. Teſlandi facultas licer aliqua ex parte fir luris ges. riliccp tamen certo moao iure ciuili vel ſiatura rio poteſt conſtringi. 239. 1 Teſtamentum omnino non fieri, aut fieri ſed non idoneè Slegitimè, paria ſuut. 216. 1 Teßator abſenii legatario ſiipulari poteſte& perpm mißionem teſtatori factam apſpoſitio eius rauſ ir in vim contrattus. 202. 2 Teſtes in condendts teſtamentis quor nequirantun 24.J. Teſtes de auditu plenè probant in anriquis. 4 7 Teflesſingulares nibil probaur. 409. I. marto hutus. 4⁰9.2. Teſtes debent reddere rationem ſcientie. zonl, Toſlibus deponentibus Veriſtmilia maguws crediuunj udam deponcntibus non veriſimilia. 2oun Teſtibus deponentibus in fauorem rei magis credi rur, qudam deponentibus in fauorem adtaru. 7796. 2. Teſtibus pluribus magus creditur, qudm pauciortbu 705.2 Toßtium ſiugularitas diuiuit teftimonia& laceru ea. r TZimens ne offendatur ab aliquo poteßi eum aum- pellere vt det ſiue praſtet ſibi fecuritatem 293.2. Totum qui aiccit nibil excluair 1. Totum parricula, comprehendit omnia quæ compre- hendi quocung, modo poſſuurt, ſine aliqua dimi. nurione J.I Totum quod vafallus defunçtus in feudo fecit neu- canur, quando feudum domino aperitur. 3114 Tractatus omnis ex compromiſſs deſamendus est 461,1I. Tranſactio præſgpponit e continet tantum res cun. rouerſas. 244. 1. Tranſactiones& pacttiones ſuper fatura hereditals raræ ſunt C Valenr.„. 2. Tranſactiones& pactiones in nuptialilus cuttu. ckibus initæ meritb obſeruandæ nt. 36. 1. 3 7„ Tranſacliones ae futura hereditate de iuri fm . 57.1 rationes quare adducuntur 271.2. 34. J2 Tranſactiones ſunt ſtricti iurb. 767. 1. Tranſactionus natura eit dare aliquid 2 aliquid ne. rinere. 709. J. Tranſactisnis vna purs inrtelligitur ſecundum ali⸗ aAmm. 36. 2. Trauſattisnum ann minor eit nuctoritas qudàm ne rum iudicararum. 77.2. Triplicationes verborum conſtantem& firmam vo luntatem ßenaunt. 7494. 1. Turpes ſiipulationes nallius ſant momenti. 1324. 3—.,2 Tutor& carator qui babent lege plenam G&itbe- ram adminiſtrationem uon poſſunt donale: gn2 ææſſat hoc quanao tutor vel aaminiſtratur donat ex cauſſa remuneratoria. PnI. Validum lu myaln . 6 uncſ nuxuchin Tllche mun dul Ahaun. 4 2 nnn ef 4 49 hem 1 eunyihalut 4* Noluim hage naukmn d ral Klrun uuxlitgnmj watcuma nn uaumd TTaunmienen Kmile lan 9 ludlſ 2 faumnn Thnanls ſe Tlllu uaama ſll duuyn, anunme llenn hlen Ien un pu b 9 4 4 eftuun g b bendne un⸗ u fauun 74 ſascn ſeruna 6 he deu fen⸗ p Anuiiann. ſa 4 du⸗ anp inin enaun uuu utſ 2 9„ . ſacen⸗ 9 20. 2 ler abe Shan radem n 7, wſmaiine 2 bure „. ali leg 7 4ns 4. 2. 2. N ioſann“ Vaſabua ſi giyſo ʒfacze, nriuanu 5 per ſentenriam le- ℳ un ume acha Lus, runc noua concéſio oſt feudaum nouunn. J6. J. 8 andends ſaman Vauli hi, Ipriuatur feudo cpſo iure, vt quia commi- a hircrimen laſæ maieſtaris ꝛunc nbuda anneio Tofe les de aucan A2. nouum feudum.— F. 7. Tale,— e.s Vaſallus Priualur feudn per henenden 6 runeſi 3 Tacis hanu. ua dominus remittere: 2ebeun, feudum Aeen 4 7. iqsea„,„,«°³. g.. . 34 rmacn un T. Sauzs, pinpe aennenem reecliuden ob defe- Tontantus venſuia elum hateeus au, vet alian ob⸗ auſſun ſeudo 4hneuniuan 9 non priuatur. 44. 2. , Nac uilu in ſuumn Tſalu propalaus ſecreta eeun Drec'pu? verõ in ur, n, hun depeaeunban. 34 eius detrimoentum feudo Privuabltur. 223.1. rauuue iuré ſuo nuna habet priuari non Poteſt non Taulas larilu nan mäng precedenre cirarione G hnusnie 116 Vel declaratoria. 40. 2. 4 nnam femn 79 e 2m dar„ Hals qui non eſt nobilis hiintra a di nauereun faudd non 2 petir eo exciait. 2. 1. FPF. 2. 7. 2.— Ne efcadang d 4 25 Mlene ut dur ſae 8 Vea⸗ he non oloso per annum diem Rereri:„ quodd 4 domina ſui beneflei ehanan petie- 0uà ar A. it nilal exdt it, feadum ob boc non Auett,. atu parricult, en non tenceétur inwéſtiraram ereupean dus kud frauuν*½ 8. uon 1ſe, ſed tertius aliquir feuaum poſßtder. 7. 2. auttauc Sp hoc caſu Vſallus nd1 Serate iinueruan, tam Juud rafulbe iruiuin Feudum nan amittiit. zbid. catar e vtilis&ſſe dominus aicitu[r. 22,1. ratarm 1mau er Ansaase feuorare. 7 27. 74*εαμε Iræ eyꝛauit& auru Pi9⸗ Ia. um non proprerea 7 feade prtuarur. 9. 17. 7.„uwe, C Mieſf hni Va/ 27 allus etiam abuſiuò inu⸗ iras probria acaun. mane ſaC rdes 7e fudum apprebendere G 2 Dienuen apbre- „ kae! G mactianei m lendere uh⁶. 2. Tum 1u⁵te Lnuden, Ta allus Feuala ſuam loluns vef eiu⸗ panen alteri serA fauns kruud ſubiufeudare poteff. 79. 2. d. ralts Eit quæ fua Veminr nn rutc. 4 h Iſecunaa neiſan⸗ 4 nawau hratane ht. 76 141. 4αειν iucre. durs quando in tnuchliivra, aurum eh ne Feuadan 40XT42A TN, alienerur. 22. 2. b j al Va fallus poreſt per feudaum 2am, eudhe aummo. ans aus HIAI do hincere& hiue fraude hoc factar., 201. —— minium. 4„2,⁸ 4 7 Dares 9feA, 2 79ℳ Vafallus poteſt ſelna 7. zuai vendere vel, bigzorare nna, eaau dænoænnor. ee. pe Pn nur Kafent 299 Faſalli a poteſs féudum ane 72. 2. arC“ afunuus 2 T. dſal,- A DTL,/ fe ſd⸗ 45 ruſticau vel vbanam ſeruttu. 94 ren impohere. eoe. uuehentaa“ Index. ea 4 b 8 rario eius qpinionu, quæ habetur ommaunu. 2,2. Vaſallus Judun alteri non poteſt Snee. 174.7. Shalu non polee] feadum 293 wafeaſ edomini ↄp- Vaſallus non ſoluenn canonem ex conuenri Ae Ah. aat fnciun Vafallus ſi Tſrad ſuo aüen euchie volueri: muia 647 7„ requiratur. A 21. 2. 22. 7. i alr 2,XT1ANA nuuue Vaſallus non Doreſt de Euu, ſho alium inueſtire, 2u 15dAtn run m au. TVr, Qbuu, in ftudo babe: Wſan hucnan vel vnſe ao- 27.2. — b Vaſalu⸗ Alinfeulene, panden non amitttrſ nnin dbmino Feeaue 26 2 Faudan recognoféere V'oluerir. 42. 2. 2 Qfallus quando proptera non Peritam iußo emporæ nueſttruram feuaum amitrit, ſi ⁊ feudam zo- uum eſt ad dominum reuertirur, hi anriqaum aur Paternunm tranſit ad ilio⸗ aur Wener. va. nuu 3 ·un Vaſallus 7 2per 2eneme ahee domino ſuo morzuo eterit,& inueſtituram ab hercde domini nen berierit, unc ranquam inratu Lencheiem A- aeentr... r. 2. Va ſalli feuda ſölira aenun dig Anmini Whſehſa 4 redle alienare poſſunr. 27.2. Vaſalli cum pPares ſann Vuus non ens dien eeue aäatnr. e. I. Juemadmodan Va hali poſſunn: inter ſe ſ. heudon aies. 3 dere ſine couſenſa aemini. codem mod Dolunr Cempbyteurx. Gr. raſa licer aare in feuawmit in cune vſg. 25,7. e, wortuo bona feadalia Fabinféudat⸗ reſolura habinfcwdarione ad eiesae vnd Tuum alqs bonm Feudalibus pectatht. 27. vin Attlionconditionem inaucir. 2 7747.1. Tdi eadem ratio o& eadem mens iden qvuog; iaus Flarui deber. ,,, vu eadem ehi ratio quoà Sei legus mimua, non omittirur religione inaicunrir. 57. 2. Vbi eadem eſt ratio& mens ibi iaem Tao didrur K ſſe caſus. v 26. 2. Vbi eadem eſt ratio non daim, exrenſs 25 ſha Dnipruue intelleclu. 62. 2. V'li agirær. de probande anſzetuaine rauri tem poris — dAe cuius initio memoria non exrar ſ3 A-ꝑtcit Fro- au⸗ faman Ne pablicam de tali confuetudine 2. 7. un maius oh periculum il: peein, 2 eauat 6 conſulenqum. e. Fbi non S æe cla a mente verbs inlærendum e 76. I. Tui Sese est: nutio thmiiaus ium: ius aple⸗ Marui. J. 1. 1i. ufomaii inrerueni: ah Serenin. 1. tin præ- fumitur adeſſe deliberario. 4 r r. v, ſimgularitas eſt, ii 2 Varieras. zoor. Veedune eſt altud, aliud: bromittere vondere. 42. 7. Verba futuri temporu quando ponuntur in LL. ſiue alds asſPoſittonibus, runc'nrcll wgitur 2 lure aliquid ſierträ⁶. 79. 7. eba Meu vbi Sehan. 2 arſeun eius a, Mofitio. 22. 2. neibe aemonflraut animum 3 volantatem contra- benriun. 42. T. penla vniuerſalia in ayßpof. vrione aliqua poſfira loo aperanrar, Vr illa alſgeitio zom, Seheeden ea, alg, adea exrendatur, quæa Sen in ila all Doſ mMione uon Paadieien 6 5. 2. 141. 1. v u 3 Ferb⸗ Index. verla vniuerfalia aded omnia comprehenadunt v² nulla perſona, nullus locus mullus caſus exceptus intelligatur. 63. 2. perba enunciatiua ob aliud prolata nihil probant. 6 J 2 2. ibid. probaut ramen geminata. Verba ſunt inſpicienaa, nec vltra ea trahenda eit Aiſpoſitio aliqud. 92. 1. 324. 1. Verba demonſitrant voluntatem diceniis. I1S. 2. 237. 2.324. 1. Verba generalia generaliter delent intelligi. 140. 2. verba vniuerſalia ſant maiarus virtutus et eſſicadiæ, qudm verba generalia. TAT. I. Verba geminarta multum operantur. 142. 2. oſtenaun: aiſponentis latißimam& enlxam Volunratem. 142. 2. il'id. nenrem deliberatam& appenſam. bia yerba vniuerſalia geminara habent vim ſpecialss expreſſionls. 123 1. Veula in priuilegi& contratibus& teliquis o- mnibus aiſpoſitionibus poriſßimum debent ar- rendi. T4ꝙ. T. Verba ram contractus quam priuileg;] ſunt forma iphius. b T4.T. & lex ipfius. 76 S. 2. Verba vbi clara ſunt et perſicua calamniòſa ehi quæ- cun alia inrerpretatio. 7069. 1. verba inſtrumenii, patti& dontractus li clara ſant nec conſtas de contraria contrahentium volunratée, Averbis non eſit recedendum. 16. 2. Verba vbi dara ſunt, aduocatorum cauillationes lo- cum halbere non debent. F.2. I19.2. 40.2.92.. Verbalegis cum clara ſunt, nunquam intenpretatio tantum valet Vt melior ſenſu eæxiſtat. 169. 2. Verba contrabentium à vulgo intellectum capiunr. 8 27. 2. & ſecundum communem loquendi conſuetudi- nem interpretanda ſunt. 774. 2. Verba accipienda ſunt in porenziori ſigniſicatu. b 174. 2. Verba inftrumentorum non cenſentur ex ſiylo vel ar- értrio Norariorum. ſed ex iuſſu expreſſog man- daro& ſim plici voluntate partium ap poſita eſſe. 7I. r. Verba contractus etiam improprianda ſunt vi actus fuſlenterur. 194. 1. Verbanad habendum& poſidendam,domini trrans- lationem inuferunt. 293. 2. Verba contractuum uandp ſunt ambigua, à iure mmuni merito accipiunt interpretarionem. 275. T. Verba generalia latißimam voluntatem oſtendunr. b 440. T. nec non mentem deliberatam& appenſam. ibidl Verbus contractus ſt inbærendum dum ſiu: forma ipſiu. 545. T. Verbus contractus andum vi rextui quia ſunt eius 4ex. b 764. 2. Verbis omiſſum proomiſſa babetnr 149.27. Verbis claris exiſtentibus non eft dubitandum nec- vllus locus dandus coniecturis. J. 2. 19. 2 40. 2. 3. 7. F Verbus dlaris fantibus dubitaremus, illi duli. rario aiceretur vana& cauilloſa. J. 2. 19,2 63.I. Verbus deficientibus deficit etiam diſpPoſitio. 92. 7 b 324. 1. Verifimile quod eſt verum putatur 317. J. Veriſimile quod non eſt incredibile putatur 31. quod Veriſimile non eſt haber: ſBeciem falſitalu, nes est conſiderabile. 171. 1. Veriſimilitudinem maximè ſgectant Iuriſcouſuli, vt leges ex veriſimilitudine faciant litesgd umm at Wueya den, Iiire iubeant. 9.2. Veriſimilitudo maximè attendi debet. 93.1. 414 ½ Veriſimilirudo quanti fiat à Huriſconſultus. 4 ½, 1 435:2 Veriſimilitudo in congjcienda teflatoris voluntan & coniecturanda contrahentium mente maxi. mnè valer. 171.. Veriſimilirudo maximi eſt momenii. 132.2. Veriſimilitud naturæ cognata eſt. 771.. & pro lege habetur. 7r. J. 374.2 Veriſimilitudinem continens interpretatio ſequuu- da efl. 27r 2. A Veriſimili arguens arguit à ratione natundi 171,4. Veritas quauto magus oppugnatur, tauro clarior in lucem progreditur. b J. 2, 19,1. Veritas ac fides firmior debet eſſe in prindpilu, gudm in alds. 7D.I.Th.2. Veritas eſt ipſa rerum conſtantia,& fundamenium tuſtiriæ. 102.2 Veritas in diſßurationem votata magis ſElendefti in lucem. 8 102. 2. 1244. Veritas plus Valere deber quàm quod ſimulalé cn- cipitur. 102. 2 Veritas conſiftit in paucis nec déſiderat verborun aAdminicula. 209. I ad Veritatem vniuerſalis negatiuæ requiritur quul omnia cancurrant, etian quæ ſab lata ſixniff zarione comprebenduntur. 142.1 Viam ferro aperit, qui per contratia tranſit. T401- Vicinus praſumi tur ſcire facta vicini. 342,1 Via ea quæ delictum excluait femper eſf capiends I10. 2. Vim vlrimi iudici inter liberos oltine: ſols pauid ſëriptura abs& teſlibus. 20†1. Vim vi repellere licer. 301. I. z24.1 Vincula duo magis flringunt. Vmaicta priuata omni zempore eſt rægulariter o hibira. 279. 2. Violentta rurbattua vbi locum hab'eut. 397. J4. 4. Viri boni æquttarem ſpectare debenr. Viri nobiles illuftres& in dięnitate poflri paci 4 G ... 7. rranſactiones firmiterſeruare debent. 3 z 3 Tauxjl qjhhj Wlue u fau- Iununu 7 hurun- un ſui 4 vnld- AC0. 3 myiem. 3 V Iſauu MMu d euuxxi n Anſaet Dh gtarie uigſaun dent. lim Guſſn Mlnuen Um veyhu eYſeliann 4 Guuee lu renle nuttjeylu Inüllgaun Wuerl ega uin auus Wruey lunder fenunurei DMWu onnudi O'lumauun Mun-unug euu le 7 ali myuaaus inuu iniyanben lianannn 2 Uunua onſti Rall lnug yunn Uuatarnun 2 muilu nil Helenue DNauaunhn Ittiullin ata annan euu ſajui ſen dann mnanenrran danf iu im uharniun unue Iim luunnd 1 binn 19 ne ehan V An 2 Ar itur non tautum'/i 2 bamines vulnerentur, f cum quls id qvod Rbi Aelerur non per iudieem ſit. en e. Vluimna o untas dAſola polrene en ae pen- 1 Fe 4 6sg. Aer I, maate d de reuscabtlus e⁴t vſch ad exribas C, mwarrem. J7.7 7. 1. tin Vnicus aclus urrarius vel A ſormu canſuetaai- Ieriſmile 2 nem impedii eliamfſt multi actus ad inaua en- eniſmale dnn Ven, eeat Uinem aunnne, ceiebraui. 4 7. 7. 25 wnſarn di⸗ laun e faen⸗ enpeas eed 55. 2. Teri 1d auue jabia- verla Tre omnia 1u* exco- den maxim ar. Srann poſſunt. 21. 1. 4 d h— 2 niuc 8 lia Te 54. Vaenn malorts Iam G&vinutu, 7 41. I. — exme Sp. 3—„. Fni uerfalia verba adeh omnia eenpbeedn„Vr Iſmilinad, In auinenu it nulla perſona, nullus locus, nullus cuſt us e eeps 3 G anietimands ann 4 intebligatur. 4. 2. e daler Eenuedan ncgaliua vel edeue plu poteſt, 1— 3 Tenifmalunud, Judn Vn: e)ſ&ꝙ indefnuta Mhrmatiaa. nicham 51.2. G 7. I. 17z2. 1. — wueen al. la Verbès negatiuus, Cen lege luletur Qullo iure compre- benavntur ettam ſulinfeudationer. 32 1. Iimiumdnen auniuuun geee Heeaet aicto Credere et cntra icts Teinen 44 9. cepr bumanum. 42. 1. enfmili Teuen muir Vnamquoag, eodem genere vins den diſſölui de- 3 2t, quo colligarur. 7FI. 2. mniau fauu nuspauns. non Vauesn in adicium iudiein2 non 21 ſ2 habnan lacen nrum b b 327.2. Fre 4 facs Heei 64 7. 2lenn 0 aeentsene non hii iniuria. 27.. Volantas non prolata nilil operutur. 8 2. 16⸗ Voluntas 2Vgnoſtituri in verbu tanquam Haue, in Hhheculo. 2 2. nauntes Cx propoſitum ali Ringuunn malefitia. 720.2. isftuti Fentd in diſatatiunen uuunn Volunla, Hon brobata verbis, Hodi iin mente retenta in Lacen. 1d Peunitus nilul ope zaner., nec in n vla nſideratio- nente mausss/ he babenda est. b V49. 1. garuter 4 Volunras conſtans Aeber M⸗ in hirddne tanquam in rita anffku in nui M fonte iahiixie. 194. 2. Aruuss.„ Volunras contrabentium non ereſumiter⸗ verbis emus anhuüru lliena, ſiquidem ex Verbi voluntas lominu A ent auaumat uns ami aicitur 76 5. 2. nn, aun voluntas contrabentium eaos, qudm verborum aarisue dapfebe mauu,„ nceplio inſBicenda..!. um, erm apent ſu n Voluntas partium& à priori, 4 pofferiori, Cabh Auuu ersſamim ir ſan„ Ptroque ſi F mul aclu déprebenaitur. 769. 7. 7174 44 eudm V. olunras omnbs in ſcriplu celebrara dicirur publica . a ſeriptura. 276. 2. vlhim jauq 9 vahures teſtatoris etian in enperfecte⸗ fo nipiura. fruns 4½, nnpen g⸗— 69 — ;/ f. auets. Manus 209 2 uti4. dun-d 2u 14ℳ 4 1 4 icle 9 92 Ir asden ne f 8 rrau— Mſſene 4 ve i3 hpipe ura fveri, erêee Auobus hua 3 774 olunraris mutatio Hon vreſamutar E 1 N F S. e, poteſt. 206. 1. VFolunlas teſtarorts abenda 647 pn beg. 22. ex oluntare venexhe ortrur naturalu— 202. 2. rum quoditterum non redit arlitriam. 12 7. 1. 572. 2. Vimo nec ex interuallo. ili dem. Eſura potiſtmun, in contractu emtionu& vendi- nonis commi rli roud. in Juibus muluun eit implicitum. 742. Mars appellari non Qeush, nus commaniter reputa- üurlitira. in foro fori. de Lſara qui opponir neein cam prolare iene- Vorum eit in iudicus arbttris. 797.2. pſurarius contrattas non præſwmitur Vtile per inurtile viriatur. 25 5. 2. Vnrlus rei vinaicatio datur ex feudo. 200. 2. V'tilitas publica Ariualæ weina, 302.7. rVeceditur, Dl2, 2 mirtuntaur quæ altas non NFerenr. 022. 1. Ixor edt pars viri, Ra cur Rlu⸗ eit poriio eaunu. 7. 1. h, quod preſumater: Verum eit in foro poli, non 791.1. noluntatu ſuprema in lominibus nohtquam aliud, nil Velle polſant liler dele: eſſe flylus,& liti- vſarai in mutuo danraxat committi videtar. 162.. mu„ 742. I. Pſara eeeeiſamie omni iure e peii Lahaes 7. 94. 2. Whan duæ Seee. 2in dn C G ꝛſarai inaire 2a. 7792.2. Dhra paliavn her cnrraltu éne videantur vſu- rarcj. e..5. Varari contractas nabaniar ex rieeede„ʒ oniecturis. 46 z5. yhrariu ontraclus nullus er. Fr.rn. Wurariu, dontractus an ex cnieckurs ven,n, id A. 7. Vuitaus publicæ gratia A Tégults turus conmaniss Vxor quo ad concubiram 6 Dperas eit: in poteſtate b muariri. 24 5. 2. Vxor an 4 marito ve,denen ah 242..2. 242. 2 en. Vxora marito atrocirer verberata maritum ſ ſaper iuiuri accuſare poteſf. n. VF'xor& maritas Fant Vnum 83 vna caro. 244. I. Vraren veilerars 22 2lnaa, nominia. 244. 1. Vxori licet à marino waiLen Hropter nimiam cius Feuitiam. 2&n ht amoueri.O 244. 1. 2Fe. 242. 1. 2*