REPETITIONES GAILII n0 EKT
ENUCLEATIO CONTROVERSIARUM NOBILIUM, QlA IN DUOBUS.
ANDREFEGAILII
PRACTICORuM PRINCIPIS,
Obſervationum Libris continentur: Ex TBEoORE- ricIis quàm Dacricis, recenrioribus præcipuè celeberrimis, ſecundùm veritatem Theoreticam(Additis ubiqvue Diſſentientibus tàm Theoreticis quàm Practicis, tum iis quæ per Inſtrumentum Pacis,& Receſſus Imperi noviores præcipuè noviſſi- mum de An. 1654. circa proceſſum& alia mutata ſunt:)
PF RO POS8ITA A B EBERHARDO FABRICIO GIESSA-HASSO, J. U. L.
61ESSE, Ex Officina Typographica CHEMLINIANA 161

KREPETITIONES GAILII H O0 ES T ENUCLEATIO CONTROVER- SIARUM NOBILIUM, QüIIIN-
gentarum ferè, quæ in duobus,
ANDREÆ GAIILII
PRAaCTICORUM PRINCIPIS,
Obſervationum Libris continentur; Ex
THEORETICIS quàm PRAcCxrcxsrecentioribus præci. pus, Celeberrimis, ſecuadùm veritatem Theoreticam (additis ubique Difſentientibus taàm Theo- reticis quàm Practicis:)
Loco DISPV TA T1ONIS INAVGVRALIS Propoffta, ET JUSSU AUTORITATEOQOUE
MAGNIFICI,
NOBILISSIMI, ET AMDILIOSSIMI JURISCONSULTORUM ORDINIS IN ACADEMIA GIESSENA. TROSDUMMIS IN UTROQDE
IVRE HO NORIBVS ET TIM MVNITATIBVS ritè abtinendis ſolenni Examini exbibita
Die 22. Martij A B
EBERHARDO FABRICIO GIESSA HaASsso.
6) 8- GIESSE, Typis CusMLINIANIS. 16/5. L

4. 3 r. A⸗N.NY A.9....9:.. 8 4 4 8% P 8&& 0 oO o
2 2 8 2 2 2 2 8 2 G 1 1 i* 2 2² 1 1 8
SERENISSINMIS pNCIPI3O8.
E T 5 Oo MIN 15,
DN. VILHELMO.
HAXSSIÆ LANDGRAVIO, PRINCIPI
HIRSCHFELDIEÆ,COMITI IN CATTIME. L1B0 C0, DIETZ,ZIEGENHAIN, NIDDA ErT ScHAuMBuRGO,&c.
DN. LUDOVICO. VI.
HASSI LANDGRAVIO, COMITI
INCATTIMELIBOCO,DIETZ, ZIEGENHAIN 7 NIDDA, YSENBURG ET B ii DINGA&c. Felicitatem perpetuam.
9 D pedes Veofros, CEE MENTISSIA4I DOM INl,meum laborem deyonere auſus ſum, Neque
ter quasprimum Daa merito 5 bi yindicat, gratia a.. qud SERENI 881ℳ4 A 2 174

DEDICATIO.
TV4A CkISITPDO, devotum ſuum Clientem Parentem meum honorandum, afſicere voluit, dum eundem numero fidelium Vaſallorum ſuotum adſcribere non duhitavit.
Et egs indignus gloriari poſſum de ſingulari SERENISS. T CELSI- TyD. gratia, quam ante quadriennium aliquoties uberrimè expertus ſum, ad oſcula enim Manuum SERENISSTVE CELSITVD.(es tempore cum in negotiis quibuſdam CLEMENTIAM TV AM adorarem) admiſſus fui,& Tys fretus benignitate felucem eæxpeditionem nontantùm optav:, ſed obtinui.
Neque ſanè Cauſæ cur TVA& CELSITVDINIS SERENISSIME PRIN-9 CEPS ET DOMINE, DOMINE LVyDOYICE AGVSTVM NOMEN hiſce pagellis praſcribam, quemquam latere poſſunt: Neque verò valeo memora- re vel pradicare Clementiam, quà SERENISSIME TV CELSITVDINIS DOMINVS PARENS, PRINCEPS ET DOMINVS MEVS CLEMEN- TISSIMVYS, Parentem meum, totamq́ noſtram Familiam affecit,& rubore ſuffundor, quoties magnitudinem grati perpendo, ſatius igitur eſſe reputo tam mirari, quàm rem Viribus majorem tentare aut aggredi, neque tamen pro di- gnitate ſatis extollere. Qudd ſi aliud non eſſer, quaàm quòd hæ Theſes meæ in Academia TIBl quoque jidei deyotionisq;, vinculo ſubjecta natæ, jam ulterior cauſa exploratio ceſſare poſſet. Quid? quòd à teneris ad FERENISS. TV CEL SITy D. ſe- vitia admiſſus, ita aſſuefactus ſum, ut& nunc à SERENISSI- MA TV4 CkELSITVDINE continuationem gratia, pumilimaà deyotione pe- tere auſus ſim.
Harum cauſarum gravitas,& inde promanaus ſumma mea. quã IO81S SERENISSIMI HEROES devinctus ſum, Obligatio, tantam fiduciam(Vt VESTRIS SERENISSIMIS CELSITVDINIBVS hac inſcriberem) timido ſabminiſträrunt. Qudd ſi tamen hoc ipſo peccaverim, facit& faſtigi Veſtri Eminentia, intra quam omne, quod Muſeæ nobis dictant, longißimo gradu ſubſi- dere neceſſe eſ, facit illa divinarum animarum individua comes Humanitas ye- ſira, ut yeniam ſaltem deſperare non debeam, quieſſe opto,
Sereniſſimarum Celſit. Celſit. Veſtr. Veſtr. ſubjectiſſimus Cliens
EBERHMARDuS FABRTClas, Gielſenſis Haſſus.
PRfFA-

55 8„ 88 3 8 3 SO==SS.= Se3...E 8 SSe SS 8.. 8
† E 8 e †T P PRIFATIO AUTHORIS Ad Candidum& Benevolum Lectorem.,
Oſtquàm Academicæ vite valedicere, arque navaræ in ea
operæ publicum Teſtimonium petere wecum conſtitai, pro more conſueto cogitandum mihn fuit de materiæ claborstione, quamin argementum Thefium Inauguralium, ut vocant, propo- nerem. Et variæ equidem occurrerunt materiæ, quarum alias com- mendabar novitas, allas verò ſpinoſa Difficultas, tandem cum dia (cautabatur id delicatum hoc noſtrum leculum) deliberaſſem, utque ne talern el gerem, quæ magis Cachedram quam Forum, vel hoc, ac illam laperet, cogiräſſem, venit tandem in manus Gailius ille, ad quem in Foro tanquam Proretam fideliſſimum reſpici ne⸗ mo niſi in illo inexpertus aegar, in Schola quoque non negligi ne- mo diffiterur, cui pectusſapit. An adillius Obſervationes Lineas ducerem, ſicq́ penitius mihi cognitum redderem, quem per dies vitæ ex manibus haud deponendum conje qurari debeo, non mi- nus initio hæſi. Addebat ſtimulum exemplum opTINMI JuRIs- CoNsurrrScHorANrin Academia Lugdonenſi, qui non ita pri- dem SaNpAl Decifiones Exercitacionum Publicarum argumen- tum eſſe, voluerat, Deterrebat ex adverlo Rerum copia& gravitas, GRæVAI Laber„‚denique PRruPDIcORuM CAMERALIuM AurHoRTrAS,(quibus Gailii tradita ubique munita lciebam,) Quòd Auguſt ſimum hoc& nunquam ſatis laudatum ſupremum Tribunal, Camera nempe, IMPERATOREM repræſentaret& pro- inde ejus Reſeripta vim legis haberent: Quid ergo expectan- dum eſſet mihi de Poteſtate vel relcriptis Imperatoris ſentire vel diſputare?
Veruùm ut de hiſce primum agam, Præjudicia Cameræ Impe- tialis in una cadem que Queſtione contratia reperiri non dubita- vit aſſerere Par Nobile Jurls Conſultorum Celeberrimorum, Er-
A 3 neſt. Coth-

PRRÆEATIO
neſt. Cothman vol. 1 eſponſ.13:num. 129.& MAGNus IIII VuLTE- rusvol. 1. Conſil. Marp. 34 num. 13. Et ſanè ir propatulo eſt, poſſemus equidem pluraexempla adducere, ſed inſuper habemus hunclabo- cem, poſtquam fatilimè apud Authorem Præjudiciorum Camera- lium&in hoc noſtro fœta ea reperiri queant: Graviter Etneſt. Corhman. cit. loc. num, 12 4:& ſeqq. Nov ita(inquit) debemus commoyeri prejudicio a Mynſingero recitato, nam qusmadmodum præjudicia iſta Tribunalù ſapremi non temetè ſunt rpudianda, ſed attenté conſideranda, ſic quoq; temers won ſunt pro lege vel oraculo Delphico habenda, ſunt enim res inter alios alta, G& de Actis ſuper quibus toucepta& pronunciata ſunt, nihil conſtat, ut verißime dici poßit, prafudicia ea habere ſe inſtar alicu jus Referentis ĩideoq, nibil certi probare, ante de relato ſatis conſtet&c. Approbathæc laudatus modo Dn. Val-
cej. vol. 1. Conſil 34. num. 53. Prajudicia Cameralia(inquit) quæ à Gailis
AMjnſingero& aliis allegantur, non tam facilè trabenda ſunt ad exemplum, præ- ſertim in Controyerſiis perplexu,& multiplicem Diſtinctionem habentibuus, neg, rarum eſt, ut ipſi Domini Alſeſſores Camera Imperialis à præjudiciis ſui recedant, eujus exempla ex Obſeyvationihus allegari poſſent, niſi quotidiaua doceret Expe- rientia: Confirmat hoc inſuper Cothman cit. Conſil. 3. num. 129. his verbis: Deciſionibus Mynſingeri& Gailii non aſq; aded fidendum eſt, quia Do- mini 4ſſeſſotes Cameralesnon ſecunduuu eas ſad ex ipſis egum fontibus Cauſas decidunt. Idem vol. 1. Reſponſ. 22. num. 21. inquit Fuit And. Gailius 1C. inſig- niter doctus, quod, qui negare velit, monumẽ tis ipſius, qua de jure fecit&poſt fune- ra reliquit, velut Teſtibus certißimis convinci& coargui popit, ſed fuit præterea homo erroribus obnoxius, quiut mpleriſq rectẽ ſenſit& ſcripſiti ita in paucis dor- mitavit. In eundem ſenſum plurimos citatos videbis apud Wil- hnelm. Anton.& iplum Cameræ olim Aſleſſorem in Corollar. 5.annexo Tradatui de Reſcript. Morator.& apud An. Bullæum Diſcurſ. S. de Diſputa- rion.& Allegation. num. 14.
Neque opus eſt ut in probanda illa Contrarietate multum laboremus poſtquam FEERDINANDUSIII. IMPERATORNoOS- TIN Aueus rISs Mus cum STATIRus IMPERNII cam luculenter ſatis agnovit, dum de remedio conſultavit, vide Rec. Imp. Noviſſ. Ratifbonens.de Anu. 16[4. 133. Ratione dubiorum Cameralium& c.& magis petſpicuè in§ ſed. 34. So viel aber die&c. Quod& olim tentatum fuiſle hauſimus ex Rec. Imp. Spirenl. de Ann. 1570.§. Da⸗ mit aber alle verenderung&c. Cum ergo Præjudicia Caweralia
mter ſe

PRXAFATIG
jnter ſenon concordent, tantam iisdem vim quis attribuet? quo minus ab iis rationabili de cauſa recedere liceat. Nam. ludex ſenten- tias non ſequitur niſt rationem habtant, quod cum facit, non fequitur eas, quia ju- dicatum, ſed quia jus& ratio yelunt, inquit Pett. Oſterman Diſp. 1.440F⸗ din. Cam. num. 14. Neque de Grævæi Laboribus ſollicitudo me lon- ga tenuit. Quibus uti nihil derractum vellem, atque elegantiſſi- mos cum Riemero aliiſque prædicare pet me cuique liberum ſit: Ita diverſitas ſcopi, viæque diverfitas, ne actum agere viderer ma commonefaciebant. Altiora quam humeti ferunt, uti appetere ambitioſum, ita laudanda utiliaq́ue tentare nulli unquam vitio ver- tère prudentes. Quibus, aliisq́ue qui ſe ſolos ſapere non volunt, quin& hoc meum inſtitutum non in totum diſpliciturum ſit confido.
Aggreſſus ergo ſum bono cum Deo rem iplam,& deprehen- di, in quam plurimis GAILIukx ex legibus,& Theoreticis Novif- ſimis confirmandum,, in paucis verò deſerendum eſſe: Eà autem Methodo verſatus ſum, Authores tam Theoreticos quam Practi- cos(Inter quos Cameralium rerum Scriptores,& eos præcipus qui præjudicia adduxère magni æſtimavi,& Præjudiciorum aliqua- jem wentionem feci) plerumque a. recentiores& celebriores pro Gailio& contra eum citavi, Leges& rationes ab ipfis adductas ponderavi,& in quã inclinarem addidi, Neque enim in omnibus eum ſequi potui, ob infelicitatem enim temporis, negle ctis à Ve- teribus humanioribus ſtudiis non tam altè(uti hodie fieri poteſt Horeſcentibus omnibus Diſciplinis) in rationes& fundamenta le- gum inquirere potuerunt: laſuper quæ fortè circa Proceſſum vel cæxtera etiam, per Receſſus Imperii Noviores(præcipuòè praterite annoevulgatum) veletiam per Pacem Oſnabrugenſem aut Mo- naſterienſem mutata vel correcta funt, datà occaſione appoſui, ut uno quafi intuitu quod hodie in Gailio circa Proceſſum vel reliqua mutandum vevit, videri poſſit: Adduxi denique, quæ fortè quo ad Jus Saxonicum velbrovinciale ſuporioris Comiratus Ctatimelibo- cenſs aliter ſe haberent. Et illud ſanctè aſſerere poſſum me Au- thores bond fde allegaſſe& evolviſſe, veladminimum Doctores sos addusentes ſimulcitaſſe, Neque tamen vacavit rationes quas-
vis Dos

PREÆEFEATIO
vis Doctorum apponere, quod hac ratioae hic meuslaborin inte- tum volumen excreviſſet:
Fateor cæterùm quòd majorem hic labor exaſciationem po- poſcerit ob rei gravitatem tum ejus argumentum: Attamen excu- fandus venio propter laboris immenſam diſſicultatem, Etatis meæ teneritatem, temperisque adhibiti brevitatem. Et imprimis ad Candidi Lectoris Benevolentiam& propitium ludicium provo- cans promitto, quod ſi Deus longiores Dies& majores vires con-
cgſſerit.aliquando pleniùs& corre diùs lucem videre debeat. Vale Candide Lector,& ſi nonnulhbi erravi(quod humanum eſt) ut ignoſcas, inque meliorem Pattem interpreteris, rogo.
ANDREE

ö1,;: S eseeceges Feeeeeeeg3
85 2 839—
85— 83
8 AAAe.K. vieheeheshe J. JeAeee⸗SeeeeeeLepeedesheekeeheekeeAesks 3 H 4,;: 4: 7 1 21
1 1;: 1
ANDREEÆ GAlILII JCTICLARISSIMI. O 4 1 T. I.
Rincipes, Civitates Imperiales juxta Jus Auſtregarum convenire non poſſunt, Gail. § hic. n. 20.
DiSSENTIT Johan. Fichard, in part. 2. conſil. 29. in 3. quæſtion. referente Mindan. lib. i. deproceſſ. c. 191u. 21 per rationem, ne Principes duriorem caulam habere videan- tur teſpe ctu Civitatum lmperialium, quàm Prælatorum, Comitum„vel Baronum, aut Nobilium„ ſed hanc rationem rectè explodit Dn. Joh. Limnæus de lur. public. lib. 9. c.
.u. 17.
3 SzauiMuR Gailium bic n. z0. Petr. Frider- Mindan. cit. loc.n. 22. ubi habet præjudicium in caula Sachſen Lauenburg contra Lubeck. Daniel. Otton. de lur. publ. c. 18. pag. 628. ubi tamen vide D. Limn.m annotamentu: Hoc ipſum etiam, neque à Comitibus vel Nobilibus fieri poſſe ſtabilivit Author. præjudic. Cameral.ſub rubric. Auſtraͤg. verſ.r. Johan. Thileman. de Benign. olſ. Camer. Imper. penteceſt. 2. obſ. 45.verſ. 2.
LIMITArun rectè quoad Civitates, quæ illud Jus privi- legio vel præſcriptione acquiſiverunt, conſulatur Magnitf. Dn. Can- cellarius Schuͤͦtz. in Coleg. publ.de Stat. Rei Rom. ol. x. 1.. th. r1.lit. B.& pol.⁊. qiſp.3 th. 2 lit. D.& tbeſ. 6.lit. C. Beſold. in tract. eoſthum. Jur publicin part. a. c. 2. pag. 184. illarum quaſdam recenſet Gailius bic. n. 20.
in fin. h. Noto

2.
Noto obiter, quod hodie expreſsè lmperator noſter Augu- giſimus Ferdinandus III. in Rec: Imper: noviſſimo zu Regenſpurg de ann. 1654.§. 114. Weilen auch der Staͤnde&c. promiſerit, ſe Jus Auſtregarum vel privilegium primæ inſtantiæ impoſterum facilè conceſſurum non eſſe iis, qui hactenus illo gaviſi non ſunt.—
obf. I. Secl. 2.
Cauſeæ Criminales Capitales neque per Viam ſimplicis que- relæ, neque per appellationem extta calum principaliter intentatæ nullitatis in Camera recipiuntur. Gail. hic. n. 27.
DISSENTITàA noſtro Gailio Pett. Frider. Mindan.(neque improbabiliter, uti demonſtravit Nobiliſſ.& Qonſulriſſ. On. Doct. Johan. Helvic. Sinold. Cogn. Schuͤtz. in dctat. ad tit..lib. 48Hrde cæ- tero contrariam communiorem pronuncians) lib. I. c. 9.. 3. G 4. ubi Gailio ſatisfacere anniſus eſt, ſed contra hunc, Gailium defen- ſum vide ab Atn. Reygrin addit. ad obſery. 41. Myuſing. cent. 4. G4 Gdd. vol. 2. tonſil. Marpurg. 28. 18 8. G 189
DISSENTIT ctiam Beſold. in tr. de Appellat. c. 7.5.4 4. Sed Gailii- opinio contraria veriot eſt, per R. l. de ann.i S30.§. 96. item Als itzt et⸗ liche Zeit. G& Ord. Cam.2. tit. 8. 5.5. addatur Mynſing. cent. 4. Obſ- 42. Noviſſime Keverens. pud Caſp. Klock. Votor. Cameral. Relat. 125. num. 8. G 12. NMurmblſar. lib. 1. tit. 24. 05/. 18. m. fin. Rauchbar. part. 2. queſf. 8. u. 47.·G 48. Arumæus de Jur. publ. diſcurſ. 13. quaſt. 7. Rut- ger. Kulant. omniumpleniſſime in tract. de Commißar. G Commißion. hart. I. lib. 2. c. 3. n.z. G ſcqq Matth. Coler. deciſ. 1327.n. 7.& 8.
LIMTTATuR recte Anoſtro Gailio lib. I. O56. 96:n. 11. GC Mynſing. Obſ. 40. cent. 3. cire. fin: ie in caula fractæ pacis. 2. No- ranter à KRulant. cit. los. n.=². quoad crimen à perſonis Cameralibus vel partium mandatariĩs commiſſum), per text expreli. in part. i. Ord. Cam. tit. 50.§. ult. Dan. Otto. de Jur. publ., 1t:n 9 pag 350.addatur Joh. Thileman. de Benign. in paralipom. conſtitut. Camerak ad part.. tit. 49. carc. ſin. 1 Quis verò Roc caſulmme diatorum Judex competens exiſtat? docebunt Kulant. cit. loc.n. 5. G ſeqq.& copiosè citati à Guilh. Antop. adirde Reſcript, maraton. in corollur. ſect. ex Ocdin. Camer. lmper. corol-
lar. 5 Obſ.

3 Ob. 1. Sect. 3.
Appellationes ex conſuetudine Germaniæ in Criminalibus non admittuntur. Gail. n. 28.
Diſſentiunt multi ea de ratione, quòd appellatio ſtatuto tolli non poſſit, quos magno numero collegit Berlich part. i. conel,pract. tit. F0. u. 31. quibus etiam annumerat Gailium, citatq; ejus lib. 1. Obſ. 135,7.12. ubi generaliter loqui videtur; Sed variè defendi poteſt 1. quod regulam poluerit in dict. Obſ.13 5. in noſtra verò Obſery. 1. ex- ceptionem præmiſerit,& exinde neceſſarium viſum fuiſſe Impera- tori halce roborare conſuetudines, quod teſtantur textus infra ci⸗ tati: Sicuti enim lmperator conſuetudines caſſare(evolvatur Gail. 1.Ob.31.n. I.) ita etiam illas confirmare poteſt, quod ipſum et- jam conceſũt Helft. Ulric. Hunn. inEncyclop. Jur. part. 2'tit. 33.6.II.n.12. 2. quod appellario illa tantuùm prohibeatur circa cauſas crimina- les pœnam Corporis afflictivam continentes, ceu ad oculum patet ex Ord. Cam part. 2 tit. 19. 5.5. Non quoad alias,& ideò eò citiùs in- troduci& confirmari potuiſſe Conſultiſſ. Dn. Doct. Schuͤtz. ad dict. tit.. exiſtimavit. Et non ſine caula hett. Frider. Mindan. lib. 2. de mandat. c. 27. n. S. circ fin. optat vigorem totius tituli Codic. ne lice. in un. ead. Cauſ&c. adde quæ infta ad obſerv. Gailii, 72. ſect. 1. dicentur. Sic
tertius in cauſa Criminali pro lua Juriſdictione( conluetudine illa non obſtante) appellare poteſt, præjudicium vide apud Author. præjudic. Cameral. ſub rubrit. appellationes in cauſis Criminalibus. verſ.t. Pag. m.3 7. Rulant cit.tr: part. j. lib. 2. 3.n. ð.lit. D.—
Opinio Gailii, uti dictum, verior eſt, per textus in R. J. zu Augſpurg. de ann. †30.§.5 6. item als itzt etliche Jeit ꝛc. Ord. Cam part. 2.tit. 28.§. 5. innumeros more conſueto citavit Berlichius ſupr. citat. loc.n. ʒ0. addatur Hunn. cit. loc. 7.9. n. 11. Dn. Carpz. in Ipr. F. S. part. 1. conſt. 0. defin. 20 /.1. G 2.(quitamen hoc iplum lib. 3. reſponſ. Rlector. tit. 10. reſponſ. 1 28. n. 5.& ſeqg. reſtringit ad proceſſum Criminalem Inquiĩſitorium, præcipuè quoad Jus Saxonicum,& hoc latius fir-
mare annilus eſt in pract. Crim. part. 3. quaſt. 139. n. 15. G ſeqq.& n.31. addatur᷑ pars 3.gonſultat. conſtit. Saxon. quæſt.7.n. 1. G ſeqq.(Guilhelm. Anton. de Reſcript. morator. it. 7concl. 38,n. 2.lit. A. Vent. de Val. in Par-
then.litigios.lib. 1.6.⁊ 4,7.23. Matth. Coler. 4eciſ. 32,8. 6. G7. Argentora- B 2 tenſes

4 tenles vol. 2 conſil. 78.„. 5.0 6. Myafing. decad. 1, reſp. 7. n. 12.&e ſeqh& decad. G. reſb. 59·/. Gr. Inteteſt n. ueipublicæ delicta ſtatim puari, per ea quæ tradidere Vent. de Valent. cit. loc. n. 2 4. G Joh. Ferrar. Mon- tan. de Appellat. ſib. 1. 5. yerſ. moribus etiamnum&c.& poſt plutes citatos Rulant alleg. tr part. i. lih. 2.c.3..&.lit. A.in addition. Plures enim appel- lationü inſtantiæ ſunt litium alumnæ, idem Montan. Mb. I. g. 15.. 37. Dejute Civils equidem appellatio in Criminalibus regulari- ter permiſſa teſte Dn. Carpzov. in lyr F. S. art. 1. conſt. 19. de fin. 2ſ. in princ. G& Brunor. à Sole in concil. eriminal. u. 20 4.& ſeqq. In gravioribus tamen prohibita fuit, quod iplum late probat, illorumque Crimi- num Catalogum texit Petr. Greg. Tholoſ. in Syntagm. Jur. univerſ. lib. 504C. 2.n. 21. Et hæc confuetudo ideò magis toletanda eſt, quod jam dum quibuivis in provinciis plures reperiantur inſtantiæ, tum uòd alia etiam ſuperſint remedia, inter quæ eminet nullitatis que- rela, de qua ſect praced. nonnulla protulimus; Ea etiam de rattone putat Jacob. Menoch onſ. 100,n. 106. quòd Ptinceps appellationẽ aufe tre poſſit telicto recurlu(qui Pragmaticis Reviſio dicitur no- tante Bernh. Grævæo pract. concl. 135. conſider. 1. n. 1.) addatur Marta. in digeſt. noyißim. tom. i. tit. appellatio. 3.& ſupplicationem ſupereſſe pro- bavit An. Capycius deciſ.14 4 ½.z. Suadet Conſuetudinis tolerationẽ quod jam dum ubique ferè vigeat deregno Neapolitano reſtis eſt Capycius cit. deciſ. 4 4:n. 2. De Belgio. Fr. Zypæus in notit. Jur. Belgic. tit. appellatio.pag. m. 85, De Anglia Thom. Smithus derep. Angl. lib 3. c. 1. pag. m. 132. De Hiſpania Covarruv. prack. quaſt. 23.& in ſpecie de ſtatuto Xürrembergico teſtimonium perhiber Bocer, dlaſſ. 6. Diſp. 34 1. 10.
Obſ. 1. Seck. 7.
Reconvenrio coram parious Curiæ locum habet, Gail. hic. n. 57. per rationem, quod ſint Judices Ordinarii& ſuam Juriſdictio- nem àlege habeant, per text. in 2. Feud. 55. verſ. praterea ſi inter.&c. DISSENTIT Mynſing. cent. 4.0. 90. Bocer.&laſſ. 5. diſp. z1. th.
40. ubi tamen pro utraque opinione quoſdam citat. DISTiNCTIONIS FofDERE conciliari poſſunt& Gailius intelli- gendus eſt de calu, ubi reconventio fit etiam de cauſa feudali, vel sauſa conventionem contingente. Mynſinger verò accipi poteſt de caſu,

5 caſu, ubi reconventio inſtituitur de cauſa non feudali& prorlus a- liena,& ſic ſtatuunt Dn. Vultei in lpr. Rom. lib. 2.c. 30. verſ. 85. E&in tract. celeberr. de feud lib. 2. c.3. u. 9. G Conrad. Kittersh. in partit. feudal. lub. 2. 6. 9 Juaſte. in fin. OG S I RVv. II.
Cameræ jJuriſdictio fundatur ex Conſtitutione religionis, Gail. hic. u.2.9er R. l. de ann. 155f.§. 3z. Wir befehlen&c. Kequirit inſu- per, ut adjiciatur clauſula illa inruitu Religionis turbationem fa- tam eſſe, ſupplicationem& ejus requiſita videbis apud Chriſt. Schvvanman. 1ib. i. proceſſ. Cameral.c. 8. u. 5. Kectè quidem Frid. Mind. lib. 1 de proceſſ.c. 28. n. 4.& Schvvanm. cit. loc n. 3. addunt partes ambas debere eſſe Imperio immediatè ſubjectas, quod tamen de Stylo Qameræ non obſervari ex Gylman. tradidit. Juſtus Springet. de pace Religion. c. 14. pag. 14 4 per K. l. deann. 1665. 8. Wir wollen&c. addatut Noviſſime Referens apud Calp. Klock. Votor. Cameral. Relat. 33.n. 11. & Relat.3 6 per tot.videatut de hac materia latè Colleg. publ. de Stat. Rei Rom. Vol. 2. 4iſp. 4.th. 17. lit. C. G Anton. Bullæus in oper. borar. ſubciſi- var. diſcurſ. J. n.25. ibique multi citati Doctores Schwanman. Obſ. Cam. i 45. Kumelin. ad Aur. Bull. part., Diſſ.. in Corollar.
OBS ERv. III. SEcr. I.
Cognitio Coërcitioque fractæ pacis publicæ non ad Ordi- narium Me diatum ſed ad Cameram ſpectat, Gail. hic. n. 1.& ſupr. ob- ſery. J. n. 2, per Ord. Camer. part. ⁊: tit..§.1.
ArITER SENTIuUNTAGrævæo hic concl.3. conſid. 1. citati, ob textũ ex R. Deputat.de ann. 1660.§. Es wird nicht weniger. depromptum, ne que enim pœna fractæ pacis eſt ſolum Bannum Imperiale, ſed& gladius mulcta& aliæ pœnæ, de quibus conſulendus Gailius de pac. publ. lih. 1.C. 9.n. 19.& ſib. 1. c. 16.. 2 4.& Fibig. in Elector. luris public. ſemi- dec. 1a, quaſt. 2. in in. 1
Sed ſatius erit lequi Magnif. Dn. Cancellar. Schütz.»ol. 2. diſp. 4. th. 7.lit. HA. C. ubi docet, quod accuſator vel coram Camera, aut etiam ordinario Magiſtratu me diatum reum accuſare poſſit.
8 c& T. II.
In Cauſa fractæ pacis requiritur ſententia declaratoria, Gail. bie n. 8. Dis-

6
DrSSINTIT Mynſing cent. 2.091.43. autumans mutatum hoe elle perR. I. de ann. 1573.§. Damit dann hinfuͤro. Veruͤm textus hic de hiolatione Pacis publicæ per Actum permanentem ſeu continua- am puta de Militum, Erronum vel prædonum concurlu lõquitut Joh. Georg. Becht. de ſecuritat& Salv. conduck.”6. 4.6.116.
VIERIOROPINIO GAILIIpet cap. cum ſecundum. d hæretic. ing. Licet enim ipſo Jure& facto incidant in ejus pœnam, text. in Ord. Cam part.* tit. 9. 8. So jemand hohen oder ꝛc. attamen quod inci- derint, ſententia declarari debent, per text. in Conſtit. pac. public. de ann. 15 48.§. Vndob jemands ic. vid. Denais. in Jur. Camer. tit. 211. §.7. quod ita ſemper oblervatum fuiſle refert Gail. de as᷑, publ. lib. 2. 266. 3. n. 8.
1 Nota ſpecialem exceptum calum in R. I. de ann. 1166.§. Das ge auch in ibi: Darin die Wbertretter iyſo focts gefallen ſein ſollen/ als wir dan dieſelbige in dieſen Faͤ»llen auͤch ohne einige fernere erclaͤ⸗ rungꝛc. Similis contineri videtur in Aur. Bull. tis. 1. circ. fin.
O 3 3 ERV. IV.
In Caula fractæ pacis mandata ſine clauſula decernuntur, Gail.hic.n. 2.& de pac. public. lib. 1.6. 2,n. 15. ratio, quòd præceptũ fiat ſuper eo, quod Juri Divino, Gentium, Civili& Conſtitutionibus
Imperii Conſentaneum eſt. DrNALSus tamen in lur. Camer.tit.1 80.n.. exK. l. de ann. 1½9 4.
§. Ferner erregen ſich. refert, quòd ex Conſtitutione pacis publicæ mandata ſive cum citationibus, ſive lcorſim non ſine, ſed ex recepto
ſtylo cum claulula exigere debeant.
OssERV. V. S E c r. I.
Ad obtinendum proceſſum ſuper litigioſa poſſeſſione requi⸗ ritur, ut litigantes immediatè Imperio ſint lubje cti, Gail. hic. n.2.& robatur per text. in Ord. Cam. part. 2. tjt. 21. verbe: Dem H. Reich hne Mittel unterworffen. Chriſtoph. Schyvanman: in obſery. Ca-
meral. obſ. 6. n. 6.
LIrMI

7 LIMITAruR tamenhoc bene à Schvvanmano lib. 1. proceſſ. Co- mer. c. 1G.n. z. in calu ubi bona de quibus lis eſt lub diverſis Juriſdi- tionibus ſita ſunt, per citat part. 2. Ord. Cam. tit. ⁊1.§. Wo auch. Ec. Denais. in lur. Camer. tit, 221.¹. ⁊.& Colleg. publ. de Stat. Rei Rom. vol.⁊.
diſp..th. 13 lit, C. § F cCr. II.
Sequeſtratione voluntaria amittitur poſſeſſio Gailius bic.n. 10-
per l. 39. fde acquir. poſſeſſ. G bſ. 148. u. 9.& de arreſt. c. 12. n. 6. Schneid- win. ad§.praterea. l. 4e depoſ n. j.perl. 17⁷.. ů. f. depoſ. Azo in Cod. de prohib. ſequeſtr pecun. n.2.
VERIOR Dn. Cancellar. Schütz in exercitat. 13. ad Inſtit. tb. 14. ubi docet poſſeſſionem in ſe queſtrum tranſire eo caſu. ſi expreſsè id actum fuerit„ quod firmarl. 39.. de acquir. peſeſſ. addatur Pacius cent..legum conciliatar. quæſt. d0. ubi ad legem citat. 17.§. 1. f. depoſ. bene reſpondet, quod iplum etiam præſtitit Hubert. Giphan. in comment. ad 139:f.deacquir. vel amitt poſſiſn. 6. Jacob. Cramer. diſcept. 16. ad luſt. th. 11. Cujac.ib. 9. 0b33. Welenbec. inparat. ad tit. ſ. depoſ:n. 6. Treutl. pol. z. diſp. 21. th 4 lit. F.(Bachovius tamen in not. ibid. mirè rem invol- vit,& corre Coriam manum præter neceſſitatem minuſque ſubtili- ter adhibere videtur) Bocer.laſſ.. diſp. 10. th. 14. Coler. deproceſſ. exe-
cut. qart.⁊·c.⁊. n.7.
OBS ERV. VI.
Atte ſtationumin litigioſæ poſſeſſionis proceſſu nulla fit pu- blication, neque etiam Teltium repulſa, Gail. hic. n. 4. LIMITATuR ab Hieron. à Laurem. Avinion. quòd repulſa teſtiũ Hiat, ſi agatur de eorum inhabilitate, quæ nec partis voluntate tolli poſſit, referenie Grævæo hĩc. concl.. conſid. 1⁸ 3.
O B 5§ E K. V. VII. 5 E α r. I.
In Camera recipiuntur appellationes à ſententià in poſſe ſſo- rio latà Gail, hic. u. ult. Srylus Cameræ ſecutus Vetus Jus Canoni-
cum, quod ſcuiid quacunque interlocutione ex cauſa& ab omni 4 grava-

8 gravamine tam Judiclali quàm extrajudiciali appellare concedit, 6.I. de appellat, in 6 c. 1z 15. 31. G. 59.X. de appelat. Ita&e in hoc poſſello· ria articulo à Jure Civli receſſitc. 10.& rz.. ae reſtit. ſpoliot. Clem. u- nic. de cauſ. poſſeſ.& propriet. Clem. un. de ſequeſtrat. Intelligere tamen debemus Gailium de poſſeſſorio plenario, quod ipſum pateſcit in- fta ex ejuſdem obſervat. 14 7 /⁄. 9. videatur ulterius Schvvanm. in dif- ferent. Jur. Ciy.& Cameral.diſfer. 2·/. 4.& Gylman, tom. 4. ymphorem. part. i. yoto 36 n. 1.
JosEH. LapoVIC. deciſ. 20. n. 10. G 14. concedit quidem, quod appellari poſſit a poſſeſſorio plenario quoad effe ctum devo- lutivum non luſpenſivum, ex ratione, quòd hocgravamen reparari poſſit in petitorio. Fallentias vide bis apud Authoresibidem n. 10. in med. citatos. Approbare hæc videtur Paul. Paril. vol i, conſ. 10.n. 20.
Theorica de veritate verius videtur in quibuſcunque poſſeſ- ſoriis indifferenter appellationem prohibitam eſſe perl. un. C. ſi de moment. poſſ appell: fuer.(diſtinctionem enim poſſeſſorii commenti- tiam vocare non dubitavit Giphanius teſte Conrad. Rittersh. de dißfe- rent. lur. Ciy.& Canonic. lib. 5.7. 25. tirc. fin.) DissaNTIT A odobis Mynſing. cent. 6. obſ. 13. n. 1. qui putat de Jure Civili à ſententia in poſſeſſorio lata appellari poſſe quoad devolvendam caulam ad Su-
periorem. SEcT, II.
In momentaneo vel Summariiſſimo Appellationes non reci- piuntur, Gail. hicn. 7.
Aliter Anton. Natta vol.1 conſ. 21.n. 4. fentit, exiſtimans, quòd etſi in cauſa momentaneæ poſſeſſionis non detur appellatio per Lan. C. de moment. poſſeſ.tamen ab inordinato proceſſu appellari poſſe. Conſentit Didac. Covarruv, tom. 2².pract. quaſt. c. 23:n. 8. circ. fin. verſ. taterum licet. De Jure Canonico tamen in cauſa momentaneæ poſ- ſeſſionis appellationem recipi ex Baldorefert Paulus de Caſtro part. i. conſ.39 Lirc. fn.& Conrad. Rittersh. in aiſerent. lur. Civil.& Ca- non.lib. ſ. c. 15.circ. in. ubi Cujacio diſſentienti ſatisfacit. Ad utrumque nempe effe ctum ſuſpenſionis& devolutionis, Covatruv. cit. loc. n.&. Marta in digeſt.noviſſ. tom. i. tit. appellatio c. 26 4 pag: m. 57. Tibetius De- cianus yol. 3. conſ. 7. n. 49. Caſpat Klock tamen de coutribut. c. 17 n. 127, ftu-
—„———+———

9
127. fruſtrà defendit, de Jure Canonico in momentaneo appella- ti non poſfe,& quod magis eſt, ne quidem quoad effectum devo- lutivum..
S=auMuR GAILTuHd per text. inl. un. C. ſidemomant. ooſ- ſeſſ appell fuer. addatur Hunn. in Encyclop. Iur. part. 2. tit. 33. c. 9. n. 33. Chriſt. Beſold. part. G. conſ. ⁊68.n. 43. Ant. Capycius deci 3 4:n. 1.(Li- mitat tamen id num. ſ.) Martacit. loc. Joh. Rüdinger’ cent. 1. obſ. 3. n. 4. circ. jin. Joſeph. Ludovic. deciſ. 20. n. 9. Cynus ſuper Cod. lib. 7. tit. 69. n. 1. Frideric. Schenck. à Tautenberg. in progymnafm. fori. lib.
2. tit. 15. n. 72. Bocer. cl. 6. dip. 34. n. 15. Grævæus hic. concl. 7. conſid. 2.1u. 6.
VARITC hocà Dd. LIMtTArTuR,&r. ſi in momentaneo poſſeſſorio petitorium cumuletur per tradita Carpzovij in reſponſ. Hlector.liᷣ.I. tit. z. reſponſ. 4. pręcipuè ibin. 10. arget..7. C. und. yi. adda- tur Marta cit. tit. c. 278. ubi idem ſtatuere videtur. LI MITANT 2. Si cum petitorio poſſeſſorium connexum ſit, Fulv. Pacian. depro- bat. lib.r. c.26.n. 98. LIMITATuR;. Si damnum illud illatum re- parari nequeat in petitorio, Caſp. Klock. de contribut. c 19.u. 125.
Andr. Knichen de Saxon. non proyoc. lur. verbo. Ius. c.. u. 156. ubi latè de hac controverſiaagit.
OSSEKV. VIII.
Ut proceſſus ſuper Conſtitutione de pignoratione decerni poſſit, requirirur ut uterque tam pignoratus quàm pignorator ſint imme diatè lmperio ſubjecti, Gail. hic. n. 2.& in tract. de pignor. obſ. 3. ratio, quòd hanc qualitatem conſtitutio diſertè requirat. Sed quæ- ritur quid Juris in eo, qui Status quidem Imperii ſed tamen ratione quorundam bonorum ſit mediatus(quod fieri poſſe probat Kni- chen cit. tract. verbo Ducum Saxonia c. 6. n. ².& ſeqq.) an ſcil. ratione illorum bonorum in Camera mandata ſuper conſtitutione de pi- gnorationibus vel Arreſtis impetrare poſſit?
NESAT Gail. de Arreſt. c. G.n.I-. per plures rationes,& nega- tivam hanc Petr. Weſenbec. in conſil. 49. n. 7. ad finem usque rationi- bus haud contemnendis defendere tradit Dn. Reinking. de Reg. Se- cul.& Eccleſ. lib. i. cl. 5. c. 0. n. 27. In CoNrRARIAM ſententi- am ſub diſtinctione inclinat Mindan. deproceſſ-lib...34. n. 21.
Indige⸗

10
Indigere videtur hæc controverſia Imperatorià deciſione, videatur Colleg. publ. de Stat. Rei Rom. vol. ⁊2. diſp.. tb. 3. lit. C. G Dn. Rein- king. cit. loc. n. 27, in fin.
O3sSIRA v. I X.
Diftamans tenetur ſequi Judicem diffamati, Gail. hic. n. 3.
DISSENTIT Matth. de Afflict. deciſ. 26 8 u. 4. ubi præjudici- um Concijlii Neapolitani refert, ad hæc verò reſpondet Cæſ. Ur- ſillus in addition. ibid.& Mynſing. cent. 6. bſ. 9 O.n. 3. DIS 8ENTIEN- TES pluresallegatos habet Jac. Ayrer. inproceſſ. hiſtorico- lur. lib 1,c.1. 05ſ.·5. n. 6. G II. ubi tamen nobiscum ſentit.
OPINIOGAIIIIINDuNITATYA cſt,& firmatur per text. in l. i. C. de ingen. manumiß. Marant in ſpesul. aur. part. 4. diſt. 21.I.& n. 19. ubi plures pro ſua& contraria opinione cirat, Grævæus hic concl 9. conſid. 1. n, 3. G ſeqq. per multas authoritates. Præjudicia habet Dn. Carpzov. in Ipr. E. S part. i. conſt.. deſin. 17. Hieron. Schurf. cent. r. conſil. 75. 7. Dn. Vultej. vol. 4. conſ. Marp. 12:n. 4. G Argentoratenſes in tom. ꝛ. conſ.⸗9. n.z. per rationem, quod diffamatus ex necefſitate
topter diffamationem coactus judicium accedat, ne in futurum
mole ſtetur Adr Gylman. pmphor. part. 1. tit. 9,pag.*4. z. G 7. Lud. Gilhaus. in Arbor. ludic. Crim. c. 2. tit. 34. n. 102. Hie ron. Cagnolus in Interpret. leg. diffamari. n. 9. Author præjudic. Cameral. ſub rubric. Lex diffamari. pag.m 175. oh. Baptiſt. Coſta in tr. de ſubſidiar. ramed. 50. n. 14- uhi plures. Did. Covarruv. variar. reſolut. tom. 2.6. 18. n. 4. Fulv. Pacian. de probat.ſib.i.c.6. u. 24.
OBSEBA v. NX.
De diffamatione Judici probabiliter conſtare deber Gail-. hic. u. 7.
DISSENTIENTRS Cardin.& Alexandr. refert Nicolaus Boëcius(aliãs nobiſcum ſentiens) deciſ. 2 †*½. 7.
ADsTIPuLAMuRK GAIILIOpertext. in part. 2. Ord. Cam. tit. 25. Caſp. Kklock. tom. ⁊. conſ. 4./. 20. ubi plures citat. Gilnaus. in 4rbor. Judic. Crimac. ⁊.tit.; 4. n. 18. Covarruv. variar. reſolut lib. I. Tom. 2. c. 18. n. z. Joh. Baptiſt. Coſta. in tr. de remsd. ſubſidiar. remed. 0./. 12. qui lub- jicit LrMITATIONEM ſequent.n. 16.
NoræA, hodie expreſsè;er R.I. de ann. 16 4.§. 80. CammerRich⸗ ter Pra⸗

II ter Preſidenten&rc. de novo conſtitutum, ut antequamn ex I. diffa- mari proceſſus aut citatio decernatur, probabiliter Judici pet In- ſtrumenta aut alia legitima Judicia probari debeat diffamationem revera interveniſſe.
O3B 5 IR v. XI.
Judicium ex L. diffamari eſt duplex, diffamationis& actio- nis. Ia illo diffamatus eſt Ioco Actoris: In hoc loco Rei. Gail. huc. n. 2.
DISSENTIraliquo modo Paris. conſil. 80. in fin. lib. 4. qui putat eum, qui adverſario ſilentium imponi petit, merum acto- rem dici haud poſſe, addatur Kobert. Marant. in ſpecul. aur. part. 4. judic. diſt. ⁊1.n. 19. in fin.
S1D RXLOTIüS GuM Gailio ſentit Bart. Blar. in repetit. L. dißamari. c.4. n. 11. ubi ſubjicit hodie nullum magis dubium habere propter textum expreſſ. in part. 2. Ord. Cam. tit. 25. Joh. Baptiſt. Coſta ſapius cit. ir. remed. 30. n. 10. In Cauſarum intitulatura hoc diſcrimen in Camera non attendi, ſed diffamatum ſemper Actorem vocari monuit Schwanman inproceſ Cameral. lib. z. c. 22:1/. 2.
O3 SIK VvV. XII.
Ut perpetuum ſilentium diffamanti imponi poſſit bina cita- tio requiritur, Gail. hic. n. 4.
DrSSENTIENTEShabet Mynſing. cent. 3. obſ. 86. n. z. Et Cæſ. Contard, in I. difamari. c. 4. n.3 4. G 38. ubi iplorum rationibus ſatisfecit.
S2p vERTOR OPINIOGailij per rationem, quòd ita diſtamatus prorſas à Judicio abſolvatur, addatur Author præjudic. Cameral. ſub rubr. I. diffamari Johan Baptiſt. Coſta cit Remed. †0. n. 29. Schwanman. lib. 2. procſ. Cameral. obſ. 22.1. 13. Gilhauſ. in Arbor. Iudic. Crimin. c. 2. tit. 34. 8. 117. ubi tamen quatuor LIMITATIONES ſubjicit.
-
OSsSEKR v. XIII.
Decernuntur mandata ſine Clauſula tantùm contra reum im-
mediate Imperio ſubjeſtum, Gail, his infin.& obſ.3 o. n.2. C 2 LIMI-

12
LIMITA ruR ſireus immediatè ablmperio bona recognoſ- cat, Gail. obſ. 6. n. 12. inſin. addatur Author Aonymus deciſion. fiv. rer. judicat. Cam. Imper. deciſ. 4. n. 4. Gilman. tom. 2. ymphorem. part. a. in reſolut. quarund. quaſtion. dubiar. pag. m. 220. n. 39. Johan. Caſp. Scipio lib. ʒ deciſ. Rot. Spirenſ deciſ. 44. ubialiam adhuc ſubje- cit opinionem.
AITII DISTINSGuGuNT, quòd illa mandata contra media- tos decerni poſſint, in factis maximè enormibus& quæ dite ctò ad publicam quaſi perniciem tendant,& præſens graviſſimumque pre- judicium ſecum trahant, Schwanman. obſerv. Cameral. 114. n. 6. quæ opinio in favorem publicæ tranquillitatis forſan defendi
poſſer. OSSERVv. XIV. Szcx. I.
Mandata ſine clauſula admittunt exceptionem Sub-& Ob- reptionis. REcre ID AFFIRMAVIT Gail. hic. u. 0. omnia enim Principis Reſcripta& Mandata habent annexam clauſulam, ſi pre- ces veritare nitantur, text. in cap. 2. X. de reſcript.& l. ult. C. de diverſ. re- ſcript. Schw anman. in proceſſ. Camer al. lib. 2. G. 1. n. z. Gylman. tom. 2. ſmphorem. part. J. vot. ⁊6. per tot. Sub& Obreptiones enim reſcripta omninò vitiant. Menoch. conſil. 2 21. n. 11.& conſil. 63 4. u. 2. Caſp. Klock. tam. 3. conſiI. 182. n. 663. lmò talia reſcripta ipſo Jure nulla pronunciat Weſenb. conſil. 43. n. 29.& multis ſequentibus.
LIMITA TuRſinotoriè exceptio ſub-& obreptionis falſa ſit, Zanget. de except. c.16. u. 10. Sch Wanman⸗Nib. 2. obſery. Cameral. 21- n. 5. in fn. S E r. II.
Excipiens de lub-& obreptione eam probare deber, Gail. bic. n. 2. 3
Diſſentientes& diſtinguentes citavit Grævæus bis. concl. 14. conſid. 1 4:conſid. 1. n. 1. ſubjiciens Maſcard. de probation. concl. 1123. u. 12. eas conciliare.
VERIOR OPINIO Gailij, addatur Johan Zanger. de ex- seption.. c.i 6. n.. Aymo. Cravetta tom. i. conſi. 68. u. 9. quòd obre- ptio ſit crimen& proiade prohandum.
R4otandum hic eſt, hactenus obtinuiſſe circa mandata ſine clau-

13
clauſula, ut reis liceret in primo termino ad excipiendum de novòo terminum petere, ceu conſtat ex Schvvanman. b. 2. proceſſ. Cam. c. 16,n. 10. Sed hoc noviter&expreſsè mutatũ eſſe per R. I. deann. 1674. §.71 belangend die Mandata ſine clauſula. G&o. ubi diſponitur, quòd ſtatim in primo termino Reus d e paritione docere vel exceptiones ſi habeat, legitimas opponere debeat, quæ ſi pro legitimis reputatæ fuerint, novum terminum ad agendum denegandum, reum per ſententiam adparitignem cogendum,& terminum pro ratione loci abbreviandum eſſe, niſi fortè in puncto paritionis novns aſſi- guandus ſit terminus, hoc enim caſu vi Receſſus deputat. de ann. 1600. Primæ paritoriæ non tantum declaratio pœnæ eventualiter anne- cti, ſed arctiores in caſu non ſecutæ paritionis citra novam implo- rationem decerni debent.
O1SERV./ XV.
Utiliſimum eſt mandatis ſine clauſula citationem annectere de paritione, vel ad videndum ſe declarari in pœnam, Gail. hic, n. z.
IM HODIS NEGESSARIuUM 28T per Ord. Cam. art. 2 tit. 22. verſ. mit angehengter. Denais. in lur. Camer. ſub. rubric. Mandata ſuper conſtitutione pignoration. n. 2.& rubric mandata ſine clauſula:n. 4,Schvvan- man. obſerv,pract. Cameral. 124. Et hoc mutatum eſſe fatetur ipſe Gail. hic in ſin.
Regulariter omnia mandata ſine claufula annexam habent Citarionem ad videndum ſe incidiſſe, quod tamen FàrII rin mandatis prohibitivis, præjudicia habet Author. præjud. Camer. ſab rubric. mandata ſine clauſula. pag. m. 196. Coler. de proceſſ. executiy. part. 3.c. 7. n. 1. lit. 4. Guilhelm. Koding. inpandect. Cameral. lib. ꝛ.tit. 6. n. 2. G 4.
OBSERVv. XVI. SEcx. I.
Sufficit ſi ille cui onus probandi injun ctumintra terminum probatorium articulos ſalrem probatorios& nomina teſtium ſal- temexh buerit, licet de cæteroteſtes examinati non ſint intrater- minum. Gail. bic. n. 17.
D188ENTII Bl. in rubr. Cod. ſi ex falſ. inſtrum. n. 10, referente
““ C PBlerliche

14 Berlich. art. I. concluſ. 38. u. 39. in tom. 1. conſultat. Saxon. quaſt. 87.n. 4. requiritur etiam ipſorum teſtium productio. Addatur„ars. z. auaſt 10.5 3. Quàm variè in foro Saxonico de hoc dubitatum fuerit teſti- monium perhibet Berlich, cit. loc. S c r. II. 1 Satildatione idoneinterpoſità is cui nunciatum, in ædifi- cando pergere poteſt, Gail hic. n. 17. Denais. in lur. Gamer. tit. 182. 5. 7. Aliud tamen dicendum eſt, ſi nuncians in continenti offerat probationem probatam de Jure ſuo, Gœddæ. yol. 4. Conſil. Mar. 38. n. 79. ubi ad contraria reſpondet,
O 3 SEX v. XVII.
Feudo privari poteſt Dominus, ſi Juriſdictione ſua abutitut,
Gail. hic.. 4. per c. 12. X. de reſtitut. ſpoliat.& Grævæus coucl. 16. n. 14. Neſenbec. Conſil. 43. /n. 91. Ant. Natta vol.. conſ.174. u. 10. imò ipſo Jure amittitur(ſub intellige volente Domino) nam ſi dominus in vità hoc non declaraverit, ab herede talis declaratio fieri nequit. Car. Tapia in. in. ſ. de Conſt. Princip. c. 7. part. ⁊²1n. 17. G 18.
Præcedere tamen merito debet monitio& comminatio pœnæ(privationis ſcil.)& hoc in camera etiam attendi teſtis eſt Joh. Franciſc. Balthaſ. pract. reſolut. tit. 4. reſol. n. 13. ubi plures citat.
O3SEKVv. XVIII.
Conſuetudines vel ſtatuta, ut bona naufragio amiſſa domino
cedanr, itrationabilia neque ferenda ſunt, Gail. hic. n. 3.
CoNrRkARIuM plures gentes obſervant. De Hiſpanis teſtatur Fr. Marci. deciſ. Parlament. Delphinal. 42 4. n. 3. pag. m. 305. De Gallis vid. Bodin. de Republ lib. 4c. 10.9. 141. De Apglis in hac re cru- delioribus vide Bruning. de yar. Vniyerſitat. ſpecieb. th. 3. Groenvvegen infra cit. loc. num. 2.
VIRIOR BST OPINIO GAIIII per conſtitutionem Friderici Imperatoris in Authent. Navigia. C. de furt. Hugo Grotius de Iur. Bell.& Pac. lib. z. cap..num. 1. Næxvius. in ſyſtem. ſelector. adl. 2. ff. adl. Rbod. de lact.n. 17. G adl. 16. fde public.& vectigal. n. 18. G adl. 44 f. de ac- quir. rer. dom. n. 5.& adl. 44. ſf. de furt. n. 19.& ad rubr. ff. de incend. ruin. naufr.n. 6. G ad 1.7 I.. eod. n.. G ad 3. ſh ad 1. corn. de ſicar. n. 14. G ad d.
5 Authent.

61 Authent. Navigia.&l. 1. C. de naufrag. n. 7. Georg. Remus. inparaphraſ. conſtit. Crim. Caroli y. c,pen. pag. m. 193, præjudicia plura collegit Author præjud. Cameral. ſub rubr. mandata ſine clauſula. pag. m. 191. ubitradit pro recuperandis bonis illis mandata ſine claufula ex Camera im- petrari, Andr. Knichen. de Saxon. non proyoc. Iur. Verb. Dacum Saxonia 6.5.². 45. G ſeqq.
In quibuſdam Provinciis receptum eſt, ut Naufragi foluto precio quod vocant Barge Geld/ omnia teneant libera, Vent. de Vallent. in Parthen. litigioſ.ſib. r.c. 13.7. 5. De Jure provinciali Saxoni- co lib. 2. art. 29. obtinet, ut bona naufragorum pet ſex ſeptimana: ipſis lalva conſerventur, ut intra hoc tempus Naufragi ea repetere queant. Arnold. de Reyger in theſ⸗ur pract. voce Naufragium pag. 1024. In Hollandia ad Repetenda bona Naufragio amiſſa tempus anni & ſex ſeptimanarum conce ditur. Sim. à Groenvvegen. de legib. abro- gat. ad lib. 11. Cod. tit.. leg. 1, num. 1.
OSsSEKR v. XIX.
Mandata cum clauſula an per comparitionem in ſimplicem citationem reſolvantur? AFEFIRMA T Gailius hic„. 6. Schyvan- man. proceſſ. Camer. ſib. 2.c. 1. u. 1. Gœdd. vol. 4. conſ. Marp. 39. n. 1. quod in foro tam lmperii& Saxonico, tum etiam quoad Jus Canonicum obtinere firmavit Grævæus hic. concl. 19. conſid. 2. u. 2. Reyerens apud Caſp. Klock noviſſimè vororum Cameral. Relat.;. num. 1.& ſeqq ubi Ampliationes& limitartiones.
ConcBprr quidem bPetr. Frider. Mindan. quòdin citatio- nem reſolvantur, in 1b. 2. de mandat, c. 7. n. 2. nontamen quòd ideò ſint illa mandata citatiò ſimplex, quò inchinat Gail. J. loc. His enim mandatis non ſolum citandi ſed& mandandi vis ineſt, idque indi- ſtincté ſive citatus compareat ſive non compareat, Gilhauf. in arb. ludic. Ciil. c. 4. ram. 1.§. n. 10. ſic iple Author. præjud. Camer- ſub rubr. de mandatus ſine clauſula pag m. 189. fatetur multa extare præjudi- cia, ubi ſtatim dum reus cauſas in primo termino non alligavit, ta- men paritionem injunctam fuiſſe, ceu factum refert in Cauſa. Bi⸗ brach contra Bibrach/ egregis inquir ille Aurhor cit lort. Nam magna eſt aiſferentia quoad proceſſum inter mandata enm clauſula& ſimplism citati- onem, ita mandatum cum clauſula denegatum in tauſa Angelorum contræ
Graf⸗

16
Graffen von Fuͤrſtenberg/ die io. Februar. ans. 1†38. liet citatio Lecerni potuerit addatur Denais. in lur. Cameral.tit. 1⁷ 9.§.1.
GAILIIergo opinio tunc vera eſt, ſireus compareat& alleget cauſas( quæ tamen à Judice attendendæ& approbandæ ſunt, monente Gilhaul. cit. loc. n. 10.)& ita intelligo Authorem præ- judic. Cameral. d. loc.pag. 187 Vid. Denais.cit. loc§. 2. Quod effe- ctus tantum ſuſpendatur vult Guilhelm. Roding. in audect. Camer. lib. z. tit..n.5.
NorA: Hactenus Reus contra mandata cum clauſula ex- cĩpere potuit cauſalibus articulis quod patet ex R. I. de ann. 1594. 9. Die weil auch cinca mandata cum clauſula&c. Referens apud Caſpat Klock. noyißimè Votorum Cametal. Relat, 5. u. 28. Schvvanman. lib. 2. proceſſ Cameral·c.:n. 15. Gilhaul. cit. oc. ram. 1.§. 3,n. 1. Mindan. de mandat. lib. 2⸗·c. 9.n. 5. in fin HopiE verò per Receſſum noviſtim. de ann. 1654.§.78. in den mandatis cum clanſula ſoll. ꝛc. id mutatum eſt, & reus loco illorum articulorum nervoſam& ſummariam ſui Juris deductionem& quidem in primo termino(quod mandatur in R. L.d ann 1594§. Die weil auch cinca mandata tum clauſula) ſub præ- judicio jadicialiter offetre debet,& ut Reus eò meliùs informetur, impetrans oopiam lupplicationis pro impetrato mandato adjicere debet. Quòd ſi ergò Reus exceptiones ſuas, cur mandato parere non teneatur, in primo termino exhibuerit, impetrans ad eas ſe- cundo in termino( veletiam in primo, ſieas irrelevantes eſſe de- prehenderit) replicare debet, reo duplicare tertio in termino non denegabitur. Ulterior verò tetm inus regulariter denegatur, niſi forte prægnanti ex caula ulteriorem Judex conceſſerit.
OBsSER v. XX.
Cauſæ Fiſcales ſunt ordinariæ, vel extraordinariæ. In his de plano proce ditur, non in illis, Gail. bic. n. 5.
VARIS DISTINGuuNTr DocroREs, quando in cauſis filca- libus proceſſus ordinarius, quando ſummarius inſtitui debeat, uti videre eſt apud Calp. Klock. vol. z. conſil. 28. n. 36.& ſeqq. Klockius autẽ cit. loc. n. 40.& vol. 3. conſ. 134. u. 278. putat, tũ proceſſum ordina- tium inſtituendum eſſe, ſi reus habeat exceptionem, alias non. ALr-

1 ArITERſednon malè DisrrNeuTr Sichard. a4I. I. C. decon= dict. ex leg. n. 6. ubi videri poteſt.
OBSERv. XXI. SEcCx. I.
Semel in matriculam illatus rautiſper Juris præſumtione pro Statu Imperii habetur, donecprobetur contrarium Gail. hic. n. 4.
GRAVITER 2E OPPONIT Dn. Limn. de Iur. publ. lib.* c. 7. qui putat, ſolam matriculæ inſcriptionem vetam Status Imperii notam eſſe, cui tamen egregie reſpondet Conſultiſſ. Dn. Schuͤtz in iictat. ad lus pubſ.lib. a. tit.. poſ. 3. circ. fn. ubi recte dicit cum Gailio. Juris præſumtionem inducere, donec probetur contrarium, quòd fieri poſſe probat ex R. l. deann. 1548. 8. Wan auch ein außgezoge⸗ ner. Addatur Beckers in Synopſ. Iur. puhl. lib. 3,c. 2. n. 4. G Myler. da Stat. Imper. concl. 1%. OpPoNIT Dn. Limn. d.foc. I. quod matri- cula ſit inſtrumentum publicum,& quòd ideò, per illud quæ fiat Probatio, ſit optima& expe ditiſſima.
Verum KRSPeNDIT Dn. Doct. Schütz 1. Idtum verum eſſe, ſi nihil contra Inſtrumenium publicum opponatur, conſtare autem ſufficienter de erroribus matriculæ, etiam illius, quæ aliäs Properfe cta habetut(Wormatienſem intellige de ann. 1521.) de qua etiam Status ſæpe conqueſtos fuiſſe patet ex R. I. Jeann. 1549. S. nach dem auch. ubi Catalogum eorum, qui erroneè conſcripti fue- runt, exhibuerunt. Quod ipſe Limn. in addit. c. 7. u. 73. pag. m. 72. Diffiteri ferè non poteſt imò non tantum Status Imperij conqueſti fuère, ſed etiam de illa emendanda atque perficienda cautum fuit in R. I. de ann. 1676.§. nach dem wir ferners.& R. I. deann. 1 82. 5. Wan nun eben. ⸗, Responpar D. Schuͤtz/ argumentum oppo- ſitum tum ſtringere, ſi exeo plenè de re, de qua quæritur, conſtare poffit, ſed hoc ex matricalis, quæ hactenus productæ fieri vix poſſe, cùm Cenſus Rationem ejus Conditores præcipuè habuerint, atque eos inſeruerint, qui?(ut ut Status non eſſent) oneribus tamen Im- perii ſubje cta poſſiderent territoria.
II. Dn. Limn. cit. loc. objicit, quòd qualitas Status non niſi ex matricula probari poſſit, cum quo etiam noviſſimè facit Renne- man. in yſtem. Ipr. Rom. German. de lur perſon. diſ. 24:·th. ult. Verum con-
D trarium

18. ttarjum probat Dn. D. Schũn in eit. dickat.⸗eſ. ult. tit.ʒ æx d. R. l. de ann. 1548 lit.. Wan auch ein außgezogener ꝛc.
VIRIOR Opinio Gailij, addatur Caſpar Klock. ol. 2. con- fil. 1.n. 77. G 100.G vol.3.conſ. 34.5. 110. Innumera præjudicia ha- bet Author præjudic. Cameral. ſub rubr. I3mperij matricula. oag. m. 148. & ſub rubr. matriula pag. m. 22 8. nota omnia quæ hic Author habet verba reperiuntur in 1tb. 3. 4eciſ.Rota Spirenſ. quarũ Collector Caſp. Guilh. Scipiò deci32 bLag. m. 00. Joh. Thileman. de Benignobſ. Camer.pen- tecoſſ. ⁊. 0b. 26. ubi multa præjudicia. Zachar. Vietor. de cauſ. exem- tion Imper. concl. 5. Addatur Kurßzer jedoch warhafftiger Bericht der H. Reichſtat Hervort in den beylagen n. 11. a1g. 2. Dn. Fiſcalu.prodiit hoc Scriptum ann. 1653. Item beſtendiger Gegenbericht der Kayſerlichen Reichs, Burg Friedberg. c1.n. 176.& multus ſequentib.& Author deß Berichts und Antwort der Frage/ ob der Freye Reichs Adellein Stand deß H. Roͤm. Reichs ſey. g. 1.
SEcr. II.
Nota eſſentialis Status Imperij eſt occurrente neceſſitate cer- tum lubſidium Imperatori penſitare, Gail. hic n. z. Beckers. in Synopſ. lur. publ. lib. 3.(. z. u. 4. Neque aliter ſentit Author ret. Judicat. Cam. Spis deciſ.⁊z. n. 4. Conſil. o. Ingolſtad. quod extat in faſciculo ſive de- cad. conſilior. ad tract. de Contribut. Caſp. Klokii excuſ. pag. m. 106. per textin R.l.de ann. 1684.§. Wan auch ꝛc.in verb. Das er je in Menſchen Gedaͤchtnus in deß Reichs gemeinen und nicht privilegirten Huͤlffen contribuirt und einen Anſchlag gereicht und bezahlet habe ꝛc. Addatur cit. Kurtzer warhafftiger Bericht deß H. Roͤm. Reichſtat Hervort. in den beylagen/ n. 11.arg. Fiſcal. 5.& ibid. citati.
VIRüUM Contriburiones ſunt onera patrimonialia, indican- turque ratione poſſeſſionum, quæ cum qualitate hac perſonæ nihil habent commune, præterea ſunt Status, qui præcisè ad contribu- endum non tenentur referente Limn. ad Iuspubl. lib. 1. c. 7. u. 97. Sæ. Dn. Doct. Schuͤtz lin dictat. ad lus publicit. lib. 1. tit. 5.poſ. 4,
OBSERVv. XXII.,
Ia Kelaxatione Juramenti ad effe tum agendi requiri- tur ci⸗

20 tut citatio partis adverſæ, Gail. hic.n. 3, ratio, quòd adverſa pars aliãs lædi poſſet, vid. l. 47. ff.de Re ludic. Aymon. Cravetta. part. 4(onſ. 629. n. 5. Bald. de Perul. yol. 3. conſil. 35, n. 3z. Adde quæ in ſimili habet Stephan. Bertrant. vol. 2. conſil. 7. n. 7.
DissENTIT Mynſing. cent. 6. /84. ubi de viridi obſervan- tia ſe teſtem ſiſtit. Grævæus ad Gail. concl. 22. conſid. 1. n. 3. ubi copiosè pro hac ſententia pugnat.
BENE Cravetta pol. 1. confil. 7. n. 7 pag. m. 32. argumentatur, di- cendo, quòd aut ſtringat cauſa relaxationis allegata& abſolutio- nem ſuum habere effectum, vel quòd non ſtringat,& tum jura-
mento ſuum remanere robur. Evolvietiam poteſt Joſeph. Ludov. deciſ. 18.n.ʒ.
OBsSERVv. XXIII.
An legitimus proceſſus in cauſa citationis ad videndum rela- xari à Juramento, obſervandus fit? NæeAr Gall. hic.n. 4. cui ad- dipoſſint Authores citati à Grævæo hic. coucl. 23. Quomodo tamen proceſſus ille inſtitui ſoleat perſpicuè tradit Author præjudic. Ca- mer. ſub rubr. relaxatio luramenti ad effectum agendi. verſ. 2.& ſeqq. pag. m. 296. Quomodo verò per procuratotem hoc caſu agatur, tradidit Grævæus cit. loc, conſid. ⁊. per iot. O B3 3 ER v. XXIV. Latâ ſententià ſuper telaxatione novã opus eſt cĩtatione, Gail. bic. n. 4.
Cautelam tradit Schvvanm. inproceſſ. Cam. lib. 2.c. 21. u. 8. quã
admiſsà nova citatio non requiritur.
O8sSER v. XXV. Abſolutio à Juramendo ad effectum agendi ad Cameram ſpectat. f Canoniſtæ& Pontificij Doctores ſimpliciter ad forum Ec-⸗ cleſiaſticum eam referunt teſte Dn. Reinking. de keg. Secul.& Eccleſ- ſih.ʒz.cl. i.c. 10.n. 54.
S2 aur MuR Gail. hic. u. z. per text. in Ord. Cam. part. 1. tit. 24. Grævæ. hic. concl. 29. n.. Mynſing. cent. 3.ob/.99. Dn. Reinking. cit. los. n. 56. per R. I. de ann. 1½ 55.. 59. und ſollen die jenige.&§. und ſollen itt dieſen beiden.
D 2 Ous-

20 OBSIRv. XXVI.
Nullitas notoria præcipuè in cauſa captivorum litis conteſta- tionem non requirit, Gailius, quem ſequimur, hic.n. 5. addatur. Gœdd. in vol. 4. tonſil. Marpurg. conſil. 481u. 216. ubi Welenbecio, qui in part..conſil.202. nonnihil diſſentire videtur, plenè ſatisfecit.
OBSERVv. XXVII. Robur contractus ratione Juramenti tranſit ad heredes non v. pœna petjutij, Gail. hic. n. 4. Menockli. conſdi. 609. n. 38. Vultej. yol. 4 ·conſ. Marpurg. 20. u. 64. Aliud tamen dicendum eſt de omnibus pœnis Civilibus, hæ enim plenè tranſeunt ad hæredes, uti ex Matth. de Afflict. aeciſ.38113e 2. refert Schrader de feud. part. 10. ſect. 3.u. 63.
O B s. XXIIX. SEGCx. I.
Poſtquam Judicium cæptum eſt ſi denegetur vel proteletur juſtitia, reme dium appellationis non denegatæ Juſtitiæ locum ha- bet, Gail. hic. n. 2. Mynſing. cent. 3.0b/. 82 n. 4.
Rece dit à Gailio Ludolph. Schrader. de Feud part. 10. ſeck. 4.,. 139. ubi plures pro le citat.
REOTISSIMeSEDICEMus cum Chriſtoph. Schvvanman. lib. 1. proceſſ. Camer. c. 19.n. 3.&c. 20. n. 2. abolitum eſſe hoc Gailii tra- ditum per§. 28. Ob auch promotoriales.&c. in Deput. Receſſ, de ann. 1600. vid. Denail. de Iur. Camer. tit. 171.§. 6.
S E GC T. II.
In caſu denegatæ juſtitiæ Camera adiri non poteſt omiſſo- medio Judice, Gail hic.n. 3. Mynſ. cent. obſ.&2.13.& ſic accipio Authorem præjudic. Camer. ſub rubr. denegata juſtitia verſ. nota, ſi peten- ri.ag. 107.& obſcurè loquentem Denaiſ. citat. loc.§ 3, per texr. in part. 2. Ord. Camatit. 2 6. inprint. Addatur Magnit. Dn. Cancellar. Schuͤsz. in Colleg. publ. vol. 1. Diſp.&. th. 11. lit. 4.
Aliter quidem docuit noſter Gailius ſuprà obſerv. 1.. 26. infin. ſed forlan memoriæ lapſu id factum eſt,& opinio his n. 4. abeo tra- dita, retinenda eſt.
Sore

21 § e x. III.
Non ſtaturt Juramento partis dicentis, ſe hon ſperare con- ſequi juſtitiam, Gail. his. n. 3. Berlich. part. 1. concl. pract. concl. 0 n. 76. DissErir meritò Mynſing. cent. 3. ob. 58. per autoritatem præjudicii Cameralis, ubi tamen recté illud limitat ineo, qui ſe- mel perjurus factus eſt. Roienthal de Feud. c. 12⸗concl. 4.u. 63. ubi be- ne addit allegandam eſſe rationabilem iſtius cauſam, Author præ- judic. Camer. ſub rubric. denegata luſtitia pag. m. 107. verſ. 8.(qui ramen Author ſub rubr. de luramentis miſcellanea verſ. 4. dubius eſſe videtur, ut & ſub rubr. juſtitia denegata. yerſ.i.) Præjndiciam pro Mynſingero ha-
bet Joh. Thilem. de Benign. pentecoſt. 4 0bſery. Cam. Imper. 50.
Conciliationem tentat(ſed neicio an feliciter-) Grævæus Hc. coacl.2 d. confid. 1. n. 3.
OsSEK v. XXIX.
Per ſolam citationem inducitur præventio, Gail. hic. quem ſequimur, n.5.& infr. ab/. 74.& obſ. r. n.. Gœdd. vol. 4. conſil. Marpurg. 48.„. 68.&conſil. 52z. n. 22. Solum decretum(etſi ad citatum non pervenerit) lufſicere præjudicio firmat Author præjudic. Camer. ſub rubric. praventio pag. m. 27 2. verſ. dubitabatur aliquando. Caſp. Guilh. Scipio deciſ.Rotæ Spit. lib. ⁊. deciſ. οε. Mynſing. decad. 10. reſponſ. 9 4. n. 4.G 5. addatur Dn. Vultei. vol 3. conſ. Marp. 23./.22. ubi pſures citat. Matth. de Afflict deciſ. 219. n.3. Impræventione unicum momentum attenditur, idem Afflict. deciſ.387. ibi Cæl. Urſill. in adait. n. †. Joh. Rüdinger. cent. i obſery,ſingular. 81,8. 6. Proſp, Farinac. de Inquiſition. uib. 1. it. 1. quaſt.. u.[6. 1
LIMITATION us quaſdam Grævæus collegit concl. 29.n. 4. G ſcqq. Gœddæus etiam vol. 4A. conſil. 40:n.18. requirit, ut poſtcitatio- nem emanatam partesfe cirantis Juriſdictioni ſubjiciant,& ur cauſa in eitatione expreſſa ſit, ibid. n.20.
DissturITà Gailio Pranc. Marc, deciſ. Parlam. Deſphin. quæſt. 49. 33,in caſu ubi citatio eſt hulla..
Nota quòd Imperator, licet Cameram in Juriſdictione pra- venerit, tamen aliquande ad eam cauſam remittere ſoleat, Aict. Sci- Pio iib. 4. deciſ17
D 3 O2⁸-

A22 O RSERy. XXX.
„Sede vacante Capitulum ptivilegio Auſtregarum uti non poreſt, Gail. hic.n. 3. ratio 1. quòd non ſint Status Imperii. 2. pet Præjudicium. Addantur Authores ſparſim citatiaà Guilhelm. An- ton.ad tract. de reſcript. morator. ſect. 5. ex Ord. Cam. Imper. corollar. 6. DrSsSITIT Petr. Frider. Mindanus(gravibus ut puto de rationibus) lib. i. deproceſſ c. 19.n.. per ter. Cui tamen Mindano, ut vi- deo, ſe opponit, Gailiumque defendit Author præjudic. Camer. ſub rubr. Capitulum
DISSENTIT Letiam in effe ctu Caſp. Klock. tom. r. conſil.35.„. 76.& præcipuò u. 80. ubi dicit, quòd ſede vacante Gapitulum o- mnia poſſit, quæ iple Epiſcopus ratione ſcil. Juſtitiæ, vide obiter Covarruv. ad cap. Raynald.§. 3. fom. i. de teſtament. n...
Noto 1. quòd de eo caſu quæſtio non ſit inſtituta, dum Epil-
copus eſt in vivis, loco privati enim tune eſt Capitulum, Caſp. Euilhelm Scipio deciſ. Rst. Spir. lib. 3. deciſ. 220. Npoto 2. Capitulum(non obſtante quòd in eo reperiantur nonnulli Principes vel Comites) alium Principem vel Comitem coram Auſtregis convenire non poſſe, per præjudicium probavit citat. Scipio ib. i. deciſ. 61.
OSSERV. XXXI. SzLIcCrxr. I.
Narrata ſupplicationum fundant Juriſdictionem Cameræ Imperialis.
DISSENTIENTES allegat& refutat Mynſing. cent. 2. obſ. 9. Du- bium etiam quem facere poſſent illa quæ habet Author. præjudic. Camer. ſub. rubr. mandata cum clauſula, pag. 187. G 188. ubi examinat verba Ordin. Cam ꝓart. 2. tit. 23. ibi: in Sachen und Parteyen zum Cammergericht gehoͤrig. ꝛc.
VERIOR opinio Gailii hic. u. 1. per 1.19.§. 1. ff de lurisdict. add. Gœdd. vol. 4. conſil. Marp. 16./.31. Schwanm. inproceſſ. Camer. lib. 1. G.I. 6. 22. Gylman. tom. 1. ſymphorem part. z. vot. 2 2. u. 10. In ſecunda tamen inſtantia ad nudam ſupplicationem proceſſus decerni non debent, R. I, de ann. 1654.5.118. nd nach dem allem. ꝛc. 8422
1er.

.3 Szcxr. II.
In cauſa pauperum(qui paupertatem jurarunt& ad Came- ram appellarunt) acta perfunctoriè ab Aſſeſſoribus examinantur, etſi aliqualiter de cauſæ Juſtitia conſtat, citatio decernitur, ſin mi- nus, appellatio denegatur, Gail. hic.n..& obſ. 142. 7. Author præ- judic. Camer. ſub. rubr. paupertas. pag. 246.& ſub rubr. continentia cauſa pag. 98. Imò ad magiſtratum illorum pauperum literæ dati& de Circumſtantiis facti quæri debet, R. l. de ann. 1600.§. Dan ob wohl. Guilh. Roding. inpandeit. Camer. lib. 3. tit. i9. n. 6. Aliquandò alii homines fide digni documentum paupertatis exhibent, præ judicia habet Author citat. dict. loc. pag. 246. G conſentit Gail. eb.14 2:n. 6.
Schxwanm. inproceſſ. Camer. lib. a. c. 3. n. 7. optat hoc ipſum in o- mnibus ad Cameram pertinentibus cauſis.
O S S. XXXII. 8 2 lr. I.
Continentia cauſarum quadtuplex, in effectu autem triplex eſt, Gail. hic. n.3.
Duodecim Cauſæ continentias facit Petr. Frider. Mindan. lib. 3de tontinent. cauſar.c. 2. n. 4. qui plures diſtributiones videre ſaragit,
cvolvat Authores à Matth. Stephan, de lurudict. hb. 1. c. 32. n. 13.
allegaros.
VIRITOR OPINIOGailii, addatur Gœddæus( ferè conſenti- ens) de ſequeſtrat. poſſeſſ. c. T. n. 2 8& ſeqq. Idem vol, 4. conſil. Marpuig. 16.
n. 21·G conſil.[2. n. 14. Dn. Carpz. lib. 2. reſponſFlector. tit. z. reſp. 18. n.1. Sichard. in C. lib. 3, tit. 1.ad l. 10, n.. 6. G 7.
Srcer. IIL.
Continentia cauſæ etiam in Criminalibus obtinet, Gail. hic. n. 3, in fin.
DrSSENTIT Covarruv' pract. quaſt.; 4. n. 1. qui putat conti- nentiam cauſæ in delictis vix locum habere, cùm bene di vidi queat cotum caula. Adducit præterea textum in! ſi quis uxori. 1². inr. f. de furt. Aymon. Cra vet. tom. 2. conſil. 232. n..
VERIOR OPINIO Gailii, quem ſecutus eſt Caſp. Klok, tem. ſ-
anß.

—, onſ.38.n. 44.& Argéntoratenſes vol. t. conſ. x2,. 33. per text. gentral, in 2 1.1 0 C. de ludic.
Szcr. III.
Petitorium& Poſſeſſrium coram eodem Judice intentari debet, Gail. hic. n. 11.
DISSINTIT Cujac. lib. 2.06. 35. qui dicit commodè qui- dem hæc duo judicia, ab uno,, non tamen de neceſſitate definiri. Quem tamen refutavit Dn. Carpzov. lib.. rei. Blector. tit. 8. relponſ-
4. n. 15. 24 VLRlOR OPINIO Gailii, addantur Dn. Carpzov. cit. reſponſ. 74 per tot. G Gœdd. vol. 4. conſ. Marp. 12 n. 6. Iutelligi tamen debet Gailius de calu ubi primùm de poſſeſſorio actum fait, vid. infr. obſ. 35⸗n. 11. 2. ubi non lola-poſſeſſionis cauſa commiſſa fuit, ibid. in
n. n. 11.. 1 LI MITA ruR ſialterius Juriſdictioni præjudicetur, Matth. de Afflict. deciſ. 155. n. 6.
S E x. IV.
Exceptio cauſæ ante litem conteſtatam opponi debet, Gail. bic. n. 15. DISSENTIuNT Jac. de Belviſo.& Alberic. de Roſate, quibus tamen reſponſum eſt à Gœdd. de ſequeſtrat poſſeſſcc. 1.n. 29. — DiSTINGuTT aliter, inter Judices nempe, Petr. Frider. Mind. ſib.z. de continent cauſar. c. 2 n. ſ. VSRIOKR OPiRLO Gailij propter cap. intar monaſter. N. de re Iudic. add. Myaſing cent. 1. 6b† 97. Gœddæus cit.loc. Matth. Stephan. qe luriſdict.lib. r. c.32.n. 10. Sichard. ad lib 3. tit.x. Cod.10.e.8.
OBSERVv. XXNXIII. Scr. I.
De Jure Civili Judex delegatus non verò ordinarius uti ſu- ſpectus removeri poteſt, Gail. hic. n. 1.
DiISSENTIT Cujaclib. 9.5.23. Donell. 17+Ʒ omm. 25. per ratio- nem, quòd eadem in ordinario, quæ in delegato ratio, tum percæp. 61 X. de appellat.& ſimpliciter Anton. Faber in Cod. iib. z. tit. 4. defin. 2. n. ⁊ in allegatis loquitur. Boërius deciſ. 169. per tot. Plures vide bis apud Giævæ. bic. concl. 33. u. 22.
VIRIORA

25
VzRroR OPTNIO Gailii per Autbent, ſi verd contigerit. C. dejudir. addantur Mynſing. cent. 2. obſ. 52. Bernh. Wurmbler. pract. obſerv. 1ib. 1. tit. 1.b.(6.n. 3. Chriſt. Schwanman. in diſſerent. Iur. Civ.& Came- ral. difer. 43, ag.136. Vultej. in lpr. Rom, ib. 2.C. T.n. 10. perl. apertißimi. C. de ludu Zanger de except. part. 2.c. 4:1/. 4. Everhard. Bronchorſt, cent. 1. Fert. 66 per Noy. 86.6.2. Pacian. deprobat. lib.. c. 45.n. 4. G 6. Gœdd. pol. g4.Conſil.2, n. 10. Weſenbec conſil. 6.„. 202. Beſold. gart.3 conſil.)8. n. 19 per text̃. in l 12.& Authent ſi v. contigerit. C. de ludic. Menoch. de Arbit. lud quaſt. lib. i. quſt. 54. n. 13. per rationem quod Ordinarius habeat perpetuam Juriſdictionem,& proinde per recuſationem ab officio & magiſtratu removeri non debeat, Johan. Baptiſt. Coſta in tract. de ſubſidiar remed. 123 17. 7.
Jus Canonicum tamen quod attinet, dicendũ videtur. quòd om nis tecuſari poſſit Judex per cap. 6i. X. de appellation. Sichard. adl. apertißimi. C. de ludic. n. 6. latiſſime Tuſchus practic. concluſ. 42 ²½⁄. Quod de⸗ Canonicum etiam ia foro Civili obſervandum ſuadet Welen-
ec. cit. onſin. 203.& Coſta tit. remed. 123:n. 7.
SE ecGr. II
Totus Senatus non poteſt recuſati, Gail. his. u. 2. apud Græv. his. concl. 33. n. Iſ. G16. conſentientes& diſſentientes citatos habes. CoNrRARIA OPINIO abſurda nop videtur, vid. Boërius deciſ.269.n. 1, Adſit tamen neceſſe eſt legitima cauſa, Menoch. con- fil.94 ν, 4 Zanger. de Except part. 2. c. 4.n. 8. putat recuſari poſſe, ſi o- mnes vel pleraque eorum Pars, aut unus ex iis præcipuus ſuſpe ctus
fuerit. Szc(r. III.
Ab Arbittorum ſententia anappellaripoſfit: Diſtinguit Gai- lius. hicin. 18.
VARIAS OPINIloONEs examipat& conciliat Berlich. part. 1. concl pract. 0. n. 14. G 15. vide etiam Mynſing. cent. 3.0b 68. De Jure tamen Canonico ab omni Arbitro appellari poſſe, ſubjicit Betlich. cit. loc.u. 16. De Statuto appellationem ab Arbitris prohibente vide Paul. Patiſ. vol 1. conſ. a6. per tot.
VIRTOR eOPINIO Gailij, addatur Petr. Frider. Mindan. lä.
E 2. 3

26
3,44 Mandaf.c. 27:4. 6. Hunn:in Inceloped.lur.part.?². tit. 33.c.4 ⁰. 14. Im effe qu conſentit Joh. Küdinger. ohſery. fingular. cent..»5(.31,n 3. Joh. Ferrar. Montan. de appellat. lib. 1. 6. 5. tirt. princ. vide etiam Bernh. VWurmbſert. ohſerv. pract. lib. j. tit. 2 4.obſ. 6. Ab Arbitro voluntate partium ele Cto appellari nequit. text. in 1 27.§. 2. ff de recept. arbitr. G 1.5.C. eod. Ab eotamen qui ele ctus eſt ex neceſſitate ſtatuti rectè ap- pellatur, Jacob. Menoch onſi. 349.5.8.& 9. Falv. Pacian. de probat- 1b,.6, 45-1. 25e OBSER V. XXXIV.
Judex ſi ſe incompetentem pronunciat„ ſuper expenſis co-
gnolcere poteſt. Gailius hicn. 1 ꝓer l.z..6. ſfde ludic. Ampliationem lubjicit Bernh. Grævæ. concl. 34. n. 2. quam
ipſam tamen dubiam faciunt diverlæ Docotum opiniones, quas ibidem propoluir. GsSIRV. XXXV.
ACommilfario commiſſſonis formam tranſiliente appellarà poteſt, Gail. quem ſequimut, hic. n.5. Welenbee. conſil. i.n. 28. quam- vis Author præjudic. Gamer. ſub rubr. Commiſſarij pag: m. do. yerſ. Com- miſſarius ſi ſints&c. exiſtimer, appellationem neceſſariam non eſſe led poſt᷑ publicatas atteſtationes exceptionem nullitatis ſupereſse de quo ibid. habet præjudicium-
OsSEIRV. XXNXVI.
Conſaetudine inducipoteſt, ut ꝑater ꝑro filio ratione delicti legitimam lolvat, Gail. his. n..
DrsSssMTIuNT Matth Colerus& ab eo allegati telte Matth. Betlich. part.3.conol. pract.14:n. i8. infin⸗
VSRIOR OP: NTO Gailif, cujus aſſeclas longã ſerie collegit Berlich. cit. locin. i8. inprinc. LIMITAT tamenn. 20.& ſeq · Ad- datur Helfr. Ulric. Hunn. in Encycloped. Iur. part. 4. tit. 1I. c. 3. n. 4- Wbique citati.
Odioſa tamen ſunt illa ſtatuta vel conſuetudines& proinde
meritòè reſtringuntur, Hunn. cit. loc. n. z⸗ — OsSERV- XXXVIT- Clericus d Laico, reali ctione coram Seculati Judice conve- niti poteſt, Gail. hic. n. 4- 4 Dis·

2
DISSEVTIT Cynus& Panormitanus(ceu tradit JuſtusSprin- ger de pat. Relig c.1 4 pag:m. 46.) Merckelbachin tom. 3. conſil. Klockij, 131.n. 10. per plures authoritates,& quos citant Argentoratenſes tom. z. conſit. ⁊ 4 n. 6. qui purant, ne conſuetudine quidem tale quid inttoduci poſſe. Beſoldus part. 4. conſ. 17 2.u.. G ſeqq· pet rationem, quòd res& patrimonium ſe quamturnaturam& conditionem per- ſonarum, perlpen. C. de inofhic teſtam. Franc. Vivius hb. I Aeciſ. 49. n. 3. per cap. cum ſit generale X. de for compet.& Auth. Statuimus. C. de SS. Eccleſ. Hier. Schurff ent.i conſ.aa*, Franc. Marc. deciſion. Parlam. Delphin. 158. n. 2.
3 VIRNIOR OPINIO Gailij per Auth. Clericus. C. de Piſc.& Clerie. Addatur Gail. in tr. de pignor. obſ.7.n. z. Mynſing. cent. 1. 0bſ. 22. n. 4. G cent. j. obſ. 95. ubi præjudicium refert,& ebſ. 93. n. G. ubi dicit Uſu hoc iplum invaluiſſe Caſp. Klock vot. Camer. Relat. 11. num. 15. The- ſaur. deciſ. pedem. 82. G 117. Treutl. vol. 1. diſp. 3. th. d. lit. G. Steph. Na- then. in luſtit. Vulnerat part. 2. tit. 1.c. 9.n.1. Caſp. Klock. tom. 2. conſ. 2 6. n. 16. ubi plures allegati, Ildem in Gallia receptum eſſe ex Tira⸗ quello probat Klock. cit. tom. conſ. 86. /. 10. Nic. Beër. deciſ. 69. u. 22. Matth. de Afflict. deciſ. 24.n. a. Ant. Faber. in Cod. lub 3. tit. i. def. 37. ubi præjudicium. Joh. Papon. lib. 1 iit.. arreſt. 8. Maſuet. inpract. for. tit. 6.n.
ConciLiARB ex Doctoribus tentat Bernh. Grævæus concl. 37. conſid. 5. n. 3. Sed vix eſt ut Doctotes, qui citantur, ita intelligi qucaut.
Hopis ex Conſtitutione Pac. Religioſ. anno 1/†. confirma- tæ omnis Juriſdictio Pontificis Eccleſiaſtica ſuſpenſa eſt,& Prin- cipes vel Domioi territoriorum Jura habent Epiſcopalia.& proin- de cotam ijs cauſæ Clericorum tractandæ erunt, vid. D n. Carpzov. uib. 6. Reſponſ. Elect. tit. a.reſp. 42·/.22. Chriſt. Beſold.part. 4 conſ. 17 2. u. 38. Caip. Klock. tom. i. conſ. 41. n. 5.& omninò Conr. Rittersh. is differ. lur. Ciy.& Canon. lib..c. 4. Per tot. præcipuè circ.fin.
De Moribus Belgij vid. Simon à Groen Weg.de legib. abrogat. ad Iib. 1. Cod. tit. 2. Auth. Caſſa. n. 6. G 7.
OSSER V. XXXIIX. Si agitur de Poſſeſſorio Jaris patronatus Laicus pro Judice
habet etiam Judicem Laicum, Gail. hic. n. 8. E 2 Alitet

Klitenhoe explicat Calp. Guilh. Scipio li. 1. deciſ. Cam Imperi 206. add. Covatruv, tom. 2. pract. quæſt. C.3 5.n. 2. 3
LIMITATIONEM vide apud Matth. Stephan. de lurudict. lib. 2. 4
part. 1. c. 3. n. 168.
Nora non opus eſt, ut hiſce controverſiis diuimmoremur, cùm conſtetex iis quæ præced obſerv. in ſin. dicta ſunt. Juriſdictionem Eccleſiaſticam quoad Status Auguſtanæ Confeſſioni addictos ſu- ſpenſam eſſe.
OBs ER v. XXXIX.
Iojuria Judici facta an ab ipſo poſſit puniri? Afirmat Gail. bic. n. z.
LIMITAT& SuBEIMITAT hoc plus quàm variè& obſcure Græv. hic. concl. 39. ubi videatur.
GAILruu sEuuN ruR Schrader. de feud. ſect 1. part. 10. u. rro* ubi plures citat, Rulant infr. citat. loc. n. 8.& ita cõluluit Fhom. Metz- get. couſil crim. 31n. ſeqq. ubi plures eitar.
LIMITATuR I. ſicerta pœna conſtitura non ſit, Rulant de- Commiſſar patt. 1.lib. 3. c,15,5.. in fin. Sigiſmund. Wittum. conſil. Crim. 3. n. 8.&abeo allegati, ratio, ne exaffe ctu nimium gravet delin⸗ quentes.
LiMITAruR 2. Siinjuria non ſit evidens, ſed majorem re- quirat probationem, Meitrzger cit. loc.n. e
OISER v. XI. Donatio ob ſuporvenientiam liberorum revocari poteſt, Gail. bic. n. 13: DiSSIVTIT Daul. Berens in lib z. diſp. rad luſtit: them. 2. quaſt. 9e 1. quòèd donatio tantùm ob ingratitudinem revocetur,§. ſcienaum. Lde donat. 2. Quod ſic donationi ſimplici& curæ conditio adjici- aturejus naturæ repugnans, I1.§i. ff dedonat. 3. per cap. ult. cauſ. ry. 4.4.Ant. Matth. diſp 4. ad lſtit. th 25. propterea quod leæſtunquam. G. de repacand. donat. tantuùm de donatione parroni facta liberto intel- ligi debeat,(ita citat. leg. reſtringentes enumerar Joh: Pranc. Bal-- thal.prct reſol. pari, r tit. 1. zeſol. 13. u. 4. Paulò poͤſt tamen ſubjiciens- Doctores hanc inserpretationem refutantes) Franc. Hotroman. 1ib. Is
——

29
lib. i. amicabil Reſponſ.o. 12.(qui noviter hæc explicare videtur,& ipſi aſtipulatur Cujac. lib. 20,05610.) Arum. ecerc. 6. ad Inſfit. th. 16. oh. Coral-lib. 7 miſcelan.c. 30. n. 3. Donell. lib. 14. Comment. Iur. Civ. c. 32* Ant. FPaber lib. conjectur. c. 14. G de error. pragmatic. decad. 2 0. error. 9. Welenbec. in pararitl. ad tit. f de donat. n.n,.,
VIRIOK OrIRro Gallij. Katio eſt, quòd hic etiam libero- rum(de quorum ſimul præjudicio agitut) ratio habenda ſit, Myn? ſing cent..obſ. G3./. I. Cuj ac. lib. z0. ob. 5. Joh. Wurmbler. in nucl. lur. tontroverſ. lib. 2 tit. 7. contrvv.. ubi ſimul tradit Stæruto NO' urtem bergico hoc comprobatum eſſe part. 2.tit. 18. 8rulr. Philipp. Henric. Hæœnon- iiip 6. aa lnſthe th. z1. per I. 102.. de condit.& denionſt: I. 6. verſe cum autem. C. de inſtit.& ſubſtit. J. 30. C. de fideiwom. Jac. Cramer. diſcept. 10. ad Iuſtit. ſh. 19 lit. A. Valentit. Arithmæus in pericul. 4cadem. diſp. 5. th. 15 quia ratio legus ſi unquam. Cde reyot donat univerſalis eſt, videatur Mozzius ae donat. ſub ruhr. quomodo reyoc. donat. u. 71. non tantùm de hbertis& Patronis, ſed etiam altis aceipie nda eſt, Fachin. 16.3. controv.&;. Cu⸗ jac, lih 20 0bſ. 5. Nic. Everhard, tonſil. 193. u. 12. Dn. Catpzov. in IPr. fer. Sax. part. 2-conſf. 12. defin. 32.n, 3, G ſeggq. r
Oss EKVv. XLI. Sgcr. I.
Imnperator caulam in Camora pendentem avocare non poteſt Gail. bkc n. 3.
Dubiam auem facit præjudicium, quod habet Author præju⸗ dic. Cameral. ſub rubr. mandata luriſdictionalia. pag m. 185. Adferung nonnulli præjudicium ih cauſa 4mbroſ. Diederichs contra Johan Strecken. Sed bene reſpondet Juhus Magenhorſt. in 11. 4 Ord. Cam Imper part. 2. tit. 35. quòd Camera non attenderit mwandata- aut bannum Imperatoris, ſed contta Strecken ad Bannum uſqge Imperiale proceſſe rit.
ExTRESSG DISSENTIT Berlich. deciſ. 15&,„. 19. cui tamem ſolidè reſpondit Dn Limn. de lur pubſilib. 9ec.:111. 6 O. G ſeqq=
VEWIOR TAMEN EST OPINIG Gailti per texr. in Oed. Cain. puxt. 2 tie 3z ibe: Doͤs dem Canmergericht ſein ſtaͤrckerer Laͤnff ge⸗ laſſen werden ſoll. Gymun ymphor. om. 2 purt. 2. vot. 10.. 10. Macrh. Stepha. de lurui.lub. 2 part. 1u. 3.. 30. G 31. AutHor præ fudich Gam.
E 3:. rubr,

30 ubr. juriſdictio Camtræ. ⁹,m. 171. Johan. Rü dinget cent. 1. ob&rv. fin- gul. 31 n.·. Rationem reddit Matth. Stephan.cit tr. part.i. ib.t. 31. B. 43. G Dn. Cancellar. Schuͤtz in Colleg. publ. vol. ⁊. D iip.ꝛ. theſ. J. lu. B&
D ſp. 8.16. i. lit. C. 5 Nota, confirmatur hoc in noviſſ. R. I. de ann. 1654,§. Damit
aber auch&c. ibi: Denen alda eingefuͤhrten Rechtlichen proceſſen ihr freyer Starcker und unverhinderlicher Lauf gelaſſen werde Gc. paulò pôſtin eod.. Denen am Kayſerl. Canmergericht und an⸗ hangenden proceſſen und dahn gehoͤrigen Sachen ihr freier ungeſper⸗
ter ſtarcker Lauf gelaſſen werden ſoll/&c. Quòd ſi tamen lmperator cum Statibus caulam avocaverit, id licitè fieri poſſe, autumaverim,
præjudicium tefert Sch wanman in obſery. pract.;.n. 0. ratio evidens eſt, quod linperator& Status(qui judicium Camerale fundatunt)
eidem cetto in calu derogare qucant.
SElr. II.
Camera Imperatorem reptælentat,& Cameræ Juriſdictio aon malè cum Cæſatis comparari poteſt, Gail. hbic. n. d.— Inconſideratiüs hoc à Gailio aſſertum eſſe pronunciat Da. Jac. Lampad. de Conſtit. Reip. Rom. German. part. 3. c. 16:n 5. Sed hoc(quod tamen pace tanti Viti dictum volo) videre nondum otui. . VIRIOR ERGSOPINIO Gailij, cum quà etiam faciunt Myoſing cent. a obſ ſin fin. Klock. tom.. conſil. 99. n. 17. Gœdd. vol. 4. conſil. Marp. 49 n. 109, Calp. Guilh. Scipio Collector deciſion. Imper. lib. 2. deciſ.202. Joh. Rüding. cent. i.obſ ſingul. 8r n. z. Schwanman. obſerr. Camer. 25 n.1 8. Matth. Stephan. de luniſd part. 2. lib. i.6.3. n. 27.
O Bs ER v. XLII.
Nullitas ex defe ctu Juriſdictionis nunquam excluditur, Gai- lius, quem ſequimur, nlz. Gœdd. vol. 4. conſil. Marpurg. 4 8. n. 72. imòͤ poſt tres conformes ſententias oppon poteſt, Vulrej. vol. 3 Conſil. Marp. 35 n. 5. Addatur de hoc Gail. ib. r. obſ. 123. n. 2. Argentoratenſ. tom. 2. conſil.56. 3. 60. Menoch. de Arb. lud. Quaſf. lib. i. quaſt. 98·n. 8.
LrMiTArTiORNAM vide apud Caſp. Klock. 1om.J. conſ. 1. n 335. 6 Oss-

31 OssER v. XILIII.
Infamis de Jure Civili Procurator eſſe poteſt, Gail. hic, u. fe per. ſin Inſt. ie except. Græ væus his. conſid. 3. Jac. Ayrer. in proceſſ. hiſtor. lur. part. 1,c. 1. phſ. 8. n. 1½. G ſeqq.& cæp. 5. obſ. 3. n. 33. Bart. conſcl. 77. n. 24
DiSssurirredte Bachov. ad d. 5. fin. I. de except. ubi obſta- culum iſtius. removet. Ethæc opinio contraria etiam de Jure Ca- nonico veriot pet text. exprcſſ. in c4p. z. cauſ. 3. quaſt. 7.& cap. 3. cauſ. f. quaſ. 3.
OSsSERVv. XLIV.
galatio Advocatis& Procuratoribus debentur integra, etſi annus nondum ſinitus fuerit, Gail. hic. n. 12.
CourRARTuMin Gallia& Belgio obtinet, quòd teſtatur Simon à Groen Weg ſe legib. abrog. ad ſib.z. Cod.tit.7. l. ·.n.z2. Cyprian. Regperus, Diſp 19. ad Inſtut tp. 15. Et diverſum etiam obtinet in mer- ce de pro famulitio debita, vid. Dn. Carpzov. in Ipr. for. Sax. part. 2. conſf. Ti. defin. 1r. G 12. ubi præjudicia.
GAILruM SEuuN ruR Mynt. cent. 3.26ſ. 8. text. notab. in l.1. 5. 13. fdeextraord. ognit. Arn. Rayger. in iheſaur. pract. vor. Salarium. Car- din. Tuſchus pract. concluſ.&. ubi multa citat. Kationem addit, quòd propter ſcientiam operam quis focare propriè non dicatur. Fr. Stypman intract poſthum. de Salar. Cleric. c. 11. n. 20. G ſeqq. Ant. Ca- pPycius deciſ. 12 5. n. 2⸗
Hodie ſæpè Statutis idem(quòd de mercede ob famulitium debita obtinet) diſpoſitum eſſe conqueritur cum Rauchbar. part- 7. quæſt. 2 5.n. 20. Carpzov.cit. lot. defin. 12. n. 7.
GssER v. XILV.
Dowinus an reſtituatur in Integrum adverſus negligentiam Procuratorum?
NrSAT GArs(quem ſequimur] u. 1. per I. 10. C. de procu- rat. I ⁊ʒ n fin ff.de minor. Dn. Carp zov. in lpr for. Sax parr̃.i conſf. 1. defin- I2. per rationem quòd procurator poſt litem conteſtatam efficia-
uur litis dominus,& proinde(ac ſii Domino ipſo quid negle tum fuiſſet

32² fuiſſet) æſtimandum eſſe per I. 22. C. de procur. Jac. Ayrer in proceſſ. hi- ſtor.lar„art. 1.c. 9 0bſ.i.n. 19.
LrMtTATuR I-recte AGailio in caſu ubi procurator ſlolvendo non eſt Rob. Lancellott. de Attentat. lib. 2. cap. 12. limitat. 50. n. 99. Dn. Carpzov. in Ipr for. Sax part. i. conſt. i. defin. 23. G lib. 3. ⁊eſpenſ. Elect. tit. 1. reſp. 4. n. 5 G 6. ubi ſubjicit à Dominolælonem probandam eſſe. Variè Doctores circa hanc limitarionem ſentiunt, conf. Hunn. in Encyclop. jur part. 2. tit.3 8 c.. u. 6.& ſegg. Et non leviter firmat dil- ſentientium opinionem 1. 23. Hide minor.
LiMirATruk 2. in calu ubi non habuit plenam agendi po- feſtatem per text. in l. 10. C. de procurat. Hunn. rit. tract. part. 2. tit.38. 6. 5. n. z. G 4.
O2sS ER v. XLVI.
Procurarorium mandatum ante litis Conteſtationem Domi- nus revocare poteſt, Sail. bic. quem ſequimur, n. 8. per l. 3. C. mandat. ibi: Re integra. per quæ verba intelligit Gothofr. ibid, poſt litem conteſtatam, per I. 16. ff. deprocurat..
Tacita etiam revocatio intervenite poteſt, Bernh. Grævæus soncl. 46. conſid. 1. n. 3. addatur Myaſing. cent.. obſ. 44 circ. med.
O B. s EA v. XLVII.
Geſta per falſum procuratorem an poſt ſententiam ratificari poſſunt.
AFEIRMAT Gailius n. 4.
DrSSENTIERNTEScitat Græv. concl. 47.. 4. De Jure Saxo- nico ante ſententiam latam ratihabirtio indiſtinctè admittitur, ſed poſt eam latam admittitur tantùm, ſi ratihabere quis velit ſententi- am contra ſe latam, Matth. Berlich. part. j.concl. pract. 14. n. 124. G& multu ſeqq..
lnfinitas opiniones retulit Betlich. cit. loc. n. 1 35.& ſeqq.
S ED SEQul MuR Gailium perl. fin. C. ad SC. Maced. per ratio- nem, quod pats adverta ſibi imputare debeat, quod in mandatum procpratorium non inquiſiverit. Plures citat Grævæus cit. loc. n.. I ſeqq. Er huc faciant quæ in ſimili ferè collegit Nicol. Everhard, fonſt. 8. u. 16. 1
O pbs-

33
Os2SER v. XLIIXN. S z c r. I.
Citatio eſt principium Judicij, Gail. hic. inr.per 9. fn. i depan. tem. litig.& obſ. 7 4 n. ꝛ, per I. 1½ f rat. rem. haber. Et hoc caſu vox Judicij ſumitur latè& materialiter denotans omnia, ſine quibus ad ſen- tentiam venmiri non poreſt,& ſic meritò dicitur principium judiciiĩ, vid. I. 21.§. fin. de recept. arhitr. Et hoc de Jure Canonico veriſſimum eſſe probat Cont. Rittersh. in differ. Iur. Ciy.& Canon. lib. 5.c. 13, pag. m. 169. per text in cap. 20. Sratum. X. de offic.& poteflat. ludic. delegat.& cap. 11 X. deprobat. Confer Dn. Carpzov. in Ipr. for. Sax part. ů. conſt. 2. defin. 21 per cap. quoniam 11 X de probat.& part. i.conſt. 9. defin. 16. Gœdd. vol. 4. conſ. Marp. 48.n. 218. Authorem. præjud. Camer. ſub rubric.citatio. pag. m. 69. præcipuè quoad quoſdam jJuris Civilis eſfe qtus, Gail. inff. 0bſ. 74.2 16. Jacob. Ayrer. in proceſſ biſfor. lur part. 1.c. 3.ohſ. ¹. u. 1. Ad- datur omninò Eraſm. IIngepaur. Exercitat Iuſtinian. 16. quæff. 3.
Si verò Judicii vox ſumatur propriè pro rei controverſæ, quæ eſt inter Reum& Actorem, apud Judicem legitimà diſceptatione, tum ſans litis conteſtatio erit principium Judicii, vi leg. 13. f. Rem. Rat. haber.& I. un. C. de lit. conteff. l. ubi cæptum.. ae ludic. I. 15 f depro- cur. I. 15. f de Rei vind. l. cum fundus. ff ſi cert. petat.
Sumſit ergò Gailius Judicij vocem materialiter, quòd ſi enim formaliter ſumatur, uri modo dictum eſt ſtatuendum erit, vid. No- biliſſ. Dn. Beſſel. dißert. deciſiv. a0 f. 4. th. 2. 5ag. m. 78. ſolidè hæc con- firmat Donell, ub. 23. comment. c. 1. in med.
S. αᷣr. II.
Judex delegatus copiam ſeu tenorem delegationis citato mittere tenetur, non verò originali, Gail. hic. u. 17.
DrsszurruNT quidam per text in Auth. qui ſemel. ibi: adverſaris cognitu. C. quomod.& quand. lud.& c.2 4. I. de keſcript. trade nte Myoſing. cent.3.obſ.1.n.i. DISSENTIERNT MS alios vide apud Græv. concl. 48. conſid. 3 n. 5.
VERTOR cOPINIO Gailij per text. in æp. cum in lure. J. de ofic& boteſſ. lud. deleg. Mynſing eit. loc. Rürger. Rulant. ie Commiſſar part.i.lib. 5. c.3.n. 7. ubi præjudicia. Bocer. claſ.6. diſp. x3.1b. 9. li. B. ubi plures.
F Treutl.

3.
Trearl.e.1 4i 4.th.lt. A. HImm. diſp. 5a6 proceſſdiredia. n.49. Guid. Pap. deciſion quaſt. 18 6,/. 4. Paul. Paril. vol. 4. conſel. 121. n. 4. Gilhauf-
In Arbor. ludic. Ciy c. 4 Ram. 1. H. 14. Jac. Ayrer. in proceſſ hiſf. lur. part.3.
0bſ.2.1. 19. Eleganterhæc perſequitur Mynſing. decad.. Reſponſ. 6. é.
25,G26. Ttantmiſſioramen Gopiæ ſufficit ad comparendum non tamen adreſpondendum, Mynſing. d.reſponſ. 6.).27. ConCIILIARI duasbas opiniones auſus eſt Græv. concl. 48 6omid. 3.n. 5. 1 OC3SIR v. XILIX. jin Citatione nomen& Cognomen Citandi exprimi debet, Gail. hi. u. 1. G f. 5. inſin. ratio 1. Btevitetur æquivocario. 2. quia contra non nominatum executio fieri aut in contumaciam rectèe procedi nequit, bpræjudicio firmat Mynſing. cens. f 06. 50-n. ſ. Hil- trop.in proceſ· ludig. part. 2.tit. n. 21 96 1b. I. Ord. Cam. tit. 22.§. item welche. Quòd AMPLIATUR, uterh limulconſortes vocatt hnt, ta- men non valeat, Vultej. de ladic. lib. 2. cap. 2. n. 30-·Kosbach. inpraxi Ciwil. it. ⁊ 2. de Citat n. 1¹9. Du. Carpzov. in Ipr for. Sax. part. · conſt.⁊. de- Fn. 25 8.5. Bernh. Grævæ us concl. 49·/.1. G 24
LIMITAT hoc Mindanus de proctßib. cap. G. u. 11 ſi nempe omnium citandorum nomina probabiſiter ſcici neqsivere, refe- rente UImo. diſp. 5. ad proceß directa 7.S1. Joh. Cephal.b. 2. conſil. 203.
n. 7. vide Hier. Marilian, deciſ.59:n 25. G 26. 9
Si Citandi ſintiacert per Proclama vel Edictum debent ci- tati, Author præjudic. Camer. ſub rubr. citatio. pag. m. Jl.
NorA: Hodie f plures Citandi fint, neceſſe eſt omnibus eitationis Decretum cum Libellr Copia a Nuncio Cameræ inſinu- ari, ut dehberare poſfint. an acquie ſcere an verè litem& proceſſum proſe qui velint, Rec. Imp de ann. 1654.§. Dieſen nechſt nuhn.
Quomodo Communitas citetur, videreeſt ex Authoribus ſedq. Gailio hic. n. G. Mynſingicent. 5. b. ſo./. 3. Egid. Bellamer. deciſ. NRota Roman. 185. Matta Neapol.in iigeſt. noviſſi tom. J. tit. lihelluus.. 18.
O s E RA. v. L. Citationomen& cognomen Citantiscontinere deber, Gail,
LEc. u. 1.
Dubium

3⁵
Dabium equidem quem facete poſſet, qnòd hodie omnes ti- tationes autoritare Judicis fieri ſoleant,& proinde ſupervacaneum fore Actoris nomen addere, Verùm judexs non imploratus in cau- is pcivatorum ſe intromittere non ſoleat, per text. in l. Ein. C. Ce bou. autor. lud pofid. Gcap ſigniſicaſti X. de for. compet.
VSRIOR 1KG3 OPlNIO Gath], quam confirmat Rutg. Ru- lant. e commiſat. part. 1.lib 5.6. 3 u. 4.
LiMITATuR tcectè in cauſis publicis, quod nec ipſe Gaili- us ificeri videtur in fine hujus obſerv.& Kosbach. in praxi Ciy. iit. 22. n. 29.
Ossnunv. Ll. Szcr. I.
Copialibelli lecundum Stylum Cameræ neceſlariò Citatie- ni inſerenda non eſt, Gail. hic. n. z. per part.3. Ord. Cam. tut. 12,5. und ſollen in ſolchen.
CAuratK loco tradit Gilhauſ. in Ar bor. Iudic. Ciyjl. c. 4. ram. I. 8. 5z. Tenorem hbelli Citationt inſerere, Jacob Ayrer in proceß. hiſt. Iur. part. 1. t. 3. ob. 2. n. 3 4. ibid. n.z1.G ſeg. Kationem diſſentientium explodit.
De Conſuetudine in Camerà Spirenſi aliud obſervari vult Nurmbſ. lub. 1. tit. 9.05. 4.n. I. Cynus. in Auth-offeratur.n. ult. C. ie lit. con- teſt. hoc ſimpliciter& neceſſarium ſemper eſſe autumat teſte Ümm. 4i. ſ. ad Proceſſ. directz. n. a. Dn. Carpzov, in lpr. for. Cax. part. 1. conſt 2. defin. 11.u. 6. Addatur Author præjudic. Camer. ſub ubric. Cttatio. pPagem. 66.
Norà. Ethoc per R. I. Seann. 1654.§. 29. Dieſem nechſt nun
Gc. mutatum Leſt, nam viderur ibi duplex modus proponendilibel- lum propoſitus eſſe. Primus eſt quòd Supplicationi pro decernen- da citatione exhibitæ libellus(non articulatus, uti olim, ſed. Sum- warius, vide infr- bſerv. S i. ſection. a. in fin.) vel ſi prolixtas cauſæ ex- poſcat in cetta puncta re dactus incorporari& exhiberi debeat, Se- cundus modus eſt, ut cum ſupplicatione pro decernenda citatione Libellus talis ſummarius offeratur,& Citatione decretà à Lectorti- bus vel Proto Notaris Cameræ Copiæ iſtius libelli perficiantur,& una cum Citationis Deereto Citatp per Nuncium Cameræ inſinu- etur, quò citatus deliberare poſſit an cedere an contendere con- FE2 ſultius

36 Hltiäs ſie: Et niſi Actor libelli Copiam aqjecerit, neque Proceſſus decernitur, neque eo decreto Reus comparere arctatur:
S E c r. II.
Pars præſens de novo aliter citanda non eſt, ſed indiſtinctè reſpondere tenetur, Gail. hic. n. 7. ratio, quòd Citationis effe Ctus præcipuus ſit comparitio, Jol. Nolden de Stat. Nobil. 13,n. 13. ubrex- ceptionem tradit in Illuſtribus, quòd nempe illi etiam præſentes ci- tari debeant. Vultej. in Ipr. Rom.ib. ⁊. C.2.n.19. Idem conſulendo reſpon- dit vol. 4· conſil. Marpurg. 36./. 54. Jaffced. Lanfranc. cent. a. deciſ. 372. Aymon Cravett. part. 3. Conſil. 348. n. 24.& conſil oo. n. i. ubicon- tra ſeipſum dicit, quòd Citationis effectus ſit comparitio& de- fenſio.
DISSEMTIMus nos cum Gailio ipſo, inlib esd 0bſ.58.n. j.& di-
cimus, quòd de novo quidem citandus non ſit, ſed tamen terminũ ad deliberandum petere poſſit, vide Ereutl. vol 1. diſh. 4. th. 6. lit. 4A. quem bene explicat Bachovius ihid vide etiam Hunn.:bid. quaſt. 13. Gitationis enim finis duplex eſt, 1. Comparatio. 2. Præparatio ad defenſionem: Reſpectu primi ergò Citatio neceſſaria non- eſt, aliad reſpectu Secundi dicendum, Ummius diſp.. ad proceſſ. di= recta. th. à. n. 41..
De Iꝑre Saxonico præſens de novo eitandus eſt, ſitecuſet re ſpondere Matth: Coler. deciſ. German.1 03:3. 6. Aliud eſt ſi citatus vel- ler reſpondere,& ſe defendere, Idem deciſ.i 4 3*§. 3. Pro hac opinio-
ne textus eſt in l. 2. ff. de in lus voc in fine.&l. 29.§. fin. ſfde minor. Auth. ſi
„mnes. C. ſi min ah hered ſe abſtun. 44del. 1. ffrde Edend. Hiſce lubſcribit
Weſenb. conſil. 7. n. 7.& ſic etiam accipio Calp. Klock Votorum Cæ- Meral. Relat. 121. num. 14
O B s E w v. LII.
Quòd Citato locum Judicij continere debeat, proce⸗=
dit in Judice tantum Delegato, non verò Ordinario, Gail. hic. u. 12.
DISSENTIT Rutg. Rulant.decommiſar dib:.tom 1.6. 3.n 9. quẽ
tamen ut video excuſat Hillig. in Donell-Enucl 1ib. 23. c. z in addit. lit.
Npag oII. quòdlaplu potiùs pennæꝝ quàm Judicii ita ſtatuerit. Vi-
de etiam Aycer. in proceſſ hiſtor. lurpart. 1.c. 3.06ſ. x.„. 35.& ſeqq. qui iple
ncutiquam dittinguit- VIRIOKN
b I

37 VIRIOR OPTNIO Gailii eà de ratione, quòd Ordinarii eor- tum& ordinatium habeant tribunal, vid. I.59. f. de ludis. Hiltrop. ad proceſſpart. 2. tit. 1.. 13. Bernh. Græv. concl. ·2.7. z. G 4. LIMIrArun, ſi Judex Ordinarius modò alibi judicare con- ſueverit, tum enim citationem velut incertam& dubiam Ciratum nonarctare aſſeruit Umm. diſp. j.7. 53.
S.z G r. II.
Salvus Conductus non ſolum ad acceſſum ſed etiam receſſum exten ditur, Gail. hic. n. 5. 1
DrSSINTITNic. Everhard. conſ. 34.. 4. ubi exprelsè ſta- tuĩt, quod ſecuritas data violari debeat- CAXurEI Kloco tradi- mus;, verba& lyllabas clarè exprimendas eſſe, ne cavillatio aut mu- tatio fieri poſſit. Sic Albanus Dux Phifippum Magnanimum Heſ- ſorum Heroem fortiſſimum decepit dum pro Verbis, Daß er mit einiger Gefaͤngnus nicht beſchweret werden ſolle/ repoſuit, daß er mit ewiger Gefaͤngnus rc. Chriſt. Belold. in diſſert. de lur. fæderum. c. 5. n. 21. Conf. Arum. ad aur. Bull. diſcurſ. 11* 20. Simile exemplum de Leone X. Pontifice vide apud Matthæac. de Fia& ration. luræ lib. 1 c. 4 n. 11. G ſeqq. Ad quodexemplum defendendum nihil reponere poteſt Jac. Menoch: conſil- roον⁄. 22½ niſiz quòd Leo amphibologi- cè locurus fuerit, refert Ant. Faber. in Cod-lib. 9. tit. 28. defin. 6. quòd Salvi Condudusapud Sabaudos nullus uſus ſit-
VIRIOK OPINTO Gailii, quem ſequitur Grævæus incorollar. .4-9656. 52. Addantur Myaſing: tent. 1.06/82-Bachov. ad Treurl. vol. 1. diſp f th. 6 lit D Bocer. claſſ. G difh. 11,46.6 4.lit B. Petr. Drem us in tract. de ſecuritat. pzvmiſßion. quæſt. G pag.m. jo. ex bonæ fide& mente promit- tentis& recpie ntisfalvus onductus dimetiendus eſt, lacm α‿ν. 46. & neque directè ne que indite Ctè Salvus Conductus violari debet, Argenrorat: vol. z.40nſil.3 82. Jac. Menoch. de 4Arb. lud. quæſt. b. 2. tent. 4. caſ 336. nI Gn. 16. Cal. UIrſill m adduian: ad deciſ. A. Maithæi de Afflict n.7. Fi. Marc. deciſſon. Parlam. Delphm part. 2.· quaſt. 33 2:/. 4. De- nais. in lur Camer.tit 276§. 3. Carolus V. Heros incomparabilis B. Luthero(quem pro hæretico habebant) Salvum Conductum de- dit.& non rantum accedendi ſed& recedendi facultatem concel- Ki Anu Match. de Crumin- ad libν⁴ 8.F tit. 14 n. 8. LIM 1=

——
38
LIMITAruMtawen, f reus convictus fuerit, de quo lati- As Hunn. ad Treutl. vol. 1 diſp. 5eth. 7du. D. Reus enim patrocinium non ob delictum fed ob violentiam implorat, Herculan. in tract. de uon offeudeud c. 37 videatur Petr. Heigius lib. 2. quaſf. 22. 3. 42.& Dn. Cancellar. Schuͤß in Calleg. public. de Stat. Rei Rom. vol. i. diſp. 6 th. 21 lit. D.& Bachov. cit. loc. 4 qua tamen aſſertione in Saxonia receſfum eſſe tradidit Dan. Moller. lb. 2 ſemeſtr. 6.z·u. 2. ubi exemplum.
O 3SK v. LIII.
Dies& terminus in citatione exprimendus eſt, Gail. hic in princ. ArITER Schrader. in tr. de feud. part. 9.c 7.n. 39. quando ait: Citationem ſine termino adje cto valere ad hoc, ut non compatens citatus propter contumaciam puniri poſſit, hanc enim habere ſi- gnificatiouem ut quàm priwuͤm poſſit, compareat, per text. in cap. fum parati. X.de appellat. Sed hoc in effe ctu refurat Hiliger in Don. Enucl. lib. 23. c. 2. pag.m. 1036. Jaffre d. Lanfranc. deciſ cent. 4. deciſ. 306. Ste- phan. Auffcet. madii ad deuiſion. Capellæ Thololani. queſt 03.n. 3. Joh. Papon. lib. J.tit. 4 arreſt. o. ubi judica tum ita fuiſſe retert.
VLaIOR OPINTO Gallii, quem ſecuti ſunt Imm. diſp. 5 ad proceſſ. directa. n. 54. per rationem, quod citatus alläs neſciat quo die venice debeat,& ideò citationem ut dubiam& incertam rejicien- dam oſſe, adde cap. 6. X. de dol.& contum Hilliger cit. loc c. 2. in not. lit. Cœ. perl ult§. 2.ibi: certo tempore ab eo ſtatuendo C. de lur. dom. impetr. 1.z. ibi: certo dierum ſpatio ludice definiendo. C. ub in Rem. act. l.5.§. 1. fl. quod vi aut alam. Jac. Ayrer inproceſſ. biſt. lur part. 1:6. 3 0b 2.n. 65, per Noy. 53:6. 4. §. 1. Nota. lu genere hĩc obſervandum, per Reo. Imp. de anno 1674.5. 31. Die bißhero alzu lang ꝛc. expreſsè lancitum eſſe, quòd termini in quantum fieri poſſit, abbreviari, ne que facile ultra quatuor men- ſes extendi, aut etiam prorogationes termini petitæ indulgert debe- ant, niſi juratò earum cauſa& neceſſiras aſſetta fuerit,§.33. Were es dan&. d. Receſſ. Imp.
OzsIRv. LIV.
Nancio aſſere nti le Juſſu Judicis citare ſine prævia probatio-
ne credendum non eſt, Gail. hic. n. 5. DiSSERN-

35
DissturIT Bachov. ad Treutl.»el. r. aiß. 4.tb. 4. lit. A. per rationèm, quòd nuncio(tanquam perſonæ, cui à Judice res hæc commiſſa eſt) etedendum fit. Idem etiam vult Hillig. in Don. E- nucl. 1b. 23,C. 2 innot. lit. P. Si ſcil. nuncius ſit ad quemlibet vocan- dum conſtitutus,& præcipus ſi ex certo geſtamine cognolci poſſit, Jac. Ayrer. in proceſ.biſſtor. lur, part. i. 6.4.09. z. n. 19. ubi plures alle gat. Titubat Ummius in diſp. ad proceſſ directa n. 59.
VLRTOR OPINIO Gailij perrationem, quòd Nuncio tantum cre datur de actu luo, non alicno, ſolennitas autem commiſſionis ſit extrinſeca& proinde prelumi nequeat, niſi probatum fuerit, vid. Gail. ſib..0b. 71.u.ſ. per text. in l. 45 ff de Verb. Oblig. ibique Dd. Freutl. pol. I. diſp. 4. th. 4 lit. A. Mynſing. cent. 6. obſ. 10. u. 4. Bald. de Perul. vol. j. conſil. 63. n. 3. Jac. Ayrèr. in fra cit. loc. n. 15. ibique allegati.
Hoprs ramen ex uſu fori& Stylo Cameræ recepium, quòd abique miniſtro citationem inſinuant etiam non probat de Judi- cis mandato cre datur, Vultej. in tract poſthum. de ludic. lib. ⁊.c. 2.n. 127. HHtrop. in proceſſ. ludic. part. 2. tit, de com miſ. lud. n. 3. Mynſing. decad. 1. reſponſ. 6. n. 35. Adde Die Vntergerichts Ordnung deß Erzſtiffts Maintz. ut. Bom Furgebott und Ladung verſ. 7.
. O 3 S EK v. LV.
De Jure nunquam contra Contumacem ad actum aliquem proce ditur, aifi ad inſtanttam& petitionem alterius partis, Gail. bic. n. 6. Mynſing. cent. 2. ebſ. 65. ubi præjudicium. Dn. Carpz in Ipr. for. Sax. art. Iconſt. 9. defn: 15. Caſpar Klock. tom. 3. conſii. 18. u. 207. Job. Rüdim ger Sugular. obſerv. cens.. ö6bſery. 22 n.2.
KRSCrtamen Rosbach in praxi Cinil. tit. 30. n. 12. putar, jadicem contumacem(parte non petente) Juriſdictionis ſuæ- ruendæ cauſa mulctare poſſe. f. i. ff ſi quis lus ditent. non obtem. 1. 2. ff ſi quu in Jus voc. non jerit. vid. Hiliger in Don. Enucl. lth. 23.6- 10, lit. 4. Pag. 1110..
Gailium tamen explicare poſſumus de actu parti proficuo.
lavenitur calus apud Ant. Fabrum in Cod. 1ib. 3. tu. 2. 4e. 40. ubi verè contumaxnon condemnatur-
O* s-
——
————
4

4* OSsAR V. LVI.
Subditum ex alterius territorio citare poteſt Judex rei ſitæ ad hunc effectum, ut contra eontumacem, immiſſionem bonorum decernere pofſit, licet de cætero illa Citatio ad comparendum non arctet, Gail. his. n.z. Adr. Gylman. tom. 2. Symphor. part. 2. vot. 16,/. 14. Hunn. ad Treutl. yol.i. diſp 4 14. 5.lit. C. quaſta 2. Grævæus hic. concl. 36. remißipe.
DisseNrir non immeritèò Ummius dip. 3. ad proceſſ directa. n. 6o. qui:bid. rationibus Gailii ſatisfecit,& pro luãà rationem addidit, quòd immiſſio bonotum contra nou coatumacem locum habere
nequeat. 1 O3SSIRKX v. LVII.
Judex Delegatus per Edictum citare non poteſt, Gail. hic. n.3. DiISSENTIuNT Az0& Lotharius, hiſce quippe cum cauſa de- legata eſſet, concernens formoſißimam quandam puellam autum abat Lotharius(qui vir mulieroſus erat) quòd neceſſarium eſſet adire i- plam puellam, cùm citari nequeat per nuncium; ſed non obſtante, uòd 4ο contrarium modõ probaſſet(nempe per nuncium& E- piſtolam eos citare poſſe) tamen calculum ſuam adjecit opinioni Lotharii, ut& ipſe occaſionem videndi formoſam illam Pirginem nan- ciſceretur. Fulv. Pacian. deprobat. lib. 2.6. 48.:n. 33. ubi citat Speculat. Bart. Caſtrenſ. G Socinum. LiMITAruRfamen quoad Delegatum Principis Grævæ- us, hic. concl. †7 i. 19. vide etiam n. 10. Sichard. 4d. I. conſentaneum. n. 14. C. quomod.& quand lud. ubi referunt& de Jure Canonico Delegatũ ita citare poſſe, vi Clem. un. de ludic. 1. Si hoc ſpecialiter conceſſum fuerit. 1. Si citandus ſit Erro& vagabundus, exemplum vide in tract. viri Clariſſ. Dn. Joh. Petr. Lotichij, rerum Germ. lib. 8. c. 4. ſect. 3. Et 3. Si ad locum citati non eſſet tutus aditus, addatur Gilhauſ. in arbor. lud. Ciy. cap. 4'-ram. 1. n. 36.
OBsSEIR v. LIIX.
Citatio illegitima per comparitionem etiam convalidatur. Gail. hic.. 2. Mynſing. cent. 2. ebſ. 18.
LiufTATAR 1. à Grævæo hic.. f. quòd non proce dat, ſ ci-
natio

41 tatio ſit defe Ctuoſa, forſan ad diem feſtum facta per tradita Alex. Raudenſ. riſponſ. 21.
LiMITA ruR 2. à Kᷓnig deproceßib. c. 4⁰.7. 7. quòd non proce- dat, ſi quis comparcat& expreſsè excipiat, Reyger ad Mynſing. cent. 2.5. 18. pag. 97.
OssSERv. LIX.
Si reus abſentiam Actoris accuſat proclamate facto auf be⸗ ſchehen ruffen/& tribus diebus Juridicis effluxis, abſolutio d citati- one petitur, Gail. hic n.. Joh. Rüdinger, cent. 5. iingul.ohſerv. 22.n. 2.
MurA ruM tawen hoceſt,& Sex dies juridici neceſſarii ſunt, conſulantur Denais. in lur. Camer. tit. 102. n. 1. Umm. dißß. 6. ad proceſſ directa. th::n. S. Schw anwan. lib. i proceſſ. Camer. c.4.n. 15. Hil- trop. deproceſſ part. 2. tit. 6. rubric. in quibus committatur contumauia. n. 7.
OssERv. LX, Sgcx. I.
Actori tres viæ in Ord. Cam. part. 3.tit. 43.§. 1. propoſitæ ſunt, inter quas unam eligere pPoteſt, ſi reus fuerit contumax, Gail. hic. n. 1. Joh. Rüdinger. cent. 5. fingul. obſ. 22. n. vide Jul. Magenhorſtin com- ment. ad Ord. Cam. part.3. tit. 43.8. Wo aber der Claͤger ꝛc. Denail.ins lur. Cam. tit. 10⁷.§. 2.& ſeqq.
LiMITATuRN hoc eſſe in Camera in Proceſſu contra Tutores vel Curatores eitatos non comparentes inſtituendo, monet Au- thor præjud. Camer. ſub rubr. cantumatia. verſ. tontumaciæ proceßus. pag. TOI. nempe quòd in cauſa principali hoc caſu procedi non poſiit, conſentit Gilhauſ. in Arb judic. c. 5. ram. 4.n. 6.
In Rlectoratu Moguntinenſi duæ viæ eligi ſed non ad pœnam Ban- ni agi potuit, Vntergerichts Ordnung deß Erz Stiffts Maintz. tit. Wie auf ungehorſam deß Antworters ꝛc. verſ.r.&z.
Hopr vi Receſſus Imp. uoyiſſ. de ann. 1654.§. 31. Wuͤrde hierauf nun Gc. aliud obtiner, ubi una tantum via approbatur, di- citur enim ibi:(Jedoch mit hinfuͤhriger aufhebung der bißherigen gebraͤuchlichen zweyen wegen entweder auf die pan der Acht immißion ex primo vel ſecundo decreto, u procediren)in der Hauptſach ordendlicher Weiß biß zu End nach belteben( allermaſen in der Ordnung part. 3. tit. 43. Verſehen worden) zu verfahren. 3
2I.

42 S E G r. I
Contumax victor etiam in expenſas condemnatur, quæ con⸗= demnatio eſt p œriæ cortumaciæ. Gail. hic. u. 9.
Drsskurruxr Johannes Gloſſator antiqaus& cum eo Ac= cur hus(quos refutasitt Fachin. 1ib. I. controverſ. 40.) Jul. Magens⸗ horſt incomm. ad Qrd. Cam. art.3·titi 43*44§. und fur den ungehorſa⸗ men Theil⸗pag480.
VrKIOHN OPINTo Gailii pertextiin properandum. ſiquidem- G. Ae ludic.& in Auth-qui ſemel. C. quomod.& quand. lud.& Ord. Cam part.- 3 tit. A 2‧§.fin Myaſng cent.4.pf 57. Harprechr: depyceſ.ludiuiar. iiſd- 1.6, 8 th. 208. Rulant. de commiſſar. part. ilih 2.c.13 n. 19, SchWanman⸗ lub a. proceſſ. Camer. 6. T1.n. A- uh Denais. citat. Ant. Faber in Cod. lib. 3. tit. I. defin. 4 n.1 iu allegat.& defin. 18. n. 4 in allegat. ubi tamen paulò ali- ier, uti apparet ex deiia 19.5. 4. Gilhaul.in 4rh. ludic. Ciy. c. ſ. ram. 32. 7* x hoc in Ele Coratu Moguntinemti expreſſe conſtitutum& à Cæ=-
ſarea Majeſtate confirmarum eſt Vntergerichts Ordn. deß Ertz Stiffts Mamtz/ nt. Wie auf ungehorſam deß Antworters Ec. yerſ. I.. OESERVI. LXI. SEcOT. L. Adtionis vomen dilertis verbis in libello neceſſariè non eſt ecprimendum, Gail: hat. in hra-
DISSENTIUNT Oonellus, Vitalis, Gœddæus& Zoan⸗ nettus, quos citavit& refutavit Hunn. ad Treurl, vol. 14 diſh. 4. th. 10.4.54—
VERTOK OPINoO Gaili, quam approbant Gilhauſ. in Arb. ſus- dic.c. 37. 7. Dn. Carpzovj in lpr. for. Sax. part. 1- conſt.- deſin 32 Forſter.- vol. A. tonſil. Marp. 10.ꝙm. 24 Calp- Klock. vol. 2. conſil. 2.n. 3 G 4.& conſil. 4.n. 2& vol. 3 conſ- 08„. 1, Mart. Uran. tom. 2. conſil. 7O. m. 12. Mo- deſt: Piſtoris. vohi. conſ. 26 n. 6O0& conſ ⁊27 n. 8. Bralm. Ungepaur. Ex- erc. luſtin. 1 5 quaſt G. ex concluſione agnoſcitur. Caſp. Klock. Vosor. Gameral.Kelat.&ſen d.
Quod ne que de Jure Civili neceſſarium eſſe vel fuiſſe forſan defendi poſſet cum Da. Hahn. innot ad Weſenb'itit. de Edend. ad n. 7.. Neque de Jure Canonico aliud dicendum puramus, cùm diflo- mantiam Juris facilè ſtatuere non debeamus, neque cap, dilecti. X. ds⸗
Iudie
8

IuHic aut cap ult. X Aefibell. oblat. tantam fidem huic teĩ facere poffunt. Pro nobis pugna: Oamalus un Regul, Iur. Canou. regul 7 5 agem. 8a. A- liud tamen eſſe putaremtunc, ſiex caufa in lbello expreſſa diverlæ rebalcarent actiones, Grævaus hic soncl. 6I.fonſid. 2. n.3 G Guilh. He- neton. de ludis., part. 4. de oblas. libel. a. m. 15⸗
A&Ec xr. 11.
Clauſdla, Super quibus omnibus peto mihi juſtitiam adminl= ſtrari omni melioti modo/ tantæ efflcaciæ eſt, ut omiſſa in libello aUjecta fingantur,& non pecita adſudicentur, Gail. hic. n. 11. ubi præjudicium. Harprecht de proceſſ judic. diſp. z.c. 2. n. 30. Rosbach. in prax. Cwil. itf. 35 n.1 6. Hiltrop. deproceſſ:part. 2. rit. 9. u. 51. Gilhauſ. in Arb ludic. c. 3 n. 35. Vultei. vol. I. conſ. Marpurg canſil. 18. n. 18. G 19. adda- tur Die Bntergerichts Ordn. deß Erzſtiffts Maintzrit. von Ein. bringung und Bbergebung der Clag. verſ. 2.& Noviſſimè Caſp. Klock. Voterum Cameral, Eelat. 4. n. 103. Relat. 8. n. 26.& Relat. 72. 6. 14.
Sed hocpræter rationem tam latè extendunt Doctores, quæ enim neceſſitas ſuadere poſſet reliquas clauſulas adhibere, ſihæc clauſula ui herba betonica(verbis Gailii hbic. n. 12. utor) omnia vi- tia hbelli ſanare poſſet, ſic requiſita libelli neceſſaria& eſſentialia etiam omitti poſſent, ſi brevis hæc clauſula tanta operari poſſer, neque multuùm aliter ſenrit Dn. Carpzov. in Ipr for. Sax. part. 1. conſt. a. de fin. 16.
HAcrsnus in Camera Imperiali articulatus libellus in uſa fuit, qui creditum eum facere ad finiendas lites, utpote quòd poſt litem conteſtatam loco poſitionum repeti,& ſic ad probationem rectè de veniri queat, vid. Gail. ¹b. 1. 0b1. 79.n. 3. Mynſing. cent. 5. obſ. 88. G Schwanman. in proceſſ. Cam. lib. 1. 6. 44. 2. I. G. 4. vide Ord. Cam. part. 3. tit. 14. Sed mutatum hoc eſt per Receſl. Imp. noviſſ de ann. 1654.§. 29. dieſem nechſt nun. ubi diſponitur, quòd incauſis ſimplicis querelæ Actor, ſi citationem d Judice decerni petat, de- beat libellum nonarticulatum(articulatas enim lites protelare& protrahere ſolet, Vent. de Vallent. inparthen. ltigioſ.lib.1.c.1. n. 15- proponere.
63 O 28*

44 OaSEKk! V. L.XII.
Libellus alternativus in Actione hypothecaria admittitur, Gail. hic. n. 8.
DISSBVTIT Bachovius(qui tamen ipſe in tract. de Action. diſp. 3. th. z8. dubitare videtur) in vol. J. ip. 4.th. 11. lit.B. ex ratione, quòd hæc actio ſit in rem, per l. 17. ff. de piguor. in quam præſtatio perfona- lis(ut debitum ſolvatur) venite non poffit. Hujus veſtigia pre- mit Dn. I. ud Well. in notat. ad Meſenb. tit. de edend. n. 4. Neque im- probabiliter, ſi accuratè principia Juris inſpexerimus, his enim ne- Zlectis facilè Jus in re cum Jure ad rem(quòd tamen omninofieri non debet, videatur Fr. lul. Chopias de poteſt.& Obligat. lib. z. cap. 17. u. 2.) confundetur, confer Dn. Hahn. inobſery. ad X eſenb. tit. de Edend. n. A. in fin.
VERIOR rTAMEN adhuc videtur opinio Gailij, quæ in praxi recepta,& à Nobiliſſ. Dn. Schuͤß in dictat. ad tit. de Edend. ſub doctrin. de forma libelli. confirmata eſt per l. 16. 5. z. de pignor.& bypoth. I. jin. C. ſi unus ex plurib. hered.&c. Mynſinger cent. i. obſ.[3:u. 4. Dn. Carpzov. in Iyr. for. Sax. part. 1. conſt. 2. defin. 9. n. 2. Noviſſimè Caſp. Klock. Voto- rum Cameral. Relat. 21. num. 3. G 4.
OaASIRAR v. LXIII.
Petitorium cum Poſſeſſorio cumulari poteſt, Gail. hic. n.2. Lu- dol. Schrader. de feua part. 9.c. 7. u. 15.& ſeqq. Cujac. lib. 7. sbſ. 38. Fa- chin. lib.&. controv.. citat. Cujac. lib. 2. b/¾35. Allegantur pro hac ſen- tentia l.12.§. 1. ffde acquir,poſeſ.l. 25. 5.3 ff. famil. herciſ. Fr. Hottoman-. Muſtz. quæſt. 31. Bronchorſt. cent. 3. aſſert. 85. Hiltr op. de proceſ ludic, part. 2. tit. 9. rubric. de Cumulation. Action. n. 5. ubi pro hac plares cumulat. Dn. Carpzov. Reſponſ. Elector. lib. 1. tit. 2. reſp. 14. qui adducit pro hac J. 7. G. und. vi.& quæ ex Doctotibus tradidimus ſupra ad obſe: v. 7. ſect. z. in limitation.
DisskwrIT Dn. Vultej. de Iudic. lib.1'. 2.n. 45. G ſeqq. perl 3. f de acquir poſſeſſ.& Dn. Cancellar. Schuͤtz. exerc. 24: ad Inſtit. th. ⁊ 0*per 1.13. C. de Rei Vind. ¹ 3. C. de Interdict. l.1Cide appellat, tum quòd alteru- trum reme dium futurum ſit inutile, ſi enim pro actore in poſſeſſo- mo judicerur, Petitorium erit inutile,& ſic in hoc, djure Canoni- co ꝑer cap.dilectus. S. Opaſtoralis.. d cauſ,propriet. Gyoſſeſſ ſicuui in quam plurt᷑⸗

45 plurimis erratum eſt. Sed praxis in contrarium. Addatur imprimis Pro Gailii opinione, noviſſimè Caſp. Klock. Potorum Cameral Relat. 72²·n. 10. ubinon dubitavit dicere de jure communi certo in cain cumulationem illam fieri poſſe. Adde Relat. 65.„. 10.
OBsSERVv. LXIV. SECT. I.
Libellus injuriarum annum& menlem continere debet, etſi eiviliter agatur, Gail. hic. n. 1.
DiSSENTIRRS videtur Thom. Triviſan. deciſe Venetar.3 2.1b. z. n. 11. Socin. Conſ. 1 4. l1.I. n. 10. G 13. laborat libellum, in quo locus& tempus illatæ injuriæ omiſſum, defendere, teſte Proſp. Farinac. de var. ac diyerſ crimin. quaſt. 05.388. Martin. Uran. tom. I.conſil. 11. n. 35. G conſil. 14 n. 56.
VERIOROPINIO Gailii, quam lecuti ſunt Farinac. cit. loc. Modeſt. Piſtor. pol. ⁊. conſil. 3. n. 39. Obrecht. de format, libell. c. 1I. n. 49.
LIMITATIONES omnes ferè quas operose collegit Græ- væus hic. concl. 64,n.2. ſegq: nullius momenti ſunt, quas ordine exa- minare ratio inſtituti prohibet.
§& r. II.
Dies commiſſi delicti reo Petente exprimenda eſt, Gail. bic. n. 1r.
DISSENTIT Mynſing. cent. 2.0b⁄140. nullam tamen addens rationem. Ihidem refert equidem Dnn. Aſſeſſores aliquando hanc ſecutos eſſe ſententiam, ſabticuit tamen nominarim exprimere cauſam. Accedere videtur Ant. latthde Crimin. ad lit. 13. lb. 48 1f. c. 6.5. G.per l. 3. f. de accuſat.
VERTOR OPMNITOGAIIITperrationem, quò d ſic reus de- fenſione ſuã aliquando privari poſſet, Wurmbſ.lib.1.tit.. obſ. z. u. 3. Treutl vol. r. diſp. 4.rb. 11.kir: D. thique Hunn. quaſt. 49. Dn. Carpzov. lib. 2. reſponſ. Flect.ttt. 4.reſp. 6. 7. Joh. Zanger de exception, part. 2. c. 13. n. 16. G 17. quòd& in Civilibus cauſis obrinere autumat Cæl. Ur- ſill.in addit. ad Matth. de afflict. decuſ. z om.7. vide cæterùm Fr. Mar- ci. deciſ. Parlam. Delbin. 720. /. 7. Maſcard. de prebat. concl. 2 8. n. 3. Ccontl. Mml3, Proſp. Farinac. dt inguiſit. lib. r. at. 1 7. 1.n. 18. G 20. Fulv. Paci-
G
3 an. Ae
——
——
—
—
1 1 1

46
andeprbat. lih:ric. 4. n.36. G, 37 G ævæum hic contl. 64. conſid 2 u z. ubi affirmativam rutiorem vocat. Thom. Metlzger cônſil crim 15 5. 13 ubi plures. Ludov. Gomez- ad tit. de Action. 3 ſuper eſt. u. 45 ubhi aliam limitationem ſubjicit. Caſp. Klock TretorumCamaral. Relat. 12 5
mnum. 36. G 8. LIMITAT Gomez- tow. 3.variar. reſolut. c. 11.1. 5. quoad deli- cta, quæ omnitempore lunt punibilia non veròinillis, quæcerto tantum tempore: Sed aulliter. Aliter LiMl TAT Zoel. ad lib. 43.
fu. uum. 25. qui nobiſcum nonpugnat.
Oas ER v. LXV.
AGio injuriarum ad Palinodiam Civilis eſt, Gail. hic. u. 8. Cri- minalem eſſe ſtatuunt Marant. in ſpecul. aur. part. 4. diſtuntt. 1.n. 17. G ſcqq. Dan. Moller. part. 4. tonſtitut. Elector. c. az. cui tamen ſatis fit à Carpzov.in lyr. for. Saxpart. 6 conſt. A 2. defin. 2..
ALITER Dn. Carpzov.lib. z. refponſ. Elect. tit. 12. reſp. 128,„u 20. putat non malè caulæ Criminali æquiparari proptert aptitudinem & incertum eventum, quòd nempe ad pœnam Criminalem deve- niti queat.
VrRIOR OPINIOGAILII, quæ confirmatur exiis, quæ habet Grævæus hic. concl. 65. n. 11. ubi mulros citat. Mynfing. 1. obſ. 98,2. 11. Treutl. vol.. diſp. 30.th. ult. lit. A. Carpz. cit. loc. Ioh. Wurmb. in nucleo lur controv. lib 4 tit.. controv. 4. Paul. Berens diſſert. 14. ad Inſt. Lb 4.them. 2 4.3 Vultej. lib. 2. Ipr. Rom.(. 19.H. 53. Hartm. Hartmanni pract, obſerv. tit. 49. 05. 3.n. 6. Weſenb. in paratit. ad tit ff de injur. n. id. Bocer' dh. 4.d/ſp. 4 th 57. lit. 4. Phil. Henric. Hænon. diß. 18 ad Inſtit. th.
3.Caſp. Klock. vol.3.conſil. 184 n. 63. Mart. Uran, tom. 1. conſil. 7.n. ult. Ludov. Schrader. de feud. part. 2. ſect. 9. n. 51. Author præjud. Camet. Iub rubr. injuria verſ. quod in cauſ. inſuriar. pag.i 58. Gylman. tom. 2) part. ⁊. Hymphorem. vo J7. n. 1.& ſeqq. Caſp. Guilh. Scipio tib.:· deciſ. Cam. Imp. deciſ 2. G lib. I. deciſ.zo. Mynſinger decad. v.reſponſ. 7. n. 14. ratio quòd appellari poſſit ad Cameram hoc caſu, ad quam tamen in Crimina- libus appellare non poſſe in aprico ſit. Thom. Metzger. conſil. triun. Jn. 13. Cypr. Keꝑner. diſh. 22. ad Inſtat. th. 18. Mirarur Bachov. ad Treutl. vol. z. diſb 3 th. 7. lit. A. quòd Gailius
de re hac tanquam dubia diſputet,& magis quòd Marautæ ratio- nes præ

44
nes præclaras vocet, contra quem tamen, Gailium vindicavit Dp- Doct Schuͤtz. in dictat ad tit ff de injur.& famos. libel. ſuh doctrin. de eſſect. pluribus præcipue hoc syllogifmo, in quamcunque actionem pœna ad Exiſtimationem tantùm ſpectans venit, illa eſt criminalis arqui in Ackionem recantatortam pœna exiſtimationem tantum ſpe ctans venit, Ergò.
Major probatur exemplo Relegationis vide l.ſ. in pr. G.28. 9. r.ffde pœænis. Minor clara eſt, qui enim opus eſſet condemnato ad- Recantationem reſervare honorem, vide Gail. ⁵/16. 6.
OrsBk v. LXVI.
Libelli verba improprianda ut libellus ſalvetur, Gail. hic. n. 5. Mynſing. tent. 4. obſ. 5. Gailius ſupr. obſ. G¹. n. 16. Paul. Patif. vol. 4. canſ. 113. n. 9. Lanfranc. deciſton. cent. 3. Seciſ. 296. Carpzov. in1P. F.S. paurt. 1. Conſt. 2. Deſin. 11.
Ahud eſt ſiineptitudo libelli nullo modo ſalvari queat, ut ſra- ctio libelliprorfus inepta fit, Guilh. Durand in Hecul. lib. partuul. 1 4 offic⸗ omn. ludis. 8.6 deſeruit: n. 18,
GBsIX v. LXVII.
Ob ineptum ubellum Judex Actorew in Bxpenſas conde⸗- mnare debet, reſorvatotamen ei Jure agendi exalia cauſa apra, Gail. hic. m. 1. G x* Carpz InlP. F.. part. 1. Conſt. e deſij. 12. Addatur, Gylman. tom. i ſymphor art 3. vot. 15. 20:
Quòdſifortè actor ſimpliciter condèmnarusſit, neque appo⸗ ſitum id propter inepritudinem libellifactum eſſe, tum non ob- ſtabit aoriexceptiorei Judicatæ: quin potiùs ad probationem, quòd proptet ineptum ᷣbellum facta ſit eondemna tio, admitti de=- bet, Guilb, Duran d. in ſhecub ſah. I. parric. I. de offit. omm. ludic. O. S.deſe. ruit. n.1.
Ou s-E EV LXIIX.
Hereditatis petitio eſt aClro Univerfalis, Gail. hic. n. 1.1. Disshrir Bachov. ad Treutl. vol. 1. 4 p. 14.15, 1. cui tamen ſa⸗-
risfeci Nobiliſſ. On. D. Schuͤn in Kictat: ad tii. ſde hered. petit. O8 88-

48 OBsIR v. EXIX. Tertius ſuum Intereſſe probare debet, Gall. hic. n. 4. G ſeqj obſn. 23. Mynlcent. 2.7/.. u. ſ. Berlich: part..concluſ. pract. 25. n. 48. ubi re- fert hanc etiam de lure Saxonico obſervari. LIMITATIONEM habetex Hartmanno Bernh. Grævæus hic concl. 69. u. 5. OB sSEKRv. LXX.
Interveniens tertius ſi ſcivit caulam agitari,& paſſus eſt alium agere ſibi præjudicat, Gail. hic.n.2..
DISSENTIT, quantum colligere poſſum, Aymon Cravetta vol.. conſil. 14. n. 5.
VIRITOROPINIO GAIIII, addantur Berlich. part. r. concl. pract. 25, n. 33. qui more recepto infiaitos allegat, Rosbach. inpræx. Ciy: tit. 47 n. 9. neque poteſt ſententiæ executionem impe dire, Bo- cet. claſf. 6. diſp·.th. ĩ. er l. 63. verſ. ſcientibus ſf de re judic.
OC3 sSEK v. LXXI.
Q. An Intetventio locum habeat corã commiſſario? AEEIR- M AT Gail. hic. n. 2. DISSENTIT Rulant. de commiſar. lib..part. 1. c. 9. u. 5. 1. quòd artes poſſint excipere, ſe ad hoc non eſſe ciratas& c. 2. quòd com- miſſio ſit ttricti Juris, Thom. Michad, de lurisdict. concl. 142. 3. quòd contra talem intervenientem multæ poſſint opponi exceptiones, quæ ſi coram Commiſſario producerentur, differretur actus,& di- lationes non ſofficerent. VERIOR OPINTO GAILII, cui calculum adjecerunt D. Car-
pzov. in Ipr for. Sax.art. i. conſf. 3. def. 3.n. 4. Petr. Frider. Mindan, de
continent. cauſar lib.3.c. d.n.r. ubi bene explicat, cur in reconventio- ne aliud obtineat, Bocer. claſſ. 6. diſp. 5. th. 25. ob jus connexitatis& continentiæ cauſæ, arg. tot. tit. ff. quib. in reb. ad eund. jud. tat.
OS2sSER v. LXXII.
Camera recipit tertias& quartas appellationes, Gail. bic, u. 3. tatio eſt, ne fraus fiat Juriſdictioni Imperiali, Mynſing, cent. 1.0b.15. Da. Cat-

49 Dn. Catpzov. in lib. 3.reonſ.Elector tit. 10. reſponſ. 1. u. 4. Præjudiciũ habet Author præjud. Camer. ſub rubric appellatio in genere. verſ tot. ti- tulus Cod. pæ. m. 15. G19.& lub rubric. exceptiones. verſ- de exceprionibus cauſa. „OBSERVANTIA FORT SAxOHTcr ctiam abrogata eſt conſtitutio, l. un. C. ne lic. in un. ead. tauſ. Dn. Carpzov. d. l.. 12. Optat Petr. Frider. Mindan. lib. z.de mandat.. 27. ut vigori pri- ſtino reſtitueretur, Conſtitutio Cod. in tot tit. ne lic. in un. ead. cauſ. Me tamen non latet, quòd novo planè exemplo illum titulum intelli- gat Bernh. Wurmbler. lib. 1. tit. 2 4.96. 25. u.. De Jure Wurtember- gico bis tantum appellare licet, Bocet. claſſ. G. iſp. 34. n. r.
OSsSER v. LXXIII.
Litis conteſtatio duplex eſt, Affirmativa ratione Actotis, Ne- gativa ratione Rei, Gail. his. n. 2. Gilhauſiin Arbor. Iudic. Ciy.c. 4. ram. 2.n. 3. Gœdd. pol, 4. conſ. Marp. 32, n. 31. Carpzov. in deciſt Iuftr, Saxon. 40./. 14.
1 ArITER has ſpecies explicatas habet Bocer. claſſ. 6. Diſp. 20,th. 15. In theſ.tamen 18. ſe mutare videtur. Sichard. in Cod. lib. 3. tit, 9. ad princ.n.. Rosbach in prax. Civ. tit. 49. n. 5.& ſeqq.
REjreir hanc diſtinctionem cum Gœddæo Grævaus hic. concl, 73. in coronid.& quòd nulla detur latè probat Hunn. in Encydloped. lur. part. 2. tit. i 0. dellit, conteſt c. 1. u. 13.14. G 15. Bachov. ad Treutl. vol. 1. Diſp. 12,th. 2. lit. C. 1. quòd eo caſu, ubi reus affirmativè reſpon- det, non proceſſu ſed nudà executione opus eſt, l.3. 4. G 5. f. de cen- feß. X 2. perl. 14.§. patroni. C. de ludic. ibi:& contradictione obje- Gta. Affirmativa litis Conteſtatio de Uſu fori, dicitur ea, quæ fit ab actore: Negativa autem quæ 1 Reo. Et hoc expreſsè feperitur in der Vntergerichts Ordnung deß Ertz Stiffts Mayntz tin von be⸗ faͤſtigung deß Kriegs oder Rechtlichen Streits. verſ. 2. Etſi aliſex parte Rei tantum Conteſtarionem fieri velint. Vide Vultej. in Tra- ſtatu poſthum.de ludic.ſib.. cap.i. n. 83.& ſeqq.
OassER V. LXXIV. Ante litis Conteſtationem libellus in cauſis Civilibus& Cri- minalibus mutari poteſt, Gail. hie./.4. d 1 H Diver-

50 Diverſum de Jure Saxonico receptum, ubi mutatio libell tantum ante præſtitam Guarantam permiſſa eſt, non ultra, etſi et- jam lis nondum conteſtata ſit, vide Berlich, cie. loc.u. 4. ubi hujus o- inionis patronos collegit. Dn. Carpzova in Ipr. for. Sax. part. 1. conſt. 11. defin.& a. ubi habet præjudicia.
GaArux SEAuuu ruR Berlich. part..concl. 28. n. 3. ubi infini- tos citat, Caſp. Klock. tom. 2. conſil. ⁹§. n. 15. Jac. Ayrer inprosel. hiſt. lur. part. 1.c. 9.bſ. 0./ 3. Noviſſime Caſp. Klock. Vororum Cameral Re- lat. 1 7:7. 7.& Relat. 7. u. 7. G 76.
Hoptr per Depuration Abſchied/ de ann. 1600.§. es ſoll auch wan einmahl. wuratum, neque enim variatio ulla etiam ante litis conteſtationem permiſſa eſt, Denais. in lur. Cam. tit. 175.§.. Cheiſt. Sch wanra. lib. i.proceſſ Cam. c. 41.u. 1I. G lib. 2.6, 7.n. 11. Vent. de Vale nt. in parthen. litigioſ.ih. 2.6. 13.5.25.
OBsSERARv. LXXV.
Citatio à Principe omitti non poteſt, Gail hie. n. 9.
DISSENTIT Chaflanæus in catalog glor. mund. part. ſ. conſid. 124. n. 158.& Marſil fingular. 75 n. 3. Gab Aſinio in praxi ludiciurum elati. 9- 7.6.5&§. 2.
VERITOR OprVIO GArLfrper rarionem, quòd ſit Juris na- turalis, cum ſit Ipecies defenſionis, Clem. paſtoralis de ſeutent.& re ju- ac. Mynſing. cent. 6 obſ G&& cent. ⁊ 0bſ91. W urmbſer. lib. r. tut. 6. obſ. n princ. Rosbach. inprax. Civil. tit. 2. ⁰ 43. per cap.I. X. de cauſ. poſſeſſ. & propriet. be ne que ſi abſolutã poteſtate uti velit Schurff. cent. 1. con- fil.9.7. 6. Addatut Joh. Joachim. à Ruldorf. in Pindicius cauſz Palatinæ paßim.*
OCS ER V. LXXVI.
Litis conteſtatio tam in Interlocutoriis quàm definitivis ad Cameram per appellationem devolutis neceſſaria eſt, Gall. hic. n. z.
DissENTIT ſimpliciter Mammel. teſte Grævæo soncl. 76. n. ſ.— 55 VIRIOR OPTNIOGailiiper Ord. Cam- part- 3. tit. 32.§. 4. Mynſing cent. obſ. i. in n Bocer. claſſ 6. diſp. 20. n. 36, SchwWanman. lib. 2 groceſſ. Camer. c. 13. n. 2. Hunn. in Encycloped. lur, part, a. tu. 0.. 3,7. 24 Andr.

Fl 14. Andr. Kohl exerc, 4 n. 7. ubi laté hanc defendit,& quæ ex Ord. Cam. obſtare poſſent, refutat, etſi fateatur contrariam de Jure veriorem elſſe, præcipuè. 2. Fr. Marci. part. 1, deciſ. Parlam. Delphin. quæſt. 118 4. n. z.
OS3sSER v. LXXVII.
Citatio in notorio, quòd pars præſens inficiari non poteſt, ne- ceſſaria haud eſt, Gail. hic. n. g.
DISSENTIT Bachov. ad Treutl. vol. 1. diſp. 4.th. 8. lit. A. ratio- ne de ea, quòd vix tanta notorietas fiagi queat, ubi reus defenſione vel exceptione carere queat, allegat pro le Gailium, non tamen ex- preſſo loco, forſitan non obſervans ejus in d. n.9. propoſitam exce- ptionem, addatur Conſultiſſ. Dn. Henric. Beſſel. diſſertat. deciſiv. 4. th. 2. pag. m. 77.& quos citavit Rosbach. in prax. Civil. tit. 22. u. 36.& quæ in ſimili habet Caſp. Anton. Theſaurus lib. 2. quaſt forenſ. 96. n. 4.
VIRIO/R OPINIOGAIIII, conferantur Mynſing. cent. 6.o5‧6. u. 7. qui tamen vacillat cent. 2. 2b. 9. ratio quòd finis citatio- nis, nempe omnis defenſio ceſſet, Hunn. ad Treutl. vol. i. diſp. 4. tb. 8. quæſt.38. Evolvatur. c. 12. X. de ſentent.& re lud. N eſe nb. in paratit. de in lus voc. n. 13. Umm. diſp. 5. n. 44. Exemplum in Sacris habemus in loabo, vide lib.ʒ. Reęg.c. 2.& hoco Seculo pervulgatum habuimus in Friderico Comite Palatino, qui conqueſtus eſt, ſe à Ferdinando II. glorio- ſiſſimæ memoriæ inauditum in Bannum Imperii declaratum eſſe, Joh. Joach. àRuſdorfin Vindiciis cauſæ Palatinæ.3 44. Conſule tamen Dn. Cancellar. Schuͤtz in Colleg publ. de Stat. Rei Rom. vol. 1. diſp 4.th. 17. lit. F. per multas rationes.& præcipuè textum in Handhabung deß Land⸗Friedens de anno 15995. tit. declaration der pænuͤber die Veraͤchter deß Land. Friedens/ quam Conſtitutionem non eſſe abrogatam latò probavit cit. loc.
NoraNpuu eſt per areic.3 0. Capitulat. Ferdin. III. Impera- toris Augaſtiſſimi.hoc mutatum non eſſe, cùm ibi diſponatur, quòd obſervari debeat executionis ordo, ſi de facto non conſtet, quòd ſi autem de facto conſtet, nihilominus Electores conſuli debere, quòd ipſum tamen non importat citationem neceſſariam eſſe, ſicuti nos informavit Dn. Doct. Schut in lection. publ. ad proteſſ primæ lu- ſiant. ſub dectrin. de Citationt. H 2 O2*-
V

52 OSSE Rv. LXXIIX.
Titis Conteſtatio& ordo Juris, an in mandatis& relaxandis
captivis requiratur? Affirmat Gail. hic n. 4. multa ſingularia habet hic proceſſus de relaxandis captivis, vide Author. præjudic. Camer. ſab rubric. Captiyus. Hunn. in Encycloped. lur. part. 2. tit. 3. n. 18. brevior etiam terminus paritionis in mandatis de relaxandis captivis in Camera conſtituitur, Grævæus hic. concl. 78.n. 2) in fin. Hoc adruſticũ, qui opprimitur à Potente extendir Joh. Bapriſta Aſinius inprax. ludice
§. 4.1,37. OBS ERv. LXXIX.
Poſtiones exhiberi debent medio Juramento Dandorum, & ad eas reſponderi ſub Juramento Reſpondendorum, Gail. h c. „.10.G 05782„.1. Juramentum illud Dandorum ſpecialiter præ- ſtandum. etſi ſab juramento Calumniæ generali comprehendatur, Caſp. Guilh. Scipio deciſ. Cam. Imp. lib. 2. deciſ. 48.
NorA. Per Depurarion Tags de ann. 1600.§. 123. es iſt auch bey unſern ꝛc. diſpoſitumeſt, quòd non ſufficiat in productis tanrum illa Juramenta petere, ſed neceſſatium eſſe orerenus eriam petere, Schwanman in proceſſ- Cam lib. r.c. 45.u. 2.& ſeqq. præcipuè 19.
OBRSERV. LXXX.
Articuli ſive Poſitiones in Contumaciam pro confeſſis aſſu=- muntur, ſi reusre ſpondere nolit, Gail hic. n. 2. ꝑer cap. ⁊0de confeſſ.in 6. neque citatione adverſæ ꝑartis opus eſt, Grævæus his. concl. 80. con- ſid. 1. n. 2.
LIMITAruR 1. in poſitione, quæ ſine tempore conceptaeſt, Mynſing. cent. 1, 0b.9a.
LIMITATuR 2. in cauſis Criminalibus, quia ibi probatio- nes debent eſſe luce meridianà clariores, l. ult. C. deprobat. Hic autem teſponſio ficta non vera adeſt, quæ præjudicare nequit, I.6. C. de ac cuſat. videatur ipſe Gail.lib.:. de pac publ.0b 15.n. 3. G ſeqq. Plures alle- gat Helfr. Ultic. Hunn. in Encycloped. lur part. 2·tit. 12.( 6.. 39. Ros- bach. inprax. Civil tit 5*⁄. 22. addatur omninò Mynſing. cent. 3.˙5 7:52. ubi diſtinguit,& Author præjud. Camer. ſub rubr. artuuli. yenſ poſitis-
ves 18⸗

5³ nes in cauſis&rc. ag. 43. ubi præjudicia duo haber,& Mynſing. decad. 3. reſponſ. 20.n.10. G14. Limitationem z. propoluit Referens No- rißime apud Caſp. Klock. Votor Cameral. Relat. 1.n. 14.55.
O3SEKRVv. LXXXI.
Judex ſi dabitet, utrum arriculi ſint relevantes nec ne, eos ta- men admittere debet cum clauſula lalvo Jure Impertinentium, Gail. hir. n. 9. Vultej. vol. 3, conſil. Marp. 29. n. 77. ubi rationes. Caſp. Klock. tom. ꝛ conſil. 95. /u.. Martin. Uran, tom. 2. conſil. 52. n. 11. Paul. Paril. vol. a. conſil. 67.. z6. Gylman. tom. 4. ymphor part. 1. vot. 47. n. 15. Gilhauſ in Arbor. Iudic. Ciy. c. 4. ram. z. u. 12.
AMPLIArTuR, etiamſi ſint præſumtivè calumnioſi, cap. licer cauſam, 9. yerſ. per excogitatam malitiam. X. de probat. Argentorat. vol. 1. conſil. O. n. 17. Grævæus hic. concl. 81. n. 18. AMPLIATuR 2. etſi contra opponar pars adverla, Rulant de commiſ. part. 3. lib. 1. cC. 1.n. 5. AM- PrIAruR z. d Fr. Marc., part. I. deciſ. Parlam. Delpbin. 565./. 4. etiam quoad Impertinentes, quam litem tamen noſtram non facimus,
OSrRV. LXXXII.
Poſitio plura capita continens ob unius falſitatem negari to- ta poteſt, ſi contineat qualitatem, Gail. hic.. 16.
DiSSENTIT Mynfing. cent 2.6ſ.. dum ſtatuit, nunquam ob unius falſiratem ſimpliciter negari poſſe pofitionem. Dividenda autem erit, Conſultiſſi Dn. D. Schuͤtz in leckion. publ. ad proceß. ſub do- ctrin. depoſition: Et ita lancitum reperimus in Jure provinciali Wür- tenbergico, Bocer. claſſ 6 diſp 2 2 th. 2r1. Quòd ſi ponens tamen con- tentus tali diviſone eſſe non velit, ſimpliciter negari poteſt ſine læ- ſione conſcientiæ, Jac. Ayrer-in proceſſ. hiſt jur. part. i.c. 12. 0b2. n. 3.
Optima ergò eritpoſitionis diviſio, ad illam que reſponſio, Bocer. claſſ. G. diſ: 14 n. 37:lit. C. Rosbach. inprax. Ciy tit. 52./7. 14. Au- thor præjudic. Camer. ſub rubr. Articuli verſ man ſoll fein ½. 48. No- viſſimè Referens apud Caſpar Klock. votor. Cameral. Relat. 1 n. 57.
OBSBERV. LXXXIII. SEcCr. I.
Juramentum Calumniæ à Procuratore præſtari poteſt, ſi ha- Prar ſpeciale mandatum, Gail, bicn. 1. H 3 DISs⸗-

—
54 2
DrSsturfuxr Cujacius& Albert. de Malet fradeute Berlich- part. I. concl. pract. 31. n. 13.
De Jure Saxonico requiritur, ut perſonæ Principales id præ- cisè præſtent, vid. Reinh. Roſa in addit. ad Dan. Moller art. 1. conſt. 13. n.3.& Berlich. part. 1. concl.pract. 31.n.19. ubi tamen limitat, ratio præ- cipua hæc eſt. quòd Procuratores plerunque ſint litigioſi& in- jurioſi. VIRIOR OPINITO GAILT pro qua infinitos allegat Berlich. cit. loc.n. 14. Covarruv. tom. i. in relection. ad cap. quam yis. de pactis:in 6. 5. ſ. n. 20, Græv. hic. concl. 83 conſid. 1. LIMITAruR 1. quòd à nuncio vel vili perſona pro alio præſtari nequeat, præjudicium habet Author præjudic. Camer. ſub rubric. Juramentum Calumniæ verſ. anno 26. pag. 16. LIMTATuR 2. reſpe ctu Juris Canonici, de eo enim judex urgentem ob caulam ab iplo Principali Iuramentum calumniæ exigere poteſt, etiamſi à Procuratore in animam ipſius jam dum Juratum ſit, præjudicium habet Rulant. in cauſa Franck furt contra Augſpurg in not. ad Fer- rat. cap.⁊.
Hopir vi Receſſ. Imp. de ann. 1614.§. 8. uber dieſes verord⸗ nen ꝛc. non ſolum pats ipſa, ſed& ipſi Proeuratores(exceptis tamen Statuum Imperii Conliliariis juratis) Iuramentum Calumniæ pre- ſtare tenentur, imò in qualibet Judicij parte exigi poteſt eſuldem præſtatio, addatur die Untergerichts Ordnung des Ertz, Stiffts Mayntz. rir. von dem Eyd von Gefaͤhrden. verſ. 4.
SIcr. II.
Jaramentum fidelitatis per Procuratorem præſtari poteſt, Gail. hic. n.†. Marta, conſil. 182:n. 46. G 47. Jac. Menoch. conſil. 426. num. 38.
Qudd ſi tamen Dominus Feudi deſideret præſentiam ipſius Valalli, neque Vaſallas legitimas ſe excuſandi cauſas prærendat, in perſona Juramentum fidelitatis præſtari debet, per text. in 1I. F. 2. verſ.ſed utrum.& ſic diſſe ntientem Marinum conciliat Marth. de Af- flict.decij 26 5 n. 4 5. Covatruvj part. 1. in Relect. ad cap. quamvu. de pactis.in 6.§ 5. n. 19. Fr. Vivius in commun opinion. Theſaur p. m.343 n,. 4. 5.G 6. Emanuel Soatez. in eod, Theſaur qag. 358.n. 267. Hartm. Piſtor. lib. 2.
2247.

20 47.„.59. ubi tamen ſimul notanter fubjicit, hoc ex obſervantla & variis locorum conſuerudinibus metiendum eſſe.
LiuiTAr hoc Fr. Marc. deciſion. Parlam. Delphin. conſt. 1215.5. 7. in dignitatibus Eccleſiaſticis, quòd in his Juramenta fidelitatis per- ſonalitet præſtentur, allegat cap. ego X. de Jurefur.
OBsSER v. LXXXIV.
Juramentum Calumniæ tacitè non verò expreſsè remitti po- teſt, Gail. bic. num. 2. Kosbach in Prax. civil.tit. ĩ0. num. 17. Jac. Ayrerin Proceſſ. Hiſtor. lur. part. 1. cap. 11. obſ.2. n. 29. Gc. 8. 0b.TI. num. 1I. Petr. Gregor. Tholoſan. in Syntagm. lur. ib. 48. cap. 7. num. I1 Sichard. ad Cod. ub. 1. tit. ½9. in pr. n. 10.& ad leg. 2.u. 0. Hartm. Piſtor. fib. 4. Q. 14.. 7.loc. Menoch. lib. de Arb. lud. Quaſt. caſ.z o. num. 3.
Contraria tamen aliquot præjudicia vide apud Authorem Præjudic. Cameral. ſub rubris. Juramentum calumnia. p. 168.
NOTA. Sitamen Judex in Proceſſu calumniam pattis ob- ſervet illud Juramentum exigere poteſt, Valtej. in tr. poſthum. de judic. lib. 3.1ape num. 40. addatur die Unter Gerichts Ordnung des Ern⸗ Stiffts Mayntz. tit. von dem Eyd vor Gefaͤhrde.verſ. 6.
OBsSERV. LXXNXV.
Juramentum Calumniæ conluetudine vel Statuto remitti po- teſt. Gail. hic n. 4.
Disszur=IT Matth. Coler. deciſ. 117. num. 6 per cap. caterum. X. de Juram. calumn. Jac. Ayrer. in preceſſ hiſi. lur. part. 1-t. 11. obſ. 2 n. 26. ubĩ fallitur, dum putat Gailium ſmpliciter talem conſuetudinem re- probare, Sichard. ad Cod. lb. ꝛ tit. 59. num. 12. Laurent. Kirchov. in rbeſaur. comm. opin fol.36 4. Jacob. Menoch. lib I. de arb. lud. quaſt. 1. 20.1. 4 ratione de ea quòd hoc Juramentum ſit Juris divini.
SsD VERIOR OPINIO GalIII, quem ſequitur Grævæua bec concl. 8/.n.3. Sic apud Saxones Juramentum calumniæ generale in totum ferè in deluetudinem abiit, exceptis paucis caſibus(qui te- cenſentur n. 6. G 7.) apud Berlich part. I coucl- practic. 31. n. a.& Dn. Carxpzov in deciſ. lluſtr. Saxon. cent. 1. deciſ 46 n.1. Sic apud Magdeburgen- ſesnonuſu abolitum eſſe teſtatur Jac. Ayrer. in proc ſſ. hiſt. lur, part. 1. c.⁊1. 0bſ 2, n. 4.in fin. Sanà de ratione apud Saxones Juramentum illud
Caluwniæ generale remiſſum eſſe Propugnat Dn. Carpzow- in lpr.-
for. Saxpart. 1onſ. 2. def. 21. ꝑer tot. Obiter

16 Obiter uoto, Caſp. Klock. tom. 3. conſil186. u.5. autumate fru- ſtra, Gailium negare, quòd conſuetudine hoc Juramentum remitti quear, hoc enim expreſsè citato n. 4. admittit.
O BSERV. LXXXVI.
Pœna non Jurantis de Calumnia noncommittitur ipſo Jure.
NEar Gall. bic. n. 6. ante declaratoriam ſcil. ſententiam, ad- datur Vultej. vol. 4conſil. Marp.3 4.1. 90.
AFEINITATIS ergò Quærimus, quid Juris ſit, ubi ante partes invicem ſibi promiſerant non Jurare de calumnia? Reſpondet Guilh. Durand · in ſpecul. lib. 2. part..§. jin. 5. pœnam locum habere non pol- ſe in duabus partibus, proinde tutiſſimum eſſe, ſi Iudex partes, ante- quam juraverint, non audiat.
OBSERv. LXXXVII. SEcr. I.
Juramentum malitiæ toties præſtatur, quoties præſumptio eſt contra aliquem, quòd malitiosè aliquid proponat, Gail. hic. num. 3. Dn. Carpzov. in Ipr. for. Sax. part. i. conſt. 12. def. 20. n. 2. Gilhauſ. in Ar- bor. ludic. Ciy. c. ſ. ram. 9. n. 1. Author. præjudic. Cameral. ſub rubric. Iu- ramentum calumnia, verſ. luramentum malitia. pag. 1§˙8. hoc ipſum præju- dicium ipſiſſimis verbis retulit Caſp. Guilh. Scipio. b. 4. deciſ. Cam. Imp. 23.p. m. 310. Mart. Iran. tom. 2. conſ. 38. n.23.
NOTA. Hoc Juramentum de neceſſitate præſtandum non eſſe, niſi vivà voce in judicio exactum fuerit, vid. Gilhauſ. cit. Ioc. n. r. neque etiam in ſcriptis petiiſſe ſufficiet, Author. præjudic. Cam. ſub rubric. luramentum calumniqa. erſ. luramentum calumniæ, pag. 167.
Sacr. II.
Scriptum probatorium neceſſarium videtur neque reclamare videtur, Gail. hic. n. 5.
DisSEMNTIT Caſp. Guilh. Scipio lib. 4. Deciſ. Cam. Imp. 37.& pu- tat non multùm illa ſcripta juvare, ſed anſam longæ Dilſputationis, præbere, Idem. Deciſ. 77.
Circularem quæſtionem hanc vocat Rulant. de commiſſar. part. 1. lib. 6. cap.. num. ⁊. quem ſequitur Wehner. in ohſ.pract. yerb. Beweiß⸗ Schrifft ubi aliquot latera ex Rulanto exſcripſit.
Verùm hodie adhuc in uſu eſſe videtur, adde Authorem e judic.

.17 judic. Cameral. ſub Rubrica probationes, yerſ. Probation Schrifft. optim Gc. 278.
O B 1 s E Rav. LXXXIIX.
Procurator ex officio datus cogendus eſt præſtare Juramen- tum calumniæ.
AFFIRMAT Gail. bic. n. 9. nõ quidẽ quoad merita cauſæ ejus- ve juſtitiã, ſed quoad alia, v. c. amputandas ſuper fluas dilationes.
Grævæus hic. concl. 88 ,/. 2. fimpliciter& non malè ſtatuit Pro- curatotem illum jurare debere, non obſtante„ quòd Gailius dicat, n. 9. quòd juſſus judicis ipſi nocere non debeat„ cum juſſus ille non noceat, ſed potiùs conſcientiam propriam Procurator ita melius ſalvet.
OBSERVvV. LXXXIX.
Contumacia Procuratoris non jurantis de calumnia nocet Domino.
AFFIRMA Tquoad rigorem Juris Gail. hic.n. z. videantur cita- tid Grævæo concl. 45. inpr.& concl, 89. n.3. G ſaqq. DISSENTIENTIuM opinio, quod non noceat, benignier eſt, quam ſequitur Bocer. claſſ. 6. diſp. 18. n. 15. lit. B.& in Camera can- dem teceptam eſſe teſtis eſt Grævæus hic. eit.concl. 89. 7. y. in n. OBS ER v. XC.
Procurator fiſcalis de Calumnia Jurare nontenetur„ Gail. bx. n. 4.
DISSENTIENTEShabet Joh. Thileman. deBeni Caui. Imper. 47:n..& Græv. hic. concl.9 T. conſid..n.3.
S=ID VERIOR OPINIO GAILII, addantur Mynſing. cent. 1. ohſ. 74: per tot. etſi pars petierit, Gilhauſtin Ar bor. lud. Ciy. c.5. ram.
8.n. 17. Caſp. Klock. tom. 3. conſil. 191.n. 41.& ſegq. ubi ex Joh. Petr. Sut- do Præjudicium allegat.
Conciliarionem tentat Grævæus cit. loc. n. 5. dum Gailij opi-
nionem veram pronunciat, quoad conſuetudinem, contrariam autem veriorem de Jure.
OsS ER v. XGI. S c T. I. Mortuo principali, poſtquam quartam dilationem impe- 1 cravi t,
gn. obſerv.

travit; ejus heres non quintam, attamen novam impetrare poteſt, Gail, bic. na 7.:& 18. præjudicia habet Auihor. præjud. Cam. ſub rubr. prorogatio. verſprorogatio quarta dilationis pag. 29d hoccalu heres ſolen- nia in quarta dilatione de cætero neceſſaria obſervare non tenetur, Myni cent. 1. obſ. 73. Rusg. Kulant. 4e commiſſar. part. i. lib. ².(. è. n. 17.
Ioh. Rüdinger cent. 2. obſtry. ſingal.3 2en.,9.
Ho pig ne mortuo uno ex principalibus neceſfum ſit pro- ceſſm ſuſpendere, donec citatus fuerit heres, adreaſfumendam nempe litem, ſalubriter conſtitutum eſt, quòd procuratotium mandatum ab initio non tantum nomine Principalis, led& ejus heredis in eventum fieri debeat, ut ſcilicet Procurator poſt mottem etiam principalis uſque ad concluſionem, caufam tractare queat. Procurator tamen ille, poſtquam de morte Drincipalis ſui certiot factus eſt, in nomina heredum inquirere, eaque Cameræ inſinuare debet, ut decreta eò meliðs formentur, vid. R. J. noviſſ. de ann. 165 4. §.97:Damit auchzum vierdten!adde notata infta ad lib. 1050.1 09*n. 4⸗. Gadobſ.iII. num, 24.
FE Gn. II.
Prorogatio- dilationis adhuc cuerentis non elapſæ datuf- Gail. hac. n.20.
DISSENTITaliqun ο Authot præj ud. Catn. ſuh rubr. dilatiprohandi·verſ. 2& 3 ⁴g.108. dum ponit, quòd ſi poſt effluxio- nem primæ vel ſecundæ dilationis de impedimento in conrinenti doceaturs ſecunda veltertia coneedi poſſit: lbidem habet præjudi- cium conſentit inſuper Rulant, pare.i lib. 2:c. 8, ,92
S D VRIONOPINIO GAIIIſ: Evolvantur ſequen=- tes, Caſp. Guih. Scipio in lib 4 Aeciſ. Cam. linper. 99. Be rlich.part. Ion=- cluſipract. 39:7. 68 ubi infihiros allegat, Kosbach.in prax. Ciwil tit. 37. num21. Hann. in Encycloped. lur part. 2. tit. 124c.ſin. 171 Pr. Orlepius in“ Iur Camer. rubric. dilatio pag. m. 6. Dn. Catpz0v. in lpr far. Sax. part.1. conſt. 15idefin. 15. Gœdd. vol 3 onfil. Marp.3 2 7.88.& vol. 4. couſ.23. 4. Hier. Matlian. 4eciſ. 90 1n. 8. Quod enim extin tum eſt.prorogartne- qait; Mode ſtin. Viſtòt parti. conſil quaſt 6G½ mQ⁶6 d. Sic finita dilatione Jas quæſitum eſt parti, quod ipſ abſque cauſa perprorogationem 1
auferri non debet, Marc. Anton. Natta part. 2onſilz8na. Addarar e
Author

59 Authof præju die · Camer. ſub rubric prorogatio, paßim, Rulant.: cit. loc. n. 6. Hartm. Piſtor. quæſt.39. n. 19. OssERAR v. XCII.
S T cL r. I.
Pro Senibus quinquagenarij habentur, Gail. hic n.7. Helfr. Ullcic. Hunn. in Encycloped. lur. part. 2. tit. 18. c. 3. n. ldem, quod hic de Senibus maſculis, etiam de fœminis partui vicinis ſtatuit Grævæus hic.concl. 9 2*1. 9.
Tutius erithoc atbitrio Judicis committere, conſule Menoch. iib. z.de Arbitr. lud. queſt. aſ. 9.&rſeq. Author præjud. Camer. ſub rubr. com mißio ad perpetuam rei memoriam. verſ quamyis dici. pag. 86. Berlich. part.i. concl.pract. 46 n. 8. Joh. Thilem, deBeniga-Obſery. Camer. 2 1gen-
xecoſt. 4. n. 2⸗ 5 c x. II.
Ador etiam ante litem conteſtatam Examen Teſtium ad per- petuam rei memoriam petere poteſt, ſi fortè Reus Exceptionem li- tis conteſtationem impedientem opponat, Gail. hic.. 12. Conr. Rirtersh.in Nov. part. 9. cap. 2 2.n. 35.
14 HopIn poſtlitem conteſtatam etiam peti poteſt per ea quæ habentur in R. l. de Ann 1500.§. 125. Es ſollen auch Commißisnes. Denais. in lur. Camer.tit. 81.§. 4. Grævæus hic. concl. 9 2˙. 4.
OaSERVv. XCIII.
Publicatio teſtium ad perpetuam rei memoriam fit, quando judicium coram Ordinario eœptum eſt, Gail. hic. u. 6. etiam poſt li⸗ tem conteſtatam. Helfr. Ulric. Hunn. in Eneycloped. lur. part. ⁊. tit. 18. 6. 3.7. 15. Mynſing cent. 4.05. 71:n.5.
Oblcurèé aliqualiter loquitur Gailius, proinde nota, quòd illa publicatio fieri polſit tum in Camera, ſi ſcil. id petatur, præjudi- cium vide apud Author. præjudic. Camer. ſub rubr. commißie ad perpe- tuam Reai memoriam. verſ.. rotulus pag. ð4 · tum etiam à Judice ordinario coram quo calus diſceptatut,& proinde Rotulus teſtium 2à Came- ra petitur, textus eſtin R. l. de ann. 1600. 5.als auch offtmahls ꝛc. Idem Author, cit. loc.& ſub ead. rubr. verſ. quæritur an commiſſio, pag. 86. G 87- Vultej. ol.3. conſil. Marp. 29.1,110, G 11 1. Schw anm. lib. i receſſ. Cam,
1 2 6,46
1 b V 1

60 6. 46./. 9.& quomodo fieri debeat, bene docet Schwanm. ibid. uo 60. G Authot. præjud. Cam. cit. loc. Caſp. Guilh. Scipioin lib. z. deciſ. Cam. Imp. 111.. 14.
DISTINGuuxT alii, quosretulit& refutavit Eerlich. part. 1. concl. 46. n. 56.
OBsEKR v. XCIV.
An in commiſſione ad perpetuam Rei memoriam citatio re- quiratur?
AFFIRMAT Gailius, id regulariter verum eſſe, hic. n. 4. Alii ſemper eam requirunt, Author. præjud. Cam. ſub rubri c. Commißis ad perpetuam rei memoriam. pag. 85.& examen aliäs nullum eſle aſſe ruit Nic. Everhard. conſ. 22 n. 5. arg. 1. 9. C. de teſtib.
LIMITATuR oOpinio Gailij, ſi periculum ſit in mora, vel etiam actortimear potentiam& tyrannidem ejus, contra quem illi teſtes producuntur, Berlich. part.. concl. 46. Proſp. Fatinac. in tr. de teſtib. lib 3. tit. 7. q.72. c.1. n.. G 36.
O1SI R V. XCV. Srer. I.
Teſtis extra Articulum deponens non probat, Gail. hic. num.;. Ant. Natta. yol. 1. conſil. ↄ 6 uum. 7. Fr. Vivius kb. 2. Deciſ. 400, num. 23- Videtur enim deponere non juratus.
LIMITATuRI. fi circa pertinentia judex interrogaverit,
Bald. de Perul. vol I. conſil. 50.n.. L. M=ITATuR. z. ſi juraverit ſe ve-
ritatem ſuper articulis& tota cauſa dicere velle, vel ſi juraverit ſim- liciter ſe veritatem dicere velle, quod muleis authoriratibus fir- mat Helfr. Ulric. Hunnius in Encycloped. lur. part. 2. tit. 19. cap. num.
37.& ſeqq. Jac. Ayrer. in Proceſſ Hiſtor. Iur, part.. c.8. uum. 10.& ſeqq. Hor- tenſ. Cavalcan. de Teſtubus part. ſ. num. 132.
CAuTILAMnota, quòd Judex à Teſtibus Juramentum expo- poſcere debeat, quòd non tantum ſuper articulis ſed tota cauſa ve- ritatem dicere velint, Bald. de Peruf. vol. 4. conſil. 4 57·-num. z.
SEcCr. II.
Interrogatoria parti adverſæ communicari non debent, Gail. bic. n. 6.
DTISSENTITRutger Rulant. de Commiſſar. part. 4.lib. r. cap. rr- aum. 6. non tamenut mihi videtur firmis adeò de rationibus, omnes enim

61
enim veræ eſſent, ſi non ſuſpicio ſubornationis ſubeſſet, neque hulc nodo ſatis durum cuneum invenit cit. loc. num. 13.
VIRIOR SRGO opinio Gailij, conferantur Rosbach in Prax. Ciil. tit. 55.num. 10. LiMITAT n. 1I. Jac. Menoch. ltb. 2. de Arb. Iud. Quæſſ. cent. 2. Caſ. 175. n. 2. Jac. Ayrer. in Proceſſ. Hiftor. Iur. part. 1. cap. 8.05.5./.13. Rob. Marant. inſpecul. Aur. part. 6. de Inter rogation. num ult. Neque aliter accipio Chriſt. Barth. part. 2. ſentent. Cam. pag. 319. lit. G' Hier. Schurff. cent.. conſil. 8G. n.-. Hortenſ. Cavalcan. in tr. de Teſtib- part. 4. 123. Et hinc eſt, quòd à Judice parti adverſæ interrogatoria
communicante appellari queat, Fulv. Pacian. e Probation. lib.. cap. 65. t. 116. G 117. niſi forte conſentiat pars. d.n. 116.
S EC r. III.
Si Commiſſarius dolo, culpã vel negligentiâ teſtem ſuper jaterrogatoriis non examinaverit, examen non erit nullum, Gai! ha. n. 7.
DISSENTIT Proſp. Farinac. in tr. de Teſtih. lij. 3. tit. 8. q.73. n. 3. Citatut ibidem cap. per tuas. 48. X. de teſtib.& atteſtat. quod late expli- cat Paul. de Caſtro vol. i. conſcl. 246. u. 3.
VERrTOK OPINIO GAIIII, nam repeti poſſunt teſtes, Myn- ſing. x. ob.32.& decad. i.reſponſ.3. n.19. ratio, quòd poſt atteſtationes inhabilitatem teſtiũ allegare& probate queat Reus„ Rulant. de Commiſſpart. 4.lib. A.1lib.. c. I.. 4. Jacob. Menoch. vol. 4. conſil.311.n. 26. & Befoldus obirer part. 2. conſil.. u. r. G 15. KRobert. Marant. inſpe- vul. aur part. S. de Interrogator. n. 19. Barth. tom. r. ſentent. Cam. ag. 1129. ht. D. repetuntur ergò teſtes, ſed denuò jurare eoguntur, Dn. Carp- z0v. Ipr. F.§ part. 1. conſt. 1 G. defin. 3 2. u. 6. Hier. Schurff. cent. z. conſ. 86. num. z.
FEcC r. IV.
Judexnon datis interrogatoriis ſuper omnibus circumſfantiis interrogare deber, Gail. hic. n. 8,
DrSszwrruNT Boſſius& Aretinus, qui putant in arbitrio Judicis poſitum eſſe. Sed latéè hos refurat Rulant. de Commiſſar. part. 4. Iub. r. cap. 6. in Addit. lit. A. Conſultiſs. Dn. D. Schuͤtz in Tection. Public. ad Proceſſ de ſexta ſpecie plenæ probationis, per 1. 6.§. i.ff. de offic. Praſid. Tenetut etiam Judex interrogare, atquc illud etiam poſt concluſionem in
3 cauſa

62 Tauſa facere poteſt Natta vol.j.conſil. 46.n.z. Aym. Cravett: vol.. con- 1ſil. 857.n. 17.imò quando Judexab æquitate movetut, Fr. Marci part. 1. Peciſ. parlam. Delphin. quaſt. 75§ 4. num. I. G queſt. ⁊22. num. 2.& part. 2. quaſt. 232. u.4. Vntergerichts Ordnung des Ertz⸗Stiffts Mayntuit. von Zeugen Eyd. venſ.·. OBsSERV. XCVI. SEor. I.
Pars, contra quam ꝑroducuntur teſtes, citatur, ut videat teſtes jurare, Gail hic. n. 5. Hann. in Encycloped. Iur. part.⁊. tit. i 8. c.z. Jac. Ay- rer, in proceſſ hiſſ. lur part. ic. 2.069.„. u. 1½. Bart. adl.7. ff de donat. num 4. Carpzov. Ipr. F. S art. 1. conſt. 16. def.31.n.4& ſeqq. Gœdd. vol. 4.onſil. Marp. 16.n. 191. G 192. ubi plauſtrum allegatorum vide.Caſp.Klock. tom. i. conſ. 0.n. 2 23.& tom.. conßl. 20 0. n. 15. Matt. Uran. per diſcurſ. tom. 1 couſil. 1.n. 9 Fr. Marci part. 1. deciſ. Parlam. Deiphin. 908. 7. 4. Matth. de Afflict deciſ. 39. n. 3.& deciſion. 28.u. i.
LIMITATuR, ſiin Summariiſſimo agatur poſſeſſorio vel In- quiſitione formanda, Gœdd. yol. 2. conſil. Marp. 28. n. 56. Sed Caſp- Klock. tom. 3. conſil,1 9 4.n. 207. luadet, ut ſciente reo adhibitisq; ejus Interrogatoriis, tales teſtes iterum examinentur.
Scr. II.
Judex Examen Teſtium in Civilibus& Criminalibus aliis committere poteſt, Gail. pic. n. 10. ratio eſt utilitas publica, ne delicta maneant impunita, Gail. lib. i, de Pac. Publ. cap. 9.n.&.& ſeqq. Mynſing. cent 3.obſ.40. G HopIE magis dubium non habet propter Articulum 72². Conltitut. Criminal. Caroli V, Hunn, in Encycloped. lur pPart. 2. tit. 19.44.„.n.6. KRESTRINSIT tamen n.7. adde Grævæum hic concluſ. 9 6. N.1.& ſeqq.& conſiderat. I.
ORIsSIKRVv. XCVII. Szcx. I.
Commiſſarius Examinis conſenſu Partiam ſubdelegare po- teſt, Gail. hic n.i. Præjudicium vide apud Mynſing.- cent. 5.0 7. 41. pere. fin.§. 1 X. de efic.& poteſt. lud. deleg.
DiSSENTIT Rücger Kulant. de ommiſſar. part. · lib.3. c. 5.u.3r. ubi dicit, arguwentum firmum à Judice delegato ad Commiſſa- rium Teſtium duci non poſſe 2. Commiſſarium non conſtituere, ergo nec ſubdęlegare poſſunt: Fatetur tamen Rulant, num. z2. quòd
Fonſuctudine contraria récepea ſit. Com-

§ Eer. II.
Commiſſarius Cameræ labdelegare poteſt, Gail. bfc. n.9 aĩ⸗ cendi tamen debet diſtinctio inter Receptorem& Examinatorem:
DTSS2WTIT Rutg. Rulant. de Commiſſar part. i lib.3.6. 5.n. 10 ſ expteſsè in Commiſſione permiſſum non ſit. Inſuper diſtinctio- nem illam oppugnat n. 17. attamen n. 32. ſubjicitz quòd confuetudi: ne hæc Diſtinctio approbata& roborata ſit.
OsSER v. XCIIX.
Commiſſarius Inferioris Judicis, an teſtem imme diatè Ims- perio lubje tum exeminare poſſit⸗ AFFiRMAT Gail hic princ. In- tellige tamen non invitum, Caſp. Guilh. Scipio Iib. 4. deciſ. Camer- 1mp.18 4. Rulant. de Commilpart. ⁊. lib. 2.c. T.n.rr.
Quomodo Mediati ad teſtimonium compellantur vide apud Author. præjud. Camer. rubr. teſtis pag.m. 339. verſ. teſtu mediate. Ru- lantcit. loc. 7
OsrRv. XCIX. SECT.: I.
Teſtium produſtio ſumptibus producentisfieri debet, Gail. He.num. 1.
LiMITANTfiexaminanda ſir petſona egregia, tum enim alii ſumptibus ipſius perſonæ producendæ, vide Jac. Menoch deArb. lu- dic. Quaæſt. lib. 2.cent. 31a.2 28.n. 12. Alii ſumptibus ambarum partium id fieri debere exiſtimant, Menoch. ibidem num. 26: Rectiùs fentit- Hottenf. Cavalcan. in Ty. de Teſtib. part.. n. 126. nullamq́; limitatio- nem admittit: Adde Grævæum his. concl. 99.
SP c r. II.
Teſtibus viaticum ſappeditandum, rum ſumptus præftandi quos probabiliter domi feciſſet, Gail hic. n.2. Reſpe ctu Ruſticorum certam ſammam præfinivit Carolus V.in Conſtirut. Criminal. artic. 75. octonempe Crucigeros dietim, Rutger Rulant. de Commiſſur. purt. J. lb 3 cap. 13 num. 10. Obiter addo, qusd E uſticus equo utinon: poſfit in itmere, Gail. hit num. 4. quòd tamen fallere, ſi ægrotus vel* lenex fuerit, docuit Kulantacit. locrn. i0-in fin.
S& c T. III-
Teſti integri ſumtus ſupped itandi ſunt, neque de ducendi illi,-
quos veriſimilitor domi feciſſet, Gail, bicin.⁊c Däisskzu-

64 DISSENTIT Kulant. de Commiſſar part. 1. lib. 3. c. 13.n. 14. in fin. ubi refutat Grævæum,& ſuæ aſſertionis rationem locat unicsin eo, quòd ſit Juris publici onus,& proinde gratis ferendum. DrSS E N- TIENTES vide apud Ayrer. in praceß. hiſtor. Iur. part. 1. c. 4. 0/+1.n. 27. GaAILII OPINITONEM in praxi fundatam ſequimur, addatur Grævæus hic. concl. 99 conſid. 2. Nic. Boër. conſil. 40. u. 123. Jac. Ayrer. cit. loc. n. ⁊8.& magis tandem in Gailij ſententiam inclinat Hortenſ. Cavalcana in tract. de teſtib. part. 3*½. 126. in med.
5 E G x. IV.
Si teſtis mercenarius ex operis diurnis ſe, uxorem& liberos alere tenetur, certè illarum ratio habenda erit, Gail. hic.n. 8. quòd ad omnes Opifices, Operatores, Vinitores& artifices, qui manibus vi- ctum quærunt, extendit Joh. Papon. lib. 6. tit. 12. arreſt. G. perl. 6. C. quemadm. teſtam, aperiant. ubi tradit in Regn. Franciæ id obtinere. teſti quid dari poteſt pro recompenſatione operarum, quas perdit, Fr. Marc. quaſt. 48 8. part. 1.n. 6.
O3 SEKRV. C.§% rT. IJ.
Jurans non revelare Secreta, ſi in Teſtem producatur, id jura- mentum ſervare non tenetur, Gail. hic. n. 4. Mynſing. cent. 2.0b.78. Conſultum tamen erit à Judice quo ad hunc Effectum abſolutio- nem petere,& ita bene monet Rulant de Commiſſar. part. 2. lib. 2. c. I1. n. 24.
SFer. 11.
Sacerdos compelli non poteſt ut ſecreta Confeſſionis revelet, Gail.hic num. 8.per cap. 2. Si SaceraoſX. de Offic. ludic. Ordinar. cap. 12. o- mnis utriuſq, ſexus X. de pœnitent.& Remißion. Secreta enim illa non ut homo ſedut Dei Vicarius ſcire intelligitur, per text. ind. cap. ſi ſaserdos Præjudicium notabile vide apud Dn. Carpzov. in I. P. F.§. part. 1. Conſt. 16. Defin. 7o per tot. alia Exempla habet Cubach. Cent. QO. lur. Pol. Decur. 4. quæſt. 2. Adde Bernh. Grævæum hic Concl. 100. Conſider. 1. per tot. Menoch. de Præſumption. lib. J. præſumpt. 89 num. 26. G 27.
LIMITANT hoc Gloſſ. Roman. Jal.&alii, quo ad Cauſas ma- trimoniales, ſed id re ctè non attendit Maſcard, de Probation. concluſ. 377. num. 4.& ſeqq.
Imò

65 Imò quia teſtis ſemper de veritate deꝑonere debet,&utger Rulant. de Commiſſar. gart, z. lib. ⁊. cap.. num. z. Sacerdos v. veritatem ut homo non ſciat, pęrcit. textus, etiam Revelare non poteſt, vel ſi revelat, ejus dictis fides non habetur, quia deponit contra legis Prohibitionem, quæ depoſitio nulla eſt, per.5. C de legib.
1 S.E c r. III.
Clericus in cauſis Laicorum ad perhibendum teſtimonium
compelli nequit, niſi aliunde forte veritas haberi nequeat, Gail. hic. n. 16. 4 STMPLICITER ego dicerem Clericum ſemper, etſi alii teſtes forte haberi poſſent, examinandum eſſe, cùm majorem fidem fa- cere poſſit quàm alius, præcipuè cum inveniantur qui dicant, quòd quatuor Sacerdotibus plus credendum ſit, quàm ſex ſecularibus, Marta conſil.A 4·„. 4. G conſ-8 7./. 30. G31. Durand. in ſbecul. lib. 2. Part. ⁊.de Requiſit. n. 8. Et hic, illud traditum Doctorum, locum inve- nire poſſit, quòd ſcil. magis digno non ſine cauſa magis credatur, quæ mea aſſertio optimè defendi poteſt ex iis, quæ tradit Carpzov. in lr. for. Sax part. i conſt. 16. deſin. 69.
Scr. ly.
Proxeneta utriuſque de partis conſenſu teſtimonium dicere compelli poteſt, Gail. hic. n. 17. DissgurIr Gloſſa Saxonica refutata à Matth. Colero. deciſ. 197.7.3. G 4. plures vide ap. Alexandr. vol. 7. conſil. 43. n. z. teſte Dn. Vultej. infr. cit. loc. n. 192. SEau Mun GAITruM, cum quo in idem inclinant Vultej. vol. 1. conſil. 15. /. 19 2. Bald. de Perul. vol. z. conſ. 5o. n. r. Addatur Caſpar. Klock. Votorum Cameral. Relat. 43./. 8. vide tamen n.34. LIMITAruR quoad proxenetas juratos& à publico ap- Probatos, Simon à Groenweeg: de legib. abrog. ad lib. 5. ff. 14. n. 3. Lim. 2. in cauſa Dotis, Joh. Aloyſ. Riccius. in Collectan. Deciſion. Collect. 146. OasSIK v. Cl. S.cr. I. Teſti injurato non cre ditur, Gail. hic. n..er l. 9. C. de Teſtib. cæp. 5&☛ 42.§.Teſtes X. eod. Gœdd. yol. 4. Conſil. Marpurg. 16. n. 106.& Cenſ⸗
34 1.174. Caſp. Klock. yol. z. Conſil. 68. n. 10.& Vol.3. Conſ. 10¼, u. 153. & Cos.

66 & Conſil. 107.n. 8.& Conſ. 200. n. 10. lImò ne Clerieo quidem Dn. Carpzov. in I. P. F.S part.l.Conſt. 16. Deſin. 69. n. 6. E ſeqq. à quo ta- men Diſſe ntit Fr. Schenck, in progymnaſm. For. lib. ⁊:tit. 1z. num.*. LIMITATuR 1. quo ad Teſtem pro Reo Deponentem Vul- tej. Yol.-Conſil. Marp. 1. num. 198.EIMITATuR. 2. Quo ad Teſtem de confuetudine deponentem Calp. Klock Vol. 3. Conſil.0³. num- a38. quod tamen pugrà nomcaret. CAur EIloco tradimus, quòd ſi Teſtes Injurati depofuerint cum juramento, de novo exawinentur, Dn. Carpzov.inl. P. F.. part.
. Conſt. 16. Defn. 2. in fi. bg an8 3.*. II.
uramentum partium voluptate teſtibus temitri poreſt, Gaif- hic n. 2.& Græv æus hic oncl. 101. conſid 2.n. 4. ratio quòd reſpiciat u- tilitatem parris, cui pars renunciare queat, Mynſing. cent. 3 obſ. 80.. 6.& cent. 1 ob.3. in fin. G cent 6.obſ 3 2.1.z.& Hartm. Hartm. iit. 15. obſ⸗ 13.2.3. Valtej vof. iconſi. 15 199. Carpzov. Pr for. Hax.hart. r. eonſt 16. def. 13·per l.pen C. deact. Fr. Sche nek in proymnaſm fori part. ⁊.iit. 1 2.n. ſe Bart adl. 7 ffde donat. n. 5. Untergerichts Ordnung deß Ertz Stiffts Maynz von beybringung und beweiſung. verſ En. Ne que requiritur Judicis conſenſus, Mynſing. cit. obſ.32 n. A. Helfr Mric. Hunn. in En- ipcip.lur: qart.* tit. 19 6. 4u. 13, non tamen tacitè, Catp. Klock. tom. 2. conſi. ᷣ. u. 3. Innumeras pro hac vide apud Proſp. Farinac- jract. de teſtib. iib. 3.tit.. q. 64. n. 84. Car Pz. ſpr for. Sax. part. conſt. ⁰. def. 31. n. 7.
TuBEORIOCA OR VrRITATI verius videtur teſtibus Jura- mentum à partibus in Judicioremittinon poſſe, quòdut ſtatuam, fuadoruiilitas publica, ne lcil teſtes injurati fallum deponant, Judi- cis enim cauſa probaxiones ſiunt,(quam ob cauſam etiam Juder ſuperfluam multitudinem teſtium reſecare poteſt, l..§ 2: f de teſtib-) conſtat igitur Juri publico per pacta privatorum derogari non pol- ſe per vuſgata. Ex ita nobilcum lentit Hortenf. Cavalcan. in tract. de neſtib urt 3.).44. ratio ejus eſt, quòd Juramentum ſit divint Juris (vid. Menoch. de Arb. lad quaff. Ui..cent. 1. q 26. n. 3.)& proindè re- mitti non poſſit. 1,2 e
Jura⸗

67 S 2 c r. III.
Juramentum in matrimonialibus teſti remitti non poteſt, Gail. hic. n. 6. Hunn. in Encycloped. lur part. z. tit. 9C. 4i. 16.
LIMrrAr hoc Proſp. Farinac. de teſtiblib. 3.tit. 8. 9.7)4 u. 94. ſi agatur de matrimonio contrahendo. Verum fi matrimonii favor facit, ut in caſu, ubi de diſſolvendo matrimonio quæſtio verſatur, Juramentum remitti nequeat, non minor& hoc in caſn, ubi de contrahendo agitut, ratio erit, nempe quòd teſtes injurati faciliùs fallere, vel verè promiſſum matrimonium negare qucant. Ecce
Faar ſpem ita etiam ſentientem invenio Chriſt. Be ſold. part. 6. con- 1.2 61„.8. e
SIcC r. IV.
Teſtis ptius deponons& poſtea jurans in continenti, probat, Gail. hic. num.ↄ. Hunnius in Encycloped. Iur part. ꝛ. tit. 19. Cap. 4 · num. 19. ubi plures.
Ut juramentum præcedat ſimpliciter& quidem rectiùs re- quirit Dn. Carpvov. cit· loc. Definit. 69 num. 7. Opinio Gailii ſecun- dum Mynſing. cent. 4.09—77.(qui tamen ſupra cent. 3.057. 80. ſimpli- citer diſſenſit) procedit, ſi pars ſtatim, non admonita ad juramen- tum ſe obtulerit& ſponte, non requiſita juraverit: Sed hæc limi- tatio dubia, ſi non falſa, evadit ex traditis Rulant. de Commiſſar part· ꝛ. Lb. 2.44p. I2. num. 17.
S1 Cᷣr. V.
Conſuetudo ut Illuſtrihus& Nobilibus injuratis credatur, valet. Gail. bic. n. 2. Et hoc in Bohemia& Archi Ducatu Auſtriæ re- ceptum eſſe teſtatur Helfr. Ulric. Hunnius in Enccloped. lur. part.⁊.tit. 19.c4p. 4. num. z. ubi plures.
CoxrRARTüUM Rulant de Commiſſar part. z. lib.. Cap. 11. num. 3.
G 9. non ita infirmis Stabilivit Rationibus. Et cùm hodie Poten-
tiorum poteſtas& libido nimis creſcat, nullà meliùs quàm Religio.
nis vi reſtringitur& inhibetur. Sed e ½ α 1. VI.
Teſtes ſub juramento quo Principi adſtricti ſunt deponere
volentes de neceſſitate non admittuntur Gail. hic.n.15. K 2 FArTIT

68 FALrIT ſide Conſuerudine ita deponere velint Caſp. Klock- Vol. 3. Conſil. 10¼. 2u*. 237. G 238. adde Sect. hujus Obferv. DisSENTIENTTBus latisfecit Ralant. de Commiſſær. part. z. li. 1. 44p. II. num. 5.& ſeqq.
OCBsSBK v. ClI.
Teſtes domeſtici, familiares, ſubdiri& alii inidonei recipi ſſunt, ſi veritas aliter haberinan poreſt, Gail. bic. n. 9. Carpzov- ppr. for. Sax. part. x. conſt. 16. def. 54·m. 7. Fr. Schenckà Tautenberg. in progymnaſm fori. lib 2.tit. 1 2.n. 2 6. ubi bene hanc rem explicat, Helfr. Ulric. Hunna in Encycloped. lur, part. ⁊ tit. 19.6. 3. ubi FaLEENTIA s plu- res proponit. Nic. Boët. conſil. 40:1n.98. Fr. Vivius, hb. z. deciſ. 400,m. 17. vide tamen ejus lib I. deciſi. n. 4.& ſeq. Fr. Marc. lib. 1. deciſ. Parlam. elphin 1119.1. 8. Adde tamen Steph. Gratian. tom. z. Dꝛſceptation. Fo= renſuæp.37 4. num. 2& ſeqq.& tom. I. cap. 14 4·n. 28!—
Subditis tamen re gulariter minor quaàm aliis te ſtibus fides ha- betur, S' xtin. vol 3.conſil-Marp. din 80.& vol. ꝙ conſil. 16. n. 107. ubi dicirur, quòd rejici queant,& vol. 4 conſil.37, 39 5. FAàrEir tamen ſi ipſis Juramentum quo Domino adſtricti erant, remiſſum fuit, Dn. Carp⁊ov.cit. conſt& def. 64.. 4. Jac. Ayrer: in yroteſſ hiſt. lur, part. r.c. ſo˙ſ 30i Er noviſſimè Caſp: Klock. Votorum Cameral. elat. o- n.16. Sscproreiinnocentia& defenſione etiam reſtes inidonei ad- mirttunrur, Sixtin: vol. 2. conſil-⸗Marp. 16. n. 75. Fr. Marci part. r. Deciſ. Parlam Delphinal.&νν: 23 non tamen plenè probanreãdem de cau= sa, Anton. Gomczr tom] 3 variar. reſolurc Tz. n. 1z. Aliud tamen eſt, ſi alii teſtes intervt niri potuere, vid Caſp. Klock. tom. I. conſil. 26. u 19„ Notanter etiam vide Dn. Carpzov.. conſt. 16. defin. 73, per tot. cum præjudicio, adde Hunm cit:tr.c. 8.n..
3 OGss EE v. ClII. Pablicatio teſtium eſt de Juſtitia„non autem de ſubſtantia Prote ſlus, Gail. hic.nS.
DrSSENTIT Gloſſ in'. prolatam O de ſentent.& interlos. omn. Iilic, lit O& refutata eſtà Bald,qui eandem, quam Gailius. fovet Kſtentiaw imcit./ rolatamn.p.& Fr. Mate. Decij. Parlam. Deiph. quaſt. So&ρ.. G 4.. VrRror

69 VrRIOKopinio Gailij, quam ſequuntur Bocet. el. 6.Dß 25. theſi dz.& Ummius Diſp. 16 th 13./. 87.
OB sSEK v. CIV. SECr. I.
Teſtis etſi ante examen factum id quod in Judicium deductũ affirmavit&in ipſa depoſitione illud negavit, tamen judicialt de- poſitioni hoc ipſo præjudicium non fit, Gail. hic. n. 7.
DiSSENTIT Barrolus, citante Ant. Capycio, deciſ. 142.n. 6.
VEROR OPINIO Gallij arg. c. II. X. de probat. quèd nem pe meritò pro proceſſu Jadicis præſuamatur, Joh. Papon. 1b. 9. tit. 1. ar- reſt. 3. Nic. Boðt. deciſ. 10. n. z.& conſil. 40.u. 116. G 117. Bald. de Pe- rul. vol. ſ.conſil. 171.u. 2. ratio, quòd in judicio invitus& juratus per- Bibere ceſtimonium cogatur, Grævæus hic. concl. 104. conſid. 1. n. 2. Kroitrarur Menoch de Arhbitr. ſud. quaſt. lib. 2. cent. 2. Caſ. 108. n. 27. quò d integra& plena fides hoc caſu non habeatur.& proinde etiam Ju- ramentum ad ſupple mentum deferri non poſſit: Aſſecla etiam hu- jus opinionis eſt Mynſing cent. 6. 0b. 4.n. 2.& latè Covarruv. lib. 2. tom. ꝝ yar. reſolut. ⁊ 13 n 7.tirc. in. Jal. Clar. ſentent-ſib 5. S. fin.pract. Crim. quaſt jæ n. 1. cire fin.& Fr. Marc. part. 1. Deciſ Parlam. Delph. quaſt. 487. n. 3.& Bald. de Perul. d. los-
Sr c r. II.
Teſtis poſt depoſitionem aliter deponens, etſi in articulo
mortis fiat, priorem conteſtationem non lubvertet, Gail. hic. u. 7. DiSSENTIENTES allegat Mynſing, cent. 2. obſ. 86. n. 2. & ſead..
SEPVERION ODPINTO Gailiy. Hunn. in Encycloped. lur. part. ⁊. nit. 19.c 6.n. 1. Jul. Clar ſentent. ib.. 6,in.pract. Crim. q. †2. n. 10. in med. N c. Boëi conſi! 40.n/. 118.
LiMTar notanterhoc Gailiftraditum Caſp. Klock. tom. 3. conſil.9 ½ 88.& præcipuè 9.in cauſa Veneficij.
Quidobrinear, i quis bis cum Juramento conttaria deponat, videri poteſtapud Ant Capyc. deciſ. a z ⁷. 1r. O3 SrKV. CyV. Srcrx. I. Efſte ctus publicationis atteſfatorum eſt. quòdnec in ſecunda inſfantia ſuper uſdem veldirectè contrariis alli teſtes produci que- ant, Gail hic.n. a- K z) DISSEN=

70
Dissswriunr communiter Legiſtæ teſte Guid. Papæ. eciſ. 14.lit. E.& præjudicia pro hac haber Mynſing. cent. 1. obſ. 41.& in Curia Ducatus Wurtenbergici recepta eſt, teſte Bocer. claſſ 6. diſh. 23, th.. vide pro hac ſententia plures apud Hunn. in Encydlop. lurpart. 2 it 19. 16. 3 n. 28.
VERIO/R OPINTO Gailij, pet cap. cum veniſſet, 2 5.I. Ceteſtib.& atteſtat. ratio eſt timot lubornationis, cap. fraternitas, 7. X. eod. Ko- bert. Marant. in ſpecul. aur. part. G. ſub rubr. de appellationibus. n. 1 6. 162, Novella Conſtit. Auguſt. Electoris Saxon, lib. 1. c. 16 in fin. Præju- dicio firmat Guido Papæ. cit. loc. lit. D.& deciſ.;47 u.2. pro hac plutes Helfr. IIlric. Hunn. cit. loc. n. 29. Dn. Carpzov. in Ipr for. Sax,part. 1. conſt. z1.defin.. On. Vultej. vol. 3. conſil. Marp. 29. n. 65. Fr. Schenck is progymnaſm. fori:lib. 2 tit. 12.1. 6 7. Steph. Gratian. rom. i. Diſceptat. Forenſ. cap. 158. num. 9.10. G 13.
1LIMIrAruR, ſi Conſuetudine ita receptum ſit, Ant. Fab.
in Cod. ib. d. it. Jf. de fin. G. per tot.& præcipuè num. 6. Sacr. II.
Alii Teſtes admittuntur, ſi quis legit Atteſtationes, non plenè ſed tantum perfunctoriè. Gail hic. num.3. Rutger. Rulant.de commiſ- ſar. part. i. lib. 6. cap. 2. num. 19. arg..Incivile frde legib. Helfr. Ulcic. Hun- nius in Eneycloped. lur. vart. ⁊ tit. 18. cap. 3.num. 22. Cæl. Urfſill. in Additio- nib. ad Deciſion. Matth. de Afflict. Deciſ. 216. n. 6.
CoRNrRARIA opinio mihi certè probabilior videtur. Etſi enim hoc caſu pars plene de Atteſtationibus Teſtium informari nequeat, ſæpius tamen anſam& occaſionem habebit, dubitandi de Relatione Teſtium, quòd nemype illa ad probationem ejus(quod probandum erat) lufficere non poſſit, proinde tentabit dolosè alios informare& lubſtituere. Ex veteribus, qui nobiſcum ſenri⸗ ant, quidam citati ſunt a Cæl. Urſill. cit, loc. n. 6.& ſunt Bald. Felin. Decius.& Cotta. Adde pro hac Berlich. part. i. Concl. Pract. 38. num. 86. G 87.
S. 2 c r. III.
Inſtrumenta poſt Publicationem Atteſtationum tectè adhue
producuntur, Gail bic. num. 4, infinitos allegat Berlich. tit. loc. nam. 89. Vui-
b V

71
5. Vultej. ol 3. Conſl. 29. num. 109, G Vol. 4 Confil. 23.. rh.& Conſ 46 n. 158. Modeſt. Piſtor. Vol. Conſil. 1 7. aum. 29 per cap. cum dileclus X. iie Fide Inſtrum.& vol.. Conſil. 6. num.33
LiMTTATIONE M vide apud eundem V0l. 2. Conſu. 34./. 90⸗ & ſeqa.& præcipuè num. 45.
De Jure Jaxonico& vi Conſtitutionis Electoralis Auguſti pært. I. Conſt. 16. verſ. So ſoll auch/ ꝛc. aliud obtinet. Berlich.„art. ho Concl. cut. 38 num. 50.
O1S EIR v. CVI. Scr. I.
Fiſco agenti Keus luas actiones contra ſe iplum edere tene- tur, Gail bic.n. rr.
DisSEMTIT Marc. Ant. Mant. eujus tamen rationibus quòA reſpondeat Philip. Maſſinus, me edocuit Rulant. de commiſſar part. 2- 1b. 5.c. 19. n. 7. in addir.
Irp VERIOR GPINTO Gailii, addantur Menoch: conſil. 405- 9.7. Cautè tamen accipi debet ibid. in num. in. Bocer. claſſ. 6. diſp. i4 th. S8. Caſp. Guilh. Seipio lib. 4. deiſ. Cam. Imper. deciſ. 12 5. ubi præ- judicium.
LrMITATuRI, In cauſis Criminalibus, Gail. hic.„. 11 Helfr. Ulric. Hunn. in Entyclop. Iur. e. 2. fit. 18. Ce 4. u. ull. Græ v. hic. concl 106⸗ conſi. 2.n. 3. LIMITAruRK 1. Si fiſcus aliunde Inſtrumenta conſe- qui poſſet, Er Zoannett. in!,1. C. de Edend.n. 13. raio eſt, ut ed minue hæc prærogativa Juri communi deroget.
S GC r. II.
Uſurarij tenentur edere Codicem Rationum, Gail. hic.. 12. 8c Sræv conſiu. 3u 1. lmò Uſuratiorum heredes, Rulant de commiſſ par- 3.b.. c. 19.h. 13.—
LiMITATun, ſt uſuræ ab ipſo reſfitutæ ſunt, tum enim adedi- lonem ſuarum rationum adſtringi non poſſe tradidit Fr. Zoannett- al cit. 1. C. de edend. n. 27.
AMntrATuK 1. in Jadæis fœnus exercentibus, Gail. hic. n. 12. Bocer. c. G. diſp T4 th. St. lit. B. Rulant. de commiſſ. cit. locin. 12. Nonob- ſtante quòd quicam diſſentiant, quos refutavit Philipp. Maſfin. ad. 4. 1f.de Eaend.n. 98. teſte Kulant, cit, lec. A4PLIA TuR 2. quoad pus
blicanos

72 blicanos, caupones& ſtabularios, Gail. bic n. 3. Rulant. cit. lac, n. 125 Zoannett. alleg loc. n. 28,& ſeqq. ubraccuratè hoc pertractat& er- aſciat. Me tamen non latet ab hac diſſentire Bocerum claſſ. 6. diſp. 14. th. G6o. lit. C. neque adeò levibus de argumentis, citatl. 10,§. 1, ff. 4e edend. ibi: neque ullos alios ſimiles, Subjicit præterea, quòd nora Pontificiis conſtitutio in§. cæterum. clem. i.de uſur. non poſſit extendi ad alios caſus, in quibus de uſuris non agatur, præcipuè cùm ſit pœ- nalis. 2. quòd publicanorum& ſimilium officium non improba- tum, ſe d nece ſſarium& permiſſum ſit.
O38.ER v. CylIl, Scr. I.
Conclaſio in cauſa de Jute Civili neceſſaria vel de ſubſtantia non eſt, Gail. hic. in pr.
DISSENTIT Baldusin Margarita ſua Verb. Concluſio in cauſa&c. & exiſtimat de ſubſtantia proceſſus eſſe, per Auth. Iubemus C. de ludic. teſte Mynſing cent. 3. 05.17. n. 4. cum Baldo ſentit Jac. Menoch. e Arbitr. lud. Quaſtisn. lib. i. Quæſf. 3y. Addantur citati ab. Helfr. Ulric. Hunnq. in Encycloped. lur. part.. tit. 21. cap. 2. num. i. Bocer. cl. 6. Diſp. 27:th. ſ. Ummius Diſp. 9. th. 1. V ultej. lib. 3. de ludic. c7ap. 9.
VL2RIOR OPINIO Gailii, Conſuetudo enim Judiciorum Concluſionem in cauſa introduxit,& eam Jus Canonicum appro- bavit in Clem. ſæpe de V.§. Joh. Bapt. Aſinius in Prax. ludic.§. 3. cap. II. num. z. Adde Chriſt. Schwanmann. in Different. lur. Ciyil.& Cameral. Different.6. num. i.
SI ¼r. II.
Concluſio in Cauſa in Camera neceſſaria eſt„ Gail. hic. u. 2. Rutger Rulant de Commiſſar, part. I.lib. 2. cap. 18. num. 2. Schwanman. lib. i. Proceſſ. Camer. cap. 53.n. ⁊ Gilhauſ. in Arbor. Iudic. Ciyil. cap. 4. Ram. 1. num. 3. ubi variis Provinciarum ordinationibus idem receptum probat. Helfr. Ilric. Hunnius in Encycloped. lur. part. 2.iit. 21. ap. 2. num. F. Addatur Referens apud Caſp. Klock. Votor. Cameral. Relat. I. n. 243. E ſeqq.& Relat. 3. n. 42§. Joh. Harprecht. de Proceſſ Iudic. Diſp. 5. cap. I. th. 4. t. A.
LiMITArun quo ad Cauſas Summarias, in his enim ita ſtri- è non obſervatur, Rosbach. in Prax. ceri i 70 un Menochie Arbitr.

75 Arbitr. lul. QuR b. uJ357.. Jok Dapt. Aſnius in Prax. Iudic.§. 3. cp. l. munu. 2& 3. G§. 23. Cap. G.limit. 7.u. 2. G 3. Petr. Gregor. Tholol. in S;ntagm. Iur. uniyerſ. lib.& 8 cap. 17. num. 2. S cx. III.
Concluſio nis in cauſa nota eſt Renunciatio, Gail. hic. num. 4. per text. in cap. Paſtoralis X. de Cauſ. Poſſaſ& Propriet. Card. Tuſchus Pract. Concl. lur. lit. Cconcl. ĩ⁵½ 5. u. r. Kulant de Commi ar. part. 1. lib. 2. cap. 18. num. J. Kob. Marant. in Specul. 4ur part. 6. de Concluſ. in Cauſ. num. 1. Rosbach. in Prax. Ciyil tit. 70. num. 1.& ſeqa. Joh. Harprecht. de Pro- cel. ludic. Dip. 5.th. 1,cap. 1.
DISSENTITRectée Conlultifl. Dn. D. Schüͤtz in Leckion. Pu- blic. ad Proceſſ. Prim. Inſtant. ſub Doctrina de Concluſ.in cauſa. 1. propter cap. 11. X. de Probation. ubi diſertè ſeparantur Cauſæ Concluſio& Re- nunciatio.. Quod in Formula Cõcluſionis(quæ habetur, in Ord. Cam. part. 3.tit. 23.) nullaKenunciationis ſed ſubmiſſionis judici fa- ctæ mentio fiat: Et hancceu invenio eriam ſelegit Joh. Fetrar. Montan. de ludic. Prexercit. Uib. 2. cap. ult. circ. med. ubi rectè diverſitatem notat,& inter cætera monet non tantum vocum Etymologiam ſed& rem ipſam inter ſe differre.
SIE cC r. IV.
In cauſis criminalibus nunquam in oauſa concladitur, Gail. hic. n. 11. pet I. 18.§. 9. ff. de quæſtion. Mynſing. cent. 3.0b.17.n. 13. arg.I.27. f. depæn. Idem cent. S. obſ. ſ 6. u. 8.& cent. 5.06b. 13:1/. †.& hoc propter fa- vorem innocentiæ Rosbach. in prax. Civil. tit. 70 n. 13. Gilhaulſin Arb. Iud. Ciy:. A. r am.&. membr.. Jul. Clar. lib. 3. ſentent.. fin. pract. Crim. quaſf. GI.n. G. Joh. Baptiſt. Aſin. in prax. ludic.§. 23. c. G. limit. 2. u. 1. Hunn. in ve el ha⸗neee1 c. 3. n. 6. Chriſt. Beſold. part. z. conſil. 53. n. 8. erſi renunciatio inrervenerit Gilhauf. in Arb. lud. Crim. c. 6. part. 3. . 14.
Dextrè explicandus eſt Gailius, ex Vultej. in tr. poſthum. de ludic. lib. 3.c. g. qui rectè dicit concluſionem in Criminalibus etiam locũ
habere, non tamen quoad effe ctum ut ſcil. in favorem innocentiæ aliæ probationes intervenire nequeant.
5. V. See ae, am hasReſerwerornaCladlüle⸗leFroJuglon⸗ ri⸗

74 ſexĩpturarum admittenda non eſt Gail. bic. u. 1. Gilhauſ. in Arbor. ku- diciar. Civil.cap. 4 · Ram. 6. num. 6. 1 In Regno tamen Neapolitano Clauſula illa magnum habet Efle Ctum Vivius. lib. 2. Deciſton. 23 3. num. 8. Adde Martam in Digeſt. Noyiſſ. ſub. Tit. Concluſis cap. 6. OaAS I1RKL. ClIX.
Juramentum neceſſarium an Judex ex officio poſt concluſia- nem cauſæ parte non petente deferre poteſte AFFIRMAT Gall. bic. n.3.
DissEuTIT Neſenbec. in paratitl. ad tit. de turejur. u. 10. pet ꝛationem, quòd Judex niſi imploratus officium ſuum impartiri non debeat Nic. Vigel. in methad. lux. contrav. lih. 2.c. 16. de offc. lud. regul. 4.
S=ID VERIOR OPINIO Gailij, evolvzantur Fachin. lib. r. controy.c. 16. Treutl. vol. 1. diſp. 21. th. 10. lit. B. Joh. Bapt. Aſin, in prax. Iudic.§.3.c. 17. n. 4. Caſp. Klock. vel. 2. conſil. 75·n. 23-
OQaSERV. CIX. S EC x. I.
Sententia in mortuum lata valet tum, ſi Judex ex allegatione judiciali id compertum non habeat, etſi de cætero ut privatus hoc ſciat, Gail. hic. n. 4. DISSEWTIT ſimpliciter Robert. Marant in ſecul. aur part. 6. de 6 ſentent. n. 107. ne quidem in calu ubi pro mortuo ſententia lata, ad- datur Joh. Bapt. Aſin. in prax.. ludic.§. 31. c. 12.4mpl. 21. n. 2. Quòd ſi autem per Procuratorem litigetur mortis principalis mentio fieri debet, quæ ſi omiſſa fuerit, ſententia nulla evadet, Idem Ma- rant. n. 108. GAITIuM szauuxruR Hunn. in Encyclop. Iur part. 2. tit. 22.(.3. „. 10. Author præjud. Cam. ſub rubr. ſententia, verſ. dubitabatur aliquan- do. 313. Joh. Ferrar. Mondan. de appellat. ſih. l.6. 6, verſ. ſunt& alij mo- di.pæg.3ʒz.· Calumn. i. Calp. Klock. Votarum Cameral. Relat. 2.n.17. Idem dicendum eſt de morte Civili partis Idem Klock. Relat. 00. num. 10. AppDANTuRomninò quæ ſupra adobſ-91.. 17.& 18.& in- fra adobſ. I.n. z. notavimus. Hiſce enim per K. I. noyiſſ. nonnihil derogatum eſt.
SEcr. II. Siante concluſionem in cauſa altera partium in fata conce-
dat, he-

dat, heres ad reaſſumendam e auſam citatur', melius tamen foret ſi tuncin procuratorem(tanquam litis Dominum hetiam ſententia pronunciaretur, Gail. hic.n.17. Kobert. Marant in ppecul. aur.part. 6. de Jentent n. 108. vide de cæterò Receſ. deput. de aun. 1600. 5. nach dem auch im Zweiffel. Chriſt. Sch wanm. ſib. i ꝓroceſſ. Camer. ‧. 42.7. 5I. Bo- cer. claſ 6. diſp.32,th. 35. Denais.in Iur. Cam. ſub. rubr. citatio ad reaſumen⸗ dum.§. a. Græv. bas. concl. 109. conſid. 2.n. 2.
MurATA hec ſunt per R. l. noviſſ. ut notavimus lupra adabſ. r. n.17.& 18. A6datur ſect. 1.præced.
OQaSzKv. CX.
Expenſæ compenſantur ſi ſententia à qua, teformatur, Gail. hic.n. 6. ratio quia uterque victus& victor eſt adde Menoch. de Ar- bitr. lud. quæſt. ib.i. cent. 2. caſ. 177.n.Ty. Gœdqd. vol. J. conſ. Marp. 26.n. 274 Helfr. Ulric. Hunn. in Encyclop. lur part.z. tit. 22. c. 4. n. 5o.
DISTINGuIT tamen infra vb.152. n. 5. an ex iiſdem actis an ex aliis noviter productis probationibus ſuccubuerit„quam di- ſtinctionem firmat Sichard. ad Cod.iib. A.tit.. leg. 12. verſ. ſed luramen- ro. n. 10.
LrMrrA ruRſilis habeat plura capita hoc enim caſu expen- ſæ pro uno capite compenſari, pro altero vero adjudicari poſſunt, Ant. Faber. in Cod. lib.. tit. 18. def. 27. per tor.& Græv. concl. 110.yn. r.
Quid importent verba illa, in Judiciis uſitatiſſima, compen- ſatis expenſis, bene explicat Author præjud. Cam. ſab rubr. expenſa. rerſ. cum in fine pag.131. nempe das jedes Theil ſeinen Koſten an ihm ſelbſt haben und tragen ſoll. ubi præjudicium videre eſt.
OBsSIR v. CXI.
In Camera in ſolum Principalem ſententia fertur Gail. h’c. n. 2- Mynſing cent. 6.o5.II.. 2. Nævius ad l.4. f. de re ludic. n. 2. Rulant. de commiſſar. part. 4.lib. 8.. 12.n. 9. quod& in aliis ſummis tribunalibus receptum eſt, perpendantur ea quæ Græyv. hic. concl. rr.n. 9. collegit.
AMPTIATun ut procedat eo etiam in caſu ubi procurator defunctus eſt neque jam dum ad reaſſumendam cauſam Principalis citatus fuit. Author præjud. Gam. ſub rubr. ſententia. verſ. procurators mortuo dubitatur. pag. 513.& ſeq.
Hoprr etiamaliquando in Procuratorem ſentemiia fertur- 1 2 ſi nem⸗

764
Fnampe Prineipalis mortuus, neque jam dum heredum nomina p que]
nota ſint, K. I. neviſſ de ann 16 54.§.97. damit auch zum vierten. adde
dicta ad obſery. 91.n. 17. G 18. G 06.109. n. 4 OBsS KAR v. CXII. SEcr. I. Cauſæ matrimoniales ad Cameram non pertinent, Gail. hic. n. 17. De nais an lur. Cam. tit. 187.§. 1. Barthin ſentent. Cam. part. ipag. 41 2-
ht. C.& part.⁊ pug 83.lit. G. Matth. Stephan: de lurud. lib. 2. gart. 1. C. 3. H⸗
2/5 Kittershul. ad Noyell part. 9..10:n. 20.
LiMITATuRREG réS 1. quoadproceſſum nullitatis, exem⸗ plo cauſarum Criminalium, vid. Mynſing. cent. 4,0b. 42. Matth. Ste⸗ phan de lur id cit c.3.n. 159. Colleg. publ. de Stat. Rei Rom. vol. 2.diſp 2.th.- 7. lit, B. Dn. Rein king. in Reg. Ses.& Eccleſclaſſ. i.lib. 3,. 10. u. 26. Thom. Michadl. de lurisdict. concl. 39 lit. B. Læ MI TATuR 2. quoadpunctum competentiæ, quod præjudicio firmat Author præjud. Camer. ſub rubric. matrimonium. er licet autem:pag. 2 28. LIMI TAruR z3.reſpectu perſonarum Cameralium, ldem Author cit. loc. verſ- quando inter per- ſpnas. 9ag. 229. Dn. Reinking. de Reg, Secul.& Eœcleſ. cit. loc. n. 28. LiMI- TATuR 4. in caſu: ubi quæſtio illa in mero facto conſiſtat, exem-
dla vide apud Stephan. sit. α.. 559. Dn. Limn. de lure publ.lib..c. 2. n.- 188. Tom. Michael. de Iurusdiction. num. 4 2 lit. A4., LiMirATuR 5. in caſu executionis Rei Judicatæ in cauſa matrimoniali, cit. Author rubr. executoriales. verſ executoriales in cauſis pag. 127. Li MITATuK G. S' Status Auguſtanæconfeſſionis in cognitione Cauſarum ma- trimonialium per officialem aliquem Pontificium ullo modo tur- Betur, tum enim mandata& proceſſusin Camera auff den Religi⸗ on Frieden decerni poſſunt, præjudicium vide in caula Dortmund contra officialem zu Coͤlln apud Anton. Bullæ. in oper. horar. ſuctiſiyar. diſcurſ.7.n. 7.—
Sedan privilegium Auſtregarum locum habeatin cauſis ma- erimonialibus, diſputarum vide apud' Authorescitatosa Guilh. Anton. nn tract de reſcript. morator.in corollar ſect,. roroll.. Addatur Pett. Frid. Mindan lib. r. de proceſſ.c 10:n. 2.
Novam Viam proponit Dn. Reink. de Reg Sec.& Excſeſicit. loc. m. povtum putarimmediatosconveniendos eſſe coram ſuis Conſilia- glis extra tamen Aauſtregatum ordinationem,& quidem hanc ob⸗
ratio=

7 tarionem, quòd Superiorem non tecognoſcens poſſit coram ſnis Confiliariis conveniri, Imme diatos autem in Eccleſiaſticis& Spi- riruahbus propter ſuſpenlam Jariſdictionem Superiorem non re- cognoſcere. Ergoò. Propvſuit pracedl. n. 32. G ſe*‿ varias opiniones, easg, reftavn. Et hæc ipſa Domni Keinkingii opinio dubia Ht, Bconfi- derantur ea, quæ in medium protulerunt Argentorat. vsl conſil. T. n. 12 6.& ſeqq. eamque latè examinavit Dn. Limn. ad lus publ lib. 4 8. 6.9 4 G ſeqqs varias opiniones vid. ap. Limn. aꝛt. loc.& Bullæ. cit. diſcurſ. m. 8. Quidergo ſi dice remus, quòd Ordinarium nullum ferchæ cau- ſæ judicem habeant, ſed lites plerunque conſanguineis utriufque partis vel Arbitris ab iiſdem electis terminari ſoleant-: Sed fateor rutius eſſe acquieſcere, quàm in re tam obſcurâ& Cælareã& deciſio- ne indigente multum temporis terere& perdere. Ergò, Elige, eui dicas, tumihi ſola ꝑlaces. E G r. II. Neque in ſecunda inſtantia circa cauſas matrimoniales Jurifi dictionem fundatam haber, Gail. hic. in fin. DysseNrir ferè Mynſing, decad. 1. reſponſ. 6. G expreſse Pett. Frid. Mindan. de proceſſ. lib.. c. r0..z. per rariones ſanè non elum- bes, T. quòd matrimonium ſir negocium omnium gtaviſſimum& Periculoſiſſimum, c. Pn. de procur. in 6.& proinde meritò appellatio- nem in calocũw habere debere. 2. Reſpondet ad rationem opi- nionis comratiæ, qui autumant, quòd hæ cauſæ ad forum Eccteſia- ſticum ſpectent,& proinde ad Pontaficem non verò ad Gameram appellahdum ſit. Adhæc enim reponit, quòd plerique in Imperio- forum Bccleſiaſticum non recognoſcaut. Addo quòd adhuccon- ttoverſum ſit, an non cauſæ matrimoniales ad forum ſeculare per- tineant quod cecognovit ipſe B. Lurher. in proæm. Von Ehe⸗ſachen. verſes kan ja ntemnndlaͤugnen/ daß die Ehe ein euſſerlich weldlich⸗ Dingiſt/ wie Kleider und Speiſe/ Hauß/ Hoff/ weltlicher Obrigkeit unterworffen/ quiipſe paulò pôſt abhorrens ab hujus cognitione fabjicit, Wo wir beginnen Richter in Eheſachen zu werden/ ſo hat uns das Kampradt bey dem Ermel ergrieffen/ und wird uns fort reiſ⸗ ſen daß wir muͤſſen auch uͤber Leibund Guth richten/ da ſeynd wir dann hunnunter under das Rach und erſoffen im Waſſer deß Reld⸗ lichen⸗

7⁸ lichen Handels ec. cirante Dn. Limnæo de Jur. publ.ib. 4 c. 8.*. 9. Hanc tamen litem obſtinatè meam nonfacio.
O BSER Vv. CXllII.
Judexad quem, exequitur ſententiam, à qua malè àppellatum fuiſſe, pronunciavit Gail. pic. n. 3.
DISSENTIT Joh. Andr. in addit. ad Specul. Durand. lih. 2,art. 3·de execut. ſeutent. 5.2.n. ro.lit. O. in med. per rationem quòd equiſſi- mum ſit, ſublatã appellarione(quæ executionem impe diverit) executionem ſententiæ ad eum iterum reverri.
DE JuRE SAxONTcCoO receptum, quòd Judex cujus ſenten- tia eſt confirmata, executionem habeat, Berlich. part. 1. concluſ. 79. n. 11. G 12. addatur Joh. Bapt. Coſta. in tract. de remed. ſubſid. remed. 4. u. 9.& 10. appellatio enim reducit rem ad eum ſtarum, in quo erat tempore litis conteſtatæ.
OS33IR v. CXIVy.
An Pœnam fiſco velparti adjudicatã Judex remittere poteſta
AFFIRMAT Gail. hic. n. I. ſi fiat per reſtitutionem in Integrum, illa Remiſſio, Reſtitutus tamen hoc modo pœnam contumacialem expenſarum non immeritò ſolvere tenetur, conſalantur Grævæus, & ab eo citati, hic concl. 11 4. n. 4.
OBSERv. CXV. SzcCX. I.
Eccleſiaſticus Jadex Secularem implorat, ſi omnia fecĩt, quæ facere potuit, Gail. hic. n.2. G 3. Jac. Menoch. yol. a. confil. 1104.n. 12. ubi copiosè authoritatibus pugnat, Card. Tuſch pract. concluſ-lit. C. concl. 25.7.11. Joh. Bapt. Coſta in tr. de remed. ſubſid. remed. 21.. n. 3. Ant. Natt. vol. 3. conſil.529.inprins. Magenhorſt in comm. ad Ord. Cam. part.3. tit. 48.pag. m. 496. Petr. Frid. Mindan. ii. 2. d4e mandat. c. 65. n. 9. Caſp. Klock. in mantiſſa, Votor. Cameral. Relat. 169. num. 464.
Affinitatis ergò Q. an Judex Secularis Auguſtanæ Confeſſio- ni addictus exequi teneatur ſententiam Judicis Eccleſiaſtici Pon- tiſicie Religioni addicti? quam affirmativè decidit Author præjud. Cam. ſub rubr. brachium ſeculare verſ. quanao ludex Secularis&c.& ut mihi videtur non infirmiter, inſuper dubium, quòd oriri poteratex con- ſtit. Religion, removet,& quidem per§.20. damit auch hberihe Ie᷑ Ge.

22 fe&c. R. I. de ann. 1553. Dubium creant tradita Dn. Theod. Rein- king. de R. S.& E. lib. 3.claſſ. 2.6.2.n.31. Adde calam notabilem ex Jèh. Thilem, de Benign. peutecoſl. 1.obſ. Cam. 40. n. fin.
& RC r. II.
Brachium ſeculae omiſſo Judice medio Immediatè in Ca- mera invocari poreſt, Gail hic n. 9. Nic. Vigel. in method, pract. obſery- Cam. Imp. lib. 2.6. 20. regul. 12. 5a.374-Petr. Er. Mindan. lib. z. de mandat. 6. 5. n. 5, qui tamen ibidem ultrò fatetur text: in cap. cum ad yerum. 6. uuſf. ꝑ6.& cap. ꝓrincipes. 20. cauſ. 23.. 5 indiſtin qè loquentes juxta ge- neralem Juris rationem meritò quidem intelligi debere, ſed hoc in Camera hodie nonm obſervati, ſubjicit.
CorkARKIuMN videtur ſentire Author præjud. Cam. ſub rubr. brachium ſeculare. verſ⸗quando ludex&c. his verbis: quando ludex Se- aularis requiſitus a ludice Eccleſiaſtico pro executionis ſententiæ ejusdem ludicis Ewcleſiaſtiti non vult impertiri brachium ſeculare, recls tali caſu ad Cameram pervenitur&c. Ergò non rectè altero caſu ubi adhuc Judex interme- dius eſt. Et hanc nifallor, firmat Jul. Magenhorſt in part. 3. ad Ord. Cam. ad tit. 48. pag.m. 496. Habemus inſuper textum generalem in Ord. Cam gart. a.tit. ⁊9.§. v. à quo neceſſe eſt ut exceptio demonſtre- tur. Addantur quæ noravimus unfra ad Obſ.119. n. 2. hujus lib. i.
Nou*r A 8i Secularis fententiæ nullitatem animadvertit exe- cutionem differre deber Gail. hic. n. 3. per text in cap. ſiquando. X. de re- ſtript. Ioh, Bapt. Coſta in tr. de ſubſid. remed. 21.n. 7. Card. Tuſch. in concl. pract lit. B. concl 125. n. ult. Addarur omninò Joh. Aloyſ. Kiccius in- Collectan. decißeon. Collect. 73. LiMITA Tun, ſi nullitas ſit latens vel ocul= ta, Ant. Natr. vol. 3, conffl. J29. n. 5.& Cæſ. Urſill. in addit. ad deuiſ. 24- Matth. de Afflict. n. 13. 7 14. Obiter quæritur ſi exequendo modus excedatur ad quem Judicem appelleturevideatur idem Rigcius Col⸗
leckan. 13233 S E G. III.
Delegatus Judex Brachium ſeculare invocare nom poteſt pro- Executione ſententiæ niſi priùs de ſua Competentia docuerit Gail.- hic. num 1 0* Nic. Vigel. im Meth. Pract Obſ. Cam. Imp lib. z tap 20 Reg 12 in fin.a3 74 Vide Remiſſivè Card. Tuſcfium Pract. Concluſ lit B. cncle, 12 5in. 6. Ei Hoc etiam in Delegato Pap& re quirit Ant Natta Vol. Con- (l A. num. 37. DISS1⸗

go
DrSSENTIT Petr. Frider. Mindan. lib. 2. de Mandat. cap. 65. n. G.
Ser rationem quòd Delegatus Executionem non habear, ſed quòd
ejus Juriſdictio poſtquam judicavit(nec intereſt an bene an malè
ſuo functusfuerit officio) ſtatim ſinita ſit per text. in 1. 4. C. Quomod.
& quand. Iudex cap in literis X. de Oſic.& poteſt. delegat, addatur ipſe Gail. infra Obſ.12 7*u.. G& 6.
LIMITAruR tamen in Delegato Papæ vel Principis per cay. 2. ſane&c, ſignificaſli X. de Oſſic.& poteſt. ludic delegat.& cap. Paſtoralu§. pra- terea X. de offic. ludic. Ordinar. eſt in Terminis Joach. Mynſing. Dec. x. Relp. G.uum. 6.
O3SIKVv. CXVI. SEcr. I.
Cautio de non moleſtando in Futurum ſi à parte ia Libello non petita neque in ſententia expreſſa, in Executione impetrari pot- eſt, Gail. pic. n. 1. per rationem quòd ex natura ipſiũs Actionis veniat J un, O. uti poßidet.& Grævæus concl.1 26. num. 1. Adde Author Præju- dic. Cameral. ſub Rubric. Cautio. 68.
Norà De Jure Civili hæc Cautio tantum in ſervitutibus re- cepta fuit l. pen. ff. de Servit.& Aqua. ſic uti demonſtravit Conſultiſſ. Dn. Doct. Schuͤtz in Dictatis ad ib. 43. ff. tit. 19. ſub Doctrina de Eſfectu cui addatur, 60.. i. f.de yſufr.& Bachov. ad Tr. V., Diſp. 25.th.. lit. K.
Srcr. II.
Evictio ex natura contractus debetut, etſi nulla ejus facta fue- rit mentio Gail. hac n. 7. per l. 6. C. de eyict. I, 6o. eod. Dn. Carpzov. lib. /§. reſp. Elect. tit. G.*ſponſ.. n.. Dn. Reinking. infra cit. loc. u. 14 4. ubi co- piosè hujus aſſeclas recenſuit, in tantum hoc verum, ut etſi conve- niſſet ut non teneretur venditor tamen ultra prodeſſe non poteſt, quàm ut venditor non teneatur de eo quòd intereſt, Gœdd. yol. 4. gonſil.ỹO.n. 112.11 4. Hartm. Piſtor. lib. 2. quæſt. 19. n. 21.
LIMITA ruR certis in caſibus à Carpzov- cit. lo. n. 26.& ſeꝗg. v. c. fiemtor ſciens rem alienam emiſſet, Idem in lpr. for. Sax. part. 2. conſt. 34. def. 25. per text. in l. 27. C. de Evict. Vultej. vol. 3.conſil. 21. u. 278. Co- varruv Var. Reſolut. lib. 3. reſolut. 17. u. z. Hartm. Piſtor. cit. loc, n. 4. Gn. 22. LIMITATIONEs plures vid. ap. Reinking. tract. de Retract. vonſang. 1*. concl. 2.½, 149. G ſeqg. 3 8 Decla-

Sr S1cr. III.
Declarare poteſt Jadex Ordinarius ſuam ſententiam, Gail. hic. num. 3. G 8. arg. l. 21.§. 1. f. qui Teſtam. fas poſſ Sixtin, Vol. 2. Conßl. 4. num. 47. Partes tamen citandæ ſunt, Joh. Sichard. d Cod. ilh. 7. tit. 45. leg. 1. n. l.
DISTIN GuIr idem Sichard. num. fo. inter Judices majores & minores, illisque tantum Declarationem permittit, non his, qui merum imperium non habent; ſed abſque Fundamento. Declara- tiones Sententiarum(obiter nota harum ſedem ordinariam in Ju- re Civili eſſe in l. 4.§.1 Tde Appellationib.) maximè in Saxonia receptas eſſe vult Rosbach. in Prax. Civil. tit. 77. num. 1. ſed cõfundere videtur Leuterationé cum petitione Declarationis, Carpz.ſib. 3. Reſp. Elector. tit. 11. Reſp. 102. Adde Henr. Giſebert. peric. Statut. Artic. 1ſ. num. 116.
Nora: Judex delegans Judicis lui delegati lententiam, quoͤd declarare poſſit, ſtatuit Joh, Ferrar. Montan. de Appellat. lib, 1. cap.. yerſꝓoterit& judex. 14. Col.z. ubi Exempla lubjicit.
OBsSERvV. CXVII. SEor. I.
Fructus& commoditates Feudorum ſine conſenſu Domini alienari& obligari poſſunt, Gail. hic. n. 2. arg.Iicommodis ſf. dere lud.& lih. 2. depac publ.c. 17.n. 17. per rationem, quòd nullum præjudicium agnatis creetur, cùm morte concedentis omnia extinguantur, per text. in I. 32. f. de piguor.& bypoth. G'l. 4.. 3,1. de in diem addict.& 1. F. 5. verſ.rurſus. Helfc. Ilric. Hunn. in tract Jfeud. c6. 12. pag. in. 349. Treutl. vol. z. diſ. 1,th.. lit. H. ibig, Hunn. Weſenb. inparat, ad tit. ff. qua res pign. vel hypoth.&c. n. 2. Steph. Gratian. tom. i. Diſceptat. Forenſ. cap. 43.n.14-
DISSENTIT quoad veritatem Theoricam Dn. Vultej. dt feud. lih.ä.c. o.. 58. ex ratione, quòd eadem ratio militet in alienati- one fructuum, quæ in alienatione feudi, nam Vaſalli fructibus feudi exuti debito modo ſervire non poterunt.
§ E c r. II.
Feuda antiqua expacto& providentia pro æris alieni diſſo- lutione, neque diſtrahi neque vendi aut creditoribus in ſolutum dari poſſunt, ſed tantum fructus& commoditates, Gail. hic. n.5.Coler in proceſ execut, part. 2.c.3.. 291.
M DiISTIMN-

82
DisTrINeuIT Hartm. Piſtor. ſib 1. q. 15./. 25. inter Judicem exequentem, quòd ſit vel Dominus feudi vel non. Et priori caſu Dominum feudi in ipſum feudum executionem facere poſſe. Sed ſi cum Berlich. part.i. concl. 8⁊. n.3 8. conceſfſerimus, quòd per mottẽ Valalli feudum ad agnatos recidat, videatur Fr. Cypæus in no- tit. lur. Belgicctit. de feud. pag. m. 187. certè diſtinctio Piſtorismagnum uſum habere nequibit, cùm& hoc caſu poſſeſſor iſtius feudi ſervi- tia præſtare cogatur, Matth. de Afflict. deciſ. 26. n. 4. G ſ.& ſic præter fructus nihil magis conſe quatur. 4
SIcr. 11II.
In Reditus Clericorum quo ad Commoditates Executio fie- ri poteſt. Gail. hr. num. 8. Meſ.part. I. Conſil. 0. num. 9. Matth. Coler. de Proteſſ. Executiy. part. 2. cap. 3. num. 298. dicit Bene ficia illa quo ad ſubſtantiam eſſe Spiritualia, percap. Querelam& dap. 38. Conſulsre. J. de Simonia: Secus verò efſe quoad eorum Fructus per cap. Veſtza. 2. X. de Locato. Non obſtat quòd Did. Covarruv. Var. Reſolut. lib. 1. cap. 1 7. num. 5. in pr. Jus percipiendi Deæimas Spirituale faciar, Qul ipſe ta- men id aliquando Laicis concedit, Vid. cit. loc.
OaSEA v. CXVIII.
Res ltrigĩoſa non fit actione de poſſeſſione motd, Gail. Hic. n. f. per Auth. litigioſa. Cde litigioſ-Sich ard. ad modò citar. Authent. n. 7. Harrm. Pift or. h. 1. J. 4.. 4. 10. Marrt. Uran. tom.J. conſl. 8. n. 5. Amt. Natta vol. 1. conſil.z.u. a. Durand. in ſpecul lib. 2, part 3.§. 11. u. 17.
Poſſeſſio tamem litigioſa fir,& proinde vix alienari poterit, Vultej. vol.3.conſ. Mar. 12. u. r18. Paul. Pariſ. vol.. onſil. 10 8.n. 4.
OBSERKV. CXIX. SECT, I.
Appellatio de Jure Civili gradatim fieri deber. Gail, hic. u. 2. CorrRkARIE conſuerudines multis in Iocis introductæ. De Re- gno Neapolitano& Caſtellano ex aliis teſtimonium tulit Caſp- Klock. /em. T.cenfil.O.*m⁴.1l. De Jure Würtenbergico vide Bocer. clſ 6. diſp3 4 n. 6. De Hiſpania vide Joh. Gurierretz. lib. r. Quaft. 42*num. z. De Ordinatione Regis conſule Did. Covarruv. pract. quæſt c. 4. nu. 9. De Galliævide Petr. Gregor. Tholoſan. inſyntagm. lur- lib. o. c. 2. n. 34, Idem de Jute Feudali aſſerit Paul. Picusin lib. Feud. iit. 26.

83
tit. 2 G,n. 78. Quòd tamen verum non videtur,& ratio, quà id evin-
cere conatur, ſaris demonſtrat, quando dicit, in diſcrepatione Juris Civilis& Canonici, hoc in Feudalibus ſe quendum 17 contra text. expreſſ. in 2. F.I. Contraria etiam præjudicia habet Gylman. tom. 2· ſymphor. part. 2. vot. 40. n. 6.
VERIOR TAMEN OPINIToO Gailij, quæ confirmatut per. 25. f de appellat. Addantur ſequentes Doctores, Joh. Rüdinger-cent. 1. 05731:n. 5. Mynſing. cent. 1. bſ. 6 7. Caſp. Klock. tom, z, tenſil. 91. innu- meros refert& ſe quitur idem Klock. tom.. cConfil. 14 u. 16. tom. 3. con- ſil. i81. u. 48. Fr. Marc. Deciſ. Parlam. Delphin. q. 281. /n. 4. Petr. Beninten deciſ.9 G6.per tot. Guilh. Anton.de reſcript. merat.iit. 6. ooncl. 1.n. 49. Mat- ta. in digeſt. noviſſ. tom. 1. tit. ppellatio. c. 6. Joh. Monach. in defenſor. lur. iit. 6. n.1ů3. Marc. Nep. à Mont. Alban. de exceprion. tit. 13. quod& in Ord. Cam. part. z2. iit. 29.§. J. expreſsè diſpoſitum eſt, Referens apud Caſp. Klock. in Vot. Camer. relat. ¼. n. 13..
LiMITATuR I. ſi Judex intermedius conſenſerit. Referens apud Caſp. Klock cit. relat. 3. n. 5o. LiMrrA ruR 2. ſi fiat ob ruſtici- tatem aut paupertatem, præjudicia vide apud Ant. Fabr. in Cod. lib. 7·tit. 29. defin. 17. FàLLINTIAS plures vide apud Betlieh henta. conclpract. 0. n. 68.& muitis ſeqq. Rüdinger cit. obſ.31. n. 5. ubi fallentiæ quoad Jus Camerale. adde Joh. Aloyſ. Riccium in Collectaneis Deci- ſion. Collectan. 903.
Scr. II.
De Jure Canonico appellatio fieri poteſt omiſſo medio Judi- ce, Gail. hic. n. 2.
DISSENTITMarc. Nep. à monte Alban. de except.tit. 13. verſ. item appellatio debet ßeri&c. ubiteſlpondet ad capitula Juris Canonici, quòd in caſibus ibidem comprehenſis exceptio illa non fuerit op- poſita,& ſic in effectu etiam ſentit Guid. Papæ. deciſion. gratianop. quaſt. z21.n.„..
SED VERIOR OPINIOGAIIII, quam ſecuti ſunt Ber- lich. part. 1. concl. pract. 0. n. 68. ubi pro more magnam Doctorum catervam addurit, Hunn. in Ineycloped lur part. 2 tit. 33: C.3:n. 6. per cap. 54:X de appellat.& cp. 6. ad Romanam cauſ. a. q. 6. Durand. in ſpecul. uib. 2. Part. 3.§, 4, n. 1. Gz. Marta in digeſt. noviſ. tom. I. tit. appel atis. c. 6. Fr.
M 2 Schenck.
———
1 1

=
84 Schenck.Aà Tautenberg. in progymnaſm for. lih.2.tit. 15.9. Joh. Ferrar- Montan. 1ib. 2. de appellat. c. 5. verſ. Ius Pontißcium. pag. 46. column. 1. ubi rationem reddit, cur à Pontificibus hoc iutroductum ſit.
SE cC r. III.
Iaſtrumentum Notarii Chartaceum fidem non facit, Gail. Hit. num.3. per Conlſtitut. Maximil. i. in Ordinat. Notariorum, de Ann. 1521. verſ Item die Notarien ſollen&c.
LIMITA TuR I. Si Conſuetudine aliud receprum fuerit, exr ratione, quòd hæc facilè attendatur, cùm ſit Juri Communi Con- formis, Cont. Rittershuſ. ad Noyell. part. ꝗ. cap. 24· num. 1 4. Matth. Stephan. do luriſdiction. lib. 2. part. 1. cap. 3, num. 206. Referens apud Calp.Klock. Votor. Cameral. Relat.3. n. 48.& Relat. 8. num. 2. Et ita& Mynſing. Cent. 1. 05‧80.& Chriſt. Betold. part.&. Conſili303, num. 26. (cum Arnold Keygerad Mynſing. in Addition.) explicandi ſunt, aut corumopinio pro vera haberi nequit. LiMi Taru. 2. Si Nota- riuscopiam Pergameni habere nequeat, Author Præjudic. Came- ral. ſub Rubrit. Inſtrumenta. Verſ. p. m. 15 8,& ſub Rubric. Appellationis lne- ſirumentum. Verſ.z.& 3·. m. 29⸗
OBSERV. CXX.
APrincipe vel Comite Imperii extrajudicialitergravante(ad' partis inſtantiam)ad Cameram appellatur, Gall. hic.n. r. Mynſing. cent. 4. obſ. 43.n.3. præjudicia habet Author præjud. Cam. ſub rubr. ap- pellatio extrajudicialis. verſ. ſubditus fipag. 22. vid. Calp. Klock. de contribut.
6. 19.7. 320. ubi Receſſum Imp. de ann. 15½. darumb ſetzen Ge.de quo- caiu loquatur, explicat. Neque hiodie ullum magis dubium habe- re videtur, Grævaus, hic, 1z0. n. 1.& ſeq;, ubi limitariones quaſdam:
vide:
ORSERV. CXXI. SEcT. IL. ACommiſſariis Cæſaris ad. Cameram appellari non poteſt⸗
NrEαr Gailius hic. n. r. d CoNrRARIA præjudicia plura videri poſſumt apud Author.. ræjud. Cam. ſub rubr appellare à quib.&t. verſ.à Commiſſarijs pag. 32·conf⸗ ph. Rüdinger. cent. 1.0b/ 31.n. 3 pag: m.[3:& firmari poſſetex iis, quæ: adduxit Fr. Marci qeciſ. arlam. Delpb. 41. Reinking'de R. S. G B. 1b. 2.- 4l.2F.

8
1I, 216.r41n. 76. G ſefj. Verum Grævæus hic. toncl. 121.tonſid.t.n. 2. Gailij opinionem æquiorem pronunciat, quòd etiam perpenderunt Dn. Carpz0⁰%.in geſponſ. Elect. lib.3.tit. 12.reſponſ. 24.n. 15. Joh. Thilem. de Benign. inparalypom. Conſtit. Cæmer. ad part.. tit. 28. Ord. Cam. pag. 16. Hodie in Arbitrio Gravatorum eſſe debere, an ad Aulam an Came- ram appellare velint, ſancitum in der Vernenerten Reichs Hoffrahts Ordnung Ferdinandi III. tit. 2. verſ. die weil aber.
S 1& r. II.
Appellatio fit à Delegato ad Delegantem, Gail. hic. num. 2, per l.unic. C. qui pro ſua luriſdict. Hunnius in Encycloped. Iur. part. ꝛ2. tit. 33. Cap- 3.n. 11. G 1. Author Præjudic. Cameral. ſub Rubric. Comitatus pag. 78. Dn. Carpzov. in Reſßponſ. Elector. ib.3:tit.x. Reſp. 12 4.u. 16. Joh. Rü- dinger. cent. 1.Obſc3t. n.3. Exemplum vide apud Paul. Pariſ. vol. 1. Con- fil. 8. num. 36. G 37.
DeSTINGuTT Durand. in ſpecul. lib. z. part. z.§. 4.& ipſi adſtipu- lantur Did, Covarruv. Pract. QO.cap 4 num. 5.9. m. 390.& Fr. Schenck 3 Tautenberg. in Progyunaſm. For. li. 2. tit. 15.n. 11. Diſſentimus cũ Cõ- ſultiſſ. Dn. D. Schußz in Dictatu ad tit ff quis à quo appellet. Si Judex de- legatus Juriſductinem habuerit, Videl... uff. quu à quo appell. Ad- datur Hunnius ad Tr. Yol. 2. Diſp. 33:th. 4.lit. çç.
LiMrrAruwtamen hæc Doctrina quo ad Delegatum Princi- pis, ab hoc enim ad Delegantem appellatur, ca. ſuper Quaſtione§. por- rA X. de Oſhc.& poteſftat. ludic. Delegat.
&EGCr. III.
Camera cum Cæſare haber concurrentem Juriſdictionem, Gail. hic. n.z. Petr. Oſterman. Diſp. I. ad Ord. Cam. th. rr. circ. med.
NEGATIVA ex Schraderode Feud art. 10'ſect. 1. u. 126. defen- di poſſer, quòd ſcil. Jurildictio non Cumulativè ſed privativè con- ceſſa videatur, quemmrefuratum vide apud Heigium 1ib. 1. quaſt. 9. u. 13. G14. Beſold. de Iurudict. Imper. Rom. German. c. 12 præcipuè Hippol. d Lapide cap. 13: cui ſatisfa ctum eſt àDn. D. Schuͤtzen in dictat. ad lus publ. lib. ⁊ 5†. 7. quipro Gailii ſententia adducit textum ex R. J. de ann.r12.§. und nach dem.& Dn. Conring: in diſput. nuper edit. de ludic.
Imyer Rom. Germ- 1 M z; OISERV.-

86 O SER V. CXXII. SEcr. I.
Tertius interveniens ſialterius appellarioni pro ſuo Iuteteſſe Adhærere velit, intra decendium appellationem ab alio interpo- ſitam ratam habere debet, Gail. hic. n. 4.
DISSENTIT Hartm. Hartm. obſerv. 19. cui tamen ſatisfit à Græv. hic. conſid. 11. n. 4. Oldrad. cenſ. 25„*. 4. G 5. verſ. uon obſtat. teſte Berlich. part. i. concluſ. 25. n. 37. 38.
§ED VERIOR OPINTO Gailii, addantur Emer. à Rosbach. 3„ e See47u 2. Bocer. claſ. 6. diſp. 5.th. 28. per l. 24. f. rem. rat. Aber.
SIcCr. II.
Sententia in Tertium Aſſiſtentem tantum cauſeæ ferri non poteſt, Gail. hic. num. ult. Gilhauſ. in Arbor. Iudic. ciyil. cap. ĩ. Ramuſe 2. num. 8. Grævæus. hic in Coronid. num.. Bocerus tamen claſſ. 6. Diſp. y. num. ult. putat uſum Cameræ per- mittere, ut Tertius ille acceſſoriè interveniens etiam in ſententia Be comprehendatur, præcipuè ſi Articulos Interventionales exhibu- erit, illosque Teſtibus vel Inſtrumentis probaverit.
OBsSIRv. CXXIII. SEcCr. I.
In Camera Imperiali appellationes regulariter non recipiun- tur, ſi ſumma ſit infra 15O- flor. Rhenenſ. Gail, hac. n.. per Ord. Cam. †art. 2.1t. 28.§. 4. Jeh. Thilem. de Benign in Conſtit. Cam patalypom. part. 2. cit. 28.§. 4.—
MurAruu hoc eſt pet Receſſ. deput. de ann. 1600.§. wie wohl nun auch. ubi lummaexcedere debet 300. aureos. Hunn. in Encyclop. Iur. part.1.tit. 33.c. 21 13. HopaE per R. J. noviſſ. de ann. 1654.§. 110. viertens ſoll die Summa ꝛc. ad 400. thaleros crevit. Aſſinitatis er- g0 hic notandum, hodie etiam circa Reviſionem cettam ſummam, quam vocant Revilibilem, conſtituram eſſe, nempe 20 00. thaleros Summæ Capitalis, vid.§. 12 5. d. R. I.
Obiter nota, quòd pri vatus immediatum etiam pro exigua ſumraa in Camera aliquando convenire queat, præjudicium habe- mus, quòd Sutor Nobilem pro z4. foren.(Schuſterlohn) in Camera gonvenerit, Author præjudic. Camer. ſub rubr, 2auſa qus in camera Im-
.. 3 periali.

87— periali. pag. m. 66. A Dicaſteriis Haffiacis ad Pefas des Aofttum Sereniſfimun, aureò abſente, ad Conſiliarios incimos non poreſt- appellari, niſt Summa Capitalis exæquet 100. floren. aureos, Extract. auß Fuͤrſtl. Heſſiſcher neu verfaſter Cantzley Ordnung die appel⸗ lation betreffend. in ſin. verſ.. olim tempore Philippi Magnanimi Heſſorum Principis Summa illa 20. ſolidos, non 6reTehan,Joh Per⸗ rat. Montan. 115. z. de appellat. c. 9. verſ.ut provintiarum. ag 5. A Judicus inferioribus Electoratus Moguntinenſis appellari non poteſt, ſi Summa Capitalis non ſuperet 25. Horenos. Untergerichts Ordnung deß Ertz⸗Stiffts Maynz/ von appellation. venſ. 7.
Siz r. II.
Etivilegia de nom appellando ſtriĩctè obſervare debet Came- ta Imperialis, im ò in Curia ipſa tabula(in qua privileia illa deſcri- pia ſint;) affigi deber, ut Aſleſſores exilla ſe informare poſſiat,&. de ann. 1654.§. drittens ſollen hinfuͤro der Staͤnden pripilegia.&c. juſtnuare tamen debent priusilla privilegia, quòd quomodo fiat docere poteſt Joh. Thilem. de Benign. inparaljpom. Conſtit. Camer. ad part. z.iit. 28. Ord. Cam pag. 17.
Nora: quòd ſ Summa privilegio Principi dato conformit non ſit,& proinde appellatio ad Cameram denegetur, Acta tamen Academiæ vel Collegio Juridico mittere teneatur, 4. K.]J§. III. doch mit dieſem Zufatz. Sic ſi pars aliqua Jurare poſſit, totam ſuam ſubſtantiam lupra 2000. floren. aſcendere,& per ſententiam in lite (quæ z9 orfforenes capitaliter concernat)lædi, tum appellatio ex æ- quitate ipſi deneganda non eſt, vid. i2 4. R. I.§. 112. aufdas auch umb.
Singulare privilegium ab Invictiſſimo Imperatore Ferinasde H. ænno 1613. R4e. 9. Septembv. Sereniiſimis Haſſiæ Principibus Lineæ Darmſtadinæ, indultum eſt, quòd ſipartes litigantes de ſumma. 1000. Hor. Rhenenl. excedente appellaverint ad Judicium ſupre- mum Reviſorium Haſſiacum, in illadque confſenferint, ad Aulam Cælateam vel Cameram Imperialem provocare nequeant, ipſa⸗ verbaſtius privilegin lubſicere prolixitatis imor prombet.
3 c r. III.
Diverſæ ſummæ poſſunt conjungi ad fundandam Jariſdiqaio-
nem, Gail, hic. num. 3 Ser 1.1..de lurudict. AMPL.

88
AM OAr hoc Mynſing. cent. 3. 183, uum. 4. ad diverlos plu-
reſvè Erebetores, lequitur hunc Joh. Thilman de Benignis in Conſti- rut. Cameral paralipom. ad tit. 28. part. 2 ⁰, m. 1 7.
DisTINGuENTIDn. D. Schuͤtzen in Dictatu ad Tit. ſ. de Appel-
Iation. Recip. vel. non: adſtipulamur, quqd nempe diverſæ lummæ ex
eadem cauſa deſcendentes conjungi poſſunt, aliæ non, arg. l. 0.. 1.
ffde Appellat. Adde Bach. Yol.. Diſp. 33. th.;.lit. A. Præjudicium con-
tra Gail. habet Author Præjudic, Cameral; ſub Rubrac. Apellabilis ſum-
ma..ꝛm.ʒ7. 4 SEcCr. IV.
Penſiones ceſſæ cum ſorte ad fundandam juriſdictionem cu- mulari poſſunt, Gail. hic. num. 3. Hunn. in Encyclop; part. z. tit. 33. ũ. 2. n.. Mynſing. cent. 5. 0hſ. 85, u. 6.
NoràA 1. Quo ad fundandum Judicum Cameræ ſors Prin- cipalis cum uſutis conjungi non poteſt, vide Rec. deputat de ann. 1600.§. 14-wie wohl nun auch&c. Adde præjudicia ex Author. Præjudic. Camer. ſub Rubric. Appellare à quibus cauſis&s. p. 36 perſ. Appel- latio in Camera Gc.
HopI prorſus Indubitatum factum per R. I. Noviſſ. de an. 1654.§. 110. viertens ſoll die summa appellabilis&c. ibi Capital& in§. ſcg. 112. Auf daß auch&ς.&§. 125. zu Abkuͤrzung Ec.
NorA. II. Quoad Privilegia de non appellando, verba ipla Privilegii accuratẽ ponderanda veniunt ‚vid. cit. Author. præ- judic. Cameral. ſub Rubric. Appellatio in Genere. verſ. Ego polſe Gc. 18. Joh- Thilman de Benignis. pentecoſt. ⁊. Obſ. Cameral. Obſ. 36.
O3 1 KRVv. CXNXIV.
Appellationis ſolennitate omiſsà appellatio ſubſiſtit. ArEIR- MAT Gail. hic. u. 2.
ExPRESSS hoccavetur in privilegio appellationis ab Au- Luſtiſſ. Imperat. Ferdinando II. die 9. Septembr. anno 1631. domui verenißi- mæ Haßiacæ conceſſo, quòd appellans Juramentum prius præſtare& legitimè cavere debeat, antequam appellationi deferre cogatur Judex; Hodie tamen ſolennitates ille, ut Iuramentum Calumniæ vel etiam cautio, ſi vi privilegii præſtari debent, in prima Iadandh
Prælta.

89 præſtabuntur, lub præjudicio cauſæ, vide R. J. noviſſ-de anno 1654. §. 115. auch zum ſechſten in faͤllen.
O A5 E K v.(CXXV. Sz Cr. I.
Dominus pro ſubdito ſuo agere& appellate poteſt.
AFFIRMAT Gail. hic. u. 3 per l. vim facit ff de yi& vi arm. Ber- lich. part. i. cencl pract. 5o. u. 8. AM PLIA rux etiam quoad Jadæum, Grav. hic. concl. 12 5. conſid. 1n. z ratio, quòd Judæus etiam ſit ſubdi- tus, Imò etſi Judæi verè non ſint ſubditi, atramen& nomine ſub- ditorum comprehenduntur tanquam Schirms. Werwanthen. Chriſt. Schwanm. obſ.pract. Cam. Imper. 6 7. u. z.
8 E c x. II.
Actione Injuriarum Dominus agere poteſt, ſi ſubdito in ſui Contumeliam injuria facta ſit, Gail. hic. num. ſ.
Alii ſimpliciter autumant Dominum Iajuriam ſubdito& Feudi Dominum ſuo Vaſallo illatam vindicare poſſe, Joh. Ferrar. Montan lib. z. de Appellat. cap. I. verſ. idem facere poterit.&c. y. 8. Rutger Rulant. de Commiſſar. part. 1 lib. 3. cap. 1 /um 6.
At verior opinio Gailii, quam confirmat Ludolph. Schrader de Feudis. part.&. cap. 7. num. ult. Weſenbec. in parat. de Inur. num. 6. Mart. Uran. tom. I. Conſil. d. num. 6.& Conſil.3 8. num. 63.
Aliud tamen eſſe putat idem Uran. cit couſil. 8. num. 1. ſi homi- ni prorſus Extraneo in mei contumeliam injuria fiat.
OBSEKXV. CXXVI.
Appellatio ab uno exlitis conſortibus facta cæteris non ap- pellantibus prodeſt, Gail. hic. n. 3. per tot. tit. O. ſi unus explurib. add. Græv. hic. conſid.1.
LIMITATIORES ET AMPIIATIoONES ex profeſſo collegit Hartm. Piſtot. ꝓart. i. quæſt. 47. per tot.
O1SI R Vv. CXXVII. SgcCr. I.
Cauſa Nullitatis principaliter intentata totam Cauſam ad Judicem Nullitatis devolvit, Gail. hic. num. i. Vultej. vol. 3. Conſil. 29. 46. Quando verò cauſa principaliter quando incidenter in judi- cio intentari dicatur, enucleat latè Didac. Covarruv. Pract. Quaſl.
3 8“ N 1 2 u⁵.

96
14. 4u3. 7. Etbenefielo hujus Diſtin dionis Mynſing. cent. 2. 25ſ.77. num. z. conttarias opiniones conciliat, vide eundem Decad. 1. Reſp. 17 num. 13. G 14. Quis verò ſit Judex Nullitatis vide apud Gail hic. uum. ſ.& Authores à Grævæo hic. Conſiderat. i. num..& Berlich. payt. 1. Concl. 6i. num. 31. citatos, Adde Caſp. Klock. vol. 1. Conſil. Ii. num. 208. Mynſing. cent. 2. obſ. 92.& Wurmbler. lib. 1. tit. 24. obſ. Practix. 35. num. I. G 2.
Sscr. II.
Nullitas deduci poteſt ad 30. annos, Gail. hic. n. d. Caſp. Klock. tom 2I. conſil. 4.n. 6. G conſil. 45. 46.& conſil. 82. u. 73. Joh. Gutiertetz lib. i. Quſt. 96. num. ⁊. ubi tamen diſtivguit, non verò elapſis 30. an- nis, ne quidem autoritate Principis, Anton. Faber. in Cod. iib. 7 tit. 27. defin. 16. Dn. Carpz in lpr. for. Sax. part. conſt. 2 6. def 26.n. 5. G noviſ. Referens apud Calp. KlocK. votor. Camer. relat. 3. u. 7.& 18.& Relat. 121. num. 1 2. G Relat 125,½. 20. 1
LIMITA TuRACarpzov. d. lnc n. 0. ſi cauſa Principslis, de quàâ ſententia lata Ht, bre vioribus vel longioribus terminis finia- tur, ſic de Jure Saxon. in Judiciis Curialibus& appellationum Dceſdenſi tempus ad deducendas nullitates 6. ſeptimanarum& trium dierum A die publicatæ ſententiæ præfixum eſt. In Inferiori- bus verò Judiciis tempus duplicatum conceditur, Berlich. part. 1. goncl 6 1.n 7. vidl. Carpzov. cit. lot. n. 11. G 12. E& lub.. reſponſ. Elect. tit. 9. reſonſ 100.n.3.& ſeqq. LrMITTAx ultetius hoc Caſp. Klock. tom. 2⸗ sonſil.ʒ n. 48. E ſeqq.
Nora. HopIE per K. I. de anns 1674.§. 119. in dem auch nunmehr Ge expreſsè ſtatutum eſt, à ſententia tam aullà quam ini- quà fatale interponendæ appellationis, h. e. decendium(vide infta 01.139.„. 2.) attendi debere, neque 30. annosà ſententia nulla ap-
pellari poſſe, quod ipſum tamen ſeg.§. 1z0. bey den jenigen nullitaͤten &c. lmitatur in nullitatibus, quæ inſanabilem defe ctum in perſona- judiciswel partium aut ſubſtantialibus proceſſus lecum ferunt.
§ Ec r. III.
Nullitas Executionem ſeutentiæ impedire non poteft Gail-
Ais. num. 10. Aliter ſupꝑrà Obſ. 16 Haum. S. docuit, ſi Nullitas ſit Notoria, vi- 3 6 A obſ

91
de ODI. 144. uum. 7.&c obſ. 113. num. 1f.& hoc etiam animadvertis Matth. Berlich. part. 1, Concl. Pract. 61. n. 17. ubi hanc, quòd nempe Nullitas ſententia Executionem impediat, veriorem dicit& innu- meros pro ea citat, de jureq́ue Saxonico receptam eſſe probat num. 19.D, Carpzov.in I. P. E S. art. i. Coſt. 26. Defin. 22 num. 3. Joh. Baptiſt. Coſta. de Remed. Subſidiar. Remed. z1 num. 7. Did. Covarruv. Pract. Qua- Hion. cap. 25. num. 2.
CocrIlar has diverſas Gailii opiniones Petr. Frider. Mindan. hb. 2z. de Mandat. cap. 27. num. 5. circ. fin. ubi diſtinguit inter Nallitatem notoriam quæ tamen altiorem indaginem requirat, & quæ illam non requirat: Et ita etiam ferè concludit Vultej. Vol. 3. Conſil. 2 2·n. 8 5. G ſeqq. Verùm Notorium proprie illud dicitur, quod nullà indiget probatione.
OsSER V. CXXIIN. SECT. I.
Confirmatà ſententid primæ laſtantiæ frivolè appellans in Expenſas condemnandus eſt, Gail. hic. u. 9.
CoNrRARIuM ebfervatur in Senaru Appellationum Dreſ- denſi, Carpzov. in Reſponſ. Elect. lib.3. lit. 12. reſp. 12 2.n. 30·& ſeqq. per ra- tionem, quòd afflicto addenda non ſitafflictio. 2. quòd nec ma- litiosè nee frivole litem protrahere velle videatur. 4A Gailii opinio verior.
Sz cr. II.
Appellans ſi ſuccumbit, ex iſdem Actis in Expenſas Conde- mnatur, Gail. hic. num. 9.in ſin. Addatur tamen Referens apud Caſp. Klock Votor. Cameral. Relat. 10 um. 231.—
FPALLERB tamen aliquando toler, v. c. ſi fortè Appellans pau- pertate preſſus eſſet,& ſic Conſuluit Joach. Mynſing. Dec. 6. R ſponſ. ſ⁊. num. 35. G 36. Vel ſi quis appellet à pœna Corporali, quia his re- mitti ſolet pœna ratione mulctæ, quæ temerè appellantihus infligi ſolet, Ant. Fab. iv Cod. lib. 7. tit. 2 6. Deſin. 44.
O6sEXR V. CXXIX. SIcCXx. I.
De Jure Civili non appellarur ab Interlocuroria, niſi tale gravawen contineat, quòd per appellationem à definitiva reparari non poſſit, Gail. hic.n.1.
N 2 De Jurs

92
De Jure Saxonico ab omni Interlocutoria appel latio fit, ex- ceptis ſententiis interlocuroriis in Judiciis Curialibus latis, vid. Carpzov. Ipr. för. Sax, part. I.conſt. 12. def. 10. /. 4. Berlich. part. 1. con- cluſ.pract. 50:n. 46. Carpzov. in Reſp. Elect. lih. 2.tit. ꝗ. reſp.3 9. n. 6.& lib. 3. tit.iz. reſp. 12 7. n. 2.
SED VIRIOKR OPINIO Gailii, per I. 7. C. quor. appelat. non recip. 1. 2. C. de Epiſc aud& Ord. Cam part. ꝛ. tit. 29.& tit. 2 8.. jin. Bocer. claſ. 6 Diſp.3 4.. 2 0.ſit. 4. Guid. Papæ. quaſt. 75. /.. Hunn. in Encyclop. lur. part. ꝛr tit 33.cap. 9. n.. Hier. Schurff. cent. 3. conſil.) 8. n. 3, Carpzosu. cit. reſp. 27·/. I. Vent. de Vallent. in parthen. litig:part. 2. c. 13. n. 39.& hanc. etiam in Camera receptam eſſe Joh. Thilem. de Benign. ingaralypom. Conſtut. Camer. ad part 2.iit. 2 8 ag. m. 18. teſtarar.
LIMITATuR de Jure Civili variis im caſibus, quos recenſer Author præjud. Cam. ſub rubrie appellatio ab Interlocutoria. verſ nota ca- ſus pag. m. 25. Jofr. Aloyſius. Riccius, in Colleclan. Deciſion. Collectan. 1306. Guid. Papæ. quæſt. 75. n. z.& ſeqq. Petr. Greg. Tholoſan. in ſyntagm. lur. lib.O*νεα.. n. 11.& Caſp. Klock. Voter. Cameral. Relat. 82.4. 2. ubi n. 3. ſub- jicit. Came ram in noc Jus Cixile ſe qui, ꝑer text. expreſſ. in Ord. Cam. part. 2. tit. 28. 8 ſin. De moribus Belgii circa hanc controverſiã con- ſulatur Simon à Groen«eg-. de legib. abrogat. ad ib. 7. Cod. tit. 6z, leg. 7. Judicis arbitrio relinquit Menoch. lib. z. de Arbit. Iud. quaſt. ceut.. 9- 490.n.. ſtatuere an juſta cauſa ſubſir, ut ab interlocutoria appel- Latio tecipiatur.
Scer. II.
De Jure Canonicoab omni gravamine appellare licet, Gail. Ht. num. r.pet capi ſuper eo. I. de Appellation. Berlich. part. 1. Concl. 30. num. 4 5: per cap. 1. X. de Dilation. cag. 12.& 47.& 60. Y. de Appellation. Hunn. in Encærloped: Iur. part. 2. tit: 33, c2p. 9. num. 6. Rosbach. in Prax. Civil. tit. 73.n. 21. Durand. in Specul. lib. z. part. 3,§ 2. num. 2ꝛ9Dn. Carpzov. iulib. =. Reſponſor. Elector. tit. 9.Reſponſ. ꝗ;. num 6. Menoch. de Arbier. Iudic. Qua- ſtion.ib. T. Quaſt To. num.. Fulv. Pacian. de Probation. ub. r. cap. 58. num. 41. Brunor. d Sole: in Conſil Criminal. num. 17. Guilh. Haneton. de Ndio. gart. 3 de Appellat pag 118 Marc. Nep. à Monte Alban. de Exception. nt. 13 verſ.z. Non tamen à Gravamine fuůturo& nondum illato, ſe- aundúm Dn. Carpzov. in ¹ib. 3. Reſponſ. Blectoral. tit. 12. Reſp. 127. n. 4.
per tap.

93
per cap. 14.G 9& cap. g3. in fin. X. ds Appellation. Aſt contrarium ve- rius eſt, vide Bocer. I. 6. Diſp. 34. num. ꝛ2. per cap. 2. X. de Conj ug. Sery. cap. càm dilect. X. de dol.& Contumas Paul. Paril. Yol. 4. Conſil. 2 8. num. 8. Pett. Gre gor. Tholoſ an Syntagm. lur. uuiyer/ lib. S0. cap. z. num. 12. ſi ſcil. im- mineat. Quod etiam de Jure Civili verum eſſe, probare quidam conatfſunt, exl. 5. de Appellat. Jac. Nlandell. Conſil 9 2. num. 6. ubi ita conſuluit. Guid. Papæ Deciſ. 43 7. num. 33. perl. 2 5. C. de Appellation. Ar- gentoratenſes Vol. r. Conſil. 29. num. 69, cùm quibustamen facere non poſfumus.
Cæterùm Jus Canonicum Noviſſimum cum jure Civili ſe conformavir, monente Bernh. Grævæo hic. concl. 129. Conſider. 1. n. 2. & hæc differentia non tantùm in Synodo Baßlienſi, vide Petr. Gte- gor. Tholoſ.de Appellation. lub. z. cap.. led exnoviſſimo decreto Con- eihi Tridentini, cap. z0 ſeſſ. z4 fublata eſt, uri domonſtravit Nobiliſſ. Dn. Schuͤtz in Dꝛctatus ad tit. rde Appellation ſub Doctrina de Objecto.
O BH S E KR v. CXXX. SrCT. I.
Alententia Interlocutoria ſimplice ſr appellatur, in ſct᷑ iptis Appellatio interponi,& cauſa gravaminisinſtrumento Appellatio- nis in ſpecie inſeri deber. Gail. hic. num. r-
Varias Opiniones retuht Durand. im Specul. lib. z. part. 3.§. 6. num. z.
Verior Gailius percap. 6 z. X de Appellat. Addatur Berlich part. 1. Concl. o. num. o. Rosbach in Prax Cwil. tit. 73½. num. 26. Joh. Berber. in Viator. Iurus. part. 4. de Probation. num. 12 9. Marr. Uran. tom. 2. Conſil. 5. num. 6. Ant. Natta vol. I. Conſil. i1z. num. i. Requiſira duodecim cir- ca appellationemab Interlocutoria enumerant quidam, vide Ar- gentoratenſes remiſſivè Vol. 1. Conſil. 26. num. 8. Decem vero Me- noch. de 4Arb: lud. Quaſt lib.= cent.. quæſt. 49 0:n.;. Paul. Fuſe: in ſingular. in: utroque jure, t. 4i. 73 Ant. Capyc. deciſ... 1
LiMiræT Mynlinger cent. 3. Obſ. 15 um. f. Neque Expreſſio- nem cauſæ requiritin caſu, ubi cauſa Gravaminis in mero jure con- ſiftit, adeò ut nullam facti probationem requirat, Author. Præju- dic. Cameral. ſuih Rubric. Appellatio ab Interlocutor, verſ.i p. 24. Ab hacta- men limitatione divortium fecit Fr. Schenck in Viridar, Iur. toncl.-
Mnum. r. Nom

94
Non requirit Scripturam Joh. Corſet. Deciſion. Capell. rholoſan. *29. Si ab laterlocutoria ad Papam appelletur; Imò Dilputat an in ulla ab Interlocutoria appellatione neceſlaria ſit:
Norà Appellatio ab interlocutoria vivà voce fieri poteſt reſervatãà ſibi appellatione in ſeriptis, Paul. de Caſtr. part. 1. Conſ- 271. num. 2. Jac. Menoch. lib. 1. Conſil. 38. num. 28. Tiber. Decian. Vol. 3. Conſil. 41.n. 17. Guid. Papæ. Quaſt, 436. Ant. Capycius Deiſz 4- num. 10.
SLcr. II.
Quòd ſi verò Appellans ſpecialiter ſe retulerit ad Acta expri- mendo, in qua parte actorum hoc dicatur, Appellatio valebit, Gail. bic. num. 2.
DISSENTII Berlich. part. I. Concl. Pract. o. num. 103. in med.
VERIOR OPINIO Gailii per rationem, quòd illa Relatio ſit nominationis inſtar: Addatur Helfr. UIlr. Hunn. in Encycloped. fur. part. I. tit. 33. Cap. 2. uum. 14.& ſic explicandus eſt Lanfranc. ceut. 3. Deciſ.2 08.
EXTINPIT hoc Authot Præjudic. Cameral. ſub Rubric. Appella- tis ab Iuteꝛ locutoria. verſ.in dppellat. ab interlocat.. m. 2 6. G 27. dum exi- ſtimat hoc modo Appellari poſſe; Appello, quia contra me inique pronuh- ciaſti, ut apparet ex Actus cauſæ.
S§ z dr. III. UIt ab Interlocutoria in continenti, à definitiva ex intervalle
vivà voce appellari poſſi:, conſuetudine induci poteſt, Gail. bic num. 4.
DiSSEMTIT Angel. in lſi ſic.ff delegat. i. teſte Joh. Andr. in Addi-
tion. ad ſpecul. Durand lib. 2. part. 3. de 4ppell.. 6. num I.it. E.& Johan. Fer- rar. Montan. de Appellat. lib. I. cap. 4. verſ atqui in ſcripto. per cap. tordi. de Appellatin 6 Argentoratenles vol 1. Conſil. 29. num. 7. Explicari partim poſſunt Diſſe ntientes, quod loquantur de ſtatuto ab iaferioribus, une conſenſu ſuperioris& contra ejus edida introdacto,& ita re- &è etiam id fieri poſſe, negat Bald. Peruſin. in tr. de Statut. verb. Appel-
latio. num. 2. VRIORN OFINIO GAIIIHtalis enim Conſuetudo Juri com- muni

25 muni conformis eſt. Adde Mynſing. cent. 1. b. G.& tent. 30½ſ. 3„is er. Berlich, part. I. Concl. pract. 50. num. 97. Hunnius in Enccloped. lur. part. ⁊. tit. 33 C4p. a. num. 11. Author Præjſudic. Cameral. ſub Rubric. Con- ſuetudo. verſ.antepen r. 96. ubi præjudicium.
SIcr. LV.
Interlocutoria habens vim definitivæ æquiparatur eidem, Gail hac. n. 5.& obſ. z2. 3. Hinc fit, quòd ab interlocutoria vim de- Kuicivæ habente viva voce appellare poſſit, Berllch. part. i. concl pract. F0:n. 96. à quo ramen diſſentit Guid. Papæ. deciſ queſt. 12, n. 3. præju- d' cia quoque contraria vide apud Authorem præſudic. Camer. ſub rubrit appellatis ab Interlocutoriæa. verſlicet lure, pag. m. 24. imò ab ea ali- quaudo appellari non poteſt, ſi ſcil. prohibitum fuerit, Joh. Cephal. 1ib. 3. confil. 758, u 5. Species harum laterlocutoriarum vim definiri- væ habentium pleniſſimè videri poſſunt apud Authores citatos à Grævæo concl. 130:conſid. I. per tot.
OSSIR v. CXXXI.
Si Judex à quo appellatum conſenſit appellationi, remiſſio cauſæ expreſsè ab appellato ad eum fieri deber, Gall. hic. n. 4. Berlich part..concl.ract. ĩ.n. 03. Mynſing. cent. 4.0b. 46.
DiSSEBTIT aliqualiter Dn. Carpzov Ipr. for. Sax. part. I. conſt. Z0. deſiu. 2 8. dum purat diſtinctionem Gailij noſtrirem nimis invol- vere,& ſemper remiſſionem fieri eo iplo, dum per Judicem con- cludatur, bene Jadicatum& malè appellatum eſſe,& proinde fa- cultatem cognoſcendi de cauſa principali reverti, ad Judicẽ à quo, per l.os. 6. G de appellat. Aſt ſi verum eſt quod dicit Gail. hic. n. 4. quòd ſcl. Judex à quo deferendo appellationi omnem jJuriſdictionem abdicet per text. in cap. cum appellationibus de appellat. in 6. certè neceſ- ſarium eſt de novo, ut ejus fundetur Juriſdictio. Neque ſufficere vi= detur taeita illa& per tacitos lubintellectus ſubaudita temiſſio, quæx niſi expretse fiat, aliquando dubitari poſſet, à quo exe cutio vi- res acceptura ſit, cùm etian Judex ad quęm ſententiam illam exe- cutioni mandare valeat. Matth. Coler. inproctſſ. execut. part. 2. c. 1. n. 14. equidem fatetur, diſtinctionem Gaulii clarotextu fundatam el- ſe in cap. um appellat ionibus. circa fin, de appellat. in 6, Sed ſubjicit ſtylum
k Curiæ-

Curiæ Romanæ ſuadere, ut etiam eo in caſu, ubi Judex à quo detu- lit appellationi, remiſſio fieri debeat, quod probare contendit ex cap. ut debitus. 9. verſ.& ſi minus. X. de appellat.& cap. 61. cum ſpeciali. verſ. porro. X. eod. Verum hi textus tanti momenti non videntur, ſiquidem vel generaliter loquuntur,& loco Regulæ habendi ſunt, quibusta- men deroget exceptio in d. cap. cum appellatinibus&c. propoſita, vel tantum ſpecialiter loquuntur de caſu ubi Judex à quo appellarioni non detulit.
OR8SERR V. CXXXII.
Verus contumax appellare non poteſt, Gail. hic. num. 6. G7.
CoNrRARIuN in Jure Canonico receptum eſt, quòd ſtatu- ant citati ab Hunn. part. z. tit. 33.c4p. 8. n. 6. in Belgio idem receptũ, Simon à Groenw eg. in legib. abrog. ad lib. 7. Cod. tit. 65. leg. 1. D i- sTINSuuN T alii inter Contumaces ad ſententiam aut alios a- ctus proceſſus, Dn. Carpzov. in Reſponſ. Elect. 1ib. 3. tit.i 2. Teſp. 12. n. 10. cirg. ſin.
SED VERIOR OPINTO Gailii, cum qua tranſeunt Rosbach. in proceſſ. Cyyil.tit. 47 n.. II. per l. 53 f. dere ludic. Dn. Carpzov. cit. loc. u. 1. & 2. referens id etiam in Saxonia obtinere. Joh. Ferrar. Montan. de appellat. lib.i.. ſ. verſ. inſuper àſententia. ag. 24. column. 2. Aliud tamen erit, ſi cauſas abſentiæ allegaverit, Petr. Greg. Tholoſan in ſyntagm. Iur. lib. 0..z. n. 22. per l. 23.. fin. ſ. de appellat. l.4. f. de appellat. recip. 1.1. C. quor. appell. non recip. lI. 13.§. 4. de ludic. Gylman. tom.. ymphorem. pag. 42²2. u. 91. Ant. Capyc. deciſ. 139. n. 2. Marc. Nep. à monte Alban. de exception. tit. 3. verſ. irem non valet. FALLIT ſi verus Contumaxeodem die quo ſententia lata veniat& appellet, Joh. Gutierretz. i. Quæſtion. 105. n. I.
OaSIRv. CXXXIII. SEC T. I.
Maritus tanquam conjuncta perſona abſq; mandato in cauſa bonorum paraphernalium appellare poteſt, Gail. hic. n. 1. Berlich. part. I. concl. pract. †o. n. 7. per l. 1. C. de pact. cony. Mynſing. cent. 3. obſ. 13.u. 1. Græxv. hic. n. 7. ubi plurimos citat. Solas res dotales excipit Hun- nius in Eneyclop. lur tit.33.6.d.7. 19. fed interpretari debet ex Authori- bus citat. Cautio requiritur in der Untergerichts Ordnung Sher
tiffts

. 97 Stiffts Maynz rie. von Anwalden und Monparn. verſ. 6. Authot præjud. Cam. ſub rubr. maritus pag. 227. Quid in bonis receptitiis ob- tineat, ex profeſſo tractat Johan. Meichſner. tom. 4. Deciſ. Cam. Imper. 36 enum. 20.
8 ½ e x. II.
Amicus pro amico non admittitur, etiamſi cautio Rati imer- ponatur, Gail. hic. num. 2. ubi affirmat hoc in Camera receptum eſſe.
DISSENTIuRNT tamen Ioh. Ferrar. Montan. lib. z. de Appellat. cap. verſ.item Amicus. pag. 38. Emeric. d Rosbach. in Proceſſ. ludic. fit. 14. num. 14. E ſeqg. Andr. Tiraquell. in tr. de pœnis temperand.& remittend, Cauſ.⁊2. num./. Beſold. in Delibat. lur. ex lib.3 ff Quæſt. 18.
Oa sER v. CXXXIV.
Actis imperfe ctis& mancis exiſtentibus de novo agi debet, Græv. hic. n. 21.
Quod ſi tamen interim reperiantur& exhibeantur acta ex prioribus repretis actis ſententia ferenda erit, Græv. bic. concl. 134. num. 9.
OBSIR v. CXXNXV. Szcr. I.
Appellatio& Nullitas ſunt diverſa remedia, proinde appel- latione remotà, nullitas remota non intelligitur, Gail hic. n. 4. Myn- ſing.cent. 2.obſ. 77. Rud. Schrader. de feud. part. 10. ſect. 4. n.152. Dn. Reinking. de R. S.& B. lib. i.claſſ. 4.f.6.n.6. Dn. Cancellar. Schuͤtz in Colleg ubl. de Stat. Rei Rom. vol. i. diſp. 7, th. 26. lit. L. ubi rationes& au- thores. Bach. ad Treutl. vol. 2. diſp. ult. th. ult. lit. k. Caſp. Klock. yol. ². conſ. 45. u. 47.
LIITA TuRrectè, ſi impetrantes proſpiciant etiam ſibi in ca- ſu nullitatis, Gail. hic. n. 8. in fin. Andr. Knichen e Sax. nonrov. lur. ver- bo, provocare neſcium n. 89. quod prudenter obſervavit Serenißimus mo- hræ Haßia Princeps, dum impetravit privilegium appellationis ab In- ritiſſ- Imperat. Ferdinando 1I. glorioſiſſimæ memoriæ, daß ob daruͤber (ſic verba habent) Von einem oder mehr von einiger Urtheil/ die nichtuͤber ein tauſend/ ſondern tauſend Goldguͤlden/ oder darunter be⸗ gifft appellitet ſupplicire odex reducirt werde/ welcher Geſtalt oder
0 vom wem

98
von wem das beſchehe umb derſelbigen appellation, ſupplication o- der re duction, nullitaͤt Clag oder einige andere provocations Mittel/ wie die immer bedacht oder genand werdees ſey gleich in unſern Key⸗· ſerl. Rechten und deß Reichs Satzungen exprimirt oder nicht/ von unſern oder unſerm Nachkommen am Reich/ Keyſer⸗oder Koͤnigli⸗ chen Hoff oder Cammergerichten ꝛc. An idem de Priviſegio Sereniſſimæ Domui Saxonicæ dato ſtatuendum ſit? diſquiritur. Latè id affirmat Dn. Carpzov. In Quæ- ſtion. Illuſtr. ad aur. Bull. Diſp. Feud. 6. Quæſt. ⁊ per tot. Non obſtante. quòd acriter eontrarium defendiſſet in tr. ad leg. Reg. cap. 9. ſect. 7. num. 10. & ſeqq. in l. P. F. S. part. i. conſt. 1o. defin.?2 4 pet unicam fere rationem, uòd diverſum ſit reme dium. Appellationis à remedio nullitatis, quod ipſum etiam aſſerunt Caſp. Klock tom. z. Conſil. 4. num. 44. G in votis Cameral. Relat. 125. num. 22.& in Mantiſfa, Relation. 169. num. 439. Johan. Aloyſ. Riccius in collectan. deciſ. Collectan. 1283. Johan. Meichſner tom. z. Deciſ. Cam. Imper. lib. 2. deciſ. I. num. 6 6.& ſeqq. Author
Præjudie. Cameral. ſub Rubric. Appellationis& nulitatis differentia p.m. 41.
& ſub Rub. Rubric. Privilegium& Rubric, Appellare à quibus. Joh. An= charan, b. 2. Quaſt. 4. num. 11.
Fegcr. II.
Statuto appellatio removeri non poteſt, Gail. hic. u. 12. Myn- ſing.7.obſ. ·4. Calp. Klock. vol.3 conſil. 81.9. 46. argentorat tom. conſd. 11. n. 77. Joh. Zobell. in conſil. quod extat. vol. 4 onſil. Laurent. Kirchov. 32. n. 10. Appellationem introducere favorabile tollere autem o- dioſum videtur, Argentorat. vol. 1 conſ. 29:u. 34. Adde Menoch. conſcl. 761„. 4. ratio, quia de Jure Superioris diſponere videtur, Caſpar.
Kleεr tom. 1. conſil. 14.. 14G 15. G conſ. 5o*½.97. Argentorat. vol. 1.
sun 11. n. 76.
DISSETITA Gailio ſimpliciter Jul. Clar. ſentent. lib. ³.§. fin. quæſt.9 4 n 3. ubi dicit communiter ſervari talia ſtatuta. Paul. Pariſ. pol. i. conſil. 46:n. 6 G 7. Alber. à Roſate lib.3. de ſtatut. q. 5†. eà de rati-
one, quòdper pactum appellationi renunciati poſſit, per Ijin.§. in.
C de temp. appell.&c. l. 1.. 3. f. à quib. appell. non lic. ergò& per ſtatutum ſieri poſſe, per text. in l,pen. C. de fidejuſſ. VIRNIOR TAMEN fegulariter opinio Gailii, ſic enim Juriſdi-
ctio im 3
——,—„„—+

99
ctio impediretur, quæ quibuſvis in ſtatutis excepta intelligitur, per cap. 19. X. de Iurejur.& R. J. de anu. 1½ 32.. nach dem auch etliche. Hine etiam fit, quòd talia ſtatuta de facto condita in Camera non atten- dantur, Meiſchner. tom. 3 deciſ. Camer. 28./I. 11. LIMILTARItamen poſſunt appellationes ſtatutis v. c. ut prius Juramentum præſtetur, certa ſumma pecuniæ deponatur, Dn. D. Schuͤs in dictat. ad tit. de appellat. ſub doctr. de Contrariis.& hodie noviſſimè conſtitutum eſt, quòd illæ ſolennitates in prima Inſtantia lub præjudicio caulæ prę- ſtari debeant, vide R. J. deann. 1654.§. 115. auch zum ſechſten in Faͤl⸗ ſen. Addantur dicta ad obſerv. 124.
OSsSIRVv. CXXXVI.
Judexinvito appellante in cauſa principali proce dere poteſt ad petitionem appellati, appellationis causâ omiſsà, Gail. hic. n. 1. Author præjud. Cam. rubr. appellationes in cauſis Criminalibus. verſ. z. pag. m.37. Valte]. vol. 3.conſil. Marp. 29. n. 24. Caſp. Klock. vol.; couſ. 187. n. 11. Iohan. Rüdinger. cent. 1. 059.(31.n. 9. Vent. de Vallent. in parthen. liti- gioſ.lib. 2.c.14.u. ½. Et hoc iplum, renunciationem nempe puncti appellationis pro cautelâ aſſignat, Gail. hic. n.3.& Berlich. part. 1. con- cl.pract.ʒo. n. 213.
LIMITATIONES quaſdam vide apud Ant. Fabr. in Cod. lib. J.tit. z6. defin.z 6. per tot.& Caſp. Klock. tom. 3. conſ. 18 7.n. 12.
OBSEIRH v. CxxxVIr.
Jadex appellationis deſertà appellatione de expenſis judicate poteſt, Gail. hic. n. 3. addatur Grævæus hic. concl. 137. conſid. 1. n. 2. Gz. ubi hoc declarat.
OBSEKR V. CxXXIIX.
Aſententia deſertionis appellari poteſt, Gail. hic. n. 4. Bernh. Nurmbſer. lib I pract. ebſery tit. ⁊ 4 05ſ. 7. pro hac facit textus in cap. recta.. de appellat. ad quem tamen à Rauchbar part. 1 7. 14.u. 16.re- ondetur teſte Carpzov. infra cit. loc. n. 7. DISSENTIT recté Berlich. part. t concl. pract. 50. n. 195.& ſeqa- 2. quòd deſertot appellationis dicatur contumax, contumax v. ap- pellare oon poſſit, I.i. C. quor. appell non recip.l.4. C. eod. 2. quòd ſen- tentia ſtatim poſt deſertam appellationem in tem Judicatam tranſ- 2 eat,&

100
eat,& proinde exſequenda veniat, I. 4. C. eod.l. 3. C. de appellat. Auth. ei-
qui. C.5de tempor. appell. Dn. Carpzov. lpr. F. S. patt. i. conſt. 20 defin. 14. per rationem, quòd in prima inſtantia contumaces,& qui ex ere- moditio condemnantur, appellationis auxilio indigni videantur, perd. I. 4. multò magis ergò illi, qui in ſecunda inſtautia deſertores litis.
OBS IR v. cXxXXIX. SECr. I.
Omnis appellatio intra decendium i die latæ ſententiæ vel gravaminis interponi debet, hoc non obſervatò, ſententia in rem judicatam tranſit,& appellatio pro deſerta habetur, Gail. hic. n. 2. In cauſis criminalibus extemplò feri debet appellatio, neque de- cendium expectatur, Ant. Fab. in Cod. 1ih..:it. 26. defin. 21.
Sereniſſimus Haſſorum Princeps Darmſtadinæ tineæ diſpo- ſuit, quod ſi luper cauſa(100. flor. aureos capitaliter ſuperante)in Dicaſteriis ſententia lata fuerit, ea executioni demandari non de- beat, antequam 25. dies effluxerint,& quòd appellans intra decen- dium à die latæ ſententiæ appellationem interponete,& intra 25. dies à die latæ ſententiæ computandos, appellationem Judici A quo notificare debeat.
NorX HoPISàſententia tam nulla quàm iniqua intra de- cendium appellari debet, per R. J noviſſ de ann. 1654.§. 19.nach dem auch nun. Quod iplum tamen limitatuw eſt§. ſeq. 120. bey den je⸗ nigen nullitaͤten ꝛc. confer ſupra aotata ad obſerv. 127. circ. fin.
SsSzcr. 1I1.
Decendium currit ſtatim à Die latæ ſententiæ de momento in momentum, Gail. hit. num. 5. Auth hodie. O. de Appellation. Mynſing. cent. 2. opſ.*.n.. Bernh. Wurmbſer lib. 1 ract, obſ.tit. 24.96G. 1. G obſ. 23. n. z. Hartm. Hartmann.. lib. 2tit.19.06.2. num. 1. Petr. Erider. Mindan. lib. 1. de Proceſſ. cap..num. i. in ſin Berlich. part. ⁊. concl. 0. num. 105.(Hocve- rum eſt ſi pars vel Procurator ſciverint ſententiam latam elle, Hun- nius in Encyclop. Iur. part. 2. tit. 33. tap. J. num. 6. G7. Hartman. tit. loc.) Rosbach. in Prax. Ciyil. tit. 73. n. 24. Dn. Carpzov. in I. P. F. Spart. i. Conſt. 19.Defin. 13. num. i.& 3. Matth. Coler. de Proceß. Execut. part. 1. Cap. a. num. 4. Joh. Küdinger. cent. 1. obſ. zI. num..
AMIIATuMetſi ſententia ſit conditionalis, quæ tamen in quan-

101
quantum ſuſtineatur? Videatur Ummius diſh. 19., a5 Proeeſſ. dire&. eb. 44. Mynſing. cent. 5. obſ. 95. per tot.& conſentit, ut video, ipſe Gail- lib. 2, de Pas. Publ. cap. æ4: num. a. Caſp. Klock tom. 3. Cenſil. 68. num. ⁸.
SECr. III.
Procurator tam ab Interlocutoriâ quàm definitivà appellare tenetur, Gail. bic. n. 9. aut domino, ut appellet, ſignificare debet, Argentorat. vol. i. conſil. 29.n. 11. in terminis terminantibus. Addan- tur Hunn. in Encycloped. lur. part. 2. tit. 33. c. 8. n. 3. G 4A. Durand. in ſhecul. lib. ⁊. part. 3.§. 1.n.2.§. 6. n. 11. etſi tantum generale habeat man- datum, vide Dn. Carpzov.. in reſponſ. Elect. lib. 3. tit. 12. reſp. 109. n. 15. Montan. infra cit. loc. Accuratiùs Bachov. ad Tr. Vol. z. Diſp. 33. th..lit. D. G&E.
LIMITArux ſi juſtè ſuccubuerit, Hunn⸗cit. loc. u. 5. ubi plures citat. Joh. Ferrar. Montan. de appellat. lib. z.9.1· verſ. verùm cum hic. pag. 37. Quod tamen poſtea docere debet.
SIE G x. IV.
Omiſsà Apoſtolorum petitione in Camera appellatio recipi- tur Gail.hic. num.15.per part.z. Ord. Cam. tit. 30,§. 1. Mynſing. cent. 4. 0b.36. Wurmbfſer de Appellationib. tit. 24. obſ. 23. per tot. Petr. Frider. Mindan: de Proceſſ. lib. I. cap.. num. 8. Hunnius in Encyclop. lur. part. 2. tit. 33. cap. 5.n. 16. Kosbach. in Prax. Civil. tit. 74. n. 25. neceſſatia tamen a- ctorum peritio videtur, Bocer. cl. 6. Diſp.3 4. num. 79.lit. C.
De Jure Sazonico Apoſtolorum petitio neceſſaria eſt, etſi de cætero olim nunciotum operà uti ſoliti fuerint, cujus rationem reddit ee Betlich, quèòd Saxones non multum operæ literis icri- bendis impenderint, part. I. Concl. Pract. 50. u. 114. G 115. Carpzov. in I. P. F.. part. 1. Conſt. 20. defin. 7. u. 3. Vultejus in Tr. Poſthum. de ludic. cap. z. num 138. nullum Apoſtolorum uſum magis eſſe putavit, ſed rectè rece dit Conſultiſſ. Dn. D. Schuͤtz in Dictatu ad lib. 48. ftit. 6. xe- ſpe ctu infertorum Judiciorum, adde Carpzov. cit. loc. defin. S. G Hun- nium in Eneycloped. Iur. cit. loc. n. 17.
OssERV. CXIL. SEcr. I. Appellatio introducenda intra ſex menſes, Gail. bic. n. 3. pet Ord. Cam part. z. tit. 30.§.1. 0 3 FAL-

162 FAlTTr in cauſa Spolii ſecundùm Authorem præjudic. Ca- meral. ſub rubr. appellationis fatalia. verſ. ⁊. pag. m.z0. FArLIr 2. ubi per ſtatutahoc tempus coarctatum eſt, v. c. Kutlingæ tres menſes tan- tùm præfiniti lunt, teſte Bocer. claſſ 6. Diſp. 34.n. 37.lit. B.
Sn c. x. II.
Fatalia introducendæ appellationis expreſſo partium conſen- ſu prorogari poſſunt, Gail: hic. n. 8. Hunn. in Encycloped. Iur. part. 2. tit. 33.(. 1.n. 27. Verùm ſicuti Judex tantùm ex cauſis prægnantibus&
ravibus fatalia ad duos vel ites menſes prorogate poteſt, diſpo- nente ita§. 62. So dan ſoll&c. K. J. de ann. 16 4. ita etiam putarem ne que partes citra cauſam(de qua tamen Judex cerriorari debet) prorogare poſſe, ne lites protelentur in infinitü, addatur hic omni- nò Bachov. ad Tr. Vol. z. Diſp. 33. th. ult. lit. H.& I. in fin. Dom. Arumæus lib. z. Deciſion. 11. n. 46. G ſeqq.· G& n. 76.
O6SEA v. CXLI.
Tempora proſequendæ appellationts curtunt à tempore in- terpoſitæ appellationis, Gail. hic. n.. Mynſing. cent. 3.29. 27.n.1. Ber- lich. part. i. concl. 50. n. 148. Carpzov. in Reſpenſ. Elect. lih. 3. tit. 12. reſp. 118.n. z. ubi refert Authores, qui Cyno diſlentienti ſatisfecerint.
Hopis tamen hoc tempus in Camera propter multitudinem cauſarum non obſervatur, ſed ſi tempora proſequendæ appellatio- nis coram inferioribus ritè obſervata fuerint, etiam poſt biennium receptæ prolecutio valet, Gail. hic. n. 7. Hunn. Enecloped. lur. part. z. tit. 33.cap. I.n. 40.
Aliud eſt de Jure Saxonico, ſi ab Inferiore Judice ad Præfe- tum vel Judicium Curiale appelletue, vide Berlich cit. loc. n. 152. quòd ſi autem ad Supremum appellationum Judicium( quòd Dreſdæ eſt) appellerur. quid tum obrineat, videri poteſt apud Da. Carpzov. cit. loc. u. 6.& Betlich. cit. concluſ. ĩ0. n. 154.
OBSERVv. CXLII. SEcr. I.
Pauperi tam introducendè quàm proſequendæ appellationis fatalia non curcunt Gail. hic. n I. Joc. Rüdinger. obſ. 33. u. 9.(Addatur obiter Fr Zyppæus in notit lur. Belgic. tit. de appellat. pag. m. 81. Guid. Pa-
pæ,&uciſion. Grationop. queſt. 213,n. 3.) Allegandatamen eſt paupertas, Räüdin-

103 Rüdinger, cit.loc per I. 8.§. 8. F. mandat.& ſic etiam eum Gailio ſentit Grævæus concl. 14 2 n. 10. quod tamen LIMITAT n. 11.& præcipuè hoc verum eſt, ſi lumptus quidam faciendi ſint, coaf. Hunn, in Ency- cloped.lur.part.⁊.tit.33.c.i.n. ĩ8.& ab eo citati.
SrcCr. II.
Pauper eſt, qui non habet in bonis zo. floren. Gail. bic. n. 8. De- clarat dictum Gailii Grævæus concl. 142. conſid. 1.⁄ 4.
KRECTIüõ arbitrio Judicis committi debet, Mynſing. cent. I. olſerv.9 7./. 9. G 10. Joh. Küdinger. cent. 1.06ſ. 33, u. I. Jul. Clar. lb. ſ. ſentent.§. ſin. q.⁊2 4· n. Ii.in in. Emanuel Zoaretz commun. opinion. lit. P. s. 17. Adde Carpzov. in I. P. F. S part. 3:. Conſt 13. Defin. 21. num. 6.
OSSEBR v. CXILIII.
Negligẽtia Procuratoris quoad fatalia nocet Domino, ſi Pro- curator eſt ſolvendo, Gail. hic. n. 6. perl. 7.§. ⁊ ff. de inſtitor. act. l. 23. in Fin. f.de minor. Hunn. in Encycloped. lur. part. 2. tit. 33. tap. 8. n. 27. G 28. Marta in digeſt. noyiſſ. tom.* tit. appellatio. cap. 20 4. pag. m. ſo. Guid. Papæ. deciſ. 43 6. n. 88. Mynſing. decad. ↄ2 ſponſ. 86. n. ult. Carpzov. in Reſponſ. Elector.lib.z.tit. v.reſp. 4.u. 1.& obſcuriſſimè loquens Dynus Mugellan. in tract. de præſcription, tit. 7 per tot.
AMpIIA ruR, etſi Dominus neſciverit ſententiam latam eſ- ſe, Dn. Carpzvov-. in lpr. F. S.part. i. conſt. i. defin. 22. n. 4.
O3SRv. CXLIV. SEcCx. I.
In Camera inhibitio una cum Citatione decernitur, Gail. bic. inpr. Mynſing. cent. 3.ob. 87. Vultej. Vol.. Conſil. 16. num. 72.
Giphanio, qui putavit ſupervacaneam&s inutilem, eſſe inhi⸗ bitionem Judiciinferiori factam, cum ipſo jure nihil ipſi liceat in- novare poſtquam appellatio interpoſita, quippe quòd hoc ipſo de- ſierit eſſe Iudex, ſatisfecit. Cont. Rittershuſ ad Noyell. part. 10. cap,7. num 35.& bene Reſpondit ideò receptam eſſe, qudòd Judices de fa- ctoaliquando quid innovate ſoleant.
§8 B.& 1. II.
In appellatione ab Interlocutoriã interpoſita de gravaminis veritate primè cognolci debet, ante quam inhibitio decernatur. Sail. his.n. 4. DISSEN=

104
DISSIMTIToOb Cameræ ſtylum Mynſing. ceut. 3. ob/. 87.„. 7. quem ſequitur Grævæus hit. concl. 144.n. 13. Sed non obſtante Mynſingeri opinione Gailii ſententiam præjudicio firmat& ſequi- tur Pett. Frider. Mindan. lib. z. de proceſſ.c. 27. n. 2. ubi tamen ſubjicit, hoc lmperii Conſtitutione(ibidem citarà) aliter& claxiùs defini- tum eſle.
OasS IAv. CXLV.
Suſpectus ſi quis fuerit propter dilapidationem, ſeque ſtrati res poterit, Gail. bis:n.. Hunn. in Eneyclop: lur. part. 2. it, 33.6,7.n.9. Sed ſi probabiliter dubitetur, inhibitorium mandatum loco ſeque- ſtrationis locum habebit, Grævæus concl. i 4 5. conſid. 1. n 3. in fin. Quo caſu omnes fructus, qui intra tempss interpoſitæ àppellationis nati fuerint, ſimiliter in falvo manere debent, vide Petr. Frid. Mindan. in caſu haud diſſimili li. 2. de mandat.. 17. u.. eins. fin. Addatur inſu- per, quz requirit Gailius infra obſ. 4 7·n. ſ.
OaSEX v. CXLVI.
Attentata quæ altiorem habent indaginem, cauſam principa- lem non luſpendunt, Gail. hic.n. ⁊ perl. 4. C. fin. Regund. Hunn. in Enoy-
doped lur.part.2 tit. 33:6.71. 23. Mynſing. cent.3,- 33. qui tamen dex- uuè explicandus eſt. Addatur Caſp. Klock.latè in vot. Cameral. Relat. 1.7. 60.& ſeqq. Obiter adde Joh. Aloyl. Riceium in Collectan. Deciſion.
Collectan. 1414. O 3 3 1 X v. CXLVII.
ASententiâ in Poſſeſſorio plenario laià appellari poteſt, Gail. Dic.n.9. Berlich. part. i. concl,pract. ĩ0.n. r3. Per ſe ergò patet aliud eſſe in pofleſſorio Summariiſſimo, teſte Carpzov. in Ipr. F. S. part. i conſt. 13. fefin. 24.„. 13. ubi præced. n. 12. idem de Jure Saxonico obſervari tradidit. Addantur quæ latiùs diximus ſupra 2dobſery. 7. fect.. quò brevitatis ſtudio nos remittimus.
OssRv. CXLIIX.
Jutatoriã cautione ſequeſtrum tollitur, ſi perſona ſit integræ ſamæ, Gail.hic. n.6. per cap. penult. T.4e donat int. vir.& uxor. Mynſing.
demt. a.ohſ1.& in terminis Dn. Carpzov. in Ipr. F. S. Part. 1. conſt. 30. deſin.29.

103 4nfin: 20,h. 6. addens id procedere, ſi debitum quoque nimis ma⸗ guum non fit, Quòd ti Perlona fuerit Clariſſima ad Juratoriam cautionem admittitur, ita haud pridem Juridicam hanc Faculta- tem ampliſſimam relpondiſſe, nobis relatum eſt.
9O 8SIRV. CXIIX.
A Judice reductionis appellare licet, Gail. hic. u.5.
DISSENTIENTIuM opinio teſte ipſo Gailio, priorem authoritatibus vincit, plures vide apud Berlich. part. i. concl. 70. n. 19. in fin.& apud Beninten, concluſ. 5.in med. oag. 17. Addatur Guid. Papæ. deciſ. 436, u. 84.& ferè Frid. Schenck. à Tautenberg. inpregymnaſm. for. uib. z, tit. 15./. 79. A
Sap VARIOR OPDINIO GAILMI, per rationem, quòd appellatio regulariter in omnibus cauſis permiſſa ſit, hunc calum autem eſſe excepium nuſpiam inveniri, Berlich. tit, loc. n. 17. Præju- dicium habet Author præjudic. Cam. ſub rubr. appellare quibus à quiba Sr. verſfin. poͤſt innumeros allegatos Petr. Beninten, tit. loc. inprine. Paul. Pariſ. vol. conſ. 45.n. 93.
O3sS1R v. Cl.
Reductio à laudo Arbitratoris peti poteſt intra 30, annos, Gail hic.n. 2. per rationem, quòd Jus petendi reductionem ad arbi- trium boni viti ſit perſonale,& per conſe quens non præſcribatur, niſi 30. annis.I.3. C. depræſeript. 30. vel. 40. amnor. addatur Grævæ. his. concl. 1.
DISSINTIINTEMtamen vide Hartm. Hartmannix it.2.
0bſ.7. n. 12. Os E R v. CII.
DeExpenſis&c carum æſtimatione ſive taxatione agit Gail. bit. per tot. 4 Multa equidem hic proponi poſſent, ſed cùm prolixa nimis futura ſit hæc tractatio, ſufficier hac vice Authores latè de Expenſis agentes allegãſſe, vid. Hunn. in Encycloped.lur, part. 2.tit. ⁊2.c. 4. per tor. & latiſſimè Dn. Carpzov. in Ipr. E. S part. 1. conſt. 31. per tot.& lib. 6. rs- Honſ. Elector. tit.10. veſp. 10 4.& paßim.& deciſton. Iſuſtr. Saxon. 46. per tor. Malcard. deprobat. 1ncl. 717. Marant.in PeAaeR Jac. Ayrer. in

105 areſſ hiſtor r paßim Frid,ilttop: inroceſſ ludiciar. art. 4. tite 19. per „ot. Emericà Kosbach. inprax. Ciyil. tit.7⁷)8.per tot. Chriſt. Beſold. pant. 3sonſil. z o. per tot. Authorpræjudic. Camer. ſab ruhr. Expenſe. pag. m. 130.&ſeqq. Denais. in lur. Camer.tit. 132. G multis ſeqq. Noviſſimé Caſp. Klock.in vot. Camerat. pluribus in locw.
Unicum quærimus, an Advocatus in propriaſcauſa pro patro- einio ſuo aliquid exigere pofſit? Neg. Gail. bic. num. 6. ubi Præiudic: na fere etiam diſtinguit Bocer. claſſ. G. i¹ 30, th. 45.
Affirmativa indiſtinctè verior videtur, neque enim hoc patts victæ prodeſſe deber, quòd iple laborem& operam ſuarn impeu- derit,& ita etiam eoncludit Valaſc: in deciſton. Regni Luſitani quem 212 legat Grævæus hic. conſider J. Be ſold. in Delibat. lar. au lib:3 ſtit.x. Qua. † übiex profeſſo cormta Gailium. 128 aas
O SER v. CfIL. Abppellaup ſuccumbente expenſarum compenlatio fit, Gail Pic. n.. ſuꝑra obſ. 131. n. Iin. Hunnius in Encyeloped. Iur. gatt. ⁊:tit. 33&ap- 10, num. 9. L.14ITArThoc M'ynſing. cent.*. 09. 89. ubi videri poteſt: Ac- dantur eriã eitati ab Arnold. Reyger.adalleg Mynſingeriobſery. Myn⸗ ingeti Limitationem approbat: Matt.ran. tom. 1. conj.2 0,.40.G 43.
O5 S E K v. CLIII.
De Reviſione Gail. bic. 2
Vide Doctores latiſſimè de Reviſione agentes, Rumelin. ad Zur. Bull part. 3 diſſert. 2 tb. 10.,&☛ Na4g. Colleg, pupl. de Stat. Rei Rom. vol. 2. Diſp. zth. 7. lit. D. Limn. de lur. publ.ib. 9.c. 2·n. 203.& ſeqi. Schwan- man. in obſerv. Camer. Imperial. d0. 181.& 182,& in different. lu. Civil.& Cameral differ. 33& paßim. Georg. Obrecht. de luriſdict. lub. 4c. I2in. 26. & ſeqq. Bender. in integr. tratt e Reviſion. Cæmer Caſ p.Klock:in vot. Ca- meral. paſſim. De nais. in lur. Camer.iit. 271: per ꝛ9t. Anton. Bullæ um inbo per. horar. ſubciſiy diſcurſ. 0 per tot. Et denique omninò addantur, quæ noviſſimè per K. J. Leann. 16 4.§.1 22 nach berathſchlagung deß pun⸗ dten&c.& multu ſeqq. murata funt.
O2 3 E R v. CLIV. SEG T. J.
Jjudicium Reviſorium ordinarià non delegarà Jurildictigne
Piirur Gail. bis,n.z. DISSeN-

107 DisssurTT Treutlet.vol.i. diß·12 45.;.lit, Bᷣe᷑ Petr Frid. Min- Aan de mandat,lib-z.c. 28⸗H.Iz⸗citante Ant. Bullæo. in oper horar, ſubciſir. diſcurſ. 1o*⁴. 23.
San VERIOR OPINIToO Gailii, per rationem, quòd à lege Imperii Cæſaris& communi Sratuum placito Juriſdictionem or- dinariam accipiant, pet text, iupart.3. Ocd. Cam. tit. 53. 9. damit auch Cammer⸗Richter. vide obſety ſeqou. 6. Matth, Stephan. ie lurudit lib. 2. partI.c. 3. embr.n.9 Hiunn. Ad Treutl. vol. i. Diſp. 2 1b. 3. lit Bguæſt. 16, Dn. Keinking. de R. S. G E lib. 2. Claſſ. z.. 15.. 17.Dominic. Arumæ- us. vol. z.de lur. publ. d ſcurſ. Ac adem 7 t5. 2 7.Coll. Publ. vol.. e Stat. Rei Rom diſp. 2.th..lit. D. Citati à Bollæo, allegat. loc 23. Georg. Obrecht. ie luriſdict.lib. A.· C.1 2 ³. 27.Andt. Knichen. de Saxon. nonproyecand. Iur. rerbol las. c. 5. u. 10⅛. Alitet Diſtinguit Dn, Vultej. adl. C de luriſd. omn. ludic. n.9 G. quando autumat. Keviſotes nullam habere Juriſdi- Kionem, ſedtantùm Juriſdictionis exercitium, vide Hear. Bocer. claſſ G. Diſp. 35. th.32. lit. B.& hanc opinionem nen inconvenientem vocat Dn. Reinking.cit. loc:. 17 ʒ&mque ſequuntur Gtævæus hic,& Bullæuscit.. 23.
SÆ C r. II.
Pendente Keviſione inhibitioni locus eſt, Gail. hic n.. DISSEINTITChriſt. Schwanman. inproceſſ. Camer. lib. c.7.
num. præcipuè 20.& ſeq;· ibidem textum in Ord. Cam. art. 3. tit. 53.§. 4. inſin. pro ſe explicat, addatur Conſilium Tubingenſium in gravi cauſa, cujus mentionem facit Frider. Min dan. àb. z. de mandat. 6. 2. in rinc.
. Disssurir inuper graviter Thom. Merckelbach. inconſil · 100. vpol. 2. confil. Caſp. Klockii. per tot. Stabilire ibidem conatur, inhi- bitionem pendente Reviſione fieri non debere, præcipuè urgen- do SCrum ab Auguſtſimo Imperii cribunali anno 1613. unanimi- ter approbato. Decætero ſuſps qos conatut facere 1. Gailium noſtrum. præcipue eà de ratione, quòd Reviſoris officio eò tempo- re fuactus Duci Bavariæ in cauſa Ortenburg grasificari voluerit. 2. Andream, Knichen, ideò quòd in tribunal hoc nimis ipjurioſus fuerit, quòd tepullam tuliſſer m petitigne Aſleſſoratus officin. 3. Pe- trum Heigium ex cauſa⸗ quòd A Sereniſſimo Sakoniæ Ele Ctote
2 anne

108 anno 1600. Viſitatot& Reviſor(differentiam horum accuratè vi- de apud Argentoratenſes vol. 1. conſil. 29. n. 46. G 47. quæ tamen voces nonnunquam confundiſolent, uti ferè videmus fieri in R Jde ann. 16§4.. 126. wie dann die uͤberheuffige) deſignatus fuerit: Fortiter equidem pro authoritate Camerę pugnavit Merckelbach. in dict. conſil. ſed quia SCtum illud nunquam à Cæſare confirmarum fait, fatente ipſo Merckelbach. adde Colleg. Public. vol. 2. Diſpaz.th. 7.lit. D. Et inſuper hæctes per R. J. de ann. 1600. 5.144. als auch Streitt vorgefallen ꝛc. decila,& Ordinationis textus in part. 3 tit. ſ3. §. 4 infin. confirmatus eſt, Gailii opinio meritò præponderat, quæ tamen hodie noviter mutata eſt per R. J. de ann. 16 54. 5. 122. nach Berathſchlagung. dum conſtitutum eſt, ne Reviſio haberet effe- ctum ſuſpenſivum ſed tantum devolutivum: Er proinde ante hanc conſtitutionem, Gailii opinio meritè pro veriſſima habita fuit, quam defendit Petr. Ftider. Mindan. lib. 2. de mandat. t. z. circ, med. ubi diſſentientibus ſatisfecit,& quidem eruditè, ut putat Dn. Reinking. de R. S.& B. lib. 2, claſſ.z.9. 15 u. 16. Denais. in lur. Camer. tit. 271.§. 7. 10. &15. Dn. Carpzov. in Ipr. F. S. part. 1. conſl. 20. defin. 16. /. 5. ubi citat Heigium, multis hæc confirmantem& omnium latiſſimè ut puro Andt. Knichen de Saxon. nonprovocand. lur. Verho, lus, c. y. paßim. Adde plures, quos cumulavit Guilhelm. Anton. ad tract. de Reſcript. morator. in corellar. ſect. 6. ex R. J. coroll. 4. Ant. Bullæ. diſcurſ. 10. u. 17. Chriſt. Sch wanman.. in different. lur. Ciy.& Canon. different. 8. /n. 40.
OaSE v. CLy. Abſurdum eſt appellare à Cæſare male informato ad melius informandum, Gail. hic.n. 7. Diſſemientes plures citat& ſequitur Caſp. Klock. decontribut. 6.3. u. 103. Alias vide apud Carpzov. in lib 3. Reſponſ. Blector. tit. 12. reſp. 126. u. 18. Quibus addi poteſt Vent. de Vallent. inparthen. litigioſ.lib. 2.c.14.1.5. EtErneſt. Cothman. yol. 4. Reſponſ. Iur. 4. num. 27. qui putat, talem appellationem admirtti, i Cælar per Conſiliarios infor- matus fuerit. Exempla citärunt Jac. Ayrer inproceſſ hiſtor. lur. part. 1. 6. 4. obſ. 4.n. 22.& Bodin. de Repabl.lib. t.c. o.& Dn. Limnade Iur. publ. ib. 2.c. 9. u.113. Plures, qui diſſentiant, citavit Guilh. Anton. copiosè ſatis in tract. dekeſcript. morator.tit. ð. concl. 48.m. 22 heinHucgan. tom

109— decummiſſarpart. 4.c. 8. n. 13. qui ipſe in hane inelinat.& Dan. Otto. modd citando loco. Exempli loco etiam adduxit Dan. Otto. de lur pabl. c. I.n. 10.94 361. intet alia appellationem B. Lutheri, allegans ad hoc Sleidani b. I. ex quo tamen id nondum, ſed potiùs contrarium, haurire potui.
Alio modo Gailium noſtrum explicat Caſp. Klock. tom. ꝛ. con- fl. 82. n. 44. reſtringendo ejus dicta ad caſum, ubi Imperator len- tentiam præſentibus Proceribus Imperii ferat, quod latiſſimè con- firma vit de contribut᷑. c.3ʒ n. ito.qui ipſe tamen ibid.u. 105. ſupplicatio- nem pro appellatione ſurrogat exinde, quòd minus gravet Judicis ſententiam.
S=D s-MerIcITER VERroOKeſt opinio Gailii: Addantur Pett. Heigiuspart. 1. quaſt. 19. n. 20. arg.l. ult. C. de fidei comm. I. pen. ſf.de his qua in teſtam. delent. Colleg. Publ. de Stat. Rei Rom vol. 1. Diſp. 3. th. 24. lit. D. Georg. Chriſtian. Mayfiſch. de poteſtat.& lurud. Imperat. th. 21. lit. C. Ventur. de Vallent, in parthen. litigioſ.lib. 2. 6.1 4. n.35. Præjudicia alle⸗ gat quidem Gailius hic infine, ledtamen cauſam ipſam ſpeciatim non exprimit, quod ipſum, magis dubitare fecit Erneſt. Cothman. Vol. 4. Reſp. Iur. 4/um. †z. Verum quia Repulſam tulerunt, modeſtiæ causà expreſsè eos nominare noluit,& nobis ipſis de præjudicio ve- riſſimo ſatis conſtat, neque tamen id exprimere conſultum putavi- vimus.
Fruſtra ergèò etiam Canoniſtæ ſibi perluadent, à Cæſare ad Papam appellari poſſe, hos etenim non rantum refutavit Gœdd. vol. 4. conſil. Marp. 48./. 55. Sed& expreſsâ lanctione à moderno Im- peratore Auguftiſſimo Ferdinando III. tales appellationes prohi-
bitæ ſunt, vide K. J. deann. 1654.§. 162. Als ſich dann
auch die ꝛc. propterea, ne Imperatoris& 1lm-ä perii Superioritas vileſcat.
SS 8832
†; Confir⸗

.e hbehhh iiiiiiei
1kIB R L. II.
OAB SuE RSV. A I. Lner Ir as
Onfirmatio Contractus facit utlæſio uktra dimi- dſum nou attendatur,&e ſic Bens ficium. 2.C. de Reſcind.
pendit ceſſet. Gail. hit. num. 9urg 1. 8., 1 de liherat. legat.
Tteutl. vol, z, Diſp, z. th. 10. lit. A. cui tawen ſatisfecit Ba-
chov. idem. lit. A. AarIeaH te d
Contrarium quidam evincere conantur exk ir. C. depræl. G&a. Ru Reb. minor.& hanc hfmant Hunnius ad Tr. yol. 2=Déſp.1.th. IO, quaf. 43„& Fachinxus lih. 2. Controverſ. 20. quæff. 2. ubi ad contraria Ke- ſpondent: Diverla tamen& ſpecialis ratio videtur quoad conetra- um minoris, in cujus favorem multa introducta ſint, quæ in cou- lequentiam teahinon poffünt vel debent. 3 1
L. II. O S E K v. II.
Conditio poreſtativa non tranſit ad heredes, Gail. hic. n. 3.
DISSENTIuRN T quidam inl. 13. C. de contrah.& tommitt, ſti-
lat. r SD VERIOR OFNMIoO Gailii per text. inl. 5iff de condit.& de- monſtzat, Bachov. ad Treutl. vol. 2.Diſp. 27:·th. S. üt. F.per text. in I. 69. f. d4 condut.& damonſir.& per arguwentuma contrario ſenſu exl. 44 eod. ſumtum. Petr.Heigius part.i. 4.33,6. 39. LIS. II. Oss EKv. III.
Antichreſis perperualicira eſt, Gail. hic. 3.& ita Molinæum diſtinguere teſtis eſt Mynſing cent. 6. obſ. 711.n.. Anton. Faber. in Cod. lib 2. rit. 26. defin. 3.n. 2. Calp. Caballin, in tr. de UIſar. quaſt.35. n. 260. G 262.& Keferens apud Calp. Klock.in relar. 3. votor. Cameral. n. 103. De Jure tamen Canonico etiam Anrtichreſis ad longum tempus vel perpetuò durans prohibita eſt, Marpurgentes vol. 1 conſil. 28. B. 345·Hunn.m Encycloved. lur part. 3.tit. 13:c..u. 2 ſ. And, Rauchbar. part.
6.gO. lur. Ciy.& Sax.20 1„,6. G 7.
6*
Novam

11I MNovam viam elegir Ioh. Gœdd inpart.2à, Liſh, A0 f. diß 11. 5. 2. nn. D. dum fimplicher Antichrekn, ſi legitime uſurarum modum excedat, damnat. Conlentit fere Dn. Joh. Gerhard. tom. 6.locor. Thevlogie·art. e de legib. politit. n. 136. pag. m. 918.& Raphaèl Fulgoſ. in aonfl.Ma. Leopold. Hackelman. in part. 4.f. diſp. i,th, ult. Ioh. Clop- penburgin ln atut. de Vſur. c. 12, pag. m. 81. putat fœneratores, quibus tœnus impio bum a Jultiniano interdictum erat, velamento Anti- chrelis adhuc uſuras magnas in effe ctu exercere.— Sed ſequimur opinionem Conſultiſſimi Dn. D. Schuͤßtens in dictat, ad tit. ſfde pignor. ſub doctrin, de forma pignorum, quòd ſe. admittatur tum, ſ dubitetur, an Creditor rantum exinde percipere oſſis.& tacir incetrirudo fructunm, l. 17,C. de Vſur. tum etiam, quòd Laeaum pretiuam incertum lir,Cujag. 3.09.35. And. Kauchbar. part. 1. QClur. Ciy.& Saxon. 20, 7. 11. quidem dicit hanc controverſim Imperatoria deciſione indigere, fubjicit tamen recte, Gailii diſtin- ionem non ubique convenire. num.; 4. Addatur Hunn. yol. 2. diſp. 1.th. 6.lit. B. quæſt. 38. Plures habet Referens apud Caſp. Klock. voror Camtyal. Relarb. n. 104 ad quorum tamen argumenta reſpondere conatus eſtn. 16 4. Præjudicia in termigis vide apud Carpzov. in ppr. F. 8. part 2. vonſf. 30 d Ein. 40. Caſp. klock. de Contribut. c. 11. n. 220, G ſeqq. Videatur tamen om ninò Refe rens apud Klock in vas. Camer. relat. 8n.o. Helfr. Ulric. Hunn cit. loc. n. 18.— Caterùw diſponitur im Heſſiſchen Land Recht der Ober⸗ Graffſchafft Eatzen⸗Elnbogen. purs. 2, tit. 6. Von Pfandung. verſ. und demnach die Pfande ꝛc. quòd id, quod exce dit legitimas uſu- tas,(deductis tamen expenſis) Capitali decreſcere debeat, quod etiam approbant Aut. Pab. in Cod lib. a:tit. 45. de ſin. 6o. n. 10. Adde Jac. kôppen. quaſt. 22.n. 15.& paßim. 2 2 Ethzc de Amtichteſi in geuere. Si autem de perperuitate quætiturollere videtur gam, quæ de altero ranto nuperacriùs di- ſputata. Erin Terminis Ant. Rabert. Ub. 2. Rer. ludicat. 8, ſed cùm illad ſe ctatemperum noſtroram nonagnoſcat, argumentum hoc nihil nobis obſtar.
LTB. TI. OSsrRV. IV.
Monachus pacto ſibi qꝑædam bona reſes yare nequit„Gadi. bis. B.15 Aliud:

112² 1. Aſfud wen difpoſuit Leo Imp. in Nop, 5. in fn. de bonie proprijs poſt ingreſſum in Monaſterium à Monachis acquiſitis, vid. Jui. Pacium in Analyſ. Cod. adtit. de piſe.& Cleric. n. o0. Srp VIRTOR OPINIO Gallii, quam ſequuntur Rittershuſ. ad Novell. part. 1.. 6. n. 3. per cap. S. in fin X. de ſtat. Monath.& Ca- non. Regul. Sichatd. ad Cod. tit, per quas perſon. nob. atquir n.ro. Adda- tur Raphaẽl Fulgos. conſil. 30. n. 16. Azo in prim. collat. Autbentde Monach. n. 4. LIMITAr hoc Nic. Everhard. los. 24. d ſeryo ad Monachum n. 2. quòd nempe Monachus permiſſu Superioris conniventibus ocu- lis poſſit habere quid proprii, ut& Servus, perl. 4,9.1. f. 4e manumiſ- ſion. quam tamen limitationem de Regula non eſſe autumavit Conrad. Kittershus, part. 1. Noyell c. 6. u. jf.
Lis. II. OBSERV. V. SE Gr. I.
Uſura omni Jure prohibita eſt,& quidem 1. de Jure Divino. Gail. hic.n. ĩ. per textus ſeqq. Exod. c. 22. verſ. 25. Leyit. 6. 25. verſ. 36. Eæch. c. 8. verſ.*⁷. Plalm. 13. verſ. 5.Lus. f. G. verſ. 35. Adde Joh. Bren- tium in Confil. 4. Iecad. 1. tonſil. Theologic. Felic. Bidenbachii, ubi ta- men paucos caſus excipit. Addatut Idem in explicat. Catechiſm. ad explicat. 7præcepti, pag. m. 649. Weſenbec. conſil. 5o. n. 32. Sichard. in Cod tit. qe UIſur. ad rubr.n. 4. Menoch. lib. z. cent. 3. de Arbitr. Jud. quaft. 6aſ. 398 n. 42.& paſſim. Modeſtin. Piſtor. vol. 1. conſil. 47. u. 27. Matth. Weſenbec.conſil. 14. u. 96. Referens apud Caſp. klock. votor. Cam. relat. 9.. 70. Referens apud Joh. Meichiner lib. I. Deciſ. Cam. Imperial. 12. n. 24. vide quæ citavere Joach. Scheplitz. in Prompruar. lur. tit. 19. n. 1. Theod. Petreus Concluſ. Crim. 191. lit. A. in Apheriſm. Polit. L. Danams ex Liy lib. 2. u. 19.
ConrkxARIA opinio vetioreſt, neq; enim de Jure Divino Uſuræ indiſtinctè prohibitæ ſunt, vid. Deut c.ij.verſ.i. 2. G 3. G rap. 23. verſ.20. Levit. 29.verſ.39. G& 36. Exod. 12. verſt 24. Et illicitæ fiunt uſuræ quoad Jus divinum velreſpectu debitoris, ſi ſc. inops ſit, vid. Exod. c. 22. verſ. 25. vel reſpe ctu Creditoris, ſi ſcil plus juſto petat, vide Petreum eit. loc. ſit. B.& ſic accipio textum Ezech. 18. verſ. 13, Treutl. vol. z. a1ſp.3:th.1.lit.k. Adde Conſultis. Dn. D. Georg. Theo-
dor. Dietetich. in Diſaurſ. qe Judaut.. vel teſpectu Frartum Judæo- 1. tum:

133 tum: Caſp. Ant. Teſſaur. in Cenſil.. 4. quod appoſitum Deciſ. pede- mont.. Anton Teſſauti. Loquunturſinſuper textus illi Sacræ Scri- pturæ pro Gailio allegati(quibus addantur Proverb. c. 28. verſ. 8. Matth. c. 7. verſ. 12. 2. ad Corinr. c. 8. vesſ. 13.) partim de perſonis, quibus Elee moſynæ debeniur,& à quibus Capitalis Summa& In- tereſſe præſtari nequit, quò modo explicant Theologi in der Wei⸗ mariſchen Biebel textum(quem fruſtrà de mutuo in genere inter- prætatur Modeſtin. Piſtor. vol. i.cenſil. 47.n. 19.) in cap. 6. Lucæ. verſ. 35. Cum hac explicatione conformis eſt Jacob. Andreæ, Doctor Probſt und Canzler zu Tuͤbingen/ in tract. cujus titulus, Abfartigung deß ungegruͤndeten Gegenberichts der zu Regenſpurg ann. 1587. ge⸗ urlaubten Predigern. paſſim& præcipuè pag. 12. G 13. Addatur Caſp. Caballin.(aliâs Molinæus dictus, vid. Gœdd. in vol. 4. conſ. Marp. 27. n. 101. G conſil. 50.u. 114.(de Uſur. n. i. ubi eleganter ad Lu- cæ c. 6. reſpondet,& alia quæ obſtare poterant n. 10. removet. (Nimis graviter in hune Molinæum inſurgit. Joh. Parlator cæte- rùm ſatis ſubtilis, uib. 2. Rer. Quotidian. cap. 2. num. 8. in med.) Ex ci- tat.tract. D. Andteæ, ut mihi videtur, optimè ad omnia dicta S. Scri- pturæ, quæ contrariari videntur, reſpõderi poteſt conf. Maximilian. Fauſt. in Conſil. pro Ærar. claſſ. 20. tonſil. 86. Ordin. 1610. in princ. Ibidem pag. 878 celumn. z. tres ordines hominum mutuantium facit, ele- ganter Petr. Heigius. 2. QQ. 1. n.131.& Erneſt. Cothman. Vel. 2. Re- Henſ. lur. 2. num. 35. 43. Addatur Caballin. cit. tract. quaſf. 2. u. 71. ubi elegantia de Mutuo liberali& Eleemoſynà protulit. Plures Theo- logos citavit Dn. Carpzov. in lpr. F. S. part. ⁊. cenſt. z0. defin. 1. n. 5. Dn. Joh. G erhard. b. m. rom. 6. locor. Theolog. art. i. ſe legib. politie. n. 23 4. E ſeqq. ubi optimè rem extricat& explicat. Dn. Joſias Stegman. in part. al- ter. Chriſtiognoſiæ, Meletbem. 3 0. ſect.3. in uſu practico, pag. 89 6. ubi in quàm plurimis noſtram fovet ſententiam. Vide pre nobis elegans con- ſilium Theologicum Univerſitat. Tübingenſ. à Jac. Heerbrando& Theodor. Schnepfio Theol. DD. ann. 1378. die 23. Septembr. Civitati alicui compoſitum, quod extat inter Conſilia Theologica Felic. Bi- denbachii, decad. 6. conſil. 8. pag. 65.& ſeqq. Sie Dn. D. Joh. Winckel- man. Theologus cordatiſſimus b. m. ipſe in Diſputatione Marpurgi de tar ann. 159 5. babita concedit, UIſuras ratione moræ& intereſſe
2 lcit

114 licitè peti poſſe, quod teſtatut, Theod. Petreus oncluſ.crimin. 9. it. B. p. m. 103.
Sic ipſe Mart. Luther b. m. lib. Sing. de yſur. ad Parochos Tom. 7. le- nenſ. fol. 405.in§. Aber wie wann der Fall kaͤme ꝛc. Juſtiniani Sanctio- nem(verba ſunt, Petri Heigii b. z. Quæſt. i. num. 99.) ad temperan- da antiqua onera graviorum ulurarum iaductam. ſatis excuſari poſſe, ait: Cùm Magiſtrarus poteſtatem habeat, de rebus tempo- ralibus diſponendi& ulura quincunx non poſſit adeò moleſta eſſe debitori: Maximè ũ pupilli viduæ& miſerabiles ſint perſonæ, quæ aliunde victum nullum habeant: Verba B. Lutheri vide apud Joach. Scheplitz in Promptuat. lur-rit. 10. n.⁊.
Latè laudatus Heigius cit. qnaſt. 1. num. 105.& ſeqq. Reſpondet adtextus Juris Divini,& ex Radicibus Hebraicis eruit quotuplici- ter nomen uſuræ in Sacris accipiatur, pleniſſimè& accuratiſſims hanc perttactavit controverſiam eodem in loco.
Hodiè ſanè omnia fere Stipendia, quibus aluntur Miniſtri verbi divini, ſunt uſuræ: idem Scheplitz d tit. 19. n. 20. Et citatus D. Andrez, rigorem, quem præ ſe ferunt verba Dni. D. Lucheri, de Tfur vel lntereſſ. mitigat& explicat, Ordinarionemque Imperatoris haudabilem& Chriſtianam vocat, pag. 88.
11. Uluræ prohibitæ ſunt de Jure Canonico, Gail. hic.n. ſ. per tot.tit. de uſur. cap. conſuluit.&cap. quanquam. de uſur. in 6. Sichard. im- Cod. tit. de ſur, ad rubr.n. 4. Menoch.ib. 2. cent. z. de Arbitr. lud. quaſt. caſ. 398. Jul. Clar. lib. ſ. receptar ſentent. uſura. n.3. Vultej. vohi3. conſ. 22, n. 64. Modeſt. Piſtor. vol. 1. conſil. 47:n. 25. Matth. Weſenbec. conſil. 4. 2.96. Referens apud Calp. Klock. rotor. Cam. relat.9.n. 70. Referens apud Joh. Meichlner. Dexiſ. Cam. Imper. lih.J. Deciſ.12.7n.24. Marc. Ant. Peregrin. art. z. Conſil. 8t. uum. 5.& citatià Joach. Scheplitze in Prom- ptuar. lur: tit. 19.u.. Ant. Cuchus. in Inſtitut. lur. Canon. lib. 4 tit 7. circ. princip. Et omnes ferèè Canoniſtis Caſp. Caballin. intr. de yſur quaſt. 2‧n. 77. Adde Erneſt. Cothman. Vol. z. Reſp. lur. Sæ num. 1 G.
Sed& hic contraria opinio verior eſt, quod nempe de Jure Canonico IIfuræ indiſtinctè prohibitæ non ſint, citat. Caballin. vel Molinæus, de yſur. n. 35.& per errorem factum fuit, Jusenim Cano- nicum vocem Ulſuræ tantum ulſurpat pro ea, quæ eſt illicita, lici-
ram v. nomine latereſſe indigitat, vide caꝑ. ſalabriter. ca. tonqueftus- “ 11 I. de

14 X.5de yſur.& ideò Canoniſtæ certo in caſu vide c. 7. X. de Donat. inter pir & Vx. etiam admittunt uluras præcipuè quas compenſatorias vo- camus, tatione ejus, quod Cteditoris intereſt, c. 1. G 2. X. de fidejuß. Conr. Ritterſhuſ. in Diſſer lur. Ciy.& Canon. Diſſer. 1i. in fin. Petr. Heig. part. 2. QQ.1.n. 133& multis ſeqq. Joach. Scheplitz. in promtuar. lur: tit. 19.,n. 25. Meiſchner. part. i deciſ. Camer. 12. n. 16.& ſeq;. quò aliãs em- tionem annuorum re dituum(quæ tamen à Jure Canonico tolera- tur) teterre valere mus, Covarruv. 3. var. reſolut. 7. n. 2. Adde Chriſt. ab Hagen in tr. de Vſu yᷣſurat.c.jn. 122. Dn. Georg. Frant⁊ke. lib. i. va- riar refolut.i.num.6. Quo referre poſſemus Montespieratis,& Ne- gociationes pecuniarum Eccleſiaſticarum apud Catholicos Ro- manos, frequeotes, vide Caſp. Caballin: Graviter in hunc excande- ſcit Ioh. Parlador. lib. z. Rer. Quotidian. cap. æ. num. 8: quæſt. 7/. n. 81.& ſaqq. præcipuòè n. 584. Addantur pro firmanda hac concluſione Dn. Carpzov.in lpr. F. S. part, i onſt. 2 8. defin. 171. n. 2.& Sigiſm. Finckel- thauſ.obſerv. pract.3 9./. 10. ubi plures Authores. Et Maximil. Fauſt. in Conſil.pro Erar. claſſ ð conſil. 27. ordin. 707. circ. fin. pag m. 35.
lmò Sixtus V. Papa Caroli Emanuelis Principis confirmavit Privilegium, quo Judæis permiſſum erat 18.in centum accipere. Ant. Teſſaur. Deciſ[7. n. ſ. in ſin. Et Gregor. XIII. Hebræis Komæ habitantibus& in Marchia Aconitana Privilegium largitus, eſt ut accipiant 24. pro quolibet centenario: citati Antonii Filius Caſp. Anton, Teſſaurus in ſtatim ſubſequenti Conſil. num. 4. tirc. fin.& n. 7.
111. Uſuræ prohibitæ ſunt de Jure Civili, Gail. hir. n. z. Jal. Clar. lib.. recept. ſentent.§. uſura. n. æ. in fin Vultej. vol. 3. conſcl. Marpurg. 22₰16 4. Modeſt. Piſtor. vol. i. conſ. 47.n. 25.& Ant. Cuchus in Inſtitut. lur. Canon.lib. 4. tit. circ. princ. M eſenbec. d. conſil. 14. n. 96. qui putat Juſtinianum per Novel. 31. c. 1. indiſtincte Uſuras damnalle, dum quatuor illa Concilia approbaverit, inter quæ tamen Nicænum ex- preſsè Uſuras damnaverit, vide cap. 2. diſtinct. 47. Adde Sichard. ad rubr. Cod. tit.de Vſur cit.n. 4. Referens apud Joh. Meichſner. ¹ib. 1. De- ciſ. Camer. Imper. 2. n. 24. Vide tamen Petr. Heigium.. z. Q. 1. n. 156 Extendit hoc Referens apud Caſp. Klock. vot. Camer. relat. 9. n. 76. quod etiam Conſtitutiones Imperii uſuras damnent. Dn. Georg. Frantzke lib. z. yariar. reſol. 10. n. 8. putat, quincunces uſuras in mutua. ad Exemplum annorum Redituum permitti.
Q 1 VsRum

116 VsRäx& hic contraria opinio tutior, Marc. Ant. Peregrin part. 1. Conſil. 88.n.. nam LL. XII. tabb: jam dum uſura levifſima ermiſſa fuit, teſte Cornel. Tacit. 6. annal. c. 6. 3.& comprobatur. oc poſtea in deſuetudinem non abijſſe, vide tot. tit. ff& Cod. de yſur. l. 40. ffde Reb. Cred. l. 7.§. 3. f. de uſur. Noell. 72. 121.136.138.160.
Neque hoc in Conlſtitutionibus Imperii fimpliciter mutatum eſt, Quincunces enim admittunrtur, R, I. de Ann. 16154.§. 172. An⸗ reichend die kuͤnfftige Zinſen, quod etiam agnovit ipſe Weſenbeci- us alis diſſentiens in dict conſil. 14. n. 96. Vide omninò Joh. Meich- ſnerclib. i. Deciſton. Imperial. Detiſ. 12. num. 7. Addantur, quæ dicemus ad obſ.6. 7. G& 8. Quo ipſo tamen non ſtatim facimus cumillis, qui- uſuras& intereſſe jure noviſſimo illo permiſſum confundunt: Ac- curatè Dn. Frantz⁊ke lib 2. cit. Reſol. IO.u. ꝓI. Et ita ante eum etiam Er- neſt. Cothman. Vol.z. Reſp. a. num. 261.
CoRncrupr Mos, Uluram Patriis legibus probatam damna- re, hominis eſſe, communem hominum urtilitatem ſocietatemque non latis intelligentis. Dn. Carpzov. in I. P. E. S. part.. Conſt. 30- Defin. 1. num. I1. Maximil. Fauſt. in Conſi. pro Erar. claſſ. 20. Conſil. à6. Orain. 1010.
Ipſe Beatus Luther(referente Cothiman. vol. 2. Reſponſ. lur. S2. num.ʒ5.& 43·& paßim) dixit Mundum ſine uluris eſſe vel ſtare non
poſſe. Er Baldus,(teſte Petr. Heig. part. z. QQ.i*uum. 76:) in l.. C. de
Jumm. Trin. in G. 1. de jurejur.& Conſil. 453. lib. i. ait; Expedire Reip.
multos inveniri Fænerarores, ne multi fame pereant. Adde Chriſt.
Rorſtner. in Nor. ad Corn. Tacit. lib. 5. Annal,p. m. 4 22. G 423 SE r. II. Pactum Uſurarium non vitiat contractum per ſe licitum& validum, Gail. hic. num. 7. per l. 9.fde yſur.& text. inl. 1.. ‧. f. de. O.
Joh. Ludovic. Lundeſpur in Commentar. ad Ordinat. Würtemberg.
2d Fol. 24. num. 23. per text.in§. und nach dem&gr. tit. von wucherlichen Contracien. in R. I. de Ann. 1577. Præjudicium de Ann. 1783. 21. Martii, exPomerania allegat Dn. Gothofr. Anton. in notis ad hum num. Fpagm 36, Addatur Author Præjudic. Cameral ſub Rubris. Intereſſe. verſ. Domini quo ad yſuras, Dn. Carpzov in I. P. F. S. part. 3. Conſt. 24. De- ſw. 14.& obiter Ludolph. Schrader. de Feud part. 2.(ap. 2. num. 24. Jo- ach. cheplitzin Promptuarlur. rit. 9. num. 30& ſegi. 6
2ives

n17 S 1 cx. III.
Cives ad mutuandum Reip. tempore Neceſſitatis cogiĩ poſ- ſunt, acceptis modetatis Uluris, Gail. bic. num. 17. G 18. Joh. Hering. de Molendin. eorumq, lure, quaſt. i. num. 6O. ubi DissENTIENTESrefert, & ad leg. 27.§. 5, †de yſufr. quæ contratiam firmare videtur, reſpon- det, num. 63.
3 c- T1. IV.
Q an Princeps Judæos recipere& ulurarum exactionem ipſis permittere poſſit? In partem negativam magis inclinat Gail. hic n. 19.pet rationem, quod fallere& decipere, ſit Iudæorum pro- prium in quartomodo, Joh. Aloyſius Kiccius in Collectan. Deci- Hon. Collectan. 372.& ideò è republica exterminandos eſſe, voluit Dn. Limn. de Jur. publ. lib. 3.c. z. u. 42.& ſeqq. eã præcipuè de ratione, quod Blaſphemiæ(quas ſalvà ſuãà religione omittere nequeunt) ita tolerentur. Verum ſihæe ratio ſtringeret, omnes hæreſes& ipſe Judaiſmus prorſus extirpandus eſſet, cum nec alibi Blaſphemi- as proferre deſiſtant. Addantur pro hac Paul. Matth. W ehner. in Metamorph:rer. publit. cap. ſ. pag.m. 74. ubi exemplũ Regis Hiſpaniæ allegat.& Vent. de Vallent. in parthen. litigios. part. 2.C.11. n. 25. G 26.
Verior eſt opinio, quòd Judæi tolerandi ſint,& 1. quia ſunt teſtimonium fidei noſtræ, vide Author. in Judit. Theolog. ſuper quæſt. an pax, qualem deſiderant Proteſtantes, ft licita. ſect. 3.. 3. Carpzov. in Reſponſ. Elect. lub.5.tit. ſ. Reſponſ. 38·/. 4. ubi Div. Bernhardum citat. 2. facit ſpes converſionis, vide Oſeæ. c. 3. verſ. y. Plures rationes adduxit& ob- ſtantia exploſit Ioh. Kitzel. in erat. panegyr. de regal. babendor. Judeor. Gieſſe 2. decembr. annol6 16. habita. Conſentit Chriſt. ab Hagen. intr. de Uſar.& Annuis reditibec. 3. n. 6 4. ubi cum Dn. Reinking. de R.§. G B. lib. 2, claß..c. 3.n. 13. aliam addit rationem, inquiens:cui adſtipulatur raticinium Chriſti, qui deerando affirmavit Amen Amen dice vobis, nonpræter- ibit hec generatio, donet ommia fiant, Matth. 24. verſ. 34. Marc. 13. ver- 30. Luc. 2. verſ 2. Si iraq; omninò non eſſent tolerandi, non im- Bleretur varicinſum Chriſti. Hanc conſequentiam rectè tamen explodit Dn. Limn. de Jur. publ. lib. 3,6. 2,n. 45.
Manetergè quod Status Imperii Judæos recipere poſſint. Q 3 Author

118
Author. præjudic. Camer. ſub rubr. mandata ſine clauſula pag. m. 191. ubi præjudicium. Joh. Rudinger cent..obſerv. ſingular. 3n. 4. adRega- lian. ſpectat, Caſp. Klock. tom. 1. conſ.z7 n. 19 8. Chriſt. Beſold. part. ·.conſil. 138. n. 23. Conſultiſſimus Dn. D. Dietetich.in diſcurſ. de Jure& Stat. Judaor. c.9. pag. m. 136.& Kitzel. in cit. orat. panegyr. Rümelin. ad 4. B. diſſert. S. th. 16. ubi Dn. Myler. in Addition. recenſet prejudicium. Certæ tamen leges Judæis proponendæ luat, Georg. Ludovic. Linden- ſpür. in comm.ad.Ord. Wurtemberg. fol. 16. n. 2. G 3. Dan. Otto de Jur. publ. c. 9. pag. 644· ubi conditiones& leges, quibus conſtringi debe- ant, ſubjicit; Salubriter hoc practicatur in Haſſia noſtra, nullus e- nim ex Gente Hebræa recipitur, antequam le ad obſervationem certarum legum obſtringat, inter quas, eminet hæc, quod quotan- nis aliquoties prædicationi verbi Divini(ad procurandam earam converſionem) optimè Inſtitutæ intereſſe cogantur. Addatur Rümelin. diſſert. 8. ad. Aur. Bul. th. 7.& Dn. Myler. in addition. Joh. Ge- org. Becht. de ſecuritat.& ſaly. conduct. concl. 97. G 98. ubi docet. quod ad audientiam Divini verbi compelli queant an verò rectè Synagogæ ipſis conce dantur, tractat remiſſivé Simon à Groen Weg. de legib. abrogat. ad lib. 1. Cod. tit. 9. rubr. n. 7. Afirm. Joh. Althul. Doctrin. Polit.c. 28. num. 3. ubi rationes. vide obiter An Synagogas collapſas abſq; præſcitu ſuperioris reædificare queant, apud Steph. Gratian. Diſcept. Forenſ. Tom. 3 cap. 43 2 num. 4. Adde tom. 4. cap. 45 8. u. 41.& ſeqq. ubi latè deerectione Synagogarũ) Sigiſm. Finckelthauf. obſerv. 48. per cap. 13. X. de ludau.. Philipp. Henr. Hœnon. diſh. polit. 2.7. 124. qui tainen ægrè eos admitti debere ſuadet, confer. Henric. Kornman. Reſponſ-lur. ſuper quaſtion. an,& quomodo ludæi tolerandi ſint, in quo ſicuti multa utilia, ita multa etiam ſupervacanea reperiuntur, & laudat. Dn. Dieterich. cit. diſcurſ. pag. m. 41.& multis ſeqq.
LI. II. OaSsERV. VI. SEer. I.
In actione bonæ ſidei actor à tempore moræ uſuras vel inter- eſſe petere& conſequi poteſt, Gail. hic. num. ꝛ. Chriſtoph. ab Hagen de yſur.cap.&. num. 15 5.& 156. per l. 17.§. 3. G 4.1 32. 5. 2.ff. de Pſur. 1.2. C. depoſit.l. 7. C. locat.& conduct. Joh. Phil. Steinhauſen in ſumma utriuſque Iur. ad tit. de ſur. num.;.
ANMTLIA Sichardus id eriam quo ad actiones ſtticti luie
. vide

119 vide eum ad Cod.tit. de yſur. num ſ. ubi rationem fubjungit, quòd di- lata ſolutio, tàm in actionibus ſtricti juris quàm bene fidei damnum adferre queat.
Hancampliationem tamen non admittimus cum Conſultiſſ. Dv. D. Schuͤtzen in Dictatis ad tit. ff. de yſur. ſub Doctrin de Cauſa Eſpciente, ſed aſſerimus, ne quidem ex die litis conteſtatæ uſuras deberi per 13. C. de vſur.& arg l. C. de condiction indebit. Addatur Leopold. Ha- ckelman Diſp. 4 ·ad part. 4. ff.th. ix lit. E. per l.2 4. de Praſcript. verb. l.7.f.
ae negot⸗geſt. S c r. II.
Emtio redituum juſtam penfionem non excedens licita eſt, Gail: hic. n. 10.
DisSENTIT Franc. Hottom. lib. 2L0bſery. 15.
SED VERIOR OPINTO Gailii, Neceſſe tamen eſt, ne ultra quincunces im ſingula centena annuatim ſolvantur, Henr. Hahn. m obſerv. al NWeſenbec paratitl. ad tit. de yſur.n. 14 a. m. 3. per Conſti- tut. Caroli V. ſub tit. von wucherlichen Contracten. S. ult. de ann. 1548. Ant. Teſſaur. Derxiſ. Pedem. 154. qui tamen etſi quincunces penſio ſuperet, annuos reditus licitos exiſtimat. Matth. Stephan. ad Novell. 160. n. 5. Joh. Cloppenburg in Inſtitut. Theolag. de Vſur. cap. 3. pag. 86. Georg. Ludov. Lindenſpur. ad Ordin. Würtemberg. fol.2 4. u. 11. Felix. Bidenbach. in decad.. conſil. Theolog. 4. à Joh. Brentio propoſfto. pag. m. 20. Idem Brentius in explicat. Catechiſm. in explic. 7. præcepti. pag. m. 749. Dn. D. Gerhard tom. G. Locor. Theolog. art. I. de. legib. polit. n. 237. Addatur daß Fuͤrſtl. Heſſiſche Darmbſtadiſche Land⸗Recht der Ober⸗Graffſchafft Canen⸗Elnbogen/ part. 2. nit. von Guͤldkauff. per rationes, quod emptor ſummam ſolutam repetere nequeat, quamdiu reditus annuns folvatur. 2. quod hi contractus in Judi⸗ cio fieri debeant, addatur D. Carpzov. in lib. i. Reſpons. Elector. tit. 10. Reſp. 107. n. 9.& lib 4. tit 6. Reſp 48,„. 6. Hæc omnia tamen non luffi- ciunt, ut propriè loquendo vera Emtio vocari queat reditus per- ſonalis, quod latè ex non ineruditè demonſtravit. Dn. Ftantzke Bb.1. variar. Reſol. 1n. 194◻ multis ſeqq. cui tamen in diſeurſu ſatiffacerè- annitemur. 1
Diſſenti⸗=

1²0 Diſſentiunt multi, qui putant, quòd mosRegionis attendi de- beat, quos citavimus ad obſery. ſeg. 7. iilque, ut puro, ſatilfecimus.
LTI s. II. OBa I A2 V. VII.
Quærimus affinitatis ergò, an Status Imperii in fuis provin- ciis, ut ſex in centum ſolvantur, permittere,& ita Conſtitutioni- bus Imperii derogare poffint? AFrIRMARx videtur Gail. ebſ. 8.n. g. G°bſ.23. n. 3. ubi dicit in emptione annuorum re dituum cõſuetu- dinem loci attendi debere. Expreſſè accedit Caſp. Klock. tom. 2. conſil. 40. n. 138. dum dicit Statuto vel conſuetudine poſſe induci, ur ſex vel ſeptem annuatim pro centum ſolvendum; ſubjicit ann. 1590 in Electoratu Colonienſi publico edicto id permiſſum fuiſſe. Ad- dantur quæ tradita à facultate Juridica Colonienſi in Conſilio, quod extat in part. 2. conſilior. varior. JCtor.& Academiar. 66.u. 1. G 22. Rutg. Rulant.de commiſſar. part. 4. lib. 6. c. G. n. 23. ubi tradit Daniæ Regem
ſuis ſubditis permiſiſſe ſex in centum accipere; Verum hic tanquã
Rex extra Holſatiam(ſuperiorem enim non recognoſcit) facere Ppotuit, ſed in ipſa Holſatia ſubditis hoc permiſſum fuiſſe tradidit Vent. de Valent. in parthen. litigios. part. ⁊. cap. 11.n. 24.& Maximilian. Fauſt. in conſil.pro. Trar. claß. 20 cenſil. 86. Ordin. 1610. verſ. longè opti- mum. ubi laudat ſtatuta à Daniæ Rege& Ducibus Holſatiæ propo- ſita. Sic in Electoratu Saxoniæ per Keceſſ. Provincial. d.ann. 1624. effe ctum, ut ſextus florenus colle ctæ nomine Magiſtratui ſolvere- tur, Carpzv. in Ipr. F. S. part. i. conſtit. 30. defin..n. 4. Conferantur pro hac Joh. Kõòppen. deciſ. quaſt. 22.. 14.& 15. G quæſt. 23. n. 7. G. 8. Fr. Cardin. Mantica. de Tacit.& ambig. conyent. Iib. è. tit. 22. n. 10. Mo- deſt. Piſtor. part. 3. quaſt. 107.2. 10.& Joh. Meichſner Peciſ. Cam. Im- her.lib.x. Deciſ. 12.u. 11.& ſeqq.
CourRARIA tamen opinio(ſalvo aliorum ludicio) verior eſt per rationem, quod Receſſus Imperii valeant in vim contra- ctus,& certo reſpectu in vim legis, uti ſubtiliter demonſtravit God. Fibig. Rlector. luris Publ. ſemidecad. è. J.;. ſer. tot. Adde obiter in ſimili Chriſt. Belold. in Tr. Poflb. lur. Publ.part.. cap. 2.. 158. And. Rauch- bar. part. 2. Quæſt. lur. Ciril.&ſaxon. quæſt. ir. um. 10.& 122. proinde Aſtatibus lis derogari non poſſe, cùm ſecundùm Conſtituriones Imperii gubernari velint, ceu videre eſt auß Copia derer bey dem
Convent

121
Convenr zu Leipzig geweſenen Chur Fuͤrſten und Staͤnde und der ab⸗ weſenden Raͤthe und geſandten Schrelbens an die Roͤm. Kayſerl. Maytt. auß Leipzig/ den 18 Martij. ann. 1630. abgangen. Sic Sereniſ- ſimus Haſſiæ Landgravius im Land Recheder Obergraffſchafft Ca⸗ gen Einbo gen /part. 2. tit. r. von den Contraclen und erſtlich von auff⸗ borgung Geldes&c. expreſsè le conformavit Conſtitutioni Impe- rii. Pateti tamen cogor reperiti in eodem Land⸗Recht/ cit. loc. verſ. So viel aber betrifft&c. hæc verba, und ſoll hinfuͤro ſo wenig in dieſem wiederkauff als im ſchlechten Leihen uͤber fuͤnff Guͤlden vom hundert paciſcirt oder gekaufft werden/ wir oder unſere Raͤth wuͤrden dann ſolchs außtruͤcklich bewilligen&c. quæ verba tamen de calu ſpecialiſimo(quem tamen hactenus cettò invenire non potui) interpretanda ſant, ſi quis forte majus Intereſſe prætendete valeat. Addatur pro noſtrà Du. D. Dieterich. in laudat. diſcurſ de lur.& Stat. Iudaor. cap.. Et hoc ipſum clauſula Receſſuum& præcipuè noviſſimi de ann. 1654.§,199. Und wir die ChurFuͤrſten und Staͤnde ſatis pro- bat. Et textus ex Oedin. Camer part. 3. tit.; 4.§. 2. ibi in fin. in welchem Fall dann jederzeit das Cammergericht erkennen und geſchehen ſoll/ was ſich vermoͤg der Recht und dieſer Reichs Ordnung zu thun ge⸗ buͤhret. Noviſſimè hoc confirmatum eſt in eit, Receſſ. 3e ann. 1654. §.172. anreichend die kuͤnfftige Zinſe ꝛe. ublexpreſse hæc verba je⸗ doch nach Anweiſſung der Reichs Conſtitutionen und weiter nicht als fuͤnff pro Cent. alle und jede Jahre ꝛc. Evolvantur deniq; tradita à Referente apud Calp. Klock. votor. Camer. relat.&. n. 6z.& ſcqd.
LIB. II. OBSERV. IIX.
Cõſuetudo Regionis, ubi reditus emitur, attendi deber, Gail. hic.n. 5.& lib. 2. 05.23.n. 3. per l. ff. de evict.l.3 4. ff. de R. I.& ibi Hœno- nius, ut& Sturcius, Mynſing. cent. 4.0b‧82. addantur l. 31. 8. 20. ff. de adil, edict. J. 9. C. locat. Conduct.ê. 24. ffde uſufr.l. 1. C. de fidejuß. I. 37. ff. de uſur.l. ĩo.. yin ff. de legat. 1.. 17⁷.. 1. ſjde. aqu. oluv. arcend. In dubiis ſiqui- dem attendiſèlet& debet mos Regionis, Caſp. Ant. Theſaurar. quaff. forenſ. lib. fingular. quaſt. 351n. 43. Joh. Köppen. queſt. 24. u. 5. circ fin.—
Hopizs poſtquam per Receſſum Imp. definitum eſt, quan-
tum reditus annui proferte debeant, nempe quincunces in ſingu- R la con-

122
la centenai vide conſtit. Caroli V. ſub tit. von wucherlichen Con⸗- tracten.. ult. de ann. 1548. per ſe patet plus annuatim promitti non poſſe, de cætero ſi d Principe Edicto conſtituatur, ut minus annua- tim lolvatur, hoc ſtatuium firmum erit, vide Exemplum in Refor- mat. Polit. zu Augſpurg. de ann. 1530.iit. von Pferds⸗Zeug.§. die weil auch. pro confirmatione hujus opinionis videatur Du. Carpzov. Hin lpr. for. Sax part. i sonſt. 2 4.defin. 13. n. 7. Addantur dicta ad obſerr. 6.G7. OS SER v. IX
In ſolutione monetæ valor, qui erat contractus tempore, non
autem ſolutionis attendi debet, Gail. hic n. 3. per textum in cap. 20.0- um cauſam. N. de cenſib. Addatur lib. z. Obſ. 73:n. 3. S& ſegq. Variè Doctores in hac controverſia ſentiunt, neque enim conveniunt, quæ bonitas monetæ intrinſeca, quæ extrinſeca voce- tur, vide Gail, cit. 0b.73:/. 7. Magnit. Dn. Cancellar. Schuͤtz in exer- eit. 13. ad Inſtit. th. 7. lit, B, G C. Andr. Knichen de Saxon. nonproocand. Iur. verbo, Ducum Saxonia, C..314. E ſeqg.& noviſſimè Caſp. Klock. votor. Camer. relat.&. circ. mea. Ne ergò nimis prolixi ſimus, citabimus tantum Doctores, latam hanc contreverſiam latè tractantes, vide- antur ergò Mynſing. Gee? ½. Obſ.. Chriſt. Philip. Richter Aeciſ. 21. Hillig. in Donell, enucl. inb. 16.c. 9. lit. M. Conr. Kittershul. ⸗d Noyell. part. c. 3.7. 25. Valent. Forſter. vol. 4. conſil. Marpurg. 10. n. 34: Caſp. Klock. tom. 3. vencl. 155.paſſim. Be ſold. part. 2. conſil. dI. n. I. G 4. Annæ. Robert. lib. 1. Rer. ludic. c. 16. per. tot. Carpzov. in Ipr. F. 6. part. ⁊. const. 28. deſin. 4.n. z.& defin..per. iot.& lib. 5. Reſponſ. Flector. tit. 9. Reſp. 93:per. tet. Joh. Bolognet conſil. 1r. Berlich. part. 2. concluſ:practic. 35:n. 37. E concl. 36. n.. Andr. Knichen. de Saxon. nen proyocand. lur. verbo, Ducum Saz- onia. cap. 5. n. 324.& ſeqq. Caſp. Bit ſchius in decad. Caſuum. pro amic. Hec. 9. Lariſſimè de hac controverſia agitur apud Caſpar. Klock. votor. Camer. relat. 60. per. tor. ſed Caſtra Laudati Du. Cancellar. Schuß Everc. 13. th. J. nt. C. ſequemur: Adde Dn. Frantzke Exerc. 9. zueſt. 39. LIs II. O ER v. X.
Annui Reditus inter immobilia computantur, Gail. hic. n. 1.
Ber!.

1²³
per 1. 14.C. de§. Beeleſ. Autheut. hoc lus. poryektum eff. Eod. Mynſing. cent. 1. 05.6 9. in. fin. n. 16. Carpzov. in. pr. F. S. part. i. conſt. 5. defin. 16.& part. 2. conft. 23. defin.3 Durare tamen debent ad longum tempus, ad- de Ant. Fabr. in Ced. ib. G. tit. 19. defin. 11. n.). Martin. IIran. tom. i. conſil. 2.„. 1. G ſegq⸗&c nſil.13.n. 3. G tom. 2. confil. 6.16. Atgentoratenſes vol.z. confßl. 11.n. 39. Joh. Perrar. Montap. vd. i conſil. Marpurg. 2. n.. niſi conſuetudine pro mobilibus habeantur, quam Marpurgi vigere tradidit n. 8. Caſp. Klock. vol. 3.conſil. 104. n. 60. G 62. Author præ- judic. Camer. ſub. rubr. anuui. reditus verſ.ult.& penult. Joh. Rüdinger. cent. 3. Obſery fingular. 3.7. 1. Confirmare hocetiam videtur daß Heſ⸗ ſiſche Land. Recht der Ober⸗Graffſchafft Catzen Elnbogen/ part. 2. tit. 4. von Abtrieb und Naͤherkauff. verſ. und ob wohl ꝛc. Addatur in part. 2. tit.3.& in part. a.tit.i. verſ. und nach dem in der Eheſtifftung ꝛc. Joh. Dilectus. Durant. de Cautel. ultim. voluntat cautel.1. n. 1. Joh. Rudinger lib. z. controv. lur. feudal. lib. ⁊. C. 13,u. 2. Martin. Pegius de lur. Prot hymiſ lib.i.¶. a. verſ. a. G 12. Referens apud Caſp. Klock. vo- tor. Cameral. relat. I. n. 61& ibidem allegati. latè Joh. Aloyl. Riccius in Collectan. Deciſion. Collect. 668.
Alſi putant Reditus tertiam bonorum ſpeciem conſtituere, Joh. Koppen. quaft. 24./. 7. Schult. in addition. ad Modeſt. Piſtor. part. 3. quæſf. 1 2 4.. 47. Atgentoratenl. vol. ⁊. conſil. 1I. u. 32.& plures apud Dn. Theodor. Reinking. de Retract. conſanguin. quæſt 2.u. 75.& Jac. Venentus in tract. de annua præſtation. quæft. 39. pag. m. 17.
DisrINGurTTuR igitur recte, quod vel annui reditus perci- piantut ex rebus immobilibus,& loco rerum immobilium, velex rebus mobilibus percipi,& loco mobilium haberi, per text. inl. z1. §.2. f.de lur. dot. vide ea, quæ baber And. Alciat. ad I. 93. f. de V. S. u. 6. Ludolph. Schrader. defeud. part. 3.c. 6. ö. Jac. Venentus cit.ir. quæſt.3 4 pag. m. f. Joh. Hering. de Molendin forumque lur quæff. 8. n. 27. Aymon. Cravetta part. 5. conftl.782,n.z. Steph. Gratian. tom. I. Diſceptat. Forenſ. cæp. ²9.n. i. G paßim. Speidel. in Notabilib. voce Jahrende Haab.
LIn. II. OBSERv. XI. SEcr. I.
Pecunia ad Emptionem prædiorũ deſtinata eſt mobilis, Gail. bic. num. 4. Henr. Nabelkrah. Deciſion. 11. per plures rationes,& præcipuè Per hanc, quòd certa Juris Regula ſit, pecuniam ad res
2 moblles

124 mobiles pertinere per l.9 4.§. 1. fr.de ſolutionib. Nyy. 2, C4p. 41. 5.2. 1.79- §.1. ffde legat.3. Exceptionem hoc noſtro in calu ſtabiliendam eſſe l.5.f. de Probationib. Communem hanc vocat Neſenbec. de Feud. cap. 7. num. 9. Bocet. Claſſ. 5. Diſp. i.th. 12. per l. 17.§. 10 ⁹ de Actionib. Empt. 1 5½.§. J. f. de Legat.3. Matth. Steph. ad Noyel 2 à /um alt. Sic in Gallia nuda Deſtinatio pecuniam non facit immobilem, Joh. Papon. lib. 17. tit. 4 de Reb. mobil. vel immobil. Arreſt. 6.
LIMITATuR 1. Contra Gailium, ſi Paterfamilias ad prædio- rum Emptionem pecuniam deſtinaverit: 2. Si conſuetudine tale quid inttoductum fuerit: Et probat has limitationes Conſultiſſ- Dn. D. Schuͤt in Dictatis ad tit. ff. de Rer. Diviſ. ſub Doctrin. de Diviſionib. Rerum. per l.93.ff. de V. S. Conſentiunt Gœddæus ibid. Nicol. Everhard. Conſil. 16 num.. G& 8.& Fr. Hottomann. ſubtiliter lib. 3. Ob. 3. docet Pecuniam conſiderari vel in abſtracto vel in Concreto: Hinc eſt quòd Pecunia ad mutuum leu fœnusexercendum deſtinata mobi- lis eſſe deſinat, l. 79.§. 1. f de Lægat. 3. Perr. Heigius part. z. Quſtion- 15. num. 8..
EC T. 11.
In Univerſali donatione omnium bonorum, nomina& acti- ones non veniunt, Gail. hic. num. 10. Petr. Nicol. Mozz, de Denat. ſub Rubric. de Reb. qua donar, poß. num. 7. Ant. Fab. in Cod. b. 6. tit. 19. defin. 11. num. z. Betlich, part 3. concl practic. i: num.; 7. per 11.§. z. f dere ludic. Hunnius in Encycloped. lur. part. 3. tit. 26. Cap. 5. num. d. uii plures Dn. Carpzov.in I. P. F. S. qart. 3. Couſt. i. Defin, 23. num. 5.& Bart. Socin. Regul. 145. Fallent. 1. And. Kohl. part. 2. de Pact. Dotal. n. 45.
CoNrRARIA opinig erior videtur, vid. Vaud. lib.. Q. quaſt.zi. num. 2² per l. 14.·in ſin.1. 30.§. fad SC. Trebell 1. 1.§. I. ff. Quor. Bonor. 1. 20.§. 7. de Haredit petit l. 1 pen.& ult. O. de Bon. vacant. 1.)¹. C.de Petit. Bon. ſublat. Conſnltiſs. Dn. D. Schuß in dictatu ad tit. ſ.. de donation. ſub doctrina de cauſa Efhc. per l. 121. G 49. ff. de V. S. Bachov. ad Tr. vol.². diſp. 19. th. 5. lit. D. Sic ipſe Gailius infra obſ. 25. num. 5. rectè ſtatuit in generalem obligationem bonorum non tantum præſentia ſed& futura venire bona, text. in!. fin. Q. quæ respignor. oblig. ſoſſ imò nomina debitorum comprehendi perl. 4. C.cod.
Donatio

1²5 Sz c r. III.
Donatio omnium bonorum non valet, ſi nihil ſuperſit, unde quis teſtati poſſit, Gail. hic. n. 0O. Menoch. conſil. 184.n. I.& conſil. 1013. n.13. Atgentorat. vol. 2. conſil. 12.n. ſ1. Carpzov. Ipr. F. S. part. 3. conſt. 1. deßin. 23.n.1. Hieron. Schurft. cent. ⁊. confil.69. Caſp. Klock. de contribut. 6. 12,n. 202. Nic. Everhard. conſil. 6. n. 6. G 25. Steph. Gratian. tom. i. Diſceptat. Forenſccap. 120 1₰ 4. G 5. 1mò etſi Juramentum intervenerit, Idem conſil. 28. n. 4. Bartol. vol. z. conſil. 1Q8. n. 2 Fr. Cardin. Mantic. de tacit.& ambig. conent. lih.z.tit. 15.n. 22. Joh. Aloyl. Riccius in Collectan. Deciſion. Colect. 17,8. And. Kohl part 2. depact. dotal.n. 46. Job. Parlador. lib. z. rer. quotidian cap. 4 n. 45.
DissguTIMus weritò t. ob generalitatem textuum in!l. 35.§. 4.C. de donat. 2. quòd quilibet ſit bonorum ſuotum moderator& arbiter. Fundamentum Gailii lubricum neque ſatis firmum eſt, nam licetauferat teſtandi facultatem, id tamen ſimpliciter de Jure prohibitum non eſt; Sic ſi quis ſe dedetit in arrogationem, teſtan- di tacuſtate le privabit, nullà repugnante lege: Sic qui Monaſteri- um ingreditur;teſtandi facultatem ſibi aufert, Authent. Ingreßi. C. de §§. Hccle. Beue etiam hoc fundamentum explodunt Jac. Riccius in tract de union prol.. 3.)aſuu. Du. Carpz- Ipr. P.§. part. 2. Conft. 12. defin. 26. ubi ſubjicit n. 1o. ideò Gailii opinione e quendam eſſe, quòd ſit comfandis. Quam tamen rationem Froſufficienti agnoſcimus. Quo ad Donationes mortis canſa omnium bonorum eò magis ad- mittitur, cum prolubitu revocari poſſit, quoad hoc conſentit Joh. Parla dor. lib. 2. rer. quotid. cap. 8 per tot.
8E 7. IV.
Acionesſuntres wobiles, tum ſ ad rem mobilẽ, immobiles ſiad rem im moblem competant, Gail- bic. n. 10. Ludolph. Schra- dei, de Peud. part 3 44p. 3 num. 11. Sigiſm. Finckelthauſ. obſ. 20. num. 3. in fin. Joh Qldendorp vol. 2. Conſil. Marpurg. 5. num. 72. Alb. Brunn. in comment ſuper ſtatut. Extlud. femin. artic. d. num. 134.
Notauduotamen eſtpropriè& accuratè loquendo nomina & Actiones neque tes mobiles neque immobiles eſſe, I. 1.§. 8. G T.de re ludic.1. 44·S.S. G.105. de legat. i. Gl. 7. S. 4. f. de Pecul. Fr. Ho- omana. 1b. 3.00⁄3 1c miffivé Sim, à Grocnwegen de legib. Abrogat. 44
kb. 42.

1²6 hb. 42. ff. tit. 1. leg. 14.§.2. num. 2. Caſp. Klock. de Con tribution cap.11*
72. fed diverſam ſpeciem conſtituere, Caſp. Anton. Theſaur. quaſt.
⁊:num. 2.& ſeqq. Bocer. cl. y. Diſp 1. th. 15. per l. 2. in pr. C. de Quadrienn. præſeript. l. 25½.§. i. ſ. famil herciſc. l. ult. ſ.de Donation. l..§.⁰. exactis. C. de Rei Vxor. action. Dn. Carpzov. in I. P. F. G. part. z. Conſt. 12 defin. 27. num. ſ.
Vera tamen videtur hæc opinio, niſi forte neceſſitas urgens aliud ſuadeat, monente Sigiſm. Finckelthauſ. d. Obſ. z0. uum.;. quod etiam eleganter confirmat Bartol. vol. 2. Conſil. S6. num. ꝛ. Ele gans ca- ſus eſt inl. 2. C. quand.& quib. quart. pars debetur, in qua nomina mobi- libus potius quàm immobilibus bonis annumerantur. Hanc legem præter Alciat. adl. 9½. f.de V.§.. 7. pauci oblervarunt. Tales calus etiam enumerant Caſp. Anton. Theſaur. lib. ſingul. quæſt. 2. n. 5. & ſeqq. Bocet. claſſ.. Diſ. 1. th. 16. lit. E. Matth. Stephan. in centur. r. Quaſt ad inſtit. quaſt. io. it. 4. in mea. Im Heſſiſchen Landrecht der Ober⸗ Gr. Catzenelnbogen part. 4. tit. 1. verſ. alles ander Geld aber ꝛc.
LI. II. OBSERv. XII.
Creditor in re emptãâ ex ſuà pecunia(expreſſè ad hoc datà) aliis creditoribus perſonali actione agentibus præfertur, Gail. bic. n. 3. per. Auth. quo lure. C. qui potior. in pignor. hab. In effe ctu conſentit Joh. Koppen, desiſ. z 8. n. 45. M nſing. decad. i. keſponſ. 9.n.23.
Neque wacillenuspss ab hac opinione recedere videatut Gail. infra Obſ. 25. n. 13. neque quòd latiſſimè diſſentiat Hartm. Pi- ſtot.lib.ʒ. q. 15. Covarruv. variar. reſolut. lib.. c. q. n.3. Emanuel Suarerz, Commun. Opinion. lit. M. u. 27 3. pag. m. 463. later. ².
LIB. II. OBs ERv. XIII.
Ex nudo pacto de Jare Canonico actio datur, Gail. hic. u. 10. Vultej. vol.z conſil. Marp. 18. n. 208. ubi plures, Joh. Rudinger. 1ib. 2. controy.lur. feud. c. 26./. 3. Cotvinus(qui tamen in caſu haud diſſimili ſibi contradicit, vide ſib. i tit. 2 G. verſ. voti enim præſtationem. ag. 48. G pag. 49: verſ. ſimpliciter quis dixerit) ad us Canonicum ad lib. 3.tit. 5. pag. 18⅜. per cap. 66 cauſ.rx 2. q. ⁊. cap. i.& a. X. de pact. cap. d. cauſ. 20. 4. j. cæp. 23. cauſ.⁊. q. 4.c4p.ʒ 0·cauſ.18. q.2. Joh. Philip. Steinhauſen inparatitl. ad eit. Decretal. Georgii. depact. n.3. Rulant. de Commiſſar. part. 3.c. 3. n. 3. Ba- chov. ad Treucl. ol.. Diſp. 6.theſ.õ. lit. B. Faſciculus 3ecum geionieef ad ſ.

12„
2d. fr Dip. depact. theſ.24.lin DP. Welenbec, in paratitl. ad tit. depadt. u. J. Sichard. ad Rubr. Cod. de pact. n. 12. G& ſeqq. Conſentit quoad mores Belgii Simond GroenW'eg. de legib. abrog. ad lib. 2. Cod. tit. 6. 1eg. 10. Idem de ſua Patria teſtatur Parlador. infracit. loc. Quoad Jus Saxo- nicum Dn. Carpzov. lpr. F.. part. ⁊. conſt. 19. n. 8. Conferantur inſu- per Didac. Covarruv. part. ꝛ. relection. cap. quamyis pacta. de paſt. in 6.. 4:7. 21. Ant. Gometz.tom. 2.6. 9. de contract. verbor. n..ciro. n. Joſ. Ludo- vic. deciſ.o.n. 26. Aymon Grayett. part. 4. conſil. 657:n. 47. Paul. Pariſ. vol. 1.conſil.32.n. 17. Labitur in hoc etiam Joh. Parladorius plerumq; ſatis ſubtilis lib. i. Rer. Quotid cap. 3 num. 16.
DISSENTIMuS cum Dn. Henr. Beſlel. diſſert. deciſiy. 4 ad ff. tb. 4. Jac. Cramer. diſcept. 15. 4d Inſtit.th. 14. Fachin, lib. 2. controv. 100. quod præter ſummam neceſſitatem inter Jus Civile& Canonicum diſcrimen ſtatuendum non ſit, textus incap. I. G 2. X. de noy. oper. nun- ciat.& in cap. I. cum expediat. de Election. in 6. Et hoc Brocardicum o- ptimè& noviſſimè confirmat Arthur. Duck. in Tr. de Vſu& Authori- tat. Iur. Ciyil. ib.x. cap. 7. n. 13.§. 43. G ſeqq. ubi re quirit expreſſum Ju- ris Canonici diſſenſum& mutarionem. Sixtin. vol. 2. conſil. Marp. 9- n. S. Schneid win. ad tit. Inſt. de Obligation. pag. 836.. 10. Finckelthauſ. obſery:pract.9 2.2.16. Gœdd. vol. 4. conſil. 29. n. 43. Eraſm. Ungepaur. exercit. luſtin. 12. 7.i. Helfr. Ulric. Hunn. de pact.‧. 7.4 3. Valent. Wil- helm. Forſter. depact. 7. 8. memb. i pag. 218. arg:c ult. A. de pact. c. noyit. X. de Iudic. cap punctum. X.de y. S. Adduci poſſunt ulterius prohac ſenten- tia cap. yenientis. I. de Voto. cap. Charißimus. 11. cap. veniens. s. X. de conerſ. conjugat. G cap.3. X.de Regular.
VARIIS in cafibus Doctores pactis nudis actionem tribu- unt 1. ſiſint dehiberata, Caſp. Klock. tom. 3. conſil. 132·n. 24. vel gemi- nata, Paul. Paril. vol. 1. conſil. 32. n. 16. Vide Referentem apud Joh. Meichlner. lib.. Deciſ. Camer. imper. 12. n.186. G 187. ubi diſſentientes. 2. Si pactum nadum juramento firmetur, Aymon. Gravetta. part. 4. confil. 65 7. n. 47. 3. Quoad Priscipes& Nobiles, Argentorat. vol. 1 conſil. 9.n. 207.& conſql. 63.n. 0.& conſil. 86. n. 67. Jac. Menach. pol. J. conſil. 1.n. 237. 4, Inter mercatores, Menoch. cit. loc.n. 238. Paul. Pariſ. vol. r. conftl. 82.u. 18. In mercatoribus præſumitur ſtipulatis in- tervenire, etſi verba ſolennia intermittantur, Joh. Meichfner. tom. 4Deciſ. Cam. Imper. 13,n. 6. adde Steph. Gratian. 1om. z. Piſceptat. Forenſ.
IO2⸗

1²8⁸ 6.101..95. Apices enim jutis non curantur in Curia mercatorum, Hieron. Schurff. cent. 2. conſil. 42. /n. 3. Carpzov. Ipr. F. S. part. 1. conſt. 2. defin. ⁊.n. 6. Steph. Gratian. tom. i. Diſceptat. Forenſ. ap. 64 n. 12. Matth. de Affli&t. deciſ.99:n.3& in addition. Cæſ. Urſill. Adde omninò Joh. Aloyſ.Riccium in Collectan Dæciſion. Collectan. 11 21.& quæ dicemus in⸗ fra ad Obſ. ꝛ0. ſat. 2.& ad Obſ.27⁷. ſect 3. Hæ ſane Mercatorum conſue- tudines, etſi ſingulares, prægnantes tamen ob rationes oblervan- dæ ſunt, vide noviter R. J. de ann. 1654.§. 105. als auch bey den Han⸗ dels Leuthen ꝛc. Fallendum tamen eſt has Limitationes magis& uſiÜ fori tolerrari, quàm ad Legislationem Juſtinianæam examinatas omnes luſtineri poſlent.
L 1 3. II. OB3SER V. XIV.
Correi habent exceptionem diviſionis, Gail. hic. n. 5. DisszMTIuNT Kiemer.illuſtr. queſt decad. 21. quaſt.. Dn. Fransk. exerc. o. q.z. plures ob rationes.—
SED VERIOR OPINTO Gailii, addatur Dn. Carpzov. lib. 6. Reſponſ. Elector. tit. 7. reſponſ. 64. n. 18. Bachov. ad Treutl. vol. z. Diſp. 28. theſ. fin. lit. E. per Novell.ↄ9. cap.i.
LiMTTATuR recte, ſi huic, beneſicio forſan renunciaverint, Dn. Carpzv. Ipr. F. S.part. z. coniſ. 17. defin. 13.n. a-
LIB II. OBSERVv. NXV.
Si emptor ſtatim poſt venditionem bonis cedat, an vendi- tor mercibus adhuc extantibus aliis Creditoribus præferen- dus ſit.
NEeAr Gail. hic.n. 1. per text. in.l.ſ. S. 17.:ff de tributor act. Hen- ric. Nebelkra. deciſ. 4. pag. m. 70. Sigiſm. Finckelthauſ.»ſ. 98. /. 7. G 17. Bald. Novellus in tr. de dote. part. 1 0.privileg. I.
LIMITAruR 1. in emtore doloſo, Dn. Carpzov. Ipr. F. S. part. 2. conſt. 2 8. defin. 18. quia tum à tertio merces venditor vindicare po- teſt. Idem Carpzov. defin. 19. Adde Dan. Moller. lib. 4. ſemeſtr. c.2 8. n. G. LI MITATuR 2. in caſu, ubi venditor fidem emptoris ſecutus non eſt, Nicol. Everhard. conſil. 209./n 9. Carpzov. Ipr. F.§. cit. loc. de- fin. 17 per. tot. addatur Moller. alleg. loc.
NorA. Expreſſè à Sereniſſimo Haſorum Principe Georgio
diſpoſitum& ſtatutum eſt im Landrecht der Ober⸗Graffſchafft Catzen⸗

1²⁹ Caten⸗Elnbogen. part. 2. it. 6. von Pfandſchafften/ verſ. und ob won der verkauffer Ce. quòd etſi venditor emptoris fidem ſecutus t tamen in te vendira extante omnibus omninò Creditotibus præ ferendum eſſe, perrationem, quòd vulgus apices Juris negligere, neque ſibi de expreſſa hy potheca proſpicere ſoleat.
LIz. II. Oks EKRV. XVI.
Pactum tetrovenditionis rem non afficit, Gail. hic. u. 3.
DrSSENTIuUNT Relari d Joh. Meichſner. tom. 1. lib. 2. Deciſ. Cam. Imp p. 105./. 9.& ſeqꝗ. Paul. de Caſtro, quibus ſatisfit à Myn- ſing cent.6.obſ.69.& à Gœdd. yol. 4 conſil. Marp. 29./.13. Aliorum ar- gumenta viders poſſunt apud Authores citatos à Carpzov, in Ipr. F. S. part. z. conſt. i. defin. 16. u. 3.
SeD VERIOR OPINIO Gallii, per I.2. C. de pact. int. Emptor.& venditor. W urmbſer. in nucleo lur. controver).ib. z. tit. 24. controy. 18. Dn. Vultej. vol. 3. confil. Marp. 21.n. 121. Gœdd. vol. 4. conſil. 29./. 14. Dn. Carpzov-cit. loc. n. 4.ubi tradit minus dubii quoad Jus Saxonicum habere. Joh. Meichſnercit. loc. n. 18 uli u. 30. ad conttaria accuratè reſpondet.
LIMITATIONES vide apud Authorem præjudic. Camer. ſub. rubr. pactum. verſ. ⁊ ag. 243.& Cravettam ut& Cephal. monente Dn. Godofr. Anton. in not. ad. Gail. hic. n. 4. pag. 32.
LIB II. OBSERVv. XVII.
Poſt latam ſententiam exceptiones, quæ ſententiam oppug- nant, opponi non poſſunt, Gail. hic u. 9. perl. 2. C. ſentent. reſcind. non poſſ.
FALIENTIAs varias vide apud Bachov. ad Treutl. pol. 2. Diſp. 26.1heſ. J.lit. H. Coler. de Proceß. Execut. part. 4.cap.-. Umm. Diſp. 8. ad proceß. directa. u. 69. Berlich. part. i. concluſ pract. ult, per tot. adde in ca- ſu quodam Joh. Aloyſ. Riccium in Collectan. Deciſion. Colectan. 2595. Vincent. Caroccium in, rr. de Exception. Except. 87. num..
OBSERVv. XVIII. SECr. I.
Juri offerendi& luendi pignoris non poteſt præſcribi, Gail. bic.n. æA per..12.§. fin, ſr quib, mod. pign. yel. hypoth. ſoly. I.z. 6. fu. f. e4n. 8 m
„

139 mal.& met. except. z. quòd ea, quæ in mera facultate conſiſtun, ræſcribi nequeant, per text. in l. 2. ffde via publ. Ioh. Meichlner. tom. 3. lib. Deciſ. Cam. Imp. 1.n. 3. Sed Jus offerendi& luendi conſiſtere in merd facultate debitoris vel redimentis, d. l. z. l.7.§. 4. C. de praſcript. 30. vel. 40. ann. Ergò. 3. quod actioni nondum natæ præſcribi ne queat, arg. l. f. ommun prædior..5.§. 4,.de. in lit lurand. Sed pigno- ratitiam actionem nondum natam eſſe per text. inl. 9.§.3,ff. depi- gnor. act. Ergò Mynſing cent. i. 05 16. ubi præjudicia.& cent. 6. Obſ⸗ 70 in fin. Arum. exerc. 6. ad luſtit. th. 9. Valentin. Arithmæus, in pericul. Academ.diſp. 5.th. 1o. Bocet. claſſ. diſp. 22. th. 32.lit. 4. Dan. Moller. ib. 3. ſemeſtr. 19. Hartm. tit. 20. de pact. Obſ. 4. Weſenbec. inparatitl. ad tit. de uſucap. n. 10. G œdd. vol. i conſil. 28:n. 253. ubi Theoretici& Pra- ctici citantur. Weſenbec.conſil. 2.n. 44.& ſep · Bernh. Grævæus hie. concl. i8.n. 1. G& 2. Confirmatum inſuper hoc eſt im Heſſiſchen Land⸗ Recht der Ober⸗Graffſchafft Catzen, Elnbogen/ part. 2. tit. 6. Von Pfandungen. verſ. und wiewohl die Rechtsgelaͤhrte/ ubi honeſtius& xæqnius eſſe pronunciatur, add. Caſp. Klock. votor. Camer. relat. 1. n. 19 7. relat. 3. u. 3z. G 7. relat. 102, n. 29. variè diſtingui Ant. Tef- ſaur. deciſ. Pedemont. 157.
DISSENTIT Dn. Cancellar. Schußz/ exercit. 7. ad Inſtit. th. 17. per rationem, quòd omnis actio& omne Jus præſcribatur longif- fimo tempore,.3. Gl. 4. C. depræſcripe. 30. vel. 40 εnn. tum quòdid fa- vor minuendarumlitium ſuadeat, ordine ibidem ad argumenta contraria teſpondet, addatur Gœhauſ.in pericul. Academ, part. 3.7.17. peyicul. 1 pag. m 4 80. G ſeqa.& in ſimili Steph. Gratian, tom. 1. Diſce- ptat. cap. ⁊. num 3. G 28.
S.c r. II.
Ja materia præſcriptionis Juri Canonico& ejus dilpoſitioui ſtandum eſt, Gail. hic. n. 10. per rationem, quòd in eâ de peccato a- gatur,& ſic cum eo argumentantur Mynſing. cent. 4. 05/.6.n. 3. Card. Tuſchus practic concluſ. it. Qconcl. 6 6. 4. Paul. de Caſtt. part. i. conſtl. 39. circ. fin. Weſenbin paratitl ad tit.de pact n. 9,& conil.r 4. n 96.& con- fil.50.n.32. Joh. Meichſner tom. 1. lib 1. Deciſ. Cam. Imp. 24. u. 15. Et communiter Doctores ſequuntur Jus Canonicum in materia ſpi- rituali, vid, Gail. infr. 9b. 9 3½:4. 3. Balbum de præſcript. inpart. 3. 6. part. 1 principad

131
principal.q.2. Hier. Pantzſchman. part.. Quaſtion. r0. n. 99. And. Rauchbar. part. 1. QQ. lur. Ciy. G axon. 20:,n. 12.§. 36. vel quæ conſci- entiam concernit, Leopold. Ha ckelman. in part. 3. Ai⁵i.9. ad ftheſ. 10. Schneid w. ad Inſtit. de Uſucap. n. 28. Argentorat. vel. 2. conſil. 27. v. 9.& Referens apud klock. votor. Cameral, relat. d.n. 6 6.& Noviſſimè Arthur. Duck. in Tr. de Vſu& Authorit. Iur. Ciyil. ib. 1. 1ap. 7.n. 12.§. 36. Sed recte hæc ratio Gailii& aliorum exploditur ab Hunn. ad Treutl. vol. z. diſp. 22⸗th. 6. J. 40.& Petr. de Ferrar.(qui floruit circa ann. Chriſti 1410. teſte Valent. Forſter. lih. 3. hiſtor-Iur. Cipil. c. 321/. 7.) in practie. Papienſ. in forma Reſponſ. Kei conyent. verb, præſcriptisnis:n. 28.hanc rationem multã fatuam pronunciat, referente Bernhard. Sutholt. diſp. G. ad Inſtit. corollar. 3. ag. m. 152.& hoc noviſſimè accuratè etiam removet Conluletiſl. Dn. D. Johan. Helvic. Sinold. cogn. Schuͤtz. in Tr. de Connubiis Principum, Diſp. 1. h. 56. Et verò ſi eouſque(inquit) Canonum Authoritaticedendum, quouſque ſe extendit materia peccati, quid tandem exit, cujus Deciſio non ex illis repetenda⸗ Quippe quòd in unierſum le- ges noſtræ pro obj ecto non habtant, viſi 4liones mor aliten vitioſas&c. Rectius ergo dicemus Jus Canonicum nobis univerſale eſſe, in quantum uſu receptum& approbatum, quod antehac ſub præſidio laudat. Dn. D. Schützen publicè in Alma hac propugnavimus, vide conclu-
ſion. Legal. a4 ſ. Diſp. 1. concluſ. 11. Oæterum Gailii opinionem ſequuntur, Fachin lib.. controverſ. 6. 63. in fin. Jac. Cramer in diſcept. o. ad Inſtit. th. 19.lit. C. Hænon. Guilh. Haneron. de ludic. part. z. de exception, græſcript. pag. 44. Gœdd. yol. I. conſ. Maxp. ² 8. u. 254.& obiter Da. Carpzov. lib.i.eſponſ. Elector.tit. 4 neſponſ. 40.n. 10.& ſeqd.& in lIpr. for. Sax,part. 2 conſt. 3.defin. a. u. 4. Adde Andr. KRauchbar. part. 1. Quæſt. lur. Ciyil.& Saxon. 20.1/. 2. Noviſſimè Arthur. Duck.in tr. de yſu& Authorit. lur. Ciil. iib. 1. cap..num. 12.§. 37. Pro Canonico igitur ita argumentantur, ſi Jus Canonicum præ Civili conſcientiam turam reddit, ſequitur quòd præ Civili obſervandũ, ſed prius eſt verum, Ergo& poſterius. Minorem probant ex eo, quòd cum intetveniente ſcienti rei alienæ quis in mala fide conſti- tuatut, per l.20.§. ri. f.de hered. petit Satius ſit, ut Domino Rei, rem ipſam reſtituamus, Hinc B. Auguſtin. in Commentar. ad Epiſt Paul. ad Iman.c. 14. verſ. 3. ſimpliciter dicere, quòd ſcientia Rei alienæ ſu- perveniens ſemper reſtiturionem exigat, vide Lamber. Danæum. 8 2 in Ethic.

13² iu Et hic. Chriſtian. Uh.⁊.c. 5. fol. m. 2†1.& 252. Firmant hanc opinionem deniq; exinde, quòd in Camera recepta ſit, vide Treutl. vol. z. diſp. z2. th. 6. itt. 3. Mynſing. cent. 4. b+6. Johan. Meichfner. lb. I. Deciſ. Cam. Imper. I. num. 6.
ConrRARIA opinio defenditur à Magnifico. Dn. Cancella- rio Schuͤtz. Diſp. 6. ad Inſtit. th. 8. lir. A.& Guilh. Forſter. Diſp. 9.ad In- ſtit, th. ult.
LIB. II. OBSERVv. XIX. SECv. I.
RKetractus Jus non eſt odioſum ſed favorabile, Gail. hic. n. r. DissENTIuNT Card. Tuſchus de lure Statuum Imperii Romani. part. 3. membr. z. num. 18. m. 41.& multi alii quos citavit Dn. Theod. Reinking. de retract. conſanguin. quaſt. 1. n. 47.
VERIOR OPINIToO Gailii, quam confirmat Dn. Keinking. cit. loo n. 47. 51. G 52. Matth, de Afflict. de lure Protomiſ. ad Rubric. Conſt. Frideric. n. 9. verlatur hic Favor Familiarum.
DISSENTIENTES præcipus ſe fundant in leg. 14. C. de Con- trab.Empt. ad quam tawen teſpondet Dn. Reinking cit. loc.
SE c T. 11.
Actio quæ datur ex lege muncipali ad retractum non eſt me- tè perſonalis, ſed in rem ſeripta, Gail. hic. u. 6.
DiSSENTIT Petr. Gregor. Thololan. in Syntagm. lur. Vniverſ. lib. 26. cap. 20. circ. med.
VERIOR OPINTO Gailii, quæ etiam arridet Dn. Reinking. de Retract. Conſanguin. quæſt. ↄ. concl. 1, u. 40. Kobert. Marant. de Iur. Pro= tomiſ. Piſputat.o.num. 2.
7 Szcr. III.
Jus retractus legitimatis non competit, Gail. his. n. 7. Mynſing.: cent. i. obſ.z 5.n. in. Accipiendustamen eſt Gailius de legitimatis per reſeriptum Prineipis, vel per oblationem Curiæ, vid. Gail. infra obſ. 141 n. 2.& ſic etiam Mynfing:cit. loc. explicandus eſt. Du. Theodor. Reinking. de Retract. conſanguin. q.2.n.280. Matth. de Afflict de lur. Re- rract.ad O.tota hæc lex.n. 47.
LIMITATuRtamen ſibrinceps expreſsè Naturalem legitima- verit, ut cognationis Jura habere& retractu proximitatis uti poſſit, Dn. Reinking cit. lec. n. 297⸗ Con-

133 S E c x. IV.
Conſanguinei Jus retractus habent, Gail. hic. u. 7.
Keſtrictum hoc eſdim Heſſiſchen Darmbſtattiſchen Landrecht der Obergraffſchafft Catzen⸗Elnbogen/ part.². tit. 4. vomn Abtrieb und naͤher Kauff. verſ. 2. quèd conjuncti, quoad lineam collatęralem (in aſcendenti enim in infinitum locum habet) tantùm uſque ad tertium gradum incluſivè, hoc Jure gaudeant,& non ulterius indi- ſtinctè ſed prægnanti de cauſa(de qua Judicis arbitrium attendi debet) ad quartum incluſivè admittantur.
NorA. Etiamſi proximus Agnatus in Jure Retractus præ reliquis admittendus ſit, Gail. hic. n. 3. Prædicto tamen Jure muni- cipali exprelsè diſpoſitum eſt, quòd ſi conjuncto intra tertium gra- dum res vendita ſit, proximiores Jus Retractus non habeant, niſi fortè proximiores illi ſint vendicoris parentes, liberive: Quoad liberos tamen iterum notandum, eos ſimpliciter tetrahere non poſ- ſe venditiones parentum, extra caſum, ubi Majorennes, vel à pa- trià poteſtate exemti, aut in matrimonio conſtituti ſint;, propriaque bona habeant, quodſiverò liberi minorennes fuerint, tutores vel curatotes conſultis prius judicibus& conlanguineis ad promo- vendum minotum Commodum Jure retractus uti poſſe. Quod ſitamen bonailla quæ venduntur à parentibus vel Majoribus ac- quiſita non ſint, præter liberos alii conjuncti non admittentur ad retrahendam venditionem, ibidem verſ. zum andern. Caurelæ lo- co nota, quòd conſanguinei Jure retractus uti non poſſint, ſi vendi- tor ademptionem ineundam eos per duos menſes invitaverit, i- bid.yerſ. Da nun zum dritten.
S G Tr. V.
Siverdèretrahens contractum quidem celebratum eſſe ſcive- rit, ſed certam ſummam vel pretium ignoraverit, patticularis de- poſitio valer,& de certo pretio certioratus reſiduum ſuperaddit, Gail. bic. num. 7. circ. in.
DISSENTIEMTES infinitosallegat Dn. Reinking.de Retzact. Conſanguin. quaſt. T. num. 106. G 107. pro hac facit I. 40. ff. de Iur. Fiſci. addatur Marc. Mant. e lur. Proromiſ n. 29. 30. 2
VERTOR OPINTO GAIIII, dquo non recedir Dn. Rein-
58 3 king

134 king. cit. loc. num. 108.& feqq. Idem fere diſponitur im Heſſiſchen Landrecht der Obergraffſchafft Catzenelnbogen part. 2. tit. 4. von Ab⸗ trieb und naͤherkauff. verſ. wuͤſte er abeysec. nempe quòd retrahens ſummam arbitrio officialium determinatam diſponere& ad reſidu- um ſe offerre debeat.
8 6̈( ⁊, VI.
Ex capite Ignorantiæ datur reſtitutio in integrum, Gail. hic.u. fin. Pro quo faciunt ſe quentes leges, l.-.in fin. I. 16. in fin. l. 26.§. fin.l. 28.§. 2.. ex quibus cauſ. mafor. l. 35. ff de ſervitut. prad. Ruſſ. I. 8.l. 1I.§. jin. ſ de hisqui notant. in fam. arg. l. 7.§. 2. f. de tributor att. l. 7.§ ². ff. de public. in rem. act. vide præterea Gail. 2. 06/1105.„.z.Innumerià Berlichio allegati part. 2. concl. pract. 10.n. 5. Zanger. de exception part. 3. c. 10. Joh. Aloyl. Riccius in Colledian. deciſien. Collectan. ↄ15. ubi am- pliationes.
DiSSENTIT rectè Fachin. lib. r. cap. 69. per.. fin. C. de praſcriot. long. temp. Weſenbec.in paratitl.ad tit. ſ. ex. quib. cauſ. major.:n. 10.(ſibi conttarius ad tit. d e uſucap. n. 1 4. Treutl. vol. 2 diſp. 22. th. 3.in fin. ibique Hunn. a. 17. ubi ad conttraria reſpondet. Berlich. cit. loc. n. 9. ubi pro- bat in nulla præſcriptione ex capite Ignorantiæ Reſtitutionem da- ri: Nobiſcum pro parte ſentit Ant. Teſſaur. Deciſ. Pedemont. 13 4- n. 11. & ſeq. Et hanc contrariam opinionem nuper publicè ſub præſidio ſeps laudati Dn. D. Schuͤtzens in concluſionib. legalib. ad ſf. Diſp. 7. concl. 22. defendimus,.
LI. II. OBSERV. XX. SEcCx. I,
Libri mercatorum ſemiplenè probant, Gail. hic. n.z. Requiſi- ta vide apud Guid. Papæ. deciſ. Gratianop. 441 per. tot Dn. Carpzov.in Ipr. For. Sax. part. i. conſt. 17. defin. 35.& in Keſponſ. Elector. lihb.3.rit. 6. Reſponſ. Fd. n.ſ.& ſeqq. Author præiudic. Camer. ſub rubr. probationes. pag. 279. Fr. Vivius lib. z. deciſ. 4 45.n. 15. Sigilm. Finckelth. Obſ.pract. 79.n. 10. & ſaqq. KRutger. Rulant. de Commiſar. part. 2. lib.. c. 1 3,/. 5. G n. 9. Si- mon à Grœnvveg. de legib. abrog. ad lib. 4. Cod. it. 19. l..n. 2. Adde la- tiſſimẽ& elegantiſſime(lie de ſe ipſo loquitur Nic. de Paſſetib. in tr. de verb. inuuciatio. lib. 2.3. 44.) hanc materiam tractantem cit. Nic. de Paſſerib.

135 Paſſerib. intr.de Seriptur. privat. lib. 4. ſub rubric. de libr. mertator. paꝑ 769 G ſaqq.
FATENDuM eſt multa ſingularia Doctores circa forum Mercatorum introduxiſſe, de quibus nihil in Jure noſtro, aliam e- nim Argentariorum& Numulariorum( diſſentit tamen Marta in noviß.tit. editio. cap.1 o.)rationem fuiſle exiſtimat Conr. Kittershul- ad Novell. part. h.c. 24.1. 13.& Bocer. ckaſ. 6. Diſp. 14. tbeſ. 79. Sigilm. Finckelth. Obſery pract. 79.·n. 25.& ſeqd.& Obſ.9 6. n. 10.& ſeq. Sic con- ſuetudine quorundam locorum receptum eſt, quòd libri Mercato- rum plenè probent, vid. Stephan. Aufrer. in deciſion. Capell. Tholoſan. 7.49 2,n. 2. Ade Gail.lib. 1.05.36.:/. 8. Bald. Peruſin. in tract. deſſtatut. verbo Apodiſſa. n.1. Steph. Gratian. tom. 3. Diſceptat. Forenſ cap. 569: num. 26. Verum Arbitrio Judicis multum in hoc caſu tribuendum eſt Jac. Mandell. conſil.9†. num. 1. G 2. Intelligi tawen debent dicta, quoad cauſas, quæ reſpiciunt cxercitium& artem mercaturæ, Caſp. Klock. vol. ⁊. conſ. 73.7. 15. tum in(ummis modicis, vid. Marta in digeſt. noviſſ.tom. i.tit. liber. cap. 0. Caſp. Klock. vol. z. conſil. 75. n. 0. No- viter in R. l. de ann. 16⁵4.§.105 als auch bey den. giſpoſitum eſt, quod miles Mercatorum conſuetudines, etfi fingulares, obſervan-
dæ ſint. Acr. II.
Inter Mercatores ſemiplenæ probationes recipiuntur& jc dicatur ex æquo& bovo, Gail. hic. n. 5. Dn. Carpziin Ipr. F. S. part.1- conft. ⁊ deffn. ⁊. n.,& defin. 10. n. 3. G lib. z. Reſg. Elect. tit. 10. Reſp. 102·1. 5. Glib. 3.tit. 6. Reſponſ. S8.n. 7. E lib 4 tit. ·. Reſp. 36.n. 10.& lih. G.tit. 10. Reſp. 121. n. 2. S gifm. Finckelthauſ. Obſery pract. 17. n. 15 GO6. 79·1n. 3. (quod tamen Limitat n. 24.) Rutg. Rulant part. 2. de Commiſſar. lib. ſ. 6. 13. n. 4. Paul. Pariſ. vol 3. conſil.73. 22. conſil.9 6./.3. Joh. Cephal. lib. 5. conſil.⸗ G9*⁄. 4. Card. Tuſchus practic. concluſ. lit. M. concluſ. 207. paſſim. Joh. Meiehlner. fom, 1. Deciſ. Cam. Imp. 16. n. 3. Intervenire tamen poſtmodum deber luramentum ſuppletorium, Do. Car- pPzov. lib. 3. Reſponſ. Plect. tit. G. Reſ,58. u. 16. 1d nõ re quitere videtur Ja- cob Ayrer. part. i. proceß. hiſtor. lur. c. 9. Obſ. 8.n. 6. quem tamen expli- cate poſſumus ex Tuſcho cit. conct. 210. u. J. quòd verum ſit, ſi de
conſuetudine alicubi libri Mercatorum plenè probarent. 1 Incen-

136. OBSERv. XXI. SICY. I.
Incendium inter caſus fortuitos in dubio connumeratur, Gail: bic. num. 2.
DISSENTIuNT Kegn. Sixtin. Vol. 3. Conſil. Marpurg. 7 um. 37. per 1.3.§.1 f. ds Ofhc. P/afect. igil. Thom. Metzger Conſil. Crim. 11. num. 1l.
VIRIOR OPINITO GAILIIT perl. 5.§. 4. ff. Commodat. l. 2z. in jin. f.de k. I. I.penult. fde Incend. Ruin. Naufrag.&c. Vide Ob. 23. num. 17. Dn. Carpzov.in I P. F. S. part. 2. Conſtit. 26. Defin. d. num. 6.&e lib. 6. Re- ſponſ. Elector. tit. 0. Reſp. 107. num. 13. Argentoratenſes tom. 2. Confil. 25. num. 8. And. Rauchbar. part. 2. QO. 10. num. 4. G Sr. Adde tamenn. 41. G 42.& Conr. Rittetshuſ. qui omnium accuratiſſimè hoc con- firmar& ad.11. f.de peric.& commod. Rei vendit. Gl 3.§. Sde ofit. Prafect. Vigil. reſpondet in Commentar. adl. 23. frdek. I.cap. 6..m. 40.
S ½ c xr. II.
Caſum fortuitum pacto quis in le recipere poteſt, Gail. hic.n. 3 per cap. J. X. de Commod.& cap. 2.. de depoſit. præjudicia habet Car- pzov. infr. cit oc. Gœdd. vol. 4 conſil. Marp. 50.n. 148. LIMITAThociple Gail. obſ. 23./. 18. ſi caſus inſolitus accidat, Carpzov. Ipr. F. S. part. 2. conſt. ⁊.defin. 266:n. 7. Caſp. Klock. vol. 3. conſil. 135.4. 26. ubi copioſiſſimus in allegando. Job. Aloyſ. Riccius in Col- lectan. deciſ. colletan. 108 5. Treutl. vol. 1. diſh. 29. th. 6. lit. H. Chriſt. Be- ſold part.A conſil. 1 4 n. 6 1. G 62. ubi explicat, quid per caſum inſo- litum intelligatur, Gardin. Mantic.lib. 5.de tacit.& ambig. convent. tit. 8. n.3. etſi juraverit, Idem n. 16. Conſentimus, ſi intelligatur caſus lane inuſitatus, qui forte mille annis contingat, uti ex Jaſon. loqui- tur Bachov. vol. I. Diſp. 29.th. G. addantur Hunn. in Encycloped. lur. part. 3.tit. 18.cCap. 4.n. 41. Jacob. Menoch. de Arbitr. lud. quaft. lib. 2. cent. ⁊, Caſ. 30.n. z. Gometz. tom. ꝛ. reſolut. c. 3. n. 19. Joh. Zanger. de Except. part. 3.6. 21..5. oh. Meichſner tom. 4. Deciſ. Cam. lmper. 8.n.5. DisszkriEuTrüs cæterùm videri poſſunt apud Treutler.& Menoch. cit. loc. inter quos eſt Joh. Aloyſ. Riccius. cit. ir,collectan. 47 8. ſ ſcil. de incogitatis mentio facta fuerit. 8 Condu-

137 S 1 ◻ r. III.
Conductor, qui eſt homo frugi, de incendio Domus tunc te- netur, ſi locator ejus negligentiam vel culpam probaverit, Gail. hic. num. z. G 4.
Disssuriunr Fachin. lib. 1. Controverſ. cap. 87. Schneidwin. ad§. z. Inſt. quib. mod. xe contrah. obligatio. n.. Dan. Moller. lib. 4. ſemeſtz. 64p. 31.u. 4. Cujac. leb. 17. 29-29.
VERIOR OPINIO GAIIII, præcipuè ea de ratione, quòd in- cendium pro caſu fortuito habeatur, donee probetur culpa, vide Section, praced. Adde Mynſing. cent. 6.b.8 8, num. fin. Arum, Exerc. 17. th. 14.& Gœdd. vol. 3. Conſil. Marp. 33. n. 218. qui requirit culpæ deter- minatam probationem.
LIr 3. II. O3SERVv. X XII. SICT. I.
Conductor vel alius, qui ex leviſſimãà culpà ad damni per ſa- cendium illati reparationem conveniri nonpoteſt, tenetur ſaltem exactione Legis Aquiliæ, Gail. hic. n. 2. in princ. per l. 28.§. 12. ffdepau. Berlich. part. 4. cencl. pract. 25. /. 27. vide obiter ſubtilitatem nimiam Carol. Molinæi apud Didac. Covarruv. de matrim. part. z. tom. 1.§. 3. 4e inceſt. nupt. u. 19. circ. fin.
DisszNTIENTES citat Matth. Berlich. part. 4. concl,pract. citat. soncluſ.n. 1. Conciliationem inſuper addit n. ſeq.;1.
SECr. 11.
Vicinus ob dirutas ædes vicino ad reparationem non tene- tur, ne tunc quidem, ſi ad eas ædes ignis non perveniat, Gail. bic.. 5. per text. in I. 49..i. adl. aquil. Gl. 7.§. 4.ff. quod vi aut clam.
CoTrRkARIA ocpinio verior per text. in I. 7.§. 4. ff. 4uoA vi aut clam. quem textum, quà ratione pro ſe allegare queat, diſ- ſentiens Gail. num, 3. non video. Adde Cyprian. Regner. diſp. z. ad Jaſtit. tb. 16.
LIe. II. OBsERv. XXIII. SrcCYx. I.
Sterilitas magna dicitur, quam pro tali æſtimant circumco- lentes, Gail. bic.. 1. Menoch conſil. 1061.n. 1. Gomezius verò tom. 2. rtſolut.6.3.2.18. putat, quòd dicatur, quando habita conſideratione
T ad fru⸗

138 ad fructus pereeptos ex una parte,& ad mercedem vel penfionem ex altera, remanet conductordeceptus ultra dimidium juſti pretii. arg. l. 2. C. de Reſcind. vendit. Octo opiniones refert,& communem ferè ſequitur Hier. Pantzſchman. quaſt. 1. per tot. præcipuè num. 27. num. 32.
REeruus arbitrio Judicis relinquitur, Maſcard. de probat. con- cluſ 1333:n.&. arg. l.1. f. de lur. deliber.& cap... de ofic.& poteſtat. Iudic. de- legat. Jacob. Menoch. de arbitr. lud. quæſt. lihz. cent. 1. caſ. ĩ6. num. 4. G 5. ita tamen ut per teſtes Jadici de veritate ſterilitatis fides fieri
debeat. SL cx. II.
Deſtis ſuperveniens eſt juſta emigrationis& decurtationis pe aſionis cauſa, ſi duret perlongum tempus, Gail. hic. n. 7. Hunn. in Encjcloped. lur.yart. 3.tit. 18. u. 33. Solvere ergò tenetur pe nſionem conductor ad tempus uiſque habitationis, neque ideò domum re- Unquere poteſt, ſed poſtquam ceſſavit peſtis, denuò eam inhabitare debet, Oidac. Covarruv. practit. quæſt. c. 30,. 3. Vera hæc eſſe putat Ant. Faber, tum ſi læſio ultra dimidiam mercedis partem fiat, ad Cod. lib. 4. it. 42. defin. 2.n. 1.& deßn. ſeq. 3. per tot. ratio eſt metus juſtus, Hier. Pantzſchman.. i. quaſt. 15,8. 24.
FALIIT, ſi renuneiatum vel prowiſſum fuerit, quòd inte- gram penſionem ſolvere velit, Fr. Cardin. Mantica. de tacit.& ambig. conyent.lib.5.tit. 8. n. 27. G 28. vel ſi omnibus caſibus fortuitis reaun- ciaverit, Ant. Faber. cit. loc.n. 1. Adde notata adobſ. 21. Falli ego pu- to& Gailium& Ant. Fabr. quòd pace, virorum dictum, neque e- nim hæc vel ex Regula læſionis decidenda, ſed quòd lex hanc cau- ſam in genere pro deſertione legitimam habeat, I.27.§. ff. locat. con- duct. circumſtantias tamen, ne malitiis indulgeatur,& hic attenden- das eſſe ipſe fateor, Frantzke ad dict. tit. loc.n. 120.
LI. II. OBSERV. XXIV. SEcr. I.
Finita ſocietate, ille, qui operas tantum pręſtitit, partem pecu- niæ ab alio collatæ non conſequitur, ſed partem tantum lucri, Gail. hig. num. 6.
DISSENTIT Gloſſa teſte Sichardo ad Cod. leg.1. pro Soc.n. 4. in: In. Hunn. Nib. 3.tract. 7. 4.2. part.. 4 Sedve⸗-

139
ged vetior opinio Gailii. vide Sichard. cif. ſoc. qui pro exem- plo Socidam adducit eamque ſocietatis ſpeciem facit, Ä quo tamen tecté diſſentit Dn. Carpzov. Ipr. for. Sax. part. 2. conſtit. 37.defin. 1g Joh. Murmbler, in nucl. lur. controver/ lib. 3. tit 26.controverſ. 4. Manti- ca de tacit.& ambig: convent. lih. G.tit.21. n. 23. Fachin. lib. z. controverſ. 94. Paul. Berenſ. diſp. 12. a5d Inſtit. them. 1.4.1.
LiMrrAruR tawen rectè à Dn. D. Schuͤtzen in dictat. adtit. f. pro Sos.· ſub doctrin. de form. Societat. ſi operæ partistam pretioſæ, ur i* plam ſummam Capitalem adæquent.
S α.. II.
Pactum denon dividendo rem còmmunem(ne Juratum quidem)valet, Gail. hbic. u. 7.
DISs2NTIENTBS videri poſſunt apud Beſold. part. 3. conſil. 249.8. ſ.
Snp vsRIOR opinio Gailii, nemo enim invitus cogi pot- eſt, ut maneat in communione, Carpzov. in Ipr. F. S. part. 3 conſt. 15. de- põn. 43. Gœdd. yol.i. conſil. Marp. 26.„. 136. per l fin. C. comm. divid. cum pariat diſcordiam, Vultej. vol. i conſil. Marp. 22. n. 100. Rectè tamen ad certum tempus ſieti poteſt. 1. ff. proſoc. Ant. Gometz. tom. 2. teſolut.c.⸗n. I. Beſold. dict. loc. Addatut Vinnius iib. 1. Iut. quaſt.
62p. 34. Sz cr. III.
Si plures ſocii per loſtitorem negociantur, pro Collatæ ſortis quantitate, non verò in ſolidum tenentur, Gail. hic. num. ↄ. pec 1.24.· ff pro ſocio.
CoxrRANIA verior videtur, confer Treutler. vol.l. Pißß. 27. th. 10 lit. C. ubi citatl. 4. 5.1. f.de Exercit. Action.& mir atut Bachov. cit. loc. lit. C. quòd Gailius Contrarium ex4. l. 24. elicere vel con- jicere conatus fuerit.
LI3. II. OBsERVv. XXV.
Urxor ratione dotis quidem omnibus Creditorlbus præfer-
tur, non tamen anteriorem expreſſam habentibus, Gail. bic.u. 10. hae Oreer ſeheernorchrzrdo ehf, rewes emen 189. ic. Everh.A Middelburg. in eopic. gal loc. 6 1. A fiſco ad detem. n. z. Ant. T 2* Matthæi

140 Matthæi di. 12, Le fundament, jur. alit. laciend. theſ.z 6. 27·Hartm. Harta mann. lib. z. 00 18.tit. 27:n.z. G 3. Weſenbec. in aratitl. ad tit. ſ. qui o- tior. in pignor. habeant. u.3. Caſp. Klock. votor. Cameral. relat. 12 4. n. 12. G13. Fr. Cardin. Mantic. lib. 2. de tacit. ambig. conyvent. iit. 26.n. 25. Carpzov. Ipr. F. ü, part. 2, conſt. 28. defin. 64. Author. præjudic. Came- ral. ſub.-ubr. hypotheca. verſ. 1. Concordat das Heſſiſche Landrecht der Obergraffſchaft Catzen Elenbogen. part. z. tit. 7. von der prioritäͤt der glaubiger. verſ. zum andern.
DiSSENTIT Mynſing. cent. 4.0513 n. 4.(ſibi ipſi contrarius velad minimum circa hoc vacillans lib. 3. O5ſ. 3. u. z.) Fachin. lib.z. controver.99. Nic. Vigel. in deciſion. lur. Contrvverſ.cent. 1. quaſt. 14. quia exceptio quoad exprefſam habentes hactenus probata non eſt, Hœnon. 4d 1. 6 8. f. de R.I. pag. m. 94. ibique Philipp. Matthæi. n. 18. ubi teſtatur in Academia Marpurgenſi hanc ſemper obſervatam fuiſſe, Joh. Vaud. lih. 1. auaſt. lur. c.1. n. 6. per rationem, quòd in du- bio pro dote re ſpondendum ſᷣt,l in ambiguis. ffide lur. dot. Arum. diſp. 15. ad Inſtit parerg. i. Treutl. vol. z. Diſh. 24. th. 7. Äit. B. ibique Bachov. in nat.& Hunn. ibid. in zeſolut.& lib. 3. variar. reſolut. tract. 3. part.. quæſt. A Huc faciunt leges ſequentes, hun. C. de rei uxor. act. 1.3 0. C. de lur. dor. I. aſſiduis C.qui potiar. in pignor hab. Noy. 09. c. J. qui textus omnes indi- ſtinctè volunt, mulieres ommibusomninò Cteditoribus præfeten- das eſſe, ergò legibus non diſtinguentibus neque nobis conceſſum
diſtinguere, I. 41.§. 1 de legat. 2. 1.2 5,in fin. ff.de teſtam. milit. l. 11.§. uff. locat. 6. 13. X. de offñic.& poteſt. delegat. Sicuti nec Æquitatem fingere,
cum enim Privilegium temporis omne ex lege, quid obſtare po- rrit, quo minus ne certo in caſu valere ſeuprocedere poſſit, prohi- bere que in re præcipuè ubi Favor. ᷓeip. ſubeſt, conferatut Bachov. de Pignor.& Hjpvth. fib ꝙ. 4up. 12. rA εX730. C. de lur. dot. ſumpta, præ. cipuè utget.ubi dicitur, quòd dos non videatut ad maritum perve- niſſe, ſed naturali rarione in uxoris dominio permanſiſſe. Cæte- rum conſtat etiam, quòd in dubio, uti dictum ſemper prodotibus
pronunciandum fitl. 85. Fide RI. ⁶. Fr. lus. dore quod ipſum dotis-
favor exigere videtur, 1. 1. f. ſolut. matrim. 1.9.§. 1..de lur. dot l. ult. C. de SCT. Vellejan. l. 12. C. qui potior, in pignor. hab.
CoxcIEIaARI poterunr, ſidicamus, Gailii opinionem in ptaxi, contraciam verò Mynſingeri in theoria veriorem eſſe, uti- — quidem-

141
quidem volunt Dn. Carpzov. jyr. for. Sax part. ⁊.conſt. 2 S. deſin. 65.„. 7. G 11. Berlich, part. i. concl. pract. 6 5./. 4. Joh. Aloyſ. Riccius in Colle- ſtan. deciſion. collectan. 146. G 217. præprtimis Richter Diſp. 6. de lure& Privileg cred ꝓ. 139.& ſeqq. ubi varia præjudicia; Legesluſtinianeas non amplius in uſu eſſe aſſerens, ſed quaàm ſuſpe cta hæc ſit Aſlertio neminem laterepoteſt.
L 1 3. II. OCBSER V. XXVI.
Fidejufſoris renunciatio valida eſt, ſ dieit, renuncio omni Jari& legum auxilio, Gail hic. n. z1. Vincent. Carocius in er. de excep- tion. excepr.) 4. 1. 10. Berlich: part. a. concl. z2.. I. ubi præced. u. 2 & ſeqq. diſſentientium Doctorum opiniones varias recenſuir.
Fidejuſfotes ſpecialiter& re ctius in Electoratu Moguntinen- fi, ſicuti in ſimili mulieres de omnibus beneficiis certiorari de- bent, Keformation Ordnung an dem Churfuͤrſtl. Maintzi⸗ ſchen Hoff/ und weldlichen Gericht zn Maynßz. verſ. diß fals Ordnen und wollen⸗
LI S. II. OBS ERVv. XXVII. SEOT. I.
Fidejuſſor indemnitatis gaudet beneficio excuſſionis, et- iamſi expreſſè renunciavit, Gail. hic. num. 3. DissgzMTrIENTRS citat Matth. Berlich, part. 2. concl. 2z.„.35 & Gualt. Gymnic. in Not. ad Gail. hic. num. 13. VrRIOH OPINIOGAILII, quam approbatunt Gœ dd. vol. n Conſil. 2 4 num. 221.& Berlich. cum innumeris citaris allegat. lor
num. 34.— AMPEIAr uR, erſi jurarò renunciaſſet, D. Carꝑzov. in-
E. P. S. F. part. z, conſt. 17. Defin. 7. num 7. S E cCxr. II.
Si debitornotoriè non eſt lolvendo, nullæ opus eſt ercuſſio- ne, Gail. hic nnm. 1 4 4 S:ſſ.de dor. mal. Dn. Carp 20v. lib. 2. Reſponſ. Eletor: iit. 6. Reſp 71. num. 9. Regn. Sixtin. vol. z. confil. Marp. 12„um. 13 4.& ſeqd. Ant. Gometz tom. 2:variar. Reſol- cap. 13. num. 14. confirmatur etiamy im Land⸗Recht der ober Graffſchaft Catzen Elnbogen /%art. 2. tit. 5. von Burgſchafft. verſ. Es iſt aber der Burg: Quomodo autem-
notorie-

142² notorietas Ila probetur, tradit Dn. Carprov. inI. P. F.§,„⁵art. 2. Conſt. 18. Defin. 15. u. 4. Cæterum neceſſaria videtur ſententia declaratoria ad evitan- das fraudes, Gœdd. yol. i. Conſil. Marp. 14.n. 228.
SsIc r. III.
Si fidejuſſio facta eſt cum Juramento, Excuſſioni locus non eſt, Gail. hic. u. 22. Joh. Wurmſer in nucle. lur. controverſ. iib. 3. tit. 12. n. 18. per cap. 16. X. de lurejus. c. 10. G22. X. de ſponſal. Leopold. Hackelman. diſp.. ad ff part. ʒ. th. 1o. Joh. Aloyſ. Riccius. art. i. Collectan. deciſion. 237. Vincent. Carocius in tract. de exseption. except. ↄ4. u. 10.& in foro hoc obſervari teſtatut Hering. de ſidejuſſ. part. i. c. 27. n.. Dn. Carpzov. Ipr. F. S. part. 2. conſt. 7. def. 3. conſt. iq. dßin. 6. n. 6. Dan. Moller. i.ſe- meſtr. c. 16. n.2. Innumeros citat& ſequitur Berlich. ꝓart. z. concluſ. 22⸗ num. 28.
ConrRARTA opinio verior videtur, ſic enim& ille, qui ju- ravit ſe ſoluturum, compenſare poteſt, Fachin. lib. controverſ. 7. Ad- de Dn. Hahn.. in not. ad weſenbec-:tit. de Compenſat. n. 10·& Ioh. Aloylſ. Ricc. in Collectan. deciſ. collectan. 800. Pro nobis pugnant Valent. A- rithmæus, inpericul. Academ. diſp. 9. th. II. in fin. r. quòd juramentum ſequatur naturam actus, ſuper quo interponitur, cap. acceſſorium. de R. I. in 6.& Anton. Gomez tom. z. variar. reſolut. c. 13.n. 14. pet lfin. C. de non numer. pecun. Petr. Frid. Mindan. decontinent. cauſar. lib. 3. c. 21.n. II. Arumxæ. exercit. 13. th. 18. Ant. Teſſaur. Deciſ. 166 n. 41. Matth. Stephan. in centur.z. quæſt. ad Inſtit. quæſt. r. Bachov. ad Treutl. vol. 2. diſß. 28. th. ſ. lit. C.G D. Nævius, ad Inſtit. quaſt. 51. Bachov. ad Treutl. vol. 2. diſp. 28. th. 5.lit. C. G D. Nævius, adl. 42. f.de Reb. Cred. Ungepaut. exerc. 1.. 3.& Gailius ipſe in calu haud diſſimili lib. 2. obſ. 65. n. 4.
SI Cr. LVV.
Fidejuſſor conveniri poteſt, ſi debitor facilè eonveniri non poſſit. Gail. hic. n.25. v. c.potens, injurioſus rixoſus.
ExTENDIr hoc Dn. Carpzov. in I. P. F.§. part. 2. Conſtit. 18. deſin. t. num. S. ad calum ubi quis pro muliere fideiuſſit refertque num. J. præjudicium. Quod ipſum tamen ſempet vix procedere
Poteſt. 4 Excuſſio⸗

143 S2 r. V.
Excuſſionis beneficium de apicibus Juris eſt, Gail. hic. u. 2 6. per 1.29.§. 4.ff. mandat. Mynſing. cent. 2.05ſ.15.1. 5. per cap. 2. X. de fidejuſſor- Joh. Papon. Iib. 10. tit. 4. de fidejuſſor. arreſt.1r.
CourRkARTux« verius videtur, cùm æquitatis intuitu hoc be- neficium à Juſtiniano pet Noy. 4.c.i. introductum ſit,& æquitas i- pſa ſe oſtendat, tum non aliter, quàm ſub conditione(ſi ſcil. debi- tor non ſolvat) fidejuſſiſſe intelligatut. Hinc& Bachov. ad Treutl. vol. a. Diſp. 28.th.ſ.lit. C. putat æquius eſſe, ut is, qui ſolam ex contra- ctu percipiat utilitatem, prius conveniatur, arg. Nov. 4.. 1. Et ſlane iniquum eſſe fidejuſſorem ſpræter neceſſitatem litibus implicare, Dn. D. Schütz. in dickat. ad tit. de fidejuſſ. ſub dottrin. de beneſis. Ordin. No- bis adſtipulatur Gomeiz:z. variar. reſolut.13³12.14. Fachin. 3. controv. 15. & Carpzov. in JIpr. For. Sax, part. z. conſt.1 8. defin. 7. n. 5.& ſeaq. Sigiſm. Finckelch. obſery. practic. 96.n. 16..
Sc r. VI.
Exceptio Excuſſionis inter Mercatores ecum nonhabet, Gail.hic. n.2 7. Joſ. Ludovic. part.z. deciſ. 64 n. 25. Gœddæ. yol. 1. conſil. 24. n. 209. Joh. Papon. lib. 104 tit. 4,de fidejuſi. arreſt. 1i. Ant. Gometz. tom.⁊ variar.xeſolut. c. 137.14: cirt fin. Ioh. Aloyſ. Riccius, part. 1. Col- lectan. deciſ. 23 7 circ fin. Joh. Meichſuer. tom. 4. Deciſion. Camer. Imper. 13. n.3 Steph. Gratian. tom. I. Diſceptat. Forenſ cap. 64. u. 11. Accipi tamen debet Gailius de caſu, ubi ipſe Fidejuſſor etiam mercator eſt, Ant. Faberain Cod. lib. Ntit. 28. defin: 3.& in tetminis Fr. Marc. part. 1. deciſ. Parlam Delph 7.889,5 17.Da. Carpzov. lib. 2. Reſponſ. Elector. tit. 6. re- Honſ. 74 n. 9. Neque rejicienda eſt conje ctura illa Carpzovii in Ipr. For. S.part. 2 conſt. i8. deſin. 7. u. 8. quòd mercatores fidejubentes raci- tè videantur huic benefieio tenunciare- Cuiaddi poſſunt rationes: (cur hocin foro Mercatorum receptam) ex Finckelthauf. obſ. 56. n17. Du. Carpzov. in Reſponſ. Elect. cit. loc.n. 6. G ſeqq. Confirmari poſ- funt hæc ex RJ.deann.1654. 5.105. Als auch bey den Handelsleuſen! &œec. vide quæ*bſ. 3.lib. ꝛ:circ fin.& obſ. 20. ſect. 2.
85 E—T. VII..
Ffdejuſſor conveniri poteſtob diuturnam debitoris abſenti- 3 am, Gail.-

144 am, Gail hit num. 3f. Ant. Gomerz. tom. ꝛ, vdriar. Reſol. cap. 13. uum. 14
LiMITAruR tamẽ rects in fidejuſſore qui præſentare vult de- bitorem, hoc enim caſu aliquod temporis ſpacium pro arbitrio Ju- dicis ipſi indulgendum eſt per cext. is Auth,greſeute C. de ſidejuſſor. Dn. Carpzov.in I. P. F.§. part. 2. Conſt. 1 8. deſin. 11. u. 3.
Lr. II. OBSsERVv. XXIIX.
Qui ſe obligat ut principalem debitorem, non habet bene- ficium Ordinis, Gail. hic n. 2. Accedit huic aſſertioni noviſſimè Cy- prian. Regner. diſp. 16. ad Inſlit. th. 11. Præjudicia plura habet Hering. dee fidejuſſor. part. 1.c.⁊ 7. u. 1* S. Paul. Berens diſp. ro. ad Inſtitat. lib. 3. them. 2. g. 6. Fachin. 8. controvenſ 4. quòd intelligatur fidejufſoris beneficio gaudere non velle, ideò, quòd ſe obliget, ut principalem, Zanger. de Exception part.3.c.9. Chriſt. ab Hagen/ in tracl. e uſur.& ann. reditib. c. 10.n.144.in ſin. Sigi ſm. Finckelth. obſerv. 107.. 9. Matth. Berlich. part. 2. concluſ. 23. 4.& ſegq. Eraſm. Ungepaur. exercit. Iuſtinian. 11. q. 8.& hoc Gailii traditum expreſsè confir matum eſt per ſæpe citat. Fuͤrſtl. Heſſen Darmbſtadiſchen Landrecht der Obergraffſchafft Catzen⸗ Elnbogen. part. 2. tit. 5. von Buͤrgſchafften. verſ. und wie wohl,. per rationem palmariam, quòd verba illa aliquid operari, neque fruſtra appoſita eſſe debeant, quod ipſum textu exl. 109. delegat. 1. frmat Nic. Everhard. couſil. 2 5.. 9.
DISSENTIMus nos cum Dn. Carpzov. in Ipr. F.§. part. 2. sonſt. 18. defin. ⁊. Bachov. ad Treutl. vol. 2. diſp. 28. th. 5.lit. C. G D. Ma- gnific. Du. Cancellar. Schuͤtz/ exercit. 15. 1h. 12. Dn. Frantzk. exercit. 10 Coler weſf erucſedite cen Rle r e on e dan. purg. 24 n, 22 4 infin.&lufinitis allegatis à Berlich, cit. loc. n. 2. Johan. Aloyſ. Ricc. in Collectan. deciſepart, r. collectan, 237, Idem obtinet de Ju- re Saxonico, niſi expreſse huic beneficio renunciatum ſit, Dn. Car- Pzov. Ipr. F. S. part. 2. conßt. 18, defin.*.:n.z. E. lib. ⁊: eſonſ elector. it..7eſp. 73. n. 9.& ſeqq. Berlich. cit. loc. n. 9.& in Electoratu Moguntinenſi receptum eſt, ut colligo auß Reformation Ordnung an den Chur⸗ Fuͤrſtl. Maintziſchen Hoff und weltliche Gericht zu Maintz. verſ. diß⸗ fals Ordnen und wollen/ ꝛc.
L. 1 3. II. OB3 EKX v. XXIX.
Iex 2. C,de Reſcind. vendit. locum non habet in ſciente læſionem
ultra dimidium jJuſti precii, Gail. bic.. ii. Dis-

145
DiSSzNTIT Fachin. 2.fontroy. 20. 1. quòdl. 2. C. de Reſcind. vendit. non diſtinguat inter venditorem& ignorantem. 2. quòd eadem humanitatis vel æquitatis ratio id ſluadeat.
SrD VERIORK oOpinio Gailii perl.14.§. 9 f de adil. adict. dd.l. 29..de donat l. 82. f. 4 5. Hde R. I. l.3 8.ffde contrab. emt. l. 1. C. de Reſcind. yendit. c. 2⁷ de R. F. in 6. 13 4. C. de tranſ act.I.⸗7.· H de contth. emt.l. ſ. 5.jin. Fde Act. Emt.
Lrn. II. OsERv. XXX. SEcr. I.
Quæritur, an eo calu, quò olim iplo jure fiebat novatio ho- die ſaltem exceptionis ope facta intelligatur; Aff. Gail. bic. num. 3. li conje Kuræ ſint evidentes& manifeſtæ: 1. Quod tacitum idem o- peretur quò d expreſſum, 1.3 H. de reb. credit. l.z1. ff de lur. dot. l. 31.§. 21. ff. de adiit. Edict. l.9 4. ffde.O. 2. Quòdiniquitatem ſummam alere vide atur, recedere ab utriuſq́ue partis voluntate. 3. per leg. fin. C. de Noyationib. ibi naturalibus ineſſe rebus volumus&c. Adde. Bachov. ad Tr. vol. 2. d% 29. s6b. 5. lit. F.& Dn. Frantzke. Exercit. 11. Quaſt. ult.
Disseurlr non immeritè Præceptor meus Dn. D. Schuͤtz in Dictat. ad tit ff. de Noyationib. ſub Docttin. de forma.& Reſpondet ad 1. Quòd verba voluntasq́; Legislatoris obſtet, quominus proce derę hoc poſſit. Ad a. Quòd Pattes ſibi imputare debeant, quòd non expreſſias& ſecundùm ea, quæ Leges præſcribunt, novaverint. Ad 3. Quòd vel vocula Nox8 adjicienda ſit, vel lecundùm præce- dentia explicari debeat. Addatur Dn. Carpzov, in lib. 5. Reſp. Elector. tit..xeſp.1o5. Lœſ.ad tit. de Novation. num. 3.& intolerabilem Prag- maticocũ errorem vocat Schifferdecker ad Ant. Fab. lib. z-tr. 3. quaſt. 1. Weſenbec. in parat. adtit. de Novation. num. infin.
Szcr. II.
Fidejusſor qui ad cerrum tempus ſe obligavit, non tenetut ultra illud tempus, ſ ſe inſcio, debitori principali facta fuerit pro⸗- rogatio, Gail. hic. n.11. qui tamen ſibi in hac re non conſtat,& in al- teram proclivis videtur, vide Bachov. vol. 2. diſp.2 8. th. fin. lit. A. Hunn. ad Treutl. vol. 2. diſp. 28,th. 7. it. Cper l. i cum Hermes. C. locat.l. ult. G. in quib caſib. tut. vel curat. Valent. Arithmæus in pericul. Academ. diſt 9.
cb..& hujus deciſionis ratio peritur ex 1.27. C. ds fidejuſſ. Dan- V Moller.

146
Moller. U. x. ſemeſtr. c. 17. Mynſing. cent. 606,53.& ita etiam diſpoſi- tum im Heſſiſchen Landrecht/ art. ⁊2.tit./ verſ. da als dan der.
DISSENTIT D. D. Schuͤtz in dictat. ad tit. ff. de fidejuſſor. in fn. num quòd prorogatio nullibi in jure noſtro ut modus extinguen- dæ obligationis occurrat, tum quòd actus agentium non debeant ad alium finem operari, quàm in quem introducti ſunt Joh. Meichſ- ner. tom. 3. Decifion. Cam. Imperial.z. num. 10. quia igitur hæc proroga- tio fiat non tollendæ obligationis, ſed differendæ ſaltem exactio- nis ergo, l.12,§. 14.. mandat. Eigò ad alium finem operari non de- bere, Ant. Fabr. ad Cod. lib.&. tit.27. defin. 2 5. Carpz. Ipr for. S. part. z. conſt. 19. defin. 1. Beſold. in delibat. ad tit. de ſidejuſſor. ubi inte grum de hac re conſilium,& Fr. Marci obſcure hæc tractans in part. i. deciſ. Parlam. Del- phin. quaſl. 39 per tot. Adde omninò Ant. Thelaur. deciſ. pedem. 125: per rot.ubi tamen à nobis recedere videtur.
LI. II. OBSERv. XXXI. SECr. I.
De Jure Civili contra Jus conſuetudo admittitur, Gail. bic. n. 3.
5 18SSENTIEMNTEsS plutes citat Caſp. Klock. vol. 3. conſil. 101.n. 1I. Sic conſuetudo Juri publico vel publicæ utilitati repug- nans tolerari non debet, Ant. Fab. in Cod. lib.. tit. 30. def. 14.·n. 4.
REGuLARITEK opinio Gailii verior per§. pen. l. de lur. N. G. C Civ. l.32.& ſeqq. ſ de legib. Caſp. Klock. ut. los. u. 80.& ſeqq. Argento- ratenſes vol. l. conſ. 6. n. 21.& yol. z. conſil. 54. n. 36. Mart. Uran. tom. r. Conſil. I. num. ĩ7. per 1. 13.§. 1. comm. prædior. Alberic. à Roſate de Sra- rut. lib. i.q. 4 6. n. 9. Weſenbec- conſ. 4. u. 72. Beſold. part. 6. conſil. 269. n. 39. Hieron. Schurff. cent. ⁊. conſ. 1 G. n. z. cent. 3. conſil. 51.. 4. G conſ. 40 n.2. G 3 Joach. Mynſing. decad. 4. Reſponſ.32·n. 25. Modeſt. Piſtor. vel. a. conſ.. n.20. G 47. G conſil. 29. n. 15.
Strictè tamen accipienda eſt conſuerudo illa, Caſp. Klock. vol. i. conſ.0.n. 29 4. Argentorat. vol I. conſil. 5. n. 0. G 11. Jchan. Mohetan. deciſ. Rot. Rym. tit. àe Decimiſ. decl. 3. in fin. Belold. part. 2. con- fil.3 6. /n.9. Hier. Schur ff. cent.3 conſ. 7.n. 7. Paul. de Caſtro ꝓart. conſil. 311.n. 2. Jac. Menoch. couſ.3 83.7. 13. Laur. Kirchov. vol. 1. varior.]JCtor. 2.1. 4. Aymon. Cravett. part. i. conſ.373:n. 2 6. Nic. Everharde conſ. 123.
. n. 5. G

147
n. 5. G conſil.112½. 4. Tiber. Decian. vol.3. conſil. 19. n. 77. Schneidvv. ad Inſtit. lih..tit.1.§. 1.n. 10. E tit. de ſucceſſ.int. vir.& uxor. n.2.
Hopis-Civitates Manicipales conſuetudines introducere poſſunt(canſuerudinem enim introducere non eſt actus Juris di- ctionis, Joh. Meichſner. tom. 3. Deciſ. Cam. Imper. 14.4. 27.) non tamen contra(Niſi accedat voluatas illius, penes quem Majeſtas eſt. Quod publicèPreũde Dn. D. Schuͤtzen /tueri anniſi fuimus in conclu- foon. legalib. ad ff. Diſp.i. concl. 9.) fed præter edicta ſuorum Drincipum, Jac. Cramer. diſp. i. ad Inſtit. theſ. 16. Et ſic intelligo Du. Carpzov.lib. 1. tit..relonſ.Elector. 48. u. 4. Scientia inſuper& patientia Domini requiritur, ldem Meichſner. tom. 2. ub. i.deciſ.i. in tenore prohation.n. x. G 2. G tom. 3. deciſ. 14. n. 3. Exinde Galliæ Keges extollit Annæ. Ro-
bert. rer judicat lib. 2.c.3 per tot. quòd conſuetudines populi tolerare ſoleant.
8 1α⅔ r. II.
De Jare Civili ad præſcriptionem conſuetudinis requiruntur decem anni, Gail. hic. u. 3.
Disszurigurss citat Zobell.& inter hos eſt Baldus quatu- or diverſas opiniones tecenſens teſte Dn. Carpzov. Ipr. F.§. part. 2. conſt.3deſin. 21.u. 21. Adde Modeſt. Piſtot. vol. z. conſ. 29. num. 17. Aſii ad inducendam conſuetudinem contra Juris diſpoſitionem requirunt 30. vel 40. annos, Caſp. Klock. tom. I. conſil. 28. Paul. Pa- tiſ.pol.i.conſ. 27.n. 28. G 29. Matth. de Afflict. deciſ. 321. u. 18. Beſold. part.. conſil. 23 2.n. 99. Addatur tamen num. 98. Mynſing. decad. 2. reſy. 13:n. 21. G decad. 3. reſp. 43. n. 45. Variè diſtinguit Malcard. de probat. concluſ. 424 n. 27.30. G, 32. De Jure Saxonico requiruntur 3o. anni, annus& dies, Carpzov. d. In. 5. ubi præjudicium.
Recepta magis eſt opinio Gailii, pro qua facit I. 35. f. de legib. Bocer. claſſ.. daiſp. 4.15h. 7. Mynſing cent. 6.obſery. 41. u. 9. G 10. Vultej. vol. 1. conſil. 33. u. 65. G 66.
Regner. Sixtin. vol. z. onſil. Marpurz. 1II. n. 72. Valeptin. Forſter. vol. 4. conſil. o. n. 78. Marc. Ant. Narta. vol. 1. couſ. 98.n. 6. Hieron. Schurff. 2. conſ. ay.n.7. Menoch. confil. 646.n. 2 0. Joach. Mynſing. de- tad. j.reſponſ. 43:/n. 45.
Alii relinquunt Judicis arbitrio, vide Helfr. Ultic. Hunn. im
V 2 Enc-

148 Hucyclop. lur. part. i.tit. 4.c.3.u. 27.& ibi citati. Bocer. claſſ.. diſp. 4. th. 8. neque malè, certum enim tempus ad ſtatutum abrogandum& eonſuetudinem contrariam introducendam in Jure noſtro præfi- nitum non eſt, vide Gœdd. vol. 2. conſil. Marpurg. 28. n. 14 4. Adde Me- nach. de Arb. Iud. quæſt. lib. 2. cent. 1. caſ. S3. n. 6.& hanc publicè defendi- mus in concluſion. legalib.adſf Du. D. Schuͤtzens diſp. i.concl. 10.
S EC r. III.
Duo actus, judiciales tamen, lufficiunt ad introducendam conſuetudinem, Gail. hic. n. 7.
Alii, quos recenſer Hunn in Encycloped. Iur. part. 1. tit. 4.6.3. u. 22. putant, unum actum ponderoſum ſufficere,& huc inclinat Caip. Klock. cum citat. vol.z conſil. 182. n. 44. Aym. Cravetta. part. 3. conſil.ſ 4Aſ. n. 4. Paul. Fuſcus in ſingular. in utroque lur. ſub rubr. conſuttudo. n. 216.
GaILiuMx de cætero ſequuntur Mynſing. cant. 6. obſ. 41. u. 7. G&decad. ⸗reſp. 43:n.. 43. Carpz.in lpr. F. S. part. z. conſt. 3. defin 22.n. 7. Vul- tej vol. 1. sonſ. Marp.33:1n. 96. Jac. Menoch.onſ. 429.u. 6. ubi dicit, hoc omnes in leg. quib. ffde legib. ſcribere, ipſe tamen conſ. 6 70.& conſ. 646. n. 9. ſuam revocavit opinion ẽ, quande ſcribit, conſuetudinẽ unieo actu& ſententia induci. Verùm non malè fecerimus, ſi cum Hunn. ait. loc. n. 13.& pluribus Dodotibus in Judicis arbitrio commirta- mus, perl. J. ffde lur. deliber. Bocer. claſſ.. di. A.th. 10. infin. Adde l. 13 ff. ie teſtib. G l. i. S. 2. ſ.de effractor. Jacob. Menoch. lib. z. de Arb. lud. quæſt. cent. i. caſ.sx. ubi varias opiniones refert, videatur pro nobis Joh. Meichfner. tom. 3. deciſ. Camer. Iinper. 14. u. 175.6 177. Quödenim frequentia Atuum de eſſentia conſuetudinis non ſit non ita pri- dem publicè in concluſion. legalib. Dn. D. Schuͤtzen aſferuimus, Diſß. 1. concl. 20.
§ E C 1. IV.
Extrajudiciales actus ſufficiunt ad conſuetudinem introdu- cendam, Gail. hic. n. 8.
CorrRkaARiA pro opinione facit ¹.3a.delegib. per quam diſ- ſentiunt plures teſte Hunn. in Encyclop. ſur part.* tit. 4. 6.3 n. 16.& Ke- gnero Sixtin. vol. 2. conſil Marp. 11.n. 73. 4
Gailium ſe quuntur Gylman. tom. ymphorem. art. 3. rat. ² ½.18. G19.

149 & 19. Valtej. vol.I. confl.33.„. 69. Sixtin. cit. loc. u. 74. Vatent. Forſter. vol. 4.confil. 10,7.79. Argentoratenſ. vol.. conſil- 3.n. 45. G 46. Franciſc. Macc. deciſ. Parlam. Delph. q. 2†½. part..n. a. Bocer. claſſ.3. diſp. 4. theſ. 11. Mynſing. decad. 2. reſponſ. 13. n. 32. Per rationem, quòd de populi con- ſenlu tacito æquè ac per actus judiciales, in extrajudicialibus con- ſtare poſſit. Sed plures qudm duos requirit, uti& fecit Gylman. ſupr. cit. loc. Tibet. Decian. vol. 3. Conſil. 124. n. 26.
LIMITAT Oldendorf. vol. 4. conſit. Marp. G. n. 13. fi ex diametro pugnet cum lege ſeripra,dum enim de neceſſitate judicialem re- quiri autoritatem ait, conſentit Caſp. Klock. vol. I. conſil. 28. u. 225. Et hic Judicis arbitrium minimè excludendum eſſe putat Mynſing. decad.5. Reſp. 43,n. 44. At Ego nullum ei locum ſupereſſe puto, cùm Jadicis ſententia non faciat, ſed præſupponat jus ſive ſcriptum ſive non ſcriptum,§. i Iuſt. de ofmĩc. ludic.—
S cCrr. V.
Rationabilis debet eſſe conſuetudo, quod ipſum Judicis ar- bitrio re lictum eſt, Gail. bic. n. 13. Joach. Mynſing. decad. 1. reſp. 10, u. 33. Caip. Klouk. vol 3. conſtl. 10 1. 6. Mart. Utan. tom. z, conſil. 21,7,9. G tonſil. ⁊4,, 12. Beſold. part. z- conſil. 9. n. 62. Franc. Vivius deciſ-lib. 2. de- ciſ 225.n. 25. Steph. Gratian. tom. i. Diſcept. Forenſ cap. 79. num. 6. Nic. Everhard. confil. 207 ·„. 10. Contuetudo enim improba corruptela potius dicenda eſt, Gail. hic. cit. loc. Ant. Faber in Cod. lib. 1.tit. 5. defin. 8. Aggentorat. vol. i conſil.6,/. 49. Neq; excuſationem apud Deum aut Romines habet, weſenbec. conſil. 43. u. 80. in fin. Modeſt. Piſtor. part.i. conſil. 25·n. 7 ·⁷ůD n. Carpzov. in deeiſ. lluſtr. Saxon. 60mn.ſ.
Vetum Karionabilitas non ad Eſſe, ſed bene eſſe conſue- tudinis pertinete videtur, quod antehac in concluſ. legalib. ff. Diſp. i.th. 20. Præſidente Dn. D. Schũtz in Ludoviciana noſtra publicè tutati ſumus, præcipuè ſi introducatur à populo prorſus libero, Hinceſt quòd Conſuetudo illicitum faciat licitum, Mart. Uran. tom. I. conſil. 2.n.14. G couſ.ſ.n. 2. G. 55rom. 2. conſil. 47.n. 29. Paul. Pariſ. vol. 4. onſil. 29.n. 18. G vol. 4.0 ſ. 171.„. 19. Modeſt. Piſtor. vol. 2. conſil. 8. n. 26. Alberic. à Roſate, de Statut. I 4. q. 89 n. 5. etiam in criminalibus, Ti- ber. Decian. vel. 3. conffl. 104.n. 46. proinde etiam exculeràpœna,
Covarruy. part. 2,tom. 1,8 3, de effectu matrimen. n. 8. Cæl. Urũad deciſ. ; 91. Matth.

150
91. Matth. de Affli ct. u.9. Hinc ab his excuſat, quæ alioqui lege natu-
rali prohibita ſunt, Jac. Menoch. conſ. 467n. 5. ubi exemplũ ponit in
ludis& pugnis, ubi aliquis aliquando occiditur. Hinc nonnun-
quam exeuſat à delicto, Idem Menoch. conſ.324. n.1l. Fr. Vivius lib. r. deciſ.6 G. n. d. vide Covarruv. part. i. Relection. c. quamyvis pacta. de pac. in 6.§. 7. u. 25.&. feqq. ubi notabilia,& quæ huic noſtræ canttoverſiæ lucem adferre poſſe videntur, adducit. Ideò irrationabilis conſue- tudo in Feudis valet, modõò in ſe non contineat peccatum, Vultej. vol. 1. conſ.33. u. 72. Hartm. Piſtor. lib. z. quaſt. lur. in conſa. Academ. Ingol- ſtaa.poſt quæſt. A1 poſito.n.22. velcontra Jus naturale morale fiant, tum enim inferior poteſtas nihil poteſt erga ſuperiorem,& decreta illa naturæ æterna atque immutabilia ſunt, J.1.§. ꝛ. ff. de luſt.& lur.§. I. Inſt. de lur. natur. Gent.& Civil. Noviſſimè Conſultiſſ. Dn. D. Schuͤtz in Tr. de Connub. Princip. Piſp. i.theſ. 69.& ibi multi citati.
Sk cr. VI.
Teſtes ad probationem conſuetudinis requiruntur, Gail. hic. n. 15. Hunn. in Encyclop. lur. part.1. tit. 4. ap. 7. n. 9,& ſufficiunt, duo vel tres, Caſp. Klock. tom. 3. conſil. 101. n. 71. per l. 12. f. de teſtib. Aymon. Cravetta. part.3. conſil./4 5. u. 4. Maſcard. de probat, concl. 424.n. 4.(n. ſ. ſubjicit, in Gallia decem requiri) Laur. Kirchov. vol. z. conſil. varior. ICtor.34.5. 15. Joh. Meichſner. tom. 3. deciſ. Cam. Imp. 14 u. 10. Aliud eſt ſi de conſuetudine dubitetur, tum enim decem teſtes requiruntur, Bocer. claſſ.. 4iſp. 4. th. 16.& ſicex Mynſing. decad. 2. reſponſ. 13. u. 18. contrariantes opiniones conciliari poterunt. Sic in probatione conſuetudinis multum antiquæ requirunt unius teſtis effatum Ju- ratum, vide Maſcard. de probation. concl. 423./. 25.
S E c- xr. VII.
Conſuetudo, etſi ſit notoria, tamen allegari debet, Gail. bic. wam. 18.
DiSSENTIRE videtur Caſp. klock. tom. 3 Confil.. u. z.& ipſe Gail. ¹b. 1.0b/.31.·n. 5.& Maſcard. de probat. concl. 1108.2. 17. Seq. num. 19. conciliationem tentat, ut& Gilken. deuſur pag.306. teſte Gymnico Lic in allegat. ad Gailium.
VERIOR EKRCOS eſt opinio Gailii, conferantur Mynſing. u. 6. obſ⸗

151 6 0bſ.3 n.. Vultej. vol. 4. confil. Marp. 2 5.u. 13. Imò fi negetur notori- am eſſe, probanda venit, ibid. n. 223. Mart. UIran. tom. I. conſil. 20. n. 15. & tom. z. cduſ. 4. u. 14.& conſ. 50. n. 24. G conſ. 60. n. 11. Fr, Marc. deciſ. Parlam. Delph. 498.n. 31. Ant. Natta. conſ. 415.u. 4. conſ. 275.n. l. conſ. 27 4. u. 3. Steph. Gratian.tom.. Diſcept. Forenſ. cap. 55.4. 9. G 541.. 14. Gc. 596. ubi tamen n. z. G 7. limitatur. Weſenbec. conſil. 3. n. 53. G conſ. 30.n. 2 4.& conſ.3 4.n 30.Ant. Quetta. conſil 14:n. 20. Menoch. cenſ. 3 1. n. 12. G 13. Gœdd. vol.. conſil. 24.u. 179.& conſ. 26. Hunn. in Encyclop. Iur. part I.tit. 4.c. 7. n. 5. Kobert. Marant. part. 3. Pecul. aur. u. 129. Maſ- card. deprobat᷑. concl. 423. n. 27. Imo ex officio Judex ſupplere poteſt conſuetudinem notoriam allegatam& non probatam, Myal. cent. 5.Ob.9. u. 7. Bocer. claſſ.. diſp. 4. th. 14 lit. C. Ant. Natta. vol. 1 conſil. 218. u. 5. Fr. Marc. lib. I. deciſ. Parlam. delphin. q. 46 7. n. 2. Aymon. Cra- vett. part. 3. conſil. 850,1n. 5. Maſcard. de probat. concl. 423.. 28.
LIMITAT I. Fr. Marc neſcio an ſatis bene, tom. 2. deciſ.q. 119. quòd tum notorium proponendum ſit, ſi quis præſens ſit in Judi- cio, ſecus verò ſi quis ablens fuerit, conf. Covarruv. tap. Rainutius. de teſtam.§.11, tom. 1.u. 7. Limitatur z. ſi conſuctudo notoria, v. c. in Ju- dicio vel curia vigeat, quòd tum etiam non allegata à Judice at- tendi de beat, ſtatuit Fr. Vivius, 1b. a deciſ. 29 7.n. 6.
Lis. II. OBSERVv. XXXII.
Clericis permiſſum non eſt emere Res immobiles, ſi ſtatu- tum factum ſit in contrarium, Gail. hic.n.5.
DisSENTTuNT Fr. Vivius teſte Georg. Ludov. Lindenſpür ad Ordin. Wurtem berg. ad fol.35.ag. 83. Petr, Peck. de amortization. bonor. c6. per tot. Alberic. d Roſate.de ſtatut. lib.z. q.z ·paſſim, præcipuè n. 69. Jul, Clar. lb. 5. 9.Hn. practic. Crimin. n. z. Pro hac ſententia allegari po- te Autbent. Caſſa. C. de SS. Eccleſ-& eam acriter defendunt Pontifi- ces Romani. Sic ann. 1606. Papa Venetos, Jeſuitis bona immobilia emere prohibentes, excommunicavit, Mercur. Gallo-Belgic. tom. 6. lib. 4. pag. m. 61.
VERIOR OPINTO Gailii,& tatio eſt utilitas publica& con- ſervatio familiarum& agnationis per J.1,§.14. C. de caduc. tollend.l. utilitas.3. C. eprimipil. lI. 65.§..pro ſoc.I. 7, C. de§. Eccleſ.cap. pervenit, X. de immunitat. Eccleſ.-. fu.§. ⁊ ſ. ad I. aquil.& Gail. infra obſ. 56. n.;. Præ cæteris

152 exretis omnibus latiſſimè hanc quæſtionem pertractavit Caſp. Klock. de contribut. c. 12 n. 8 9.& ſeqq.& præcipuè 136.& ſeqq. Siwule
uid in Gallia, Anglia,& RepublicaVenetorum receptum eſſe pro- bar Wurmbfſef. exerc.. ad lus publ. J. 23. Apud Belgas talis lex juſſu Caroli V. promulgata eſt,& ann. 1160. 3. ockobr. lecundum ſimilia ſtatuta in Ducatu Juliacenſi& Brabantia recepta Judicatum fuiſſe ex Rulanto refert Lindenſpüier. cit. loc. n. 3.&r 4. pag. m. 82. Idem de Ducatu Montan. receptum eſſe voluit Chriſt. lling incent. controverſ. prodiſput gradual. ann. 1626 Baſileæ exbibita, controy. 85. Ratio præcipua eſt, quòd Clerici tam perſonalibus quàm nou rarò pattimonialibus oneribus ſe ſubtrahere ſoleaut, Lindenſpur. d.loc. n. 3. 5ag. 83. Pro ra- tione etiam adducimus, quòd bona Eccleſiaſtica ita facta, ſine ma- ximis ſolennitatibus(quas diligenter congeſſit Cothman. vol. 1 conſ. 28. per tot.& pol. 2. Reſp. 6 2 paßim. Adde Steph. Gratian. Tom. diſceptat. forenſ. cap. 4 5n.& ſeqq. Domin. Arumæ. ib. 2. Deciſ.ỹ circ. priuc.& qui- dem cum titulo oneroſo in laicos tantum transferantur, regulariter enim alienari nequeunt, I. 4. G Auth. hoc lus porrectum. C. de§8. Eccleſ. cap. nulli liceat.& tot. tit. de Reb. Eccleſ alienand. vel non. Ergò quòd quil- sin alium ſtatuit, eodem etiam Jure utatur, per tot.tit f.
que juri Bruning. de Variar. Yniyerſ.
quod quiſque Iur. in ali. ſtat. G&e. Henric. Hec. th. 15. LI2. II. OBSERv. XXXIII.
Statuta excladentia fœminas odioſa lunt, Gail. hie. nſn, per rationem, quòd videatur hæc excluſio aliqua exhere datio legis ſta- tutariæ,(vid. eund. infra obſ. 40.n. 13. Pet rationem, quòd ſit con- tra Jus commune)& ſic ſtrictè interpretanda. Confirmat in ſi- mili ferè Carpzov. Ipr. F. S,part. z. conſt. 1. defin. 16 n.2.& lib. 6. Reſponſ. Flector. tit. 4.·reſponſ. 39 num. 7. Johan. Cephal.ib. 4. conſil. 490. num. 5. Philipp. Matth. pol æ. conſil. Marpurg. 16.4.z6. ldem Matthæi vol. 3. conſ. 25. num. 41.—
FAVORABIIIA eſſe pronunciat Idem Gail. infra obſ. 127 1. 2. Adde Caſp. Klock. vol.3. conſl. ·n. 29.& ſaqq. Explicat ſe Gailius noſter infra obſerv. 148:n. ſ.9 6. dum dicit reſpectu agnatorum talia ſtatuta favorabilia, teſpectuvero filiarum odiola eſſe, hanc tamen
explicationem cxpreſſè rejicit Marthæi ſupr.cit. lot. n. 36. G pol. 3.con- fl. 1†

153 251. 41. Nobis cum Juſtiniano ſentiendum, qui Accuſatores nã- turæ vult poſtponentes in ſuecedendo mulieres maſculis l. 4. C. de liber. præter. Nov. 21. Contra quem fruſtra inſargit Bachov. in com- ment. ad H. 15. Inft. de Hæredit. ab Inteſt. Conſulatur Maeſtert. lb. 2.
Dabit. ſo. LIa II. OasERKV. XXXIV.
Conſuetudine induci non poteſt, ut ſolus dominus eligat Pates cutiæ, Gail. biĩc. n. i. Argentorat. vel.i. conſil. 1. n. 130.& ſeqq. per rationem, quòd Dominus& Vaſallus paci Jure cenſeantur, 2. F. 6. is fin, Petr. Elias Schõter. in addition. ad diſh.9. Arbor. feudal. Setſerian. a4 tbeſ.. quod tamen argumentum univerſaliter non procedit, vide Vultei.de feud.lib.⁊. cap. 2.27. Ad cujus tamen Reſponſionem pro parte quædam regerit Hamel. in tract. jur. feudal..3. coucl..n.6ᷣ. G 69. Joh. Michaẽl Beuter. quæſt. jur feud. aiſ ult. 9. 19. ger l. 47. Fde ludis. Dn. Carpzov. in diſh. 10 feudal.ih.i 2. in fin. Helft. Ulric. Hunn.in tract. faud.c. pag. m. 407.arg4. 25. de procurat. quod iꝑſum etiam Bodin. Ae Republ. lib. 4,C. G. pg. m. 724:Braviter in genere confirmat ratio-
nibus& præjudiciis non contemnendis, Joh. Ruding. ¹b. 1. controy. lur. feudal.c. 46, per tot. Caſp. Klock. in mantiſ. voter. Cameral.relas, 151.1..
CourkARIA OeINIoO tam abſona non videtur, quam ſe- cutum eſt olim Jus Saxonicum Vetus, vide artic. 65.§. findet man aber. Hoc tamen noviſſimè ab Electore Saxoniæ part. i aonſt. 27. mu- tatum eſt, Ludov. Schrader. de feudis part. ro. ſect. 8. u. 144. G 149.& tale ſtatutum vel conſuetudinem valere autumat Schrader. cit. loc.n. 147. Etſi Jure Civili novum non eſt, quem in propria cauſa judi- cem eſſe I.3.ſ. qua in teſtam. delent.l.41 f. 46 hered.inſtut. quod etiam con- ſuetudine induei poteſt, Caſp. Klock. vol.. conſil. 10.. 127. Steph-
Gratian. fom.1. diſceptat. ap. 4.*. 16. Si Princepsin propria caula
poteſt eſſe judex Joh. Gryphiander in tr. de inſulap.13⁄ num. 44.Ant.
Capyc. ieciſ.12 4 ⁷.:2. Proſp. Petra. in addit. ut. Afubſicit, honeſtius fa- cete, ſi alteri cauſam deleget. Confer Andr. Knichen. de lur. territor. n. 1386. Vide Obrecht. de luriſd. ſib.3.6.9.7,29. Gœdd. vol. 4. conſ. 16.. 1I Carfanasle.Span Ln 6 47 8. Wed obſtat quo minus
& hic

154 & hic judicium alijs delegare poſſit, teneaturque ut jure quod alfas ce in ejus arbitrio.
LI B. II. OBSERV. XXXV. SzcCr. I.
Incola obligatur conſuetudinibus& legibus, ejus loci, ubi incola eſt, Gail. hic n. 4. per l. 9 ffad municipal. exinde defenditur ſta- tutum, quo pater ob delictum ſilii ad pœnãm pecuniariam obli- gatur, etſi de Jure Civili aliud ſit receptum, vide Magnific. Dn. Can- cellar. Schuͤtz. exerc. 23. ad Inſtit. th. 11 lit. B. Adde notanter Seph. Gra- tian.tom.J. diſceptat. Forenſcap. 50,n..& ſeqq. ratio eſt, quòd ſit quaſi civis, Jacob Menoch. conſil. 692. n. 6.
Limitatur, etſi uxor alibi habitationem ſuam tranſtulerit, tum enim hoc nonattento, tamenex perſona Maritiforum lorti- tur, vide totum conſilium apud Mactin. Uran. tom. 2. Conſil.34 ubi
jura&c autoritates allegat, Joh. Aloyſ. Kicc. in collectan. deciſion.collect.
251. Adde Ant. Matthæi de ludic. diſp. 4.th. 9. Ser. II.
ncolatus, tempore decennii acquiritur, Gail. hic. n. 7, per. I.. E. ee 1mol. lb. 10. Joh, Wurmblſ.exercit. 4. ad luspubl. ꝗ. 10. niſi breviur tempus in Civitatibus attendatur, Gail. hic. u. 8. Maſcard. de probar. concl. 53 4.n. 12. Menoch. conſil.;9 0,/. 6. Aliuchtamen eſt in Condu- ctore, etſi in longum tempus domum conduxerit, Dn. Carpzov. Ipr. F. S. part. 3. conſt. 12. def. 18. num. 4.& ſeq. Neque hic malsè judicis arbitrium attendimus, Menoch. lib. z. cent. I.de Arb. lud quaſt. aſ. 86. 9, 16. in med.
LIrB. II. OBSERVv. XXXVI. SrCr. I.
Mutatio domicilii eumit Civem à Juriſdictione Civitatis Originariæ, Gail. bic. n. 7.
DISSENTI aliquo modo Marr. Uran. fom. 2. ceuſil. 34.. 15. Vide Fr. Caldas, in conſil. poſito poſt Tract adl. 3 Cde reſtut. in integr. n. 9.in med..
Sraui Mun GAlLIuN: Hoc ipſum tachen fieri debet abſque omni dolo& fraude, vide cap. 16. Aur. Bull.& ad Idem cap. Carpzov. in queft. llluſtr. q4. Et demum certum eſt magiſtratum Superiorem huie Juri derogare ꝑoſſe, uti vult Dominic. Arum. a4 cap.§. A. B)b4g-
4 m. 287.

1 m 287. Sed obſtat fortiter 1. 71.§. 1.. de Condition.& demonſir. quam arget Mpler. ad Rumelin.
H Exr. II.
Civitati quis Renunciare poteſt, Gail. hic. v. 10.
DissENTIT Joh. Bodin. de Rep. lib, 1.cap. 6. pag. m. 90. G 91. ubi mores quarundam gentium refert.
Verior opinio Gailii, quam etiam ſequuntur JIoh. Hering de Molendin. eorumque jure quæſt.II. n. 64. Si modo detractio ſeu de- ductio ſoluta ſit vide Warem. ab Ehrenberg de Regn. ſubſid. ac onerib. ſubditor. cap. 6. n. 58. G 59. Jus Ewigrationis& detrectationis quan- dolocum habeat? quibus competat? à quibus exigatur? Er plu- ra alia videri poſſunt noviſſimè in ſpeciali Compendio luris Emigrationis & Detrectationis Chriſt. Sch wanmann. cap. 3.& pluribuu ſeqg.
SI C r. III.
In loco delicti forum quis ſortitur, ſ illic reperiatur, Gail. hic. num. 14.
QuoAp jJus CrVvirr pauld aliter ſe res habet, vide Johan. Ludov. Lang. quaſt. lur. in ſign. decad. 1 0.. 10. per I. in criminali. C. de lu- riſd.omn. lud. Adde Ant. Matth. in tr. de criminib. ad lib. 48. ff. tit. 13. n. 3. 4. G. Hunn. ad Treutl. vol. 1. 4iſp. 3.tb. 8. lit. C. quaſt. 53. laté Hillig. in Donell. Enucl. lib. 17. c. 16. Iit. L. in notat. Addatur omninò Erneſt. Cothman. vol. 3. Rp. 30. num. 14. E ſeqq.
Limitat quoad Legatum Joh. Wurmbſer. exercit. 4. ad lus publ. quæſt. 9.& Alberic. Gentil. de Legat. lib. 1.c. 18. Author. R. Z. de luditio in- ter Gentes. part. ⁊.quaſt. 22. pag. 2097. quos ſatis refutat Hug. Grot. de l. B. & P. lib. z. cap. 18. u. 4.& Amicus meus Ulricus Eyben/ Reſpondens in Colleg. publ. de Stat. Rei Rom. vol. 2. diſp. 13. th. 3. lit. F.in ſin. Adde Herman. Kirchner. in tr. de oſic. Legat. cap. 1. lib. 2. u. 125.& Dominic. Arum. diſcurſ. 1. ad A. B. th. 21. ubi ooſtantia removet, Freder. de Mar- ſelaer. in tr. de Lægat. lib. ꝛ. diſſert. 13. ag. 360. exiſtimat Legatum in loco delicti puniti poſſe, ita tamen, ut ſtatim de facinore moneantur ex- teri, ut conſtet, convictum demum, condemnatum eſſe. Subjicit tamẽ eodem in loco Marſelaer, quòd fama tum utilitas publicaLe- gatis parcere ſuadeant, Notabilia adhue habet in cit. difer:. 13. Au- X 2 thor.

156 chor. Aeñymus, in diſcurſ-uem inſcriyſit, quaſtio Vetu& noya an I4&a- mum adverſus Principem vel kempublieam, ad quam miſſus eſt, delinquentem ſalyo lure Gentium capere, retinere& punire liceat, per tot. præcipuè mihi pag. 30. G ſeqq. Dn. Reinking. 4s R S.& E. lib. z. claſſ. ⁊. cæp. 17. n. 106. per text inl. 14. H.1.Ffde Iudis. Dn. Myler. in adait. ad Martin. Rümelin. diſ- ſert. ⁊. ad Aut. Bull. th. 2. infn.
Noràa. De Jure Civili quidem remittitur Reus, ſid magi- Kratu, in cujus territorio delictum eſt commiflum, petatur,& qui- dem de neceſſitate, pet Noy. 13 4.6.5. Ant. Matthæi de ludic. Diſp. 4. th. 30. Idem ſequitur Jus Canon. c.1. X. de Raptor. Clem. paſtoraliu. ². de ſen- rant.& re ludic. Hier. Treutl. cit. diſp. theſ.S. lit. F. Caſp. klock. vot. Ca- mer. Relat. 125.n. 30.& in mantiß relat. 159.:/. 473. In Germania verò ad petitionem magiſtratus alterius tetritorii delinquens in locum perpetrati delicti remittitut„ datis tamen literis reverſalibus,&
roinde non eſt neceſſitatis, ſed liberæ voluntatis, Bachov. adTreutl. cit. diſp.3·th. a.lit. ̃.yerſ. ad hunc ipſum juditem. Carpzov. diſp. S. quaſt. Iluaſir. ad A. B. 4. 1.2.28. Maur. Spilcker in Hnopſproceſſ. iudiciar, propoſit. 16. pag. m. 30. præjudiciis hoc firmat Richter part. j. deciſ. 15.n.3. G 4 And. Rauchbar. part. 1. QQ. lur. Ciyil.& axon. 0. num. 25. Neque in Italia recepta, idem. n.*4. neque ſimpliciter, ut in Saxonia, vid. num. 26. Caſp. Klock cit.relat. 125§ ½.56 5. C 66. Tom. Michastl. de luriſd. concl. 23. lit. B. Petr. Oſterman. Piſ. 5. ad Ordin. Cam. ih. 28.circ. i.
Lrs. II. OSSERVv. XXXVII.
Amiſſio Inſtrumenti ſolo Juramento Creditoris probatur, Gail. hic.n. 2. Jac. Bornit. de Inſtrum. fiy. document. li..c. ⁊. in med. ubi plures allegat, acce dentibus tamen conjecturis aliis, Gail. n. z. Ant. Faber.in Cod..4. tit. 14. defin.. Kulant, de Commiſſar. lih. 5 ½r½. 2.c. 21. ſit. C.& in cap. 25.it. C. pro hac& chntraria multos citat. Adde Chriſt. Beſold part.. conſil. 2 46./. 4.8. 41.:& multis ſeq. Joh. Baptiſt. Gargiaræus part. 1. ſingular, in lur. ſingular. per tot.
FaALIIT multis in caſibus, V. G. in cauſà nimis arduà, Gargi- aræus cit. loc n. 6. vel ſi nullæ adſint conje cturæ aut præfumtiones, Faber. cit loc. plures fallentias vide apud Gail. hĩc.& Maſcard. de bro-
hat. voncluſ. 99· quas feè omnes feliciter recenſet Gilhauſ. in arbor. lu- “— ais Ci

117 dic Civil. 6.6part. I. deprobat.§.294.n. a. Diſtinctè Frantzke li, 2. var. reſol. 4.
Ll. II. OBS ERv. XXXIIX. SECx. I.
Donatio Patris filio facta non valet, Gail. bic un prin. per 1.2. C. de inof donat.
LiMITATIONRS ET ExCEPTIONEsS varias hæc concluſio patitar, vide Aloyſ. Ricc. in Collectan. deciſon. collectan. 196. G 971. Steph. Gratian. tom. i. diſcept forenſ.c. 159:1/. 29. Conr. Schleiff. in com- ment. ad tract. Martini Laudonenſis de Bello. quaſt. 48.n.1. Bald. Novellum in tr. de dote. part. 6. privileg. 80. n.. Domin. Arumæus lib. z. Deciſion, è.n. 28.& paſſim. Ex fre quentioribus paucis ſubjiciemus.
SIC r. II.
Fallit ergò 1. in donatione remuneratoria à patre filio facta, Gail. hic. n. j.
DisswTruxT plures, inter quos eſt Menoch. de preſumt. lib.3. cap. 29 1/. 4. exinde, quòd ſecundum Ariſtot. Diis& parentibus par gratia referri nequeat, vide Fachinæum(qui tamen nobiſcum ſen- tit) lib. 3. controy. 74. Hiſca etiam calculum ſuum adjecit Steph. Gratian. tom. a. diſceptat. forenſ.c. 355. n. 18. G 19. exinde, quòd ſemper præſumatut ex affectione Sanguinis donatum eſſe.
SED VERIOR OGPINIOGAIILII, differentia enim eſt inter remunerationem&c donationem, arg.1.2, ff. mandat. Dan. Moller. Ich. 2. ſemeftr. c. 16. n. 3. per l. 5. C. famil. herciſc. 1.3:ſ. de ebſeq. parent.& patron. præftand. Helfr. Ulric. Hunn. in Eneycloped. lur. part.3.tit. 2 6.f.2 n.9.
Iecr. III.
Bene merita filius probare debet, neque ſufficit ſichplex pa- tris atteſtatio, Gail hic. u. 6. ne quidem jurata, Hunn. cit. loc. n. 1r. de quo tamen merito dubitamus cum Gaiiio, vide eum bic.n. 7.& obſ. 40 n. S circ. princip. præcipuè ſi cum Juramento ſpecificata eſſent be- ne merita, Ant. Capyc. deciſ. 203. n. 5. Eſſe etiam debent æquiva- lentia, Gail. hic. n. 6. Chriſt. Beſold. part. 4. conſil. 51. n. 127. Argento- rat. tom. ꝛ conſil. 2.n. Cz. Ant. Quetta. conſil. 100. n. 14. De Jure Saxo- nico tamen paritas& æquivalentia tam ſtrictè non obſervatur, Berlich part. ⁊. conc pratt. 131n. 48. Imò ſummam, quæ excedit bene
X 3 merins

1 158 merita, pro ſimpliciter donata habet, Menoch. conſl. 12. u. 13. Ne- que hic ſpernendum eſt Judicis Arbitrium(Regulandum præpri- mis ſecundum qualitatem perlonarum, liberalitas enim in Natum & merita privatorum non æquo pede metienda) Beſold. cit. loc. n. 128. Sic æquivalentia illa in Privilegiis à Principe ob bene merita conceſſis ſtrictè non obſervatur, Ant. Rauchbar. a. QQ.Ii.n. 17.
SzIC r. IV.
Fallit 2. in donatione Jurata inter Patrem& filium factà, Gail. bic. num. 7.
DiISSENTIr Felin. Sandæus conſil 30. n. 16. præcipuè hac de ratione, quòd una eademque perſona videantur. Sed vulgatum eſt, eſſe figmentum jJuris noſtri Civilis.
Sed verior opinio Gailii per rationem, quòd Pater naturali-
ter obligatus ſit,& proinde obligatio illa Juramento firmari poſſit,
Steph. Gratian. tom. 1. diſcept. forenſ.. ⁊2 7. n. 33. Imò donationem non juratam à patre factam de conſuetudine pro valida habet, Simon àGroen Weg-de legib · abrogat. ad lib. 2. Inſtit. iit. 20.§. 6.n. 3, ubi quædam Statuta allegat.
LIB. II. OaSERV. XXXIX. SEcCr. I.
Iaſinuanda eſt donatio 5oo. ſolidos exce dens, Gail. hic. n. x.
LIMITATTONIS collegit Joh. Aloyſ. Ricc. in collectan. deciſ. colleftan. 177. De Jure Saxonico quævis donatio Rei immobilis et- ſam infra 5oo. ſolidos inſinuanda eſt, Dn. Carpzov. Ipr. F. S. part. 2. conſt. 12. defin. 19.n. ⁊. In Gallia Franciſcus. 1. mandavit omnium do- nationum inſinuationem, Cypr. Regner. in Cenſur. Belgic. ad libr. 2. Inſtit.it. de donat.n. 3. quam conſtitutionem laudat,& optat, ut ubi- que vigeret.
S Eke T. II.
Per ſolidum(ſi de donationibus quæſtio eſt) intelligitur au- reus, quorum 72. Marcam auri conficiunt, Gail. hic. n. 1. perl. quo- tieſcunq. 5. C. de ſuſcepror.& aroar. ſib. xo. Joh. Rüdinger. ceut. z. 2bſ. ſingu- Iar. 7 0. princ.
Variat æſtimatio aureorum pro diverſitate Provinciarum, Gail. hic.n.3. Paul. Matth. W ehner. in obſery. pr act. voc: Goldaüldin. Beſold.

159 Beſold. in theſaur. pract. lit. D.n. 32. verſ. funt autem. Adde Joh. Thilem. de Benign. pentecoſt. 2.obſ. Cam. obſ. 15.
Rectè autumat Carpzov. Ipr. F. S. part. z. conft. 12. defin. 12. con- ſuetudinem cujuſque loci attendendam eſſe, eà autem deficiente Aureum Uugaricum vel Ducatum intelligi, quòd expreſſe in Saxo- nia conſtitutum eſſe, Ibidem lubjecit n. 9. Adde tamen Joh. Köp- pen. deciſion. quaff. 5.. 6. G 17 ·Cum Carpzovio de cætero tranſit Caſp. klock. votor. Camer. relat. 3.n. 38 9. Et ſic reſpe&tu diverſarum conſuetudinum, diverſim odè eriam judicatum vide apud Author. Præjud. Camer. ſub. rubr. donatio. verſ. fin.
Comparationem aureorum legalium& nunc currentium inſtituit Bernhard. W urmbl. lib. i. tit. 3. ebſ. 11. probatque legales plus valuiſſe, ita ferè tentit Treutl. yol. z. d“. 19. th. 6. lit. C. Si mon à Grœnvveg. de legib. abrogat, ad lib. 0. Cod. tit. 17. leg. ſ. G ad§. 2. Inſt. de donat. Latè& eleganter Stephan. Gratian. rom. 1. diſcqpt. for.. ſu. per tot.
S c x. III.
Donatio jurata etiam non inſinuata valet, Gail. hic. n. 13. quod. abſque diſpendio ſalutis ſetvaxi poſſit, Treutl. vol.z. diſp. 19. th. S.lit.ꝑ Nic. Vigil. desiſ- lur. controy. quaſt. 41. Fachin. lib. 3. controyerſ.93. Me- noch. conſil. n. 37 7. Argentorat. s0m, 1. conſil. 9. n.3 2. Beſold. part. 4. conſil. 17 9.. o. Caſp. Klock tom. z. conſ. 1.n. 36.& tom. 2, conſil. 7. n. 56. Chiſt. Philip. Richter, part.. deciſ. 22*. 6 ½. Ant. Teſſaur. deciſ.32. . 3. G 8. Joh Parlador. lib. 2. Rer. quotid. cap. 4.n. 26.
DisSENTIT Hunn. ad Treutl. vol. 2. diſp. 19. th. 6. lit.f. quaſt.8. 1. quèòdnomipe Divinoabuti non debeamus contra Magiſtratu- um Sanctiones, Noyell. ſr. z. quòd ratio ob quam requiritur inſi- nuatio, etiam in juratà donarione ſtringat,& 3. quòd Utilitas pu- blica, ob quã introducta eſt inſinuatio, id fuadeat, Adde Argento- rat. tom. ⁊ conſil. ĩ4 n. 8.&ſeqq. Dn. Carpzov. Ipr. F.§. part. 2. conſf. ⁊. de- fin. 14 8.& ſeq Stephan. Grarian. tom. 3. diſcept. forenſ.c. 483.n. 9. Ve- rum Gailii opinio præcipuè ob jus canonicum in praxi recepta eſt- Adde quæ dice mus ad Ohſ. ſequent. 40. Sect.r
A r. IV. Donatio Impetialis non eget inſinuatione, Gail. hic n. 25. per l. ſanc

150 i ſunma. Gide donat. Steph. Gratian. tom.⁊. litept. forenſ. cap. 312 4. 4- And. Rauchb. part. 2. Quæſt. lur. Civil.& Saxonic. quaſt. i. num. 39. Ex- tenditur hoc tectè cum Menochie(contra Socin. lunior in lib. r. canſil. 69 1n. 41.)ad Priacipes alios etiam, vide conſil. 1. n. 37 4.& ſeg. ubi multos pro hac citat,& conſil. 423½. u. 16 Imò ad Apanagiatos, Chtiſt.Beſold. part. ũ. conſil.: 73.9. 41.& quæ habet part. 2. Conſil. 44. num.ʒ 7.& 38.& huc applicari poteſt Bachov. ad Treutler. vol. z. Diſ. 19. th. 6.lit. D.
FRusrRaA DISSENTIT Weſenbec. wnfil. 42.n. 70. quando putat, Principem tecognoſcentem Superiorem(ut ſtatus Imperii) ſupra 500.ſolidos ſine ioſinuatione donare nonpolle, uti& facit Hier. Treutl.yol.z. Diſp.19 6. 5dit. D.
Secr. V. Ialſinuatio fieri poteſt coram incompetente Judise, Gail. hic. Ta har heas donatio. quæſt.iy,n. 4. Matth. Colerus d- 10.7. 4.
DTSSEMTIT red? Matth. Celer. deproceſ. execut. part. 2,c. 19.9. per I.3 0.ibi: apud Magiſtrum Cenſus. C. ie donat. Gtext. expreſſ.in l. 32. bimmon incompetenti loco. C. eod. Guid. Papæ. ieciſ. Grationop.quaſt.ʒ2·. u. ꝛ per rationem, quòd inſinuatio fieri debeat, ne donans decipia- tur, vel dolo ad donandum inducatur, quæ omnia latere ſoleant Judicem incompetentem. Adde Menoch. conſ. 84.n. 5J0. G 51. Sed poſtquam hæc ſcripſi, competio Gailii opinionem, ad huc rectius defendi per ea quæ habet Hach. inprot. 378. adde eum ad Ty. vol.2.
d*†. 19. th. 6. lit. D.
Lr. II. OusERv. XL. SEGT. I
Donatio inter conjuges juramento firmatur, Gail. bic. num.. DisszuxiT Treutl. vol. i. diſp. ⁊1i. th. z. lit. B. arg. cap. ult. X. ds Pe· nat. inter vir.& ux.& cap. rz. in fin. X. de for. compet.& Dn. Carpzov. in I. P. F.§ part. 2. Conſtit. 13. Defin. I. quitamen inprimis reſpectu Juris Saxonici& quidem quo ad Geradam id aſſerit, adde part. t. Conſtit. 28. Defin. 73 num. J. DISSENTIENTES alios vide apud Berlich. part. 2. Concl. Praft. iſ. num. 14. Adde Nic. Vallam, de Reb. Dub. Tr. 2. u. 24⸗ quæſt.;. Adde quos pro Dis ssατ1NTIBuS allegavimus obſ. prase-
dent ſect.ʒ. DIS21N-

161 Drsssurir etiam Conlultiſſimus Dn. D. Georg. Theodo- tus Dieterich in Diſcurſ. de lure&ſtatu ludæor. cap. 6. p. m. 06. quando probare nititur Juramentum actus de Jure Civiliinvalidos(obi- ter notandum, graviter hanc controverſiam inter ſe diſceptàſſe Ci- tramontanos(Italos ita vocant)& Ultramontanos, ſed tandem Gitramontanos vieciſſe, latius Joh. Parlador l. z. Rer. Quotid. cap. 4.7.1. ubi omnium latiſſimè Ampliationes& Limitationes circa Renun. ciationes quæ juramento fiunt refert.) Validare non poſſe eà de ratione, quòd hoc modo eludi queant ſaluberrimæ Maxgiſtratus leges& Conſtitutiones huic rationi, ut Doctores eò meliùs obviam ite poſſent, invenerunt diftinctionem, quòd nempe aliquid intro- ductum vel latum ſit principaliter ob favoremn publicum, ſecunda- riò privatum,& vice verſa,& primo quidem caſu Juramentum firmate ſatis non poſſe, ſecus quo ad poſteriorem. Ab hac cit. loc.. 106. recedit Dn. D. Dieterich/ exinde, quòd cujuſvis legis ſcopus ſit ſalus populi, omneſque leges hunc ſibi finem propoſitum habe- ant. Verum, etſi ea quo ad ſcopum ultimum vera eſſe diffiteri ne- queamus, fatendum tameneſt alias leges promateria proxima ha- bere bonum publicum vel commune, quales ſunt, quæ immediatè teſpiciunt Statum Reip.& utilitatem communitatis, ut communi- tas eſt, alias mediante privato, ita ut materialegis proxima ſit bo- num unius cujusq́ue civis:& ita cum Dn. Frantzke lib. 2. Reſolut. 3. num. 19.ex uarerz. in Tr. de luram. lib. z. cap. 26.u. 2. hæc referente con- cludimus,(Adde omninò accuratum Joh. Parlador. ſib. 2. Rer. Quo- tid. cap.13. num. 25.& n.ʒ 4. per l.z. G& 7. C. de Agricol.& cenſit. lib. 1.& cap. 12.. de For. Competent.) quòd priori calu tale Iuramentum actum il- lum convalidare nõ poſſit, poſſit autem reſpectu caſus poſterioris. Et ſanè hac repudiatã diſtinctione utiliſſimam renunciationis ma- teriã tollemus,& obſtrepemus textui rotundo in I. pen. C. de Paflis.&& aliis vulgatis: proinde rectiùs toleratur, confitmatur ab Erneſt. Cothman. Vol 4. Relponſ-lur-t. num. 117. Addat. Jac. Wern. Kyllin- ger.diſcurſ.4. de Ganerb. Caſtror. num. 101.& ſeqq. Bartol. in l. ſi quis pro ee. in pr. n. 17. f.ds Fidejuſſor. referente Ant. Teſſaur. Deciſ. 32. num.. verſ ſe⸗ cundo movetur.„. Neque enim eadem oinnium legum vis& effe ctus eſt,& pro- inde, ſites, publicam utilitatem primariò reſpicit, privatam verò 84 utilita-

16½ atilitatem lectindariò concernit, illla ut potentior privatam utilita- tem meritò obfuſeat arg.l. 65.§. 5.pro ſæciv. cap. 4. X. de Poſtulat. Præ- lat. Dom. Arumæus lib. 2. Deciſ. t. num. 76. Johan. Richter„art. i. deciſ. 37.n.3. E ſeqq. Sigiſm. Finckelthaul. bſ.pract. 69.n.z. G 9. Verbicausa, tempori præfi nito inſtantiæ civilium,& ctiminalium cauſatum à partibus ne quidem mediante juramento fenunciari, vel illud prorogati poteſt(vide Mynſing. cent. 3. Obſ. 48.) hac. de ratione quòd introductum ſit hoc tempus ob publicam utilitatem, per text. in lproperandum ibi: Ne lites fiant pene immortales,& vita hominum modum excedant. C. de ludis.(etſi ſecundariam privatorum atilitatem fimul concetnant, Arumaus, cis. loc. num. 76.) cui publico favori, adde Joh. Sichard. a4 Cod. Ti. de ludic. leg properandum num, 10. pactis priva- torum derogari nequeat, per text.in l. 45 ff de R. I. Sic alio in caſu, ubi principaliter favot privatorum militat, validè renunciamus, ex. gr. Evictio regulariter in emptione& venditione ex natura contra- ctus venit, vide ſupra Obſery. i1⁷2dib. 1. ſect. 6.& præſtanda etiam venit, etſ nulla ejuſdem mentio facta fuerit, text. in 1. 19. ffr de Eridtion.& dupl. ipulat.& tamẽevictionis exactioni renunciare poteſt emptor per text. inl. 11 f. de Action. Empt. Sic in murtuo reſtitui debet res ejul- dem boniratis, à quo tamen pacto contrahentium recedi poreſt, arg. l.3..de Reb. Credit addantur, Dd. commaniter ibid. Phil. Matthæi ad leg. 26 f. de Reg. Iur. n. 20. Sic fidejuſſor renunciare poteſt beneficio competenti excuſſionis, Gail. ſupra lib. z. 05¾ 26. Si nempe certi- orarus fuerit, vide quæ ad cit. loc. diximus. Sic malier exceptioni Senatus Confulti Vellejani renunciate poteſt, adhibitis tamen non- nullis ſolennitatibus, quæ partim videri poſſunt infra ad obsſ. 27 ſect. 1. Eiliusv. renunciare nequit(Me nonlatet Conr. Rittershul. no- viter communem delerere& renuociationem admittere in com- ment. ad Inſtitut. lib. 4A. tit. 7%. m. 666. G 667. cum quo etiam faci- unt Covarr. Gometz. Gurierr. Parlad. infra sit. loc.) Senatus Conſulto Macedoniano ob bonum publicum& in odium fæneratorum in- troducto, And. Cludius in Tr. de Condiction. Indebit. cap. S. uum. 8a. Joh. Parla dor. lb. z Rer. Quotid. q. n. 31u Primarian. cauſa eſt bonumpuh- licũ cum quo pugnare viſa eſt licentia fœneratorum, perl. adst. Macedonian.& texium elegantem ml. 40. ff de Condict. Indebit. ſecundaria Jer eſt Favor parentum, d...& proinde contrapublicam utilita- nem re-

163
em renunciatio vel juramentum valere nequit I. 48. ff. de Pact. Hine etiam fit, quòd in ſocietate vel communione nemo coactus eſſe cogatur, neque etiam juramento tale pactum firmare poſſit, Ant. Teſſaur. Deciſ. Pedement. 24 2· num. 2. G 3. vide quæ diximus ſupra lib. 2z. 0bſ. 2 4. feft. 2. Et idcirco pacto talis ſocietas ultra mortẽ ſociorũ non extenditur, l. 52.§. 9.l. 65. S. ult. l. 65½.§. 9..pro ſocio.I.68. l. 6. I. 70. ff. eod. Petr. Fab. incommentar. ad Reg, Iur. 44 leg. 45. p. 22 2. quia communio eſt diſcordiatum mater vide, l. 26 f.deſervitut. Pradior. Vrhan.& l. 77⸗ §. 20. de legat. 2. quæ diſcordiæ rucbare cùm valeant KRemp. meri- tò occaſio omnis ad evitandas eas, præcidenda venit. Plura exem- pla adduci poſſent„ne tamen nimis pralixi ſimus ſfilum abrumpi- mus(videatur cui volupe eſt Petr. Faber. cit. loc.& Chriſtoph- Stureius ibid.& Bronchorlt. cent. 1.) Aſert. 42. citante Phil. Henr, Hæuonio 441. 27. ff de R. I.& Conr. Rittershui. part. 6. ad Nopell. 4ap. 9. Humn. 14. Circ. fin.& Joh. Parlador. lib. z. Rer. Quotidian, Cap. 3 num. 25. E& ſegs.
Verior ergo eſt opinio Gailii, quam confirmant Mynſing. cent. 2.0bſ333. num.. Hunn in Encyclop. lur. pare. 3. tit 26.(4p. 3. num. 5. Ber- lich. cum in numeris allegatis part. z. concl. pract. c. 15. num. 14. Chriſt. Belold part. 2. Conſil. 4 4· num. 23.(paulò aliter part. 4. conſil. 1S. num. 138.) Argentoratenies tom, 2.cenſil.z. num. 80.& infiniti citati. Hiet. Schurph. ceut. i. conſil. 46 num. 8. Felin. Sandæ. Conſil. 30. num. 17. Joh- Aloyſ. Riccius in Collectan. Decifion. Collectan. 799. Steph. Gratian. om. 1. diſceptat. Forenſ. cap. 27.· num. 35. Did. Covarruv. part. 2.xelect, cap. quam- ris depact. in 6. A. 6. num. 14. And. Kohl. part. alter. de gact. dotalib. n.33. Hier. Panſchman. part. 1. quaſt. 10. um. 3.
LiMiTrAuT hoc notabiliter Fr. Card. Mantica de Tacit.& Ambig. Convent.ſib. 21. tit. 8. num. 10. G 11. et alii, quos allegavit Ant. Teſſau- rus Deciſ.ʒ2. uum. 12. in Judæo, quando ait, Judæos jurantes de mate- ria teprobataà Jure Civili, non obligari, ex ratione, quòdilla Jura- menta ſerventur ab ſalutem animæ, quæ in Judæis attendi nequeat, pro hac etiam concludit Mart. Benckendorf. in Annot. ad Seraphin. de ſeraphin de luram. Privileg. Privileg. 48. num. 254. Equidem benefcis(inquit) Iurus Canonisi& Chriſtianis competentibus non frui debere ludæos indubilæ- tum eſt, quem citat Helfr. Ulric. Hunn. in Encyclop. Iur. part. 1. tit. 9n. „6. Eodem exreſpe ctu Steph. Gratian, tom.. diſceptat. forenſ. ap. 233.
I 2 num. 27.

164
num. 17. dicit IudæosConſtitutionibus Juris Civilis non v. Cano- nici de Juramentis adſtringi. Adde Caſp. Anton. Tefſaur. in Conſil. quod extat poſt. Peciſ.pedemont./7. Ant. Teſſaur. num.. in ſin. ibi quia illu legibus(intellige Canonicis) ludæi non ſubjatent.
Nullam Limitationem agnoſcimus interminis Ant. Teſſau- rus deciſ.32. u. 1⁊. Adde Joh. Parlador, lib. 2. rer. quotid. cap. 4.n. 6. ſi qui- dem& hoc in calu juramentum à judæo præſtitum, uti aliäs luum effe Ctum nanciſcetur, nunquam enim Judæus affirmabit quòd cre- dat ſe ſalutem conſe qui poſſe ſi fdem iuratam non ſervaverit, pro- inde hoc in caſu non, quanti nos Chriſtiani talia juramenta æſti- me mus, ſe d quam viam reſpectu judæorum obtineant conſideran- dum eſt, text. habemus in cap. 16. cauſ. 22. quaſt. 1. inluper judæi ſtatu- tis& legibus Eccleſiaſticis omninò ſubiiciuntur, Ant. Teſſaur. deciſ. 37. num. z. cujus tamen deciſionis author eſt ipi is filius Caſp. An- tonius Teſſaurus. Et imbecillis videtur ratio Manticæ, quòd nulla ſalutis ratio in Judæo haberi poſſit, quippe ſi hac de cauſa hoc jura- mentum infirmum eſler, infirma eſſent omnia juramenta à Jadæis præſtita, quòd nemo ſanus dixerit,& reclamat experientia, ſic Ju- dæo deferri poteſt juramentum ſuppletorium, Joh. Aloyſ. Kiccius in cellectan. deciſion. collectan. 434. quod tamen videtur tantum proce- dere, ſi res Iudæo ſit cum Judæo, alids non, ob vilitatẽ eorum, quod autumar ex Maſcard. de probation. Dn. D. Dieterich cit. diſc urſ.p. 108. & Hartm. Hartm. pract, obſ. lib. 2. tit. 25. obſ. 6. num. 12. Verùm in Ca- mera nulla diſtinctio admittitur, vide Mynſing. cent.. obſ. 6.& wi- nand. Gymnic. in addition. ad obſ-cit. 6. Hartmann. Sic etiam Judæi de calumnia jurant, Bernh. Wurmbſer lib. 1. pract. obſ. tit. r4. ebſ. 6. Quomodo verũ jurent(obiter ut hoc addam.) videri poteſt apud Bernh. Wurmbſex. lib. i.tit. r 4.b/. 6. ubi de Conſuetudine Palatina- tus, Mynſing. cent. 6. obſ. 20. Paul. Matth. M ehner. in obſ pract. voc Juͤden.& Georg. Ludovic. Lundeſpür. in comment. ad Ordinat. polit. Murtenbergic. ad fol. 56. num. 22. ubi variarum ſolennitatibus recep- tarum mentionem injicit. And. Rauchbar. part. z. quaſtion. lur Ciyil. E Saxon. quaſt. 2. num. 9.678.
SEcr. II.
Donatio mariti, Senis aut ignobilis, uxori Javeni aut nobili fa- cta, valet, Gail. bic. n.fin. DiIs-

165
DissEurir rectè Andr. Fachin. z. controy. 80. per rationem ſatis firmam, quòd Regula ſit, conjuges ſibi invicem donare non poſſe. Exceptionem ergò hanc à Regula probandam eſſe. Et hæc opinio in puncto Juris verior videtur.
Gailium de cætero ſequuntur Matth. Berlich.& copioſè ab eo eitati part. z.concl,pract. 15. n. 18. Didac. Covarruv. tom. i. de matrim. §.3.u. 2. Argentorat. vol. 2. conſil. 1I.. 76. G 77.
L 1 B. II. OnskKX v. XI. I.
Minor contra contractum juratum reſtitutionem in inte- grum petere non poteſt, Gail. hic. n. 5.
DISSEMTIT Paul. Berenſ. lib. 1. diſp. 2.4d Inſt. them. 3. q. 5.& Conſultiſſ. Dn. D. Dietirich. in diſcurſ.de condition.& flat. Iudæor. 6. 6. pPag. m. 104.
S2D VERITOR OPINIO GAIIII, pertext, in Authent. Sacra- menta puberum. C. ſi adverſ. vendition. cap. cum contingat. X. de lurament. Gometz. a. pariar. reſolut. 1 4.u. 18. Bronchorſt. cent. i. aſſert. 6 2. ubi ob- ſtantia removet. Treutl. vol. i. diſp. z1. th. 11.lit. B. Caſp. Klock. yotor. Cameral. relat.. n. 144. G& ſeqq.& Frantzke lib. 2. var. Reſol. 4. num.
14.& ſe⸗g. L 1 3. II. OBSERV. XLII.
A juramento vi metuve extorto abſolutio regulatiter neceſſa- tia eſt, Gail. bic.n.. Hunnius ad Treutl. vol.. Diſp. 11.theſ. 4. lit. B. quaſt. 30. conſentit, ſi ſcil. Iuramentum præſtitum it in actu non illicito, in hoc enim abſolutione opus non eſt, Præjudiciũ(ubi ille, qui vi in- juſtà adactus jura vit, abſolutus fuit)vide apud Dn. D. Joh. Steuber. b. m conſcient. erron. c. 4.n.318.
DrSSENTIuNT Aliqui ex Theologis, autumantes, non ſi- ne læſione conſcientiæ quem abſolutionem petere poſſe,(accipere tamen debemus eos de actibus non ſimpliciter illicitis) Sic Thile- man. Heſhuſius Theologus, quem allegat Chriſt. Schwanman. obſ. Cam. 157.n. 20. inquit: non eſt abutendum Nomine Divino, ut vite noſtra percamus, pluris faciendumteft Nomen Domim, quàm Ialtura pecuniæ,& quia vitam redemimus, etiam latroni fides fervanda eſt, allegat inſuper
Joſuæ. 1p.9. yerſ.3. 2. Samuel. a1. yerſ-i. Adde Dn. Steubet: ³it. loc. n.318. 1 z Hanc

166
Hanc eontroverſiam de juramentis vi metuve extortis accuratiſſi- mè agit Dn. Georg. Frantzke. lib. 2. var Reſol. 3. per tot. ubi abſolurio- nem in fin. admittit, cum quo tranſimus.
L 13. II. OBsEIR v. XLIII.
Liber Rationum ſcribente mortuo abſque Juramento probat, Gail. hic.n. 6. arg.fin C. ad. leg. lul. repetund. Jac. Ayter. in proctlſ hiſtor. lur- part. 1.7ap. 9.06.8. n. 7. Kutg. Rulant. de commiſſar part. z. lib.3. cap. 13. u. 6.
SusezcrA VIPDEruR hæc Gailii noſtri opinio Dn. Carp- zovio in lib. 6. reſponſ. Elect. tit. 10. xeſp. r2¹.n. 0. per rationem, quòd jam dum ſpecialiter receptum ſit, ut huic privatæ Scripturæ ſemiplena tribuatur fides, eo iplo autem, ſi admitteretur traditio Gailii, duo ſpecialia circa idem concurrerent, quod fieri non poſſit, vide num. 16 perl. l. C. de dot promiſſ. quod etiam firmat Berlich. ꝓart. J. concl. pract. 80.n. 53. JCC. Argétorat. tom. ꝛ. confil.99.n. 10. Subjicit ergò Carpzov- cit. loc.n. I. quod heredes Juramentũ credulitatis præſtare debeant, quod adhuc hodie in praxi receprum videmus,& rectiùs procul dubio defenditur per rationes& authoritates largè citatas Finc- kelthauſio, obſ. 79. in Rationibus decidend.
LIs. II. OBSERV. XLIV. SEcr. I.
Fugæ ſuſpicio Juramento Creditoris probatur, Gail. hic. numM. 7. 3
DrSsENTIT èdiametro Menoch. de Arbitr. rud. quaſf. citante Bernhard. Grævæ. coucl. 44. conſid. 1.n. 14. plures vide apud Berlich. part. i. concl. practic. 73./. 44.
SID VERIOR OPINTO Gailii, quam cum allegatis ſequitur Berlich. cit, loc. n. 43. G 45. ibique allegati. Plura tamen adhuc præ- ter Juramenti ptæſtationem requirit Petr. Peccius de lur.ſiſtend. ũ. 1⁰. n. 4 ·& fectè.
Szcxr. II.
Sibona immobilia habet debitor, de fuga ſuſpectus non vi- detur, Gail. hic.n. 7. Carpzov. in lpr. F. S.part. 2. conſt. 30. defin. 17. n.fin. per. 1. ffqui ſatiſdar. cog. Concordat das Heſſiſche Landrecht der O⸗
bergraffſchaft Catzenelnbogen.„art. 2.tit. è. verſ. item da einer&c. . LIMI-

r67 LrarrANpPum tamen eſt 1. ſi immobilia bona ſita ſint in lo- co periculoſo. 2.ſi ad debiti ſolutionem non ſufficiant, Berlich. part. i. concl pract. 73. u. 42. adde Menoch. de arbitr. lud. quæſſ. Uib.z cens. Lcaſ-87.„. 13. qui tamen variè diſtringuit.
ZIcCr. III.
Arreſta de eonſuetudine in Advenas dantur, neque accura- tè ſuperius recenſita requiſita obſervantur, Gail. bic. n. 1o. adde das eitierte Heſſiſche Landrecht„arr. 2 tit. 8. verſ. item da ein Fremder&c. præcipuè in caſu, ubi advenæ ab aliquo quid confe ctum neque propterea merces ſoluta fuerit.
INDISTINCTITAMRN hoc verum non eſſe,&procedere, do- cere poteſt Petr. Peck. de Iur. Siſtend. c. 4. n. 4. verſ.-communis tamen.&c. Et Doctores, quos cumulavit Berlich. art. i.concl. 73. n. 63.(ubi tamen limitationes notabiles ſubjicit n. 67.&r ſeqq.) Et inprimis quo ad fo- rum Germaniæ noviſſimè Mævius de 4Arreft. cap. 6 ⁷. 14.
Lr. II. OBS ERv. XLEV. SECr. I.
Obligatio ad pœnam obſtagii ſeu carceris hodiè non valet, Gail. hic. n. 6. pet Conſtitut. Politic. de ann. 1577. tit. 17, Grævæus hic. n. z. Ventur. de Valent. inpartheu. lirigioſ.ib. 2.c. 2. n.2 8. larè Dn. Carp- zov. in lIpr. F. S.part. 2 Sonſf. 22, defin. z0. per tot. ubi etiam Copſtitutio- nis Saxonicæ mentionem facit, Author. præjud. Cam. ſub rubr. obflagium.
No obſtante illa conſtitutione Imperii in Provincia Me- gapolitana ann. 16 az. illa obligatio ad obſtagium iterum introducta fuit, teſte Chriſt, ab Hagen, tr. de Uſur.& ann. redit c. 7. n. 72 G ſeqi ubi ipſa verba conſtitutionis apponit. De Holſatia vide art. S.pacifi- cat. Oſnabrug in ſin. Utut verè non negemus graves cauſas eſſe, ob quas hoc excuuiendi debitores medium diſplicuit, uti Helluationes & alia in Rempublicam re dundanta vitia, de quibus Paul. Matth. Vehnerin obſ.pract. verbo: Leiſtung. Nec deſunctamen, quæ coniue- tudinem contrariam tuentur. Ita apud. Exteros etiam hæc obliga- tio recepta eſt, vide Caſp. Caballin. in tract, de uſur. q.3 6.in med. n. 27 r. Pag. m.324. Neque etiam hæc obligatio reſpe ctu Juris Civilisihicita vide tur, vide 1.3.§. 3. de hom. liver, exbhib. à quo tamen ſubtiliùs potius
quàm

168
quàm verius receſſithachov de pignor ſih.3.c. 27 64½. 340. Nobiſcum faciunt Mollet. lib. i. ſemeſtr. 36.n. 1.& Hunn. ad Treutl. vol. 2. diſp. 28. th..lit.F. cujus tamen rationes plerasque rectè explodit Bachov. de Action. diſp. 3. th.ʒ8. pag. 11 5. G 116. De jure Canonico etiam idem re- ceptum fuiſſe veriſimile fit, ꝑer cap. 9. X. de lurejur. cap. ri. X. de 4rbatr. Conferri poſſunt Grack. deprivat. autoritat. 7. 6.n. 54. Coler. deproceſ. executiy.part.j.c. 6.n. 78. Mynſing. cent.& obſ. jr. cuſus rationes autem omnes ferè imbecilles ſunt, uti animadvertir Bachov. ad Treutl. yol. 2. diſp. 28. th. 4. lit.f.
Dn. Carpzov. lpr. F. õ. part. ⁊ conſt. ꝛ2. deſiu. zt. exiſtimat, obliga- ri quem poſle, ut ſe certo in loco ſiſtat, ſi ſtato tempore ſolutio- nem facere diſtulerit, cujus obligationis effe ctum dicit eſſe, ut faci- liùs detineri& in publicum carcerem coniici queat.
§&△. II.
Cre ditor vipacti poteſt proprià autoritate occupare bona debitoris, Gail. hic. n. 8.per 1.3. C. de pignor.& hypoth.& pen. C. deppignos. act. Addi poteſt, quòd hac ratione tale pactum nullum habere vi- deatur effe ctum, quòd certè dicendum haud ſit(eſte tum tamen vide apud Bachov. de pignor.lib. 3.6.1. pag. m. 239.) Hocetiam tertiò facit l.·ʒ.ſde furt. Hiſce tamen ſatiſfacit Bachov. de pignor.cit. loc.n. 239. in calu haud diſſimili, ita ſentit Bald. Novellus in tr. de Dote. part. & privileg. 6. n.20. Adde Petr. Heig part. 2. quaſt. lur. quaſt. ⁷.n. 41.
DissEuTIMus noscum Conſultiſſ. Dn. D. Schuͤtzen. in dickat. ad ff tit. de pignor. ſub doctrin.de forma. 1. quòd hic res excedat poteſta- tem pactorum, ea evertens, quæ ſpectant ad officium magiſtratus 1. 13. f. quod. met. cauſ.i.3 8. f. depact. z. per. I.3. C. de pignor. hoc tamen in- telligi volumus, ſi forte debitor repugnet, ſecus v. eſt ſi id patiatur. quòd rationibus firmat Paul. Berenſ. lib. 3.06b. 90.diſp. 9. ad inſtit. them. 4.4. 3.& præcipuè per I. 13 ff. quod. met. cauſ. G.5. ad l. lul. de vi publ. Addi ad huc poteſt l.ult. f.ad l. lul. de vipriv.& 3. C. und. vi. Vide Cheiſt. ab Hagen/ in ümili fers calu in tr. de uſur.& ann. redit..5./. 5o. per. 176 Fde R. I. G I.1 4. C. de ludais. Bachov. de pignor- cit. loc. pag. 239.præci- puè ideò, quòd orcedant poteſtatem pactorum&c ad officium Magiſtratus pertineant, per cit. 3. ff. quod met. cauſ.
Cautio

169 OBSERVv. XL.VI.
Cautio eſt de ſubſtantia ufusfructus, qui conſiſtit in Rebus, quæ uſu conſumuntuc, Gail. hic. n. 3 per. I.=..de uſufr. ear. rer. qua uſ.con- ſum. Schneidvvin. ad tit. Inſt. de uſufr. in. pr. n.2. Mynſing. ibid. ad princ. lut.f Cramer. diſcept. 8. ad. Inſtit. th. 20. lit. B. Valent. Arithmæus in peri- cul. ad Inſtit. diſp. 5. tb. G. Treutl. vol. 1. diſj. 16. th. 5.lit. E. Joh. Ludov. Lang. decad. 4. uaſt. lur. 6.
DISSENTIuNT Fachin. lib. 3. controv. 43. Weſenbec. conſil. 6r. n. 6. Joh. Wurmblſ. in nutl. lur. Controv. lib. ꝛ. tit. 4. controverſ.a. per ratio- nem, quòd dentur caſus, ubi cautio remitti queat, per ipſa tradita Gailii 1ub. 2.0b/.1 4 5.u. 12. G ſeqq. Niell. diſp. feud. th. ult. lit. D. Alexand. conſil. 102. n. 4. teſte Domin. Card. Tuſch. pract. concluſ.lit. I. concl.306. n, 14. G 20.
CoxcitrARs poſſumus has duas opiniones ex Bachov. 4 Tr. vol. 1. duſp. t6. cheſ-ſ.lit. E. Et Hahn. ad W eſenb. de Uſufr. ear. rer. Gc. num 3.quòd Gailii opinio vera ſit, reſpe ctuhabito ad initium, cùm introduceretur quaſi IIſusfructus; Alteram v. veram eſſe, re- ſpectu habito ad tempus ſubſequens, poſtquam nempe in El⸗ le venit.
L I1. II. OBSERV. XLVII.
Ulufructuarius ad Juratoriam cautionem admittitur, ſi eſt frugi& bonæ famæ, Gail. hic. n. 9.& fin. Dn. Hahn. in obſ. ad W eſenb. ad tit fin. lib. 7. ffn. z. infin. Schneidvv. ad tit. Inſt de uſufr. inpr. n. 11. Fr. Marc. part. I. deciſ. Parlam. delphin. quæſt. 8 21.n. · Sic etiam explicandus eſt W eſenbec. in paratitl. ad tit.yſufruciuar. quemadm cay:n. fin. De Jure Civili equidem dicendum videbatur uſufructuarium hoc caſu uſu- feuctu privandum eſſe, Gail. bic. n.5. Mynſing. cent. c.ob. 48. n. ult. Bo- cer.claſſ.9.diſp.õ.theſ.⁊3. ubi tamen priorem Gailii opinionem æquiſ- ſimam& tutiſſimam pronunciat.
Aliter rem videtur decidere Mynſing cit. loc. n. 8. quòd nempe Proprietarius idoneè cavere debeat, ſe quotannis uſumfructum præſtare velle, addatur Joh. Kõôppen. deciſ quæſt. 33.n. 19. Hillig. in Po- nell. Enucl.lib. 10 4ap.⁊ 4.lit. B.in Addition. Nos Judicis arbitrio commit-
timus, per ea, quæ tradit Zoẽſ. ad tit uſufr quemadm. cay. num.z. Z Tempus

170 LIrs. II. OBsERV. XI.IIX. SECL. I
Tempus quadriennii, petendi reſtitutionem non currit i⸗ gnoranti, Gail. hic. n. 5. uhi plures allegat, eamque communem pro- nunciat, Hunn, ad Treutl. vol.t. diſp 11.th. 3. lit. B. quaſt. z. per!.fin. C. de tempor. in Integr. reſtit. ubi conſtituitur, quòd quadriennium currat ex eo die, quo annus utilis olim inceperit.
DissENTIT recté Treutl. vol. I. diſp 1I. th. 3. lit. B arg ult. C de praſcript. long. temp.& Bach. ad Ty. d. loc. pag. m. 410. dicit, quòd ſenten- tia contraria rationem juris Civilis, ipſum jus Civile& totum jus uſucapionum everteret, Weſenbec in paratil. ad tit. ex quib. cauſ. ma- ſor. in integr. n. 10.& ita pronunciatum eſſe aſſeverat Dn. Hahn. in ob- ſerv. ad dict. loc. W eſenbec.in hine fer.u.o. Addantur, quæ diximus ſupra ad obſery. 19. ſect.3.
Sa cr. II.
Ignorantia regulariter præſumitur, ſi non probatur ſcientia, Gail. hic. n.14 perl. 6. G& 9fde lur.& fact. ignor.& infra obſerv. 84. n. 4. & de Pac. Publ. obſ. 0 n. 9. Vultei. vol. z. conſil. 9.n. 170. per l. z1. fide probat. Idem vol 2. conſil. 30.n. 235 per cap. praſumitur. de R.l. in. Idem vol.3. conſil. 22. n. 47.& conſil. 29:/.149.& conſil. 30. n. 77. ldem vol. 4. conſil.11. n. 13 4.& conſil. 40. n. 2. Caſp. Klock. tem.. conſil. 48:n. 72. Mart. Uran. tom. ꝛ conſil.37 n.37. Academ. Tubingenſ. inter conſilia Beloldi part.i. conſil. 112./2 7& Beſold. part G.conſ. 771.n. 12. Argen- torat. tom. x. conſil. 6. n. 24.& tom. 2. couſil. ĩ6. n. 69. Fr. Vivius lib. z. de- 4iſ. 28 9.n.3 2. D. Carpzov. ib. S. reſponſ.Flector. tut. z. reſp. 10.:n. 14.
LIMITA TuR. Sipræſumtione quãdam interveniente præſu- matur ſcientia, Vultej. vol. 2 conſil. 25. 20. vel ſi obſtetaliqua præ- ſumtio juris. Regner. Sixtin, vol.3. conſtl. Marp. 14. ½. 28. Conferatur Caſp. Klock. tom..conſil I1.n. 322.
SECT. III.
Ignorantia folo Juramento probatur, Gail. bic. m. 23.& ſegq. cap. fin in n. X qui matrimi aceuſar. ooſſ&c. Gœdd. vol. 4. conſil. Marp. 40ο◻⅜ν, r6& conſil. 1ν⁄/. 102.& conſil. ys.11. Caſp. Klocké tom 2 anſil Si. n. 63. Beſold. part. ⁊. conſil. 46. n. 28. Argentorat. tom.⁊. conſil.8 n. 9. Fr.
Marc. art. i. deciſion, Parlam. Delni.†o8. n,. I.&qart. z. deuiſ-οννν 22, Dn. Car-

IyTI Dn. Carpzov in Reſponſ. Elect.lib.3 tit. 6. reſp. 11.u. 6. Jac. Menoch. de Af- bit jud. quæſt. iuh. 2. cent. ⁊. caſ. 186.n.3.
LrurTTATIONES tradit Pelin. teſte Gail. hic. u. 24. in fin.& plures, ex M aſcardo tamen omnes ferè collegit Gilhaus, part. i. Ar- bor.ludic. c. 6,pag. 286.n. 2. pet tot. Dn. Vultei. vol. 4. conſil.32. n. 230·G conſii. 34. 63 Calp. Klock, tom. I. conſil. 11*n. 327.& tom. 2. conſil.ʒ1. u. 100. G101. Septem requiſita propoſita vide apud Joh. Baptiſt. Coſtam. in tr. de remed ſubſidiar. remed. 97:n. 0.& ſeqq. ut per Juramen- tum ignorantia probati poſſet.
LIB. II. OsERVv. XIIX.
Feudum antiquum concedi non poteſt, uti novum ſine con- ſenſu agnatorum, Gail. hic. n. fin. per text. in 2. F. 45 Mynſing.cent. a. obſ. 83. Schrader. defeud. part. 9.. 2.38. Bernh. Grævæus. concl. 49. 1. ubi DISSENTiENITES in quæſtione hac veriſſima allegavit-
Lr- II. OBSERV. L. SECT. I.
Feudum novum poteſt concedi ut antiquum, Gail. hic. n.x.
DisszNTIuNT Oldrad. Præpoſitus& alii.vide Vultei. de feud. lib. i. c. 8. n. 6. per rationem, quòd verba iſta Jure feudi antiqui, rei veritatem immutare non poſſint, juxtal. 8. ff. de caſtrens. pecul: cui ta- men rationi,& quam movet Jaſon. reſponder Fachin. Ilib. 7.con- troy./8.
VeRTOR OPINIO GAIIII per rationem, quòd in contro- verſiis feudalibus ad tenorem inveſtituræ præcipuè fit reſpicien- dum, 1. F. I4,6. I. G2. G 2. F. 12.& deinde quia quilibet rebus ſuis modum imponere poteſt, per vulgatam leg. 21. C. mandat. vide Bor- cholt de feud. c. 4 n.. Schrader. deftud. hart. x ap 3. 70. Ludvvel. luſj- nopſ. lur. Feud. cap. 3. p. 61.
SEc r. II.
Feudum antiquum alienatum ſine conſenſu Domini redit immediatè ad filios velagnartos, Gail hic. n.11. Plures habet Rudin- ger. lib. 2.controv. lur feudal.. 42 n. 3. Joh. Meichlner-tom. 4. deciſ. Cam. IImp. 3.2. 2. G 3.
Alii, inter quos eſt Sonlbeck& Hottomannus, autumant Z2 1 feudum

172. feudum immediatè ad Dominum redire, teſte Borcholt. defeud. c. 8./. 144.
AILIA IST DISTINCTIO Pheun Piſtor. part. 2 quaſt. 17. 13. quæctiam atridet Dn. Vulte 1. ad. 1f. 1.C.11, 2178. quod beilxcert mium, hoc modo ali enatulh. waneat apud Dominum, ousec alenans in vivis, hoc verò defoncto redire ad filios vela ag⸗ naros. Cum Vultejo tamen fareti neceſſe habemus in Jure feu- dali hanc diſtinctionem non reperiri, ſed colore æquitatis defendi, JIoh. Rudinger:cit. ſoc. n. 10.& ſeqq. Quæ tamen, an Juri opponi poſ- ſit, tidem dubitari poteſt, inter acria cerrantium çertamina tutior negativa videri poſſe, pro qua Fachin. 7. controv. 23. Bocer. intra- ctat. quart. Quaſt. Quæſt. ult. num. 40. Adde pro hac text. in 2. F. 14. G 2. F. ſ.
LI IIL O B 5 E R y. LI.
Prodigo(etſi talis ſir naturã, manifeſtè, norotis Rtevera) bonis interdictum non eſtipſo Jure, abſque ſc. declaratione, Gaul. hic n. 2. I. 6. de v. O. Treutl. vol. i. diſp. 6. th. 5. lit. D.perl..& 10 ff. de Cu- rator. furioſ.dand. Everhard. Bronchorſt. cent. I. aſſert.3 4. Paul. Berenſ. lib. 1. diſp. 2. ad Inſtit. them, 3. quæſt. 7 per I. 9.§. 7. f.de Reb. Cred. tum per cap. 31X. de dolo. Joh. Wurmbſ.in uucl. lur. controy. lib. r. tit. 23. controy. 4. er § 2. Inſtit. quib. non eſt permiſſ fac teſtan. Georg. Ludov. Lindenſpur. ad Ord. Murtemb, fol. 91.·n. z. in fin. pag. m. 16 2. Arum. diſp. 1½. ad Inſtit. th. 7. lit..per l.18 Fqui teſtam: facer. poſſ. Dn. Carpzov in Ipr. F. S part. 3 conſt. 6. deſin. 10.n. 3. non putat ſufficere quem eſſe Ethicè prodigum, ſed requirit Magiſtratus Dectetum, adde Maſcard. de—— 1234./. 20. Nic. Boëẽr. desiſ. 231. 37. G 38. Hn
DISSINTIT Helfe.UIfric. Hunn. neriari6ſahut. 1. Dr. trad. 4. quæſt. 20. quod prodigo bonis lege interdicatur, petl. ſ. de Curat fu- rioſdand.l. ff. qui teſtam. fac poſſ.l. 5.§.]J. de acquir. vel omitt. hered.§. 3. l. de Curator.& quòd id lege fieri dicatur, quod ſola lege ablque ullo facto hominis.1. Hf.de legit. tuiel Fachin. 2 contrvvtsz, obut
ALITER VIDEruw tlentire Bach. ad Treutf völ.t: D'ſß. G.rH p. lit. D. quòd, ſi de prodigalitatolieujus conſtst, Rrawen dhis eum eo contrahat, etiã ipsũ ante interdictionẽ efſe in malà fide, 279. 18 pro emtor.& quòd agens ex tali contractu exceptione repelli poſſir,
quo

173 quo facitl.F5. Ö. ult. f.de admin. tut. Conſentit Jus Würtembergicum provinciale part. z. tit. von vnnuten Haußhaltern. fol. 249. Adde Bocet, claſſ 1 di ſ. 15.th. 26 lit. B. Veriſſimè Gail. quem iequimur cum Prantzke exereit. 3. quæſt. G. ubi plures, Magaif. Dn. Cancell. Schuͤtz. axerc. 4.th. a1. Z œſ. ad tit. de Curator. furioſ.&ë.· num. 2. apud quos textus & rationes.
Lra. II. OBsEkv. LII. SzcYr. I.
Admunera Realia Ordinaria tenentur etiam Clerici Gail. bic. n. 12. 1 z.un
DüISSEHTIT Joh. Aloyſ. Kicc. in Collectan. deciſion collectan. 901. Reclamat etiam Jus Canonicum in ¼εο. 4. G 7. X de immunit. Ec- cleſ.quod tamen aliqualiter mitigatum eſt in cap. quod olim. Extrayag. de immunit. Eccleſ. ubi expreſsè excipitur caſus neceſſitatis.
V2RNIOM ODINIO GAIIIT perl2. C. de annon. tribut. Mynſing. cent. 4050Durand. in ſperul. lib. 4 particul. 3. de Cierie. Conjungat num. zcirt. in. Nic. Everhard. conſil.; 0.. 25. Walther de metat. cap.&. n. 53. Leſſius de l.& I.lib. 2. cap.3 3.dub. 0. Quanquam& hic inter bona, an duectè cultui divino conſecrata& commercio exempta, an non, amplius diſtinguendum.
9a c r.) II.
Clericis rarione bonorum patrimonialium Collectæ imponi non poſſunt, Gail. bic. n.1 4. Calp. Klock. de contribut. C. 2. u. 69.& ſeqq. ubi quæ obſtant removet, ſant enim à Jurisdictione Laicorum ex- emti, ne que aliud conſuetudine introduci poteſt, ita ſentientium catalogum longaà ſerie produxit Caſp. Klock de Contribhut. c. 12.n. 3.
Dissx Ade. Tuaquell. de retract couſanguin.§,33. Cloſſ. u- nit. n. 8040 S1.& abeo citati,ubi de conſuetudine Franciæ teſtatur. Et quòd executio Clericotum conſuetudine tolli pofſit latè ratio- nibus& authoritaribus Brmavit Caſꝑ. Klock cit ap.12., 229. Ne- que hocin ratunmdifhterur Steph. Gratian-Roman. tomn. 2. diſceptat. ſerenſsεναοπ³εέέπμν οφ οπdd οsναάdis ud in aliquibus Caſi- bus, perſonis,& cauſis præjudicium heri poſſit exemtioni Clerico- rum. Addantur Ant, I eſſaur. Detiſ Pedemong 23 4 per tot. Gailium, ſi de Collectis Ordiciariis accipiatùr, ſfequi non dubitaremus, nunc
cüm verba ejus aliud hic velint ſanè tutiùs meritoq́ne ſequimur

174 JCc. Marpurg. im Rechtlichen bedeneken der Anlag Conteihution a- pud Raͤveſtrunck/ queſt. i memb. 2.u. 40. ſegq. Eas ad Collectas Ex- traordinarias neceſſitatis causà indictas teneri aſſerentes, prout quoque e Pontificiis exemptionis Clericalis de cærero acerrimi vindices, Molin, del. G I. Diſß. 67 2.& Leſſius. dict. loc. concedunt.
S 2 α. III.
Clerici pro refe ctione Pontium, Viarum&c. quæ concer- nunt etiam defenſionem rerum, collectas lolvere tenentur, Gail. bic num. 14 16.*
DissEwrrunr Nicol. Evethard' conſil. 42. n. 14.& Borell. & Vincent. de Anua. exiſtimantes leg. 7. C. de SS. Eccleſ. Corre ctam eſſe pet Authent. Item nulla communitas. de Epiſe.& Cleriu. vide Caſpar. Klock. de contribut. c. 12,. 224 in fin.
VIERIOR MANET OPINIO Gallii per text. in l. 7. C. de SS. Ec- cleſ. Quatenus& quomodo hocin Hiſpania obrineat, latè Joh. Gu- rierrerz. lib. 1. Quaſt. 3. per tot. exponit. Iufinitbs allegat,& lequitut Caſp. klock. cit.ſoc.n.224. Adde quæ diximus ſupra ad obſer y.37 circ. fin pag. 27.
LrB II. OBSERv. LIII.
Colle&tæ ab lImperio in Cowitiis indictæ modò Ordinariæ, modò Extraordinariæ ſunt, Gail bit. n. 2. Colleg. publ.de Stat Rei Rom. pol. 2. diſp. 11.tb. 2. li. D.& Dn. Limn. de lure publ. lib. 4. c. 7. num. 60. G ſeqd.
DiSSENTIT aliter Petr. Heigius. ib. 1. QQ. 17. u. 39.& ſeqq. o- mnesq́ue colle ctas ordinarias eſſe autumat.
AriTER DISS2NTIT Joh. Wurmöler, exerc. G. ad lus puabl. J. 2. qui Extraordinatias eſſe ſtatuit, Nos putamus non tam ex modo indicendi quàm qualiratem hanc accerlendam eſſe putamus, cum enim hodie non niſi in Comitiis indici poſſunt, jam omnes or- dinariæ fotent: Aliâs phraſin hanc antiquam eſſe patet, vide Hahm ad Wel. ie munerib.& honor.n. i. Ge ſes; Mundium de munerib.& honor. in prolog. n.17& ſegq. d a*uti8 Iu* 3.ND 2
L 5. II. OBSERV. LIV. SE GCT. I.
Clientela Patrono nullam tribuit Juriſdictinem. Gaill’ena. & paſſim.

175 & paſſim. Chriſt. Befold. in diſſert. de lur. fæder. c. ſ. n. 12. Meichsner tom. 2.lib.. deciffon. Cam. Imper. 6. n. 134.& tom. 2. lib. 2. deciſ. 3. in tenore probationis Exceptionum. num. 6. Beſtaͤndiger Gegenbericht der Kayſerl. Reichs⸗Burg Friedberg. 4p. 1./. 39. G40. Caſp. Klock, votor. Camer, Relat. 78. u. 11. G relat. 11..158. G in mantiſſa, Relat. 179„. 51. G per tot. fere. Dominic. Arum. diſcurſ. 6. ad 4. Bull. ad cap. 15.th. z. LIMITATuR, ſi fortè uſu aut pacto aliud obtipeat, uti ex Ro- lenthalia aſſeruit Paul. Matih. Wehner. in obſery pract. verbo Vogtey. pag. m.&rl.& Chriſt. Beſold. late in part. S. sonſil 00.1h.4.8, G 9. In fa⸗ vorabilibus tamen ſlæpè nomine ſubditorum veniunt, Beſold. cit. loc, n. 13. hinc Clientibus æque ac ſubditis ſcribitur vnſern lieben Getreu⸗ en. Gailius noſter de Arreſt. c. 7.n. 13.
5 7E G*v. II.
Inferiotes ſe poſſunt Superiorum protectioni fubmittere, Gail. hic.n. 4. per cap.recepimus d. X. deprivileg. cap. exparte. 13. I. eod.& t deſertorem 3.§. fin. ff. dete militar. Conrad. Schleiff. in comment. ad tract. Martin. Laudonenſis. de bello. quæſt. 21. n. ⁊ per l. 3. C. de excuſat. muner.& pro hac conſuluit in terminis Hieronymus Schurff. cent. 3. conſil. 23. per tot.prxæcipua ratio eſt, quòd Juriſdictioni Ordinariæ hoc ipſo nihil decedat, Sixtin. vol. r confel Marp. 8.n. 10 4. E ſeq—. G vol. 3. conſil. 19. u. 146. Zachar. Vieror. de cauſ. exemtion. Imper. concl. 20. ubi notabilia habet..
RBGuLARTTER PQuIDEM& rectiùs negatur per text. in cap. 15. Aur. Bull. ihi: pratextu parentelæ.& cap. 16. per tot. G R. I. de ann. 156 9.§. wie auch Churfürſten. Thom. Michal. de luriſdttt. concluſ. 138. lit. E. Caſp. Klock.· tom.r.conſfl. ,. 254.& conſil, 18. 7.& couſil. 37. n. 130. Petr. Frider. Mindan. lib. z. de mandat c. 16 n. 4. Denail. in lur. Camer. tit. 211.§.2. G tit. 216.§. 17. Matth. Stephan. de lur dict. gart. 2. 1b. Z.(. 2, 132. Weſenbec-conſil. 48,/. 7.& 8. latè& accuratè Arumæus diſ- curſæ6 aͥd Au. Bull- ad cap. 15. H. 2 ·pag. m. 26 4. Et huc etiam tendit argu- mentum 13. Dn. Fiſcalis, quod vide in kurtzem jedoch warhafftigem Berichtvondeß H.Roͤmiſchen Reichs Statt Hervort in den Bey⸗ lagen/ num. riAdde Gylman. om. i. pmphorem. part. I. tit. 2. u. 141.G ſaqq.præcipuòn. 144. ubi latiſſimè hanc rem exawinat.
LIMITAruRTectè 2. Siforte ab antiquo hoc Jus inferiores habuertint,

g
habuerint, Chriſt. Wintzelaer. in obſery de Colleff. opſerv. 21.n.. Dn. Limn in addition. ad Dan. Otton. de Iur, public. cap. 11.pag. 400. LIMTTA- TuR 2. ſi fortè propter impotentiam vel negligentiam Ordinarius Dominus ſuos ſubditos defendere nequeat, Buxtorff. ad Aur. Bul. toncl.⸗ 9.lit.F. Hentic. Bruning. de Var. univerſ.[pecieb.& eorum. lur. concl.16.
NoræA. Clientes qui ſemel alicujus protectioni ſe ſubjece- runt, protectionis Jure protectorem privare nequeunt, Sic W etz- flar Civitas Imperialis(quæ Sereniſſimum noſtrum Haſſiæ Princi-
emLineæ Darmbſtadinæ pro Protectore agnoſcit) ſeceſſionem aliquando, ſed fruſtrà, tentavit, Chriſt. Beſold. in diſſert. de fæder. lur. cap.n. 1. LI 3. II. OBssERV. LV. Princeps in contractibus dominium abſque traditione non transfert, Gail. hic. n. 6.
DisszwrruNT quidam ideò, quòd ſicuti per legem, ita etiam per contractum Priocipis ipſo jure transferaturdominium, vid.
Franc. Cardin. Mantic. de tacit. Gambig. gonyent lib. 3.tit. 10. u. 50. qui ta- men rectè Gailii opinionem ſequitur,& nos, prout quoque faciunt Klock. tom. 1. Conſil. 7. n. z02.& ſeqq. Berlich, part. 1. gencluſ. 76. n. 8. G ſeq. LI B. II. OBSERVv. LVI. SEcCr. I. 4
Princeps ob publicam utilitatem Res privatorum auferre poteſt, Gail. n.1. G⁊.
DrSSENTIT Joh. Niellius,& Georg. Ludov. Lindenſpiir in tomment. ad Ord. Polit. WVurtemberg. ſuper rubric. von Weid vnd Schaff Ordnung. n. 7. a m. 268.
SED VERIOR OPINIO Gailii. perl. 14. C. deoper publ. I. 51.. ad neg. aquil. arg.l. 19..7. ff. de captiv.& poſtlim. reyerſil 34 rde religuſ.& ſumt.
funer. Fachin. lib. d. controy.. 6⁊. quat. ⁊.& hoc provenit ex ſuperemi- nenti illo Dominio, quod habet Princeps in petſonas& Res diti- onis ſuæ. Joh. Laccen. de lur maritim. lih.3.c.. n. 6. pag... Dominic. Baudius in diſſertat. de lnduciis helli Belgic. pag. 227. Vide Cyriac. Len- tulum latè de hoc agente in Auguſto ſuo, pag. m. 115. Acutiſſimus
Hugo Grot.de lur. Bell. ꝗ Pac. lb. 3.6. 20. n. 10. Egregium exem lum ruti

777 Bruti, vide apud Plutarch in Vit. Paralell in Vita Bruti. pag. m. 689. Po- lyb. Uib.x. biſtor. pag m. 38. Gœdd. vol. 4. conſil. r. n. 2z. Ant. Capyc. deciſ. 16 G. n. 4. G 6. Joh. Meichiner. tom. 1. lib. i. deciſ. Cam. Imper. 15. u. 12.& 14. Phil. Knipſchild. de fideicommiſſ. Pamil. Nobil. a. 8.u. 39 ½. ſine juſtà
causã plenitudo poteſtatis magis eſt dicenda plenitudo tempeſtatis: Cenſil. alcorpbin. 8 7.n.1.
SEcC r. II.
Princeps, ſi abſolurà poteſtate uti velit, refundere juſtum pre- eium non tenetur, Gail. pic.. 15. Ant. Capyc. deciſ. 66. 13.
DissNTIT Bachov. ad Treutl. pol. 1. aiſp. i th. 5.lit. H. Joh. Ludov- Lang. incentur. Inſign. QO lur. decad. 1. 9.. pet teutum elegantem in 1. 13.§. 1 S·ommun pradior. l.². C. pro quib. cauſ. ſery. pro pram.&c. Hug. Grot. de I. B. G P. lib. 3c. 20. n. 10. Phil. Knipſchild. cit. tr. cap. 8. u. 4.392. regulariter juſtum pretium refundere tenetur, pro cujus confitma- tione omnes textus& Authoritates collegit, copioſiſſimus Erneſt. Cothman. Vol. 4. Reſponſ.. u. 103. G 104.
OssER v. LVII.
Priaceps damna ſubditis tempore belli illata remittere ꝑoteſt, Gail, hic. per tot.
DrSSENTIRMNTEsS vide apud Grævæ. hic. concl. 37, per tot. ubi non malè ex Georg. Acac. Enenckel. ſubjicit, non quomodo exor- dium ſumſerit, fed quomodo bellum finem habere poſſit, quæſtio- nem inſtitui ſlolere. Addi tamen debet in conſid.. ibidem.
Srp VERIOR OTFINIO Gallii, ſi videlicer juſtis de cauſis bel- lum geſtum fuerit, n. 2. G 3. quod tamen, uti modo ex Grævæo di- ctum eſt, vix attendi ſolet. Adde Proſp. Farinac. lih..tit.. q. 6. u. 24. & 25. vide in ſimili Ant. Capyc. deciſ. 66. 4. G G. Joh. Meichiner. tom. x. lib. ideciſ. Cam. Imper. 15./. 12. G 14. Adde omninò Petr. Gude- lin. in brevi ſed nervoſo Commentar. de lur. Pac. cap. 6. ubiex prĩincipiis Ju- ris naturalis eruit,& de ducit, ad conſequendam pacem Dominum ſubditis bona ſua& poſſeſſiones auferre poſſe: an verò indemnes à Principe ſervari debeant, diſquitit in cap. 7. ubi videri poteſt.
LI. II. OBSERV. LIIX.
Princeps contra Jus poſitivum diſponere poteſt, maximè ſi Aa clauſulã

/178 claufula utatur Non obſtante, Gail. hic. u. 9. Adde And. Kauchbar. part. 2. Quaſt. lur. Ciyil.& Saxon. quæſt. 11.n. 18. G n. 121. Plenitudine tamen poteſtatis in dubio uri velle non videtur, Vultej. vol. 4. conſil. Murp 46 1. 257.& pracedd. Videantur ea quæ habet Catolus Tapia in tratt. ad Rubris. ſf de Conſtit. Principc. 2 m. 2.& multis ſeqq. ubi quædam ſubjicit, quæ Gailii opinionem limitant. Li. II. OBSERVv. LIX. Szcr. I.
Promiſſio ſub fide Principis Juramento ompatatur, Gail. bic. n.2. G 3. Myalſing. j. ‧obſ.7,u. 4.& Arnold. Reyget in addition. Co- ler. deproceſſ exécutiy,part..c. 16,n. 79.G 210. Melenbec. conſtl. 10. n. 41.& conſil 111u. 88. Obiter Menoch. lib 3, conſ.z01. Meichiner, tom. 4. lib. 1. decij. Cam, Imp. 12.4. 6.&x tom. 4. Leciſ.i.n. 3. Regnet. Sixtin, vol. 2.conſdl. Marp. 12.2.r13& ſeqd. Befold. part. z. tonſil. 44. n. 27. Berlich. part. z· concluſjpract. 21.n. 36. ubi copioſiſſimus eſt in allegando. Du. Godofr. Anthon. diſp feudal 6. th. 6. lt. B. Caſp. Klock. votor. Camèr. relat.a. n. 130. 1
DrSSENTIT Bernh. Grævæus ad hlocan. z.ubi exempla citat, quòd multi Principes corporaliter jurare coacti fuerint. prohat in- ſuper per vocem Fidei in dubio non Theologicam ſed humanam intelligi, Hunn. ad Treutl. yol. 1, diſp. 21. quaſt. 4. Aliud enim eſt Jura- mentum verum, aliud pro talt haberi. Rulant. de commiſſar. part. 2. lib. 2.c.I1. n. 31. Conſultiſſ, Dn. D. Johan Helvic. Schuͤtz in diſput inau- gural. de lur. pac. contluſt 32. Bachov. ad Treuil. yol. 1. diſp. 21. 1h, I. lt. 4. Joh. Köpen. part. 1. deciſ. 6.,1. 11, G 12.
IN SAxXON 1à promiſſiones illx Juramentis non æquivalent,
ræcipuè ſi intervenire debeant ad confixmandum actum, And.
Rauchbar /art. 1. Quaſt. lur. Civil& Saxon. quæff.;4: num. 16. n. Carp- 20v. Ipr. F. S. part, 2, conſt. 16. deſin. 3. u. 4. ſic quia Jus Canonicùm in renunciatione fliarum(quæ licitè fieri poteſt, Gail. 2, 25,,39.n. 23. G obſ. 4 2.n. 9. Treutl. vol. i diſp. 6.h. 8. lit. G.) Juramentum requirit per text. in cap. quamvur de pact. in 6. Adrenunciationem nõ admittuntur Magnatum filiæ, niſi corporaliter juramenra præſtent. Quod ali- quoties non ita pridem in Haſſià noſtrà oblervatum novi. Ne- que Clerici à corporalis juramenti præſtatiane eximuntur in caſu,
ubi id requititur, Caſp. Ant, Theſaut. Mb. a. Quaſt. Forenſ. J. num. 8. ubi Præin-

179 ræjudicia. Sic nec in cautione juratoriæ ſufficit illa aſſeveratio, ideð quòd Jus noſtrum, corpofale te quirat Juramentum, Bocer. claſ. 6. Diſ. 197,th. 76. Addatur omninò pronobis pugnans Barthol. Kellenbentz, de renunciat. ſucteſion.&t. quafl. 3 per. fot. Sr C. 11.—
Contraveniens tranſactioni pet fidem promiſſæ incidit in pœnam leg fi quis major. 41. C. de tranſact. Gail. hic. n, 4.& Jaſon. Magn. vol. 3. conſil.1.1. 9.—
CourRkARIA opinio verior, quæ confirmata eſt à Conſul- ciſt Da. D. Schuͤtz. in aickat. ad tit. f. de tranſact. ſub doctrin. de Effectib. tranſactiunis jurata.& ratio evidens eſt, cum indl. 41. expreſsà Divi- ni Nominis mentio fiat, quæ verba corporale juramentum requi- rere videntur.
Grævæus hic conſid.1. 4. intelligit Gailium, ſi per fdem DE1 vel Chriſti tranſactionem quis confirmaverit: Verùm dict, lex, uti modò aſſertum, corporale Juramentum requirit.
OnrrzR Noro eriam minorem veluniverſitatem incidere in pœnam l ſi quus major C. de tranſactionib. i juraverint. Quod contra quoſdam Jalon, Magn. Vol. i. Conſil. 118. num. 13. G z0. confirmat.
OssERVv. LX. SEGCr. I.
Privilegium ſpacio 10. anunorum non urendo amittitur, Gail. Lit. num. i. per l.1 f. de Nundin. V ultej. vol 3. conſil. Marp. 35. num. 215. JC. Argentorate nſes tom. ſ.conſil. a. num. 61. vide tamen omninò tom. 2. conſil. 7. num. 170.& Jac. Menoch, conſil. 1261. num. 21. aliter conſil. 1229.n. 44 Lud, Sch Wartzmajer conſil.3 8. inter conſil. var. ICC.& Acad. uum. 26.
De Jare Saxonico requiruntur 30. anni, annus& dies teſte Dn. Carpzov. in I. P. F. F. part. z. conff. 3. deſin. 23. num. 1.
FALIENTITAs plures, verbi causâ, quoad Privilegium Civi= aati aut Eccleſiæ in dultum: A Principe ad aliquid faciendum con- ceſſum: Adliberam facultatem utentis, datum&cc. Vide apud Caſp. Klock. tom. z conſil. 49. num. 13 6. Martin. Uran. tom. 1. conſil. 7. num. 206. Hiet. Schurph. cent. 3.conſil.9. num. G. ICC. Axgentoraten- ſes tom. z. conſil. 7. num. 27. And. Rauchbar. part. 2. Quaſtion. Iur. Civil. & Canon. Quaff. 12. yer tot. ubi præjudicia. Jac. Menoch. confil. 1172-1. 15.& feqq.& Caip. klock. iom.i conſil. 1i. n.329.
Aa 2 Privi⸗

180— SI cCr, II.
Privilegium ad beneplacitum, morte concedentis non extin- guitur, Gail. hic num. 16. Paul. Matth. Wehner. in obſery. Prack. vate auff wohlgefallen ꝛc.
CoRTRARuM verius videtur per cap. gratioss. de reſeript, in&. Vid. Car. Tapiam in lin. Fde Conſtit. Princip pars. i. cap.; num. 5.& ſeqq. Henric. Bruning. in nucl. icurſ. diſertat. de variit univerſtat. pecieb. concl.
6. lit. B. xer l.4A frlocat. ad de 1. 41.§, pen. f.de legat.3. G l. 5. Mandatum. C. Mandat.
FarrIT tamenaliquando, neque ſemper morte concedentis Privilegium ad beneplacitum dataum expirat, Car. Tapia tit. ioc. n. 8. & ſeqq.
Afnitatis ergo addo, quòd caſus, quibus Princeps Privilegiũ tollere poſſit, inveniantur apud And. Rauchbar. part. 2. Quæſſion. lur. Ciyil.& Sax. 11. per tot.
LI. II. OBSERV. LXI.
Caſtrum deſtructum à Superiore, privilegia amittit, Gail. hic. num.. imò& jurildictionem Conr. Schleif. in Tr. ad Comment. Martin. Teudenſ. de bell. quaſt. 6. num. 16.
LIMITATIONES varias patitur, confule Joh. Hering. in Man- tiſTr.de Molendin.& eor. Iur. cap. 19. concl. 9. num. 220.& ſæqq.& Joh. Gryphiand. in Tr. de Inſul. cap. 19. num. 115.& ſeq.
I 1. II. O S S E R v. 1. XII.
Conceſſo Caſtro venit etiam merum& mixtum Impetium,
Gail bic. num. 9.
DrSSENTIENTS vide apud Bachov. ad Tr. vol.1. diſp a th. G. it, F. Adde Joh. Hering. in Mantiſſ. Tr. de Molendin. torumq, lure. ap. i. de lure Burgor. concl. 2 4. num.;350.
VARIOR OPIMNTO Gailii,& quidem tunc, ſi Caſtro cohæreat Juriſdictio, Bachov. ad Tr. cit loc. Ioh. Rudinger. lib. 2. obſerv Iur. Feud. 422. 14:·num. ſ.& ibi allegati. V olfg Sigiſm. à Vorburg in Anchiv. Con- Hiſkor. Diocæſ fect. 1.§., 2. in ſin. pag. m. 9. Præcipus ſiex vetbis de mente concedenus conſtare poſſit, Bald. ſaper Feud. de consroverf. Feud. num. 22. Joh. Tilen. 4e luriſdict.& imper, propoſi. 2 4, p. m. 43. Vultei,de bass
HPr.

181
ſib. r. cap.ꝓ. num. 7. in ſin. Andr. Knichen, de fur. Territor. num. 1114. Hes ring cit.concl. ⁊ 4 num.335 Fr. Card. Mantice. de Tacit.& ambig. Conyen- tion.ſib. 13.tit. ⁊ 4. num. J. per. I.. 6. 4. f. de Of3c. Prafect, urb quæ lanè de ſimplice Jurisdictione tantum accipi non debet propter dictæ 1. ·§. 10. verſ. Nam& punendi&c. Fatemur tamen textibus Juris Civi- lis non mutua in hoc caſu tribui poſſe, Caſp. Klock. tom. i. conſil. 45. num. 10. II. G 13. Beſold. part. ſ. conſil. 212. num. 16. G 18. G& part. G. conſil.⁊7 0. num. 13. Vultei.vol. 4. conſil. 25. num. 123. Gœdd. vol. 4. conſil. 37. num. 6 ½.(vide tamen num 65.) Caſp. Klock.& infiniti citati tom. I. conſil. 29. num. 4 3. G 45.& conſil. ο. num. 71.Menoch. conſil. 49 8 num. 36. Pr. Marc part. 1, deciſ. Parlam. Delphin. 36 5. num. 27. Did. Covarruv. pract. quaft. cap. ⁊. num. 10. Jac. Menoch. de arb. jud. quaff. lib. i. quaſt. J4 num. 47.
L 13. II. OsERv. LXIII.
Voxpertinere latiſſima eſt,& inte lligi poteſt de Jure Domi- nii Jure poſſeſſionis,& quia res debita eſt, Gail. hic. num. 2. Vultei. vol. 4 ·Confil.2 5. num. 127. Gœdd. ad 7.181 de P. num. 1. ubi adl. 70.§ fin. ffeod Reſpondet quòd etiam fecit Alciat, ad d.I.⁊ 81.in Not. num. 10. G 11. Hinc eſt qaèd Pertinentiarum vox tam latè ſumatur, Caſp. Klock. tom 2. conſil 8. num. 42. G a3.& conſil. 6r. num. 60. E vol. 3.conſil. 157· uum. 43. G 4 4. Joh. Gryphiander, in Tr. de inſul. cap. 26. uum.
4⁰. G ſeg. LI. II. OBsERVv. LXIV. SEcx. I.
Dominus territorii tenetur deprædato reſarcire rapinam in Territorio ſuo commiſſam, Gail bic num. 4.
DisSENTIT Bocer. de Regal. cap. a. num. 156. citante Joh. W'urmbſer. in Exercit. G. ad lus Public. Quaſt. ⁊2. Cluten, de lur. vectigal num. 18. 1. Quòd inter Dominum territorii& viatorem nulla derur aut adũr obligatio. Ergo perl.4.in. pr. ff de probation: 2. ide oq́; nulla derur viatoribus aut competat actio. 3. per Conſtirut. Imp. de Anu. 1559.§. damit dan die Obrigkeit&c.& 4. addi poteſt, R. I. de Anu. 1548.§. Ferner noch zu mehrer.&c. Ad hæc ramen ordine re- ſpondet walther de Metat. cap. 10. quæſt 39. pag 110. G111. Hent. lock. in mucl. aiſcurſ. diſſertat. de lure vectigal. num. 77. Addantar pro
Aa 3 Gaili

182
Gailii opinione Joh. Georg. Becht. in nucl. diſcurſ. in diſſert, de Salv. Conduct th. 6 2. per Noy. 13 4,1. 4. obligatur enim Dominus ex quaſi de- Bcto, quòd laté probat Klock. cit. loc. W arem. ab Ehrenberg de Reg. ſabfid.& onerib·ſubdit. cap 5e num, 35. Præcipuè ſi deprædati vectigal lol- verint, Lud. Schrader. Miſcellan. cap. z2.
AMPLIAruR etſi(pecialiter impettatus non ſit, quòd ta- men tequitit Joh. Niell. diſp. 11 Reudal. th. 4.lt. B. per text. in d. R. l. de An. 1579· accedere videtur Denaiſ. in lur. Cameral. tit. 276. p. m. 331. Hiſce tamen ſatisfieri poteſtex Murmbier cit. quæſt. 22 ½. m. 279.
58 ᷣ cr. II.
Deprædatur damnumteſtibus probare debet, Gail, bic num. 7.& ſeq. quia Dominus tenetur ex culpa non verò ex dolo, Mynſing. oent. 5.obſ. 71.
VrRùm JuRA MEN rut ſufficere videtur, præjudicium legi- mus apud En. Sylvlib. 4 ad Panorm. de Geſt. Alphonſ num. 7. qui refert, quòd ſcil. Iacob. Marchio Badenſis deprædatis in ſuo territorio& Perpeſſa damna juramento probantibus, ex Fiſco tantum ſolverit, quantum ablatum, Dom. Arumæus diſc. 1. 4d Aur. Bull. 1 beſ. 22. 5,m. 43.
L.18. II. OBSERV. LXV.
Minor, qui ſe majorem dixit, beneficium Reſtitutionis in in-
tegrum amittit, Gail. bic. num. 1. perl.2.& ſeqq. C.ſi Minor ſe Ma- jor. dixer.
LIMIrAr Hunnius, ad Ty. vol. Jdiſp. 1I.th. 13 lit. E. ſi non ex ma- litia ſed ſimplicitate ſe majorem dixerit.
LI. II. OBSERV. LXVI. SECr. I.
Jus, venandi eſt ſervitus realis, Gail. hic. num. 66.(Huic tamen reſpondit Zoanett.in Tr. de Empt.& vendit. ſub pact. Retrovend. num. 192. 202.) Valent. Arithmæus in Peric. Acad. Diſp. 3. tb. 3. ex notiſſima Germaniæ conſuetudine id deducere tentat Modeſt. Piſtor. vol.z. conſil.i 4. num. 29. Innumeri pro hac apud Caſp. klock. tom. I. conſil.29. num. 249. C. Argemoratenſes vol. 2. conſil. 7a. num. 136. Referens apud cit.klock. yotor. Cameral. Relat. 23. num. 16.
ALII

183
Arrf purAxr efſe lervitutem perſonalem, Weſenbec. de feud æap. i. num. 2.
Reorius pIxERIMus venationem eſſe jus inveſtigandi perſequendi capiendive Feras: cum Conlultiſſ: Dn. D. Schuͤtzen in Dictat. ad Tit. ffde 4Acquir. Rer Domin. ſub Doctrin, de cauſ. Inſtrument. Et hac ratione genus legibus& moribus conveniens habebimus. Aſt hodie quatenus Principibus competit ad Regalia referri debet, monente Magniſic. Do. Cangellar. Schütz in Coll. Publ. de Stat. Rei Rom. vol. 1. diſp. G.th. 20.ſit. B. Rutget. Rulant. de Commiſſar. part. 4. lib. 2 64p, 8. num. z. Sigilm. Finckelthaus obſ. 41. num. 14. Carpzov. in 1. P. F. S.part. 3.conff. 32. defin, i7. num. 6.& ſeqq.& part 2. tonſſ. 3. deſin. 25. num. 3 Caſp. Klock vol. z. conſil.98 num. 21. G 27 3.& tom. 1. conſil. 0. num. 37 3.(Dubium iterum te ddit in Conſil. 29: num. 372. G ſeqq.& vol. 3-Conſtl. 49 ,„um I20.) Carpzov. lib. 1. Reſponſ. Elector. rit. y. reſp. 44- num, 13-Lud. Schvvartzmajer inpart. 1. conſil varior. ICC.& Acad. 38. num. 25. And. Knichen. de Saxon. nonprovoc. lur cap. ,num. 169. vide ta- memomninò Bachov. ad Tr. vol, z. diſp. 20. th.3 lit. B. verſ. Regalibus non computandum,&c. Aliter Bocer claſſ. 5. diſp. 3.th. 23. G 24.
ALII DiSTINGuuxNT.& Jus venandi majores feras ad Re- galia majora referunt, vide Erneſt. Cothman. vol. 3. Reſponſ. lur. 49. num. 11 8.& Caſpar Klock. d. vol. i.conſil. 29. num. 16 5.& conſil. o. num. 374. Joh. Gtyphiander. in Tr. de Inſul. cap. ir. num. 30. Aſt luſpe cta elt hæc Regalium Diſtinctio, neque enim magis& minus variant ſpe- ciem, ſecundùm Regulam Philoſophorum,& V. C. Jus creandi Ta- bellionem iidem Dd. referunt ad majora, quòd tawen multum quo ad regnautis authoriratem cedit pluribus minoribus, ut Juri Inſtituendi ve ctigalia& aliis&c.
SE Kr. II.
In Præſctiptione ſervitutum ſcientia& Patientia eſt loco ti- tuli, Gail.bic. num..]CC.Alrorphini conſil. 37. pr.[55. Jac. Menoch. conſil.4 47 num 31. putat regulariter titulum non requiri, niſi habeat quis contra ſe jus commune, num. 32. Everh. Bronchorſt cent. 1. aſſert. 33 per vulg. ſi quis diuturnno uſu ſᷓ ſiſer yit. vindicetur: 2. per rationẽ, quòd ſcientia& patientia requitatur, quæ ſit loco tituli 7. 19. ff. de 4A. plur.
adand. Quod iplum etiam ex Sutholt attulimus in dipput. noſtr. An. — 167☛

184 16 5S0. de uſucapion.& praſcription. ſub praſidio Conlultiſſ. DOn. D. Mulleri prapaſtta& defenſa. th. 10. lit.Ein fin. Chtiſt. Beſold. part. 4. conſil 66. num. 11. Joh. Wurmbler. lib. 2. Nucl. lur. Controverſ. tit. 3. Controverſ. 9. Paul. Berenſ. lib. z. diſp. 4. ad inſtit. th. 8. ubi ad contraria reſponde- re anniſus.
PrAusrsicrs equidem videtur hæc opinio, neque argu- menta ejus inania: Verùm contraria opinio verior eſt, eamꝗque de- fendunt Magnific. Dn. Cancellar. Schuͤtz. Exerc. 6. ad Iuſtit. 131. pro- pter regulam in l celſus f. de uſutapion. I. nulla C. de R. y. Ifin. C.5pro Hæred. 2. per I. 2. C. de ſervitut. ubi ſervitutum præſcriptio ad exemplum præ- ſcriprionis rerum corpotalium regulatur; 3. per text. geueral. in I. fin. C. ae præſcription. long temp. Conſentit Conſultiſſ. Dn. D. Schuͤtz in dictat.ad tit.de uſucapion. exinde quòd diverſitatis ratio dari nequeat, neque enim ſervitutes parvi præjudici eſſe, quodex ampla earum pertractarione probari valeat: Adde Joh. Meichſner. tom. 1. Deciſion. Cam. Imp.ʒ 4· num. ʒ. G 4.& lib.2. deciſ.i. in vot. Dn. Referentis.
I 1 2 II. OBSIBRv. LXVII.
Dominus iylvæ venatoriæ arbores excidere non poteſt, Gail. hic. num.. Bocer.cl.. Diſp. 3. th. 26. LiMirAr ex Gilken de preſcriprion. Grævæus concl.&. num. z. quòd ſcil. aliud obtineat, ſi ſimile Jus exerceri ſolitum fuerit. Vi- de integra conſilia apud Beſoſd. 15. G 16.
Li. II. OBSERKv. LXIIX. SgcYr. I.
Jus venandihabens, ſucciſis ſignis Sylvam cingere poteſt, kau- einen Haag in das Holtz ſchlagen. Gail. hic vum. 7.
DiSSEMTIT Joh. Bidenbach. Quaſtion. Nobi. 17. r. Quòd ſer- vitures ſtricti juris ſint,& ulera ſuum caſum minimè extendantur 1.11.§. 6. ffde Extept. Rei ludic. l. 3.. i. f.de ſervit, prædior. Ruſtic. l.ii. ⸗ quem- adm. ſrvitur. amit. Cæterùm huic rationi non ſubleribimus eamque declinavimus ſupra ad Obſ. 6G. ſeft. 1. Adde Erneſt. GCothman. Vol. 3. Reſp. lur. num. 49. num. 120. G 121I. Rectiũs ergò hæc adducitur, quòd tunc ſylvam cingere liceat, ſi quis jus illud, einen Hag zu ſchlagen/ antiquitùs obtinuiſſet, idem Bideabach. num. 3.
SEcCr. II.
Venans in alterius ſylva pœnà capitali afici non debet, Gail.
bic.n.

1⁹ bic. 10. Weſenb. in parat. ad tit. qe aoquir. Rer. Domin. nun. 7. in fin. quèd pona arbitraria: 2. quòd nulla ſit analogia propter Feram capite puniri hominem, atg. l.10.& 13. ffdepæn. Schneid win. ad Inft. de Rer. dwiſ.ad. jeræ. num. 10. ubi cit. lur. Saxonic. lib. ⁊. Artic. 6I. Bachov. ad Tr. pol. 2. giſp. 20. th.3.lit. A. in fin. ubi præjudicium. Hunnius lib. 2. variar.reſolut. Tr.i. Quæſt. 15.
Disseurir recte Petr. Heigius part. 1. Queſf.1. u. 30. ubi rectè dicit, poſt leviores adhibitas pœnas, ſi contumacia reiterata ſit, ad corporales& graviores deveniti poſſe, Doctè& eleganter And. Knichen de pœna hotum furum agit,& cum Heig. tandem conclu- dit in tr. de Saxonic. non provoc. Iur. Verb. Duc. Saxon. cap. ſ. num. 206.& plurium. ſeqq. Magnific. Dn. Cancell. Schũt. Exerc. ſ. ad Inſt. th. 9. Et quidem tum, ſi Edicto delinquentibus pœna capitalis dicata fue- tit: Et ita practicatum fuiſſe refert, Joh. W urmbſer. lib. 2. Nucl. Iur, controverſctit. i. controverſ..u. 49. Adde Bocer. cl. 5. Diſp 3. th. 30.& ſa. ubi bene nobiſcum diſtinguit. Præcipusè pro nobis facit, quòd venans contra præceptumuperioris, Magiſtratum à Deo ordina- tum. vid. cæp. 13. ad Rom. contemnat, ejusque Maſeſtatem violet, in- obedientia verò talis morte punienda ſit, Deuter. 17. verſ. 12.& pet Kmile argumentum hoc confirmare poteſt, Artic. 1 1I. G 1560. Con- Ktitut. Crimin. Caroli. V. adde Fachinæum lib. r. controverſ. cap. 1. per Lunic. G. de ſaper Exactiun. ib. 10.& citatos Berlighio part. ſ. Concl. Prac. pi.- num. 21.
SIcCr. III.
Statuta contralibertatem venandi introducta valent, Gail. bic. num. 11.
DISszMriERNTBS vide apud Beſold.„art. i Conſil. 5. uum, 9. de apud Caſp. Klock. tom. i. Confl. 29 num. 483. G multis ſeqq.
DissuTIT Aym Cravett, part. 4.conſil. 643:7. 4.
DrSSENTIENTIuM unicaferè, quantum hactenus oblervare licuit, ratio eſt, quòd Princeps ea, quæ Juris naturalis vel gentium ſant, tollere nequeat: Venationem autem eſſe Juris naturalis, pet . fera lnſt.de Rey. ditiſ. Ergò: Exploditur rectè à Did. Covarruv. part. 2. relect. ap. peccatum. qe Reg. lur. in 6. 6. 8. num. I. quando ſtatuit, feras
volacres Ec. non alle communes de jare naturali poſitiyè vel af- B b ſitmati⸗

190 Srmativè, ſed negativd,&s proinde imbellem& invalidam argu mentationem eſſe, quod perwiſſum jure naturali prohiberi neque- at: Et hoc ipſum etiam bene animadvertit And. Knichen de Saxom. non proyocand. lur. Verb. Dus. Saxon. cap. num. 171.& multu ſagq.
VEKRIOR ITAauF EST OpINIO Gailii, quam ſecuti Beſold. part. 1. Conſil. 15. num. 11.& ſe⸗q. lats Caſp. Klock. tom.. conſil. 29. num. 49 1. G multu ſeqq. Ludov. Schwattztnajer in conſil. 33. part. 1. conſil. varior. 1CC.& academ num. 16, G 25. noviſſime Joh. Aloyſ. Ric- cius in Collectan. Deciſion. Collectan. 107 4. Hunnius. lib. z. Variar. Reſol- Tract. I. Quaſt. 14.
Hodie igitur territoriorum Dominis ſolis, interveniente qua- dam parientà lubditorum jus venandi competit: Caſp. Klock- tom.i. conſil. 0. num 153.& cit conſil. z 9/ num. 2 47.& quidem ob imme- moriale tempus, Joh. Gryphiander in tr. de lnſul cap. 9. num. 40. Sigil- mund. Finckelthauſ. obſerv, 41. n. 6. Prægnantes certè ob cauſas, quas recenſent Du. Carpzov. in Reſponj. Electorai. lib. 1. tit. 5. Rſp. 44⸗ num. 12. David Schmidlin, conſil. G. in part. 1 conſil. varior. ICC.& Acade- miarum. n. 60.& latè Paul. Berenſ. Diſp. 3. ad Inſtit. lib. 2. them. 2. quæſt. 2. ubi obſtantia removet. Magnific. Dn. Cancell. Schuͤtz Exercitat. 5. ad Inſtitut. th. 8.& Val. Aritmæ. inpericul, Academ. Diſp. 4. th. 7. Johan. Wurmbler lib. 2. Nucl. lur. controyerſ.tit. i. controyerſ..
LIB. II. OszRv. LXIX. SEcr. I.
Servitutum aliæ continuæ, aliæ diſcontinuæ, Gail. hic. num. 14. Bernh. Græv. Concl. Bract. 6⁰. in Coronid num. 7. Mynſing. cent. 4.0b. 53. Dn. Carpzov. in I. P. F. S. part. 2. Conſt. 4. Defin. 8. num. 1,& ſib. i. tir. 4. Reſponl. Ele Ctor. Reſp. 36. num. 3. Hier. Scharpf. cent. 1I. conſil. 69. n. 2. Modeſt. Piſtor. Yol. 1. onſil. 7. num..6 6. Caſp. Klock. tom. i conſtl. 295 num. 4 46.G 4 47. Lud. Schwartzmajer. in conſil.36 art. 1. conſil. vari- or. ICC.& Acad. num. 6. Marc. Ant. Natta Vol. 1. canſil. 69. num. 1. Chriſt. Beſold. part. 4. conſil. 166. num. 9. JCC. Altorphf Keſponſ. S7. n.z. Ant. Capyc. Deciſion Neapol. Deciſ. 1897. num. 13. Petr. Johan. Ancharan-. Quaſt lib 3. Quaſt 6&. num.. Did. Covarruv. b. T. Par. Reſol. cap. 17.u. IY. Joh. Meichlner tom. i. lib. 1. Deciſ. Cam. Imp. 24. num. 10. Caſp. Klock. yotor. Cameral. Relat. 23·: num. 19. G 20. Bachov. ad Treutl. vol. z. Diſp. 22⸗ ih. æ.lit. G. Noviſſimè Chriſt, Schwanman. 14p. 6., de lur. Emigrand. n. 12,0 14, Con⸗

191
CourRARIA errio verior eſt,& ſubtiliter hanc diſtincti- onem reprobat, Accuratus ille Joh. Parlador. 1ib. 1. Rer. Quwtid. cap. r. vum..& ſæqq.per rationem, quòd omnes ſervitutes habeant caulam continuam vel perpetuam I. 4. G 28. ſ. de ſervitutib. præd. urban.& quòd id, quod cauſam habet perpetuam, etiam perpetuò ſiat, ſi non actu- aliter, tamen potentialiter.
Non tamen repudianda eſt illa diſtinctio, ratione exercitii ſer- vitutum,& tolerari poterit, quamvis(docente Conſultiſſ. Dn. D. Schuͤtz in Dictat. ad tit. f.de ſervitutib. circ diviſion.) ex cauſa ſua naturali ſervitutes proptiè æſtimari debeant: Fatendum inſuper eſt, quaſ- dam ſervitutes non tantùm perpetuam cauſam, ſed& perpetuum uſum habere, ut ſervitus tigni immittendil. 25. f. de ſervitut. urb. præ- diar. oneris ferendil. 33. Feod. manet tamen, quòd urendi facultas in cæteris, ſi non actualitet tamen potentialiter adſit, l.l.§. 2. ff. de Aqua Quotid.& aſtiy. Vide Bocer. cl. 5. Dißp. 8. th. 7. Treutl. Vol. z. Piſp. 22. th. 2 lit. G. Hunnius 1ib. z. Variar. Reſolur. Tr. 2. quaſt. 10. Berlich.& citato⸗ part. 2. concl. practic. 6. num. 12. Frantzke in comment. ad tit. de ſervitut. n. 52.G ſeqaq. Neque de Jure Saxonico hæc diſtinctio aliquem uſum præſtat, quælibet enim ſervitus præſcribitur 30. annis, Anno& Die, Berlich. cit. concl. 6. num. 12. Carpzov. in I. P. F. S. prt. 2. Conſt. 4. 4efin. d. num. j.& lib. f·tit. 4. Reſponſ. Elector.3 6. num. 3.
S=c x. II.
In territoriis diverſis& ſeparatis quilibet munimentum ex- ttuere poteſt, Gail. hic num. 32. Caſp. Klock. tom. i. sonſil. o. num. 466, Hug. Grot. de l. B.& P. lib. 2. cap. 1. n. 17. addatur Gentil. lib.. cap. 14.
Neceſſe tamen eſt, ut ſint Principes Jus ſublime territoriale habentes, Gœdd. Vol.3. conſil. 33./. 186. G 187, Et ita poſt argumen- ta in utramque partem mota, quoque ſentit Limn. de lur. Publ,. lib. 4. cap. d. num. 235.
DissEkrIR videtur idem Grot. cit, tr. lib. 3. cap. 26. num. 40. p. m. 582. ſed rectè explicatur de caſu, ubi adæmulationem muni- men ædificetur, vide quæ in ſimili habet,& huc facere videntur, Hering. Tr. de Melendin.& eorum jure. quæſt. 15. n. 33. quod approbat et- jam Gailius noſter bic. num. 27. Card. Tuſchus in Concluſ. Pract. lit. F. soncl. 4 26 per iot.& Steph. Gratian. tom. 2. diſceptation. forenſ. cap. 432.
Bb 2 vum, 2.

192 aum 9. ubilatè de erigendis munitionibus agit.& omnium latiff- mè jac. Wern. kylling. diſcurſ. 4. de ganerb. Caſtr. per tot. Notandum tamen eſt, non præſumi ad injuriam vel æmulationem aliorum ædi- ficatum eſſe, And. Rauchbar.„art.. Quæſt. lur. Ciyil.& Saxon. 27. u. 6.
LIMITARI& tunc debet, niſi obſter privilegium alterius Status, quale multas Civitates Imperiales habere memorat Kyllin-
gex. cit.loc. 3 Lr. II. OBS ERV. LXX. SECT. I.
Tranſactio prætextu læſionis ultra dimidium non relcindi- tur, ſi læſio ex re ipſa tantum proveniat, Gail. hic. n. 6.& ſeqq.
DISSINTIENTES infinitos citavit Matth. Berlich. part. 2. Soncl pract. 42: num. z. Adde Joh. Bapt. Coſt. in tr. de Remed. Subſidiar. Remad. 4 7. num. 6.& aliter diſtinguentes citatos Pett. Heig. part. 2⸗ Queſtion. Iur. o. num. 28.
DISTINGUERNTIS citat Fr. Balthaſar tit. 7. Reſol. 2, uum. 13.
VERIOKR OPINIO GaArIIr perl.78.§. fn. f.. a SC. Trebell.& a- Uas rationes, quas eleganter cit. loc. propoſuit, adde Bocer. cl. 2. Piſp. 20. th. 28. lit. A. cum citatis,& Chrift. Beſold. part. 5. conſil. 25 4· uum. 43. & in Dehbat. Iur. ad ſib. 2. f quaſt. 21· ubi ad contrara reſpondet. noviſ- ſimè Vinnius de tranſact. cap. d. num, 1l. Balthaſar. dict. oc. ubi plurimos pro hac videbis.
Hopiéjure Saxonico expreſsè diſpoſitum, tranfactionem (in qua læſio ultra dimidium intervenit) perl.2. C. de Reſcind. vendit. reſcindi, Berlich.cit. loc. num.&. Carpzov. in I. ꝑ. y. Spart. z. sonſt.34·defin. 1. num. 10.
STcr. II. Eſtimari nequit dubius litis eventus, Gail. his. u. 13. G14. DissENTIuNT plurimi citati Berlich, part. z. concl. pract. axu.II. inter hos etiam eſt Joh. Bapt. Coſta. in Tr. de Remed ſubſidiar. Remed. 47. num.. G 6.
VERIOR OPINIO RAILII, quæ etiam in Foro Saxonico re- cepta, Carpzov. in I. P. F. S. part. 2. Conſt. 34. defin. r. num. 14. ueirefert Petr. Heigium. part. 2. Quaſtion. 9 num. ꝛ7. ingenueè falſum elſle, ſe in- tra decem annos neminem vidiſſe, qui liquidò læſionem ultra dimi-
dium in tranſactione probaverit. Præſum-

193 Lrs. II. OBSERV. LXXI.
Præfumptſo relultans ex annuis præſtationibus longi tempo- ris, non eſt juris& de jure, ſed admittit probationem in contrari- um, nempe ex errore vel falſa cauſa præſtitas eſſe, Gail. hic.n.11.
Aliter ſentit Jac. Venentus in tr. de Annua praſtat. Quaſf. 6. n. rr. dum putat, præſumprionem eſſe annuam præſtationem ex gratia velalia cauſa, non verò ex voluntate ſe obligandi in futurum fact eſſe: adde Quaff. 23: num. ꝛ. G 3.& queſt. 14:per tot. Conſulantur inſu- per ICC. Argentoratenſes tom. z. conſil. 29. n. 11. G 12.
LIB II. OBSERvVv. LXXII.
Syndicus habens lufficiens mandatum, poteſt obligare uni- verſitatem& ſingulas perſonas,& civium bona in ſolidum, Gail. bic n. 13. in med.
CourRkARIE opinionis argumenta& Patrenos, vide apud Matth. Berlich. Pract. Concluſpart. I. Concl. 76. num.. adde quæ haber Grævæus hic concl. 72. in conſiderat. remiſſiv. num. 4. Alle gat pro contraria opinionel. 5. C. de yſur. Hieron. Treutl. Vol.l. Diſß. 7.th. 2.lit. D. verùm fruſtra, uti oſte ndit Bachov. ad eum loc. p. m. 277.
VIRA TAMENeſtopinio Gailii, videtut enim contraxiſſe, qui per alium contraxit 1.5.§. 3.f.de Adminiſt.& peric. tut.nihilque re- fert, ſive univerſitas ipſa contraxerit, ſive is, cui ſpeeialiter boc man- da vit, l. 6.. 1 quad cvjusg, uniyerſ-nom. Brunning- de rar. uniyerſitat. lbe- reb. th. 76. Hahn. in Ohſervat. ad Weſenb. parat. ad tit. de tranſaction. ad num. 4 infin. adde Hunnium ad cit loc. Treutler. quaſf. 22.
LIB. II. OBSEKRVv. LXXIII. SECx. I.
Pcæſcriptio in annuis præſtationibus locum non habes, tot ſunt præſcriptiones, quot anni, Gail. hic. num. ⁊.
AGAILIO KRECEDIT conſtitutio Saxonica,& ipſe Nic. Vi- gelius cent.i.deciſ. lur. controverſq. 4. recederet, niſi Cameræ autoritas eum deterreret.
SeD VERITOR OPINTO Gailii, per I. 7.§. G. C. de praſeript. 30. yel 40. ann. Myuſing. cent. 3.»bſ. 13. ubi plura præjndicia allegat„Valent. Arithm. in peric. Academ. diſp.. th. 12.per. 28. ff. qubemadm. uſucfr. amitt.
Hocer.claſſ 5.diſp. 1⁊. 1h. 2.it. B. Everh. Bronchorſt. cent, 4. aſſert.. ubi Bb 3 varias

194 varias opinĩoses tcenlet, Author Præjud. Camer. ſub. rubr. AMnui re- Aitus, verſ.z. Simon. à Grœnvveg.in legib. abrog. ad Cod. lib.. tit. 39.1.7. §. ult. n.z. ſeqq. ubi latè hanc confirmat,& Caſp. klock. vot. Camer. relat.103.n. 16.& relat. 13 2.n.1.& ſeqq. Et hanc ſententiam, quæ Mar- tini olim fuit, à pleriſque recepram refert probatque Pererz. in Com. de preſcript. 30. vel. 40. ann. n. 10. LIMITANT DoGores, ſi præſcrip- tio immemorialis interveniat, tum enim& præſtationes futuras tolli autumant, vide citatos Godefredo Anton. in Adverſar. ad banc obſervat. pag. m.ʒ 6. Adde Schurff. cent. 1. conſ. 10. n. 12.& ſeqg. Balb. de pPræſcript. part. 4. quart. part. principal. q. 4. qui tamen obſcure loqui- tur.JCC. Altorph. conſ.8 8. pag. m. 560. Verùm hiſce reſpondet Refe- rens apud Caip. klock. cit. relat. 132. n. 8.
8 2 r. II.
Moneta antiqua, ſi amplius non reperitur, ſolutio fit num- mis uſu receptis; Gail. hic. num. 6.
Diſſentit Matth. Coler. part. i. de proceſſ executiy cap. r0./.17.
Asr VERIOR OPINIO GAITIIT, quam confirmat Berlich. part. ⁊2 concl.pract.3 5. num. 8. ubi pro more longo agmine hajus opini- onis aſſe clas allegat. Carpzov in Ipr. F§. part. 2. conſt. 2 8. defin. 3.n.. ubi etiam num. J. ſubiecit, in Saxonia idem receptum eſſe. AMPLIATuR in caſu, ſi rarior etiam ſit illa moneta, Berlich. d l.n. 10. Carpzov. d. de- pn.z.n.7.
Li II. OCSsSER V. LXXIV.
Annuum debitum, per viam contractus velper ultimam vo- luntatem, etiam futurum in Judicium venit, Gail. hic. u. 3. 125.§. 8 ff.. ae ædil. edict. Hoc rationibus ele ganter coafirmatum vide apud Go- metz. tom. 2. reſolut. c. 11. n. 47. Bernh. Grævæ. conc., 7 4. num. 4.
Szcr. II.
Queritur, ſi creditor ante Conditionem egerit, durante judi- cio extiterit, an audiri debeat- Aff Gail. num.&.
Videri poſſet inanis hæc quæſtio, per ea quę diſputat Bachov. 44§. 30. infl. e actionib: Nos Veſtigiis inhærentes Imperatoris& il- lam rectè moveri puramus; Et contra Gailium rectius ſtatui, cum Jus ex plus petitione quæſitum, hoc in caſu ademptum eſſe 4 bi,ori egem

1 19 legem non videamus, qnin tamen aliæ exceptiones hic dentur. non repugnamus, quæ videri poſfunt apud Manzium ad dick.§, 30. num. 18. 8
LIe. II. OaSERv. LXXV. Szc r. I
Remedium ex capite Reintegranda, etiam Laicis datur, Gail. hic. n. 11.
DiISSENTIT Menochius Recuperand. poſſeſſ. remed. iy. 7.3, num. 6.& alii, videatur Erneſt. Cothm. vol. 2. Reſp jur. 60.n/. 29.
VERIORVERG ESTOPINTO Gailii, quam nuper Gieſfæ pub- lieè ſub præſidio Dn. D. Schuͤtzen/ in concluſ. Legal. ad fſ. qiſp. 2 5.coucl.. defendimus. Vide Cothman. cit. loc. n. o. Gœdd part. ³. 4 ſ. 8. ad ff.rh. 18. ſit. 4. Joh. Baptiſt. Plotoin tr. de inlit. jurand.§.3.n. 4. Aut. Theſaur- deciſ. z 9.n.I. in fin.
z2 cLT. II.
Remediam ex capite Redintegranda non datur eontra ſuc- ceſſorem ſingularom bonà fide& titulo poſſidentem, Gail. hic. num. 11.
DISSNTIENTRs longà ſorie adducit Berlich. part. 1- concl. prac. z1.n. 10.& diſſentit etiam Mynſing. cent. 3. 0b.&5. n. 3& L2. per verba dict, cap. oer quaſcung, injuſtas cauſas.& per cap. cum Eccleſia cauſ.3·g. z. quæ duo capitula generaliter cùm loquantur, generaliter atiam accipienda eſſe volunt, per jura vulgaria, f.1.. J. f. de legat. pra- ſtand. fin. in fin.. de dot. promiſſ. vide Nic. Vigel. in Method. lur. Controv, 169. 3.c.1 G. 7Jegul. 2 1. pag. m. 764.& latè Fr. Perſonal. in tr. de Indic.& tor- tur. q.i.n. 11.& ſeq. Ant. Theſſaur. deciſ. Pedem. 29.u. t.
GaAILIIOPINIOVERIOR videtur, vid. Gœdd. part. 3. diſß. d. ad f th. 18. ubi Menochium eitat. Plures allegatos Fr Perlonali cit. tr. u.r. Joh. Bapriſt. Ploto deinlit. jurand.§.3. n. ſ. Guilh. Onciac. 2. Academ. 55'n. z. Joh. Meichfner. tom. 3. deciſ. Cam. Imp. 13.n. 139. vide ta- men Andr. Fachin. uh. 8 controy. 12. ubi difſentire videtur.
— LI. II. OBSERVv. LXXVI. Spoliatus à judice ante omnia reſtituondus eſt, Gail, hic. u. z⸗ per.J 6... C. und. vi. J. x. de reſtit, ſpol. Duo ptæjudicia refert Godofr. othon in Adyerſar, as hanp obſery a,2.ag.m.37. Vultei- yol, 3·conſ. Harp. 23,

196
22 ½.17. Caſp. Klock. tom.⁊. conſ. 72. num. 34. Carpzov. lib. z. reſponſ. Nlector.tit. 10.reſp. 101.u. 49. AMPTIAruR in prædone, Gail. hic. n. 8. per. c.5. J. de reſtit. ſpol. latè Schvvanman. de iiffer. lur. Ciil.& Camer. aiff. 51.n.1 1. ſeqq. perl. 6. S. i. C. und. vi. G arg. l.3.C. de duob. reis ſtipul. Carpz. ib.ꝛ. eſponſ. Blector. tit. 10. reſp. 10¹.. 1. Mart. Uran. tom. 2. conſil. Sr„. 8. per. l.4·. 26 H.deuſur. ꝗ uſucap.Joh. Meichſn. tom. 3. deciſ. CLam. Imp. 13. n. 142· ubi bonam fidem non tequirit. Everh conſ.z2,n. 28. Guilh. On- ciac. QQ. Academ.[z. num.J inſin. D1SS2NTIENTIRuS Erneſto Coth- man. pol. 2.reſponſ. lur. 55. n. 136. G ſedq.& Roland. à Valle conſ. 89. u. 36. vol.321.ſatiſfecit Sc hvvanm. cit. loc. n. 4.Fruſtra etiam fallere pu- tat Vincent. Caroc. Tudertin. de except. 12 5,5. 180. ſi prædo notorius ſit,& ſimul conſtet nullam ipſi competere defenſionem.
LIMITAruR prior Gailii aſſertio ab Alexandr.& Bald. 1. in iis qui in cauſis Eccleſiam concernentibus ſpoliati lunt. Idem ſta- tuere videtur Martin. IIran. tom. 2. conſil. 22.n. 20. Sed rectè refutan- tur à Regner. Sixtin. vol. 3. Conſ. Marp. 9.. 10. G II. LIMITATuR 3. ſi quis ã ummo Principe ſpoliatus fuetit, Caſp. Klock. tom. zconſ. 2. n. 62. G 63. Sed nechæc indubitata eſt. Alias limitationes Ant. Ca- pyc. deciſ. Neapolit. 77·& Nicol. Everh. conſ. 76. n. 5. G 6. ubi videri
poſſunt.
L1. II. Oas ERv. LXXVII. SEcr.
Mulier Beneficio SCti Vellejani renunciare poteſt, certio rari tamen debet de beneficio competenti, Gail. hic. v.2.
DISSENTIuNT ſimpliciter, quo ad prius, Matth. Berlich. part. ⁊.concl. pract. 19 n.16. per l. 22. C. a8. SCT. vellefau. Plures Autho- res n. 19. refert, quorũ etiam aliquot civavit Cludius in comment. de con- dict.indebit. cap.8.n. 26. Adde Hunn. ad Treutl. vol.. diſp. 25.tb. 4.g. T. Weſenb. in paratitl. ad SCt. Velej. n. ult. Arum. exercit. 19.·th. d. lit.B. Donell. ib. 12. comm. c. 32.
Sup vERIOK OPINIO GAIIII. perrarionem, quòd dentur caſus, quorum reſpectu de Jure Civili teneatur renunciare, vide Autheut. matri& aviæ.& l. fin. C. quand mulitr. ofnc. tutel fung. ſeſ. Vide Godofr. adl. uſt.§. penult. ff. aa sCt. vetej. lit.. arg.1.5.. 4e iranſa.& quam plurimas limitationes ipſe Berlich. quæ pro noſtra tuenda faciunt, cit. s.. 26.& ſegq. refert. Andr. Cludius Ale Te h Men 33
e

197 Adde Andr. Reuchbar. part.. QQ Iur. Civ.& Saxos.3 4. u.. Noſtre, opinionis defenſores à Berlich.cit. loc. n. 14. felati ſunt, Carpzov. lpr. F.§. part. 2. cenſt. 16. defin. 19.n. 1.& ſeqq. Addatur Reformation Ord⸗ nung an den Chur⸗Fuͤrſtl. Mayntziſchen Hoff und weltlichen Ge⸗ richt zu Mayns. verſ. Sintemahl uns dann bericht. ꝛc. Joh. Gæœdd. vel. I. conſ.· 4.34. G177.G 178. Phil. Meyſter. in ſpecul Notariat. ib. 2. part.. tit. 5.2. 17. Simonà Groenvveg. e legib. a5reg. ad lib. 4 fit.. Cod. 1.23.. z. Ant. Teſſaur. deciſ. pedemont. 222.14.3.
Sac r. 11.
Malier nou certiorata de Beneſicio, ſi juraverit, firmiter re- aunciat, Gail. hic.. 10.
Dissanrir Viacent. Caroc. in fr.&e Exception. 8 7./.3.
SiD VERIOR OPIRHIO Gailit videtur, per text. in Authenf. Sa- eramenta puberum. Cſi adverſ. vendit. pro hac plurimos Dd. copiosè i Berlich. part. 2 concl. 9./½. 9. citatos conſule. In Regoo Neapoli- tano etiam obtinet, Joh. Aloyf. Riccius in Collect. deciſ. collcſt. 29 5. Hieron. Panſchman.„art. 1. 4.10.. 46. G 47. De Jure tamen Saro- nico cettioratio requiritur ſimpliciter, Carpzov. ſupr cit. lec.. 8.& ſeqq. ubi diſſentientes refutat. Idem diſpoſitum im Fuͤrſtl. Heſſi⸗ ſchen Landrecht der Ober⸗Graffſchafft Catzen. Elnbogen /part. ꝛ tit. ſ. von Bürgſchafften. verſ. alſo ſetzen ꝛc. Inſuper ibidem requiritur, ut vel in judicio, vel coram duobus teſtibus renunciatio fiat.
Lr. II. OBsSARVv. LXXIIX.
Donationes propter naptias& dotis inæqualitas, non qui- dem de Jure Juſtinianæo, attamen generali conſuetudine admitti- tur, Gail. hic. u. 2. Et hęc quęſtio vana videri poſſet, cùm reperiantut quidam autumantes donationẽ propter nuptias hodiè planè in de- ſuetudinem abiiſſe, quos videre licet apud Bernh. Gtæv. concl. 75. n.z. Adde Caſp. Klock. votor. Gamer. relat. 4.8. 257.& multos citatos, ied vide Rittetshuſad Nov,.. c..n. 7. Carpzov. in I. P.. S.. z. conſt. 42-defis. r. in fin.& part.⁊. decſ. Aur. 16 8 in fin.
Asr vERioR oOrlnro GAlLI,& de Jure Juſtinianæo æ- quis paſſibus ambulare probat Fr. Hottoman. in tr. e date. v. 21.(etſi aliquot abſurditates donationis proptet nuptias, ibidem u. 22. G Sas. enumerare audeat) Evolvantur Fr. Catdinal. Mantic. de tacit.
Ce& anbig.

198 & ambig. convent lib. z0. tit a n. 15. Treutl. vel. 2. Diſp. 7. ih. 4 lit. G. in fw. Caſp. Klock.cit. loc. n. 299 G 300. Hahn. in Nor. ad N eſenbec. tit. ae lu- re Dot num. il. Subjicit tamè tit. ſeq num. z. in Ducatu Lũneburgenſi ra- tò doôtem& non niſi prægnantibus de cauſis donationem propter nuptias exce dere poſſe quoad quantitatem: In dubio tamen æqua- litas illa præſumitur, Andr. Kohl. part. iide pact. 4otal. n. 62.
LI B. II. OBSERVv. LXXIX.
Luerum dotis locum etiam habet in dote promiſſa, Gail. bic. vum. i. perl. 43.. I. verſ. Sedis. ff. de adminiſt.& peris. iutor. Hunnius ad Tr. Vol. ⁊. Diſp. 7. th. 1. quæſt.. in fin.
LIuITATuR à Myaſingacent. 3. obſ. 100. u. 3. ubi præjudieium Cameræ allegat. Conciliarionem tentat Græv. hic. concl. 79:1n. 4.
L 1 B. II. OBSpR v. IX XX.
Statutum de lucrandà dote locum habet in deſponſatà, etſi copula carnalis nondum intervenerit, Gail. hic. n.3.
DissExTIENTBS habet Grævæus comll. 80. n. 8.& Hilliger in Don. Euucl lib. ⁊ 4 6. 5.lit. D. in addition.& Jure Saxonico idem diſpoſi- tum eſt, vide parte 3 conſt. 9. Godofre d. in not. ad Schneidny. ad tit. de nupt. ſub rubr.de pponſal.n 4.lit. C.pag. m. 94. Dan. Moller. 1ib. 3. ſemeſtr. c. 23. Hunn. ad Tr. vol. ⁊·diſy. 7.1b.1. in fiu. g. 7. Adde tamen omnind Ber- lich. part. 3, concl.pract. 25. 27.& ſeqq ubi paulò aliter. Diſtinguit ſœ- hauſ.part.z. Peric. Academ. quaſt. 24.
Pro Gailio vide Paul, Berens. diſß. 1. Hb. 1. ad inſtit them. 4. f. 2. Imperatoriâ deciſione hanc quæſtioném indigere vult Mypſing. cent. 6. obſerv. 78. Ut ut verò in calu ubistatuto certum mihil conſtitu- tutum, qihiftutiùs quàm pactis de hac re diſputandi ambiguitatemn prævenire, prout quoque contuluit Cothmannus Reſp. 88. vol. 1. In NreATIVAM tamen nunc tranßre placet, quam& probat Ant. Matthæide Sucteßion. D'ſp. 1. 15. th. 8. ubi plures.
LrB. II. OBS ERV. LXXXI.
Dotis privilegiom habet locum in dote confeſſata, ſi ejus ſo- lutio probata fuerit, Gail. hic n. 3 per Authent. ſed jam neceſſe. C. de donat. ant. nupt. Ant. Guibert. Coſtanus. in comment. de Dor. c. ult. u. 14. Myn- fing ceut.2.ob.6l. Aram. dip. 15. adinſt. parerg. 2. ut. C. Vide Carpzov. Ipr. F.

199 Ipr. F. S. part. 2. fonſt. 44. Lefin. 0.n. 1. G 2.& expreſſiuspart. 1. conff. 22. def 7 2.perl 12 in med. verſ.ſi tamen reiſa fuerint marite datæ. C. qui potior. in pignor. hab. LIMITATIONIS quaſdam vide in definit. ſeqq. 76.77. 75. G79& apud Fr. Catdin. Mantic. de tacit.& ambig. convent. lib. 11. tit. 20. G 17.
Jurata tamen confeſſio mariti de dote recepta nocet Credi- toribus, Gail. hic. n.9. à quo tamen rectiùs recedit Dn. Carpzov. iu Ipr. F. S.)art. z conft. 28 deſin. 73.7. 4. I. propter falũtatis ſuſpicionem, quæ juramento non purgatur. II. quòd juramenti virtus& effe- ctus tertio præjudicare nequeat, per cap. 14. G 1bz Panormit.„. 3.. de Iurejurand.
Lr 3. II. OBSEBRv. LXX XII.
Dote non conſtitutà omnia bona uxoris in dotem data non cenſentur, Gail. bic. n. 3..
DrSSENTIT Menoch. lib. 3. præſumt. 8. qui putat ſi mulier nullam dotem dederit& deinde omnia bona marito ſimpliciter tradiderit, pro dotalibus habenda eſſe. Ad hanc tamen dittinctio- nem reſpondet Hunn. ad Treutl. vol 2. Diſp. 7 th. 4.lit. E. 7. 29. Verior ergò manet opinio Gailii, dotis enim cooſtitutio eſt facti,& proin- de probanda, Carpzov.in l. P. F. 6. 2art. i. conff. 28. Defin. 8. num. 4. ad- de Fr. Hottoman. tr. de Dot. n. 59. Hunn. ad Tr. vel. 2. 4ip. 7. th. 4. quaft. 28. Welenbec. conſ. 25. n. 3. vide tamen num. 3. in med. bene hanc firmat Bocer.claſſ. ⁊ diſh. 18. th. 33.& dicit, quòd Dos conſtituatur vel pacto vel contractu vel pollicnatione, neutrum verò hic interveni- re, allegat inſuper. I. 72. f. de lur. Dot. Vide tamen Hahn. in Not. ad Veſenbtit. de lure Dot. num. G. nam valet matrimonium contractum etiam abſque Dote, Gail. hic. n.3. per ,hin in pr. C, de repud.1. fin. C. de do- nat. ant nupt. Fr. Hottom: ty. de Pot. n./71. Catpzov. Ipr. F. 6. part. 2. conſt. 16. defin. I1. n. 6. Welenb. confil. 6. u. 1. Etſi enim quoad hoc diſſen- tiant quidam per lult. C. ad SCt. Vellej. I. 25.§..f.. quæ in fraud. Credit. Adhæctamen reſpondet Fr. Hottoman. intr. cit. de Dot. n. 72. Vide etiam Bald. Noveſl in tr. de Dot. part, i0*ꝓrivileg. 1. u. 38.
LIB. II. OsSERVv. LXXXIII. Dosconſtante matrimonio ob Vixi inopiam repeti poteft,
Sail. hic. n.3. Bocer. l.2. diſp. 18.tb. 61. it. B. Imò& hoc caſu Jus præ- Cc 2 lationis

200 lationis habet, Carpzov. Ipr F. S.part. J. confe. 28 defn. 69.„. 4 G ſe-9. Obiter addo, inopiam variè probari, quod late deducit Berlich. part. I. concl. praſt.73.n. 87.& ſeqq.
AMPLIA ruR quoad donationem propter nuptias, quæ pacto vel ſtatuto debetur, Gail. cit. n. 3. Bernh. Wurmbſer. lib. 1. eb 37.„. 4. cujus ratio redditur à Gailio hic. u. 2. infn. quòd donatio propter nuptias quoque ſubje cta ſit oneribus matrimonii, quam tamen fi- ne cauſa falsè deridet Fr. Hottomann. tr. de Dot. u. 22.
LIB. II. OBSRRVvV. LXXXIV.
Mnlier obærato Marito ſcienter nubens, cautionem de reſti- tuenda dote petare poteſt, Gail. bic. num. 9. Treutl. vol. 2. diſp. 7.th. 13. it. A.
3 DISSzHTIT Bald. Novell. in tr. de Dot, part. 7. privileg. 16. quòd mulieri adhuc privilegium ex lege, ubi adhuc. 1. 29. C. de Iur. Dot. competat, non ergò ad cautionem confugere debeat. Nrauz OBSTAT, qyuod fidejuſſores dotium non dentur, per tot. tit. C. ne Hᷣdejuſſ.do. dent. Reſpondet enim Hunn. ad Treutl. cit. loc. q. †8. quòd fallat hoc in caſu. Sed contra Gail. tutius& hic concluſerimus, Vid. Bachov. ad Tr. vol. 2. di⁵f. 7. tb. 4. lit. H. ubi de hoc caſu nec accuratè ſatis quæri putat, cùm fiqejuſſores in eventum paupertatis interve- nire velle non præſumantar.
LIB. II. OBSERVv. LXXXV.
Maritus locupletior factus, dotem ex cauſa inopiæ reſtitutam repetere poteſt, Gail. hic. n.3. in fin.
DisSENTIT Barboſa in ſi conſtante: ff ſolut. matrim. num. 32.& Camp. part. 3. 7. 47. teſte Treutl. yol. 2. 4iſp. 7.tb. 13. it. 4.
AT VERIOROPINIO GAIIII, arg.1.2 f. ſolut. matrim. adde Treutl. cit. loc.& Bachov. cà de ratione„quòd res facihuùs ad primam naturam redire ſoleat, cum dos penes maritum eſſe de- beat.
LIs. II. OBSERXVv. LXXXVI. Confiſcatis ex delicto bonis wariti uxor dotem ſuam ſalvam habet, Gail. hic. n.1.& ſegq. per l. quioquu. C. ad I. 1ul. Majeſt. imò manu inje ctã poteſt illa occultare, ne à fiſco occupentur, Myoſing. decad.
6, reſponſ.

281
6.reon.5a.².18. imò in pari causà, ſi concurrat mulier cum fᷣſco, illa præferenda, Gail. bic. num. 5. quod tamen limitatur in cauſa Pri- mipilari, vide Gœdd. vel. 1.10nſil. Marp. 24,6.170.
LIB. II. OassEV. LXXXVII.
Maritus, dote promiſſa& non ſolutà, uxorem expellere pot- eſt, Gail. hic. n. 2. per text. in l. fn. C. ad SCt. Vellejan.
CourRARIA opinio quior videtur Fr. Hottomanno in fr. de dot. n. 71. G 72. pet Noy. a2. c. 7. Noy. /3.c. G. Noy. 117.6. 3. Subjicit ibi citata leg. ult. per Novellas derogatum eſſe, vide eum n. 72. Hunn. ad Treutl. vol. z. 4iſp. 7. tb.. 4.37. ubi ad contraria reſpondet.
LIB. II. OBSERVv. LXXNIIX.
Spuriam Pater ob Jus Canonicum dotate tenetur, Gail. hic. num. 1. DrSSENTIT Alexand. in I.-. f. ſolut. matr. n. 18. Vide latè Ga- bricl, Paleot. de Spur. cap. 49. num. 3. lit. I. ubi ipſi ſatisfacit. Hunn. d Treutl. vol. z. Aiſp. 7. th. 2. 4.14..
Ar vrRIOR OPINTO GAIIII, per cap. f. J. de eo qui dux inma- trim. Pale ot.cit.c.a9. Bocer. claſſ.z. Diſp. 18. th. 3.& ibi largiter citati, laꝶ Grævæus hic. concl. 88. per tot. Dos enim in aliment orum locum ſucce dit, Carpzov. in Ipr. F. part 2. conſt. 48. defin. 20.n. 10.
De Jure Civili autem Pater Spurius, ne quidem alimenta de- bet, Cail. bie num. 1. Mynſing cent. 1.26 33. num. 2. Hartman. tit. 37. obſ. 3 n. 1& tit. 43.90.9. Kichter, part. 2. deciſ. 88. num. 33. Idem de Succeſſ. ab Inteſt. ſect. 1. membr. 3. num. i. Rittershuſ. ad Novell. part. 4. cap. 2. n. z1. Ratio evidens eſt, quia Pater incertus eſt,& tantuͤm ille Pater di- citur, quem nuptiæ demonſtrant, I. 3. f. de in jus vocand. Aliud quoad xquitatem Juris Canonici, Gail. hic, num. 4. Palæot. de Notb.& Spur. Fil.cap. 46. G 47. Dn. Carpzov. inI. P. F. F. part. 3. Conſt. i 4. defin. 1I. n. 1. G 2. Fr. Card Manric. de tacit& ambig. tauvent. ub. 13. tit. 37. num. 27. Richterlcit membr. 3.3. Kittershuſ. alleg. ſoc.n. 29.& Richtercit. deciſ. 38.n. z. Et hæc etiam Moribus noſttis recepta eſt, ita ut Spurii alen- di,& Filiæ dotandæ ſint: Exceptiònem ſtaruit Carpzov. in I.P. F.§. part. 2 defin 18 conſt. 104 quòd alere nou cegatur, ſi habeat Filius un- de commodè ſe ſuſtentare poſſit: Quam tamenexceptionem Confultiſſ. Dn. D. Schut inpralectionib. Publis ad Aater. ſucceßionis ab
Ce 3 Inteſt.

. 202,
Iuteft. quo ad mores noſtros: non agnovit, cùm idem etiath in legitimis receptum I. 5.§, 7. ie agnoſc.& alend. liber. Inceſtuoſis tamen liberis et- iam de Jurecivili alimenta debentur per l. 4. C. de alend.liber& Parent. Neque contrarium probatur ex Auth. ex complexu. C. de Inceſt.& inutil. Nupt. Reſpondet enim Dn. D. Schuͤtz ait. oc. quòd Authenticam ho- mo privatus lrnerius ſcil.compoluerit,& proinde ex fonte Noy. ſeil. 39. cap. ult· explicanda veniat.
LIB. II. OBSERV. LXXNXIX.
Uxor efficacitet in eodei Inſtrumento ſe tum obligat, ſi pro- betur pecuniam in ejus Utilitatem verſam eſſe, Gail. hic. 6.3. Johan. Gutieretz. lats& eleganter pro more ſolito lib. z. QO. 29. per tot. præcipuè verò num. z. non tamen ſufhejentet probatur, ſi maritus,
poſtquam ſemiplenè probaverit, ſibi Juramentum deferripetierit,
Berlich. part. 2. Concl. pract. 19. n. 79 per Authent. f qua mulier. C. ad 5t. Vellejan. de quo tamen non immeritò dubitamus, præcipuè, ſi judex tale deferat juramentum. Neque obſtat dict. Auchent. in qua dici- tur, quòd manifeſtè probari debeat. Reſpondetur enim, manife- ſtam probationem fieri, ſi ſemiplenæ probationi juramentum ad- datur. Sic confeſſio uxoris judicialis ipſi præſudicar, Gail. hic. u. 5. per cap. 6. X. de renunciat. Berlich, part. 2. concl. 19. u. 76. hæccnm cöͤn- feſſio omnes alias ſuperat, Kegner. Sixtin. vol. 1. conſ. Marp. 11. n. 35. G& 38. Gœdd. vol. 4. conſ. 16,n. 140. Caſp. Klock. tom. 3.couſil. 108. n. 19. Imò ita confeſſi pro condemnatis habenrter, Regn. Sixtin, tom. 2. con- ſil. 3. n. z. Quod tamen fallit, ſi extra judicium fiat, Referens apud Klock. Votor. Cameral. relat. 126.n. 58.& ſeq.
FRuSTRA DISSENTIT abaſſertione Gailii Grævæus hic. concl. 89.y7. 14. quod enim exempli loco ſubjicit, ſingulariſſimum eſt,& licet minis vel verberibus coacta mulier promittat, ſe in judicio ta- lia fateri velle, attamen coram Jadiee contrarium proponete reve- lare que poteſt& debet.
. L 12. II OpSERV. XC., Mater Tutrix, ratione debiti, Tutelaris in carcerem detrudi Poteſt, Gail. bis. uum. 4. Hujus opinionis Patronos operoſè allega- vit Proſp. Farinac. Quaſf. Crimin. 27. num. 61. Judicis arbitrio com- mittit Bernh. Græva. Lic concl g0⁴uſider. 1. num. 4. in jfin. 5 209 188EN-

203
DfSszMTTr ümpliciter Proſp. Farinac. cm. quaff. 27. num. 62. & 63. E ibi citati.& quidem rectè propter generalitatem textus in Noy. 13 4.(4p. 9.
L rs. II. OCasa/ v. XCI.
Ornamenta Mulieris pretioſiora in Dominio Mariti ſunt, Gail. hic.„um. ſ. 2—
De Jure Saxonicg autem Gerada ſen prnamenta muliebria Propriè ſunt in patrimonio uxoris, Manth. Beflich. part. 2, concl. prack. 15. num. 36. An verò ornamenta Muliebria d. Marito uxori tradita, co mortuo uxoris ſint, vide apud Arnold. Reyger. ad obſerv. 24. Myuſing eut.5. 3
L I S3. II. OAS Sv. XCII.
UIxor ratione Bonorum paraphernalium non habet privtle- gium prælationis, Gail. hac. num. 10.
DiISS2NTIT Matth. Coler. deciſ. 57. num.z. 4.&. quo ad jus Saxonicum. Weſenbec.is additienib. ad Joh. Schneidvvin.§. Eſ.& aliud. ult. uſt. de Donation. num. 6. ſub. lit. E. ſunt qui-Mulieri Hypothe- cam etiam negant. multò magis itaque jus prælationis, vid. Rich- tet de lur. G& Priyilig Credit. quſh.&.9. 171.· ſed vide Bachov. depignorib. i. 1. 64. 9 num. 13.
VIRTOR OCPINIEOGGaAlLTr, Adde Mynſng. cent. 50ſ. 4. num. 3. G tent. 6. obſ. 45. uum. 2. Fr. Card. Mantic. de tatit.& ambig. Convention. lib. z0. tie. 3. uum. 7. Carpzov. iml. P. F. S. part. ⁊ conſt. 28. defin. 86. KÖp- pen, Deciſion. quæſt 29 num. 3. Noviſſimè Merlin. de pignorib 116. 3. tit. 20. quaſt. 14. num 6. ubi plures. Richter cit. diſp.§. p. 168.& ſeq Er de re- ſpe ctu Jutis Saxbnici eàm vertorem pronunciat Catpzov. dict. loc. aum. 3. G ſe*†.
I. 1 3. II. O.3 1 E R v. XCIII.
Parentum confenfusad Matrimonium de Jure Canonico non requltitnt Gail. bic. num. 3.& infra.*b.9 5. hum.. per cap. G. X. de Raptor.& tap. G.Xde condition appoſ. Thom. Treviſan. in Tr de Sponſalib. hatt. z.reqnifit 2 π ½3 Pr. Hotom quaff.iluſtr. 9. in. in. Dan. Moller. hb. I. ſemeſtr&a. 4 7. num. 1z.
DissENTruNT alü, qui eriam de jure Canonico conſenfum
requi⸗

204 requiĩtunt, vide apud Bern. Murmbſer.lib.. tit. 39.2b+1 9. per cap. aft- ter.ʒ0. q ſ.& cap Noſtr ates. 3. quæſt. ſeap. 0s omnu. cap. cum honorantur. 32. quaſt. z. Bocer 4l,. 4iſb. 9.th. 8. Paul. Cypræ. 4e Sponſal. cap 6.. 6. num. 3. & ſeqq Ft. Duaren. ad tit ſolut. Matrimon. Ant. G uib. Coſtan. in com. de Mat,im ſub Rubric. Ie Ritu. Nupt. num. 100.9. 16. Alii DisriNGuuuT inter Canones Antiquiores, qui omninò deſiderent conſenſum pa- rentum, Argentoratẽſes, vol. confil. ĩ1 num. a. G ſeqq. Addantur Mon- ner. fe Clandeſtin. conjug 1⁷. 41.& Joh. de Müaſter in Tr. 4e Sponſal. ar- 3ic. It..m. 162. Et tecentiores, qui non, quos ſi intellexerimus de Sr- nodo Tridentinà, rectè ſeatite püramus, Magnif. Dn. Cancell. Schütz. Exerc. 3.th. S.lit. C. Ingepaur. Exerc. 3. auaſl. 6. per Synodi Tri- dentin. ſeſſ. 24.·cap.i. verba vide apud Conſultiſſ. Da. D. Schuͤtzen/ in laudat. diſſert. i. 4eConnub. Princip. theſ. S. Verùm nec intet Catholicos ubivis recepta, teſtante Chriſt. Beſold„art. Confil.z 6. num. 6. adde Auguſt. Thuan. lib. 3 hiſtor. ad an. 1555.& laudat. Beſold. part. 4. confil. 143. num. 16. ubi multos Theologos citat: Et in ſpecie in quantum ab hac ordinatione Gallia, Hiſpania, Portugallia,& Belgium teceſ- ſerint ex probatis Authoribus probat Da. D. Schuͤß eut. Diſſert. 1. theſ. 66.
LIB. II. OasERV. XCIV.
Tranſactio ſuper matrimonio non valet, Gail. hie. num. 14.
Intelligere tamen debemus eum de matrimonio diſſolven- do, in terminis vide Treutler. vol. 1. duſp. 7. th. 4.lt. 4. Bocer. cl. 2. dip. 10.th. 14. per cap. ult. X. de Tranſaction. Ioprimis V. Dn. Nebelkrah. Prof. Gieſſ.daciſ.i 4. per tot...
LArefr ELEOAMNTER de hac controverſia agit Petr. Heig. 1il. 2. quaſtion. 16. ubi accuratè diſtinguit, quando tranſactic in cauſis Matrimonialibus locum habeat.
LIrn. II. OaSERVv. XCV. Sucr. I.
Quac. An Filia contra conſenſum Parentum nubens exhæ- re dari pocſit⸗ Drsrixe urr. Gail hic. num. 17. an diguo nubat, anla- digno: Prioti calu putat Filiam exhæredari non polle, altero verðᷣm poſſe. Et ita etiam diſtinguit Sichard. adl. 4. Cde Sponſal.num. 6. Ali-
tet docidit ad Auth. von icei. C. de liber ꝓraterit. num. 4. ArIrR DisriN- Guir

20
auur Fr. Hotomann. Queſtion. iluuſtr. 9. nempe quòd Filia(ſiparen- tes eam intra 25. Ann. elocare diſtulerint) ſine metu exhæredatio- nis abſque conſenſu Parentis nubere poffit, per arg. à contrario ſenlu ductum ex Auch. ſea ſi poſt. C. de Inofic. Teſtam. Noy. 115. cap. 3.§.11. Et ita quoque Dn. Cancell. Schũs eit loc.lit. B. Barbos.. in leg. i. ſolut. Matrim, part 4. num. z1. Frantzke. Exerc. 2. quaſt. 6.
Szdr. II.
Paupertas à Teſtimonio non repellit, Gail. bic. num. 20. latè Chriſt. Beſold. art. 3 Conſil. 1ο. num. 24.& ſeqq. Ne quidem in Ma- trimonialibus cauſis, Aym. Cravett. tom. 6. Conſil. 991. num. 104. abi plures.
Diminuitut tamen fides Pauperum, Referens apud Caſp. klock. votor Cameral. Relal. 131. uum. 3 5. Et in criminalibus, ſi ſint le- ves perſonæ, non facile admittuntur, Jul. Clar. lib. ſ. ſentent.§. n. quaſt. 24. num. 11. Paul. Pariſ. vol. 4. confil. †4 num. 27. Addantut Eman. Soa- retz. Commun. opin. lit. P.num. 9.& Thom. Metzger Conſil. Criminal. 15. num 9z. Allegans tamen paupertatem cam probare debet, Jaſon. Magn. vol. I. Conſil.o. num. 23.
Lrn. II. OBsSERV. XCVI. SEcCr. I.
Turores ex Conſuetudine etiam Curatores manent, Gail. bic. num. i. Poſſunt tamen ſe à munere tutelæ poſt pubertatem Pu- pilli exonerare, Gail. hic. num. 6. quòd tamen de Jure Bavarico non ſervatur, vi ſiquidem Bavarici juris Tutor Curatelam ſuſcipere co- gitur, Joh. Franc. Balthaſar. pract. Reſol.tit.. Reſol. 3. num. 6. in pn. Secus autem eſt in Ele ctoratu Moguntinenſi, videatur des undergerichts ordnung des Ertz Stieffts Mayntzltis. von Curatorn. verſ.1. Optimè hoc in caſũ proviſum eſt in der Statt Franckfurt erneuerten Refor. matlon part. 7. tit. 8..3.& ſegg.
E c v. II.
Regulariter invitis minoribus, curatores non dantur, Gail. bic. num. 2. per§. item inviti, Inſt. de Curator.
Aliter Hier. Treutler. vol. z. diſp.&. tb. 8. lit. 4. in fu. ſtatuit, quòèd hodie etiã invitis dentur, quòd probart per conſtitut. Polit. zu Aug⸗ ſpurg de Ann. 1548. tie. von den Pupillen und minderjaͤhrigen&c. 5.1. G:. vide etiam iplum Gail. Uib. ⁊.ob.108. ſub.n.5. d1 2.

206
Et hæc opinio etiam in jure Bavat. recepta, teſte Joh. Fr. Bal- thaſar Pracl. Reſol. tit.5. Reſol. 3. num. 6. in fn. ſequunturq́ue Bocer. cl.⁊. diſp. 15.th. 11. Beſold. in Delib. Iur. ad lib. 2 6. G 27: quaſf. 8. Sed rectiũs ſe- quemur Gailium, cum quo ſentiunt Magn. Dn. Cancellar Schuͤtz Exerc. 4.·th. 2 0.lit. B. Ludvvel. Diſp. 3.ad Inftu. th. 9. ubi plures.
Sanè an non utilius minores etiam invitos curatores accipe- re, non quidem operolè nunc inquiremus, in genere ſanè pronun- ciare prohibet tum variétas Ingeniorum, tum variæ iterum Limi- tationes, quas Dd. hicadhibent, vide Cyprian. Regner. ad§. z2. Inſt. de Curatorib: Bachov. ibid. Beſold. cit. loc.
LIB II. OBSEKvV. XCVlII.
Filiatio, ut rectè probetur,:ria articulanda funt, Gail. hic. num. G. Grævæus hic. concl. 97. Aliter Joh. Maſcard. de Probation. concl. 797. num. z. verſ. Ego.&c. qui putat fufficere, ſi probetur quaſi poſſeſſio Fili- ationis: Et rectè quidem, hujus enim articuli probatio efficit, ut onus probandi contrarium in adverfarium devolvatur(& ita in terminis ſtatuere Chriſt. Beſold. part. 6. conſil. 29 7. num. 10. præter „ſpem& ex improviſo invenio) præcipuè, quòd probatio Filiario- nis difficilima credatur, Jac. Menoch. conſil. 816. num. 26.& proinde leviotes probationes admittendæ veniant: D. Carpzov. in l. P. F.§. part. i. Conſt. 16. defin. ⁊6. num. 1.& 7. Jac. Menoch. conſil.. uum. 18. G Be ſold. cit. ioc. quæſt. 1. num. I.& ſeqq. Imò ſolam Famam ſuffcere exiſti- mant CarpzoV.lb. 3. Reſponſ. Plector. tit. 7. 7eſp. 65 num. 12. Vulte jus. rol- 3. Conſil. Marpurg.3 4 hum. 56. Jac. Menoch. conſil. 816. num. 34.& in quas poſfeſſionem Filationis quem conſtituere voluit Menoch. conſil. ꝑ um 26. Vide tamen Conſil. 21. num. 1l.
Erb. II.OS ER V. XCVIII.
Mulier adſecunda vota traſiens cum confenlu liberorum, non amittit proprietatem rerum relictarum, Gail. bic. num. 19. Hartm. lib. 2 pract. obſ. 7 num. 3. Mynfing. cent. 5. obſ. 24. n. 8. Conful- tum tamẽ eſt, ut libeti de pænis legalibus certiorentur, Jalon Mayn. vol. I. conſil. 53. num. 8.& ſeqq. prœcipuè num. ir.
CoNTRARIuS E8T Bald ad Rubric. Cod. de ſecund. Nupt. re fe- rente Joh. Tileman. in tr. de Succeſſionib. quibus turbato mortalitatis ordi- ne defertur Haredit s, cap. 3. num. 7.
Veritas

207 Lrb. II. OBssERv. XCIX.
Veritas convitii non excuſat injuriantem, niſi forſan Keip. interlit convitium ſcire, Gail. hic. num. ꝛ. Cyprian. KRegner. diſp. z2 2. ad Inſtit. num. 17. Bocer. de Famoſ libell. cap. 3. num. 8. Matth. Stephan. ad Artic. 110. Conſtit. Criminal. Caroli y. pro qua opinione facitl. 18. Ffde Injur. 1.33 ffesd.
Contraria opinio ſimpliciter verior videtur, conlulantur Neſenbec.in fin. Tit. de Injur. Beſold. in delibat. ad. lib. 47. ff. quaſt. 19. ex quorum dictis tale formo atgumentum, poſito injuriandi animo, pomttur effe ctus, ſcil. Iajuria, ſed in eo, qui non legitimo modo manifeſtat delictum conſpicitur injuriandi animus. Ergo.
Minor probatur ex l. 29.§. 2. f. ad leg. Aquil. addatur etiam Mynſing. cent. 4. bſ. 4. num. 4. Joh. N urmbler. in Nucl. Iur. Con- troyerſ. lib.4. tit. 4. Controverſc3. Treutler. vol. z. Diſp. 30. th. ſ. lit, G.& hanc expreſsè confirmat Gœdd. vol 4 conſil Marp.ſ.num. 72. Caſp. Klock. vol. 3. conſil. 484 · num. 75. ubi dicit, non exculſate ab Injuria, veritatem vel intereſſe Reip. ſi eo caſu animus injuriandi adſit, Be- ſold part. z confil. 28. num. 6. Negare tamen non volumus, injurian- tem hoc modo mitius puniendum eſſe, Conlultiſf Dn. D. Schuͤtz in dictat. ad ff.tit. de Injur.& famoſ. libell. ſub Doctrin. de objecto, arg. artic. 110. Conſtitut. Crimin. Caroli V.& ita intelligi etiam poteſt Magnific. Dn. Cancellat. Schuͤßz. Exerc. 19.th. 5.lit. B. Treutl. vol. 2. diſh.30.th.5 lit. G. Welenb.in parat. ad tit de lnjur. num. 8.
Fallit, ne que injuriarum tenetur, ſi quis extra judicium, verbũ injurioſum ſed tamen verum dixerit, ſi fiat correctionis cauſa à proximis, Mart. Uran. tom. J. conſil. 4 num. 29. Aliud eſt, ſi extra judi- cium& ſine cauſa dicatur, quod latè probat, num. 30. E ſeqq. Mo- deſtin. Piſtot. yol. z. conſil. z. num. 2 4. Carpzov. lib.2z. Reſponſ. Elector. ti. 6. Reſp. G&t. num. 6.1, 5. C. de Infur. Joh. Baptiſt. Cæſat in conſil. ⁊2. num. 17. in caula injuriarum, quod extat in tom. 1. conſil. llluſtr.& celebr. Ic.& Academ. 1.
Las. II. Oss EKRvVv. C. Duellum ob defenſionem honoris Nobilis& miles recuſate nequeunt, Gail. hic. num. 7.
Imo Duella variarum Gentium legibus„Longobardorum, Dd 2 Salio-

20 8
Saliorum, Ripuariorum, Anglorum, Burgundiorum, Danorum, Alemannorum,& Normanorum approbata leguntur, Vid, Bodin. de Rep lib. 4 cap. 7.ꝓ. m. 742. Et in ſpecie de Romanis& Germanis te- ſtimonium perhibet Fr. Hottomann. Iib. 3. Obf 15. De veteribus Gallis teſtis eſt Barclaj. in part. 4. ſatr cap. 3. pag. 26 7. De Muſcovitis id teſtatur Joh. Hier. im Hoff n ſingular. Politic. Ratione Status. 12,. m. 164. De Danis veteribus idem aſſerit Ant. Bullæ. in diſcurſi. de trib ge- ner aliſſ:pratept. lur.⸗. m. 6 5. Sic Fronto Danorum Rex, ex impia recor- dia, omnes controverſias ſingulari pugnà dirimi juſſit: Ant. Mat- thæ. de ludic. diſh. 1. th 30. De aliis populis conſule Georg Drand. in Diſcurſ. ad Apoget. Diacon. Sched. Reg. Aphoriſm. 1.. m. 19 4. Exemplis va- riis hoc illuſtrari poſſet, evolvantur ſequentes Authores, Petr. Gre- gor. T holoſ de Ręg: lib. F cap. 0 num. 13. Jul. Zingref. in German. Na- tion. Apophtheg, part. 1.⁵½. m. 439. P. Kirchofn. in Relat ſua Hiſtoric. Rer. Geſt. circ. Ann. 1529. infin. lib. 1. p. m. 66. Octav. de Strad. devit. Impp. in vita Caroli y.p. m. 489. Fr. Modius in Pandect. Triumphar. tom. i. lib 2. cap. 30.5. m. 62. G 63. Matth. Dreſſer. in Iſagog. Hiſtoric. in Millen. 3. part. I. ad Ann. M. 2738.p. m 222. G ſeq. Hug. Grot. de lur Bel.& Pac. lib. ⁊. cap. 7. num. 30. Paul. Jov. incomment. Rer. Turcic. p. m. o- Idem 1b. 18. Hiſtor. p. m. 1117. Fav. Vopiſc. in vita Probi lImperat. m. 416. Thom. Garzon. in ſeinem Schawplaß. Diſcurſ.72, ½, m. 667. CoNRTRARIA OPINIO verior eſt,& recté ab hiſce duellis privatis& dimicationibus ſingularibus abhorremus exinde quòd non tam jure privato quam divino regulariter prohibita ſint, Hæ= non. Diſp. Polit. 7. th. z. Buliæ. in cit. Diſcurſ. 1. p. m. 65. Vide Wilhelm. Ferd. ab Efferen. in Manual. Politic. iib.; Sunct. 5.. m. 473. latiſſimè Petr. Theodoric. Diſp. Crim. ult. th. 4. lit. E. in fin. Ant. Matthæi de crimi- nib. ad lib. 48. ſ.tit. rʒ. cap 6. num. 3. Sim. à Groen Weg. de legib. Abro- gat. ad lib.2. Feud. 27.§. 3. num. 6. G 7. Duella enim ſunt᷑ manifeſta ju⸗ ris alieni uſurpatio, vindicta enim privata exercetur, quod DEus ſoli Magiſtratui conceſſit, Rom. 13.& certe Duellorum permiſſio faciet, ut Magiſtratui debitus honor decreſcat,& civiles diſcordiæ latè diſſeminentur, inprafation. Trutinæ Stat. Europ: Ducis de Roban.. m. 13. Neque certè rarò(juſtam cauſam fovens) ſuccumbere ſolet, quod pendit Metellus,& Duellum à Sertorio oblatum inire recu- ſavit: Plutarch. in hit. Paralel. tom. ⁊. in vita Sertor.. m. 372. Vide Au- chor. Aonymum geluneimer Genter pant.a ſaai23. Recte

209
Recdè ergo prohibuit Duella Barbarica intet Nobiles etiam Matthias lmperator glorioſſſimæ memoriæ, Joſ. Nolden de Statu Nobil. Civil. cap. 16. num.;6. Et Rex Sueciæ Guſtavus Adolphus inter Milites Duella luſtulit, vide das Schwediſche Kriegs, Recht /tit. 14. von Meuterey/ Balgen/ oder Kauffen/ Artic. 67.& 6d. Vide lasè Ber- lich. part. 4. concl.pract. 1 6 per tot.& concl. 17. per tot. ubi de Duello dimiĩ- cantium pœna. Omnium latiſſime Frantzke lib. 2. Reſol. 21.& novil- ſimè Dn. Tabot. in Armamentar. luſtinian. Diſſ. de Legitim. armor. uſu. caꝑ. 2. per tot.
LIMITXrun tamen hæcaſſertio, ſi duello congre diantur pèrſonæ publicæ ob publicam utilitatem, exempla varia habentur apud Authores ſupra copiosè citatos, Illuſtre in tribus curiatiis& tribus Horatiis vide apud Dion. Halicarnaſſ. Rom. Antiquit.lib. 3.p. m. 225. G 226. Adde Corn. Tacit. de Morib. German. cap. 10. num. 7. Sed periculoſum nimis& inutiliter ſumma Terum duorum vel plurium duel- l committitur. nam victi ſidem non ſervant: Negq, magnam propterea plagam accipiunt, ſic Metius Suſſetius non ſervavit fidem Tullo. Verba ſunt L. Da- næi, in Aphoriſm. Politic. ex Liy. lib. 1. Decad. 1.n. 29.
LIMITATIoONES alias, quibus in caſibus Duella privata per- miſſa ſint, vide apud Pr. Marc. Dæciſ. Parlam. Delphin„art. 2. deciſ. 939. & Grot. cit. Tr. lib. 2. cap. 1.n. 15. G
LrB. II. OBSERVv. CI. SECT. I.
Verbis injurioſis, etſi addatur proteſtatio, tawen nihil opera- tur, Gail. hic. n. 1. G 2 per text. in cap. ſelicitudinem. X. de Appellation. cap. lim cauſam. X. de cenſib.
Dissxrian8TSS vide apud Erneſt. Cothman. vol. ⁊.reſponſ. lur. Fo. num. 24
VSRIOR OPINIO Gailii. quam confirmant Did. Covartuv. ib. I. Var. Reſol. 11. num. 1. Jat. Schult.& in finiti ab eo citati is addition. ad parr. 3. Quaſtion. Hartm. Piſtor. 12 7. num. 24. Proſp. Farinac. de var. & diverſ. Crimin. Quæſt 105.. 311. ubi varios citat. Erneſt. Cothman. cit. loc. num. 69.& ſeqq. Proteſtatio enim aui contraria nihil Juvat. Salſp. Klock. Votor. Cameral. Relat. 43. n. 9. Schrader. de Feud. part. 3. cap.. num. 109. Arn. Kayger. in Additionib. ad obſ. 17. Mynling. cent.. ubi putat llam proteſtationem non relevare, ſed magis ag⸗= gravafe, Steph. Gratian. fom. i. Diſcep. Forenſ.-.n. 1.
d 3 Liure

210
LIMITANT quidam, ſi proteſtatio illa vim pænitentiæ habe. at, tum enim putant Palinodiæ locum non eſſe, Cypr. Regner. diſp. 22. ad Inſtit. th. 17. Joh. Meichſner. fom.. lib. 1. Deciſ. Cam. 1mp. 29:n. 7. Sed de hoc merirèò dubitamus, neque intereſt, an proreſtatio illa præceſſetit an lubſecuta fuerit, Gail. hic. num. i.& Jac. Schult. dict. loc. num. 25.
DissgNTIT tamen, ſi injuria præceſſerit, Bertachin. in reper- tor. Iur. verb. Injur. num. 60, quem tamen refutatum vide apud Jac. Menoch. vol. I. conſil. 41. num. 3 in fin.
LiMITARi tamen forte polſet, ſi juſtæ ſubeſſent conje cturæ. quibus talis proteſtatio adjuvaretur, ſcil. animo injuriandi verba il- la illata non eſſe, tum enim proreſtatio illa non nihil juvabit, Fari- nac. cit. quaſt. 105. num 14. Jul. Clar. ſentent.. Injuria. num. i3. in ſin.
SE C xr. 11. 4
Iajuria ex intervallo retorqueri non poteſt, Gail. hic. num. ſ. arg. 1. z. ff de l. W I. Arumæus Exerc. 17.th. 17. Modeſt. Piſtor. vol. 2. Con- ſil.3. num.z 4. G35.per 1.3.§. 8. Fde vi& vi arm. Jac. Menoch. confil.107. n. 40. D. Joh. Gœdd. vol. 4. Confil. Marp. s2. num. 74. Mart. Uran. om.
1. conſil. 14. num. 10.
DISSENTIuNT multi, qui putant rerum defenſionem in continenti beri, etſi poſt biduum fiat, Zoanett. in tr. de Defenſion. part. 2. num. ſ4. Alii Judicis arbitrio comwittunt, ut Lud. à Peguera de- ciſ.78. num. 41.imò etſi ttiduum effluxerit, Bartol adl.l. C. Unde vi. num. ↄ. ubi tamen recedit,& addit᷑, injuriam perſonæ illatam in con- tinenti retorqueri debere. Alii latius extendunt,& intra 30. Dies retorſionem fieri poſſe aſſerunt, vide Caſpar. Klock. tom. conſil. 84. num. 10.& ſeqq. qui tamen rectè ſeq. num 31. ita ſentientes repte- hendit.
S e r. III.
Teſtibus Crimen obiiciens, ſi crimen non probaverit, etſi proteſtatus ſit, actione injuriarum tenetur, Gail. hic. num. 6. G7. quia ille, qui non probat, quod opponit etiam excipiendo calam- niari videtur, per text. in 1. 1. C. de Adyocat. diyerſ. ludic. Gail. ſupra obſ. 99 · num. ult.
DISSENTIT Arumaus Exercit. 17. ad Inſtit, th. 18. ſi capitis
accuſatus hoe modò teſtes rejiciat. AMPLI-

211
AurrIAT Gail, fuam opinionem num. 6. G 7. neque prote- ſtationem quid juvare ait. Adde Farinac. 7e par.& diverſ. Criminib. quaſl. 10 5, num. 236. G 237. Petr. Gregor. Tholoſan. ib. 38. Syntagm. lur. uniyerſ.cap.. num. 6. Steph. Gratian. tom. 1. Diſceptat. Forenſ. cap. 81. num. 7. G 8. Sed quoad hoc DisskNTIuNT Steph. Auffrer. in addition. ad deciſ. Capell. Tholoſ. quaſt. 12 7 · num. 6. Jul. Clar. lib.5 ſentent.. fin. quaſt. 53. num. 4. ubi de Conſuetudine Franciæ.
VERTOR VIDEruR opinio And. Fachinæi lib. 9. Centroerj. Iur. 13. ubi indiſtinctè te net, quòd excipiens contra teſtes injuria- rum actione conveniti non poſſit, etſi non probaverit, ſubiicit eri- am ſe meminiſſe bis ita in Collegio Ingolſtadienſi pronunciatum fuiſſe: Fachinæum ſecutus eſt Hænon. diſp. 18. ad Inſt.ih. 26. per plu- res rationes.
LIr. II. OsERkv. CII. S,E C x. I.
Condemnatus ob Iujuriam modicam& levem non fit infa- mis, Gail bic. num. z.
. DISSENTIT. Mart. Uran, tom. I. conſil. 14. num,„0. verſ. ſed neg, Diſtinguenqum: ubi dicit Canoniſtas communiter ita ſentire cæp. tum te.z3. L. de ſent& Re ludic. Proſp. Farinac. de var. ad diyerſ. Crimin. quaſt. 10. num. 65.& in tr. de Teſtih. inprajud. quaſt, 56, num. 10. 11. G 12. 1T NA nA Sey GAlLIOPINToO defendi poteſt partextus inl. 5. ff. de de- curion. 17.§. 3 Tde Infur.& Famoſ.libell. And. Tiraquell. tom. 5. ſuor. oper. in tr. de ludic. in Reb. exig. ferend p. S.reſ. 6 4.· per¹.4ο⸗ſ de Injur. Addatur Sim. Groenvveg. delegib. abrogat. ad I. 4. Inſtit. tit. 16.§. 2.n. z. Magnif. Dn. Cancell. Schuͤtz Exerc. 19. th. 15. 2„ Sr L r. IIEI
Infamia ex actione injutiarum evitatur, ſi per Procuratorem agatur. Gail. hit. num 7. Schneidvvin ad§. 10,inſt. de Injur. um. 12. cau- tel... Meſenb. in parat. ad tit. f. de his qui not. infam num. 9. Mynſing dec. 6. Reſponſ.ſr*num. z4. Mart. Uran part. 1. conſil. 1 4. num. 52. Laur. Ten- nin. Rodulph. Caut. 211. Proſp. Farinac. de var. ac diverſ. Crim. quæſt. 105. num. 69. Author. Præjudic. Cametal ſub. Rubric. Executoriales verſ. Quando procurator&r. 5. 129. ubi præjudic.& ſub. Rabric. Procura iores. verſ. 22:pag. 295. Barthol. Cæpoll. Cautel. 12. Joh. Meichſner. tom.
1. Deciſon, Cam. Imper. 13 num. 17. CGon⸗-

412 ConTrRARIRAM de Jute Civili veriorem exiſtimawus cum Magnific. Da. Cacellat. Schuͤtzen. Exercit. 19. ad Inſtu. th. 15. lit. C.per l.
jin. C. de lnjur. Adde Welenbe c. in parat. ad tit. ae Injur.& famoſ.libell. num. 16. qul nobiſcum ſentit.—
S E c T. III.
Tranſactiones ſuper injuriis in Camera non confirmantur, Gail. hic. num. 16. Beſold. part. 4. Conſil. 158. /. 9. Inicum tamen præ- judicium contrarium habet Author. præjudic. Cameral. ſub Ru- bric. Injuria. verſ. Tranſactio ſußer Inſurius ½2⁹.154. Lre. II. OesskVv. CIII.
Ia famoſo judicio(ut actione injuriarum) ante ſententiam condemnatoriam, pœnam pecuaiariam v. cꝗnjutiæ æſtimationem ſolvens, infamiam evitat, Gail. hic. n. 2, in fin. perl. 73. ff. de procurat.& objery, præced. n. 12. Adde W eſenbec in paratitl. ad tit. ſ. de his qui notant. infam.n.0. Schneid w. ad§. 10. ide inſur. n. 12. Laurent. Tennin. Ru- dolph. cautel 114. Hunn. ad Treutl. vol. l. diſp. 8. th. 7. J. 45. Farinac. de var.& diverſ. Crimin. q. 105.n. 70. Bartholom. Cæpoll. autel. 12. Hahn. in obſ.ad Weſenb. tit. de his qui notantur infam. n. 9..
IM NELSANTIuUM CXOSTA Aabit Magnif. Dn. Cancellat. Schuͤtz. exent. 19. th. 15. in fin per l. 4.§in. ff. de hus qui not. infam. ibidem Gailii argumenris ſatisfecit. Adde Treutl. vol. 1. diſp. 8. th. 7. lit. D.& Coſtal. in l. 6. 9.3. ff. e bus quj not. infam. Bocer. cl. 4 diſp. 4:th. 93. perl. 1.§. qui in judicio publico. ſf eod.ibi: pactuſve fuerit. I.6. 8,pactuſye. ſ.. eod. 1.18. C.ex guib. cauſ. infam. irrog.
Lib. II. OsSERV. CIV. 5 E cr. I.
Injuria eſt duplex, Realis ve] Verbalis, Gail. hic. n. 1. quem ſequimur. Dn. Vultej. in lpr. Rom. lib. r. c. 49.n. ſper l.1. H. 1. ſ. de infur.& §. J. l. eod. Treutl. yol. 2. diſh.30. 1h. 3. lit. C. ibiq; Bachov. Bocer. cl. 4.diſp.
1h. 24. 4 DISSENTIuN T Doctores ab hac opinione vatiè; Alii enim tres ſpecies faciunt, vide Gometz. 3. variar. reſolut. c. 6§. Mixtam a- gnoſcere videtur Weſenb. ad§. 2. I. de injur. n.x. Vide tamen Eun- dem inparatitl. ad tit f. de lnjur.& fameſ. iel.n.3. Aliter diſſentit Myn- ſing.a¹ S.a. Inſt. de Injur. it.. ubi dicit quatuor modis Re, Verbis, Li- terxis, Geſtu, injuriam fieri, Injuria

213 S.2 C xr. II.
Ioiuria ſcripto illata realis videtur,& ideò perpetua eſt, Gail. kic n. 4 Phil. Matchæi ad!. 8 6, ff de R.1.n. o. Vulte⸗ in H.xæna n. 8. Iuſt. de injur. Wurmbſer. pract, ebſcr v. Iit. 47. 6b 11. Aurboi Præjudic. Ca- metal- ſub rubr. infuria. verſ.injuria picta. pag. m. 1†4. Joh. Thileman, de Benign. Obſerv. Cameral. pentecoſt. 1. obſ. 26. Alu tertiam ipeciem eſſe autumant, Ant. Gometz. tom 3 var reſolut. C. 6.u. 1. Welenbec. ad S. 2. Inſt. de injur n. i.
VrRlOR OFINIO EST, qyuòd Verbalis ſit, arg. l. i.§. ⁊ Ae in- fur.§. 1. I. od. 1. 15.§ 27. I eod. 1.;8. ffde O.& 4A.1.ſ.§. 9 de injur. Aude Paul. 5. ſentent. 4.§..& proinde Theoricâ veritate inſpectà poſt an- num intentari non poterit, eſt enim actio injurrarum odioſa,& proinde reſtringenda,. 4 2. ffde ſœæn. 1,15§. 1 ffdeR. l.1.192.§. i. Ffeod. 1.2 Fde liber. Gpoſthum. I. 10.§. J. ffi de Reb. dub. cap. odia. de RIun 6 Et in- juria ab animo potiùs& voluntate æſtimanda, quàm à ſcripturà aut fibello derivanda, 1.1 ff⁴de injur. etſi enim hæc duret, tamen poteſt animus& voluntas contumeliæ, à qua hæc res pendet, non durare, d. l. F. de ufur. l. 53, ff de furt. l.z. C. de infur. l. un. C. ſi quis Imperat, maledix. Voluntas ſiquidem hominis ad ſupremum vitæ exitum ambulato- ria eſt, I. 30. 9. 3 f.de donat. int. Vir.& uxor. l. 4,. de transfer. vel adim. legat. Magoific. Du. Cancell. Schuͤtz Exerc. 19. th. 6. lit. B. Sutholt Diſſ. 16. aphor. 6 8. Hahn. in bſerv. ad Weſ. de Injuꝛ. n. 13. ubi tamen notat diſcri- men praxeos, quà proGailio ſtet. Quòd hæc opinio de Jure Saxoni- co(confer Conſtitut. Elector„art. 4.1. 46.) lervetur, teſtatur We- ſenbec. in paraticl. ad tit. ff. de iujur. n. fi. in ſn. Arn. de Reyger in The- ſaur. Pract. voce injuria. pag. 277. Fachin. lib. 9. controy. c. 5 ubi Gailu& & Matthæi rationr ſatisfacere anniſus eſt, per I. un. C. de famoſ. libell. Neſenbec. conſil. 22,3. 7. Bocer. claſſ. 4.diſ. 4·tb. 73. Johan. Meich, Iner. tom. 1. ¹b. 1. deciſ. Camer. Imper. 29.n. 18.& hoc etiam de Jure Sa- xonico verum, vide cit. pært. 4. Conſtit. Elector. Saxon. 46. ibique Mollerum is Commentar. u. 7. 8.9.
Lr. II. OBSERVv. CV.
Annus in Actione Injuriarum non eſt continuus, ſed Uiilis, ſcilicet non currit ignoranti, Gail. hic. n. 3. Caſp. Klock. tom. 3. conſ.
184.5,18.G 19. B p E 1881M⸗

214
DisSENTIuNT Jul. Clarus ratione actionis criminalis, Glof- ſa vetò Cynus& alii ratione actionis civilis, per rationem, quòda- ctio injuriarum odioſa fit,& proinde reſtringenda veniat. Hiſce tamen teſponſum eſt à Gœdd. vol. 4. conſ. ·2. n.9 7. G 101.
LI. II. OBsSERV. CVI. Sscxr. J.
Innocentia, quòd nempe animus injuriandi abfuerit, proba- tur juramento, Gail. hic. n.. pet text. in! 6§. 4. ff. de hus qui not. infam. 1.18.§. fin. Cex quib. cauſ. infam. irrog. cap. fin. X de lurejur. Addi poſſunt 1. 3. C de Reb. Cred.. 1. Cad L. Cornel. de Sicar.! 6.§. A. ver ſicubi. C.& hus quĩ ad Eccleſ. confug. Proſp. Farinac de yar.& dwerſ. crimin. q. 105. n. 115& 116. Gilhaut. in arbor. judiciar. Cipil c. z. tit 34./. 32. Fulv. Pacian. de pro- bat. lib. x. c.90 n 11. Concordat Jus Saxonicum, Dan. Moller. part. 4. ſemeſtr c. 42. num. 16. Intelligere tamen debemus Gailium cum Petr. Heigio. part. i. q. 40.u. 3B3. ſi præſumtio aliqua præceſlerit;& ſicfor- ſan non diſſentiet(ceu aliäs apparet) Caſp. Guilh. Scipio. 1ib. 4. deciſ- Cam. Imper z. ſi eum explicaverimus de caſu, de quo modò dictũ, ſic v. c. in conjunctis perſonis injuriandt animus non præſumitur, Gail. hic. num. 6. Ex affe ctu ſiquidem non dolo videntur id facere, 1. 15.§. 3z8.. de injur. vide Donell. lib. 3, comment. c. 2 4. Maleard. de probat. rol. z. concl. 902. n. 12.& ſeqq. Bocer. claſſ 4.4 ⁰. 4. th. 17.& ſeqq. Frid. Pruckman. conſil. ⁊ z. lib. 1.n 97. Jac. Menoch. 1b. 2. de Arbitr. jud. Quaſt- cent. 4. taſ. C4. n. 6. Adde textus generales u 1. 5. 3 ad L Aquil. ubi notabilis locus. I. 7.§. 2: fde mjur. Exceptiones ab hoc caſu compre-
henſæ videntur in ¹.7.§. z. Gt. 11I.§. 7. fl. de injur. Gl.9. C. eod. quæ lex tamen ultima rectè de filio emancipato accipitur, arg. I. 4. de ludic. 1. 7. Fde O.& A.l. 16. ffde furt.& l. 8. ſfde in lus vecand.
S E G. r. I.
Calor iracundiæ in delictis non excuſat, Gail. bic. n. 9. DissEWIIT cum Damhoudero Berlichius part. 4. concl.prallic. 251n. 130. ubi putat exinde exculari Vicmos, ſi forte eum,(in cujus domo incendium exortum ſit) in ignem conjecerint, Vide Chriſt. Beſold. part 2 confil. n. ult per!. 4 8ff de R I. Ant. Fabr. in Cod i⁶ε ⁹ tit. 20 defin 11 Petr. Fabr. adl. 48 ffde R I n. 6.& ſeqq. ub eruditè multa collegit, Welenb. inparatitl. de nur. n.4. Plures habet Garpeoen. — Dc..

215
locu. 42.& pro hac faciuutl. 7.§.3. adl. lul. Mafeſt.. un. C. ſi qui, Impe- rat.maledix.
VERIOR OFINIO GAfTIII, neque enim commotio animi in facto illicito hoc operari poteſt, arg. I..C. de injur. Vide Jul Clar. lib. z ſentent.§. infuria. n.ulr. latilſimè Dn. Carpzov. in pract. Crim. part 3. J. 147.n. 4 4. G ſe*a. Thomas Metzger confil. Criminal. 8. u. 10. per text. in art. 13 7. Conſt. Crim. Caroli V. Theod. Petræus concl. Crimin. 63. lit. C.ad N eſenb. d. loc. n. 4.
LrMITAruR tamen rect. ſi ſuſta iracundiæ cauſa intervene- rit, tumenim mitiuùs puniuntur, Carpzov. inpract. crim. part.*„. 6. u. 19.& part. 3.. 147.n. 5. uſque ad ſin Hahn. ad Weſenb. Quæ verò juſta cauſa iraſcendi fit, judicis arbitrio relmquimus cum Ant. Teſſaur. deciſ.pedemon. 17 8.2. 5.& demum neceſſe eſt delictum non ex intervallo ſed ſtatim poſt iracundiam fieri, Idem n. 6.
Lrs. II. OasERVv. CVII.
Jadicium cum pupillo ſine tatore agitatum ipſo Jure nullum eſt, Gail. hic, n.3 perI. 3.§. 2 Hde lurejur. l. 4. C. ſi adverſ. endit. I. 1. C. qui le- git. perſon. ſtand. G&c. l. 4. C. de aur bor. præſt.
LIMIrAruR tamenrectè à Mynſing cent. 2.25b 31. in caſu, ubi ſententia in favorem pupilli lataeſt, per text. inl. 14. C. dæprocurat. Ummius ad Proceſſ. Diſp. i. num. 19. ubi alias limitationes habet. Sequi- tur Ant. Matth. de ludic. Diſp..th. 23.& ſeqq.
Lrs. II. OBsERVv. CIIX.
Minor conventus, invitus etiam accipere tenetur Curatorem ad litem, Gail hic. n I. G 3. Legitimam enim perſonam ſtandi in Ju- dicio non habet, per I. 4. C. de autbor praſtand.& l. 4. Ciſi adverſ. kem lu- dic. Hartm. Hartmann. lib., obſ.pract. tit. ſ. obſ. 5. n. I. G 3. DIS TIN- GuiT Mynſing. cent 2.0bſ. 31. Adde Paul. Montan. de lur. tutel.& cu- ratel. cap. ⁊ 9. num. 16. quem allegat Aru. Reyge in addition. ad d. bſ.31. Mynlingeri.
AMPLTANT nonnulli in caſu, ubi minor in judicio agere deſtinavit, quos vide apud Bernh. Græv. hic. concl. 108. u. 22. neque improbabiliter.—
LIn. II. OBSERv. CIX. SEcr. I. Fugiens ante inquiſitionem velaccuſationem ſuſpectus fit& Ee 2 torqueri

216
torqueri poteſt, Gail. his. n. 6. Mynſing. cent. 2. 0ſ. 98„. 8. 2. Harthr. Hartmann.. lib. z. tit. 5⁰6ε˙.9 n..& in terminis terminantibus Chrilſt- Beſold. part. 6. conſ. 29 6.1. 11.
VEKRIEOR OPINIO Conſultiſſ. On. D. Schuͤtzen. in dickat. adtit. ffde quaſtion. ſub doctrin. de form.& in lectuon. publ. ad proceſſ in cap deſemiplen. probat. quòd ad torturam Magiſtratus ob ſolam fugam devenite non queat, niſi alia adminicula adfuerint, quod probat per art. 27. Conſt. Crim. Carol. V. Adde Dn. Carpzov. inpract, Crim part 3·4.120. 2. 63. E ſeaq. ubi dicit regulariter fugam ad torturam non Iufficere. Ita quoque Bocer. de Quæſtionib. cap. 3. n. 32. ubi latè. Man zius ad Artis⸗ 25. Couſlit. Crim. n. 26. Obitet notamus, Doctores variè diſtinguere, vide latiſſime Maſcard. de probat. concl. 819. Bocer. dict. loc.
Ser. 11.
Homicidium à pluribus commiſſum, ſi de Authore non con- ſtet ex Lege Cornel. de Sicariis omnes puniantur, ſi de dolo iplo- rum conſtet, Gail. hic. u. 10.
DrSSENTIENTES vide abudänr. Teſſaur deciſ 31.& Tiraquell. in tr. de pœæn temperand aut remittend. cauſ. 63. n. 1. FæucruAretiam Grævæus concl. 109.n. 1.
VIRIOKROPINIO GaAIIII, pro qua vide Menoch. lib. v. Arbitr lud. QQeaſ.36 2.& notabile exemplum apud Pr. Marc part. 2. Deciſ. Parlam. Delphin. q. 154 1(. 23. Eud wel. Exerc. ult. th. 5.lit. C. Franzke Exerc. ult quaſt. penult. Carpzov. in Pract. Crim. part. I. Qusſt. i.u. 15..
LIMITaAT hoc fruſtra Theodor. Petreus, concl. crim. 133. lit. B. ſiplura vulnera non lethalia illata fuerim, quæ tantum ſimul con-
juncta mortemattuliſſene.
LIr. II. OBSER Vv. C X. SEcCr. I.
Quaum inſultatas fugere te neatur? Negat Gall. hic. n. 16.
AEPIRMAT Damhouder, inpract. Crim. c. 76./n 7. ſi commodè id fieri queat, adde art. 140.& ſeq. Conſi. Crim. Carol. V. Gometz- 3. var. reſolut. 3. num. 23. Cypr. Kegner. in diſp. z2, ad Iuſiit. th. 13. Thom. Metzger. conſ. Crim. 3 n.7. perl. 4ſ. S. 4 fad L. Aquil DrsT BGuTT Bart. adl. 3. del. Gl. n. 10. inter Aggreſlos, an ſcil. fuga eorum honori quid detrahere poſſit, an non: Sed immemor ſui fuiſſe videtur, dum ſcri-

217 dum fcripſit ad j. 1. C. und. Fi. n. 8. neminem ad fugiendum teneri, jm ò diſtinctionem cit. loc. traditam, ipſe inſuper habet& rejicit.
Verior igitur eſt opinio Gaili, quam propugnant Welſenbec. conſ. 19. n. 17. Zoannet, de necear.defenſ. art. ⁊.n.14. E ſeg. Paul. Be- re ns. diſp 1. ad Inſtit. them. 1. q.. ubi ad concraria reſpondet, Obrecht. 4e neceſſar. Aefen.. 10. n. 10.& ſeqq. qui tamen n. 18. lubjicit, quòd, Chri- ſtianus rectias faciat, ſi ſine incommodo vel periculo ſalutis fugi- at. Magaif. Dn. Cancell. Schußs Exerc. ult.th. 3. lit. B. Frantzke Exere. 12. 4. 6.
5 c r. 1I1.
Furioſus ob deli tum ante furorem comwiſſum puniri noa Poteſt. Gail. hix n. 22.
DissEzurIT Damhouder. inprad. Crim. c. 24. n. S.& Vaud. 1. z. QQ per l.9§. 2 f.ad l:pompej. de parricid.
VERIOR OPINIO GAILII, per. bonorum. f rem. rat. haber. Con- ſulantur Fachin.lib. 9. controp.c. 3. perl. 2.§.3 Hde lur. Codicill. cujus ra- rio in l.y ffdepæn. Petr. Theodor. in Colleg. Crim. diſp. 10. th. 4. lt. Hlirc. princ. Et Ant. Matthæi, accuratè hæc tra ctans un Tr.&e Criminib. ingrs- legom. 9. 2,/I. 7⸗
SEcCr. III.
Diſtinctio inter Ebrium& Ebriofum rolerari pote ſt indelictd⸗ rum ab ipſis commiſſorum infligendã pœnà, Gail. hic. num. 27.
Suſpe cta hæc diſtinctio viderur Hunnio ad Tr. vol. ¼. Diſp. Gath.
„ z. pet rationem, quòd eadem cauſa& ratio inEbrioſo velE brio
del nquente militare videatur. Diſtinguit inter injurias-le ves&
graves Treutler. pol. z. 4ih. z0⸗th. G. it. 4. vide Simon. à Grcœnvve g. de 1 L. Abrogat. ad lib. 4.9. ff.1u 16.leg 6.§. 7.
OINTONEM GarLi confirmant Petr. Theodoric-in Colleg.
Crim. diſp. 22th. i 7. it. C. per 1 6.§ 7. f.de re milit cap. ſane.& qap. inebriarunt. cauſ.⁊5. q.I. Bocer. claſſ. 4. diſp a. th. 22- Paul. Matth. Wehner. in obſ. prad. verb. zu trincen. pag. m 724. Ant. Matthæi: de Crimin. ad ſib. 48.f. tit. i8.. rin med. neque ſine ratione, Ebrioſusenim ſtudio& ex de- Kinato conſilio delinquere videtur, Sigiſm. Wittum, conſ Crim. n. 5 6. Ego tamẽ Ebrioſum qnidem graviori pœndacEbrium delin- guentem, ordinarià tamen afficiendum non putarem proat quo- Ee z. que ſen-

218 que ita ſentire video Brandmiillerum de Læge./.. Hahn.in Not. ad VWelſenb. de Iujur. n. 4.
Lrs. II. OBSsERV. CXI.
Lerhaliter vulneratus exintervallo moriensex valnere mori
videtur, Gail. bic num. 9.
DissExrruNxT quidam,& quantum colligere poſſum, Ko- man.(vide ſingul. i†⁸.) ubi dicit, ſe quempiam hoc calu à morte li- beraſſe,& ſic CappAM SERTCAM lucratum fuiſſe, vide And. Ti- raquell.de pæn. temperand.& remittend. cauſ. C=. CoxclrIATIONEM tentavit Maſcard. de probat. concl. 137:n. pen. G fin. Referente Græv. his. concl. rII. num. 6. Gailium nos ſimpliciter ſequi non dubitamus, quem laudat probatq; Paul. Zacheus lib. 3. Quaſtion. Medico. Legal. tit
2, ubi vide. 1 LIs. II. OBS ERVv. C XII.
Legitima liberis titulo inſtitutionis relinqnenda eſt in Teſta- mento, etiam inter liberos, Gail. bic. num. 10. plures citat Helfr. UIlr. Hunn in Encycloped Iur. part. 4. tit. 11. cap.. num. 5.in fin. ubi etiam Dis- SENTIENTES allegat, Inter quos eſt Accurl. cujus rationibusplenè ſatiſfe cit Fachinæ. ſib. 4. Controverſ.cap. 24.
Gailii v. ſententia verior, quam etiam Inclytum Collegium Juridicum Academiæ Marpurgenſis(æpius in conſulendo ſecu- tum tefert Magnus ille Valtej. ad pr. Inſtit. de Exheredat. liber. num. 16. Adde Bocer. claſſ. 5. diſp. z 4.th. 53.
LIrB. II. OBSERVv. CXIII.
Legata& Fideicommiſſa ex teſtamento nulle debentur, Gail hic. num.i per Authent ex cauſu. C. de luber. præter. vel. exhered. Dauth. de Teſtament. n.3 72. Jac. Menoch. de 4A.I. Qlib. 2. cent. 2. caſ. 147. num. r. Carpzov. in Ipr. F. S. part. 3. conſt. deff 3.per tot. CoNTRARITA OPINIO verior eſt, vide Treutl. vol. 2. diſp. Ir. th. 1 lit. C. per l.30, ff. de liber.& poſthum. I. 17. ffde infuſt. rupt.& irrit. teſtam. l. 16 Fdey ulgar.& pupill. ſubſtit. l.30.. 1.C. de inof6e. teſtam. Neque ſpecia- tim correctum hoc eſſe legimus, neque factum per Noyell. 1T5. c.3. cùm cotrectio legum odioſa ſit, pet vulgata, Franſck. exercit. 6.43. Bocer. claſſ.3.diſh 3.th. 16.lit. B,& C. lImò nec legata ad pias cauſas de- bentür, Andr. Fachin. 1hb., controy. 82. 1. Poſthu-

219 L 13. II. OBS Rv. CXIV.
Poſthumus ſi ignoranter præteritus, ob clauſulam codicilla- rem teſtamento ſubjunctam non tenetur ſcriptis hæredibus reſti- tuerehereditatem ex fdeicom miſſo, Gail. bic. n.3 Fachin. ib. 4 con- troy Iz. Grævæus, remiſſive tantùm more ſoliro, hic. concl. 114. n. 4. Diſſentiẽtes videantur apud Ant. Matth. de ſucceſſ diſp.; th. 14. qui ta- men ipſe cum Gailio ſentit. ut& Beſeld. in delibat. lur, ad lib... quaſt. 19. quos ſe quimur.
LI. II. OBSERVv. CXV.
Spurio nihil poteſt relinqui, Gail. hic. num. 4.
CAurfrAs tamen plures Doctores tradunrt, quà ratione Hæres inſtitui poſſit, Gab. Palæſt de Noth. Spuruſcque Fil. cap. 45, pag. 286.& ſeqq. Diſtinctè magis Hillig. in Donell. Enucl. lib. 6. cap. 17.if. Q in Addition.—
Aliud etiam eſſe purant, ſi Extraneus ſpurio quid relinquat, Jalon. Maya. vol. 3³ conſil. 4 1. num. 10.
Cùm hodie nulla differentia ſit inter ſpurios& fllios natu- rales, modo non ęx* publicoproſtibulo nati fuerint, vige Kichter de fucceßion ab inteſt. ſect. I. membr. 3. num, 5. aliud ſtatuendum erit, vide quæ diximus ſupra ad lib. z.2518 8. circ. fin.
LrB. II.-OBSERVv. CXVI.
Major ut dividat Minor a. eligar, univerſali Germaniæ con- ſuetudine receptum eſt, Gail. hic. num. 14. Welenbec. in paratul, ad tit ſf famil hereiſc. num. S in fin. ubi adducit exemplum Lothi& Abra- hami ex p. 13. Geneſ.led abfque tatione adducitur hoc exemplum, vera enim diviſio non fuit, Lothus enim Abrahami coheres non fuit, quod iplum cum Bachovio animadvertt Carpzov, Ipr. F. S. pært. z. conſt 15. def.1.n.3. de cætero Gailio ferè adſtipulans. De Ju- re Saxonico hoc indubium eſt per tradira Carpzov-. cit. conſt defin. 2. num. 6.& deßnit. ſeq⸗ Er Andr. Rauchbar. art. 1. QQlur Ciy& Sax. 40.7.5-& paſim: Videatur tamen quaſt ſeq. 41- num. 2,6 G 16.
Conſtat de Jure Clvili,(ubi partes ipſæ convenire non poſſunt) ſottem vel Judcis officium in dividendã hære ditate requiri, I. 4.§.
3 4161.23,4,27 amil. herciſc. 1.z6.§. ult. G l. 27 f. de legat. 1. l. 3. G 4.C. commun.

220 8 Qmmun. de legat. 2. C. quand.& quib. quart. parſ. 6. 4. G. J. de oßßc judic proinde huic diſpoſitiont ſtandum eſt, donec de contrarià conſue- tadine velſtacutoexpreſſè doceatur, Andr. Rauchbar-cit. quæſt. 40. n. 4. Ec ita etiam decidit Mynſing. cent. 4. 0bſ. 37. u. 4. Eodem modo equidem Gailium explicandum eſſe conie Cturatut Græv hu. conſid. T. num. 14. ſed fruſtta, verba enim teclamant.
L 1 s. II. OCB8S EK v. CXVII.
Revefentia nimia conjugahs juſtum metum inducit& actũ witiat, Gail. hic. num. 4. 3
Neceſſarium tamen erit Reverentiam illam minis& verbe- ribus proeuratam eſſe, vide quæ dixit Gaul. ſupra obſ. 93: hujus lab. num. 23. Addatur Bernh. Wurmbſe. ib.. cb. Pract. 1ut. 39. bſ. 18. ubi alls- gat Peck.
L.19. II. OBs AVv. CXVIII. Ser. I.
Milites noſtri temporis gaudent privilegiis militaribus, Gail. hic. num. 2.
ConrRARIA opinio communis eſt, teſte Ant. Teſlaur. de- ciſ.pedemant. 11i. num. 5.& cum Jaſone diſlentiunt Ingolſtadienſes in conſi.⸗.quod extat apud Chriit. Beſold. part. vin 133. qui putant mili ⸗ tes noſtri temporis privilegiis militum non gaudere.
VIRIOK OPINIO GAIIII, forlan& communior, vide eita- tos ab Hunnio in Encycloped Iur part 4 1it. 5. cap.. num. 3. Carpzov. in Iyr. F. Spart. z, conſt. 4 defin. 26.n. 4, Bern. Grævæ. concl pract.. 2. concl. 113. ubi variè ſentientes citari imo milites hodiernos digniores privile- giis ac veteres vult noviſſimẽ Burgers, cent. i.obſetr. militar. 41. ſed ra- tionibus invalidis, Jac. Menoch. conſ. 408. num. 6. Fr. Viv.lib. 2. de- ciſ.254 · num.ʒz.& magis expreſſẽ lib. 3. deciſ 49 1·num.J. Joh. Mohedan. deciſ. Rote Rom.i,de teſtamn. a. Magnif. Dn. Gancell. Schuͤß Exerc.. ad 17ſt. 16. 11.
SE c r. II.
Miles in dubio privilegio militis uti velle non videtur, Gail. bic. num. 16. per 1.3. C. de teftam. milit. Pauth. de teſtam. n. 41. pe: l.6. C. dete ſlom. mil. in ſn. Weſenbec. inaratitl. adrit. ſ.. dt teſtam. mil. num.
3. in fin. CoRrkA-

221
ConrRARIA OrINIOVERIOR videtur, propter imperitl- am enim militum præſumitur eos jure communi uti non velle, pr. Inft de teſtam. mitit. quod autem quis ignorare id& nec velle prælu- mitur, vide l.3 de teſtam. milit. ibg, Dd. Quòd ſitamen teſtamentum de Jure cowmuni valere poſſit, Gailii opinionem admittit Hunni- us in Encycloped. lun part. 4 tit. 5. cap. I. num. 13.& in quantum beri po- teſt, verba ipſa teſtatoris inſpicienda,& ex iis res decidenda eſt, Me- noch coufil. 421. mum. 48. quod etiam ſuadere videtur Weſenbec. conſil. 17. num. 36.
Lr s. II. OàSaa v. CXIX. Sacr. I.
Legitima quatenus ſumitur pro proportione here ditatis, eſt Juris Naturalis, quatenus pro quantitate eſt juris Civilis, Gail. hic. num.z. vide citatos ab Hunnio in Encxclop. lur. part, 4.tit. 11. cap. I. num. 2. Alii DisrINGuuNx T, ſed ſi rectè explicantur, cum Gailio ſentiunt. Hunn. ibid. uum. 3. Alit ſimpliciter eam Juris Naturæ eſſe volunt, quos citat Hunn. de loc. num. I. Neq; aliter Dd. ſentiunt communiter. vide Sixtin. vol.3. conſil. Marp. it. num. 2ꝛ8.& vol. 4 conſ.3 0. u. 78. G couſ. 47. num. BI. Caſp. Klock. tom. 3.confil. 124. num. 72. Joh. Baptiſt. Coſta. in tract.de remed ſubſidiar. prælud. i. num. 19. Beſold part. 3.conſ. 9. num. 33. Gailium tuebimur, cum quo præter alios quoque faciunt Bachov. 4d Tr. vol. 1. 4 ½. 13:h. 14. lit. C. Zoeſ. ad ff de inoſsc. Teſtam num, 109.
8c r. II.
Legitima eſt quota bonorum, non hereditatis, Gail. bic. num. 12. per I. 8.§. 9. ff de inof. teſtam.& Aut hent. noviſimam. C. eod. Matth. Ber- lichius& infinitè allegati, part. concl. pract. 9. u. 3. Dn. Carpzov. in Ior. F. S. part.. conſf. 12. defin. 10 um. 3. G 4.& part. 1. conſt. 28. def. 100. num. 4.& def. 1ʒ 7. num. 7.& lib. G. Reſponſ. Elect. tit. 5. reſp. 48. num. 6. Bernh. Wurmſor. lib. 1. tit 39.0b(8. num. i. infinitos cumulat& ſequi- tur Hunn.in Eneyclop. lur. part. 4. tit. ri.c.r. num.. Vultei. vel, 4. conſil. Marp.3 ſ.num. 139. Beſold, part. 5. conſ.z 16. num. 28. CourRARIAM ſequuntur multi, quos citat Berlich. cit. u. 3. DISSNTIT ctiam Michaclab Agvirr. in apolog, part. 2. quæ ex- Rat inpart. ⁊ conſil. Chriſt. Beſoldi, conſil. 1. vum. 166. per rationem. quòd legitima patroni(quæ indubitatò ſit pars here ditatis, l. 25. f. Ff 8 de bos.

222— de bon.libert.) cum legitima filiorum æquiparari ſoleat, I. fin.§. 1. C. de inoff.teſtam.& Tteutl. vol.1. diſp. 3.ih. 2. lit. C. arg. Noyell. 115.6.3. DISTIRNCTIOBACHoOVIItutior eſt ad dict. lit. C. quando ait, certo in calu quotam bonorum, certo vero caſu quotam here di- tatis dici poſſe,& ſic in effectu dicimus cum Bocer. l.. âiſp. 24. th. /4.lit. B. quòd ſit pars ſubſtantiæ paternæ veldefuncti, per Noy- 18,6. 1. vide Fachin. ¹ib. 4Controy. 33:in pr.
Lin. II. OsERVv. CXX. SECr. I.
Ad ſupplementum Legitimæ agitur non petitione heredita- tis, ſec condictione exleg, omnimodo. C. de inoff. teſtam. Gail. hic. num. I.
DISSENTIuNT variè Doctotes, Alii enim putant tres pro ſupplemento Legitimæ Actiones competere, petitionem ſcil. here- ditatis, Actionem ex teſtamento ſingularẽ& condictionem ex Le- ge, vide Vultej. vol. 2. conſ. 29.u. 19 2. G pol,&. onſ 30: u. 6 3.& citatos à Qaſp. Klock. tom. 3. conſil.12 4·n. 227. G 223. Addunrt alii Actionem familiæ herciſcundæ, vide Berlich. part. 3. concl. pract. 13. n. 28. Alias opiniones videbis apud Hunn. in Encyclop. lur part. 4. tit. 11.C. 12„. 3,
Res ira habet: Actiones illæ variæ, quas modòè recenſuimus, certo in caſu, præcipue olim ante introductam leg. omni modo. C. de inoffic teſtam. competebant. Sed hodie de Jure Novo, quia licitum eſt liberos in re cetta inſtituere, actio illa ad ſupplementum ſfeu Condictio ex dict. leg. datur, vide Hahn. in not. ad Weſenbet. tit. de inofic taſtam. n. 6 in fin. Joh. N urmblet. in nucl. lur. controv. lih. 2. tit. 18. controv. 4. Betlich.cit. loc. n. 29. G& 30. Caſp. Klock. ctt. conſ. 12 4. v. 229. ubi plures citat. Præprimis verè noviſſime Mercur. Merlin. de Lægitim. ib g. tit. 4, quaſt. 2· num.&. ubi ita quoque Rotam Roma- nam judicãlſe refert. 3
S Ee r. II.
Ad pplementum Legitimæ agitur I. contra heredes, etſi Kereditas non ſufficiat, demum contra Legatarios, Gail. hic. n. 14 G 13 per lI.§. 16. Rad SC. Trebell. Hunn. in Enccloꝑed. Iur. part. 4.tit. 11.s. ult. num. 12.
ArITSR seNrir Berlichpart.3 concl pract.13,7. 3. dum con- cdudit, quòd filius indiſtinctè& conjunctim tam à Legatariis qauam
3 here di-

. 2²³3 here dibus pro rata ſupplementum legitimè petere& conſequi poſ- ſit, per l. 0. de bon. libert. l. 20§. 2. cod. vide tamen hmitationem 8. ſ. G n. 1a. ubi varias opiniones refert& refutat. gedrechüs Gafl. per illa quæ annotavit Merlin. dict, tit. 4. quaft. 6.n..& ſeaq. ubi tamei LIMITATIONES aliquot.
Lrb. II. OBSRv. CXXI.
Filius Fideicomwiſſio gravatus de Jure Cirvili tantum unam quartam detrahit, Gail. hic n. 4. in ſin. Cramet. diſceptat. 1 3. ad Inſtit. ih. 20 Lt. B. Arum. exerc 9 th.18. Joh. Phil. Lang. cent. 6. QO. Iur. 6. pag. m. 255. Hœnon. difp. 11. ad Inſt. tb. 13. Cuſac. lib. 8. 6. 3. Bachov. ad Treutl. vel 2. diſp 14. th. 2. lit. 4. Magn. Dn. Cancellar. Schuͤtz. exerc. 1t. ad Inſtat. tb. 25. Dn. Carpzov, ¹ib. 6. Reſponſ. Elect. tit. 10. reſp. 13 num. 17.
Pugnarin contrarium Fachinæus(quem tamen refutare oo- natus eſt Ioh.Phil. Lang ceut. 6. QO. lur. 6.(lib. ſ. contrev. 2. qui autu- mant nuſlum hic inter Jus Canonicum& Civile diſcrimen eſſe, per rationes ex ſequentibus legibus erutas, l. 8. G. 14. de inofĩc. teſtam. 7. 22. H.de hus qua ut indign. I.1 2.§. 3. C. de inoſfic. teſtam.& dene quoque judicioſus Annæus Kobert. Rerum ludic lib. 4.c. 17. Sanè cum de ſen- Iu legum noſtrarum inter Dd. non ſatis conveniat, præterea Jaris Canonici deciſio clara Praxis eò minus damnari poteſt.
Lib. II. Oss EK v. CXXII.
Legitima Aſcendentium non vero Deſcendentium in totum tolli poceſt, Gail. hic. u. 6. Ratio fundamentalis eſt, quòd deſcen- dentibus Jure naturæ debeatur Legitima, vide Fachin. lib 4. controy. 32. Schneid w. ad§. fin. l.de legit agn. iutel. n. 4. de cujus verò ſeniu vido Bachov. ad Treutl. vel. J. diſp 13.th. II. üt. C. Parentibus verò Legitima non debetur Jure naturæ, perl. 7.§ fn,i. ſ tabul. teſtam. null. extab. Ad- de quæ dilputat Bachov. vol. i. 4iſh.13. tb. 11. lit. C. Plures pro hac cita- vit Hunn. in Encycloped. lur. part. 4. 1it. 11.ũ. z. B. 13. G rap. 10. n. 3. Adde MHuon. ad Treuil vol 1. diſh. 13,tb.rI. Hœnon. diſp. 9. ad lInſt th. 18. Bern- hard. Wurmbſer. lib. 1. pract, ebſ. tit. 39. ebſ. 10.& Carpzov. in lpr. F. g. part. 3.sonff. 2 3. doßn. 18.2. 4.
Contraria opinio, quoad Aſcendentes, verior eſt, vide Mya- iing. ceut. 6. oh. 44. 7. 3. G 4. Treutl. pol. 1. diſh. 13. 15. 11. m. C. bique Ff 2 Hunn.

224 Hunn. Neque reclamare videtur Hartm. Hartmann. pracj. obſ.lib. 2. tit. 43. 0b. 6. u. 1. Plures vide apud Grævæ. ad hunc loc. in Coronid.& a- pud Hunn. in Encycloped. lur part. 4.tit. 11, cap. 19. n. 8. in fin. Adde Matth. Berlich. part. 3. concl pracl. 18,8 26. pet rationem, quòd etiam paren- tibus legitima debearur de Jure naruræ, pertext, in cap. ſipater. de te- ſtam. in 6. Plures Authores citavic n. 26. inſin. Chriſt. Belold. part. 4. conſil. 19 7.n.1. Hæc ſententia etiam in foro Saxonico obtinet, Ber- lich. cit loc. u. 27. quod ipſum practicari præjudiciis firmat Dn. Car- pPzov.in Ipr.. S.part. 3.conſt. 12. def.1.n. j.per text. in Noyell. in prafat. 9. 1. Adde part..cenſt. i. defin. ñ.n. 2. æquiparari etenim etiam ſolet Legi- tima parentum cum legitima liberorum, perl. 15, ff. de inofc. teſtam. Carpzov. d.lconſt. 1. def. 8. /. 7.
LIMITANTDoctores ſupra traditum, quòd ex juſtà caufà Legitima deſcendentium tolli poſſit, inter quos etiam eſt Gailius noſter hiĩc. num. rz.& Grævæus concl. 12 2. num. z. Hunn. ad Treutl d. loc. & quos citarunt Sixtin. yol. 3. confil. Marp. 11. num. 30. Chriſt. Beſold. part. A conſil. 48. num. 4 z.& remiſſivè Caſp.&lock. tom. 3. couſil. 101. h. 313. Verùm pleraque exempla, quæ ab ipſis adducuntur ſemper ali- quid loco legitimæ continent, Hunn. cit. cap. 10. num 3. G 4.& Narmbler. d, 5/. 10. uum. 4. Berlich& ab eo longo agmine citati part. 3. concl.pract. 18 nur. 20. Carpzov. Ipr. F. S. part. 3. conſt. 23, defin. 18. uum. 4. infiniti cumulati ab Hunnio in Encycloped. lur part. 4. tit. 1¼. cap. 10. num. 1. Vultei. vol. 2. conſ. 29. num. 43. Calp. Klock tom. 3. conſ. 101.. 7 2.& conſil. 124. num. 172. Beſold, part. 2. sonſu. 88. num. 71.& part. 4. conſ.14 8. num. 44.
LI Il. OBS EA v. CXXlII.
Teſtamentum, quod juxta loci in quo ordinatut, ſtatmum onditum eſt, ſubſiſtit etiam extra territorium, Gail. bic. num. 1. G 3, Dlissenrir Melchior Palaerz teſte Caſp. Anth. Theſaur. QQ2. frrenſelib. a. quaſt. 8, uum. 1. exiſtimans, attendi potius debere locam, in quo ſita ſunt bona, ſuper quibus Teſtamentum fit. Aliter diſtin⸗ guit Bartolus(quem ſe quitur Hunn, ad Tr. vol. 1. diſp. i. th. ult. ſit. E.] Aliter Jac. Curtius teſte Treutl. 4.I.& Mynſing. cent. 5. 05 90. Bar- rolum tamen non rede allegatum eſſe demonſtrat Bachov. cis,
ad Tr. loc. 4 VIRIGR

2²5 VrRIOR OPRNTO GAILII,quam confirmat Caſp. Ant. The- ſaut.cit. lub. 2. q. 8. num. 12 per l.2. C. quemadm. teſtam. aper. LIMrraArun tamen, ſi de cauſa inteſtatiquæratu, vide Gall. 0bſ. ſeq. 124. num. 10. Bocer. claſſi. diſß.3 th. 43. Treutl. yol. 1. aiſp.. th. ult. lit. E. Colet. de pro- ceſſ.executi. num. 23 0. Dauth. de teſtamen t. ſub.-uhrit. de materia teſtamen- torum.num. 4. Noviſſimè Vinnius lib. z. Queſtion. lurid. 19.
LI B. II. OBSERv. CXXIV.
Conſuetudo, quà Defunci Conjux ad ſucceſſionem Mariti ab inteſtato admittitur, ad bona extra Territorium ſita extendi non poteſt, Gail. hic. um. 4. G 5. arg!l. fin. ffde luriſdict.& cap. fin. de Conſtutut. num. G. Addatur omninò Coler. de Proceſſ. Executiy. part. 1. cap. 3. num. 230. E ſeqq. Peckius de teſtam. conjug.lib. 4. 4⁴p. 28. num. 7. ubi DISSEN- TIERTES.
PReO ConrRARTA cum Salycet. non improbabiliter diſpu- iat Bachov. a4 Tr. ol. i. Diſp. 1. th. ult. lit. E.
LrB. II. OsSERV. CXXV.
Unio prolium promiſcuè procujuslibet voluntate& afte ctio⸗ ne privata fieri non poteſt, Gail. hic.u. 11.. AuireR Treutler. pol. 1. diſp. 2. fb. It. lt. D. cui tamen latisfece- runt Bachov.& Hunn. ibid. SID VERIOR OPINIO GAIILII, plures enim ſolennitates re- quiruntur, quæ ordine& perſpicuè tra duatur im Heſſiſchen Land⸗ Recht der Ober⸗Graffſchafft Catzen⸗Elnbogen. part. 4. tit. 2. von der Einkind ſchafft, per tot. ubi ſingularia quædam, quæ omnia tamen proponere ratio inſtituti prohibet; Notabile unic um addo, quòd nempe prohibita ſit unionis prolium poſt conſammarum matri- moniom inſtitutio. Adde die undergerichts Ordnung des Ertz Stieffts Maynzz⸗rit. von Einkindſchafften. verſ.1.& ſeqq.(quam or- dinationem confirmaram in Camera aſſerit Chriſt. Ilinck. Won Obernterßlach. in entur-controverſ diſbut gradual. Baſileæ ann. 1626. ha- bitæ.concl.) 4.) Author Præjud. Camer. ſub rubr. ynis Prolium,„g.357- Adde in hac materia Jacob. Riccium in integr. tract. de ynion, Prol,
L r n. II. O SE v-. CXNXXVI.
PaAum reciptocum de ſuecedendo inter conjuges de Jure 8 A. Aa E z ſabſiſtit,

2²⁶—
ſubſiſtit, Gail. hic. n.3:1 7.§. 2 ffde donat. int. Vir.&yxor. Treutl. vol. diſp- 6. th. d.it B. arg l. 52 fpro Soc. Gl. 5.C, depat.
V2RIOR VIDETuR opinio My ungeri, in cent. 2. ob. 33. n. 7. qui dicit. noriſfimà Germaniæ cooſuetudine hoc invaluiſſe, vid.“ Græv. bus. ad Gail. n. 8. Et omninò Joh. Er. Balthaſ pract. reſolut. 1. u. 41. & ſeqq. ubi multis textibus& autoritatibus id confirmavit. Adde iniuper Gœdd. de contrah. ſtipul. c. 6.. 84. Schneidvv. ad§. alis Inſt. de donat. u. 8 7. Bachov. ad Treutl. vol. 1. diſp.§. t. 8. lit. B. per l. 19. C. de pact. ubi lolis militibus ita paciſci permittitur. Adde Hunn. adeit. lec. Treutl. 4. 59. ubi Gailio ſatisfecit. Neque tamen hoc paumitre- vocabile eſt, uti ſibi perſualum habet Gail. n. 5. G6. Valetenimia vim ultimæ voluntatis, vide Andrt. Kohl. part. 2. depact. dotal.„. 73. quæ uique ad ultimum vitæ halitum mutari poteſt, Voluntas enim kominis ambularoria eſt, I. 4. ffde adim.& tranifer-legat.1.32. 5. 3.f. de donat int. Vir.& uxor.& nihil eſt, quod magis hominibus debeatur, quàm ut ſupremæ voluntatis libet ſit ſtylus, Verba ſunt leg. i. C. de§S. Eccleſ. hinc eſt, quod quælibet mortis cauſa donatio revocari queat, §. 1. I. de donat. 3.30. ffde donat. Carpzov. Ipr for. Sax part. i. conſt. 43 defin. 10. ubi præjudicium. Conſentit das Heſſiſche Land. Recht der O⸗ ber. Graffſchafft Catzen. Elnbogen. part. 4 eit. i. verſ. es ſollen aber ſol⸗ che. ꝛc. Ubi expreſsè diſponitut, quòd hæc pacta valeant& effectũ ſortiantut t. ſi conjugum unus moriatut non relictis liberis vel pa- rentibus. 2. ſi non relinquat teſtamentum vel ultimam volunta- tem, proinde pactum tale morte corroboratum& firmatum ſit.
LI. II. OssERV. CXXVII.
Pacta muruæ lueceſſionis inter Principes Comites,& Baro- nes etiam de jure communi ſubliſtere poſſunt, Gail. hic. num. 2. pet cet. 19. C. e Pact. Treutl. yol. i. Diſp. 6 ith. 8. lit.B. infinitos pro hac re-
cenſet Ant. Bullæus Diſcurſ. E. de Pact. Afi=matiy. num. 1äõ. . DISSNTIT ipſe Bullæus loe. cit. necrecedere videtur Bachov. ad Tr. vol.; Diſb. G.th. 3. lir. B. 2 Nos, ut ut fateamur pacta hæc ſi ad amuſſim examinentur ju- ata præſcripta legum civilium Juſtineanearum iis non convenire, nam&c caula impulſiva ob quam licentia hæc militibus permiſſa
deficere videtut, imminentium ſcil. periculorum iertot atque mul- tiiude

227 nitudo& forma, cùm illic nuda militum voluntas ſolum, hic eonfir- matio Impetatoris neceſſaria,& effe ctus, quò d illic re vocati utique pro lubitu potuerit Hære ditas ita promiſſa, hic verèò nequaquam; Attamen illis ipſis legibus, quo minùs contraria aſſerere poſſimus, velhæc ipſa faciunt, quæ modo deduximus: Videatur Colleg Pubil, de Stat. Rei Rom. vol. I. Diſ. 6.th. 29 lit. A.—
Lr 8. II. OBSERV. CXXIIX.
Fenda antiqua flius repudiatà hereditate retinere poteſt, Gail. bic. n fin. ratio, quòd illa debeantur filiis ex pacto& providen- tia, arg. 2. F. 4§, Treutl. vol. 2. diſp. 12-th. 4. lit. B. Plures pro hac citat Berlich part. 2. concl pract. 6.n.2. quos refutavit num.. Aliter diſtin- guunt alii, quos refert& confutat Berlich. eit. loc. n. 5. Aliter N e- ſenbec. de feud. c. 6.n. 5. nempe inter Inveſtituræ formam, an proſe & liberis, an pro ſe& ſuis here dibus quis conſecutus fuerit feudum. cum quo etiam facit Mynſing 3. obſ.6 7. n. 4. G7..
KcTrrIuspisTINGuIT Berlich. Stt.loc. n. 12. nempe quòd feudum hete ditarium neque à filio neque ab agnato repudiatà he- re ditate, feudum verò ex pacto& providentia ab agnatis, non verò à filtis repudiatã hereditate retineri poſſit, propter text. in 2. F. 45„ (quem textum aliter explicare laborat Hunn: ad Treutl cit. loe. q. 14.) Idem putat Bachov. ad Tr. d. foc. per cit. text. in 2. F. 45. Hunc enim Treutlero, qui eum pro ſe citaverat, opponit, eumque rectè de Feudo proprio explicat, quòd faciunt Doctores communiier, vide ciratos Berlichio d. part. 2 concl./5⁄. 4. G 12. per rationem, quòd Jus feudale ignoret feudum heteditarium, vide concl. 56. u. 6. Adde Rittershuf. inpartit feudal lb. 1. c.15. 3.15 per 2. F. l. Covatruv. lib. 2. variar.reſolc.18:n. 4. Hanc etiam ſequitur Conſuhiſſ. Dn. D. Schuͤtz. ad lus feudal c. 1. de conſervat. feud.& tationem, cur filius hereditatem repudiare nequeat, addit quòd icilicet Hllius, licet non principali- ter, attamen ſecundariò patre feudum conſequatur, arg. 1. 5.14. quod ulterius probait exinde, qnòd filius in ſucceſſione feudi aviti præferatur patruo,& quidem proptet patris ſvi perſonam, cùm ta- men patruusprimo acquirenti proximior ſit, vide Dn. Carpzov. in I. P. F. ,part. 2. conſt. 46. defin... 4. quod tamen de agnatis dicere non poſſumus optimè ex Cujac, Fachin. ¹b.. controyerſ. cap.. irc fin.
3 Acce dit

1 228
Accedit II. quòd Liberi fottiùs obligati ſint ad defendendum& tuendum honorem patris quàm agnati, arg.l. 2§. 1.C. ſe agric. G cenſit. l.1I. C. de Impub.& aliot. ſabſtuut. LiuirarioNEs tamen vide apud Rittershul. cit. loc. q. 15& Lal.in loc. ab eo allegat.
NorAä. Hanc lanctionem Doctores communi calculo elu- dunt, dum filium ob æris alieni ſolutionem obligatum nolunt, ſi cum beneficio Inventarii hereditatem iuxta ac feudum adierit, vid. Gorhõfred. Anton.diſp. feudal. ib. 6.
Lra. II. OBs ERv. CXXIX.
Poſſeſſio non continuatur in Heredem Suum, Gail. hic. num. .per l.23. ſfde acquir. poſſeſ.- Mynſing cent. 3. 0bſ. z8. Hartm. Hartmann. Iib 2. it. 41.ſ. 4. num. 3. pro hac ſententia faciunt 1.. S. 15. ff. ſiis qui te- ſtam. lib.eſſe luſſ.& l.53· fl. de acquir. rer. domin. Gœddaus eleganter adl. 24.· ff. de S. num. 18. Treutl vol. z. diſp..1. h. 2. lt. G. Schrader. 5e feud. part. 7.c. J. num. 21. Wurmbler plene tit. 4 4. de poſſeßion. obſ. 2. per tot. Joh. Aloyſ. Ricc. in Collectan. Deciſ. Collect. 940. ubi vide LiMirATIo- MEs. Joh. Meichſner. tom. 3. eciſ. Cam. Imper.· num.5. G 16.
Sunt tamen gentes, apud quos contrarium receptum eſt, Vid. Coraſ ¹b. 6. miſcellan. 12. Forſter. ie ſucceßion. ab lnteſt lib. 2.cap. 4 num. d. Jac. Curt. ii. i. conjectur. 6. De Gallia teſtatur Idem Curtius cap. 8. De Mediolanenſi Ducatu teſtatur Treutl. vol. z. diſh 12. 15. 2.t. E.& ibi Bachov. Joh. Babtiſt, Ploto- de in t. lurand. 5. 49 num. 39.LIMITATI- oNgs allegat Grævæus hic. concl. 129 4J. 2. num. 21.& ſeqq. Impropria tamen eſt illa poſſeſſio, Noviſſimè Referens apud Caſp. Klock. Lo- tor. Camer. relat. 4. num. 106.& transfertur tantùm lutis poſſe ſſio. non verò propriè aaturalis, Meichſner. cit. loc. num. 8.(vide tamen Joh. Gutierez.ib. I. pract. QQ 7.uum. 7.G 8.) Sed ejus ſolum
effe ctus. LIB. II. OnsSsERV. CXXX.
Civitates Imperiales habent Jus Filci, G⸗ il.hĩc. num. r5. Civi- tates enim lmperiales ſunt Status Imperii,& lub iis continentur non tantum in pace Religionis& ejuſdem declaratione, ſed& de cærero ubivis in Inſtrumento pacis Suecicourt.5.§. 11. Calp. Klock. tom. 3. conſil. 13 4. num. 192. ALITER BENTIRE videtur Author præ-
jud. Camer. ſub. rubric. Ciyitas. Imperialu:. yer.i. propris equidem nei 3 ni ni

22⁹
ni niſi qui ſummam poteſtatem habet, jus filciĩ competit, Hinc eft.
4bbon⸗ damnatorum non ciritati ſed Principi applicari dican- tuc, I.1 f.de bon. damn.& quot inter ò Regalia numeréẽtur, per 2. F. 56.
vid. Perez in num. 6.& Amaja ad tit. Cod. de Iur fiſc. num. 6. quod& an- te hac ſab Præſidio Dn. D. Schuͤsens in Contluſ Legal dip. 28. conc.11. publicè in almahac Academia propugnavimus. Percongeſſio- nem tamen Imperatoris ſtatus vi ſuperioritatis territorialis Habent, Magnif. Dnu. Cancellar. Schuͤtz in Colleg ubl. de Stat. R. Rovr. vol. I. diſ.
&th. 19:lit. A. vide W eſenbec in paratitl. ad tit ſen quib cauſ.ign. yel h;-
poth.&c. num. ſ.
AMrLIAT Gailius in Givitatibus ſuperiorem recognocen- cibus, vide Weſenbec in paratitl. ad tit ſf de lur. fiſe. num. 4. Regulari- ter tamen Civitas municipalis non filcum, ſed burſam velarcam communem habet, Chriſt. Beſold. part. 3.conſil. 91. num. 43.
Lr. II. OBS ERv. CXXXI.
Fideicommiſſum univerſalepurè relictum etiam non agni- tum tranſmittitur ad here des, Gail. hic. uum. I.
DISSENTIuNT latiſſimé Vaud. lib. z. QQac. i. Ant. Faber. decad.ʒx. error,pragmaticor. i. quem tamen refutat latẽ Bachov. ad Tr. yol. 2. 4 ½. 13:th. 8. lit. A.
VERIORK OFINIO GAtrit, per¹ 44. f. a⁴ SCt. Trebell.& l. 16. 9.9 Feod. 3. C. de ſdeicomm. Sichard. ad l.3. C. de ideicomm. num. 4. Go- mez.. variar. reſol, cap. ſ.num. 9. G 14. Laur. Tennin. Rodulf. in cautel. 102,n. 3. Cramet. aiſieptat. i3. ad lnſt. th 9. Helft. Ulric. Hunn. in Encg- cloped. lur part. 4.tit. ⁊2 4 c. 5. n.l.
AMPLIATIONEM vide in obſ. ſeq. Liitationes apud Nicol. Noalem de Traſmißionib. caſ.2. n. 14.& ſeqq.
LI. II. OBs ERv. CXXXII.
Fideicommiſſum conditionale conditione non exiſtente ad
heredes nen tranſit, Gail. hic. n. 1. per! 2 ff. quand. dies legat. ced. DISSENTIT Ant. Faber. decad. 31. error. pragmatic. 3. cui tamen re- ſpondet Bachov. ad Tr. vol. z. diſp. 4. fb.&. It. A. LrMrrATrœR A Gailio, ſi fottè conjecturæ fortes aliud ſuadeant in tetminis vide Aur. Fabr. ad Cod tit. de fidei comm. deſin. 14. quando verò conje cturæ tales ſint, explicat depn. 38. Adde Ant- Fabr. decad. 31. enBe nae 1.u. 17. Gg Liberi

230 LIB. II. OS EBRV. CXXXIII.
Liberi primi gradas fideicommiſſio conditionali gravati fru⸗ us ſuos faciunt abſque diminutione Trebellianicæ, Gail. kic. n. a. perl jubemus. C. a&Ct. rrebell. Generaliter loquitur Gailius,& proin- de rectè accipi poteſt de caſu, ubi extraneis reſtitui debet heke ditas, per ea, quæ latiſſimè& diligentiſimè(evolutis& ponderatis ab utraque parte authoritatibus& rationibus) concludit, Caſp. Ant- Theſaur. lib. 1. QO. forens. q. yo pracipuè n. 7.& optimè u. è. pag. m. 296. ubi dicit veriſimile eſſe magis deſcendentes quàm extraneos à te- ſtatore amatos eſſe. Paulò aliter Fachin. lib.. controv. re. Verùm terminos quæſtio- nis eum confundere voluit Theſaur. sit. los. n. S. ubi n. 6. plures Dis- sENTIENTESallegar.—
Lrn. II. OBS ERVvV. CXXXIV.
Clauſula Codicillaris teſtamento per verba temporis futurĩ adje cta, facit, ut lacceſſores inſtituti ab inteſtato etiam teneantut fideicommiſſum univerſale ſolvere, Gail. hic. n.3. lanumeros allegat Tarrett. Peruſin. in tradt. de Eſſectu& Defectu Clauſulæ Codicillar. quaſt.3, eſſect.3 Barti. de Succeſſ. ab Inteſtat. ib. i tit ult.
DISTINCTIONEM Cjauſulæ Codicillaris conceptam per ver- ba prælentis vel futuri temporis rider& refutat Ant. Faber. 4eerror. pragmatis decad. 20, error. 6.& verò ſine diſtinctione temporis quo- cunque modo deficiat teſtamentum, ſuſtinetut ob claululam Co- dicillarem, per text. ſatis expreſſ. inl. 29.§. i. ff qui teftam. fac. poſſ. Ae- eedit, quòd in dubio mens teſtatoris præcipus attendi debear per l. 7. de ſuppellect. legat.& textum magis perſpicuum inl. 16. C. deſi⸗ deicommiſſ.
LrE. II. OBSERVv. CXXXV.
Prælegata ſub fideicommiſſo univerſali comprehenduntur runc, ſi ante fideicommiſſum relicta ſunt Gail. hic. per!. 3. 5. 4. f. ad SCt. Trebell.&l. 36, ad I. falcid.
DissENTIE ab hac regula Fachin. lib 5. contrev. c. 16. dicitque verum fundamentum ex legibus erui non poſſe, ſed potius ex con- je ctura voluntatis hujus quæſtionis deciſionem ꝑendere, per 4 77
.12

231
5 12 f.delegat. 2. I. 86. f. ˖ I. falid. ita etiam reſpondet Vaudius lib. 1. Q varar. J. 8. Clatiùs adhuc Calp. Ant. Theſaut. lib. r. QQ. fo- renſ. 17 n. z. tem explanat& pro regula conſtituit, quòd prælegata regularitet in fideicommiſſum non veniant, niß contraria teftato- ris mens apparere queat, per text. in l. 16. C. de fᷣdeicommiſſ. Inn. 8. G& ſeqq. Idem Tbeſaur. plures conje cturas examinat.
Gailiitamen ſententia regulariter vera per ttadita Peregrin. iu abſolutiſſ. Trad. 4e Fideicommiſſ artic. F. n. 23.& ſegꝗ.
Lr3. II. OBSERv. CXXXVI.
Liberi in conditione poſiti non ſunt vocati, Gail. bic. u. 9.
DISSENTIT Fachin. cent. 4. controy. 51. Gœdd. inl. 49 ff. de V. S. quorum argumentat refutata vide apud Hunn. vol. 2. ad Ir. diſp. 11. tb. 3.. 28. ubi adhuc plures& diverſas recenſet opiniones, quod etiam facit Johan. W urmbſer. in nucl. lur. controy. lib. 2. tit. 14. coutror. T.
VIRIOKROFINIO GAIII, perl. 16.. e hered inſtit.l. 8. f. ſ quis omiſſ cauſ.teſtam. Adde Ant. Fabr. de error. pragmat decad. 2 6. error. x. hNachov. ad Treutl. vol. 2. diſp. 1i. th. 3 lit. E. per l. i. C. depact. l. 6. C. ad SCt. Trebell.l. 7. 5,½ F eod. Magvif. Dn. Cancellar. Schuͤßz. diſp. 9. ad lnſt. tb.7. Videri ulterius poteſt Ant. Fabet. in Cod. de fideicommiſſ. deſin. 1. G:. ubi expreſsè repetit, Liberos eo in caſu non eſſe vocatos, niſi forſan plures conje cturæ acceſſetint, Arum. exercit. ⸗ th. 19. Franciſ.
Hottoman. Iluſtr. QQ. 13. 9ag. m. 106.
LIs. II. O3SERV. CXXXVII.
Res ſabjectæ Edeicommiſſo ob neceſſitatem famis alienati poſſunt Gail. bic. n. 4. ratio, quòd neceſſiras non habeat legem, un- de& res ſacræ alienari poſſunt vid. Gail. lib. 2 depac publ. c.z. num. I.& ſeqq. in caſu haud diſſimili, vide Mynſing cent. 6. obſ.30. in fin.
Ex ahiis Joh. Pett. Surdus is tract. de Aliment. tit.&. privileg. 19.n. 8. tradit, neque ob neceſſitatem famis alienari poſſe, ſi teſtatorita ex- preſſè prohibuerit, quod etſ Grævæo bic. concl. 137. durum videa- tur, attamen abſurdum non eſt, ſiquidem quilibet cettà lub condi- tione rem ſuam in alium tranſmittere poteſt, per I. 21. C. mandat.& alia vulgata. Schrader. de feud. part. 8. c. 1. num. 2 0. G z1. ubi nonnulla, quæ huc facere videntur. Manert de cætero Gailii ſententia in theſi
Gg 2 veriſſipa

2352 veriffima videatur Intrigliol. de ſubſtitution. centur.; quæſt. 37 noviſi- me Faſarade ſi bftitution. quæſt. 536. Kniplchild. de Fidencommiſl. Famil. cap. 1, 454· Gd.
Lr. II. O1S EKRv. CXXXIIX. Szcr. I.
Heres non conficiens inventarium Trebellianicam non a- mittit, Gail. hic. num. 6. Mynſ. 3. /⁄60. Fr. Hottomann. lib. 4, 0b. 23 Treutler vol. 2. diſp. 12. tb. 9.t. A. Joh. Wurmbler. in nucl. lur. contro- verſ.lib. 2. tit. 19. controy. i. Innumeros citat& ſe qui videtur Hunh. in Eny⅛loped. Iur. part. 4 tit. 17. c. 4.n. 12. Bartol, conſ.z. Bocer. cl. z. DPiſp. 7. th. ult. Riemer. decad. 7. illuſtr. Quafl. in Coroll. Schnobel. Piput. ad f. 18. th. 13..
AFFIRMATIVA, VERIOK viderur, quam tuetur Covarruv. in cap. Raynutius. 8.i. n. 10. ratio præcipua eſt, quòd nomine falcidiæ etiam Trebellianica veniat, vide ipſum Gail. 115. 2.25.119,n. 7. per 1. 6. C. ad SCt. Prebell. Hunn. cit. 1oc. c. 4. n. 1I. Vinnium. lib. z. Quaſt. 28. Lud well. ad Iuſtit. Diſp..th. 9. ubi plures. Pœnam pecuniariam im- ponendam eſfe ſuadet Cypt. Kegner. in cenſur. Belgic: ad kz. Inſt. tit. i9. §. 6 n. 3. Aſtperperam. SFGr. II. 8
Trebellianica dteſtatore prohiberi poteſt, Gail. hic. n. 15.
NreaRT ſimpliciter Vaudius ¹ib. z. QQ Inr.c. 17.n. 12. Fachin. Lib. 5.controy c. 4. Arum. exercit. 9 th. 20. Alios(aliter hoc decidentes) producit Caſp. Klock. tom. ⁊. conſ. 33 n. 6z. 1
VEKIOR ODINIO Gailii; Addantur Treutl. vol. z. diſp. 14. th. 1O. lit. 4 G D. Joh. Wurmbſ.in Nucl. lur. controy lib. 2. tit. 23. controv. 1. Magnitf. Dn. Cancellar. Schuͤtz. exerc. 1. th. 23. Bene hoc firmat& ad contraria reſpondet. Ant. Gometz. tom. z. variar. reſolut: 6. 5.. 1t per text. in aut hene. ſedcum teſtator. C. ad L. falcid. Et hanc publitè ſub Um⸗ bone Dn. D. Schuͤtzen in Concluſ. Legal. ad ff aiſp. 27, concl. 21. ante hac in Alma Gieſſena defendimus, ubi tamen addidimus conje ctu- ram non ſufficere.
LIB. II. OnsERv. CXXXIX.
Diviſione inter gravatos faclà fideicommiſſum nom perimi- cur. Gail. hic. n. r. Alexander diverſimodè de hac concluſione ſtatuit: de ſte Maſcard. deprebas concl. 7⁷ 6n.2. 4 1
Krcrlüs

133
Rscrlüs vIDErüR Caſp-Ant. Theſaur.lib.2 QO. forenſ. 44. DisTINeuERE, Ao nempe appareat de ſcientia fide icommiſſi, v. c. ſiteſtamenti mentionem fecerint, vel non appareat de ſcientia fideicommiſſi,& tumrignorantiam præſumi, neque qualcunque generales renunciationes obſtare poſſe. Paulò aliter Fachin. lb. ſ. controy. c. z0. Ut igitut diviſiotalis inducat renunciationem circa fi- deicommiſfum, neceſſfatium& loco cautelæ eſt adjicere verba in- ſpectis cognitisque verbis teſtamenti, per tradita Gailii hic. n.. G& 13. Imò quòd inſpectioniteſtamenti renunciari nequeat, non pau- ci ſunt, qui aſſerunt, Treutl, vol. 1. diſp. 7.th. 4. lit. E. ibique Bachov. in not. ſubſcribimus Gail. pro quo plura videbis apud Knipſchild. de Fideicom Famil, c. 16. num. z225. Cujas Diligentia in alle gando nos hie ſuble var.
Lrs. II. OBsERv. CXI.
Legitimati per reſcriptum Principis iub ſtatuto excludente fœminas non comprehenduntur, Gail. hic. n. 6.
DISSENTIuNT Burſarus, Forſterus, Peregrinus Referente Srævæo, bic. 140,1n. 3. quibus accedit Bachov. ad Tr. vol. 2. Diſp. 16. th. 2. lut. E. quorum ſententiam etiam veriorem putamus utut Gailii communis ſit.
LIb. II. OBsrkRVv. CXI.LI. SECT. I.
Legitimati per ſubſequens matrimonium ſucce dunt in feudis,
Gail. bic. n. z. Negativa opinio de apicibus Juris multis verior videtur, per cap 1.§: naturales. 2. Feudor. 26. Nelenbec. de feud. cap. G. num. 10. Vulrej. defeud. lib. 1 sap. 9n. 92. G 93. Niell. diſp. feudal 5.th. 7. it. D. Ad- di poſſunt ſequentes textus, c. I. X. de ſil. presbyt. c. cum in cunct. 7:6. cum innotuit. 20. X. de elect.& elect. poteff. l. 1.§. I. ſ.und. lib. l.z. G& 4 f. und. xo-
gnat. Carpzov. in diſpp. feudal. th. 34.. RscEkPrroR TAMEN,& ſiex Jure Civili decidenda venit indubitata eſt opinio Gailii, quam ſequuntur Mynſing cent. 5.59.( 42. Borchdld. de feudc. 7. n. 48. Forſter. de ſucceſſ. ab inteſtat. lib. 6. c. 29. n. 11. niramemreſtringit ad cafum, ubi nuptiæ interme diæ non interve- nere, Welenbec. de feud. cap. 6.u. 9. Fachin. lib.. controv. 51. Treurler. vN 1. dih 2. th. G. lit. f.& th. 7. lit. P. inſin. Magnif. Dn. Cancellar.- Gg. 3 Schuͤtz

234 Schuͤtz exerc. 12. 40 Inſtit. th. 9. Ristershuſ. in partit frndal.ſib. vc. 13.9.3* Idem de Jure Saxonico receptum eſſe latè probavit Gcorg Schultz ia ſynopſ. lur. feud. c. 3. n. 45er:at. Conſtitutionibus tamen quorun- dam locorum diſpoſitum eſt, ne legitimati etiam per lubſequens matrimonium in feudis ſuccedant, quod etiam tunc quidam ſtatu- unt, ſi clauſula talis inveſtituræ incorporetur, ihm und ſeinen Ehlich⸗ gebohrnen Maͤnlichen Leibs Lebeus Erben&c. Ambrol. Schurer. de bereditat.qua ab inteſt at. defer cit. 9. num. 7. pag. m. 127.
S zꝝ c r. II.
In legitimatis pet ſubſequens matrimonium Jus primogeni- curæ locum noun habęt, Gail. Bic. num. 3. cum quo facere videtur Treutl.vol. i. diſp. ꝛ. th. 7. lit. B.& Bachov. ibid. ½. 34.
Diſtingunnt Boſold. de ſucceſſ.Reg. diſſ.10. num. 9. Rume lin. ad Aur. Bull. pari. 1 diſſ. 6. 15. 12. an legitimatio facta antequam ex juſto matrimonio quis natus annon, utillo caſu hoc jurè gaudeat, hoc non æquè. Diſtincto nulla, conferatur Bachov. ad Tr. cit loc. Et nos ſive ſetmo ſit de Jure Canonico ſeu Civili legitimatos per ſuble quens matrimonium cæxteris præferri, per cap. tanta vis. X. qui fil. fint. legitim. &§. 2. Inſt. Ae ſucceſſ. quæ abinteſt. defer. Sive de Jure feudali ſve de mo- ribus noſtris: Neque enim exempla deſunt, ſed inſpecie ea allegare, ſtudiò omittimus: ſtatuimus, Neque fane aliter poſſunt, qui illis in Feudis locum faciunt.
S Ecr. I11.
Ad legitimationem per fubſequens matrimonium dotalia inſttumenta de neceſſitate non requiruntur, Gail. hic. num. 3. Donell. I.z. comm. 21.g. 108. Franzk. exercit. 2. 7. 8. Treutler. vol. 1. diſp. x. 1h. 6. lit.f. Valent. Forſtet. in traſt. de ſucceſion. ab inteftat. lib. 6. cC. 11. num. 7. ex ratione, quòd Jus Canonicum nullam dotalium inſtrumentorum mentionem faciat, verùm Reſponderi poſſet, quod cum omiſſionẽ non expreſſè approbet, Jus Civile ſeqpuendum eſſe, quod omninò requirere videtur dotalta Inſtrumenta, in omnibus enim legibus, ubi de hac legitimatione quæſtio, ſemper mentio ſit Inſtrumento- rum dotalium,& quidem plerum que duo ablativi apponuntur, vi- de d. fin. Inſf. de nupt. duo ablativi autem in Jure noſtro Longinopen necefſa-

Lr neceſſariam denotant, arg. l.18. ff. de uſur.& I. 106. ff. de coudit.& de. monſtr. Ferdin. Vaſquius, lib. 3 controy. uſu. frequent. cap. 41. num. z. Fla- min. Chartar. deciſ. Rotæ Genuenſ. Deciſ. 69. u. 1. G 2. de illo bracardico vide latius Dn. Ioh. Otton. Tabor. brocardicor. five axiomat. Iur. Enucle- ator. diſp 1.«xiom. 1. Joh. Aloyſ. Riccium. in colectan. deciſ. 6543. Johan. Gutie rez. ub. i. q. 33: ˖um. 3. ubi remiſſivè Authores, qui hoc brocardi- con limitant. Latè Joh. Rüding lib. z. controv. Iur. feud. cap. ſ4. num. 3. Fachin lib. 3. controverſ. ſt. ubi idem deæ Jure Canonico aſſerit; Non admittimus Limitationem Georgii Schultz in Synepſ. lur. Feud. cap. S. num.4 4. quòd nempe non requirantut, f alio modo de matrimo-
nio cõſtate poſſit, Bachov. inæ ⁴ςέ ³g. 259. cum quo trauſeo. Lis. II. OssERv. CXLII.
Filii natutalis, Principis reſcripto, legitimari non poſſunt, ut in feudis autiquis ſuccedant in præjudicium agnatorum, Gail. hic. num. 15.& ſupra. obſ. 40. in fin. Hertman. Piſtor. part. poſterior. q. 40⸗n. 24. G ſed. Raphael. Fulgos. conſ. 21. num. 12. G 13. Joh. Küding. lib. 2. controv.lur feud. cap.48. num.rx.
DisstMriunT plures quos refutärunt Fachin. lib. 7. tentroy- Fo.& Ruding. cit. loc. num. 16.
Lrs. II. Ossrav. CXI.IIII.
Legate Domus uſufructu cum onere altius non rollendi, le- gata Enſscor feopeietas,Sal Hnenee ſer 11 L uſufruct. Man- tic. 9. de Conject. ult. volunt.. num. 8.& ſeqq. Bachov. ad Tr. vol. 1. diſp. 16⸗ eh. 15. lit. E. qur putat aliâs adje ctionem de non tollendo alius ſuper- fluã eſſe, 1. 13.§. pen. in fin. ſ. de uſufr. Maſcard. de Probat concl. 1419. u. 9.
DISSENTIT Treutl. vol. l. diſp.16.tb. 15. lir. E. qui allegat pro ſe Pinell in trac. de hon. matern.
LIr. II. OBS ERv. CXLIV.
Uxores in Jure noſtro Dominæ vocantur, Gail: bic. num. 3 pe⸗ l.Titia. 9. qui Marco. de ann. legat. l. frrer. amot 11. 6.15. ſ. ad SCt. Sllav. ladignè hocetiam ferre videtut Gail. hic. num. 3. illorumque domi- natum ultra colum penſum& fuſum extendendum non eſſe autu- mat, quod ipſum etiam Limn. de lur. Publ. lib. 4. cap. 6 num 65. ad mar- Sinem monet, adde Steph, Nathen. de luſtit. im honor. yulnerat. cap. 10.
num. 16,

236 n. num. 1G.5ag m. 451. Verùm hujus teſttictionis vel Limitationisne- ceſſitate m patvam imò nullam eſſe wmonuir Magnif. Dn. Cancellar, Schuͤtz.in Collar. 2. exerc. a. ad luſtit. pag. 4.3t.
I.rh. II. O BS ERyY. CXhV. Ip1. I.
Cautid uſufructuaria à teſtatore remitri non poreſt, Gall. hic. num. 1.& ſeqq Eachin. lib. 3. controv- cap. 42. per vulgatam leg nemopo- teſt. ffde legat. i. Hunn. vatiar. reſolut. iib. ⁊- trat. 24. 24. Paul. Berenſ. lib. 2 diſp. 4· ad Inſtit. ihem. 2. 9. 6. Hæn on. diſ. 3.a4 frt 3.lit. D. Kichter. part. i. deciſ defin. 19. nurn, 6. ubi plures cxat. Bocer. dlaſſ. 5. i½. 9. th. 21. lit. B. Cardin. Tuſchus. prad conci. lit. Cconcl. 304. num. z1. ratio, i. ne detur materia delinquendi. 2. ratio eſt favor here dis, Idem concl. 3 06. num.. oh. Kõppe n.deciſiq. 33 ,um.. Paul- Pic. in!. Titia cum teſta- mento. Qtria. ff. de legat. 2: num. 141..
VERuM quoad uſumfruactum verum dubium non habet, cum ipſe Gail. lih.z.26. A6.· num. I.2. G3. remiſſionem concedat. De Quaſi uſufiuctu tantum controvertitur,& contra Gail. ſupra ad ob- ſerv. 4 6. affirmavimus, ubi videri poteſt, addauur Giphan: ad§:2.Iuſt. de uſufr. pag. m. 173. ratio eſt, quod cùm quis rem ſuam planè alienare queat, cut non ergò etiam cautione te miſſa, addatur l.z.. ad l. falcid. Nobiſcum ſentientes vide apud Picum cit, loc num. 141.& Treut- ler. vol. ſ. diſp. 6.fh. G. u E. Hinc eſt, quòd expreſſè quibuldam inlo- cis conſuerudine Kemiſſio cautionis permiſſa ſit: DeBononia teſta- tur Card.- Tuſchus pract. concl. lit. C. contl. 30A. num. 24. Alirer Joh. Niell. diſp feud. 3.t5 6. t.. qui putat remitti quidem poſſe, aſt hoc caſu non uſumfructum ſed mutuum eſſe in diem, de quo tamen uõ immeritò adhuc diſputatur, licer affinitas quædam intercedete videatur. 1
§ ½ ◻ I. II.
Inventarii confectio à teſtatore remitti non poteſt, Gail. bic. uam. 10. Ant. Fab.in Coll lib. 6 tit. 11. defis. 43, qui tamen ibidem lubji- cit, aliquandoremiſſonem teſtatoris toleratam fuiſſe in Senatu.
DrSSENTIuN T Fachin. lib. 6. controy. 25. Hillig. in Don enucl. adlib. 7. cap 3. lit. H in not. ubi tecte Dis TINGuIT, quòd nos ratione Creditorum ſfedrstione legatariorum remitti
queat inventarii confectio. Er ſic etiam diſtinguit Ant. Faber. in 8 Cod. lib.

337 Cod. lib. G. tit. 11. def. 43. num. 2. in allegat.& ratio inſuper præcipuè ju⸗ vat, quòd nullibi prohibita reperiatur,& proinde teſtator rei luæ modum preſcribere poſſit. I.20.§. 1 ⁴de. pact. dotal.
Lr 8. IIl. OBSIR v. CXLVI.
Ulſufructuarius omnium bonorum æs alienum ſolvere non tenetur, Gail. hic. num. 1.
DISSENTIT Guido Papæ. deciſ.ſ4 1. teſte Arum, exerc. 5. th. z1. & Fachin. 4. controy. 19. ubi ejus argumentis ſatisfaciunt,& Bart. is l. ult. num. j. ſ.de uſufr. legat. quem tamen refutat Carpzov. 1ub. 1. Eeſponſ. Elector. tit. 10. reſp. 104 num 14. G ſcqq.& latiſſimè Paul. Picus ineg. Ti- tia cum teſtameuto. tria ffj de legat. 2. num. 1 49.& ſeqq.& Fr. Marci. deciſ- Parlam. Delphin, part. j. q. 835. num. 1. G& Paul. Fuſcus. in ſingular. utriuſq lur. lit. V. n. 33. cum citatis.
VERIOR OPINIO Gailii, pro confirmatione adde Henr. Bocer. claſſ. 5. ip. 9.th. 46. æs ergò alienum heres ex defuncti bonis ſolvere de bet, ſ.ult. ffde uſufruft.&c.& l. 6 9. ad I. falcid. Fachin. ſib. 4 con- trov. 19. ubi ad contraria reſpondet. Nic. Vigel. deciſ. lur. controv. cent. 1. controy. 5 ſ. Gœddæ. adi. 49. f.. de Verb. Sign. num. 1½. Coſtal. ad I. quoties. 34.§. uniyerſorum. fin. ff. deuſufruct. Magnif. Dn. Cancellar. Schuͤtz ex⸗ erc. G. th. ult. per rationem, quod hæres ſolvere teneatur, I. 1. C. ſi cert. petat. l.z. C. de Hereditar. adtion. Paul. Berens. diſp. 6. ad Inſtit. lib. aA. them. ⁊. 1h. 3. per rationem, quòd bonorum appellatione æs alienum aut paſſivæ actiones non veniant, perl. 39.§.1. ff. de y. S. 2
LiMITARIT poteſt Gailius exiis, quæ habet Hartm. Piſtor. lib. 1. 3. 46. num. 17.& ſeqq. Adde Joh. Baptiſt. Coſtam. in tr. de remes. ſubſi- diar. remed. 9 2. num. 2. Quod ſitamenille uſufructuarius res poſſi- dens de ſuis pecuniis debita ſolverit, utile negocium pro hærede (quiprincipaliter obligatus eſt) geſſiſſe videtur,& proinde expen- ſum tepetere poteſt, Marta confil. 150. num. 38.
LIB II. OBSERVv. CXLVII.
Filia dotata renuncians ſucceſſioni paternæ ob læſionem enor men in integrum reſtituitur, Gail. hic. num. 9. Caſp. Ant. Theſſaur. lib. 1. QO. forenſ.q. 3. num. 12. Ant. Faber. in Cad lib. 2. tit. 3. defin. 21.& de error. pragmatit. decad. 13. error. †. Treutl. vol. 1. diſp. 6. th. 8. lit. G. Caſp. Klock. tom. 2. conſ. 33. uum. 38. quòd ſic prælumatut contractus factus
Hhb propter

133 propter metum velaliam ſpeciem doli, Berlich. eum infinitis Dd. part. 2. toncl. 43 ‧um. 21.& pro hac omnes ferè citavit Erneſt. Coth- man. vol. 2./eſponſ-lur. 53. num. 190. 191. quæ verè læſio enormis dica- tur, Judicis arbitrio relinquit Mynſing. cent 1,0bſery. 6.
Diſſentire videtur Fachin. lib. 3. controy. cap. 2 4. G 25. ex mente Ponrificis, quia generaliter& indiſtinctè loquitur, Bachov. ad Treutl. vol.i. qiſp.. th.t.lit. R. ideò quod Pontifex in cap. quamvis. de pact. in 6. tequirat laltem dotem ſimpliciter, non congruam, quòd ſi enim congrua deberer eſſe& correſpondere legitrimæ, certè di- ſponeretur idem, quod jam dum licitum, cuùm de Jure Civili relictà legitimà pater fliam prorſus& expreſſè exheredare poſſit, Erneſt. Cothman. cit. loc. num. 161. Sic de Jure Saxonico enormiffima læſio cauſam reſciſſionis non facit, uti pluribus probat Berlich. part.. conclpract. 43.: num. 23. Aliud tamen eſſe ſubiicit, ſi dolo ad renunci- andum inducta fuerit, num. 26.& ſeq- Ita quoque Covarruv. ad cap. quamyis part. 3.§. 4. num. ro.& hi rectius.
LrB. II. OBSEKRVv. CXLIIX.
Fœmina in Peudis à Malculo ſemel excluſa, lemper cenſetur excluſa. Gail. bic. num. 1. Juſt. Ritter in lſtitut. Feudal. lihb. 3. cap. 9. num- 1. p. 92. Bocer. cl. ſ. Dic. 18. th. 16. lit. A. per text. in 1. F. 6.§. quin etiam. Hier. Garzon. in Tr. de Faminis ad Feud. rcip. vel non. num. 33. G 48. ele- ganter Ant. Fab. in Conſultat. de Montisferrat. Dusat part. 1. pag. m.3 76- Fachin. Iib. 7. controy. 45. Borchold. cap. 7. num. 36. Duaren. de Feud. cap. 10. num. 1z. Dn. Gothofr. Anton. diſ. Feud. 6rh. 6. qui mihi inſtar omnium. 3 3 CoyrRkANRIA opinis Theoricà de verirate muletis verior vi-
detur per generalitatem text: in 1. F. 3,§. 2. G 2. F. 17. Conſule Myn- ſing cent.3.Obſ. 7 4.· num. t. Struv. Exerc. Feud 9.th. 8. Hartm. Piſtor- part-.
1. Quaſt. 36. num. II. qui latè& eleganter diſſerit. Dn. Vultej. lib. r. de
Feud. cap.9. num. 32.& ſeqq. ubi plutes citat, uti& fecit Bocer. cit. lac.
lit.B. nec non Referens apud Caſp. Klock. Voror. Cameral. Relat. 13 8. 14.& ſeqq. Adde Chriſt. Beſold. part. 6. conſil. 26 5·.wum 35. E ſeaq. Joh.
Aloyl. Riccium in Collectan. Deciſion. Collectan. 861. G 905. Carpzov.
Diſp eud. 3.th. 57.& allegati Finchelchauſ. Diſp. 6. Feud.1h. 27. ubi præjudicia: Atque Ludvvel. de Feud. c. 9,. 243.— cer=

235
Et certè hoe modo patum, vel conſuetudo, quæ Fœminas ad Feuda admittit, nullius effe ctus eſt, quàm ſingulari in calu, ubio- mnes Filii ante primum acquirentem deceſſerunt, quod ipſum ta- men fingere durum videtur: Ad text. in 1.F. 6. 9.i. Reſpondet Um- wius.ad Proceſſ. ludiciar. Diſp. 1 8. in Coralar: Hanc ſententiam etiam in Fideicommiſſis Familiæ approbat Knipſchilt. cap. 8.*. 276.
FArenpuM rAMEN uSr, Gailii opinionem communem& magis in Camera receptam eſſe, Vide Author. Præ judic. Came- ral.ſub Rubric. Feudum verſ.-. Joh. Thileman de Benign. Pentecoſt. obſer- vat. Cameral.3ʒ. uum. 3. ubi præjudicium: Referentem apud qæeſp. Klock. cit. Kelat. 1 38. num. 3 5.& ſeqq. latiſſimè Roſenthal. de Feud. cap. 7. concl. 44. num. 15. In tantum ut dubitare liceat, an negativa ample- ctenda ſit, Judicio Bernh. W urmbſ. Exerc. 2. quaſt. 13. ubi tamen al- teram ſequitur. Et certè textus in 1. F. 6.§. r. non tam facilè eludi poteſt, præcipue, cùm verſemut in caſu odioſo, ubi extenſio non fa- cilè locum habet, poſtquam notum eſt, Fœminas in Feudis ægrè& regulariter non admitti, vide quæ dicemus infra ad Olſ. 4. Adde Fachinæ. cit. loc.& Paul. Chriſtinæum vol. 6. Deciſion, Iur. Belgis. at. num. I. G2.
Lrb. II. Oassnv. CXI.IX.
Agnatus poreſt repudiace Hæreditatem retento Feudo, Gafl. bĩc. num.. per 2. F. 45. Kittershuſ. in Partit. Feudal. ſib. i. cap. 15. quaſt. iſ. ratio, cur Agnati repudiare queant hære ditatem& retinere feudum. videri poteſt apud Fachinæ. Iib. 7. Controverſ. 5.& Rolſenthal. de Feud. cap. F. concl. 21. uum. 17.& 18.& quæ latè ſupra ad ub. z. 0656.128. diximus.
LrurrArun quoad feudum hæreditarium, in hoc enim agna- tus ſimulhæreditatem adire cogitur, Carpzov. in diſp. 5. Feud. th. 37.
1. 1 n. II. OCssIR v. CL. Szcr. I.
Agnati&t cognati de Jure communi in bonis allodialibus ul- tra ro.gradum non ſuccedunt, Gail hic. num. i, per§. jin. Inſt. de ſucceßion. sognat. ſoh. Wurmblſer. in Nucl. lur. Controverſ. lib. 3. tit. 1. quæſt. 10. D.
arpzov. in I. P. F. ũ. part. 3 conſt. i8 defin. ult. Richter. de ſucteßion. a5 In- ieſt. memhr. 4. ſel.; num. 22. ubi præjudicium ex Carpzov. modo alle- gato loco allegit: Idem quoad Jus Saxonicum tecegtum, vide A- h2 cumæ.

— 249 rumæ. Exerc. n.th. 13. n A4dition. 8i lib. 3 Iuſt. tit..& ult.
CoxTRARIA opinio verior videtur, vide Treutl. vol.z. diſ
16.th F. in fin⸗Schrader. de Reud: part. 1 0 ſect. 19. num. 44. Joh. Er. Baltha- ſar.reſol.Practiit.i reſol. i num. 8. G 9.
DusnA VIDETuR hæc quaſtio, imò circularis, hinc factum, quòd adutriuſque ſententiæ argumenta nonnulli ex Dd. reſpon-
deant, vide Bachov. ad Tr. vol. 2. Diſp. 16. th..in fin. Magnific. Dn. Cancell. Schuͤtz/ Exerc. 12, th. 20, qui tamen magis cum contraria-
faoit. 1. 1,6 S8 E. 1. II.
Agnatorum fucceſſio in feudis in infinitum eſe, ſub diſtinctio- nè tamè, nempe ſi ad deſcendentes jam dum ſemeltranſitum fecit, Gail. hic. num. 4. Hartm. Hartmann. lib. z. tit. 54. Ob 16. num. 0.& ſegg. præjudicid firmat Mynſing.cent. 2. Oſ. 95. num. 4. Schtader. de Feud. part. 7ap. 7 num. 3. latiſſimè Ant. Fab. in Conſultat pro Ducatu Montiſ- ferrat? part. ⁄⁸. Plures pro hachabet Berlich. infra. cit. lot. num. f!adde Kofenthal. de Feud. cap. 7 concl. ſ6.num. 50. lit. F.
SATISFACruM ST GaAILTO latiſſimè à Berlich. part. z. concl. Pract./3. num. 3.& à Bocer.cl. 5. Diſp. i8th. 33. lit. D.& veriorem puto ilam, quam defen dit And. Fachin, lib. 7. contreyerſ. 27. infin. erpe quòd texſus Juris Feudalis anteriores per poſteriores cortecti ſint: Poſteriores autem illi textus continentur in 2. F. 5o. G 52. G 93, in. ſin. idem vult Dn. Carpzov. Diſp. Feud. 5eth. 40. Plures remiſſivè alle- gatos vide apud Fr. Balchalat. Pratt. Reſol.tit. i Beſol. J, num. 9. ægrè ta- mẽ hæc opinio inraxi proeedet, teſte Conr. Rittershul.inPartit. Feu- dal. lib. I.·Cap. J 6. quaſt. G. G 17. 11A2
LEi. II. OB s ER v. CLI.
in Feudis Frater utrinque conjunctus, Fratrem ex und latere
rantum, non excludit, Gail, hic. num. i.per 2:F. 1l. perſ.hus verd Koſenthal.
de Feud. cap.. concl 7. 4 LIMITAruR A Dn. Valtej, in Tyrde Feud. lib-i. cap. num. 108,. Rolenthal. cit. concl. 7.u. z. Aliud tamen obtinet in Fideicommiſſo relicte agnatis pro- conſervatione familiæ, Gail. hic. num. 3. per Authataq Cacommun de ſus- zeßion.& Auth. Aefundo Gaad C. Tertyl. Oppu-
.
m. 4 Groenvveg. imlcgih. aragat. ad

241 Oppugnanr hanc ſentententiam Socin. Ruin. Cutrias jun. 82 Alii, ſed infitmis armis, quod oſtendit Fachinæus lib. 4 1⁴. 87. infin.
G cap. 86.. Lrb. II. OaSERv. CLII.
Inveſtitura abuſiva regulariter rei feudalis poſſeſſionem non tribuit, Gail. h’c. n. 4. Mynſing cent. 4.06.71.n. z. Hartm. Hartmann. hib. z. tit. 54. Ob. 6. n. 4.
LiMrTAr Gail. in caſu ubi inveſtitura fit inre præſenti, n. 14. arg.l. Clayibus. f.de Contrah. Empt. 42
Lrb. II. OasEKVv. CLIII. SJEC r. I.
Feuda majora annexam dignitatem habentia, dividi non poſ- funt, quòd tamen notorid Germaniæ Conſuetudine mutatum eſt, Gailius hic. num. 1. Befold. in Theſaur. Pract. voce abgefundene Herrn. Adde Schurfcent, zoconſil.3 7. num.. Juſt. Ritter. in Inſtit. Feudal. lib:. cap. 3. num. 9. Georg. Schultz/ m Synopſ. lur. Feud. cap. 8. num. 29 ⁵. m. 23. Plauſtrum allegatorum vide apud Guilfl. Antoh. al T. de Reſcript. Mo- rator. ſect.3ʒ:Corollar. ex lure Feudal. Cõroll. 4.
NEGAN[TBS tamen talem conſuetudinem nec Authoritari- busnecterum experimentis deſtituuntur: Quot enim Principa- tus in Germania, qui diviſionem ignorent? Præcipui ſane: Et ingenti fubditorum, ingenti familiæ per tot decora ad æternitatem alpirantis, bono, Haſſia quoque exemplum ꝑræbet, vide Myler. a4 Rumelin part 3. Diſſ.9.th. 3. ubi familias jure Primogenituræ gauden- tes ordine recenſet.—
Neque eſt ut de Primogenituræ Jare in utraque Haſſiæ Do- mo Sereniſſima Caſſellana& Darmſtadina recepto amplius dubite- tur, poſtquam hodie ſicut& in Ele ctorhtibus, vide Aut. Bull:tit. 7.& Coll. Publ. de Stat. Rei Rom. al. 1. Diſp. 7-·th. x0.lit. G. in vim Sanctio- nis Pragmaticw legisq́ue Publicæ valere debe t, vide Inſtrum, Pa- eis Oſnabrug. Cæſareo- Suecic. Artic. iſ. 5,ulc.& Rec. Imp. Novwiſſ. de Ann 654.5.18 8, nach dem auch in den Ec.
lcros anf NGANT talem conſuerudiüem exfare, congeſſit Cochman vol, 5„Reſbonſ.-„Addimus nunc eundecy Be ſold. conſil, 14 8. num. 17& ſeqq. ubi notantet ita Sohatjedoch dieſſe Meynung der⸗
entwegen keinen Beſtand/ weil viel unterſchiedliche Exempla bey zu⸗ Hh 3 bringen/

24½ bringen/ da bey den Standen deß Heyl. Roͤmiſchen Reichs ein anders
obſervirt, oder doch dem Primogenito ein namhaffter Vortheil geſchoͤ⸗
pfet wird/ wie ſolches von mir in pradict. tract. de ſucceſſ.& Blet. iib. 1. Diſſ.
G. per diſcurſ.& præſertim num.). Ot. ac num. 12z. außgefuͤhrt zu finden: Geſtalt auchin den bekanden Guͤlchiſchen ſucceßionn Streit/ als die Fuͤrſtl. Zweybruͤckiſche advocatt in.diſcur ſ.de ſucceßion. laliacenſ beſtreit⸗ ten/ qudd regulariter in Familius Germanicis jus Primogenituræ non habeat lo- cum, ſolches ihnen von den üͤberigen underſchiedlichen intereſenten gar nicht geſtanden/ ſondern alſerte wiederſprochen worden/ ſicqᷓ, non omni exceptiont maju videtur ilud pronuntiatum: Iu Germania Ducatus & ſimilia territoria ex generali conſuetudine maſculis heredibus cedere ex æquo: Probationiuq;, onere prægravari, aliud qui yelit obtinere, cũm qua conſuetudinis velpracipuum habetur requiſitum, attuum ſcuicet conformitate enuntiatum il⸗ lud deſtituatur.
LiMirartones plures adfert Lud. Schrader in Tr. de Fend. part.ſ.cæp. 2. num. ij. ex quibus tamen unam ut video reprobat Grz- væus hic. Concl. i 2. conſider. i. num. 5.
Sz cCr. II.
Feuda dividenda ſunt etiam uno tantum cohæredum ad di- viſionem provocante, Gail. bĩc. num. 18.
DISSINTIEMTRS videbis apud Schrader. cir. Ti parts. cap.z. num 33. Sed verior eſt opinio Gailii, vide Conr. Ritterſhuſ.in partit. Feudal.lib. a.Cap. 3. quaſt. 24. m.331.
LrMITAruR tamen, ſi diviſio in præjudicium Domini fiat, cujus rei exemplum vide apud Vultei. de Feud.ſib.t. cap. 0. num. 88.
Lrn. II. OBS ERVv. CLIV.
Feudum ſimpliciter conceſſum nullà factà mentione Filio- tum vel Hæredum, Hæreditarium præſumitur, Gail. bic. num. 8. .2. F. 18. 1 DissurIr rectiſſimè Mynſing. cent. 4.06/.2.u. r. G 6. Schra- der. de Feud. part. ⁊.p. 3. uum. 31. vide etiam quæ habet Roſenthal.& hoc illuſtrare videntur de Feud. cap. 2·concl. 40.& 6ap. 7. concl. 31. per ter. Calp. Anton. Theſaur. ſib.. quæſtuon. Forenſ. ia. nuun.31.
Expecta-

243 L1 12. II. OsER v. CLVI.
Expecativa ſuper Feudo Domino nondum aperta facta va- let, ſi fiatin caſum, ubi apertum fuerit, Gail. bic. num..
DissturIzuTruM varias opinionesrefert& reiicit Fachi- næs lib. 7. controverſ. 28.& Matth. Berlich. part. 2. concl. pract. 54. n. 4. G ſeqq. præcipus 7. Hamel. in Tr. lur. Feud. cap. i. concl. ſ. num. 1.& ſeqq. Ei ip- ſe Gailius dicit hic. n.3. Vix dubium eſſe, quin hæ expectativæ indu- cant votum captandæ mortis.
VERIOMNTAMEN MANET oOpinio affirmativa, vide Roſen- thal.de feud. cap. 4. consl. 9. num. 1. Hartm. Piſtor. ſib... qaſtion. Iur. 25. num. 2.& ſeqq· rationem habet Dn. Vultei. de feud. cap. 7. num. 48. Ber- lich cit. loc. num. 7. ubi plures,& Hamel cit. loc. num.. Infinitorum al- legatione promore certat Guil. Anton. de Reſcript. Morat. ſection. 3. Corollar. ex Iur. Feudal. coroll. 3.& copioſiſſimus eſt Ant. Bullæus diſ- curſ. 6 de pact.afirmativ. num. 42. Rittershuſ in partit. Feudal. ib. 1. cap.. quæſf. 13.& cap. 7. quæſt. 23. G
AMPLIATuR, quèd etiam poſſeſſionem exiſtente conditio- ne proprid authoritate apprehendere poſſit, quòd etiam de Jure Saxonico verum pronunciat Hatta, Piſtor. cit. los. num. 16. Verùm regularitet hoc verum nomeſt, ſed eo calu, ubi nemo ſe opponit; vi- de omninò, quæ diximus lupra 1b 2.obſ. 45. ſect. 2. 169.
LIB. II. OBSERV. CLVI. In judiciis Feudalibus ordo juris oblervandus eſt, Gail. Flr. num.1.
LiMiTAT recké Niell. Diſh. Feudal. 1o.:h. 4. ſi ſingulariter di- verſum quidꝑiam ſir conſtirutum. Adde Joh. Mich. Benther. in diſß, ult. lur. Feudiſtuc. quaſt. r.
LIMITArroNxS notabilisloco habemus, quòd juramentum Calumniæ in Judicio feudali non præſtetur(Quodtamen omninò re quirit Gail hic. num. I. G lib.. obſ 1. num. 1.& Duaren. de Peud. cap. 13.n. ſ. quoad vaſallum) Grævæus hit. concl. 15 6. num. I. per text. expreſſ. in 2. F. 33. verſ.in quibus Caufis. Cc. Conr. Rittershuſ. in partit. Feudal. lib. r. cap 2. Quaſt. 12. G 13 ubi tamen ſubjicit Giphanio in 1.z. C. de luram. Calumn.rationem Friderici in duct. z. F.3 3. uon ſapere. Petr. El. Schroter. in
Abor. Feudal. Setſerian, diſh. a. 15. ↄ. G additiunib. Vultei. de Feud. libæ. cap.3. num. 6r

244. num. S. d. ExrERDIT etiam ad juramentum Qalumniæ, quod ex di- ſpoſitione legis in principio litis præſtandum eſt. Benther dick quaſt. I. Imò' etſi una pars juramentum calumpiæ præſtare velit, altera ad ĩd præſtandum itidem cogi nequit, propter genetalitatem dict. text: in 2. F.ʒ 3. Schrader. de Feud. part. 6. cap. 7. num. 16. Contrarium circa hoc probare conatur Roſenthal.de feud. cap. 2. concl. 13. n. 58. LiMirARus tamen noſtram opinionem cùm Hattm. Hart- mann. lib. 2. tit. 4 0b. 4.num. z. eo in caſu, ſ nondum Domino à Va- ſallo juratum fuerit: adde Schrader. cit. loc. nam, 16.& Schfoter. cit.
loc. in fin 1b. 9. Gc. Lra. II. OBS ERV. CLVII.
Ingratitudo Vaſalli privat cum feudo, Gail. bic. num. i. Kitters- huſ.in partit. Feudal.ib. z.Cap. ſ. quæſt, 12ſ. Explicant hoc Doctores va- riè, nempe quod procedat in ingratirudine, quæ conſiſtit in com- mittendo, non v. quæ in omittendo, Nic. Everhard. in Topic. Legal. loc. 25 Liberto ad Vaſall.num. i.5. 8. hinc delictum omiſſionis levius ju- dicatur, Hier. Setſer. in arbor. Feudal. diſp 8, th. ⁊. lit. B.
Rrorius FoRSAN Iupiels arbitrio committemus cum Vultei. de Feud. lib.. cap. Ir. num. 11. Neque enim proptet varias cir- cumſtantias omnes cauſæ proponi poſſunt, per 1.F. 23. Vide Scroter. ad dict. arbor. Setſerian. dict. loc. in adaition. p. 360. Sie neque propter ingratitudinem modicam Feudo privatur, Roſenthal. de Feud. 7af. 10. concl. i. in gloſ. ut. C.
LIs. II. OaskRv. CLVIII.
Res allodialir Domini conſenſu feudalis fieri ppteſt, Gail. pic. num. i. Pa ctum enim quo quis ſe ad lerviendum obligat, valet, te- ſte Gailio de Arreſt. Imp. ap. 6. num. 23. requiſita memorat Roſen- thal. de fend. cap.õ. concl. 6&.num. 22. ubi dicit, quod obſervatis& adbi⸗ bitis illis requiſitis ceſſet cavillatio Diſſentientium.
L. 12. II. OHskRV. CL.IX. SECT. L.
Feudum Emptitium non eſt proprium Feudum, Gail.hic. num. 3. G 4. Vultei. de Feud. cap. è. num. 45. Juſt. Ritier. in Infhit. FEcudal. ub. 1.
iap.⁊ · uum.3. Bocer. d.„.Liſp. 16. uum. 4.lit. B. plures Dodores& ratio- 1 nes alle-

245
nes allegat, Carpzov. ¹iſß. Feud. †. h. 4. G diſß. 57 ubi tamen pro conſentiente allegat diſſentientem Rolenthal. Hic tamen Roſen- thal de Feudis cap. 2. concl.&t. num. 1. dicit in aliquibus videri degene- rans in cæteris eſſe proprium.
DrSSENTIMus nos Gailio cum Dn. D. Schuͤtzen in dickatu ad lus Feudal. cap. 3. de diyiſionib. Eeud. per rationem, quòd nullibi dicatur feuda merè gratuita eſſe debere; Accedit quòd mandatum& de- poſitum ſuâ naturà gratuita ſint,& tamen aliquando honoraria ac- cedant; Neque pauca feuda in Germania precio comparata eſſe in propatuloeſt. Pro hacſententia vide Bocer. cl. 5. Diſp. 16. th. 14. lut. B. eundem in tr. de different. G qualitat feud. c.5.n. 62. Mynſing. cent.. O5ſ.73. aum. 4. Caſp. Klock. tom.z. conſil. 9.n. 45.& ſeqq. Sonsbec. part. 2. Cap. S. cui ſatisfacere ſtuduit Valtej.ſib. i. de feud. cap. 8. n. 45.
Lr. II. OBSERv. CL.X.
Feuda contra Dominum praſcribi poſſunt, Gail. hic. n. 2. Gz. quia longiſſimo tempore omnia jura& actiones prælcribuntur.
DiSSENTIuxT Bocer. cl. 5. Diß. 17. th. z0. lit. B. Conr. Kitterſ- huſ. in Partit. Feudal lib. x. cap. 18. quæſf. 10. per rationem, quòd vaſallus non pro ſuo ſed alieno poſſideat, quo caſu præſcriptio non proce-
dat, pet text. in 2. C. deræſcript. 30. vel 40. Ann. Roſenthal. de feud. cap. 9 ·concl.97. n. 25.
LiMITAruR tamen ABocer.cit. loc. num. 22. ubi vide. Nos cum Gailio ſtamus, videatur Finckelthauſ. S. controyerſ.1r. Dn. Vultej. de Feud.lib. I. cap. 9. num. z0. Struv. Exerc. Feud. 15. th. z. ubi. calus ali- quot diſtinguit.
LI. II. OB's ERVv. CLXI.
Prælatus res Infeudari ſolitas ſine conſenſu Capituli in Feu- dum concedere poteſt, Gail. hic. num. 3. Mynſing.cent.5.0hſ. 47. Jaſon Mayn. vol. ⁊. eonſil. 22 7. num. 16.in. fin.& num. 17. Hamel. infra it. Tr. c. i. concl. 4. num.z. Quænam res habeantur pro infeudart ſolitis, inter Doctores non convenit, vide Bocer. cl. 5. 4iſh. 14. num. 8. Dn. Carp- z0v. diſp. Feud. 4. th. 3. latiſſimè Hunnium in Tr. Feudal. cap. 9.pag.ʒ7 6. ut & Hamel. in Tr. lur. Feudal.. z. concl 3./n. 10. G ſeqq. Adge Fr. Duaren. de Vud. cap.6 num.z. Lud. Schrader. de Feua part. 4.1p.*,num.æ2.& Paul
1 Chrilti⸗

246
Chriſtinæ. vol. G. deciſton. Cur. Belgic. Deciſ.r. num. 2. G 3.& deciſ.d. num.
10.G 31. Et dicenti bona infeudari lolita eſſe, id probare debet, ne- que Prælato hoc in caſu fides habetur, Jaſon. Mayn. cit. loc. num. 16. Etiam conſanguipeis ſuis in Feudum date poteſt. Bocer. cl. 5.4iſh 14 num. 10.lit. A. ſi fiat ſine Fraude illa infeudatio, Idem lit. B. Hamel. zu Tract. lur. Feud. cap. 2. concl. 3. uum. 36. Fr. Duaren. de Feud. cap. 6. num. S. Myonſing. cit. loc. num.z. Hunnius. de Feudc. 9. 183. Paul. Chriſti- næ. Deciſion. Cur. Belgic. Deciſ.⁊. num. 24. G& ſeqq. LIMITAT hociin Ke feudali Prælato& Capitulo Commu- ni, idem Hamel. cap. i. oncl. 3. uum.. quod etiam facit Fachinæ. lib. 7. Controverſ. 66.— DissEMriunx Abbas in cap. novit. num.. de His quæ fiunt à Pralat. ſine Conſenſ. Capit.&Schneidyvvin. de feud. part. 312. 28. Veruùm horum Rationibus plenè ſatisfecit Petr. El, Schroter.in Arbor. Feudal. Setle- rian. diſp 3.th. 4A in addition. Simpliciter Clericos à Conceſſione Feu- dorumexcludit Joh- Niell. Diſh. feud. ⁊. th. ⁊. inſin. quod etiam facit Han nius cit. Tr. de Feud. cap.. pag⸗m. 127. rectè tamen ſubjicit propter Jus Feudale& Conuerudiné de contrario dubitandum non eſle. Verior Videtur Opinio Dn-. Vultei. in ſib. I. de Feud. cap. ſnum. 14. verſ verumg&. quam etiam approbat Dn. Carpzov. in diſp. 4. Feud. poſit. 4 nempe quòd Piælatus Res Eccleſiaſticas quaſcuaque etiam nonlnfeudati ſolitas(Exceptis titulis, Decimis& primitiis)in Feu- dum dare poſſit, modoille Prælatus antiquitus habuerit poteſtatem infeudandi arg- I. F. 6. G 2. F35. Nam cæterum Prælati ſunt admini- ſtratores tantum rerum Eccleſiarum, Beſold. part. z. conſil. 30 num. 3.
5...95 e.. 20. 8 H6.- S9.: S3—S e: S8—2S ·L5. Se. s
Hec ſunt, Beue vole Lector, quæ Nundinls vernalibus jam
inftantibus propanère potui; Nęn equidem laudu cupidus, ſed
potius, ut vationi Studiorum meorum inſer virem, hunc laboren aggreſſus ſum, quodſtin nonnullis erratum fuerit: ignaſcas. Ne- que euim qui boni aliquidaffert, idcirce quia defiderium noſtrum non explet, eit repudiandus, ſédin eo quod cupit la udanus, in e Tuod aſſequi nonpotest, non accufandus: Gra itas& ſublimi- tas capii facitzut ventamſberare queam Rin quibuſdam hæffta-
Verins,

247 verim, de labore adhibitonemo qui in hoc Studio verſatus dubi- mabit, etſi me non lateat humanum ingenium faciliæ putare, quæ
fatta ſunt, nec de ſalebris cogitare, poſtquam via ſtrata eit. 85,25 29-8e 2 59— 5 SS S 8 3
Errata nonnullairrepſerunt,& è re fuiſſet illa omnia univerſa
evellere, ſed quia partim levia ſunt, neque etiam vacavit diligenti- us in illa inquirere, extantiora quædam, quæ inter tumultariam lectio- nem occurrerunt notare libuit, cætera Benevolus Lector pro humanitate& cruditione ſuà ipſc emendabit.
Pag.xi 4. lin. 13.ꝓro concl. 16. lege r7 pag. ead.x 4.·lin. 2 0. poſt. Reſol. po- ne. ↄ. pPag. 17.lin. 4. pro illatus, pone relatus. pag. 20.lin. 29. pro vol. i. lege vol.z. pag. 24.lin. 18. poſt verb: cauſæ. adde continentiæ. pag. 28. lin. 28. pro curæ pone puræ, pag. 29*lin. 2. pro obſ. 0. lege obſ. 5.pag. 33 lin. 2 6. pro originali pone ori- ginale.qag. 39. lin. 13. pro infra pone ſupra. pag. 45lin. 29. pro quæſt. 49. pone GI.pag. 47.lin. 8. pro qui pone quid. pag. 63. lin. 27. pro feciſſet lege feciſſent. pag, 80.lin.. pro eſt pone.&. pag. 8 8 liu. 14 pro ludicum pone Iudicium. pag. 95. unn. 8. pro appellare pone appellari. pag. 107. lin. 30. pro approbatopone ah- probatum. pag. 128. lin.9 pro fallendum pone fatendum&, pro E& pone ex. G pro peſſent, pone poſſe. pag. 133:lin. 11. pro municipali pone Provinciali. pag. 135. lin. 19. pro miles lege tales. ag. 142 lin. 25. G 26. deleantur ſequentia Næyius ad luſtit. quaſt. ĩ1. Bachov. ad Tr. vol. z. Diſp. 28. th. ſlit. C. G D. pag. 145. lin. 6. pro F.pone I. pag. 156. lin. 30. pro Gatgiaraus pone Gargiaraum. pag. 160. lin. 12. th. 5.pone. th. 6. ag. 166.lin. 28,pro Peccius pone Peckius. pag. 168. lin. 28. dele obſ.0.pPag. 17 5. lin. 3.pro Roſenthalia, pone Roſenthalio. pag. 179. lin. 19. pPro Magn. pone Mayn. pag. 242. linea. 15. 16. G 17. transferr debent ad
Dag. 241%oſt. lineam. 9.

—

3
——=
b 1 6 ee*e
1