ORATIO VITA ET PATO
Magnifici nobilis& clariſsimi
viri, DOn. AD RIANI ALBINI IVRE- conſulti, Marchionum Brandenburgenſ ium conſiliarij intimi,& Neomarcliæ Cancellarij laudatiſsimi
Srripta& habita
25 celeberyima Marchiæ Eandesaie academid
M. Chriſtophoro Neandro Organi Ariſto- telici Pr ofore P. cum doctis aliquot ac hone- ſtis adoleſcentibus eruditæ doctrinæ inſigaia conferret Nonis vrnbris, an- ni à Chriſto nato clo. Io. xcI.
Pach.(umerarius.
Niiui 2hba 4.OD. Adtiano Aino tam magui- hes dici balai luin virtus id ſuperet illiu.
ERaNco FEVRATI EXCVOIT AN-
dreas Eichorn, Aino xii.

EPIGRAMMA
In doctas cultasq́; laudes Magniſici
& excellentiſsimi viri Dn. D. Hapar- aNI ALINI,&c. b Scriptas& recitalds publicè, 8
4 Clariſsimo On. M. Chriſtophoro Neandro, Profeſſore Logico. Linor abi. manes A. BINI candida virtus, b Et colet innocuus poſteritatis honos: Iigenium nec enim mortale, nec obuia Lethæ PFacta quibus meruit nomen in orbe ſibi. Sceptrigeris ‚aldus, doctis optatus Apollo, Et preßis poterat Tullius eſſe Piris. Non onus abiet᷑ium, nec honos fecere ſuperbum, Illic fortis, at hic fidus& æquus erat. lunge Fidem rectam, quæ Chriſio nititur no, Daxero, virtutes hanc habitare domum. Laudibus his fuus eit muentus præco. quis illas Non audire velit, non recitare velit? Linor abi, culto clarus ſermone Neander, Non tacuit, quod non ſecla tacere volent.
Chriſtoph. Pclargus D-

limis viris
excelleniihimi 4 Ampliſſimis, clar i mis, humaniſ- . 4 1 huun
Kripeas G nriua u Da. IoAaNNI. 111Ko, Iluſtriſs. Electori Bras. 4 denburgico in caſtro Caſtrinenſ a à conſilijs
kriſzimd DallCri Dn. BALD*sSARI ROMANO Iluſtris& generoſi
Comitis ab Hoéẽnſtein,&c. Cancellario Neandro proelnlin M. ApRràane ALSINO cccleſiæ in Geisdorff uus paſtori ne A1.NINlain M. GzokRGIO HorkvFfe reipub. Lauben- eiocus afernrihn. ſium Conſuli& Syndico er cuim narubyt hull 73 ADRIANOVVILDIO —— uanin 10 4. 85 ALINO artium& philoſophiæ ſtu⸗ u THOMAs Manrtnoro architecto peritiſii 4 Ler 31 ahiuſß n mo, ædilium Neomarchiæ primo b — un d 8 Cæterisq;
nominis gloriæ ac fortunarum
tis Nat hejusg euu n reftm, ſuc(nhun Magnifici viri „nan wäin DD. A DRIANIALBINI NEO-
ui ſaus tli metu menufan marchiæ Cancellarii laudatiſſimi irevlt, ut mtend Hæredibus longè digniſsimis
Ad finibus cariſsimis
— Alto c P Fautorib. Pl. colendis
Pzanc orationem fabens m me⸗
amt ku ritò dona.dedleat. Chriſtoph. Neander.

ORATIO
vVITA Ac EATO DD. 4D R14 NI ALSBINI NEOMARA
chiæ Cancellarij, Ec.
Vanquam m ihi ſemper diſer- te arq; ornatæ orationis ſtudium ad 911 naturam ingenui viri nobilitandam s multo aptiſsimum, ad excellentiam hu- mani generis perpoliendam conueni⸗ = entilsimum elt vilum, Auditores: tamẽ ab hoc laudis ſtudio, quo optimus quisq́; maximẽè du citur, non animus me, ſed poſita ante hanc diem tem- pusq́ʒ alijs in negocijs opera reuocauit. Nam quum mihi vires dicendi ornamentis impares tributas, ac ſplendidæ orationis ſpem pæne zdemtam eſſe animad- uerterem:linguæ palmam concedendam alijs,& omne meum tempus interioris philoſophiæ ſtudijs transmit⸗ tendum putaui. Ita nec defuere, qui de rebus grauiſsi⸗ mis ex hioc loco diſertiſsimè dicerent:& meus labor in reconditis illis atq; abſtruſisverſatus, ex veſtro iudicio fructum eſt ampliſsimum conſequutus. Quandoqui. dem enim à vobis, præſtantiſsimi viri,& eruditæ do- ctrinæ inſignibus ornatus,& in hoc ætatis meæ vigore, nudus à propinquis, nullà cognatione munitus, nullo reſeriptorum metu in veſtrum numerum cooptatus ſim: facile intelligo,& quid de me exiſtimetis,& quid alijs præſcribatis. Nune quum publici officij ratio di. cendi mihi imponat neceſsitatem: etſi non ita extreme
mihi o-
ſtupidus aut perditè conſidens ſum, vt nõ ſentiam pius
niſn relchü nite b gelun jeſg (öhell md lüge buäbne celce Can kgxrr rheii abbat ſanui unns dährn

entikzimam ettrim ls ſtucio, qroaptinagun ia negocijsoperatewaun
dcendi orumens imat
orationisſpem penietmi ngur palmam coccrinint
mihi oneris incumbere, quàm vt ferri à me poſsit: ta- men optimam in ſpem adducor, paratum mihi veniam
apud vos iri: qui non ingenij fiducià, aut meo conſilio perſuaſus, ſed conſuetudine academiæ& munere pub-
lico prouocatus hanc in me prouineiam receperim. Cum enim multa diuinitus à maioribus noſtris ad hu- manæ vitæ vſum atq́; dignitatem inſtituta lunt: tum ni- hil præclarius, quàm quod in ſolennium actuum cele-
bratione& publicis congreſsibus, non ſilentium fieri,
ſed de rebus vtilibus& neceſſarijs verba voluerunt. Quoniam enim viderunt virſaltà mente præditi: in
frequentiſsimo audientium cœtu, ſæpe non neminem reperiri: cuius animus vel ad vitij odium amoremq́; vir tutis infſammandus, vcl etiam pulcerrimarum rerum ſcient iã imbuendus ſit:modo virtutum encomia, modo artiam& linguarum præconia inſtituerunt: non rarò illuſtrium& clarorum hominum laudes oratione ex- plicare conſueuerunt. Neq; enim quenquam in lauda- tiſs imã hac coronâ, adeo imperitum eſſe communis vi- tæ arbitror: vt de commendandis viris præſtantibus conſitium vituperet, aut in crimenvocet. Nam, vt re- ctè ait Orator, excitamur& incendimur omues ſpe honarum:& optimi cuiuſq́; animus maximè ad im-
mortalitatum glariæ nititur: cum vita quidem bre-
uis data ſit: atmemoria bene redditæ vitæ ſempiter- na: quæ ſi non eſſet longior, quàm hæc vita: quis eſſet
tam amens⸗qui maximis laboribus& periculis ad ſum-
mam laudem gloriamiꝝ contenderet? Hæc ſcilicet illa eſt, quæ Q. Curtium in lacum præcipitem dedit: hæc Q. Mutio manum exuſsit: hæc Themiſtocli ampliſsi- ma laborũ, quos pro Græcia ſuſc epiſſet, omnium mer- ces eſti viſa. Vnde diuinus Plato in bene conſtitutà
b A; repub.

—
8 . 5·.“ 8 ie— “— ““ 8 4 8—— 3 3 3.“ 2 2 4———. —— 4 8— 38 3 L 8 Se ͤſͤſſͤſſſſſſ—= 5 4 ———— 3 2— e—— ——————————— ͤͤͤſͤſͤſͤſͤſſſͤſſnſſſſſ 3
8— — 3 3 1
repub. præmia virt is præſtantibus decernit:& Græci
in honorem ſuorum ciuium ac Oratorum, qui bene de repub. meriti erant, ſtatuas aureas cum præclaris inſeri ptionibus erexerunr: eorumq; anniuerſariam memori⸗ am ſideliter conſeruarunt. Arbitrati enim ſunt, hoc mo do& virorum clarorum meritis aliquam rependi gra⸗ tiam:& poſteris ad imitationè, calcar, quod aiunt, addi & animum: cum fieri nullo modo poſsit: vt quod ina⸗ lijs tantopere miramur, non exprimere aliquà ex parte & ſequi ſtudeamus. Quod quidem Themiſſtocles, vir omnium tempeſtate iſtà Græcorum, virtute, ſapientia
ac glorià princeps, ſuo exemplo luculenter oſtendit-
cuius quum primum tempus ætatis fuiſſet ad omnes voluptates diuulgatum: nec vlla libido ab oculis, faci⸗ nus à manibus, flagitium à toto corpore eius abfuiſſet: poſtea tamen quam Miltiades paruà manu ſuorum ci-
ujum Atticorum, ſexcenta millia Perſarum in Mara⸗
thonijs campis profligaſſet: patriamq́; à præſentiſs. pe⸗ riculo liberaſſet: iſtius trophæo ſe 4* excitari, à ſceleribus& flagitijs reuocari, cuidam repentinæ iſtius mutationis cauſſam percontanti reſpondit. Quande igitur ſine his exemplorũ facibus hominum induſtria languore tanquam cineribus tecta iacet: nec ad honeſti ardorem facilè accenditur: non eſt, quod eorum cona tus improbemus: qui ad virtutum igniculos excitan⸗ dos quaſi folles egregiorum hominum facta eximia ad⸗ hibent. In quorum numero, ſi quid vita ſine labe acta valet, ſi doctrina ſingularis, ſi prudentia iumma. DD- ADRIANVM ALBIMVN NzOMARGHTAE CAMN cELLARTVvIHM ego quidem maximè habendum cen- ſeo:cuius immortalitate dignum ingenium, incredibi- lem virtutem, diuinam in ornandis lnſtanronda,ie
b us im
——
pubt
ſels ceälo Jalti Chera b megkold ruücdir Ommai moh fiti ſe fcecen ſaui ggi Rah— ladi la e dijm nbe 1 bchee nüm. nhanc
kue
onn. ſemi b daezlu

ddlen u mpeſtate 3 Grxunm i inceps ſgo exenph lui Primum tempes znui i daulgtum der ülbidgn a fagitium itct cpana en quam Nlitadeseuaimi orum, ſexcenaa milh lain
dis Profiigilerprinzin
iſet: iſtius troptænſeeim
bus induſtriam nulla obſcurabit obliuio: ſed futura po. ſteritas gratà ſemper recordatione venerabitur. Nam quoad longiſsimè poteſt mens mea reſpicere ſpacium præteriti temporis,& pueritiæ memoriam recordari vltimam: inde vſq́; repetens, hunc video in ore& ſer- mone omninm quotidie verſatum. nec immerito. Tan- tum enim hic vir non de Marchià ſolum, ſed vniuerſa Germanià meritus eſt, quantum neſcio an de vrbeRo- mà olim Camillus. Quod ſi ad innumeras hutus viri virtutes, ingenijmei modulum accommodem, quarum laudes vel exercitatiſsimi cuiusq́; copia vix potsit ca- pere: idem mihi euenturum video, quod apud Gellium Phauorinus dixit:qui exiguè ac frigide laudando, ami⸗ cus quidem eius, quem celebrare voluerim, fuiſſe, ſed non ſatis, quod iure laudarem, in eo reperire potuiſſe videar. Si verò in magnis etiam voluiſſe ſat eſt: pingen⸗
dum ſanè ſuſcipiamus pulcerrimam hanc honeſtati⸗
effigiem: ſed ita vt ſine flore, ſine colore extrema tan-
tum lineamenta formemus; ſemperq́; plura quam dicta
ſunt, dicenda reſtare ex ſtimemnrr. onſan autem o- 2“„* 8 b
muium rerum primordia rectea Deo Opt. Max. du-
nin cuntur: cuius ope& auxiſio multò magis reſpub. litera-
160
1
dem rrir tas breuiter perſtringenti non inuitas aure
ria, quam ratione hominum atq; conſilio gubernatur-
primum ab eius clementià pacem ac veniam peto:pre. corq́; vt hodiernum diem ad academiæ honorem illu- xiſſe patiatur. Deinde à vobis Magnifice Domine Re⸗ ctor, illuſtris& generoſe baro, Squi in ornatiſsimà hac concione adeſtis viri atq́; adoleſcentes lectiſsimi, quà der eſt obſeruantià peto: vt mihi non ingenij quadam iduciâ, ſed officio in huius loci ſplendotem adducto, & viri clariſsimi res geſtas in tenui oratione coarcta- s largt-
amini.

amini. Quod vt facllius obtineam, voſq́; rem omnem melius teneatis: faciam quod Oratores ferè animad. uerti facere, totamq́; orationis meæ dictionem tres in artes diuidam. Docebo enim, quantum eſt fitum in me, DD. AndrXNVM bene natum& educatum eſſe: præclare vixiſſe:& ſanctè eſſẽ mortuum. hæc tria cum docuero, perorabo. 1. ATQvx hoc quidem certè inprimis miht lætan- dum eſſe video: quod cauſſa mihi talis à principio ad fertur: in qua difficilius ſit exitum, quam principium inuenire: nec tam dilatandi ratio quærenda ſit, quam peranguſte referciendi modus. Siue enim patriam in quã natus, ſiue parentes, ex quibus natus, ſiue tempus quo natus eſt Adrianus, laudare ſit animus: ſummàvtiq; commendatione, ſummã laude digna omnia. Patris Laubanum eſt, oppidum Luſatiæ inter eεaτ⁊ινα non ignobile: Parentes ijs maioribus orti: qui partim con- ſulatu, partim alijs muneribus publicis tanta integrita- te functi ſunt: vt ciuibus omnibus iucundam, diutur namq́; memoriam nominis ſui reliquerint. Commo. dum autem frui vitæ huius vſurâ ſub id tempus cæpit quo laudatiſs. memoriæ Marchio lohannes editus eſt, anno ſupra milleſimum quingenteſimum tertio deci⸗ mo: qui non ſine numine duo magna protulit lumina, quæ rempub. Chriſtianam bello, ac pace, cum laude,
ac dignitate illuſtrarent. Veteres quidem plurimi, pri
mam felicitatis partem in patriæ ac generis nobilitate, opibus,& copijs poſuerunt: ego verò illa in huius viri laudibus numerare omitto: ad maiora enim feſtinat a- nimus:quandoquidem vt ſolis radij ſtellas reliquas ob⸗ ſcurant:ita fortunæ& corporis bona virtutum ſpien-
5
dor. Enimuerò ad abſolutam rerum gerendarum recti⸗ , tudinem
dehg rintt dr gn mit nil ddecd dacütg
iſun
Naliae
Füllre n gn
dufas nd. hnin

aec tam dianämagn ie reierciendi moin. ſrm ſtue parenteser qbum, cſt Adrianas hatxeltum Ltlone, ſummä hate ign
ess muinbaang rim alijs manerdapclan aat. vt ciuibcs omnbgimt n rut vitæ uin ini
1u
p
Mut [(
da ſine nunine diwmgan b. Chritann belänf e llainrent ſetnau tuiis partem iapuma ris copis polieruer, umerareemincz alcum
4
formatio, ſed cœli etiam ipſiu videtur. Venus enim, quæ à Poëtis Min
magni illi triumuiri Mercurius, 8
—
tudinem tria potiſs. requiruntur ſeripſit: natura, inſtitutio,& exercitatio: quorum defi⸗ ciente vno fit manca quodammodo, atq́; imperfecta virtus: quippe cum natura fine inſtitutione cœcutiat- inſtitutio ſine naturâ langucat: exercitatio ſine illis v- trisq́; curta ſit ac debilis. ADKrANT igitur conatibus egregijs, non tantummodo hominum eruditorum in- sclementia præſto fuiſſe erua& Pallas dicitur tempore ortus tuncta eſt Luciferi officio:& in ipſo horoſcopo adſcendit cum vitginis aſtro,& capite Draconis: quod inſignis ꝓiusdam in dicendo leporis, ac feſtiuitatis, in aꝛgendo promtitudinis ac facllitatis argumentum eſt. Auxit hanc in verbis gratiam, in re⸗ bus ſolertiam: Luna Ve bræcedens& adſcen⸗ dens ad medium cœli cum Leonis ſigno: quemadmo⸗ dum& Mars YVeneris Stellam in horoſcopo ſequens, nec longè admodum diſtans à ſpica virginis: quæ ani⸗ mi fortitudinem, laborum patient iam,& corporis ro- bur quoddam virile, eiusdemq́; firmam adfectionem promiſit. Quideè quod in ſecundo cœli loco ſequentes ol& Saturnus,& in adſpectu Iouis oppoſito coëuntes in Sco rpione, huic homini omnia ſumma quali conſilio capto decreue- runt. Ingenio enim acumen& variarum artium ac di- ſciplinarum ſcientiam, moribus comitate conditam grauitatem, nomini magnitudinem ac celebritatem lar- giti ſunt:auctoritatem deniq;& gratiam potentiſsimo- rum principum conciliarunt: nec quidq́; omiſerunt, quod ad præſtantem virum aliquem fingendum facere Poſsit. Niſi quod anceps quiddam fatuin& maleuo- lorum inſidias(quæ virtutem, non ſecus quàm corpu⸗
Vmbra
„vt verè Plutarchus

„„
vmbra, comitari ſolent) præmonſträrunt: quas ipſas ta.
men conſtantiâ eum viciſſe, prudentiâ repreſsiſſe po. ſtea liquebit. Nolim ego quidem patrocinium eorum
.„[ 1 ſuſeipere: qui tanquam terreitres Dij e ſtellarum mo⸗
tu curſuq́; oraculum edere,& cuiusq́; vitæ e natali die
notationem certam elicere volunt: cum interim futu- ra patefacturi ſuam ipſius leuitatem temeritatemq́; patefaciant: nec minori ſæpè ſpacio ã veritate diſteni: quam terra hæc infima, quam incolunt, ab altiſsimo iſto Dei domicilio eſt remota, At verò ec illud iafit-
Seree
mari poteſt: quâ cœli adfectione quis ꝑrimum ſqiri- tum duxerit, multum omnind poſſe:& multum inv- tramq́; partem ad honi facilitatem Xaptitudinem, ſi natura excolatur: ad mali autem pracliuitatem, ſi incul. ta relinquatur. Itaq; etiam hac indole præclarã& verè heroicâ cùm Adrianus præ ditus eſſet: vbi primumper ætatem potuit, ingenuarum artium ſtudijs& primis Muſarum caſtris fauſto ſidere in ludo patrio initiatus eſt: vbi ſe talem geſsit:vt paullò poſt adoleſcentalasa. dultioribus, tyro veteranis, nouitius exercitatis tan- quam exemplum induſtriæ, ſedulitatis, obedientiæ pro poneretur. Inde Suidnicium,(quæ vrbs eſt Elyſiorum non ignobilis, bonarum artiũ duleis quaſi quædam nu⸗ tricula, iamq́; eo etiam nomine felix, quod Academiæ noſtræ ocellum D D. Chriſtoph. Delargum produxtt) miſſus eſt:vvbi cùm celeriter primum tyrocinium ahſol uiſſet: non ſibi inaditu templi Muſarum pedem figen- dum eſſe, ſed ad adyta iꝑſe penetrandum putauit. Ac cum eo tempore Cracouienſis Academia præ alijs fio⸗ reret:& tum ccœtu diſcentium numeroſo, tum inſigni docentium fide ac diligentia ſeſe iactaret: de parentum
& amicorum conſilio eò tum profeclus eſt, vbi artium
& pieta
1
Apes rrcl berui
2
preih
nraxh dgüia dunle Pn on
tsrn
glo r
düpel

8 viciſle,
oneulmm ianAans
Kenratnd ne ipeßtin „ emnnima cilio eſt remoe Atw 1 LSladctor 9.
17 multamoamud
nemad bni acltxenl 1 hrr admalianmx ae. liaq erum nitutm im Adrunus pradiu tiwi Ruit, ingenuarum zunk caſtris huſto ſieren lhg talem gebit wt padopctu 1.INIO vexerns Mllba nplum induſtrix ettre lade Aaicaccimm qM d dis, donarum ztũ tiisis ; eo etumaoane kin dm D 0.CMfffb as
bi cuùm celeriter 4* 1b in aditu templ hn
—*
—
Im cattudſceniumnn
ade genüleed 4 ide zc dig urclan
6 6
8 edo qricenn u tangum—*
& pietatis fundamenta fideliter ieciſſet. Quis enim probare poſsit illorum amentiam& præpoſterum li-
bertatis amorem: qui, poſtquam artes triuiales vix ſu-
premis, quod aiunt, labrisdeguſtarunt, illico ſeſe ferulisz Præeptorum ſuhducunt: S in Academias tanquam e- qui& carceribus emiſsi in locum licentiæ proripiunt: cum lcaro ſine pennis volaturi:& cum Phaẽtonte So- lis currum moderaturi. Cumq́ʒ nec diſciplinę ſuhijcere collum, nec libidinum tenere frena poſsint:& quaſi illo tis manibus ad ſtudia vt putantur grauiora accedant: aut cum ilſo in ꝑelagus ignorantiæ, ex quo nunquam e- mergant, præcipitantur: aut cum hoc fulmine quaſi quodam proſtrati vitam vel obſcurè degunt, vel miſere finiunt: hͤc vnum felicitatis genus experien- tes, quod mors malorum ſit meta. Quanto melius no⸗ ſter AnRTANVvSę qui vt in academià cum fructu ver- ſari poſſet, artes& linguas fideliter antè perceptas in
academiam adferebat, adiatas retinebat, retentas ad v-
ſum transferchat. Neq́; enim myſteria in poculis ſeru- tabatur, ſed in literis: nèc viam ad collegium ignorabat: ſed perceptis artibus his& linguis, quibus ætas iuue- nilis ad humanitatem ſolet informari, primoq́; in philo ſophia gradus donatus, animum iuriſprudentiæ deſpõ- debat: ita tamen, vt cum eâ coniungeret ſtudia eloquẽ- tiæ, lepidumq́; ac venuſtum pangeret carmen: quo Præſuli Cracouienſi mirum in modum ſe placuiſſe ipſe ſæpè amicis narrabat. Ecce autem, dum in ſtudijs ſuis totus eſt: à magniſicis nobiliſs& ampliſs viris, reipub. Vratislauienſis proceribus ad regendam rem ſchola-
ſticam vocatur. Hic etſi intelligeret, difficilimam hanc eſſe prouinciam:& nullo in piſtrino aſinum tantum
mali perferre: quantum præceptores invno atq́; altero b 2 docendo

docendo tum laboris exhauriunt, tum moleſtiæ perpe- tiuntur: paruit tamen haud inuitus iudicio tantorum de ſe virorum:& cum clarifsimo viro Dn. M. Ax. DREA VyINGLERO, quem ſingulari fide ac felicita- te literas docuiſſe, Philippus, iuuentuti formandæ non natum, ſed cœlo diuinitus miſſum Adrianus dicere ſo- lebat, ita gymnaſio ac ſcholæ præfuit: vt ex eorum lu- do tanquam equo Troiano innumeri docti viri prodi. erint. Quod animaduertens magnificus& clariſsimus vir, Dn. Io⁴lANNES MIEOGCELKRVSA, M. I. D. conſu. laris ordinis in repub. iſtà ſenior collega, adiunxit A⸗ drianum filio ſuo vnico, quem vnicè amabat. Quume- nim eſſet vir prudentiſs.& in vtriuſq́; orat ionis facul⸗ tate, latinæ ſcilicet vt græcæ inſigniter doctus: nan fe- cit quod vulgus facere ſolet: quod vt ſtatuas ita Do. ctores æſtimat ex veſtitu, toruitate frontis, harba: ſed ei filium ſuum credidit: quem& vitâ integrum,& mo- ribus probatum,& rerum vſu inſtructum eſſe intelli- geret: quæ tria in abſoluto ac perfecto artium magi⸗ ſtro ac viuendi præceptore Plutarchus non immeriiò requirit: cum tanta ipſorum inter ſe neceſsitas ſit atq; cognatio: vt ad veri doctoris perfectionem tantum deeſſe iudieandum ſit, quantum ex his tribus in eo de- ſideretur. Nam cum& exemplis liomines& præce- tis inſtruantur: eum& vitam viuere decoram neceſſe eſt,& doctrinam tradere vtilem, qui veri Doctoris tii tulum aucupatur& gloriam. Sed reuoco me& ad A- DKTANVNM reuertor: qui poſteaquam cum Meceleri filio tum temporis Nuitehergam abijſſet: quo reuiui- ſcere in Germaniàè ſuperſtitione& barbarie Mona- chorum vnàâ cum religione verâ ſtudia bonarum arti- um cœpere: ſacilè in noticiam Lutheri& Philippi, at quanto⸗
rerte
Gtrieen
qpeäg coiſk oyig facti RKd letn dlc. 18 le M lge
nön
nau. gic f Raiche doati ſennt

1ANNI LaI L ein repab. Riſcdig. 2lu vnico quemmiemt prudentis. inniud clicet vt grxcænnlgurti
dat ex vcſtita onunrs
m credidit quem Leuing tum, R rerum vürinkiria trin in abſoluto xpattien adipræceptote Ylurcan m tanta ipſorum itta era t ad veri dodots pettin andum ſt, qmmumaruti Nam cum& erempuim gr cum X vinm u tmn
inam tradere tiemquſg
quantorum vtrorumè peruenit, ijſq; charus fuit:& cõ. iunctiſs. cum illis viuens didicit veram Euangelij do- ctrinam:cuius etiam poſtea defenſorem acerrimum ſe- quens ipſum declarabit oratio: Iuriſprudentiæ interim, cui ſeſe dicârat totus incumbens, ſub præceptoribus opinor ſolertiſs.: qui tametſi mihi noti non ſunt, facilè tamen ex vnguibus leones, ex fructibus arbores, ex diſcipulis magiſtros agnoſcas. Verùm cum in hac Academiã aliquamdiu vixiſſet,& a latere Philippi ali- drumq́; doctiſs., quos iſta ætas tulit, virorum nunquã diſceſsiſſet: animum tandem, induxit iubente& volen- te D D. Mecelero, mutato ſolo patrio terras longin-
quas ꝑeragrare. Quanquam enim, ſi Senecæ credi- νQ☛Q☛Q mus per ſe nemini prodeſt, neq́; meliorem neq; lanio-
rem, nec Medieum nec Oratorem peregrinatio facit:
ſæpe etiam peregrinantes vitia pro virtutibus: arripi- 3 unt:& peregrinis tantùm veſtibus induti, non ſapien-
tia onuſti ad ſuos reuertuntur: non tamen ideo nos
Peregrinationes ex vità hominum tollendas eſſe opi.
namur: ſed potiorem Ariſtotelis ſententiam ducimus:
do altitudinem, veſtitatem vrbium, ædificiorem mo- lem intuentur:ſed leges etiam mores atq́; inſtituca ob-
ſeruant: ij demum rectius in luce viuere ohire legatio⸗
nes publicas, ꝑrincipum intereſſe conſilijs ac præeſſe
5 rebuspub poſſe videntur. Ea enim, quæ a viris bonis paſsim auribus hauriunt:& inſident altius animis, 8 haærent tenacius,& occurtunt promtius, vbi res aliqua deliberanda obijcitur. cum animo ſuo attentè cogitaret Adrianus, itineri ſe
Hæc& alia plurima, quando
B 3 adcinxit:
“

ae .— 8
adciaxit:& in Italiam regionem celebrem,& copio pMil
ſam, atq; eruditiſs. hominibus ſtudijsq; liberalibus ad. sſ
Huentem profe ctus eſt: in eaq́; celeriter omnibus in- wdlge
genij glorià antecellere cœpit. Sed ecce caſum grauu a
lactu dignum. HDum in diſcipulo expoliendo Cmhem p
lapidem mouet: moritur is præter amnem opinionem
æſtu febriq; conſumtus: concidit ſpes vnica parentis: luli
oleum& opera, quod aiunt, perit. Adeo nimirum fra. un
gilis fortuna eſt: adeo vita inconſtaus& volatica: vt ſar quemadmodum nauim interdum improuiſus vortex nine ablorbet, ita homines immatura mors: præſertim qui. un
bus indoles melior& ingenium ſupra annos, ConſpiT. um
ciendum hic vobis producerem Adrianum, ſquallore eit ſordidum, deplorantem inſperatam diſcipuli mortem, tätn inopinatum amici obitum, improuiſam calamitatem: an
4 niſi ad ætiora nos iplius vitæ ſtatus auocaret: quiinge. ttg 4 nij alis euectus, iuris vtriuſq; inſignia Bononix, nonpe uh cuniâ emit aut gratià impetrauit: ied eruditione ac di- rin “ ligentiâ conſecutus eſt& promeruit. Hoc autem ho- lar nore auctus noluit diutius Italiæ larebris occultari: ſed un de reditu in patriam cogitauit: cui ſe pietatis officio ob- lar “ ſtrictum eſſe nouerat. Ne tamen ſine diſcipulo reuer⸗ un ſus, defuncti matri dolorem refricaret: ac nihil non at⸗ dane 1 tentaret, quod ad comparandum magnarum rerum reah ö ſeientiam facere videretur: Halliam prius vilere inſtt. iin ͤ tuit:& Aurici Biturigum, Anſouinum de Medicis iu- ree v reconſultum præſtantiſs. Andreæx Alciati ſucceſſarem Ma eum admiratione nec abſq́; fructu audiuit. Inde Ger. ina maniam ſaluus incolamisq́; repetens, Lipſiam in vr- an bem Miſniæ florentiſs. conceſsit: vbi virtus eius in ob- dag ſcuro eſſe minimè potuit. Quomodo enim in Germa- cäit nia viueret ignotus, qui in ltalia eruditionis iuse 41 lan

7 onſumta concicitde dera adaim at ſt Wcſt: adeo vita meona fam nadim interun In 1homines immammnn mellor& ngerimſnn Kvobis producnen ach leplorantem inperrm n n zmici oditum, inpnuin
*
ora hos ipſius rirxſtunaa 8 us juris vnisſ ulg 3 aut graii imperrant fim nlecutus eſt& promau. S noluit diutius lnii hxd patrim cogitmt cicepi ſe nouert. N nmenlxti wami doloremteiicrta puod ad compundmts cere videreur:unfu rurigum, Auluunns
arione nec d— uus incelemöq fcpelcdee
b aecbir dint r Jorentils. coac nit
nin me pot 0— auu
un vel pretio nundinati ſunt, vel
famã in ore atq; lermone ccœperat eſſe omniuma Vide- as nonnullos poſteaquam honorum titulos& nomen Prece humili impetraͤ- runt, adeo aut faſtu eſſe turgidos, vt Præ ſe omnes de- ſpiciant: aut ſocordia to rPefltess vt nec libris inhære- ant vlterius, nec alijs negotijs vacent ſedad inertiſs. illud& deſidioſiſs. otium fores ſibi apertas eſſe auru ment. Huic autem viro, de quo nunc agimus, longèa- lia mens fuit: quem nec libido ad voluptatem reuoca- uit, nec amœnitas ad delectationem, nec laboris magni- tudo ad quietem. In literato enim otio ludum a peruit: ac priuata inſtitutione multorum commodis vtilitatiq; ſeruijt: quibus ea cogitatio animum ſubibat: cuius gra- tiã ſumtus facerent, quidq; à ſe vel generis decus exige- ret, vel patriæ ac patentum vota atq́; fuſpiria poſtula- rent: quorum etiam operam non fuiſſe inanem exitus ipſe declarauit: cum alij in cauſis agendis, alij in rebus- pub. rectẽ adminiſtrandis feliciter ſint verſari. Quod ſt hanc rem teſtibus confirmandam putatis: eſt inter complures alios vir magnificus& clariſs. Dn. L au- TERTVS DISTEILMEIEKRVS Marchiæ archicancel-
larius: de cuius vità& laudibus paullò ante hæc tem⸗ Pora ex hoc loco ita dictum eſſe meminiſtis: vt necq
Vera laus ei detracta, nech falſa adficta eſſe videatur. Eſt nobiliſsimus& omni virtutum ac eruditionis ge- nere præſtantiſeimus On. lohannes(rato a Crafſtheim,
Medicus& Philoſophus excellentiſsimus, III 8. S. S. n praſtantits. Allln, 1
mperatorum coönfiliarius 80 medicus intimus: qui
anno Chriſti clo. D. xxcv. non ſine ſummo omnium do ctorum& bonorum luctu Vratislauiæ in patriâ de⸗
ceisit& Iatannem Baptiſtam CGratonem virtutis& gloriæ ſuæ hæredem vnicum poſt ſe reliquit. Eſt deniq; Petru- b Vincentius

Vincentius Orator& Poẽta clariſsimus: qui cum in dua- bus Academijs Gryphisvualdenſi& NYitebergenſt Profeſſor,& trium celebrium gymnaſiorum, Lube- cenſis, Gorlic enſis& Vratislauienſis rector ſummaà cum laude fuiſſet, tandem feliciter& ſanctè in patri mortuus eſt, anno ætatis LXl. Chriſti XXCl. Hio. mnes ſi ex ea quam nunc beatè viuunt vità in hanc re, dirent, facerent id quod ſemper fecerunt:& pro ſin- gulari ſuà integritate DD. Adrianum præceptorem libentiſsimè agnoſcerent, plurimumq́; ſe ipſi debere profiterentur: è cuius officinà iureconlulti ſummi, me. dici præſtantiſs., Oratores ac Philoſophi clariſsimie- uaſerint. Ac ne quis à nobis hoc ita dici fortè miretur: quod à præceptoris ſolertia omnis diſcentium pro. greſſus non pendeat: ſed ad ſolidam eruditionem mul- ta requirantur alia: plurimi profectò refert, quem quis morum atq́; ingenij formatorem primum habeat. Id quod Agaſicles Laconum rex præclarè innuit: cui cum diceret quidam, admirari ſeſe, quod auidus diſcendi cum eſſet, non adiungeret ſibi Philophanem Sophie ſtam, regali prorſus indole reſpondit: Borum velim eſ ſe diſcipulus, quorum ſum.& filius: ſignificans non mi nus intereſſe, quos nactus ſis parentes, quam quos ad. ſciſcas præceptores. Solent enim magiſtrorum ſuorum mores diſcipuli potiſsimum referre: vel quod auctort tatem reuereantur ac ſuſpiciant: vel quod eorum fauo rem captent, eumq́; imitando ſe conſecuturos ſpes rent: vel quod arctior ac diuturnior conſuetudo tan- dem vel incautis in naturam tranſeat. Vſq; adeo, vt ve- re Poèta canit, à teneris adſueſcere, multum eſt. Ve- rum vt ad alia accedamus,& hiſtoriæ ſeries& tempus ipſum nos admonet: Marchio enimrandenhurgenſ OACHI
e ltttaro

8 Gmnid or, Nn 1 b Gen cens eüän Ioxle ATMus II. Romani imperii ſeptemvir, ſcholæ ac Lebeie A— literarum autor,tutor, parens, cuius ſapientiæ eloquen et imcen tiæ& magnificentiæ laudem oratio reformi dat, cum anno xrans La academiam hanc ante anuos aliquot ab illuſtriſs. Mar⸗ a chionibus IoacHiMo I.& ALRERTO ARCHLTTE-
merent ida dienn PISCOTO Moguntino, ad quorum auguſtum nomen 1 DD 1 in eaciti harum ædium parietes œtari videnter, fundatam me zFnoſcerem, 8 Producere& exornare decreviſſet:& undequaq; con-
quireret, qui huiusmodi examini tam ſalubribus ac eee i tranquillis alveolis donato ſalutaris mellificii ſtructu⸗ tmeiß., Oraorax- Acne Tuis inoda arn r cDiotis Gni ut hanc academiam anno Chriſti clo. Io. XLIIr. xtatis an pen leszſed alll X X x. veniſſet:tot labores in eã doc endo ſuſtinuit: tot pokeäüt difticultates in rectoratu, quem vocant, exantlavit ut J ingeni brmenragin Augiæ ſtabulum ab eo purgatum dixeris. Dignitatem k aeraammnan enim iſtam maxima cum dignitate ipſum ſuſtinuiſſe i an accepimus: quam quidem in laudib. ejus non poſtre⸗ non adungna liis mam eſſecontendo. Etenim quis eſt tam iniquus re- e eeenn, umæſtimator, qui non plurimum moleſtiarum cum torlis addlerchantt eiusmodi munere coniunctum eſſe agnoſcat& fatea- am Al r tur-de quo licet ne mihi dicere quæ ſentio? Mihi vers ſe, quos menatimt Licet ac ſemper licebit Veritatem dicere, invidiam non eptores dalentenmagm pertimeſcere. 81 qui ad huiusmodi munus evecti ed in. Quli gociimm xfer genii celeritate ſunt, vt quid rectum fit videant: eà ani- cantur zc ſiipicinr mmi mi libertate, ut in dicenda ſententiâ nihil metui aut 4, cum jwitnch ker gratiæ dent:nihil vVeritate prius aut antiquius habeant: od arctor x dunmr Deum immortalem, Auot conviciis proſcindunture aans inmtanmmne quot probris maledictisq́ ſi nõ præſentes at abſentes oneräture Sed ii ipſi tamẽ, qui ſeveritatẽ nimiã ut appel t, cn 15 Eru lant& rigorem culpare audent:& tanq́; molles ægroti accecums,7 aidas e medicamentorum amaritudine conqueruntur: ni- imoaet Muchi hilniſi ſuam ipſius petulantiam ne dicam an leui tatem? C proferunt,

proferunt:& optimi quiq;, tantum abeſt, ut eiuſmodi viro iraſcantur ut potius onà voce& conſenſu ea vehe⸗ menter approbent,& præmiis eſſe donanda putent. Cujus rei argumentum eſt laudatiſs. Marchio IoHax. ns, cuius mentionem ante ſecimus:qui cum de indu⸗ ſtria& indefeſſo ſtudio DD. ApRIARNI certior fie- ret: ut princeps erat prudentiſsimus:& tum deniq; be⸗ atam fore rempub. putabat, ſi aut docti& ſapientes homines cam regere cepiſſent, aut qui regerent omne ſuum ſtudium in doctrinâ ac ſapientiâ collocaſſent: id operam vnicè dedit, ut à conſiliis intimis eum haberet Ita quos naſcentes annus excepetat idem: eosdema⸗ Aaltos& viros iam factos eadem excepit regio:& ſuæ utilitatis ac falutis cupidiſs. cognouit. DNam cum non multo poſt Dn. Franciſcus Nauman provinciæ& com- mendaturæ Schixelbeinenſi præficeretur: novo c can cellario opus eſſet: ſolus ille dignus judicatus eſt, cujus humeris moles iſta imponeretur. Placebat hoc ipſi Marchioni: ſuadebant præcipui conſiliarii auctor hor tatorq; prineipi fuerat ipſe cancellarius, cui eruditio& virtus DD. Adriani optimè erant nota. Sed quod mu nus alii ambabus ulnis complecti, quod precio d pe- cuniâ quandocq; redimere ſolent: d Adrianus, cogitans illias honoris ſplendorem& maieſtatem: quam non anguſta capiunt pectora nec animi egeſtas& ingenii; ſed cura ac vigilia incredibilis, cui tanquam in excelſa quadam ſpecuſà collocatæ, ne quid reipublica detri- menti capiat providendum eſt, àb initio ſæpius recu- ſavit: tandem ubi iterum, atq; iterum moneretut dele- gari ſibi paſſus eſt,& Neomarchiæ Cancellarius creatus- Necʒ; enim eorum me movet oratio, qui DD. Martino Sorers Cancellarii nomen vendicant, DD. Adriano adis
munt.
eltin tche Ahn
ſun
4
ſah
b

1 twwſc, catosetig cebe ei
as düin nmiler ubla t depib nereumt driucn 0D”- Aciu
munt:quod hic foris, ile domi perſonam principis get ſerit. Enimverò poſt rranciſcum Naumanum, Cancellarii munus tam diu obiit, quoad perturbatione ac motibus rei Romanæ tanquam ſegete ac materiâ gloriæ ſuæ ab eo avocaretur. IonaxxNTs enim Marchionis, qui vir- tute atq; ingenio ſapientis ſibi cognomen pepererat, tanta erat auctoritas: ut quotiescunq; res arduæ ac dif- ficiles in imperio Romano exorirentur, omniam ocu- los in ſe converſos haberet: quos ne falleret, curis do- meſticis Sorerum præficiebat: Albinum autem, cui tan- quam falcro ac bacillo innitebatur, faciem ſuam aucto- ritatemq; ad negotia externa adferre volebat. Interim tamen Cancellarii nomen Adriana Marchionis literæ, imperiiq; decreta ſemper impertièrunt:& poſtea illu- ſtriſsimus noſter Blector denuo confirmauit. In hac i- gitur provinciã durà ac difficili quid egerit: quot nego- tiorum fluctus ſubierit: quot moleſtiatum tempeſtates partim privatas ſuſtinuerit, partim publicas in fe con⸗ verterit:agite paucis conſideremus. Ego enim ſic ex- iſtimo in Cancellario quatuor hæc ineſſe oportere: ſei- entiam juris rerumq; civilium, eloquentiam, auctorita- tem.& ſidem. Quis igitur hoc homine ſcientior un- quam fuit? qui, ex quo tempore animum ad ſtudium juris applicuit, in illius penetralibus totus fuit: qui us juris doctrinam ſcientidà complecteretur, non intra Germaniæ tantum fines ſe continuit, ſed alpes quoq; tranſcendens Italiam adiit, Galliam peragravit: qui& privatim Lipſiæ,& publicẽ ſummà cum laude hie Francofurti docuit: qui extremã pueritia diſcipulus fu- it ſummorum jureconſultorum, ineunte adoleſcentia illuſtriſs. principum præceptor. Non certè leguleius ille erat aut formularum cantor: ſed ex legum fontibus C 2 talis

talis profluxerat:& pertentando unamquamq; juris
partem ita elicuerat, ut de jure reſpondendo auctorita, te plurimum valeret: utra lex de genere omni, utra de parte quadam, utra communiter in plures, utra in ali- quam certam rem ſcripta eſſet, optime callebat: quid jus publicum, quid privatum, quid aut conſtitutioni- bus ſancitum, autvetuſtate comprobatum ſingulis præ- ſcriberet, quid teſtimonia, pacta, conventa, quæſtio- nes, res judicatæ complecterentur, memori tenebat. Quin& ipſe ſingularia multa cognitione digniſsima ſingulari ingenio excogitabat: excogitata ab aliis, quæ diffuſa ac diſsipata erant, in certa genera cogebat: quæ nimis tenuia locupletabat. Ex quo etiam illad effe- ctum eſt, ut nullã cauſsâ, quam defendendam ſuſcepe- rat, unquam ceciderit. Quemadmodum enimpruden. tes medici, ubi invaletudinem curationibus quantum- vis periculoſis abigi poſſe animadvertunt, mediicinam adhibent: ſin autem iadiciis quibuſdam ægroto fata- lem ſummam confectam eſſe deprehendunt, non ni. ſi inviti ad curandum accedunt: ita& hic cauſſam in ju- dicium deducendam prius à cliente accuratè diſcebat: ac ſingula momenta diligenter perpendens eam ad vim ſcripti revocabat. Er quoniam jureconſultos ideo juſticiæ ſacerdotes appellari noverat, quod quæ aucto-
ritate juris conſtituta ſunt, ut ſancta defendere propu- gnare& tueri teneantur: ſi legitimæ defenſionis con-
tinẽtibus& quaſi firmamentis cauſſa niteretur, æquita⸗
tis patrocinium accipiebat: ac ne litigantium facultates
procraſtinatione abſorberentur, litis finẽ quavis ratio- ne maturabat. Si vero examinatis& ponderatis omni-
bus eam ab æquo bono recedere ſentiebat:non contor
tis undiq; rationibus quaſi mendici pallio ex diverſi b coloris
exuhh boet binn tom
Mc.
tnge ſecce
enm drüdig nbem giell onden nck lich- ſelch Ga Coi pdoem Grd Kätie ſecnt heür au Vir peii refih Ner) dan d M
4
huim
tom

Am valerer. deeea coloris panniculis conſuto tegebat, ſed ex patrone- dam, uun con 3 rum numero ſeſe eripiebat. Quæ omnia nulſam rem eſ um rem ſeripn e ni fe declarant in jure coneroverſam, quæ hufus viri ſci- um, qand priran an entiam fugere potuerit. lam verò eloquentiæ DD. A- en aatweren, üng driani quæ poteſt par oratio inveniri? Cum enim tan enutandc an ta facundiæ vis ſit, ut Philippus Macedo magis ſe Athe Said teſtamane en i ka kact— oſtl triremes — ag nienſium Oratorem Demoſthenem, quam triremes catr compleceredan,e omnemq; apparatum bellicum metuere adfirmàrit: eA de lingahru— ita inſtructus erat DD. Adrianus: ut non difficulter ſed Fenlo excogitdaten„ ſacile, non incultè ſed ornaté, non fejune atqʒ exiliter, ipata en emgra ſed copioſe ac fuſè, non barbarè ſed latinè diceret:& Alocupletabat. R 4 quocunq; vellet animos hominum movere poſſet. mills caufid ann 1 Quoties illum Neſtorea voce loquentem imperatores cecidenn. potentiſs. ſuſpexere: principes attoniti audiere: omni- d mlem un„ um ordinum homines ſunt mirati? In quantam ſæpe enanmm admirationem, in quem mentis quaſi ſtuporem eos cõ- lsabigt polle mirainm jecerit, qui de religionis cauſſà ipſum agentem in cele- a autem iadcisgadeng Pri magnorum hominum conventu audierunt ego n conſecdum eſſ cepntas quidem nunquã crederem: niſi ſummos graviſsimosq; mdamacelma viros id dicere cognoviſſem: quibus ipſe non aliter at 3 cendam primicheean Pericles, ut de eo vetus comedia refert, veluti tonare domenta dügena eha ac fulminare in dicendo vilus eſt. Vsq́; adeo diyite wocabat, Foucumſe verborum ſententiarumq́; copia tanquam torrens qui⸗ — dam, hibernis nivibus amplificatus, que madmodum dahe— de Vlyſſe Homerus ait, oratio ipſius eum res poſeeret iun— d exuberabat. Et quoniam aucttoritas multum quoq; in Itenczur. llssac hos munere rectè expediendo valet: certè nemini du- malihrmamcnscane bium eſt, quin ea in DD. Adriano fuerit ſumma nec mi naccipieda wrrltim rum. Etenim ſi cauſßzis cæleſtibus, ut par eſt, aliquid tri- ne aDſordertn liuiif buimus, natura ipſum quaſi auctoritate& gravitate Stvercenmimähn quadam muniverat:ur præcedente oratione à nobis eſt n0 bonoreceder 48 Lommemoratum, Sive animi imago ac tacitus mentis
aias qui mauc C3 ſermo
8 4 2

ſermo vultus perſonæ alicui addere pondus valet: to- tus ad gravitatem ſeveritatemq; erat compoſitus: ſed ita ut ad venuſtatem deflect eret, ab importunitate re. cederet neq́; torvitate ac minis intuẽtes terreret, ſed di gnitate& gratià ad venerationem adtraheret. Sive de- niq; in colendo Deo pietas abſq; ſimulatione, in regen-
dis hominibus ſeveritas abſq; ſuperbia, in conſiciendis
negotiis& abſq; feſtinatione diligentia,& abſq; tardi. tate gravitas auctoritatis aliquid parere poteſt: quid miramur etiam ante canos& rugas vel ad nutum huſus hominis alios fuiſſe paratos: qui in tam pia doctrinã do. ctich pietate in diſciplinâ tam ingenuà gravi& ſevera vitam traduxit ſuam. RztrQuu eſt, ut de fide eſus hoc eſt diligentià& juſticià dicam, quam tacitus præ- terire nullo modo poſſum. Intellectum enim eſt mul⸗ tis, eum auctoritatem principis, dignitatemq; reipub. commodis ac fortunis ſuis, immò ipſi vitæ antepoſuit ſe:ſuamq; ſalutem cum communi conjunxiſſe. Etenim ipſius ætas tanquam ventis in eas ſyrtes temporum delata erat: in quibus vis& ferrum ubiq; verſarentur: fuſtibus ae facibus iretur: Dei immortalis templa in- cenderentur: vicus& pagi diriperentur, arderent: quod principes confœderati cum religionis veræ tum ſibertatis Germanorum tuendæ cauſſa, ſæpe gravia& periculoſa gererét bella. Quibus cum CaROLVS V.
imperator potentiſs.& moderatiſs. medicinam para-
ret:& Paſſavii per regem FEERDINANDVM conditio-
nes pacis proponeret: Adrianus quoq́; ad graviſsimam illam deliberationem ab illuſtri Marchione lohanne alle gatus fuit. BHic verò ne mea me imbecillitas in di⸗ cendo impediat, nonnihil commoveor: veſtra verò po⸗ litiſs. aurium gratia ne mihi noceat, id verò non medi. 4— ocriter

wäne 8 mer nm ocriter pertimeſco. Sic enim exiſtimare debetis, longo eneſtatem deß,g. Ii bertimeſco. nns lohg
— mad. tem hore rem Hallanm majorem, ma is periculoſam, ma aaa Zis à proceribus Germaniæ providendam fuiſſe rattäad venergiene 8 ſuſceptam. Agebatur enim libertas Germaniæ: pro lendo Deheeritgte quãâ multa majores neſtri magna& gravia bella geſſe⸗ bus ſeveritas runt:agebatur divini nominis gloria: pro quã omne mi * dec ſeſtintio* ſeriarum genus ac ipſam deniq; mortem lubentiſs, ſub⸗
tn aucdanitatt enn ire debemus:agebatur religionis veræ puritas: quâ tur- erum ante canon batz in tranquillo animi hominum eſſe nequeunt: age-
los ſul ſepnan uguſte batur deniq multorum hominum ſalus: quibus omni- Kiten. bus quacunq; ratione erat conſulendum. Sinite quæſo re pplninm ie me præterire hocia loco miſeriam iſtam: in qua tota — Ru un Germania vel potius totus hic mundus demerſus jace- geneii& beſtici den mn bat-antequam virorum ſempiternâ memor ia digniſsi⸗ b morum pietas ex teterimo ergaſtulo illum eripuit,& nchtam in tenebris denſiſs. veritatis lumen ipſi prætulit. Qui- ac forumis immin enim fuit unquam ſacræ ſcripturæ rivulus, ad quem ac- llutem cum commnicmn cedere cupienti aditus non eſſet intercluſus? quippe mnum unafn Tuem innumeris capitibus Romana illa bydra obſeſ, in qudds vi Alenan fum teneret. Quæ givitas in hoc terrarum orbe fuit,
enne Daaen Quam non ante illud tempus ſceleratiſs. Papa ſuis dolis
deciperet: quam non à rectà viâ in horrendos errores ſeduceret? quis locus, qui non Pontificiorum undiqʒ
pes coalcxdercicmm ſcateret mendaciis, cui non pro veris verbi divini ora⸗ ermanotum trent ant culis Romana bellua ſua dogmata ſeu ſomnia verius obtruderet? quodtemplum, ubi veri divini cultus non
eſſent aboliti: idolatrici inſtituti? ubi non veri Sacra- vͦ per regen Prtun mentorum uſus erepti: falſi introducti: ubi non ſuper- eponeret Acim unt bi&contumaciã elatus Pontifex Chriſto hoc honore, mitionen 1 liutn luse quem illi ſibi ſoli merito vendicat, detracto, ipſe ſe pro r ven ne nartti eccleſiæ capite venditaret? Jam quæ fuit reſpub. tam 1. firma atqh potens, quam non iſte labefactaret atq; con- ut ntiweatii⸗ velleret?
r: vicus& paj dipam

u
velleret? qui privati homines tam lautã fortuna, quor Aasi- e
non bonis emungeret? quæ ædes, quæ familiæ tantæ D tamq; nobiles, quas non iſte infandis ſtupris atq́; libi- hnn 1
dinibus compleret? quæ conſcientiæ tam bonæ, tam äi
præclaræ, tam erectæ, quibus non iſte laqueos indueret triſtilsimos: Deniqʒ quæ vitæ pars aut hominum ordo, tplt quem non iſte ceu furia quædam concitaret, conturba⸗ 5. ret, diſsiparet, everteret? Hic ergo Cancellarius noſter hey omnes ingenii ſui vires, quas induſtrià auxerat& lon. U gaà ac diuturnâ exercitatione confirmarat, explicabat: and & ut in reliquis alios, ita in his ſeipſum ſuperabat. Nam mn cum omni tempore ſinceræ doctrinæ Rlibertatis Ger 1 ....n maniæ fautor fuiſſet maximus: tum hoc conventu Paſ. nü 8 ſavienſt, quo in diſcrimen iſta veniebant; præter cæte- b al ros eam partem cauſſamq; op erà, ſtudio, auctoritate ita ui 3 defendit, ut nullas ſibi inimicitias, nullam vim, nullios ln impetus, nullum vitæ diſcrimen vitandum putirit. Pro dih eã enim religione, per quam à terrenà labe ſejuncti cum gh cœleſtium animorum cœtu conjun gimur, Periculum 3 ſubterfugere omninò timidi animi eſſe ducebat atq; b dig 5 b b abjecti: nech timidi tantum verumetiam impii& plane Mf ſceler ati. Nec verò in temporis formidoloſiſs. tempe nc ſtate illà Eccleſia tantum jactata fuit: ſed imperialis et- tij jam camera, domus juſtitiæ, portus oppreſſorum homi i) num, perfugium totius Romani imperii confuſſonum ud fluctibus agitata, fracta,& tantum non erat everſa: qui- prc bus componendis DD. Adtianus Neptuni inſtar pru- 1
dentiæ ſuæ tridenti ſuccurrebat. Quantum enim inſe de habebat ingenii, quod perquam erat excellens: quan- lun
tum eruditionis, quam ipſe ſingulari ſtudio ſummam un
ſibi paraverat: quantum judicii, cuſus acrimonii mul- ken
tos præibateid omne eò conferehat: ut quæ jam 4en. iiſ
ſaflus

Dſa flaxerant, ſeveris legibus vincirentur, ac priſtino decori reſtituerentur. Itaq; non minorem eum dixe⸗ rit Minõe: qui novem annorum ſpaciis Iovis uſus fami-⸗ liari conſuetudine ab eo cõſtituendæ reipub. rationem didicerat: non inferiorem Lycurgo: quem ferunt& ab Apolline Deum appellatum eſſe:& edicta ſua guta⸗ et everterer i vocaſſe: non viliorem Numa. quem nocturnos cum geui ſu Acgerii nympha congreſſus ſimulaſſe accepimus. erni exercinn aütde Mitto hic aſsiduos labores, curas& vigilias ejus: quas canticne nim⸗ cum aliis honeſtis ac laudabilibus rebus tuendis: tum —— imprimis ſaluti Principis, cui ſerviebat: Marchiæ, cui Pore lacerr coänalt præſidebat: Germaniæ, in quà natus& renatus erat, di- lor kunſſer umunng gnitati impendit. Relinquo quomodo ſemper cauta ao in ciſcrimen inmmin, conſilia cum ratione pluris fecerit, quam felicia ex ca- artem cauſ pantn ſu-& ad res gerendas nunquam acceſſerit, niſi cochleæ aul lihimmenman inſtar quaſi cornibus prætentatas deguſtaſſet. Non am menlanenfe dico quibus ſtudiis in Academiæ noſtræ ſalutem di⸗ ſnltaremc incubuerit: quam impenſe bonis hone- ſtisq; artibus faverit. Prætereo injurias, convicia, pro⸗ bGHbra⸗, quæ ipſi quotidiè à pravis conſceleratisq; homini- bus inferebantur: quæ omnia tam forti generoſoq; ani- 7 tmidi untum xenntnr mo pro ſummà in patriam charitate ac veræ religionis dec verd in tenperi im ſtudio perferebat: ut nihil hominum improbiſsimorũ ei nntmfmti iniquitate permotus fuiſſe videretur. Multa& magna domun fufttinpam dico: ſed plura tamen& majora prætereo. Quà in re zam tatimn Konmint pro me pugnabit vir clariſsimus& fortiſsimus, Dn,. kractademmm BaAKrHoOLDus à MaNozsgoH, Adriani noſtri fi- dendis 00.Adins ch deliſsimus Achates: qui in ſenectutis apice auctoritate ridenti ſuccmrccha. 8 ſummã conſtitutus actæ vitæ fructus nunc percipit ſu- eni, quodperun cun cundiſsimos, nominis gloriam& ab omnibus ad ſe de- r— pe lxiit latum juge virtutis præconium. Hic ſe iſta non opina. oOnis, qam dan abs iſed ſcire, non audiviſſe ſed vidiſſe, non intetfuiſſe ſed at.— 3 odo vnã egiſſe domnc a 8 b—2 8¹*¹
mumorum catuconfmgm

vnz egiſſe adſerit. Dicent idem proceres Marchiæ R& totius ferè Germaniæ, qut adhuc ſuperſunt homines nobiliſsimi& potentiſsimi: adfirmabunt omnes oræ
atq; omnes exteræ gentes ac nationes; ad quas rumor inſtauratæ religionis pervenit. Demonſtrabunt prag. maticæ ſanctiones in imperio promulgatæ: quæ tuic reverendum& nobiliſs. virum Dn. AKAHMAMURN 3 GAuNzMAERG Commendatorem in Logou& prę. ſidem Crosnenſium, ad tractatus cum Imper. Maxi- mil:& virum primæ notæ, felicis memoriæ DD. An. dream ochium ad comitia comitem fuiſſe loquuntur. Quide quod 8. 8. Imperatores FERDINANDuS& MaxuLIANVS cum aliis magnificentiſs. ipſum do nis adfecerunt: tum dignitati generis ac nominis am- plitudini nobilitatis inſignibus collatis inaugurdrunt. Qua in re ita æſtimandum eſt, nunquam eum ad id ho- noris faſtigium adſcenſurum fuiſſe, niſt factis egregiis novitatem generis quaſi familiarum vetuſtati inſeruiſ᷑ ſet, ac nobilitatis nomen nobiliſs. rebus comparaſſet. Neq́; veròè idem MaxxuILTANus poſt principesa liquando ipſum conſpicatus, porrectà dextrà, blandis- ſim voce, O No rus compellaſſet: nec toties Impe, ratores ipfum, ut à Marchionibus ad ſe abiret, per re⸗ gni Cancellarios invitaſſent: niſi ſummum& ſingula- rem virum agnoviſſent. Quantum verò dignitatis ex eo accedere DD. Adriano putandum eſt: quodillu- ſtris Marchio Brandenburgenſis GrokGlus FRL pxRrcus Boruſſorum dux Cuſtrini ex itinere Prute- nico aliquot dies ſubſiſtens,& deſorbitate oculorum PD. Adriani certior factus, equo in ædes ejus deve- ctus, eum inviſit, allocutus& conſolatus eſt. Poſtquam
autem verbis ultro citroq́; habitis abitum moliretur: atq; ex.

4§.§. Inperueres Pun
IANV cum ümgüm rant:tum digniaii gensm odilratis ialignda tiun naſtimandmmekhummn
dumadſcenſerumſaſe uit
generis quaſihmianmmdt
rtis nomenblüsctac idem M xrxrtHxu ſum conſpicats pomtiitt O Norur conpebtrn in, ut i Ihrchicauadlet rios laritaſſ Mn xnoriſſent.(nm „D O. Adunopamini lo Vamtendagmsbn Boruiſorum dertne,
1 1 dies 7 lltens, 45
atq; ex tot ſignis in venerabili ſene imminentem vitæ peractæ terminum conſpiceret: non potuit non indo-
lere, tantum ſibi reiq; publicæ conſiliar ium eripi, ſecu⸗
lo exemplum. ltaq́; valedicens doloris ſignificationem
non voce tantum ac vultu triſti dedit ſed lachrymis: quas ex oculis ipſius decidiſſe viderunt aulici: vide-
runt conſiliarii principis: vidit circumfuſa nobilitat is & civium mulſtitudo: qui omnes, dubium eſt, utrum de crepito ſeni felicitatem iſtam magis gratulati ſint, qui
rantum honorum ferret: an illuſtriſs. principi virtutẽ,
qui bene merito eum tribueret? Audiit tum etiam hoc acroama& virtutis ſuæ præconium:& audiit d tanto principe, tam fidum tamq́; cordatum ſe eſſe virum, ut ſui ſimilem vix inter conſiliarios principum ſuperior xætas conſpexerit. O auguſtum hoc præconium: ò di- vinam laborum mercedem: ô laudem præclaram, ab Heròe laudatiſsimo& principe ſapientiſsimo profe- ctam: qui ita Adrianos plureis voto exoptavit, ut Zo- pyros Darius,& Neſtoras Agamemnon. Quo verò pacto juſticiam extollam, cujus in gubernatione præci- pua laus eſt:& vel ſeveritate vtitur, cum cauſſa poſtu- lat: vel lenitate cum hæc eſt utilior. Quoties DD. Adri- anus laudem merebatur: quando cui tenues opes, nuliæ facultates, exiguæ amicorum copiæ eſſent, cum adver- ſario gratioſiſs. contenderet. Neq; enim ex opibus ſed Veritate cauſſas pendebat: adeo ut humilitatem gravi- tas& virtus ipſius conſolarentur: eoq́; plus opis aufer⸗ rent multi, quo minus attuliſſent gratiæ. Ita autem fa- ciles aditus privatorum ad eum, ita liberæ de aliorum iajuriis querimoniæ fuiſſe dicuntur: ut is qui dignitate plurimis antecelleret, facilitate par infimis eſſe viderc⸗ tur. Non enim unquam iniquo judicio quenquam op- 3— 5 D primebat:

primebat: fed operam dabat, ut quod in Servio Sulpi
tio Cicero commendat, juſticiæ magis quam juriſcon.
4
Laitus eſſet: nec juris rationem ab æquitate ſejungeret. Nunquam verò pafſus fuiſſet tum ſibi non dico dari ſed vel offerri ſaltem munus: tum veritati vim adhibe- ri: tametſi minæ jactarentur, pericula intenderentur, formidines opponerentur. Ades nimirum forti& præſente erat animo: ut eum nech terror, nec vis, nec ſpes, nec metus, nec promifla, nec ruinæ, nec tela, nec faces d legum auctoritate publicâq; ſalute depulerint- Sed quæ tanta poteſt exiſtere ubertas ingenit? quæ tan- ta orationis copia? quod tam divinum atch incredibi- ſe genus dicendi? quo quis poſsit viri hufus conſilia, de. liberationes, ſententias, ſermones, publica dicta factac; non dicam complecti orando, ſed percenſere numeran do. Itaq; ad reliquam ipſius vitæ telam, filum orationis nos revocat:nondum enim de privatis moribus, non- dum de conjugio dixi: de utroq; dum brevisimè dico, quæſo ut me auditores omni virtutum& doctrinarum genere laudatiſs. ſicut facere inſtituiſtis, benigne atten- teq; audiatis. Noverat DD. Adrianus magnum onus eſſe viro vxorem& liberos:& totum conjugium mul. tiplicia habere impedimenta, Var iis premi anguſtiis& miſeriis: at nec ordinationi divinæ parendum eſſe igno rabat. Eleganter enim Metellus ille Numidicus ad Quirites. Si, inquit; ſine uxoribus poſſemus Quirites eſſe, omnes eâ moleſtiâ careremus. Sed quoniam ita natura tradidit, ut nec cum illis ſatis commodè, nec ſine illis ullo modo vivi poſsit: ſaluti perpetuæ potius, qua brevi voluptati conſulendum. Et naturæ ergò& vo- juntati divinæ obtemperans D D. Adrianus, anno x. aatis 28. Lipſiæ cum honeſtà& optim morata, mei me do-
Lanh gerte web foiſt bih Gnnn auh

5
4
dem—
ndee 18 Kan
adi⸗
obit i
nonet do ſech witet
depf t
roc i vitt eioltt N.Ad
to
2 gms
e 6 3
deni
8 rrelejn Twnin nivina — intenlar dr, nei Am
nlerm
rmorba
ta reül Acbin
nrciige
divin
korib
9, 8 erming
cndnd
ur lnar
t deng dumgr
lcrdl R Nit-
mè dotat fœmind Margaretà ex hoß/ Columborunt familid ortà conjugium iniit: quo d felix ei quidem o- mnier parte contigiſſet, niſi in illo ſobolem iuſtuliſſet omnino nullam. Cumq; ita diſponente Deo Opt. Max. ſuam Margaretam, quà cum xxXVII. annos placide vi⸗ xerat, amiliſſet: demum ſentiens vitam abſq; ſociâ eſſe acerbam ingraveſcentis ætatis potiſs. viro, tranſiit ad vota ſecunda:& anno ætatis v i v. aut circiter, virginem lectiſs., formoſulam AnxaM VYVigandam, OD. GuxRINIVVIGANDI Marchionis loannis Archi⸗
atri filiam du xit: ex quà liberos quidem ſuſcepit duos
AGATHAM& ADRKRIANULuM: ſed qui parentem li- beris orbum poſt ſe reliquerunt: ipſa verò vxor mari- tum corporis fructu quati ſterilem, animi autem fœtu fœcundiſs.paullo poſt ſecuta eſt. IAu verò privatos Cancellarii noſtri mores conſiderans, unde ordiar, ubi deſinam non penitus perſpicio. Nam quod Hieronem adſerit Pindarus dpend' Kεᷣ‿νεοᷣdς deera, dorò aus: id de DD. Adriano veriſs. Vſurpare poſſumus. Pietatis& ſacrarum literarum ſtudioſiſs. fuit,& quoties per ne. gotia publica licuit, ad earum lectionem tanquam aãoe- gidοαμανανrecurrit. Non potuit enim non eam amare doctrinam:quam ipſe Deo auxiliante tantis viribus de- fenderat ac propugnaverat. Plutarchi vitas per totam vitam in deliciis habuit: ad quas ita ſeſe formaverat ut vir frugi:ne propter offenſiones cum hominibus rixa⸗ retur: quod eſt iracundiæ: nec propter bonam gratiam prineipi aſſentaretur:quod eſt adulationis.: nec propter voluptatem corporis cibo potuq; nimio ventrem ſpon te oneraret: quod eſt intemperantiæ: nec deniq; vici- nos aut domeſticos verbis factisq; læderet: quod eſt inhumanitatis. Aemulationes ſi quæ erant privatæ, in — D 3 publicis

8 8
3 “ ““ ͤͤ“ ae 4
— IW1Z8ͤſkſkſſſſe⸗e³ ——————— 1
— —
publiciscongreſsibus deponebat:Veritatem fictis ſer⸗
monibus& fuco anteferebat: famulos veteres nummis
vetuſtis æquiparabat: cum civibus autem ita vivebat, ut nontam poteſtatem ejus metuerent, quam wanſue. tudinẽ diligerẽt. Quod ſi de liberalitate& muniſicẽtia ejus dici debet: quid eſt, quod quiſquam aut dignumil- lo, aut vobis novum, aut cuiquam inauditum po¹sit ad. ferre? Enimvero patriæ operã officiumq quod debe⸗ bat, fideliter præſtitit: eam in ſecundis rebus ornavitein 2dverſis juvit, magisq́;, quamſeipſum, amavit. Stſi enim ro ea nec in diſerimen aliquod venit, nec vitam pro- fudit:tamen multis argumentis declaravit, nihil in viti dulcius, nihil carius ſibi patrià fuiſſe. Nam cum iſta an- no Chriſti clo. Io. LIv. incendio abſumta, omni- buſq; fortunis ac bonis exhauſta eſſet: impetravit ope & grati DD. Adriani ab Imperatore Ferdinando im- munitatem graviſs. onerum in decem& quinq; annos- Neq; hoc tantum:ſed etiam ſcholam, quæ tum eccleſiæ tum reipub. quaſi ſeminarium eſt, ipſius ſumtibus in- ſtauratam hodie prædicat, memoriq; ſemper animo prædicabit. Qam præſtanti verò in fratrem germa- num Dn. GaxGcKIIN paſtorem eccleſiæ Dei in Geiſdorff benevolentià, quam divino in nepotes ſtu⸗
dio exſtiterit:notum eſt omnibus, quibus& frater ipli us,& nepotes innotuerunt. Atq́; hic tacitus præterire nullo modo poſſum, quod& ad laudem D D. Adriant ſingulariter pertinet:& omni ejus familiæ non parum adterre ornamenti mihi videtur. Refert in Euagorab ſocrates, Euagoram Cypriorum regem, quum nonnul⸗ las proles excitaſſet, omnes ad aliquem fortunæ ſplen- dorem evexiſſe: ut nulla vulgaribus cognomeniis ex
iis appellata ſit:ſed ut hic rex, iſti princi pes, illæ ut prim

——
puha eee cipum uxores dominæq; cognominarentur. Quod ſi
mpoteſtatem itun quis roget, quorſum hoc pertineat: quoniam nõjin mi⸗ lgerẽt. Qgodl de nima Buagore efusq́; prolium laude id ponit Iſocrates: e Uerta dico D D. Adrianò paullò Euagoram hac parte mihi ulan feliciorem videri. Quomodo verò id int elligi poteſta
hil czrius(bi den iuͦ* ſignes viri evaſerint. Quis enim eſt, qui ignoret? quà t cla. Ia. 1tr. icegdo a unts ꝛc bonis erharheini 0D. Adruniab lapannit grawisonenmatmif celliſsimam obtinet, aditum& adſcenſum ſibi proximẽè neum ſetenmſin Se ſecundum Deum à D D. Adriano paratum eſſe ex
oeenfna⸗ incumbit. Nec pluribus commemorabo beneficenti- weiralleh ne am quâ neptes proſequutus eſt: quarum plerasq́; e- wiſſe enuhugrd usmodi elo cavit viris: qui vel medicinæ ſcientià, vel
itaſeiuraji
legum

legum prudentid vel archirecturæ pexitis celebrita.
tem ſibi nominis acquiſiverunt. O vere liberalem pa.
truum:ò benignum avunculum: ò incomparabilemad. finem. Porrò quam cupidus exterorum, quàm ſtudio- ſus amicorum fuerit:novit Cuſtrinum: quæ urbs, ut munita naturàâ& loco, armata muris:ita virtutibus vab latæ hujus viri memoriam incolumem inviolatamq; cuſtodiet: nec linguæ venenatæ machinis expugnari unquam patietur. Quod ſi in ullius vitam tanta cadere poteſt innocentia: ut nunquam vel tantillum à decori limitibus deflectat: patefaciamus ſanè aures iis: qui in formoſiſs. corpore nævi aliquid acerbiſs. rodunt& ca- lumniantur. Sin& hujus vitæ imbecillitas labefactar facilimè poteſt:& quæ in gradus inferioris hominibus ſæpe ne animadvertuntur quidem, eadem in ordine ſu- perioribus viris tanquam in auro pulvis ſunt conſpi- cua: quid dubitamus? aut cur non duce rectà ratione condimus eas nubeculas: quas virtutum ſplendor aca ligine vindicatas jam pridem illuſtravit. V² Kun ſatis mibi multa verba feciſſe videor, quomodo in vitam hanc D D. Adrianus venerit: in eaq́; fuerit: reſtat, ut quomodo ex eadem exierit, dicendum eſſe videatur- Quid verò à me aut verius dici poteſt aut amplius; quam vixiſſe ipſum honeſtè ac laudabiliter,& lanctẽ eſſe mortuum. Niſi fortè de morbis, qui mortem ante- ceſſerunt, delibari nonnulla volueritis: quibus non tam ætas ingraveſcens ipſum obruit, quam labores pro te⸗ pub. ſuſcepti confecerunt. Eit enim plerumq;: ut ii, qui conſilio auxilioc; hominibus præſunt: ac ne oppri- matur virtus, ut ius non vis dominetur, ſummo ſtudio enituntur atqʒ contendunt: candelæ inſtar ſerviendo aliis conſumantur: adtritisq́; ac lab efactatis viribus d mol
⸗
nüli rn t dofee Golae krbn cüil d dice qlb tr tedh

cnt: unnnn th dtectanpurhtmann LCorpore neviaiqutrni ar. en A dfn ir tirt
oteſt& quxin gainan
aimack erumnur quitemair 3 virist n mo nan dubitamast arcxuntn . Adrimas Wnerit Rar ex eadem ereri, dinia 6 i me au veriu diyiu denettex lulã
mortem diu ſecum circum ferant. Ouoniam enim cum
die ſæpe noctem conjungunt: ſeſsiones adſfiduas non devitant: immoderatas curas non declinant: atq; adeò vValetudinis rationem vel nallam vel exiguam habent-
infuſi in corpore humores corrumpuntur ac degene- rant: ægrotatic nesq́; ac diſtortiones membrorum va⸗
riæ importantur: qnæ ſerpunt indies ac manãt longius-
donec viris immortalitate dignis inevitabilem adterãt
ex hac vità migrandi neceſsitatem. Idem etiam Cancel- lario noſtro accidiſſe, nemini ignotum eſſe poteſt, niſt cui ipſe fuerit ignotus. Nam nimiis iſtis curis, quas pro dignitate religionis ſiſtinuit nimiis laboribus, quos pro commodo principis exantlavit: nimiis vigiliis, quas pro ſalute reipub. pertulit caput vniverſæq́; par⸗ tes multum debilitatæ funt: corpusq́; adeò Xaxννμ redditum, ut in morbos communes omnisq́; generis fluxionum ſoboles, ventriculus, epar& caput commu⸗ ni quodã conſenſu conſpirarint. Subſequutæ ergò ſunt & quinto quidem ante obitum anno capitis defluxio- nes:& ipſum apoplexias malum, quod in linguæ para- lyſin deſiit: quà ſolutã ſipervenientibus annis aliquot, oculorum fſuffuſione laborare cepit. Nec tamen ab eo tempore, quo omni vi acvidendi facultate privaretur, à negotiis publicis plenè ſeſe abdicavit: ſed quantum per vit es reliquas potuit, in privatis ædibus ea cognovit atq; compoſuit. Neq́; enim ipſe ædes egredi deriq́; ſe tuto committere audebat: neq́; cauſſæ tamen tranſigi ſine ipſo commodẽè poterant. Vsq́; adeo rebus agendis iatentus erat, ut dubitem conferamne an præferam eum Appio Claudio Coꝛco& C. Druſo(cedere ſanè horum neutri vidctur) quorum ille mentis oculis pa- cem cum Pyrrho patriæ honeltami fore prævidens, 4 eam

eam magno animo& felici eventu diſſuaſit: hujus ve. ro, etſi cœcus eſſet, domus implebatur conſultoribus: qui in ſuis cauſsis lumine corporis captum, at animia. cie perſpicaciſsimum adhibebant ducem. Quod ſiin his immorari vellem:ac retegere ea, quæ intra tectum ab illo acta ſunt: dicendi materia mihi non deeſſet. Suſ ciperet enim domi ſuæ plurima negotia prudenter: tractaret diligenter: cõficeret graviter. Sed ſam ſubve: reor, ne quis hoc in loco exclamet: quid ergò? ſemper- ne ille publici conſilii templum meditatus eſt: animæ ſalus ſollicitum ipſum non habuit? at ejuſmodi cura e- jusmodiætatem angere potiſs. debebat. Nullum un⸗ quam tempus, Auditores, adeò moleſtum ipſi fluebat: nuſla negotia adeò operoſa premebant:ut à religione ac Dei cultu ipſum abſtraherent ſed tamen hoc tempo re majori quam antea ardore ſacris cogitationibus erat implicitus: quibus ſolis gaudebat, ſolis paſcebatur, ſolis reficiebatur. Videbat enim ſe peregrinationis(uæ cur. ſum jam ferè abſolviſſe: fidemq; redemtori ſuo præſſti,
tiſſe: ac jam imminere illum diem quo ad præmia divi-
nitus promiſſa iter ſuſcipiendum foret. Quemadmo- dum igitur viatores cauti in viam beſtiis venenatis ob-
ſeſſam ſe daturi, gemmas quaſdam ſecum portare ſolèi: quarum virtute à veneho defendantur: ita& hic ad be⸗
..... 2 atam illam regionem iter facturus: quo tutior eſſet a
ſerpente antiquo: qui alias quaſi deliteſcens tunc emet- gere& adgredi homines maximẽ ſolet:cum ad hoc iter adcincti ſunt: precioſiſs. jaſpidem CuRrs rux Ir- sun non digito geſtavit, aut de collo ſi uſpendit: ſed cor
di ipſum adfixum tenuit: quo etiam ita recreatus eſt: ut
futuri gaudii ſpe præſentes cruciatus adſpernaretur ac nihili faceret. Quanquam enim ad cœcitatem aliæ et
jꝛm
aiyt ngjai rölte ſlenäb dhen 4 gihem grend pio küag tenc

a ſam difficultates& morbi accederent: defluxio ſcilicet tan ad pectus recidens& gravedinem illam excitans, quã cd.
in reſpiratio fere præpedita& ipſe poſtea ſuffocatus eſt: ena nullum tamen impatientis animi ſignum dedit: ſed in inanunin ſilentio& ſpe exitum e corporis carcere expectavit:. um domi ſur pur oue ſam paullo poſt eſt adſequutus Nam morbi letseneens 3i s anmeram Pane Polteikadlequutus, Nam morbi mugenter:cöficcrer an vehementia vires in ſenili corpore alioqui exiguas ita en hoc in loco ercha 21 premebat: ut omnem medicorum etiam peritiſs.& in⸗ uci conſii temolin nün primis ſoceri mei DD. loannis Onoblochii, quo ille nec tum ipium non adcit 1 infrequenter nec inteliciter utebatur, induſtriam falle. nemangere paul dii Tet: ac naturam non modo debilitaret, ſed etiam plane du Auda vinceret atq; proſternerer. Proinde quum antea abo- de Matoreh ꝛtematn mnibus rebus humanis cogitariones amoviſſet: tum maec opengäpnnta genum planè iis valedixit:& colloquia pietatis plena u plamadlircherenſäen cum miniſtris verbi Dei& domeſticis habuit. Audie- mantenneenetnan Pantur ex ipſo ad vitæ ferè exitum multæ piæ& Ppræ- aidas ſolt gatehnthfi claræ voces- quæ quoniam à Reverendo& clariſsimo r. Videbat enimſepetgit viro, Dn. M. NrcooracoME NIO, Paſtore Cuſtrinen- re bſolvilſe demqtxims ſi in concione funebri pluribus verbis expoſitę funt: e- 1 imminere ilem den quu go nunc omitto,& ad Adrianum in fari limine jam cõ⸗ iſ iter ſalepienimin ſtitutum accelero: qui quarto die menſis lulii ſiperio. rorerczmläunris anni circiter horam noctis primam, ſpiritum ſuum 4 re unou f ne metu, ſine motu placidiſs. Deo ſervatori aà quo ac⸗ drri em 9 aaaCeperat, reddidit:& ex terreſtri patrià, quam LXXVII. tme i vencdo 5„ annos incoluerat, in cœleſtem emigravit. 4 regionem iict ni bins Atq́; ita mortuus eſt ſatur vitæ, ſatur gloriæ: is quem iiqso:ai dlisg potentiſs. imperatores amãrunt: illuſtriſs. pPrineipes cc homines mum„colgerunt: honorârunt inclytæ reſj pub. venerati ſunt a: Neciult Msdocis prudentes A& cordati viri⸗ cecidit vetus domus gito gelenitan ban Brandenb urgiacæ tab ula&p emorumingens deſi⸗ enaqtan derium luctumq́; acerhum poſt ſe re iquit. OuîND
enescnam igitur ad DD. ADRTANT non laudis ſed vitæ finem upep mad cai E. 2. cine
4
1 8

divino adſpirante favore delatus ſum: vela contraham & facto hic fine quieſeam: ubi unicum illud adjecero: duod ſcilicet tum demum a nobis demortuorum re. e celebretur memoria: ſi eandem cum illis gloriæ vi- am ingrediamur:& ad immortalitatis monumenta in-
defat igato ſtudio adſpiremus. Ita enim nunquam dee.
runt: qui erudità oratione ſuggeſta teneant: ſapientibus dictis ſubſellia illuſtrent: prudentibus conſiliis tribuna lia com pleant. Ita poſt hane vitam laudabiliter, piè& ſanctè actam aditus nobis ad illam patebit: in quà erit feſtivitas ſine la⸗ be; ſerenitas ſine nube: x- ternitas ſine fine.
D 1XI