8 d NoNvMI ENI SER RG 1 18 CRETARII, QVXSBINHOC LL BELLO CONTINFNTVR.
44. Illu. Principem loannem Iuniorem SaxoniæD Di⸗ 1 cem& cEpiſtola,
Tetraſtichon 2 eundem.
Nobilium&i ingenuorum puerorum epiſtolaria pro gymnaſmata epiftolijs centum numero.
Ad Nobilein adoleſcẽtem Herneſtumde Sehlgaite Epigramma.
——— –““
5“
b Ad eundem epigramma aliud ex ſententia uloas philoſophi,
Epiſtola Philippi Beroaldi. fe.re:ad Alerommum Bm. ſer de moribus eiuſdem dñi Herneſti de Schlynit⸗.
Epitaphium eiuſdem Philppr Beroaldiab eodem Hieronymo Emſeræditum.
M. D. XVI.

IIVSTRIS.ATOQVEINTEGERRIMO PRIN cpi loanni Iuniori Duci Saxoniæ Lantgrauio Thuringiæ& Marchioni Mifſne Hie ronymus Emſer poſt ſupplicẽ (Comendationem.
* ſVis auſpicijs Inclyte dux Ioannes nobiles deinde pueri habẽt quo puerilem etatem
N uam in bonis litteris duplici fruge exerce 1 ant Nam ꝗuis antetiac etiam Latina pue ris idiomata ſcripſerint viri non indocti Paulus Niauis & Laurentius coruins, quæ neq́; alatinitate peninm ab horreant. Eorum tamen materia cum ſit de rebus humi libus& plebeis indigna eſt quęliberis ingeratur auiſbꝰ At vero in his noſtris epiſto nõ minus dicendi ſcriben diqʒ imitationemqᷓ; vitæ ac morum precepta cõiunximꝰ
Idq; ea breuitate vt nihil breuius dici queat, nihiſc ſalu-« 1
prio. Accipies igitur iucundiſſime Princeps laborẽ hüc noſtrum optimis preceptis& philoſophoꝶ ſententiste fertum, Vtq; ab inceptis ſtudiis nuſquam animum de⸗ flectas Platonicum illud crebro tecum volue, beatas ſo re reſpublicas quorum principes docti fuerint ac ſapien tes. Vale humaniſſime princeps Patris atq́; tuæ ſpes cet- ta& gloria gentis. b
Tetraſtichon ad eundem.

tedm S cgernit tquo„ener ersdu vingr tehac Lan niacde 1 olosde Pahi W epenn aamt Bhas lbens aentnS mind E u¹ 4
mgrs. ci
nät Ss
bbd 3 E nuſq 17 2n,
otecut 41 3
QꝘ puer egregias princeps tam diligis artes Spem facit vt iuuenis virqʒ ſequaris eas Mos fuit hic veterum quondam regumq; ducumq; O vtinam redeat mos hic vt ante fuit
OAN. DEI GRATIA DVX SANO niæ& c. Cõtubernio ſuo litterario. Salu.
Audio veteres Romanos non minorem bonis litte ris ꝗᷓ reipublicæ dediſſe operam. Quamobrem ego virtu tem eorum imitari geſtiens,& armis me ſimulvobiſcum & litteris exercebo. Itaq; quottidie aut meas ad vos da⸗ bo, aut veſtras ad me preſtolabor epiſtolas, Quibus ſeri⸗ bendis vt vna mecum incũbatis volo ac iubeo.Valete.
IIIV. pRINCIP 110.DVCI SaNO niæ.& c.Contub erniũ lit terarium Cõmen.
Iuſſiſti dux ilf.vt ſicut in re militari mutuum habe⸗ mus exercitium, ita& in ſcribendis epiſtolis nos tecum vna vſitemus. Tuis igitur mandatis& merito& perquã libenter parebimus.Neq; enim quicq́; eſt quod precipiẽ ti tibi negare deb eamus. Et vt Poeta inquit. Te manda re decet. nos iuſſa capeſſere Phras eſt. Vale optime Prin⸗ geps.

— y——y——
—
ca ſi unt aduerſa. Dignui
10. DEIGRATIA DVX SAXONIEÉ&c.
Contubernio ſuo Litterario Salu.
7.
Placuere mihi litteræ veſtrę e quibus intellexi familia
res me habere beneuolos& obſeq uentes. Rogãdus igi tur nobis deus eſt, vt inſtituto huic noſtro ſaluberrimo propicius adeſſe dignetur. A quo ceu fonte perenni bo na cuncta manant ac profluunt, Quiq; reꝶ omniũ prin cipium eſt& finis. Bene valete Commilitones optimi
IIV.pPRNCIDI IOAN DVCI SANO-
õtuberniũ litterariũ Cõmen. E A ded optimo maximo ſtudiorum noſtrorum auſpi cari principium/cũ ex nobis ipſis parati/tum tuis exhor⸗ tationibus longæ ſuumus alacriores. Exiſtimamus enimil lis ſubditis non male Poſſe ſuccedere, quorum princeps deum habet in oculis, timet et obſeruat, Qualem te eſſe certo ſcimus& gaudemus. Vale princeps humaniſſime.
niæ,& c. Contubernio ſuo 1 litte rario Salutem.
Icut timentibus deum omnia proſperæ cedunt, S ita eũdem contemnẽètibus aut negligẽtibus cu⸗ m em̃ eſt vt qui creatorẽ ſuum
——
——
—

offendere non erubeſcit eidẽ cũcta etiam creata aduer ſentur. Deum igitur timete& colite. Nec vlla dies pre⸗ tereat quæ diuinis laudibus vacet. Nã vt ſcribitur Initiũ ſapientia timor domini eſt. Valete.
ILVpPRINCIPI IODVCI SAXO
niæ.& ẽ. Contuberniũ litterariũ Cõ men.
Nulla eſt tam iuſta, nec; tam pia aut ſancta admoni tio. Illuſtriſſime princeps q́; hæc ipſa tua eſt, qua mones nos deum colere& vereri nec vnq́; ab eiꝰ ceſſare laudi- bus. Videmꝰ em̃ ante oculos eos, qui ſine vllo dei timo re aut reuerentia degunt infinitis obrui calamitatibus & miſerijs. Tibi igitur vel in hocipſo, vt par eſt, maximę obſecundabimus. Vale.
IOANNES DEI GRXATIA DVX Saxoniæ& c. Contubernio ſuo 4 Litterario Salutem.
Proxima poſt deum immortalem cura parẽtum eſt, De quibus ſcriptura dicit, Honora patrem& matrem, & viues vita longiori, Q ſi parentes veſtros ſum ma vo⸗ Iueritis afficere voluptate litteris quibꝰ vos mecum vna deſtinarunt diligenter incumbite. Nulla enim illis ma⸗ ior lęticia poſſit accidere.Valete.
A ij

gGᷣ..ͤͤäͤ. 4—
ILV. PRINCIPI IOAN.DVCI SAXO⸗
niæ Cõtub ernium Litterariũ Cõmen.
Parentes noſtrosclll.princeps)æque ac vitam proprã diligimus. Quandoquidem nos non ſolum in hanc lucẽ progenuerũt, Sed laboribus etiam maximis a cunabulis vſq; educauerũt. Quamobrẽ non ceſſabimus. donec in telligãt/& deſyderio eorum nos ſatis feciſſe& tempus hic non fruſtra conſumpſiſſe. Valete.
1OAN.DEI GRATIA DVX SAXONIE. Contubernio ſuo litterario Salutem.
Rectæ ſapitis q; parentum veſtrorũ voluntatem ad implere tantopere conamini. Nihil em̃ aliud volunt& optant, ꝗᷓ filiorũ ſalutẽ& proſperitatem. Quare quipa- rentum ſuorũ mandata negligũt/ propriæ ſalutis inimi ci ſunt,& ad miſeriã tandem& egeſtatem deducuntat Hoc ſe mper vobiſcum cogitate& valete.
ILLVS. PRINCIDI IO. DVCI SAXONIX Contubernium Littera rium commen.
Sane mones(Ilf. princeps) propriam illos ſalutem odire, qui parẽtibus ſuis non volunt obedire. Quinnõ ſalum ſibi nocent huiuſmodi flij.ðed vniuerſæ inſuper
C

non 6 ra mi mmax krani aceſſal rr. doni
kts NNAm
VX G CäME
veltroi tatk
polon
familiæ dedecori ſunt& ignominiæ, Quare rectæ dege neres vocantur, quaſt a genere ſuo deſciſcentes,& ma-⸗ iorum moribus diſſimiles. Vale optimæ princeps.
IOAN. DEI GRATIàA DVX SAXO- niæ,& c. Contubernio ſuo litterario Salutem.
Ignauum& degenerem filium pater odit, lex dam- nat, Ius commune exheredat. Q ſi reſipiſcat& frugi eſ⸗ ſe ceperit, patris meretur gratiam& Iuris ſibi fauorem conciliat. Optimum eſt igitur non peccare ab initio, Se- cundo vero loco ſi perperam ægeris quãtotius emenda⸗ ri, Bene valete.
ILLV., PRINCIPIIO. DVCI SAXONIEE & c. Contubernium Litterarium b
ſe commendat,
Emendare vieia ſanum eſt conſilium, ſi quis com⸗ pos eſt mentis. Verum nosvidemus quoſdam ludo ali⸗ os vino. nonnullos etiam amoribus, tum alijs criminibꝰ ita obſtinatis animis eſſe deditos.vt nullo remedio cu- rari velint aut poſſint, nec vllis obtemperare monitis.
De his quid ſentias ad nos reſcrihe& vale. A iiij

EIGRXTIX DVX SAXXONIME
Contubernio ſuo litterario Salutem.
5
Romani olim tonſiules virgarũ faſces habebant ſe curi ras Bontcotpre irgis primo cedebant, ſipo terant emendabant. Illos vero quos nulla correctio a ſcelere poterat abſterrere ſecuri perimebant. Quoniam
inueteratis& aſuetis malis vltimũ reme dium mors eſt.
Bene valete. ILV. pPRINCIPI IO.DVCI SAXONIE
&c. Contub ernium Litterariũ ſe cõmẽ,
Peſſima(nimirũ) res eſt mala ẽonſietudo. Nouimꝰ enim quoſdam quibus ipſis etiam vita ſua(diſpliceat) Sibiq; nonunquã proponant bene velle agere. Verũ tanquã cathena vincti, ad conſueta ſemper vicia retra- huntur. Vtrum vero conſuetudine an potius naturaip ſa ſint maliignoramus, Vale.
N. DEI GRXTIX DVX SAXONIE &c c. Conenbe rnio ſiuo litterario Salu.
Vtrũqʒ aecidit vt& vicioſos homines natura ipſa&
cœli ĩfluentia, nõnunquam etiam prauorũ hominũ effi Jam vt ſcribit QOuidius Mor
ciat ſocietas& aſſuretudo. N bida fac
a pecus totum corrumpit ouile. Prudens igi
noribus ab eo vta
aduleſcẽs ſi quem viderit corruptis: ſerpente fugiat. Valete.

am viz ealifler bene 1 erer ctaſem raium ne in] t2 um.
IILV. PRINCIPI IOAN. DVCI SAXO-
niæ Cõtubernium Litterariũ Cöõmen.
Tuo ſiꝛaſu Ilf. Princeps. ab improba nobis ſocietate tanꝗᷓ apeſte contagioſa cauebimus. Tu vero perge ſem⸗ per ad nos ſcribere que ſentias& ad expugnan da vitia. & ad virtutẽ in nobis plantandam plurimũ conducere Virtute em̃ a nobis nibil exiſtimatur pulchrius. Vale.
IOAN. DEI GRATIA DVX SANO-
niæ,& c. Contu bernio ſuo litte rario Sal.
Qua nquã a nobis pueris neq; virtus neq; ſapientia exigitur. ſed ſatis præſtare videmur ſi ſignificatio ſaltem virtutis,& bona in nobis indoles effulgeat. Ego tamen nihil dulbito, ſi virtutis anuam mecum volueritis ingte di æque nobis ac ſenibus ad eã patere aditũ. Bñ valete.
IIVS.pPRINCIPI IODVCISAXONIME
Contubernium Litterarium ſe cõmen.
Nos ſentẽtię tuę tantum in hacre tribuimus vt exiſſi memus etiam ſenem prudentem acvirtuoſum eſſe poſ- ne neminem niſi qui virtutem ab adoleſcẽtia fuerit am plexatus. Quidã enim q́; male in iuuenta ſunt inſtituti, nobis pueris mlto ſunt leuiores ineptioreſq;. De quibus recte natum prouerbium(bis pueri ſenes) Vale.
A V

IOXN.DEI GRXTIàA DVX SAXNONIRE
&c,. Contubernio fuo litterario Salu.
Non fugit me& vanos reperiri ſenes,& frugi pro-
Poſq́; aduleſcentes. Nam Scipio illæ Africanus quanć;
aduleſcens& etate minor, fretus tamẽ virtute ſua Ma⸗ giſtratum a. P. Krogauit obtinuit,& cum admitatione geſſit, Non igitur ætas nec anni, ſed animi hominumpo ttſſimum ſpectandi ſunt. Valete.
IILV.PRINCIPIIODVCI SAXO
niæ.& ẽ Contuberniũ litterariũ Cõmen.
Nos animum habemus ad obeunda tecum ſingu⸗ la virtutis mu nera. Tu modo IIf.princeps, qui& a patte tuo ſapientiſſimo, multa percœpiſti,& a præceptoris la⸗ tere nunquam diſceſſiſti Inſtrue ac imbue nos, quibus ad virtutem ſemitis proximæ poſſimus accedere. Te em duce in illius cõtubernio ſtrẽnuæ militabimus. Vale.
IOANNES DEI GRATIX DVX Saxoniæ.& c. Contubernio ſuo Litterario Salutem.
Laborioſa res virtus eſt, mollis vero& illecebro- ſa voluptas, Hine plures hæc habet quam illa clientes Nam quamulis virtutem omnes quidem ament pleii⸗

12
3 * 3
lt Ac miedin ſini N nnm)
ngef
que tamen ob laborem& difficultatẽ ab ea deeficiunt. Videte igitur ne& vos. cum maximæ ſit pugnandũ. ſu⸗ gam capiatis& caſtra deſeratis vacua. Valete.
ILV. PRINCIPIIO. DVCI SAXONIEE Contuberniũ Litterarium. ſe commen.
Quoniam vt Virgilius inquit. Labor ĩprobus om⸗ nia vincit. Et vt Therentius noſterait, volenti nihil eſt difficile. Iccirco parati ſumꝰ potius emori, ꝗᷓ avirtute de⸗ ſciſcere.Si quidem ſic velle debent vere nobiles. Quoni am vt poetæ canũt/ Vera nobilitas ſola eſt atque vnica virtus.Vale.
IO. DEI GRATIA DVX SAXONIEE&c. Contubernio ſuo Litterario ſalu.
Poſtꝗ́ʒ apud vos firmiter decreuiſtis, relictis volup- tatibus.quibus ſe reliqui aduleſcentes cõmaculant. colẽ dis dumtaxat virtutibus dare operam. Scire imprimis vos oportet Virtutum ſtudioſo.non ſolum animi, verũ-⸗ etiam corporis habendã eſſe curam. Nã vt poetæ canũt
Cratior eſt pulchro ve niẽs in corpore virtus. Bñ valete.
ILLV. PRINCIPIIOAN. DVCI SAXO⸗ niæ& c. Contuberniũ Irariũ commẽ,

Nos Demoſtheni probro ab aduerſarijs datum le⸗ gimus, ꝙ tanto fuiſſet tamque accurato corporis cultu. Similiter etiam Epicurus ab horatio in hunc modum de ridetur. Me nitidum& pinguem bene curata cute cer⸗ nes. Cum ridere voles Epicuri de grege porcũ, uide igif inn
tu Iſf. Prĩceps an rectę de curãdo corpore ſentias.& val. i b en IOAN. DEI GRATIA DVX SAXO- inr
niæ& c. Cõtubernio ſuo litterario. Salu. ſe Minimæ cõtra me eſt id quod de Demoſthenę Epi 4 curoqʒ ſcribitis, Quorũ veſtitu alter, alter vero victu cor- i! poris nimis lauto fuit ſollicitus. Ego enim cum iuberem corpotis habendam eſſe curam. non ad delicias aut a-⸗-
ſtũ, ſed bonã corporis valitudinem cõſeruandam animũ intendebã. Quę homini imprimis eſt neceſſaria. Valete,
ILIIV. PRNCIPI IOAN. DVCI SAXO-
nie& c.Cõtuberniũ litterariũ Cõmen.
Intelligimus nũc demum Illprinceps quæ fuerit de curando corpore ſentẽtia tua, vt ſcilicet ſanum cuſtodi⸗ retur& incolume. Obnixe igitur petimus. vt quoniã bo norum corporalium precioſiſſimũ omnium eſt ſanitas-
de ea ſi quid habeas cognitu dignum nobiſcum com- munices. Vale,

IOAN. DEI GRATIA DVX SANONIZ2E &c. Cõtubernio ſuo littera rio Salutem.
Bonam corporſs habitnainema ab initio aſf eruare, amiſſam recuperare lõgæ eſt facilius expeditiuſc;. 6* obrem Cyripater ſimiles eſſe dicebar medicos, ſartoribꝰ le 74,, illis qut antiquas veſtes reſartiunt, Quemadmodum em̃—
hi laceris dumtaxat tunicis opitulantur, Ita& medici iſti Srori Giümolo corporibus mederi riolenr. Valete.
nitel rr den
äterain Nnnn IIV. pRINCIPI 1O. DVcl SAXONIeEH
Egpen rnitr Sc. Contubernium
nnon 1 5n an— litterariũ ſe Cõ.
emcũſe 8 wmn b 4 5 uva Faceta atq; elegans hæc eſt per herculem cõparatio/
qua veſtis lacere medicus eſſe ſartor, corrupti vero corpo ris ſartor eſſe medicus perhibetur Nam quemadmodũ nec repetiatore veſtis integra ita nec medico ſanus eget homo.Verum quo pacto ſe quis ita reget, vt nullam in⸗ cidat egrotationemè Id en im maximæ ex te ſcire deſide ramis. Vale.
lIOAN. DE GRATIA DVX SANXON E,
Contubernio ſuo litreranio Salutem.
Suæ ſanitatis euſtos abſq; deſiderio nunq́; comnedlar b nec eo ebuliẽte tardet. Vtrũq; em̃ homini periculoſum

6 8* A—.„,–“— ͤ———6..&.&GéGä— ee eeeeneeeran 4 8 e—
—— ͤͤſſ
eſt. omnium tamẽ periculoſiſſtmum, nimio ſtomachum cibo& preter ſolitum grauare. Nec vero minus nocet, priori cibo non digeſto alium& iterum alium ſuperin⸗ fundere. Quoniam vt ignis ita ſtomachus nimia ſuffo- catur ſarcina. Valete.
IIIV. PRINCIPI IOAN.DVCI SAXNO- niæ Cõtubernium Litte rarium ſe Cõmen.
Sanitati quantum exte intelligimus ilf. Princeps, optime conſulitur ſi ſine appetitu ad menſam nunq; vel acceditur vel ab ea receditur. Id cum ita ſe habeat, facile cõcedentibus ſuperis, morbos deinde cauebimus, Nam quis, ſanæ mentis, cibo, quem ad falutem natura creaui ad perditionem ſuam abuteretur? Aut quis eſt qui pte⸗
ter neceſſitatem cõmederet:
1O. DEI GRATIA DVX SAXONIE Gc. Contubernio ſuo Lit⸗ terario ſalute m.
CGuloſi homies& crapulæ ac ventridediti famem nunqᷓ́; expectant. Nec contenti ſunt bis terve in die co⸗ medere. Nec vt ceteri hoĩes ideo comeduntvt viuãt, ſed ob hoc ſolũ viuũt vt comedant. Hinc cũ non poſſint ⸗ coquere vnum pre alio cibum, egroti, deſides, pigri&

RDN JN
intelgt u. D euuait EM.nmi ldm deni aadlu Trun cuura Pttn
ſomnolẽti efficiuntur, ſemperq; nouos ĩcurrũt morbos.
ILV. PRINCIPIIOAN. DVCI SANO⸗
niæ& c. Contuberniũ ſr̃ariũ commẽ.
Stultum hoc genꝰ hominum eſt quod ſe cõmedẽdo it perditum, quod neq; bos faceret neq; onager. Immo nec lupus, qᷓ;uis omniũ ſit voraciſſimus. Verum non ab⸗ ſimile quid faciunt compotatores noſtri qui niſi ſemper madeant non poſſunt quieſcere. Inebriati vero illico in⸗ ſanire videntur, cantãdo/ clamando, dicendo,& nihil re ticendo. Quibus nihilvnquamvidimus turpius aut mi⸗ ſerius. Vale, b
IOANNES DE GRATIA DVX Saxoniæx.&c. Contubernio ſuo Litterario Salutem.
Eque prudẽtiæ obeſt ebrietas ac valitudini, Nec faci le dicendũ an ſtultiores, an imbecilliores reddat hoĩes. Vnde recte Muſonisꝰ vini cibiqʒ cõtinentiã principiũ vo cabat oĩs ſapiẽ tiæ. Quẽadmodũ igitur philoſophari volẽ tibus, ante oĩa opꝰ eſt vt vẽtri dominent᷑ Ita etiã bñ vale⸗ re cupientibus idipſum perquam maximæ eſt neceſſa⸗
rium. valere igitur poteſtis ſi vultis.
IIV. pRINCIPIIO. DVCI SAXONIEB Contuberniũ Litterarium commen.

...é—
gumentumq́; ꝙ quottidie videmus ebrioſos homies a ſuis etiam compotatoribus irrideri& apud omnes eſſe quodammodo infames/ſatis ſuperq; intelligerems, nec; compotandum nobis neq; inebriandum. Nunc vero cũ non ſolum dedecori ſit temulentia, verũetiam noxia va litudini, mori mallemꝰ q́; velle ſemel cõpotare inebriari- ue. Vale, IOAN.DEI GRATIA DVX SAXONI2B &c. Contubernio ſuo litterario Salu.
Si ab ijs duobus vicijs, gula videlicet& ebrietate fue ritis alieni valida conſeruande ſanitatis fundamenta ie⸗ ciſtis. Nec quicq́; reſtat q́; vt labore etiam ingeſtos cibos digeratis. Cum enim infinita homini ex ocio mala proue niant, tum illud maximæ, q́; citius egrotant& cõtabel⸗ cunt qui ſe deſidie manciparunt. Labor vero tum ad ſ⸗
ulkaden tmmad omnia eltvtilis.
IIEy. pRIN. 10. Dvcl SAXONIEE &c. Contubernium Littera⸗ rium commen,
Ocioſos et ignauos homines ſemper odiuimus, Labo b
rem autem ſine quo nemo vnq́; fuit darus aut magnus in nullo detractabimus. Tu modo ill princeps nobiser pone, ꝗbs occupatiõibꝰhoneſte nos exercere poterim
Nosſt nullum aliud haberemus vitandę ebrietatis ar

Neq; enim tonſultum nobis videtur ſemper eſſe in litte ris, Neq; etiam libenter quid agere vellemus, quod non ex omni parte foret honeſtum.
IOAN. DEI GRATIA DVX SAXO⸗ niæ& c. Cõtubernio ſuo litterario. Salun.
Danda ſuntvt Tullius inquit) ingenij sinterualla, & quaſi per diuerticula ad ſtudia redeundum, Exercitia vero honeſta quibus oblectandianimi gtatia mecũ po⸗ teritis inſiſtere hæc ſunt. Saltus, Pila, Lucta Curſi us, Di- micatio, Ambulatio, Equitatꝰ, Arcus, Venatio,& Au-⸗ cupium, Tum ſi qua ſunt ijs ſimilia Benevalete.
MIV. PRMNCIPI OAN. DVCI SAXO-
nię& c. Cõtuberniũ litterariũ Cõmen.
Amcœna res eſt ſed periculoſa venatio. Multi enim in venatu vela beſtijs percuſſi vel ab equo excuſſi diem miſere obierũt. Afficiuntur enim venatores vbi beſtiã aliquã cõſpexerint furioſa quadã voluptate pertinaciter inſequendi. Dumq; nulla viarũ habita ratione in illam ſolam intendunt oculos, per diuerſa itinerũ diſcrimina ſæpe ruunt præcipites.
IOAN. DEI GRATIA DVX SANXONIME
&c. Cõtubernio ſuo litterario Salutem. B

Quemadmodäi in bello milite m ita venatoremin
Hluß audacem eſſe oportet. Eſt enim, vt xenophon ait.
ima go quedam rei i militaris ve natio. Nec venientẽ cõtra ſe hoſtem facile timet, qui irruentem antea beſtiã forti⸗ ter excipere didicit. Nõ tñ ad eamvos inuito venationẽ, quæ periculis eſt expoſita, Sed leuiorẽ illam/leporũ, hin
nulorum. ceruorum& quę ſola voluptatis cauſa exercet
ILV. PRINCIPI IOAN.DVCI SANO- niæ Cõtubernium Litterariũ Cõmen.
Sententiã tuam Ilfprinceps non improbamus. Ve nandum ſcilicet nonnunq́; eſſe partim voluptatis gratia partimvt ad laboris exerceamur tolerãtiam, tum adres bellicas efficiamur animoſiores.Ne ſcilicet per ocnum tor pentes, ſimul& ignauiã& aduerſam incida mus valitu⸗ dinem. Deſidiam enim cauſam eſſe putas nonnunquã egritudinis.
IOAN. DEI GRATIA DVX SAXO⸗ niæ,& c. Contubernio ſuo b litterario Salutem.
Quemadmodum ferrum(vt eſt apud Gellium) ſ nimium exerceas atteritur. Si nihil rubigo inficit. Ita ho minis vita equæ nimio ocio/ ac nimio frangit᷑ labore. Me diocre vero exercitium& ad virtutem et 24 bonam cot

“ 4
——
poris habitudine m optimum eſt adminiculum, Ad hæc enim.vt cetera omnia, maximæ valet Th erẽtianum illud ne quid nimis. b
——
——— ———
muI R R IIVS. PRINCIPDTIO. DVCI SAaXONILM
leudiẽ raai Contubernium Littera
awoup, e
en rium commen.
RDME IW Præclare tu nobis IIprinẽeps& breuibus quidem neaiül San pPræceptis quedã attigiſti quæ ad ſenrandam ab initio ſa⸗
nitatem oppido ſunt neceſſaria Q ſtnulla noſtra culpa dawn grim ſed caſu aliquo aduenticio egrotare ceperimꝰ, quo tan
11 1 dẽ modo cõualeſcere poterimus. Nobis ſignifica.& vah lepanm Tcuug b 21
IOAN.DEI GRATIA DVX SAXNONIZE &c. Contubernio ſuo litterario Salu,
Si aduerſam valitudinem quacũq; de cauſa incide⸗ ritis, Phyſici conſulendi ſunt. Hi enim morbi naturam ex ipſis nature principiis facile cognoſcũt Atq; ea cog⸗
nita priſtinas homini vires reſtituũt /niſi fatalis ſit infir⸗ enbh mittas. Verum hac de re ſatis. Vos valete& eorũ quæ de aluien. ſanitate ad vos ſcripſi/ eſtote memores.—
HULV. PRINCIPIIO. DVCI SAXONILEE &c. Contubernium Litterarium commendat,
B j

Magnam tibi habendam gratiam Ilſ. Princeps, ob tam pulchra& ſalutaria monita non ignoramus. Verũ
quemadmodũ veternoſis accidit, vt quo plus ſunt potæ
plus ſitiant᷑ aquæ. Ita& nos ſemper magis ac magis audi re ex te deſideramus ea quæ nos reddere poſſunt melio res& quibus quaſi gradib us quibuſdam ad virtutem valeamus accedere propius. Va.
IO. DEl GCRXATIA DVX SAXONIX&c. Contubernio ſuo Litterario Salutem.
Nihilin adoleſcente laudabilius eſt, q́; conatus ille & veluti ambitio quædam ad virtutẽ, vnde qui libenter de virtute cogitant, loquuntur& audiunt, Hivere nobi les& bonæ indolis pueri vocãtur, qui vero de rebus f⸗ tuis atvanis crebro mentionẽ faciunt, vanos quoq́;& obruſi ingenij eſſe iudicamus. Bene valete.
IIIV. pPRINCIPIIO. DVCI SANONIME
& c.Contubernium litterariũ Cõmẽ.
Quoniam vt tu ſcribis Il Princeps ex loquela& ſer mone homines perpẽduntur, an boniſint an mali& an nobiles an ignobiles& ruſtici. Iccirco te rogamus& oramus, quibus in ſermone præceptis, vti debeamus ne a quoquã ruſticitatis aut improbitatis arguamur:d eri nobis tam gtatum ꝙ́; neceſſarium. Vale. b

ans 2
Saas Tw vinu" Hültt r& uii rer
1OAXN.DEI CGRATIA DVX SANONIEE
& c. Contubernio ſuo litterario Salu.
Quemadmodum ex ſono fictilia, ita ex verbis ho⸗ mines probantur et explorantur. Sit igitur ſermo vt bre uis, elegans,& honeſtus. Nam veluti ſi fuerit longior ac Ioquacior, offendit. Ita vel incomptus vel turpis ac Iaſci uus ſermo nullã mereturab auditore gratiam. Hæc ſint prima/ de ſermone precepta, de reliquis poſtea.
ILLV. PRINCIPIIO. DVCI SAXONIE Contub erniũ Litterarium. ſe commen.
Tria ſunt IIEprinceps quę de ſermõe pręcipis vt ſci⸗ licet pauca, vt ornata.& vt honeſta proferamus verba. Quorũ duo in noſtra quidem poteſtate ſita ſunt. Perciũ vero vtpote ornate loqui, nõ cuiuis hominia natura da tuum eſt. Siquidem, vt Tullio placet, non ars, ſed natu⸗ ra bonum conſtituit oratorem. Vale.
1O. DEI GRATIA DVX SAXONIEE Sc.
Contubernio ſuo Litterario ſalu.
Sæpe natura ab arte& diligẽtia vincit. Demoſthe nes enim ex natura neq; rlitteram pronunciare potuit neq; ornatæ loqui. At diuturno vſu ſedulitatec; effec it, vt& r probe efferret,& in ſummumættatis ſuæ oratorẽ
B iinj

euaderet. Ita& vos agire. Nam vt virgilius inquit labor improbus omnia vincit. Valete. 2
ILLV.PRINCIPIIODVCI SAXO niæ.& S. Contuberniũ litterariũ Cõ men.
Si labore(exercitio)& diligentia cõparatur eloquẽ tia. mirũ eſt quo pacto Pythagore diſcipuli facti ſint elo⸗ quentes. cum nullam haberent in primis annis loquẽdi poteſtatem nullumq; vſum. Triennio em̃ quinquennio ve ad tacendum eos obligabat, priuſquã verbum vllum auderent proloqui. Et conſtat tamen eorum quoſdam fuiſſe eloquentiſſimos.
IO. DEI GRATIA DVX SAXONIEE&c. Contubernio ſuo Litterario Salutem.
Non minor virtus eſt, tacendi audiẽ diq;. quam dicẽ di quantumuis optime. Omnes em̃ loqui, tacere vero& audire pauci volunt aut norant Rectæ igitur Pythago⸗ ras diſcipulos ſuos imprimis rerũ omniũ difficilimas,ta⸗
cere audireq; docebat Atq; ijs edoctis dicendi demũpre cepta tradebat.
IIIV. PRINCIPI IO. DVCI SAXONIXE & c. Contubernium litterariũ ſe Cõ,

trnitt wdſcpi A lna npiimis 7 bou- ennioeii Ka pem pucſui rmi-
1
— Sac In mst 5
uss 4
Intelligimus tandem Iſf princeps quid ſibi voluerit hæc inſtitutio Pythagorica& loquẽdi parſimonia. Nec poſſumus eam non laudare. Q moleſti emm& odibiles ſint buius diſciplinæ expertes qui tota die blaterãtes, au⸗ diri ſemper, audire vero nunquam volunt, haud ſane fa⸗ cile dixerimus.
IOANNES DEI GRATIA DVX
Saxoniæ.& c. Contubernio ſuo Litterario Salutem.
Marci Catonis dictum eſt( quod refert Gelliꝰ) nun quam illum tacere poſſe, quem morbus tenet loquendi. Sunt autem eorũ multi quorum ſermones nõ in pecto re ſed in ore naſcuntur. Sine iudicio enim& ratione lo- quentes ſæpe interrogatu ipſi neſciũt quid dixerint, aut cur dixerint. Hi locutuleivocantur& blatero nes& lin guaces ac vaniloquuguu.
IILV. PRINCIPI IOAN. DVCI SAXO⸗
nie& c. Cõtuberniũ litterariũ Cõmen.
Stultiſſimum hoc genꝰ homimum eſt quod& tace re nequeat,& tñ de his tantũ rebus loquatur, quæ nec; ad ſe attineant, neq; auditu ſint iucundæ, neq́; auditori vllum afferant fructum. Nihil igitur faciunt, q́; cumta⸗ cendo haberi poſſent ſapientes, loquendo ſuam prodãt inſciciam& fatuitatem.

IOANNES DEI GRATIA DVXN Saxoniæ.& c.Contubernio ſuo Litterario Salutem.
Si mala quæ hominibus ex loquacitate obueniũt numerare velimus, nihil eſt, quod ſupra ſcripſimus. Nã vt preterea mus cetera, vnde nam tot ſunt homicidia, tot bella, tot iurgia, q; ex verborũ contentionibus? Etvt Ca tonis vtamur teſtimonio, Interdum minimis verbis lis maxima creſcit.
ILLV. PRINCIPIIOAN.DVCI SAXO.
niæ& c. Contuberniũ Irariũ commẽ,
Verbis ad verbera proximus eſt aditus. Nã ſicutvm Pra corpus, ita verboſitatem ſequitur lis& contumelia, Eſt autem tanta in quibuſdam linguæe petulantia ac pro cacitas vt etiam ſecreta, bona illis fide cõmiſſa, tacere ne⸗ queãt. Ex quo plurima ſæpe mala& ſcandala orta ſunt, Vale. IOAN. DEI GRATIA DVX SAXONIB,
Contubernio ſuo litterario Salutem.
Eſt adhuc omnium peſſimum linguæe vicium. Im⸗ Piæ ſcilicet per deũ iurare, eiuſq; venerabile nomen, tum ſanctorũ etiam ſuorũ vane ſemper in os ſumere, et ad de uotionem ac execrationem illis ab uti Quod adeo abho

mwobſe etiam crimen eſtvt&e leges elinguandos ſan⸗ xiuerint huiuſinodi blaſphemos nebulones. b
IIV. pRNCIPIIODVCI SAXONIEE
Contuberniũ Litterarium, ſe commen.
e mn en todlupt Sllm metlit ie iit vntemi Ak
Tam atrociter quidem ſingula deo membra tũ ſan ctiſſmam etiam paſſionem ſuam& ſanctorũ ſulorũ ex⸗
rdum 1 n mii probrant& execrantur vt nos audiẽtes timuerimus nõ nunqᷓ́ ne tellus nos ſimul cum ipſis dehiſceret. Iurant au⸗ 1 tem plerunq; ſine cauſa. Et cum arguuntur ex conſuetu NDNW 8 A. dine id feciſſe excuſant. tanq́; propterea minus ſit pecca IIamũ c tum cum potius cõſuetudine augeatur& fiat grauius. anekat ilcr 10.,DEI GRATIA DVX SAXONIZE&c. gunuls Sn. Contubernio ſuo Litterario ſalu. nagerp rta sSdeco Niucrn Sermoniite maccidit mendaciũ.Id autem ſicut om nium turpiſſimum ita etiam maximæ noxiũ, preſertim ei
qui dicit. Qui em̃ ſemelinuentus eſt mendax Hic ſietiã deinceps vera loquatur nemotameniilli credit, Cum(vt Iuriſcõſultus ait)ſemelmalus ſemperpreſumitur malus Multo vero minorẽ fidem habent ij qui ſepius mẽtiri ſo liti ſunt,& quibꝰ quaſi familiare eſt mendacium,
IIIV.PRINCIPIIOAN.DVCI SAXO- niæ& c. Contuberniũ ſf̃ariũ commẽ. C

3 Si seeshn. esenee 3e e ens
Nos veritatem a parentibus ita venerandam acce pimus, vt poſt deum immortalem nihil magis. Dicebat aute m meliorem longæ eſſe ruſticum veracem ꝗᷓ nobi⸗ lem mendacem. Multos quoq; in viros maximos fuiſſe euaſuros /niſi ipſi ſibi mendaci ſuo ore obſtitiſſenr. Qua in re mira mur Poetas mẽdaciorum autores tam eſſe& fuiſſe ſemper in honore. b
IOAN. DEIGRATIA DVX SAXONIME,
3 Contubernio ſuo litterario Salutem.
—
Non mentiuntur Poetæ. ſed veritatem quam aper⸗
te interdum dicere non audent, lepidis quibuſdam fig⸗
mentis celant& obumbrant Quemadmodum Acteo na fingunt in ceruum mutatum-& a canibus ſuis lacera tum, propterea q; tanto ſumptu canes aluit/ vt propter eos ad inopiam tandem redactus ſit, Id autem propriæ
non eſt mendacium.
IIILV. PRINCIPI IOXN. DVCI SAXO- niæ Cõtubernium Litte rarium Cõmen.
Habet ſimilitudinem quandam de qua ſcribis Ac⸗ teonis fabula, verum funt plereq; Poetarum mere nugæ vt ꝙ Gigantes congeſtis montibus in ccœlum fibi viam fecerint ad expugnãdum ſummum Iouem,& q; volãdo

pucnes vrme Kwkli u
Icarus in mare ceciderit. Quis enim credat huiuſmodi deliramentis, niſi& ipſę fuerit deliruscCum vtrumq; hu manæ naturæ ſit impoſſibile.
IOAN. DEI GRATIA DVX SAXONIEE & c.Cõtubernio ſuo litterario Salutem.
Quod Icarus nimis altæ volando liquefactis a ſole pennis in mare fuerit precipitatus, Id nos admonet ne nimium confidamus viribus noſtris ſed auream ſerue⸗ mus mediocritatem. Vnde a patre ei dict᷑. Inter vtrũqʒ vola medio tutiſſimus ibis. Similiter illud de Gigãtibꝰ nihil aliud ſignificat qᷓ; improbos homines qui non ſolũ mortales ſed deum etiam audent laceſſere,
ILLV. PRINCIPI IOAN. DVCI SAXO. nię& c. Cõtuberniũ litterariũ Cõmen..
Facis tu IlfPrinceps vt poetis deinde maiorem ha⸗ bituri ſimus fidem) libentiuſqʒ; eorũ lecturi ſcripta/ cum ſemper latentis quid in ſe contineãt vtilitatis& ingenij Quod cumvulgus introſpicere nequeat, cõuicia in eos plurima iactitat et odit quos venerari magis epartetNe rum(vt dicitur) Nihil gracculo cum fidibus.
IOAN. DEI GRATIA DVX SAXONI2; 4 &c. Contubernio ſuo litterario Salu..
,.,
——
5 2 çͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤſͤͤſͤſſſ“ ————=—=—=ZZZſſſſſſſſſſſnn——— 1—„ 4
ſ —jj

Apud ſapietiſſimos Reges& prineipes Poetęſema per fuerunt in præcio. Q autem temporibus noſtris nõ ita honorantur aut munerantur Iccirco etiam rariores ſunt boni poetę, Et multę res geſte ſeculi noſtri, tanquà I nunquã fuiſſemus poſteris noſtris erunt incognitæ Ve 1 rum de Poetis alibi. Nunc de mendacio ſermonem con tinuabimus. h
b b w ILIV. PRIN. IO. DVCI SAXONIæEE 5 &c. Contubernium Littera⸗ thn
rium ſe commen. enta
r
Mendacium rem eſſe peſſimam vel ex hoc cognoui mus, ꝙ non ſolum priratos homines verumipſas etiim M vrbes& nationes infa mat. A⁴ ſcriptoribus enim& tota ſ græcia mendax& Cretenſes precipuæ arguũtur. Vnde natum prouerbium græca fide mercabimur, cum deci pere& mentiri intendimus. Quod quidem perpetuæiſ in
eſtignominiæ. da 4 tn. IOANDEIGRATIR DVX SAXONIE. H Contubernio ſuo litterario Salutem. Au
b Poſtqᷓʒ ipſi intelligitis ꝗᷓ turpe ſcelus ſit mendaciuum Icèirco vos hortor& moneo vt ſihaberi volueritis& eſ ſe boni, nunquã nec ſerio necioco mentiamini. Magui enim virtutis partem in ſe habet qui mentiri& decipeie
—

neſeit. Sedt nuda atq́ ſimplici veritate, abſq; dolo& frau
de incedit& ambulat. b
IILV. PRINCIPI IOAN. DVCUI 8àXO⸗
nie& c. Cõtuberniũ litterariũ Cõmen.
Apud Thierentium nuper legimus q; veritas parit odium. Quo igitur pacto quis ſe habeat cum ſi veritatẽ Ioquatur odioſum ſe faciat, ſin mendacium, odioſiſſimũ Sed dices fortaſſe tacẽdum erit, At quis eſt qui ſemper tacere velit aut poſſit( Cum neq́; Pythagoras ſemper ta cuerit.Solue igitur hunc nodum& vale.
IOXN.DEI GRATIA DVX SAXONIEE
&c.Cõtubernio ſuo litterario Salutem.
Neq; ſemper dicenda neq; ſemper tacenda eſt ve⸗ ritas. Cum enim talis eſt, vt quis inde diffametur aut irri⸗ tetur, tacendum potius erit, preſertim cum noſtri nihil intereſt. nec interrogati deſuper ſumus. Qſi admonere amicumvolumus inre etiam vera ſine contumelia id fiat. Sic enim nullum veritas parit odium,
IIILV. PRINCIPI IOAN. DVCI SAXO⸗ niæ Cõtubernium Litte rarium Cõmen.

3“ 4— —— .— 4 ——— — 3—— ſſſ——— *—“ —*. ——— 4
B
*
IOANNES DEI GRATIA DVX Saxoniæ.& c. Contubernio ſuo Litterario Salutem.
Sunt preter ea quę predicta ſunt, duo execranda lin
guæ vicia Adulatio ſcilicet& Detractio, Quaæ vtraq; in aulis Principum maximæ abundant. His accedit terciũ ſactantia.quæ etſi tantum in ſe crimen non hab eat, ſtul ticia tamen& vanitate longæ ſuperat. Cum nihil ſit vani us ꝗᷓ immodica de ſe præſumere& loquiä.
ILIV. PRINCIPIIO. DVqCI SAXONIXE &c. Contubernium Lirterarium commendat,
Glorioſos homines& palpatores illis ſubblandien⸗ tes ex Therẽtiano cognouimus E unucho. Delatores ve ro& qui falſa abſentibus impingunt crimina, preſenti⸗ bus vero amicos ſe eſſe fingunt,
omnium credimus eſſe peſſimos.
Neq; enim quicꝗᷓ a bono viro tam alienumeſ
Sententiam tuam Illu, Prinèeps, vehemẽter appro bamus. Cum enim natura quidem omnes ſumus fragi⸗ les, facileq; errare& labi poſſimus. Nemo tamen eſt qui de errore vel peccato ſuo non erubeat. Conſultius igit huiuſmodi odioſas veritates tacendo preterimus, aut ea modeſtia dicimus, ne ex amico reddamꝰ inimicũ. bñ va,

ſe debet ꝗᷓ alterius maculare famam.
IOAN. DEI GRATIA DVX SAXO- niæ,& c. Contubernio ſuo
litte rario Salutem. n
Cauenda ſunt etiã in ſermone ſcommata& irriſio
nes, maximæ erga pauperes& calamitoſos, Dicit enim
Iſocrates.Nulli cala mitatẽ obijcias, communis enim eſt
fortuna. Similiter& Cicero oratori prohibet ne cauillus
aut ſcomma in miſerum iactetur. Vitandus poſtremo in
Contubernium Littera rium commen.
aunt 4 Pa tempeſtiuus& ineptus iocus, tum cachinnus inſolens. etrac b 93 —— IILVS. PRINCIPIIO. DVCI SAXONIM b
nani etm Non ſolum qui intempeſtiue iocantur moleſti ſunt Ebqu 1 Sed hi etiam qui adeo ſunt iocabundivt cum omnibus b 1 velint iocari, iocum vero a nemie ęquo accipere animo. IS5) 41 Riſum aũt effuſum ſtultoꝶ eſſe propriũ vulgare cõteſta trerariu tur prouerbiũ. Q aũt nobis etiã prohibes ne miſeros de
rideamꝰ hoĩes ita intelligimus vt cum nemo ſit deriieh dus, oum tñ minime miſer.vale
IO, DEl GRATIX DVX SAXONIXA& c.
Contubernio ſuo Litterario Salutem.
In ſermone laudatur comitas. affabilitas, mãſuetu⸗ do,& ſalutatio Inter ſalutandum vero cauere oportet,

vt non ſolum potentes ac cliuites ſalutetis. Veram om⸗ nes pariter hilari compelletis ore. Nihil enim animos ho minum tantum conciliat /quantum comis ſalutatio. Q ſi ea quæ de ſermone, commentati ſumus cautæ obſerua ueritis, haud facile loquendo peccabitis.
ehehshieo4usbeee 3eesteht eeueus, hes ee eeeeee
3 e9neeeAhd Vanene93e ͤäͤäãõqäõqq
IILV.PRINCIPIIODVCI SAXO
niæ.& ẽ. Contuberniũ litterariũ Cõmen.
Qualiter& quo modo nobis loquendum ſit Illa, Princeps abunde nobis ſatis feciſti. Neq; enim quicqua eorum oblitus es quę in ſermone poſſunt accidere, Qua re ingentem tibihabemus gratiam. Tu vero perge,& i de aliis quæ nobis ad bene beatæq; viuendum ſunt ne⸗ ceſſaria præcepta tontexe. Tu enim prudentia tanquã ſol aliquis pectora noſtra calefacit, illuſtrat& illuminat,
b d IOAN. DEI GRATIA DVXN SANO- 4
niæ& c. Cõtubernio ſuo litterario. Salu. d h
Qui tranquillam cupiunt agere vitam, neceſſe eſt 8
vt a litibus abſtineant. Nam(vt Saluſtius inquit) Sicut 8 concordia res minimæ creſcunt. Ita diſcordia maximæ
dilabuntur. Studendum igitur eſtvt neminem vnquam offendatis, ſed be neficiis& obſequiis amicos vobis cõ⸗ Paretis quamplurimos. Nam qui multos habet amicos Is inimicis etiam facilius poteſt reſiſtere.

3
IILVS.PRINCIPIIO. DVCI SAXONIX;E Contubernium Littera xium Konmmen.
Quanquam naturale etiam ſit interdum cõmoneri & ſtomachari. Summopere tamen ſtudebimus vt vel nunquam litigemus, vellitem quantorius reſecemus, Scimus enim non minis aut iurgiis, ſed amore& bene
4 — 2 4 3 ö———u ——%⁄ ͤͤͤͤ“ 3 3 ÿmömömÿmÿ————y——
“,
ficiis placari homines& amicari. Nec item fugit nos quã cbsbu ib ta ſit concordiæ quę ſolo amore vouetur& nutritur) cõ lcſü Neg er puin modtas& fœelicitas. dnepollun n num lu am! IO, DEI GRATIA PVX SAXONIEE Ac c. arrqriue uelur Contubernio ſuo Litterario 1 enimptu 1= tm Salutem,
1 ER in prouerbio veteri q; amor nunquã fecit ſiipen dia. Per ſe enim tutus nullo æget milite nullis excubiis, Nam quis inſidias aut bellum contra eum pararet, quẽ amat? Qui igitur tutus ac quietus eſſe cupit. id curet vt ametur. Eo enim pacto neque hoſtes, neq; venenum, ne que quicquam habebit timere periculi. Quæ om̃ia time re oportet eos quæ habentur odio.
IIIW.PRMN CIPI IO. DVCI SaXCNI & c.Contubernium lutterariũ ſe C6.
D

ooo“ 69„·—
Omnia eos pertimeſcere qui multis ſunt inuiſi vel ex vno conſtat Syracuſano Dyoniſio, Qui ne tõſoribus
quidem cõfidere audens, a duabus primum tondebat
filiabꝰ, quę cũ adultę forent/ veritus& illis cõmitere cul trum, candente carbone, ſibi ipſæ capillum adurebat.
Maſiniſſa item corpus ſuum canibus potius q́; vel filijs
cuſtodiendum credidit.
IOXN. DEI GRATIA DVXN SANO- niæ& c. Cõtubernio ſuo litterario. Salu.
Quanq́; moleſta res eſt alterc at io. Præſtat tamne
clãdeſtino inſidiatore apertus litigator. Ante omnia igit ca uete ne inuidiam intra vos alatis. Id enim monſtrũ eſt de quo Ouidius, Pallor in ore ſedet macies in corpore toto.Et vt idem ait Inuidus alterius rebus marceſcit opi⸗ mis. Et videt illius proſpera cum lachrymis.
ILLV. PRINCIPIIO.DVCI SAXONIEE Contuberniũ Litterarium. ſe commen.
Inuidia(vt Philelphus ait)nemini magis nocet ꝗᷓ ſi⸗ biipſi. Sua igitur inuidioſt torqueãtur inſania Nos libe⸗ ri, ſi quid aduerſus quem habebimus, aperta fronte con⸗
fitebimur. Habet tamen hoc in ſe boni inuidia, q́; plerũ-
que ſuis capiuntur inſidijs inuidi, et in laqueos mcidunt b
quos his Parauerant quibus inſiciiabantur.

10 DEICRATIA DVX SAXCONIESc.
Contubernio ſuo Lit⸗
au 5 89 te rario ſalutem. t apilu S tadr Summis viribus eliminanda etiam eſt ex animo ſi⸗ übs dd5 adlij perbia. Sunt autem tria propter quæ potiſſimum homi- 1 nes ſuperbiunt. Genus ſcilicet, diuitiæ,& pulchritudo. 1 Nam(vt Ouidius inquit) Faſtus ineſt pulchris ſequitur⸗ DWX que ſiperbia formam. Videte igitur ne tumidi apparea⸗ oliterrit 4 tis, Nihil enim tam odioſumq́; ſuperba mens& elatus animus b
tercitial R tn
Rem ou IIV. PRINCIPIIO.DVCI SAXONIME utöll 1n a iſii&c. Contubernium Litterarium
1 diem eue ſe commendat,
eunndaf Srſth
Superbiam non tam hominibus q́; deo eſſe inui⸗ fam Sacerdotes crebro affirmant. Dicunt enim iratum
abormi
deum, pulcherrimũ quondam luciferum, ob ſolam ſu-⸗
WU 5 b perbiam cœlo expuliſſe& in teterrimum tranſmutaſſe viumſe 1 n demonem. Quare qui alta ceruice ſupra omnes ſe volũt
1 4* 1 extollere, caueant ne iuſto dei iudicio omnium fiant in ne drub fimi. Deuh ſan IOANNES DEI GRATIA DVX eb on 1 4 Saxoniæ.& c. Contubernio ſujo dicub 2 Litterario dalutem.

—
Superbiæ ſoror eſt prodigalitas, ſtultiſſtmum ſane vicium. Quid enim ſtultius qᷓ; alijs intantum tribuere ve ipſæ egeas? Eſt enim prodigalitas cum nõ exvirtute‚ ſed propter vanam gloriam& vtinde laudemur/ pręterno dum& ſine delectupecunias exponimus vnde Socra- tes prodigis maledixiſſe fertur q; Gratias virgines proſſi
—
tuerent. ILLV. PRIN. IO. DVCI SAXONIEE a & c. Contubernium Littera⸗ ſa rium ſe commen. an b u De prodigis hoc ſentimus q; non ſolum immodera tæ dando, verũ etiam incontinenter viuendo peccent. 8
Nam qui patrimonium ſuum& rem familiarem ſcorta⸗ do, potando, Iudendo& obliguriendo diſſipants hipro digalirate ſua non ſolum paternum cenſum ſed& ſeip- ſos perdunt miſeræ. Et ab his maximæ ridentur quibus bene fecerut
1 1OAN. DEI GRATIA DVX SAXO- 5 niæ,& c. Contubernio ſuo d litterario Salutem. K
Contrarium prodigalitati vicium eſt auaricia, Si⸗ 82 2 4 5„.„ cut enim prodigivbi nulla cogit neceſſitas erogant. tila auari vbi permaximæ opus eſt, tenaces ſunt. Preſtat

*
alku 1
uscmn r m meltnieg kanan apenimt eSn rgGntas aien
wdS TCE niumlina
autẽ in hoe prodigi q; multis largitione ſua proſunt. Aua rivero nemini. Nã(vt Socrates inquit) Neq; a mortuo expectes ſermonẽ neq; ab auaro gratiam
IIILV. pRINCIPIIO. DVCI SAXONIM;E &c. Contubernium litterariũ ſe Cõ.
A uariciam omnium malorũ eſſe matrem a Biante dictũ accepimus.P ecuniæ enim ſtudet& queſtui a qui bus cetera omnia dependent, Sunt autẽ omniũ miſerri-⸗ mi auari, ꝙ cum multas poſſideãt fortunas, in triſticia tñ degant, Quare recte Ariſtonymus Auariciã cenæ mor- tuorũ cõparabat In qua cũ cetera adſint Læticia deeſt.
lIO. DEI GRATIA DVX SAXONIX&&c,.
Contubernio ſuo Litterario Salu.
Magnam etiam auarictæ ſpeciem prefert taxillorum & chartarum ludus, omnes enim fere ideo ludunt vt pe cuniæ ſuæ aliquid adijciant& lucrentur, Atq́; ob hoc in finitæ ſunt fraudes, doli, mendacia periuria& perfidiæ. Homicidia item haud vſq́ʒ alibi frequẽtiora. Ludum igi⸗ tur ſic fugite vt nihil magis.
HIV. pRINCIPI IOAN. DVCI SAXO- nię& c.Cõtuberniũ litterariũ Cõmen. D iij

egeſtas haud longæ habitant. Nihil enim ad euertendũ Cenſäm tam eſt accõmodatũ, ac frequens& enormis lu dus. Q ab eo igitur nos dehorteris III.princeps, niſi om nium ſimus ingratiſſimi Iure tibi a nobis perpetuęſunt habendæ gratiæ. Vale.
IOANNES DEI GRATIA DVX Saxoniæ.& c. Contubernio ſuo Litterario Salutem.
Quod grati eſtis admonitionibus meis ſignum eſt vere in vobis& adultæ virtutis. Ingratitudine enim, vt Cicero inquit, nullũ eſt capitaliꝰ vicium. Quare& apud Perſas maximum id erat ſtudium vt pueri eorum nõin- uenire ntur ingrati. Et apud Athenas actio dabatur in ingratos.Valete.
ILLV. PRINCIPIIOAN. DVCI SAXO-⸗ niæ& c. Contuberniũ lr̃ariũ commẽ.
Ingratitudinem cum in alijs damnemus, in nobis
minimæ probabimus. Itaq; eam tanꝗᷓ vltro exoſam mil⸗ ſam face, Et nobis ſi quid eſt ad bene agendum vltra ne ceſſarium, expone, Nam quæ ſupra ad nos ſcripſiſt ad vnguem obſeruabimus. Vale.
Quos ludendimorbus tenet ab his infœlicitas& b

IO. DEI GRATIA DVX SAXONIEE&c. Contubernio ſuo Lit⸗ terario ſalutem.
Dubium adſuuc eſt ex virtute an timore ferule be⸗ ne agatis. Et, vt horatius inquit, Imberbis iuuenis tandẽ cuſtode re moto, primum cognoſcitur, cum natura ſit vt illæ ait, Cereus in vicium flecti monitoribus aſper. Vtilt
d 4 2 um tardus prouiſor prodigus eris. Sublimis cupidus& ſ 2 amata relinquere pernix. autem. 1 IILV.PRINCIPIIODVCI SAXNO tonidos ar gun niæ.&&. Contub erniũ litterariũ Cõmen, lngi i enn Pricum 1 eä Tulliana ſententia eſt timorem non eſſe diuturnũ um tpuj„ Im cuſtodem. Nos vero non ex aliquo timore. Sed ſolo atqʒ zühenns 1„Kabab vnico virtutis amore, donec ſpiritus hos reget artus a be 1 ne honeſtæq; viuendi inſtitutis non declinabimꝰ. Agãt 1 igitur ceteri iuuenes vt velint.nos virtuti militabimꝰ. va. M XbW 9 1 IOAN. DEI GRATIA DVX SAXO⸗ ubec niæ& c. Cõtubernio ſuo litterario. Salu. vomme.
E mire mini q; ad virtutem vos inſtructurus
n de vicijs plus dixerim q́; de virtutibus. Nam vt Horatius inquit, Virtus eſt vicium fugere Oportet igit aduleſcẽtẽ priꝰ cognoſcere et fugere vicia ꝗᷓ D iiij

de virtute multa diſputare. Incognita enim nec am⸗ mus nec fugimus.
ILL. VS. PRINCIPI IO. DVCI SAXONI Contubernium Littera rium commen.
Facis tu iſf. Princeps vt bonꝰ facit agricola, qui pri us lolium ac tribulos eradicare iubet ꝗᷓ ſpargere ſemen,. Itaqʒ ne dubita nos ita vt fortiſſimos decet milites acri⸗ ter contra vicia pugnaturos, non quidem inſequendo, ſed fugiendo, Nam(vt intelligimus) ſola fuga vincun- tur vicia Vale,
IOANDEI GRATIA DVX SAXONIEE
& c.Cõtubernio ſuo littera rio Salutem.
Vos fugiẽdo vicia clariores eritis ꝙ; vel Alexander vel Hannibal hoſtes inſ equẽdo, Maior enim virtus eſt ſeipſum vincere ́; vmille exercitꝰ. Quare ſi gloriam ex petitis, ſi laudem cupitis, ſi deniq; famam& honorem veſtrum diligitis vicia fugite& virtutes colite, Benev va.
ILLV. pRIN. IO. DvCI SAXONIEE & c. Contubernium Littera⸗ rium commen.

a'nact a wug iudetäᷓſp 8 een Umsdec SN. onqmien Trien
gmm) ſols anſum
Nos laudaricſi bene agimus)nõ erubeſcimus/ Na (vt Ouidius inquit) Deniq; non paruo animo dat gloria vires.Et fœcunda facit pectora laudis amor. Hinc eſt vt publicis olim boni honoribus, mali vero opprobrijs affi
cerentur& ignominia, Vnde& effectum eſt, vt hone⸗
ſtam mortem turptvitæ omnes anteponerent. Idem no bis animus eſt Mori ſcilicet malle q́; cũ probro viuere.
IOAN. DEl GRATIA DVX SAXO⸗ niæ,& c. Contubernio ſuo litterario Salutem.
Non eſt q; mortem formidetis,ſibene ægeritis, Sa⸗ pientiſſimorum enim hominum conſtans eſt ſententia In longiorem etatem virtute peruenire ꝗᷓ; vicio, eo q; ve re conſyderantibus& facilior eſt virtus& expeditior, mimuſq; corporibus obeſtqᷓ́; voluptas. Verum in pueri⸗ ciæ nobis ludo verſantibus, Hæc nunc vitæ inſtituta ſuf⸗ ficiant. Pubertati cetera ſeruo, Vos valete& his tanquã
in paleſtra vos mecum exercete virtutibus.
ILV. PRINCIPI IOXN.DVCI SAXO- niæ Cõtubernium Litte rarium ſe Cõmen.
Nunquam parem tibi gratiamre ferre poterimus il
luſprĩceps q, nos nõ ſolũ ex tot nobilib·pueris delectos 3 b D v

8 8* 1 8 3— 8e——— 8 Snssten Sasee fht eeeeehSid eweeeeege n 88—
Vna& ſola voluptas
tuo dignatus ſis contubernio, verumetiam ꝙ his nos in ſtitueris præceptis quibus ſi bene vtamur neceſſe ſit&
deo nos& hominibus fieri gratiores, tum ceteris coeta⸗ neis noſtris lo nge clariores fœlicioreſq;. Deum igitur op timum maximum oramus& obſecram orf te nobis diu permittat ſuperſtitem. Vale.
AD NOBIIEM ADVILESCENTEM HER neſtum de Schlynit=, Epigramma de colenda virtute.
Sic Herneſte, facilimæ
(Si noſtri fueris conſilij memor
Et virtutis amator
Nec te des tumido molliter ocio
Nec te blanda voluptas
Duris plus capiat forte laboribus) Viues perpete gloria
Alcide reliquis dijsq; ſimillimus
Scis q́; magna pericula b
Quam cladem patriæ, patribus& lbi Inflixit Phrygius Paris
Virtuti Venerem dum malæ prætulit Scis quanta illecebris ſuis
Reges Aſſyrij perdiderint bona Sed ne pluribus euager
Omne olim Imperium quamq; potentiam

Securæ. faciles abſq; laboribus
Effecit viduam, perdidit, abſtulit Hanc tu ſiſapias bene
Ceu peſtem/ rabiemvel Stygios canes Euita.metue& fugæ b
Et frenis cohibe te quaſt ferreis
Res eſt ardua virtus
Dura& difficilis plena laborib us Curis plena moleſtis
Inſomnis, tolerans, Mollis aſotia Molles nempe libidines
Blande. dulcicfæ, leues Præſtantes cupidis omnia ſenſibus At ſi vera fatebimur He famam maculant, illa recandidat He formam viciant, illa redintegrat He vires tenuant.illa recolligit He cenſum minuunt, illa coaggerat He monſtta atq; feras.illa facit deos, Ad eundẽ ex ſententia Muſonij.
Qui facit ingenuum(vel cum ſidore)laborem It labor, ingenue facta perennæ manent Quicʒ per illecebras egit quid turpe ſuaues It quod ſuaue fuit, turpe perennæ manet Ergo qui es ingenuis Herneite parentibus ortus Te ſimul ingenuo redde labore virum

SPECrATO ACERVDTTO VRO HIB
ronimo Emſero Ducali Secretario tanq́; 1 fratri dilectiſſimo, Philippus Beroal⸗ Uin dus 8, D, P, n rrut
aIVE VR ELEGANTISSEIE, ANultas mltorum ex Germania epiſtolas ins
1* 3 accepi, ſed nullius elegantiores mundio nits — 2 resq; q́ᷓ; Hieronymi/ qui dolatorio Latiiiſſ rur. tatis leuigatus,& doctrinæ raſtris eruderatus agit ſerre i
tarium omnibꝰ numeris abſolutum. Tuæ litteræ mi Hie whn ronyme oppido q́; litteratæ ſubiecerunt calcaria ſponte dr currenti, mec; magis ac magis extimularũt ad contuber knt nalem meum Herneſtũ mollius foue ndũ, diligentius in nunr ſtruendum/ardentius diligendum. Qui tamen mihiiam er pridem tam charus eſt, ́; qui maximæ, quem perinde
ac filium paterna charitate complector. Cui tãquam pe- culiari diſcipulo preceptor ac formator peculiaris aſſi⸗ ſto. Sic euim aduleſcentuli mores defecati/ ſic indoles in ge nij/ſic probitas, iic ingenuitas pudoris plena& mo⸗ deſtiæ merentur. Proinde te queſo vt clariſſimo eius pa⸗ renti meo nomine denuncies. ne de filij Herneſti mo- ribus ac inſtitutione ſolicitus ſit. Habeatque pro com⸗ Perto eum domi meę haud ſecus q́ʒ filium meum tracta ri/ foueri/ deamari. Spero equidem intra paucos an⸗ nos remigraturum ad genitales terras ex omni par⸗

merGen ngüt
usdegmn emnb
miquid tgili ſemde gin umi maenit
vecermn Slaim b
erimin g8 pall gſouendt t herie
lenCit vemüü mainæ 2 Rä pleä 1A Wan umaorSi
te dultiſſimum, adeo vt omnes dicturi ſint, neq; opere, neq; impenſæ, neq; pecuniæ apud me factam eſſe iactu⸗ ram. Tu quæ tua comitas facilitaſq́; eſt, me quoq; vna cũ Herneſto amabiliſſimo commendabis Clariſſimo geni⸗ tori, ad quem Jampridem litteras dedi. Daremq; ſubin⸗ de, ni vererer offendere hominem, nõ tam rei litterariæ q́; negociis principalibus operam impendentem. Q ſcri bis viſendi mei audiendiqʒ deſiderio vehementer impel li, ſatis me videbis& audies ſi libellos meos epiſtolaſq; perlegeris, In quibus abſens loquor, in quibꝰmens mea & animus quieſtverus Philippus Beroaldus, ita patet ita conuiſitur, vt vultus in ſpeculo. Et quia te ſitientem mee(quantulacunq; eſt)eruditionis eſſe cõſpicio mitto ad te libellum nuperrimæ formatum procuſumq; ſub in⸗ cude noſtra litteratoria Materiam opuſculi& argumẽtum ex titulo cognoſces, quod rogo lectites lecturiaſq;, Va⸗ le& me(vt cœpiſti) ama, Datum Bono niiæ,

——
2—— ———
4 2—
—
nhns— ——
EPITAPHION PHILIPPIBERO- ALDI PER HIERONYMVM EMSER EDITV N.
Quem nuper gelido, flens ſacra Bononia buſto Intulit en viuit, En Beroaldus adeſt Viuit& immenſum peregrinus obambulat orbem Gratus vbiq;ʒ hoſpes. vndiq; gratus homo. Viue Philippe diu, venturum viue per euum
Rhetoribus lumen, gloria, vita, parens.
IMPRESSVM ARGENTIN; Per Ioannem Knoblo uch Calchogra⸗ phũ. Anno domini. M. D. XVI.
Die vero.xxvij. Menſis Aprilis.

—
öö