tul aumm ſe dis: non li⸗ rü at Ti oꝛum orineler⸗ lal ro: dpelertarũ. Tradere Naſonis puero qui ſcripta iocoſi: Totavolet/ demens mixta venena dabit, Ferreus eſt contra penitus qui nulla docendo: Doctrinis fraudat mollia corda ſacris, Quare hocoffendes breuiore volumme/ ꝗequid Illius e toto carmine noſſe petas, Ridiculi ſpernens igitur tribulos Auiani: Pelignos flores docta iuuentus ama, res ex campo Ouidiano: alioqui nonnihil herbarũ noct trum nutriente/ innoxios& fragrantiſſimos quoſq; ſagac manu depromptos/ quinares tuas aſpernabiſi antehac ſe tore infectas/ſuauiſſimo nũc odore imbuãt/ Hos ex Oui diano pelago(cui/vt eſt vndoſum Syrtibuſq;& Scyllis metuendum /te non tuto credas)riuulos ſecurus adire po tes, Proinde hac exquiſita ſententiarũ ſyluula quotidianiil lius exercitij grammaticalis/quam declinationem vocant materiam ſufficiente/ ſordidulos illos/ quos inepte iampri dem miraris miſſos fac authorculos Nec iam frugibus iu uentis glandem perge defendere, Vale, 8 3 8—* 5 8 4 3“ 4 Accipe o ſcholaſtica pubes: iucundiſſimos hos ſl an Tri . amo. Mantia Virgilio gaudet Verona Catullo/ iſhn Pelignæ dicar gloria gentis ego: b dr 8 riſt Crede mihi diſtant mores a carmine noſtro, * Vita verecũda eſt/muſa iocoſa mea: Nec liber indiciũ eſt animi/ſed honeſta volũtas: Plurima mulcendis auribus apta refert, Actius eſſet atrox: cõuiua Terentius eſſet: Eſſent pugnaces qui fera bella canunt, PROPOSITIO ET INVOCATIO. Cõſiliũ eſt quodcũqʒ cano parete monenii/ Om̃ibus his: qm̃ ꝓſunt: impẽdite curam Vt faueas cœptis Phœbe ſaluber ades, ABSTINENDVM IMPVDICIS poetis. Eloquar inuitus/teneros ne tange poetas, „reme — Submoueo dotes impius ipſe meas Callimachũ fugito non eſt inimicus amori Et cum Callimacho /tu quoq; Coe noces Carmina quis potuit tuto legiſſe Tibulli? Veltua/cuius opus Cinthia ſola fuit? Quis potuit lecto durus diſcedere Gallo? Et mea/ neſcio quid: carmina tale ſonant, CHRISTIANA HORTATIO, 4 arte Expedit eſſe deos/& vt expedit eſſe putemus, Dentur in antiquos Tura/ merumʒ focos, R ij OvmivS DE SEPSsO. Ree ſecura quies illos ſimiliſq; ſopori Detinet: innocui viuite numen adeſt, Reddite depoſitum/pietas ſua fœdera ſeruet/ Fraus abſit, vacuas cædis habete manus, DEVS POTENTISSIMVsS, Immenſa eſt: finernqʒ potentia cœli Nõ habet:& ꝗœquid ſuꝑi voluere ꝑactũ eſt, Nil adeo validũ eſt(Adamas licet alliget illud) Vt maneat rapido firmius igne Iouis: Nil ita ſublime eſt/ ſupraqʒ ꝑicula tendit/ Non ſit vt inferius ſuppoſitũq; deo, DEVS QVOMODO ETOFFEN ditur& placatur, Sæpe deos aliquis peccando fœcit iniquos, Et pro delictis hoſtia Planda fuit/ Sæpe] ouem vidi/cũ iam ſua mittere vellet Fulmina: thure dato ſuſtinuiſſe manum/ Si quoties peccant hoĩes/ſua fulmina mittat Iupiter: exiguo tempore inermis erit/ Nũc vbi detonuit/ſtrepituq; exterruit orbem, Purum diſcuſſis aera reddit aquis/ Iure igit genitorq; deũ /rectorqʒ vocar Iure capax mũdus nil Ioue maius habet, DEVS COR MAGIS q́; munus reſpicit, Vt deſint vires: tamen eſt laudanda voluntas/ Hacego contentos auguror eſſe deos, 346 5 Hec facit/vt veniat pauꝑ quoq; gratus ad aras: Et placeat ceſo non minus agna boue, Sed tñ vt fuſo taurorũ ſanguine centũ, 1 2. Triſt Sic capi᷑ minimo turis honore deus: Non boue mactato celeſtia numina gaudent/ Sed quæ præſtanda eſt/& ſine teſte: fide, Vti iam nil preſtes/animi ſum factus amici 2 epiſ. . Debitor/& meritũ/ velle i iuuare/voco, uigee l E Parua quidẽ fateor ꝓ magnis mũera reddi: Cump cõceſſa verba ſalute damus, Sed qui qᷓ; potuit dat maxima/gratus abũde eſt/ Et finem pietas cõtigit illaſuum, Nec que de parua pauꝑ dijs libat Acerra Tura/minus grandi q́; date lance valent: Agnaq; tam lactens qᷓ gramine paſta phaliſco, Victima/ Tarpeios inſicit icta focos, 4 DE PRISCORVM SACRIFCIIS, aumin en aſto, Victima quæ dextra cecidit victrice vocat᷑: venem= Hoſtibus a domitis hoſtia nomen habet: geremn mm, Ante deos liomini quod cõciliare valeret, äuan 5 Far erat:& puri lucida mica ſalis, Nondũ ꝑtulerat lachrymatas cortice myrrhas/ Actaꝑ æquoreas hoſpita nauis aquas: G’a ʒßH Tura nec Euphrates nec miſerar India Coſtum Nec fuerant rubri cognita fila croci: A ij ſ ö— Ara dabat kumos herbis contenta ſabinis/ Et non exiguo laurus aduſta ſono/ Nos quoq; tẽpla iuuãt/quãuis antiqua ꝓbemus/ Aurea, Maieſtas cõuenit ipſa deo/ Laudamus veteres/ſed noſtris vtimur annis Mos tñ eſt æque dignus vterq; coli, DE DIEBVS VESTIS, Nec tñ ignores variorum iura dierũ: Non habet offitiũ Lucifer om̃is idem, „ Proſpa lux orit᷑ /linguis animiſq; fauete „„ Nunc dicẽda bono ſunt bona verba die: Lite vacent aures: inſanaq; ꝓtinus abſint Iurgia/differ opus liuida turba tuum, Dij quoqʒ vt a cũctis hilari pietate colant᷑: Triſtitiam poniꝑ ſua feſta iubent, DEVS PETENTIBVS FACILIS, Cõſpicit᷑ nulla meliore potentia cauſa Qũ̃ quoties vanas nõ ſinit eſſe preces, Hectora donauit Priamo prece motus Achilles Flectit᷑ iratus voce rogante deus, Sæpe leuant pœnas/ ereptaqʒ lumina reddũt: Cum bene peccati pœnituiſſe vident, Dij faciles peccaſſe ſemel cõcedite tuto Etſatis eſt/pœnam culpa ſecunda ferat, SVCCVRRENDVM EST egendbus, de põ Regia: crede mihi/res eſt: ſuccurrere lapſis/ Cõueniẽs hominieſt/hoĩem ſeruare/ voluptas/ Et melius nulla quærit᷑ arte fauor, Aſj piciũt oculis ſuperi mortalia iuſtis Atqʒ eget auxilio qui nõtulit, vtq; reliquit Sic linquẽdus erat, legem ſibi dixerat ipſe, 5m meih W. Vili qui quondã miſeris alimẽta negauit: näeri p. triſti. Nunc mendicato paſcit ille cibo, obil rr SALVBER DVCATVS pmittif, nſkue t. reme. Me duce: damnoſas homines cãpeſcite curas: bomaw Ee... Rectaq; cũ ſoeijs/me duce /nauis eat/ pund e, Publicus aſſertor/vitijs ſuppreſſa leuabo Kabal.n Pectora/vindictæ quiſq́; faueto ſuæ, are cd ta 8i d auxilij perierä bempor primi. hübe Maias opus ſuꝑeſt /ſed non/quia ſerior egro S=Dlh Aduocor /ille mihi deſtituendus erit, n jſ VERBA RESIPISCENTIS& emendati, mcha 1 Scilicet aſſerui iam me/fugiqʒ cathenas: laacges de 5 amo, Et quæ non puduit ferre/tuliſſe pudet, lmxm Eci COGNOSCE TE IPSVNM, gnrxdel x. artis Sic monuit Phœrbus/ Phoœebo parete monenti: aumi an” Cerrta dei ſacro eſt huius in ore fides, niuiſey„.. Eſt tibi diuerſum fama celebrata ꝑ orbem drcite Littera: cognoſci quæ ſibi quemq; iubet, gau 3 Qui ſibi notus erit/ ſolus ſapienter amabit/ 4 EI Z ¹*6 Aq; opus ad vires exiget omne ſuas, —— DE CONSCIENTIA, Conſcia mens vt cuiq; ſua eſt/ita cõcipit intra Pectora: ꝓ facto ſpemq; metũq; ſuo, Cõſcia mens recti/famæ mẽdatia ridet: Sed nos in vitium credula turba ſumus, CONTRA VICIA, Vtile ꝓpoſitũ eſt: ſeuas extinguere flammas: Nec ſeruũ vitijs pectus habere ſuum, Difſicile eſt ſateor/ſed tendit in ardua virtus: Et talis meriti gratia maior erit, In cauſa facili cuiuis licet eſſe diſertum: Et minime vires frangere quaſſa valent, Subruere eſt arces& ſtantia menia/ virtus/ Quilibet ignaui præcipitata premũt, Ardua ꝑ præceps gloria vadit iter, CONTRA SVPERBIAM. Odimus immodicos: experto credite/ faſtus, Sæpe tacens odij ſemina vultus habet, Faſtus ineſt pulchris ſequiturqʒ ſupbia formã: Irriſum vultui deſ picit illa ſuo IN ARDVIS PERI CVLVM, Non ideo debet pelago ſe credere /ſi qua Audeat exiguo ludere Cymba lacu, Dum petit infirmis nimiũ ſublimia pennis Icarus/æquoreis nomina fecit aquis, Tflog 4 1b 4 1 1 Lekeme, de 1 3.T b 2e Vixq; ſui tutũ viribus eſſe loci 3 Tri i Vibus edocto ſi quicq́; credis amico: Vide tibi/& longe nomina magna fuge, Viue tibi quantũq; potes præluſtria vita, Sæuũ præluſtri fulmen ab arce venit, Nam quanqᷓ; ſoli poſſunt ꝓdeſſe potentes Nõ ꝓſunt/ potius plurimũ obeſſe ſolent Effugit hybernas demiſſa antenna ꝓcellas, Lataq; plus paruis vela timoris habent, Qui cadit in plano( vix hoc tamẽ euenit ipſum) Sic cadit/vt tacta ſurgere poſſit humo, Quid fuit/vt tutas agitaret Dædalus alas? Icarus immenſas nomine fœcit aquas, Nempe ꝙ hic alte/ demiſſius ille volabat/ Nam pennas ambo non labuere ſuas, Crede mihi bene qui latuit bene vixit/& intra Fortunã debet quiſq; manere ſuam, Tu quoqʒ ſormida nimiũ ſublimia/ſemꝑ Propoſitiq; memor cõtrahe vela tui Viue ſine inuidia/molleſq; inglorius annos Exige/ amicitias& tibiiunge pares, SIMILE SIMILI AMICVN, 3 cliceri ingenijs aliqua eſt cõcordia iunctis/ Et ſeruat ſtudij ſœdera quiſq; ſui, DE HVMILI ET SECVNDR VITA, 4 Triſti Quã miſerũ eſt: porta vitam muroq; tueri * Ruſiicus agricolam /mies ſera bella gerentem Rectorem dubiæ nauita puppis amat, AD IACTABVNDVNM, Qm̃ bene te iactas& fortia facta recenſes A verbis facies diſſidet ipſa tuis, Deniq; quid verbis opus eſt/ſpectemur agendo/ Non opus eſt verbis/credite, rebus ait, CONTRA ſupbiã ex forma quæ ſabilis eſt, Non honor eſt/ ſed onus ſpecies leſura ferentes Lis eſt cũ forma, magna pudicitiæ Si mihi difficilis formam natura negauit: Ingenio formæ damna rependo meæ, Non formoſus erat/ſed vir facundus Vliſſes/ Attamen æquoreas torſit amore deas, Forma bonũ fragile eſt quantũq; accedit ad annos Fit minor/& ſpatio carpit᷑ ipſa ſuo, Nec ſemꝑ violæ/nec ſemp lilia florent/ Et riget amiſſa ſpina relicta roſa, Et tibi iam venient cani formoſe capilli: Iam venient rugæ quæ tibi co rpus arent, Iſta decens facies longis viciabit᷑ annis/ b Rugaq; in antiqua fronte ſenilis erit, Inijcietq; manus formæ damnoſ ſenectus Qre ſtrepitũ paſſu nõ faciente venit, Qñ cito/me miſerũ: laxant᷑ corpora rugis: Et perit in nitido qui fuit ore color g ept hke 3. Ttil ei t. reme. amor Veſtra ſine auxilio fugiunt bona/carpite florem: Qui niſi captus erit/turpiter ipſe cadet,— EXIGVA NON CONTEMNENDA, 2. teme Forſitan hærc aliꝗs(nã ſunt qch) parua vocabit: Sed quæ nõ ꝓſumt ſingula/multaiuuant, Tu tantũ numero pugna/ præceptaq; in vnũ: Cõtrahe: de multis grandis aceruus erit, Flumina magna vides/paruis de fontibus orta/ Plurima: collectis multiplicant᷑ aquis, b Grandia ꝑ multos tenuant᷑ flumina riuos: s. reme Magnaq;/ ſubducto ſtipite/flamma perit, Parua necat morſu ſpacioſum vipera taurũ: A cane nõ magno ſæpe tenet᷑ aper, CONTRA INGRATOsS, lr. epil. Eſt aliqua ingrato meritũ exprobrare voluptas Hac fruar/hæc de te gaudia ſola feram, Gratia ꝓ rebus merito debet᷑ inemptis: Omnia cõductor ſoluit/mercede ſoluta Non manet officio debitor ille ſuo, PECCATVNM tolerabilius eſt quod occulit᷑, rriſti. Non peccat quicũq; poteſt peccaſſe negare Solaq; famoſum culpa ꝓfeſſa facit, 2. artis, Ludite/ ſed furto celetur culpa modeſto Gloria peccati nulla petenda tui eſt, 3. amo. Quis furor eſt/ quæ nocte latent/in luce fateri: Et quæ clam facias facta/referre palam 8 AVARTTI K, Vix ego Saturno quenq́; regnante videbam/ Cuius non animo dulcia lucra forent, Tempore creuit amor /qui nũc eſt ſummus/ habendi Vix vltra quo iam ꝓgrediat᷑ habet, Pluris opes nunc ſunt qᷓ; priſci tẽporis annis/ Dum populus pauꝑ/dum noua Romafuiutt Dum caſa Martigenã capiebat parua Quirinũ: Et dabat exiguũ fluminis vlua torum Iupiter anguſta vix totus ſtabat in æde, Inq; Iouis dextra fictile ſulmen erat Frondibus ornabãt quæ nũc/ca pitolia/gemmis:. Paſcebatq; ſuas ipſe ſenator oues Nec pudor in ſtipula placidam cœpiſſe quietem Nec ſœnũ capiti ſuppoſuiſſe fuit, Iura dabat populis poſito modo prætor aratro Et leuis argenti lamina crimen erat, At poſtq́; fortuna loci caput extulit huius/ Et tetigit ſummos vertice Roma deos/ Creuerunt& opes/& opum furioſa cupido/ Et cũ poſſideãt plurima/plura petunt, Qrerere vt abſimant: abſummpta req́rere certant: Atqʒ ipſeæ vitis ſunt alimenta vices, Sie quibus intumuit ſuuffiuſa venter ab vnda, Quo plus ſunt potæ: replo ſitiunt aJur. aih 4 24 mhe Non bene cõducti vendũt ꝑiuria teſtes: “ 1.A 4„„„ Non bene ſelectiiudicis archa patet, Turpe/ reos empta miſeros defendere lingua/ Quod fatiat magnas turpe tribunal opes, Non habet euentus ſordida præda bonos, 2Amo PFARTIS VIVE cöõtentus illiſq; vtere 1 in:1 Quid folia arboribus: quid pleno ſydera cœlo 1 C. Triſt In freta collectas alta quid addis aquas? d Diuitis ad manes nil feret vmbra ſuos, 2 Artis Nõ minor eſt virtus/qᷓ; quærere/ parta tueri Caſus ineſt illic/hic erit artis opus: ano. Quid mihi lortunæ tantũ:quid regna/ſine vſu? Quid niſi poſſedi diues/auarus opes Sic aret medijs taciti vulgator in vndis Pomaq; quæ nullo tempore tangat habet, FABVLA MIDAEAVARI, h. Huic deus optanti gratũ: ſed inutile: fœcit umet Muneris arbitriũ /gaudiens altore recepto, Ille: male vſurus donis:ait:effice quicquid s Corpore cõtigero fuluũ vertat᷑ in aurũ, 1 S ta Annuit optatis: nocituraq; mũera ſoluit 1 Liber:& indoluit ꝙ non meliora petiſſet, S Lætus abit gaudetq; malo Berecinthius heros v Pollicitiq; fidem: tangendo ſingula: temmat WaESTVS FORENSIS ILLICITVS Tum vero/ ſuue ille ſua cerealia dextra Munera cõtigerat/ cerealia dona rigebant Siue dapes auido cõuellere dente parabat Lamina fulua/dapes admoto dente rigebant 37 Attonitus nouitate mali diueſq; miſerq; Effiugere optat opes/&/ quę modo vouerat/ odit b Copia nulla famem releuat/ſitis arida guttur 1 Vrit/& inuiſo mericus torquet᷑ ab auro Ad cœlũq; manus& ſplendida brachia tollens Da veniã Lenæe pater/ peccauimus/ inquit Sed miſerere præcor/ ſpecioſoq; eripe damno Nite deũ numẽ Bacchus/peccaſſe fatentẽ Reſtituit/factiq; fide data munera ſoluit, SOBRIA PAVYPERTAS: laxurioſæ opes di Cur nemo eſt Hecalen/ nulla eſt quæ cœperit Irum: b Nempe ꝙ alter egens/ altera pauperat 2.ℳ Gnoſida feciſſes inopem ſapienter amaſſet Diuitijs alitur luxurioſus amor Non habet vnde ſuũ pauꝑtas paſcat amorem Non tñ hoctanti eſt/pauꝑ vt eſſe velis Luxuriant animi rebus plęrunq; ſecũdis 1 4 Nes facile eſt æqua cõmoda mente pati, 2. auts t IETI INSIDIIS CaplVNTVR fccle. Nlens erit apta capi tunc/cũ lœxtiſſuna rerum 1ati, Vt ſeges in pingui lxuriabit lunmo b Tune: cũtriſtis erat /deſenſa eſt Ilionarmis Nilitibus grauidũ læta recepit equum TVTIVS ADVERSA FERVNTVR. 3. artis, Dultia non ferimus/ ſucco renouamur amaro/ Sæpe perit ventis obruta cymba ſuis, b Cum mare tranquillã eſt/ſecurus nauita ceſſat/ Cum tumet/ auxilijs aſſidet ille ſuis, Perfer/& obdura/ dolor hic tibi,ꝓderit olim/ Sæpe tulit feſſis fuccus amarus opem, 3. amo. 4 F. Triſt Scilicet aduerſis ꝓbitas exercita rebus: b Triſti materiã tem pore laudis habet, Si nihil infeſti durus vidiſſet Vlyſſes/ 1 4 Penelope fœlix/ſed ſine hude foret/ 1 Ris triſti, ectora quis noſſet? ſœlix ſi Troia fuiſſet 1 rtl Publica virtutis/ꝑ mala facta via eſt, 1= Ars tua Typhi iacet/ſi non ſit in æquore fluctus n 1 Si valeant homĩes/ars tua Phoœebe iacet . Quæ latet inq; bonis ceſſat non cognita rebus Apparet virtus/arguit᷑ q; malis, 5 IRA FRENANPBA, epiſto Vince animos iramq; tuam qui cetera vincis: attis, Perrinet ad faciem rabidos cõpeſcere mores/ Candida pax hoĩes/trux decet ira feras, Ora tument ira: nigreſcũt ſanguine venæ: Lumina Gorgoneo ſeuius Premnſnde b Sr s VRTVS IN ADVERSITATE dlareſcit, Heu q́ʒ difficile eſt/ crimẽ nõ ꝓdere vultu, 2 rett 4 B MAGNANIMVM victorem deceat Quo quiſq; eſt maior/ magis eſt placabilis iræ: 30 Et faciles motus mens generoſa capit, b Corpora/magnanimo ſatis eſt ꝓſtraſſe leoni/ Pugna ſuũ finem /cũ iacet hoſtis/habet, At lupus& turpes inſtant moriẽtibus vrſi: b 4— Et quæcũq; minor nobilitate fera, b NVLLINOCENDVM, I Retia cã pedicis laqueoſq; arteſq; doloſas I, mat Tollite/ Nec volucres viſcata fallite virga, 1 Quid fodis immeritis phineu ſua lumina natis? 1. Ands Pœna reuerſura eſt in caput iſta tuum, ba IVSTVM EST quem ſuo malo inuento perire, Dicit᷑ Aegyptus caruiſſe iuuãtibus arua Imbribus/atq; annos ſicca fuiſſe decem, Quũ Thraſius Buſyrim adiji monſtratq; piari: Hoſpitis effuſo ſanguine poſſe Iouem, Illi Buſyris fies Iouis hoſtia primus Inquit:& Aegypto tu dabis hoſpes aquam, Et Phalaris tauro violenti membra Perilli t. Torruit/Inſœlix imbuit auctor opus, Iuſtus vterq; fuit/ Nec em̃ lex æquior vlla eſt, Qm̃ necis artifices arte perire ſua. 1. CONTRA FRAVDVLENTOS. Iudice me fraus eſt/ cõceſſa repellere fraudem 3.Ari Armaq;ʒ in armatos ſumere iura ſmunt I. artis Fallite fallentes/ex magna parte prophanũ Sunt genus/in laqueos quos poſuere cadant Vltimus eſt aliqua decipere arte labor. Tuta frequẽſq; via eſt/ꝑ amici fallere nomen Tuta frequenſq; licet ſit via/crimen habet Quos credis fidos/effuge/tutus eris DE CLAMDESTINO, Si latet ars ꝓdeſt/ affert deprehenſa pudorẽ Atq; adimi merito tempus in om̃e fidem Villitas lateat/quod nõ ꝓfitebere/fiet 1.=teme. Que nimis apparent retia vitat auis, Z. Artis uAK TVRPE EST garrulum eſſe, 1 artis Eximia eſt virtus/ præſtare ſilentia rebus, nu x rei At cõtra grauis eſt culpa /tacenda loqui, 1 ano Quærit aquas in aquis& poma fugatia captat An Tantalus /hoc illi garrula lingua dedit t 1 1. Quis minor eſt aũt/qᷓ; tacuiſſe/labor, 111 VITANDA IVVENIBVS, ili amo, Nox& amor vinũq; nihil moderabile ſuadent Illa pudore vacat/liber amorq; metu de põ Narn neq; me vinũ/ nec me tenet alea fallax Per quæ clam tacitũ tempus abire ſolet, NOXFALLIT, Luce deas cœloq; Paris ſpectauit apto artis, Cũ dixit Veneri vincis vtranq; Venus Noctte latent mendæ/ vicioq; ignoſcit᷑ omni Horaq; formoſam quãlibet lr⸗ facit ii 7 .— —“—.* . 1.— v 2 66 2 5 ———— Hince tu fallaci nimiũ ne crede lucernæ Iuditio formæ noxq; merumq́; nocent, AMOR MELLE ET FELILE fecundiſſimus, Quod iuuat exiguũ eſt: plus eſt qd ledit amantes Proponant animo multa ferenda ſuo lar Quot lepores in Atho/ quot apes paſcunt᷑ in Hybla Cærula quot baccas Palladis arbor habet he Littore quot cõchæ/ tot ſunt in amore dolores Que patimur multo ſpicula felle madent Militiæ ſpecies amor eſt/ diſcedite ſegnes Non ſunt hæc timidis ſigna tuenda viris Mlilitat om̃is amãs/& habet ſua caſtra Cupido 1 n Quis niſi vel miles vel amans& frigora noctis Et denſo mixtas ꝑferet imbre niues? Nox& hyems longæq; viæ ſæuiq; dolores Mollibus his caſtris/& labor om̃is ineſt Sæpe feres imbrem cœleſti nube ſolutũ: Frigidus& nuda ſæpe iacebis humo, Attenuant iimenũ vigilatæ corpora noctes: b lans Curaq;& immẽſo qui fit amore/dolor, Paruit imꝑio dominæ Tirynthias heros: 2. 1 Inunc& dubita ferre quodi pſe tulit, Ille fatigatæ ꝑdendo monſtra nouercæ: Qui meruit cælum quod priori pſe dulit, Ionicas inter calathum tenuiſſe puellas Credit᷑/& lanasexcoluiſſe rudes, b 9. epiſto Fama pelaſgiadas ſubito ꝑuenit ad vrbes: Quem nunq́; luno/ ſerieſq; immenſa laborũ Fregerit/huic Iolen impoſuuiſſe iugũ lar tis, Quid facis Eacider nõ ſunt tua mũera lanæ/ Ahl titulos alia Palladis arte petes, Quid tibi cũ Calathis: clypeo manus apta ferendo, Penſa quid in dextra qua cadet: Hector habes, Reijce ſuccinctos operoſo ſtamine fuſos: Quaſſanda eſt iſta Pelias haſta mamu, b OClàA AMOREM PARIVNT fouentq;, nreme. O cia ſttollas periere cupidinis arcus/ Cõtemptæq; iacent/& ſine luce faces, Quxærit᷑ Aegiſthus quare ſit factus adulter In promptu cauſa eſt:deſidioſus erat, Qm̃ platanus riuo gaudet/ q́; populus vnda/ Et qᷓʒ liuoſa canna paluſtris humo, Tam Venus ocia amat:finẽ qui quæris amori/ (Cedit amor rebus) res age/tutus eris, Langor& immodici ſub nullo iudice ſomni/ Aleaqʒ/& multo tempora quaſſa mero/ FEripiunt omnes animo ſine vulnere vires: Affuit incautis deſidioſus amor, Deſidiam puer ille ſequi ſolet/odit agentes/ Da vacue menti: qua teneat᷑/opus. Tura quoq; oblectant animos ſtudiũq; colendi: Quxælibet huic cure cedere cura poteſt, Colla iube domitos oneri ſu pponere tauros/ Sauciet vt duram vomer aduncus humũ, Obrue verſata cerealia ſemina terra/ Qux tibi cũ multo fœnore reddat ager/ Aſpice curuatos pomorũ pondere ramos/ VWt ſua/quod peꝑit: vix ferat arbor onus Aſpice labẽtes iucũdo murmure riuos, Aſpice tondentes/fertile gramen /oues, -“ Ecce petũt rupes præruptaq; ſaxa capellæ: Vt referant hedis vbera plena ſuus, Paſtor inæquali modulat᷑ arũdine carmen: Nec deſunt comites/ ſedula turba/ canes, Parte ſonant alia ſyluæ mugitibus altæ: Et querit᷑ vitulũ mater abeſſe ſuum: Quid cũ ſuppoſitos fuͦ giunt examina fumos? Vt releuent dempti vimina curua faui, Poma dat autũnus/formoſa eſt meſſibus æſtas, Ver prebet flores/ igne leuat᷑ hyems, Temporibus certis maturã ruſticus vuam: Colligit/& nudo ſub pede muſta fluunt, Temporibus certis deſectas alligat herbas/ 3 Et tonſam raro pectine verſathumum, Ipſe potes riguis plantam def igere in hortis: Ipſe potes riuos ducere lenis aquæ, Venerit inſitio/ fac ramũ ramus adoptet Stetq; peregrinis arbor oꝑta comis, Cũ ſemel hec animũ cœpit mulcere voluptas: Debilibus pennis irritus exit amor, Veltu venandi ſtudiũ cole /ſæpe receſſit Turpiter a Phœbi victa ſorore Venus, Nunc leporẽ ꝓnũ catulo ſectare ſagaci: Nunc in frondoſis retia tende iugis, Aut pauidos terre varia formidine ceruos/ Aut cadat aduerſa cuſpide foſſus aper, Nocte fatigatũ ſomnus nõ cura puellæ Excipit/& dulci membra quiete leuat, I enius eſt ſtudiũ/ ꝓdeſt tamen alite capta Aut lino aut calamis præmia parua ſequi, VNMNel quæ piſcis edax auido male deuoret ore: Abdere ſupremis æra recurua cibis, Aut his/aut alijs/donec dediſcis amare/ Ipſe tibi furtim decipiendus eris, Duraaliquis præcepta vocet mea/dura fatemur Eſſe/ſed vt valeas multa dolenda feras, Sæpe bibi ſuccos/ quamuis inuitus: amaros Aeger/& ornanti menſa negata mihi eſt: 8 8 4..“ 4 ͤääͤͤͤͤͤͤ 8 2 3 4 1— 3— 8 ſ E Vt corpus redimas/ferrum patieris& ignes/ Arida nec ſitiens ora lauabis aqua, Vt valeas animo quicq́; tolerare negabis: b At preciũ pars hæc corpore maius habet, Vt valeant alij/ferrum patiunt᷑& ignes: lhen Fert alijs triſtem ſuccus amarus opem, CONTRA OCIVMET SOMNVN, Cernis vt ignauũ corrũpant ocia corpus/ Et vicium capiant /ni moueant᷑ aquæ, Vidi ego iactatas motu recaleſcere flammas: Et vidi nullo cõcutiente mori,. Adde ꝙ ingeniũ longa rubigine leſum Torpet/& eſt multo qᷓ; tuit ante minus, Fertilis aſſiduo ſi non renouet᷑ aratro/ er Nil niſi cũ ſpinis gramẽ habebit ager, At: puto: fructus adeſt: iuſtiſſima cauſa laborũ: ldep Et ſata cum multo ſœnore reddidit ager, 1 Tempore qui longo ſteterit/ male currit/& inter f. clh Carceribus miſſos vltimus ibit equus, Vertit᷑ in tenerã cariem /h rimiſq́ dehiſcit: Si qua diu ſolitis Cymba vacabit aquis, Stulte quid eſt ſomnus/gelide niſi mortis imago: Longa quieſcendi tempora fata dabunnt:V, unsò, Infœlix tota quicũq; quieſcere noctte/ Suſtinet/& ſomnos præmia magna vocat, AMANTVM CECA IT VDICIA, b arr Omibus Andromache viſa eſt ſpacioſior xæquo: V Vnus qui modicã diceret Hector erat, Centũ fronte oculos: centũ ceruice gerebat Argus/& hos vnus ſæpe ſefellit amor, OBITER DE ARGO, b„ vn a. metha Centũ luminibꝰ cinctũ caput Argus habebat/ 1 2 Inde ſuis vicibus capiebant bina quietem, u Cætera ſeruiabant atq; in ſtatione manebant, 71 NON ESTINMVLIERE EIPDEBsS. n. MVLIERE FIDEsS, Vt corpus teneris/ ſic mens inſirma puellis/ zeamo, 1 Fortius ingeniũ ſuſpicor eſſe viri, amo, Verba puellarũ folis leuiora caducis: Irritaq; vt viſum eſt ventus& aura ferunt, Neue puellarũ lachrimis moueare caueto: Vt flerent oculos erudiere ſuios, CONTRA FEMINAS, amo. Fœmina ſilueſtres lapithas/populũqʒ bifo rmẽ/ greme. Turpiter appoſito vertit in arma mero, Fœmina Troianos iterũ noua bella mouere/ Impulit/in regno iuſte latine tuo, Fœmina Romanis etiam nũc vrbe recenti à G. Immiſit ſoceros/ armaq; ſæua dedit, N mihi ſacrilegas meretricũ vt ꝓſequar artes: Cum tottidẽ linguis ſint ſatis ora decem, MVLIER AB ALIO q́; ſeipſa cuſtodirinec; Dure vir impoſito teneræ cuſtode puellæ Nil agis: ingenio queqʒ tuenda ſuo eſt Si qua:metu dẽpto:caſta eſt:ea deniqʒ caſta eſt: Vt iam ſeruaris bene corpus:adultera mens eſt: Nec cuſtodiri/ni velit /vlla poteſt, Nec mentẽ ſeruare vales: licet om̃ia claudas: Om̃ibus excluſis intus adulter erit, Penelope manſit(quãuis cuſtode careret) Inter tam multos intemerata procos, NEGATA PLVS APPETIMVsS, Deſine/crede mihi/vitia irritare vetando/ Obſequio vinces aptius ipſe tuo, Cui peccare licet: peccat minus/ipſa poteſtas Semina nequitiæ languidiora facit, Nitimur in vetitũ ſemꝑ:cupimuſq; negata: Sic interdictis imminet æger aquis, Quicquid ſeruat᷑/cupimus magis/ipſaqʒ furem Præda vocat/ pauci/quod ſinit alter/amant, Quod licet ingratũ eſt/quod nõ licet acrius vrit, AD STVLTE CREDENTEM, 37 i Accipitri timidas credis furioſe colũbas: Plenum montano credis ouile lupo, 2 An Ad multas lupa tendit oues/ prædet᷑ vt vnam: Et Iouis ad multas deuolat ales auesds, 3 2 CONTRA CREDVLITATEM. zartis, Ne cito eredideris/ quantũ cito credere ledat: Aͤ triſti, 2. reme Racito contagia vites/ Exemplũ nobis nõ leue Procris erit, z. reme At tu nec voces(quid em̃ fallacius illis) Crede/ nec æternos pondus habere deos, Dum ſibi quiſq; placet/credula turba ſumus, Crede quod eſt/& vis/& deſine tuta vereri: Deq; ſide certa/ſit tibi certa fides, CONTAGIA VITAN Pa. Haæc etiam pecori ſæpe nocere ſolent, Dum ſpectant læſos oculi lædunt᷑& ipſi: Multaqʒ corporibus tranſitione nocent, In loca nõnunq́; ſiccis arentia glebis/ De pꝓpe currẽti flumine manat aqua, Proximus a tectis ignis defendit᷑ egre: Vtile finitimis abſtinuiſſe locis, Haud facile eſuriens poſita retinebere menſa: Alter item iam ſanus erat/vicinia leſit, Vulnus in antiquũ redijt male ſana cicatrix, FLAMMA LATENs facile reuiuiſcit, bar 6 im viribus ignis: artis, Vt leuis abſumptis paulat gnis: Ipſe latet/ſummo candet in igne cinis, Quoq; magis tegit/ tanto magis eſtuat ignis, Sed tñ extinctas/admoto ſulphure/ ffammas Inuenit/& lumen quod fuit un redit, Sic/ niſi vitaris quicquid renouabit amorem/ Flamma redardeſcet/ que modo nulla fuit, Vt pene extinctũ cinerem/ſi ſulphure tangas Viuet/& ex minimo maximus ignis erit, 4 VINVM VEFNERIS INCITABVLVM, b Vina parant animos veneri/ niſi plurima ſumas/ 2, 38 Et ſtupeant multo corda ſepulta mero, b Nutrit᷑ vento/vento reſtringit᷑ ignis/ gar Lenis alit flammas/grandior aura necat, MENSVRA BIBENDlI, Certa tibi a nobis dabit᷑ menſura bibendi/ Offliciũ preſtent menſq; pedeſq; ſuũ, Iurgia precipue vino ſtimulata caueto: Et nimiũ faciles ad fera bella manus, Occidit Eurition ſtulte data vina bibendo: Aptior eſt dulci menſa merũqʒ ioco, DE EBRIETATE FICTA, 5⸗ Pbrſetas vt vera nocet /ſic ficta iuuabit/ 2 Fac titubet bleſo ſubdoſa lingua ſono/ Ian 3 /Vtquiegd dicas faciaſue pteruius æquo/ 2 Credat᷑ nimiũ cauſa fuiſſe merum, LAVS VINI, Vina parant animos/ faciũtq; coloribus aptos/ Cura fugit multo diluitq; mero, Tunc veniũt riſus/tunc pauꝑ cornua ſumit/ 4 Tunc dolor& curæ/ rugaq; frontis abit: Tunc apit mẽtes æuo rariſſima noſtro Simplicitas/artes exciniente deo, Ebrius incinctis phylira cõuiua ca pillis Saltat:& imprudens vertit᷑ arte mœri: Occurrit mp/ viſa eſt mihi digna relatu 3. faſto, Pompa: ſenem potũ pota trahebat anus, MALA LVDI, „ 3 attis Sed minimus labor eſt/ ſapienter iactibus vti: . Maius opus/mores cõpoſuiſſe ſuos, Tũc ſumus incauti/ ſtudioq; apimur in ipſo/ F. triſti, Nudaq; ꝑ luſus pectora noſtra patent, 1 Ira ſubit deſorme malum /lucriq; cupido: 90 Iurgiac;& rixæ ſollicituſq; dolor, 4 Crimina dicunt᷑ reſonat clamoribus xæther/ 1„ Inuocat iratos& ſibi quiſq; deos. Nulla fides tabulis quæ nõ ꝑ vota petunt᷑: Et lachrymis vidi ſæpe madere genas, DE INVIDIA, Summa petit liuor/ ꝑflant altiſſima venti/ e 1 1 Summa petũt dextra fulmina miſſa Iouis N 4 Liuor iners vitiũ: mores nõ exit in altos: m 3 põ. Vtq; latens ima viperaſerpit humo, b Phaſcit in viuis liuor/ poſt fata quieſcit/ 1 1 temo. Tũc ſuus ex merito quẽq; tuet᷑ honor, Scripta placent a morte fere/ quia ledere viuos Liuor& iniuſto carpere dente ſolet, n INVIDIE DESCRIPTIO, Pallor in ore ſedet/ macies in corpore toto/ Nuſqᷓʒ recta acies/ liuent rubigine dentes: Pectora velle virent/ lingua eſt ſuffuſa veneno/ Riſus abeſt/niſi quem viſifecere dolores, Nec fruit᷑ ſomno vigilãtibus exita curis: b V Sed videt ingratos/ intabeſcitqʒ videndo Succeſſus hominũ: carpitqʒ& carpit᷑ vna: Suppliciumq; ſuum eſt, Fertilior ſeges eſt alienis ſemꝑ in agris: Vicinũqʒ pecus grandius vber habet, AD INVIDOsS, Rumpe liuor edax/magnũ iam nomẽ habemus: Maius erit tantũ quo pede cœpit eat, Sed nimiũ ꝓperas/viuã modo/ plura dolebis Et capiant anni carmina multa mei, Nam iuuat& ſtudiũ famæ mihi creſcit honore/ Principio cliui noſter anhelat equus, b Nupꝑ em̃ noſtros quidã carpſere libellos/ 5 Quorã cenſura/muſa ꝓterua mea eſt, Dũmo do ſic placeam/ dum toto canter in orbe/ b Qai volet impugnet vnus& alter opus, u Ingeniã magni liuor detrectat Homeri Quiſquis es/ex illo Toile nomẽ habes, Et tua ſacrilege laniarunt carmina liguæ: Pertulit huc victos quo duce Troia deos, ke PELLICES VXORBVSINVISAE, Sed neq; fuluus aꝑ media tam ſæuus in ira eſt: Fulmineo rabidos dum rotat ore enes, 1 Nec lea/cũ catulis lactentibus vbera prebet: „ Nec breuis ignaro vipera leſa pede, Fœemina qᷓ́; ſocij deprehenſa pellice lecti Ardet/& in vultu pignora mentis habet, Inferrũ flãmaſq; ruit/poſitoqʒ decore/ Fert vt Aonij cornibus icta dei, 1 Cõiugis admiſſum violataq; iura mariti ————O v b v——““ 3 a a 5 3 v“ Barbara ꝑ natos phaſias vlta ſuios, Altera dira parens hæc eſt quã cernis hirundo: 1 w m 3 Aſpice ſignatũ ſanguine pectus habet, b 9658Y MaALA BONIS PROPINOVAR. Terra ſalutiferas herbas eademq; nocentes Nutrit/& vrticæ proxima ſæpe roſa eſt, Et mala ſunt vicina bonis/errore ſub illo Pro vitio virtus crimina ſæpe tulit, 2. teme Tædia quere mali: faciũt& tædia finem Et faſtidita non libet eſſe domo, DE BONA NDOLE. Ingeniũ coleſte ſuis velocius annis Surgit/& ignauæ fert mala damna moræ/ Paruus erat/ manibuſq; ſuis Tirynthius angues preſſit:& in cunis iam Ioue dignus erat, Nunc quoqʒ qui puer es tantus tum Eecche fuiſti reme, 4 at tis. Quũ timuit thyrſos India victa tuos. b LAVS ET HONOR virtutis ſtimuli: Exitat auditor ſeudiũ /laudataq; virtus Creſcit/& immẽſum gloria calcar habet,. Deniq; non paruas animo dat gloria vires/ 1 24 Et fecunda facit pectora laudis amor, V Laudatas oſtendu auis Iunonia pennas: Sitacitus ſpectes/illa recondit opes, Quadrupedes inter rapidi certamina curſus Depexeq; iube/ plauſaq; colla iuuant, DE MONITIONE, Impatiens animus/nec adhuc tractabilis arte/ Reſpuit/atq; odio verba monentis habet, Sic ag cenſura/& ſic exempla parant b Dum iudex alios quod monet ipſe facit, Qui monet vt facias quod iam ſacis: ille monẽdo Laudat:& hortatu cõprobat acta ſio, Nec te credideris/quia nõ facis iſta/moneri Vela damus/ quãuis remige puppis eat, Acer& ad palmæ p ſe curſurus honores/ Si tñ horteris: fortius ibit equus, b DE PACIENTIA, Poſſe pati facile eſt/tibi ni patientia defit, Eſt aliquid magnis crimen abeſſe malis, Leuiter ex merito quicquid patiare ferendũ eſt/ Quæ venit indigne pœna dolenda venit, z. amo, FEquo animo pœnam qui meruere ferunt Et mala Naſonem/ quoniã meruiſſe vide⸗ Si non ferre doles/at meruiſſe dole, DE VI CON SVETVDINIS, QCmale ſers/ aſſuieſce/ feres bene/ multus vetujſtas Lenit:& incipiens om̃ia ſentit opus, 2 põ. Dciusabarméo- taurus deurc Nar ararc; . de põ. Scuruatrer tenerũ erqoe Geracracader. Mox etiam ventis ſpacio durata reſiſtit Eirmac adoptiuas arbor habebit opes, Eximit ipſa dies om̃is de corpore mendas: Quoqdq; fuit viciũ deſinit eſſe mora, depõ. Nos quibus aſſueuit fatũ crudeliter vti: Ad mala iampridẽ nõ ſumus vlla rudes, HORTATIO ADIVVEN TVITEN. 3 nartis Vt redit/ itq; frequẽs longũ formica ꝑ agmẽ Granifero ſolitã dum vehit ore cibũ/ Aut vt apes ſaltuſqʒ ſuos& olentia nacte Paſcua:ꝑ flores& thyma ſumma volant, 4 dear, Dum vires anniq; ſinũt/tolerate labores: Iam ꝓperat tacito curua aſenech Pede. Sic nulla vobist eecps 2o ditt fers, — 5———— 8 Diſce bonas artes moneo Romana iuuentus: Quas Hector ſenſurus erat poſcente magiſtro: 1 Vtendũ eſt ætate: cito pede labit᷑ ætas/ Nec bona tam ſequit᷑ qᷓ́; bona prima fuit: Nec quæ preterijt rurſum reuocabit̃ vnda, Nec quæ pręterijt hora redire poteſt, Labit᷑ occulte /fallitqʒ volatilis ætas: Et celer admiſſis labit᷑ annus equis, Tempora labunt᷑/ tacitiſq;ʒ ſeneſcimus annis Et fugiunt freno non remorante dies, QVID ET VBI DISCENDVNM. Non tm̃ trepidos vt tueare reos, Iam molire animũ qui duret& aſtrue formã: Solus ad extremos ꝑmanet ille rogos, Nõ ego querentẽ ventis dare vela iubebo Nectbi:vt inuenias/longa terenda via eſt, PRECEPTOREs timendi& obſeruandi, Phyllirides puerũ cythare præfoecit Achillem: 1 Atqʒ animos molli cõtudit arte feros. Qui toties ſotios/toties exterruit hoſtes: Credſ᷑ annoſum ꝑtimuiſſe ſenem, Verberibus iuſſas prebuit ille manus, b REBELLES VAPVLABVNT jMm Verbera plura ferunt/ q́; quos iuuat vſus aratri: Detrectant preſſi dum iuga primaboues, Aſꝑ equus duris cõtundit᷑ ora lupaties Frena minus ſentit quiſquis ad arma facit, Acrius inuitos multoq; ferocius vrget/ Qm̃ qui ſeruitiũ ferre fatent/amor. b DE FAMâã, Quid petit ſacris/niſi tanta fama /Poetis/ Hoc votũ noſtriſumma laboris habet, Sed famæ vigilare iuuat/ quis noſſet Vlyſſem? Homeri æternũ ſt latuiſſet o pus, .Kaſto, Rumor(vt eſt velox) agitatis puolat alis: Penſto, Et memorem famã quibene geſſit habet, LATENTIA IGNOBILIA, artis Quod latet ignotũ eſt/ignoti nulla cupido/ Frucctus abeſt/ facies cum bona teſte caret, Tu licet& Tha nyrã ſuꝑes atqʒ Orphea cantu/ Non erit ignotæ gratia magna liræ, Si Venerẽ Cous nunqᷓ; pinxiſſet Appelles: Merſa ſub æquoreis illa lateret aquis., Quis Danaen noſſet ſi ſemꝑ clauſa fuiſſet? Inqʒ ſua turri ſt latuiſſet anus, Quodq; parũ nouit nemo docere põt, DOMICILIVM FAME deſcribr, meih Orbe locus medio eſtinter terraſq; fretũq;: Coeleſteſq; plagas/triplicis cõfinia mundi/ Vnde quod eſt vſqᷓʒ/ quãuis regionibus abſit/ Inſpicit᷑ /jpenetratqʒ cauas vox omnis ad zures⸗ 3. Artis 1 — 1 8 1 82* 8e 5. 1 Aeee e, Kee een 8—u ee ee esn aedeee ere 8 8 ——————ͤͤͤͤ 2 4———— 4— r. 4. 1 S—„.. e 4— 2. 5. 8 4 2 4 8— 8 3———— — 4——ͤ— — 8— ö —“— 1 hnei — 22.— Fama tenet/ ſummaq locũ ſibi legit in arce/ Innũeroſq; aditus ac mille ſoramina tectis/ Addidit/& nullis incluſit limina portis/ N octe dieq; patet/tota eſt ex ære ſonanti/ Tota fremit voceſqʒ reſert/iteratq; quod audit/ Nulla quies intus/nullaq; ſilentia parte/ Nec tñ eſt clamor ſed paruæ murmuravocis, Atria turba tenet/ veniũt leue vulgus/ euntq;; Mixtaq; cũ veris paſſim cõmenta vagant᷑ Milia rumorũ /cõfuſaq; verba volutant/ Equibus hi vacujas implent ſermonibus aures Hi narrata ferũt alio /menſuraq; ficti Creſcit:& auditis aliquid nouus adijcit auctor, Ipſa quid in cœlo rerũ pelagoq; gerat Et tellure videt/ totũq; inquirit in orbem, POETEOLIMPRINCIPIBVS grati, Cura ducũ fierãt olim regũq; poetæ: Præmiaq; antiqui magna tulere chori, Sanctaq; maieſtas/& erat venerabile nomen Vatibus:& largæ ſæpe dabant᷑ opes, Ennius emeruit calabris in montibus ortus Cõtiguus poni Scipio magne tibi, b Nũc hederæ ſine honore iacent: oꝑataq; doctis Cura vigil muſis nomen inertis habet, POBTARVM FAMA PERENNlS. 949 8 1 I. amo, Quid: niſt liuor edax: ignauos obijcis annos: Ingenijq; vocas carmen inertis opus, Nõ me more patrũ/dũ ſtrennua ſuſtinet ætas Præmia militiæ puluerulenta ſequi/ Nec me verboſas leges ediſcere: necme Ingrato voces proſtituiſſe foro, Mortale eſt qd' quæris opus/mihi fama pennis Queriĩ/in toto ſꝑ vt orbe canar, Scindent᷑ veſtes/gemmæ frangent᷑/& aurũ: Carmina quã tribuent fama ꝑennis erit, Dum fallax ſeruus/durus pater, improba lena Vixerit:& meretrix blanda: Menãder erit, Ennius arte carens/animoſiq; Actius oris/ Caſurũ nullo tempore nomen habent, 1de põ Si modo nõ cenſus nec clarũ nomẽ auorũ/ b Sed ꝓbitas magnos ingeniũqʒ facit, Nam genus& ꝓauos/& quæ nõ fecimus ipſi: Vix ea noſtra voco, SOLA VIRTVS PERPETVA, 48e põ, Tabida cõſummit ferrũ lapidẽq; vetuſtas/ Nullaq; res maius tẽpore robur habet, Carmine fit viuax virtus experſq; ſepulchri Noticiam ſeræ poſteritatis habet, z. met, a wiiti Singula ne referam/ nil non mortale tenemus/ 2 Pectorss exccPii ingensch bouis,— 7 BAéö—““ —— böböbdbdd “. 1 Iam timor ille phrygum: decus& tutela pelaſgi Nominis Eacides caput inſiuꝑabile bello, Iam cinis eſt/& de tam magno reſtat Achille Neſcio quid: paruã quod nõ bene cõpleat vrnã/ At viuit totũ quæ gloria cõpleat orbem/ Hæc illi mẽſura viro reſpondet/& hæc eſt Par tibi Pelide/ nec inania tartara ſenttt. POETA NON tam fiq; naſcit. Frater ad æloquiũ viridi tendebat ab æuo/ Fortia verboſi natus ad arma fori, At mihi iam puero cœleſtia ſacra placebant/ Inq; ſuũ furtim muſa trahebat opus, Sæpe pater dixit ſtudiũ quid inutili tentas: Meonides nullas ipſe reliquit opes Motus eram dictis/totoq; Helycone relicto/ Scribere conabar verba ſoluta modis, Sponte ſua carmen numeros veniebat ad aptos Et quod tentabã ſcribere carmen erat, At ſacri vates& diuũ cura vocamur 3, Sunt etiam qui nos numen habere putent, Adde ꝙ inſidiæ ſacris a vatibus abſint/ 5 n Et facit ad mores ars quoc; noſtra bonos, Eſt deus in nobis agitante caleſcimus illio aili Impetus hic ſacræ ſemina mentis habete, Eſt deus in nobis/ſunt& cõmertia coeli/ b zaällh zamo, Sedibus æthereis ſpiritus ille venit, Exit in immenſum ſœcunda licentia vatum Obligat hiſtorica nec ſua verba fide, DESTVDIIS HVMANITATIS. Artibus ingenuis/ quarũ tibi maxima cura eſt M Pectora molleſcũt aſperitaſq; fugit, 24de Põ Adde ꝙ ingenuas didiciſſe fideliter artes Emollit mores/nec ſinit eſſe feros, Fartis, Scilicet ingeniũ placida mollit᷑ ab arte/ 1 Et ſtudio mores cõuenienter eunt, kartis, Arte citæ veloq; rates remoq́; regunt᷑: Arte leuis currus/arte regendus amor, VIS CARMINVM, artis, Saxa/feraſq; lſyra mouit Rhodopeius Orpheuis: “ 1 Tartareoſqʒ lacus/tergeminũq;ʒ canem, 9e 5 Saxa tuo cantu vindex iuſtiſſime matris 4 3 Fœcerunt muros officioſa nouos, G Pa Quamuis mutus vocifauiſſè putat᷑/ nen 2 1 Piſcis Rrioniæ fabulanota lyræ. r Monſtra maris Syrenes erant/quæ voce canora 4 Quaſſibet admiſſas detinuere rates, His ſua Siſyphides auditis pene reſoluit Corpora/nam ſocijs illita cæra fuit. DE CVLTVETVSV RERVM. Ordiar acultu: cultis bene liber ab vuis Prouenit/& cultu iſegedale ſolo, iij Cura dabit faciem/facies neglecta peribit/ Idaliæ ſimilis ſit licet i la deæ, Era nitent vſu/veſtis bona quærit haberi Caneſcunt turpi tecta relicta ſitu Annulus vt fiat/primo collidit᷑ aurum: Quas geritis veſtes ſordida lana fuit, CVLTV VELATVR deformitas, Aurea quæ pendẽt ornato ſigna theatro Inſpice /qᷓ; tenuis brachtea ligna tegat, Quũ fieret lapis aſꝑ erat/nũc nobile ſi gnũ Nuda venus madidas exprimit imbre genas Pes malus in niuea ſemꝑ colet᷑ aluta/ Arida nec vinclis crura reſolue tuis, Rara tñ menda facies caret/occule mẽdas Quacß potes viciũ corporis abde tui, DE GESTV cõpoſito in menſa, Carpe cibos digitis/eſt quidã geſtus edendi/ Ora nec immũda tota perunge manu Neue diu præſume dapes/ſed deſine citra Qm cupias/p aulo q́ʒ potes eſſe minus, Priamides Helenen auide ſi ſi pectet edentẽ: Oderit/& dicet ſtulta rapina mea eſt, MVNDICIEI RECEpPTA, Mundiciæ placent /fiſſcent᷑ corpora campo/ Sit bene cũ ueniens& ſmne labe toga, zar la atit, la Linguaq; nec rigeat/ careant rubigine dentes/ Nec vagus in laxa pes tibi pelle natet, Nec male deformet rigidos tonſura capillos/ Sit coma/ſit docta barba reſecta manu Et nihil emineant/& ſint ſine ſordibus vngues/ Inq; caua nullus ſtet tibi nare pilus Nec male odorati ſit triſtis anhelitus oris/ Nec ledat nares virq;ʒ paterq; gregis, DE EODENM, Fartis Q ſępe admonui ne trux caper iretin alas, Quid ſi præcipiã ne fuſcet inertia dentes: Oraq; ſuſcepta mane lauent᷑ aqua, Si niger aut ingens aut nõ erit ordine natus Dens tibi/ ridendo maxima damna feres, CONTRA CALAMISTRATOS, 4 epiſto Sint ꝓcul a nobis iuuenes vt ſœmina cõpti/ Fine coli modico forma virilis amat, artis, Forma viros neglecta decet/ Minoida Theſeus Abſtulit a nulla tempora cõptus acu, Candidus in nauta turpis color/æquoris vnda Debet& a radijs ſyderis eſſe niger. Turpis& agricolæ qui vomere ſemꝑ adunco/ Et grauibus raſtris ſuib Ioue verſat humũ, DIVISIO OPERIS, Pars ſuꝑeſt cœʒpti /pars eſt exhauſta laboris/ Hic teneat noſtras Ancora iacta rates, k artis, — Exitus acta ꝓbat/ careat ſucceſſius opto 4 4 8 1 ee n Wehe-wreahs eeſceet s wdeen——*— Ben——“ 3 8 ö....— 1. 3 4. 2 “... 3 1 l ä— 2—— 2 . 3 8—.**—. 1.— CONSILIVM loco: rei: tempori aptandũ Iudicis officiũ eſt/vt res ita temporarerum Qurere/ cõſiliũ reſq; locuſq; dabũt, 16 Brutus erat ſtulti ſapiens imitator: vt eſſet 1m Tutus ab inſidijs dire ſuperbe tuis, EXITVS RERVM SPECTANDVS, Sed ſcilicet vltima ſemper Expectanda dies homini/dicic; beatus 3 Ante obitũ nemo ſupremaq; fimera debet. Quiſquis ab euentu facta notanda putat. DE INANI LABORB, Quid facis Oenone quid hiarenæ ſemina mãdas? Non ꝓſectures littora bobus aras; CEredita nõ ſemꝑ ſulci cũ ſœnore reddũt: Nec ſemꝑdubias adiuuat aura rates. CONSILIA PERICVLIS CEDVNT, 1 Crede mihi miſeros prudentia ſumma reliqt/ 4 Et ſenſus cũ re cõſiliũq; ſuigit, b INSANVM eſt ſibijpſi obeſſe, Quo feror inſanus/quid apto pectore in hoſtẽ Zath Nittor:& inditio prodor ahipſe meor N on auis aucupibus monſtrat qua parte petar Non docet infeſtos currere cerua canes, AD PROPERAN TEM. Ne ꝓperes oro/ ſpaciũ ꝓ mumere poſco: tena V Quid minus optariꝑ mea vota poteſt: b Et freta mota vides:& debes illatimere Vtllior velis poſt modo ventus erit, t 4 “ t “ “ 1 b..— 3. fafto, Differ: habent paruæ cõmoda magna moræ: Ocia corpus alũt /animus quoq; paſcit illis: 1 Immodicus cõtra carpit vtrũq; labor, — Z.artis, Da requiẽ/ requietus ager bene credita reddit Terraq; cœleſtes arida ſorbet aquas, 4 epiſto Quod caret alterna requie durabile nõ eſt. Hæc reparat vires:feſſaq; membra leuat, af 1de põ Cernis vt in duris(& quid boue firmius) atuis Fortia taurorũ corpora frangat opus, Fortior in fulua nouus eſt luctator harena/ Qm̃ cuiſunt longa brachia feſſa mora, Quæ nunᷓ vacuo ſolita eſt ceſſare nouali Fructibus aſſiduis laſſa/ſeneſcit humus, Occidet ad Circi ſi quis certamina ſemꝑ/ Non intermiſſis curſibus ibit equus, Firmaſtt illa licet/ ſoluet in equore nauis Quæ nunq́; licdis ſicca carebit aquis, Me quoq; debilitat ſeries immenſa laborũ5/ Ante meũ tempus cogit& eſſe ſenem, nim 8 Flumine perpetuo torrens ſolet altius ire: Sed iñ haæxc breuis eſt: illa ꝑennis aqua, 16. epiſ. Sed nimiũ, ꝓꝑas& adluuc tua meſſis in heerba eſt: VIOLENTVNM difficile eſt& non durabile, D CONTRA NIMIVNM FERVOREM. 2 ...é.é.é—ö··—,: ———— K 1—é ———— Et: meliore fide: paulatim extinguit᷑ ignis Qm̃ ſubito/ lente deſine: tutus eris, Optimus ille fuit vindex/ ledentia pectus Vincula qui rupit/ dedoluitq; ſemel, Hic opus eſt armis/ hic o fortiſſime pugna/ Nunc opus eſt celeri ſubdere calcar equo: Vincenda eſt tælo Panteſilæa tuo, Sed cui tm̃ animi eſt/illũ mirabor& ipſe EKt dicam/ monitis nõ eget ille meis, DE 8SOMNO. Eſt ꝓpe Cimmerios longo ſpelũca receſſu Mons cauus/ ignaui domus/& penetralia ſomni Quo nunqꝙ́; radijs oriens mediuſue cadenſue Phœbus adire poteſt/ nebulæ caligine mixtæx/ Exhalant᷑ hũo/ dubie crepuſcula lucis, Non vigil ales ibi criſtati cantibus oris Excitat aurorã /nec voce ſilentia rumpunt/ Sollicitiue canes/ canibuſueq; ſagatior anſer Non fſera non pecudes nõ moti flamine rami/ Hũanæue ſonũ reddũt cõuicia linguæ, Tuta quies habitat/ſaxo tamen exit ab imo Riuus aquæ læthes/ꝑ quẽ cũ murmure labens Inuitat ſomnos crepãtibus vnda lapillis, Ante fores antri fœcũda papauera florent: Innumeræc; hierbæ/ quarũ de lacte ſoporem ſa Nox legtt/8 ſpargit p opacas hnida terras, Ianua/ne verſo ſtridorem cardine reddat Nulſa domo tota/cuſtos in limine nullus, In medio thorus hebeno ſublimis in antro Plumeus vnicolor/ pullo velamine tectus/ Quo cubat ipſe deus/mẽbris langore ſolutis Hunc circa paſſim varias imitantia formas Somnia vana iacent/totidẽ quot meſſis ariſtas Sylua gerit frondes/eiectat littus harenas/ Quo ſimul intrauit /manibuſq; obſtantia virgo Somnia dimouit/veſtis fulgore reluxit Sacra domus/tardaq; deus grauitate iacentes Vix oculos tollens/iterũq; iterũq; relabens/ Summaqʒ ꝑcutiẽs nutanti pectora mento/ Excuſſit tandẽ ſibi ſe/ cubitoq; leuatus/ Quid veniat(cognouit em̃) ſciat/at illa/ Somne quies rerũ placidiſſime ſomne deor Pax animi, quẽ cura fugit/qui corpora duris Feſſa miniſterijs mulces reparaſq; labori: Sto, Cõciliant ſomnos tẽpus/ motuſq; merũq;, OB SEQVIVM AMICOS PARIT, 2 artis Flectit᷑ obſego curuatus ab arbore ramus/ Franges/ſi vires experiare tuas, Obſeq̃o tranant᷑ aquæ nec vincere poſſis Flumina/ſi cõtra ꝗᷓ rapit vnda nates, —=— ⅓ 4 8 4 1 . 3 1“ B m- 8— 8 ööͤͤͤZSͤͤͤſͤſͤſſſ ——— Dum furor in eurſu eſt: currenti cede furori: Difficiles aditus impetus om̃is habet, Stultus ab obliquo qui cũ diſcedere poſſit Pugnat in aduerſas ire natator aquas, Obſequiũ tigreſq; domat tumidoſq; leones Ruſtica paulatim taurus aratra ſubit, Dextera pᷣ̃cipue capit indulgẽtia mentes: Aſpitas odiũ ſæuacʒ bella mouet, Odimus accipitrẽ quia ſemꝑ viuit in armis: Et pauidũ ſolitos in pecus ire lupos, At caret inſidijs hoĩm quia mitis hirũdo eſt/ Quaſq; colat turres Chaonis ales habet, Eſte ꝓcullites/& amaræ prælia linguæ/ Dulcibus eſt verbis mollis alendus amor, ARS CAPTANDlI, Nomine quemq;ʒ ſuo/nulla eſt iactura/ſaluta, Parua leues capiũt animos/ fuit vtile multis Puluinar facili cõpoſuiſſe manu, Profuit/& tenui ventos mouiſſe flabello b Et caua ſub tenerum ſcamna dediſſe pedem, FEMINALAVDEMAMAT, Delectant etiam caſtas preconia formæ/ Virgmibus curæ gratac; forma ſua, Nam cur in Phrygijs Iunonem& Pallada ſyluis Nune quoqʒ iuditiã nõ tenuiſſe pudet PARIS DE SVO iudicio loquit Regna louis cõiunx /virtutem fllia iacdat Ipſe potens dubito fortis an eſſe velim, Dulce Venus riſit/nec te Pari Munera tangant/ Vtraq; ſuſpenſi plena timoris ait, Nos dabimus quod amas/& pulchræ filia Lede Ibit in amplexus pulchrior illa tuos, PVLCHRA pulchrioribus collata vileſcunt, b Confer Amycleis medicatũ vellus Ahenis, z. teme Murice cũ tyrio turpius illud erit, Vtraq; formoſe Paridi potuere videri/ Sed tibi collatam vincis vtranq; Venus, AMICITIA COLENDA, z artis. Sit ꝓcul om̃e nephas/vt ameris amabilis eſto, .reme. Sempꝑ habe Piladen aliquẽ qui curet Oreſten, 4 trilti, Qui duo corporibus/mẽtibus vnus erant Protinus euincti triſtem ducunt᷑ ad aram/ Que ſtabat geminas ante cruenta fores, Nec tñ hũc ſua mors nec mors ſua terruit illum: Alter ab alterius funere mœſtus erat, Ire iubet Pilades charũ periturus Oreſten Hic negat /inq; vicẽ:pugnat vterq; mori, Extitit hoc vnũ quod nõ cõuenerat illis/ Cætera pars concors& ſine lite fuit, AMICE AD AMICVM SCRIBIT. triſti, O mihi chare quidẽ ſemꝑ/ſed tempore duro Cognite: res poſtqᷓ́; ꝓcubuere merr Sdepö. ee e s bes e Ore ſerant grates/ qm̃ nõ poſſumus ipli/ Dij tibi/qui reſerent ſi pia facta vident Hæc mihi ſemꝑ erunt imis infixa medullis/ Perpetuuſc; animæ debitor huius ero, Spũs hic vacuas prius extenuandus in auras Ibit:& in tepido deſeret oſſa rogo/ Qm̃ ſube ant animo meritorũ obliuia noſtro/ Et longa pietas excidat iſta die, Dij iibi ſint faciles/& opis nullius egentem, Fortunam preſtent diſſimilemq; meæ, Vt quanqᷓʒ; longe toto ſimus orbe remoti/ Scire tñ poſſis nos meminiſſe tui, Nominis ante mei venient obliuia nobis/ Pectore qʒ pietas ſit tua pulſa meo/ Et prius hanc animã vacuas reddemus in auras Qm fiat meritigratia vana tui, Dum lumen vitale tenebo/ Seruiet offitio ſpũs iſte tuo, AD AMICVM VT SCRIBAT, 2 tua me raro ſolat epiſtola: peccas/ Remq; piam preſtas/& mihi verba negas, Hocprecor emẽda/qd ſt icorrexeris vnũ Nullus in egregio corpore neuus erit Vtqʒ ſolebamus cõſumere longa loquẽdo T empora/ lermonem deficiente die, 4 4, ,.‧ 6äͤqͤͤ— 3 3 5. ————— 1 ——— —————— ———— 8 3 ee eee e e Ws Sic ſerat ac referat tacitas nune littera voces/ Et ꝑagant linguæ charta manuſqʒ vices, Quod(tibi ne nimiũ videar diffidere) ſitq; Verſibus hoc paucis admonuiſſe ſatis, 4 Accipe/quo ſꝑfini᷑ epiſtola verbo 5 Atqʒ meis diſtent vt tua fata vale. ui c) AD AMICVM ADVERSA, p deſerentem, Turpe erit in miſeris veteri tibi rebus amico/ n 2 b Auxilium mella parte tuliſſe tuum, Turpe referre pedem nec paſſu ſtare tenaci epo Turpe laborantẽ deſeruiſſe ratem, Turpe ſequi caſum/& fortune cedere/ amicum Et: niſi fit felix/eſſe negare ſuum, Exiget at dignas vltrix Rhamnuſia pœnas b Nõ ita vixerũt Strophio /atq; Agamẽnone nati: 1 b Non hæc Egide pirothoiqʒ fides/ Quos prior eſt mirata/ ſequens mirabit᷑ ætas: 1 In quorũ plauſu totatheatra ſonant, 18 SM atriſti, Tu quoq; noſtrarũ quondã fiducia rerum 2 f Qui mihi cõfugiũ qui mihi portus eras/ 47 Tu quoqʒ ſuſcepti curam dimittis amici/ O ffcijq; pium tam cito ponis opus, Sarcinaſum fateor/ quam ſttu tempore duro Depoſiturus eras non lutßeune fuit, 3 ij Turpius eijci᷑; non admittit᷑ hoſpes, Nunquid Achilleos inter ſera prelia fidi Deſeruit leuitas Automedontis equos, AMICITIANM vtilitas cõciliat, Turpe quidẽ dictu/modo ſed ſi vera fatemur, Vulgus amicitias vtilitate ꝓbat, Illud amicitiæ quondã venerabile nomen Proſtat/& in queſtu pro meretrice ſedet, FORTVNAs ſectant᷑ amici, Donec eris fœlix multos nũerabis amicos/ Tempora ſi fuerint nubila/ſolus eris, Aſpicis vt veniant ad candida tecta colũbæ Accipiat nullas ſordida turris aues, Horrea formicæ tendũt ad inania nunq́;: Nullus ad amiſſas ibit amicus opes, Vq; comes radios ꝑ ſolis eũtibus vmbra eſt, Cũ latet hic preſſus nubibus/illa fugit: Mobile ſic ſequit fortunæ lumina vulgus/ Quæ ſimul inducta nubæ tegunt᷑ abit, Diligit᷑ nemo: niſ cui fortuna ſecũda eſt: Quæ ſimul intonuit proxima quæq; fugat, Dum iuuat/& vultu ridet fortuna ſereno Indelibatas cuncta ſequunt᷑ opes, At ſimul intonuit fugiunt nec noſcit vlli Agminibus comitũ qui modo cinctus erat, 8 z. de põ Enego nõ paucis quondã munitus amicis/ Dum flauit velis aura ſecunda meis, Vt fera nimboſo tumuerũt æquora vento: In mecijs lacera naue relinquor aquis, ADVERSITA amicos oſtendit, Theſea Pirithous non tam ſenſiſſet amicũ: Si nõ infernas viuus adiſſet aquas, Vt foret exemplũ veri Phoceus amoris Fecerunt furiæ triſtis Oreſte tuæ, Si nõ Eurialus rutulos cecidiſſet in hoſtes/ 4‧⁸ . u, Hyrtacite Niſſi gloria nulla foret, 5 Scilicet vt fuluũ ſpectat᷑ in ignibus aurũ/ Tempore ſic duro eſt inſpicienda fides, VTILUE HONESTO preponik, Cura ꝗd expediat prior eſt ᷓ; quid ſit honeſtũ Et cũ fortuna ſtatqʒ caditq; fides, b Nec facile inuenies multis in milibus vnũ/ Virtutem preciũ qui putet eſſe ſui, Ipſe decor rectifacti/ſi premia deſint Non mouet/ e gratis pœnitet eſſe ꝓbũ, Nil niſi quod ꝓdeſt charũ eſt: en detrahe menti Spem fructus auidæ/ nemo petendus erit, PpREFESTAT nunc habere qᷓ́ ſcire, Ingeniũ fuerat oli m precioſius auro: At nũc barbaria eſt grandis/ Pdrr nihil. Carmina laudant᷑/ ſed mũera magna petunt᷑/ Dummodo ſit diues barbarus ipſe placet, Aurea nunc vere ſunt ſæcula/ plurimis auro — —* Venit honos/ Ipſe licet venias muſis comitatus Homere/ Si nihil attuleris/ibis Homere foras, In ꝑrecio preciũ nũc eſt/ dat cenſus honores — Cenſus amicitias/pauꝑ vbiqʒ iacet: 8 Curia ꝑauꝑibus clauſa eſt/ dat cenſus honores: Inde grauis iudex/ inde ſeuerus eques, Qui dabit/ ille tibi magno ſit maior Homero Erede mihi /res eſt ingenioſa/dare, Surda ſit oranti tua ianua/ laxa ferenti, MVNERA POTENTIA SVNT, Munera: crede mihi: capiũt hoĩeſq; deoſq;: Placat᷑ donis Iupiter ipſe datis, Quud ſapiens faciet? ſtultus quoqʒ mũere gaudet, Ipſe quoq; accepto munere mitis erit: SENECTVS quondam venerabilis, Magna fuit quondã capitis reuerentia can/ Inq; ſuo precio ruga ſenilis erat, Nec niſi poſt annos patuit tũc curia ſeros Nomen& ætatis mite ſenatus habet/ Verba quis auderet coram ſene digna rubore Dicere? cenſuram longa ſenecta dabat, ———— 3—— —— — G 1 E——— —————— —* 8 ——=— 8 Viribus illa minor /nec habendis vtilis armis/ Cõſilio patriæ ſæpe ſerebat opem, Iura dabat populo ſenior: finitaq; certis Legibus eſtætas vnde petat honos, Et medius iuuenũ nõ indignãtibus ipſis, Ibat:& anterior ſi comes vnus erat Martis opus iuuenes animoſaq; bella gerebant: Et ꝓ dijs aderant in ſtatione ſuis, VETERA PROBANTVR, zartts Qui ꝓperãt noua muſta bibãt:mihi fundat aui tũ Cõſulibus priſcis cõdita teſta merũ, Nec platanus/niſi ſera/poteſt obſiſtere vento/ Et ledũt nudos prata nouella pedes, Adde ꝙ eſt ſenibus rerum prudentia maior/ Solus& artifices qui facit/vſus adeſt, b DE TVRPIBVsS, .. 4 Turpe pecus muiilã: turpis ſine gramine cammpis⸗ Parüi Et ſine fronde frutex/& ſine crine caput: Turpe ſenex miles/ turpe ſenilis amor, tz meth Turpis equus/niſi colla iuhæ flauentia velent, Pluma tegit volucres /ouibus ſua lana decorieſt/ Barba viros hirtæq; decent in corpore ſetæ. DIRE IMPRECATIONES, * b Pax erit læc nobis/ donec mihi vica manebit: d. 1 Pa⸗ Cum pecore infirmo quæ ſolet eſſe lups. — Terra tibi fruges/amnis tibi deneget vndas/ Deneget afflatus ventus& aura ſuos, Nec tibi ſol clarus/nec ſit tibi lucida Phœbe/ Deſtituant oculos ſydera clara tuos, Nec ſe Vulcanus/nec ſe tibi præbeat aer Nec tii det tellus nec tibi pontus iter, Dij tihi dent nulloſqʒ lares/inopẽqʒ ſenectã Et longas hyemes ꝑpetuãq; ſitim, b Exul/inops erres/alienaq; limina luſtres/ Exiguũq; petas ore tremente cibum, Nec corpus querulo nec mens vacet ægra dolore/ Noxqʒ die grauior ſit tibi/ nocte dies, Siſq; miſer ſemꝑ/ nec ſis miſerabilis vlli Gaudeat aduerſis fœmina virq; tuis/ Accedat lachrymis odiũ/dignuſq; puteris Qui mala cũ tuleris plurima plura feras, Sitqʒ/quod eſt rarũ/ſolito deſecta fauore: Fortunæ ſacies inuidioſa tuæ Cauſaq; nõ deſit/deſit tibi copia mortis/ Optatam fugiat vita coacta necem Luctatuſq; diu cruciatos ſpiritus artus —— 1+ — 1. 1 “. ¹ — — ¹ 8 3 4. 1 ½ 1 4 1 3 3 Deſerat/& longa torqueat ante mora, Carnificiſq; manu populo plaudéte traheris: Infixuſq; tuis oſſihus vncus erit/ Ere Perilleo veros imitere iuuencos/ Ad formam tauri cõueniente ſono, Vtqʒ Milo/ robur diducere fiſſile tentes Nec poſſis captas inde referre manus: In loca ab Eliſijs diuerſa fugabere campis: Quaſq; tenet ſedes noxia turbacoles, Quiſq; gerũt hũeris ꝑituras Belides vndas Exulis Aegipti turba cruẽta nurus, Poma pater Pelopis præſentia querit/& idem Sempꝑ eget: liquidis ſemꝑ abundat aquis/ Iugeribuſq; nouẽ qui ſummus diſtat ab imo/ NViſceraq; aſſidue debita prebet aut, Hic tibiple furijs ſcindet latus vna flagello: Vt ſteleris numeros cõſiteare tui, Altera tartareis ſectos dabit anguibus artus Tertia fumätesi incoquet igne genas/ Noxia mille modis lacerabi᷑ vmbra: tuaſc; Aeacus in pœnas ingenioſus erit, 8 SVMMA LAVS& ſumma accuſatio, 6. met, Candidior folio niuei Galathea liguſtri/ Floridior prato/longa ꝓcerior aluo Splendidior vitro /tenero laſciuior hedo/ Leuior aſſiduo detritis æquore cõchis/ Solibus hybernis æſtiua gratior vmbra/ Nobilior pomis/ platano cõſpectior alta Lucidior glacie: matura dulcior vua: ——— “-—. v ͤſſ— 5 . Mollior& cigni plumis& lacte coacto: Et ſi non fugias riguo formoſior horto Sæuior indomitis eadẽ Galathæa uuencis Durior annoſa quercu/ fallacior vndis/ Lentior& ſalicis virgis/& vitibus albis/ His immobilior ſcopulis: violẽtior amne/ Laudato pauone ſupbior acrior igni Aſperior tribulis/ fœta truculẽtior vrſa Surdior æquoribus/calcata immitior hydra: Et( quod precipue ſi poſſem demere vellem) Non tm̃ ceruo claris latratibus acto/ Verũetiã ventis volucriq; fugatior aura, DE FORTVNA, Paſſibus ambiguis fortuna volubilis errat/ Et manet in nullo certa tenaxq; loco, Sed modo læta manet/ vultus modo ſumit acerbos/ Et tm̃ cõſtans in leuitate ſiia eſt, Haæc dea nõ ſtabili qᷓ; ſit leuis orbe fatet᷑/ Quod ſummũ dubio ſub pede ſemꝑ habet, Nempe dat& quodcũq; libet fortuna rapitq;: Irus& eſt ſubito qui modo Crœſus erat, Omia ſunt hominũ tenui pendentia filo/ Et ſubito caſu que valuere ruunt. Diuitis audita eſt cui non opulentia Crœeſi/ Nempe tamen vitam captus ab hoſte tulit. Ille Syracuſia modo formidatus in vrbe⸗ Vix humili duram reppulit arte famem, Quid fuerat Magno maius? tamẽ ille rogauit Summiſſa fugiens voce clientis opem, Cuiq; viro totus terrarũ paruit orbis/ Indignus effectus om̃ibus ipſe magis, Ille Iugurtino clarus Cymbroq; triumpho/ Quo victrix toties cõſule Roma fuit, In cæno Marius iacuit cannaq; paluſtri Pertulit/& tanto multa pudenda viro, Ludit in hũanis diuina potentia rebus/ Et certam pñs vix habet hora fidem, Tu quoqʒ fac timeas/& quæ tibi læta vident᷑/ Dũ loqueris fieri triſtia poſſe puta, MVLTA preter opinionẽ nobis eueniũt, 1 Triſti. In caput alta ſuũ labent᷑ ab æquore retro Flumina/cõuerſis ſolqʒ recurret equis, Terra feret ſtellas cœlum ſcindet᷑ aratro Vnda dabit flammas/& dabit ignis aquas, Omnia naturæ præpoſtera legibus ibunt/ Parſq;ʒ ſuũ mundi nulla tenebit iter, Omnia iam fient/ fieri quæ poſſe negabam/ Et nihil eſt de quo non ſit habenda fides, Hec ego vaticinor/ quia ſum deceptus ab illo/ Laturum miſero quem mihi rebar opem, NEFEMO SINE DOLORE& moleſtia Qui puteal Ianũq; timet celereſqʒ; kalendas/ Torqueat hunc æris mutua ſumma ſui, Cui durus pater eſt(vt voto cætera cedant) Huic pater ante oculos durus habẽdus erit, Hic male dotata pauꝑ cũ cõiuge viuit/ Vxorem fato credat obeſſè ſuo, Nec iuga taurus amat/que tñ odit habet, Eſt tibi rure bono generoſæ fertilis vuæ Vinea/ne naſcens vſta ſit vuatime, Ille habet in reditu nauem mare ſemꝑ iniquũ Cogitet/& damno littora ſæuaſuo, Filius hũc miles/ hũc filia nubilis angat/ Et quis nõ cauſas mille doloris habet? CVRE EDACES& caniferæ, Eſtur vt occulta viciata putredine nauis/ Aequoreos ſcopulos Vt cauat vnda ſalis, Rodit᷑ vt ſcabra poſitũ rubigine ferrũ: Conditus vt tineæ carpit᷑ ore liber, Sic mea ꝑpetuos curarũ pectora morſus Fine quibus nullo cõficiant habent, Iam mihi deterior canis aſꝑgit᷑ ætas/ — he eebais Seeeeioreehts te-een 4— 1 4. 1n 8—— e ahssnuvinieue e e eeeae wenrsre e etn, 36 eeeeweewereeen ——— “—* Iamq; meos vultu's ruga ſenilis arat, lam figor/& quaſſo languent in corpore vires/ Nec iuueni luſus qui placuere iuuant, Nee me: ſi ſubito videas/cognoſcere poſſis/ Aetatis facta eſt tanta ruina meææ, Cõfiteor facere hoc annos/ſed& altera cauſa eſt Anxietas animi /cõtinuuſq; labor, MISERVM LETA MANENT. aa: Sed ſolet interdũ ſieri placabile numen/ zerſi Nube ſolet pulſa candidus ire dies, Nil adeo fortuna grauis miſerabile fecit/ Vt muniant nulla gaudia parte malum, Nulla dies adeo eſt auſtralibus hũida nimbis/ Nõ intermiſſis vt fluat imber aquis Nee ſterilis locus vllus ita eſt/vt nõ ſit in illo Mixta fere duris vtilis herba rubis, Crede mihi/miſeris cœleſtia numina parcũt: depö. Nec ſemꝑ læſos& ſine fine premũt, Deſine luctari/ referant tua carbaſa venii/ t. reme Quaq; vocant fluctus hac tibi nauis eat, Flebile principiũ melior fortuna ſequuta eſt, meti SEPE INSPERATA caſu euenimt, 1 artis, Caſus vbiqʒ valet/ ſempꝑ tibi pendeat hamus/ Quo minime credis gurgite piſcis erit. Sæpe canes fruſtra nemoroſts montibus errant: Inq; plagas nullo ceruus agente venit, DECONSOLATIONE Neq; enim fortuna querenda 4. de põ eseghifehee ee eseds 33ees n, ꝑcpcp ——— — n, 1* ... Sola tua eſt: ſimiles aliorum reſpice caſuis/ Mitius iſta feres/ vtinamq; exẽpla dolentem Non meate poſſent releuare /ſed& mea poſſunt, Detineo ſtudijs animũ /falloq; dolores: Experior curis& dare verba meis, STVDIO CVM ERVMNIS non conuenit, Scribis vt oblectem ſtudio lachrymabile tempus, Ne pereant turpi pectora noſtra ſitu, Difficile eſt quod amice mones lquia carmina lætum Sunt opus/& pacem mentis habere volunt, Carmina pꝓueniũt animo deducta ſereno, Carmina ſeceſſium ſcribẽtis& ocia quærũt, Noſtraꝑ aduerſas agit᷑ fortuna ꝓcellas/ Sorte nec vlla mea triſtior eſſe poteſt, Exigis vt Priamus natorũ funere plaudat/ Et Niobe feſtos ducat vt orba choros, STVDIVM MEDICINA MALORVM, Quot frutices ſyluæ/ quot flauas Tybris harenas/ Mollia quot Martis gramina campus habet/ Littora quot cõchas quot amena roſaria flores/ Quotue ſoporiferũ grana papauer habet Tot mala ꝑtulimus/quorũ medicina quieſq; Nulla niſi in ſtudio eſt/ Pieridumq; mora, Carnilici fortuna poteſt mea flenda videri, Frini Sylua feras quot alit/ quot piſcibus vnda natat/ Et tenerum pennis aera pulſat auis/ Tot premor aduerſis/qux ſi cõprendere coner Icariæ numerũ dicere cogar aquæ, 3.trilti, En ego cũ patria careã vobiſq; domoq;: 4 2 25 b Ingenio tñ ipſe meo comitorq; fruorq;: Raptaq; ſint adimi quæ potuere mihi/ Cæſar in hoc potuit iuris habere nihil, PATRIA CHARA EST, J. faſtoꝶ O m̃e ſolũ forti patria eſt/vt piſcibus æquor/ Et volucri vacuo quicquid in orbe patet. I. de põ. Neſcio qua natale ſolũ dulcedine cũctos Ducit/& immemores non ſinit eſſe ſuii, Cũ bene ſint clauſæ cauea Pandione natæ/ Nitit᷑ in ſyluas quæq; redire ſuas, Aſſuetos tauri ſaltus/ aſſueta leones/ Nec feritas illos impedit/antra petunt/ DE S8PE, 3. artis Promittas facito/ quid em̃ ꝓmittere lædit: Pollicitis diues quilibet eſſe poteſt, Spes tenet/ in tempus ſemeleſt ſi credita longũã/ Illa quidẽ fallax ſed tñ apta dea eſt, Et qd nõ dederis ſemꝑ videare daturus: Sie dominũ ſterilis ſæpe fefellit ager, Sic nec ꝑdiderit nõ ceſſat petaerelſo 1 fra Et reuocat cupidas alea blanda manus, Falli᷑ augurio ſpes bona ſæpe ſuo, Saucius euitat pugnam gladiator& idem: Immemor antiqui vulneris arma capit, Hec dea/cũ fugerent ſceleratas numina terras/ In dijs inuiſa/ſola remanſit humo, Haæc ſacit vt videat quom terras vndiqʒ nullas, Naufragus in medijs brachia iactet aquis/ Hc ſacit vt viuat foſſor quoq; cõpede vinctus: Liberaq; a ferro crura futura putet, Sqæpe aliquẽ ſollers medicorũ cura reliquit: Nec ſpes huic vena deſiciente cadit, Carcere dicunt᷑ clauſi ſperare ſalutem/ Atq; aliꝗs pendẽs in cruce vota facit, Hæc dea qua multos laqueo ſua colla ligãtes/ Nõ eſt ꝓpoſita paſſa perire nece, Quãuis eſt igit᷑ meritis indebita noſtris/ Magna tñ ſpes eſt in bonitate dei, NMETVS QVID POSSIT, Da veniã quæſo nimioq; ignoſce timori/ Tranquillas etiam naufragus horret aquas, Sepe canem viſum longe fugit agna/lupũq; Credit:& ipſa ſuam neſcia vitat opem, Mẽbra reformidãt mollẽ quoqʒ ſaucia tactũ/ Vanaq; ſollicitis incitat vmbra metũ, ———— 2 —————— ö 2“. “ ¹ 1 * 1 Accipitrem metuens Pennis trepidatibus ales/ Audet ad hf̃anos feſſa venire ſinus, b LESVS TIMET 8IB J. Quiſemel eſt læſus fallaci piſcis ab hamo/ 2. de põ.. Om̃ibus vnca cibis æra ſubeſſe putat, eriſg Terret᷑ minimo penna ſtridore columba/ triſti, 3 b Vnguibus accipiter ſaucia facda tuis, Nõ ꝓcul a ſtabulis audet diſce dere: ſi qua/ Excuſſa eſt auidi dentibus agna lupi, Vitaret cœlũ Phæton ſi viueret/& quos Optauit ſtulte tangere nollet equus, . DEVI TEMPORIsS, 4 trilti Tempore ruricolæ patiens fit taurus aratri/ Prebet& incuruo colla premenda iugo, Tẽpore paret equus lentis animoſis habenis. Et placido duros accipit ore lupos, Tempore ſæuorũ cõpeſcit᷑ ira leonũ: Nec feritas animo: que fuit ante manet, Quæq; ſui iuſſis obtẽperat Inda magiſtri Belua/ ſeruitiũ tempore victa ſubit, Tempus vt extẽſis tumeat facit vua racemis Vtq merũ capiãt grana qd intus habent, Tempus& in cauas ſemen, pducit ariſtas/ Et ne ſint triſti poma ſapore facit. Hoc dentem tenuat terram minuentis aratri/ nj — Sthtees e9 See hede eeeen— 66ͤͤͤ——— — 4 .„. 5 Hoc rigidos ſlices hoc adamanta terit, Hoc etiã ſæuas paulatim mitigat iras⸗/ b Hoc minuit luctus/ moeſtaq; corda leuat, Cũcta poteſt igit᷑ tacito pede lapſa vetuſtas, Tẽpore difficiles veniũt ad aratra iuuenci/ Tempore lenta pati frena docent᷑ equi, Ferreus aſſiduo cõſumit᷑ anulus vſu/ Interit aſſidua vomer aduncus humo, Quid magis eſt durũ ſaxo/ꝗd mollius vnda? Dura tñ molli ſaxa cauant᷑ aqua, Sed tñ& tauri ceruix onerat᷑ aratro/ Frenaq; magnanimi dente terunt᷑ equi, Nam mora dat vires/teneras mora ꝑcoquit vuas/ Et validas ſegetes quod fuit herba facit, Gratiaq; offlcio quod mora tardat abeſt. OMNIA TEMPVS ABOLET, Clara fuit Sparte/ magne viguere Mycenæ/ Nec nõ& Cecropis nec nõ Amphionis arces/ Vile ſolũ Sparte eſt/ altæ cecidere Mycenæ: Oedipodioniæ quid ſunt niſi nomina Thebæ/ Quid Pandioniæ reſtant niſi nomine Athenæ/ Cũcta fluũt omniſq; vagans format᷑ imago Ipſa quoq; aſſiduo labunt᷑ tempora motu, Nõ ſecus ac flumẽ/ neq; em̃ cõſiſtere flumẽ Nec leuis hora põt/ ſed vt vnda impellit᷑ vnda, Vrget᷑q; eadẽ veniens:vrgetq; priorem Tẽpora ſic fugiũt /pariter pariterq; ſequunt᷑ Et noua ſunt ſꝑ/nam quod fuit ante relictũ eſt, Fitq; quod haud fuerat /momẽtaq; cũcta nouant᷑ Cernis& emenſas in lucem tendere noctes/ Et iubar hoc nitidũ nigre ſuccedere nocti/ Nec color eſt idem cœli cũ laſſa quiete, Cũcta iacent media/cũq; albo luciſer exit, Clarus equo/ rurſuſq; alius cũ præuia lucis: Tradendũ Phœebo Pallantias inficit orbem/ Nil equidẽ durare diu ſub imagine eadem Crediderim/ ſic ad ferrũ veniſtis ab auro Sæcula/ſic toties verſa eſt fortuma locorũ, Vidi ego/qd fuerat quondã ſolidiſſima tellus: Eſſe fretũ /vidi factas ex æquore terras/ Et ꝓcul a pelago cõchæ iacuere marinæ/ Deſinet ante dies& in alto Phœbus anhelos Aequore tinget equos qᷓ; cõſequar om̃ia dictis In ſpecies tranſlata nouas/ſic om̃ia verti Cernimus: atq; alias aſſumere robora gẽtes/ Cõcidere has/ſic magna fuit cenſuq; viriſqʒ Perqʒ decẽ potuit tm̃ dare ſanguinis annos/ Nũc hũilis veteres tmmodo Troia ruinas: Et ꝓ diuitijs tumulos oſtendit auorũ, TEMPVS EST OBSERVANDVNM 3 .. —,. —* ö“—————— 5——.————*— —— *—— 4 — 3—— ——. Sne aree ee We ee, hen eee eeseet eeses e bee “ ““ 3 5 — Non ſemgꝑ credẽda Ceres fallacibus agris/ Nec ſemꝑ dubie cõcaua puppis aquæ, Non ſempꝑ ſacras reddũt oracula ſortes/ Ipſaq; non om̃i tẽpore fana patent. Tẽporibꝰ medicina valet:data tẽpore ꝓſunt: Et data nõ apto tempore vina nocent, Quinetiã accendas vitia/ irriteſq; vetando: Tõẽporibus ſi nõ aggrediare ſuis, Aut noua ſi poſſis ſedare incẽdia tentes/ Aut vbiqꝑ vires ꝓcubuere ſuas, Quis matrẽ niſt mẽtis inops in funere nati Flere vetat? nõ hoc illa monenda loco eſt, Cũ dederit lachrymas animũq; expleuerit ægrũ: Ille dolor verbis emoderandus erit, MaALIS TEMPESTIVITER OCCVRRENDVM, Principijs obſta: ſero medicina parat᷑/ Cum mala ꝑ longas cõualuere moras, Opprime dũ noua ſunt ſubita mala ſemina morbi/ Et tuus incipiens ire reſiſtat equus, Sed ꝓpera nec te venturas differ in horas/ Quinõ eſthodie/ cras minus aptus erit, Optima vindictæ proxima quæeq; dies, Vidi ego quod primũ fuerat ſanabile vulnus: Dilatum longæ damna tuliſſe moræ, aal ſo Ge l* aies 1 9 F 8 x. artis, ene uff Interea tacitæ ſerpunt in viſcera flammæ: Et mala radices altius arbor agit, Cũ mora nõ tuta eſt:totis incũbere remis Vtile:& admiſſo ſubdere calcar equo, Non auis vtiliter viſcatis effugit alis/ Non bene delapſis caſſibus exit aꝑ, PRINCIPIVM DEBILIVS EST. a. artis, Quem taurũ metuis vitulũ mulcere dolebas/ Sub qua nũc recubas arbore virga fuit, Lartis, Naſcit᷑ exiguus ſed opes acquirit eundo/ Quaq;ʒ venit multas accipit amnis aquas, ereme, Quæ prebet latas arbor ſpaciãtibus vmbras/ Quo poſtta eſt primũ tẽpore virga fuit, Tũc poterat manibus ſummatellure reſelli: Nunc ſtat in immenſum viribus aucta ſuis, PRINCIPIVM DIFFICILE, Sed tñ eſt artis triſtiſſima ianua noſtræ/ nle. E labor eſt vnus tempora prima pati, Aſpicis vt prenſos vrant iuga prima iuuencos: Vt noua velocem cingula lædat equũ, LOCI OPPORTVNITAS„pectanda, „ Bec bene venator ceruis vbi retia tendat/ Scit bene qua frendens valle moret᷑ aper, Aucupibus noti frutices/qui ſuſtinet hamos Nouit quæ multo piſce natertuacpix, haris VARIA VARIIS ACCOMMODA, Nõ tellus eadẽ parit om̃ia /vitibus illa Cõuenit/hæc oleis/hic bene farra virent; Hic iaculo piſces/ illic capiunt᷑ ab hamis Hos caua cõtento retia fune trahũt, Pectoribus mores tot ſunt quot in orbe figuræ: Qui ſapit/innũeris motibus aptus erit, Vtq; leuis Protheus modo ſe tenuabat in vndas/ Nũc leo/nũc arbor/ nũc erat hircus: aper/ VARII MORBI VARIA PE⸗ TVNT REMEDIA, Et qm̃ variant animi/ variabimus artes/ Mille mali ſpecies/mille ſaluttis erunt, Corpora vix ferro quædã ſanant᷑ acuto: Auxiliũ multis ſuccus& herba fuit, IDEM ET OBESSE& pdeſſè poteſt, Ad mea decepti iuuenes præcepta venite/ Vna manus vobis vulruus opemq; feret, Vulnus Achillæo que quondã fecerat hoſti/ Vulneris auxiliũ Pelias haſta tulit, Nil ꝓdeſt quod nõ lædere poſſit idem, Igne quid vtilius ſi quis tamen vrere tecta Apparat/audaces inſtruit igne manus, Eripit interdũ modo dat medicina ſalutem/ Queq; iuuet monſtrat quæq; ſit herba nocens, Et latro& cautus precingit᷑ enſe viator Ille ſed inſidias/lnic ſibi portat opem, Diſcit᷑ innocuas vt agat facundia cauſas/ Protegit hæc ſontes immeritoſq; premit, Sic igit᷑ carmen recta ſi mente legat/ Cõſtabit nulli poſſe nocere meum, Omnia ꝑuerſas poſſunt corrũꝑe mẽtes/ Stant tamẽ illa ſilis omnia tuta locis, DE IMMEDICABILIBVS. depõ. Nõ eſt in medico ſemꝑ releuet᷑ vt eger/ Interdũ docta plus valet arte malum, Afferat ipſe licet ſacras Epidaurius herbas/ Sanabit nulta vulnera cordis ope, Tollere nodoſam neſcit medicina podagram/ Nec formidatis auxiliat᷑ aquis, 4 Cura quoq; interdũ nulla medicabilis arte/ ari Aut ſi ſit/ longa eſt attenuanda mora/ dn e 4 pö. Curando quedã fieri maiora videmus Vulnera: que melius non tetigiſſe fuit, AMOR IMMEDICABILIS, hen b 4 Verba Appollinis, d 4 Inuentũ medicina meũ eſt/ opifexq; ꝑ orbẽ 1 ADicor/& herbarũ /ſilbiecta potentia nobis, Heimihi ꝙ nullis amor eſt medicabilis herbis, Nec domino ꝓſunt que ꝓſunt omabin attes, DE ORIGINE RERVNM,. Prima fuit rerũ cõfuſa ſine ordine moles/ Vnaq; erat facies ſydera/terra/fretũ, Mox cœlũ impoſitũ eſt terris: humus æquore; cincta Inq; ſuas partes ceſſit inane cahos, Quippe vbitẽperiẽ ſumpſere hũorq; calorq;ʒ/ Cõcipiũt/& ab is oriunt᷑ cũcta duobus, Cũ ſic ignis aquæ pugnax:vapor hũidus omes Res creat/& diſcors cõcordia ſœtibus apta eſt) Sylua feras/aer volucres accepit habendas/ In liquida piſces delituiſtis aqua, Sanctius his animal mentiſq; capacius altæ Deerat a dhuc:& qd dominari in cætera poſſet Natus hõ eſt, nanq; hũc diuino ſemine ſecit/ Ille opiſex rerũ mũdi melioris origo/ Finxit in effigiẽ moderantũ cũcta deorũ/ Pronaq; cũ ſpectent animãti a cætera terrã/ Os homini ſublime dedit:cœloſq; tueri Iaſſit/& erectos ad ſydera tollere vultus, Tum genus humanũ ſolis errabat in agris: Idq; meræ vires& ruge corpus erat, Sylua domus fuerat/ cibus herba/cubilia frondes/ Iamq;ʒ diu nulli agnitus alter erat, b TEMPORIS CVRRICVLA numerat, Quid: nõ in ſpecies ſecedere quattuor annum Aſpicis ætatis pagentẽ imitamina noftraæ/ Namtener& lactens pueriqʒ ſimillimus æuo Vere nouo eſt: tũc herba virens& roboris exxs Turget/& inſolida eſt& ſpe delectat agreſtes/ Omia tũ florẽt:florũq;ʒ coloribus almus Ludit ager: neq; adhuc virtus in frondibus vlla eſt, Tranſit in eſtatẽ poſt ver robuſtior annus Fitq; valens iuuenis/ neq; em̃ robuſtior ætas Vlla/ nec vberior/ nec quæ magis ardeat vlla eſt, Excipit autumnus poſito feruore iuuẽtus Maturus mitiſq; inter iuuenẽqʒ ſenemq; Tẽperie medius/ſparſus quoq; tẽpora canis, Inde ſenilis hyems tremulo venit horrida paſſu/ Aut ſpoliata ſuios/aut quos habet alba capillos, Noſtra quoq; ipſorũ ſemꝑ requieq; ſine vlla Corpora vertunt᷑/ nec qd fuimuſq; ſumuſue Cras erimus/fuit illa dies qua ſemina tantũ Speſq; hominũ primo matriſq; habitauimus aluo: Artifices natura manus admouit/& angi Corpora viſceribus diſtente cõdita matris Noluit/eqʒ domo vacuas emiſit in auras, Editus in lucem iacuit ſine viribus infans/ Mox quadrupes rituqʒ tulit ſua membra ferarũ: Paulatimq; tremẽs/ð& nondũ poplite firmo Cõſtitit: adiutiſq;ʒ aliquo conamſme neruis, nj Inde valens veloxq; furit/ ſpaciũq; iuuentæ Tranſit/& emeritis medij quoq; tꝑis annis Labit᷑ occiduæ pariter decliuæ ſenectæ, Subruit hæc æui demoliẽ̃q; prioris/ Robora/lletqʒ Milon ſenior cum ſpectat inanes Illos qui fuerant ſolidarũ morte ferarũ/ ö„ Herculeis ſimiles/fluidos pendere lacertos, Flet quoqʒ vt in ſpeculo rugas cõſpexit aniles Tyndaris/& ſecũ cur ſit bis rapta requirit Tempus edax rerũ tuq; inuidioſa vetuſtas Om̃ia deſtruitis/viciataq; dentibus æui Paulatim lenta cõſumitis omnia morte, DEVBREB. Om̃ia tunc florent/tũc formoſiſſimus annus/ Et noua de grauido palmite gẽma tumet, Et modo formatis operit᷑ frondibus arbor/ Prodit& in ſummũ ſeminis herba ſolum, Et tepidũ volucres cõcentibus aera mulcent/ 1 o Ludit& in pratis luxuriatqʒ pecus, Tune blandi ſoles ignotaq; ꝓdit hirũdo: Et luteum celſa ſub trabe figit opus. AVTVMNVS MORBORVM PARENS, Sæpe ſub autumno cum formoſiſſimus annis/ 4 Plenaq; purpureo ſubrubet vua mero/ ** 3 5.— — 8 1 3. 4 4 . 3 8 5* 4 4 † 1 ee 2n Quum modo frigoribus pᷣmimur modo ſoluimur ęſtu: Aere nõ certo corpora langor habet, DEVI BOREE IN REGIONIBVS SEPTENTRIONALIBVS, nde 45 3. Triſti Tantaq; cõmoti vis eſt Aquilonis/vt altas 1 1 Equet humo terras/tectaq; rapta ferat/ nha ec Pellibus hirſutis arcet /mala frigora vulgus Oraq;ʒ de toto corpore ſola patent, Sæpe ſonant moti glacie pendente capilli/ Et nitet inducto candida barba gelu, Nudaq; cõſiſtũt formã ſeruantia teſtæ Vina/nec hauſta meri ſed data fruſta bibunt, PYITHAGORICA PARSIMONIA, . meta Parcite mortales dapibus temerare nefandis Corpora/ſunt fruges/ſint deducentia ramos Pondere poma ſuo/ tumidæq; in vitibus vuæ: Sunt herbæ dulces/ſunt quæ miteſcere flammis Molliriq; queant: nec vobis lacteus humor Eripit᷑/ nec mella thymi redolentia florem/ Prodiga diuitias alimentaqʒ mitia tellus Suggerit/atq; æpulas ſine cede& ſanguine prebet, Heu quantũ ſcelus eſt /in viſcere viſcera condi Cõgeſtoq; auidũ pingueſcere corpore corpus: Alteriuſqʒ animantem animantis viuere lœto Scilicet in tantis opibus/quas optima matrũ — “. ö 14 8 Terra creat/nil te niſt triſtia mandere ſeuo Vulnera dente iuuat rituſq;ʒ referre Cyclopũ Longius inde nephas abijt/& prima putat᷑ Hoſtia ſus meruiſſe mori ꝙ ſemina pando, Eruerit roſtro ſpemq; interceꝑit anni/ Vitæ caꝑ morſa Bachi mactatus ad aras Dicit᷑ vltoris/nocuit ſua culpa duobus, Quid meruiſtis oues? placidũ pecus inq; tuendos Natũ hoĩes/pleno quæ fertis in vbere nectar, Mollia que nobis veſtras velamina lanas Prebetis/vitaq; magis qᷓ; morte iuuatis, Quid meruere boues/ animal ſine fraude doloq; Innocuũ /ſimplex natum tolerare labores/ QVATTVOR ELEMENTA, Quattuor æternus genitalia corpora mũdus Cõtinet:ex illis duo ſunt oneroſa/ſuoq; Ponqdere/ in inferius tellus atq; vnda ferunt᷑, Et totidem grauitate carent /nulloq; premẽte Alta petũt /aer atq; aere purior ignis. GʒOMODO FOELICES EVADAMVsS, b Fœlices animæ quibus hæc cognoſcere primũ: Inq; domos ſuperũ ſcandere cura fuit, Credibile eſt illos pariter vicijſq; iociſq;/ Altius humanis exeruiſſe caput, Non Venus& vinſũi ſiblimia peciora fregit. Officiumq;ʒ fori militia q; labor, Nõ leuis ambixio ꝑfuſaq; gloria fuco/ Magnarũue fames ſollicitauit opum. Admouere oculis diſtantia ſydera noſtris/ Aetheraq; ingenio ſuppoſuere ſuo, 2 de põ Sie petit cœlũ nõ vt ferat Oſſan Olympus: Summaq; Pæliacus ſydera tangat apex, QNISINT FOELICES, Fœlices illi qui non ſimulachra, ſed ipſos Quiq; deum coram corpora vera vident, INFERORVM DE⸗ SCRIPTIO—. meth. Eſt via decliuis/funeſta: nubila taxo/ Ducit ad infernas: ꝑ multa ſilentia ſedes/ Styx nebulas exhalat iners/vmbræc; recentes DPeſcendũt illac/ſimulachraq; functa ſepulchris, Pallor hiemſq; tenent late loca ſenta/nouiq; Qua ſit iter: manes ſtygiã qd ducat ad vrbẽ/ Ignorant vbi ſit nigri ſera regia ditis, Vrbs habet /vtq; fretũ de tota flumina terra Sic omes animas lacus accipit ille/nec vlli Exiguus populo eſt/ turbamue accedere ſentit/ Frrant exangues ſine corpore /& oſſibus vmbræ: Parſqʒ forũ celebrant /pars imi tecta tyranni/ Pars aliquas artes antiquæ imitamina vitæ Exercent/ aliam partẽ ſua pœna coercet/ Viſcera prebebat Tityus lanianda/ nouẽc; Iugeribus diſtractus erat/tibi Tantale nulle Deprendunt᷑ aquæ/ queq; imminet effigit arbor/ Aut petis aut vrges ruiturũ Siſyphe ſaxũ/ Voluit᷑ Ixion/& ſe ſequit᷑q; fugitq;: Moliriq; ſuis Ilœtũ patruelibus auſe Aſſidue repetũt quas ꝑdũt Belides vndas, DE MORTE, Scilicet om̃e ſacrũ mors importuna ꝓphanat/ Om̃ibus obſcuras inijcit illa manus, Fata monent ões/oĩs expectat auarus Portitor/& turbæ vix ſatis vna ratis, Tẽdimus huc oẽs/ metã ꝓperamus ad vnã/ Om̃ia ſub leges mors vocat atra ſuas, Aſpice Meoniden a quo ceu fonte penri/ Vatũ Pierijs ora rigant᷑ aquis, Hũc quoqʒ ſumma dies nigro ſubmerſit auerno/ Effugiũt auidos carmina ſola rogos, ORATIO AD DEIPARAM VIR- GINEM MARIAM. Salue virginei flos intemerate pudoris, O virgo miſerere mei/milerere meorum, Effice me meriiis tempus in omne tuum, 8—— ,— 1 õõ⁹. — CONCLVSIO, „ reme Hoc opus exegi/ feſſæ date ſerta carinæ: Cotigimus portũ /quo mihi curſus erat, Iamq; opus exegi qd nec Iouis ira/nec ignis/ Nec poterit ferrũ /nec edax abolere vetuſtas/ Cũ volet illa dies/quæ nil niſi corporis huius Ius habet /incerti ſi pacium mihi finiat æui Parte tamẽ meliore mei ſuꝑ alta pennis Aſtra ferar/ nomẽq; erit indelebile noſtrũ/ Quaq; patet domitis romana potẽtia terris: Ore legar populi: ꝑq; omia ſæcula fama (Si ꝗd habent veri vatũ præſagia) viuam, ſ.meta Einis adeſt oꝑis:palmã date grata iuuentus Sertaqʒ adornatæ myrtea ferte comæ, Impreſſum Lipt⁊k ꝑ Valentinũ Schuman, Anno Saluatoris noſtri, I.. IG.