PI
ON ORNATtsSid0 VIRI D. MAR
tini Emanni Gelhuſienſis, Iuniorum Comi- tum ab Eiſenberg Secretarij,& caſtiſsime uir- ginis Marthæ Vu eiſſenbachiæ,integerrimi uiri Heinrici Vueiſſenbachij ciuis& Sena toris Hammelburgenſis sfilie cùm celebrarent nuptias ¹s Se ptembris, Anno 1564
AVvT ORBE D. Vnendelino ab Helbach Mulbergenſi, padlore Echardshuſiæ&c.
——

—
Ad Martinum Emannum Epi- gramma.
Nomen habes thalami Martine diſerte iugalis, At ſocia thalami non ſine clade cares. b Sed modoò ſtella tibi Francorum lucer in oris, Illa tuos luctus unde rependat habet. Artqʒ ſatisfaciet(bene quod cœleſtia uertant Numina) tum uotis nominibusq; tuis. Namq; tuas radijs fulgentibus aſpicit ædes, Necſplendore ſuo longius ire cupit.
Adde ꝙ eſt inter ueſtrum æquiuocatio nomen, Quæ placet& toto pectore grata tibi eſt. Ibitis ergo torum bene conuenienter in unum Veſter& hinc multo ſuauior ardor erit. Pluraq; Martino dabit oſcula Wlartha marito,
Alter in amplexus alteriusq; ruet.
Echardshuſiæ 7 Septembe Anno 156.

EPIIHALAMI
APOLLoO.
Int procul hinc luctus, procul hinc eſtote querelæ, Quęq; hoĩm mẽtes anxia cura premit. Namq; nouis thalamus facibus modo lu- cet Emanni, ui nuper uidui nomine triſtis erat. Illius hic igitur lætantur gaudia ciues, duorum cæruleus Sema per arua fluit. Vrbs ſimul Imperij, quã Cynthius alluit amnis, Hoc etiam reſonet iubila læta die. Muneribusq; nouis noua fœdera donet alumni, Exque ſuis cellis dulciauina trahaſit. A ſocioque toro qui nomina cunq; tenetis/ Plaudite, lætari uos modo nam que decet. Cynthius huc piſces gratiſsima fercula mittat, Nobile menſarum qui decus eſſe ſolent. Præcipue quorum mors eſt formoſior æuo, Retrogradoſque pedes, cum gradiuntur habent. Cum quoque delitijs gaudent in edendo potentes, FEFr melius uinum paupereplebe bibunt. Huc etiam capreas mittant leporesque Dynaſtę, Fronde ſuper uiridi qui ſua luſtra colunt. 6 Ex fluuijs etiam trutis ornare culinam, Aut ex fumoſo carcere quæſo ueliint.¼. Huc quoque mittatur reliquos non infimus inter, Fundulus,& pariter carpio, mullus, eæox.
A 2 Nrtrach

— 4 85 8— 4 3 3 2 2— 1— 1e
1 Iu u 3 0
His dapibus fuerint& potibus hiſce fouendi,
4
Vtraq; nam Comitum cùm præſto ſit aula, ſuog Ornatu pompam nobilitare ueliſſt.
Poſsit ut hoc quisquis lætior eſſe modo. Adde quòd ex doctis quidam paſtoribus adſunt, uos etiam talis potus& eſca decet. Pixerit hic autem cenſor fortaſsis iniquus, Hos puls atq; ſerum fontis& unda decet. Sicut& hinc alta quidam de ſtirpe, miniſtris Eripiunt decimas, quas habuere meri. b cALELIOTE. Vrbs quoć cui ueruex iiluſtria nomina fecit, Hic etiam læti pectoris eſſe uelit Præcipue riuo qui nomen habetis ab albo, Aedite feſtiuis iubila multa ſonis. 1 Namq; Budingenſi modo nubet in urbe marito, Quæ ſata de ueſtro ſtemmate Martha fuit. Neue dat illa fidem ſcurræ, tardoue bubulco, Cuius at in toto laus uolat orbe uiro. Muſaram teneris hic caſtra ſecutus ab annis, Artibus,& linguis, eloquioq; ualet. Publicus eſt etiam cum laude Notarius, unde Commoda multa domi fert& ubic; foris. Adde quòd& mores ſtudijs adiunxit honeſtos, Qui doctos omnes ingenuoſq; decent. Hinc Comites ipſi ſecretauel omnia fidunt, Qui ſua de ferri nomina monte trahunt. Et quorum croceus clypeum Leo fortiter auget, Quem meruit uirtus factaq; clara patris. ei 8 alunt artes multis et honoribus ornant, 1 Nec quenquam obſcuri nominis eſſe ſinunt.
e aSäesu.e 3ee l llbeenenee e

CLIO. Afſines etiam tedis præſentibus adfint. Ac hilari uinum nobile fronte bibant«W Vt ſunt Rufferus cognomine, nomine luſtus, Notus in urbe mihi qui Molitoris erat. Atq́; ſenatorum neutiquam ignobile membrum, A tegula clarum qui ſibi nonien habet. MELPOMENE ADSPONSVM Sponſe, uir excellens, õ feſtiuiſsime ſponſe, Et decus onij famaq; clara chori. Francorum riuus tibitransfluit albus ab orĩs Vnde tuam poteris uſq; leuare ſitim. Eſt hic Patricijs in montibus ortus opacis, Melleqʒ coniuncto lacte per arua fluit. Oigitut fœlix, et terq; quaterć; beatus, Ipſe liquore ſuo quòd tua tecta replet. THALIA AD EVNDEN. En tibi Francorum quæ luxit nuper in oris, Stella micans, uotis ſæpe petita tuis. Illa tuas ſplendore ſuo nunc occupat ædes, Luce aliquot menſes quæ caruere ſua. Atq; tibi præſens oblatum reddit honorem, Etthalami damnum triſte rependit ouans. FEulgeat illatibi totum Martine per æuum, Ne uiolans thalami fœdera ſancta cadas. EVTERPE AD SPONSVMET §SPONSAM. Mens eadem uobis ſit rebus in omnibus, ut quid lpſe uelis coniunx, uxor et ipſa uelis. Sic augentur opes, cumulumq; feruntur in unum, Succeſſumq; Deus dat ſine fineſ uum.

Litibus econtra bona dilacerantur,& inde Pauperies freno non remorante uenit. Quidq; inſida poteſt clam ſurripuiſſe marito Detrahit, hacloculis conſulit arte ſuis. Mox inimicitias hos princeps inter auerni Excitat, et ſenſim concidit omni s amor. Sæpe fides etiam thalami promiſſa ugalis Hoc pacto prorſus marcida facta ruit. Ergo ſit à ueſtro procul altercatio lecto, Diſsidijs cœp tus ne laceretur amor. Eſt mala res quoties cum coniuge diſsidet uxor, Inter debebat quos amor eſſe flagrans. uando ſed à uerbis ueniunt ad uerbera, multo Eſt peior, uiolant peſsima quando fidem. ERATO AD CONVIVAS. Vos quoqʒ conuiuę quorum pręſentia grata eſt, Pro ſponſo& ſponſa fundite quæſo preces. Ne Sathanas horum technis dirumpat amores, Legitimi Sathanas hoſtis amoris atrox. Nam non inſidias tantum ſtruit ille iuuentę, Coniugij nondum qui ſubiere iugum. Aſt illos etiam, quos fœdera ſacra ligarunt, lllicit ad ffammas ſæpius ille uagas. TERPSICHORE AD SPONSVM ET
SPO NSA M. Coniugium triplex gratum facit eſſe tonanti 1. Cauſſa, quòd hunc primum condidit ipſe ſtatum. Deinde quòd huic etiam benedixerit, atq; per ipſum Impleriterras hacratione uelit. Ergo Deus ueſtros numeroſa prole penates
Arugeat,& ſtorilem non ſinat eſſe torum. b Quid

Quid precor eſt thalamus ſine prole, uelunde maritus In cruce uelconiux quo releueneur kabet. Quiuites plantat grauidas expectat& uuas, Exq; ſuo fruges ſperat arator agro. Sic quoqʒ legitimo coniunx cum coniuge iunctas Ex thalamo ſobolem ſperat uterq; luo. Sunt qui proijciant in aniles ſemen agellos Propter opes, frugis ſed nihil inde ferunt. His ſat erit loculos nummis habuiſſe repletos, Hisq; ferat Mammon gaudia læta ſuus. VRANIA AD EOSDEM. Non modò adulterium fugiatis utriq́;, ſed omne Præterea crimen quale uelillud erit. Omnibus affectus rationi ueſter in actis Pareat, ut Cicero non ſine laude monet. Atqʒ bonis etiam miſeris ſuccurrite ueſtris, Chriſtus inops fratres quos ait eſſe ſuos. Cuius& hinc tribuit tantas benedictio uobis, Vt miſeros prompta mente iuuetis, opes. POLYMNIA AD EOSDEM. Viuite Neſtoream placida ſub pace ſenectam, Vt uideat prolem prolis uterq; ſuæ. Quandocunq́ʒ tument ſæuo tamen æquora uento, Hæc patiens uirtus omnia ferre ſciat. Non modò frumentum cultis reperitur inagris, Aſt etiam dumos ferre ſubinde ſolent. Cunq; relinquetis maturo funere terras, Omnes ut morti ſubdita turba ſumus. Aeternam uobis tunc uerſibus opto ſalutem, Quę poſt fata pios ultima quoſq; manet· Nuncupat hanc fidei Paulus uas nobile finem, Quem bene qui ſecum uixit in orbe feret, FiNIS. b b