IN NVPTIAB
CLARISSIMI VI-
RI, D. SEBASTIANI CAESARIS THEBMAREN, 8 ſis, Med. Doct.& Honeſtiſſimæ virginis, Veronicece 1 Reineræ, V. Cl. D. PHILIPPI REI-
1 NERI, V. I. D.&c.relictæ filiæ,
EPIGRAMMA
IOANNIS POSTHII GERMEBRSHENMIM Medicinæ Doctoris Gc.
Cui addita ſunt Elegiæ duæ, ALTERA
IN HONOREM EIVSDFEN, CVM MEDL cinæ Doctor crearetur, III. Eid. Sext. Anno Chriſti M. HU. LX△XNII.
ALTERA
IN NVPTIAS, CELEBRATAS eodem tempore:
Scriptæ a
CHRISTIANO EGENOLPHO
Francofurtenſi.
HEIDEELBERGAE Fxcudebat Ioannes Mater.
20

RATVLOR tibi, mi Sebaſtiane Ornatiſſime, gratulor, qudd herbam Nobilem tibi Rhenus educarit, Quæ ſalutifero ſuo liquore
—— Sanabit graue pectoris miſelli Vulnus, quod Veneris puer proteruus Ignita tibi fecerat ſagittta Herbam illam irriguo PHILIPPVS horto REINHRVS vada pro pter alta Rheni
Dt plantauit,& educauit olim6W,
Et, VERONICA, dixit, hæc vo cetur,
Vir doctiſſimus, vtrius q; Iuris Confultiſſimus: optimúsq́; Vates:
Nung ſedes ſaperum ingolit beatas.
Faufto, dii faciant, andice Gelat⸗
Vt Veronica Pulchra Ohalsedkd Tecum ſidere: teq; prole pulchra
Parentem faciat: diẽsq; tecum
Viuat Neſtoreos:& affluatis
Bonis omnibus amho:& vſch,& vſg Veſtro Paxhabitet beata tecto,

ELEGIA GRATVLATORIXA;
NOREM ORNATISS. VIRI, D. M. SEBASTIANI Sæſaris Themarenſis, cùm ſummus ei artis Medicæ
gradus tribuendus eſſet III. Id. Aug,
AVTORE
Chriſtiano Egenolpho Francofurtenſi
VIS me Phœbæas cogit furor ire per arces, Qudue duce ignotum carpere conoriter? Phœebe pater, cauſas memora, qua mente laborem Te iuuet hunc humeris impoſuiſſe meis, Cúrue Machaonias, illarum neſcius, artes Laude tibi iubear ſufficiente ſequi.. Incipe, numen, opus, tutum ſatis: Ipſe miniſtram Præbebo cœptis, dum licet, hiſce manum. CORLIGCA& commendant Medicas præconia laudes, Et viget humana maiorhic arte labor. Cauſa patet: Cœli donatur munere nobis, Non poterat tantum terra creare decus. Cœlica progenies hominum viliſſima ſpernit Carmina, habens meritis illa minora ſuis. Quis te, magne poli, tanto nos, obſecro, rector, Ornare indignos munere iuſſit amor? Quæ, precor, ætherea mens hucte, maxime regum, Mittere diuinum fecit ab arce caput? Quæ te cura tuæ iuſſit, pater optime, gentis Præſentem hanc dubijs mittere rebus opem? Nam cur vmbra, timens mortis iam triſtia tela, Sæpe tuo leuius munere ſentit onus?
2

Qur auidi crebrò nos dentibus eripis Orci? Cur fugit& caſſes auxia præda ſuos: Mun eris illa tui meritò ſors dicitur omnis Auſpicio atq; tuo numine læta frui. Nec ſatis hoc(quamuis merito ſatis) exijt arce Ila tua, humano iam quoq; nota gregi. Hinc ferit ille ſua longè celeberrimus arte Sidera, quo famam Pergama ciue ferunt. Hac æterna ſibi peperit duce nomina Cous, Quòq; Lariſſæus verb era dante tulit. Huius item tellus Arabum peregrina magiſtros Et gelido immanes axe dedere Scythæ. Cætera, multa quidem, mihi turba tacebitur omnis, Indicio certè notior abſq; meo. Nec tamen hæc veteres ornat ſua gloria ſolos, Noſtra quoq; hac regio cur celebretur, habet. Non ego verborum multis ambagibus vtar, Nec repetet multam res maniffeſta fidem. Quo tua non ſurgit mundi notiſſima fama Cardine Quis nomen neſcit, BRASTE, tuum 8 Vanus adulari videar, quo crimine peidus Vix triſti Furias odi Acheronte ſatas. Te ſibi Muſarum proprium pia turba dicauit, Nominibus iungens omina fauſta tuis. Te tua perpetuo celebrabit carmine virtus, Tẽqʒ geret grato ſerus in ore nepos. ETlotua te virtus,& auitæ gloria laudis Erigit è tenui, clare MELANCHTHON, lumo. Nominis eximij famam non vlla delebit Hora: Decus magno viuet in orbe tuum. Cœruleus nouit veneranda MELANCHTHONIS illa Nomina, Saxonicos qui rigat Albis agros. AEmulus illius Nicer hoc quoq; nomine gauder, Inuidet huic patrios illius Albis agros. Hoctandem, Albi, iaces Nicro ſuperatus, honore, Oontigit huic duplex, te beat vnus honor. Hic quoqo; GRXNAEI nemoris cognata ſuperbus lIactat Apollineis fœdera nominibus.
Scilicer

Scilicet eꝑgregijs GRYNAEI nomina magnt
Illius hic fatis amnis amœnus habet. Hunc niger obſcuro clauſiſſet carcere Pluto, Mitten dum ad Stygias, arte CłHarontis, aquas, Ni Muſa immeriti tantos miſerata labores, Ipſum lechæis eripuiſſet aquis. Hic igitur viuit fama ſuper æthera notus, Nominaqʒ; ipſius qui gerat, alter adeſt. Hic GRYNAEVsS ertt, niſi me præſagia fallant, luris in hunc minimum liuor habebit edax. N△̈ł/ O tua ſunt tandem, CAESAR, præconia, docte, (Ipſe auſis faueas) diſſimulanda mihi. Te ſacer Aonio natum ſub vertice Phœbus Erudijt medica promtior ipſe manu. Hoc ducè tu ſacram ſectando fideliter artem Quæſiſti ſtudio præmia digna tuo. Iam tibi Phœbæus pileus tua tempora cinget, Quæ merces ſtudio digna futura tuo eſt. Gratulor ipſe nouos veròè tibi lætus honores, Afficit& meutem laus aliena meam.
Hora breuis Iaudes promtum te ſcribere dignas Rumpere propoſitum non ſatis æqua iubet. Pauca precor capias æquus. Mens candida plura
Dictarat, calamos inuida Muſa rapit.
ELEGIA ALTERA. EPITHALAMION INNVPTIA
eiusdem.
Nuper& onios expaciatus agros, Ecce nouem video Phœbo comitante ſorores, Ingenio præſtans quas prope Cæſar adeſt, Cæſar& illarum puer enutritus in hortis, Quèmqʒ ſua medicum fecit Apollo manu. Hic vbi florentes illo comes agmine campos Yberis& luſtrat ſemina læta ſoli,
A D vada cœrulei fama celeberrima Nicri

Bcce hominis ſubitò meſtem Veronica puſchra-
Afficit, atq; ſui vulnus amore facit.
Anxius hanc fruſtra quærit, licet vbere campo, Sollicitè& carpens itq; reditq; vias.
Frrat& æthereum male prudens deſerit agmen, Mox parit errores altera cauſa nouos.
En venit aſtutus, pharetra poſt terga latente, Clam puer, huic triſtes inſidias q́; parat.
Huic miſer, Heus teneris puer, inquir, floride malis, Qud ruis? Heus celerem fiſtito quæſo pedem.
Hic quis ades? Quæ tefra tibi natalis, origo Vnde datur vitæ? quo genitore ſatus?
Sed prius ô triſti curas, precor, exime menti, Oſummi ſoboles fallor an alma louis?
Dic mihi, qua formoſa latet Veronica ſede? Dulce per, hanc multo quæro labore, ſolum.
Sic ait: Huic roſeo mirabilis ore Cupido, Me loue progenuit diua parente Venus,
Dixerat. Huic tenues gelidus tremor occupat artus, Inſtar& AᷣBolij peruolat arua Noti.
Hunc puer inſequitur, ſequitur Venus improba natum;, Hic miſerẽè gemino victus ab hoſte cadit.
Cui puer accepto figit præcordia telo, Tela miſer triſti pectore fixa trahit.
His ſuper accurrens campo formoſa puella Cernitur,& vulnus pectore ſentit idem.
Vda capit geminos illorum ſanguine tellus, Matre puer blandus concomirante fugit.
Mutuus hos caſus, ſocijq; gemella laboris Et ſimilis iungit fœdere cura nouo
Hlla ſui miſerans attrectat vulnus amici,
ille ſuæ triſti vulnera menre dolet.
Cinctura inde daturtenerum Veronica vulnus, Euphraſiæq; decor ſilaue micantis adeſt.
Siccat,& hinc viridi vulnus pia cingit Hibiſco, Purpureus cupidis non Amarantus abeſt.
Floribus his medicans multòq; refecerat illum Pluribus, S, preſſo ſanguine uuluus abit,
ſſſ

Nec tamen omne cadit, ſenti tc; in pectore vulnus
Ille nouum, inficiunt miſſa venena iecur.
Illico complexus, Noua me, noua vulnera terrent, Inquit: In hoc furtim corde venena latent.
6 Siſte, ait hæc, curas, animõq́; viriliter alto
an Vtere. Quod ſupereſt, hac tibi cedet ope.
V En tibi noſtra manus, fidei tibi fœdera noſtræ, Hæc animo pellet vulnera cuncta tuo.
Iungitur htc dextræ iucundo fœdere dextra, Huicq; noua vulnus tollitur arte ſuum.
Sacra DEO faciunt Hymenæo vota fauente, Proſpera fœcundo vota beanda thoro.
Læta preces humiles foueat ſors, omine fauſto,
Rumpatur ſero funere veſter amor.
— DISTICHONNVMERALE.
r, IaM generoſa tIbI, Cæſar, VeronI Ca, CLare, g Approperat, Verè nVnC FeronlCa tlbl.