VENERABILIS ET DOCTISSIMI Viri,D. Magiſtri Iacobi Braunsbergij Pruteni,& Pudiciſsimæ Virginis Magdalenæ, D. V Volſft⸗— gangi Henningij Senatorts Lipſenſis&c. illia Blegia, ſcripta
L. Ioanne Codicio Schluckna⸗ uienſe.
AD LECTOREM. Coniugium ueteris fuit oblectabile Canæ, Cui dedit ex undis condita uina Deus. Dulcia felici contingant omina lecto, b Dona maritali cuius honore Weeneae Adſit coniugibus Chriſti manus alma duobus, Supplicibus mecum quiſq; rogate modis.
Dies Nuptiarum 17. Calend. Auguſti anno 15 56..

AA&.D 8 PONSLV M.
Riibas eximijs dum præſſtas, docte Magiſter
Aonidumq́; frequens picta roſeta petis. Propagas vigili cœleſtia dogmatanixuux, Eſt tua laus magno carmine digna cani.
Præcipuẽè nubit tibi dum pulcherrima Nympbe,
Cut tecum Lacheſis ſtamina longa trahat. Hoc opus incumbat reliquis pergrande Poẽtis, Quorum venavado fertiliore fluit. Debilis vt tentem tenuiſsima prælia veles, Suadet in æternum non moriturus amor. Quare ſuſcipias propenſo pectore carmen, Concinui ſubitò quo tua feſta thori. Claudicat Aethnęi mea fabri more Thalia, Dum via Pruſsiaco littore longa patet. 1 Ad tua ſed vacuus thalami nc ſacra verirem,
2
Muſa peruſta genas Phœbo, non poſsidet aurum, Id mihi Sarmatiæ triſte vorauit iter. Tu potius noſtrum tempſabere pronus amorem, Quo conuiua licet munere, promptus eram-
Carmina non longo tempore ſcripta fero.

Orrn
Caſta Venus gaudet,
TINHONORE ARVM PIETATE ET ti ßum Viri Domini Ma
g
P
84 odeſtißß imæ puellæ Magdalenæ Hennin- gis, Vc. Elegia. b
MNESPT-⸗ VIRTVTE ORNA- iſtri lacobi Braunsbergijſ,;
erunt Nymphæ lepidis decerpta roſetis,
ulchra decorus Hymem lumina, ſerta gerit.
Nee ſinit illicita pectora fraude træhii. Scilicet accelerat lux exoptata lacobo,
Tendat vt in thalamu Phœbusadeft
Munera Pierides intemerata ferunt. Digni laude viri coniungunt gaudia rebus,
Vrbs quibus ad Viadrum ſacra Lycea dedtt. Non minus aſpicimus nuptam Libanotide cinctam,
Nanibus hine nigris apta Cupreſſus eat.
onij præſtans gloria ſponſe chori?
Pignore quàm tali quòd te facit eſſe beatum,
Qui tribuit iuſtis præmia iuſta, Deus. Alme Deus, rerum cui paret lucidus ordo. Arbitrio peragunt ſydera cuius, iter.
Mente preces placida noſtras propenſius audt,
Et mihil auerſa cernere fronte velis. Hoc da eoniugium felici pergere curſu, Autor& à primo tempore, cuius eras.
Nec d ubium, promis mumuſ cula Iarga rogatus, Te nihilin cœli mitius orbe ſedet.
A 2
ſtabilem quæ ſancit amorem,
m candida ſpon ſa ſuum. charum lauro præcingit alummnum,
Quid tibi nunc poſsit contingere gratius vnquame
Vt

— 8.— 5 7 —— 3 . 5 —
Tu qui principio non es ſubiectus ab æuo, Nec cadit in regnum meta ſuprematuum. Aethere vis multos in celſo viuere tecum, Vt tua plena pijs ciuibus aula micet.
Niris inde modis patriæ bonitatis amore, Protegis in cœtu pectora caſta ſacro. Dirigis hos tutò, qui non tua dogmata ſpernunt,
Atq; tuum numen qui ſine labe timent. Res ea nec fallit, nec enim tu fallere noſti, Talia qui nolit credere, ſtipes erit. Aſpicimus quantis tueãre fauoribus illos, Nec datur exemplo nunc meliore frui. Quos mendacis atrox Oſiandri depulit error, Iuſsit& Arctois longius ire plagis. Balthicus, ah ſcimus, nocuit qua fraude Baalis, Et Sathanæ famulus tam furioſus erat. Sparſit Pruſsiacæ paradoxa nepharia terræ, Ortus tartareis vt videatur aquis. Sancta tui, rictu diſcerpit vulnera nati, His ceu ſufficeret vita beata minus. Sed ſe iuſtitia complendum iudicat illa, Huſtus ab æterno qua Deus ipſe manes. Sydera veſanus ſed dum petit alta Prometheus, Contentus facili nec ſtudet ire via.
Teſqua Per hirta ruit, ſpinisq́; rubisq́; cruentum, Nanc fouet in ꝑicea ſulphur& ignis aqua. Diſperijt monſtrum Stygijs· lachrymabile pœnis, Nam ſua blaſphemus præmia ſemper habet· Nec tu ferre potes tantos, Pater optime, ſannos,
Hxreticus furijs hinc rapiendus erat. dune
&

Nunc lacerat gelidis accincta Megæra colubris, Tartara nunc artus ſontis in ima iacit.
Sie decet vlciſcinomen venerabile Chriſti. Quo tuapro nobis ira quieta cubat. Econtra varijs illos virtutibus auges,
Ceu Pater
& ſumma proſperitate beas.
Qui ſemper ſtolidos impugnauère furores,
Hæreticum van Docttrinæq́; ſacræ
Quæ tuus
um nec voluere ſequi. qui ſemina vera propagant, ætherea natus ah arce tulit.
Aos non diuitiaæ tum decepere prophanæ, b Hic quoqʒ dum multos decipiebat honos.
Hos tua cura fouet, lar. Nullus enim iuſt Et quoniam mundust
gis& dotibus implet, s munera plura capit. ales furialiter odit,
Tu tamen in placidis efficis eſſe locis.
Sit Iacobus opes Braunsberg Præſidijq́; ſui pignora
Fortiter hic eitam fanatica ſenſa refutat, Et fugit inſtanti ſparſa venena pede. Pruſsia vitalem licet huic dedit inclyta lucem, Præbuit& membris ſtragula prima ſuis, Te tamen in medias tendit duce, Teutonis oras, Ad Rheni celeres nempe vocatur aquas. Ortus honeſtorum clara de ſtirpe parentum, Acunis didicit te celebrare Beum. 7 Adiunxit reliquum ſtudium vigilantibus auſis,
Hinc varia rerum co
gnitione valet.
ius addit eaſdem, magnatenet.
Leucoris vrbs merito tituſos donauit honore,
Victori veluti ſtrenua palma 4ann. 6 4.
Sudoris

Sudoris ſtimulis hæc per te præmia nacius, Te videt autorem firmiter eſſe rei. Poſt quoq; regalis petit ardua culmina montis, Gratus& eximijs hac fuit vrbe viris. Quàm modoè colluuies deformat denſa malorum, Fecit& ex ara trux Oſiander haram. Sed tu, ſancte Deus, placata mente Iacobum Aſpicis,& fructu fertiliore iuuas. Fx patria reuocas ad claram Principis aulam, Quem ditio Dominum Naſſauienſis habet. Is velut Heroes inter ſupereminet heros, Sic tua conſtanti pectore verbategit. Sicut enim pullos alis gallina tuetur, Cum vultur rapido fulminat vngue mina:: Taliter is fido defendit Marte miniſtros, Quos tua cultores vinea plena videt. Fac preeor, vt Princeps longos Guilielmus in anno⸗ Exuperet, cœtus pars manet ille tui. Illius& natos placida bonitate tuère, Qui patris attentant ſtrenua facta ſequi. Ah deſyderio quanto Braunsbergius vrbi Natali petitur, ſi modoò fata ſinant. Cernit quo ſtudio ſibi commodus eſſe valeret, Nunc ideo miſero præſſa dolore gemit. Id patriæ firmis demonſtrat litera ſignis, Quãm benẽè de meritis teſtificata ſuis. Sed quis fata tenet certis incognita frenis? Tu Deus hæc mira prouidus arte regis. Nunc igicur fœlix vt ſic tua dog mata ſpargat, Subq́; ſuo cœli, principe tradatiter. 8 Conſor⸗
—
2 8

Cdnſortem thalami, cœſeſtia munera donas, Optima quæ vitæ ſit medicina ſuæ.
Et velut Abramidæ iuueni connubia monſtras,
Dum peregrina ſuus ſeruus in arua venit: Effieit ar cano ſic nunc tua dextera fato,
Vt neq; ſperato ſurgat origo thoro. Surgit origo thoro, de quo ſpes nulla ſonabat,
Cum bis adhuc ſeptem non abière dies. Flaminis inſeritur nam cui fax feruida ſancti,
Flagrat ad incœptum promptius ire pium. Sic tuus immenſa fauor integritate paratus,
Braunsbergij patrio curat amore fidem.
Nam tibi qui fidit, nunquam ſua præmia perdit,
In iuſtos adeò corda paterna geris. Perge fouere tua paſtorem dote fidelem, Tradita qui duplici fruge talenta colit. Vcq́ʒ ſit auſi bieiß feſtum fœlicibus actum, Quod cele At tu ſponſe,nouus quem nunc Hymenæus ador Triſtitiæ venis abijce, ſi quid habes. En tibi diſcuſʒis præfuſget nubibus xtherz
Oum venit in thalamos vxor honeſta tuos.
Hanc ttbiiuſta fides peperit, pergrata Tonanti, Ignea qua populum percitus aſtra doces.
rant hodie fœmina virq́;, faue.
nat;
Exhibet is naui vela ſecunda tuæc.
Namq; tuæ vellem ſi dotes dicere ſponſea, Præ reliquis ſummum quas habet illa decus.
Sufficeret ſpacijs non hæc anguſta papyrus, Omuua nec hreuiter commemorate queam.
.2

Forma placet, virtus nitet, ampſa modeſtia lucet, Ore rubet, rutilat lumine, fronte micat-
Eſt pia,pro nutu componit ſingula matris, 8 Eximias inter quæ referenda nurus. Cum Phylira doctas Mars pelleret vrbe Camcœnars, 8 Teutona cum maduit ſanguine terra ſuo. Abduxit genitrix ſecum, ſua pignora, natas, 8 Ne quid bella mali, turbine dira ferant. 3 b Acceſsitq́; ſui penetralia candida fratris, T. Qui ſua eis Viadrum tecta ſenator habet. b Quamlibet hinc cultis effecit moribus aptam, 0 Vt nil ſit, liuor quod reprehendet iners. Sic annos aliquot vixit viduata marito, N Hic vbi Francforti, vitibus arua virent. 3 Scit Viader, rauca qui colles voce ſalutat, A Egit vt innocua relligione dies. W Et niſt iam nulla ſub conditione vacaret, 5 Dicceret ex imis excitus iſta vadis. Filia ſic coluit quoq; Magdalena Tonantem, 4¹ Quæ tibi iam coniunx, docte Iacobe, datur. 3 Cuius ad vndoſum genitor celebratur Eliſtrum, P Publica quòd grandi commoda iuuit ope. 84 Nam fuit eximia præclarus laude ſenateof“, ie Interitum cuius Lipſia tota dolert. H. Ergo tibi Chriſtus prædeſtinat optimus iſtaum, c Cui placet in numen ſpes vtriusq; ſuum. p Is voluit facilis ſimul hac te parte leuar²e,“ ug
— Veprobate coniunx, nobile munus, amet.* n amat,& firmo te pectore diligit vnuu‧, NMaximus has ſtorgas indidit ipſe Deus.
Sponſa
. N⸗

uo, pore portat opem. Hac igitur felixuxore fr re, memente-, Quam tibi donauit prouida cura Del. Tu quoq; uirgineæ pulcherrima ſtella corona Sponſa uerecundas aureatota coma lam gratare tibitibi nos gratamur& or

Seeh ae e eae ude.—- 44 8 — 8* Whnne
Perge tuo, facie florente placere marito, Flumine qui debet gratior eſſe Tagi-A. Qui uarijs ſtudij præclari laudibus auctus, Viuere ſub longa poſteritate ualet. Nunc tibi non caſus tulit, aut incertauoluntas, Chriſtus agit curam, caſta puella, tui. Cerne tuas reliquas collecta mente ſorores, His quoq; præſtantes præbuit ille uiros. Inclyta Braunsbergij coniunx aſſueſce uocari, BHoc fieri multis nomine grata potes. Viuite propicio longiſsima ſæcula Chriſto, Vos duo, quos unum reddidit eſſe Deus. Pectoribus ueſtris ſit mutuus ignis amoris, Ipſe ſuam ſponſam ſic quoq; Chriſtus amat. Nec titubate fide, dabit hic ſolatiauite, Nam bona largiri non peritura poteſt.
Gramina qui pratis dat, ſyluas fronde coronat, Floribus ornat humum, meſsibus ornat agros.
Sydere qui cœlum pingit, qui luce ſerenat; Qui mare pacatis fluctibus ire iubet:
Ille domum ueſtram fœcunda prole beabit, Fructus coniugij plenior eſſe nequit.
Nam quia res certè ſatis hæc notiſsima tradit, 1
Iſtius autorem fœderis eſſe Deum, Conſtet. inexhauſta ſpe ſic fiducia uobis, Ceu petra uentoſis non ſuperatur aquis. Quòd uos aſpiciat diuino lumine Chriſtus Præmeditans ueſtro maxima dona thoro.
533.2 rer.

Vnanimes igitur fas eſt expromere grates, Mirificum uobis quòd Deus auget opus.
Dumq́; chorearum miſcentur iubila pompis,
Ferre preces uotas hac ratione decet: Summe ODeusſotij lecti uenerabilis autor, Coniugibus ſolitam ferto duobus opem. Pelle ſeneſcentis diſpendia triſtia mundi, Merſa tenebroſo turba furore cadat. Gaudia depulſo reddat pax aurea bello, Inteſtina ſuis uiribus arma ruant. Legitimus tali florebit munere lectus, Connubium faciunt prælia ſæua premis Felicem peragat docto cum coniuge uitam, Magdalena ſui ſumma corona thori. Talibus auxilijs maior fiducia creſcet, Protegat humanum quòd tua cura genus Dicere coniugij, Paradiſo teſte, creator, Sancta tuæ ſerua numine pacta manus.
FINIS.
FRANCOFEORTI AD VIA-⸗
drum in officina Ioannis Eichorn.
* 4 4
————— 4
* ſſ“
3 4
.