EPLTHALAMION SCRIPDTVM CLARISSIMO VIRO MAVRICIO HEILING FRID- LANDENSI, ET PVDICISSIMA E VIRGINI ELISABETAE SPONSAE IPSIVS.
Autore Chriſtiano LorlcHo.
2 X 3 H ANEN A N
2 ☛ 4
VVITEBERGAE. 1557.
Kr vrr*, 2. 47(40„“
—. à 4—* 4,
Hö 4„ 3——„ß KL.— 8* ☛2—— 8.

“
— 8 4 3 ———,—ͤͤſͤſͤſͤſͤſö-- 8.
—— 1 eeeereese d

EPITHALAMION SCRIPTVM CLARISSIMO VIRO MAV⸗ ricio Heiling Fridlandenſi&c.
N Vper ut adtædas uenit Cytheræa iugales, Leucoris Albiaco quas celebrabat agro: Incidit in Diuam vultu Mauricius xægro: Nuper is amiſſa coniuge mœcſtus erat. Nec tamen hæc ſeſe manifeſtam præbuit illi, Ingreditur uultu diſsimulante Deam. t tacitẽ cauſam longi ſcrutata doloris, Triſtitiæ mœſtas diſcit in ore notas, Nam uelut a ſterili uiduus gemit arbore turtur, Et luctu ſociæ complet amore nemus: NHaud aliter mœeſti tanq́; ſolatia luctus, Suſpirat uultus coniugis ille ſuæ. b Nunc quoq; filiolam blandas ſuſtollit in ulnas, Luget,& in uultu ſigna parentis amat. At Cytheræa nouas animo teſtata querelas, Et mala de Parcis uerba locuta tribus: Quæ mihi concordes diſſe oluitis, inquit ‚amores, Fertis& in iuuenum ſæuius arma thoros: At modò quæ rurſus iungam noua fœdera lecti, Vos rata per ueſtrum ſtamen habete precor. ſſenſere Deæ, ſum pta, tum maxima Clotho, Nere iubet Lacheſin proſpera fiſa, colo. dſtat,& intenſis aptat dum ſpicula neruis, Mater adaligerum ſic Venus orſa Deum. Nate meis precibus facilis, mea nate uoluptas,
næ peto, ne ſurdis auribus hauſta feras, b ij Quam
*

„ 8
Quam trahat in longas lucium Mauricius horas, Conſortem triſti dum gemit ore ſuam. Singultuq; pios defunctæ ploret amores;
Signa madens lachrimis nunc quoq́; lectus habet.
Necfinis tanti requieſus erit ulla doloris, Subueniat medica ni tuus arcus ope. Quod potes, Ergo abole rediuiuos pectore luctus, — gentiat& nerui flammea tela tai. Vt nouus ad dulces ſponſus ſuſpiret amores, Coniugijq́; nouum mox meditetur opus. Sic ait: arripiens neruos& tela Cupido, Intulit: hæc curæ res mihi mater erit. Protinus exacuit prædura cote ſagittas, Lunat& iniecta cornua tenſa manu. Binaq; tela legit, fugat hoc, parit illud amorem, Alterius mucro eſt ſtrictior, huius iners. Eijeit obtuſum ualido conamine telum, Luctus& in miſero qui fuit antè cadit. Nec mora, læthifero uulnus ſuperingerit arcu, lam nouus accenſo pectore ſurgit Amor. Ardet amans, pulchræc; cupit connubia ſponſæ, Et ſacer in molli pectore uiuit Hymen. Figit& in miſeri formoſam uota puellam, Efficiens matris iuſſa Cupido ſuæ. lamqᷓ́ʒ tui facibus flagrat Eliſabetha caloris, Conſortemqʒ ſui te petit ille thori. Annuis,& caſtis uotis ceſſere parentes, Protinus& thalami fœdera ſancit Hymen. Fœlices qui ſacra Dei mandata ſecuti, Eligitis caſto uiuere utriq; thoro-
Caſta
br

8
Caſta uelut mens eſt, ſic non nili fuſa precantum Suſcipit è caſto pectore uota, Deus. Punit& illicitis feruentiã pectora flammis, Nulla Dei grauior ſontibus ira nocet. Inſcius incæſto matri coniunctus amore Oedipus, hei quanto facta dolore luit. Cæcus& ultrices expertus erinnyas exul, Immani ſu bijt gurgite raptus humum. Matua diſcordes pereunt per uulnera fratres, Vſa ſuoq́; parens fortiter enſe cadit. Funditus interno ceciderunt milite Thebæ„ Vrbs ſcelus unius ſic luit alta domus. Sic Phrygius priſcam penetrans Lacedæmona paſtor, Auſus& Atridæ contemerare thorum: Cum redit, impoſita puppi meretrice Lacena, Iutulit hei patrio bella cruenta ſolo. lliaco Graios cum littore cerneret hoſtes, Concutit alta comas uerticis Ida ſui. Xanthe fluis tepido latè, Simoiſq́; cruore, Suſcipit& Graium Troia ſubacta iugum. Quid loquar euerſam Sodomen? quam cœlitus ignis, Merlit in obſcuro ſulphureoq́ʒ lacu. Ad Gabaæ tumulos Leuita recurrerat hoſpes, Hoſpitiumq; ſenex qui daret unus erat. Inſana iuuenes arſere libidine,& uxor Ad ſtupra Leuitæ rapta nefanda fuit. Hæc ibi Tartareo iuuenum cruciata furore, Hoſpitis ante fores mortua manè iacet. Protinus impoſitum tardo qui ferret aſello⸗ Rettulit in patrios ille cadauer agros. 1. b iij Quos

Quos ubi contigerat, dextramq́ʒ incinxerat enſe, Sena bis ex muto corpore fruſta ſecat- Sectaq́; cognatas mandat portare per urbes, Et partem tribui reddere cuiq́; ſuam. Hlicet exortus fremitus conclamat ad arma, Et graue ſupplicium ſontibus eſſe iubet. Maxima deletur ſceleratæ copia gentis, Raraq́;, ſexcenti, turba, fuere ſuper. Fxigit horribiles de tanto crimine pœnas, Perpetuò iuſti uindicis ira Dei. FEœlices uos ergò Dei qui iuſſa ſecuti, Iungitis unanimi corpora ueſtra thoro. Non ego uos homines ſocio iunxiſſe cubili, Fœderis autorem ſedreor eſſe Deum. uam benè conueniunt inter ſe uitis& ulmus, Tam bene tu ſponſæ congruis, illa tibi-- Sponſa tuum niueis ulnis complectere ſponſum, Solus in amplexus dignus is ire tuos. Surgit ad Arctoum quà lata Boruſsia cœlum, Succinaq; ex altis ffaua leguntur aquis: Eſt ſatus in lucem, quà non procul amnis amænus, Bregela te liquidis Alga ſalutat aquis. Et tener excolitur ſtudijs, curaq́; parentis, Ingenium uarijs ornat in arte locis. Spumeus obliquo qua labitur Odera curſu, Tangit& a Francis mœnia dicta uadis. Ingenuas animum docilem demiſit in artes, Et coluit Muſas culte Sabine tuas. Quo cantante ſuos retrò legit Odera fluctus, Captat& exculti carminis aure modos.
——————
Ul

Ircor eiſe Den, mnxer ſe us Auan
Dagruns, ihth,
wapleckerepeug
ns Bire tas len Vanüäcn
Inde ſed Albiaeas ultta progreſſus in Gras, Leuocreæcoluit docta theatra ſcolæ. Dumq́ʒ Philippe modis tua dulcibus ora reſoluis, Sedulus auditor pendet ab ore tuo. Cuius in extremis immenſi finibus orbis, Nobile conſpicuis nomen oberrat equis. Biſq; ſcholis alibi præfecdus& ipſe regendis, Præſtitit impigra ſedulitate ſidem. Hic ubi Saxonicis urbs fumigat Hala Salinis, Sala uolubilibus quam prope ſtringit aquis. Et poſt qua Cyprijs lſlebia fœta metallis, Ditia ſub terris altius æra fodit. Quæ tibi prima dedit cunabula ſance Luthero, Temporis ò uates ſancte Luthere tui. Iſthic quàm magnos exhauſerit i pſe labores, Id probat in ſtudijs culta iuuenta bonis. Rurſus& Albiacas ſua uota ſecutus in oras 4 Leucoreæ redijt captus amore ſcolæ. Hic ubi te, charæ poſt triſtia fata maritæ, Coniunxit thalamis Eliſabetha ſuis. Sic igitur ſic ſponſa tuo ſociata marito, Coniungi poteras non meliore uiro.
Ille per Aonios dum tendit in ardua montes, Nobile præclara nomen ab artetulit. octaq́; blandiſonis aptantem carmina neruis,
Adiuuat Aoniam Calliopæa lyram.
4
Tu quoq́; ſponſe tuam blande complectere nym pham,
Dignior hac thalamis non erat ulla tuis. Illa bonis ducens prognata parentibus ortum, Parua ſui uidit funera mœſta patris.
Hinc

Hinc uiduum tædis thalamum melioribus intras, Trutiger, ingenio uir celebrande tuo. Phœbus enim uiridi cinxit tua tempora lauro, Et docuit medicæ certius artis iter. Altius& reliquo tollit tua nomina uulgo Npecta coruſcanti candida fama rota. Non winus hinc igitur te ſponſa parente ſuperbit, Vcq́;loco ueri nata parentis amat. Illa etiam docto percurrit pectine telas, Signaq; ſolerti plurima pingit acu. Ecce lub ornato quam flaui uertice crines, Quam decor in pulchro plurimus ore nitet? Lumina quid referam fulgentibus æmula ſtellis, Et decoret niueas gratia quanta genas? Sunt etiam modico ſurgentia labra tumore, Oſcula guſtanti quæ tibi plena dabunt. Præcipue pietas& grata modeſtia morum, Et pudor ingenuo pectore multus ineſt. Ergo tuos tandem complectere lætus amores Sponſe, tuo placidè ſe dedit illa thoro. Ludite, dum uiridi licet indulgere iuuentæ, Spernuntur ſpinæ cum cecidere roſæ. Reddite conſortis fœlicia pignora lecti, Mutuus& nullo tempore ceſſet amor. Cætera, quæ noſtra non debent uoce moneri, Qui thalamo ſociat uos, recitabit Hymen⸗ Viuite concordes diuturna pace per annos, Parſqʒ ſit in uotis irrita nulla meis.
FI N 1 5.