tyldis, ex b nobili familia Mynſinge-
Prognatæ.
1ACcono MIcxrLO AVToRs.
VORMATIE ANNO R. D. 11.

VIRO DOMINO ADAMO VWVERNHERO 4 THEMAR, IVRIS utriuſq; Doctori, Imperial. camerę iudicij Aduocato& Procu- ratori&. Iacobus
Micyllus.
BrIERVNT A me clariſſime uir, i pariter ac mei
cõmunes quidam tui amici, ut gratulandi cauſa Epithala- mium aliquod in nuptias, quas iam iterum cum puella uirgine clariſs. celebraſti, componerem, idch ipſum tibi dedicarem. Hoc enim& gratum tibi tuisq; fore arbitrati ſunt,& me officio ac ſtudijs meis conſenta- neum facturum eſſe dicebant.
Quanqᷓʒ igitur
modum pigere incipiat:& qu leſcens, ſummo quodam amoréè a ſecutus ſum: eadem nunc fenior ueteranus, atque emeritus aliquis, paulatim, atq; à me dimittere cogi
ipſe eò ætatis iam pro- fectus ſum, ut me huiuſcemodi luſus prope- æ olim ado- c ſtudio per- Perinde ut deponere tem. Quia tamen

Omunes quicmtn amc. utgramnäa mium aliquod um
im prell uixire di
rem, idc; ipſund
a&— tdi u
4 2 emum Ic Ohco
1 urum eſſedechm
r e 12 pec v
gcrt mnopat. 2 4
mo quodmm ..8
* caden
uque emm 44 Ju 1
5
tamen& tua ipſius authoritas atq́; exiſtima-
tio,& fratrum tuorum Ioannis Petriq; fami- liaritas: præterea& patrui Adami, uiri opti-
mi atque excellentiſſimi memoria, plurimum
apud me ſemper ualuerunt: facere non potui,
quin hac in parte de propoſito meo aliquid reamitterem, petitioniq; ac uoluntati illorum
obtemperarem.
Mitto itaqʒ ad te, breue hoc quaſi Poë- mation quoddam, quo& ſtudia uitamque tuam aliquo modo, ut uides, complexus ſum, & Sponſæ iam pridem, nunc etiam uxoris tuæ, patriam& genus, ſummatim ac breuiter quoad potui, commendaui.
Quod igitur faceres, ſi Athletam aut mi- litem aliquem iam ſeniorem, ac uiribus deſti- tutum, in arenam aut campum deſcendere ui- deres: idem de me quo que hoc loco cogitare debes, uerſiculosq; hos meos ita accipere, ut qui fuerint ab ingenio iam pridem effœto atq; exhauſto, uix tandem atq; ægrè expreſſi.
Nam& alias humanitatem tuam hacte- nus ita agnoſco, eamq́; de te ſpem mihi ipſe A ij confirmo,

me profectum eſt ſpectare, quàm animum ac uoluntatem hac in re meam, intueri confidam.
Quod quidem, ut hominis uerè ingenui ac liberalis eſt, ita ut id etiam atq́; etiam per- gas:& uirtus tua,& aliorum exempla com- monere te debent.
Quod ad me attinet, illud utiq; magnum
ut alium quemuis clientem inter tuos re- cenſeri,& in parte aliqua uel ima apud te hęrere patieris: Vale. Heydelbergæ Calend. Octobris, Anni A. D. L.
atque præclarum obtigiſſe mihi putabo, ſime

Aut te donan. tum ſtes d emhac ren 2 EPITHALAMITO d m. HEe ades alterno repetens 2e igiagreſ Qandida purpureis cinctla I halia roſis. d Th ades,& Iæros thalami celebremus honores, (ouos Deus,& caſtus conciliauit Amor, de Quos ſociæ Charires, quos miſta pudore Loluptas, Eit pia commendax pacis amica, Fides. adadme ni— guantus paſm conſurgit ad æthera Plauſus: eclar eg Quæ uoces hominum, qualia uerba ſonant? quenasd, Dum faciem, uultusq& peclora uirgine digna Laudant:& ueteris ſtemmata clara domus. dudteh gere Parte alia, uitæ Aunaoeunle falla prioris, Hrdebege(i Temporap anc ipiti tor uigilata foro. Uardnd A Dræcipue Pietas,& amoris cura Paterm, 4,5, Et ſeruata thoro fertur ad Iſtra fides. Singula quæ dudum ſuperüm meruere fauorem, Üſaq; ſunt ranto numine digna tegi. MNam pater omniporens, cœli qui præſidet arci, Qui uidet hoc oculis, quad ſumus, omne ſuis, Et caſus hominum, ·ſortem miſeratur iniquam, Ne patitur miſeros tempus in omne premi. De ſertos poſtquam th alamos uiduumpᷓ cubile Lidit,& in ſola pignora parua domo. Audijt,& maſtos gemitus,& uerba precantum, rebus facimus qualia multa mall.— Aæ iij

EPITHALAMION. Promifi ueteris memor,& bonitatis ab æuo, Complexus noſtrum qua fuit uſq; genus. uaq;ʒ idem pueros orbos, orbasq́; parentes, Draſidio ante alios protegit ipſe ſuo.
Vamde numero compellans uoce ſororum, Quas partu quondam protulit Eupnome.
Naa tenes, inquit, 1 5 emarenſts nomen A DAnl,
A puero is nobis deditus uſq; fuit.
Dum ſtudio leges,& publica iura tuetur: Ingenioma gnus, nec minor eloquio.
Nlius, ecce, iacet deſertum coniuge limen: Moœret,& in uiduo triſtior ipſe thoro.
Nlla uiro uitæ ſolatia, nulla laborum: Defaciunt luctu tecla, domusq́; nouo.
At tutum non et, ſocia ſine uiuere quenquam, Et ueniunt uiduo noxia multa thoro.
Quare age, quæ menti ſedeat ſententia noſtræ, Accipe, hæc opera perfice iuſſa klcl. Terra iacet uaſtos inter Mauortia ſaltus, RHos. Alpes, illos Martia plua facit. In medio Micer fœcundat flumine campos, Et totum liquido permeat amne ſolum. b Nanc olim ueteres caprtam inſedẽre Oĩeui, Dum mutant regnis arua priora nouis.

— EPITHALAMION.
n en Gen ualida,& nullis unquam laſſata periclis, 1 6 7 3 Aaaas Er ſemper prompta fortis ad arma manu. mcmer aag 3 Extera Germanos dum tentant bella colonos, na Et uariant rerum Tẽutona regna uices. Pmfar e. Ninc quoq; certa manent tantæ ueſtigia famæ, nr, inzer, Ih 92 Et celebrant nomen ſecula noſtra uerus. uerd is aii aar 8 Elc ſubnixa breui pender de uertice muro boke ger, Onbuan Arx uetus, ad ripam molle fluentis aquæ:
M rNSISERV M ſedes, mulros iam nota per annos,
,1— ERVNDECVN, ſtudijs emeruére ſuis. Anoſcis NoX AE, VILLAEQAV E e nomine faclii, 1 2 p 4 . Nomen,& antiquæ nobilitatis opus.
Ll Eci gitur gentis decus& pars inchta AANVS
rMrà⸗— Cum natis habitat, coniuge cump ſua.
nonei fru ſem Ai ſtriacæ ANVS pridem noriſsimus aul,
un acanat ALrpp idem ueteris nomine dignus aui. — Nimp; auus huius erat qui nomine dictus eodem,
SDler gerpei Inpleuit meritis proxima regna ſuis.
2fr xr Nan, Qui quondam Cohmas illum comitatus ad oras,
uo Duce ſe iaclat Oueuica terra nouo. ox&- Cæſareos inter numeratus amicos, PELrrulit hanc fama primus ad aſtra domum, mdj— Qnui tum fucceſit patrias IosEPHVS in artes,
* trren a⁸⁵ Ingenio,& legum cognitione potens. 1* meus rupe
Frundeck arx ad Ni= crum · Schadenwi ler, ſedes Io annis Myn⸗
ingeri, pa=⸗ tris ſponſæ.
Ioãnes Myn
ſingerus Do ctor abauus
— ſbonſe ·
Ioſephuus Mynſinge 2
rus, ſponſæ
ds ·

Nomè ſoon ME CHTYLDIN priſca dixerunt uoce parentes,
ſeæ Mechtyl dis.
EPIT HALAMION. b Oonſllio populos dudum qui rexit,& urbes: Sueuia dum regno paruit Auſtriaco.
Mnc ſenior poſita curarum mole quieſcit, Ceſaris in gemina magnus& 1 bſe domo. Quo ſatus hic noſter, ſed aui de nomine diclus,
Poßidet hæc generi debita tecla ſuo. U ſeu pace uelis rebus ſeruire quietis, eu telis contra tendere tela,bonus.
Mhbilis huic patrios ſedet inter nata Penates,
VLixgo decens uultu, uirgo pudore decens.
Tantam illis de ſe ſpem modò nata dedit. Non illa totis uiuit ſolertior oris, Rerum, quas teneras mos agitare nurus: Nam te ſeu Coæ delectant fila Mineruæx, Nalla magis tenerum pollice uerſat opus. Seu tepicta iuuant Dhngiæ uelamina ueſtis, Eſfingit docta quidlibet illa manu. Deniq; Mœoniæ laudetur tela puellæ, Nac quoq; texendi non erit arte minor. Accedunt mores,& conſona pectora formæ, Erx pura d quauis labe pudlicitia. Multi illam thalamo iuuenes petiẽre iugali. Multi illam doni⸗ muneribusq; uiri.

9;
nn EPITHALAMION.
—
„
—
4
n Ranc igitur talem, tantaq; d ſtinpe creatam:
r. Tlins hanc uirtus, hanc& doctrina meretur,
Auup hinc Oueuorum protinus arua pete. uop; uales, dulci uerborum freta lepöre, — Inbue ſecurum peclus amore nouo. „K⸗ imaUartutesã uiri,& geſtæ præconia uitæ i DProſequere,& uereris nomina nota domus. Legitimo ut coẽant inter ſe fœdere iuncli, maee Gaudeat O thalamo lætus utenpᷓ nouo. ſcaCr dr æc fatus genitor, ccœlo demittit ab alto, nurit:enr aulex Gaudentem donis, lœtitiac Deam. Maeula Ma patris monitus, diuinaq; iuſſa capeſſens, eTskündln R herica de ſummo fertur in arua polo. 4 * d 4 Auqp hinc Danubij ſpectans, hinc flumina Rheni, 2 4 b Conſtitir in ſcxxis Abnoba celſa tuis. 1— E Inde Lcaonias qua ſe uia pandit in arctos, rrr, Gascthn Quaq; patent aruis&uora, Hlectir iter. Koehr. mslans Donec piſcoſo tetigit loca conſita Micro, gumoppias 2 NNXrap de CASTRIS mœnia dicta RVBRIS. ad Nicrum- b B
ℳ
K r

EPITHALAMION- Ec demum aſſungens, modice contendit in altum, Condita præcipiti qua ſtat in arce domus.
Et tacitum conclaue petit, qua pulchra ſolebat
Iuter lanificas uirgo ſedere nuruis. uæ tunc fortè, uagas dum cætera turba per ædes
Falleret ut longas hac ratione moras.
PErgo nacta locum& captato tempore, uultus Exuit ambroſios, diſgimulatqq; Deam.
Et nota reſerens facie ẽ popularibus unam, Aute alias ſumma, quam colit illa, fide.
Qui ſua conſilia atq; arcanos credere ſenſus, Et quicquid tacitum forte habet, omne ſolet.
Sic exorſa refert: Ergo tu ſola per omne Tempus perperuò capra labore ſedes?
Ncc uitæ, aut animo quicquam largiris amico? Nc miſces curis ocia grata tuis?
Ant etiam illa moues, patriam qudò coniuge tandem
Pſa tua ſerues poſteritate domum? En matura ſedes, iam plenis nubilis annis, Sola domi uacuo uirgo relicta thoro. Nec teneros natos, Veneris nec præmia curas, Nec quicquid thalamus dulce iugalis habet. Perpetuõ ne igitur carperis flore iuuentæ In ſpem tam claræ fila nata domus?

— EPITHALAMION.
nc exlae, nn M te chara mouent uenerandæ nomina matris:? Lnifs ue. d Nec de uiſceribus pignora nata tuis?
¹ r 8 se Sed uelut in ſterili quæ naſcitur arbor arena,
mn e Ckabis inutilibus deſpicienda comis:?
2b, e A non eſt iſto fas quenquam uiuere pacto,
7 1a Nec geniti hac homines conditione ſumus.
ag Sed pater ille Deum qui magnum condidit orbem,
me 2 eh Qui noſtrum toto ſparſit in orbe genus:
2Ä aa Ducere legitimo uoluit nos fœdere uitam,
con Jeg aran— Quamlibet proprium iuſsit babere uirum. 2 tcan Fch⸗ Aqdcdidit& certos, qui ſic ſociantur, bonores,
Præmiaq;,& læti pignora connubi ver. Epa ſux⸗ M. 2 5 Olæti piꝗ j.
*.* cftaläa ndus ut hac ſerie totum duraret in æuum, 4 Tret& in ſummos noſtra propago dies.
6 M Quò decet æternæ te nunc ſubmittere legi, — ae ern. Quodq;ʒ ferunt aliæ, te quop ferre iugum. *2- eiaxs NHoc poſcit ꝗenitor⸗ ſeries hoc longa parentum,
rreretetœdm Foc L enus, hoc Charites, hoc pater ipſe Deun. 6 das, ilat, Ac uelut ipſaribi iam primis uſq;ſub annis,
n. die UEt rebus ſtudui ſemper adeſſe tuis. nnas, Tu Sic etiam hac tecum iampridem in parte laboro, eiddas 49 Et generum ſoceris,& tibi quæro uirum.
Aup equidem mentis niſi me præſagia fallunt, — Punc oculis ipſum iam tibi cerno meis.
dlan haas. B

EPITHALAMION. Nun procul hinc locus eſt,medio qua flumine Rhenus Celtica Germano ſeparat arua ſolo. El ueteres olim fama eſt habitaſſe Mmetes, Lallibus egreſſos Martia ſlua tuis. Tẽmpore quo ripam rex Ariouiſtus utramq; Droximaq; Heluetijs regna tenebat agris. Wbem ipſam Graio dixerunt nomine GIKRAN, Caſtrorum ſedes ſeu fuit iſta uetus, Siue alia e&t ratio neq; cognita uocis origo, Ceu male multorum nomina tecta latent.
dupremum Hic deferre ſuas ſolita eſt Germania lites,
Spira ad Rhenum.
nai zem b Rac fora ſunt terræ publica Tcutonicæ. Phen PEc illos uideas, quos purpura ueſtit& aurum, Qui legum nexus& uaga iura tenent. Ad quos ex omni uenientes orbe clientes, uos uis, aut hominum noxia facta premunt, Solliciti rerum quærunt reſponſa ſuarum, Conſiliumq; malis auxiliumq́; petunr. ADAMVS N magis antiquis celebrara est Delphica Pytho, Iwernberis Aut Claros, aut Lcij rempla uetuſta Dei. d Themar, Quam terras hodie memoratur GOpIRA per omnes, Duhyator Qua ſol Eous lucer& Hoſperius. b
2 vegerie Hic Tliur primor inter celebratur paAnVs beuae. UVir grauis,& magni pars memoranda fori.

(crna.
— r 1 ℳ
um ſa 114 34 rſ d ¼ Maximus idem inter fratres Lanumi; Detrump;, Adamus, Io rom.„„„ a eſa Dartu quos triplici protulit una parens. Ahauers Per —. trus dwern⸗ 2 mngu Drorulir illa Quidem, ſed fama parata labore, berig The⸗ r io adem Aupp idem ſtudij nobilitauit honos. mar fratres ran ſall fage Mamp tibiut breuibus repetam bæcab origine dictis," zuruans teftrac,„pahen Nraß ſic tantæ res tibi tora damus. Patria aen br 3 erra procul colitur Fluis ubiecla Toringis, b Deniee er ſr b⸗ 1 NVleima qua Franci claudirur ora ſli. b Hne The⸗ anc ditione tenet, Latiæ qui ſiona columnæ comes prin 5 5 b s ſrteree zabkuen 4„ſhrr k cipalis ab 992 Et factum d pullis nobile nomen haber. Nee nhee re 44ℳG.„ 2 chenbe ferfupm EZ Paruo in populo, ſed cltild ſtirpe credtοs 1
im VVERNHEROS celebrar fama uetuſta patres.
RanmumaanktVVERNHEROBHS Luos cura ſoli, ſtudiump; paterni, dwernhero⸗
ur, cn hantanaauſt Et pieras ſummos uexit ad uſque polos. T= rur a RHorum 2 progenie, xalic; ab origine fratres, n e Ros, modo quos dixi, Francica terra tulit.
233 rr Tram 2 exrmxir cltrctefl Quos Pueros olim patria de ſede profeclo 9
r, er jtnir Tres patria erudijt patruus unus ope. . A
ün odie wnrcrul
— Omnes Caſcrrei miſit in arma fori:
ETur pius, magna dum uixit laude celebris, Imcr irrrna- N fama a ſera nunc guoq; morte minor.
ox&- doctrina,& uarijs uirtutibus auclos,
rum familia
ADAMVvS
dernherus ſenior inter ordinarios
Iurium pro feſores&
———

pITHAFAMION.
conſtliarios Dickus& ipſe quidem primæui uoce parentis,
Heydelber⸗
Secl notiis ſtucij nobiliore ſui.
genſer ſu P æcipue ſummos hos inter adeptus honores,
Premus pra dictori fra⸗
Eloquio quorum pulpita rauca ſonant.
trũ patruu FIic ubi celſa Ducum furgunt palatia Rheni,
Maœniaq; Aoͤnidum ſtant qperoſa ſacris.
At ill ut ludos, ati; ocia longa&cholarum
Ornati titulis deſeruẽre nouis:
DProrinus Tnperij leges& caſtra ſecuti,
Dars etiam magnis addiita Drincipibus.
Et decus,& ſummæ pepererunt nomina laudis,
Armacq;& ingenuæ nobilitatis equos.
A uelut Eleo quondam certamine uiclor
Ex Priuile⸗ gio Cæſareo et natali ſo⸗ lo à The⸗ mar Ficti.
Dalladia uinctus tempora fronde redit. Sic illi in populo, uulgić; per ora feruntur, Armorum inſignes ijdem& honore toꝑæ. Deniq; ne nomen longo premeretur ab æuo, RHoc quoq; perpetuum his Gæſar habere dedit. Quodqʒ ſoli fuerat pridem commune paterni, ſibi nunc proprium gens Themarenſis habet. NHoc ſtudia, hoc uirtus, hoc uitæ geſta prioris, Hoc operæ Auguſti promeruére fori. Illi igitur tanto taliq; d ſanguine creto, Tuaſit nuper Darca maligna domum,

EPITHALAMION. Conſortempß thori eripuit, ſociami; laborum, Er matrem certis iam quop pignoribus.
Uangionun in populo natam, ꝗenitore GE ORGO,
Dræſtanti Tuondam, munificoq; uiro. Conſllio ciues, opibus dum fouit egenos, SCprencelidum ueteris parq; decusq;ʒ; domus. ANN AE nomen erat multis inſigne puellis, Gratia quds formæ iungit, amorß uiris. Sed Heq forma feras Mouit, necp gratia Darcas, Quin miſera ante diem prodita morte iacet- Erx nunc ille ſedens uiduo tectoq́ thoro Morer ut amiſſo Daulias ales De. Dræteritiq; memor ueteris ſolatia uitæ b Doſcit,& antiquæ fata priora domus. Quare age, ſimecum tua ſter coniuncla uoluntas, Et tibi idem placeat, quod mihi conſilium. Raud equidem cerras dubitem promirtere thædas, Et tibi coniugij fadera lœra noui. b Eanc mibi multa uiri uirtus bem, curaq; firmat, 7 Qua nunc aſfectam ſuſtinet ille domum. qs eciam oprdrint perchari uora parentis, 4 M conſanguinei cætera turba tui. b Denicz& ætherei facilis regnator Ohmpi, El aderit captis, conſtliump dabit.
Georgius Sprencke! pater pra⸗ mortu⸗ uxoris.

EPITHALAMION. Nec te nunc moueant alieni pignora lecli, At ætas(ætas ſi tamen iſta) utri. Cui neq; adhuc ſparſt g albeſcunt tempora canis, Nc uitiat teneras prima ſenecta genas. Roc etenim maior uentura est Qloria nuptæ, Si uidedre minus commoda ſola ſequi. Si miſeros natos alia de matre relickos Suſcipias, curis erudliasq;ʒ tuis. Nam nepʒ ciuilis donantur præmia quercus, Golum qui dextra ſe tegit ipſe ſua. Sed qui uic ini gladium d ceruice repellit, Conciuemqʒ ſua ſeruat ab hoſte manu. AG pater omnipotens generi benedicit eorum, Pupillos opibuis qui uiduasq́ iuuant. Dræcipites animi iuuenum, mutabile peclus, Et facile huc illuc, quò rapiuntur, eunt. Aò ueluti medias nullo rectore per undas Dellitur d quouis adta carina Moto.
4
Declora ſic iuuenum partes uerſantur in omnes,
Dum rarxio nondum, quæ regat illa, ſabegst. Ai ſtabilit mentes ætas,& pectora fumat, Tunc quop; iudicio conciliatur amor.
Deniqp; non ſola eſt thalami ſpeclanda uoluptas,
Aaup; etiam curas res habet iſta ſuas.

b EPITHALAMION. A quibus immunis ſi uiuere ſola laboras, Viuere communi conditione negas. Ex tamen õ quanto fato meliore laborat, QAlcerius quiſquis parta labore capit? Nam quibus hæc opibus quam diuite ſorre fruetur, In tantam ueniet quæ noua nupta domum? Non illic gemmæ deſunt, non ueſtis& aurum, Non quicquid pulchrum fœmina diues amat. Aiduo repet igne focus, ſerieq; perenni, Annua ſuppeditat uina dapesp;, penus. UVx illam uincat(ſaueat Rhamnuſia dicto) Semper quæ cornu ſtat Dea plena nouo. ERc adde ingenium placidum, moresi; benignos, Er qualem fingat nupta pudica uirum.
Quæ ſi nulla mouent animum tibi commodla tanta,
Nalla mouent animum commoda(crede) tuum. Sed durum est patriam, notasq relinquere terras, Inquis:& hæc multas tangere cura ſoler. A patria ert, ubicunp; bene est, neq; uiuere dicas,
Vno qui tempiis uiuit in omne loco.
Ac patria quoties aliæ quop iere relilla,
Dum ſequitur thalamos fœmina quæ; ſuos.
Appice fraternas, totidem ſolatia, nuptas Quas eadem àd patria ſors tenet iſta procul. C

b EPITHALAMIONæ b petri dvern Quctrum hæc deſeruit Tubaris cum flumine ripas, herid The⸗ LRSVLA Schantiadum progenerata domo. mar uxor: ſſera FvRDEKRICOsS inter nutrita Denates, filia Præfe⸗.„
di in wert⸗ VWbs uetus d Mono qud ſita nomen habet. bom. Ante uirum Oalicas comitata eſt ANA per oras, Vch Iveee Vdit& in ſummo Francica caſtra iugo. mar uxor, Hic ubi du idem populi, templiq́; ſacerdos 5 enage Suſtinet officio munus utrumq; pari. 87 polim: ubi Nnc eadem placido uiuit ſociata marito⸗ Praſidi& Qæſaris in magno, qua ſedet ille foro. Dier an⸗ N tamen aut terras dolet hæc, aut illa reliclas, ſilijs fuit. Nc queritur patria ſe procul eſſe domo. b Sed pariter gratæ, pariter cum coniuge iunclæ, Gorte uiri gaudent utraglæta ſui. b Deniq ſitanti est, cognatos cernere uultuls: Atip aliqua patrios parte uidere Lares: Ecce tibi patruum qui gente profectus eadem, wachimus liſdem tecta locis nunc IoACHIMVS habet. Wyfinge⸗ uem modo rradlantem dodlarum ſacra fororum,
rus d Frun⸗ deck I. cC. Dum canit Auſtriacim fortia facta Ducum.
Aſſeſſor ca Mox eriam pœnas memorantem,& præmia Diuæx,
meræ Im⸗
perialis. Proxima quæ magno cum Lue iuncta ſedet.
Briſiacis nuper reuocatum Cæſar ab oris,
Auguſto uoluit dicere iura foro.
OG

rurer anas urs; ler 4 oneruin erepnfeciu ur lo4cRII ndam on wis rmiſai dan Teu2
Cfrds
ru
EPITHALAMION. Cuius tu faciem Quoties at; ora uidebis, Et patriam uideas& patris ora licet.
Eac effata, procul tenues euadit in auras,
Seqj Deam haud dubijs arguit eſſe noris. Aai illi ſubita preſſum formidine pectus, Et tacita obſedit pallidus ora timor.
Et tela, radij digitis cecidẽre remiſiis, Npſciap;(artonitæ par) ſedet ipſa ſui.
Mox calidus p oſtquam redit in ſua niſcera ſanguirs, Aup animum ſenſus pellit, ut ante, ſuus. b
Pſa Deæ ſecum dicla atꝗque audlita reuoluens, (Nimp Deam certis iam tener eſſe noris.)
Raclenus inſolito paulatim ardeſcit amore, Et nondum uiſi carpitur i9ne uiri.
Ac uelut in clauſo luctatur fornice flamma,
Quam cinis iniectus, Paruap; teſta tegit. Sic teneros animos intra nouus æſtuat ardor, Quoq;ʒ magis premitur, hoc magis ipſe furit. Sed quid agat, prudens ne ſuos fateatur amores, Et uirgo,& tali filia nata domo?
Nempe uetat ratio, O Qeneroſi cura pudoris,
Famaq; non ullo crimine læſa prior. Ergdò ea dum tacitas intra ſua peclora flammas Reprimit, atq; omni qua licet arte domat.
b 2
2

EpPITHALAMION. Ecce idem interea diuerſa in parte Deim rex, Adiuuat,& coœptum promouet autor qphs. Nup Dea impulſus nuper Themarenſis eadem, (SEnc quoq; enim ſfumpto uenerat ore nouo.) Ei genus,& mores,& uitam uirginis omnem, p xrulerat uerbis(d Toue miſſa) ſuis. Miſie, qui peterent ſolenni more puellam, Præſtantes opibus, conſilioꝶ; uiros. Qui ſimul ac placido uultu inuenẽre parentem, Quaæp petant, iuſis expoſuere modis. N uolens animum charæ cognoſcere natæ, Inſciaq; ad curas corda pærare nouas. Eic laudes, famam uiri narrauit,& artes Et iuxta ſocij iura, fidemi thori. Quæ poſtcuam accepit iam notum nomen A6ᷣD ANI, Aqqp ea quæ praſens dixerat ante Dea,. Vaineo erubuit uultu ſuffuſa pudore, Et lachymis blandæ commaduére genæ. Mox animum reuocans, paulum formidine dempta, Veba facit, ſed& hæc miſta pudore tamen. Aiqp; omnem prima repetens ab origine cauſam, Sermonemʒß Deæ, uiſac; ſona refert. Einc placitum ſuperis non dedignata maritum, Patris ſe totam tradidit arbitrio.

(r dterr an- eulm
1 LPITHALAMION. Ile igitur natæ poſtquam cognouit amorem, Senſit O hæc ſuperum numine cuncla geri: Conuocat in medium notos,& ſanguine iunclos, Conwſtlioqᷓ;ʒ horum iungit& ipſe ſuum. N mora, ſolenni funt ſponſalia ritu, Daclacpᷓʒ dicuntur lege tenenda pari. Aip ita Ms CHTYLDIS THEMARENSBI nubit Sanguine, iuridico, clara puella, uiro.(APANMO, Et nunc iſta dies thaædæ ſacrata iugali, 3 Qua ueniat ſponſo GPonſa iuganda nouo: Qua pueri te menæe canant, ſociæq́; puellæ, Euincli teneras fronde uirente comas, Perq; uiam longa ducentes agmina pompa, Lætentur placido, fœmina uirqj Deo.
Quarè ades,& thalami feſtos celebremus honores,
Lęempora purpureis uincta I halia roſis.
REuc ades,& lætos imitemur uoce canentes, Mixtap;ʒ eant paribus carmina noſtra modis.
Dumiß alij in numerum uiolas& candida iactant Lilia, tu uerſus ſparge Thalia nouos.
Omnis ut incopto præſtetur cultus amori,
Conclitaq;ʒ auſpicijs lux eat i⁸ta bonis.
Ar ru cui ſuperim genitor ſic fauit,& orbam Reſtituit fato proſperiore domun:
C ij

BPITHALAMION. Qu pariter fama præſtans, atq; ore puella Ducitur in thalamos, nupta futura, nouos. Dronuba cui lætos inſtaurat Gratia leclos, Es tenet accenſas copia larga faces: Diuinæ agnoſcas auram bonitatis,& illud Quo frueris, ſummo numen honore colas. N te decipiant uani, ſine, ſomnia mundi, Nc te aliò rerum, cura metusie trabat. Fœlices, thalamo quos Iuppiter æqjuus eodem In ſummos uoluit conſenuiſſe dies. Fœlices etiam, quibus idem ſorte benigna Penſauit tædis fœdera rupta nouis. Aæ quibus in uiduo, ceu multos ſæpe uidemus, Ait etiam ingrato uita trahenda thoro- Non illos ueniens lætus Ool aſpicit unq́;, Non illos, feſiis cum iuga ſoluit equis. Quò magis ampledli decet hanc te pectore grato F ortunam, O placidii munera noſſe Dei. A uelut ille ſuo totum complectitur orbem Nimine,& hæc patrio cuncta fauore tegit. Sic tu nunc thalami, ſic læti compos amoris, Debes hæc animo dona fouere tuo- Va recens hominis quondam de corpore nati Prodijt in lucem fœmina facta nouam.

2 nter ſcxu
Onta raleulr Shrrui Amvrsu0 a Ererd Cſel- ranglctiras In vanuen. lencupu enn ausfeem uus u⁴
EPITHALAMION.
Sic tibi legitimo iunctam modo fodere lecli, Dimidium debes eſſe putare tui.
Aco ita perpetud caſtæ moderamine uitæ Muneribus Diuũm lætitiap frui.
Sed ſatis hæc fuerit ueſtrum monuiſſe Doëtam: Tampᷓ renet portum feſſa carina ſuum.
UViuuite concordes genitor quos ſummus ab alto Fouit,& auſpicio iungit utrin; pari.
Viuite,& hæc æuo producite tempora longo, Voſtraq; eat multa prole beata domus.
TrAog.
IN VETERI VANGIONVNM VORMATIA EXNCVDE- B4T GREGORIVS COMIANDER.
5—