Retiena VEBNERABILIS BT DOCGPTISSIII f Viri, D. Magiſtri Iacobi Braunsbergij Pruteni, Câ& Pudiciſsimæ Virginis Magdalenæ, D. VVolſf⸗ gangi Henningij Senatorts Lipſenſis&c.. (ach ba. r filiæ Elegia, ſcripta Lloanne Codicio Schluckna⸗, n— b uienſe. 1 AD LECTOREM. i— Coniugium ueteris fuit oblectabile Canæ, — Cui dedit ex undis conditauina Deus. tcda ciie wi Dulcia felici contingant omina lecto, A bio ci pumm Dona maritali cuius honore uigent. o tdlcre um. Adſit coniugibus Chriſti manus alma duobus⸗W — V Supplicibus mecum quiſq; ro ate modis. — upP 14 Trog ea — INI5 Dies Nuptiasum 17. Calend. Auguſti e haheuee, uend Huguft A&D SPONSI M. X Aonidumq́; frequens picta roſeta petis. Propagas vigili cœleſtia dogmata nixu, 1 Eſt tua laus magno carmine digna cani. Præcipue nuhit tibi dum pulcherrima Nymphe, Cui tecum Lacheſis ſtamina longa trahat. Hoc opus incumbat reliquis pergrande Poctis, Quorum vena vado fertiliore fluit. Debilis vt tentem tenuiſsima prælia veles. Suadet in æternum non moriturus amor. Quare ſuſcipias propenſo pectore carmen, Concinui ſubitò quo tua feſta thori. Claudicat Aethnęi mea fabri more Thalia, Dum via Pruſsiaco littore longa patet. Ad tua ſed vacuus thalami ne ſacravenirem‧, Carmina non longo tempore ſcripta fero. Muſa peruſta genas Phœbo, non poſsidet aurum, Id mihi Sarmatiæ triſte vorauit iter. b Tu potius noſtrum templabere pronus amorem, Quo conuina, licet munere, promptus eram T. Codichus· — Rribus eximijs dum præſtas, docte Magiſter, ☛ᷣ — 15 Sdoaxy) s TN HONOREMNEPT ⸗ Aonlimded ARVM PIETATE ET VIRTVTE ORNA. vig cen tißimi Viri Domini Magiſtri lacobi Braunsbergij,& b modeſtißimæ puellæ Magdalenæ Hennin- gü, Gc. Elegia. Erta gerunt Nympfne lepidis decerpta roſetis, ed— Pulchra decorus Hymen lumina, ſerta gerit. Venaraio enbe Caſta Venus gaudet, ſtabilem quæ ſancit amorem, f Nee ſinit illicita pectora fraude tratii. cet accelerat lux exoptata Iacobo, dn gaopend einn Tendat vt in thalamum candida ſponſa ſuum. mun üc inm Phoœbusadeſt, charum lauro præcingit alumnum, awinſtht Munera Pierides intemerata ferunt. mntundner Digni laude viri coniungunt gaudiarebus, —— Vrbs quibus ad Viadrum ſacra Lycea dedit. aalmine Non minus aſpicimus nuptam Libanotide cinctam, 2don oogo rewan n Manibus hine nigris apta Cupreſſus eat. mrin Scili —— Pignore quam tali quod te facit eſſe beatum, ui tribuit iuſtis præmia iuſta, Deus. rens Almek Pereellanh 1. Arbitrio peragunt ſydera cuius, iter. A 2 Vt Tu qui principio non es ſubiectus ab æuo Nec cadit in regnum meta ſuprema tuum. Aethere vis multos in celſo viuere tecum, Vvt tua plena pijs ciuibus aula micet. Miris inde modis patriæ bonitatis amore, Protegis in cœtu pectora caſta ſaeo. Dirigis hos tutò, qui non tua dogmata ſpernunt, Atq; tuum numen qui ſine labe timent.: Res ea nec fallit, nec enim tu fallere noſti, Talia qui nolit credere, ſtipes erit. Aſpicimus, quantis tuere fauoribus illos, ec datur exemplo nunc meliore frui. Quos mendacis atrox Oſiandri depulit error, Iuſsit& Arctois longius ire plagis. Balthicus, ah ſcimus, nocuit qua fraude Baalis, Et Sathanæ famulus tam furioſus erat. Sparſit Pruſsiacæ paradoxa nepharia terræ, Ortus tartareis vt videatur aquis. Sancta tui, rictu diſcerpit vulnera nati, Hiss ceu ſufficeret vita beata minus. Sed ſe iuſtitia complendum iudicat illa, Huſtus ab æterno qua Deus ipſe manes. Sydera veſanus ſed dum petit alta Prometheus, Contentus facili nec ſtudet ire via. Teſqua per hirta ruit, ſpinisq́; rubisq; cruentum, Nuͤnc fouet in picea ſulphur& ignis aqua. Diſperijt monſtrum S tygijs lachrymabile pœnis, Nam ſua blaſphemus præmia ſemper habet. Nee tu ferre potes tantos, Pater optime, ſannos, Hæreticus furijs hinc rapiendus erat. daan b A moltor da ihNunc lacerat gelidis accincta Megæra colubr.s, Aplenapin Tartara nunc artus ſontis in ima iacit. emodig aa Sic decet vlciſci nomen venerabile Chriſti, Iriac Quo tua pro nobis ira quieta cubat. — a Econtra varts illos virtutibus auges, 36 e Ceu Pater,& ſumma proſperitate beas. Qui ſemper ſtolidos im pugnauère furores, ue, Hareticum vanum nec voluère ſequi. Doctrinæq ſacræ quiſeminaverapropagant, aatax Que tuusætfierea natus ab arce tulit. englee Quos non diuitiæ tum decepere prophanæ, umar ae Hic quoqʒ dum multos decipiebat honos — Hos tua cura fouet, largis& dotibus implet, : Dullus enim iuſtis munera plura capit. — dmmacgian Sic Iacobus opes Braunsbergius additeaſdem, rhnricenn Præſidijć ſui pignora magnatenet. ucſerni miimn Fortiter hic etiam fanatica ſenſa refutat, Henxrretma dnmn Et fugit inſtanti ſparſa venena pede. cumglentamata Pruſsia vitalem licet huic dedit inclyta lueem, rgen Præbuit& membris ſtragula prima ſuis, b xtcmogal anſeddanatuain Te tamer im medias tendit duce, Teutonis oras, Ad Rheni celeres nempe vocatur aquas. aue Ortus hioneſtorum clara de ſtirpe parentumm, n Acunis didicit te celebrare Deum. b Adiunxit reliquum ſtudium vigilantibus auſis, — Hinc varia rerum cognitidne valet. Lipbenn Leucoris vrbs merito titulos donauit honore, 48 Vicctori veluti ſtrenua palma datur. R 3 Sudoris Zudoris ſtimulis hæc per te præmia nacius, Te videt autorem ſir miter eſſe rei. Poſt quoq; regalis petit ardua culmina montis, 1 Gratus& eximijs hac fuit vrbe viris. PAi d Quaàm modo colluuies deformat denſa malorum. Eecit& ex ara trux Oſiander haraum. Oarg Sed tu, ſancte Deus, placata mente Iacobum Aſpicis,& fruciu fertiliore iuuas. Plam Fx patria reuocas ad claram Principis aulam, Quem ditio Dominum Naſſauienſis habet. Lie te Is velut Heroes inter ſupereminet heros, Sic tua conſtanti pectore verba tegit. Nam Sicut enim pullos alis gallina tuetur, Cum vultur rapido fulminat vngue minas: b perg Taliter is fido defendit Marte miniſtros, 2 Quos tua cultores vinea plena videt. Vic Fac precor, vt Princeps lon gos Guilielmus in annos Exuperet, cœtus pars manet ille tui. Atu Illius& natos placida bonitate tuére, ui patris attentant ſtrenua facta ſequi. Pncll Ah deſyderio quanto Braunsbergius vrbi Natali petitur, ſi modò fata ſinant. me Cernit quo ſtudio ſibi commodus eſſe valeret, 1 Nuncideo miſero præſſa dolore gemit. Necd Id patriæ firmis demonſtrat litera ſignis, Quam benẽ de meritis teſtificata ſuus. Name Sed quis fata tenet certis incognita frenis? p Tu Deus heæc mira prouidus arte regis. ac Nunc igitur felix vt ſic tua dogmata ſpargat, O Subq; ſuo ceœli, principe tradat iter. Conſor⸗ dimuli he. 1 ldet ne hd Conlortem thalami, cœleſtia munera donas, 7 kegala deuai 6 ptima quæ vitæ ſit medicina ſuere dun A eiade aEt velut Abramidæ iuueni connubia monſtras, 0do collasa s Dum peregrina ſuus ſeruus in arua venit: KaaaaE Xen ieit arcano ſic nunc tua dextera fato, me. Larer Vt neq ſperato ſurgat origo thoro. c, R es, in Surgit origo thoro, de quo ſpes nulla ſonabat, — ima Cum bisad huc ſeptem non abière dies.— 8 den arn Flaminis inſeritur nam cui fax feruida ſan cti, 44*..1n. — nſei Flagrat ad incœptum promptius ire pium. b oemen pamenid Sic tuus immenſa fauor integritate paratus, 4 conſtna zea Braunsbergij patrio curat amore fidem. ea l Nam tibi qui fidit, nunquam ſua præmia perdit, n aptdoſüen In iuſtos adeò corda paterna geris. do cimdt Ile 3 Perge fouere tua paſtorem dote fidelem, — Tradita qui duplici fruge talenta colit. — Vtq; ſit auſptrij feſtum fœlicibus actum,/, Fraaeagaſ Quod celebrant hodie fœmina virq́;, faue. creh canafen— At tu ſponſe, nouus quem nunc Hymenæus adornat, 04— TTriſtitiæ venis abijce, ſiquid habes. ru maemati En tibi diſcuſsis præfulget nubibus æther oq e Dum venit in thalamos vxor honeſta tuos. deuas aatim Hanc tthi iuſta fides peperit, pergrata Tonanti, ue amh Lgnea qua populum percitus aſtra doces. eo nua Nec dubitato, tua Deus eſt à parte benignus, deranerne Exhibet is naui vela ſecundatuæ. 8 Namq; tuæ vellem ſi dotes dicere ſponſæ, Præ reliquis ſummum quas habet illa decus b enct uasn Sufficeret ſpacijs non hæc anguſta papyrus, bæc— Omnianec breuiter commemorare queam. n gf ö“ cæl eruchecus Forma Forma placet, virtus nitet amꝑla modeſtia lucet, Neprobate coniunx, nobile munus, amet. En amat,& firmote pectore diligit vnum, Ore rubet, rutilat lumin e, fronte micat. Sponſa Eſt pia,pro nutu componit ſingula matris, Et Eximias inter quæ referenda nurus. ded tib Cum Phylira doctas Mars pelleret vrbe Camcœnas, QA b Teutona cum maduit ſanguine terra ſuo. Non ne Abduxit genitrix ſecum, ſua pignora, natas, M Ne quid bella mali, turbine dira ferant. Le duc Acceſsitq; ſui penetralia candida fratris, A. Qui ſua eis Viadrum tecta ſenator habet. OPrino Quamlibet hinc cultis effecit moribus aptam,— Tu Vt nil ſit liuor quod reprehendet iners. Nunet- Sic annos aliquot vixit viduata marito,„Fu Hicvbi Francforti, vitibus arua virent. Kudlit, Scit Viader, rauca qui colles voce ſalutat, 1 0 Egit vt innocua relligione dies. lon ali Et niſtiam nulla ſub conditione vacaret, N. Diceret ex imis excitus iſta vadis. Klene Filia ſic coluit quoq; Magdalena Tonantem, K Qux tibi iam coniunx, docte Iacobe, datur. Patre Cuius ad vndoſum genitor celebratur Bliſtrum, 8 5 Publica quòd grandi commoda iuuit ope. dle Dei Nam fuit eximia præclarus laude ſenator, Su Interitum cuius Lipſia tota dolet..“ ac igit Ergo tibi Chriſtus prædeſtinat optimus iſtan,- Q Cui placet in numen ſpes vtriusq; ſuum.. uquoc Is voluit facilis ſimul hac te parte leuare/, bn 8 Maximus has ſtorgas indidit ipſe Deus. 2 ſͤͤͤ Sponſ — Toee„ nen an de ponſa diu certè ſocium fen tire cubile, 1 1radee enhn.„Et potuit multis complacuiſſe procis. 9224 2a nder ded tibi per fatum ſors euenit illa benignum, dOca ca aate Quod uoluit cœtus plurimus, unus habes. Kentrir araae Ton negat externos tecum luſtrare penates, 1Adbhmdbeneh Matris& acceptum deſeruiſse ſinum. d. pencnin e duce fida comes pPeregrinas ibit in oras, ſch V 1 Quas tenet imperio Principis aula tui. brinceps nimium ſub te Paſtore beatus, Tu quoq; ſub tali Principe fauſtus eris. ime tamen accenſa face dum connubia ſi plendent, n EFundimus ad ſummum plurima uota Deum. b mnclen thamudit, opemq feret, tu ponas triſtia cordis, macalema Quao duce Sponſus eras, hoc duce lætus eris. inamanligerts Non aliter thalami felicia uincula ſperes: dhd, Vincula, diſrumpi neſcia ſorte graui. — ſene quàm recte d icdus genitore Thobias, —— 3 Fauſtus adoptata coniuge ſponſus erat. * — Ad generis uenit nobile ſtemma ſui. oum geuurr tszic Deusa primo ſemper placabilis æuo, anad gnda Sub minimo iuſtis tempore portat opem. imu prrcira airr Jac igitur. felix uxore fruare, memento, mn cnalam Quam tibi donauit prouida cura Dei. ruſtungrrltaTu quoq; uirgineæ pulcherrima ſtella coronæ, ꝛrt in un bomn Sponſa uerecundas aurea tota comas: m bre am gratare tibi tibi nos gratamur& omnes, ae cnteanes. Qui ſorti cupimus fata ſerena tuæ, . b B Perge motteiena hasaga0, b atre qui miſſus, cœli comitante miniſtro, Perge tuoʒ ſacie florente placere marito; Flumine qui debet gratior eſſe Tagi- Qui uarijs ſtudij præclari laudibus auctus, Viuere ſub longa poſteritate ualet. Hune tibi non caſustulit, aut incerta uoluntas, Chriſtusagit curam, caſta puella, tui. Cerne tuas reliquas collecta mente ſorotes, His quoq; præſtantes præbuit ille uiros. Inclyta Braunsbergij coniunx aſſueſce uocari, Hoc fieri multis nomine grata potes- Viuite propicio longiſsimaſ⸗ xcula Chriſto, Nos duo, quos unum reddidit eſſe Deus. pectoribusueſtris ſit mutuus ignis amoris, Ipſe ſuam ſponſam ſic quoq; Chriſtus amat. Nec titubate fide, dabit hic ſolatiauitæ, Nam bona lrgiri non peritura poteſt. Gramina qui pratis dat, ſyluas fronde coronat, FEloribus ornat humum; meſsibus ornat agtο⁸. Sydere qui cœlum pingit, qui luce ſerenat, Qui mare pacatis fluctibus ire iubet: Ille domum ueſtram fœcunda prole beabit, Fructus coniugij plenior eſſe nequit. Nam quia res certè ſatis hæc notiſsima tradit, ſtius autorem fœderis eſſe DBeum, Conſtet inexhauſta ſpe ſic fiducia uobis, . Ceu petra uentoſis non ſuperatur aquis. Aiduos aſpiciat diuino lumine Chriſtus, Præmediitans ueſtro maxima dona thoro 1 Vnani⸗ Vnanimes igitut fas eſt expromere grates; Mirificum uobis quòd Deus auget opus. Dumq́; chorearum miſcentur iubila pompis, PFerre preces uotas hac ratione decet: Summe Deus/ſotij lecti uenerabilis autor, Coniugibus ſolitam ferto duobus opem. Pelle ſeneſcentis diſi Pendia triſtia mundi, Merſa tenebroſo turba furore cadat. Gaudia depulſo reddat pax aurea bello, Inteſtina ſuis uiribus arma ruant. Legitimus tali florebit munere lectus, Connubium faciunt prælia ſæua premi. Felicem peragat docto cum coniuge uitam, Magdalena ſui ſumma corona thori. Talibus auxilijs maior fiducia creſcet, b Protegat liumanum quòd tua cura genus. Dicere coniugij, Paradiſo teſte, creator, Sancta tuæ ſerua numine pacta manus. FINIS. * 2. dr, E:. RRANCOFEORTI AD VIA. drum in officina Ioannis Eichorn. ——— p „