F IVSTITIA
un 4 SONIVGVMHAINTER SE, EX DIC⸗ to pytha gorico carmen ſcriptum, in honorem honeſtiſsimi&optimi Adoleſcentis Heinrici Bicken,& ſponſeæ ei⸗ us Catharinæ filiæ, lacobi Cellarij Ciuis„& ge⸗ natoris Herbor- nenſis ·
exoFEICINA TIPOGRAPHICA VRBANI GAVBISCH.
ANNO MDLVIII.
ifn rürn. C. NWo d hg
ſHlevo Ju rir ia venreeſe Se 24
——
5 hbe.
—

—

rrrraAI
Vam cuperem feſtis ornatus tempora ſertis b Coniugij tædis lætus adeſse tui. Quam cupidè dominum votis Heinrice vocare Verbaq; cum reliquis iungere fauſta velim. Vt tibi coniugij ſint proſpera fœdera ſancti Veſtraq́; coniungat pectora firmus amor- Ni procul Hercinijs abſens in montibus errem Dum florum vmbroſis nomina quæro locis. Nam trahit attonitum ſyluis præceptor amicus Rhodius ingenio maximus arte potens Dulcia amicitiæ veteris me vincla monebant Quæ tulit ẽ cunis noſtra iuuenta ſuis. Hinc genitor Sponſæ robur quocq; verſibusaddit Qui curat doctos doctus et ipſe viros: Ergo meas lacera uenientes accipe ueſte Muſas, ad lætum quas tibi miitto diem. Nt ſedeant inter forma preſtante puellas Tu facias,oro, conueniente loco Sint licet incomptæ Tirio nec uellere cinctæ Extremam ſedem poſſe tenere reor Nam te, quid ſponſæ deceat præſtare, monebunt Quidqꝙ tibi contra debeat ipſa uiro. Dum tu thuriferam propius deductus ad aram Expectas ſponſam ſponſe modeſte tuam Quæ te ſubſequitur magna comitante caterua Defigens gelido lumina caſta ſolo Et flexis genibus triſtis decumbit ad aram A domino ueniam iam petitura ſuo.
2 A Ergo

EpI Va LàA MION.
Ergo ſuppliciter dum traditur illa monebunt Vt ſponſæ præſtes tu quoque ſponſe fidem.
Supplicibus quondam Veteres hæc iura dederunt
Supplex non ulla mole premendus erit.
Hic etenim ſacer eſt hunc non premat alta poteſtas
Qui ſuhito ueniam poſt mala fa cta petit. Voce Noclides cum ſupplice quęreret aulam Inſignem domini paſtor Apollo tui. Rex erat Admetus ſapiens, fortiſſimus H eros, Qui multos uicit Marte iuuante duces. Hoſti non illum tradit ſed ſuſcipit ultro, Quamuis hoſtis erat præſtitit ipſe fidem. Milite nam ſæuo cum iam Spartanus adeſſet Deceeret& profugum martia turba neci. Vtque iacens duris conſtrictus carcere uinclis Heros magnanimus uermibus eſca foret Fugit& hei profugus Regem quęſiuit honeſtum dmetum, quamuis hic prius hoſtis erat. Et cum Rex proprijs inuiſeret oppida regnis eginæ mon itis quærere diſcit opem. am Regis gnatum manibus prætendit,& orat Næ miſer inuiſo raptus ab hoſte cadat. Non negat Admetus qui uerbis mitibus inquit oſter eris nunquam captus ad hoſte cades-
Sis mecum: nunquam tibi fæua pericla nocebunt
Hoſpitij ſumas iura uerenda tibi. Sic decet hanc etiam te ſupplice uoce petentem
Suſcipere& thalamis iungere ſponſe tuis Cuncta nec ad rigidam ſemper depoſcere normam
Multa ſed vt vincas pro bonitate decet.
Si
-—-

8
ndam capes u. um tä kaxrdr 8 fura vercahtA tamte(poler ner 1an xrx pocr. acas o dautntt
EPI V LAMION.
Si propter ſexum tibi erit contraria prauum Nec benè conueniunt omnia facta tuis: Sic quoq́; ſalua manet miſeris Eccleſia rebus Quam DE VèS extenſa protegit ipſe manu Cum veniam petit et ſupplex procumbit ad aram Quærit et auxilium ſupplice voce Dßl. Nam gnati Sponſa eſt, ſibi quam delegerat vnam Et quem diuino iunxit amore Logos. Imo DEI Gnatus magno commotus amore Pro miſero cœtu plurima vota facit. Atq́; rogat Patrem nęſummo iure prematur Sed gemitus noſtros audiat atq; preces Sin aliter fieri non poſsit, vt ipſe parentis Extinguat flammas ſupplicis ore petit Et pœnæ moles in ſeſe tota recumbat Quam ſibi contraxitcrimine Sponſa graui Hæc tecum meditans, clementer ſnſcipe Sponſam Quæ ſupplex veniam iam petitura venit Et tibi iam ſpondet fieri contraria nunquam Nec commune vnquam ferre recuſat onus- Pręceps ad pugnam non ſit tua dextera ſæuam Nec mala rixarum ſemina ſpargat Eris Pectore concordi ſoblem ſed gignite pulchram Vt ſicplantetis Cœlica regna DEO. Gnate DEl firmi da fiant pectoris ignes Fauſtaq́; ſint ſemper fœdera ſancta thori- Qui ſacra ſanxiſti venerandi fœdera lecti Da placidis vinclis pectora nectat amor Corporabina quidem ſed mens erit vna duobus Sint duo: non duo. mens vna, ſit vna caro- A 3 Semper

EPITALAMION.
gemper et vnanimi viuatis pectore: Veſtrum
Circumdet ſubito garrula turba torum
Voce ſonante ti Et te perpetuo Viuite concor Nec veſtrum
bi quæ poſsit dicere laudes grata vocare Patrem
des, in longum viuite tempus dirimat cana ſenecta thorum.

I e n petuog

——
ee. e“