f
EFEPITHALAMI ONIELLVSTRIS PRINCIpPIS D. GER, rgi Erneſti principis Hennenbergenſis,& Cla⸗ riſßsimæ dominæ Blizabethæ principis Brun; ſuicenſis& Lunæxburgenſis.
Autore Ioanne Buſmanno.
*
IITEM pPRECATIO ADDBVM pro fœlici auſpitio,& ſucceſſu haru 2 3
nuptiarum. 4 Anto. Coruino autore- ENXSCVSVNI HILDESII PE Hienningum Rudemum. Anno 15 4 3.
—

ILLVSTRILET GENEROSOPRIMN CIpPI, DOMINO GEORGIO ER/ neſto, Domino& Comiti ab Hennenbetg,
Cratiam& pacem per Chriſtum,
ISIT AD NE, PRINCBPS „ꝗ bülluſtris& generoſe, Epithalamion quo nuptias tuas honeſtimas, pro in⸗- gennij ſui mediocritate, ornauit Ioan- nes Buſmannus Poeta,& ditionis hu- lius Theologus, liberum mihi permit, tens, ſiue edendum ſiue ſupprimendum iudicarem. Ego cum perlecto carmine uiderem, non infclicier hominem in hoc ſeripti genere uerſari, operæpteci- um me facturum arbritratus ſum, ſi in laudem napti- arum tuarum hoc ipſum publici iuris facerem. Mere⸗ tur enim hoc uirtus tua, meretur ſingularis, quo er literas& pietatem adfectus es, amor, ut quotqud rectiora ſtudia amamus, laudes tuas plena manu, quos dicitur, ubiq; deprædicemus. Et ego aut fallor augu- rio, aut tu maiorem occaſionem laudandi te partim l teras, partim pietatis negocium promouendo, mas ac magis ſuo tempore nobis ſuppeditaturus es ldem, meretur ſponſa tua, domina Elizabetha Brunlulgt- na princeps, ab ipſis incunabulis, ad pietatem, adc omnis generis honeſtatem, a Domina matre Plizabe- tha, Principe longe omnium honeſtiſsima, Chriſtia niſsime educata. Neq; quicq́; hic, uel in eorum? quibus genus& originem ducitis, uel etiam ueſtram laudem dici poteſt, quod non uirtus ueſtra, ſinon i perare certe ad minus æquare queat. Cum ergo Buli mannus noſter iam promptam animi ſui erga te u0/ luntatem, hoc ſuo ſcripto ingenue declararit, rone ut
pro ſingulari tua clementia,& conatus illius honan 4

dum publiciin ad. Nua meren ngad aecden 6s, amor, a. 1s Ludes taas derr cems Et egoxh xraſonem bacnitn negocum Domouer nobis ſopdett.um omina LHzaberh- incun dul, d Nr tem, z Dominamn- nnium honeftbim P Tuicqj qi, ulns em cuciti elar d non uinsufas pure qei us npcam a 4 a, Aeale,
ſimos adprobes,& Epithalamion hoc tibi nuncupa⸗ tum, obaijs quod aiunt, ulnis excipias: Hac enim ra tione literarium aulæ noſtræ ſodalitium, in quo non pauci ſunt qui Muſarum ſacra fœliciſsime colunt excitabis, ut ipſi quoq;, quiſq́; pro ſe, offitium haa in re faciant, Vt enim reliquos taceam, quid Burchardo Mithobio doctius? Quid luſtino Goblero terſi⸗ us? Quod ad me adtinet, quanq́; aà Poetices ſtudio nunc alienus, ad ſtudia magis ſeria adpuli animum, ta- men precationem ad Deum, pro fœlici auſpicio& ſucceſſu nuptiarum tuarum, piam magis q́; Poetico ſpiritui conuenientem, ludere libuit, quam in calce huius ſeripti adiectam uidebis. Neq; enim àανμυινν omnino accedere ad tam ſacras nuptias debebamus. Quod ſi tibi, hunc meum erga te animum probari intellexero, eſt cur mecum in ſinu gaudeam, adeoq; maius quiddam poſthac in tui gratiam incœptem, qua de re etiã mecũ iampridem colloeutus es clemen tiſsime. Et abs te nihil aliud uiciſsim oro, pro uigilijs
iſtis meis nihil aliud paciſcor, q́; ut erga pietatem&
bonas literas, talem te perpetuo geras, quo illuſtriſ⸗ ſimus Princeps noſter Ericus, dominus meus clemen tiſsimus, cui nunc adfmitate ſumma iungeris, ſemper exemplum quod imitetur, ob oculos poſitum& præ⸗ fixum habeat. Bene uale Princeps optime. Ex Mun⸗ da, Dominica poſt Vincula Petri&c. 443.
Tuæ clementiæ b Anto. Courinus,

2
PlS D. GEORGII ERNESTI COMITIS ab Henneberg,& Clariſsimæ dominæ Bli⸗ Zabethaæ principis Brunſuicenſis& L. u⸗ næburgenſis.
Mnes ſemotis agitent nunc gaudia curis, ◻ Vera quibus pietas relligioq; placet. Nam pius excelſo natus de ſanguine princepa,
Exoptat ſacri fœdus inire tori. Vt generis lapſi poſsit ſarcire ruinam,
Et multa patriam prole replere domum. Chriſte faue, caſti Comitis benedicito iædis,
Sit fœlix illi coniugialis amor.
Omnia nam ſine te cedunt male cœpta, ſiniſtre Procedit quod tu non regis autor opus. Principis idcirco fætis benedic H ymencis, Coniugijqh ſacri prouehe mitis opus. Quitua ſaluiſici ueneratur dogmata uerbi, Qu multis odio gentibus eſſe ſolent, Sed tu præ cunctis gaude clariſsime P rinceps, Atq; tot in tacito gaudia conde ſinu. Nam tua ſponſa uenit multis comitata puellis, Et cupit in thalamum caſta uenire tuum. Ora roſas,& colla niues,& lumina ſtellas NVincunt,& molles alba liguſtra manus. Hanc unam cuperet præ cunctis ducere ſolam, Si præſens huius cerneret ora Paris. Sed magis illam ornant mores a labe remott, Et fyneera ſimul cum pietate ſides, Atqʒ; ſalutiferi noſcendi dogmata Chriſti Ardor,& immenſus relligionis amor. Nulla Deo res nos plus conciliat, meditari uam ſemper ſuperi mitia iuſſa Dei.
EPITHALAMION. ILLVSTRIS PRIND
5
VI

Qmere Detregnum dicit Deus arbiter æquus, Saluificam ſdei iuſticiamq; ſacræ. ar degen Omnia tunc cornu tibi diuite ſuppeditabo,
b Poſt cineres etiam cœlica regna petesM. Quod genus a qucibus trahat atq́; a anguine Regum Hæc res, crede mihi, non leue pondus haber- Magna quidem res eſt& perpete laude uehenda,
Quod genus a magnis nobile ducat auis. Qui claris factis famam peperere perennem,
Et magnis geſtis innotuere ſuis. Huius enim genitor præſens dum uita manebat,
Dux uera præſtans nobilitate fuit. Fortiter a patria non ſolum depulit hoſtem, Qui uoluit ciues enſe necare ſuos. nureerunr,g Illorumq; domos rapidis abſumere flammis,
Et patrij fines depopulare ſoli.
wouede mich— Aſt etiam longas hinc eſt digreſſus in oras.
donacate Anticipis Martis quo ſequeretur opus.
un el u Ad uada Danubij pugnando prælia fecit,
ude chn dlün Deditus obſequio Maxmiliane tuc. carüüine im Innumeros magna ſternens ibi clade Bohemos,
Coxſaris officio nomina clara tulit, cmaamh Illius edicto qui tunc parere negabant.
maſta ecuxn Atq; recuſabant mollia iuſſa ſequi. 1, Kbmin ftir Contudit& Venetos ingenti ſtrage rebelles, alba uſtamm Inq; ſuos fecit uertere terga lacues, andii dani Ex Styria& reliquis gelidi regionibus Iſtri. eret ora Put, Expulit infeſtos enſe minace Getas, noresa bbe ten Qui rapiunt,& prædantur, gladioq; trucidant dietꝛt lis 2*— ſenibus iuuenes, dDmibiuſc uiros. 5 Vrbes diripiunt, teneras ſtuprantq; puellas, 3 Et quacumq; queunt faulle nocee nocene. ncer mcün Proh dolor infigunt infantum corpora palis, unile Innocuis non uult parcere turba ferox.
A 3 Lllim

Illius& mater generis ſplendore ſuperbit,. Nobilius quo non extat in orbe genus.
Hoc ducis Arminij Ueteres nunc poſsidet urbes,
Lataq; ſeptemuir Marchio regna tenet.
Marchio quem plenis celebrat Germania huccis,
Laudibus& magnis Teutona terra uehit. Conſilio ſiquidem uiuens pollebat& armis, Cæſareis rebus ſæpe ferebat opem. In Synodis dubias cauſas, liteſq; diremit Arbiter, ut cunctis pax foret alma locis. Commoda tam placidæ dilexit pacis,& odit Iurgia uerboſi pernicioſa fori. Vrbes in ditione ſua ſibi forte rebelles, Compulit impoſitum corpore ferre iugum. Egregias artes toto quoq; corde calebat. Quas modo uix princeps unus& alter amat. Ingenuis ſtruxit ſpatioſa Lycæa Camænis, Et pariter Muſis culta theatra ſacris, Hic ubi gramineos perlabitur Odera campos⸗ Sar maticoq; iacet Marchia iuncta ſolo. Fœlix illa dies, niue oq; notanda lapillo, Traditur illuſtri qua nona nupta Duci. Prædita quæ tantis extat uirtutibus, atq; Corporis innumeris eſt cumulata bonis. Et ſimul a Ducibus magnis, Proauiſq; uetuitis- Principibuſq; trahit ſanguine celſa genus. Tu quoqʒ præ cunctis gaude Clariſſima ſponſa, Heroi nubens magnanimoq; Duci. Qui genus a magnis ducit proauiſcʒ uetnſtis⸗ Et ueteri claris nobilitate uiris. Quorum ſi uellem merritas deſcribere laudes, llias eſt ſcripti longa futura mei.
Hennenbergiadum quis ſtemmata neſcit. R altum
Antiqaa ueniens nobilitate genus-⸗ o
“
Seee,
—
kt.

perladian Odeaag
tNlarchi imchn vonndahall Tua noma mupa at uurid, nelt umum. agnis, Prauiym Lanune cclige dude(hriima naninoyhui it proaui;un licate unz aas decenbenlult futura ocl. ſtenmundilt dilate geu,
Hoc uirtutis amans patriæ, laudiſo parandæ, A priſcis nunq́; degenerauit auis. Hac de ſtirpe ſatus uirtutibus inclytus Heros. Nomine Bertoldum ſæcula priſca uocant. Qui meritis celebris, magnis& honoribus auctus, Eximia clarus uir pietate fuit. In grauibus cauſis, dubiijs rebuſq; ſalubre Cæſare conſtlium ſæpe rogante dedit. Quem magno in precio Rex Maxmilianus habebat, Cæſarea geſsit cum ſacra ſceptra manu. Tam bene conſilio ualuit, rebuſq; gerendis, Vtilis imperio Romuleoq; fuit. Hæc domus& magnos meruit uirtute triumphos⸗ Multaq; uictrici clara trophæa manu. Omnia cum bellis feruerent pace fugata, Auxilium magnis Regibus ipſa tulit. Hæc ita comperies, libros ſi ſæpe uetuſtos BDPerluſtres, ueteres hiſtoriaſc; legas. Eſt pietas ualidis depellere uiribus hoſtem, Armac; in ar matos ſumere iura ſimunt. Hoc ambos uos exhilaret, quod ducitis altum A magnis Duceibus Principibuſq; genus. Qui claris factis famam peperere perennem, Et magnis factis innotuere ſuis. Vnanimes igitur cupitis qui uiuere uitam. Atch ſacri ſanctum fœdus inire tori. Iam decet aurati uos ſcandere limina templi, Illius geminæ nam crepuere fores. Et ſimul aerijs ſonuerunt turribus æra, Argutumq́; dedit tibia curua ſonum, Expectatq; foris procerum uos magna caterua, Atq; puellaris, fœmineuſq; chorus. 1 Et modo qui galeas proceres geſtare ſolebant. Pro galeis ſertis implicuere comas. 8 Acce⸗

Accelerate gradum, quo pergitis ocyus ite Ad templum lento non decet ire pede. Præleget hic uobis cœleſti uoce Sacerdos, Legitimi quæ ſit cauſa& origo tori. Namq; duas Deus ob cauſas rata ſœdera lecti, FEiſe iubet, ſacri firmaq; uincla tori. Quilibet ut ſpurcæ ueneris contagia uitet, Et ſtudeat ſanctum prole replere torum, Viuendiq; dabit præce pta ſalubria uobis, In ſe quæ multum commoditatis habent. Nam ueluti magno Chriſtus dilexit amore, Corpore cum lacero uerbera multa tulit. Quos Deus elegit primi ante exordia mundi- Cum poſuit fines conſtituitq; mari. Sic propriam caſto uir complectatur amore Vxorem, ſimili diligat illa uirum. Haæc ubi diuina prælegit uoce Sacerdos, Sacraq; res ſolito more peracta fuit. Linquite tunc templũ procerum comitante catera Atq; puellari fœmineoq; choro. Tramite mox recto præceſſam ſcandite ad arcem. Et nimis excultæ tecta ſuperba domus. Magnanimus niueo ſtruxit quæ marmore Priaceps- Ericus patriæ ſplendor honorq; ſuæ. Quæ ſuperant arces, æquantq; palatia Regum, Cunctaq; magnorum pulchra theatra Ducum. Omnia ſic uario rutilant ibi facta metallo. Structaqʒ de ſolido marmore cuncta micant. In quibus Heroico poſitæ ſtant ordine menſæ, NMunifici qualis mos ſolet eſſe Ducis. Suauibus impletæ dapibus, dulciq; Lyeo, Nvr Ccapiat lautum uir mulierq; cibum. Diſpoſitis igitur Comites accumbite menſis, Et dulces hilari ſumite fronte dapen. pocu⸗

Pocala Rhenano læti ſpumantia uino Ebibite,& ſumpto corda leuate mero. Dij quantus luxus? dulcis q́; nectaris ingens
Copia?& aurati fercula multa cibi? Non tot multiplices habuit Cleopatra ciborum Lauticias, menſæ delitiaſq; ſuecW. Quot nunc delicias præſens habet aula paratas. Et ſimul immenſas pompa iugalis opes. Indulgete igitur genio, uultuſc; ſeueros Ponite, quis prohibet corda leuare mero- Chriſtus imago Dei, ſplendor patris omnipotentis, Quod dedit exemplum non uetat ipſe ſequi. Cum de fontis aqua uinum prædulce creauit, Iuſsit& apponi quod prius unda fuic. Et uos o teneræ corpus recreate puellæ, Veſtraq; Regali membra fouete cibo. Inficiat non ora rubor, timor omnis abeſto, Vtilis in menſa non ſolet eſſe pudor. Sumite nunc hilares animos uos quotquot adeſtis, Nunc ſalibus tempus læticiaq; fruuu. Pocula læticiam pariunt, animoſq́; miniſtrantB/ Cura fugit multo diluiturq; merio. Sint procul hinc triſtes homines, tetriciq; Catones Nam lætos homines pompa iugalis amat. Poſtq́; exempta fames epulis, menſæq; remotæ, Et dixit grates turba reſecta Dpeoo. De medio ſurgunt proceres, gracileſq; puellee, Et ſolito curant ducere more choros. Dij quantus Comitum numerus? q́; magna piarum Turba puellarum? quanta caterua Ducum? Omnes qui tyrio factas de murice ueſtes, Artiſiciq; gerunt ſerica texta manu. Non mihi ſi fuerint Demoſthenis ora diſerti, Neſtoris aut potius lingua diſ Sere Seni
Ro-⸗

Romuleis ego uix poſſem comprendere uerbi, Pro ratione rei uel memorare ſatis. Hæc quot puniceas ueſtes, auroq; decoras,
Magnificaſq; habeat pompa iugalis opes. Quid ſtatis proceres uet us& generoſa propagot Robur ineſt quorum corporibuſq́; uigor? Ducite ſeſtiuas ueſtro de more choreas, Corpora dum calido ſanguine ueſtra calent, Tibia iam ſonuit uarijs compacta cicutis-
„ Factac; de ualidi tympana pelle bouis.
Cernite formoſas præſtanti corpore nymphas, Veſteq; conſpicuas uerſicolore Deas.
Ora roſas ſuperant,& candida lilia collum,
Et facies Scythicam mixta rubore niuem. V
Cernite flauentes erines, oculoſq; decoros, 1
Atq; manus niueas, purpureaſq; genas..
Eligite ex multis unam quæ fronte uenuſta,
Et tunica uobis ſplendidiore placet.
Non facies una eſt cunctis, non unus amictus, Omnes ſed cultu uerſicolore nitent, lla gerit niueo tunicam ſi ubtegmine factam, Iſta roſæ ſimilem geſtat& illa croco. Quam graciles habeant uentres, niueaſq́; papillas 6 Mollia crura, ſatis nemo referre poteſt. Adde bonos mores etiam, geſtuſq; pudicos. d Has& quæ merito uerba pudica decent, c
Sponſa tamen cunctis multo formoſior extat,
Incedens medio conſpicienda choro. c Ora roſas,& colla niues,& lumina ſtellas Vincunt,& molles alba liguſtra manus. ernite q́; portet præſtantes corpore ueſtes, Solertioy ſuo ferica texta manu. 3 Ix tales geſtat modo filia Regis amictus, 1 NMagnorum pariter nata uenuſta Ducum.
Quules
n

eſtat Arl qun ruentres riaiyyi wortim — crda
4 formoier au piciencnchon
R Lmin ftcks iba lgufta En tes corpore uule tamm. Regs mita
. natha,
Quales de tyrio portat nunc murſce ueſtes, Sarranaſq; ſuo corpore ſponſa togas.
Cuius& in digitis rutilat carbunculus ardens, Articuloſq́; premit lucida gemma manus.
Adde bonos etiam, quibus hæc eſt prædita, mores
QAuæcʒh piam ſponſam uerba pudica decent.
Sed iam Phœbus equis coœlum permenſus anhelis,
Incipit æquoreas tingere feſſus aquas. Almaq; feſtiuis lux nunc exacta choreis
Deſinit,& cœlo ſydera clara micant. Ergo decet merito cœptas finire choreas,
Atq; bono lætos claudere fine choros. Namc faces tollunt proceres tædaſq; iugales.
Splendidus& rutilo lucet ab igne focus.
Et Comitum pars magna nouum deducere ſponſum,
Incipit,& ſignum buccina curua dedit. Procedunt proceres redimiti tempora ſertis, Geſtantes tædas igniferaſq́; faces. Ite Duces, Comiteſq; nouum deducite ſponſum, Yt petat excelſum lt us amore torum, Et uos matronæ caſtam deducite ſponſam, Vt paribus lectum greſsibus ipſa petat. Nam iacet in lecto ſponſus ſuccenſus amore, Dicit& o noſtri pectoris ardor abeſt. Non decet ardentem multum torquere morando, Tradite, quam clemens tradidit ante Deus.
Claudite iam thalamũ, ſtrepitus procul omnis abeſto,
lungat ut amborum pectora caſtus amor. Caſtus amor firmis Conſfeuet corpora nodis, Gaudia legitimus debet habere torus. Munus obite tori, guſtat eq; gaudia lecti, Qorpora dum calido ſanguine ueſtra calent, Fœlices ambo Regum de ſemine nati, Qui ſacra Cæſar ea ſceptra ulire manu.
QA2

. 8— 8*“ 3 4 3 „—111. 2 1 1*...
Qui domito lætos egerunt hoſte triumphos.
Geſſerunt ualida cum pia bella manu. Viuite concordes genialis fœdere lecti
Iuncii& legitimum prole replete torum. Vt tribuat uobis longiſsima tempora uite⸗
Supplice clementem corde rogabo Deum.
Atq; ſalutiferæ concedat mollia pacis
Ocia, det ueſtræ fauſtaq; uela rati. Vt placidam dextro ducatis ſydere uitam, Et liceat fauſto claudere fine dies. Atq; ſuo ueſtras fortunet numine tædas, Et tribuat caſto pignora multa toro. Hoc cupit, hoc optat uotis ardentibus omnis Suppliciterq; rogat turba profeſſa fidem. Poſteritas ut ueſtra queat defendere uerbum, Aſſerere& ueræ relligionis opus. FTFinss.
PREFECATIO A DEVN, PRO FOELICI AVSPICIO & ſucceſſu nuptiarum illuſtris principis, Domini Ce orgij Erne ſti, Domini& Comitis ab Hennenbem & illuſtris Principis ac Dominæ, Dominæ Eli- Zabethæ, Principis Brunſuicenſis& Lunæ, burgenfis, Antonio Coruino autore.
Vmme parens thalami qui uincla iugalia primus San xiſti ſtabili, ſœdera firma, fide. Qui ſotiam uitæ donas ſine labe marito, Alterius durum quo ferat alter onus.
Da precor huie Comiti ſœlicia tempora ſponſo,
Connubium fœlix, da ſine lite torum. Vxorem caſtus caſte amplexetur amet. Plurima conſpiciat pignora chara parens.
de⸗ dit

JIo.
OEFLIcCI Jp ufns pmnchuln & Comttbas per ac Dominr, Naaa Bnmdotenbgln tonio Coruiver
miquiunrigun gden im. as ſine lbe wri erat alter onu. rlli ryxrrſe ſwe Metonn ereturanets ſnan ctaupe
Pignora quæ fidum poſt exhilarare parentem Moribus& fama dexteriore queant. Et quoniam patrijs poſthac dominabitur oris, lam ſibi fubiectos& regat unus agros. Illius ergo potens animum, mentemq; gubernet Spiritus, ætherei miſſus ab arce polſ. Hac ratione etenim plebem, populumq; ſequacem Efticiet, uitæ tempus in omne ſuec. Audiat& læto diuinum pectore uerbum, Quod dare credenti maxima dona poteſt. Crimina contritis ſubito patrata remittit, Si modo non deſit pectoris alma fides. Iuſticiam oſtendit, quam poſt opera uſq; ſequuntur. Ceu fidei teſtes& bona ſigna nouæ. Audiat ergo inquam, lætus pia dogmata Chriſti, Atq; audita animo ſeruet ametq; pio. Sic pater alme tuo ſponſam dignare fauore, Charaq; perpetuo ſit precor illa tibi. Et placido nuptam ſemper Deus aſpice uultu, Non unq́· iratum ſentiat oro patrem. Coniugis in thalamum læta ingrediatur& ædes, Et ſponſam excipiat uir ſine felle nouam. Caſtum caſta adamans, alium non ſentiat ignem, Quam licitum accepti legitimumq; uiri. Fœcunda exhilaret numeroſa prole parentem, Vt uideat fructus, pignora chara, tori. Sollicitæ officium faciat ſine murmure matris, Tangatur cura fructiſicante domus. Ateneris Chriſti natis inſtillet amorem, Ipſaq; ſit ueræ relligionis amans.— Semper honeſta animò uerſet, gerat atq; loquatur, Septa pndicitiæ ſeruet ubiq; ſu. Sit ſimul exemplo ſamulanti ſedula turbe Moribus, officijs, dexteritate, fide

— ,—
“ —. 8
Delatus ſi pauper egens ad principis aures.
Non ſruſtra metuit uerbera, uerba, minas. Hic faciat quod iure decet non litis amantem,
Atqʒ uirum placida molliat uſq; prece. Larga ſit in notos exemplo matris egenos,
Et pia ſoletur quos mala multa premunt. Hac ſiquidem ratione bonos deuinciet omnes,
Nec Comiti minus eſt hinc placitura uiro. Tu ſaltem pater alme tuo perfundito utrumqꝝ Flamine, qno fachane omnia grata tibi.
inis.
Eolgt ſolch Gebet durch Cow⸗
nunm ſelbs in Deutſche ſprach vnd reime ge⸗ bracht.
— Gott der du des Eheſtands band/
ISGeheiligt haſt mit deiner hand.
Der du ein ghuͤlffen gibſt dem llia — Die jm beyſtand erzeigen kan.
ℳ£ Gluͤck/ gute zeit/ gid dieſem Herren
Empfahn laſs jn das Frewlin zart/
In zucht vnd ehr von edler art.
Ait kin dern laſs ſie jn erfrawen/
Das er ſein luſt an jnen ſchawe.
Weil er auch ſol hernach regiren/
Vnd ſein Land Fuͤrſtlich guberniren.
Zu der behuff ſo gib jm Gott/
Den heilgen Geiſt/ zu meiden ſpotr.
Denn durch des krafft kan er verſchaffen
Das er gehorſam ſehe mit lachen.
Laſs jn auch hoͤrn dein Goͤttlichs wort/
Das groſſe gab gibt hie vnd dort·
8
8
E
SGSel*
1ESSEE

Die ſuͤnd thut es on werck vergeben/ So fern wir in dem glauben leben. Gerechtigkeit chut ſich ereugen/
Beim glauben/ als ſein rechte zeugen. Drumb laſs jn hoͤren Chriſti wort/ Solchs froͤlich halten fur ſein hort. Gib auch Vater der Braut dein gunſt/ Zu fuůlen deiner liebe brunſt.
Dein andlitz wend ja von jr nicht/
Das ſie ſich nach dir Vater richt.
Ins Bett vnd Hauſs jrs lieben Heren Laſs ſie mit freud/ o Gott/ einkeren. Denſelben auch lieben allein/
Wie billich thut das Frewlin rein.
Mit frucht laſs ſie dem Man gefallen⸗ Das er ſie lieb hab vber alle. Heuſslich mach ſie nach jrem ſtande/ Wirt frucht ſchaffen im gantzen lande. Goteſelig laſs ſie allzeit ſein/ Chriſtlich erzihen jr kinder fein⸗
Was ehrlich iſt laſs ſie bedencken/ Alles zur zucht vnd ehre lencken. Laſs ſie dem Gſind E xempel geben/ Das ſie gleichs fals nach ehren ſtreben. Wirt jrgent ein verlaſſen Man/ On ſchuld beim Herren geben an.
Da laſs ſie friede helffen machen/
Mit gutem komen zu den ſachen.
Den armen leuten in dem Lande/
Laſs ſie reichen jr milte hande.
Mit ſolcher that wirt ſie bekomen/
Lob bey dem volck/ beim Manne fromen.
Doch laſs ſie beid befolhen ſein/
Deim Geiſt/ zu thun den willen dein. men.