INNVPTIIS IL⸗ LvVsSsTRISSIMI PRINCI⸗ PIS, AC DONMIN I, D. ICANNIS Friderici II. Ducis Saxoniæx„Landgrauij Thu⸗ ringiæ, Marchionis Miſniæ. Et llluſtriſ- ſimæ ſponſæ, Dominæ Agnæ, natæ Principis Heſſorum, Epitha-
lamion. 10ANNIS STIGELII
Acceſſerunt& aliorum Carmina,— I1EBNaß
Excudebat Chriſtianus Radinger,
D. 1. V.

CLARISSIT MO
VIROSERVDITIONE, VIR⸗ TVTB, BLOQOVBNTIA„ET PIE⸗ tate Præſtanti, Chriſtiano Bruck. Iuris utri⸗
usq; Doctori, Et illuſtriſl. Ducibus
Saxoniæ, Fratribus, a conſilijs.
loannes Stigelius,
S8. D.
BVauis admodum& plena conſolatio⸗ Anis uox eſt Eſaiæ Prophetæ, qua dicit, NNSDeum quaſi habitantem 2ν Kaςᷣασ populi XIlui, domeſticum& ſibi proprium ignè arq;
X Bfocũ habuiſſe in urbe Hi erofolyma. Quam
& Ieſt hæc iucunda& elegans pictura? Deum Naſsidere pijs ad focum, patremfamilias& ſocium ciuitatis, participem eſſe laborum, curarumq́; in Ec⸗ cleſia& politia, non modo proſpicere ſocietati,& ciuitati Eccleſiæ ſuæ, ac præſto eſſe auxilio„re,& opera: Sed eti⸗
focis patriæ, ut dicitur, ac ſocium eſſe miliciæ eorum ex quibus colligit quotidie filio ſuo hæredes regni cœleſtis„ ac
rum, hoc dictum Eſaiæ intelligunt ſequor Lutheri expoſi⸗
nim alia figura hiæc res alibi pingitur, cum dicitur, Deum eſſe nobiſcum in eadem naui ita ſuauiſsima eſt hæc meta- b b ij phora

* 4
———— 2 9 1 1“ ——/ 5
phora, quæ Deum nobi ſcum intra parietes noſtros familia- riter includit,& aſsidentem nobis ad focum, quaſſ reniden- ti uultu, uiuere nobiſcum ac conuerſari oſtendit. Age uero, nonne& nobiſcum, qui ſub iurisdictione laudatiſsimorum Ducum Saxoniæ, uiuimus, peculiarem focum habuit Deus, ab eo tempore, quo inenarrabili beneficio ipſius, uera do- ctrina Euangelij in hac parte Germaniæ primum ſparſa relu⸗ xit,& deinceps admirabili fato, aduerſus tot inſultus Dia- boli, fremitus, inſidias, uim, dolum atq; fraudem hoſtium, conferuata eſt? Quis non horreſcit toto corpore, quoties ſuperiorum temporum recordatus, tot tempeſtates animo complectitur, quæ his regionibus ſæpe interitum commima- tæ ſunt? Quis porro animo non ſentit læticiam, cum abi omnibus liberatos hos nidos atq; focos Eccleſiæ reminiſci tur? Nemo huc uſq; inuentus eſt, nec erit unquam ex eo- quentiſsimis hominibus aliquis, qui dicendo adſequi poſsi admirandas oppreſsiones, iactationesq́;ß, hisc; magis di gnas admiratione liberationes Chriſtianiſmi Tincipis lo- annis Friderici, Electoris. Quam præter hominum conſ- lia, atq; expectationes, eius res ad decus ſalutemq́; Eecle ſiæ diuinitus gubernatæ ſunt? Etſi autem eo fato nunc qł Germania, ob ingratitudinem erga Deum,& contemptum uerbi diuini, ut atrociſsimas pœnas,& repentinas fetum commutationes merito expectet, quas iampridem horren- dis prodigijs conſignatas, terra cœlumq́; oſtendunt: tamen ſperamus fore, ut in medio etiam turbine futurarum tem- peſtatum, focum ſuum a nobis Deus nequaquam auffetat, tum quia ſcriptum eſt, Generatio Rectorum benedicetu, tum quia illuſtriſsimi Principes, Ducis Ioannis Friderici Filij,& ardenti ſtudio,& fraterna concordia nihil omittunl, quod ad propagandam ueram doctrinam de Filio Dei pel
tinet. Nam& nuper colluſtratis Eccleſijs atq; Scholis, a tionem purè docendi, non modo diligenti indagatione Ie cognouerunt, Sed etiam ad certum modum normamq ann
manda⸗
ntit geſte dfe

3, qu dicendo 9
crarioneiq hijn
Criſtianini
um præte umn
33d deas ſä Etſt auemcia erg Dam, Aar dxms, Arepan t, GQmas amprc cœlamq; ciann im tudine trmn Dasmm rio RcciormnqEr Drcs lanni9
¹.„ u concdurdle . de Süh- 8 nn„Ch Fcdeſp uh, odiganund, m modumaen
mandato Dei congruentem, ſalutari prudentia ſtabilierunt, & Salaria acceſsione redituum auxerunt,& ex omni iuuen- tute ad literas idonea aliquot ιροοσπσερμνονο delegerunt, qui ipſorum liberalitate ſtudiorum ſumptus facere„& patriæ ho-
neſte ac pie ſtipendiari poſsint. Inſigne uero argumentum eſt, animi in timorem Dei recte com poſiti, quod ingenuus ac magnanimus Princeps, Ioannes Fridericus Secundus in hoc flore adoleſcentiæ, quæ plerumq́; maioris licentiæ occa- ſiones amplectitur, ſibi& honeſtam& piam coniugem ad-⸗ iunxerit, quo facto ſe& amare decus caſtitatis,& auerſari cum turpitudine coniunctum cælibatum oſtendit, ampliſ⸗ ſima ſpe omnibus ordinibus patriæ propoſita, fore guber- nationem eò fœliciorem, quo eius animus ad coniugij ho⸗ neſtatem eſt propenſior. Eſt enim caſtitas fons omnis diſ- ciplinæ atq; muneris, quod ad Eccleſiam& Rempublicam adferri ab homine poteſt. Quod Græcis Verſibus ueteris Poetæ ſcitè atq; eleganter expreſſimm, ita eloqui atqʒ e- nunciare placet. Ko△.o εαᷣ Syvov EX y A&Krare, Aeve
as hevintp, XA⁴εαςς ννσ αέε ⁵μαμνεμμασσ*άν Hap.
CVm autem in hac publica& Panegyrica congratula⸗ tione nuptialis Iæticiæ, maxime deceat etiam a Muſis ali⸗ quam ſignificationem reuerentiæ erga coniugatos patriæ principes proficiſci, ſcripſi& ego Epitlalamion„ in quo& cauſas& fines coniugalis amoris pro anguſtia temporis de- liniare, uel potius adumbrare uolui. Idq́;, ſi quid eſt ſtudij, tuo nomini inſcripſi, clariſsime Pontane, tum quod te quoćʒ △μνπ ο maritum eſſe, cognitum haberem, tum quod ar-⸗ bitrarer uerſus meos commendatiores futuros eſſei pſis Prin⸗ cipibus, ſi titulo nominis tui inſigniti, aditum ad celſitudi= nem eorum quærerent. Cæterum mea officia in omni ratio-
ne amoris& diligentiæ, tibi omni loco atq́; tempore conſtabunt. Bene Vale. Vinariæ Calendis Iunij. Anno Salutis M. D. LV. b A iij IN

IN NVPTIIS IL
LVSSTRISSIMI PRINCI⸗ pis ac Domini, D. Ioannis Friderici, Secundi, Ducis Saxoniæ, Landgrauij Thuringie, Narchionis Wlnix, FEt Hlluſtriſsimx
ponſel Agnæ, natæ Princi⸗ pis Hleſſorum. Ppitha⸗
lamion,
lacnis Seigeli
Neawer tubæ, peruptt ad æthera plauſus, Argutæ per rura Lyræ, per tesqua ſonoræ Dulce canunt Cytharæ; quid uoti concipis Ilme Læticia perfuſe noua? quid nunciat æther Clarior,& molles horis ridentibus auræ? Quo Charites, quo tendis Amor? quo ducitis agmen Suauiter unanimi gradientia gaudia plauſu: Hic tibi ſe magnis attollit menſibus annus, Hæc tibi læta dies fauſto ſe protulit ortu, Aucte bonis animi Princeps,& ſorte beate Dux Friderice tua:ſic fati texitur ordo, Vt tibi uerus amor populi, plauſusq; piomm, Optatos celebrent thaſami fœlicis honores.
Iam patre translato promiſsi ad ſydera d 1
„ 85— 9
Cuifu Odin Imper librab uſticia umme
brg lnperm ſepol
uem!
vioir
Ll I
„·⸗ unINE
3 m cur
orbi 18 8 d§(CC ded fate Audenc 9 lp fug tat bartun ſäaſt dunr 3 oen

Segeij
Garhenghun tesqua ſmn uoti cncyalh unciat echer nbus ae. or!qo clcibg audia phul- en(bws ann,, culit om⸗ Lſorde baur Trdo, ſic pion honorss dſjdm
Rebus ero, liceat modo te ducente per æquor
Cui fuit inuicta nemo pietate ſecundus, Ordine tres natos generoſo a ſanguine eretos Imperij poſcebat onus. tu maxime natu Librabas animo curas. artesc regendi, luſticiæq; decus, Patriæq; leuare laborem ſam meditans, animi molem ſub corde coquebas. Ergo ego fraterni, quoniam maturior annis, Imperij ante alios dubijs aſtringor habenis, e poſtquam genitor pariter deflemus adem ptum, uem nunc emeritæ perfunctum tempore vitæ Ccœleſtis pars orbis habet, campiq; piorum. Quaæ me fata manentedum paxniſi nomè et vmbra eſt? Dum velut Euripus rerum momenta mouentur lam curæ excipient iuuenem, iam durior ætas Moribus inſurgens conſulta ſenilia poſcetꝗ. Quis ſeit an& belli quædam mihi ſemina reſtent, Quid ferat exoriens Phœebus, quid veſper adumret, Quis color in genijs, venturis pendeat annis? Sed fato datur imperium ſuperanda ferendo eſt Audendoq; ſumul, cœlo quæcunch venit ſors. Qui ſapit, ille animum diuino a numine rebus
Flagitat in dubijs, facit& quod poſtulat uſus,
PBuentumcß Deo credit, qut cuncta gubernat.
Vis ea ſi non eſt animo nec tanta facultas, 1 Quanta alijs, ſtudio certe non impar agendis
Curarum

Curarum penetrare Deus, ueſtigia cuius
Et pater,& patruus, nec nom auus obuia monſtrant,
Forſan& hoc olim quidquid mihi texitur æui Longa dies curis,& uita cœlibe franget. Quidquid erit, do ſponte manus, ſic patria poſcit. Non tulit æterno quæ mens in numine uiuit, Quæ uigilat mundo, cunctarum prouida rerum, Sed uitæ ſociam, curarum dulce leuamen Omnibus è nimphis charo delegit alumno,
Queæ coniunx placidum cum coniuge duceret æuum. lgnarus mox ardet amans, ſentitq; medullas Igne coqui placido, quamuis non noſſet amorem.
Eſt uia quæ mentes altæ uirtutis ad arcem Inuitat meritis,& ueræ laudis amore, Arcta aditu primo, mox quando per aſpera uentu Oſtia, liberior, planoq́; æquiſsima campo, Hanc Iuuenis, noto dum carpens tramite Princepe Plena legit laudis ueſtigia lætus auitæ, Excipit oblatum uultu Cytherea beni gno, Nube latens, Nympham falſa mentita figura. Atq; ita quid dubitas, dulci te credere flammæ, Inquit,& optatis fœlix in amoribus uri. Vita eſt cordis amor, mundi mellita uoluptas, Qui nexu hoc ingens ſociat lactante theatrun,
4 9 II
Quod cœlum et te rras, quod motum et tempora dicun
Vernat odoratis ridens mihi floribus hortus, Quen
Rura! Conti
ono⸗ Long 132 dml. .A Necta jhn I4e
17 llla
N.„. 2 Nalc

uſsim ah dens tamirbi us auim,
da bengw
a mentiall
Quem molles Zephyri genio cultore benigna Exercent aura, cui Balſama rore madenti
Delicias adflant, cui dulces miſcet odores
Spiritus Aſſyrijs late diffuſus ab herbis, Qidquid Atlantiadum uigili obſeruata Draconi Rura tulere olim, quidquid Phzæacia tellus
Contulit Alcinoo, quidquid Panchaius ales
Congeſsit moriens ſexto reparabilis æuo,
Id mihi ſponte ſerit genialis& educat hortus. Nectare riuus abit, medij pars maxima campi. Diffluit Ambroſia. nec Bachi deficit humor Vſuram qui lenit aquæ, fert pabula campis Naſcens ſponte Ceres. Illic& gaudia cernas Et teneros errare iocos,& iurgia amantum. Mutuus arboribus fauor almum aſpirat amorem, Conubio uideas palmas gaudere uirentes, Officioqʒ altas extendere brachia Cedros,
Et nutu alternas motare cacumina quercus. Ipſæ hilares naſci gaudent amplexibus herbæ. Arrident uiolis læto Vaccinia uultu, Teucrion affini gaudet comes eſſe Camædri, Et Thymus adplaudit Cunilæ, cum Stachiyde gaudet
Nobiſe Marrubium, redamantq; Siſymbria Menthã,
Serpillum Libanothis amat, Satureia Timbram, Suſpiratq; olidam feruens Narciſsus ad Orchin. Prata quoq; exultant, per prata uirentia luſus
Exorti

Exorti, placidis traducunt tempora nugis,
Cumc; iocis nudi ſaliunt per gramina riſus.
Ipſæ etiam cantu ſuaues, ſub fronde latentes
Obſequio certant uolucres,& carmine dulci
Inuitant genium, ſobolemq; extendere gaudent. Hic mea regna uigent, meus hie ſua caſtra Cupido
Miliciamq; tenet, ducentis ſigna ſecuti
Mlille leues alis pueri glomerantur amores,
Docti omnes dulci contingere pectora flamma,
Et nexu uincire animos. quacunque uagantur
Sparguntur uario iactatæ errore ſagittæ,
Et leuibus uolitant occulta incendia pennis.
Regna tenet mecum, multis optata uoluptas
Et paucis conceſſa diu, ſuauiſsima diræ
Triſticiæ domitrix, motos exoſa tumultus,
Pacis amans lentæ, duroq; inimica labori.
Libera quæ poſitis agitans conuiuia menſis
Scit longos mulcere dies, arcere ſenectam,
Et uelut Ambroſia paſtam traducere uitam.
Da miñi te Princeps, animo quid in ardua ſurgis
Munia, quid poſitam fallaci in culmine laudem
Venaris ſtudio, dubiosq; expoſcis honores?
Eſt onus omnis honos, laus omnis mole laborat.
Fœlix qui poſitis inglorius ocia curis
Grata colit uitæ, finitq; in amoribus æuum.
Me duce nocturnos nunquam tibi claſsica ſamo 6
urba⸗
Turb. Obſtr
le ret
Oe, feſtiui dempe Ne dul acaſt (uxte Medo. hallaq
Deniq
* S 1 21 MXc C
4110
dic Induit V progr Darel (alich dtp
Nnl dukr

1 bn TPurbabunt pauido, non moti inſania uulgi „, Ms ban Obſtrepet offenſo, non triſtem curia cernet
&. „ rGamanc Iee retro,& digito rugoſam ſcalpere frontem.
8 dan Ocia. cantus„amor, poſitis conuiuia menſis, lch. Feſtiuiqʒ ioci„uitæq; opſonia luſus, lgufan Semper erunt cordi, dulci tibi ſemper honort. erantur andy De dubita, ne necte moram, tibi uita parata eſt ere pecäona nn In caſtris diuturna meis, quin elige tandem cunergam Quæ tecum amplexus, quæ mutua baſia iungat 2. weſsgire Me donante feres. ades huc ubi gaudia feruent, rendapen Baſiac uda crepant, ubi mulcent ocia uitam., — Denique ubi cantus, ſuſusq;& gratia regnant, — Dixerat, ingenij fraudem Cytherea ſerena W
5 Fronte tegens: Iuuenis ſed nil cunctantius urget 3 tnmi Quod pridem tentarat iter, cura omnis in illo m löe Conſilio ſedet, ut pulchram uirtutis in arcem uini: menl Victor eat, licet a tergo clamore uocantem he leneciam, Audiat,& cantus repetentem fila prioris. uceruieam Sic, qui dura recens, laudatum Martis ad uſum idmandalmg Induit arma Tyro, quando ipſa in prælia uentum eſt, aimnehaena DProgreditur pugnans, non retro cedit, ab omni ſcs honofes. Parte licet poſsit, nequit e ſtatione moueri nsmobban, Cor fidens animi, durataque indole uirtus. — At pietas uigilans pro ſibertate piorum, dos xuum Nata Deo pietas, etiam tunc proxima ceptis
cabba Dux Friderice tuis, iampridem occurrere peſti
B ij Sponte

Sponte paraus, tali jactantem reppulit ore. Egregiam uero laudem ſcelerata refertis Tuq; tuusq; Puer. dum ccelo iuuiſa, nec ipſis Grata ſatis terris, ſpumas mentita marinas Degenerem maculas obſcœnis moribus orbem. Nam quæ regna tibi, nam quæ tibi ſomnia fingis Nuda& egens ſemper? nam quid tibi iuris in ullum eſt, Quæ ſeruis uicijs? quæ te compeſcere neſcis. Eſto tamen, regnes: ubi tu dominaris, honeſto Nullus honor, nullo eſt recto reuerentia iuri, Irrita collapſis procul errat& exulat aris Relligio,& doctæ mendicant turpiter artes. Succedit dubitans uero de numine primum Sollicitusc pauor, mox cæco in pectore frigus, Neglectusq; rudis, demum imperterritus error, Contemptusq; odio cœli graſſatus aperto. Aret inops cultoris ager, torpentia ſqualent Arua ſitu, ceſſante pigri neglecta labore Ars perit agricolæ, diuinam ſeminat iram Peſtis agri, calamis meruit quæ nomen aduſtis. Tandem etiam planis ęquantur mœenia campis, Longinquisq; iacent contrita cadauera terris Oppida, cum templis, quæ tu Regina beaſti. Tantum fœda ualet damni cumulare libido. Non tantum rapidum per adęſa Ceraunia fulmen Scuiciæ exercet, non tantum Syrtibus iræ eſt, 4 ria⸗
Kunc!
Adria Ocear bebus
duppl. ded Audir bomp.
Jempe
ktpue Hduc
Langu
1
17
ktleuis Aa pe
Ncum lruci f bene
deper

pentia ſquaben ecia labon ſemimtiam x nomen adus rmœrniacam adaueraterss RKegin beif uukre lbo Crrannittdfe
hnhn 96,
Adriacisq; uadis, non tantum eſt turbinis alto Oceano, quoties uolitant in prællia uenti, Rebus in humanis, quantum ueſana libido Supplicij,& damni mortalibus ingerit ægris. Sed puto Diua Paphi geſtis,& mater Amoris Audire in populis. quæ te Regina frequentat ompa tui cœtus? qui ſunt tibi mater Alumni?
Nempe iocus ſenio ſtulte pueraſcere gaudens,
Et puer ad facinus temerarius omne Cupido. Hi duo conſulti dominæ, dum ſuauiter illum Languida ſectantur fatuo deliria coœetu,
Hunc ſequitur leuibus præceps audacia pennis.
Hoc decus Imperij eſt. Spectemus cætera regni Ornamenta tui, iuſtarum obliuio legum Prima chorum ducit, cui pro ratione libido
Ad latus adfixa eſt, animoſa furore marito.
It comes his agilem uibrans petulantia frontem. Obſcœnis comitata iocis, quæq; omnia luſtrat Flagicijs gaudens leuitas,& plurima rixis Librata innumeris uentoſæ opprobria linguæ, Et leuis Icarijs uolitans iactantia pennis, Alta petens ſemper, quo rurſus in ima reſidat. Tecum caſtra tenent periuria, furta, rapinæ, Et crucis aſsiduus metus,& non tuta uoluptas, Et bene uix credens tectis formido latebris Semper& aſtantis metuens infamia pœnæ,.
B iij
Ft ta⸗

— 4———
Et tamenò audes ſacram tibi ſumere ceſton, Neſcio quam, ſocij quæ mutua fœdera lecti Vinciat,& mentes aſtringat amore duorum. Non tibi diuina, thalamos ſociare iugales,
Sed mihi ſorte datum eſt. Necum diuina poteſtas
Maieſtasq;& honor, mecum mens conſcia recti, Et ſyncera fides,& honeſtæ commoda uitæ, Nataque conſenſu non falſi gloria plauſus. Me duce pollet amor, quem uel Deus ipſe requirit, Iuſta uel humanæ expectant conſortia uitæ, Sed mea te Princeps oratio reſpicit, aures Pande mihi, facilem mihi te uelut ante dediſti, Dux generis ſpes ampla tui,& ſic certus habeto. Ille amat infœlix, cui nunquam diſcere cordi eſt Quid ſit amor, tu diſce tuas cognoſcere flammas. Omnis amor certa eſt animi bene flamma uolentis Quam ſenſu ſimulacra cient, mentique probatam Accendit peragens lætato in corde uoluntas. Intus melliflui mens ſaucia uulneris ictu Ex adito cordis conceptum ſpirat amorem
In rem talem aliquam, quam pulchrã ante omnia ducit Quamque bonam reputat: tum cor quia ſuauibus halai
Spiritibus, ſe aperit, deſiderioque cupiti
Carpitur,& pronis in amatum fertur habenis. Quod ſi noticiam, quæ pabula præbet amoris, Non impura hauſit pura de mente uoluntas,
Spes
yes⸗ Inde⸗ Etpla Ambi
Hla
Condi
Sœder
4 g du Menri Mentl . die nO
5 8
D. mu
lüemte
Trans Nüder CchD kpett däprob

& ſccmokan am diſcerecrii oonoſcerſam
ene famm uth
mentcue pnbar orde uobunts lners icu
rat amorem ulctwianeonnu- cor quaſiau ve apin ſerur haberi ræbet anof
vobnts
Ad probat*& turpes hoſtilite r odit a mores
Spes quoque ſyncera eſt,& non damnand a uoluptas.
Inde adeo dulces ſurgunt in pectore curæ, Et placidi motus, communisque una ſalutis Ambitio,& ſocium ſeruandi prouidus ardor.
Hanc Deus humano accendens in pectore fammam Conditor, inſtituit gemini connubia ſexus, Fœderaq; alterni uiueſcere juſsit amoris, Cum duo corporibus primorum corda Parentum Mentibus eſſe unum uoluit, ſponſalia firmans Ipſe nouis ſponſis. agnouit Adamida coniunx Primus Adam, ſtetit ante oculos cum pulchra uidentis De latere ignari comes ædificata mariti. 8 Quis tibi nunc proprio nuptam de corpore natam Dixit Adame pater? non hoc rationis acumen Humanæ arripuit, fl atu meliore fuiſti Admonmitus, cauſam meditata ut mente uideres Coniugij finemque tui. Qui ſuſtinet omne Huius opus mundi, diuina ſpiritus aura,
Te docuit tantum celebrantem agnoſcere donum, Vt ſimul authorem poſſes celebrare potentem. Idem te docuit caſta cum coniuge uitam Transigere innocuam, caſte quoque amore potiri, Vnde recens olim la te ſoboleſceret orbis, b Caſta Deus mens eſt, celebrari pectore caſto Expetit, hinc caſti ſocialia fœdera lecti
Vulgiua⸗

Vulgiuagæ Veneris, nec uita cœelibe gaudet BHaud uacua ſceleris, pollutaq; pectora damnat, Ergo age cum ſancti maior ſit cura pudoris
Coniugijs, propiusc; Deum cognoſcere curent, Qui genus hoc uitæ non falſo ardore ſequuntur
Cumq; pij lectich Deo pars maxima ccetus
Coniugijs conſtet, cum Chriſti deniq; coniunx
Ipſa ſit electo fcelix Eccleſia coœtu: Tu quoq; Dux caſtis Friderice parentibus orte Dilectisq; Deo, caſtos amplectere amores Legitimi thalami, quod munc facis, elige uitæ Conſortem ſociamq; tuæ, quam uiuere tecum FExoptes, matrem cupias quam rite uocari, lpſe aderit uotis, aderit Deus author amori, Quamq; petes, iunget, propriamq; dicabit amanti. Hæc ita dum pietas generoſo dictat alumno, llli intus propius coœelo mens ardua ſurgens Non ignara boni, dictoq; parata monentis, Auſpicio ſeſe diuini numinis offert. Ventilat& flammam, ſed adhuc ſub corde latentem Quam prius arcano conceperat obuia motu. lam quærit quod amet, iam fomite gaudet amorts, Coniugis optatæ iam fingit imagine, quidquid Coniugium decet,& uotis pia ſomnia firmat. Quodq;ʒ cupit, nec habet, cœleſti in numine pont, Cordis& ærumnas animi medicamine curat.
Sic ubi
lungis
Ouosit
Kparer
M. Nonmi Acumu Nrdecuus

nce duentheg pecde Kamones
c facs. dgeu
uam uiuere Ronn uam nte uornn, Lauchor anon amq; dicbin dio dickat auum ucdua ſupen rta morens
offen. ucc ſub corcellrr at obun mocu
mie gaudtmm
— uizu omäfmꝗ Rin numirxe-un
lamians, N
Sic ubi Salanis ſecure in montibus errans Per nemora, aerij qua uel iuga cana Sereni Celſa uel oppoſitæ luſtris patet area Blattæ, TPraijcitur uolucri uenantis arundine ceruus, Dat gemitum primo, mox herbida teſqua pererrans, urpureamc; comam Cretei floris odorans,
Depaſcit folia,& ſucco purgante ſagittam Eijcit,& noto uulnus medicamine ſanat,
Ergo animo fixum eſt, tædas firmare iugales,
Et caſtam ſocia cum coniuge ducere uitam.
Interea ex ipſo facilem ſe tempore monſtrans Conſilio uires fœlix occaſio præbet. b Tu quoties placidum ſuſſ Piria mittis ad IImum Cum uotis coniuncta pijs? Heroidas ipſas Ingenio exæquans,& caſtis moribus Agna? b Agna animi dotata bonis, Agna optima Princeps. Quid moror? humanæ non eſſ opis, abdita res eſt Coniugij ratio. Fato connubia fiunt.
O ſacer õ animi dulcis calor ‚ edite ccœlo
Et fati concepte ſinu, qui pectora nexux
Iungis amorifluo, conſenſis die duorum,
Quos iuuat unanimi uitam traducere curſu,
Et parere Deo,& iuſſo ſupereſſe labori.
Non milii Pierias ſi Smyrna& Mantua lauros Accumulet, memorem, quantum mortalibus addas
Et decus& fructum, dum uita hæc uiuitur ægris.
C Hoe

Hoc tamen auditum mili fas ſit prodere carmen, Nympha quod Aoniæ conſors Salana choreæ Irriguas nuper Salæ memorauit ad undas, Dum tibi Sponſe ſacro Princeps clariſsime uerſu Gratata eſt ſociumq; thorum tædasch iugales. Tempus erat uiridi quo lætus gramine Maius
Gaudet ad arctoas propius concecdere portas
Iam reducem hyberno cœli de tramite Solem, Cum primum Boas irrorans Pleiadas æther
In gremium terræ tonitru deſcendit& imbre, Vnde nouum aſſumunt gemmantia prata uigorem, Plenior& pulchris adoleſcit floribus ætas,
Et fruges maturat ager. Iam fama uolantem Sparſerat in populos rumorem, atque affore tempus Nuncia uulgarat, qua uerbi ſacra ligantis Coniugium unirent. Sponſis indicit honorem Patria, feſtiuis certant adplauſibus urbes,
Vota facit uulgus, ſe lætus honoribus Umus, Præparat, exultat feſtos uiſura triumphos
Clara domus ueterum Vinaria nomine Regum Saxonici quondam ſedes illuſtris Othonis,
Qui lapſum imperium iuſto inſtaurauit honori- Et pacem Buropeæ turbatis reddidit oris.
Ornata aulæis fulgentibus atria lucent,
Floribus undat humus, prætexunt tecta corona,
Fuſaq; rorantes humectant Balſama terras. f 1 t re⸗

ketn olanten , atque aforem Rntan b dicit honora lſidos urbe M onbus lm amiunplo nomineegm ns Othons, 1 nſtarau it Vowi dt Ors. lucent, untteci cob una ters
Et redolet ſyluis domus omnis ſparſa Sabæris Omnia læticiæ ſunt dedita,& omnia Sponſo. lamq; iter ingrediens Heroum lecta Iuuentus
Approperare g e gradum, tu pacis amator& ingens
Aonidum cultor, quas ſumptu diuite nutris Enſiſer imperij fatis Auguſte ſecundis. Tuq; Philippe uagi bellis exercite Martis, Heſsiaci ductor Princepsc animoſe Leonis, Excellens animis uobiſcum adducitis agmen Bt florem Heroum, dextraq; animisq́; potentum, Pſt locus illimem Salæ flauentis ad daclam Qua uidet Boo uenientem a cardine Solem Iena ferax uuæ, fœcundis florida pratis. Herbida Braminea procul arcuat area uallem Arboreis denſam ramis& mitibus umbris. Intus aquæ dulcis fons puram argenteus undam Perpetuo enumerat rithmo, fugit illa ſonoro Murmure,&i irriguum per prata humentia riuum Voluit agens, ripam canis ueſtita ſalictis. Vix alibi meditata Deum celebrare potentem Suauius arguto uibrat modulamine carmen Luſcinia, ingenio ante alias mirabilis ales. Illic cum ſocijs recolens commertia Muſis Salana, Aonij cuſtos non ultima fontis, Dum ſedet,& rutæ folijs Amaranthon,& ipſam Ambroſiam intexit, Ducibus factura coronas
C ij
Saxonis

Saxonis ora tuis, plauſus rumore ſecundo Mota, ſono tali reſonantem prouocat Echo. Bella canant alij, quos nondum ſan guinis hauſti Hira ſitis ſaciat, nobis communia pacis Munera carmen erunt, tibi plenis gratia uotis Mundi opifex pacisq; dator, tibi gloria plaudat. Paruula Muſarum tanto tu caſtra tumultu Non ſinis immergi, patrio ſed numine ſeruas, Noticiamq; tui lucentem, artesq; togatas. Ergo duci, recte per te qui intelligit uſum
Aonij fontis, qui Muſis ocia præbet,
Tranquillasq; umbras, pulchrum gratabor honotem
Ianfrede, hoc Itali quoniam te nomine dicunt Idem animis faſsi quod patria, uera paternæ Dum tibi uirtutis tribuunt bona, carmen ad aufes Hoc admitte tuas, quo prima ab origine fontem Coniugij,& metas homines ſociantis amoris Fxponam, thalamisq; tuis praæconia texam- Mens ea quæ ueri fons eſt,& lucis origo,
Omn ia quæ uerbo motum ſpirante creauit,
Sic hominem ex terra fecit mirabile dictu,
Eſſet ut haud fallax diuini authoris imago.
Prgo illi, uigili capitis fundauit in arce
Aerium cerebrum, quod mens habitaret, in illo Exercens radios„& notæ lucis acumen. In medio poſuit uitalem pectore fontem,
Mobic
—
Corſin
NMob ldem Cord
Verun
Dulci-
(octa
Porion cere
*
4 11
4 HtlCI L
— — ——
11 4 i 100
N
Tenpe N4e, Notlcia Poshot Caa de
lanti
undam „
agt,

era patena carnenadang ongine dorre ants amop onlatexan. Songo e qcault ee dichu, imago. arc rer,nllo ren. m,
Ni
NMobile cor, uires animo quod præſtat& auffert. Idem cordi alas& menti attexit habenas,
Cordis ut effrenes poſſet conſtringere motus. Verum unde exoriens riuum dedueat amcenum
Hulcis amor, precium eſt operæ cognoſcere amanti. Cocta leui flamma puri de ſanguinis unda—
Purior ex adyto cordis proficiſcitur aura
In cerebri latebras, cœleſtem ubi nacta uigorem Diuinos motus natiuis ignibus haurit.
Inde accenſa nitens radij mens luce ſereni
Per ſenſus, ueluti nitidas ſpeculata feneſtras, Naturæ in gremio res alte examinat omnes, Noticijsq; fruens, numerat, diſtinguit,& aptat Obuia iudicio, uicijs diſcernit honeſtum. Inuitat cupidam rerum pulcherrimus ordo,
Et uelut huic coniunx formoſa adiuncta uenuſtas. Inde potens amor eſt,& uis,& docta facultas,
Prouida qua pulchrum mens dun cognoſcit honeſtum,
Cor ſimul aſpirans, quod herili lege uoluntas Temperat, è thalamis affectus dulcibus addit Noticiæ, inq; bonum quod uult, deriuat amorem. Hos hõmini motus Deus, haæc incendia cordis Grata dedit, leges,& non reſolubile uinelum Coniugij nexura pijs, dum fœmina caſto Iuncta mari, dulci ſe conſuetudine cordis Iungit,& impoſitis commiſcet gaudia curis.
C iij
5 3 4
Hei

—
— 3 4 ö
“ 6 4
Hei miſerum genus,& proprio fœdata furore
Corda hominù, quam pulchra modis coniunctio miri
Hæc fuerat, ſi non noſtris autoribus error Obrepſiſſèt iners, ſi mens non læua fuiſſet Aſtuti uiolata dolis& fraude colubri.
Vt tainen haud omnes donato in lumine uires
Mens ægra amiſit, radium ſed lucis hebentem
Adflatæ retinet, quo magnum agnoſcit& orat Autorem uitæ largitoremq; ſalutis:
Sic metas etiam caſti diſcernit amoris,
Inuiſumq; Deo ſtatuit, quodcunq́; pudori
Non uacat arbitrium, graſſante libidine captum. Vt Deus eſt igitur mens caſta& cauſa pudoris: Sic probat auſpicio cœptum uirtutis amorem, Quem non umbra animi ludentis imagine ueri, Sed mens certa boni ſyncero in corde ſacrauit, Hinc ea uis animi ſub corde accenſa calentis Agnoſcens pulchrum, quæ certo in fine pudorem Adpetit amplexus, atq; optatos Hymenęos, Legitimi thalami atq; unius coniugis uſus,
Res eſt grata Deo, quam præſens ſoſpitat idem Augmentatq; Deus. Namque execratur& odit Corda uaga affectu, fœdaæc; libidinis æſtum.
Et quoniam uotis aures non præſtat eorum, Qui maculant caſtos polluto pectore mores, Coniugia obſeruat, mediusq; incedit in Illis,
Con
Vtc Inpl Intra Nam Ofun
Inger
lnde,
llucte ludic) Notic
Conmi

. irbnn Coniugijs quoniam Pietas innoxia cordi eſt- Ntamalan Vt cupiant colere& precibus uotisq; uereri, uga Implorare Deum non poſſunt pectora, quorum onnn Intrauit latebras, recti ſecura libido.
de couhr Namq; uagi& uarij laſciui in pectore motus Offfundunt animo tenebras,& lumina delent
n ſed luci* I ngenij,& turbant preſſæ rationis acumen.
nan guie Inde graui fruſtra certans mens nubila fumo fabur Fluctuat,& falſo diſcernere neſcia uerum
8— — Iudicium amittit, quod nudum oſtendat honeſtum der Noticiamq; Dei. Studij nam ſicut equeſtris p 1 Seſſorem ignarum, nequidquam lora tenentem ance lbicin
h Kad 5 R aptat equus ſternax ruptis efluſus habenis b
un Longe alio exportans, ratio quam nota uiarum urtur anofe Poſtulat, ille animi dubius uix tergore pendet:
nas imagmem Sic animum rapiens fatuo cum corde uolenten in cone iam Saæpe etiam inuitum, uel ſtulto in amore coactum ccenſa clers Ventilat,& uerſat rapiens inſana libido,
ertoiniepana Inc;h ipſas merſum uiciorum illidit arenas.
tos Hymxn Hinc Deus inſtituit ſocij connubia ſecti/.
eniugs öls Vt premeret tantum Prudens Medicina furorem, emlopititn Mensqʒ; uacans precibus uero celebraret amore
earaut Autorem uitæ aſſiduum. lontem q;bonorumn. bmuxibe Namqc; ſua ueluti meditans in imagine natum c
ng Prpirar dülcem patrio depectore motama ecdote no Quo ſobolem complexus amat: Sic uincula caſti 1 nccdtuls b Coniugi⸗

Coniugibus uult nexa ſimul decurrere amoris Quorum corda ſibi uiuaci copulat igne. Vnum ſuauiolum, quod caſtus figit honeſtæ Conſorti coniunx, cenſorem pluris habetur Ante Deum, templis quam cultus mille figuræ Propoſitæ, humanæ quas fingit opinio mentis. Hoc animo reputans, hoc alto pectore uoluens Magnanimus Princeps, cui tędas ſacra iugales Fert hodierna dies, non luxu eſt paſſus inerti Turpiter ingenuas animi torpeſcere flammas, Heroumq; decus, caſtumq; in pectore florem, Sed ſibi conſortem uitæ, ſociamq; laborum Delegit, ſimili quam tangi nouit amore. Quam genus& forma& uitæ commendat honeſtan Dicite Pierides, lætum mihi pingite ſponſum, Et facite ut uiuat, ueſtro illi gloria uerſu. Fulget ut accendens uibrata crepuſcula ueſper Os ubi longe oriens terris oſtendit honeſtum, Igneus, extremos quem ſudans uinitor antes Reſpiciens, tremula miratur luce fluentem, Laudatumc; canit„ſeroq; in tecta recedit, Ille agris decori eſt,& rorem depluit herbis: Sic luuenis princeps optato tempore ſponſus In populo ingrediens, animis gratante renidet, Et plauſu excipitur, uotisc; effertur amicis, loannes patriæ Fridericus gloria terræ
Fxipſa
lz Etha
dd la
Iyde Ntcon luſtic Talis pic Pred⸗
Vleto

„
onaa uerſu. puſcuhuſ adit honcfhm, uinitor anss efenten, amccd, plut hbir dore ponls tancen nice uranc, enr
Ex ipſa generis decus amplum fronte relucet,
Et facies animum loquitur grauitatis amantem.
Ad latus incedit frater. Lædaæxa putares
Sydera coniunctis turmas inducere caſtris.
It comes ambobus placido clementia uultu Iuſticiæ exemplum& ſpecimen uirtutis auitxx. Talis erat primæ generoſus flore luuente Scipio, cum bellis terras quaſſaret Iberas, Prædaq; uirgineam teſtata in Principe mentem Victorem ccœlo æquaret Luceia Virgo.
At te quo memorem uerſu, qui nomen eodem Auſpicio douoq; tenes, quem ſeparat æatas Fratribus inferior. Mens laude oſtendit eadem Inſignem,& populo charum cæloq; futurum. Tu certum ingenuo Fridericumin pectore geſtas Ioannes Friderice puer, tibi proroget annos Arbiter annorum, quem cœli templa tremiſcunt. Tu Fridericus eris, ueras cui patria laudes Condet,& æternos meritis indicet honores, Sed iuuet& Sponſæ uerum celebrare decorem. Eximiam generis ſplendore,& dotibus amplis
ræſtantem ingenij,& meritam uirtute fauorem.
Vt uirtute potens, formac notabilis lris, Gramineis ſplendens folijs, auroc; comantem Oſtentans florem, pulchris decus adijcit hortis, Inter odoratæ ſyluas pulcherrima Nanlii⸗
2₰

Sic animo formac ſimul praſtantibus Agna
Matronis decori eſt, quæe ſic muliebris honorem
Exornat cœtus, croceas ut lilia Calthas,
Narciſsic; roſas fulgens commendat Amomum,
Illi animi pietas uitam uirtutibus ornat,
Vnde amat& Muſas,& honeſtas diligit artes, Ingenijsc; fauet, memori digniſsima uerſu.
Fœlices animi, fœlix cum coniuge coniunx
Ex æœquo quos firmus amor coniungit amantes,
Parq; boni ſtudium, par pulchri affectus honeſti.
Iampridem exultans ueſtris lætiſsima tædis Gaudia communi declarat patria plauſu, Ipſa nouum uobis Pietas gratatur honorem Feſtiua ueneranda toga, rutaq; uirenti Auricomas innexa comas, cui iuncta regenda Prouida Dux uitæ,& recti ſibi conſcia uirtus Læticiam ſtudio exornat, uotisq; ſerenat. His comites populi magno rumore feruntur Nata pio aſſenſu tribuentis pramia laudis, Gloria,& aſſurgens niueis ad ſydera pennis, Et ducens populum placido reuerentia uultu. Spesq; animis blandita pijs,& fronte ſerena Iuſticiam oſtentans populis„pacemqʒ togatam. Ipſa ſinum pandens, laæeti ditiſsima fundi Coniugio iunctos& pulchro fœdere nexos Excipit,& donis terræ fœlicis honorat
Regis

1 Do
dunr donoren turenti uncka nernd conicia unuu gſcrena. dore kennar nia kudh dera penns enca uulw. dereſeren mq; toamn fund
re nco olal
Regia munifico bregnans Thurin gia campo. Frugibus exultant ſegetes,& floribus hierbaæ, Paſcua fœturam cumulant& flumina piſces.
Tu gelidi ad Salæ ripam pulcherrima uallis
Pocula deſpectans Acheloia„dulcia menſis
Vina libas, ipſo quondam certantia Rheno. Paſcua quid memorem, quid plenos dulcibus hortos Delicijs, uolucrumcß altis certamina luſtris.
Quid ſaltus etiam, ſi peleaq; denſa ferarum
Qua iuga magnanimos arcent uicina Nariſcos,
Aut Francos nemora excludunt ſyluæ alta Bacenæ. Certe ego non taceam Cereris te nobile labrum (otha ferax frugum, qua fixo uomere tellus Saucia bis Solem; bis ſydera ſentit arando. Nec tamen interea cellar non apta colonis,
Sed modo fœlicem tingendis ueſtibus herbam Procreat,& uarias orbis demittit in oras. Nunc Zeæ ſpicam, uel pinguis gramen auenæ Bducat, atque annum diuerſis fr ugibus ornat. Dant alij tractus ferrum, dant nobile uellus Vitalemq; ſalem dapibus, croceiq; comantem Graminis,& curis releuantem pectora florem. His fœlix õ terra bonis, fœlicior autem Vnanimi fratrum conſenſu, pectora quorum Iungit amor ueri,& ſtudium pietatis& æqui. Sis fœlix igitur noſtris ſponſe inclyte uotis
D ij Cuß

Cui uerus debetur amor, quod pectore tanto Aſſeris ingenuum ueræ pietatis honorem, Hoſpitiumqʒ ultro Muſis atque ocia præbes, Tecum Neſtoreos coniunx fœliciter annos Exigat,& dulci faciat te prole parentem. Viuite concordes& lętum ciuibus æuum DEä̃ Texite, quos iunxit fœlici Gratia fato. Pr Hæc Salana canens in apertas protulit auras, Omnia reddebat ſonitu reuolubilis Echo, Excepi calamo, ſyncero motus amore,
Et numeris clauſi repetens, Muſisq; dicaui. Q mihi contingant non duræ tempora uitæ, Ingenio quidquid, quidquid ſtudioq; fidec lalds Præſtitero, fore id omne tuum clariſsime Princeps be Iampridem cupio, modo tu dextro annue uultu, h
6
FINIS. Da

n chnbine n
extro annueuu
8 1 4³ L NNI S8
dam Epigrammata.
DE ILLVSTRISSIMO Principe Duce Saxoniæ, D. Ioanne Friderico II. in certamine equeſtri haſtato⸗ rum.
Valis Olympiacæ tentans certamina palmiæ Oenomaus rapidos impulit acer equos, Talis, eques fertur, clypeo metuendus& haſta, Bellaci uolucer Dux Pridericus equo. Ecquis adeſt? ſed adeſt qui occurrat in arma uocanti, Quisquis es inuicti tu quoq; nomen habes. Dum loquor excipiens uenientem, haſtaq; minantem, Excutit euerſo Dux Fridericus equo. Haæc nimia eſt uirtus„quam dum male ſuſtinet, ipſum Victorem amittit poplite lapſus equus. Neſcit uera ſemel progreſſa, recedere uirtus, Impetus hic celſæ ſemina mentis habet.
ADILLVS TRISSIMAM Principem Dominam Agnam, 11 ſponſan. D ij Vidit

b Vms„& ut uidit populus te ſuſj picit ³ gna, b Sic al
V Hocc; tuum lætus, nomen ut omen amat.
Hoc faciunt moresq; tui, uultusq; benignus, b
Gratia quem certans cum grauitate, decet. Cc
Hinc aliquis caſti miratus amabile uultus,
Indicium, hoc edit uerba notata ſono.
Caſtus amor thalami, uinclum eſt fatale duorum, V
Coniugiumq; Dei prouida cura facit.
Humanis uigilans diuina potentia rebus, dic pe Hac primum accendit pectora tacta face. b Illa etiam inſpirans dulces infantibus ignes, lIlo Naſcentes uiuo iungit amore Duos.— la Coniugiumq; ſacrum uel per cunabula firmans, b 5 Vnanimi nutrit pectora iuncta fide. bPr Vos quoque coniunxit præuiſo numen amore, lxc Ante hoe quam ſeirent pectora ueſtra iugum. 2
Inclyte Dux Saxo, nupta inclyta,& Heſsica Princops Pectora fatalis ueſtra ligauit amor. b
Hoc adeo oſtendit ueſtrorum gratia morum, bii Et ſtudium in gemino pectore mentis idem. b
Ingenuo eſt animo, ſyncero& pectore ſponſus, Hanc quoque uim iuſti ſponſa decoris habet.
Digna animis tantis grauitas commendat utrumque, M.
Bt pietas ueri læta timore Dei. 1. Qual Et iuris florentis amor, ſtudiumq; iuuandi b d
4„
Sic ait
Vera bona, Aonijs quæ genexantur aquis.

rcunabala Umn cta ſide,
lo numen un.
5
ora ueftauem
pta,&MGa tamor,
dratia monn, ementsicen.
tt
peckore ponb decons ho nmendarunn 1 iuuni cur 19 4
N
Sic ait: hune plauſus, hunc intima uota ſequuntur, Et bene habet, populi uox geminata ſonat. Carmine quid uates contenditis unus& alter, Coniugium hoc melius publica fama canit.
A PD BANDEM. VI decus eſt hiortis ulmo coniuncta uirenti
Plena racemiferis uitis,& ampla comis. Sic patriam exornat tali coniuncta marito Perpetuis animi nobilis Agna bonis. Illi omnis matrona fauet, uotisq; precatur Iam bene ſanciti tempora longa thori. Gratius haud floret, dulcem quææ ſpirat odorem, Proxima purpureis Nardus odora roſis. Hæc merito tellus bene florens dicitur hortus, Quæ tali ſplendens conſita flore uiret.
DE ILLVSTRISSIMO Principe D. Auguſto, Duce Saxoniæ, Electore, haſtam torquente in certamine
equeſtr 1 0 Mria dum pleno luduntur equiria circo
Et ſtudium medio fe ruet equeſtre foro.
Qualia non Italus, nec pugnax nouit Hiberus,
Sed proprium tellus Tlieutona præſtat opus. 3 b cee

Ecce animo florens ſimul,& uernantibus annis, Auguſtus poſita prodit in arma toga,
Ferratumqʒ equitem fert cataphrattus equus. Nec mora, certatim nudis concurritur haſtis, RKt uarijs uotis alea iacta tremit.
Pronus at ille uolans, retro& calcaria mittens,
Currentem gemino poplite mittit equum. Inde repugnantis rimatus in ora, cadentem
Ardua poſt lapſi terga repellit equi.
Bxerces magno conſtantia ludicra princeps,
Armatus ſonipes armato principe fulget, I
ft gale
Sunt
b Hæcmæ Pro Quid fr Hicl
Præmia ſed rectæ laudis auita capis, Nondum adeo externas metuit Germania leges, Donec adhuc tali ludere Mlarte poteſt.
ADILLVSTRISSIMVIA
Principem loannem Vilhelmum, Ducem
Saxoniæx, pugnantem in prælio equeſtri. b
LH Rater in haſtatæ certamine uictor arenæ, I. Virtutis populo præmia dante tulit. Tu cataphrattorum gladijs committere pugnas Docte, tuæ precium Dux quoq; laudis habes, Pondus Achillææ uibrans per uerbera dextræ, Obuia ceu multa grandine in arma ruis,
Et galea

X Leman
neh Ergaker chonr onnts, Aumprela mites Nüdgr Sunt colaphis ferri ſaucia facta tui.
1 aperam Hæc manus Herculeos imitari prompta labores, onamaude Pro patriæ fugiet nulla pericla bonis.
ltremt. Quid fremis inuidia, im patiens quid ringeris hoſtis: — A alcar nin. Hiic uindex ſceleris„quod meditaris, erit.
lite mirn n
Nora, adt
Akans A D ILLVSTRISSIMVM
*
bä an Principem Ioannem Fridericum III. Ducem ai 1 n Saxoniæ, ſpectantem ludos
Che equeſtres. dit Gemani b
analg b b 5 porett P Ar animis, ætate minor, fratremq; patremc; Nomine qui Princeps conueniente refers. RISSIII Ecquid ut obſeruas ludentis ſeria Martis lhemm,Na Ludicra, quæ aâ priſco Theutone nomen habent. D Ilc tem peh Iam decus Heroum, tota tibi mente figuras,
1 Secula quos generis priſca tulere tuie Cumq; animo reputas Muſis& Marte potentes,
naormn Tu quoque cum Muſis hunc ſociare uelis 7 me Perge Deo gratis Dux clare fauere Camcenis, mmen Hoc& patris habes,& patrui hoe& aui.
an r Tunc melior ſtatus eſt„Martem cum Muſa coronat, 9 Cum rudis hic regnat, nil niſi damna ſerit, TDSIA Kl,.
b

Qal l
ADILLVS TRIS dg.
81MVMIPRINOCIPEM, AC Do. u
minum, D. Ioannem Fridericum II. Ducem No
b Sasonix 3 Landgrauium Thuringiæ, palccat Marchionem Miſniæ. In eius Vis
nuptijs. Quibe
Cui
Epithalamion. Kdta
Autore Iobo Hincelio Vinarienſe. 4
Calta
. Im
Fxe ſapiens Deus, hoc mirabile mundſ, Sic hom b Conditor, æternæ nobile mentis opus. lple Ac hominem fecit terreno è puluere ductum, ktpro Participem mentis, participemq; Dei. Eſſet ut in mundi theatro- rebusch creatis(Laul Qui foret authoris dulcis imago ſui. k Vt caperet fœlix tantæ conſortia lucis,(aub Aeterniqʒ capax poſſet ut eſſe boni. OH Inde homo diuini concepit luminis hauſtus, Orin Luce noua diues noticiac; Dei. b foc Indidit ille animis uirtutum ſemina noſtris, Lund Quæ ſapiens propria ſemina mente gerit. Dau Cuius certa refert ueſtigia quilibet in f.(hite HQume decus mentis qui pietate regit.„ bes

Qualia namq́ʒ ſuæ monſtrat ueſtigia mentis, fin b Agnoſci talem ſe cupit eſſe Deus. gn Nian Atqʒ malo dirimi, quoties pia uota ferentes, 3 um Th Non fictas humili fundimus ore preces. hällei nen ludicat eſſe bonum, iuſtum, uerum, ſapientem, uptfs Vis animi arcana luce uidente, Deum.
Qui benefacta probet„ Uetitos qui puniat auſus,
alan Cuius in hoc mundo luceat omnis amor.
dlamr 1 91
* b Sed tamen autorem ſcelerum, mundiq; ſatorem, delo ſa Ante alias, uirtus ſeparat una magis:
Caſta Deus mens eſt, omnisq; libidinis expers, „Hermahun C. Impuræ Veneris flagrat amore Sathan. Ghlemndg 1 Sic hominem, exem plum uult eſſe in imagine parua, ns lpſe ſui, cuius comprobat acta Deus. ner nm Et probat acta Deo quisquis ſine crimine uitam apemqDa Ducens, legitimo pectus amore tenet. bescnns Qui uenerante Deum, cuſtodit lege pudorem,
inagoſi Et mundi illecebras dira uenena fugit.
onabch, Coninu giumq; probat, communis fœdera lecti,
eſſe boni Quæ retinere Deus non uiolanda iubet,
nis halth Ordine perpetuo quia talia ſancijt autor,
Dxi Hoc mundi nitidum cum fabricaſſet opus. nandtthh Quando hominis duxit de limo molliter artus. amenxgn. Dans animam ex proprio pectore flante Deus. ah Dixit enim: ergo hominem nobis effingere mens eſt,
Pectora qui cœlo dedita„ſancta gerat.
ngt 8. dai. b EFE Hj Extitit

Pxtitit ad nutum formoſa creantis imago, Natus homo à molli nomina duxit humo- Et tibi ait, uitæ ſociam faciamus amicam, Comniugio placeat conſociare duos. Hinc Deus inſtituit connubia caſta Sacerdos, Cum ſociam in uitæ iungit Adame tibi. Altius à nobis reputari talia dignum eſt, Sæpe operis tanti nos meminilſe decet, Namc;ʒ ſuo æternum uiuens in lumine lumen, Contentum proprio noluit eſſe bono: Prodijt arcana gaudens è ſede, ſuæc; Nos homines uoluit lucis habere iubar. Haæc eſt conſilij ratio, qua condidit autor, Coniugijs iungens pectora caſta Deus. Qua uoluit natum firmo coniungere ceſto, Inſtituens caſti uincula ſancta thori.
Corpore ut in gemino mens una ſit, una uoluntas-
Vna caro uerbo conſociata Dei. Vtq; Deum colerent& pura mente timerent, Lege pudicitiam præcipiente cupit.
Hos homini fines, metam hanc circumdedit autor,
Ordinis hæc poſuit ſepta uerenda ſui. Hunc turbare uetat, turbantes odit& urget, Horrendis pœnis ſupplicioc; graui.
Noſſe Deum autorem mandati atque ordinis huius, Eximium eſt animi præcipuumc; decus. Holb W ni pr ofis

. tde— lar lucs haber hr u conddtan, ctora caſta Um. comiüngeral Alancta thon. munaſt, Maud xiita Udi
ura mentetmm. vente cpt. nhanc ciamit ruerndhſli unte odtäu cioc gu. b da accnts- paun dm
Hoſtis at illa Dei Sathanas decreta reuellit., ¶Qaque poteſt eadem fraude dolisq; premit. Dum rabidas flammas animorum accendit alitq;, Dum rapit ad uetitum pectora prona nefas. Inde tot Heroas, tot neſcia pectora frangi, Exitio tandem dira libido dedit. Quis ducis eximij, Magni qui nomen adeptus, Quis non Oedipodis fata dolere uelt. Quis non leſsidaæ, tam fœdo crimine la pſi, Ante Deo charus qui pietate fuit? At nobis hodie, quibus ultima uiuitur ætas, Hei quantum ſceleris prædicat una dies, Polluitur uaria, ſine fine, libidine mundus, Et cumulat pœnas impietate graues. Quo magis intactam ducens ſine crimine uitam, Eximio dignus laudis honore fuit. Prgo tibi hunc animum merito, illuſtriſſime Princeps, Gratatur patrio patria læta Duci. 8 Quod pius obſeruas ſummi decreta tonantis, Atque ipſi ſtudium cum pietate probas, Optati poſtquam firmas connubia lecti, Quæ Deus inſtituit, quæ Deus ipſe probat, Hoc erat illecebras furioſi euadere mundi, Hoc erat æterno uelle placere Deo. Hæc quoque uiuendi ratio uel maxima uitee, Commoda non leuibus fructibus aucta parit. 1 E: ij

Nam docet officijs uirtutum aſsueſcere mentes,
Doctrina inſtituens uberiore pios. Quo Deus humanas uigilans res curet amore, Qua uelit à nobis cum pietate coli. Si tamen eſt onerata malis„atq; obuia curis, Fidenti præſto dicimus eſſe Deum, Qui uelit ærumnas iucundo inuertere fine PEt noſtram euentu ſæpe probare fidem. Dic quoq; Muſa ducis meritę præconia laudis, Te patriæ fas eſt concelebrare Ducem. Haud licet aſcendas nitido ſuper æthera cantu, At tua in exiguo flumine lynter eat. Sic etiam ſtrident humiles per prata Cicadæ, Dum uacuum cœlum Daulias ore replet. Si genus& proauos ſpectes, ſi nobile ſtemma, Hic quoq; Cæſareo ſanguine natus erit. Fama quod illuſtris ueterum uirtutibus auget, In toto quorum laus uolat orbe Ducum. Roma ſuos Fabios iactet fortesq; Camillos, Fdomiti quondam quæ caput orbis erat- Ipſa ſuos etiam non ficto nomine laudans, Prædicat inſignes terra Thyringa Duces. Quam magis illuſtrat cœli iam diues honore, Qui uenerans Chriſtum triſtia multa tulit.
Hunc poſtquam fuerat conſtanti uoce profeſſus,
Conſtantis merito nomen in orbe gerit.

uper xxxn am lyner dat. Tpraua Cada les ore ro ſinobib ſtemm, Re natus ent nutibosuga orde Dxcum, (amllcs ut orbsern. ine huca, nngr Dus diues vowon, amulact
ls generis ſplendor, meritorum gloria tanta, Nominis æternum quis neget eſſe decus:
Qui generis multum nobilitate tument. Patria pulchra tibi, uera eſt eccleſia Chriſti, Quæ generat ſponſo pignora chara ſuo. Illius eſſe pium ciuem, ſanctumq; nepotem,
Præcipuum generis noueris eſſe decus.
Hæc tibi magne pParens dedit in cunabula Princeps, 3
Haæc aluo tenuit te generoſa, ſua. Atqʒ aluit uerbi diuini lacte potentis, Quod ſolum ad uitæ munera monſtrat iter. Vnde Deum uerum iuſto ueneraris amore, Cui quæcunq; facis facta probanda facis. Erg o Deo gratus tantæ iam pondera molis, Accipis, imperij dum pia ſceptra regis. Iura quibus populis retines, cultusq; uerendos, Aſſeris, inſigni qua pietate decet.
Maxima dos uitæ eſt natum eſſe in cctibus iſtis,
Vni qui Chriſto dedita corda gerunt. Qui non ficticium, ſed uiuum numen adorant, Et normam uerbi mente fidele tenent. Sic tua te pietas iam toti prædicat orbi,
Illuſtris patriæ Duxq; paterq; tuæ.
Nec tamen hoc minus eſt, reliquis quo munere preſtas,

Et recta in populos abeunt exempla regentis, Sic creſcet uarijs patria læta bonis. Scilicet heroo Princeps de ſanguine natus, Semina uirtutis mente paterna geris. b Et patris exemplo doctrinæ dona tueris,
Spargere dùm curas dogmata ſancta Dei. Ocia dum tribuis ſpretis tutiſsima Muſis, Quas multa largus cum bonitate foues, Qux nunc ſolenni gratantes carmine dicunt, Omnia coniugio fauſta ferenda tuo. Cum ſperata tibi, fœlici ſydere Cceli, Ijn thalamos ueniat ſponſa pudica tuos, „ llluſtris facie, præſtanti corpore coniunx, Cui natura animi contulit omne decus. Illa uerecundo demittens lumina uultu, Nomina præſtantis nota pudoris habet. Dixeris ore Helenam, cultis Briſeida membris, Dixeris exemplum coniugis eſſe piæ, Dumq; uenit nitidis pompa denſante quadrigis, Nympharum placidis ad latus omne choris. Vna illa ante alias forma præſtantior omnes, Non alio ſplendens agmine ducta uenit. Quam micat in media ſtellarum uecta corona,
Formoſo ſplendens ſydere pulchra Venus.
Nec Gauc
H. lius
N

Briſcida menür. geſſe pa, nſanequdi
us omeco,
ancior omnes ducda Geni deca coror
ulchra Va
Ipſe ego læta ſequens feſtiuo gaudia plauſu,
Feſte dies abeas, nullos
Nec pietate minor generoſis moribus extat, Qua colit æternum uoce animoq; Deum. Gaudet& illuſtri fœlix ſata patre Philippo, Haſsia cui paret tota recincta iugis. Illius uolitent cum fortia facta per orbem, Non ea ſunt elegis enumeranda meis. Te tamet’is genero gaudet, ſperatq; nepotes, Qui patriam ſera poſteritate regant. um loquor, ecce probans patrio connubia nutu, De cœlo oſtendit ſigna ſerena Deus. Auguſto reſerans ſpacioſum lumine Olympum, Clarior æthereo dum ruit orbe dies. Omnia quo gaudent, quo tellus gaudet& ipſa, Et uacuum uolucres quæ per inane uolant.
Vota ferunt ciues leto communia plauſu,
Proſperet inceptum, uox ſonat una, Deus, Ipſe etiam inuito uiſus decedere cœelo,
Phœʒbus in Heſperias ſerior ibat aquas.
Scilicet euentus ſunt hæc bona ſigna futuri, 7
Hæc eadem plenæ nuncia læticiæ.
Hæc referam Domino uota ſecunda meo.
non fauſte per annos, Mutua quo Princeps fœdera magnus init.
FEF Optatus

Optatusqʒ redi, nata ſic prole red Pis, Heroes patriæ cum dabit ipſe Deus, Qui cœlum repleant fama, uirtutibus orbem, Saxònicæ, meritis clara propago domus, At tu gratantes Dux fœliciſsime Muſas Allere, deſertis tu bonus eſſe uelis. Principis officium eſt doctas defendere Muſas, Nunc in contemptu quas rude uulgus habet. Sic te propitia præſens bonitate gubernet, Sic tibi det uitæ proſpera fata Deus.
minum, D. Ioannem Fridericum II. Ducem Saxoniæ, Landgrauium Thuringiæ, Marchionem Miſniæ. In eius Nuptijs.
Epithalamion. Autore Mauricio Brandt Neoburgenſe,
ADIILVSTRI
SI MVM PRINCIPEM, AC DO¹
Rima ſit ut nouiſſe Deum, ſit amare ſecunde, Laudibus& meritis ultima cura ſequi. pi 2 3

Dit in
a. 9 Inde homines fecit, communi& ſœdere iunxit, ape a Officij& leges iuſſit habere Deus.
wctin 1 Gaudet enim ſemper cœli dominator& orci,
„ mchbu E ſupera hoc imum ſede uidere ſolum,
4 dler Atqʒ hominum luſtrare genus, iuuat ire per orbem, ias defender M Et coram populi facta uidere ſui,
1as md ugae Illum quotquot amant, uera& pietate uerentur omtaxe gabena Quos dueit ſolidæ relligionis amor.
aaa. Hos placida praſens ſemper bonitate tuetur, Hos iuuat, innumeris ditat& ille bonis. Tempore in afflicto, dubio diſcrimine rerum, rO* Hos tegit,& facili ſubleuat uſq; manu. „ S Mens rapit auerſo ſed quos uaga tramite pulſos, AIPEI 3g In ſcelus ut quoduis præcipitanter eant. — Hos etiam auerſus, iuſtamq; accenſus in iram,
fndenom 1 Deſpieit, eſt horum cura nec ulla ſuper.
aunum 48 Hos errore ſinit, quoniam inſanire uoluntas
llnix lness Praua iubet, miſeros occubuiſſe ſuo.
cip. Aut ſi non animo totos perijſſe lubebit Temporis ad ſpacium dura ſubire facit,
moon. Donec ab erratis reuocent ueſtigia cauti,
4 Nchene Inc; uiam redeant corde dolente ſuam.
Nolle Deum certum eſt fœdo celebrarier ore,
ſtunanfin Pollutocq; peti pectore nolle Deum. „Rt anaRkedl)
maie
E h os

Qos capit illecebris ſuſpenſos blanda uoleer, Et ſtimulis uexat tetra libido ſuis, Degenerisc; ſequi pronos iuuat ocia uitæ, Illorum renuit uota precesc; Deus. Hic age nunc Monache in tetris occluſe cauernis, Quem ſua nil pietas ficta fidesq; beat. Quas tu quæſo preces tenſis ad ſydera palmis, Ad ſuperas poteris beſtia ferre plagas? Quas, ubi ſenſiſti diuini tela furoris, Quas, ubi patranti turpiter auſa dolent? Quas dabit ille preces? quem turpi concitat cœſtro, Quemc; trahit laqueis praua libido ſuis. Quas dabit impuri ſtimulante cupidine uentris? Helluo luxuriæ deditus atque gulæ. Quemq; ſinu fouet in tepido mellita uoluptas, Quæ dabis heu ſupero uota ferenda Deo? Scilicet auertit recto de tramite mentes, In dubiasq; rapit fœda libido uices: Cum uitijs miſcet nullo diſcrimine laudem, Noticiæ cedunt hac ſubeunte piæ: Organa iudicij tenebris obnubilat atris, Ne ſtatuat, poſſit quid placuiſſe Deo: Frena uoluntatis ratione ſequente capeſsens, Quò kuror& leuitas imperat ire, trahit.
Raptat

Raptat ut effrenis per deuia luſtra caballus
den lus Seſſorem, certa dum ſine lege ruit.
mn d Ille reluctando quamuis inhibere laborat,
13. dctte Fallitur„hic loro nil remorante fugit.
leta lcng i Prima uoluntatem, mentis mox ſenſa fugando, enſs 3d ſfce Sic quoć; tranſuerſum cæxca libido rapit.
tia femrgu Iungitur ergo Deo thalamus curante iugalis,-
tcha ng lunguntur ſocij fœdera certa thori. ec
prrr aadce Nempe ſit hæc animis ut certa medela pudicis,- dumma Coniugium ſtygij ſit medicina mali. c grnalhibſ Quod uomit ex imo Sathianas Acheronte refuſum, ur apäean g Connubium cordi qui dolet eſſe Deo. b c meli Scilicet ut poſſit caſta ſic mente uocari, bus. nein mare, quem terræ climata lata tremunt, c⸗ do mellez le
Inclytus hæc reputans flagran ti pectore Princeps, dea ſerenc. Qui nomen placidæ nobile pacis habet. emench, Ian Frid ericus auum reſerens tituloq; parentem,
biduies Quos habuit placidos Teutonis ora duces.
nebulm Delitias ſpernens fucum faſtidit inanem,
ne pir Ocia dum ſolers deſidioſa fugſt.
bilrans, Indolis egregiæ ueritus uiolare decorem,
viiſe Do⸗ Quo meruit caſti nomen habere Ducis. b
nee cpege, Diuino uitæ ſociam ſibi munere legit,
i QDuam ſii legitimo ferdere iunget hymen. 9. F iij Hanc

27
12
22
75
22 7
Hanc genus& morum formæ coniuncta uenuſtas,
Aſt erit his uoluiſſe ſatis:
Mutuus atqʒ Duci conciliauit amor. PErgo leues elegi tantum deſcribite Sponſum, Qui grauiore quidem uoce canendus erat. ſum uiribus impar, Annue tu cœptis quæſo Thalia meis. Quem fugit? Heroum celebri de ſanguine natum, Saxonas authores ſtirpis& eſſe duces. Quorum fama uiget ſero memoranda ſub æuo, Nec tacet eximios Teutonis ora uiros. Quæ patrem illius non fama ad ſydera tollit, Natus at illuſtri par ſtudet eſſe patri. lura quibus dicit placida, placidi ſſimus ipſe, Defenſos omni tempore pace regit, Quæq; terunt alij ſub duro tempora Marte, Dux ea tranquilla pace togatus agit, Vel iuuat alipedes per deuia kigere ceruos, Vel necat immanem cuſpide cautus aprum- Adde quod ingenuas callet fœliciter artes, Quac; poteſt promptus parte iuuare iuuat. Scilicet à teneris ſuetus uirtutis amori, Eg9regij dotes pectoris auctus habet. Laudis& eximiæ præconia Sponſa meretur, Principis in thalamum quæ modo pacta uenit.
Cuipa
1

umadſſcmult pbcdd ſuma 6 epace regt dtempon Nr Tooatu at
1 hgen cnc ſpide aumam tœlciter n Spante iuaui urs amon,
ctus kadet Sponſ I) r modo gac M
1
f
Cui pater ingenio prior an uirtute Philippus, Dicere, maioris res erat ingenij.
Hæc pietatis amans cunctis iam dicier oris, Fœminei meruit gemma decusq; chori.
laſuper Aonias hac tempeſtate Camænas, Ingenij præſtans dotibus ipſa iuuat.
Quid memorem uultus, animi candore, pudorem Inſignem, eſt animi talis ima go pij.
Coniuge ſic dignus coniunx, ſic gaudet uterq;, Alternis pariter dotibus, atq; ſuis.
Amborum ſpectes caſto ſi in pectore mores, Dotibus eſt merito clarus uterq; ſuis.
digno coniuncta uiro, thalamiq; pudici,
Omnia& o auibus fœdera pacta bonis.
Sic uenit Abramidæ lecto ſocianda iugali, A patrio cedens caſta Rebecca ſollo.
Sic quoc; Penelope quo tempore nupſit V lyſsi,
QDulichium fama eſt uxor adiſse thorum.
Ergo dum pacto tæder uos iure coitis,
ce Dum ſolida coeunt pectora ueſtra fide. eæ Non uotis optandus hymen, quem ſtulta uetuſtas, Coniugij finxit mente furente Deum, cr Sed pietas aderit fœlici ſydere tædis, ce Mliciam thalami fida miniſtra iuuans, ce

Huic ſociam ſe addit uirtus, properatq; ſubire,
Coniugij ſacris tecta dicata pijs. Scilicet ut thalamo fœlicia cuncta precentur, Ert coœptis faueant utraqʒ fauſta bonis.
Adde quod heu proprijs Germania ſaucia telis,
Ad ueſtri geſtit fœdera pacta thori.
Geſtit& ærumnis Eccleſia preſſà dolendis, Dum ſtudet ex omni parte nocere Sathan. Tu quoque quæ patrijs muſas comitaris euntes, Montibus, ò ſtudijs fœta Salana bonis. Ecqua nouo ſurgunt animis iam gaudia motu,
Pectore læticia eſt ecqua ſuborta tuo?
Nunc age diuinis præſtantem laudibus effer,
Qui tribuit Muſis ocia iuſta, Ducem,
Qui tibi tranquillæ concedit tempora pacis, Artibus ut uigeas erudienda bonis.
Fallor an hic animis læti uel mille Poetæ Ad thalamum nectent carmina grata nouum.
Inq; tuas fundent Princeps præconia laudes, Quæ poterunt ſera poſteritate legi.
His ego cum nulla ſimilis ſim parte, meoq;, Innatet Aonidum parcus in ore liquor.
Deſino, quæ uolui tædis ceciniſſe pudicis,
Suſcipias uultu non renuente precor.
dic De⸗

ri um Haucam a lubonauo. nem kaudbac uſte, Dhcrn
t tempon da0 mda bons. mille Poete nminagneamn præconiluts eniane koi
n panee, Iroh,
in ore lqor niſſe pali
Sie Deus eſt caſti qui fautor& author amoris, Dum ſolida ſociat pectora iuncta fide.
Perpetuis animi iungat uos nexibus ambos, Et ueris cumulet corda pudica bonis,
Sic ſobolem donet communi pignora lecto, Agnoſcat dominos patria læta ſuos.
Grandæui unanimes ducatis Neſtoris annos,
FErt careant omni tempora ueſtra malo.
1 0 V
Entibus humanis Deus ipſe inſeuit amorem, Fœdera coniugij qui ueneranda probat. Scilicet ut duplici mens una in corpore iuncta, Syncero poſset pectore amare Deum. Naun quia pollutos, turpiq; libidine captos Auerſans, illis uota preceſq; negat. Inde pium thalamum multis rationibus ornat, Et colit,& uere curat amatq́; Deus. Te quoq;, Saxoniæ princeps uirtute Ioannes, Magn animum referens ò Friderice patrem.
Doti⸗

Dotibus ornabat Deus, in ſtatione quod illa
Eſſe cupis, uerbo quam probat ipſe Deus: Ergo tibi merito gratatur patria læta, b I ætanturq; omnes, laudeq; te celebrant. Viue diu princeps,& ſic imitare parentem,
b Vt poſsit dici te patriæ eſſe patrem.
pſe preces fundam,& ſancte per uota precabor,
Hioc decus ut patriæ commoda multa ferat.
PINIS.
1ENAE.
ExXcudebat Chriſtianus Rœdinger.