2
9 8
Aumnrmi Imrk
4⁴
Marcum Antonlum.
CARMEN-
FLANDRI laudibus diue IOANNAE Aragonæ ad Illuſtriss.& FLORENTI M D L. v.
— — 9 & — ◻ 1 2Z.
excellentiſs. eius filium
e
PA
5 2rdid feMsdene4
2444 —
17
Gunn
“
u,,—
—

MAGNIEICO EIEXCBI. I. EN T. viro D. Antonio Pizamano I.I. Doctori, quon- dam D. Autonii Patricii Veneti, Arnoldus Arlenius S. P. D.
VM multi Venetiis ſint,& ii quidem præſtantes viri, quo-
rum amicitia mihi perfrui liceat, tum inter omnes, quos inge
nii quædam fimilitudo conciliare ſolet„maxime lemper delecta- tus ſum conſuetudine Nicolai Stopii: Eſt enim hic vir, præſtantiſ- ſime Pizamane,& morũ integritate,& ingenii facilitate ſimul ac ſeli citate inſignis;& quas a ſuis negotiis ſuffurari poteſt horas, libéter eas aut liberalibus amicorũ colloquiis, aut mãſuetioribuſq; Muſis dare ſolet. Itaque ſactũ eſt, vt cum nuper iſtic inchoatum ab eo car men Panegyricũ vidiſſem; non deſtiterim hominé rogare ac etiam vrgere, vt quod ita applaudentibus Muſis attentaſſet, perficere vel- let: mihique vniuerſi aliquãdo inſpiciendi legendiq; copiã ſ quod ipſum vbi iam conſecutus eſſem, deſiderrüũque crebro legen- do quaſi expleuiſſem;dignũ certe mihi niſum quod in aliorum eti manus veniret, non ſolum ob carminis varietatem& ſuauitatem, ſed inuentionis elegantiam,& argumenti dignitatem. Non erit igr tur opinor cur uel ipſe Stopius iniquior mihi futurus ſit;vel auda- ciam reprehendere debeat; præſertim cum ueritatis potius quàm beneuolentiæ teſtimonium amico impertitũ uoluerim. Verũ hanc culpam ornatiſsime Pizamane, ſiquam vereri debeam, tu facile præ ſtabis, ſi tuo ſuffragio inſtitutum meum apud tui deditiſtimum Stopiũ non improbaueris. Ad te enim mittere& quodãmodo in tuo nomine apparere volui;tũ quòd& animi cãdore& gratia iudi cioque nõ vulgari præditus eſſes:tum quòd me, ex quo primũ die uidiſti, in amiciſsimi loco& numero habueris. Referédi certe beni ficii ratio multiplex etiam cum ſit, grati eerte& memoris animi ſi⸗ gnificatio, pars quædã remunerationis ſemper à prudentiſsimis ho minibus(ut noſti)exiſtimata eſt. Quare vt& tibi& aliis meæ erga te obferuantiæ teſtimoniu aliquod extaret, hoc tibi munuſculum ex Stopii mei vel noſtri potius ingenio depromptum offerre volui; quodh ſi tibi probabitur(vt certe ab ipſarum rerũ dignitate proba- ri debet) fructum ero mei conatus rectioriſque voluutatis ex ani- mu fententia conſequutus ampliſsimum. Vale. Florentiæ ſexto Calend. Septemb. M D I. V.
feprgfs deceek⸗
4 ntut Nac M⸗ Auct⸗ Nim uerl Ingen hpeni u) (undi Mſnu Latla Vunlaun Cmipe Vl tam ma Luadi Elce aimm Lusſa buunca Pro nen mnnenſ⸗ Al Gcui un⸗

preza N . Oeen SA 4* 4 —. Or AH. AM
v„ 1 8 en ““ n K
t 8„ ͤ 4
4
ꝑ
Ferer GeDenn 4
AI Ae N aonam 4△☛☚ 1
mitrere&cucr f-.—.
A
1 4 4**
7 1
2
ℳ9f *4 e . 1 L
1 L e vrt& dot K L eRNA — 1. KI. z 1 6 pee 7 AAADO O GeprOl Rm U I 4 4„ eni 2 m ferll „Darunm frh 1A.
** lngs .roue vol reckontque loll
4 4 4 . num. Vat. Ps
4. 1 17 1 A. Mdenz
A D MARCVM ANTONIVM COLVMNAM PR INCLPEM ILLVSTRISSIMVM.
— 3 ——
Pymma columnarum nunc eſt erecta columna, 3 In qua uirtutis oloria conſpi ci- rur; b Inclita florenti pulchre redimita co- — rona, Virtutum gemmis undique cincta micans: NHanc Marci Antoni cœlestia ad aſira Colunmæ Auctam magnanimi ęloria clara feret; Nam uerum eſt columen domus inchtæ e incrementi Ingens, cuncta ornans integritate ſua; b Ingenium natura dedit uirtute probatum, Cuncta bene ut cedant Pallados aus picijts; Tpſa ſinu blando tenerum Dea namque recepit Lactauit que C(haris cuius alumnus adeſt Viuida uictrices nectat uictoria lauros, Condnis donis nam decorandus erit. Niltam maę nificum uaſlo uerſatur in orbe, Quod uirtute ſua non ſuperabit ouans.— Ecce uiam pandit certam imperterrita uirtus; Quc fouct hunc ualidè dum fauet una probis. Quis precor, ò Clio poterit memoranda rferre; Pro meritis tanti Principisẽ aſer opem, Immenſc accedunt liudes Toannæ Aragonæ, cui omnes ſunt numeri gloria& omne decus; A ii
— 8 88

O genito tali felix materque beata, O fili haud tali matre beate minus: Virtute eſt genus hoc factum inſuperabile ſummaz Romani Heroëẽs cedite martigenæ. Tu Marce Antoni es tanti dioniſgimus hæres Nominis,& per te gloria perpes erit. Ah dolet augustum tenuis mea muſa triumphum Exprimere haud poſſe, hæc ſit ceciniſſe ſatus; Raud ſapiunt ung ues demorſos carmina nostra Magna nec exilis uerba cothurnus habet; St tamen& · grata ut tibi dedita noſtra Camœæna, Hac ſua deuoro pectore dona ferens; Nota quidem cunctis, uanum eſſet dicere uelle Præcone hauq uirtus indiget eꝑregia. Attiimus laudes, quoniam deſcribere conſlat Non hic humanis uiribus eſce datum. Vlterius tentans leuis& ridendus adeſcets RNaud ſecus ac Stellas dinumerare uolens: Aut ſi frondiferi numero comprendere uellet AMqx nificas Libani uerd opulentis opes, Aut quot habet ferax cedros Carmelus odoras, Rierichus aut uerno tempore amœna rſasz. Cantet Mercurius, cantet quoque docta Minerua Nanque Andina onus hoc muſa& Achæa fugit.
DINY
Maxim Ahr Aſpera ExII Pallio Eto Dedign Iam Gratiæ Mort Nata lou Adduc Vquequ Conſſi Nos vaſti Eoosf didqauie Aedo m
Guidque
Nouim

myrrmier wlt aeura per (enrusdinu, e meurnii ue Cacki Aluru 3ſ Adußh
DELAVDIBVS DIVAE IOANNAE ARAGONAE, NICOLAI STOPII
FLANDRI CARMEN.
4s
—
Nvppiter ætherius rerum formator *& auctor, Arbitrio cuius cuncta creata ui- gent; 2 Contulit hic uariè dotes mortali- bus omnes, Corporibuſque animis, vnio vtalma foret: Maxima pars hominum ſequitur ſed friuola demens, Ah vix virtutis verus amator adeſt; Aſpera cum vitiis virtuti eſt lucta perennis, Exulat heu vitæ nobilis integritas. Palliodaia quidem fucataque mundus adorat, Et quod ſyncerum eſt vix reperire datur: Dedignata igitur uirtus habitare penates Tam viles, repetit ſydera celſa poli; Gratiæ& hanc omnes comita Mortales dignum laude,& honoris erat, Nata Iouis magni ſapientia fatur& inquit Adducens Charites cunctaq; dona pias. Vſquequo tu noſtri pater obliuiſceris alme? Conflictus nobis ſat ne ſuperq; fuit? Nos vaſti partes mundi luſtrauimus omnes, Eoos fines occiduoſque ſitus, 1e. Quidquid Hyperboreus barit Arctophylaxq; Bootes, Aedonus Boreas, Auſter&ipſè furens: Quidque valet grauidus mundo producere Corus Nouimus, aut Aquilo quid quoque raucus haber-
——
ntur, quicquid& inter

Nicothr srenrr. Quid genitalis adhæc blanduſque Fauonius adfert, Quid Nabathæa Euro regnaq; flante ferunt. Qudquid vterque polus libratque rotant ſimul axes, uo magis hæc nobis cognita, grata minus. Vidimus inſanis agitari cuncta procellis, Quis conſumpta ſemel reſtituiſſe valet? Hactenus in peius decedens labitur ætas, Mortales ſpecimen vix habuere boni. Naturæ imperio quis adeſt qui viuere curetè (Interea ut taccam, quæ ſtatuere Dei) Spiritus in terris cum carne heu prælia miſcet, Quum terrena caro, ſpiritus alma peta t. Inter mortales non eſt pars vlla quietis, Cunctipotens tantis tu miſereſce malis. Auditt altitonans pater hæc qui iure perenni Sceptra regit, rerum cuius& imperium Corda hommum luſtrans, perſcrutans omnia ſolus, Cui nihil occultum, talia uerba facit: Sat ſcio diſperſas dotes hinc inde ſupernas, Condignos fructus nec redliiſſe datis; Haud tamen eſt æquum virtutes huc reuocare, Ne populus careat dotibus ipſè ſuis: Cætera cum careant ratione animantia dignum eſt His dominetur homo, qui ratione preeſt; Vt proprium eſt nobis miſeris miſereſcimus vltro, Sic nos afflictis rebus adeſſe decet. b Tum pia præ cunctis placidè charis optima virtus Pectoris hic puri protulit indicia. Sit mihi fas pater om nipotens, ait, iſta referre, Humano generi confuluiſſe iuuat. Eſt nuper nymphas nata inter Parthenopæas Proles, cui nomen ſtirps Aragona tulit; Eximiam cuius ſpeciem miramur,& omnes Affirmant diuam non niſi progemem; Gr atia, for ma, pudor, viget, vt natura putetur Se proprias vires nunc ſuperaſſe ſuas; b
2————8Gͤ8ͤGG—G——
linceg Non! Certaui Nevi Annue Etli- Corpo Omt Omnig Muio Extemp Iniun lteait,o Virtu kacund Doẽ Laſciui Et cu
Qu Baltam Narci Aurifer: Addal Gurgite Ferre Quidqu Ferme Quidqu Kodida Ploribus: Ondia

quiirre xran B mperun perſunmonn’ nderbakiet. indeſſ Derna, . duſ eds nees dacrepcd 3 ‧ Re lus. animan Bonn ravone nrc m niercneim 8 decet. chans optm nrm ndcr . at, ih eler,
?
Parthenopes
rogem
zem.
49 e f maturi putes9
ale ſur
CAR MTN PANEOCYRICVM
Non pereat nomen clara I0OANNA tuum; Certatim quoque nunc omnes vno ore rogamus Ne videat vitæ tedia dura ſuæ. Annue iam noſtris his Iuppiter optime votis, 3 Et liceat nobis huius adire domos; b Corporis,& mentts ſit nobis æqua poteſtas, Omnibus hanc donis nam redimire decet; Omnigenæ exemplum in terris virtutis vt adüt, Maior erit nobis gloria, fama, decor. 8 Extemplo auditis his Iuppiter annuit æquus, Iniunxit propriumq; omnibus officium; Ite ait, ò Charites, vos inclyta turba ſorores Virtutum, has ædes condecorate ſimul, Facunduſq; pater vatum Patareus Apollo Doctiſonis muſis concomitatus eat. Laſciuis parcant modo Fauni numina factis Et cum Syluano tu Cypariſſe veni; Formoſæ Dryades ueniant, dulceſque Napææz Naiades& gratæ, Nereidefq; piæ:
Attamen ornatæ cunctis accedite rebus
Dædala quas tellus vndique fœta parit: Non deſint vobis crocei quos Tmolus odores, Quiquid& Aethiopes, diues& Indus habent; Balfama, thus, violæ, ſerpillum, nardus, amomum, Narciſſus, buxus, cynnama myrrha, ihymus; Aurifer aurata radians Pactolus arena Addat,& aurifluus quod quoq; Tagus habet; Gurgite tum placido quod fert Oeagrius Hebrus, Ferre Paretonius, Nilus& ipſe ſajete Quidque Erythæa tenet Gerionis nomine clara, Fermè immortales quæ parit vna ſuos; uidquid odoriferis Panchæis creſcit in hortis, Koſida decerpat gramina quæque ſua: b Floribus intextis Erythræas nectite gemmas, Omaia nec deſint quæ pretioſa magis;
Hinc ego perpetuam ſupplex precor vſque ſalutem,

NICOIAI sroOpfr
Ara eſt purpureis votiua tegenda hyacinthis,
Florida Aragoniæ ſerta nouanda deæ;
Clio, Thalia, Erato, Polyhymnia, Terpſichore adſint
Calliope, Euterpe, Melpomene, Vrania: Et vos auricomus citharæ pulſator honoræ Præcedat Phœbus, cantibus hymniſonis;
Cuius& Imperio mentes componite ueſtras; Quæ iniungit placidis ſunt peragenda modis:
Fundite magnificas ſacrato pectore laudes,
Ordine tum melicus concinat ipſe chorus.
P HIOEBVS.
Incipe Theſpiadum Clio decus alma ſoror
Oraque Gorgoneis ſolue ri gata modis, Hinc vt poſteritas vitæ ſumat ſibi normam, Iſta tibi hiſtorica trado canenda fide.
CLIO.
Salue Aragonia ſtirps inclyta maximè, Cuius fama ſuper ſydera fulgida Nota eſt,& penetrat clarior indies, Virtute eximia viuida fit magis.
Hine Ioanna etenim prodliit ynica, Virtute ommgena perpetuò micans; Nulla ætas poterit debita ſoluere,
Si laudes meritas dicere ſum pſerit.
PHOE BVS. Hinc tua Mel
exanimos cantus concine uoce noua. MELPOMENE.
rtutum,& alma gloria, ris præclara dona poſsidens; Sens inter alta ſydera,
Salue decus vi Summi pat Sol vt reful
1I 1111,
Pomene procul abſint tragica dicta
Largitur
V
¹ 4
—
Nonh Nen
Stemm Aeth Altil
Nobile ſe Luter
Hiea Cili cc ron Nec ſtu §rosye eltana ros Hores aq liblei Arrpratz

1
—, 4 18
dcra 250
. Ainor nde 1: Mah.
S rpe:a0 r bia leere re unoten
4 v IA
3„*5
. 3 1 . 144:312n 44
. 28* 4 18 5 4 35, ve n
,As X. 20.2 141
SMLN.
cARMEN PANRGYRCVM. Largitur ardenti vagoque lampade Lumen, relucent unde cuncta lumina 3 Splendore amabili. Sic Iuppiter mitis, piusq́ue, lumine Te miſit, vt claro repleret omnia; Terra& ſua lucente luce gaudeat, Clarum tuum nomen perennè luceat, Te iugiterq́ue ætas futura prædicans. Laudanda prædicet. PHOEBVS. Non hic laſciuis vtendum docta Thalia. Nempe huic conueniunt ſola pudica loco. THALIA. 44 b Stemmate regio adeſt creata„ Aetheria quoque gratia aucta, Altiloqui hanc decorent Poætæ 35t. Quam meritò decoramus omnes. Nec ſat erit celebrata virtus. Hinc grauido afficior dolore„ Sufficiens quod abeſt facultas, Laudibus hanc meritis canendi. Quæ nitido rutilanti& auro Ferrea ſecula transfigurat, Virtute replens omnia. P HOE BVS. Nobile ſeptiforis diffundat fiſtula carmen Euterpe, ſuaues ede diſerta modos. EVTERPE. Spica Ciliſſa nil opus, Hic rore non Idalio; Nec frugem Eleuſinam appetat, Syros ve odores poſtulet. Peſtana roſa non iuuat, Flores adhæc Oëbalij, Hiblæi& hic nil Attici, Aut prata amœna Hymettia. B Nectareus

NICO/IAIST0*„ Nectareus non hic odor, len er Sabæus aut requiritur;z ar
Huius modo detur deæ
Iugi frui conſortios
Quæ cuncta abundẽè poſsidet. P HOEBVS.
Terpſichore Lyricos nunc te decet edere cantus, Ambroſijs manibus tinnula plectra moue.
TERPSICORE: O numen venerabile Sexus feminei decor, Summi dona dei patris/, Sola quæ omnia poſsides Vt mortalibus inclytum Virtutis ſpecimen daret Et vitæ quoque candidæ, Te mundo dedit vnicam; Aeternum Heſperiæ decus Iurè vt Parthenope colit, Sic mundus quoque ſuſpicit Ortum ſtirpe AnAgonla Perpes gloria permanet. 8 Laus illuſtris,& ardua, Quodcompagine corporis Vna, dona tot obtines. PHOEBVS.
Illicitos arcens Erato domina orbis amores
Fac ſua nunc habeat tela pudicus amor.
. ERATO.
Iuppiter ſacri columen decoris, Cuncta vt æterno fabricaſti amore, Solus es rerum moderans habenas,
Suffice vires.
Ecce diuina eſt IoANN A laude.
Nunc celebranda hæc ARA GONA, diuum
Stirpe prognata, Heſperiæq́ue ſplendor, c 154 e 4 Suffice
—

orbis imocs cicas amor.
GARMEN PANRGYRICVM. Suffice vires. Aa. Quæ modo cunctis veneranda prodit, Kegium germen, nitidè coruſcans. Lucet vnde vrbs Parthenopæa, felix; Suffice vires. Omnibus cùm ſit decorata donis, Hanc amor nullusniſi perpudicus Vrit, hoc teſtor decus eſt amoris; Suffice vires. b Huic panomphææ merito ergo nymphæ Offerat cœcus pharetram Cupido Geſtio, at duram patior repulſſam; Suftflice vires. Auferendi areum, pharetramque tela, Cuncta pandoræ huic tribuenda dignæ, Quæ ſibi ſeruum inueniet pudicum, haud TCTumine captum. 2 PHOEBVS8S.. Hic opus Heroa tum maieſtate celebri Calliope, cultos ede canora modos. A LLIOPEB
Aggredior laudes d ſumma Herois amæœnas
Eece tuas, iuſſu magni rectoris olympi; Progenies diuũm deſcendens xthere ab alto, Cælitus immiſſam mundo tecernims vnam; Vndè hoc? humanæ non eſt penetrabile menti, Scrutentur rerum cauſas ‚Penitusque latentes Naturæ vires, cuncta exu Perata videbunt; Eſt opus hoc hominum longè conceptibus impar. Gloria perpes erit diuinis dotibus aucta
Quod ſi quis fuerit ratione hic præditus alma;
Is dicet, vaſtum quæ ſi parſa fuere per orbem, Aeternus rerum princeps qui cuncta gubernat, Iure patris ſummi, cuncta in ſe dona recepit; Ardua dona(inquam) mortalibus agnita paucis; Nam bona quæ populo Deus hic concedit amanter, 3eelt 2 Fortuna
„

NIeeorAI STOSII Portuna infida flatu aſpirante ſecundo, Cognita non fiunt niſi ſint deperdita tandem. Gloria perpes erit diuinis dotibus aucta uare cunctipotens quod erat laudabile in orbe Collegit, cuncta& iuſsit compagine invna Corporis vt coeant, placitum formans εοοxciou E cunctis& ad hoc mortalibus hanc IoANNAR Omnibus his claris delegit dotibus ornans. Gloria perpes erit diuinis dotibus aucta.
Cedant Romanæ matres, Lucretia cedat,
Iure pudicitiæ lucenti lumine clara;
Iuno, Diana, Venus, cedant innuptaq́ue Pallas; Hæc Aragona etenim multis ſuperat paraſangis Hæroas omnes; viget hic ſapientia, candor, Ingenuusq́ue pudor, cæleſtis gratia formæ; Summus amor recti, ſumma inconcuſſaq́ue virtus, Conſpicua integritas, maieſtas verè auguſta. Gloria perpes erit diuinis dotibus aucta.
uerenti hic reperire datur laudabile quidquid Extitit; huc laudes quoque quas habuere priores Iam confert, quiſquis cupit haud ingratus haberi; Gloria perpes erit diuinis dotibus aucta.
Omnia diuino cum ſint modõ in hoc iε σ⁸εσρν Rectè hine viuendi venit inclita norma petenda. Gloria perpes erit diuinis dotibus aucta.
ultenPHOEBVS.
Hane decet Vranie ad cæleſtia ſydera ferre,
Stella vbi digna magis non habet vna locum. uonlenV KANIeA.
Vt aſtra cælos lumine lucido Replent, vbi ſol aureus occidit;
Sic edita in terris refulgens. Cuncta AaXOONTA lux repleuit,
Recedat oro Juppiter optime Hin cMerope inter candida ſy dera. Cui olim loeum indignè dedere
u Pleiades
plei lam di ple Cot Nal Hanc Cel peti Cel Atdigt Intel Hui Cun
Inclyta Huic
Quiſqu Tern Eſt, Feli
Hunc: Sum Heuc India
Non deſi
Dræcla Hosyr Verde Netiturſi Virtute Quande Nedikt,
Vinuti om
Conllig Lporrd

Iornn
rante ſecnd
int deerütadana 1
1s dotiba erat laucdleun,
t companena citum ſon
2 dlidu dmelaten
egit dotibaonn 15 dotides uch 1— Acretncadn, umine chun, edam mnpragreni ultis ſcperrrrig zc ſipieni, aain, eleſtis gnni bvrne mma mconcrfäxin nieſt veremok. s dotibamch. thudibie qutmi que quss Rideexxror pit haud ingrm tur s dotbm uch. doò in hdocumm ncln— dotibusucch 3VS. 41 frderꝛ eere, hubet mbon. 14.
cicit;
repleut-
ffderꝛ. *—¶ p
OARMRN PANRGTRNIGVNM Pleiades æthereæ ſorores. b Iam diua nobis prodijt inclyta, Splendore replens omnia fulgido; Conſortium cui tale quadrat; Nam ſimili ſimile vſque gaudet. Hanc Sterope, Electra„‚Halcyone petunt, Celæno, Maia,& Taigete vocant; Petitum vt addat lumen ipſis Cælifer& pater optat Atlas. At dignior ſi quis fuerit locus. Inter poli flagrantia ſydera, Huic quæſo præſtes, alme iuſta Cuncta Deus trutina rependens. PHOEBVS. W Inclyta quæ polles memori Polihymnia mente, Huic ſolæ(noſti) conuenit omnis honos. POLIHYMNIA. Quiſquis diuitijs affluit affatim errenis, populus perfacilè vt leuis Eſt, exiſtimat illum 21 Feliciſsimum,& optimum.ʒ Hunc ornare ſtudet laudibus omnibus 3 Summos& titulos inſuper addere. Heu quid ſic oneraris b Indignè miſerum genuss Non deſunt equidem qui haud minus affluant Præclaris animi dotibus inclytè; Hos vulgus rationis 3 Verè expers, minimi facit. Metitur ſiquidem plus ſatis improbè Virtutem fluidis egregiam bonis Quando hæc ſola beatos Keddat, nobilitans ſuos. 3. Virtuti omnis honos redditur à bonis. Condignè, vt quibus eſt cognita maximè. Is porrò celebrandus“
3.
Acuncdttis

ä 1 8 ——
NTICOLAISTOPII Acunctis meritò vnicè,. Cui ex æquo fauet hic, Plutoque Iuppiter, Verè diues is eſt, omnia poſsidens. Felix ergo Aragona hæc, Sola, his omnibus affluens. P HOEBVS. Vos Helyconiades linquo, diuamque Aragonam Vt ducam huc alias in mea vota deas; Lanificas properè Parcas fatalia nentes Stamina, iam rediens dulgiter alliciam; Hic opus ingenio; Lacheſis niſi ſtamen amica Pro voto extendat, luditur iſte labor; Improba Clotho colum ſi proijciens quoque filum Ruperit, heu nobis deperit iſte labor; Atropos immiti ſi licia pollice ſæua Fregerit, ah labor hic irritus om nis erit. Quare mellitis vtendum iudico verbis Quæ quoque compoſitis ſünt adhibenda modis, Infabre,& hic nequis curandum infarciat amens Verba, in tam celebri non memoranda loco. Perpetuò vr nobis adſint orabimus omnes, Voluentes fuſis licia grata ſuis; Tam grata haud nabuitſe ſcio conſortia nentes, Peruigil hic nobis proderit ergo labor, Pangæus veniet vates ſacer ille ſacerdos, Somniferos ædens voce lyraque modos; Inque ſui ſenſim perducet blandus amorem, Omnia nam vincit delicioſus amor; Kitè faceta addet, tremulæ poppyſmata voci, Non parum energiæ nanque latentis habent; Tendere& inſidias dabitur cantando bilingues, Ecquid non potis eſt ingenioſus amor? Non abs re quoq́ue erit Baias inuiſere amcœenas Suauis vbi ambroſio ſpirat odore locus, Nam ſcio Panchæos hortos non reddere tales, Nec ſpirare antrum talia Corycium.
Læta
— “
— —
Leua ql pur Vernat Fler Suavib Dal Mellit Cun Nec dec Lyci Vace, I Lebet Multiſo Obre Blandal- Teyo propter: Plore Vmbriſc Ervi Nedure
Ecce dp Cunnc Proderit Fertilis Pndym 60 Knon ¹
Lesbig dap
Cuiug&
ka bipixti
Imarjus
Arradius ſol
Artes au
d 1 efecdu g

1 latalia nentes dulciter ulcann. ſis niſt unene,
2
Is un lanenan ditur iſte lhor; lp oljcen mrin per ute Ldor; ollice ſen Irritus onaig ent ludico raba
tis funtachidcnama, andum infixcuma on memorncddoc. orabimuonn, ata ſuis;
ſcio conſonuter lerit ergollder, ille ſicnis; lyraque mocch blandus amoccn, ioſus ꝛmot; poppyſmar. cintando bunr) enioſcs amoti
s inuiſere md2 odore Wocus,
gon reddere u,
vorc.
AAMENDANBGYRTGCVM
Læta quidem placido rident hic omnia cœlo, Purpureas profert horrida bruma roſas;
Vernat amicus ager prædiuite rore madeſcens. Flore coruſcanti ſic humus vda nitet;
Suauibus& volucres complent concentibus auras,
Delicijs cunctis affHuit iſte locus; Melliferæ paſcuntur apes replentque ſuſurro Quncta ſoporifero dedala turba ſuo; Nec decrunt iuſſu tum Calliopesq́ue Acheloi„ Lycia, Leucoſia, Parthenopeque ſimul, Voce, Lyraq́ue ſono, modulantes tibia amœno 3 Sebethides aderunt oſficioſa cohors. Multiſonis auidas implebunt cantibus aures Obrepat vt Parcas(quod rogo) ſomnus iners. Blandule ſomne veni, venias optate, ſuſurrus Te vocat,& murmur prætereuntis aquæ; Propter aquas viridi dabitur requieſcere in herba Flore vbi odorifero picta renidet humus. Vmbriſera hoc diffuſa comas Platanus quoque ſuadet, Et violæ molles, Myrthus& ipſa virens; 2I. Nectareo cantu te inuitat Thracius Orpheus. Suauiter vt ſopor has(quod peto) corripiat. Ecce ſoporiferum Baccheia& dona papauer, Quando opus hoc fuerit vina falerna dabo; Proderit Euphroſynum ſi addatur forte Nepenthes Fertilis Aegyptus quod tulit vna deis 3 Endymeonæum cupio hæc inferre ſoporem, Si non lethæum, quod tamen opto magis. Lesbia Sappho veni, laudes quæ fingis amicas, Cuius& ingenium Mnemoſine obſtupuit, Ede bipartitum melos aſſa voce, lyraque, Iſmarius vates te optat& Arcadius; Arcadius ſolers aderit furum ille magiſter, Artes qui ignotas ſuſcitat arte noua; Author vt eſt citharæ, citharam pulſabit& ipſe, Præfectus iam alio ſit licet officio 3 Liberius

NICOLAISTOPII
Liberius poterit parcas verſarier inter Othryſio vati quando propinquus erit;
Tutius& dabitur technas ſtruere ingenioſas,
Et cùm dormierint præſto erit ipſe magis.
Sors bona ſi dederit ſemel has dormire parumper,
E manibus rapiet protinus arte colum; Scilicet immites, crudæ& quam ſint inimicæ Humano generi, præuia ſigna docent. EA«ru, 290, Tlsw rarum exemplar pietatis Adſunt, quéis dignè hoc conuenit officij. Exultare decet; Charites cum hoc munus obibunt, Summa hic pars noſtri pendet,& vna ſalus; Munia nam vitæ ſeruabunt ordine recto, Vt ſint muneribus cuncta repleta ſuis. Innocuæ, dulces, blandæ quam ſunt& amicæ Ex æquo cunctis, iam ſatis ecce patet. Hoc oneris lætè ſument, quorum integra virtus Vt prodeſſe quear iugiter inuigilat, Candida pro votis perducent ſtamina fuſo, Luctificæque pauor mortis abibit iners, Ah ſine delectu rapuerunt omnia Parcæ Hactenus, indomitæ quæ placuere ſibi, O' quoties harum furor effrenusque cruentus Separat(heu rabies) dulce ſodalitium, Quid non crudeles hic tentauere nefandi, Quando inferre ipſis dijs voluère necem? Parcere non vlli nentes didicere malignæ, Vah ſibi perſuadent numina poſſe mori, Falluntur, uitæ eſt in vitam tranſitus iſte, Nam datur æterno cum loue vita bonis, Quandoquidem fluido cum iam valedicere mundo V Cogimur, ad ſuperos mens pia carpit iter; Soluitur optatè curis mens conſcia recti. Corporis& cæco carcere, mole graui; Elyſios repetens campos peramœna deorum
ZZ—ZZöZö—ö——ö—öZöZö—““
KRegna adit, ætheria& ſydera tranſit ouans, Grata
Nec Noſter Me Mico! Ha- DiuaA Qull Etcum Kitè! Trausq 1 Voce. Laudibu- Laus il Sun t 6 uge Heæc n Mobile n Expetat ucundugt
Vera Dal

1 ddcent, Pplar pierniy ondenitoßsc im hoc duneschidon ndet, Kmll ordmench, repieuſus. uam ſunt Amicr S eccepanr. rum integnrir muigilt, tſtmimfib, Babiditinen, nnu Ducr pucuere üdi, ausque crxnsd loduun, — oluene neceni remiligne, apoſens aniitus le,
w vita bons,
m valedcceren p andit ker
ſc 1 rci 1
ole gruui œrcearm unſtoun 8
cARMBNPANRGTRNTOVM Grata quibus tamen hæc moles,& nulla ſenilis Dura grauedo nocens, aut valetudo premit, Iis placet in terris longæuam ducere vitam. Fila optant nullo diſſoluenda die. Nos igitur, quibus eſt conceſſum ducere vitam 8 Delicijs plenam, quèis quoque numen adeſt, Numen tam clarum ccleſtia gaudia præbens, Gaudia mirificis delicioſa modis, Qualia in Elyſiis vitæ ſolamina campis Vix reputo, aut noſtris luxuriare magis, b Cuncta Aragona quidem peramanter poſsidet alma, Cunctis diuinis ſola referta bonis; 1 Quis non æternum velit hac nunc veſcier aura? Nectare& Ambroſia cùm datur vſque frui? Nos(itero) quibus eſt conceſſum degere vitam Numine cum tali, tam locuplete dea, An ne decet vitam nos hanc optare perennem Ne quoque nos Parcæ diſſociare velint? Noſter amor Citharœæde veni optatiſsime cunctis, Melliflua reddas arte diſerte ſonos; Illico lanificas accede canore ſorores, Has etenim tecum diua Aragona vocat, Diua Aragona vocat, decet hanc properanter adire, Quiſquè ſuum ſubeat ſedulo& officium. Et cum tempus erit Parcis contexere carmen, Kitè ſoporiferis tu memor eſto modis, Frausque latens verbis eritobuoluenda decoris, Voce apta fidibus quæ ſocianda tuis; Laudibus extollas pro voto ingentibus iſtas, Laus iuuat hic homines& juuat ipſa deos; Sunt fingenda tibi quamuis contraria veris Hæc noſti,& laudis nil meruiſſe ſeias; Mobile ſic tempus, ſic prauus poſtulat vſus Expetat vt vulgus quæ reticenda forent. Iucundus tantum laudans& amandus habetur, Vera palàm dicens his odioſus erit.3
C Ecce

NIGOIAISTI0EII Eece ciniflones, palpones,& paraſiti, Atque ſuſurrones, hæc modo grata cohor 83 Quandoquidem mentes laudum ueſana cupido Vexat, currenti, laus quoque calcar erit, Aſt honor indignè quem nunc profundis ad aures Parcarum, dignè poſt reuocandus erit; Quidquid enim laudis meritò eſt vel dijs tribuendum, Diuæ ARAGoONA illud conuenit omnimodè. Quiſquis& hanc laudat, ſeipſum quoq; laudibus ornat Nanque reciprocus eſt inclytus omnis honor; Sunt ſua viuaci condigna& præmia laudi, Nec laus digna poteſt laude carere ſua. Dardanio quamuis Paridi malè ceſſerit olim Dicenti è tribus eſt anteferenda Venus, Intrepidè tamen has poſtpone deas AnAG6oNAB, Nulla pericla manent hoc vbi numen adeſt; Attamen imprimis ſagax cura eſt adhibenda, Vt Parcæ veniant, en age rumpe moras; Nempe duo accedent comites(iter incipe) grati, Nec minus experti, Sapphocque Mercurius: Nt Iouis hic iuſſu, ſic Mnemoſines venit illa, Qui dedit Aonides inter habere locum. ORPHEVS. Parcæ delicijs adeſte plenæ, Concordes, lepidæ, piæ, ſuaues, Clementes, placidæ, probæ ſorores Gloria& ò decus vnionis. Ecce ad nos venit hic Pelaſgis alma Sappho, quæ fidibus canitq́ue voce, Totus Pieridum chorus ſororum Cedit, vt hanc meritò decoret. En nobis Maia creatus, ille b Facundusque, diſertus,& facetus, Cum quo perficiemus ritè munus; Gratus is eſt ſiquidem ſodalis.
Sappho

dOdir K pamfüti, modo prer in
udum deſann. Loque Aerei, unc Pronäni uocandgern. rdd eſtmicis t
4
ud Coapenitonnnd 4 ipſume nclynnonisbenr⸗ — ude cueriin, male celanin ſerench fenn, dneden Alsayn x vdi Aumen nett urr eſtachidann, fumpe Dors; tes(iter incne)an, bhoqe Mecnu. noſineswatilh, habere locun.
§.
1
. ſunns) be ſorora 5 almt tque voce, ororum oret.
waleid
CARMEN PANBGTRICV
b SAPDPHO.
Manſuetæ, faciles adeſte nymphæ,
Mites, blandiloquæ rogo venite; Vos clarum ſpecimen benignitatis Numina cuncta petunt adeſte.
Quamuis vulgus iners vituperando, Vos crudas, rigidas, vocet, feroces, Immites, tetricas, grauesq́ue diras, Indomitasq́ ue truces, ferinas,
Sæuas, indociles, acres, auſteras, Humano generi nimis rebelles, Delirum genus eſt, nec audiendum, Dans ſine mente ſonum frequenter.
MERCVRIVS.
Vos dignè celebrabo lande ſumma,
Votis iam faciles adeſte noſtris, Iuſſu nam venimus Iouis tonantis. Auricomoque rogante Phœbo.
Si neſcitis, erit gradu citato
Nam nobis adeunda diua clara,
Quæ eſt Regina chori decusque vatum, Delicias tribuens amœnas.
Hic cultos numeros, modos ſuaues. Diuinum melos,& faceta verba, Concinnè dabimus, venite quæſo,
Vnanimes modo tres precamur.
ORPHEVS.
Heæc eſt illa An Acoxà cuius ædes Imprimis Charites piæ ſorores Acceſſere, nouem ſacræque Muſæ; Laudibus hanc decorare cura eſt.
Omnes conſtat& hanc adire nymphas;
Nam nullum obſequium magis ſuaue. Tam vel delicioſa vita nuſquam, e Tam ſolidisque bonis reſfera.

NICOLURI sSTroPI SAPPHO Vos ergo properate quæſo Parcæ, Audite eximium decusque, honorem, Laudes promeritas deæ ſacratæ; Vos decet hanc reuereri amanter. MERCVKRIVS. Fœcundo inſinuabo vos amori, Ac diuæ huic eritis deinde gratæ, Nanque eſtis faciles& obſequentes, Omnibus hæc volo nota fiant. CLOTHO RESPONDET. Verbis ſeſquipedalibus ir 321 Dictis ve hic phaleratis quid opus rogo; Cum ſimus placidiſsimæ? Miramur ſiquidem nunc magis ac magis Tantam vos operam dare. In re tam facili, tumq́ue negocio Tam iuſto; quid opus fuit Hec contendere quæſo his precibus nouis? Scitis cum lepidiſsimis Iam vobis peragendum eſſe negocium. Sed grates nihilominus Imprimis agimus vel quoque maximas; Nam cognoſcimus ardua, Quæ præcepta dedit Iuppiter optimus. Ergo diuam AnAGONITAM Omnes vnanimes illico adhibimus, Ac abſoluere ſedulò Munus, penſaque tum cura erit omnibus; Rumpenda eſt igitur mora, HS Sunt diuæ ingredienda illa ſacraria. Vos præcedite cantibus, Complentes placidè cuncta ſuauibus; Sic faſtidia deuia Inſuetum haud pariet, ſit licet hoc iter; Inſtar mollis at eſſedi b
Hæc
Exere 1L3 Luſce Ete Omn
Infid
Suaui
Mulcent
Hien

amori, nde grur,
obſequens . 1 Rta hant.
KRES PONDxr uic pum nc maxux nas uc negoco it his precides mui eſſe nesocimm voque muims;
4 ppiter epams. A* adhibino, vrx erit onno; lu ſicruu.
ctaſmaido,
bc cer. tlicet hoc il
8
Lucidus, hunc pictæ volucres
cARMHN DPDANBRGTRIæeVMN Hæc prædulcis erit iam modulatio. ORPHEVS. Rectà nunc celeri greſſu Accedamus amœenas Baias, hoc operæpretium Duco, quandoquidem non Sufficit vna dies ad iter .Iſtud conficiendum. Hic aliquantiſper dabitur Vt ſeſe refocillet 2 Si æger fortè animus fueri¶e, 1 Quando incedere calls b erbg. Ecce per inſuetos opus eſt; Nanque inſueta fatigant. Oceano refugumque vbi ſol Auratus caput abdit, Eſt requieſcendi tempus. Et quando radioſus Exeret auricomas flammas, 9 O li lun Læti perficiemus Suſceptum placidè munus; Stet ſententia nobis. Omnes quæſo recumbamus Iſtas inter opacas Frondoſas quoque iam platanos Tum myrthosque ſalubres.
Quandoquidem ipſa ſerena aura Nos inuitat& aer
Cantu multiſono implent, Floribus hic varijs& apes Inſidunt, vti mella Roſida melliferæ reddant; Suaui cuncta ſuſurro.. Mulcentes placidè,& læata Hic nunc omnia rident. 1s A Propter

Conſidamus amœnas; Ac hilares requieſcamus
In molli herba& odora. Flucticolæ venient nymphæ
Pulchræ Naiades illæ. Mox Sebethides accedent,
Et Nereia turba. Tum Citharœdus adhuc alter Methymnæus Arion.
Hic narrabimus inter nos
Laudes diue ARAGONAE; Concors noſter erit cantus,
Vtque omnino neceſſe eſt. Ibimus& ſummo manè
Diuæ ad templa ſacrata. Vnanimesq; paratæ erimus.
Inſtructæ arte canendi; Vnuſquiſque ſuo officio
Jam fungatur oportet Sollicitè, aduentus noſter
Fiet gratus amicis. Incipe Lesbis amica lyræ
Sacris addita muſis,
Quæ ſoror Ao nidum facta Es, virtute decora. Mox fidibus prompta& voce
Omnes deinde ſequemur. Parcæ& vos attentæ eritis,
Poſt vt ritè feratis
Prudentes, grauè iudicium;
Hoc vno ore rogamus.
SAPpHO. Arduas huius recitare laudes
Quis modo poſſet, decorando dignè C uncta„Pro claris meritis, vt inſunt
8 NISCOLA T OPII propter aquas igitur rogo iaum

eARMEN FANEGeTRNICcVY Diuæ AnAGONAE.
a. Hic ſtatura excelſa erit exprimenda, b eher Kara, procera„& facies decora, b 3 Quando natura explicuit ſecretas Dædala uires.
*
Corporis longè ſuperat nitore, Gratia, forma, placidoq́; vultu Cæteras nymphasq; deas ſupernas Wincit abundco. Nanque& ex blandis oculis refulget oNat; Viuidæ uirtutis amor decorus. us, Inde laus nullis peritura ſæclis cit. Vndique manat. Frons nitens pulchrè, roſeo nitore Sunt genæ dulces, niueiq́; dentes 2. Tum rubor lenis lepido eſt in ore,& 33. Lingua ſuauis. Roſidus ſemper color in labellis, Sic ineſt mento decor& venuſtas, Lympidæ ac aures, nitidumq́; collum, ihn- Guttur eburnum. Quando odoratis humeros capillis e Hæc ſedet perfuſa decenter, auro Tecta fulgenti reputare poſſes Lactea colla. Candidum pectus, ſinus& papillæ, Pulcher& uenter gracili tumore, dce Crura procæra, aureoli pedesq́;- Omnia rara. b Tu precor mentem emiclees ſerenam O Adraſtæa arbitra ſumma rerum„ Cognitæ cauſæ tibi ſunt, merenti Iuſta repende. Nanque diuinis redimita donis, Laude plebeia celebranda non eſt, 1 iig Comitas ardens pietate fulget,
vt inſunt 4 Integra

NIGOIAI STOFIS Integra uitæ. 9 Summus æternæ pietatis author, Motus occulta ratione plaſtes, Qui beat ſolus, miſeratur ultro, Ditat egenos. 1 Audijt voces Charitum precantüm, Contulit mundo repetita dona, Gratus vt reddat ſacra mente pura Munia laudum. Templa deuotè modò dedicamus, Offeret quiſque hic geniale ſertum, Corde ſyncero pariter perennes, Ponimus aras. Vatibus uenit ueneranda cunctis, Sola quæ digna eſt titulo perenni, Sacra debentur ſtata, finis abſit Hanc venerandi. Ritè ſolennes veniant ad aras, Vota fundentes ſociale donum, Voce condigna recinendonomen Diuæ ARAGONAANA.
Eſt frequentandum hoc populisq́; phanum, b
Eſt perornandum uarijs corollis, Vlla nec danda eſt requies Camœnis Hanc decorandi.
Hinc procul uanus Adoleſchos abſit, Hæc bonæ dantur peragenda frugi, Nullus hanc ornans abit hinc adoxus
Seria tractans.
Hic merum fragrans patera nitente, Thure Panchæo ſit acerra fumans, Ac odoratis caleant celebres
Ignibus aræ.
Plaudat humanum genus uſque plaudat, Gratijs cunctis, meritisq́; diues, Huius exemplo moderanda vita eſt.
O ſpe⸗
O deci Cui Lau
Decant lnc
Nume
Soll Morsn Vita Fatalec Vnde Ecce hic Vicim Oppreſle Nobiz Sele per daxcæ, trikô Omnig

1Norn
author,
. plaſtes,— atur uln, Drecantün, tita dom, mente pen m. dicamg, keniale ſemnn, er perenas, 8.
ncuncts, ulo pemai, hnis abüt adi.
laras,
lc domm, ndo nomca G601 t.
9 *
populsq dann b
s corolls, uies Canan sdi.
cſchos obit, dit hinc adous
era nitente, erra fumas, cbres
uſque puucr 5q diues,
andt viuch.
—
GARMHN PANEHGTRICVM. Oſpecioſa Te ſtupet cœlum, ſtupet, alma tellus, Diua quam ſacri decorant poetæ, Te colit ſupplex populus beatam, Suſcipe vota. 449 8 Cuncta complecti haud animo valemus, Iuppiter rerum dator atque rector, Cordis inſpector, bonitatis auctor. O ſator alme. Solus ò verbo moderans creata, Cuncta conſeruans reficis benignè, Da frui poſſe,& ſine fine diuum Cernere numen. O decus ſummum, placidumꝗ́ue numen, Cuius eſt nullis reticenda ſæclis Laus, quod æternum reſonabit omnis Barbitos icta. MERCVRIVS. Decantandum igitur celeuma lætum, Incidit in noſtras præda petita manus; Numen tota cohors amando adoret. 1 Cum nece certandum eſt non in agone magis; Ne duplex lachrymas ſtilletque ocellus, Sollicitet ve anceps anxia corda timor. Mors mortem moriendo ſic momordit, Vita vt ſit vitæ vita, perennè vigens; Fatale obtinui colum, vah Parcæ? Vnde mihi meritò laus quoque ſemper erit. Ecce hic Clotho iacet ſopore victa, Vicimus en Lacheſim victa ſopore iacet; Oppreſſa Atropos eſt ſopore amico Nobis, hoc humiles obtinuere preces. Sæuæ perpetuo manent ſopitæ Parcæ, damnatas auferat vnda rapax. Vltrix ò Nemeſis repende munus, Omnia facta patent, nulla ſecreta tibiz 1 b D Noſti,

““ 4
NICOIAI STOPII Noſti, non opus eſt docere doctam,
Ppolluere hac ſacras nolo ego morte manus. Somno ſunt etenim graui ſepultæ,
Mortales amens decipit ebrietas; Vexillum Stygiæ erigant ſorores, b
Vos òõ Pplutonides ac Acherontigenæ;
In præceps trahite has Barathrum,& hæc ſit
Faucibus Orce vorax vltima præda tuis; Comburenda tibi eſt adunca cymba
Portitor vmbrarum Charon auare ſenex, Et te in tartareas aquas reconde,
Nil ſupereſt quod agas, lurida Cymba vale; Vita eſt ecce datum frui perenni, Quandoquidem extincta eſt Parcæ inimica manus; Turba hic lacteolæ venuſta pubis
Qusis ornat flauum Myrthus amica caput Adſit, blanda cohors puellularum,
Et corybantia iam cymbala pulſet ouans; Exultent iuuenes,& omnis ætas,
Humano generi mors inimica perit.
Iam nunc tempus adeſt vt offeramus,
Grandia victrici ſigna recepta manu; Quapropterque hylares eamus omnes,
Immortalia ſunt munera grata deis; Vexillum accipiet Phanes Apollo,
Ad Sacra deducet nos quoque templa deæ; Greſſu præcipiti ſequamur oro,
Laus erit hic auido nos properare gradu; Concors vt melicus chorus ſit Orpheu
Cura, ac Harmonicos iunge perite modos; Obteſtor tamen hoc ò iuſte Apollo,
Arte mea hæc ego ſum nactus& ingenio, Quæ nunc trado tibi offerenda diuæ;
Agnoſce oſficium quæſo diſerte meum; Hoc rantum cupio ſciat benigna
Sollicitus quàm ſim ſemper in officio;
Aſtabunt
dignife Alc Nanq; lam Forſita Qua Atqui Con Diffcil Conf NospI Ho
Kit cun Inſes Cylleni Voci Frontec Carm Nanque: Agmin Inter K yt Collig
Neptunin
lplaacn
epliush
uc cot da dang

1T Opr 4
cere doc
olo ego mon
aun ſcpulte, de
abitebricta,
int lorores, Acherontiene, bnm as XVItuma Phe. duncz Deun Charon unſen reconde,— an lurichfnn perenai,
incta ctPrinan
uſta pada Mynumiachr ucllulum, Fmdana pulktomm. nis ets, inimia perit nt offerms,
a recepeamun, Scamus omas, dcra grades; cs Apollo,
— 4 Jοuume 8 *
3 properue graulj rus ſit Onhe iunge perit nuii ſte Apolo, mactus&ingeno, renck diur
ſo diſerte meun enigm
erin ofßco, upermenn
cAAnMNHNPANEeGTRTOVHM. Aſtabuut Charites probæ ſorores, Debentur quibus hæc munera, redde colum, Noſti, quàm placida eſt Charisque amica, Offeret ipſa colum iurè manu innocua; Dicas(nempe adero) euidenter illis, Nuncius hæc diuum contulit Arcadius; Si ignarus proprium reſcire geſtit Nomen, ſum quod eram lucrio Mercurius. AP OLL O. Signifer en adſum validus rerumq́ue peritus, A Ioue nunc miſſus, dux ego veſter ero; Nanq; negociolum Nymphæ quod habetis honorum Iam teneo, paucis, dexter& expediam; b Forſitan inſuetis vobis hæc dura videntur, Quandoquidem inſuetis nil ſolet eſſe leue; Aſt quibus hic(comperta loquor) verſarier inter Contigit Hæroas vt mihi continuo; Difficile ijs nihil eſt, animo ſed cuncta ſereno Conficiunt, quos laus indubitata manet; Vos prodite alacres, non vlla pericla coruſco Hoc ſub vexillo ſunt metuenda meo; Sit cunctis igitur mens imperterrita& audax, Inſequere ò greſſus blanda caterua meos; Cyllenijs triſtes fidibus depellite curas; Vocibus organicis ſoluite ſuaue melos; Fronte exporrecta ſocias celebrate choræas, Carmina feſtiuis ſunt meditanda modis; Nanque choros hylares& ouantia ducere quæro Agmina, quæ alleuiant ſi graue fiat iter; Inter& vnanimes vt clara ſynodia fiant, Colligite hic ſenſus, mens ſit& incolumis; Neptuni tubicenque adſis lepidiſsime Triton, Ipſa facultatem dat tibi Cimothoe; Amplius haud opera planum veſtra indiget æquor, Huc conchas, lituos, ferq́ue canore tubas; Nam tranquilla facit Diua hæc atque omnia læta„ 4 b 2 Per quam

NreolAl sTrori Per quam pacificè cuncta quieta vigent,
Enthuſiaſmus ineſt huic ſuauis& entelechia,
Quam penes omne bonis eſt reperire bonum;
Summus Alexicacos præſtat miſeris amuletum
Vſque ſalutiferum, ſic pia diua facit;
E viuo hoc ſitiens nitidum pete fonte liquorem,
Cycnæos puro gutture redde ſonos;
Scilicet omne genus cupio iam nunc modulandi,
Explicet hic artem qui valet ingenio;
Threicias pars vna habeat Citharasq́; bycornes,
Et teſtudineas Pieriasq́; lyras; Tympana fint alijs valido reſonantia pulſu, Et teneræ pubi cymbala parua date; Nablia nec duplici deſint genialia palma Qui vertant, miſtis cantibus organicis;
Pollice qui tremulo reſonas impellere chordas
Neſcit, plectra gerat lydia& Aonia; Fiſtula prædulcis, ſic multiforatilis adſit Tibia, tum varijs cornua flexa modis;
Nam caua buxa dabit genitrix Berecyntia diuum,
Ecce cicuta leuis, ſicca& arundo virens,
Vt ſua quisq́; ſibi paret inſtrumenta canendi,
Si tamen iſta placent, ritè parata dabo;
Tempore grata meos longo ſeruantur in vſus,
Arte ego quid valeam ſcitur& ingenio; Eſt teſtis ſciolus miſer ac Arctalogus ille,
Qui viuus pendens excoriatus erat; Gloripeta inflatus, demens certare duello
Hic voluit, pœnas at dedit ipſe graues; Etſi opus eſt, alij venient teſtes oculati,
Tunc ſpectatores, hæc vbi dona tuli- Ah multi ſtolidè dubioſo ſæpe duello
Vita quibus grauis eſt, turpiter intereunt; O cæca ambitio, vana& perſuaſio mendax,
b Blanditijs miſeros illaqueare ſtudens?
Gloria, tu fallax fuco perfuſa doloſo,
Se facis
—y
Qu
Deinde Nuj Atvty Eſt! Acceler
Non qu Sedda 84 1V 5 Hlerou
kiigu C
Valtus
lno necte
ueN

8q. lyras. 4 do 1 ſonuni dalb balz Paruachr
nt genil aaim cantibus ergnich oOnas impellemchunth lydi& Jona. aultiforziils ach rnun feumoch enitri Derecyrti dn ca& anndh rie, inſtrumenacnei, rite pannchde. ngo ſerunarinfls, ſcitur& ingeno
. Aretalcgwiilk, coriatus ernt; ns certure duelb edit ipſegruss; teſtes ocuhn, rbi dom tul. ſxpe duclo
1
¹* turpiter interern; „ 4 erlunho wendäl,
tudes
ueire
uſi dolob, 9
Pictores veniantq́; recentes ſiue vetuſti,
cARMEN PANEGVYRICVM
Se facis vt diuos credula turba putet;
Porrò tumens faſtus quò non mortalia pellit Pectora, fata hominum præcipitanter agens? Miſſa tamen(quia nil ad nos) ſunt hæc facienda, Cognouit munus iam puto quiſque ſuum; Ergo bonis auibus cunctos accingier opto, Lætè operi, præſens mens ſit& ingenium; Nempe propinquamus ſenſim diuæ ædibus altis, Strata nitent ſacris hic aſarota notis; Inclyta& aulæis textura verſicolori Porticus ornatur, ſic quoque tota domus; Et picturatis fulgent pauimenta tapetis, Quæq; ſacroſanctis vndique plena notis, Deinde Lithoſtrotis diuinas ritè figuras Nuper adinuentas addidit arte noua; Aſt vt narrandi faciam paucis modò finem, Eſt locus hic diuæ dignus,& ipſa loco; Accelerate gradum Nymphæ virtutis amicæ, Pangæus vobis ecce Choragus adeſt;
Sit chorus iſte piusq́; hedera redimitus amœna,
Sit victrix laurus, Palma& Oliua virens; Sit procera cohors tremulis decorata corymbis, Ambroſiæq́; gerant myrtea ſerta comæ, Myſtica& euantes placidè ſic Orgia ducant, Et Thyrſim quatiant, Bacchica dona ferant; Spargentesq́; molam teneros bitumine lauros Pars vna incendat, iuſtaq́; perficiat; W Non quod iam Parcis quidquàm debetur iniquis, Sed datur omnis honos ò AnAGoxA tibi.
SArV terque quater satv ter maxima salvs,
Heroum ſplendor; gloria ſola decor; Exiguo claudens immenſas corpore dotes,
Vaſtus quas orbis non valet exprimere; Imo nec totus poterit ſatis admirari,
Quæ Natura tibi tum Deus alma tulit:
Quod
F

NICOIAI SrOFPIT Quod mirentur habent. Inſignis Venerem Cous depinxit Apelles, Lædeamq́; Helenam Zeuxis& explicuit; Parrhaſius, nomen cui fama dat Abrodiæti, Ingenij vires denotat arte ſua 3 Scilicet egregium diſcrimen ſuſcitat inter Naturam ac artem, lis quoque pendet adhuc; Nam decor haud oculis fuerat permenſus ad vnguem, Antea, qui cultè poſt reſeratus adeſt; Eſcam ſic blando tacitamq́; iniecit amori, Ipſe venuſtatem corporis, arte ferens; Multa ignota prius iam plebs quoque mente reuoluit; Pulchra obiecta oculis, ſaxa vel ipſa mouent; Protogenes nihil hic faceret, celebrisve Timantes, Cuius picta dolens Iphigenia manu, Quid vel Amulius hic? caſtam licet ipſe Mineruam Pinxit, præluſtris vel quoque Nicomachus? Nil puto Nicophanen nec Ariſtiden quoque poſſe, Quamuis Idæas finxerit arte noua; Haud minus excellens hac tempeſtate Michaél Angelus„inſignis ſic Titianus adeſt; Alberti cunctis ars eſt iam nota dureri, Aenææ Vici nobile& ingenium; Parte vel ex minima tamen hic non exprimet vllus Dotes illuſtres O ARAGoNA tuas. Quando bonis igitur cunctis ſic affluis vna, Aeternum cupimus te benedicta frui; Ergo colum Parcis ſurreptum diua dicamus; Huic Charites aptæ ſunt magis officio; Immortale quidem ſoli tibi conuenit iſtud Donum, quò valeas iugiter incolumis. Pro immenſis dignas meritis modò reddere laudes Non opis eſt noſtræ, ſit voluiſſe ſatis; Suſcipe pro factis deuotam mentem animumq́; Huic ſuaui obſequio diua benigna tuo; Exprimere haud valeo quæ verbis nec penicillo, En velo obduco, more Timantis ago.
19s li

. 1Toon dent.
us depinxit 4
n Zeuxis& unh
7. Dllcan ltama dat aA 2
Karte lua; 1 umen luſcinin
15 duoqueataas àtuera Dernen.
. 4 8 Bun K Tetcratuh a. N 1.
„ OT ars*
6 6 hec Ariſtiden Jogeni — l Irir Dou; 3
*„ 5 4 4½ ac tempettate Nicul
4 Titans acck, m nota duci, mgennmm
lnen 8
en hicnonernnaus 100 4 mMM.
ctis ſic Mäusm, benccica ftui; uum diun dcmns;
t magis ofdcoo;
i conuentt itu iter incobns.
1 modè redler li oluiſeſitis; mentem inm
1 beniemtuo; erbu ne heiilh imancs⸗o.
Tie
APIGRAMNMATA.
IN SECGVINTI PDISTICHONVMRHRALITBVA literis continetur annus, in quo inchtus Muſarum chorus ſacratiß. hoc templum, dignißimæ huĩic diuæ, deuotißime dedicauit.
VIVat In æternVM feLIX Ioanna Aragona, Væ nVnC LVCe Va fert bona CVnCta bonls. E IN I.
HIS ADIECIMVS ET ALIA EIVSDEM authoris, quæ ad noſtras peruenère manus Potmata, quandoquidem et illa lectori cordato non mi⸗ nus foͤre grata omnino putamus.
ROMAIN CAROLI V. CAESARIS occurſum, anno 1536.
O' decus ò noſtri iubar ò Clementia ſecli, Alme comes ſuperum Carole Cæſar aue; Veniſti tandem fidei tutela ſalusq́ue, Dij faciles euax, quàm bona fata mihi; Eia age dexter ades dijs ò gratiſsime Princeps, Pulchra dies, fauſta lux mihi fulget ope; Cura fugit, luctusq́ue perit, pauor excidit, ecce Pax mea Cæſar adeſt, ſpes mea, vita mea; O me ſelicem fortunatamꝗue beataunm, Expleuére meas Dij pia vota preces; Inclyte iunge meæ, mea magna potentia dextram, Auguſtoque tuo nomine membra foue: Te veniente mihi redijt iam ſanguinis ardor, Priſcus& incaluit conualuitque vigor. Veniſti tandem longum expectatus in æuum Cuius ab ore quies, publica paxque fuit; En agite, ô celebres mea pignora chara quirites, Plaudite, lætitiæ veraque ſigna date; Vndique feſta, ioci, ſaltus, cantusq́ue parentur, Sacra deo& mecum munera ferte preces; 6 1 b Pellite

NrGCorAI SToOFII Pellite mordaces veſtro de pectore curas, Rurſus ad imperium ſum reditura meum;
Brachmanes venientque Arabes, Doresque Thomitæ,
Meque colent Sacæ, Sauromatumque genus; Et quos Nilus alit ſupremaque Thethyos vnda, Incolæ Hyperborei, Sarmata, Partha, Scytha.
CAESARIS RESPONSIO. Heroum diuumque parens vrbs inclyta ſalue, Auguſtumque ſolum relligione ſacrum:Ü
Armiger en adſum, tibi ſceptra daturus opemque,
Kurſus aue ſuperum patria numen habens, Interea ſtabili ſe fœdere iungat amoris, Suſceptura fidem mutua dextra thori.
DE CAROLO V. IMp. ſemper Auguſto, In domus AvsrRIAX laudem.
Fortis Alexander Macedo cognomine magnus, Cuius fama viri ſydera clara tenet:
Quo fuit in bellis nuſquam felicior alter, Regna Sariſſophoris qui dedit ampla ſuis;
Regnandi ardebat deſiderio ſuper omnes, Tam cupido haud ſatis vt cognitus orbis erat:
Quid petiiſſe putas ſi hæc pars detecta fuiſſet, Arctophylax vbi iam ſydera nulla videt?
Hic vbi feruet hyems vel aduſta vt ſydere cancri, Atque ſub ardenti bruma leone viget?
Quo rogo iam titulo decoraſſent ambitioſum Indos ſi fines hic ſuperaſſet ouans?
Inclytæ at Auſtriacæ domui hæc ſeruata fuére, Cui detecta vides quæ latuére prius;
Qua dominante modõ florens Hiſpania gaudet, Felicis felix Principis Imperioos;
Antipodas domuit, Chriſti deuicit& hoſtes,
Suaue

1Tohnn
ro de Pectore b m ſum redinnn ſue Arabes, Déa
„
8, Sauromann aße 4
remaqjue TMn , Sarman ne §à RẼ§50xinh Parens vrds iacha um nlligionsſnd übi ſcepin— m patria nanmum, re lungnanan, autua dernathjog.
dLO V
er Auguſto, 71TAIA Lkn.
edo cogvmin ner lera charatnet. ſuam ſelicioralbr, qui decit amphſi derio ſuper amme, itis vt coenies ords er. re pan detcchſiſr 7fydern nulh ricxt laduit nytxari uma leone rixet oraſſent amditolit raſſet omns! b nui hæc fermaſir htuere pnusi orens Hliſpani zuts Imperno ſii deuict& dele
G
EPIGRAMMATA Suaue ſuum victis impoſuitque iugum: Præſtitit immenſa virtute hæc CAaor vs ille Maximus, hoc titulo primus& vſque manens; Quidque infracta poteſt virtus patiensq́ue laboris Iam patet, ac nota eſt, quàm fuit ante magis; Cæſaris inuicti iam creſcit nomine virtus, Augetvt aſs iduè nomen& ipſa ſuum; Aequali celebranda modo duo nomina dantur, Iuncta manent, nullo deperitura die.
IN LAVDEM MARIAE AVSTRIAE Hungariæ Keginæ inuictiſsime. FILIx æterna ſalue domus Auſtria fama REGINAE MARIAE condecorata vigens; Non habuere quidem tam raram tempora priſca, Viribus, ingenio, conſilioque fide: Pierides nymphæ, Charites, ſacræq́ue ſorores; Et chorus Aonidum, pangite voce noua; O decus eximium, ſummæ integritatis imago, Virtutis ſplendor, cum pietate micans. Inclyta ſemper erit felix domus Auſtria, fama KREGINAE MaRIA;, iugiter aucta manens.
AD PHILIPPVM AVSTRIAM, CAROII v. Cæſfaris filium, de feliciſsimo ſuo in Angliam ingreſſu. Canorvs Auſtriacæ domus, inclyta gloria, Cæſar Maximus, hoc claro nomine primus vt eſt, Anglia ſic regis titulum te ferre PuiEiPPE Quod tua tum virtus, ipſaq́ue fata, volunt; Vos virtute pares fecit clementia cœli, Iuſtitia vt vigeat, floreat alma fides; Collige iam ſparſos variè Anglia in orbe Britannos, Paſtor adeſt verus qui pietate ſcatet; Anglia dicat Io, cui eſt Rex, Reginaque, fortis, Queis cordi eſt pietas, relligionis honos; E Alma

matrimo-
7*
NICeoLAI STOPIT
Alma Dei honitas Anglis duo lumina mundi Contulit, integritas floret& omne bonum;
Syncero veram perquirunt corde ſalutem
Imperij, gratum quod fuit vſque probis; Porrò vt virtutum clarè hic genus omne relucet, SCelebratur Ritè hinc viuendi norma petenda venit,
EXClIpltVr popv Lo gratVs Rex Ipſe PhlLIppVs,
VINRRIS,
2
Sen co Ang LlIs Ia⁴M CeLeber ergo laCobVs eylt 3 1554. AngLla nVnC gaV Det Rege à popVLo DeCorato, Ingrecitar HoC faClt AVgVſtVs, Pax pletsq Ve VIgent. Rex menſe de AD FRANCISCVM VENEKIVM Venetiarum Principem. QVIS dabit eximias Princeps FnANcisch Pro meritis laudes promere poſſe tuas? Sumere quando onus hoc non audet docta Thalia, Totus ſaerarum nec chorus Aonidum? Inualidis potius laudi datur vſque tacere, Quàm non pro meritis digna referre viris; Indiget haud noſtris tua laudibus inclyta virtus, Per te iam victrix digna trophœa ferens; Te duce congaudet poꝑulus ſanctusq́; Senatus, Imperij augetur gloria elara ſui; Cunqtis te donis deus& natura decorant, Sreuus Integer ut vitæ, ſis probitatis honos, 963„ uu VIrtVS, ReLLIglo, Pletas, PaxX avrea, fLorent, hie name. Sarafl Des nltet hlC, LVX, reDlt avota plls, ralibus li-— teris ex- 1 H PE. pehrhuse DE COSMO MEDICE
Florentinorum Duce.
D As deus& natura ſolent hic ſpargere dotes 4 In varios, Pringeps inclytus vnus habet; Kureacœleſti, concurrunt ‚candida, clemens
. Pax cum Iuſtitia, Kelligio, Pietas; Numam Pompilium laudamus„Kelligionis Ergo, ac Ezechiam, Rex quia iuſtus erat
Integritas
Virt Inuidiar Tem)
IN LA4 mul
Vos He Vnanin
(uuiopx Nepon

1 1 ciine euen FOmere dcſn 50 900 auccethc d 1 Al “ 1.. dOnhn! 4 r— ur 19 le duer, rrs d r vr 8 1 Ld dus nchpun, 82²2 rophcrten pulus lanchuc Ka 4 l. e Enaturacecormt, 5„Pe m ſm, F dn 3 1 1 X„DAN(aal,
MO MEDlek norum Dace.
lent die ſptrxrrais
Ivtus ws MM, öt, cindict, dench
0, Picts; ml. Rell guns
cr ause
**
e 4— 7
1pIGRAMMATA
Integritas vitæ Marci Antoni celebratur; Doctrina clari, nomine req́ue pij:
Principis at Cosu quo diues Ethruria floret Quis modõò vel laudes, ardua facta canet?
Quandoquidem ſolus virtutes poſsidet omnes, Exultent cordi eſt, Pax, quibus alma quies,
Muniſici vt vigeat pia cura elt pr incipis huius Iuſtitia& Pietas RKelligiod; fidess;z;
His quod diuinis munitum eſt fortiter armis, Nil timet aduerſi creſcit at lmperium;
Protulit omnigena ſpecimen virtute decorum In quo vitæ omnis cernitur integritas;
Ipſe imitatus enim veſtigia ſacra parentum, Non tantum æquiparat, ſed ſuperauit eos;
Victor adeſt verus conferte Auguſta trophœa,
Se ipſe quidem vincit, vicit vt ante ſuos; Principe tam iuſto non eſt moderatior vllus, uum virtus vires temperet æqua ſuas. Quare vbi ſola vehat ſublimia ad æthera virtus, Iſta ſit exemplo vita beata bonis; Mors æquat ſiquidem quidquid natura creauit, Vita fugit, virtus viuida, morte caret;
Impia mors aufert quæ ſunt mortalia, at ipſa
Virtus extincto corpore firma manet; Inuidiam ſuperat; viget imperterrita regnans, Tempus edax fugit hanc, omnia vincit ouans.
IN LAVDEM ADRIANI VVYLAERT,
muſicæ artis peritiſsimi, veræque harmonie inuentoris longè celeberrimi. Ad Muſas. Vos Helyconiades dulciſsima turba ſorores, Vnanimes Melicum condecorate chorum. Reſpondent Muſæ. b
CXITIoOPE, Polihymnia, Terpſichore, Vrania adſum,
Melpommeng, Euterpe, Clio, Thalia, Erato.
E 2 AD

NICOLAI SrOPII Ad Muſas, vt vnaquæque ſuo fungatur officio. GEsràA canens Crro quid erat dic Muſica quondam; Moœſta licet tua ſint dic quoque Msarponsxa; Laſciuis parcas numeris facunda THariA; Huc ades EvrERPRᷣ flatibus ede ſonos;(pheus; TBRPSICHoOR adde modos Geticus quos repperit Or- Quidque EaAro ſit amor geſtibus ede ſacris; CarrioPn tua maieſtas Heròa nec abſit; Harmoniam cœli proferet VaANIA; Da manibus placidos& voce PorryuxiA geſtus; Tu fer ouans Pæan Thrax Cytharœde nouum; Vt CHaaIT ESque hylari ſuaues dent pectore voces, Conuoca eas claria Phœbe canore lyra. PHOEBVS. Vos Helyconiades gratiſsima turba ſorores Huc properate prius quàm venit atra dies; Heu nimis atra dies erit& lachrymabile fatum, Odẽon linquet cum pater ipſe chori; Perpetuis viuus celebretur laudibus, à quo Omne deeus vobis, gloria perpes adeſt: Spiritus& cum ſe carnis mole exuet iſta, Ducite ad elyſios munera grata choros; Muſica iam longos variè lacerata per annos Dulcis adeſt, veris enucleata modis; Præceptis veteres hanc inuoluunt tenebroſis Verbaque pro factis ſola relicta iacent; Iuppiter at noſtri, ſortisque miſertus acerbæ, Cœlitus emiſit dona petita ſuis; Flandria ter felix hoc almo munere digna Sola reperta fuit, quæ patefecit iter; Diuini ſitiens puro de ſonte Abn 1ANT Mellifluo ardentem nectare pelle ſitim. Muſarum chorus cöncors. AT perpetuò felix cum dijs AbaIANVS Viuat vt eſt clarum nomen& vſque fuum.
VIVAT
. DE
4
Viuida 17
Con Aſfluit! Exen Certatir Fitq̃u Vnanim- Jeipſa Huic De Mund Acipiant Virtut LIX Dat LoI,z

ennt arn ds. & hc vrmdieim Pater i oſ chon. tur landdes, zod —— moleen de 12 nera graxchoro. 1 lacerua er mnef «lcat 1 mocts. T oluunt nedro
F* en A
. 1 emiſens xanRe
A omunercdgn
ror etecn ker,
e Ab IIANI
83 concors* Im d* Aortüff9
en a&“ ſgpeſuun.
*
IroRaAM NA4.
DE LVvCKRETIA ESTENSI, HEKRc. II. Ferrariæ Ducis filia, integritatis.. exemplo creata.
Lucida lucenti lucet Lvcasrià luce, Nobilis Eſtenſis gloria clara domus; Romana æternum meruit LvcRkuTIA nomen, 8 Omnibus exemplo facta pudicitiæ; Plus meret Eſtenſis veræ LvchurrA laudis, Virtutis ſpecimen quæ manet omnigenæ; Ingenij cuius vigor ardua ad æthera tendit, Fama eſt auricomo ſplendida ſole magis; Viuida& hanc virtus ſublimibus ingeret aſtris, Vincit vt aſtrigeri lumina cuncta poli; Pulchra licet virtus, tamen hoc in corpore pulchro Gratior, vt cunctis condecorata modis; Iuſtius haud vnquam ſuſceptum crede duellum Virtuti& formæ, quàm foret ecce datum, Quum ſibi iure ſuo pars vendicet Ntraque primas⸗„ Ni ex cœlo conſtans vnio facta foret; Mitis amor facit hoc, diuina& gratia concors, Conſpicua integritas hic habet vna locum; Affluit hæc donis ex omni parte ſupernis, Exemplo cunctis diua beata manens: 95 Certatim Charites hanc ornant laude perenni. Fitque reciproca laus ſuaueque fœnus habet; Vnanimes diuam meritis vbi laudibus ornant, Seipſas exornant laudibus eximijs; Huic Deus& natura dedit laudabile quidquid Mundus habet, gratus cui decor omnis ineſt; Accipiant igitur quartam ſibi ritè ſororem,
Virtutum vt numerus, ſic honor auctus erit. rre wpnnen
LVX Datvr& DICant per te LVCretla In orbe, Zhus literis LaVs, honor, es ſexVs gLorla Certa tVI. nuaus expli
cat ur.
DE

NICOLAI STOEFII
Ad amicum.
VIRT vS ſata regat, bona continet omnia virtus,
Qua duce contingit ſors mala nulla piis; Fortuna quamuis virtus agitetur iniqua, Vulnere vireſcit non peritura ſuo;
Spem patiens firmat: perit heu virtute relicta, Omne opus humanum, ſpes quoque vana manet;
Eit ſpes longa dolor quibus eſt patientia nulla, Sed perduranti palma parata datur;
Fortunam conſtans vincit patientia, iuncta Virtute,& meritis premia digna refert;
Querit auarus opes mundanas, nec ſibi curæ eſt
Ardua, quæ virtus, ſola beare poteſt; Fortunam comitemq; ait hic induſtria ſeruat, Mater opum dat opes ſollicitudo ſuas; Quotidie penſum ſolers abſoluere curat, Læta quieſcenti nox ſubit atque dies. Poſsidet at virtus hæc omnia, nilq́; deeſſe Illi vnquam poterit, quem penes ipſa viget; Vt domina eſt rerum ſi adſit non vlla nocebit Fortunæ aſperitas, integra ſola manens; Hanc ſapiens petit& ſtudiosè ſeruat adeptam, Tum verè diues poſsidet omne bonum; Eſt comes in eunctis ſemper fidiſsima rebus, Huic amoreſt clypeus, lancea firma, fides; Solatur miſeros ac oppreſſos refocillat, Tempore tum nullo deſerit ipſa ſuos; Incendit vires, nulli damnoſa fit vnquàm, Diteſcit præbens enthea dona piis. Fac deus in nobis largitor iuſte bonorum Sit virtutis amor, nos quoque ſola regat; Theſaurus nempe eſt immarceſcibilis, vllas Nec fati rabidas pertimet æqua minas;
Eſt ſibimet tandem certa et pulcherrima merces, Strenua quemque fouet, ſemper opimus erit;
DE VIRTVTE ET FEORTVN,
De Namt
Fœx INPF
Frur-
Cor Cuicat

tus agitctur iniag
b. 1
2a peruurz boo: erit heu virmehn
4 heu imeni
num, ſpes qua nn
uidus eſt narcrtaul na parau duu, cit hatienti und Premia digunin. undanas„nccii lerre ſola beucpect utt hic indattuſeu, 82 ſolliciucoſim. rs abſoluem cun, ludit aqucde. omnia, aig decſe Juen zaafi diit noa vlhncca ntegra ſohmucn; diove ſcrut ac idet ompe douun, nper fddiſimto, 8, lnces frma, des eſſos rcſocilu, eſerit ipuſuss anoſa fit raquin, ca dona pis. riuſte donofn quoqu d 73 marceſcibib,i
HPIGRAMMATA Atque hinc commigrans metitos feret ille triumphos, Optatum ad ſuperos gloria pandet iter; M Deprimit inuidiam, tumefactas abdere criſtas Cogitur elatus, qui inſequiturq́ue probos; Omnia virtuti cedunt, victrix pia regnat, Hæc ſola optanda eſt, cætera mortis erunt.
IN FVNERE ILLVSTRIS ACINTE- gerrimæ Heroinæ, Vrſulæ ab Harrach, Epicedion.
VrſVLA, qVæ Integrltatls aMans VIrtVte reLVxlt Hie nume- HarraCh ILLVſtrl ſtirpe Creata lacet. keihe, Sae O' NoRs mortales morſu quid perdere tentas 29 3 Improba, delectu, tum pietate carens? Optatum ante diem tu immitis ſtamina rumpis Atropos, at laudis te manet inde nihil; Nempe bonis mortem non infers ſtaminatruncans, Quẽis iter ad campos hine patet elyſios; Fatalis tua mens ſi non Parca eſſet iniqua, Grata eſſes quæ nunc vituperanda manes; b LVX reDlt ſtrCoLIs; FyCqVero loanni laCobo fTe anpes Ipſe DoLor graV’s eſt, nonave LVna fVglt;& meuſis kontinetur
Eſto bonis placida,& pro votis protrahe filum, Exemplo hic alijs ſint probitate probi; VASVLA præluſtris quam virtus integra claram
Reddidit, irridet tela nefanda necis; Naturæ ceſsit; victrix de morte triumphat, De vita in vitam tranſitus iſte fuit; Nam fœcunda bonis mors eſt; hinc ſola perennis Fœnore cum ſummo reddita vita redit.
IN FVNERE GASPARAE STAMPAE, Epicedion.. FaEIGRIH dico te animam vereq́ue beatam Corporis exuta es quæ modò mole graui; Cui datur æteraum cum electis ſcandere olympum, “ Promiſſum

NICOLAI STOPII Promiſſum nulli ſit niſi labe carens; Inclyta tu planta es virtus vbi floruit lma,/, Te offendet nunquam mors fera dente minax; Turbinis immites ne iras metuãsve procellas, Morte hac fœcunda viuida facta viges; Gaſpara virtutum decus immortale manebis, Cui Charitum meritò regna beata patent; Te æqualem voluere ſibi, ſic prouida virtus, Ne tibi mors valeat morte nocere ſua; Regale admittet non vlla obliuia nomen, Virtutem tempus nec ſuperabit edax.
IN FVNERE REVERENDISSIMI Card. B2 M 2 Epicedion. FVvNERRA Theſpiadum Bau pia turba ſororum Plangite, nam numen quod peramaſtis abit; Si modò naturæ fas eſt indicere bellum Bella(nec immeritò) ſuſcipienda manent: Omnibus ornaſtis præclaris dotibus vnum, Quem conſtat Charites excoluiſſe ſimul; Hunc fera mors miſeræ naturæ cedere iuſsit. Ah ſine delectu eſt imperioſa nimis;
Leuia tres ſæuæ ſi truncant ſtamina Parcæ, Gaudia tres Charites non peritura parant, Nam pia cum tetricæ ſi pernunt conſortia Parcæ,
Eſt Charitum conſtans atque perennis amor; Felix qui illarum fuerit delectus alumnus, Is bonus& prudens atque beatus erit; Ateneris Bausvs fuit ijs gratiſsimus annis, N atnræ cunctos dotibus exuperans; Maximus euaſit, Romanæ gloria linguæ, Dulcius haud tulli fluxit ab ore melos; Purpureo tandem meritò decoratur honore, Cingeret vt triplex ritè thiara caput; Aſt hunc humanis rebus dira inſidiatrix b M ors damnoſa rapit, quid rogo plura feram?
Mortem
* *
N
V

adum Basnn dunrhin men quod Nxrn 860) ſoſcpeuaerer xclars erdemn rites excolaiſeſndi rr naturaderuit, imperioſinim cant ſtumina Dua es non pertun un pernunt coalaum — t delects bns,; anquebengcit, ijs gntisinum b ernpers
nor glorulugn,
Virtus, integritas, doctrina, modeſtia vitæ,
APIGRAMMATAA. M ortem obijt ſæcli ornamentum, heu triſtia fata, Gaudia quid nobis inuida Parca rapis? Inuida Parca rapis(nihil eſt) vaga gaudia mundi, Non peritura manent atque bœata pijs; Mors fœcunda bonis, hanc vitam mutat acerbam In dulcem, hoc Chriſti mors tulit vna ſuis; Hunc ergo ad ſuperũm traxit conſortia, cœlo Nam mens quam terra dignior ipſa fuit; Sed lachrymæ ceſſent, ceſſent ſuſpiria muſæ, Iam ſupereſt virtus, cuncta per ora volans; Illius exemplo ſtudia& componere vitam Hac decet vt norma nobiliore frui. AD FERDINANDVM, AVSTRIAE Archiducem, Ferd. Ro. Regis filium. SAEVE perpetuum decus Auſtriacum, inclyte ſalue- FERNANDE, Archiducis ſceptra decora gerens; Promptos perge animos hominum deuincere, gratis Officijs, virtus optat vt alma tuis; Sic te ſacra cohors tutum ſeruabit vbique, Pro haſta fiet amor, pro clypeoq́ue fides; Pergent te Charites(ſuauiſsima turba) ſorores Muſarumq ue chorus laudibus afficere: Dotibus ornatum cuncttis te clara in olympum Fama veher, claris quæ fauet auſpicijs; Neſtoreos felix longè ſuperabis& annos, Virtus longæuos nam facit eſſe ſuos. AD IOANNEM IACOBVM FPVCQVERVM, virtutis ac muſarum perpetuum ornamentum. QvVHn tibiſit virtus IoaxxEs ſumma IAcoss, Præſidium meritò diceris eſſe bonis; Luce noua luces, præclaræ gloria lucis, Vt ſol aſtra potens, vincis& ipſe tuos; Omnigenam dignè virtus dabit inclyta laudem, Gloria virtuti, tum decus omnis ineſt; Nobile fucqueri nomen celebrabitur vſque Muſa erit& pietas dum celebranda bonis;
¹
Huc modò concurrunt, cum probitate, decor. F AD

“ —
— 35 o,
NIcOLAISTOPDII AD CHRISTOPHORVM MADRVCIVM, Tridentinum Card. ampliſsimum. Gaarra, nobilitas, virtusque, modeſtia rara, Atque in procero corpore ſtrenuitas, 4 Vt te ſuſpiciam ſuadent MApRVv oꝝ, colamq́ue, Dum noſtro calidus viſcere ſanguis erit; Laudetur meritò doctrina ingens,& acumen Ingenij,& vitæ clara tua integritas; Te nil Italicis viuit ſublimius oris, Sanguine, conſilio, viribus atque fide. APOTTONEM TKRVXES, AVGV- ſtanum Cardinalem ampliſsimum. PVvRPVvREO Truxes meritò decoratus honore In celſa hinc nomen clarius aſtra feret; Nam nil maieſtas Auguſta fidelius ipſo Belli ſeu pacis tempore Cæſar habet; Iuſtitiæ cultor, ſummæ integritatis amator, Virtutis ſpecimen qui ſtudet eſſe ſuis; Munera doctiloquæ cui ſe explicuère Mineruæ, Ornauit donis Mercuriusque ſuis; Conſpicua& probitas, vitæque modeſtia ſumma Hunc decorant, pietas vnica, ſacra fides; Pro meritis triplici decorabitur ergo Thiara, Quandoquidem veræ eſt Kelligionis honos. AD AMICVM ABSENTEM. Esr ſine te mihi vita grauis, non viuere dulce, Mors ſine te vita eſt, quo ſine vita nihil; Deſtituens anima hic corpus ſenſu caret omni, Corpore at extincto, ſpiritus vſque viget: Me velut abſque anima corpus noſti eſſe relictum Quando tuo aſpectu& non fruor alloquio; Spes ne longa precor me fidum lactet amicum, Vitæ etenim cauſam mortis& ipſe tenes; Ah iniuſta mora eſt miſerum quæ torquet amantem, Quando optare facit, quam fugit acrè necem; Fac igitur redeas actutum, ſi tibi grata eſt Hæc mihi prædulcis, qua peto vita frui. r 4

„ viribus nareſi
EM T KXVIE M
hn. ſdinalemangüüina es meritd dr 3 N 1 Caros aitaen. 5„ 1 Sulta hdehus e Pore Cürbdcr mtegremmun,
qui ſtudtteſeſiu,
ui ſe explccn lleen,
rcuriusqjae ſu. 5, vitrque nocakaim etas mic, nſch coraditur eroy lun rr eſt Religons m VM ASENT erauis, don ruxdi , quo aeranii. orpus ſenſuart mn ,(pintas grntr corpas noha & poa frocalore e fdum lactetmnn, wortis K pet 4 erum qur bnqrt n mn ſogten-
— unr
Pertranſit grato quicquid odore caret;
roMATA
IN LAVDEM PETRIFRANCISCI
CoNrARENI Venetiarum Patriarchæ. ..„.. X ARDVA magnanimos virtus non deſerit vnquèàm, Sed fouet, vt claros ducat ad aſtra viros;
Hæc Venetis PerRvi FRaANcCIScvm dat Patriarcham,
Qui Contarenæ eſt gloria vera domus; Sedis Apoſtolicæ Petrus primordia iecit,
Alter adeſt Petrus Kelligione potens; 8
Quem decorare ſtudent Charites decorentur vt ipſæ, Nam fuit a puero ſuauis alumnus eis; Poſsidet æterni dignè patris ardua dona, Sola etenim virtus gaudet adeſſe bonis; Luminibus cunctis Phœbi dat lumina lumen„ Præbet at hic vitæ lumina, luce ſua; Cui cinget triplex meritò caput alma thiara. Nam ſibi non virtus ipſa deeſſe poteſt; Quidquid agit clara eſt nihil a virtute alienum, Huic& virtuti par erit omne decus: PetrVs oVes Chriſtl pavlt Franclſcvs vt lpſe, Petr Vs FranClſcvs Dlgnè oblt IſtvD onVs.
INACTVARIIDE ACTIONIBVSET affectibus ſpiritus animalis, libri, a IVro AILEXxANDRINoO medico Latine con- uerſi, commendationem. Merris apes cupidæ varijs gemmantia prata Floribus, accedunt, pabula vt inde ferant; Non tamen ex omni ſumet ſibi pabula flore Roſido apis ſatagens melle replere fiuos; Nectareo tantum capitur fœcunda liquore, Suauia quæ recipit reddere grata ſtudens. Innuba floriferis auidè verſatur in hortis 3* Stipet vt inde fauos delitioſa ſuos; b Sedula peruolitans placido permulta ſuſurro,
F 2 Non
Hic nume- ralibus lite ris annus creationi⸗
explicatur.

e haaarasan.
—— ——
3 3
NICOLAISTOPII
Non ipſi placet omnis odor, ſapor aut placeromnis, Scit legere arte bonum, ſcit reprobare malum;
Cunctarum natura parens nam dædala rerum Huic ſtudio ſagax addidit ingenium; Melliferos miranda dedit dignoſcere flores Virtus, ne careat fructu operoſa ſuo; Non ingrata ſuis cum ulato ſœnore reddit, uod vigil& parca eſt nacta labore graui; Sic indefeſſo meritò datur vſque labori Vincere, quod tentat ſedulitate proba. MsaLLIFICAsS imitatus apes hic IvrIVvs acri Ingenio pollens, mellea dona tulit; Fœcundis illæ quando verſantur in hortis, Optima decerpunt, quæ placitura ſciunt. Oceanum medicinæ itidem pertransijt amplum, Docti hortos Phæœbi venit ad auricomos; Conſpicuum è multis delegit floribus vnum, Carpere quem paucos ſic potuiſſe puto; Difficilis ſpinas aditus fuit inter acutas, Dædaleo fuit hic verè opus ingenio; Ardua& Herculeo funt acquirenda labore, Et fructu nacto iurè potitur ouans; Hæc alijs potius tamen ipſe alimenta parauit, Sic operariæ apes mellificare ſolent. Hv ades ò rerum variarum noſcere cauſas Qui cupis, hæc placida percipe mente bona; Effuge fallaces fructus& Adonidis hortos, Ingenij vires confer(amabo) tui; Pectore de puro præcepta ſalubria manant, Enucleata vides quæ latuère diu; Hactenus in tenebris ignota luce fuère, Sol pepulit tenebras venit& alma dies.
PARTIBVS cx varijs hominem Deus ipſe creauit;
6 Dans cunctis cauſam rebus ineſſe ſuam; orpore in humano valeat quid Spiritus audi, Quaſque facultates Spiritus iſte tenet;
Corporis

ded 1
irn 84 5 1
U Ku Operoſa ſ. mulato ſcn NOre 8 oenc eſt nack
ma!
cdulitarn
mi unn pes die hund
meller domulr. dO verfantr 1 d 4* ½ 4„ , qut Macran dm. 4 rbi venitu Arcrac.
** 4 delegit kondamu,
2
2COs hc detu Noo, 3 fuit inter acu, rert opus ingeno.
¹ 8 unt acquirenchbdon, te potituroam; n ipſe Mnena xxa- vcllificne ſqeet. ariurum noſcexaus cidi percipe qere dau & Adonics umn,
umibo) wi;
ota filadrunn, Lmerechu, nocz lace ſuete genit K umade.
en Deuuk hominen Deh gebus ipefeſun; eat quidGuss 3
2 de benek; 8* 44*
8
vaddidir—
Are. datur 4. Mur viquelhen
ndem perr demp TähKmpla
POoSMATI 1 Corporis vnde vigor veniat, roburque miniſtret, Partibus vnde datur functio quæque ſuis; Scilicet affectis non eſt medicina paranda, Si lateat medicum quis dolor afficiat; Spiritus& noſtri partem ſibi cum potiorem Vendicet, huic primùm cura adhibenda venit. Plebs inimica ſibi genium defraudat iniquè, In cute curanda tum modus omnis abeſt. Heu mortale genus quæ te dementia cqeca Impulit, hic nugas turpiter vſque ſequi? An ne vides quantis obnoxia uita periclis Hæc tua ſit, morte& certius eſſe nihil? Vlla tamen propriæ modo ſit tibi cura ſalutis, Vitaque ſi felix& diuturna placet, b Vtere præceptis, præſentibus& documentis, uæ tibi fons viuus protulit Aonius. In pelagum Medicinæ amplum freto Oynoſura Tam clara, ingreſſus iam tibi tutus erit. Eſto nauclerus fortis, nauarchus& acer, In rebus dubijs Delphica laurus adeſt; In latio datur hic nitida tibi Phocidis vnda Poſſe frui, acceptum cui dedit iſta refer; IVILIVS eſt, ſortitus Ar ExaANDRI quoque nomen, Nec ſanè immeritò, nomina clara virum; Nominibus claris virtutes iungere claras Cura fuit, ſimiles gloria clara decet. Viuida ſola omnes ſuperat virtus inimicas Vires, cui cedit quicquid& orbis habet, Immortalis honos erit, inclyta fama perennis, Tempore quum virtus creſcat,& eius amor. Deſtituet terram citius Sol lucifer omnem, Et mare refluxus deſeret ante ſuos, Quam pia poſteritas celebrare hæc nomina clara Deſinat, æternum quæ meruêre decus.
ALd deſidioſos,

—— 8 8
PO BMA T 4
AD. DESIDIOSOS, VECORDES, Voluptatique deditos; In viRhrvrIs commendationem. Doctrinam fugiens, ſegnem cupiens que quietem, Tardius aſſurgens, vituperandus is eſt; Cui contra cordi eſt, ſtudium, laus, gloria, virtus, Maturè properans quod petit accipiet; Non etenim mollem virtus cupit alma quietem, Quæ niſi ſollicitos aſſerit eſſe ſuos; Quod ſatis eſt recubes, procul abſit blanda voluptas, Et requies mollis cæca miniſtra mali; Credula ne penetret caueas tua corda cupido Illecebris captans cuncta adamata ſuis; Eſt ſcelerum ſatrix virtuti inimica libido Permulcens animos inſatiabiliter; Ignara heu curis veſana licentia amoris In furias miſeros præcipitanter agit; Delicias carnis, mentis remoras, fuge cautus, Nam probitas mentis vincere cuncta poteſt; Ne reputes curas Bacchum depellere inanes, Cum inſipidũm nimio proluit ora mero; Nanque libidinibus eum iam pręcordia tetris Immoderatus vt eſt peruia fecit amor, Callida quemq́ue venus rapuit latices que lyêëi, Deplorandus hic eſt vtpote mentis inops: Felices ſolos puto terque quaterque beatos, Quos nihil aut Bacchus nec Venus ipſa mouet; At quis tam fortis, ſapiens, conſtans fuit vnquàm, Aut quis tam demens qui hoc fore poſſe putet? Liber vt a ſtimulis maneat Veneris quoque Bacchi? Ah naturali nemo furore caret; Felix cui validas rerum natura creatrix Suppeditat vires,& bene velle Deus; um natura potens concurrit& æqua voluntas
Fcœcundus labor eſt, fitqque opus omne bonum.
Eſt igitur

legneme. 33 vNun 3 2 Kuperz 39 1
1 4 Wde
04 4. 4„ 4 AMan 2 Allereſ
e luc.
x
an cnnamoe Præcpmr w. 4
* reme e 18, weeca.
AA 4 D vncere canch ers — 4*½ A 4 chun peller uns. Imto pronukor Dere, 8 „. n nmn ecorcha tern * 4**** 1 perun kctmer, 4 8 fapPuut, acecee, VvtDOLe mends wos. 4 F ö“ 9* 4 Mrget Nl, chus pec VYens ptee D
* b en* cottass utfgec 1 86 11 8 qu doc wfe poleſer
¹ 9 nehe
ccat Vepers quoqehe rote cufci; natura cresuul
9 le Deu; ne veleMn, —
a currta 79 8 100 4 ℳ nne 19 at ſue OpG c 4
O me felicem dixi, cui copia tanta
Tuta fides vſquam(memor eſto) vix reperitur,
NICOLATSTOPII- Eſt igitur cun ctis deuota mente precandum Corpore vt in ſano mens ſit& incolumis;
Vt quoque in aduerſis adſit patientia conſtands,
Sic dabitur miſero vincere poſſe mala; 1SI—* Atque reluctantes rerum feret ille procellas,
Perpetuum ſperans haud fore tale malum; Deinde per aduerſum patientius ibit& æquor, EFöortè alius(dicens) deteriora tulit; Eſt virtutis opùs dubiæ vſque reſiſtere ſorti,
Virtus fortunæ non timet æqua minas. Amplexanda igitur cunctis eſt optima Virtus,
Firma manens, vbi ſors irrequieta fugit.
IN SIMVLATAM AMICITIAM, Ad amicum Romam proficiſcentem. Expertus cum ſim mellitis credere verbis 83 Quàm miſerum fuerit, quod bene Roma docet, Præmonitum cupio præcharum, mente reuoluens Quid mihi contigerit, quæq́ue cauenda viris. Quum mea ſors nondum caderet, promiſit in horas Sponte ſua pronam creber amicus opem; Hic tibi ſi ſit opus credam( ſifrettulit) æera,— Hic libros, veſtes,& mea vaſa dabo;
Tam cito amicorum creuit in vrbe ſacra. Poſt, vbi collabens paucos mediocrè rogaſſem, Auxilium nullus qui dare vellet erat; Omnes prætextu promptè excuſantur eodem, Dicentes Bulla eſt nunc redimenda mihi; Neſciui Bullas, tamen hoc ſcio mœſtus amicos Tam cito quàm bullas interijſſe mini; Hæ ſunt illæ artes quibus impius orbis abundat, Crede mihi, experto credere ſæpe iuuat. Ne fortè ad lapides te offendas credulus illos, Fac abeas noſtro doctus amice malo.
Quam

— 8oſ
6——
—
e,
FExulat heu frate
Aut quo ſumpſit it
NIcCOLAISTOPII uam tutam reputas effuge tutus eris;. mus amor, nec amoris habetur Iam ratio conſtans, dic rogo quid ſit amor— er? quis tam pius ardet amorẽ Vt verè dicas, eſt hic apertus amor? Syncerum nihil eſt fuci ſunt omnia plena, Hinc oritur fictus& ſimulatus amor; Mente igitur memori diſcedens verba reconde„ Sunt quæ prædico„præmeditanda tibi; Non in amore amor eſt, ſed amor ſine amore in amore Eſt inuerſus amor qui pietate caret;(eſt, Pproh dolor, eſt plenus vitiis amor iſte nephandis, Atque hinc pro nihilo verus habetur amor. INDEFEORMEM, ET NASVTVM. Quis nouus hic hoſpes tam raris dotibus inter Mortales ortus? numen adeſſe reor; Os, dentes, aures, digiti totum quoque corpus, Innumeris meritò ſunt celebranda notis; præcipuè tamen eſt laudandus maximus ille Naſus, quem primas obtinuiſſe puro; At quis iam poſſet laudes deſcribere tantas, Quanta hic inſignis commoda naſus habet? Cætèra prætereo, quia dicere ſufficit vnum, Quod multis potis eſt commoda grata dare; Scilicet immenſis potuiſſe laboribus olim Horologt authores parcere, crede mihi, Prouida quæ natura dedit ſi hæc nota fuiſſent Commoda, ut in multis eſt reperire locis; poſitus ad ſolem naſus nanque ore patente Monſtrat per dentes vmbrifer hora quota eſt: Muſa ſed haud celebrat mea( ſit n 1ſi notus) amicum. Hunc alius laudet cui bene notus erit; Quandoquidem multi laudes ludibria credunt Vltro ſi ignotus prodit amicus amans; Qui valet ex ſignis hominem dignoſcere quis ſit,
Hunc ſpectet naſum, forſitan ille ſeiet. 1
Fir Altaue No Eſtan Dan⸗ Sech me Vlla Hucad Hlec §d men Unſer lletibi Nac

4 dcens ſupcerun, tſt conmou gua patcem, ak ini adit ſi dec wafula
t 1
POEMAT A
IN EOS QVI RATIONIS EXPERTES
ventri tantum inſeruiunt. Ecce vides miſerabile& abſque cadauere buſtum Atque carens buſto vile cadauer adeſt; Vult tamen eſſe ſibique cadauer& eſſe ſepulchrum, Mutuus hic amor eſt, tale quoque officium; Heu tale eſt buſtum miſerabile, tale cadauer, Omnis homo viuus qui ratione caret.
ELEOIAADLAVRAM, DE 20NA,
ſingens ſe amore captum. Eheu quàm miſerum ſit amare& non redamari Experior, nimio factus amore miſer: Pectoris inſpector, cognoſcens cuncta per artus Qux lateant, audi, cor quid anhelet amans 3 Quid mea diua facit? cupidum num pectus vt opto Flagrat amore mei? nanque ego depereo; Scire equidem cupio vera indignatio num ſit Quam modo præ ſe ſert; hinc dolor iſte meus;
Fortè etenim ſimulat, noſtrum quoq; tentat amorem,
Atque aliud vultu, quàm pia, corde refert; Quid iuuat aſsiduis animum vexare querelis, Fingere, vel mæſto ſeq́ue dolore premid Altaue quid tacito ſuſpiria pectore ferre, Nolle ea ſe ſimulans, quæ tamen ardet amor? Eſt animi ingenue præclari cuncta& amanter Pandere, quæ ledunt, quæque in amore iuuant; Sed mea nullius mens eſt ſibi conſcia culpæ, Vlla nec eſt iræ cognita cauſa mihi: Huc ades altipotens pharetrati numen amoris. Flecte benignè aures in mea vota tuas; Sis memor innocui iuſtas defendere partes, Inferat iniuſtum ne mihi fictus amor; Hic tibi(nam noſti quid rectum ſit vel iniquum) HNanc iudex cauſam defero iuſte meam:
G Neſcio
4 4 3 4

NrcoOLAI Sror Neſcio puniceum dederit natura colorem, Stellantes oculos cur dedit alma Venus; Cur niueum pe lume Argento ſimiles Thetis& ipſa pedes; Flammiferos auidis radios intendit ocellis, Mellifluus roſeo fulget in ore decor; Et tremulis fingit luctantia baſia labris, Baſia, ſubridens, ſemper amata Ioui; Tum berenicæa fuſos in fronte capillos Diſponit digitis molliter apta fuis; Lacteolis teneras manibus pertingit& aures, Gutturque intactum non ſinit ambroſium; Dein prædulcis ineſt ſuaui facundia linguæ; Et grauitas verbis, gratia nulla deeſt; uid multis? animi theſauros addidit omnes, Ingenij vt raras maxima Pallas opes; Heu malè conueniunt in duro hæc pectore dona, Audi ſingultus diua benigna meos; Grata meis, quæſo, votis ne forma repugnet, Nempe pudicitiam non feret ipſa diu; uas natura dedit dotes populabitur ætas, Vtatur donis temporè quiſque ſuis. Dum ſpiro ſpero, ſperantem ſpiritus audt, Spes manet in domina non peritura mihi⸗ RKeſpirans ſperare volo, dare ſpiritus alme Sperantt potis es, quæ mihi dictat amor: Dictat amor cupidus dono gratam dare zonam, Exprimere& paucis quid meus optet amor;
Cingi,& cingentem, cincturam cingere, cinctum,
Zonam, aueo, aut folui, ſit nifi verus amor: Nanciſci cupio amplexus quos mente reuoluo, Vt me felicem iudicet omnis amans;
Iudicet omnis amans me terque quaterque beatum,
Amplexus ſfimilcs non Venus vlla dedit; Alma panomphæo dea nec dedit oſcula diuo, Qiualia nunctLaVAAE ſint mihi Sratame?;,
ctus, collum conceſsit eburnum,
Oſcula
—
Can
Obu n kit Titill Me durpr Dre Etme
A
Kgnc
Dec

kulget in onc r. Mtantia baſa bh. . 2 lemp* mper ama log. . 1 Am tronte cdilas nolliter apaa ſan ¹ idu Deringrun luaui Hcunc W 1* „Sratm naludk hetauras ddtom 4 1 Mma Palls;
t in duro hc xüurin
2 bemgm aca, Od R rm mer 1noa teret pacn. e popuhdianen, OIt qu qacſus. rantem(rnond, ina nod permana; ), Garc ſpirasuac ux mibi dcttmar: Ono ntn cr nas, quid mcss qyt an ncturun casrt,Gis lun, ſtmi ul 3 quos mente unh Loman a; 1 tcrque quM Veas Hacddt
)
v
c dedt eblr 3
99 b;. † † 171 3447† e 3
0
vI
PGEMATAA Oſcula vbi humidulis certant pugnantia linguis, Ecce parat tremulum gaudia mille femur; Quid referam motus, ardent vbi iam ‚petulantes, Officio fungi ſingula membra ſuo; Nemo equidem neſcit, quum rerum comprohet vſus, Quam ſit multipotens, ingenioſus amor; Mutuus at niſi ſit ſenſim fit ſemper amarus, Verus amor mentes reddit amore pares; Da precor ignipotens, rediuiui numen amoris, Ardor vt hic maneat dulcis, amore ‚mihi, Dulcior vt fiat geminorum mater amorum. Adſis, accendas nos rogo amore pari; Mutuus vſque fui veri defenſor amoris, Plus præſtans factis quàm modo verba ſonant; Ah nimis iſta fuit mihi(proh dolor) hactenus atrox, Sed facilem reddas vt ſaturetur amor; Immittas habiles duro cordique ſagittas Immitis Lauræ, nunc pharetrate tuas; Vtrinque vt maneant infixi pectore vultus, Cordibus accenſis igne cupidineo; Aufer continuum velle, aut mihi quæſo volenti Concede vt valeam, quæ volo, perficere; Candida& intrepidè potero pertingere membra, Quod pauor atque pudor fæpius impediunt; Obuia ſuauifluis reſonabunt oſcula labris Quum dabit ambroſias, iam pia facta, manus; Vltima flagrantis deſiderij quoque ſigna Ritè dabit ſtringens tum manus ipſa manum; Titillans digitus leuiter ſua munera obibit, Mollem etenim palmam ſuffricuiſſe iuuat; Purpureisq́ue genis, niueo dabo baſia collo Preſſa, atque amplexus delicioſus erit; Et me felicem, dicam, zonamq́ue potentem, Quæ varijs gemmis condecorata nitet, Si gracilem placidè valeat mihi cingere Lauram, Dædaleo nodo nos bene nectet amor.
G 2 1N

6—
NICOEIAI STOPII IN DETRACTORES ET ID GENVS malè feriatos.
Eſt genus in terris hominum, mirabile dictu.
Qui cunctos præ ſe ſpernere vbique volu nt;
Hos miſerè cœcos veſana philautia reddit, Inſani credunt cuncta licere ſibi;
Improba cum ſtolidas vexat veſania mentes, Vndique ſe primas obtinuiſſe putant;
Attollunt criſtas; ſibi nanque arethalogus omnis Suffenusque placet, Mæuius ipſe ſibi;
Hinc reprobi electos naſo ſuſpendere adunco peruerſa quærunt garrulitate ſua;
Atque theonino corrodunt omnia dente, Clamoſo infeſtant turpiter ore probos;
Tum frontem caperant liuore vorante medullas Oſsibus illæſis, ah dolor iſte grauis;
Deblaterant rabidè quidquid mens ſuggerit atra, Effundit virus lingua proterua ſuum;
Vincere ſe credunt lynces viſu peracutos, Luſtrantes oculis facta aliena malis;
Vincunt heu vincunt maculoſo tegmine lynces, Cor(cutis vt næuis) improbitate ſcatet;
Tumque vbi dementes a recto(vti ſemper) aberrant, Hoc fato dicunt nec niſi ſorte datum;
Fatua mens fato putat obijcienda latenti, Omnia moroſophus quæ ſine mente refert;
Fata regunt omnes; fatis ſe agitarier inquit,
Nec ſine fato aliquis fata tremenda fugit; Quid fatum incuſas liuor ſi& iniqua voluntas Te impellunt ſtulte vt des ſine mente ſonum? Rebus es in proprijs Hypfæa cæcior amens Quando aliena videns lynceus eſſe putas; Vt durum duro, fatum ſic pellere fato Credis? opus durum plus ſatis aggrederis; Sola etenim victrix potis eſt hæc vincere virtus, Cui fatum cedit quidquid& orbis habet;
Pectore
A] A 4AlI

retana philanrn*
uncta!—
Were fbi. M vexan u0 — 2 nanquen 1 ter,— nen. 7alo alhea — od
3 unt omaen t— ant luorr menn 5 40 lor— Juudc id nen ſixxna 92 ProOterun— nces riſa qencum, Hctaeums. maculoio enn. 6) improbianr ens ca ndo(minv'un c niti forw dum, obijciench heen, s qur ſne nemfir ns nrer naet tita tremendisi
or E Aimqm ue rt des Une net iut vp crcora ncris cfeus 1 pellete ti. Pirs(ris ri cit xrc ruxtt puida ocbo uoch 1
rOBNMATA Pectore qui hanc puro ſequitur minitantia ridet Fata, ſuis telis non nocitura bonis; Nam bona fortunæ, ludibria, non bona prudens Eſtimat, eſt virtus ſola perennè vigens; Fata& ſi quid agunt prauis conatibus obſtant, Improba mens vnquàm non diuturna fuit: Sola(inquam) virtus fato non ſubiacet alma, Sola inuicta manens omnia vincit ouans; Fortunæ fuco fucatos inclyta temnit, Sola bonis gaudet concomitata ſuis; Hanc ergo effugiens malefactis qui bona quærit Fallitur, infelix credulitate leui: Eſt diaphonia quam miſer vndique adoptat Eriſtos, Nempe Homonæam odit ſemina litis agens; b Concolor omnis auis ſua ſic conſortia quærit, Nam ſimilis ſimili gaudet vbique ſuo: Fallax humanas oblimat inertia mentes; Non capit improbitas quis probitatis honos- Ah miſer in vitijs verſaris neſcius æqui, Laudanda effugiens vituperanda ſequens: Exuperas maculis lynces Ö zoile nequam Dum niſi quod vitium eſt carpis vbique tibi: Num rogo abundabit mendis ex omnibus is qui Quidquid mendoſum eſt colligit vſque ſibi? Obruta ſic tandem furibunda inſania ſorde, Laudem venatur vituperando probos; Reddidit at nunquam claras infamia laudes, Qur ignaue probos contemerare ſtudes? Laude poteſt dignum nihil ædere liuidus vnquam Non bene conueniunt nam mala mixta bonis: Ingrediturque animam nunquam ſapientia prauam, Que ſitibunda bibit ſpongia preſſa refert; Se Crœſi gazam putat inſectator adeptum Quando bonis famam dilacerare poteſt: Ritè docere alios pulchrum eſt, nec carpere quenquam Ne arguat actorem culpa refſexa ſuum: Nam

NICOLAI STOPII Nam quis labe caret? ſe ex omni aut parte beatum Dicet, mica ſalis dummodo pectus alat? Eximia eſt virtus condigna ſilentia rebus Addere, mortalis labitur omnis homo Neſcio quæ leuitas hominum temeraria mentes Cepit, pro veris falſa vt habere velint; Vidiſſe affirmant authores quæ tamen ipſi Hic pro comperto non habuiſſe aiunt; Sic ſe ridendos inſulſi ſæpe propinant, uando aliquid magni ſe aſſeruiſſe putant; Illius eſt miſeranda quidem væcordia cæca Se denudantis velct vt ipſe alios: Errari alterius qui fucum obducere tentat, Heu leue iudicium detegit ille ſuum: Atque vbi jam ſeruum pecus hoc in verba alicuius Iurat, eum ſummo comparat ecce Ioue: Omnia quæ effutit puro vt de fonte relata Aſſerit Hammonis, tripode digna magis; Mille crucesq́ue pati mauult huic quàm refragari, Tam temeròè obſeruat verba aliena miſer. Sic rudis inſigni nomen titulo ſapientis Acquirit, mulum mulus at ipſe ſcabit: Sufficit hoc multis barbæ tenus eſſe diſertos, Non opus eſt aſino barbitos arcadico; Sæpe papyriferi canis ardens littora nili Pitiſſat fugiens dum timet inſidias; Gloripeta inflatus laudes qui affectat inanes, Sic facit in libris quos temerare ſtudet; Iudicat vt leuis eſt non intellecta vel vnquam Vix admota oculis, nam bona vitat iners; Fœtet amaracinum redolens ſuibus lutulentis, Fœtidus vnguentum nec ſcarabæus amat; Sint ſuibus ſiliquæ cibus vt decet omnibus& ſit, Inquè volutabro ſint modo iure ſuo; Haud nocet ignauus, neque ſus, niger aut ſcarabæus, Dum cupit ofucio quiſque vacare ſuo; — Semper

ugna ſil
. le w. **— Tpe Propin.
. Kranſe Nm. „ 1 Itipſe alos.
4 4 Im Odducen der,
Pecus docin ane der Omparatccce lox- ONdebaen rpode diem nxr. muult huic qum nimr. trerda aemailn. atulo ſipens lus at ipſeſcun: rtenus eſedien, rdinos ucnich; ens litrora au met intidis;
qui afectr une emerurs ſtuctt ellecta reſmqun n bonu via neri ns ſuidos— rſcundes i
*
do iureſuo;
ſus, mgerm 6
ge luo; c vaKael g
POEMATA Semper habet quod agat ſcarabæus, nec ſibi curæ Sunt aliena, ſuo deditus officio; 3 Melliferis nec obeſt apibusq uod inanè volutet, Auerſis pedibus ſedulus ipſe fſimum; Inquè labore graui verſatur peruigil, et ſi Non ſibi non alijs vtile creſcat opus; Haud nocet indoctus dum ſe ſtudijs aliorum Non miſcet, refricans more ſuo ipſe caput; Sæpe nec ingratus vel graculus inter olores Inculta riſum garrulitate mouens; Corchorus excultis tacitè etſi creſcat in hortis, Nil oberit, domino ſi bene notus erit. Aſt forte expectat nunc Emborus atque Coræbus, Queis ſapit hic hylum, quis modo finis erit; Scilicet in caput eſt cudenda faba hæc alicuius, Kuribus& patulis ſcis quid anhelet iners. Ad ſciolos faba picta venit, dementia quorum Omnia perturbat quæ benefacta videt; Omnibus in rebus ſunt reſpondere parati, Frons perfricta ſuo nanque rubore caret; Vtque canis baculum ſi quis iacit inter edentes, Oblatrat is ſolus quem tetigiſſe vides;= Semper adeſt quicquam ſciolos quod tangat inertes, Diſplicet ignauis quod bene doctus agat; Eſt ſciolis proprium non poſſe at velle nocere, Quéis leuis eſt animus nec niſi lingua procax; Zoilus impatiens alicnæ laudis, iniquè Omnia fert, atro pectora felle virent; Percutit at nebulas ſtolide nec proficit hylum, Vireicit virtus vulneré tacta ſuo; Palma triumphalis aduerſum pondera ſurgit, Sic virtus nullo pondere deprimitun. Viqucquo liuor edax pergis probitate verendos Rodere, conſpicuaq́ue integritate viros?
Quid dirumtentas in os diffundere virus
Mergere quos vnquam nulla procella valet?
Excute

Pacificus cultor virtutis ad æthera ſcandit
NICOLAISTOPIT Excute pallorem fœdo tibi in ore ſedentem Abdita dum miſerum vulnera pectus alit: Vltrix condignas reddit Rhamnuſia pœnas Infelix macies detegit oſſa miſer: Si cupis vt præſens tibi ſit medicina dolori, Liuori diſcas ponere frena tuo; Nanquc alia hic morbus non eſt medicabilis arte, Quaàm verè vt noſcas te minus eſſe nihil: Sis memor ignoto quod ſit tibi mantica tergo, Solus& in propria pelle quieſce tua: Conſcia nam rerum Nemeſis juſta expiatrix Mundi, hominum curas ridet, amica bonis: Felix, tabißca qui liber ab ambitione Viuit,& hic ſtimulis qui caret inuidiæ: Impetus elatos inſidæ ventilat auræ, Horret at offenſi numinis æger opem; Indocilis rerum veſanæ pronuba litis
Nos vixiſſe ſemel, qua ſine vita nihil;
Vita nihil, velut vmbra fugit mortalis imago,
Virtutis qua expers credit in orbe frui;
Poſt obitum, viuax gloria ſemper adeſt;
Eſt bene vitæ actæ nanque inclyta gloria perpes
Aeternis meritis condecorata ſuis.
FINIS.
MDLV.