CG
A 8
2
„
8 9 — 2 52
6
EGIARVMN LIERI
—
ZINLIVM DOÖOGGIVM.
A 2 2. 3 8
— 2 . M ‿ — G. — 0 — M N 4
D VO BI

vVLDERICO ZINLIO DOGGIO VIRO pPHILO,/ SsOPHO ET THEOLOGO GLAREANVS s. Eſcio qua naturæ malicia, charifſime Vlderice omnets hoc habeamus, iuuenes inſanimus, ſenes eN delyramus. Inſaniui& ego meam, quã uides, in- ſaniam, idq; ſtrenue, non tamẽ, ut puto, prorſus inconſulto. Quippe cũ uideam omneis, qtqᷓt Elegias ſcripſerũt, obſcœ- nam laſciuiã carminibꝰ‚tanq́; quid neceſſarij, ac huic generi peculiare, inſeruiſſe, aut, ꝙ id aliter non poſſe fieri oſtendere uoluerint, aut, ꝗd libẽtius crediderim, carmẽ multis nõ placi turum, ſi huiuſmodi illecebræ nõ adeſſent, pertimuerint, qꝗd Mattialis de ſuis Epigrãmatis ſæpe conqueſtus eſt. Si forte ipſe nõ idem facetẽ. inſanire me dicat quiſpiã uehemẽter ti- mui. Sed longe alia mihi ratio in cõſcribẽdis Elegis fuit. Na Præterqᷓ; ꝙ uita mea omnis a laſciuia cauit, hoc quoq; con- ſiliũ meũ abſterruit, om̃e ſcilicet meũ tẽpus, omnẽq; laborẽ huc pertinere, ut proſim potius q́; delectẽ. Duos igit᷑ libros Elegiarũ inſtitui. Priorẽ qui ſit arrννννe, quippe in qua lau de dignos extuli, alter ρ☛ρααιαακαχνν, uidelicet in quo optimæ indolis iuuenes ad uirtutes& præcipue ad pudicitiã adhot- tatus ſum. id qd potiſſimũ hoĩs Chriſtiani puto, q́;q́; multi Poetæ noſtræ ætatis, gẽtileis nõ ſolũ om̃i turpitudine imita ti ſunt ſed qd abſqʒ dolore meminiſſe nõ ualeo)pene ſupe/ rarunt, adeo q́ſdã magis iuuat eſſe Catullianos Properha noſq; q́; uel Paulinos uel Chriſtianos. Accipe igit mi cha- riſſime Vlderice libellos hoſce meos præcipitatos potius q́; editos, abieci em̃ eos, ne in periculo apud me ſolum eſſent, emẽdaturus ſuo tꝑe, ad quæ nunc lubẽs cõniuco. Poſtremo hocunũ tibi perſuaſum habe, te mihi ex aĩo charũ, idq; tuo merito, ſed nõ eſt opus eũ cõ mẽdare, quẽ multijuga diſcipli na tum multijuga uirtute ſatis cõmẽdat, bñ uale. Baſileæ ex
Lacydio noſtro. An. Chriſti. M. DP. XVI. ad Idus decẽᷣbrers

AD ERASMVM ROTERODAMVN IMMORTALE BT VNICVNM — BELGARVM DECVS, erarozrtxon. b b Omnus iners hoĩes, mutũqʒ inuaſerat orbõ- V BPreſſerat& terram nocte ſilente quies. 2Ipſe ſoporifero ponẽs mea mẽbra grabato
—
õſcnbẽdi Ecce ſub obſcuro uiſa eſt tua muſa barathro
ui cuit here Ante oculos uolitans protinus eſſe meos.
eũ tepus umn Non ſecus ac nebulis latitet ſi Phœbus opacis, delccte Dua Aut ſub nube aliqua candida luna meet.. — 4 Tum pepulit radijs quodcunq; obſtabat amcœnis, b nid lating Ceſſit& omne. illa ſubueniente, chaos. aeadpabe Subticui caput haud tenuem erecturus ad auram, 1u. eudln Quiqd uelit, auſculto. tum mihi chara loqui. iſtinn panße Illa uerecundo dum me uidet ore tacentem.
10 fujss 3 Auriculam prendens uellicat atqʒ premit. ſe lol ahe Cur me me. dixit cur compellare uereris?
aullanos dhn Cur noſtros ſurda negligis aure ſonos? sAaipeigftnt En uenio, quia doctiloquus ſic iuſſit Eraſmus. prxcpicaroprn Non titubes uotis præſto erit ille tuis.
pud me bunt lius Ambroſio quanq́ʒ frons nectare fuſa eſt,
es cöniucaxit Atq; Helicon ſacro lauerit amne comam. eraiochaiiſ Nec tamen exiguum paruo de flumine riuum,
auẽ mii Nec tremul ſpernet ſtamina rauca lpra. debäuee Neeler optatum inuenies.&habebis amicum
1,a0 lcusdt Quem dare non alium ſæcuſa poſſe putes.
F 2
Occubui,& tenebris pene ſepultꝰ eram⸗
Dixerat.

LIBBR PRIMVS. Dixerat,& ſonitus blanda cum uoce receſſit. Outias Inq; leuem uolitans aera præpes abit. Excutior uiſu, uideo cecidiſſe figuram, 12 lecuei Cui reſponderem nemo niſi aura fuit. Nulig Ergo o præſidium,& ſpes iucundiſſima uicã. Klongen Dux& iter ueræ dulcis Eraſme uiæ.“ Vin! Auſculta, tua muſa meis diſceſſit ocellis, IIlli debueram paucula uerba loqui. At quia diſceſſit, nec ſit cui ſingula dicam, Hac iuſſi muſam uerba referre meam. Scilicet ut dignas tibi uir doctiſſime grates Offerat, id ́ᷓꝗ́; non bene poſſe reor. Nanq; ego cui moduli, cui nec ſit culta Minerua. Qui poſſim dignum ludere quæſo melos? Nec tibi pro meritis quas dicam noſco camcœnas. Da ueniam modulis, ingenioq; meo. Sunt mihi rauciſono ſtridentia carmina plectro. Et tenuis ſurdo murmure uena data eſt. Clauſerunt placidæ dirceia flumina Muſæ. FEt mihi Parnaſi blanda fluenta negant. Arida uix mihi Clytorio ſitis amne leuatur. Vix mihi Salmacidos mollia damna patent. Si tibi raucidula ſtridentem uoce cothurnum Percutiam, dices heus miſer ito foras. Si rurſus citharam plectro crepitante fatigem. Nenia ineſt dices carmine barda tuq. Quicd pie Eraſme canameniſi garrulus inter olores Argutos ſtrepitem coruus& anſer iners.
Outinam

ce teceſſt. des abit am,
ura fuit. llmadis. euix. cellis, oqui. dicam, meam. egrates
ereor.
lta Minetua,
vſo melos?
co camcn,
meo.
dina plechwo lataeſt. MHuſe. zegant. uatur, nna patent. dumum as. atigem, uo.
inter olotes b Ouu
mers.
ELEGIARVM.
O utinam andini mihi ſit facundia cantus,
Et ſint pelignæ carmina docta lyræ. Te canerem longo. uir præſtantiſſime libro, Nullaqʒ pars uacuo margine abiret iners. At longe tua me probitas.tua uiuida uirtus Vincit,& eſtuerſu non bene picta meo. Quꝛæ natura ſagax imis tenet abdita ualuis. Tota intra ingenium ſcis poſuiſſetuum. Tuq; oculis certus,oœleſtia regna ſubintras, Tu penetras ſummi limina celſa poli. Quot ſint, quæ rerum ſpecies, quæq; orbis origo, Vtqʒ locum capiant quæqʒ elementa ſuum. Splendida quo rapido uoluantur ſydera lapſu, Vnde tuum lateat candide phœbecaput. Quidq; ſubobſcuram cogat decreſcere lunam, Vnqde pluat roſea diſcolor iris aqug.
Quaæ ſolidas quatiat uiolenta potentia terras,
Qur uolitent dubio fulmina ſæua polo. Cur ſcindant pPiceas horrenda tonitrua nubes. Vnde ruat gelidis ſtridula grando globis. Cur quod non cecidit ſydus cecidiſſe putatur. Et quæ ſint refſui ſemina cæca maris. Qua ſubſint caſu, quæ nam fortuna uolutet, Perfida uentoſis non bene recta rotis. Cur ſol Aethiopesurat, cur denigret Indos, Cur minuat radios trux Arimaſpe tibi. Omnia pernoſcis.maiori es dignus honore, Quam tenui uerſu com memorare queam. F 3 Roma
—
— ͤͤͤͤͤöoͤͤöͤͤͤͤſͤſ“ ———ÿõä
———
—
ö—
¹
—
——
——————

LIBER PRIMV Roma uelut digne magno Cicerone ſuperbit. Et demoſtheneis attica tutba ſonis.ʒ Septem urbes certant docto quæ patria Homero. Treis genuit magnos Corduba clara uiros. Vnum te ſolem, q;uis& ſydera multa Protulerint oris Belgica regna ſuis. O lætum feſtumqʒ diem, qui numine dextro Te dedit in noſtros mitis Eraſme lares. Qua ſcindit liquidus baſileia mœnia Rhenus. Qua ſunt Heluetijs fœdera priſca uiris. Eſt in te grauitas matura, modeſtia prudens. Socratici mores,cæſariuſqʒ decor. Ingenium felix. quo non præſtantius ullum Dotibus hiſce tuis Attica terra tulit. Sed te præcocibus iam parcere uerſibus opto, O decus 6 Bataui gloria prima ſoli. Tu dabis omnigenam matura in carmina uenam. Tu dabis ad Muſam calcar& arma meam. Hactenus hæc, Batauæ ſydus uenerabile gentis Lux Alemannorum candide Eraſme uale.
AD ILLVSTREM D. RENATVMN DVCENI ALA
LOBROGVM BT COMITEM VvIELARII.
O decus Allobrogum magnorum altiſſima proles, Magne RENATE Ducum. Qua Rhodanus liquido iungit ſua colla Lemanno. Prxæcipitatqʒ uada.
Q Deus auſpicijs& tam felicibus aſttis Te decdit his laribus.

bile genti ſime uac.
vA DVCEM W M VI LLARI
ſlima prols.
Llenama
is
Reu miſeri qui bella parant, qui caſtr ſequuntur,.
* 1.
Res noſtras pariterqʒ tuas com Ponere,& iram Cogere frena pati.
Dicimus exiguas quas poſſumus edere grates,
b Innumeras ſed enim. b Ingenteiſq; ſimul ſuperis debere fatemur Magne Renate comes. Vera ſalus mundi, ſummi ſapientia patris, „Criſtus imago Dei. Nil aliud propius iuſſit q́; pacem& amorem, Nil prius eſſe ratus. 8
Natus homo ad pacem eſt, pacem natura recamat/.,
Pace elementa ſedent.
In chaos omnigenm.
Pax facitut melius ualeat Reſpublica Chriſti.
Pace uireſcit humus.
Chriſtigenæ pugnant inter ſe, Turca quieſcit
Scilicet haud uigians.
Qui ſibi fata ferunt. Gratulor huic notæ, uentura gaudeo pace,
Gaudeo pace data... Hoc tibi debemus, debet tibi Gallia tota..
Ipſe tibi Rhodanus.
Allobroges debent ꝙ te tam dara creauitx.
NVTerra Renate ſibi. Pattia cata Ducum.
—
O nimum felix tanto commiſſa patrono
3— 42
2
„ 1

LIBER PRIMVS
Felix ante alias q; pacem præferat armis.
Etmeliora malils.
Sed quid opus longis ambagibus addere ueba b Neun urng manun/.
Proinde Renate faue, comes illuſtriſſime, gentis
Allobrogum ſpecimen— En tibi commendo quicquid potuiſſe uidebor,
Me ſtudiumqʒ meum. b
Falco decus patriæ, noſtrorum inſigne laborum, pPerpetuumq; iubar. Quo duce magna ſonant.& habent mea carmina laudem. Qaara ſonante lytrpr. b Is mouet ingenium& noſtras quoqʒ ſuſcitat arteis. Is iubet ire Chelym.
Proinde beate Renate uale, longoſq; per annos
Viue Renate,uaa.
AD D. LVDOVICVMN BERVM BASILEIENSENM PHILOSOPHVN ET THEOLOGVNM.
Bere decus Rheni, patriæ ſolamen auitæ, Bere meum ſydus, perpetuumqʒ iubar. Bere beata fides, maiorum fama tuorum, Berre pater morum, ſocraticiqʒ chori. Quo plectro,quibus Vranijs tibi digna loquamur: Quod genus harmoniæ candide Bereuoles? Difſiluit mea blanda chelys, mea fiſtula torpet, Et teſtudineæ diſſiluere fides. RKaucaq;
Sſdeta Dqnioren Dgnian Nmihicn Larff Arec, ut ui Noncha lucxlunae

te verba de gentis debor, borum, acarmina lauden ſctat atet. r annos
3à SEIENSE- LOGVM.
FELEGIARVM.
Raucaq; barbaricum ſonitat mea Muſa boatum.
Nec didicit blandæ tangere fila lyre.
Tene canam, cui tanta Deus.cui tanta dedere Sydera, cui Pallas munera tanta dedit? ignior es uenerande meis, maiorq; camœnis.
Dignior hoc noſtro mi Ludouice meo.
Nil mihi cum muſis commune. nec aptus ad iſta Qua pede gorgoneus flumina fudit equus.
Et nec. ut urſa juum conſueta eſt lambere fœtun.
Nondum maturos ipſe relambo iocos. b
Tu cœlum doctus. tu certo ſydera lapſu
Prenqdis,& æthierios labere aduſq;ʒ polos. Quot mundi, quot ſint quæ rerum elementa uocentur.
Quo ſuperi cœlo flamina noſtra locent.
9
Quid xasi excelſo quæ ſubit altra polo.
uid ſpes, quidq́; fides, chari quid gratia Chriſti. b Pes, quidqʒ fides, dir e⸗.
Omne genus rerum uoluit tua noſcere Muſa, 4 Oduicquid ineſt pelago, quicquid& aſtra tenent. Præterea domus am pla tibi, locupleſq;
penates, Et cum diuitijs contigit amplus honos.
Omne genus rerum qᷓʒuis tua perſpiciat mens,
Et teneat rutilo lumina fixa polo,
Doctrinam tamen exuperat tua uiuida uittus. Et probitas ingens,& bona uita ſmu. Caſta fuittibi uita omnis moreſq; pudic. Ornat& ingenium candida fama tuum-
Quid tibi Bere dari potuit plus? aut quid in iſto Caxcere mortali plus ſibi poſcat homo?
G Vita

LIBER PRIMVSB 1 Vita hominis.prope bulla. perit, quid ruiuimuis umbram. Vmbra ſumus miſeri, puluis& umbra ſumus. Sola manet uirtus, ſunt omnia cxtera mortis, Solus amor Chriſti,& uita beata beat. Viuere quis noſtrum tam falſo nomine uitam Sanxit& has tenebras quis tulit eſſe dies- Demens heu nimium nec ſat rationis habebat,. Nubila qui uerum dixerat atra diem. Proinde mori eſt iterum naſci, mihi tædia uitæ Huius, in alterius prata dedere uiam. Et deſyderio uenturæ tangor arenæ, Non terret Phlegeton, non canis ille triplex. Non cocyteus populuſqʒ Poeticus omnis. Non nautæ rigido cruda carina ſalo, Eia age dimidium uitæ, pie Bere ualeto, Gloria rauriacæ ſplendor& urbis honos.
AD HERMANNVM RINCHVM AGRIPPINVN
VBIVM SENATOREM, ET CAESARIS MAN. AEMILIANI REGISQVE VTRIVSQVE BRITANNIAE CONSILIARIVM. Rinche decus patriæ, ſpes& ſolamen auitæ, Rinche decus Rheni, perpetuumq; iubar. Rinche fides ubiæ, ſed& inclyta gloria gentis, Rinche ſub ætherios tollier apte polos. Cur rogo te celebrant alio ſub ſole Britanni- Cur recolit nomen puppis Ibera tuum?
aumotii (arq Nempeq Ntnei Adderelien 8 (xſariden uid:
4 4 1 (arcenn gquiſc; 3 Docha Hleuman kugit 1 Kur quibe Aut, ute ſimp 3 Honu Car nitut
———

sile migler mns, alo,
do, Shonos
A³ AGRIPPINYA T CAESARI EGISVWR ANNIAE
Cur morinus diuesccur pronus in arma Batauus?
Cur qui de Getico littore ducit opes? Nempe ꝙ es talis quem ſie ſapientia rexit. Vt uelit officio quælibet ora ſuo. Addere ſi placeat reges, comiteſq;, duceſq;, Albionis ſplendor rexqʒ paterq; probat.
COxſar idem oſtendit, uenturum ſydus olympum.
Quid magis ad laudes ducere poſſe putas?
Si quiſq; eſt a diuitijs laudandus in iſto Carcere mortali, tu mihi primus eris. Si quiſqʒ a linguis uarijs,atq; ore canoro.
Doctus es ad multos uerba referre modos. Hellæumq; ducem referes, qui natus Athenis
Fugit ad hoſtileis.perſica regna, domos. Aut, qui bis deno tonuit rex ore Bithynus. Aut, Galli domitor Iulius orbis apex. In te ſimplicitas ſapiens, facundia præſtans.
Eloquium prudens, ingeniumq; ſagax.
Cur igitur Cæſar, cur te petiere Britanni? Nempe ꝙ officijs pendet uterqʒ tuis.
Cætera ſubticeo, quæ te tenet inclyta uirtus, Qui clari mores, quæ inuiolata fides.
Parce humili plectro, pauidæq; ignoſce iuuentæ.
Orat ab Heluetio muſula parua ſolo.
Et quas non poſſum dignas perſoluere grates,
Accipe de pario munera parua uiro. Finge tibi miſſas ab eo qui mittere uellet Si poſſet meritis æqua referre tuis.
6
4

LIBER PRIMVB
AD MATTHIAM AQVANVM PHILOSOPHVRN
Hactenus in noſtris cur non dilecte camœnis Meccœnas poſitus, non ratione caret. Nominis obſtabat ratio, tum ſyllaba pugnans. Quam nolim longas impedit una duas. Si Mathiam dicam, multorum leſimus aures, Et ſi Matthiam forſitan arte caret. Fecerat id Naſo, claudo non dicere uerſu, Armut Tuticanum audet, Tuticanumue loqui. Nomen eat, noſtris frater ſuccede camœnis, Quodue lyra, auſculta, concinet oro melos- Tu mihi prima ſalus/tu noſtræ gloria uitæ, Ingenij grauitas, perpetuumq; decus. Te ſolum meditor, gaudebam(crede canenti) Aſpectu placido colloquioq; tuo. 1 Tu mihi quicquid ago, blanda ſub imagine ſemper Præſto es,& ante oculos uideris eſſe meos. Tu ſophiam dederas.uafros effingere elenchos. Caudereq; in gyrum dicta proterua doces. Pabula prima dabas. ſitienti porrigis undam, Suggeris auditu caſta ſuſurra meo. Impellit tua me probitas, tua uiuida uirtus. Vrgent dulciloquo blandula uerba ſono. Hac ſcribam, tua forma placet, tua uita Deorum- Hoc cceleſte caput tam ratione ſagax. O me felicem, dum, te duce, mœnia lulto Quxæ Sophia erexit, quæqʒ Mineruatenet.
] 47
ET THBHOLOGVM AGRIPPINENSEM.
Num
Nunctef Spes Iumeqa Tucen ugegor Vnican lumihin Non: Dumm Viſus Vnusan Cora Optim Sedlle Daxeiun Cuneban Etba⸗ b auläim,
Sum 1
Sim grauf
„lmplar

8
dnron
(Amcxnis rcet.
V Pugnans. 1duas. us aures, erſu, imue loqui nœnis, omelos. auitr, us. ecanenti)
moir ſmpe
le meos.
eelenchos,
ua doces
ELEGIARVM
Num ſupetos leſit quondam mea clara iuuentus:
Heu tarde nimium paſcuaad iſta ueni.
Mane ſatis ſi te ſemper licuiſſet habere. Nam te poſtpoſito, barbarus autor erat.
Nunc te pluſq; habeo Glareano candida uati Spes.uitæ exemplar. ſydus, imago, decus.
Tume quodcunq; eſt iubeasego iuſſa capeſſan.
Tu certam monſtres dulcis Aquane uiam. Atqʒ ego dum uiuo, uiues quoqʒ candide mecum Vnica ſpes animi, dulcis Aquane mei. Tu mihi uctinaViscenus nauclerus in undis.
Non ſine te pelagi rauca fluenta peto,
Dum rugit leo,dum montanis ſæuit in oris Vrſus.& hyblæa gaudet hymettus ape. Vnus amor nobis, una eſt ſyncera uoluntas. Corpora noſtta iugo ſpiritus unus habet, Optima perſuades. urinam non linquere poſſem. Sed ſuper impoſito Aanmpaae ge b Parce iuuen tuti, rituq; ignoſce ſiniſtro. Aetas det mores difficilemqʒ ferat. Currebam quondam ſpacioſo paruulus agro. Et locus in pueris tum mihi primus erat. Paulatim ſubijt uariarum copia rerum. Sum iuuenis fateor. ſum male doctusego Sim grauis en ſi pernor, cognomine hypocrita dicor. Implumiſqʒ uocor Dædaliuſq; puer. Zoilus igniferas phaethonta ſubire quadrigas Succlamat, dum me rectius ire uidet.

LIBER PRIMVS=
Quis potuit, quæſo, recte facere omnibus unus
Proſiliat, genitum pangimus eſſe Deum.
Dij ſuperi, quonam modo recto tramite eundum eſt
Mantica quæ tergo non modo picta meo? Simplicitas placuit, tu ſimplicitatis amator. Corrige quæ mala ſunt, cætera quæſo ſile. Et meminiſſe iuuat, dum me pia fata reſeruant. Dum mea perpetuo gloria in orbe uolat. Carminis eſto hic pes. ſi quid mea muſa meretur. Te canat,& meritis præmia digna ferat. AD HIERONVMVM ARTOLPHVM RHETVM MEDICVM ET MVSICVM. Rhete decus Nouo, Muttanæ gloria gentis. ua caput indomitum Exerit,& nitidus profert ſua cornua Rhenus Horridus in Borean. Qua Leopontinis Etuatica rura colonis Flumine ſecta patent. Huc ades o noſtros ſolus miſerate labores. Effugiumq; meum. Errabam Troia incenſa, Rhamnuſia cornu Leſerat heu miſerum. Vnus eras per quem uoluit mea Muſa renaſci. Vna ſalus miſera. Das epulas, das uina mihi, quæ Rhetica terrent, Rhete Falerna Deum. 5.
Das tectum, ſub quo licuit mihi quicquid honeſtum, 5 8
Et dulc
Pierides quod amant.
“ “
Fdulcit. 4
Mutam Po qub ded necg
Droindet- gduenie
1 Velle ſat . Digmſe Dromeri ktuerbis
V Je medic „„ d (ulaert 1A 6

Jhoneſtun
Quo pellenda modo febrisaut medicanda p
Et dulci reuocas cantu, mea membra labore
Exanimata grauu. b Maulta mihi bona largitus, multa hoſpes abunde, Plus quo qʒ qᷓ; merui. b
Pro quibus ut referam dignas Hieronyme grates, 8 Splendida lingua deeſt. Sed neqʒ deeſt animus.neqʒ mens mea in omne parata Iuſqʒ decuſq; tuum. Proinde tibi mea Muſa canit. bene factaq; librat. Et dolet opprimnier. Sed ueniet fortaſſe dies, qua digna rependam. Nunc uoluiſſe ſateſt. b Velle ſatis, cum non poſſim, ſed finge repenſum, Quando ego poſſe uelim. b Digna ferat Chriſtus, quæ nos tibi ferre nequimus. Digna tibi fuperi. Promeritum recolo, quem ſit dignatus Eraſmus Colloquio adcipere. Et uerbis lactaſſe pijs.quibus arrigit aures— Phœbus& Aonides. Te medicina fouet, magnuſq; Galenus,& illo Hippocrates ſenior. Ipſe uides, quæ ſit natura potentibus aſtris. Sydera quid ualeant¶/ Quid creet exangueis humano in corpore morbos. Omnigenumq; malum. hreneſis, Quo fugienda Phthiſis. b
Multaq;

..
LIBER PRIMVS Multaqʒ præterea meliore ſonanda camcena, b Dandaqʒ in ora uirũ. Ainen Proinde uale, ualeant qui te genuere parentes. b Coniugiumq; tuum,—. Atqʒ ego ſi bene quid metui erga multa merentem. Diſc Glareane uale.
AD AGRBERTHVM SALANDRONIVM
BASILEIENSEM VIRVM HVMANIS- SIMVM, ET IVRISPERITVM. Chare Salandronie,& noſtris fidiſſime rebus, Chare Agaberthe, tuæ gloria prima domus. Chare hoſpes, quo non iſto mihi charior orbe, Chare ſub hanc oram ſemper amate mihi. Eia faue, ſtultum produnt mea carmina mundum, Stulta quidem res eſt, non male nata tamen. Mille facit mundos prudens Democritus, omnets Prudenteis,omneis ſimplicitate bonos. Vnum hunc ceu ſtultum riſit prudenter,& intra Conquſit ſtomachum quicquid hic orbis habet. Felix Democriti ingenium, ſed opinio felix. Demoertusfefr Democagy typi. Riſit Ariſtoteles tam prudenti& ſubtili Iudicio, riſit non bene ſalſa putans. Scilicet ut iuuenem audacem præponere rebus, Et palmam poſſet ſolus habere ſoooον. Solus Ariſtoteles magnorum ſtella ſophorum, Pulcher Alexander ſolus in orbe Deus.
Vt doctus
Rdockus Vtmat Famſapien Solust Totusinhi Nqur Twommor Corger (umfaciat Moton lnituse Haud 0 ſ unun
lle op. utſihicn
. Quis
ut hocq (oom (uſtulto Ceune

jor otbe,
te mihi.
a mundum, da tamen. cus, omnels mnos.
r. Kintra
. orbis habet. ſelix
i.
ELEGIARVM.
Vt doctus ſuperet doctos.laurum q; reportet. YVt maleſanum orbem non bene ſanus agat. Tam ſapiens rerum ſector, nouus arbiter orbis, Solus nuſq́; hærret, prælia ſolus agit. Totus in hunc ſtultum demerſus lumine mundum, All quod erat ſupra hunc noſcere cura fuit. Vnum motorem uidit, fateor, coluitq;,
Cur genitam molem hanc ingenitam eſſe probat⸗
Cum faciat tamen infinitum, ac cuncta potentem MMotorem rerum, mobiliumq; patrem. Infinitus erat, potuit producere mundum NHNaud dubie ex nihilo,& cuncta creare ſimul. œ ſtunum, cur non plureis, uarioſq; creare Ille opifex rerum conditorille poteſt? Aut ſi hic eſt ſolus nobis bene cognitus orbis. OQOuis demens alios abnegat eſſerogoo Aut hoc qui ſciri potuitrcum noſtra ſub orbe hoc Cognitio ſedeat, limite preſſa ſuo. Ceu ſtultos etiam uelit omnia ſcire Deum rex. Ceu nequeat ſine te conſilium eſſe Deum. Solus Ariſtoteles mundum ſine fine gubernat. Solus hic æternum perpetuumqʒ facit.
Felices homineis probat,& piſtrina beata,
Felices ſtultos eſſe negare poteſt?
Demiror quicqᷓ́ʒ felix potuiſſe uideri,
Talibus in nebulis, talibus in tenebris.
ſatius fuerat ſe non oſtendere ſtultum,
Atq; bona gradier ſimplicitate uam.
H Sed tam

LIBBR PRIMVS
Telincd
Sed tam cxcus adeſt inſanis mentibus ardor, Tam multis animos cæca cupido rapiit. Doraſ Vt quenq́ʒ nequeas ex tot modo millibus unum 4 laipeait Dicere prudentem, chare Agaberthe uall. Acipe: àAD OSALDVN MXCONIVMN LVCERNANVM Mabaatt BONARVM LITERARVM PATRONVM. Croulu: Candide pars ingens noſtrorum Oſalde laborum. lgeutnut Seu qualem Alcides, Pirithouſue petat. b kKkcuiſ Surgit amazonio pharetrata caterua flagello. acpilacke Et mihi Centauri bella cruenta parant.(alac Huc ades o Theſeu, tua ope eſt opus, accipe tela, AMlredeo, Tela uenenatis obijcienda malis. taliq Omnia in hoc mundo uincit patientia,& ætas, hKscette,
PEt labor.& probitas, ingeniumq; fagax. Srriidea Laudo tuum ingenium, quod& ipſe probauit Eraſmus. CGütulore Pallados ille pater, mœonijq; chori. I Quxg Temporibus ꝙ ſit Socratis Plato natus Athenis Hdeluetios Gaudet,& exuuias ille tiumphus habet. Conpe Læror ego ꝙ temporibus ſum natus Eraſmi, b Aeqyutinan Gaudeo,& exultans bella trophæa fero. Quiqui
Ah quoties agro comites affatus amice eſttf/. eCailt Pabula quanta animæ contulit ille mecx. Quonſc
Is docuit mores,. meliuſq; infudit IEsSVMN k 9. Is docuit cœllum, perpetuaſq; domos. dele 4
Et docuit penitus ſtultum contemnere mundum. dn 6 Vexit& ad ſuperos mentem animumq; meum· N 4 —Quicd dare plus poſſet Cræſuſue Cyruſue roganti?x? den
3 Quid Calaber diues, quid Sybariſue potens:; 1 Car rui

¹S ardot, rapit. thhe uale,
¹ LVCRRNax
¹
pATRONyN ſaldeladorun, petat. aflagelo, arant, accipetek,
ia,& atas, ſagax.
probauit Pralcnus ii
tus Atheni habet.
Eraſmi,
afero.
ceeſt, meck.
VM,
105.
e mundum um meum —
ELEGIARVN. Ille hinc digrediens, docta ſciotericon umbra, Dona dedit dextræ munera eburna mex 1 Accipe, ait, noſtri monimentum& gluten amoris, Accipe phidiaca dona polita manu. Vmbra tibi uitam notat,& uaga gaudia mundi, Circulus ætherio ſydera dara polo. Elige utrum malis. utinam tibi ſydera cordi, Et qui ſyderibus præſidet orbis herus. Accepi lachrymans nomenq; incidere iuſſi. Oſculaqʒ huic ipſi terq; quaterq; dedi. Sed redeo, gratare tuis Oſalde camœnis, Eſt aliquid tanto complacuiſſe uiro. Plus certe, qᷓ; ſi gelidis mea muſula metris Strideat, atq; oneret teq; tuumq; caput. Gratulor& patriæ, uentura gaudeo uita, Quæ graios fonteis romuleo ſqʒ refert. Heluetios priſcos.gentem in fera prælia natam, Comperimus græco uerba notaſſe ſtylo. Atqʒ utinam poſitis etiam nunc refluat armis, Quicquid apud graios romulidaſqʒ fuit. Ecce Camillus adeſt pius& facundus Eraſmus Quo nil candidius romula terra tulit. Miles ego, qᷓʒuis imbellis, inutilis æger., Aere tamen mereo, teq; merere uelim.
Nec timeas uulgus nebulonum& inutile mundo.
Nec Chryſippeas fulmina cæca faces. b Chare uale, pharetrata fugit tua tela caterua,
Chare uale Theſeu, quo duce tela dedi.
H 2 Ad lacobũ
——— — ꝗͦ—————————————————————————— 5————*
——
———

LIBER PRIMV
AD IACOBVM ERYTHROP
1.. MATHEMATICVM.
LITANVM HERCINIVM
Candide cur optas uerſus Iacobe boantes? Cur petis illepidæ ſtridula fila lyræ: Gaudia quæ portant inſulſi carmina uatis-? Læticiæ quid habet barbara lingua Getæ: Nulla mihi altiloquo quæ uiſa eſt Muſa Maroni Nulluſqʒ Aſcræa fons mihi potus aqua. Orphea non uidi ſyluaſqʒ feraſq; trahentem Fiſtula quæ fuerit neſcio Panis ego. Totus ego ſine mente ſono, ſine Apolline pſallo, Concrepuere lyræ, concrepuere fides. Anne rudes calami teſtudineiqʒ ululatus, Te pepulere, meum carmen amare, rogo? Hoc ſi forte uelis placidas obtundier aures., Rideo,nec bene te pectus habere puto.· Ne tamen aut rigidus uidear.ſeu uelle rogati. En cecini in laudem nominis illa tui. Sæpe tuum ingenium, duros ego ſæpe labores Admiror, ſtudium ſæpe rependo tuum. Tu teretem pando mundum concludere cyclo Doctus,& exiguis aſtra uolare globis.¹
Quicquid habent Indi, quæ fumida regna Sabæus,
Tenuia quæ Seres uellera nata legant. Cur apud Elmeones medio Soluiſitur anno,
—
Cur refluant Blemyis noxq; dieſq; pares-.
Inuida
uo pac Lhhie Quenat ktfer⸗ Omniap⸗ 85 te Jutinan
Etdar Qua nem Sub! Resnunc Otet Nc tecui
Cum (ChateR.
Djjtib
Vnus e
Qiiapic h
Mem 1 memor
ligea
4 ½☛

THROpH ELEGIARVM. INIVR Inuida quæ gelidam portendant ſydera mottemm. VAM. QCur premat herboſum Sirius uſtus agrum. Cur repedent aliqui gyro curuante Planetæ, oantss- Quare Atlantiades ludere uiſus iter. T- Quo pacto argutos deceat diſſoluere Elenchos, auatse Palladia&telis ponere ſcuta uafris. — Quæ natura ſagax. dubiaq; tonitrua nube, lufn Jlrni Et ferrugineo fulmina miſſa polo. Omnia percalles, maiori es dignus honore. 15 aqna. Ꝙ te percelebrem carmina noſtra ferant. lhendem Outinam nobis ea tempora fata dediffent. 90. Et dare eam uellent tempora forte diem. olineplalo, Qua nemus Helueticum, quod ueſtro in littore Rheni, ides Sub libertatem poſſet adire ſuam. atd5, Res nunc tornatur, felicem creſcete diſcum te wgo O remus, reditum ſydera iuſta dabunt. aures Hc tecum luſi pueri quoqʒ luſimus olim pano. Cum dabat Aonias Muſa Brythræa dapes. Wan 6 Chare Rubelle tuo tam facundo ore Micchael, c9.7 ¶ Di tibi dent meritis præmia digna tuis. b Pbors Vnus eras, per quem quondam mea Muſa renata eſt. 1 Vnus es Helueticæ gloria prima lyræ. b w Quicquid habent igitur ſolidæ mea carmina laudis „ Jco Hoctotum debent chare Rubelle tibi.) bis. Sis memor Heluetij præmaturi q; Poetæ. g Stbxl Id quod ego feci, chare Iacobe uale. ant. anno⸗, FINIS PRIMI LIBRI ELEGIARVM⸗
H 3 Ad

LIBER SECVNDVS AD GVLIELMVM GAILLINRRIVM VBIVM, VENERANDRAE NOBILITATIS CLARIS- SIMVN ADOLESCENTEM. 1IBER SECVNDVS. Alue Cæſariæ non ultima gloria terræ, b Portio magna animæ mi Gulielme meæx. Si plureis mea Muſa colit,ſi carmina fingo, Eia mihi imprimis nonne canendus eras? Accede o frater noſtris placidiſſime uotis. Abccipe Caſtalio flumina fuſa mero. Non ego te abruptos iubeo conſcendere monteis. Nec te Dædaleam chare docebo uiam. Sola uia ad ſuperos nobis quærenda ſub iſto Corporis hoſpitio, cætera temne puer. Eſt Deuseſtq; dei genitrix, ſunt numina cœli, Hoc iter ut doceant ſæpe uocanda tibi. Dura uia eſt lapide,& ſinuoſis orbibus arcta, Afrduaq; ambiguo ſydera calle peſtit. Non tibi diuitiæ, non falſi gloria mundi, Nil quod mortale eſt,tale parabit iter. Eſto Gigantæis glomerentur uiribus Aſpes, Cumqʒ ſuis aſtet molibus altus Athos. Tum ſuperimpoſiti Pinduſqʒ;& Olympus& Othrys, Et quicquid cœlum tangere poſſe putes. Niteris ha fruſtra, fruſtra contendimus arte, Eſt aliud, nobis quod dabit illud iter. Quod ſi forte roges quid ſit quod in æthera ducit, Diſtichon hoc memori mente reuolue precor.
Sola
ciaſalu Atens (um ſitr
Necit
Otefelia Quxl la aged Sitſa Etpotui Sed 4

Ddg⸗ ſupremum, Deus eſt quod prædico numen,
ELEGIARVM. Sola ſalutiferi placidiſſima gratia Chriſti. Ateneriſqʒ hominem conſenuiſſe bonis. Cum ſit noſtra ætas morbis oppleta malignis, Nec iuuenes uolumus quod uoluere ſenes. Et bene propoſuit iuuenis.ſed ſtertit adultus, Ex placido uitulo taurus abibit iners. Curandum a teneris ne te comprendat Erynnis, Quam noſtri ſæcli uix domuere decem. Hanc facile effugies, ſi lumen ab æthere ſummo Illuſtret mentem mi Gulielme tuam. ſi iter eſt partum, patet alti ianua cœli, Nullæ te ſentes nulla moratur humus. O te felicem ſipoſtera ſuppleat ætas, Quæ bene pinxit agro caſta iuuenta ſuo. Eia age chare uale, cum ſit tibi longa ſupellex. Sit ſatis hæc Vbio concinuiſſe meo. b Et potui longis ſenſum portendere uerbis, Sed quid opus Gryppis mi Gulielme meis?
AD PETRVM SOCVDVM GLAREANVM
CLARISSIMVM ADOLESCENTEM. Qandide iandudum cur uerſus Petre recuſo? Quidue meæ celo plectra iocoſa lyræ? Ipſe ego(crede)tuas inliio, ſitioq; camœnas. Et, niſi ſcripfiſſes, pene odioſus exas.
Fac ueniant curuis tua carmina Petre phaſelis,
Afferat& lepidos multa carina ſonos.
ancta Dei genitrix ſit tua cura uelim.
Ie tibi

LIBER sSECVNDVSs.
Ille tibi quæcunqʒ; uoles optata miniſtrer, Iſta pudicitiam, cætera multa teget. Sunt aliæ cœli nymphaæ ſanctiqʒ penates. Numina ſunt patriæ ſæpe uocanda tibi. Hillarion Gallus, pictonæ gloria gentis, Et longum emenſus dux Fridolinus iter. b Semper eget ſuperum auxilijs homo, quippe ſub umbtis Revpit,& in tenebris uix ſua damna uidet. In tenebris natat omnis homo lucemqʒ peroſus, Neſcio quas nebulas.& loca cæca ſubit. Nil bene cum uideat, uidet attamen omnia belle, Tantus ineſt animis error& aura mali. ſtultus mundus, q́; ſtulta negocia mundi, Me miſeretqʒ mei, me miſeretq; tui. Viuere diſcendum ſemper, qui uiuere neſcit, uicquid id eſt quod ſcit, ſomnia ſtulta puto. Bellua mundus hic eſt,longe truculentior hydra, ANincit in immenſum omnia monſtra modos. Molliter hunc tractes opus eſt, patiaris oportet, Da manibus plauſus ferto ſub ora cibum. Ius habet in corpus non in mentemue animumue, Eſt uia qua potis es perdomuiſſe ferum. Auxilium a ſuperis petito, tu cede benigne Temporibus caue quæ pœnituiſſe potes. Iracunda fera eſt,placidus tu, ſubdola tota, Tu Curios ſupera ſedulitate precor. Si male te uexent ſutores atqʒ ſubulci. Ingenuus placido pectore ferto malos.
△
on dicio
Eſt op Cetetaſci Quoc lammolit Atene Dauca qui
Quxt
Säntegot Sedq
potte ſcies
NVM Imbuera (ſt Hixcadter
He
ecanere

ſtrer, get. nates, adatbi. ntis, inus iter.
quippelchs
nna didet. nq; perolis aſubit. omaiabell, a mali. amunck, rui.
neſcit aſtutaputo. tiorhydea iſtramodos Sopottet, acibum. eanimumte,
ELEGIARVM.
Non didicere aliud,tu qui uis comis haberi,
Eſt operæ precium talia poſſe pati. Cxtera ſcis, nec eges alieno Petre magiſtro,
Quod ratio dictet fac tua Muſa uelit. Iam molite animum patriæ ſpes altera noſtræ,
A teneris uirtus ſit tibi pulchra comes. Pauca quidem ſcribo. Præſto eſt mea ſemper imago.
Quæ mea ſunt, tua ſint, quid mage Petre petis; Sicut ego te plus docui, ſic plus quoq; amaui,
ed quid uerus amor paruule ſcite nequis.
Forte ſcies olim,tibi ſt Præceptor iniquus,
Seu lallator iners uix elementa docens.
Tu modo chare uale, præceptoriſqʒ memento.
Rurſus amor iuſſit dicere Petre uale. b AD LVDPOVIOCVM CARINVM LVCERNA NVM GLARISSIMVM ADOLESCENTEM.
Imbuerat luama noſtros penetrauerat artus, Caſtaliu
ꝙ liquor, Pieriuſq; calor.
Hinc aderat Clio, ſtetit hinc Ieſſeius Heros.,
Hic Helicon. illic Delia laurus erat. Te canerem(quid enim ſibi uult hæc uiſio quæſoc) Vnica ſpes patriæ mi Ludouice tur/.⸗ Qua trahit in ſpacium rapidus ſua brachia Budas. Qua ſedet ad uitreum celſa Lucerna lacum· Scilicet in noſtras uenias bene digne camœnas, Et labor& Muſæ pottio grata meg. dmonitus ne temne meos, quos ipſe probabis, Cum reliquos annos tempora certa dabunt. b I Viuere

LIBER SECVNDVS.
Viuere in humanis mots eſt, ſi ſydera ſpectes. Siue quid eſt leto triſtius,orbis habet. Vexamur uarijs per meinbra calentia morbis. Non nox in requie eſt, non ſine lite dies.
Continuam in nobis pugnam cur dicere ſanum? b
Our falſum triſte hocuiuere nomen habet:? Nempe ꝙ hic animus,cœleſti ſemine natus,
Ni niſi terrenum gaudia falſa uidet. Et ſedet in tenebris.totuſqʒ eſt carcere uinctus,
Et neqʒ ſe noſcit, nec mala tanta notat. Qœ ſi quando ſuas poſſet perpendere uites, Corporeas pœnas& ſua damna uidens Protinus auolitet.uel ſi compage moretur, Semper ad ætherias lumina uertet opes. Hxc quorſumcette ut noſcas, qui blanda iuuentæ Tecta ſubis.dubio quantus in orbe labor. Quantaqʒ corporeæ ſublint mala ſemina molis, Ꝙ fragiles curæ, q́; male ſanus amor- Q multi errores.& ſtulta negocia ſenſus. lachrymæ multæ, q́; malefida fides. Nil nobis aliud cauſa propiore neceſſe eſt. Nil melius facies,utiliuſq; ſtrues. ᷓ ſanam cures in ſano corpore mentem. Liber ut eſt animus liber ut ille uolet. Huic æther patria eſt, cello tua lumina ccloeoo Fige, quid exilijte iuuat uſ qʒ tui?“ Qui moritur uiuet, uiuens morietur oportet„ Eminus hic fini cominus ille meat.
44
Sed quotſum
ded quot uo
oibeneu 4 Sæpeſe Nad Hecduo Huic Lulimus Vad
àD H
Nobilite Vni Hucade Doſ
Aures an

re uites uidems oretur,
tet opes andaiuuent tbe lbot. nina molb, mor, nſus, fdes ecſt.
tem,
let. arlo
8 3
—“ 1
FLEGIARVM. Sed quorſum uolitet poſt condita ſpiritus oſſa Quo tua te ducet uita beata, ſcias. Si bene uixiſti, qui cœlum perdere poſſis? Non dubites, ueniæ eſt, qua bene ſpero, locus, Sæpe ſed ad Chriſtum ſinuato poplite eundum eſt, Vnde tibi ingenium,& gratia plena fluet. Hec duo qui ſupplex a Chriſto poſcere neſcit, Huic neqʒ Chriſtus adeſt,& neqʒ ſanctus amor. Luſimus hæc.certe ut noſtri non immemor eſſes, Vade uale, patriæ lauſq; decuſq; tuæ.
AD DANIELEM BRYTHROPOLITANVM
HERCINIVM PRAECLARAE NOBI- LITATIS ADOLESCENTEM.
Nobilitatis honos.uenerandæ ſtitpis alumne.
Vnica ſpes uitæ, mi Daniele me.
Huc ades,& queruli comprende uolumina plecti.,
Poſce uelim blandæ fila canora lyrc. Aures arrigito.non ſum tibi inutilis autor.
En ego quæ proſunt commonuiſſe uelim. Forma placet, probitaſq; ingens,& utroq; parente,
Vita probo,& certans cum probitate pudor. Eia age ne teneram uitijs fruſtrare iuuentam,
Nobilitas pereat non patiare tua. Ordine diſcuti am, quæ paucis prendere uerbis
Menss erat, hæc animo ſunt repetenda tuo. Poſce ſalutiferum ſyncæro pectore Chriſtumn,
Virgo decus cœli ſit tua cura ue-litm.
I 2 Quicquid
8

LIBER SEGVNDVST Quicquid habes dedit ille tibi corpuſq;ʒ animumq;, Si quid habes ſuper hæc, contulit ille tibi. Hæc phlegetontæos facili prece dimouet amnets, Et colibet nati tela tremenda ſui. Sedulus hinc ſanctum uirtutis numen adora. b Hac ſine nobilitas non erit ulla tibi. Hexrcule nobilitas nihil eſt niſi candida uirtus, Si qua putes aliud, decipiere palam eſt. Solam uirtutem poſt funera ſcito perennem, H te nobilitat, perpetuumq; facit. Romanam ſpectes incuruo poplite Coclem, Virgo natans Tybrim Clœlia nota tibi. Et Decij& Fabij.& clara uirtute Camillus, Moratuſqʒ; alto cum Cicerone Cato. Sit tuus exemplo genitor, pudibundaqʒ matris O ſcula, quæ gremio te ueneranda tulit. Heu qᷓʒ turpe, probos uitijs fœdare parentes- Virtuti uerſo limite terga dare. Hæc ita, deinde unum hoc, ſocios comiteſq; probatos Selige, qui mores condidicere bonos. Effuge lurchones tumidoqʒ ab domine uentres, Et bibulos ſemper dira uenena putes. Nec tu fœmineam iuuenis ſectabere fraudem, Crede mori ſatius/qᷓ; muliere frui. Alcides domitor monſtrorum. hydræq; fauilla, Seruit iners lole, cultaqʒ penſa trahtit.
Ouem non Bos, quẽ non Leo, non Erymanthius urſus,
3 Fœmineæ mulcent ſuauia blanda genæ.
Sis uerax
————.
Füueras
Nüq Viwinttas dai Catera ſe Nam Nobiltat Dalce
4D 1
Dcerer in

8
suſ midunf
liti etitb
nouet ſui.
nen adora tibi.
lida uimg, Nam eſt verennem, facit eCodem, nota iii. millus, Cnoo.
ndaq matris
da tult. Parentes
miteſcgptobas dnos.
aine uenttes, Sutes. fraudem,
i.
rc Hauilla, ahit. ymantiufs get S g
FLEGIARVM. Sis uerax.conſtans,& toto ſobrius æuo, Nilqʒ uerecundo pulchrius ore loqui. Virginitas placeat, qua nil præſtantius orbe. Nilqʒ pudicitia mi Danieletua. xtera ſcis, quæ non mea ſtridula Muſa recenſet. Nam meliora dabo, dum mea dicta tenes. Nobilitatis honos,& priſcæ ſtirpis alumne, Dulce decus noſtrum mi Daniele uale.
AD IOANNEM ERVTHROPO LITANVM HERCINIVN DANIELIS FERATREM. Dicerer ingratus. lethæoq; obrutus amne, Si tibi Ioannes carmina nulla darem. Impellor probitate tua, tua uiuida uirtus Cogit, in hos monitus longius ire uelim. Accipe Pietijs paruam de fontipus undam, Amne Aganippæo, Caſtalioc; mero. Sæpe tuum ta pitur triſti uertigine corpus, Sæpius impatiens prendidit oſſa dolor. Sis pie Ioannes patiens, memorare quid iſto Chriſtus agat ſtimulo, quid uelit ille tibi.
Nemo eſt qui morbo careat, quem non quoq; carcer Corporeus, quem non languida membra premant. Semper homo aſueſcat, duros tolerare labores.
Sudorem iuuenis, tum mala ferre ſenex.
Sunt tibi diuitiæ,& multa uirtute parente’., Nobilis es clara ſtirpe uerende puer.
I 3 Nonomni

LIBER SECVNDVS Non omni Deus omne dedit, nec partibus æquis, Munera in humanum contulit ulla genus.
Hunc acrem bello, hunc grandi ſermone potente.
Conſtituit Deus hunc agminis eſſe ducem. V Huic Polyphemæas dedit acri in corpore uires. Ingenium aſt alter co mis Vlyſſis habet.
Nobilitate alta,& ſummo rationis honore,
His contentus abi, dubitas an ne ulla negabit uæ proſunt animæ pabula ſancta tuæ? Fac tua nobilitas, nullo ſit fuſcida ſæclo. Fac tibi ſuccurrant ſplendida geſta patrum· Curandum eſt ne ſit mens ægra in corpore ſanoo ſi non ſanum hoe/mens tamen eſſe poteſt. Ah ſatius mentem ſanam, qᷓ; corpus habere 1 Sanum ſi uitijs mens maleſana ruat. An dubitas utrum melius/corpuſue animuſue? Perpetuæ menti membra caduca refer. Mundi ingens minimo prius æqua eſt machina puncto, Et ſuperas uaſtum guttula parua fretum. ſit corporeæ mens æquiparanda figuræ, Q ſit perpetuum uiſe cadauer opus. Hc trutina pende,& mœſtos ſepone dolores. Poſt fragiles curas altera uita ſubeſt. uæ non frigoribus, quæ nullo exæſtuet igne, Nulla ibi in æternum linea mortis erit. Nullus ibi ægrotos quatit æger anhelitus artus. 2
Te Deus exornans, cætera multa dedit.
Nallus ibi excruciat corpora ſancta dolor.
.
Hhclla lta Troius Huccelabo
Cl lodhta Sa Onor Nypoſſen Dona Noneſt q äpto
kia adel
Quat
Qualeinc

VS cpa nibwdan 1
aulta dedi, ulla negdi ſanctatux: ſrcho.
geſta pamum. corporeſno,
umen cſepot 4
dus habere aa ruat. ne animuſde:
ca reter.
eſt macimpud ua fretum.
a figutr
opus
ge dolots beſt.
ſtuetigne,
s erit.
litus aftus,
— dolot. adule 3
ELEGIARVM. Hec illa Italia eſt, hæc eſt quam tramite longo. Troius Aeneas quærit aditq; uuaã. Hucce laboremus, quæ cætera multa referrem, Non habeo atq; habeo non habeo ipſe tamen. Iamqʒ uale.longos.& ſanus, uiue perannos. O decus, o uaræ nobilitatis honos. AD HENRICVM TREVANVM SANXONEM CLARISSIMVM ADOLESCENTEBM. Inclyta Saxoniæ proles, ueneranda propago, O noua lux patriæ candide Saxo tuæ. Vt poſſem, uellem meliore ſonare cothurno, Dona etiam genio pendere digna tuo. b Non eſt quod nolim, nihil eſt quod ferre recuſem, Si prodeſſe tibi Muſula noſtra quear. Eia age Treuanæ non infima gloria gentis, Huc ades Albini lauſq; decuſq; ſoli. 1 b Qua Gotthus reboat longum protenſus in æquor, Qua trahit indomitam ſtridulus Albis aquam. Qua ſeindit geminos rabies uiſurgia Cauchos, Qua ferus Oceano Cimber in arma ruit. O utinam uentura tibi bene proſperet ætas, Et præcedenti ſit, rogo picta ſequens. Non te blandus amor iaculis caue ledat acutis, Nec te blanditijs fœmina turpis agat. Ateneris aſſueſce bonis, magis utile nullum Præceptum, utilius non dabit ipſe Plato. Quid ſi te ſocios prauos, homineſq; bibaces, Fœmineamq; aciem rite cauere uelim?
„
Id nihil

—
LIBBER SECVN DVS Id nihil eſt, bello tibi dux tu ſolus in illo, Tu monitus memori corde reconde meos. Fac precor abſcedas gelidos Aquilonis ad axes, Qui noticam puro corpore cernis humum. Diſce ſub hac lachrymarum mole pericula ferre, Diſce ſub his tenebris millia damna pati- En natura fluens,& toto debilis æuo, ALunvxilio Chriſti languida ſemper eget· Huic tu funde preces, atq; ante altaria ſupplex Exora,& flexo poplite dona pete. Id primum, ne ſit mens ægra in corpore ſano. Irroret mentem gratia ſancta tuam. b Vincere enim carnem noſtra hæc non illa poteſtas. A ſuperis dabitur iure petenda tibi.
Adde etiam ſacrum Mariæ genitricis amorem, Quæ renuit nullas immaculata preces.
Et reliquas Chriſti nymphas, quibus omnia debet, Si cui uirginitas, Hippolytiq; pudor.
Sunt uerua huic* næ, ſunt certi robora ualli, Sunt quo debello millia tela mihi.
Nam quoties uideo plagati uulnera Chriſti. Et mœſto apparet paſſio ſancta typo.
In melius uertor, nec amor ſua ſpicula tendit. Nil habet in nobis dira libido ioci.
Sed finem monitis faciam, præcepta uoluntas Non habet,ipſe tibi ni tibi iura dabis.
2 utinam melius quæ ſint uentura renoſcas.
Ah tu qᷓ; felix. ſi mea dicta notes.
Fftne
Fire quisd Nepp Vaaloqui xpeet Sallasegc Qunnd ltmitor P Quid ſ Sedfurore lle pu zxpe ouis dæpeq Ner 4 Seinda Nünobis d Vaus an Sxall Longiore ltmag Darce ptec
Aut ſ(
Luſmast
Autſiſe
lamg uale
8 bene

/8
s in illo, econde meas ailonis ad
7 rnis human e pericala fer, damna dei. ruo,
nper eget. ltaria lupple pete.
orpote ſano, atuam. nonilapocits, tbi.
ricss amotem,
a precss
bus omna deber pudor. roborauall. ihi.
a Criſti atypo.
la tendlt,
oc.
auolunta dabis. enoſcas-
.„. 4
ELEGIARVM. Et ne quis dicat ſed quid perpende canatur. Nec ꝙ paruus ego carmina temne precor. Vera loqui poſſum, qᷓ;uis mihi curta ſupellex, Sæpe etiam indoctus, quæ bene ſalſa monet- Stultus ego. nondum biſſenus fluxerat annus, Quando ſub alpino uertice paſtor eram. Et miror Phœbum Clio Cliuſq; ſorores, uid ſtupidum toties ad ſua ſacra uocent. Sed furor eſt, is me muſarum tinxit ad amnes, Eſſe putes uatem qui modo paſtor eram. Sæpe ouis hoc uoluit, uoluit quoqʒ ſæpe iuuenca, Sæpeq; balatu capra petulca ſuo. Nec refert ꝙte rigidæ regionis alumnum Scindat ab Heluetio linea longa ſolo. b Dil nobis fſlendum, tempus ſic ſpero, futurum eſt, Quo nos unus amor, iunget& una dies.
Vnus amor Chriſti, tempu ʒ dieſqʒ futuri Saæculi,& æterno uita quieta loco.
Longior obgyrat, iuſtoq; licentius exit, Et mage q́ʒ deceat, fida phaſelus abit.
Parce precor rudibus(nam ſunt incondita) metris, Aut ſi carmina ſunt, carmina ſume precor.
Luſimus hæc etenim, maiora canenda reſeruo.
Aut ſi ſuccinimus cantica ſumelubens. Iamq; uale.tibi notus ego,& ſententia nota eſt, Si bene quid monui, dic Glareane uale.
x
K Ad Antonium—

LIBER SECVNDV b àAD ANTONIVM sELIDANVM VBIVM Pxtteach INGFENIOSVM ADOLESCENTEAM l Antoni Selidæ decus& gratiſſima proles. DAc- ua uix eſt Vbio clarior ulla ſolo. No In me ſi totus deſcendat Phœbus Apollo, lan leo⸗ Et Nymphæ Aonides Pieriuſqʒ calor. lam Immergarq; tibi Dirce, rebi bamq; liquoreſq; b lnz und Ordirer capiti carmina digna tuo. b Lern Digna tuo ingenio canerem,& tanta indole digna, ictti Dignaqʒ pro ſtudijs mi Selidane tuis. b Pbax Nil opus eſt ut te moneam tu te ipſe monebis. r uel Nil opus eſt guttas in mare ferre nouas. Wap Hercinijs Vros portans. ſeu noctuam Athenas, dqic Is ferat Alpinis ſrigora cana iugis. b Inq Exemplo tibi ſit lifas Antonius aruis, Quem Qui ſua in exuſta membra fatigat humo. Ad Non illum populi plauſus, non ſpſendida coniux, ſcem Non etiam ſæcli gloria cæca ſui. V 8 Nil quod momentumqʒ atomoſq; referre uidetur, ktneſim Nil quod ſub ſole eſt pectora ſancta mouet. Etp Sola redemptoris liuentia uulnera Chriſti àd G Baſiat.& ſaxo pectus inerme quatit. GCERMA Sæpe illum læſit cauda metuendus adunca Cuoole Scorpius,& morſu uipera cruda ſuo. Doot Dicitur& diuum ſterili Baſiliſcus arena Quemn Vexaſſe,& uiſu damna tuliſſe ſuo-. Etne Duaqß magis ſtupeas, fallax in ſæcula demon b Derge ote Creditur in facies ſæpe abijſſe nouas. du

pſe monebis rre nouas am Achens, gis.
aruss,
gat humo.
—
en d dh coniuk,
referte uideni, ancta mouer.
hriſti
atit.
ELEGIARVM. Proteaqʒ edoctus,triſteiſqʒ effin
—
gere formas,
Horridaq; igniuomis ſibila ferre labris. Dij quoties uiſus paruis Pygmæus in armis, NMoxq; Cyclops uno lumen in orbe ferens. Iam leo, iam tygris, ſalienſq; in cornua taurus,
Iam piſcis, iam aries, iam leopardus abit. Inqʒ unum iungens urſumqʒ aprumqʒ canemq;
Lernæumq; tibi uaſta Chimæra caput.
Aſpicit intrepidus diuina Antonius arte
Præditus,& formas præcipit ire uagas.
Stat, uelut a tumidis ſcopulis non mobilis undis Vapulat,& ridet monſtra ſupina ſenex.
Sed quorſum hæc? quia tu cæcam quoq; habebis Eremum,
In qua ſunt Hydræ, centimaniqʒ uiri.
Quæ nunqᷓ; effugies, niſi chari gratia Chriſti
Adſit,& obiectu deterat illa ſuo.
Hiſce mei memor es ludis, tu prouidus oro. Sis comes Heluetio mi Selidane Petro. Et ne ſim longus.decuit ſeponere plectrum,
Et placet Antoni dicere ch are uale.
AD CAROLVM CARITNIVM FRANCONEM GERMANVM PRAECLARVM ADOLESCENTEM. Carole quem Mœnus ſpumoſa uiſpius unda 1
Protulit,& lætis fons Tubarinus agris- Quem neq;ʒ ſæuus amor cepit, neq; amore puellæ,
Et neq; blanditijs fœmina cruda ſuis.
Perge oro, ſi orare iuuat, nec credulus eſto,
Qux tibi mendaci Zoilus ore refert.
2—
K 2 Quod

LIBER SECVNDVS
Quod nollet feriſſe, monet te ducere eoſdem Nititur in laqueos,quos tulit ille miſer. Miræ hominum mentes, quibus haud ſatis, eſſe malignos. Quinetiam innocuum commaculare genus. Ceu ſint tum puri,ceu non iniuria maior, Heu ſcelus exemplo perdere quenq; ſuo. Conquereris tibi continuo fera bella moueri, Et grauidum corpus caxceris eſſe loco. Carole tu ne es homosnoſtrum hoc commune pericium. Omnes hoc patimut, peſtis& illa ſenex. Non a te cepit.non in te deſinet unqᷓ́;, Sed uiciſſe ferum, præmia ſumma puta. Tu bene propones.ſupplebit cætera Chriſtus, Quid trepidas monſtra hæc o miſerande puert Corpus habes, quod ſi uitijs ſqualebit, obeſum, Siqua inerit uirtus, nobile corpus erit. Heu fruſtra modulor, nam ſic non uincitur hoſtis- QDantur ab extremo caſſis& haſta polo. Altius expetitur dubij uictoria ſerti, Eſt Deus, eſt Chriſti gratia ſancta tui. Fac tibi ſuccurrat Chriſtus, proſternitur hoſtis, Quo timeas nihil eſt, quoue uerere nihil. Pompeium Cæſar, Syrium Pompeius Orontem Vicit,& Aſſyrias Attica prora rates. Alcides Hydram, uirtus Pellæa Darium, Senſit Agenoridæ ferrea tela Draco. Huigeſe non uincunt miſeri, licet omnia uincant, Ante diem uanum eſt ſurgere, taα⁶ ait. b b Nos quibus
Nosqui fſtop pendeta Vinc pendept Dende ludicis a Vibra lpice p Aſpie kaceſt⸗
Hect Adde ſu

us ertt ruincitur hoſtis ſtapob.
ti,
ta tui.
itur hoſtis ere nihll. ius Orontem tes.
zum,
aco.
nia uincaft,
aAit ua
ELEGIARVYI. Nos quibus illuxit ſapientia ſumma tonantis, Eſt opus omnigenas uincere uelle plagas. Pendet ab ætherio fateor uictoria cœlo, Vincere poſſe Dei, uincere poſſe tuum eſt.
Pende precor gelidam quam non potes abdere mortem,
Pende focos Otci, perpetuumq; gelu. Iudicis æterni memor es, libræqʒ bilancis, Vibrantem gladium ſæpe reuolue puer. Aſpice pendentis mœſtiſſima uulnera Chriſti⸗ Aſpice quæ patitur, uerbera quanta tulit. Et mœſtam matrem,& ſtagnantia lumina fletu, Hæc ne tibi lachrymas Carole docte dabunt: Adde ſub æthereo flammantia limina mundo, Qdua pater omnipotens gaudia ſumihia parat. His pie Carle uale, uellem quæ muſula ſuast. Perſuaſa eſſe tibi.ſed pie Carle uale.
AD NICOLAVM CVNELIV5M SsTVGAR- DIANVM CLARISSIMVM ADOLES CENTEM. Nicoleos.ſtudioſe puer, Cunelia proles, Atq; utero mattis ſarcina grata tuæ. Quem genuit uiridi tellus Hortenſia cultu. Hercinij ſaltus, Helueticumq; nemus. Viſere cui nitidi Baſileia mœnia Rheni, CQui placuit noſtra limen adire domus. Pellege, qui uiridis nutantia tecta iuuentæ, Et molleis annos,blandaqʒ; culta ſubis. Pauca quidem moneo, ſed quæ tibi forſitan olim Magna uidebuntur, dignaq; uerba uiro.
K; Quicquid

LIBER SECVNDVS uicquid agas. humili pietate uocatus IESVS Adſit.& officij dirigat arma tui. Hoc ſine non hiſcas hunc caſto ſuſpice lecto, Semper ad ætherios lumina uerte polos. Deſpice quæ pedibus ſubſunt ludibria noſtris. Deſpice quæ curua mors tibi falce ſexet. Corporeus ſplendor, ſtulti irritamen amoris, Diuitiæ,& cæcæ pendula regna Deæ. Omnia te linquent, igniſq; hæc ultima lambet, Nam nil perpetui uile cadauer habet. Vnica poſt cineres uirtus ueneranda beatos Efficit,& celſi ducit ad aſtra poli. Quid mihi uirtutes.& quid dabit omnia, quæris, Ha tibi qᷓʒ; paucis hoc aperire queo. Eſt fauor ætherius, placidiſſima gratia Chriſti, Auxilium mentis deſuper omne uenit. Non potes affectus, non ſurdam uincere carnem, Nitibi,.qui cœlum regnat, adeſſe uelit. Sæpe igitur timida pietate uocandus IESVs. Sæpe Dei genitrix. gratia ſæpe Dei. Adde etiam reliquas Chriſti, pia numina, nymphas Virgineas acies, Hippolytiq; chorum. b Nam quid in hoctandem magno ſpeculabimur orbe, Quod maxe delectet, quod mage ſenſa iuuet Ꝙ☛ bene uixiſſec& mentem ſeruaſſe beatam? Et nimium blandis abſtinuiſſe bonis? A Acuncta uelis iuſta perpendere lance. Omnia habes ſi te forſan habere uales· O mnia uiciſti, ſi te quoqʒ uincere poſſes, Maximus, haud dubites, hoſtis esi pſe tibi.
42
Talia
Indhtat Ilu Simihi din
Phmuse

dvs
tui.
ſuſpia cd duerte Doſas ludibra dolbi italce ſeget, amen amoti na Dex. ultima lanb, er haber
imn da beacos oli.
t omnia quas qu co.
ratia Chuli, me uemt. uincere carnem, Heueltt dusIBSV8, Dei.
uumina mmphs orum. pecilabimxate ge ſenſa iunt ebeꝛtamt onis:
lance
uales.
Es,
ple ibi.
ELEGIARVM. Talia commonui, uellem perſuaſa uidere. Inclyte Nicoleos quæ mea Muſa canit. Hæc ſiquidem perſuaſa tibi bona uita probabit, Non perſuaſa tibi uita maligna dabit. Spem mihi neſcio quam facie promittis honeſta, Virgineis manibus, blandibuliſqʒ genis. Signa placent, utinam ſint rebus conſona ſigna, O mihi qᷓʒ uitæ portio magna mex. Iamqʒ uale, celeres uitæ non neglige parteis, Et præceptorem, ſi bene dignus, ama.
AD GVLIELMVM GALLINARIVM VBIVM, PRAECLARAE NOBILITATIS IN- CLYTVN ADOLESCENTEBM. Inclyta nobilium proles Gulielme parentum, Illuſtri& clara ſtirpe uerende puer. Si mihi Parnaſi fontis,& Phocidis amneis, Si mihi Dirceus, Caſtaliuſq; liquor. Primus eras quem Mœonio dignarer honore, Primus Theſpiadum dignus adire chorum. Quicquid ago præſto es, ludit tua ſemper imago. Ante oculos uolitans.itq; reditq; meos. Summa mihi probitas in te placet, inclyta uirtus, Et placidi mores.uirgineuſqʒ decor. 41 Inq; tuo pulchro ſic lucet corpore uirtus, Qeu ſit in exciſo lucida gemma ſolo. Flos uiridi in prato, fuluo Gangeticus orbe— Vnio,& in calathis lilia lecta ſuis. Tu probitatis honos,& uitæ forma ſacratæ. Nittutis ſpecimen, perpetuumq; decus. K 4¼4 Outinam

LIBER sECVNDVS. O utinam longo duret tua tempore uirtus, Et præcedenti picta ſit, oro ſequens. Eſt animæ hioſpitium corpus, conclauia membra. Sunt ſenſus portæ, rex anima ipſa ſibi. Cum purum hoſpitium tibi ſit, conclauia pura. Sint portæ uigiles. rex tuus eſto uigil. Felix hoc regnum cuius in limine uirtus, Cuius& in circo ſedula turba ſedet. Ta niſi conſerues portas, procumbis ab hoſte. Terribili facit is uulnera longa ueru. Maulta illi ſunt tela cani, pauidæq; cateiæ, Ira, libido, gula,& gloria uana, caput. Caude puer portas ſenſuſq;ʒ reflecte uaganteis, Non poterit regnum fortius eſſe tuum. Auxilium tamen a ſuperis ſcis eſſe petendum, Vt cecinit quondam Muſula noſtra tibi. Et uellem tua nobilitas.tua uiuida uirtus, Cumbent perpetuo munera magna thoro. Si deerit uirtus a nobilitate, uaporem, Quod reliquum eſt dices, ſordidulumq; genus. Libertas animi, pectuſq; a crimine purum, Et de Socratico flumina fuſa mero. Hoc decus, hi ueri ſunt nobilitatis honores, Hæ ſunt perpetuæ ſanguinis hiuius opes. Ad patriam remeo.te linquam thare neceſſe eſt. Sed tamen in noſtro corde ſepultus ades. Riſce uale, bis iam noſtris celebrate camœnis, Portio magna animæ, mi Gulielme meæ.
ELEGIARVM EINIS.
m
Dorrige Laut Tendech Sm,
Atqy ait Hxce
Hiecc Et tibical
btqua kcquis ma lachr Iſelk hed lth

petendum, oſtratbi. urtus, gnatho 9. ulumq gmnus arum,
d.
notes, 150 dac us ades. nœnis,
he mec.
— *
IN HENRICI GLAREANI HEIL/VETTT POETAE LAVREAM IOANNIS VOGETINI ANGENTORA- CENSIS CARMEN.
5. Orrige phœbe lyram, trito uibraſſe trementeis
4 Sar digito neruos, porrige phœbe lyram.
Porrige phœbe lyram, ſtirpis requieſce ſub umbra Laurigeri gelida, porrige phoœrbe lyram.
Tende chelym uati, cantum ciet ille ſonantem, Smyrnæum credes plectra referre melos.
Heus tu Threicia nimium teſtudine promptus.
Quid fidibus tantum ſaxa feraſqʒ capis?
Aſpice uernanti decoratum fronde poetam.
Serta coronatus quæ geris ecce gerit. Vos placida Ligyæriſiſtis fronte puellæ, Munera cum nutu Cæſaris iſta tulit.
Atqʒ ait, hunc uiridi uatem ſacrabimus herba. Hæccumulent famam dona ſuperba tuam. Hunc habeant ſocium liquido Permeſſide nymphæ, Hic comes Aonij gaudeat eſſe chori.
Et tibi caſtalios committet Delius amnes. Et quæ Gorgoneus flumina fudit equus. Ecquis maiori reſicit ſua pectora plaulu.
Innchyta q́; tali gens Glareana uiro?
I felix hedera cunctos uicture per annos. Ifeęlix patrij ſpeſq; decuſqʒ ſoli.— FINI.

BASILEAE IN AEDIBVS IOANNIS. Frobenij Hammelburgenſis diligen- tiſſimi apud Alemannos Chalcographi, expenſis autẽ Gertrudæ Lachneræ uxoris Frobenij. Anno domini M. D. XVI. Decimooctauo Calendas Decembreis. I
rfrecde oci⁴οεεερs.
₰ 8 *—— 3. 5. 8 9 —* — 3. 3 5 ₰ 8 3 — A 5 8 3 8.
—
„.
Ler A
2

koris domiai
ccimooccauo
mbng. b„
N₰ 9.
ra
Säs
AANENLAann
QcuaAu
—

2
2