K

—
mi S.
lana
G
„
.
othecae Acad
R ep. M
— ◻ 8 ð en 8 5 ₰ — A
ber Bibl

—
8*

—
0ANNI AkTRrcuT1]. c. 5 Jut
nebris in obitum Clariſs: Doo.
CTISS: VIRI ſusTrI vuLTEII. PAä—
dagogii Marpurgenlis Rectoris,& Hebraicæ lin⸗
gux Profeſſoris ordinarii, mortui Marpurti 8¾
RHeſſorum Anno A. D. LXXVv. ulli- ma Martii.
3—
cul AccSSERuNT IN E'us⸗ dem obitum, quædam bonorum doctorumq́; vira⸗
rium Epicediag.
MARPVRGI Per Auguſtinum Colbium
-O 5 7 5. 30

tO. ANTRBCHTVS HERRAMANNO Vulteio luſti filio S.
4
Vi corpor's fabricam, membrorumq́; aptam inter ſe compoſl⸗ 1tionem adnurari, ut par eſt, ſolent: hi ſe ægerrimè a ſpeculo. euius præſidio ſibi pulcberrimorum quoramq́; faciem affingunt, diuelli patiuntur. Animi facies tanto uenuſtior, ſanto præſtantior eſt, quanto ipſe animus præſtantior corpore. En anini ſpeculum. En præſtantißi⸗ mam animi paterni faciem. Si pulchritudine eius caperis: ſi huic quam ſtmn limus euadere anhelas: utere fruere hoc ſpecnlo& hanc pulcherri- mam animi faciem tibi, ſi lubet, affinge. Adoleſcens es: uerum eſt, æ* kate: at ſcientia, ſenex. Quis enim ignorat, te proftßioni Græca& Latinæ linguc, quas in hac academia publice docuiſti, Hæbraicam adice⸗ re potuiſſe? Quod ergo in parente uirilis 2tas præſtabat, boc in te maa zure exhibet adoleſcentia. Aftamen ſi pro tua egregia& præclara in⸗ tole qua præditus es, pulcerrimã animi paterni faciem tibi affinxeris: nt ego patri tuo charißimo charus tram, ſie 8e mibi charißimum forg berſacſam habebk, Vvdlx.
8——
ORA⸗

714
ter compoſſe
fine ſbecud, finunt, luuli or eſt, quants preſtantſfi⸗ ſi huic qum unc pulcherri⸗ uerum eſt, 4⁴ nni Greca& aicam adjct⸗ boc in te ma⸗ preclara ina bi affrmeri: jinum ſd
ORA
4NNO b NEBRIS IN MORTEM
CLARISSIMIET PKRAESTANTIS E
vu uiri Dn. luſti Vulteij Veterani, Theologi grauißini,&c. & lohanne Antrechto Lureconſulto ſ rip k4.
— Milſimus, patres Academici,
Uüperioribus diebus luſtum Vulteium virum præſtantem dI autoritate, prudentia ſingu⸗ lari,&e rara eruditione prędi-
6 12 A 4
— âúâ grauiſsimum& alterum alte⸗ rius hui⸗ Academiæ alæ, ducẽ. Ad cuius exequias co- honeſtandas cũ me loci intercapedo venire ꝓhibue rit ſtatui mœrorẽ& incredibilem animi mei dolo⸗ rem, ex intempeſtiua tanti viri morte conceptum in ampliſlimo veſtro conceſſu quiritari& lamentari.& hunc extremũ honorẽ cõſecrare manibus eius, ꝗ mihi fuit præceptor obſeruandiſſims, collega ſuauiſſimus, omnium quæ domi& peregre tam publicè quã pri-
uatim ageba autor& ſuaſor fideliſſimus. Quod ſi ego pro illius immortalb⸗ meritis quibus præterea innu-
meros omnium ordinum homines ſibi deuinxit, moœ- A ij rorem
tum: linguarum ſcientia in⸗ ſtructiſsimum, theologum
.

Ppriuatum, naufragium patriæ in illo viro per⸗
n, nulla vocis ſignificatione, nullis ſuſpirijs&
emitibus nullo denic; planctu ſatis exprimere poſ-
ſum: quæſo obteſtorq́;, ne mæ naturæ potius, quam magnitudini& amplitudini virtutũ beneficiorumè
eius id tribuendũ putetis. Quæ em̃ tanta poteſt exiſte
re ingenij ubertas, quæ tam incredibilis dicendi facul⸗
tas& copia, quod diuinũ& immortale orationis ge⸗
n. '
nus, quo quis mortaliũ poſſit huius viri, qui ueſtri or- bpen
dinis fuit doctiſſimi viri, beneficia in ciues& exteros, nõ dicã cõplecti orando, ſed percenſere numerandos Puer æqualibus honeſtiſſima eruditionis ſuæ pręmia præripiebat: adoleſcens tres Græcos autores in lati- num conuerſos non ſine vulgari magnorum viro- rum admitatione in apertum referebat: luuenis ma- gna cum laude ludum literarium Veteris aperieha: virili toga indutus alteri huius Academiqx alæ labò⸗ ranti ſuccurrebat, eamq́;, vah quanta cumn òmnium admiratione, reſtituebat. Hinc eum ſacrorum antiſti⸗ entia ae tes, myſteriorum publici interpretes& doctores, con doo, cle fudio ſilarij virorum principũ, præceptoris nomine digna- dtendites turx. bantur, hinc eum inſcitix pro fligatorem&eruditio- uim e a rium nis ſuæ autorem laudabant. Ecquis fuit alter, qui non lcenden pus⸗ ſolum Heſſiæ populo, ſed& exteris tanta fide incul⸗ Quxdd docu tam adoleſcentiam ſibi traditam Latino, Græco& oſter ea. ti 1 Hebræo Ildiomate perpolitam reſtituit? Qui uniuer- ke dul ſum Haſſiæ agrum tot eruditis ſurculis confitum no⸗ JNanea wbbi bis reliquit, Eequis fuit alter? Hunc patrem filij or⸗ caan ana Phani altis ſingultibus& gemitibus innumerabilibus ki nr. Proſequuntur: huius viri naufragio patria lamenta- tur 3
A.
ö ö.“ —ddͤddd—öbdböbbbdbbbbdͤbſſ 8

0 viro der Lſhtsà rmete pel dlus) qum ficio ruma Oteſt exiſte cendi facql, rationig ger
li ueſtriot, & exteros umerandos lue Prewia dres in latie drum vito⸗ luuenism, zapericha; x alæ lbo⸗ momnim rum axriti Ktores con nine digma⸗ Kerudltio⸗ -er, qui of :fide incul Gracod& Aui uniier, nlitum no⸗ m fllj or⸗ nerabibus a bmenr⸗
aur;
—
—
aur: diſciquli præceptoris ſui vocem fletu&, nx ta repoſcunt: amici lugent. Quod ſi ego huius.. inſolentia orphianis congemiſcam: ſi ciues meos la-
mentando iuuem: ſi ſtudioſoram luctum augeam: amicorum uerò innumerabiles lacrymas ſuſpiciam: non mili hoc in mentem uenire putabitis, quæ ueſtra eſt æquitas, patres Academici, ut ego homuncio mihi huius viri omni laude digni dotes, hoc horulæ curri-
culo percurrere ſumam. Sed nimirum ueniam dabitis
pietati mex, ſi præceptorem, ſi collegam, ſi amicum optimum& integerrimum mea lamentatione carere noluerim, acerbilſimum uero dolorem communi&
priuata clade fluentem,& in intimis meis viſceribus
reptantem, gratiſsima eius vitæ recordatione lenira aliqua ex parte voluerim. Quocirca viri omni doctri
narum genere cumulatiſsimi, ſtudioſt amantiſsimi, ſi
aures veſtræ nullis dicendi delitijs obtuſæ, ſi iuſtis querelis non occluſæ, ea me, qua alios ſoletis beneuo- lentia excipite,& pauca de Vulteio noſtro vita defun cto, cuius ſtudioſiſſimi eratis in vita, perorantem at⸗ tendite. Naturæ ſequar ueſtigia,& admirabilem eius uim& imperium in Vulteij noſtri uita& morte, ne dicendo tempus abſumam grata breuitate expediam. Quæ duo ſi docuero, perorabo. Fuit itaq Vulteius
noſter ex antiquiſsima& optima Vulteiorum fami-
lia. Natus in oppido Vuerter, non tam loci amplitu⸗ dine, quam fama doctiſt imorum uirorum, quos pan= asab line annisſelicier hine inde dilemistuioeele⸗ bri, patte Iohanne Vulteio ciue Reipub: amantibi⸗ mo, matre uerd Mechtilda matrona honeſtiſsima.

laude digni, ſub cuius auſpicijs prima rudimenta cum
tratre lohanne Vulteio quondam ſenatorij ordinis
uiro huius ciuit=tis primario, iecit. Anno uerò ſu⸗ Peamilleſimum, quingenteſimum, quadrageſimo pri mo cum peſtis occaſionem transferendi Pædagogij
Bidencapium dediſſet, eo ſe amore literarum, etiam
inſcijs parentibus, confert. Aperuerat tum ludum li⸗ terarium non incelebre Dillenbergæ in comitatu II- luſtrium& generoſorum Comitum Naſſauienſium Iohannes Piſtorius, quem& hodie ſuperſtitem eſſe reor, cum Amonio Burenſi. Quorum ſama& indu⸗ ſtria inuitati parentes filios ſuos Iohannem& luſtum Vulteios ed, ad incoata ſtudia continuanda& au- gmentanda mittunt, Anno 15 42. Inde auctiores fa- cti& eleganter inſtituti, ad hanc noſtrã Academiam ſe tranſportant, quam tum magna cum laude diligen tia ſua iuuabat M. Caſparus Rodolphi, cui priuatim
& publicè uterq; operam dabat, Anno 15§ 4 4. Cum
ita mediocres progreſſus in ſtudijs ſuis feciſſent,& Vulteius noſter publicum prirnæ laureęteſtimonium ex hoc loco auidiſsimè abſtuliſſet: incredibili alio⸗ rum locorum& remotiorum regionum uiſendarum tenebatur cupiditate, nec quicquam ſibi reliquum fa
ciebat, cuius præſidio propoſitum ſuum prouehi&
maturari poſſe cogitabat. Redierat tum Vete ras, reli 4 ctis Galliæ& Celtarum finibus Iohannes Pincierus,
niſter
itc; uix è crepundijs proſiluiſſet, relictise; cu. ua ſponte ſe mouere poſlet: traditus fait pueri- iiæ diſciplinæ Iohannis Fœnilij, uiri optimi& omni
uita& doctrina uerus uerbi Dei apud Veteranos mi⸗
l
rſtb d adc
era pere 5.
4
m ceda rim
minter oit iflc ubemn E lob muon KLpc topete cinm tes olpend t ſud ninoscuihe ſim amiratiot a ꝛon dem tam il es f gells doch toditaſuite glij mlico emn une, lteltit nn à(q. auinenmi nſeto Hce a dhoc ke imun a dng tempiin kante axen turn

iain co. kuit pueri di&e omn nentzam rij ordinis 0 Uerd ſu. 45* pri 2dagogi zum, etiam nludumſi- dmitatu ll luienſium ſtitem eſſe ma X indu aR& loſtom nda& au- Mcioresſa⸗ cademiam nde dilgen ni priuatm 44 Lm ciſſent,& timonium libili alio/ bentn diquum
uien& teras reli Pincieros, mnos mi⸗
niltet
niſter& patriæ ſuæ Theologus facile princeps, qut honeſtiſsimo adoleſcentum deſiderio uictus, autor erat parentibus amandandorum filiorum Argento- ratum, celeberrimam Romani Imperij ciuitatem, ubi tum inter alios florebant duo præclara literarũ lumi- na Bucerus& Iohannes Sturmius. Cum itaq; ſic res eorum uotis reſponderet, incredibile dictu eit, quan- topere dies noctesq́; ſtudijs ſuis incumberent, in ijscg euoluendis deſudarent, ut in præceptorum ſuorum animos cupidiſſimè influerent, omniumꝗ;oculos cum admiratione non uulgari in ſe conuerterent. Siqui⸗ dem tam felices ſtudiorum ſuorum ſenſerant pro⸗ greſſus,& tot doctiſimorum uirorum incorrupta& erudita fuis uigilijs ſibi coneiliauerant iudicia, ut in publico examine, munera honeſtiſſima eruditionis ſuæ teſtimonia(quæ non exigua laus in ſchola Ar⸗ gentinenſi cenſetur) præ cæteris condiſcipulis aue ferrent. Erat hoe anno ſupra milleſimum, quingen teſimum, quadrage ſimo ſexto. Anno uerò ſequente, ingruente bello inter Carolum quintum Imperato-⸗- rem& proteſtantes: Vulteij abitum parabant inui⸗ to Bucero& Sturmio. Quæ res tantopere cordi ere Bucero, ut lohanni Pinciero ſcriptis ſignificaret, quantopere fibi doleret, quod iniuria iſtorum tem⸗ porum tam præclara Vulteiorum ingenia è medio ſtudiorum curſu reuocarentur. Itaq; menſe lulio, eiut. dem anni, patria relicta Erphordiam petunt, ubi ſtu⸗ dia ita frigebant, ut maturè ſe ipſiam tranſportarent liberaliter ex cepti à Gotfrido Sibotho Battenbergen ſe Rhetori. es profeſſore facundiſsimo. Inde Vuita- ureEEs Prenke Taeun lll bera

2
—
0
bergam contendunt, ut magnum illum Philippum Nelanthonem de grauibus& arduis quæſtionibus, ut ſolebat, accurate copioſeq́; diſſerentem audirent. Cum uero fortiſſimus ille heros Mauritius dux Sa- xoniæ à Carolo Imperatore inſtigatus agrum Vui-
tebergicum conſcripto milite inuaderet& occupa-
ret, ut præter omnem omnium expectationem hæe
Martis alea non ſolum Muſarum delicias uarijs for⸗
tunæ telis obijceret, ſed& Germaniam germano, eo-
demq́; illuſtriſſ:& fortifſ: ſanguine oppugnaret, tam demq́;, proh dolor, quatuor principum ſanguine im
pueret ac cruentaret, ut ſtudioſi iuuenes Vuiteber- ga fugientes& oberrante,s indiuerſas partes hinc in⸗ de diſtraherentur: Tigurum, qui eſt primarius Hel- uetiæ pagus, proficiſcuntur. Inde lIohannes Halam in conuallibus Oeni ſe tranſportat: luſtus Baſileam petit, ſuamq́; operam in ædibus Miconij conciona⸗ toris, Iohanni Oporino, optimè de Republ. literaria merito, locat, uertendis nonnullis græcis ſcriptoribus Aeliano, Heraclide& Polyæno: quorum primum, tanquam ſtudiorum ſuorum primitias lohanni Pin⸗- ciero, alterum, Chriſtiano Pinciero uitrico, uiro con⸗ ſulari& ordinis ſui ornamento: tertium illuſtriſſ: noſtris prineipibus Guilielmo& Ludouico dedica⸗
uit. Cum hæc præclara& ampliſſima eruditionis
documenta prodirent annum agebat Vulteius noſter decimum octauum. Aetas impar huic laborum mo⸗- li. Quotuſquiſq; enim reperitur, qui ita ætatem ſuam
à teneris inſtituerit, qui tanta corporis animić; con⸗
tentione lubi icam adoleſcentiam fixam tenuerit, ua- rietatemq;
8 Ldͤͤͤͤͤͤ..“
Juleinc reincenat int,

nguine im 3 Vuiteber.
tes hinc in⸗ marius Bele nes Halam us Balileam ij concionas ubl literaria ſeriptoribas im primm, ohanni bin o, uiro con m illuſtril:
uico decica: eruditionis
leius nolte borum mo⸗ tatem ſuam dimigh con⸗ tenueri ua⸗
rittatemi
2
rietatemè; rerum diuerſiſſimarum ita neglexerit: in etia cõfirmata corroborataq́; ętate peregrinando hos labores exantlare potuerit, quos tamen in illo feruens adoleſcentia, quæ vix ullis laboribus frangi, e a libidi num ſtimulis arceri poteſt, magna cum animi tum corporis patientia perfecit. At cum præterea ad in⸗ genij excellentiam vehemẽs, accederet ſtudium& aſſi⸗ dua in cognoſcendis artibus& linguis exercitatio: tantam ſibi gratiã apud omnium ordinum homines conciliabat, ut illius ſama ſe Bucerorum& Sturmio⸗ rum animis non continerer, ſed pernicibus alis ad ex- teros quoq; volaret. Quæ faces à fama prælatæ, ardens Vulteij noſtri ſtudium, incredibile dictu eſt, quantto⸗
pPere incenderint,& ad maiora capeſſenda inſfſamma
rint, ut nec ſanctiſsimis hoſpitis ſui Miconij ſermo⸗ cinationibus, nec magnis Oporini promiſſis, nec ra- ra ciuium beneuolentia, nec iucunda loci amœnitate diutius Baſileæ ſubſiſteret. Relicta ergo formoſiſſi⸗
ma Baſilea anno ſupra milleſimum quingenteſimum
quadrageſimo octauo Frankenfordiæ in nundinis au-
tumnalibus incidit in Iohanem Pincierum Socra⸗ tam ſuum, cuius prudentiſſimis conſilijs tam ampla ſtudiorum ſuorum ſenſerat incrementa, ut ſe huius prudentia in obeundis remotioribus locis,& deli⸗ gendis academiæ proceribus, magnopere oblectaret.
Et cum iſta præclara ingenij monumenta recens edi⸗
ta ætatem Vulteij multum ſuperarent, quorum pul-
critudine quam plurimos ad ſui amorem& admira-
tionem inuitauerat: autor eſt illi Pincierus viſendi re Sni Franciæ tum florentiſsimi, ut multiplici rerum
B cogni-

dognitione inſtructior, ætate grauior, conſilijs prom-
tior, experientia prudentior, conſuetudine huma- nior reuerſus: patriam ſeientia augeret, grauitate ho neſtaret, conſilio& prudentia iuuaret, humanitate amagn e ad parem ingenuitatem inuitaret. rai sta. Siquidem amne 3. tn tantopere harum virtutum illecebris capiebatur Vul⸗ teius, ut omnibus ſuperatis obſtaculis, abitum Pran- kenfordia quàm celerrimè maturaret. Profectus itac Auumlit en Coloniam,& per Brabantiam& Flandriam ititéfe 1 vian I aler facto Lutetiam Pariſiorum venit, ubi cum Ludouico it: wimin gu⸗ Lauatero Tigurino, graui& magni nominis huius tt: Heb nae ætatis theologo amicitiam contraxit, quam uterque chtaco i git, hactenus tam ſanctẽ coluit, ſcriptisq́; conſeruauit, ut V 1 Lauateri tranſmiſſæ literæ Vulteium noſtrum nulla b an xten ſalute hiſce nundinis Frankenfordienſibus impertisè au ume & oblectare potuerint. Lutetia relicta, per Heduo⸗ b 1 rum& Celtarum lines redit, viſendi Iohannis Calui⸗ NOrdnae Cluſi ni cauſa, cuius tum fama nominisq́; celebritas non ſo⸗ dt,oigt mara lum Romanum Imperium, ſed uniuerſam Europam dher peragrauerat, Inde Lauſannam petit ciuitatem eque- ſtrem, hic tandiu ſubſiſtit, donec à parentibus, poſt⸗ quam iter ſuum emenſus eſſet,& votis Pincieri re ſpondiſſet, auocatus, in patriam redit. Reuerſo paren tes deſpondent matronam honeſtiſsimam Cathari- n hn 3, 1 nam Fettiam nunc ſecundò viduam, cum qua diui⸗ he. d nam benedictionem in tribus filijs& unica filia ſu- nin lorten
1
ſceptis, opibusq́; accumulatis abunde ſenſit. Cum hac wannn dum ratione Vulteium noſtrum patria poſtliminij iure re⸗ 1 meW cepiſſet, validoćꝝ vinculo conſtrinxiſſet: in hoc in⸗ 5 cumbebat, ut ei de aperiendo ludo literario, de cuius. mi ol multipli⸗

liß prom⸗ ne humz. auitate ho manitate Siquidem datur Vu lum Pran- lectus iag
am itidefe
Ludouico
inis huiag
m uterque ſeruauit, ut
trum nulz t impertid
er Heduo² annis(alui⸗ itas non ſo⸗
n Buropam atem equee
tibus pold
dincieri rei. verſo paret am Caltaxi⸗
m qua diui
dica filia ſie
ſi Cum het inj iure te⸗ ein hoc in⸗ ſo, de clius
nuliply
——
moktipltci uſu tum multa audittone ꝛceexeratt non 1 experta erat, perſuaderet. Vulteius, qui iam in aram Patriæ reuenerat, multisc nominibus ſe huic obſtri⸗ ctum agnoſcens facilè in memoriam redit diuini edli⸗ cti, ut ne talentum ſuum defoderet, ſed maiori cum
ſœnore illud redderet: diuinum mandatum religio-
ſè adorat: patriæ paret: amicorum precibus cedit:
ludum literarium magno cum applauſu aperit: Rhe⸗
toricam& Dialecticam a ſe conſcriptam fideliter tras dit: trium linguarum cognitionem feliciter introdu- cit: Hebræam docet Pincierus, ipſe Latina cum Græ cis ita coniungit, ut diſcipuli ex illa ſchola prodeun- tes græculi ſalutarentur. Huius pulcerrimi facti cum ampiiſſi ma extent documenta, parcam viuentium ve⸗ recundiæ, unumq́; vita defunctum apponam. Si enim nullum fœtum iſta ſchola præter unicum Vigandum Orthium excluſiſſet, cuius fama& gloria lætari poſ- ſet, cuius immaturus interitus& mors intempeſtiua, eheu quantam ruinam in hac quoq; ſchola traxit. Cu⸗- ius diuina vox in explicandis& enodandis ſacrorum myſteriorum difficultatibus, quoties ex hac cathedta, Inſtar fulminis deſiluit: quoties haæc ſubſellia& pa⸗ rietes magnificas eius dotes in grauiſsimis quæſtio- nibus diſſoluendis&retexendis Sobſtupuerunt, ut mi- hi eius viri mortem, cui me operam dediſſe nunquam pœnituit, nondum eluxiſſe videantur. Si hic ſolus, di⸗ co, e ludo Vulteij Veteris aperto prodijſſet, an non
h rc. ſchola immortali gloriæ monumento digna? an' non ab omni obliuione hominuḿ ſilentio libe⸗
raliter vindicanda: Quaſi non maiora& grauiora B ij habe⸗

haberemus comperta, à quorũ cõmemoratione tem⸗ perare mihi malo, quam memoriam veſtram fideliſ⸗ ſimam harum rerum cuſtodem, refricare. Quid, quod M. Adamus Vegetius Heſſiæ ſuperioris Epiſcopus vigildantiſſimus, Vulteium noſtrum nihil horum co- giꝛtantem ſolum dignum iudicauit, quem Pinciero in munere concionatorio adiungeret. Cum verò ab eo expreſſam lidei ſuæ confeſſionem, ut par eſt, repete⸗ ret: atqui Vulteius muneris huius amplitudinem& dignitatem conſiderans, altius rimando& æquiore lance examinando nonnulla ſecum verſaret, quæ tum ſecus quam ante intelligere incipiebat, ingenueq́; o⸗ mnia ꝓ ſuo candore ad M. Adamũ perſcriberet: diſ⸗ plicuit eius ſententia& inſperata illa vocatio reſedit, quam tamen diſſimulationis integumentis, ut bona pars ſolet operire, inuoluere, ambiguoq́;& flexilo- quo orationis ſtylo tegere, nec comodis ſuis, quod parum cordate ab eo factum fuiſſe dixiſſes deeſſe pPotuiſſet. Vtinam vero hic candor& integritas tam altas in omnium mortalium corde radices egiſſet, ut neq; terrore, nec vi, nec metu, nec minis, nec telis, nec ferro, nec igni, nec ſpe, nec promiſſis ab agnita ſe- mel veritate, ut Vulteius noſter, eiusq́; coram prin- cipibus profeſſione abſterrerentur. Ita maximis fæpè, ſplendidiſſimisq́; conſuleretur familijs: ita natura ea- rum caduca& ad ruinam plus æquo, proh dolor, pro- Pendens, non eblanditis ſuffragiorum ſuſurris, ſed terna veritate fulciretur, ut nec principes nec reges ſe tam temerè ad impuriſsimi& petulantiſſimi herma⸗ Phroditi pedes abijceren: nec omnis cincinnatus ga neo in
—ſſ 8
reces he
——
Limil
dponanen fal gbut Ac d nol yerü eſban ieba
——
dja tn tiæ um Deuau nter rica quubt n as
ppesad un erte
imulerd, dpr ariscaain iioro
aducaa ihn Lriptioie

tione tem, am ficdelil Luid guo Epiſcopun orum co. incier din veroab eo eſt, repetei rudinem& 4 quiore et, quætum genvecho⸗ eret: di atio reſcci, is, ut bonꝛ & flexib⸗ ſuis, quod
eiſſes deele
tegritsam s egillet u nec telis nee agnin le oram prin⸗
„. rimisſeye anaturaca-
dolorpro-
Irris ſed æ ec regesſe mihermas innaug
neo 1n
heo in ſupprimendo diuino cultu non ſolum innu⸗
merabiles ciuiũ& paganorũ lacrymas& gemitus ſec & foriiſſimi equeſtris ordinis miſeras atq; luctuoſas, preces, obſecrationes, obteſtationes ſupereilioſe ma- gnoq́; cum faſtu repudiaret:non fictitiam religionem pro germano Dei cultu ſubſtitueret, nõ fidelibus mi⸗ niſtris ſatanæ flabella permutaret: ſeq́; cũ ſuis in per⸗ petuos& nunquã intermorituros cruciarus præci pi⸗ taret. Quæ ꝑnicioſiſſima adulandi cupiditas hoc calli diſſimo aucupio monſtroſis erroribus regum&prin cipum animos faſcinat, perfundit& tandem conſtrin git, ut Achab nolit audire Micham, ex cuius ſolius o⸗ re verũ egrediebatur(3. Reg. 22.) Sic ſpiritus menda- cij& temulentiæ Pſeudopropherarum animos, quo⸗ rum Oeus uenter eſt,& culina religio influit, ut phre netica quadam agitati intemperie, non ſolum prin⸗ cipes ad peruertendam ſacram æternamq́ ueritatem ſtimulent, ſed probum& contemtibilem Micham uarijs conuiciorum generibus proſcindant, in odium adducant, aula regia expellant, carcere, exilio, pro⸗ ſcriptione, incendio mulctandum terra mariq́; ex⸗- terminandum putent,& Chriſtum ipſum quod do-
lendum, nefarie per illius latus figant. Ex quibus ſan-
guinarijs ſententijs naſcuntur horrenda crudeliſſima bella inteſtina, quibus ad omnia ſacra intercluditur aditus, non Propheticis& Apoſtolicis decretis, ſed flumine ſanguinis, ſtrangulationibus, etiam ipſorum prinsipum cruore calentibus& fumantibus. Sic tan⸗ dem ingemiſcentes in memoriam redimus Bdicto⸗ ram altiſſimi, ut Maiorem nos Oeo, quam homini, .. B iij hoc
“ —

4*
hoc eſt, principi& regi obedientiam debere agno-
ſcamus. Sic hoc adulandi aucupio diſtracti, ex- carnificati,& impuriſſimæ cuiuſuis libidini proſtitu-
ti monſtra eius execramur. Sic ſacroſancta& arcana
Dei iudicia non faſtidire, ſed religioſe adorare aſſue⸗
Kimus& iumerſt grauiſſimis afflictionibus dicere
cogimur: luſtus es Domine,& iuſta iudicia tua.
Quocirca heurbanitas à maltis inuidioſè uſurpata,
ualde ſurſpecta èrat Vulteio noſtro in theologica Re- publ. quia hominum placita diuinis decretis antepo- ni,tyrannorum malitiam quæ ſuperiorum ferro, in⸗ feriorum precibus frangi debebat roborari, magi⸗ ſtrarui& ſubditis extremam perniciem inde creari, innumeris exemplis docebat. Cum itaq; ingenuam
fidei ſuæ expoſitionem, in hac uocatione minus ſibi
fructuoſam eſſe perciperet, omnes ingenij neruos in academiola ſua inſtauranda, polienda, Iocupletandað prouehenda intendit, ut publicæ utilitatis amore, ſpre ta corporis ualetudine, ſcholam ſuam exteris, diligen⸗ tia& induſtria tantopere commendaret, ut tum plu⸗ rimi, cum& ego illi operam darem, relicta etiam hae academia teſte patria ad Vulteium, tanquam ad
alterum Platenem accurrerent. Vidiſſes barbatos ho
mines, magna pondera pueris commiſceri, ut harum rerum ignaro facilè perſuadere potuiſſes, parentes à filijs informari,& aptiores fingi. Cuius rei inſolen.
tia Illuſtriſſ-& potentiſſ. princeps Guilielmus, quem
hæc Academia ſummum ſtudiorum mœcenatem ex- Pperta eſt, adductus, ſolenniter Vulieium ſcholæ hu-⸗
ius Padagogiarcham iocauit. Eactum, hoc eſt, anno
ſupra
6. ——ͤͤͤſͤſſͤbſſſſſͤſͤſſͤſſſſſſſ
s)gn u:! nccgt eo ur tau a wer
eckkum he ine cymn ume
nidam a n I elettili mag ert: Han 1 du, quo m ſp
dm mam giit bas lec 1

ber e agno⸗ tracti er 1 proltin a& atcana Tare allue,
bus dicere
udicia tua
d aſurpan, b
dlogic Re etis antepo⸗ gferro, ims
rari, magi
inde crea
zingenmm eminus ſibi
ij neruos in upletancad amoreſpre eriedlligen ut tum dlu elicta etiam anquam ad barbatosho ri ut harum
patentes! rei inſolen lmus quem
enatem ex
(cholx hu⸗
c eſt 2nn0 ſupta
ſupra milleſimum quingenteſimum ſexage ſimo. Vo⸗
catus diffictlioribus conditionibus operam ſuam re- dimi: ſummam Pædagogij iuriſdictionem kbere ſ bi ſoli concedi: honeſtiori alijs qui eiuldem holæ Pr.
— extiterant& ampliori ſtipendio ornari uole⸗
t. Non ut hæc omnia ullam in eo arrogantiam, ul-
ber. in parendo moroſitatem, ullam effrenatam cu-⸗ piditatem, aut ardentem auri ſ tim,(quæ ut homine li terato indigna, ita ab illo alieniſſima fuiſſe, probè no ſtis) arguerent:: ſed ut IIluſtriſſ. principis animum à concepta de ſe opinione, cui ſe imparem eſſe fiſmi-
ter ſtatuebat, auerteret. Verùm fruſtra, ſiquidem ne
litera quidem in illis immutata fuit, quorum Præſidi. b
ſe effecturum hæc maximè cogitabat. Cum hac ha-
tione dypeum manibus ſuis exiorqueri cerneret, di⸗
uinæq́; prouidentiæ potentiſſimæ imperatricis ſuf⸗ fragijs in hunc ampliſſimum profeſſorum ordinem cooptari ſpectaret: caſtra Muſarum mouet, acade⸗ miolam ſuam Veteranam ingeniorum præſtantia refeitiſſimã magno cum ciuium moœrore, huc tranſ- fert: habitoq́; diſcipulorum, inſtar belli ducis, dele- ctu, quoſdam Pædagogicæ diſci plinæ addicit, quoſs
dam manumittit, ordinem legendi immutat, ſuper=:.
fluas lectiones amputat, graues autores ſubſtituit:
amplitudine præmiorum, ſuac; diligentia collegas ad-
docendi alacritatem inuitat, propullulantem ſocor⸗
diam primum latenter& amicè pungi, negligene-
tiam pigritiam& inertiam paulb aterbius increpat:
obſtinationi munere interdicit(ridiculum eſt enim- It ait Seneca, ad legem bonum eſſe)& ita omnia ti⸗ ne ui,.
. „ ....
4 4

ne ui, ſine tumultu, ſine omni iuſta reprehenſione coërcet, ut in ipſo muneris ſui ingreſſu tantam de ſe in prouehenda patria doctrinæ& virtutis opinio- nem excitaret, ut illius fama iam altiſſimæ artes & principum aulæ perſonarent. Nec patriam de
alo concepta fefellit opinio. Ita enim agrum Pæ⸗ dagogicum erudiuit, lolium euellit, ſpinas exci-
dit, fylueſtres arbores putauit, brutam naturam ex- traxit, ut pro dumeto& ſpineto amcœæniſſimum
hortum nobili aromate plantatum, ingeniorumq́; va-
rietate tanquam floſculis diſtinctum ad uberrimam patriæ meſſem reliquerit. Hæc illius in excolendis ingenijs felicitas eum principibus viris cõmendauit, clariſtimis adæquauit, ornatiſſimis antepoſuit, ut non immeritò Iſluſtriſs: noſtri principes profeſſionem ſanctæ linguæ à morte Clariſſ: viri D. D. Happellij, nemini præterquam illi, nihil minus cogitanti, de- ferendam& credendam cenſerent. Et cui alij obſe⸗ cro? Cum huic ſanctæ profeſſioni vitæ, ſanctimonia virtutis amor. humanitatts officia& pietatis ardentiſ⸗
ſimum ſtudium abundè reſponderet. Quos verò hu⸗
ius pietatis grauiores appellem cenſores, præter eos, qui ſummam virtutis& religionis opinionem de ſe ipſi excitarunt. At hi omines pietatis humanitatis pa⸗
rientiæ, modeſtiæ,& virtutis cuiuſuis exemplum Vul⸗
teium eſſe voluerunt. Non videbant purpuratum rheologum non illius unguentorum odor, non frons calamiſtri notata veſtigijs eos in admirationem ra- piebat, ſed videbant uirum& autoritate& uultu gra- uem, conſtantem, ſeuerum, qui ad immodicum lu- Xum
Krenul dn eids euel u na derduit ſit
noſtrüd an la
Alcepta it audh etrimiuin s ac plaraad an glo reltud qt xte
üm prit qe ime
eilmos gi raui Nrouin piſc imascan aine Arosqh ſulan dignita ar Pra b qui Trem effu animi an ma (biſciat3,:d

drehenlone antam ge ſe eris opidioe lima artes
Petriam de lagrumba, pinas exdi,
naturam ex. aœni llimum loorumq Na uberrimam inexcolendi cõömendauit oſuit, ut non drofeſſionem O. Bappell ogitanti ce⸗ cui aljobſe⸗ lanctimotia atis ardentib vos verò hu- praler eos nionemce ſ nanitatispa mplum Vule purpuraxum ,non frons ationem fa⸗ Kuultugna odicum lie xum
xum contremiſcebat, honeſtum ueſtitum uerb dea- mabat, in quo tamen eam mediocritatem obſeruabat,
ut amicis ſuis ſæpè peccare uideretur. Ita corpus cu⸗
rabat. Sed quod ingenij flumen nobis animi illius do tes& ornamenta tantum percenſere polſet nume⸗
rando? Quis Apelles animi faciem pulcritudinemq́;
& venuſtatẽ eius ſuis coloribus pro dignitate depin⸗
gere uel ſaltem adumbrare valerete Abſit ut quid alij
detractum ipſi tribuam. Abſit etiam ut Vulteium noſtrũ debita laude in hac dicendi prouincia de illo ſuſcepta defraudem, Ita tamen cauſam eius agã, ut uel acerrimis eius aduerſarijs hanc vocem extorqueam, plura ad eius gloriæ amplificationem pertinentia à me ſtudio prætermiſſa, quam prolata eſſe. Non ergo iam principum conſcendam aulas, ut euocem pruden tiſſimos& grauiſſimos conſiliarios, nec adducam ex prouineijs Bpiſcopos: nec cogam per Heſſiam fini⸗ timasq prouincias flamines: nec arceſſam conſules, virosq; conſulares: ut horum omnium amplitudine, dignitate& præſtantia, quos Vulteij ſchola, inſtar e- qui Proiani effudit, memorabiles& incredibiles eius animi dotes magna cum admiratione oculis veſtris ſubijciam. Sed oculos, ſi libet, patrer Academiti, ad aram uiro aromate opertam paululum deijcite: En recens ſeminarium Yulteij: en meſſem patriæ. En adoleſcentes, quibus lingua Hebræa facilima, Græca familiariſſima, Latina domeſtica. En ſeminarium Rei- publ. literariæ ampliſſimum& uberrimum, quod Vulteius fidei ſue commiſſum, patriæ ſuæ dulciſſi- mæ, uxori liberisq́; cariſſimis, vobis, patres academi-
— 0¼ ci, vo⸗
—
——
“

auit. Redite ergo obſecro, patres academici, ad inuen tarium, redite quæſo, inquirite,& diligenter, ut ſole⸗
tis, diſpicite, an tantus& tam precioſus iheſaurus fi⸗ dei Vulteij noſtri commiſſus p robsè ſit reſtitutus, vel an quid deſit aut ſuperſit. Si fatisfactum fuerit, quis
in eo quid amplius requiret? Si quid deerit, Vulteius noſter reuiuiſcet, ſed quid dico reuiuiſcet? Imò re⸗ uixit: ſi deſunt hebræa, ſoluet: ſi græca, repre ſenta- bit: ſi latina, addet. Quod ſi vero pro anguſtijs am- pliſſimas poſſidetis facultates: ſi pro inopia, copiam: pro egeſtate& indigentia, abundantie m& ingenio- rum ubertatem recepiſtis: nolite committere, patres
academici, nolite, inquam, quæ veſt ra eſt religio, quin
Vulteiorum nomen ampliſſimis memoriæ monu⸗ maentis conſecretis: quin liberis eius orphanis bene⸗ ficia in patriarn collata maiori cum fœnore, quanto vos omnes uno maiores eſtis, ut eum ſeciſſe fatemini, reddatis: Vulteium in Yulteijs deametis: iudicium illius, quod grauiſſimum eſſe noſtis, non temerè re- ſcindatis, diſciplinam abeo inſtitutam tam ſanctè& ſeuerè conſeruetis, quam religioſe ego vobis confir⸗ mare poſſum, hanc diſciplinam non poſtremam hu-
ius ampliſſimæ Pædagogicæ hæreditatis cauſam fuiſ⸗
ſe. Habet enim Germania præclara& eximia inge- nia,& tanto maiora cæteris omnibus nationibus(ma Znum hoe eſt ſed veriſſimum) rantò maiora, dico niſi teffecta non arguant ſuas cauſas, quantum varieta⸗ te& diſciplinarum multitudine, etiam i pſis teſtibus, * 9— reliquis
ei, vobis, inquam, collegis ſuis obſeruan diſſimis, vo⸗ Pis diſcipulis ſuis ſuauiſſimis valedicens, ſanctè reſti-
ecſleot: cin 1p grrenmue m lierbab mn vill manitite aic lgione int rxi Aegypt in Ar eriore Ih vic quod n mc. PEcqui qu parari mi ufe m iud un w p luris ccich tum
—
icbenn i att dosfine a on.

dh,1. ancte 1 eſti
lciad inuen ter, ut lole 1
eſaurug ſi reſtitunus fueritqui
rit, Vulteiu teete Imore⸗ reprelente⸗ guſtijs am dia, copiam, & ingenioe ittere, patre
religio quin
oriæ monu- phanisbene⸗ ore, uanto iiſſe faemin, “s: iudicium ntemerẽ te⸗ am ſancie d
pobis conlit⸗
ſtremam höê
ulam luil ximia inge⸗ jonubus(ma naiora, dico tum varieta: pls cſ hus
teliquis
reliquis omnibus præſtat. Ad hæc accedat diſciplina,
faceſſat indulgentia. Accedat diſciplina ingeniorum Germaniæ cultrix, gloriæ procreatrix& laudis eius aſſertrix. Accedat, inquam, diſciplina,& exteris na- tionibus etiam inuitis hanc immortalem Germaniæ laudem extorqueat. Quam nam quæſo? hanc nimi⸗ rum: cum infinita ſint Diſciplinæ exempla, nullum
tamen illuſtrius eſt, quam Germanorum, qui cum à
ſeritate belluarum, ut ipſi confitentur, non procul ab- eſſent: cum in paludibus ac ſyluis ferarum more va- garentur: cum inueterato quodam odio ſemper à literis abhorruiſſent: nunc tantum profecerunt, ut hu manitate Aſiaticis: militari diſciplina Romanis: re- ligione Hebræis: Philoſophia Græcis: Geometria Aegyptijs: Arithmetica Phœnicibus: Aſtrologia Chaldæis: opificiorum varietate populis omnibus ſu periores eſſe videantur. Ecquid eſt, in hoc vniuerſo, quod ad hanc Germaniæ laudem accedere poſſit? Ecquid eſt, quod in hac ciuili ſocietate cum illa com-
parari& conferri debeat? Galliæ hoc eſt de Germa⸗
nia iudicium, per lohannem Bodinum grauiſſimum
Aluris conſultum, in Methodo hiſtoriarum expreſ⸗ ſum. Quid, quod Maciauellus ſuæ ætatis ltalos ur⸗
banè increpuit, quod cum ingenioſi admodum ſibi
viderentur; attamen Germanos accirent ad metien⸗
dos fines agrorum? Quid, quod Leo pontifex, cum
Solis& Lunæ curſum emendare vellet, legatos in Germaniam, ut olim Cæſar in Aegyptum, iniſit? 81 unica typographia cum omnibus omnium veterum inuentis certare poteſt: unica Germanica cum omni⸗-
C 1j bas

bus omnium natianum ingenijs certat. Quod ſt hæc ſunt aureæ diſciplinæ eflecta, patres academici, qui- bus forriſſima& ingenioſiſſima(iermanorum gens
etiam ab exteris populis cæteris omnibus nationibus
præfertur: quibus ab omni inſcitia, inhumanitate& feritate aſſeritur: quæ iam iſta temeraria excremen- torum huius ſcholæ cantilena, qua diſciplinam carni⸗ ficinam, artium& linguarum officinam ſiue Pada- gogium, piſtrinum decanmtant,& roſtro ſuo ſuillo le⸗ ges dilciplinæ ſanctiſſimas conſpurcant?(um hi glo⸗ rioſiſſimi fructus etiam è ꝓfundiſſimo ſomno quem uis honeſtatis amantem merito excitare,& omnem ſoporem& vertiginem excutere debebant, quemad⸗ modum Vulteium noſtrum, hieu quam ſæpè media nocte intenſi ſſimo& gelido frigori ex poſuerunt cla⸗ mantem& ſciſcitantem ipſius temporis momenta, inſtar Samuelis ad uocem Domini expergeſacti& reſpondentis, Ecce ego. Metuebat enim Dominum, in cuius conſpectu(ciebat angelos cuſtodes eorum, quos fidei ſuæ commilſſos habebat, apparere& cona queri, ſi tam precioſo theſauro abuteretur. Hinc col- legas ſibi è multis eligebat, non affinitate, propin- quitate vel gratia, quorum neutrum erudit: ſed eru⸗ ditio nis opini one excellentes, etiam exteros, quorum præſidio nobiliſſimum& precioſiſſimum ſolam poſ⸗ ſet religioſè colere, ſterare, ſeminare, occare, erudi- re, uberrimamq́; meſſem patriæ Parere. Nunc repe⸗ te memoria, præſtantiſſime Pinciere, annum ſupra milleſimum quingenteſimum quadrageſimum ecta- uum, quòo Vulteium ad celeberrima li terarum emgo- b rſa
2 1 4 — ſſͤſͤſſſͤſ
ö“
lo
umnuncn ud
urſolebbans ed udioſt ann till V itegerr an an dipotange er
derttsiran n, humanit en en non praul aſs iiputat at ng ibus cau act
enttiar zn ſole
d perm m! tuſtate in itun ſem liltun mg

woiſten
lemic, qui⸗ orum gens
nationibag 3 manitate de excr emen, nam(Carnis
ſue Dada. d luillo l um hi glo⸗
nndo quem. & omnem
u quemad⸗
xpè medi Lerunt ch⸗ momentz, rgeſacii& Dominum, les eorum, ere& com inc col e, propin⸗ t ſed eru ssquorum olum poſ⸗ are, erudi= unc repe⸗ um ſupra
um cca
amempo⸗
11l
„
Vulteium perquiram, an etiam tibi dicto audiens fue- rit, prudentiſſimosq́; conſilij tui fructus abunde cu- mulatius reddiderit. Fingite Vulteij noſtri ingreſ⸗ ſum nunc exaudiri, qui ad diſputationis conflictum,
ut ſolebat, accedat. Quæro ex vobis patres academici, ſtudioſi amantiſſimi& in iudicando religioſiſſimi&
integerrimi, an unquam Vulteium noſtrum legendo, diſputando, perorando, confabulando præſto eſſe vi: deritis inanem, leuem, ſtupidum, imprudentem& ab humanitatis tenuiſſimo officio alienum? Quæro an non præclara ſæpè documenta oſtenderit, ſibi nec in diſputando ingenium, nec in dijudicandis obſcurio- ribus cauſis acumen, nec in conſilijs capiendis pru-
denitiam& ſolertiam deeſſe? Hanc ergo præclaram
& perennem hæreditatem, quæ nec ſitu perit, nec ve tuſtate atteritur, liberis ſuis dulciſsimis reliquit. Meſ-
ſem literarum patriæ. Ecquis etiam, patres academi,
ti, uberiorem meſſem ſoli Pædagogici, Heſſiæ un-
quam reliquit e Vtinam uerò loſephum quendam Heſſiaca aula nutri ret, qui proſpectaret& explora-
ret futuram anguſtiam, meſſemq́; ita diſponeret, ne quando inedia, quod omen Deus auertat, premere⸗ mur. Tu iſte loſephus quondam eras Illuſtriſiime prin eps Guilielm e in aula potentiſſ.« illuſtriſſ. Do mini patris tui, cum Vulteium noſtrum d ficiliori⸗ bus& dubjs temporibus, alteri academiæ nooſtræ alæ
C 1 labo
ria able gabas, ut varietate rerum arduarum inſtru⸗ ctior, moribus grauior, conſilijs promptior, uſu pru- dentior, conſuetudine humanior, rediret: iam ego tuæ cauſæ ſtudioſiſſimus diligenter& ſolicite contra
1 ——————
— ꝗ———

laboranti præficeres, nec mouebaris calumnijs gre-
gariorum quorundam prodromorum huic illuſtri&
memorabili tuo facto obluctantium, quos priuata cõ⸗ moda publicæ utilitati, ut fieri ſolet, anteponere non pudebat. Hoc illuſtre prudentiæ ſpecimen, Solomo⸗ ne dignum, edebas iuuenis, cum in aula patris age- res, nec tam multiplici rerum uſu& experientia pol=- leres: tota Europa hac ætate inter prineipes celeber- rimus es, vir es, non in aula patris agis, ſed aula tua eſt, Heſſia tua, IIluſtriſſimorumq́; tuorum fratrum eſt. Cur ergo, quod in re alterius iuuenis tanta cum laude agebas, in re priuata virili toga indutus, non a⸗ nimaduertis? Memineris quæſo, illuſtris Illuſtriſs. principis, patris tui cariſsimi prouerbij: Tutum iter, iuſta moneta,& ſchola erudita eſto. Maneto ergo Macenas ſcholæ tuæ eruditiſſimæ. Subſtitue virum grauem, moribus honeſtum, doctrina præſtantem, nec patiare vel commendationes ullius præpondera- reuel calumnias, quemquam opprimere. Diſcute pro tua prudentia& ſapientia cum ſumma eruditione coniuncta, qua inter principes uiros inſtar ſtellæ re⸗ fulges, nebulas commendationum& calumniarum, ut Socrates facere ſolebat, dicens, Ioquere ut te uideã, & ex effectis cauſæ præſtantiam& tenuitatem, ipſe conſidera, ex fructibus arborem ipſo ſpiritus ſancti ſanctiſs teſtimonio examina,& laudem iuuenili æta- te partam, uirili ætate conſerua. Nec maius eſſe cre⸗ des quærere, quàm parta tueri: ita factis tuis immor⸗ talibus immortale beneficiũ trabali clauo figendum adqdes, nec amplius loſephũ in aula alterius, Sed Solo- 3 monem
Ainclin en pp ſlulter E. feer
ul tei
pril. u8. rel
cbiler une au
poris in o
ellen eg len
di caia del cum im iſcl
Ktben u
Gallia Ho
cauſ m ino b auditis i ecn

umni e. ie illuſtrig
br Uata 8 1 naen non ) olomo; batris age tlentia pol⸗ des celeber. ſed aula in im fratram Stanta cum utus, non a⸗ is llluſtriſs Tatum ier, aneto ergo titue vitum ræſtantem, ræponder 41 Diſcute pro eruditione rſtellæ re⸗ umniorum, ut te uide tatem, ipe itus ſancii grenili ata⸗ s eſſe cte⸗ is immot⸗ figendum Sed Solo⸗ monem
monẽ in aula tua pᷣclare ages. Sed nũc mihi uideor æ⸗
quo longius excurrere, patres acade mici uict, amore patriæ ad Vulteium ergo, à quo digreſſus eram, reuer
tor. Vitã eius qua potui uerborũ compendio percur ri: video mortem triſtiſſimum huius academiæ ſpe⸗ ctaculum, video proh dolor alteram academiæ alam ſe demiſiſſe. Cum enim Vulteius noſter 7. die Mar-⸗ tij optimè valens domum recijſſet,& capum ober- rantem, ut ſolent boni patres familias, ad viam cogere
Sinclinans apprehendere voluiſſet per clathros(ut ad
illuſtrem& verè generoſum D. comitem Ludouicum, D. Vuitgenſtein perſcripſit, mihiq́; aperuit) nemine præſente decidit, periculoſiſſimoq́; vulnere in capite accepto, animam magno ſuo deſiderio prid. Kalend. A pril. Deo reſtituit. O diem luctuoſiſſimam. O incre- dibilem ruinam, quam ego nec hoc contracto tem-
poris ſpacio oculis veſtris depictam ſubijciam, nec ſi
vellem, poſſem, Tu præſtantiſſime, Vultei in eiuſmo⸗ di caſibus deſcribendis& figurandis principem lo- cum in hac ſchola tenebas tu cum Cicerone& Demo
ſthene loqui potuiſſes, ut non immeritò lumen illud Galliæ Fr. Hotomanus amicus meus, quem honoris
cauſa nomino, literis tuis, quas ad me perſcripferas, auditis, in hęc uerba eruperit, Ex unguibus Leonem
agnoſco. Tu tanta cum grauitate& admiratione e⸗ tiam grauiores caſus ex hoc loco agebas, ut prima⸗ rius tui ordinis quidam ex omnibus te unum dignum iudicaret, quem ad parem honorariam operam ſuis manibus præſtandam, precibus humaniſſinnis, inui⸗ taret, Addicebas hoc, quod à te præſtari Dñs nolunt. ded
— 9— ——
————
— ————,—
———

tuis obſeruandiſſimis, diſeipuils tuis cariſſmis com- mendares? Reſponde YVulteit Nihil. Nihilequid aise ſuſcipe quæſo cogitationem ſobrij hominis. In quos ergo uſus tam immeſam argenti vim quotannis nu- meratam accepiſti? Quo artificio, quibus technis& conſilijs collegas tuos prudentiſſimos& doctiſsimos in caſtra tua pertraxiſti, ut pro ſua ſanctiſſima fide, qua illuſtriſſimis principibus& patriæ obſtricti, ſo- cordiæ, peruicaciæ corruptelis tuis, ne quid grauius di cam arriderent? Quo remedio& precioſo fomento huius impuriſsimi cibi concoctionem iuuiſti, ne eum
in omnes Heſsiæ angulos euomerent? At tuus inde:
feſſus labor ne ab Hercule exant latus, tuus ſudor,
tuæ uigiliæ, animi tui contentio& aſsiduitas abundè
uindicant collegas tuos doctiſsimos ab omni impro- borum maledicentia& accuſatione. Singularis tua modeſtia, caudor tuus,& integritas tua, quam ex ſa⸗ crorum myſteriorum riuulis potaſti, docuit te exte⸗ nuare priuata, amplificare& magnifacere aliena. Quis enim hanc patrię cladem fando explicabit, dum adhuc umbra tua Pædagogicos tinget parietes? Sed quem tu elegiſti Vultei ex omnibus tuis amicis, qui funera tua acerbiſsimo dolore deploraret? Nemi- nem ſcio. Neminem ſcis? Non. Nudus enim ab a- micis egreſſus ſam: nudus reuertor. At ego qui non ſum inimicus tuus, nec amici nomen ſanctiſſimum mihi temere arrogo: cum tamen mihi alijsq; tuis col
legis elegantiſsimam orationem ſunebrem de obitu
IIloſtriſs:
8ö—ö—öoöoſſ—
Sed quis tua funera deplorabit? Quid egiſti: Quid
effecilti, quo nomine te dulciſſimæ patriæ, collegis
hnorunuf ibe lor tede un S
la,patreds ide
aſbima mn di
bbabſol n xit zia proi te teius. E g qu nptior i pie lilellunz zre
minom ſüie
repent in Ali proph) ac
ac eum n ync eſt ver m im dubitar aan. as ülsde a duie ar ume or

gigi Li
tix, collegn Umnis com ilrquid ai- niseln quog Rtannis hu, stechnisa docdibimoh lllima lice bſtricii d grautus i lo ſomento iſti ne eum ttuusinde tuus ſudor,
itas abunde
nni impto- gularis tun quam exſo ait te exten ere aliena, icabit, Sum jetes? ded micis, qui t? Nemi- nim 2b 1⸗ 0 qui non
aillimum
q; tiis col
de obitu. uſtribs
Iluſtriſs:& potentiſ: principis& Domim, D. Phi. lippi Heſsiæ Landgrauij inſcripſeris, iudicabo, licet mihi conſcius ſim meæ in dicendo tenuitatis, ipſam naturam me ad mutuũ prouocare beneficium. ergo vellem, ſi poſſem. dum hanc dicendi libertatem Ppſio, dicendi
ſus,& dicteria i
niſsima incend dal bis abſoluã. Exitus acta proba acia probouit
fideliu
dubitare,
quis unquam innocens
tincti ſunt? At qu
Sed refrenat mirum in mo⸗- grauiſsima illa prola⸗ neruos incidit miſerabilis mortis ca⸗ udiciaq́; temeraria quorundam obtre⸗ ctatorum, quibus mihi hæc dicendi prouincia diffici- lior redditur. Sed quæ hæc iudicia obſecro? Pueri⸗ lia, patres academici,& à Chriſtiano homine alie⸗- „quæ ego tribus ver⸗ auit. Quid audios? Exitus Quid hoc? Decidit per clath teius. Ergo, quid? An ideo indoctior? an ruptior? an pietate inferior? Non, ſed tamen ſcimus
iorum flabella
m& proborum hominum curam gerere Do- minum,& quidem inter medios hoſtes, ne eiuſmodi repentinis calibus facilè obnoxij habeantur, ut inquit propheta: Cadent à latere eius mille& decem millia, ad eum verò non appropinquabit malum.
n Ver Atqui hoc eſt veriſimum Spiritus
ſancti teſtimonium, de quo neſas, contradicere verò ſcelus. Quaſi vero quis de fide huius teſtimonij eleuanda laboraret? Pari argumento Fliphas Themanites probi ſsimi lubi affli cliones cumulabat, inquiens Recordare, obſecro te, erijt? Aut quando recti ex- iid ipſa veritas? Obruit turris Ba⸗ bylonica tot viros, an ide
eo rei et à Deo derelictie Eu- ꝛychus adoleſcens Pat
ulum concionantem audiens, à

tertia contignatlone alto ſomno oppreſſus decidit, inortuusq́; ſublatus eſt, an ideo impius& q́uis ſcom- mate dignus? Tu certè miſeria dignus, qui Lunæ ra⸗ dijs botrum matureſcere cogitas. Quod ſi tamen tan- m ol
ta ferues conuiciandi rabie,(quia& for micæ ſua bi- uuge e lis) ſi te& ingenij prauitas,& rixandi libido,& dia- bn Rt bolicus faſtus, quo turges, hebetat& excæcat, ut ni⸗ llo:
mind d kenam e b inmctun e
·
4. 1 3... tibe. hil videas in meridie, cur non pari ratione inſultas himn— 4 ipſi Dei viuentis filio? cur virulentam tuam linguam 4 4 ſi non acuis, ut ſoles, infernali cote in Martyres, qui ſan V e a celo. Etqu
guinem ſuum innocentiſsimè profuderunt? Cur ipſis
parcis Apoſtolis? Horum cauſa, dices, erat iuſta. Heus mita 4 4 bone vir, ſi iniquiſsimis criminationibus facilè fides herlilim drt habebitur: ſi accuſaſſe ſufficiet, quis innocens erit? b cquis u tei Proba ergo prius huius cauſam iniuſtam fuiſſe, aut itG, 2s eineas paſcere deſine. Omnes anguli totius Heſſiæ cla KFale cin er mant Vulteium fuiſſe virum vita, autoritate& pietate adi:am, en præſtantiſimum. Ciuium egeſtas huius viri interi- aicen in ira tum luget, quia exaruit fons benignitatis, quo diffi⸗ urgiſl 1 cilioribus temporibus ſe reficere ſolebat. Principes keefean 20 conqueruntur de maximo damno huic Scholæ ex riegeim de. morte Vulteij illato. Exteri Theologi& Iureconſul- dint nigp iſci ti celeberrimi hiſce omnibus congemiſcunt. Tu qui m audlin dNa v dentem agis in Iſraẽl,& perſpicacior ipſis etiam no üilbime nt tt⸗
Cuis in Cimmerijs tenebris haberi cupis, cauſam age carſbim u, adl I uiu triſtiſsimi ſpectaculi nobis aperi, ut ex tripode diibime dic hoc tuum oraculum profectum eſſe ſciamus. Igno⸗ teſpond ſcat tibi Deus. Nam arguet te Spiritus Sanctus de iu⸗ Qui 8 ars ſtitia, de peccato,& de hoc tuo iudicio, qui potius 92 62 hoc triſtiſsimo ſpectaculo ad timorem& modeſtiam m w 3
K.. . 8

ͤui ſcom⸗ lui Lunar Iiamen tan. micx ſuabi bico x dia⸗
CEcat, utni
one inlulta
lam linguam
yres, quiſan nte Cur ipts a iuſta. Beu lacile fiden nocenserit: m fuilſe auf us Heſſia ca ate d pietate s viti interi s, quo dilli t. Principes Scholc er Jureconſul nt. Tu qui ſis etiam no caulam age tex tripoct mus. lgno⸗
nctus de iun
qui potim
modeſtian
erudi
ſui dtcid
erudiri debueras, cuam ut ex cerebello tuo iudicium
perrumperes altiſsimi, terræ cœliq́; opificis. Stat enim
immotum hoc eius iudicium: Nolite ſententiam fer⸗
re, ne qua de vobis ſeratur ſententia. Equidem ſi hæc in viridi ligno exhibita eſſe vides, quid cogitas de a⸗ rido? Senties aliquando, crede mihi, ſi qua pietatis gutta in te eſt, quid ſit eiuſmodi rabioſis blaſphemijs ipſam innocentiam& patriæ theſaurum conſpuere. Senties quid ſit in altum te efferre, ut ſimilis ſic Ex= celſo. Et ita paulatim diſcere aſſueſces, quid ſit mul- tam iſtam aby ſſum iudicia Dei immortalis incompre henſibilia, mortali& proprio ſenſu metiri. Sed di- ces, quis Vulteius? an non homo? At quis hoc infi⸗ ciatur? ludicas quidem de homine, quod quamuis graue, quia ſeruus Domino ſuo ſtat,& domino ſuo cadit: attamen præterea Deum Dominum noſtrum, iudicem noſtrum tribunali eijcis,& pro diuina facie turpiſſimam laruam ſubſtituis. Si Vulteium cogno- ſcere ardes, audi quæſo illius de ſe iudicium,& ſo- Priè perpende an ſe nouerit. Die Vultei cariſsime, au⸗ diant magni ſcholæ proceres, audiat ſtudioſa coro⸗ na, audiant Muſarum delitiæ, audi& tu, ſi lubet, gra⸗ uiſsime ſcilicet animi corporisq́; cenſor. Dic Vultei cariſsime, ut adhuc ſemel exaudiam vocem tuam eru- ditiſsimam. Dic quæſo quis es Sic enim de ſe ipſe
reſpondet:
2 D ij Aludim
Quid ſum? quls? qualis t quantus: quotus unde? quibuſue Ortus auis? quorſum tendo? quibusq́; ujt Vermis: homo: malus: exiguus: poſtremus: ab imo TLalibus& cretus, nitor ad aſtra: fide.
“
— ꝗᷣo—
——
——

Audin prudentiſsime iudex, grauiſime cenſor,
quo de viro pronunciaueris? quam vocem præ ni⸗ mia ſtomachi cruditate, ob odium abſorptum ſed non concoctum, eructaueris? Audin? O inconſideratam cupiditatem. O rem miſerabilem& deplorandam, ſi quis ſe amat ſine riuali.Erras ſi linguæ petulantia vir. tutis ſtatuam moueri poſſe cenſes, quæ licet multis multorum improborum petatur machinis, attamen infracta& immota ſubſiſtit. Sed hoc noſtro Vulteio commune eſſe cum viris ferè toto terrarum orbe cele berrimis,te ſcire par eſt, qui eiuſmodi Mamercos 8&e inuidiæ peſtes effugere nunquam potuerunt. Sic Pla⸗
tonem impetebat Bubulides, Alcibiadem Hyperbo- lus, Heſiodum Xenophanes, Pindarum Amphime⸗
nes, Anaxagoram Soſy bius, Ciceronem Clodius, Ho merum Zoilus: Sic cuculus cucullando obtrectat lu⸗ ſeiniæ, Ac quam pulcrum eſt, inquit diuinus Pſato,
ita vitam inſtituere, moresq́; effingere, ut iſtis Zoilis
& Mamercis non habeatur fides. Rectè enim Mar-⸗ tialis:
Vt benẽ loquatur ſentiatã Mamercus,
Efficere nullis Aule moribus poßis:
Pietate fratres Curios licet uincas,
Qiete Neruas, comitate Druſones, Probitate Marcos, æquitate Mauricor,
Oratione Regulos, iocis Paulos:
Rubiginoſis cuncta dentibus rodit. NHoinem malignum ſorſan eſe tu creduu, Ego eſſe nuſerum credo, cui placet nemo.
iacula
. 3 5 4 3 3
—... 3„ 2 0. Nam ſt huiuſmodi phrenetici hominis contorta
hei vil ſt wic ere, Idan i Dc
üh na pual
cnten un nio eu i Ns6 1 cre Guorid ie uſm
ntsK um tis ipſainantn coa
griais nn eeſt
hlemcm 29 lquidenan eſte eius couan Ku. ficium dan ſuo eernan rell ſacerdm vn
Aalale ie

lme cenlor
em prani. lum ſed non
nlidemman
lorancam etulantia vit. licet maltig nis, attamen ſtro Vultei um orbe cel Namercos 8 unt, Sic Pla n Byperbo Amphime⸗ ClodiusBo obtr eckat lue uinus Plaro, tiſtis Zoils
denim Mat⸗
iacula exaudiuiſſet Valteius noſter, quid eum reſpon ſurum fuiiſe huic dodonæo cymbalo putaretis? Niſi me fallit animus, idem quod Dauid Semei: Sinamus eum maledicere, Dominus enim ita præcepit. Re⸗
tribuet mihi Dominus pro hac criminatione, bona. Nihil huic optaſſet, quam meliorem mentem. Proſe⸗
cerat enim maiori cum fructu gratia Dei in ſchola
Spiritus Sancti Vulteius, quam ut ad eiuſmodi ina- nes& futiles crepitus expaueſceret. Qui licet obtre ⸗
ctatoribus eiuſmodi vita ſua patientiæ, modeſtiæ, pie
ipſa inuidia coacta fuiſſer innocentiæ& ciuilis inte⸗ gritatis ipſi teſtimonium dare, attamen hunc miſera- bilem caſum agnoſcebat iuſtiſßimum Dei iudicium, ſiquidem nec ſtellæ nec Sol clariſsimus purus eſt in eius conſpectu. Hinc decumbens hoc ultimum ſacri- ficium Deo ſuo& Domino ſuo, non ſine cruore æ- ternam ingreſſurus domum, carmine, inſtar ſummi ſacerdotis non ſine ſanguine ſanctum ſanctorum in⸗ gredientis, litabat:
Cum mihi ſtlereus pater, aſtra; cuncta fauerent, Indoluit, dolor eſt cui mea tota ſalus. Impetrat, ut toto me preæcipitantius acto In caput euertat corpore, uulniis aret. NAMæc noua decubitus facit illi gaudia noſter, Quod tamen hunc æqua perfero mente dolet. Cum patre ccleſli pulcrè mihi conuenit, in quo usmlibet in media ſpes nuhi morte uiget.
Didicerat enim crucem tollere& Chriſtum ſequi. Pp ih.
tatis& virtutis cuiusiuis exemplum eſſe potuiſſet, ut
————
———

Didicerat eandem fortunæ tempeſtatem cum megi⸗ ſtro ſuo obire& experiri. Didicerat germanum ſe filium Dei eſſe, non ſpurium, non extraneum& pe- regrinum, ſi grauiſſimis afflictionum procellis verbe- raretur: Siquidem iuſtum Dei iudicium incipit à do- mo Domini, qui caſtigat, punit,& probris aflicit eum,
quem diligit. Hoc prophetæ ſonant, Apoſtoli cla⸗ mant, Martyrum ſanguis obſignat& teſtificatur. An
ut perdat e Nihil minus, inquit Apoſtolus, 1. Cor. u. ſed ut à mundi huius damnatione liberet. Liberauit te, optime Vultei. Liberauit te hoc exilio: eruit te ex hoc mundi ſepulcro: eripuit te ex carcere& introdu xit te in aulam immortalis gloriæ. Si enim hic pere- grinamur; ſi cœlum patria, quid aliud terra, quam
exilium? Si relegatio ex hoc mundo eſt vita æterna,
quid aliud mundus, quam mortis taberna? Si carnis depoſitio eſt libertatis adeptio,, quid aliud corpus, quam carcer? Si Dei præſentia frui eſt ſumma feli- gitas, ecquid aliud ea carere, quam extrema infelicitas-? Fruere ergo illa felicitate, Vultei præſtan- tilsime,& mihi in æternum uale.
Nou ge bB meen ſto Egoq mn

ermanum d neum& be
ineipitzc zaflicit eum, poſtoli clas
tiicatur. An
lus 1 Cor 2l tt. Liberaui
9:eruitteex e& introdl
im hic pere⸗ tetra, quam vita aterna, ae di aarni liud corpus ſummafeli n infelicita rxftaw
49
eeeſeeeiene
Ptumum Max: de obitu lu- STI vVvLTEII CONRADVS VVEISSIVS Patricius Francofurtenſis P. L.&ꝙ I. V. 1.
Kelhs I 2
— lLccine Vulteium Deus 6 pater opti⸗ Tres homo callebat linguas, Græ⸗
cam atc; Latinam— Nouerat Hebraico uerba ſonare modo. Has magno ſtudio, magnoq́; labore docebat, In Marpurgiaca nocte dieq́; ſcholax b Ergo quid hunc tollis? quid huic vitam eripis?annon
Abripis, eximia cognitione vi-
PBlectis potuit commodus eſſe tuis? Sed quia quicquid habet tam vaſti machina mundi Coramte nihil eſt, te nihil ante valet. Et tu quicquid agis Deus G iuſtiſsime, iuſt? Semper agis‚ ribi ſit lausq́; decusq́; patri. Nosq́ʒ tuo ſemper moderator flamine ſancto, Vt ſimus verbis dedita turba tuis, b
Vt tibi pro cunctis benefactis pectore toto Grati viamus nocte diec; viri,
—
1 1 ——
—————

Vr cum meta aderit non tranſilienda cuiquam, In regno ſimus membra heata tuo.
Nomen ubiq;t tuum iam corpora pura canamus Angelleos inter Kecula cuncta choros.
9 ú S 29 2. 8— 8 4 1 1 4 — S 8 S 6 8 ₰
J N M 0 R E' M viri Clariſs: Iuſti Vulteij, Ni-
CopPEMVST TRISCHLINVS— 1T Ribiam: in inchta Academia Tubingenſt Profiſor.
Cultor erat veſtri maximus ille chori.
carmen, 1 1 Sinue latina ſuis Verbe lgare modis
Siue etiam planis Tulli pro more diſerti
Vocibus Haſſiacæ res celebrare domus. Omnibusuſ ſq; fuit nume ris perfectus& unus
Omnia qui iuſtis conderet orſa modis. Hebræxæx pariter commercia, cœlica linguæ
Coœtibus expoſuit Martis in urbe ſacris. Tum varias animo ſolerti tradidit artes:
Et doctos toto ſparſit in orbe libros,
Vno Pierides Vulteio ſoluite iuſta,
Nam ſeu Cecropium vellet qeducere
leBer bh x kadi N ka le&da im laks(ui dp Qudmun?! Nukrmn Inctm 1 Lainn a lleqpietn u Heg dh er dem lum ül Ilom om z lulieg th
Lugent o
Cueing ku A fahn ei Fripat 10. Hacfan)m Oc Dignln au dal lae lugn u
den n
—.— ao—

ſoluite iln
maximus ile
ellet deducete
ti du., uns is,
gux ris,
:
lguemaii
Pro quibus æternas venturo tempore grates Poſteritas meritò, ſi qua futura, eret.
Tranſtulit,& varium primus adiuit opus. Ille Heraclidæ lingua meliore libellum Ediclit,& Iucem iuſsit habere nouam.
Ille& Nicæum conuertit in ora Dionem Itala, Cecropijs æquiparanda ſonis. Quicl multis? Pars nulla illi deperdita uitæ, Nulla uiro requies, ocia nulla uro.
Nunc tandem exactis lacrymoſi ambagibus æui
Laniaca raptus morte quie ſcit humo.
Ille quieſcit humo: Sed præcoce morte peremtus
Heu deſiderium liquit in orbe ſui. Nam lugent illum Lani quicunq; Lycæum Seu diſcendo colunt, ſiue docendo regunt. Mlum omnes Haſſi lugent: Thuringia luget: lulia luget humus: Teutona luget humus. Lugent& noſtræ, ſi qua eſt ea fama, Camoena, Quaq́; uirum poſsunt laude beare beant. Nam fauor& uirtus& uatum lingua potentum, Eripit à mœſtis nomina clara rogis- Haæc famam Cœli fulgentibus inſerit aſtris: Dignum laude virum Muſa perire uetat. Salue luſte nouum tanquam decus addite Cœlo⸗ luſtitiæq́; tuæ Præmia iuſtus habe, 4
. p
Ille Meligloſſum Latio ſermone Sophiſtam

25
AD I: FS T V M Vul tejum, Georgius Ma-
7s MEDICINAE D.
Vrpetuis ego te herymis Vuülteie
S] dolebo
Et ſchola, qux tantis mioltur malis.
Aptus eras tenero. maioriq utilis
æuo Siue Hebræa illi, ſiue pelaſga Gares.
Tu modo progenies Muſarum ab origine ſacra, Ipſis nunc lmiles quid magis eſſe queas:
(C9LAVS RODINGVS ECCLESIAE
AMarpurgenſts Paſter.
öööoö““
pennun n
Saceſſihh ir kaheuin m Chudenupt a Latkce ei bralit ne ſ Atofhurge 1 (Cogerinn Lue llelmn it dic pem pu la ddatio ar as Comile f
Notalo m
Teſtiuie lo Tandem an- ar Feſtit aan atu
b Eoſchmt In
E nu den u. (um tohahe Xt
kuida, u

tymis Vultei ntis indolitur miotic uil
*
gine lacra queas:
A L cubat& placida Vulteius morte
Qui longos annos viuere dignus
4 erccaa.
12 Qui vitam impendit, ſtudium& ſi-
— mul omne iuuenerer Formandæ, in ſtudijs creſceret illa bonis.
Hoc unum urſit opus multo conamine,& illum
Succeſſus felix deſtituit minimmc.ʒ Nam Deus eximijs donis ornauerat illum,
Claudere quæ numeris vix licet exiguis. Condecorauit eum triplicis facundia lingux,
Præditus inſigni iudicioq́; fuiuiut. Et doctum atqʒ pium potuit conſcribere carmen,
* 9
Cogere& in certos verba diſerta pedes, Siue ille placuit contexere verba ſoluta, Sic potuit purè cum Cicerone loqui. In ſtatione ſua vigilans fuit haud ſine laude Commiſſi faciens muneris officium. Nota loquor multis, nec viuax ſama tacebit, Teſtis erit lIocuples candida poſteritas. Tandem illum rapuit nobis. uiridiq; iuuentaæ Feſtinans fatum, proh dolor, ante diem. Ergo ſcholam noſtram mutata ſorte reliquit, Et nunc totus ouans cœlica regna colit. Cum tuba ad extremum defunctos clara uocabie ludicium, nitido corpore ſurget homo.
z ca

₰„ 3 3 4 8 2 ☛.—
6* 4— 6 2 1 8
z O SSS/ 3 41 d 2 1
5„ 1 534 6 F 8 — A 5 1 2
* F 8.. 8 65
S 2 8 *
— 3 8** 3 4 8. / 7 8 4. 4 „ A 3 EG 5 2 8 8 8. 8 8 8 4 8 8 6 S ☛ 8 4— 5 3
viro Dn. luſto Vulteio Ve⸗
3 41„ inelemen (n.
4
9t. Heu toties claros tollere ſueta noos.— In vegeto ceeidit Vulteius robote nvite, Nelidæ dignus uiueère ſecla ſenis. Tres pariter linguas unus callebat,& idem Aſſecla Muſarum, cultor& acer erat. Carmina fundebat Muſis& Apolline digiaa Scribebat puris uerba ſoluta modis. Innocuus uita ſemper fuit imeger idemm:/, Eſt& non oris uerba ſuere ſuuu. Illius hic cernisuiridi ſub cæſpite tumbam., Qux claudit tanti corpus& oſſa uiit. Heu quantum damnum feciſti chara iuuentus, Res quantum amiſit publita tota decus Flete pij iuuenes hoc uſi quiſque mag iſtro, Vos pueri teneras dilacerate comas. b
gioand
b dees 1 lliwadt in lu
e 10
Dicite n tei Metelliin leucoin gi Hyſſopu ae in Lilia mi Caräm e cl

Illius id magni meruerunt ſæpe laboree, Queis uos formauit gnauiter ante rudes,
Dicite quis cupidos ſtudiorum a Iculmina dacet
Virturis uer enoſq; docebit iter? Nos infelices ſic te moriente relicti 8 Pupillis ſimiles quid niſt turba ſumus?
Conſimiles pullis quos dudum miluius arov Turbauit trepidos, compulit inq; fugam. Si quando hue curis vacuus perueneris olin,
NVulteium noris hoc recubare ſolo.
Nulteij quondam commeminiſſe tui. Illius ad tumulum fragrantes ſpargite flores,
Dieite Vulteij molliter oſſacubent. Hæc tellus uiolas porrͦ producat odoras,
Leucoĩon gignat, purpureasq́; roſas.
Nec graue ſi lallem puer optime, murmure grao
Hyſſopum generet tantum labanotida mentham,
Lilia, Sampſuchum, Cecropiumq́; thymum. Carduus hinc longe procul hine paliurus acutus, Nec teneat ſacrum cotula fœda locum.
Optime præceptor ſemper uenerande ualeto,
Dum ſufflet princeps angelus ille tubam Quanda heatorum tot millia leta reſurgent Orbis adextremum ſudigijc; diem, Corpore diuina quando virtute reſumto Ex hac prodibis mox rediuiuus humo. Clarior aſt ſurges multꝰ atq; illuſtrior, ante Tradita quam tumbæ membra fuere cauæ. Vitam quæ clauſit fuit hæc lux ultima Martis,
Principio ueris connumeranda noui.
E i llem
Se
————————
—

Idem præcluſit ante annos lucifer octo Fatalis uitam Catte Philippe tibi.
IN
D. IVSTI VVLTEII PAEDAGOGIARCHAE, et Sanctæ Linguæ Proft ſoris fidelißimianici incomparabilis: carmen ſub ipſam funeris apparatum ex tempore conſcriptum à Petro Pagano Pota L aureato Poëᷣſeos, ac Hiſtoriarum Profrſore
ordinario.
Artius extremo dum currens limite 8 65 9 Menſis NSIA Ad finem properat nocte fugante 12 6 diem. 1 G2 D Tu quoq; ſub finem vitæ cariſsime
BVultei Senſiſti Mortis Martia tela nigræ. Eheu ſenſiſti, propero(dolor) alite raptus, Et tecum grauis eſt orta ruina nimis. Deplorant alios uidua cum coniuge nati. Tranſit ad externos nec dolor ille lares. Te verò præter natos caſtama maritam, Tota flet urbs, procerum ſanctus& ordo ole Nce
(ondea! Viuere n m e braceſmn e rpo tut bi
NInilän? NMa relicnn 2
lLingom n Nam velazn n Floquin Atqhita ai c Cecran d Et ſcue Tat p Vpen n Ludeime d M bn u nchkege he di G Anck die dlan au

Nec parcit lacrymis generoſi principis Aula Quaq́; patet celſis Haſsia tota iugis.
Vndiq; ploratus, dolor undiq;,& undiq; planctus, Maſtitiæq́; Charis neſcit habere modum.
Ex oculis luctus iutenum protrudit aquarum Riuos, in caſtris qui meruere tuis.
Non ſecus ingenij quoniam lugere parentem
V M Conuenit, ac ex quo linea viua fluit.
Vinuere nam genitor, bene vitæ dotibus uti
.. Præceptor eonfert,& rude format opus.
que VIII Ergo tuis violas certant offerre recentes GIARCH, Manibus& caro nectere ſerta rogo.
rbiln cnaſ Præ reliquis tamen illuſtrem tibi debet honorem, a der egan Linguarum meritò concio ſacra trium. efeſoe Nam velut è medijs Ciceronis fontibus hauſtos
Eloquij riuos fundere ſuetus eras, Atq; ita Græca loqui, Graia ceu matre creatus,
correns liis Cecropiaq́; fores altus in arce puer.
Et ſicut ſanctæ puriſsima dogmata linguæ noce fugene Tractaſti, præbens optima fila tuis.
Vtq; per Aonios lepide ſpatiatus es hortos vitx caribimt Ludens multiſona carmina docta chely.
Sic oratores tua nunc præconia fundent,
Inq́; foro Phœbi ſaauiter ore canent.
raptuhʒ Sic Græcis, ſic Hebræis canta bere rithmis, Sie ſoluet flauas mœſta Elegsa comas. 9, Inte rea ſolito ne publica pompa decore, res, Officijs careat nec tua tumba meis. Accipe fraterno verè mihi culte fauore erdolchola Carmina, qucæ præcepa& breuis hora dedir. b

Tempus erit( nec enim mora me tardabit inertem) Laude magis digna quo tua facta canam. Et memores inter referam tua nomina faſtos. Nomina non vili concelebranda ſtylo. Vixiſti Chriſto poſt fataq́; viuis eidem, O Vaͤltei ſuperæ portio ſancta domus. Ad quam nos tecum deiecto pondere carnis In cruce pro nobis victima Paſſa vehat.
PETRVS PAGANVS POETA L. A MICO incomparabili extremo marore conftctus non ſine lachmis P.
(een G e b— t .- 1 1. Nlodelttin In eiuſdem obitum Epitha- g pulIA avaEkpARN svccincTloRA deeratr he ka SopEn AVTHORE. Nounh n
„ CIceine luſte iacer Vultei, ſic cælica tecum, Dona iacent uno tot tumulata rogos Vt iaceas mors fecit atrox, ſed fama iacentem Erigit, hac neſcis vindice luſte mori
EE E
I1. V Vlteium Charites gemunt pelaſgæ, Nulteium Charites gemunt Latinæ, Muſarumq́; chorus ſuum patronum, Et ducem ſacra lungua flct peremtum.

Epicu SCTIOR4 k.
k
Quem plangunt quoq; Gratiæ Latinæ,
Quem luget ſacra lingua, Pimpliæq́;
Sublatum ſibi flent ducem ſorores. Hunc omnis meritò ſcholaſticorum
atus, patria tota candidié
Teſtes integritaris& laborum
1 11.
Nulteius Haſsiæ decus.
Quem ſub vitente cur iacemem ceſpite
Cernas, viator accipe. Soloq́; fixus in Deo.
die fratris ad latus longe cariſimi.
Voluit ſuum reponier:
Non ambiens pompoſa Regum ſcrinta
Aromatibus redolentia,
Quin plebe cum deuota cumd; ciuibus
Eegit quietis arem. Ex qua tuba ſonante magno claſsico, Surgens ouabit in Beog.
1111. Aeua cur luſtum premis ante tempus
Parca Vulteium? nihil ergo ſanctum
Eſt tibi? iuſtos ſimul impiosq b Falce mecen.
Brgo quem Charites gemunt Pelaſgæx.
le magnus ille mole ſub breui cubas
Nlodeſtus ut per omne tempus vixerte,
Sed
————
——
—D ZZD%&%% —
——-——

Sed leues ad te redeunt triump hi:
Vinceris uictrix, ſuperantq́; uicti,
In Deo quorum raia ſpes in ipſa Morte reſedit.
Sic tuum ridet fera Parca faſtum
Sancta Vulteij benè mens ſoluta
Corporis uinclo, Dominumq́ laudans Læta per æuum.
1 v
5 u quꝛm flebilibꝰ corripimut modis
Seu nos prima dies adſpiciat ſatos, Seu maior iuuenes pectore feruidos. Aetas excipiat, uel grauitas uit um,
Seu nos ſera premant ſecula Neſtoris, Momento citius Mors iaculis ſuis Incautos ueluti fluctibus obruit,
Infantes, iuuenes cumq́; uiris ſenes.
Quod Vultei tua ſors ac obitus docent,
Quem morum grauitas, neſcia mens mali, Linguarumq́ trium gratia, corporis Robur, deſtituere in medio foro.
Non deleta tamen flet tua gloris, Sed ſurgit magis, ac imperat inuidis, Dum ſedes ſuperas incolis,& tui Tandeſiderium linquis amabile⸗
hoſequina n Temetn e Nemon it ſt
Sdane not in Nerrrere cin i Noſtrumn Nacj ſchm c
Nemol te ſ
lantogg ij reditus
lcocn d
Nhelange 9h p. Maba 3

Lais
LVOTVS A
demiæ Marpurgenſis de obi-
TV VVLTEII PER M. LAVRENTIVM Lucanum Francobergenſem conſcriptus.
☛ Vis veſtrum iuuenes caſum miſera- tur acerbum b b
7
8„
3 Vulteij? quis item meditatur carmi⸗
1
K*
—
fletu
Proſequitur, mediam quæ ſunt deducta per urbem?
Nemon adeſt, qui mente pia præconia dicat:?:
Nemon' adeſt alius, qui tantum plangat amicume
Sanè non pullæ veſtes, quæ ſtrata viarum Verrere conſuerunt, ſolennesq́; ordine pompæ Noſtrum ſat dignè poſſunt oſtendere amorem. Nanqʒ ſcholæ toti longè potiora reliquitt Dona, quibus meritò debetur gloria maior. Nemon adeſte Ego ſũ pede ſtans Academia in uno Tanto oxbata viro, qui me mea membrać; fulſit, Præditus omnigena virtute ac arte profeſſor. Imo doctrinæ totius& artis honeſtæe, The ſaurus locuples, diuino cuius ab ore Manabat ſermo, vel melle ſuauior omni,
FE ij Optimus
S 2 4 4 1 9 85 Ad r. 8 10— 5 N A 8 2 8 6̃ D d! „ 8 2 2 4 7 G ¹ 8 .
Præceptoris deſuncti? quis funera
3*

Optimus Hebræus, Græcus fuit atey Latinus,., Vt iam conticeam diuinitus addita dona Cætera, quss noſtris potuit ſuccurrere alumnis. fæc, inquam, voluens Academia naufraga mecum, Hactenus obticui, nimio perculſa dolore.
Nunc collecta parum non dicam carmine laudes luſto Vulteio, nec item ſua funera plangam.
Sed dicam mea fata, meos memorabo dolores
Eius præcipiti quos ſum perpeſſa ruina.
Vi ſolet albus olor vicinum plangere funus
Cum perſentiſcit vitæ ſuccedere mortem.
Noſter enim ſubijt Vulteius ſidera cœli
L ætitia gaudens cœleſti,& pace quieta.
At decus omne meum laudesq́; ruiſſe videntur Proh dolor, hoc ipſo tam præcoce morte peremto: Dic mihi nanq; rogo, qui poſſet currere carrus Alter ubi properante rota deceſſerit axis⸗
Aut qui conſiſtet domus una nixa columna? Annon prxæcipiti ſunt collapſura ruina?
Fallor, an ipſa ſimul iam iam ruitura fatiſcam, Semirutis ferm pendens Academia muris? Aſpice, quam denſt reuolent ad tecta paterna Commilsi iuuenes, tacitè ac mea caſtra relinquant. (Haud ſecus ac icto, nec non paſtore fugato Balantes conſuere greges diſcurrere pallim) Qui tamen ante ſcholam luſto Rectore petebant Magno concurſu, numero, feruoreq; magno. Vnde mihi tot promoti venẽre quotannis Semper, equo ceu Troiano pueriq; vixiq; icommune bonum valido conamine rurſum
vere⸗
5 g. 88 5
“ “
ess
ginonergenn! Qormibt
xedllpen i
Drauradnn! foreroo Cmchbeamn lititeſac un Ppotuns en gcllcet hou t
acuere i
(uodreſtin
Undem pim t Wacisaderim i Prrant ing in ſerſabis 1 3 hia in ie; Ouid mim Chrelte ne Nlaanan 7 Mularun 4
— Alun

ſe videntur norte peremto rere cattus axise olumna:? nat fatiſcam, muris? palerna trarelincſrant efugxo fallin) ſore petebant Smagno.
Tandem pone modum lacrymis,iuſtoq; dolori,
Adiuuere, ferè patuli per elimata mundiſ. Si non ergo mihi mox altera redditur ala,
Quxæ mili reſtituat ſolitum cum nomine robur, Ac deſperatis ſuccurrat deniq; rebus.
Duratura diu certò mihi credite, uix ſum.
Tu verd& Vultei Cœlo ſtellante fruare,
Cumaq; beatorum cœtu ſis ſaluus in æuum. Iuſtitiæ facræ monſtraſti dogmata multis.
Ergo tuus quoq; maior lionos, ſplendorc micabit. b Scilicet hoc diuina crepant oracula nobis, Haæc uerè iuſtis debetur gloria facii’MKM. Quod reſtat, te compello ſtudioſa iuuentus,
Vocis ademta tibi Vulteij eopia, verum Fxtant ingenij monumenta perennia, quæ ſi Verſabis manibus nocturnis atq; diurnis,
Spirat, in his loquiturq́; viri pars optima ſem per. Quid multis? Iuſti Vulteij nomen in orbe
Clareſcet, donec fulgebunt ſidera cœliä. larpurgum memor eius erit, dum caſtra manebuns Muſarum, doctosc; viros dum Lanus habebit-
Aliud eiuſdem ad familiam
WSrI VvITEINI.
Eu male ſauſta dies, ſemper fſebilis hora . Qua primus ſpreuit iura facrata parens. Et vetita dirum decerpſſit ab arbore pemum,
Bo tellusnunquam triſt ius ægra tulit.. F iij Hinc

Hinc etenim venit atra lues, hæc mortis origo eſt,
Hæc ratio, ut mulier, vir, iuuenisq́; cadant. Ergo quod indomita conſumtus morte maritus Concidit,& luſtus, fœmina caſta, iacet. Dimidium vitæ decus& ſolamen amicum, Qui tuit& cordis portio magna tui. Hunc luges meritò, lugent quoq; pignora cara Quas rapuit patrem mors inopina ſuum. Accedit cognatorum quoqʒ mœror acerbus, Affinesq́; omnes ore tremente gemunt. Scilicet id virtus, pietasq́; imitanda requirunt, ld iubet amborum connubialis amor. Sed quia non fletu mors inuidioſa mouetur, Parcere te lacrymis, Catharina, decet. Non etenim ereptum potis es reuocare maritum, Vel ſi perpetuis imbribus ora riges. Scilicet hoc regis Dauidis dogma monebit, Quod tibi ſuccurrat nocte dieq́; velim. Sicut enim nati dilecti funera quondam Ipſe pater luxit lege modoq́; pio. Coniugis amiſsi ſic lugens noxia fata Seruabis mediam, quæ placet, uſq; viam. Fallor, at amiſſum quod dixi, uerius ipſe Cum ſit præmiſſus lucida ad aſtra poli. Cernere ubi rurſus debes& noſcere eundem, Credere quod minimè turba profana ſolet- Reſtat, ut appellem uos pignora cara relicta, Quorum nunc nomen non benẽe Muſa capit. Quid iuuat immodicè defuncti funera patris Plangere, uel ueſtras ſic lacerare comas:
Defſlinitote
Lulcn
usryIn!
.1
CVmmanu 0 erigedn Pheue. 1 Qäidla ie Neſcim ü Quicqui e m A prita in be e ke

orti orig 9
Tcadant.
Artemarius 4 lacet, micum, wi. ignora can naſuum. acetbun emunt. requirunt, mor, wuetur, decet. aremaritum ges. onebit, zelim, dam
Deſinitote rogo, nil prodeſt mœror inanis, Oſa ſed exiccat veſtra tenella magis. Nec defunctorum ſas eſt turbare piorum Gaudia plorando, deſine nata queri. Quin potius vitam ſic ſic traducite ueſtram Moribus in caſtis& pietate Dei. Quo ſimul æternæ cernatis gaudia uitæ, Quxq́; pater ſubijt regna beata poli.
Eiuſdem Lucani carmen ad IVSTVM VVLTEIVM pAEDAGOGIAR chain quondam& colleg„..
Vmma nouenarum, pars, ſama, decust ſororum O Valtei, qui nunc regna beata colis. Aecipe diſcipuli lacrymas, has atq; querelas, 8
7
b Bheu, quas moœeſto pectore fundo tibi. Quid ſatis ipſe tuo tumulo feliciter opten Neſcio, ne ingrati crimine forte noter, b
Quicquid enim mihi doctrinæ ſugcreuit& artis
A primis annis, uendico iure tibc. 3 Grammata, Rhetoricen, Dialectica, cum; Poëſſ Docctiſono tepi diſcere ab ore tudõ. 4 Si quid& in Grjæcis mihi forſan noſſe tributum eſt
Acceptum meriiò dò referó; tibi. Singula quæ multum noſtros iuuere labores Perplexi in iuris cognitione graui.
Inferias has ergo tibi, pia uotaq́; ſoluoo,
Vs mentis grata ſymbola certa meæ,. 9 Scili⸗

Et collega tuus, diſci pulusq; tuus. Nam tibi uiuenti gratus n on eſſe ualebat, Pro bene tot meritis, officijsć; pijs. Quin nec poſt reditum licuit uel uoce ſalutem Dicere, quod plane in mortis agone fores. Nam ſimul ac ſæuæ ruperunt fila ſorores, Iniecit; feras mors truculenta manus. Non datur heu reuocare gradũ non improba Clotho Flectitur, abſorbent uentus& aura preces. Sic igitur uultuq;tuo, linguaq́; diſerta Priuatus, Vultei candide ſemper ero? Abſit, te rurſum cœlo ſtellante uidere Atqʒ loqui tecum, mens mea ſperat ouans. Quod faxit pater& natus, cum flamine ſacro, Cui ſit in xternum gloria, laus& honor.
Scilicet has grates tibi poſt tua fata rependit
92
- 4 1 ☛ —— 8 — 4 8 8 2 9 3— G —— 4— 1
6 3 5₰ A A— 4 8 30 8 . ₰ 4 ℳ * 5.
FRIDERICVS SYTLLAEPVRGIVS VE⸗ teranus Scholæ Neubhuſtanæ Præceptor.
—..
4 8
A voky ſy dkaceet edicp 19dce ve2e K παε aral, ariza cs lars ε‿‿.—
8

nimproba Clh b
aurapreces, ert
rero?
ſere
erat ouans,
mine ſacro, 1 honor,
51I
Wmanibe
RGIVS VEe
2e
1
r wlole re at AAr9 AAOe M, r43 X de⸗ usr5 ỹs Aut ,Io UVN. d o EI ToNO,9,K* ν, deS 103 86 r EyN,ꝗdo 1M) Naid nop. AvSp:5o N 100p Jayap ee AnAc p xo?uis ald, Suyep aipa ννέν uze.
— 1— 4 8 ₰— ☛— 8 * S 3—— 7 A— 8 EB 8 9. 8 2 8 8 20 6
8 8 5— S=AA 8— 5, S7 466 5
K. 4 8 1— 3. 3*
2 1 3 2 1 8 8 5 2 8 F 4* N 8A 8 3 8 2 8 8 8) 8 8. — 5 G 4 68— ¶◻.— 4— KG 55 ₰ 5 4 S ₰ 2.„ ſ—&₰ e S ℳ A9 4 N. 5 S— 1
luſti Vulteii carmen Iohan-
NIS PINCIERI VETERANI, ME
dicinæ Stucioſſ. s Gemebunda dies cunctis, 6 flebile 4 tempus, O lux infelix nigro carbone no-⸗ S, tanda, b 25 Præcipiti lapſu, qua luſtus fertur ad ima
Saxa, capuiq́; pium lethali uulnere pandit. O mage meeſta dies, multb inſelicior illa
Qua tandem varijs cruciatibus actus,& acres
Percipiens totum corpus vexare dolores,
Luctilicæ mortis ſeralia regna ſubiuir.
G Ille

Ille eſt, quem ſolum tot iam reuerentur ab annis Cuues,& fato functum lugentq́; dolentq́;. Ille eſt, qui ꝑueros teneris flectebat ab annis
Ad uirtutis opus, cuiusq́; docentis ab ore Ingenuas artes,& linguæ dogmata græcxæ Dilcebant, ille eſt per pulpita publica Hebræas Qui docuit uoces& pſalmos reddidnt ille Tempore ceu noctis tremulo ſplendore coruſcans Dat Phœbe mundo lucem, fulgebat, ab illo Marpurgi præſtans Academia lumen habebat. Tot doctus tulit ille uiros, quot ſidera Cœlo Lucent, quot viridi naſcuntur lilia campo.
Quos ſi quis numerare volet, metiatur arenas Aequoris, Icariæ guttaſq́; recenſeat undæ. Reddere li vi uis ciuilis turba valeret
Illum aut ruricolæ, vel nobilis ordo, vel ipſe Princeps, Pieridumue chorus ſtudioſa caterua, Viueret,& lumen patriæq́; ſcholæq́; maneret. Ipſe pater natum lacrymis rorantia tergit Lumina, et à trepido ſuſpiria pectore ducit. Triſtantur Mafe ccxlun. dat ſigna doloris Nubibus obductum, non Phœbus in æthere fulget. Omnia replentur luctu& reſonabilis Echo
In ſyluis gemitus repetit duplicatq; frequentes, Propterea uenerande tuis præceptor in ore Ommbus es, meritoq́; tuum ſuper æthera nomen Effertur, uirudi licet includatur in urna,
Et detur fœdis putre vermibus eſca cadauer. Spiritus aſtra petit tuus& bene viuit in æuum
Cum Chriſto, laudesé Dei canit. Hiſce valeto.
4
4.—
3*
8
ſende,qee Hrdcis cin lern, cm
ekoris lt Dgnos aue b

SAponicvu.
Sraccec Vne, cc cur terras fraglle linquise 1 cabicbtaqg Cur tuos natos, patriamq́; caraum-: dille Car Scholam:? Cur diſcipulos& amplos Gore coruln Orbis honores?
„ 1 den bben Nempe. Seoa mundo fartatus“ erColo Sord dis curis, tibi quas faceſſit“ anpdo. Terra, e ccleſtem) properas adire tur arenas 8 Protimus arcem 4 3 ünde peſtorisv vita eD lii Hiſſes“ Dignus amilſum Romudesc queruntur,“ wipe Et lyta ablecta lacrymas madentes“ Acaa Funqdit Apolb.“ zmaneret,
ergit
te ducit. doloris athere lulge Echo b 8 B8 ee,. 35— 4 s. E Ep v L. G R 0.
heranomen 8 8 Tie 2g. 3c guο Ter veAriou Ta ewse
ur 1 r)XℳN 23 00950Liou KaX³4 kencs TG⁶.*⁴αοανυαα mauum As v83, 1 Nsat. XVG 8△S Enhan
4 lohto, Savi AMa 25 Waara Soe e. eraleto,
“ G 1 Conditur

Onditur hoðe viridi Vulteij ceſpite corpus, Mens pia ſidereas carpſit ad aſtra vias.
Vt grauis ille fuit linguis. ita maximus arte Clareit: has docuit uoce ſonante ſcholis.
Hermannus Vulteiu⸗ luſti filuss.
Luctus Hermanni Vulteji,
DE 9BITV IVvSTI VVLTIEII, PA⸗ erls ſui carißimi.
—Bi mihi, quam nihil eſt ex ulla parte beatum: Et nimis infirma cuncta geruntur ope. Nuſquam tuta fides, modo quæ ualuere laborant Et modo quæ ſteterant rurſus ad ima ruunt. Care me vitæ ſator& pie fanguinis autor, Ah nimis hæc caſu ſunt manifeſta tuo. Tu beneè ſanus eras de tot modo millibus unus, Nullus& in tot corpore næuus erat. Cum cadis ah nimis hinc abreptus præcoce fato Et mihi maturos occidis ante dies. Nosq́; tuos natos, tua pignora cara relinquens Scandis in æthereas nil remorante plagas. Haæc erat, hæc uotis tibi ſæpe petita patebat Patria, nunc animæ læta videnda tuæ. H inc ubi ſurgebant ſi uſpiria pectore multa, Voce gemens mortis plurima ſigna dabas
Sed
larg meisin Heimha Incfleo,
L.
V Guttur un V repmernn Frgoihn: Hei wihim
Heima b lrih eepaime „Alt, N dit n! Etmodiag Bei miht 1 krauni:

pane beztume runtur ope. uere hborant lima ruunt. Sautor, atuo.
llibus unws, rat.
ræcoce fao 8 relinquens tepkgas patebat tuæ. temülta, nadabas
89
Sed tibi firma tua ſtabat ſententia mentes,
Cernis, ut optata hac ingrediare via. Viuus Hebræa dabas,& viuus Græca docebas, Graæccus eras moriens, magnus Hebræus eras. Hoc oſtendiſti Solyma cum voce vocares Reges iuſtitiæ qui tibi Chriſtus erat. Et feſſus morbo, multoq́; dolore coactus Hebræis pariter Græca notata dares. Hæc ego cum repeto, cumq́; alta mente recordor, Et ſubit illorum triſtis imago mihi: Larga meis oculis tunc ſtillat gutta cadendo Hei mili quam calido flumine gutta fluens. Tunc fleo,tunc uoces mea triſtia lumina ſignant, Cernoq́; mœeſtitiæ plurima ſigna meæ. Conor& in varios guttur diducere niſus, Guttur at in ſummo pendet hiante labro. Care pater, tua ne ſic triſtia funera cerno? Ergo iaces vili putre cadauer humo? Hei mihi quam nihil eſt ex ulla parte beatum, Hei mihi quam nulla parte beatus ago. Lurida fallaci me terrent ſomnia nocte, Et redit in curas quæ libet hora nouas. Sæpè petita venit mihi nox metuenda tenebris Aſt ego tunc vellem rurſus adeſſe diem. Il redit Phaethonte ſuos agitante caballos Et modo quæ placuit diſplicet alta dies. Hei mihi quam nihil eſt ex ulla parte beatum Et nimis infirma cuncta geruntur ope,
G ij DlA.

Di lalogus Hermanni Vul-
TE1¹1 CVAM FrATRE SVO.
HERM. OPo⸗ 00 ε ε⁴ε G⁴— MNuxepo 94 cX/0/% L'awl‿ro, ³2 Avaoca SuyepAh A pa Ppy O NAds dutn kg A*eν τe X do! GvS ½ n AS* Srlons o⸗Sp R vu 5e Nar K* σκναωνς dperHo, Nexεε/ 44 6 T0B Hus rizνε Xos σ εμαμάιμμαο ε⁵φe do ae, IVST.
d Saus 84 pôrsos, rrve er. XJ' ſors/ OuR Ti Vv) Svy ipa u 88 ön Ks πᷣντ⁵ Ad αά0σ‿ 1r N A; 2vd, k, 8. xXa**ν Has-vrH- 86à1 AO) TAia wfaße. 2⁴⁹ 54Ad SA³ 2y b: 2 X 7⁵ A*εAοινσν co iplun, AMNR A0! O0 N f⁵. ⸗ 41650. 8IAtro, 2 ,2 terra NI n αν⁷⁹&Xℳ3? 81 O‿‿— igeuniwS⸗ de H Seuty, 48399 oA9*2Xl/0. Od οαι E7re! Ln l. Axt wsraa, EAas AGAa ra, 8 ds 293 Ke wreiᷣa als rdsop HM 982 Aα 5,53*Xs,: 9 X!Soc 1uoes. raur&α ⁵μέει Ees. 69) 8KAA arfi⸗ a'h. od wo Nc A Ar†⁰ο Adbdvo, E6⁴ 8e Nlaid,&' Tal suε 1eTA 99 Krbfcnan
HERNM. AMA Artz OtA8 dide σν½, as Sy vxrla O4M. iS H0kHiα 7⁸ warfos, 4Sradis,, r4* o Kr See„, Ao
du 3 ah u dheneh 2 9 rn 4 b Hucv5a* in) nvi locis,8 3. 179 dun 1 dura lvsa.
lmi⸗ 44 lharing a07 I diüt ſan ſe . 1zo e ins Kr: 1
1 ur„ daN u,
aapr Hhian
TErRAN
1
ErAc 4

ads oisos kudn runepsid a w oMrams in axoni 4² Hi, 4avye, war ,3 lousd oAuiadp 1— d is, dr0 cvNSp errusO ad Ponbog. N 4 0 NR Aκνεοσ r0 drnop 8nk 25= EAtKg n 8 Far 8 5) uris itatataup, Kanſa⸗ 833 Mhas Teua, AM oPse8, 9436 a 26 8 E p aip,bone duoεν
e du ſcho oS? 2 uu d26d rerura 8 ue 56 Hara Saßoyr ryaSa,) xcyra d 2cre’e. rich Auras Eyanra 2568, G; 10) koisavo ĩ ²iascovra 1at, Oußavinc eias, 55 ãrενατα uara vaſa. vfie. Noler Aosa,&s; As r6 ie Oeðye dulse 8“ emifl, moe&S10Ke 4 ky⸗ 82 Tya Xheila ssiout “ Odno gyaCG3? 8 AAubea c*† ali— 66.. 6 xaltatxcDels acendiear, Seo K* Xæa as ydei d ue 2Syr 4l0opceens 2o 7e,5 d 12, 74 Raapr ihn, moMas venuſtame Iuas,. 4 4 1 TrerRASTICHoON. cvivs vNvnavons a iue annum obiuu conhines 2 ra Acra 6 terra vVrtelvs Chtn n avras
—₰ Arlete Phæbeas Conco Mltante hcs.“ E acVt fancti GoMpſa baGCe qulehe
A a5*N Xasracia, 2u ae⁴ac ETis
—— N—
VI 0 mia⸗„ Sr'ohrae rhums: Nezas
05 anutſo dd l Seein 2en).
Acbennos 4 es hon n Hepiis Wn
—dddd11ſſſſſſſͤͤͤ1

Doctiſsimi& Clariſs: viri D.
IVSTI vvLTEII PRAECBPTORIS SVI optimi Lacymæ Nicolai ab Han⸗ ſtein.
* Xue purpureas infelix Haſſia veſtes,
Plorida de cultis proijce ſerta co⸗ mis
Non reſonent Cytharæ, tua ſaltibus
(77 apta iuuentus
lam pede non ducat ſubſiliente
choros. Læta tuis agitet nemo conuiuia tectis,
Nulla voluptatis dulcia ſigna dabis, Te plorare decet, decet indulgere dolori
Cum ſenibus pueros cum puerisq́; viros, Hoc pia relligio iubet hoc iubet ardor amoris
Quo nos Chriſticolæ iuncta cate rua ſumus. Nec tantum lacrymas dare ſingultusq́; ciere
Conuenit indigenis Cattidos ora tuis Lugeat& triſtis dulces bos deſerat eſcas,
Lugeat& mæſtos murmuret ore ſonos. lam iam conticeat mærens Luſcinia, nocte
Nec fugiente canat nec redeunte canat. v os
Qulblocna Imaria e heg magt c Nalis lunt Occidit lu Vulteiuna Vlitemnn
Heſllacua Beu quanum
Tempelin Vutteius le
Maxitan Er lifon. E fas ant dic licet
Res hen Quantusn. Nulteit b lale quisi Pnnc deqico Non eri e Aaod tenn n
V Thaci,

nfelxpall relh ltisproijceſerne
nlara, tu eih
n ducat ſabllen
eclis,
abis dolori
iccʒ eiton rdor amoris ateruaſumus. usqy ciere ra tuis
t eſca⸗ re ſonos
a nocde tecanal,
Threicius blanda detinuiſſe lyra.
ſ
Vos rigidi ſilices miſeris ululate querelis, TI riltitiam referat quælibet herba ſuam. Flumina lugubribus lacrymis increſcite ripis Ite doloriferis puluerulenta vadis. Triſtia lugentes ſuſpiria ducite ſiluæ, Quodlibet& folium triſtia fata ſonet. Qualis luctus erat quondam crudeliter Orpheus Iſmaria occiſus, cum raperetur aqua. Heu magno ſpoliata bono, ſpoliata magiſtro, Talis luctus erit Cattidos ora tuus. Occidit Heſſiacus dolor& dolor occidit Orpheus Vulteius, patriæ maxima fama ſuæ. Voluite nunc oculis, lacrymarum voluite riuos, Heſſiacæ matres, Heſʒiacæq́; nurus.
Heu quantum cecidit decus irreparabile noſtro
2
Tempore: Martigenæ heu gloria quanta ſcholæ?
Vulteius ſacro fuit addictiſsimus æquo,
Maximus ingenio, maximus arte fuit. Et ſi forte licet, doctos componere doctis, BEr fas eſt meritis, ſt tribuiſſe decus. Siq́; licet verum tremula ſine voce fateri: Res hodie verum plena referre mali eſt. Quantus Biſtonijs, uates Rhodopeius oris: Vulteius noſtro tantus in orbe fuit.
Siue quis ingenij, docti ſeu carminis artem
Ponderet, eloquij ſeu grauioris opes. Seu quis contulerit uitam, moresq́; ſacratos, Non erit inferior Thracia uate tuo. Quod temuiſſe feras,& concita flumina fertur
H Mouerit

Nouerit& ſiluas præruptai ſaxa canendo,. Tartareosq́; lacus, tergeminumq́; canem. dete Quæ tamen haud ullam, nimium ceu diſſona veris Inuenient certam maxima facta fidlem. Eruta, ni priſcis hæc fabula docta poètis, 4 10. Forte legi ſenſu, ſub meliore velit. 1e Maius opus mouit, maioraq́; facta peregit Juſtus, Teutonici lucida ſtella ſoli. 29 Moribus i pſe e rugem, multoc; labore iuuentam Formauit, quantus proh labot ille fuit. 302 Herculeus nihil eſt labor,& rediuiua Chymets Guttura, terribiles Stymphalidesq; nihil. Non tot ſilua; gerit frondes, tot littus arenas, urpia quot pueri crimina pectus habet. Voluire nunc oculis, Lacrymarum voluite riuos, Heſsidcæ matres, Heſsiacæq́; nurus. Hæc poſtquami iacet orba ſuo Rectore tuuentus, 65 Heu nunquam ſimili perfruitura viro. Iſmarius docuit, ritus& fœdera Diuum Orpheus hæc docuit ſed ſine lege Dei. O quanto m llior, quanto felicior Orpheus Noſter, ab xterno numine dicta refert. Ah nihileſt omnis numeroſa ſcientia, parte fHiac niſi mortales turba beata ſumus. Ille tenebroſas amiſſa coniuge ſedes Inuiſit, ſtygio vota facitq́; loui, Coniugisi ut manes iterum mortalibus oris Redderet,& ſociæ poſſet amore friK-(. Hic nunquam timatt Chriſti pro coniuge vitam
5 Ponere, nec tat lutlde tels necis. X Brrori
1 4
A
4* 8 4
. brime b de 25 At m
vohris tin axgeu üi Hem
Umm.
dlod untan Galumm leudoſor a m
A dohn de Demernn barcere d
E gulh
darcere ce 1
dwllz &d uüie Reſpict ag
1 3 ſacit alite
fa
1 ühee n 4

Erroris dubij, cæca caligine merſoos Nt traheret, natos efficeretq; DBeil. Omnia vocali perſecit ca rmine, myſta. Othryſius, fæuas flexit& arte Deas.— de— 4 Contulit, his nigri contudit arma ducisH.. d. Sobrius Othryſius fuit,& uirtutis amator, borthrtem Et procul ambitio, mensq́; ſuperba fuit. e Sobrius Plelliacus fut,& uirtinis amator.. ditn Cifmem Et procul ambitio, mensć; ſuperba ſuit. ldesd ninl. n Plangite Theſpiades, lugubris turba Camcena, W ituus arenas, Plangite& incomtas dilaniate coma. cdushabe. O. Quod tantum ante diem, crudeli funere raptun m oluit tiw Conſumet tumuli vis carioſa viumm. dote uimh Gar tam crudeles mors habet atra mand ura viro., Vt nulli parcens,ſine nos diſcrimine tollat: Dimmm Denmetiat iuuenes, demetiatq́; ſenes.. TgeDe. Parcere debebat, viridi florentibus xæuo: . Et quibuseſt veræ religiomsamot., Kancen. Parcere debebat, quorum virtutibus xtas u Sed nihil eximium curat mors improba, nallum
. —
Reſpicit, ingenij parca ſeuera, decus.
*
ds Hoc ſacit ah triſtis nimium nimiumq́; dolendus, .„„ 8 2 71* 4 9, Prime pater generis lapſus Adame tuu-..
Threicio nondum, præmortua membra poetæ, 12 Fœædarar nondum, pallida ruga genas. coniuge 1 Attigerat nondum, decimi contina luſttri 18 h el Luſtus,in Heſſiacis ſplendida gemma plagis. . H ij Ante—

llle perit, lapſu hic ſed malè cautus obit. Plangite T heſpiades, triſtiſſima turba Camcœnæ Plangite& incomtas dilaniate comas. Nec ſatis eſt cecidiſſe ſemel, ſed verſat utrunć Et male poſt cineres inuida lingua notat, Namq; nurus ueluti Ciconum, crudelibus haſtis Occiſum, in partes Orphea dilacerant: Sie quoq; nonnulli, quibus inſatiabilis ira eſt, Dicuntur nomen rodere Iuſte tuum. Et velut, hymniſonos inhiat diſcerpere vultus Hydra, ſub immenſo peſſima viſa mari. Sic quoqʒ.neſcio quis, Vulteij virtuiibus obſtans, Euomit in ſanctum turpia probra virum. Aſt precor hoc unum, ſemperq́; precabor id unum, Annue tu votis maxime Chriſte meis. Vt quondam in lapidem, rictus ſerpentis apertos Permutaſſe tue, Phæbe ferère manu: Sic ſimili pereant fato, qui dentibus audent Poſt obitum doctos dilacerare viros. Et niſi deſierint, poſt vltima fune ra fient, Impia Tartareo, præda cibusq́; cani. Sed quo Muſa ruis? triſtes iam ſiſte querelas, lam tibi ſit ſummum funera flere neſas. Vt iam Threicius nullo delebilis æuo Viuit,& Elyſijs iam ſpatiatur agris. Viuet perpetuo, viuet Vulteius heros Sic quoq; nec ſæuum ſentiet ille rogum. Mille voluptates,& gaudia mille piorum lam videt optato perfruiturq; loco-
Ante diem tamen ambo cadunt, muliebribus armis
(wod nar in lirtutum in Ahneſcis z (lltor pr gr Chori pra Cuinon ae luſtipre Tli num e
Coniund, 3

nullebräba n atuscbi.
turba Caman 3
Comag,
erſat utrungr Lun nota, udelibushrſti Acerant. abilis ir eſt tuum.
ppere vultus jiſa mari. duubus obſtang ra vitum,
ſecabor id unum.
emeis. dentis apettoj anu: saudent eiros
fient,
cani. querelas, nefas.
10
ris.
Iam præſens, Heſſum multum laudauerat ante, Eobas Aſpicit, alternis metra canitq́; modis.
Salue luſte,tuo mea nec data dona ſepulcro Reijce, diſcipuli ſunt ea dona tui.
Et quæ viuent i fuit acceptiſſima vena, Opto tibi iam ſit non oneroſa, Vale.
EPITAPHIVNI EODEM AvCTORr. tor, Chorus Virtutum& Muſarum colloquuntur.
(— Vid mœſtæ nimis, heu nimis
Hic ſuſpiria ducitis, doloris Quod nam principium? referte n
Virtutum prior una, cui renarrat:
Ah neſcis, iacet hioc, iacet ſepulcro,
Cultor præcipuus, decusq; noſtri
Chori præcipuum, plagas per orbis Cui non inuenies, parem uel ullum,
Iuſti propterea dedere nomen, Illi numina, ter tremenda cœli.
Coniunctisq́; ſororibus dolemus
His nempe Aonidum: quod orbis auctor,
Tantum Terrigenis decus peremit Iratis manibus. Doloris hæc eſt
Illum ſtelligeris vocare ſeruis, Simuleorpore cum reſuſcitaro
Ad conſortia dulcia imperabit. Vale. .* 1
F
1
N
Noſtri maxima cauſſa, mi uiator. Cui tu perpetuam precare pacem, DPonec cœlituum, pater ſupremus,
G. 95

—* — 4— 4. 1— 2= ———
1—
—
K

—
—