ADMSFVTLTIO MEDIG4. HTDKROPE. 1AM 4 2 11 113 2 4 IIIE Bieh de LAn mo viro,. DN. ERANSGISEG PARCOVIO, Roſtochienſi, Philof.& Medic. Doctore,& in inclutà lulià Profeſſorę primario, facultatis pro tempore Decano ſpectabili,& llluſtriſſimorum Ducum Brunſuicenſium& Lunxburgen- ſium Arehiatro. Pp ſummis in arte Madica conſequendis honori- bus, publicè examinandam proponit 1OANNES VVOLEIVS ALTENDORPIVS, Poliater Gnelpherhytanus. r Ad aienm muy 22. bn G. ls HrIMAESTADII,— Ex officina typographica lIacobi Lucij, —— — Beee e eaiedshenaes es euekeshseh ererteberieniea 1 ö——— 1——ſſ KReuerendo& aunpliſfi imo viro, VV. INTRAV. B10. COENOBII RIDDAGESHV ſani Archima ndtite e iehiinlrcar H 8 —* — 8 5 42* 4 8 5 — 3 8 3 8* le no 0 8** 4 5—*.— ** 4 4 4 „* 8 ¹ 8 4. 8. 4 8 . 4* — 8 2* 2 8* 3„*— 8 2 4* 8 4 3— 4 * 5 2 4 1 4*.— 1 3 8 . 1 2 4 1² —— ö“. 1 * 3 2 3 — 4 4 4* 8 Seacionum, que fauitobſe gruan ties er. gratita. Aunuus nunguam intermorituræ teſtimonium, 5 . d 2. ——— 2 22—“ H ID RSOPE.) 1 ) Ectè Galenuslib. 2. Method. med. nomini- buspropter res vtendum,& abijs ad ipſam rerũ ſubſtantiam conſiderandam nobis tranſ- A eundum eſſe, monet: id ſcitum ne nauci ha- „ bere videamur, nomina primum, quibus af- ee fectum, de quo diſquiſitionem inſtituturi ſu- mus, auctores inſigniunt, cum& varia ſint,& ab ijſidem con- fusè vſurpentur, conſiderabimus. 2. Græcis itaq́; d*νράυι, εᷣ˙- d0⁴ms, U‿ams vocatur, à ſymptomate deductis vocabulis, quod aquoſus humor in hoc affectu producatur& abundet, vocatur. Cœlio Aurel. u⁵εει᷑ρνραα, quod ſit Cau humoris in inanitates carnis,& vacua ventris ſpatia effuſio, quomodo tamen quidam dici volunt, ſi à renibus hoc vitium naſcatur. Latinis, vt Cic. a- qua intercus, Celſo aqua inter cutem, etiamſi hoc nomine nonnulli illam ſpeciem, quæ Anaſarca dicitur indigitent, Ho- rat. hydrops& aquoſus languor, vt& Sereno, Hydropiſis Plinio nominatur. e 3. In veſtibulo autem non erit fortaſſe extra rem monere, quod Hippocrates vocabulum hydropis etiam latius exten- dat,& πmQππνρενᷣ vſurpet de omnibus partibus, in quibus quocunq; modo aqua colligitur. AErA. 4. Si enim in capite aqua cacuarur”he o⸗a9. dici⸗ b 915 b A 2 7 Hydropis in genere tur, cum pulmones vniuerſi aqueo humore madent, atq; ple ni ſunt, hydrops pulmonis. In vtero ſi colligatur eadem ſu- perfluitas, hydrops vteri, ſiue, vt Auicenna vocat, aqua In ma. trice nominatur. Hinpocr. lib. 3 de. morb. lib. de nat. muliet- Galen. lib. qui medic. inſer. A Er. lib. vlt. cap. 97. lib. mae. 2. cap.. Aret lib. 2. d. morb: chr. c.x. Celſe lib. QA.ap.2. b Verum omifſts hiſceinvniuerſum& qui propriè hy- . drops dicitur, definimus, quod ſit intumeſcentia vel totiiis definitioe Corporis vel ventris à collectione aquoſi humoris, fatuum- que copia proueniens, propter fruſtrationem ſanguifica- tionis, ob viſcerum naturalium, Præcipuéepatis& venoſi generis labefactatam facultatem, debitalem& cotruptio- 6. Subiectum hydropis ſtatuimus duplex, I. 3. umn Canſa vni- 7. nerſalis. Specics. am habet pro rudimento potius& præludio quodama e Vt Aretæus loquitur, ſiue vniuerſi corporis habitum, quando totum corpus intumeſcit in illà ſpecie, quam Leuco- Phlegmatian ab humore pituitoſo, eiuſdemq́; colore albo, à quo produciturs vocant. 2. Ventrem, qui velà pedibus fere ſumpto initio, ijſq́; ſenſim ſeroſo hum ore repleris, plus æquo excreſcit in hydrope, aſcite nominato; vel flatibus diſtendi- tur in abdominis capacitate concluſis,& tympanites dicitur. Præterea adiungimus etiam primariam huius vitij cau- ſam, Videlicat uντικά⁴ρνaεαν debilitatem& cortuptio- nem, inprimis vero epatis, à cuius caloris natiui penuriâ& imbecillitate ſanguiſicatio deficit, ſiue id proprio illius vi- tio, ſiue per conſenſum contingat. 8. Principio colligere hinc licet, tres eſſe principes& præcipuas hydropis ſpecies materià& loco differentes: Ana- ſarcam, Aſciten& Tympanitem. 2I2ee„ent 9. Hippocrates quidem duo tantum videtur agnoſcere Senera lié. de vict. rat, in acut. Verum ille LeucopleBane dro- — weepati g d A dem 8 ornpil. 4 1 wun pler,.Sm, wenu N orperbhaüt, länl hn leuc ndd Kiojcolorealbo,: errren upeläpecibuüſer J 1ſ lid b 11 ninato Püd tln acuüst atssdiu ampin an duesiiien⸗ ciu d famu penrig deict, ſu iu Noprio l- d lee relepiich urt Sifererradt b 6 esms Erce gwit Jlaus laamih ue d1 utuun V dropem, nimirum huius nomen zar eoxν grauiſſimis illis& deterrimis ſpeciebus attribuens, quemadmodum euidenter patet, libr. de afedt. vbi leucophlegmatiam, ſi non curetur, in hydropem tranſire,& hominem corrumpere,& paulo poſt, Hydropem è pituita alba oriri, dicit. 10. Aretæus lib. Z. de morb. ebr. cap. 1. quatuor ſtatuit ſpe- cies, diſcrimine inter phlegmatiam& anaſarcam facto, quod hic in ſuccum ſanguineum ‚aquoſum, tenuem carnes colli- queſcant, ibi ex pituitâ craſsà& frigidà omne corpus intu- meſcat: Verum cum anaſarca talis dicatur, quod ex humore pituitoſo per carnem ſub cute& intra cutem ſparſo& colle- cto fiat, ideoq́; varijs inſigniatur nominibus, vel illæ differen- tiæ eiuſdem ſunt ſpeciei, vt AEgineta vult, vel altera ſpecies ex colliquatione ſpurius vel pſeudohydrops eſſe videtur. 1I. Nos prædictas tres pro legitimis agnoſcentes ad ſingu- IAnafarca. las deſcendemus,& cuiuſq́;; naturam& curationem pro re nata adumbrabimus, principio ab anaſarca facto, quæ& 2Asuα‿ie à cauſd, vt dicit Galenus lb. 2. merb. med. puta- tà, vnodοεμα varoddoxa, oegelic Uaoεεςρανκιν⁵ο vocatur, quod vniuerſa caro multo humore pituitoſo albicanteq́; ſanguine imbuatur& ſuffundatur. 12. Ac definitur, quod ſit tumor vniuerſi corporis à cru- Deſinitio. do pituitoſo& aqueo humore per totum corporis habitum collecto& ſubter cutem diffuſo, ob ſanguificationis defe- ctum,& errorem nutritoriæ facultatis alimentum inidone- um ſolidis corporis partibus agglutinare& aſſimilare non valentis. Galen. lib. z. de natur. fär.cap„ä"A. 13. Oritur hoc vitium à prouentu& exuberantid hu- Cauſæ. moris crudi& pituitoſi, quem cum nutritiua facultas ſupera- re& euincere nequeat& propter copiam& propter elabo- rationem non debito modo in venis& viſceribus factam, v- 1 A z niuer- niuerſum corpus ab illo in tumorem laxum, mollem& fun- goſum attollitur, ita vt ſpongiæ inſtar imbibiffe humorem videatur, colore pallido& ſubalbido conſpieuum. 14. Succreſcit autem humor ille crudus& pituitoſus pat- tim culpà alimentorum, partim vitio viſcerum ſanguificatio- ni deſtinatorũ, quando videlicet epar, lien& venæ propter debilitatem diuturniorem,& caloris natiui defectum, ſan- guinem non ſatis elaborare poſſunt quin eum crudũ, aqueum & vitioſum progenerant& accumulant, eoq́;ß magis, ſi in ventriculo concoctio imperfecta præceſſerit, cum iſtius de- lictum in ſecunda emendari nolit. e 15. Prouenit hæc viſcerum imbecillitas ac epatis præ- cipuè ab immodica refrigeratione, obſtructione, ſcyrro, phlegmone, à caloris natiui ac ſpirituum difſipatione. In. temperiem frigidam inducunt nimius& intempeſtiuus frigi- dorum, puta fructuum, olerum, medicamentorum vſus, a- quæ frigidæ& vitioſæ potus immodicus, præſertim vbi cor- pus incaluit poſt exercitium aut balnea. 16. Calorem natiuum diſſipant& reſoluunt motbi vehe- mentes diuturni vel acuti, veluti febres: ſanguinisè naribus vtero& hæmorrhoidibus immoderata profuſio. Idem Al⸗ quando ſuffocatur ſeq́; ipſo minot fit propter ſuppreſſas con- ſuetas euacuationes, vt menſium hemorrhoidum, ſudoris, v- rinæ&c. imò propter omnem ſanguinis copiam.. 17. Duplex itaq́; in anaſarca error occurrit, alter eſt viſce rum naturalium venoſarumq́; partium, quæ ſanguinem ine- ptum& nauci progenerant ac coaceruant: alter facultatis nutritiuæ, quæ propter eundem languorem munere ſuo de- ſtituta alimentum agglutinare& aſſimilare nequit, vnde s- nicenna, in anaſarca tertiam lædi coctionem ſcribit. 18. Hippocrates lib. de affect. originem& naturam hu- ius affectus ſatis copiosè depingit his verbis: Morbus hic ex ——,„—,„»„„—–“ A 1 8 4 4 diuila nde Iis c eni der 3,)Glone, ſm ſhiin wilprtone h uriu Rämpeliun ig. nedl Ta ddorun l anodid a akerim lhica- uhabrd ane& ra: vtmorbi ſehe⸗ lfedres: a0 inisenmridus der don. lem a ar mrgpreſscon mbemo De.ſadoi erdrco a alxtetit anium 2 gſgglinen e coacerd 3 Ahr lul lnau rturet dAfni 2rrout, e kdicoäi 2 lerdi v a⸗K wum Jigi- Günl, S 125: luk mgt Ten e 4½ humoriſuè penuria induratur& exarefit, ideoq́; diffinditur.& expituità oritut cum quis ex febribus diuturnis pituita abun- dauerit& minimè purgatus fuerit,& in eius carnes pituita ver- titur, quæ quanquam reliqua pituita nihilo fit albidior, cutis tamen color candidior apparer. Sanguis enim pituitæ co- pi aquoſior redditur, neq́; in eo bonus color ineſt, propter- eaq́; candidiores apparent, morbuſq́ pituita alba vocatur. 19. Signa Leucophlegmatiæ ſunt: Inatio& tumor vni- Ssigna. uerſi corporis, maximè in facie, manibus& pedibus, caro humida& madens, cui ſi digitum impreſſeris, cauitatem diu- tius retinet, mane pedes detumeſcunt quidem, at facies par- tesq; ſupernæ ſæpiſſime eodem in ſtatu permanent, quos e- 4 4 nim vapores calor imminutus in ſomno eleuat, eos propter languorem diſcutere non valet. Laſſitudo& eneruatio cor- poris ob copiam& enormem ſanguinis aquoſi cruditatem. Color pallidus, vrinæ tenues, albæ& crudæ, excrementa iti- dem cruda, interdum fanguine albicanti permixta&c. 20. Aſcites ita da ππ νσ dictus, quod venter aqueo& ò aovirns ſeroſo humore diſtentus vtrem aquà plenum repræſentet, definitur quod ſit tumor ventris ſiue abdominis ab illapſu ſeroſi humoris vitio viſcerum progeniti. 5e nleies. 21. Defnitionis veritas vt innoteſcat clarius, videndum eſt præcipue, vnde ſeroſus iſte humor proueniat,& quomo- do in prædictum locum illabatur. 2⁄. Fernelius recte exiſtimauit, aſcitis cauſam licet, vt Cauſæ. yult, non omnem, à ſolutà continuitate viſcerum eorundem- due membranarum rupturà& diffiſſione originem ſumere idq́; qui ſequitur, modo. b b 23. Epatis Lieniſq́; ſubſtantia, quia parenchymate con- ſtat, ob icterum vel ſcyrrhum iam diu infeſtantem, aut febrẽ ardentem, aut vini generoſi& meraci aromatuḿ;& alio- rum giborum calidiſſimorum immoderatum vſum ſiccitate ceu ceu rimulis quibuſdam dehiſcit, quibus poſtea ſerum, qua- ſi ex olla fiſsa continenter deſtillat,& vel in vacuum ab. dominis ſpacium, ſi membrana ambiens etiam ſit difrupta, delabitur, vel, ſi illa adhuc ſit integra, veſiculas in eà ele- uat, aquà limpidà plenas, quas voòæ⁵ε Græci nominant,& quales ſæpe in iugulatorum pecorum, boumque viſceribus, conſpiciuntur, quibus diſruptis aqua continuo in ventrem8& omentum deſtillat. 1 24. Cauſam hanc aſſignare videtur Hippocrates lib.7 Apbor. ſecl. ,r. quibus hepar refertum aquà in omentum e. rumpit, his venter aquà impletur: non diſſimili fortaſſis ab illius hydropis natali quem ex tuberculis pulmonum oriri de- monſtrat idem Hippocr. lib. de inr. affect. argumento boum, ouium& ſuum, ſectioneq́; eorundem factà, vt quibus eomo do diuiſis aqua, quam continebant, in pectus erumpat. 25. Laditur quoq́; horum viſcerum ſubſtantia circa ſu⸗ perficiem vel tumore quodam fungoſo illi adnato, e quoſe- roſus humor exudat, cuius exemplum refert Platerus, ret vulnere, aut vlcere à phlegmone ſuppurante vel tumoribus alijs in abſceſſus degenerantibus relictoo. 26. ldem in renum corporibus euenire oſtendit Plate- rus, ſi eorum ſubſtantia ad eundem modum, vel ob nimiam ſiccitatem vel exulcerationes, ſoluatur atq; diuidatur, quo- modo ſerum, quod vna cum ſanguine per emulgentes vens ad illos defertur& ab illis ſecerni ſolet; ſtatim redundat, & vel veſicas excitans, vel ſtatim penetrans in abdominis ca- pacitatem illabitur. 8I. 27. KEvenis ventris interioribus, per Naasd,o Vel auasiua eu tranſudare& in ventrem labi poteſt ſerum, præſertim cmm in frigidioribus morbis illud cumularius coaceru tut; alt propter conſuetas euacuationes, quibus educi debebat, te- gurgitat. ſſͤͤſͤſ1“ 28. Co⸗ — — ==— „ 2 4 Sinuo in vertren vidh Jippottäns Ä, Suinonerun. u limilſönk nac d monumarlice nd Stgunem be 1itqubweoc. an Tehserunyt. aiica idcai cia. Ain Lacung e qool⸗ renpl rir tene, n e lmn an nelcunorbu⸗ — affectus ex pure, quando vehemens& magnus aliquis abſceſ- 28. Copiam autem ſerĩ producit viſcerum præcipue e- patis& lienis, à quibus plerumq́; hydropem accerſit Hippo- crates, imbecillitas& intemperies frigidior, ob ante dictas cauſas contracta, ijs enim ceſpitantibus, loco ſanguinis vbe- rior aquæ prouentus ſuccreſcit, quæ poſt per anguſtos cæ- cosq́; poros& ductus à natura ſegregatur& in ventris capa- citatem relegatur. b 29. Neq; hoc tamen fit ſolummodo propter nimiam ſu- perfluitatem, ſed etiam alienam qualitatem, quam, vt vult Mercat. induit, eo quod iecoris calor non ſolum perfuncto- riè imminuatur, ſed quod illud cum habituali& hecticaà in- temperie vna ita ſit corruptum, vt aquam omnino vitiari oporteat, quapropter illam partes renuant tanquam inuti- lem, renesq; non trahant& expurgent, vnde natura illam ali- cubi, melioris gratià, colligere& recondere oporteat. zo. RKenes etiam proprio interdum vitio hic laborare ſolent, vel quia imbecilles ſunt, vel obſtructi, quare ſerum reffuit,& per venoſum genus vagatur, donec à naturãâ ad di- cta loca protrudatur; vnde dicunt nonnulli, generationis aquæ cauſam eſſe iecur, redundantiæ renes, tumoris col- b lectionem, nec non Auicenna cauſam aſcitis eſſe aut in virtu- te ſeparatiuã, aut in materiâ ſeparatâ, aut in vijs. 11. 31. Meminit Iacob. Camenicenus in epiſt ad Andr. Matthiol. li.]. cuiuſdam hydropis, vbi aqua, citrina vocara, intra peritonæum& inteſtina collecta fuit copioſius, ex he- patisvenis in parte eius cauà, priuſquam in communem illum caudicem portæ deſinunt, omnibus obſtructis, lapillis eas di- ſtendentibus, foris nigris, intus flaueſcentibus, nec non illo meatu, qui ex folliculo fellis in inteſtinum deſinit, lapide e- luſmodi obſtrueeobl... e q(l, 8 32. Prouenit quoq; hydrops, ſeu hydropiformis potius ſus —— gnorum cauſæ. —— —— 2— — 6 vſſ signa& ſi. 33- zus circa omentum& meſenterium rumpitut, cuius matetia colligitur in abdominis ſpacio„de quo meminit Auicenna. Item ex ſanguine, cum diſruptà aliquà inſigni vend ſanguis in ventre coaceruatur. Veſal. lib. †..·9 columb. lib. S5. Aſcitis ſigna ita proponit Hippocr. lib. de affect. Ven. ter aquà impletur, pedes& tibię attolluntur, humeri iugulum & pectus contabeſcunt. Abdomen igitur quidem intume- ſcit ad pedes vſque, at ſuperiores partes magis extenu- antur,& d⁊ενοοe laborant, eo quod alimonià debità priuen- tur propter ſanguinem membris alendis inidoneum. Hic tumor immutato corporis ſitu etiam mutatur,& quorſum ægri corpus prouoluitur, illuc quoq; cum quadam fluctuati⸗ one prolabitur uA e 34. Vrina pauca adeſt, quia obſtructæ& compreſſeæ ſunt viæ vrinales propter modo dictas caufas, vel quia aquoſus hu- mor ijs incumbit& quaſi meatus intercludit, ne foras migra- re poſſit, vel quia, quod iam dum in abdomen illapſum ſit ſerum, minori quantitate ideo ad renes deuenit: nec minus rubra, quod propter obſtructionem& humorum putredi- nem igneo calore incaleſcat. Lang.lib. 2. epiſf. 41. . Temporis ſucceſſu ſitis etiam vehemens ſuboritur& valde affligit, quam clamoſam vocare conſueuerunt: licete nim vniuerſum corpus nimio humore madeat, proptet moriã tamen hæc humiditas acrimoniam, ſalſuginem Xnidorẽ com trahit, vnde vapores feruidi, putridi& nidoroſi furſumelt- uantur, gulamq́;& os ventriculi exiccantes fitim parium. A quod accidit& humoris natiui& ſuauis, quo irrigari partes ſolent, inopia, nec non febris, cum quà conficctari ſolent it plurimum Hydropicii. lE 36. Diſpnæa etiam ægrum admodum infeſtat&etuſſis,liu tuſſiendi cupiditas, à tumore, vel ſubſtratà jecoris ſplenilq; adeoq; totius ventris mole, diaphragma vel comprimenteve ——— 5. 4 attta⸗ u es mapß ertn. dd— mü dedit piue. al Ginidoneum He 3 tatut, Kquorün quadam dudn. d= Acomnttleſtr denc Bel quia guolähe nuin Süt rekbrmig dun i 4men ilplm t dad ra axrnt: gec winl- dogem: 1 orun putredi A. 2 bdompioote abo n an e üldoimt o—ꝭ—;—;—— S ———ͤͤö—0aeäͤöͤ— —e- riendum diſtendi ſatis nequeant: affigitq́ potiſſimum cir- ca noctis medium peracta concoctione, vnde tum ſedentes non niſi erectã ceruice inſtar orthopneumonicorum reſpira- re coguntur. Hanc præcordiorum anguſtiam dum pulmo excutere nititur,& ſi fortaſſis aliquid vnâ illapſum ſit, tuſſim eo impetu mouet, quâ tamen nihil vel parum excreant. Hinc Hippocrat. lib. 2. progu. ait: quibusaà iecore aqua inter cutem oboritur, tuſſire quidem deſiderant, ſed nihil affatu dignum excreant. b 37. Tandem humor quaſi cuniculis factis in ſcrotum de- labitur, quod admodum repletur& diſtenditur, adeo vt ca- pitis magnitudinem exæquet, virgàâ non minus intumeſcen- te& ſeſe incuruante, vt lotium difficiliter reddere queant. — 3 38. Tertia ſpecies wuanuime eſt, ita dictus quod venter Tympani. percuſſus tympani ſonum quodammodo æmuletur, ab Hip- tes. poor Aib. 2. apbor. ſ. 11. ſiccus hydrops, comparatione ad aſci- tem facta appellatur,& eſt tumor ventris à flatibus in ventre concluſis propter intemperiem viſcerum nutritioni inſerui- entium. 4 ö“ 39. Quemadmodum in aſcite aqua colligitur, ita hic fla- tus coaceruantur, eorum autem origo accerſitur primò à ven- triculi& inteſtinorum intemperie frigidà à Galeno lib. 3. de auſ. ſmpr.& in iecur deſinit. Principio enim ventriculus, inteſtina& mæſenterium refrigerantur, poſt iecur, quod quia tum quidem adhuc calidius eſt, nequit tamen flatus propter impotentiam reſoluere, ſed illos potius progenerat copioſiores, tum ob materiæ cruditatem ab enormi reliqua- tum partium intemperie productam, tum ob calorem diſie- ctum, quo aggreditur quidem,& diſcutere nititur materiam ſlatuoſam, ob languiditatem tamen deficit. 40. Frigida autem illarum partium intemperies non ſim- B 2 b plex attrahente,& pulmones exinde coarctante, vt ad aërem hau- —— ———— —— —— ————— plexſit oportet, ſed vchemens adeoq́; hectica, propter quam perenni generatione propagantur flatus, quod demonſtrat difficultas curationis, quam dolores ab illis excitati vix acne vix quidem admittunt, cuius contrarium contingit in alijs circa vmbilicum tumoribus& doloribus. 41. Copgnoſcitur facilè tympanites, dummodo ab aſci- te rectè diſtinguatur: præter enim ventris tumorem eiuſc; ſono, quem percuſſus imitatur, in illo minor eſt grauitas, non illa fluctuatio, neq; tantus pedum tumor, aut partium ſupe- riorum extenuatio, dolor adeſt circa ventriculum, imeſtina, & lumbostenſiuus, lancinans& punctorius. proꝑnoſt. 2. Nunc ſi de hiſce ſpecie bus prognoſticum inſtituere velis,& an curatio ſit proceſſura, nec ne, pronunciare, atten- dendum eſt quod 2. progn. ſcribit Hipp. Quiaquainterca- tem detentus eſt,& ſeruari volet, eum robuſtis viſceribus& contentis viribus eſſe oportet. Recte enim dicit Libaut in ſetol. ad aphor. 25ſ7. ſpem& deſperationem hyd ropis a viſce- ribus captandam eſſe, fruſtraq́; omnino tum naturam tum artem moliri vacuationem materiæ, vbi deſperata vitia la tent in viſceribus. 43. Hydrops itaq́; qui à ſcyrrho iecoris exquiſitiori, vel qua- uis alia epatis corruptione, quiq́; itidem ex morbo acuto, fi1 b. 2. progn. originem ducit, perniciem adfert: poſtea ratione Ih„οακ præſto noxa eſt, videlicet, ſi rufſis ſuperueniat ³t 7. Aphor. ſr4ꝛ⁷. ſi diſpnæa diuexet, quæ cum viſcerum vitio pto⸗ ueniant, confirmatum hydropem indicant. 14 44. Inprimis autem deſperatus eſt hydrops; qui reme⸗ dijs cum ceſſerat, mox recurrit, in coac. præn. grauitateme- nim mali ſignificat& corruptionem viſcerum denotat. Nec minus periculum minatur, ſi febris cum vrinâ pauca zturbuͦ- lenta& rubra, quæq́; ſtillatim effliat, adſit, ſi alui fuxus diu⸗ turnus, neq; ventrem molliens, neq; tumorem. lolutns ne. 4 loä denarin 5 citati Sac 1 4. ſcontüngit mali 2u C. ih . V ² Aummodc da dn es tumortm ein nil jami 0 or eſ grauitasno. 1 San danim ſ. ene neulam mell 1bas. s Doltieum inlinet nne ² rohuneineeane dal 2 Qiaquiineta. de cbells icerbus . Ret m äct luaa leper In hjchwpiaiſt. ih om m naturam n ererie, Wepetau ni diecd d duich d n. denicie is Wyoneamte delce Rsopene netcue K iltnmiüüh ppenin. piovn d aapir S Taüiruai dſebis, Tamf auttiongäch. wodo au, poten nièe Gaqukbeil. . ſeueret. Intym incidant, ſi vrinæ ſint ſtillicidia, malum. 45. Leucophlegmatiâ detento, ſi fortis diarrhæa ſuper- ueniat, morbum ſoluit, nimirum ſi adſint illa, quæ Hippocr. requirit, viſcera nequaquam ſiderata aut cotrupta, viresq́; vegetæ, ſi ſine cruditate, vt eſt in Coac. prænot. ſit profluui- um, illa enim imbecillitatem retentricis, aut interceptionem aradoorac aut alimentorum corruptionem demonſtrat. Li. baut. ad aphb. 29. lib. zf. e 45. Omnes autem ſpecies hydropis licet admodum ſint periculoſæ, omnium tamen facillimè curationem admittit anaſarca, quod in illà non tantus ſit exceſſus, reliquæ pertina- ciotes vt plurimum medicinam eludunt, magis tamen Aſci- tes quam Tympanites.„ 4 47. Vt curatio legitimè inſtituatur, cauſarum primò ſem- curatie perhabenda eſt ratio, vel viſcerum refrigerationis, ſcyrrhi, obſtructionis, caloris& ſiccitatis immodicæ, vt è medio illæ tollantur: ſecundo obſtructionibus remotis aqua vel humor pituitoſus educendus, atq; flatus diſcuriendi:& demum vi- ſcera corroboranda. 48. Hic verò licet auſpicandum eſſe videtur ab eo, quod reliquorum ſit principium& cauſa, quia tamen aquæ colle- ctio, abundantia& mora calamitoſior eſt,& epar corrigi non poteſt, quam diu in corpore illa hæret, primo loco euacua- mus, diuersâ tamen ratione, pro diuerſitate ſpecierum,& humorum peccantium. 49. NYbicunq; exulare iuſsà venæ ſectione, niſi menſes ſup- preſſi ſint, quorum prouocandorum cauſa aliquid fieri po- teſt, in Anaſarcà euacuamus crudos& aqueos humores per ea, quæ& deobſtruendi& purgandi facultatem habẽt, quibus in alcite hydragoga adijciuntur, quorũ omnium magna ſilua 3 paſſim panitide ſitormina circa tenue inteſtinum pafſim apud omnes authores diuerſis formis concinnatorum extat, vt ea huc tranſcribere ſit actum agere. 5o In aſcitide autem, quæ à viſcerum ſolutà continuita- te& ſiccitate nimiâ oritur, videndum ne nimium calidis v. tamur, ſed vt ijs, quæ aquas educunt, refrigerantia& hume- tantia, aut in ſcyrrho, emollientia admiſceamus, quemad- modum in tympanitide fiatus abſumentia& diſcutientia ad- di oportet. e 1 51. Verum dum hæc fiunt, viſcera per interualla cotro- borare& ad debitam temperiem reducere conuenit, ad quam intentionem varias formas apud Medicos inuenire eſt, xr ſunt conſeruæ, opiatæ, pulueres, pilulæ, trochiſci&c. 52. Per alias vias euacuatio etiam vtiliter inſtituitur, vt er ſudores, cum eorum prouocatio magnam vim habeat ad abſumendos,& ad ſuperficiem eutis propellendos humo- res, quæ adiuuari poteſt exercitijs conuenientibus,& frici- onibusadhibitis. b 53. Vomitus, ſi inventriculo aliquid noxij reſideat, in con fuetis aliquando moueri poteſt; in illis vero„qui iam dum difficili ſpiratione laborant, eo quod ventrem concutit,& anhelitum difficiliorem facit, omittendus eſt. 54. Per vrinam multum aquoſitatis euocari poſſe, cer- um eſt, ſiquidem vel defectu vel impotentiâ eiuſdem hoc malum accerſiri poſſe ante diximus: pro diſcutiendo tumo. re ventris, pedum, vtuntu rfotibus& balncis, vnguentis,oleis ſacculis& emplaſtris,& c..i b 55. Reſtat quidam modus educendæ aquæ, qvi ſit per paracenteſin vel ſectionem iuxta vmbilicum, quæ temele tentanda non eſt ſed cautè& cum præſagio, firmis adhuc yt- ribus, ventriculo robuſto& valido,vbi neq; fluxus alui, neq; tuſſis intenſa adſit. Educatur vero aqua non tonfeni imu * dis conenn e Maatorar 1„aus emnünüi — 1wium caläde 1 1 eumilütum a ceam, Apemas & dleniecine, S e Eerinteruala em n rcere conuent, 39 Aediccsinlentsg, 4 a rochiläge. dcg t liter inltrunm, Soca dgnam im en tenc eiopellendo um iß ar lentdo aüi daligu i dh wlcezier. et iaſt jero,qMimdhn 0 qu= ttren ancgit, d vomitt Mtet uout x nalgale,. au ſeli mü ellſdenhe dumus x dlettienda m. dibosd L4bmglentäte 11 aque„ ir ſimul& ſemel, ſed paulatim& per interualla, iuxta præſcri- ptum Hippocr. librg. Apb,. ſ,27. 55. Diæram quod attinet adijcit illam, vbi vniuerſam cu- randi rationem paueis complectitur Ilippocr. lib. de aſfed. æ- gro, inquiens, deorſum purgantia exhibenda, quibus aqua aut pituita purgatur; in victus autem ratione vten dum cibis& potibus ac laboribus, ex quibus ſicciſſimus& maxime Quæſtio Quamnam, vbi vtraq; obus es euacuatione, videlicet& purgatione tę vena ſectione, pramit- tere debeamus, an banc ili,an Vero illam huic. eAnmedicamentum quod&ẽ euacuat, vomi- tucq; concitat:& dna ſudores prouocat, ſecun- dum naturam operetur, atq, exinde De‿ qu requirit Hippocr. proprie prouenire poßit ſo- leat. b 11 IJ. Num antimonium ita praparari poſgit, vti 4- micum natura eſſe qucat. An 3—— —— 3—. Br — 8 1 V. 1 b An wera ſit Plateri opinio exiſtimanti D. um condidiſſe corpu cula hnee,n ſen hun tate&õ veneno imbuta, quæ ad certa loca aman- u⸗ tanquam ergaſtulo quodam concluſa re- dat enr pro libitu peſtem vennierene duſs 17 euocet, ad puniendas regiones perdu- illa 745, 14 aërem ibi inficere peſtemq procreare debe 3 ant.