n auniſcett ur Fir 1
m. la
adenent, Kod id dorsiak
*
rien Nod den dest erm anun Ver arcuuun
— nnerc. clvll
Car— om xaxntifaure
Lc Gl K Ep' tteuuran⸗ d ſuc— Hänur
1 F5 Xr co —
. 1 77N
cd(drmangan
Mact Kr mele der.
ort derinenntu ngrix
PisvvI5 MEDIOA
PHRERNITIDE.
Ten
1OANNE SIGFRIDO, Philoſophiæ& Med. Doct. ac illuſtris Academ.
luliæ lproleſore⸗ pro tempore facultatis Medicæ DzscANOR Promotore digniſſimo,
Tro conſe quendo ſummo in arte Medica gradu,
Publicè examinandam proponit
10AN NES HEVBERGIVS Lubecenſis Saxo.
Die 12. Septembr. hora&r laco conſuetis.
Se
HIIEMAE 8rADI, b
E Typographeio IACOBI ILvel, Axxo clo 15 cXII.

————— ————
* 2— õ O——
—————-—— ————————
—
——
— ZIlIlInnſ mͤͤͤ—ͤn
9

bit TSIs J.
Ffectus Græcis Sosilnis dnd r SDesvddy( quam 35 vocem& Latini ob vocum inopiam retinue- runt) dictus, varijs indigetatur nominibus. Arabibus enim Karabitus à Kara, id eſt, con-
2
agemus. 8 z. Hltigicur phreniris nihilaliud quam inflammatio quæ- dam ipſius cerebri, natura aut accidente debilis, cum acuta febri& inſania continua. In generali autem ſignificatione vo- cabulo phlegmonis hic vtimur. 3 b a. Genus nonnulli ſtatuunt functionem principem de- prauatam, ſed malè: Alij dum in omni phrenitide& ſemper cerebrum calida intemperie affici viderent He⁵³ινπκν eſſe opi- nati ſunt; Quib. quod de intemperie ſcribunt, ſuo iure con- ſentimus: Aſt quod ea propterea generis locum meredr, diſ- ſentimus. Licet enim genus omni& ſemper inſit: non tamen 2 b VIoS

vice verſa, quod ita ineſt, generis loco ineſſe, ſiquidem& ai.
ferentia& proprium iſto pacto ſuarum ſpecierum generafo. rent, ſtatuendum. 5. Et quamuis vt genus verum Apoſtema calidum Auiten. na lib. 3. Fen. ⁊. rract ³. cap. proprio, ſtatuat; nec an id phlegmo.
ne, an Eryſipelas ſit, remotum potius quam proximumabeo.
dem poſitum, ſentimus. Nos cum Galeno alijsq́; phlegmo- nem, quatenus in definitione à nobis expreſſum, ponimus. 6. HHνννν eιυμον quod attinet, de eo diſſentientes Medi. cor. extant opiniones: Aëtius enim membranas cerebii. Paulus lib. G. c.3. quandoq; cerebrum. Alex. l... 3. Cerebii aut membranar. eius: Galenus quoq; varius videtur. Nam a de cauſis ſympt. 7. dicit Cerebri lit. 4 v. ae braſag. expulſ as quandoq; membranarum. Serapio& Auenz. duram merin- gem, quòd capacior& à cerebro remotior, naturæ minuser-
ræ, duriorq́; ſit, eoq; nomine phlegmonem incurtere-
tuére.
7. KRhaſes piam matrem præ dura ob tenerrimam eiuslib ſtantiam venarum item arteriarumque agmen inflammatio- nem magis incurrere aſſerit. Verum cum muſculi thoracis
vaſorum multitudine mollicieq; longè pulmoni cedunt, ſte- quentius pulmoniæ, quam pleuritides forent, quia a.id it veritati non conſonum ita& fundamentis abſonum, vel ſi- tem ni verum, firmam coucludendi vim deperit. Etant alij præterea qui vtramq; membranam ſimufaffectam volunt lItemq́; qui cum cerebro membranas primò laborare ſtatuen- tes, ſed ex eo quod aliquando per accidens eſt, ad id quod per ſe argumentantes, facilè conuincuntBur.
8. Kelinquitur igitur cerebrum primò affectum,(mem-
branar. tamen inflammationem hic nullo modo exe ludimus)
quod dum principem facultatem deprauari cernimus, afii
Pronunciamus. Quod verò de affectu per“oma Keſu

w b u neremper äadtn urumdhedeni ce alert. Vemmema
n ten zmer
he. e molicicc lngepun
N. an, qaam pleurrice iam,.
5
Hanua ia Kunchnenaumh
4. N 4, rnan coacudenci marc ¼* G 24 1ra mendeanmämu Su6 ceredro cendensprinoin
nod umndo pet xciteu
nrcs ciccoauincmrr.
rer wirur ceredeun ern tt
*
dnmncnen i nibnut. ipem ſicuten Krauen b mu cechecutgn
patheian obijcit, nihil hie moramur: ſiue enim primariò fiue ſecundariò pars aliqua afficiar, actio tamen non niſi proprio facultatis inſtrumento immutato læditur. 9. Nec deſunt porrò, qui, prout vel Imaginationem vel. Rationem velvtramq;, vel etiam memoriam ipſam læſam a- nimaduerterunt, nunc Anticam, aut Mediam, vel etiam v- tramq;: nunc poſticam cerebri partem(facultates principes ſedibus interim diſtingui præſupponentes) affici ſtatuunt, quibus cum diſſentire, ac cum doctiſs. Fernelio lib,ι. de animæ facultatibus 10. à partibus Galeni ſtare iuuat, qui memoriæ
jimaginumq́; facultates vna eademq́; eſſentia contineri, ſede
vna firmari, circa ſpectra eadem negociari, ſimiliq́; inſtru-⸗ mento vti corporeo, diuerſo tamen operari modo, pro tem- peramenti& medij varietate, aſferiitit.
10. Quod autem nunc Rationatiua nunc Imaginatiua
nunc Memoratiua magis afficiatur, id natiuæ partim aut acci- dentali facultatum illarum, quæ functiones prædictas produ- cunt, imbecillitati: partim affectus magnitudini aſſcriben- dum vt ſi leuior affectus& imaginatrix infirma imaginatione ſola delirent: ſi verò idem vchementior, aut ratiocinatio de-
bilis, deprauate iudicant& diſcurrant&e.
„
11. Cauſæ phrenitidis variæ exiſtunt, eæq́; vel Externæ vel Internæ; hæq́; rurſus duplic es Antecedentes& coniunctæ. 12. Externæ ſiue nagpunaas ſunt vulnus, aut alia vio- lenta capitis læſio: quæ à nonnullis non neceſſariæ vocantur: Inter neceſſarias referuntur Ambiens, valdè intemperatus aẽr, natura Soli aut Solis: diutina propè ignem&c. mora: a- romatum atq; aliorum tam alimentorum quam condimento- rum calidor. frequens aſſumptio: vini potentioris immodera- tus vſus, frequentioresq́; medicinæ calidiores tam foris quàm intus vſurpatæ; qualis eſt Confectio Anacardina quæ impri- mis à Mercurale cap. prop. hiſce cauſis annumeratur. ltemch 4 3 2 clbt

ebler porro, ſiaaph taphano, naſturtio, als& cæ dis, dh duam etiam cauſam in Ruſſia frequens phrenitis eſſe ſle⸗ 1 13. Antecedentes ſeu weon)so, ſunt capitis dolor& imbee illitas, quæ. aut atttahat, aut facilè recipiat humores: vel etiam alterius alicuius partis laborantis robur, quæ mate⸗ riam morbificam a ſe in cerebrum propellat: vel deni- iq; co⸗ pia, acredo,: tenuitas& comotio iplorum humorum, uſo Libite, vel toto co rpore exiſtentium. 14. Cauſa proxima& conrinens, quæ in praxi vſama zgno felt; eſt bilis flaua, modo exquiſita, modo languine permi la 14. Differentiæ exquiſitæ phreneſeos 6b accidentibus molbi naruram comitantibus, ſubiecto& caulis deſumuntur: &r. quidem ab inhærendi modo. Hinc alia per Hiomtun alia per ορμηηπαραάν Illa aut erit tumultuoſa, cerebronempele- uiter& inæqualiter affecto: aut Hêctica codem vehemener & æqualiter oppreſfo. 2. A magnitudine, hinc alia mitis qua corruptè- vel ſolum imaginamtur: alia vehemens quade. prauatètum udicant, tum imaginantur ſimuſq́ memoratii- cem contlhuò aurt potiore halte amittunt. 3. A duratione, vnde alia breuis, alia longa. 4. Mmore, hinc alia benisnn alia maligna. 5* Ab euema, hincie alia ad ſa alutem, ali ad mortem. 2 16. Subiecti ratione vetercbtiſolin vel wecbtarusa ſmaletiegmone— 17. Caularum Teſpectu phrenitis Aiſpeſcirurt im mitem, vehementem& ferociſtimam. Ex pallida namq; bile ſt mor. bus excitatur, mitior erit& febris& delirium. Si verò exfa- ua bile, maltò vehementior inſania eſt atq; febris; quæ ipſi quo magis aduritur, exaſſaturq́; eo efferatur ferinaq́ magis ferit dementia, quæ niſ vinculis coërceri nequit, vnde à non- nullis phrenitis ferina& Melancholica, ſumpta denomind- cione à ſy mptomatibus& caala, non inconuenienter indigi- tati aſſolet. b 18. 8

v
A
* e Rake mwedn *— 8
11 1 90 Aepfa; 4 4 4
—
„hu dagn. 4. Ameen
Ab tarnn, ba kaadä
M
3 4 5* en
m triheca ſhreuins difeurt r Krocna. R pälcuum.
4 zarcri K edru& damm Ie. “ 2** 4
2
1 5 ded 6 . „ m.,“ en. 8
4
* 8 1 2 141 dacx 4 f 3. 4 doh 182 4 Kcln 9)
K ◻ 4 calb wonl
20. ta omnia, ſi præſertim vehementiſſima exiſtant. Nam rum
anr, eup co ckerm ..“ T 4 mauls cgeceneen
7 caieee
18. Ad exquiſitam porrò huius mali cognitionem tripli- cia requi runtur ſigna, quorum alia Diagnoſtica, alia Progno- ſtica, alia diſtinctiua facimus. Diagnoſticorum alia omni phrenitidi competunt, eaq; ſunt delirium& febris continua cum magna reſpiratione. Alia vel incipientem, vel iam fa- ctam& abſolutam commonſtrat.
19. Incipientis ſigna à Gal. lib. f. 2. loc. 2s. phrenitica di- cta, ſunt capitis dolot cum rubedine, grauitatis tenſionis&
pulſationis lenſum præ ſe ferens, horror leuis calorq́; ſubinde
auctior& continuus, memoria labefactata, ſcrearus inanis, hæc comitantur vigiliæ iuges, ſomni viſorum imaginibus(ob
quas alij dentibus ſtrident, alij è lecto cum impetu proſiliunt
clamitantq́;)turbati, linguæ incontinentia quædam& teme- rarię contra conſuetudinem reſ ponſiones, nugæ, potus quam uis ſitiant negligentia, ſpiratio maior& rariòr, pulſusq́; ve- locior ac frequentior, paruus& neruoſior, lotium tenue& albicans,& alia quæ plurima ex practicorum lib. petenda.
Factæ& præſentis phrenitidis ſigna ſunt prænomina-
adeo vtiq; illis abolita eſt ratio, vt dolorum, ſcu naturæ ope- rum, ſeu egeſtionum obliuiſcantur, toruus& truculentus eſt aſpectus, oculi vehementer ſqualidi, clauſi& verſatiles„aut
turgentibus& rubentibus venis cruenti, in quibus tremulæ
quædam veluti permicantis ignis ſcintillæ ſplehdeſcunt, quos ſæpe perfricant& c. Lingua ſalebroſa aſpera& nigra: nares verò parum ſanguine ſtillant. 21. Adde quod interea perpetuò vigilent, beſtiolas puſil- las venentur, ex pariete floccos& ſtipulas carpere geſtianr, Se temeraria geſticulatione ea ſectentur quæ nulquam ſunt, aut minus cohærentia deblatterent, modo rideant, modo plo-
rent, modo cantent, clamitent& rixentur. Robuſtiores foli- 10 facti nefaria tentant; iactantq́; ſe ſine quicte, ac ſi corpus
neque-

——ÿ—/ꝭ—·—.
nequeunt, ſaltem oculos& linguam mouent, dentibus kti dent, membris contremiſcunt, imò ſæpè cruribus zetradiis
in ſpinam inſenſiles iacent,& ex intimo pectore grauiter ſpi. rant, viridantia vomunt; cibumq́;& potum omnem auerſan.
tur, nec niſi moniti, ac vix tum ètiam naturæ opera perficiunt. Simul ardens& arida fereq́; homo tonos febris, aut æſtumux. xXimo omnes partes adurit, aut lyp
viſcera debacchatur.
22. Prognoſtica porròo
le. 5. Epid. 3. com. 76.
23. Tempus euentus breue, torum morborum. Via verò& modus per ueau fiet, ſi ust ra valida ſudoribus aut fluxu ſanguinis largo exnaribuster
minabitur.
24. Diſtinguitur por
iria exiſtens ſaltem cies
in triplici ſunt differentia, quædan enim futurum euentum: quædam tempus euentus: quædam verò modum& viam eiuſdem demonſtrant: Futurum indi- cant ſequentia. Flere& perpetuò rixandi ſtudio teneri, que enim cum riſu fiunt, inquit Eipp. F. 4p h.„3. ſecuriores, i. e. mi- nus malignæ ſunt. Quicunq; ſupra quadraginta annosphre- nitici fiunt non adeo ſeruantur. Et in grauidis morbuseliſe thalis, I. de morb.& prælanguentium deſipientiæ peſſimæ iins ꝛ prorrhcomm. 1. Apt. s. Et frequentes quoq; in phrenitidema- tationes malæ ſunt& conuulſiones ſignific ant. ⁊. prorrb, ounn 1. Apb. r. Conuulſio præſertim faciei, ſtridor dentium, ſoci interceptio, tremor& ſurditas peſſima. Ex acuto motbopte ſertim peripneumonia phreniſis malum 11b. 7. pb.zz. Incom- poſito& modeſto ferax reſponſio malum. Quibuspellucide & albæ ſunt vrinæ malum præſertim ſi in phreniticoappate- ant. ⁷. apb. 72. Delirantibus ſi extrema frigeſcant, ſudorms. net frigidus obmuteſcant& breuem ſpiritum ducant, letha
habebit enim terminum acu.
ziſting orrè veraphreniſis à Melanchoſiaßet febrem: alethargo per vigilias: à delirio per conlenlum 9
ſi natu·

r Kconuläs gin, — 5 rſ mm kcich Kintt
nor K ercupelim kem
Lieunpociomm du
ax minn prrſerin iuna
Deurmidu ſ cnengia
anrKun& brexn
aℳ 4 1 cnenu drere hädedteie r. ſumadtnaisſan da uu tmm ſagini mnc
medendi inueſtigare iubet: conſtat enim Morbu
inſaniam continuam: ab infammato diaphragmate ſignis
futuræ phrenidis prægreſſis, puta vigilijs,& ſomnis turbu-
lentis, obliuione,& morum præter rationem infolitam mu-
tatione, oculorum rubedine
„Capitis intenſiore quàm hypo- chondriorum caliditate, bæmorrhagid, ac ſpirationis ſpecie, quæ in phreniticis magna& rara exiſtit: ſin verò inſamma- tionis diaphragmatis indicia præceſſerint,& præcordia ſur- ſum trahantur, vnaq́; adſit reſpiratio inæqualis, modo exigua ac frequens, modo magna& anguſta, ex ſepti tranſuerſi in- flammati confenſu caput laborare ſtatuendum. 25 Intenſiſimo gitur& truculentiſſimo hoc explorato malo, præſentiſſimoò præſtantiſſimi ſane Medici o pus eſt con- ſilio& auxilio: quippe cum ſit morbus acutiſſimus peſſimo- rumq́; morum, atteſtante Tralliano c. prop.& Gal.:. prorrher. &r. de morb. vulgar. ideo deliberationi perbreues inducias, curationi verò vix generationis augmentum permittit. Pro⸗ inde Medici prudentis erit præuidere potius& præcauere hunc morbum, quam deſperato ſupperias ferre. 4 26. QMia verò ab effectus natura medicatio auſpicanda, hic verò non vnus, ſed ex tribus conflatus: quanam via ince- dendum,& vnde indicationes deſumendæ ſint, Methodus midiopati- cum Organicum eſſe in quantitate, ſcilicet tumor præter na- turam, ipſa phlegmone ex humoris infuſi copia prognata: al- teram ſimilarem, intemperiem nempè calidam quam humor idem inflammatus parit: quibus ambobus factis ipſa cerebri actio deprauatur, febrisq́; reſultat. Tertium commune, vni- tatis videlicet duplicem, ied fientem adhuc ſolutionem: uus- elas nimirum humores diſtendente& 2⁵μ̈☛ρ οσς‿ ab eodem calido& putrefaciente, quibus ratione membranarum do- lor capiti infertur. 27. Quia verò philegmone generationis iure prior ſit reli-
uls,
2

8 ———— —— 8 ——-—— ————— ——. —— 2 8 8 8 *— 8 2—— 18——. 8 — —— ——
—— —
——8 —— —— ——. —
8
quis, cerebrumq́; propter repletionem inflammatur,& in
continuitate læditur, rectà ac MethodicAà phlegmonis cura præmiſſa reliquos magna exparte exſtirpari poſſe, exiſtima-
28. Pphlegmonem porrò, vti& omnem morbum, ſua cor.
ſtare forma& materia in confeſſo eſt: forma quæ ipſa eſt in-
Hammatio auferri nequit, niſi materia ipſa qui humorinftam.
matus eſt, etiam extirpetur: aut ſi adhuc in fieri ſit morbus
ne ab efficiente ad finem, videlicet febrem& delirium, yro- ducatur, prohibeatur. b 29. Ad generationem verò phlegmonis, cum duo requr rantur, materia& cauſa efficiens, harum abolitione geners tionem eius impediri nemo negabit.
30. Ac initio quidem materia tribus modis conſiderari poteſt: aut enim integrè cerebro influxit& cauſa continens facta, caqi ratione Euacuationem ſiue ſenſilem ſiue inſenſi
lem partis affectæ poſtulat: aut aliqua quidem parte infusit
maiore tamen parte adhuc in vaſis membranarum adhuchl.
titat,& ſenſim influit, hac ratione reuulſione aut deriuatione
illi occurrimus: aut deniq; illa nondum in ipſo cerebroſa membranis, ſed alibiin capite, aut alia aliqua parte aut oco venoſo genere iam iam fuuxura eſt; vel etiam nonnihil fluere incipit, eaq́; ratione reuulſionem totiusq́; corporis euacuatio- nem exigit: quo vno tum facilè morbus præcauetut: ita pet harum omnium cauſarum ablationem ordine que factæ ſunt recte quidem, ſed difficillimè curatur- b b
31. Porrò nec qualitas materiæ negligenda, quia& hæ quoq; lædit: quæ licet omnis calida ſit, gradibus tamen dit-
fert& iuſuper aut humidior& tardior, aut ſiccior mobillor que& proinde nocentior exiſtit, quæ omnes alterari aut ptæ caueri debent.
32. Efficientis deniq; ſiue interna& externa ſit tann h
enda:

ö 1 1 5 mfgn mounas. d * 1
4 M edeo
* 1 3 2 4 8 maen. „ 3 ⁸ 4 1 5 me kaxaxionen(c eüa
21 1 R 4 GeceTn „. 1 MA vs mem 4 4 2 . 100. 11
3 3 4. 4 1„ Cn 1 Dode poe 8 4
8 †* *½ ⸗ 1HA— 4) aM IC 4
4 3 . 1 s cdan
4 2 eereire 4* MM Mh DMarde 4 4 5 8 A E 0—“ DrdoScane en dice 344 . An 1 oem a
wiwmrirmn L 4. ⸗
eu mnen rcrlerah C en Nd
1.. A — t. 2 orda it,gactu
1„, 5 enncior, WEN
9 o 4
,— 7
wamaor ciiit, Prun —
6
—
—
panemus.
kr-
benda: antecedens interna ſi cerebri caliditas ſit, alteratio- nem: ſi dolor, eius ſedationem: ſi imbecillitas, cerebri cor- roborationem requirit: ſi partis alicuius vel etiam plurium robur materiam peccantem propellat, aut toro venoſo gene- re tranſmittatur, ex ijſdem vacuatio inſtituenda, tentataq́; flu- xio reuellenda: vitiumq́; ſi quod eſt in ſanguine, corrigen- dum, ſemper curationem pro ipſarum partium natura, tem- peramento&c. mutando. Externæ quoq́; cauſæ, quantum fieri poteſt, occurendum: id autem iuſta& conueniente vi- us ratione adhibita in ſex rebus non naturalibus dictis con- 1
fiſtit. I b 33. Porrò& ſymptomatibus quibuſdam(quatenus cauſæ
vices gerunt, viresq́; depaſcunt) medicatio debetur: ſiqui- dem vt ad morbum dextrum, ita ſiniſtrum oculum ad ipſas
Egroti vires, cùm in alijs, tum potiſſimum in hoc malo, Medi-
cum intentum habere decet. His prælibatis quid totius præ- ſeruationis& curationis procefſu agendum fit, ſatis liquet. Vr autem hiſce intentionibus ſatisfiat, præſidia Medica ipſa
nimirum pharmaca ac diæta appoſitè ac pro partis ac ægri na-
tura, aliarumq́; indic ationum conditione docta moderatione accommodanda erunt: id autem quomodo fiat paucis ex- 34. Siue igitur vel factum, vel fientem morbum reſpicia- mus, omninò euacuandum,& fientis quidem ratione etiam reuellendum, vel deriuandum elle ſtatuimus:& vacuatione quidem, ſi nihil impediat, vniuerſali vtraq; tam purgatione quam veneſectione: omnibus præmiſſis ad peculiares eua- cuationes, reuulſiones& deriuationes deſcendendum. 35. Phlebotomia igitur omnibus poſthabitis, ne phreni- tis ſchetica in hecticam degeneret à quacunqs etiam cauſa
morbus fiat, minimè differenda, ſed ſtatim ab initio etiam
ventriculo pleno laxaq́; nondum aluo, nec ſyderum aſpectu B 2 felicio-

feliciori exſpectato, modo vires conſentiunt, inſtituenda ex-
cepta tamen vnica illa quæ ex permutatione alterius motbi
plerumq; incurabilis& lethalis oritur.
36. Vena quæ ſecanda venit, quies materiæ aut motus,
& pars mittens indicabit. Fluxura enim materia imtotocor- pore contenta, præſertim ex hæmorrhoidum aut menſum aut alterius euacuationis retentione collecta, pedis Sapheta vel Cephalicæ, vel brachij internæ inciſionem: fuere vetd iam incipiens Medianæ: iam fluens Cephalicæ brachij: fm verò frontis aut alia capitis venarum(quam tamen cubiti vulneratio præceſſerit) ſectionem ſuadent. Quod fi vetoò; certa parte mittatur materia, pro eius ſitus ratione ſanguis mitti debet.
37. Quantum verò ſanguinis mitti debeat, copia, Widims craſis, conſuetudo, regio, tempus anni&c. ſuppeditabunt. His enim omnibus vel plæriſq; eonfentientibus, copioſaphle- botomia, non tamen ad Lypothomiam vſq; molienda: veli
Vires id non ferant, per vices inſtituenda erit.
38. Foraminis amplitudinem& anguſtiam, humotiselu- cuandi craſſities& tenuitas ſuggerit- Secta vena vulnuſeubm (ne videlicet furore cum virium ægri iactura recludatu) ſtringente quodam Emplaſtro expilis leporinis, oui albuni- ne, polline farinæ ac maſtiche vel pice&c. confecto ſtudiose obducendum& ligandum. 39. Quod ſi à venæ ſectione certis de cauſis, abſtinen- dum, eius vicem cucurbitulæ cum ſcarificatione ſupplebuns ab imis procedendo 1. natibus dehinc ſcapulis 3. cetuicipio vt reuellendum vel deriuandum videbitur: aut hæmonthal- des aperiantur: nec omittenda in eum finem vincula quæccl- ribus vel brachijs iniecta, reuellendo ſunt efficacia: quibus peractis ſi cauſa morbifica penitus eradicari nequeat, auricu⸗
le ſacrificentur, aut ſanguiſugæ fromti, temporibus, nau b V

4 däinüniütias 10,onfumutta d nrriiq cocienitrdag
, ger riccsiafiiwcachen. — Amnutu ſeggerit.ccnrenr r cam mnam rgii didan ankpphfro crpisaum
a Kaſche n iede oni n inn dwore cenuckc
——
venis hinc inde per caput diſſeminatis, deriuationis ergo in- figantur, vel narium ſtillicidium procuretur: quod ipſum in augmento& ſtatu morbi, præſertim ſi parcior venæ ſectio
preæceſſerit& facies rubicundior, valensq́; delirium ſit, viri-
bus conſtantibus, moliendum haud inconueniens eſlet. 40. Poſt phlebotomiam ſufficienter factam confeſtim con- tra ſanguinis affluxum in caput niti expedit cucurbitulis ſine ſacrificatione,(maioris reuulſionis gratia) frictione inferio- rum partium; columbæ velgallinæ viuæ diſſectæ plantis pe- dum ſubligantur, vel eorum loco fermentum cum ruta ſale & aceto inſtar Caraplaſmatis&c. Et(ſi præfertim aluus dura & ſicca fuerit, quod ob morbi celeritatem citius haud agno- ſcitur) Enemate reuellente modicoq́;, ex ſucco ptiſanæ&c. Nitri ſpuma vel Nitro ipſo aut ſale gemmæ aut ſucco betæ vel anagallidis paratto 41r. Interim nec illud Auicennæ neglexiſſe iuuabit, qui ante materiæ alicuius ex loco aliquo diſtante reuulſionem doloris affecti loci mitigationem prius imperat, cum& ipſe attrahere potis ſit. Non enim materiæ fluxio tantum, ſed& cauſa efficiens amolienda,& pars quæ afficitur fouenda& ro- boranda, vt& ipſa repellat, alienaq́; propellat: quin& via quoq; fluxioni quamprimum intercipienda eſt(ä. b 42⁄+ Nec alienum quoq; forer tuſa vena mox caput im- primis autem ſynciput, detonſo prius capillitio,& collum oxyrrhodino actu frigido( ſiſcilicet generationis initium, ca- lor& dolor magnus, quodcunq; aliâs anni tempus ſit) Em- brochis aut alia quauis ratione madefaciendum. Quemad- modum& alia infinita repellentia externa& interna pro na- tura humoris frigida& aſtringentia, minus tamen ſiccantia, imprimis ſi vigiliæ vrgent parari poſſunt, modo ne Catarrhus aut ſimile quid diſſuadeat. 43. Ad pharmaciam interim dum hæc moliuntur, de- 4 B 3 ſcenden-

———
—
ſendendum, quæ in humorum præ paratione, euacuatione,a corroboratione conſiſtit. Præparatio(ſi modo mora tanta detur, quod perrarò fieri ſolet) fit vt humorem ſi caliditate ludat Syr. f. viol. vitriol. portulac. acetoſ. ſimpl., de limon, granat. cum aq. lact. Melon. fragor,&c. qui ſi paulò craſſor incidatur ſyr. cichor. Endiu. Acetoſ. comp. Byzant.(.& com acetoſ. Citri, Limon. granat. cum aq. abünth. fumar. Lopd. li, ſcolop. Agrim. graminis, acetoſ.&c. idem ſi tenuiot, hyr portulacæ, Myrtill. d. agreſt. Berberor. Rib. papau. Nimph. cum aq. Cucurb. Melon. Roſar. Cydon. lactucæ, ſolani, por.
tul. papau. Nymph.& ſimilibus incraſſatus, minus turgebit.
44. Sub euacuationem non ſolum purgationem, ſed&
illam quæ fit per repulſionem, reuulſionem& deriuationem ſiue ſenſibiliter, ſiue inſenſibiliter fiat, intelligimus. Er quam.
uis Græcis, vt putat Altimarus, purgantia ob caliditatem,
qua humores exagitare, phlegmones& febtem augere poſ.
ſent, ſuſpecta fuerint, eoq; nomine illarum nullam mentio- nem fecerint. Nos tamen cum Auicenns, Celſo& Alijs refn gerantibus permiſta lenientia& benigna pharmaca, qualia ſunt Manna, Caſſia, pruna Tamarind. ſyr. roſ.& viol. ſoltt. Rhab. Senna, diacathol. Triphera perſica&c. mixtis, quus- doq́; ſtimuſi loco paucis granis diagr. admittemus. 45. 8i igitur humorées turgeant ſtatim educendi ſunt,& ſiquidem id benedictis noſtris medicamentis fieri poſle ſpe⸗ remus, vel maiori doſi tentandum: ſin minus valentioribus ſi nihil impediat, perficiendum: ſiquidem iuxta Hipp- entte mi morbi exquiſitis remedijs debellandi. 46. Præmiſſa iam vniuerſali Euacuatione iuxta Gal. præ- ceptum ad materiæ reuulſionem„corroborationem& cere- bri refrigerationem deſcendendum: nec deſiſtendum ab iſs
donec in augmento ſuo ſopire ac ſtupefacere cerebrum liceat
Opiatis,&c. ea tamen adhibita cautione ne Phreniid thargu
5

4 4 2 1 4— 1 Mlnen. 8 n. wadliccm. 8* 1 4 42 de eneker
7 5
8 IMalind. N. a
. Ir erl dertrrher . 1 414 Herhk..TI
4 4
4
r A
3 1 “ CST. ICen * 3
* A AASnen e Kechcs
S
.„ 4 dol temmen: ben
4* 1 4 11* I. 11 “„ L d 441 lel 4 4* 8 4 3 ““* ldel
4* „„f.
„ 1 . 4 1 enet .A adendun: xc Geè
4 3 35ℳ
9
tlCerednn 4 eX e 8
½. r cn adändita cnocx k
“
n rcdl Pencne 4 1
T rcuce(orrooolaec,
thargus exitialior introducatur. Si verò caliditas paulatim declinet, eiuſque remiſſiora fiunt ſigna, à frigidis nonnihil ad leuiter reſoluentia temperatiora,& hypnotica deflecten- dum. 8
47. Sin miſer hic affectus ſtatum ſuum aſſecutus fuerit, conſiderandum an criſis aliqua ſubſecutura ſit,& tum natu- ram turbare, medendi lex vetat: ſin imperfectè agar, adiuua- re: ſi nihil agat viresq́; integrè& materia copioſa, partem af- fectam ſenſibiliter euac uare, venam frontis denuò ſecare,&
alia quæ paulò antè dicta ſunt, moderatius tamen multò re-
petere, dehinc ad diſcutientia medicamenta venire opor- tet. 48. Vbi iam declinare ceperit morbus(quando ſcilicet phrenitidis& lethargi eadem cura eſt, atteſtante Gal. B. methh. L.2) non amplius actu frigida, nec eriam calida fomenta ad- hibenda, ſed tepida, miſceanturq́; frigidis humidisq́; diſcu- tientia quædam: in quem finem capiti admouere iubent Practici omentum vituli adhuc calidum, columbos ſylue- ſtres, Gallinas, capones, porcellos, catulos viuos per medium ſpinæ ſciſſos: ſiue pulmones arietis recenter mactatos: hæc enim miti& naturali ſuo calore tepentia, materiam phleg-
monis reſoluendo eamq́; tranſpirare faciendo per Næoνnou
morbi reliquias abſumunt: Idem præſtat& lac muliebre‚ ltem decoct. ex malua, biſmalu. chamomill. Fenugræco, Meliloto, Aneth. croco, Serpill. calament. cerato ſacro perſe, aut S. V.
mollificato,& ſimilibus ſpongia aut linteis exceptis,& vel
capiti appoſitis vel naribus admotis: quæ quo magis morbus declinat eò magis digerentia& euaporandi citra magnum tamen calorem& ſiccitatem, vim habentia eſſe debent.
49. Inchoandum autem aàleuioribus, ne vel inflammatio incrementum capiat, vel tenuioribus humoribus diſſipatis, craſſioribusq́; relictis, ſequatur Fatuitas. Deriuatio porrdòin b b narium

narium hæmorrhagia medicamentis errhinis fortiorioruns excitanda, conſiſtit. b
extremos proti-

er da coat. l Kdon trpn. wek heruie
— nard Seꝛm ur m 7 udaade iarendendodich eicrimn, quleniien u mne cmanruicche mr nTi popdl gxeru hln an nlaolr Nunhem aio jſclen quemimän au A(ma(uü Niteraſta
c. d tenperten canxcden orpas raenis drefdutr
Lan neo fctnre it —.unenn der, nctus 8 iridocacs
a Hrat Hp fanant,
Protinus habet labores,& extreme tenuiſimo vicu vten- dum: ſed virium hic portior habenda eſt ratio, quæ ſi non ſatis fue: int robuſtæ, aut morbus moram trahat, aut iam conco- ctus ſit, paulò plenius nutriendum; præſertim cum inediabi- lis excandeſcat: Nec atteſtante Celio cibis implendi ſunt æ-
griʒ ne inſaniant, nec ieiunio vexandi, ne ca rdialgiam(ad
quam aliâs proni ſunt) incurrant.— e 53. Sint ergo cibi exigui, ſorbitiones inprimis refrigeran- tes, humectantes, quantitate tamen minore ſæpius exhibitæ, ptiſana, aut loco huius pulli iuſculum: aut oluſculum aliquod, quale ex Intybo Lactuc. Acetoſ. Bugloſ ſpinach. parari po-
telt. Ex fructibus conceduntur cucurd. poma& ceraſa acida,
Paſful. maior. min. pruna Damaſcena: piſces ſint ſaxatiles, carnes teneræ vitulorum. Potus ſit aq. horde. viol. roſar. Ci- chor. Endiu. quibus addi poteſt ſyr. conueniens: vel emulſio frigidorum, ſerum item lactis& ſimilia acidis diluta. Item vinnm album tenue& modice aſtringens, quod Trallian1us ante ſtatum, Auicenna poſt ſtarum, apparentibus ſignis con- coctionis, præſertim ſi vigiliæ, animi deliquium minantur, aut febris remiſſior, aut æger vino aliâs aſſuetus, concedunt. 54. Vigiliæ autore Tralliano plane ablegandæ, ſomnusq́; licet difficilis, virium tamen refocillandarùm& bilioſorum humorum contemperationis gratia omni ſtudio accerſen- dus, in quo caſu Nympheæ& Violar. odores non poſſunt ni- hil: Efficacius eſt decoct. tùm harum ipſarum tuùm maluæ, la- Ctucæ, cucurb. fol.& cap. papau. albi, alterci, rad.& fol. mandragoræ(cuius mala puluino quidam ſubijciunt) quo ca- Pput foueatur, aut ex alto guttis cadentibus perfundatur. Ca-
taplaſma tepidum inducendum ex ijſdem conficitur addito
X
ol. ranar. papau. hyoſcyani, Anet hi vngu. popul.& hopdei 5 G.

—
—
6 — 8 .. ———— * F.. 8 ———=—— ———. — 4——— — 4 4 4 ——— 3 3 5—* — 33.——— 8 4 3 2 ““——EſEſ— 1 ——— 9— ö“ 1 — 3“—— —— —— 4 1
—
—
——— — — 4 — 4 ——— ——
—
55. Sed magnam vtilitatem etiam afferunt quæ ore aſſu-
muntur. Fiant ergò miſturæ é pulu. elect. diamarg; figid. cum ſachar. Roſar. viol. bugloſ. vel Nensdeu cum aqua,
ſanæue ſucco, propinetur: aut loch. e papau. vel philonium cutn ſtillatitio liquore lactucæ& pauxillo vini albi.
56. Moderatio tamen in hypnoticis habeatur, ne ſtui. diores reddantur ſenſus,& ne, quem obdormire voluma excitare poſtea non poſſimus: licet enim calida narcoticis miſceri ſoleant, ea tamen, vbi apertis meatibus ſuum ad lo-
cum frigida duxerunt, ob ſubſtantiæ tenuitatem euolant, te-
lictis ſtuporem indicantibus, vnde quorum antea vis con- trarij præſentia inhibebatur, ea nunc laxatig frænis, cabo rem parti inſitum liberè depopulantur,& vt Gal. lib. g. M ar. ait frigus inducunt immedicabile. 57. Si aluus aſtrictior officium non faciat, clyſmate yio- luatur ex decoct. herbar. emollientium, prunor. ghycint. ſem. lini, pſyllij, aniſi, cum ol. violarum amigdal. d. c. Cr tholico, pauco ſale adiecto, inijciatur ieiuno,& ex imteruur lis repetatur. Si bilis valdè ſit exuſta, cum mollentibushor- deum lactuca ſeminaq́; frigida vulgò dicta coquamtur- Vrias quin etiam frictione& pubi compreſſione; aut in pudendi orificium pediculi aut pulicis immiſſione, Balano ex ſapone Venet. ex ol. ſcorp.& lilior. helxines frixæ, aut decocticete- folij, calaminthæ abroth. puleg. Aſari, petroſ. infimo venti applicatione& ſimilibus etiam internis prouocetur. f 58. Motus deniq; animi eò dirigendi ſunt, vt mente 5 deducta, furor mitigetur id quod pro cuiuſq; natura, iſpa que alio modo tentandum,& velab amicis, quos ſanimar mè coluerunt& amarunt, ſolandi ſunt, hortandi, in ſpem 15 gendi optimam, omnisque generis delicijs& oblectamen
recreandi: ſi hac non ſuccedat, alia ingre diendum Mpnr

4 5½*
rr enen Krdar. caolle da
*
4 öD 1 1 M can ol moann n 4. * „ 4 4. co, odrm. * IN; X dus rdefceuk aund 11g de 1080 dadcoxe
done A podi cowprele
1 pelkis mm GoreN
4— 4 4„ Ah A awe. dcinde Ie, A
s becth pulcg.Alui,xent in Ädascrug imernsed deug migicd Gtgeni
1tarocuucu ager d eo rocu
nemdum, K dimihen
4 n ruct, dand en Nun
probris, minis, contumelijs coercendi, acriterque incre- 8 pandi. 59. Corporis etiam motus inordinati cum atteſtante Gal. z. aph. 2. non parum ad morbi ferociam& ſomni inhibi-
tionem faciant, omni ſtudio interdicendi. Quare atteſtante Paulo vel per famulos ſi diuites, vel per vincula ſi pauperes lecto continendi ſunt: Nec ipſis protinus fides danda, ſi le- uari vinculis cupientes, ſanos ſe iam fingant; licet prudenter & miſerabiliter loquantur, quoniam is dolus inſipientium
eſt. In ſumma autem ſi nullibi alias certe etiam hic non Me- dicum ſaltem, ſed& ægrotum& aſtantes officium feciſſe, externaq́; omnia ritè comparata b eſſe oportet.
r
CIANISS. VIRO.
DN. IOHANNI HEVBERGI arte medied honoribus conſequendis diſputanti, hac pauculz amoris ergò ſeri- bebam.
VBIERGIO.
Cropolin mentis dum factio ſcua dolorum X pbetit,&æ cingit obſidione graui. Scilicet æthereæ fontem quò denig vitæ Vaſtet, yt exul eat mox utionis apex.
HEVE E ROI interedé ſpeculã vigil extitis altà
Cuſtos,& theſibus detegis inſidias.
25

5
5o
5
rimis
¹
ertatio
3
.
ut Cd
eapita
A
8 S B 8 8
3
anum d.
Inſano
lem dep it
cap 1dt
15 G 6
*
. * *
PL
brac
— 8
6 aetena
*
aute
=*
peiat
reli X
7 4
ENCkIS5
Suebuſienſis Sil.
RIDE
8
3 23
1
3 4
8 4 d
8 I
82
3
aunn
8, =
.8
““ 4 Ser
N

DV V. E T A. 2 Authoritate Facult. Medic. ampliß.
PRAESIDE
MAGNIEFICO ET CLARISSIMO VIRO, 10 HANNE SIGFRIDO, FHIILOSOPH EI MEDICINAE
DocroRE inq́; illuſtri Iulia eiuſdem artis profeſſore,
DE CAN O: Et Academiæ pro tempore VICERECTORE,
THEMATA
M EL AegOLIA
eiusq; curatione,
Dpyo licentia ſumendi DocTοRIS Medicinæ inſcgnia publicè examinanda exhibet
10 HANNES CRAVIELIVS,
patriæ Phyſicus ordin. Oſterod.
Iun. XI. loco conſueto.
HIIi MarsTapI b TyPIS IlACOBI Lvel.
c10 105 cXlII.
DE

———————
————⸗———mK
—

6 S 3, 5 2 8 S 4 A — 8* ee eee
TLufsIs l. b
Vm, Galeno docente, morbis ſubinde no- G ε*ν. S minaa parte læſa; ſubinde ab ipſo ympto-wethemnes- mate; ſepenumero ab his ambobus fimul; ſæpiuſculè à cauſa putata; non rarò à fimili-
o tudine ad aliquid extra pofitum, à primis
3 authoribus fint impoſita: Melancholia in
iſtam non immeritò morborum coniſcitur claſſem, à cauſa,
vel fortè etiam à ſymptomate ſimul,(quo ſenſu Melancho-
lica deſipientia dicitur quibuſdam) qui mutuantur nomen.
2. Neque enim per Melancholiam, quòod notandum,&. Er-
(cugm à vocis cognitione in rei prouchamur ſcientiam non
rarò) non obiter, vel quartum hic intelligimus ſanguineæ
maſſæ ſuccum; neq; etiam mentis hallucinationem, ſiue, vt
Paulus,&ö alij loquuntur, alienationem verùm prauam cere- 22, zwat
bri conſtitutionem, ſiue morbum, qui feculentum iſtum hu-Han.„
morem pro cauſa agnoſcat, per ſe actionem lædat, pro-
prieq́; curam in ſe conuertat. 1 b
3. Hoc môodo definitur Melancholia, tumor cerebri,
proueniens ex humore vel vapore melancholico, orto vel
in ipſo cerebro, vel aliunde tranſmiſſo, cum timore& tri-
ſtitia, principis functionis deprauationem, ſiue deſipien-
tiam ſine febre inducens.
4. Tumorem, quem dicimus, non tam ſenſibus, quàm
rationi ſubijcimus. Neq; enim iubet neceſſitas, etſi illius
cauſam humores& vapores poroſitatibus cerebri inhæren-
tes, eiusq́; diſpoſitionem lædentes, ponamus, cerebrum ic-
circò in altum conſcendere, quod nauνnso& acciden-
taliter quibuſdam ſaltem tumoribus affricatur, iurare. A 2 5. Sedes

— . ene AAae Anemhe nieensexhiesbteeRte eneieu ———ꝭ—᷑—/Y=————— *——„———*———————.— —— „ 4—*“*—. —————— 5“—— 5 8— —— 3 1...—— ——— 1 —.——* ———————— 8 2—. .
—
5z. Sedes affecta eſt cerebrum, velvniuerſum velſecun. dum partes. Et generaliter quidem, quatenus ſpongioſum, rarum, ſiue poroſitatib. peruium: ſpecialius verò, quate- Danean. nus naturâ aut accidente debile eſt atq; infirmum. Etenim, 14. 2. cAm nulla actio in corpore humano lædatur, niſi pars actio. nis afficiatur aut laboret, proptereaq; per actionem leſam Salr. 2. in loci affecti dignotionem adſcendere nos moneat Gale. de. nus, nemoq́; principis functionis deprauationem indleln. cholicis non deploret, quis cerebrũ mali ſedem non videss 6. Principis functionis læſionem dicimus in genete, non quod æqualiter omnes tres,& ſemper offendanturiſed quòd, vbi ad ſummum malum peruenit, coaffici quodamr ar.r a⸗ modo videantur. Quo ſenſu Galenus plerumq́; tum imasi Hwmpe. ac nationem, tum ratiocinationem;& Auicenn. cogitatiumm auie prim.& Exiſtimatiuam lædi teſtantur. Vnde etiam mentis dlen err. rract. tio Paulo& Fernel. alijs ²2ννᷣᷣςοονν, delirium& deſipiemti Tes,, hoc offenſionis genus dicitur.. 26g. NeqE nos contra it, Græcorum ſuffultus authoritur Altimarus, ſolam imaginationem offendi contendens Cim aliud per ſe,& aliud per accidens lædi dicatur; nosq́pquam imaginationem affici hic ſemper& neceſſario, rationemſe- rò& memoriam, neq; per ſe, neq; ſemper, Aliquando ld. tem coaffici, aliud vrgeamus nihil. Quin in tantum ipſiad- hæremus, vt è&r illos, quibus cerebrum humidius permor- bum moderatè exiccatur, memorid cręſcere, vltro largis- mur. 8. Vuariæ autem& propemodum infinitæ ſunt imagini- tionum in Melancholicis impreſſiones, dum alius quxædamn quæ non ſunt, ac ſi eſſent; alius quæ ſunt, ac ſinon velſil- tem aliter eſſent, concipit: alius tantum cogitat, alius ſimub Rbaf-. ad quæ cogitat, ore profert, alius deniq́; etiam ore prolati
3—. Almanſor. opere complet. At in vno tamen conſpirant fere omsde —. 4

mcacocputie- a “ 20 ce 4
4 4
quemadmodum ait Aëtius, circa vnum tantum delirent, in cæteris ſapiant, ſiue vt, inoffenſis reliquis, vnam aliquam eligant& arripiant rem, in qua ſe ita quaſi volutant Oble-Aret. A ctantq́;, vt vix,& nę vix illos inde reuocare valeas. 9. Sequitur autem perplexa iſta phantaſmatum& ima- ginationum varietas vtplurimùm naturam& temperamen- tum corporis, vitæ conditionem atq; affectus. Quemad- modum enim Tarentulæ morſus alios, iuxta hominis tem- peraturam, ad riſum compellit facetum, ſiue ex melancho- lico humore triſtitiam& luctum ictis progignit, ſiue fero- ciam, ſiue ſtupiditatem, ſiue mobilitatem, ſiue garrulita- tem, ſiue furorem, aut quid aliud ſimile ex eodem tempe- ramento fuſcitat: Et quemadmodum ex ebrietatis effectis, Qere dis- Quercetani loqui verbis lubet, in vino repletis, varia vinoc ter. pelbu- rum ſymptomata progignuntur, diuerſasq́ homines ebrie-A tate correpti, iuxta ſuum ſinguli temperamentum, proprie- tates, geſtus aut geſticulationes edunt: vt alij inde garruli & faceti, alij lugentes, alij ridentes, alij ſaltitantes, alij ſtu- pidi, alij cogitabundi alij dormiturientes, alij perpetuò vi- giles, alij tripudiantes, alij f uribundi conſpiciantur: ita et- ſam Melancholia laborantium conſtitutioni ſeſe accommo- dat, varijs formis ægros deformat„‚variâ facie, modò Re- gem, modo mendicum, modo lugentem, modo ridentem &c. producit. 10. Hinc ob ſicciorem corporis naturam, alius ſe vas fi- ctile eſſe putabat: alius, propter flatus in caput ſubleuatos, capite ſe carere clamabat: alius, quòd putaret clunes ſe ha- bere vitreas, ſedere, ne videlicet nates confringeret, ac vi- tri fragmenta hinc inde diſſilirent, non audebat: alius ſe cornuà ceruina geſtare, prædicabat. Quidam, ſemine abun- dantes, rugoſas mulieres depereunt, ſemperq́; amores de-
cantant. Sacerdotes ex vitæ munijs ſuggeſtum meditantur, 3 preca-

—— —
—**————. — 4—. ———— ſſ—
—— ——ÿ
———
—
— ———
—— —
—
—
—
——888ſ88öö8ö8ö8—ö8ö—ö—ö—öoſſſſſͤſͤſͤſͤſͤſͤſͤͤſͤͤſ 8———
“
—
—— ——
precationes murmurant, cantillant, templa Edifcant, in cœlum euolant. Aulici Reges& Principes ſe factos memo.
rant. Chymici aurum crepant. Auari paupertatem ſuam de.
plorant&c. Vid. Gal. 13. de loc. aff. c. a. Lemu. 1. 2. C.6. de complex. Tralltan. I. Eit. Iy. Alex Bened. l. I. c. 29. de curand. morb. Tohan, Bapt. Montan. couſil. 2s. Aot. Tetrabib. ſecund. ſerm. 2. c% Toſcpb Quercet. diæt. polyhiſt. ſ t. c. vlr. Scholiogr. ad cap. 17. l.. Holler. An mor'b. iutern. Cc. 1 I. Cuͤm verò offenſionis genus hoc ſemper cum timo- re& triſtitia coniunctum dixerimus, Cor quoque ipſum, quandoquidem pathematum eſt ſedes, in conſenſum trahi, veritati non videtur abſonum.
12. Verum triſtes& rimidi Melancholiei cur ſint, lite
non caret. Etſi tamen de triſtitia res ſit plana, timoris cauſi
modo non ignoretur. Illam verò cùm optimè ad humorum
Gal. c3 Ae naturam& temperamentum referat Galenus, nolumusin
Ioc. aff. c 7.
1.2 de ſymp. fauſ. 6. 2.
Auerrh. 1.3. collrg. c.49.
7f.3. Ae loc. 2f. c.4.
tieum germina, ſale aut aceto reſeruata. Allium, folia rapa-
cauſa iuſta, in gratiam Auerrhois, inprimis cùm potiusote quam mente ab ipſo abeat, ex illius ſchola exire,
CAVvSAE. 13. Cauſæ Melancholiæ procatarcticæ ſunt: Acr turbi- dus, impurus, carbonum aut calcis halitib. infectus, autu- mnalis, vernalis, frigido, ſiccus, congelans. Cibi item melan- cholici, vt carnes leporinæ, ceruinæ, caprinæ, bubulæ‚ apri- næ, magisq́; hircinæ& taurinæ, ſed maxime, docẽte Galeno, aſinorum& Camelorum: Item vulpinæ& caninæ. Præter- ea omnium animalium terreſtrium carnes ſale conditæ vel fumo induraræ. Nec non aquarilium, vt thunni, balenæ,vL tuli marini, delphini, canis atq; cetaceorum& durorumo- mnium, cochleæ, teſtudinis. vetus caſeus. Ex oleribus i- primis, contra errorem vulgarem, braſſica; arborum& fru⸗
rumm,

4 i ““ 11515
““ A* 4 1
rum, porrum. Inter legumina maximè lentes& fabæ. Mox panis furfuraceus, mileacius,& ex corrupto vitiatoq́; fru-
mento coctus. Præterea vina craſſa, nigra, auſtera, acetum;
Cereuiſia feculenta& turbida. leiunia crebra, atq; de- mum philtra. b
14. Spectant hüc exercitia nimis laborioſa,& ocium immodicum, ſtudia ſine relaxatione, arduæ& aſſiduæ co-
gitationes, vigiliæ immodicæ, ſomnus nimius, carceris
ſqualor, curæ, ſolicitudines, iracundia, triſtitia, timor, o-
dium, amores. Vnde peculiarem Melancholiæ ſpeciem fe- cerunt, quam lliſci, hereos& εννναηηοαquaſi ex amore na-
tam, dixeris. Etſi tamen, Valeſco teſte, pauci hoc æuo, quo naleſe.* laxum eſt amoris frenum,& ab vna non dirigitur facilè ada-“¹.
mata, eo affectu decumbunt.
15. Cauſæ antecedentes ſunt, ſuccus feculentus melan- cholicus, in corporis ambitu deliteſcens, verùm cerebrum nondum fatigans. Diſpoſitio cerebri, cordis, ventriculi, inteſtinorum, meſenterij, epatis, lienis, renum, vaſorum
ſpermaticorum, vteri&c. mala, natiua& adſcititia. Con-
ſuetæ alicuius euacuationis, vt menſium, hemorrhoidum
ſuppreſſio,& ſanguis ex febre aduſtus. Vnde Gal. inter cæ Gal. comm. tera ſymptomata febris ardentis, quæ tunc vagabantur, ti-* epid. morem fuiſſe teſtatur, ex ſanguinis exuſtione factum. Et 1223 Hipp. poſt febres, ait, ardentes ſuccedere melancholias, 2+ e aut quartanas. Quibus addi poteſt, quod idem melancho-ge*εν*⁷.
srd. tex*. 23.
lias magna ex parte ætati conſiſtenti accidere teſtatur.
16. Cauſa continens humor vel vapor eſt melancholi-
cus, propriovitio cerebri, naturâ aut accidente debili, pro- gnatus, vel aliunde, à toto& ambitu omnium venarum;aut à parte aliqua, per vias occultas aut manifeſtas tranſmiſſus, cerebrum laceſſens, ſpiritus animales obtenebrans& ſy ueſtres reddens.
17. His
———————— 7 — ö—
———————:————

“
—
8.—. —SSöSZSSZ—öö—SZSZSZ 8.———— „ 85* 1. 3———— 1“ —„** 8—8)ßſ 5.—— 5— “—— 24 —
———— 8 —— 2 1— ————ZZIIſͤſͤſͤſͤſͤZöZö—ſöoöoͤöoſͤoſͤſͤſͤſſͤſſ —————
D/feren-
8 T*/. alia humoralis, alia verò vaporoſa, ſiue ſpiritalis erit. Ra- 4——- 8 5/„ 4 tione verò huius, alia per Iondheias ſiue eſſentiam cerebi: alia per μπα⁴εeαι fiue conſenſum. Per conſenfumautem,
Hipp 6. Aph. 23.
Fernel. l.
de pant. or b. c. 2.
17. His poſitis, differentias Melancholiæ deſumimus Acauſa& loco, fiue inhærendi modo. Vnderatione illius
aut totius aut alicuius partis, præcipue verò hypochon- driorum, quæ iccirco hypochondriaca, flatulenta,&mi. rachialis Arabibus quoq; dicitur. Reliquæ differemtiases ratione durationis, magnitudinis, accidentiumq́; alionn ſubortæ, indaganti offerunt ſe ſponte.
SIGNA. 18, Communia& indubitata Hippocr. ſunt Melancho. liæ ſigna, metus& triſtitia fine manifeſta cauſa longo di- „rans tempore. Atq́;, vt Fernelius ait do ctiſſimus, incipien tes quidem Melancholici abiecto, demiſſo& hebetiore ſunt animo, ſe ſuaq́; negligunt, vitam fibi acerbam putam & amariſſimam, etiamſi ex ea migrare p ertimeſcant. Quum iam malum inualuit, multa animo& cogitatione ngunt, & obloquuntur aliena perturbatè arq; confusè, eaquefete triſtia: alij ne loquendum quidem ſibi eſſe putant, ſed o- mnem vitam in taciturnitate tranſigendam. Dein' homt- num conſuetudinem conſpectumq; magnopere fugiunt, multi ſolitudines quærunt,& interdum mortuotum ke pulchra, aut horridas ſpeluncas errantes ſectantur, eoq;k recondunt,&c. 19. Affectum eſſe primarium ſiue per eſſentiam docem deſipientia continua, ſine intermiſſione, vigiliæ, oculi cor caui, nigricantes, in vnum aliquod fubiectum abiectb ciei nigredo, capillorum craſſities, diſpoſitio cerebri mor-
boſaantecedens, totius,& omnium partium, a quibus 10 rebrum in conſenſum trahi poc t, integritas,& demum 1 20.Me-
xiliareliquis partib. adhibita irrita.

— 4 enü 20. Melancholiæ à toto ſigna ſunt, cauſarum procatar- cicarum theſ. 3. 14. deſcriprarum, non impeditarum ante- greſſus, laborantis ætas, morbi chronici, febres quartanæ præcedentes, totius corporis vel àfame, vel à ſole, vel ni- mio labore exiccatio, retentio excernendorum, habitus corporis melancholicus, ſiccus, hirſutus, ad nigredinem vergens, vlcera praua, varices, venæ amplæ, latæ, tumen- tes& nigricantes. Quibus certius Galeno accedit ſignum, Gι,αda
ſivenà communi reſignatâ ſanguis profluens melancholi-“ℳ 4 cus eſſe reperiatur. 31 21. Si verò mali focus neq; in cerebro, neq; in toto reſi- ¹ ck mdebremaklhgan deat, in hyponchondrijs potiſſimum quærendus erit. Ve- Xurden inemn rùm cùm plures illorum circumſcribantur ambitu partes,& Ae nFernehs M hr. quælibet propria læſionis de ſe proijciat ſigna, illa ex ſuis ela capitibus, quemadmodum& ſigna cauſarum, petenda re- 1 ir linquimus. Feruel. l.². parhol, c. 14. 15. 16. Duncdan. U.4. de ſigu. rrau/. c.z. Er. — Tepert PROGNOSTICA. b ue mmo Kcan 22. Vere fiunt infania, melancholia. Ratione ſexus viri⸗νzo.
— 4 nderre ne
8 8 4 v 0 n om n a
* -„ 4 31 8 1
4* e eene. e
3* 4 4 rrm Meerdum D 4 6 4 1 ö“ 11.“ /
2* 5 3 ernen wrrpceen *
u““
-
magis huic malo ſubijciuntur, quàm fœminæ. Correptæ tamen mulieres periculoſius, quàm viri decumbunt. 23. Melancholici vtplurimum Epileptici fiunt,& con- tra. Atq; horum vtrumlibet magis accidit, prout in hanc vel
illam partem infirmitas repit. Si enim in corpus, Epileptici; ipp. 6. 2e morb. vulg.
ſiverò in mentem, melancholici redduntur. 24. Melancholia inueterata incurabilis plerumq; eſt.
Aretaus 4. 3. C⸗ 5⸗
*(uedereku Abit enim penè in natur am,& Pe rFmu 10 nes periculoſit 1- Tralltan⸗ ma NRm N 1:. mutat Tah — mion rer mas) 1 APO plexiam* Maniam 9 Conlu ulſionem& cœcitatem 1 ic. 7 3. n 4 R,
minatur. Omnium verò peſſima hæreditaria. fen.i tradte 25. Tutior eſtrecens,& quæ per conſenſum eſt. Et ſalu-4*. tare, ſi aliud, quàm quod abſurde concepit æger, ſibi per-
oin Kommfen ſuaderi patiantur, læſaq́; ſit ſola imaginatio abſq; ratiocina- grium rah 50&„Wlee 8 B tione.
* 4 * 1 er. vu 1euod we 6. 4*
piut 1 2. 1 3

HMip;. 6. p5.Z.
n.
3. de loc.
M.7.
mectandi habens. Quo nomine gratæ ſunt carnes ullorn
26.
tione. Tutior quoq; deliratio quæ cum riſu ſit periculoſior. quæ ſtudio adhibito, omnium periculoſiſſimatemeraria. Melancholicus ſpumam per os eijciens, ac ſi acant rabido morſus eſſet, ſeptem diebus ſuffocatur. Vt&vix eua- dit, qui cibum omnino reſpuit, auxilijsq́ nullis ſomnũ capit. 2z7. Bonum, ſi morbi materia efficiens deorſum vergat, conſuetæq́; euacuationes redeant. Soluunt enim morbum. Vnde, ſi melancholicis hæmorrhoides varicesq́;H ſuperue- niant, ſalutare pronunciat Hipp. b
2. CvRATIoO. b 28. Curationis abſoluitur curſus diætà, pharmacid atq; chirurgid. Nos, quia Galen. ſe melancholicos multos tan. tùm idoneis alimentis& balneis dulcibus initio curaſſe, te- ſtatur, à diæta ſiue rerum non naturalium ſex vſu(legepo- ſità, vt cauſarumI, theſ. 33.& c. ſuprà deſcriptarum hic eutte- tur impetus) initium faciemus. 29. Ante omnia itaq; ægri demulcendus eſt animus, it ab omnibus curis& cogitationibus ſe exoneret, adq́; gau- dium& lætitiam componat. Vnde iucundà conuerſatione eorum quibus delectarur, inſtrumentis muſicis, cantilenis blandimentis, iocis, fabulis, lætis nuncijs, rerum pretioſ- rum pollicitationibus, conceſſis iridem inambulationibus, equitationibus, venationibus, piſcatiõnibus,&c. ita inuer- tendus, omniq́; ſtudio, nunc eludendo, nunc admonendo, nunc obiurgando, nunc nouum terrorem inijciendo abii- piendus, vt ſemel impreſſas imaginationes falſas eſſe inteli- gat, recteq́; ducentis fræno ſe ſubijciat& accommodet. 30. Ar, quem bibit, clarus ſit& lucidus, calidus humidus moderatè, odores gratos& iucundos ſpirans arte vel natu. rà. Cibus ſimplex, ſucci laudabilis, concoctionis& diſtti- butionis facilis, non flatulentus, moderatè calidus, vim hu
ka
*

„ dr. dew. 8
es eme allinac. agnor. hædor. vitulor. lactantium, capon. pha-
de, Gcdah ſian. auicular. montan. perdic. coturnic. Item oua ſorbilia
11. Pütaun recent. piſces ſaxatil. Et inter fructus, paſſul. iuiub. amygd. ucappar. poma odorata,& præcipuè perſica, quorum ſolo b
acrdent vſu multos curaſſe creditur Auenzoar. Aetius commendat Dem,E.La
3uar e carnem Erinacei marin. alij accipitris& noctuæ pullor. Qui- es„5. mncinip. d dan etiam carnem lupi,& præcipuè cor eius in cibo aſſum-
C ptum, à melancholicis re ducere deuijs teſtantur. In quibus
e dee, u. omnibus ratio, ne priori cibo indigeſto, alius ingératur,
eeee h concoctioq́; interrumpatur, eſt habenda.
Seedeeemh 3r. Potus vinum ſit tenue, album, odorum, dilutum, v el dunesschlcda cereuiſia benè cocta& defecata, ætatis intermediæ. Ali- annoarerum quando ſcolopendr. Enul. bugloſs. Cort. citr. abſinth.&c.
d ac. K.ſer än præparata,& moderatè, iuſto tempore, ſumpta.
umtemng. 8 32. Exercitijs modus ſit, ne ſuos extra currant terminos.
neteag eeridemehen. Sint moderata&tempeſtiua,vt inambulatio, inprimis manè
deeeedae. Pri⸗ depoſito naturæſonere, per loca& prata amœna, prope
mponr.) 4, flumina clara& lenia, non ad laſſitudinem. Veneri, cuius in 2ρ. 76. de L r. ess amplexũ ruunt plerumq; Melancholici, ſacra faciant manu Ge 94. ntwnenini parcâ. Aluus aſſumptis reſpondeat. Vbi ſilet, arte excitetur. neden. 3. nunc,m 33. Vigiliæ, quibus torquentur plerumq́; ſupra modum, riden ind pſunt. Somnus melior, etiam vel longior. Optimus tamen — nocturnus, trib. Acœna horis. Si ceſſat, arte eſt prouocands. daCO, urc eladendo, x 34. Diætæ manum porrigat Chirurgus. Cuivel initio mc mtercen quoq; in plethoras ehementioreq́; humorum ebullitione, norcſs maeinionsccke neglectâ etiam illorum digeſtione præparationeq́;(quam
tervo ſelidixitkum alids tamen, vt& Clyſter. vſum, ad communium excremen- ucqoo cdl torum euacuationem, expectabit religiose) venam tunde- re, hac lege, vt foramen imprimat amplum, eſt licitum. 35. lubet vero Galenus, malum ſi ſit ex conſenſu totius, ſecare medianam, quæ à ſuperioribus& inferioribus parti- 7
bus vacuat ſimul; tantumq́; cruoris extrahere, quantum 8.owemeEne B 2 conce-
* 4* M A ““.““ 4* umnm 4₰ LK N . 1-9 3 1 “ „ chk.
4 N Aul
r e 3„ 20 7 n e
8 1
—

— — 3—
concedit plenitudo, ferunt vires, vice vnic, ſiue repetitis Addit, ſi ſanguis tenuis clarusq́; ſtatim apparuerit, ſiſten- dum ilico, ne lanus detrahatur, relicto vitioſo.
36. Verùm ab Epate lieneue redundantiæ cauſa vbi de. pendet, lienaria aut hepatica reſeretur. Si à menſtruis re- tentis, vena tali(præcipuè cùm humor melancholicus ob innatam grauitatem vel ſponte deorſum decumbat)ſi àſup. préſſis hæmorrhoidibus, hæmorrhoidales. Si verò perel-
fentiam malum ſit in ſolo capite, quidam, etſi Galenus phie.
botomiam tunc probare nonvideatur, Cephalicam primdò ſecant,&, malo poſt perſeuerante, venam frontis aut matr- um, ſcapulisq́; cucurbitulas admouent cum ſcarificatione quibus iuſto loco poſitis etiam vicem venæ ſectionis, viti- bus debilitatis, ſupplent. Nonnulli quoq; cauteria cruri- bus, ſi materia redundarit in toto: vel brachijs, aut inte vertebram primam& ſecundam; aur ſuturæ coronali, ſin capite, imprimunt: ad trepanationẽ, ſiue cranei apertionem ſe accingunt, artesq́; reliquas, quæ humores à capite reuel lunt, vt ligaturas dolorificas, frictiones fortes&c. tentant 37z7f. Qux omnia vt rectè fiunt, ſic tamen ante vniuerſi- lem& ſufficientem euacuationem totius locum nonine- niunt. Atqui propterea cùm phlebotomia ſemper commo- dè adminiſtrari non poſſit, neq; etiam ſola omnem peccal tis humoris excludat ſaburram, ad pharmaciam deinceps properandum. b 38. Illa verſatur in præparantib us, euacuantibus, coto-
S.22haz. Porantibus& ſpecificis. Præparantia, cùm docente vene-
rando ſene noſtro, corpora purganda prius Huida ſint red-
denda, prouocanda primò. Ceu ſunt, ſyr. borrag. buglos
lupul. fumar. viol. capil. 2 de pomis, Epithym. ſcolopendt abſinth. Regis Sabor. de cariophil. palmar. Meliſs. Fernel-
&c. diſſolut. in aq. bugloſſ. borrag. meliſs. flor. ſamdue c 0 0

4 . e ͤff,—‧
“ m A 4. 1““ 5 ,.–‧“
1 4 41 11 6 AR Th ℳ 8. 4
i r ſn . 1
4*⁵
1 1111 LD
3 1—“
2 4 8
““
5 4 1f DM * 1 1 r 1,, aAE. 515 4 4
w.e A 44-
— 4
rentibus, ad purgantia eſt properandum, quæ itidem in ini-
chor. portulac. ſcolopendr. fumar. vel in decoct. ex rad. he- len. calam. aromat. polypod. glycyrrh. Satyrion. Scorzoner.
chin. cichor. cort. citr. cappar. tamariſc. frangul. fraxin.
ſem. citri, aniſ. fænic. melon. cucurb. portulac. vitic. vrtic.
herb. borrag. bugloſs. fumar. meliſs. Carioph. hortenſ. ca-
pillar. Betonic. maioran. chamæpit. chamedr. card. bened.
thym. epithym. cuſcut. ceterach. Flor. borrag. bugloſs. viol.
nymph. anthos, arant. geniſt. cichor.&c. exhibiti. Quæ o-
mnia adiectis, ſi lubet, etiam dictorum extractis, oleis, ſpiri-
tibus, ſal. ita contemperari& miſceri poſſunt, vt cuilibet
naturæ oppoſita ſalutare medicamentum euadant.
39. Pro natura enim& conſtitutione humorum, ægro-
tantis ætate& temperatura, partium affectarum varietate,
his alijsq́; eſtvtendum itasvt ratio habeatur tum cordis tum
cerebri ſingularis, à mitioribus ad validiora ſenſim proce-
dendo. Vbi neglectim conſilium practicorum habendum
non eſt, quo potius actu humida, ſiue medicamenta liqui- Rondelme- da, ſeu potiones, quòd humectandi vim habeant, quàm ſo- hed, a lida& ſicca propinanda eſſe ſuadent. halane Senf. 40. Præmiſsâ præparatione,& ſignis coctionis appa- 2erue tio, ne, magna dum adhũc cacochymiæ vis eſt, humor me- lancholicus irritatus efferatur, grauioraq́; ſuperinducat ma-
la, debent eſſe blanda& lenia, humorumq́; ſimul furorem contemperantia. Cuius generis ferè ſunt, prun. Damaſcen.
paſſul. exacin. cum hord. ex cort. rad. alth. glycyrrh.& ſem.
aniſ. coct. Epithym. polypod. ſen. Alex. cum mulſa, ſero la-
ctis, decoct. veter. galli, vel decoct. appropriat. exhibita.
Item caſs. myrobalan. omnes, pręcipuè nigr.ol. amygd. dulc. præpar.& contuſ. ac macerat. in aq. fumar. vel ſero lactis ca-
prin. Syr. multar. infuſ.roſ.& viol. cichor. cum rhabarb. ſyr.
infuſ. ſen. in ſucc. pomor. dulc. roſ.viol. borrag. El. lenit. cum
b b B 3 decoct.

——
——
1esefaesten estrece sctea⸗—— 4—— — y——ö— 8ö8öoöoöoöoöoſo 2n
decoct. Hor.& frugt. diaſen. ſolut. diacathol.ſyr Regs quen
magni facit Rondelet. melanchol. Montan.&c. 41. Materiâ ex parte detractà, reſiduum vlterioripra- paratione, vt purgationibus(quas ſanè ob humotisteree- ſtreitatem ignauiamq́; coguntur ſubire ęgri frequenriores ſe ſubijciat futuris, ſenſim ineſcari poteſt commodius. Etii no infelicem quoq; experiuntur ſucceſſum, qui præparantibu
purgantia miſcent,& partitis vicibus diebus aliquot conii
Radelet.
„. 288
nuis fermentum illud naturæ expellunt. 12. Verum enimuerò, cuùm, teſte Platero, præcipuaca- randi ratio in magnis euacuationibus ſæpe confſiſtat, Empi. riciq́; iſtis non rarò ad miraculum vſq; ex mortuis quaſite- uocent, quos Medici à vehementioribus abhorfentes, de. plorarunt, ſenſim quoq;& per interualla ad vehemention tandem illa, eſt adſcendendum, ceu ſunt, helleb. niger, ly- Lazul. Armen. conf. hamech, hier. magnæ. pil. ind, deli lazul. Armen. coch. cum helleb. pulu. benedict. Paſchali Ec. Vbitamen cautè agendum, ne in eiuſmodi prælidi cum corticib. hellebor. aut lap. lazul. miſceamus ea, que vim habent adſtringendi, vt myrobalan. ſed addamuspoti-
us, quæ expultricem irritant, deiectionesq́;, ne detentaln corpore diutius, violentiam ipſi affricent, ſubitò concitant
Chymicis ſi quis delectetur, extractis vtatur ſuperiorum elleb. nigr. turperh. gratiol. ſal. tamariſc. abſinth.&c. 43. De pilulis notandum, illarum vſum in Melancholt tandem aliquando quæ capiti eſt eſſentialis( cum attract humoris peccantis à longinquis illà formaà perficiatur opt: mè) locum inuenire. Etſi tamen& tunc quoq; vt magi 3 lutaris operationem ſequatur effectus, cum fyr. viol. ba- gloß. deuorari queant: aut poſt earum vſum, ſecundum Aët. ſem. malu. ſerum lact. cum mann. ptiſan. iuſc. gall. antr qui,præpar. cum paſſul polypod. prun. Damaſe Secafiuj
Pe 74
4

re Melancholicos iubeat, non ſimpliciter in affectu eſſen- m Auic. 7. 3.
. 8.. fen. l.tract. regurgitet, cruditatesq́; in eo congerantur,& æger advo-4.
4. Vomitorijs, cm Hippocrates per inferiora purga- tiali,& ex confenſu totius, ni fortè humor in ventriculu
mitum ſit procliuior, ſubſcribimus. Clyſter. verò vſum fre- quentiorem cum ad alterandum, tum ad purgandum, tum ad auertendum, potiorem agnoſcimus.“
45. Corpore purgationè vniuerſali à craſſioribus feci-
bus vacuato, reliquiæ cerebro inhærentes per particulares
euacuationes, vt maſticatoria, ſternutatoria, ſunt educẽdæ. Neq; etiam diuretica& ſudorem mouentia, modò nimis ca- lida& ſicca non ſint, ſecundum Paul.& Aët. tunc conte-
mnenda. Experientia cùm doceat, Melancholicos ſputato-
res eſſe, plurimum mingere,& diureticis magnos lienes, li- cet Galenus nullam illorum ſocietatem cum renibus agno-
Hipp. 1.44 aph. 9.
ſcat,& cum Galeno idem confirmet Rondelet. conſumi, Vt cal s.
in Scorbuticis, hypochondriacis, quartanarijs eſt videre.
46. Balnea quoq; aquæ dulcis, vt quorum vſu cutis po- ri aperiuntur, reliquiæ humoris peccantis ad ſuperficiem alliciuntur, reſoluuntur& diſcutiuntur, totumq́; corpus
merh. c. 15. Rondel. c. 9s de dolore
cap. ex me-
ancholi1d.
contemperatur, quid poffint, audiuimus ex Galeno. Quæ 1ν⁴³.
magis ſalutaria, ſi decoct. anthos, meliſs. malu. alth. ſem. lin. fœn. gr. capit.& inteſtin. veruec. fol. ſalic. vitis, viol. cu- curb. Jactuc. flor. nymph. viol. chamom. melilot.& ſimilium alterentur. Atq; in ea quidem non tantum, refectis tamen prius viribus, ſæpius ducendi ægri, verumetiam caput illo-
rum, abraſis pilis, eodem decoct. torrentis ritu irrorandũ;
pòſt ol. amygd. dulc. chamom. aut ol. infuſion. meliſs. anth. viol. inungendum, ac impoſito pulmone arietis adhuc ca- lente, vel pullo gallinaceo recens diſſecto, ad alterandum,
diſcutiendum, tonumq́; priſtinum reſtituendum, recream
dum. b b 47· Tan⸗

Theoph. 1.
de reb. na-
lural. c. 5.
„ Tandem verò quia cantinuo medicamentotum iſu natura debilitatur, virtusq́; deijcitur, vt ſcribat inde Aretæus, cedere
1e
Melancholiam, Medicis credentib. aliquandiu ceſſandum,& ia-
primis corroborationi ſtudendum erit vſu Sorum, quæ ſpiritus& ſanguinem reficiunt&renouant, malignitatem eius contemperant, cerebroq́; ac cordi robur ſuggerunt. Ex quo genere ſunt, yr& conſeru. fl. borrag. bugloſs. roſ. nymph. viol. anthos, tunic melſſ Betonic. cort. citr. condit. Rad. Satyrion. Enul. ſcorzoner,y- robalan. condit. been vtrumq;, doronicum, coriandr. præp co.
cus, mac. ſericum, Xiloaloé, moſch. ambr. os de cord. ceru. con,
c. vnicorn. lap. bezoar. corall. margarit. fragment, lap. pretiol horumq́; inprimis eſſent. Sal. magiſter.& olea. Species itidemdit. marg. frig. diatr. ſant. diagemm. diambr. diamoſch. diamth pl- riſarcot. Iætif. Gal. Almanſor. Theriac. mithridat.& inprimis con- fect. Alkerm. Ex quibus& ſimilibus varias compolſitiones in totu Electuar.&c. apud practicos, pro diuerſa eorum intentione, hine inde licet deprehendere.
48. Ab extra etiam cordis regioni Epithemata applicare nan inutile, ex aq. borrag. bugloſs. meliſs. roſ. viol. nymph. ſucc. oo mor. redolent. vino odorif. lign. aloés, fantal,(quod, yt& roſss? nullo medicamento cordiali abeſſe vult Auicenna) croco, zedoat- ſem. maioran. balilic. corall. moſch. ambr.&c. Et ſacculos exfot cordial. nymph. anth. meliſs. ſem. citr. gran. alkerm ſantal'lin aloës, been alb.& rubr. ſp. de gemm. Quorum effectuseruntno- biliores, ſi ante applicationem vngt. Guainer. cordial. ſuce, cir-
borrag. meliſs. cor muniatur. 9. Specifica Melancholiæ, præter perforatam& Corallos
gnoſcit Theophraſtus nulla. Alij tamen etiam lap. chelidon- dex- tro brachio alligatum contra phantaſticas eluſiones commendant
Alij quoq; Smaragdum, atq; Lupi cor geſtatum. Quæ, qui pult, 30
experientia authorumq́; fide mutuari poteſt.
50. Atq; ſic quidem in Melancholia per 1edeia",& per coh
ſenſum totius progredi ferè conuenit. Ad ſymptomata veroò, qy- occurrunt non leuia,& malum hypochondriacum conuertere
ſi quis cogatur, practicorum adeat Scholam. Anguſtia thellum auguſtiorem de illis conſultationem non capit-
717 N 1 S§.