erpheat, nnnd eru. Verumdec eniti 4 facultas krumnd rachon ge Jratengan Nocedit„eled ſan z exclucht r emae Kcun enim Pndeth hadere ionemwzn icaoſs objeci inatemn
dat,ztum non Wa,
nh depentet,
Skre 2unſe legdt „ a* 9 zcholedn
min neuti d ſpoütre
le u gfenn aocdil
Egein! us ſeryisu —
91 OLLARI
ſordo, o0o! ol iemn
. 1 Hea atu ufuun 3
1 1 4 L1u— 9, rhss mafs przi 4 N
NOANTAIIONE EI
VENEFICIIS Oriundos
Per miſſu 65: Aarhoae,
Ampl isſimæ Facultatis Medicæ in Academid Lipßenſi iceleberrimà,
Suß CLrpEO Viri di pli ißwimi, Excellentiſimi& Experient, ſmi.
Do. JoHlANNISs MiCHAELIS,
Phil.& Med. Dock. Therapeut. Prof. P. Facul.
tatis ſuæ Decani Spectatisſimi, Acad. Decem-Viri,
Collegiorum Principum Collegiati& Archiatri Altenburgi-
ci c. Domini Præceptoris, Promotoris, Avunculi& Suſce- Proris ſui parentis inſtar æterno cultu proſeqvendi.
poblice examinandos Proponit, Propoſitosqve pro virili defendendos ſuſci ANTON MARQVART, uſacenli. aa d. 27. Jun. hori⸗ Hecog ſtata-
Tyi⸗ Eredee, Zimot bei EHnii. ANNO 1650.

NOBILISINLIN. An7pLISSIML,
SENATUNM SGüUSAIENSEM.
VIROS. CONSULTISSIMON REIP. PATIRES. EM ERITOS PATRIFf. PROCERES.PRUDFNTISSIMOS. PaATRONOS. MsOs. MæAGNos.
SJabmiſso. Et. Ofßcioſißame.
ANTON. MAROQVART.
RE mirari non injurid multos concerno, C0 NSIIF, STNDICE, ETRELIOVI SENATONREZS, GRA. 7IISSIMI, SPCTIATISSIA7, bodis etiam exißere ju Aices qvosdam adeòd parum cordaros,& aded negligenter toti bumano generi, at;, Ejusdem proßpicienter Fono, ut horrendum ilud Veneficorum, I riveneficarumg, pecus tollere? medio,& gramdu ante oculos cognitionemg, manifeſiò taler emineant beftiæ, ad yænas ſiuyle ciaq juſta rapere non ſine tremore vereantur: Imò, qpi eò demenlis R& impiæ cœcinatis per venerint, ut, gvæ de ſtupendus Lamiaru ſacrutra- duntur& agitan ur paſim, futiler eſſe fabulas& mera nugamtniayto- nuncient, atg&, adeò nullum penitus lædi bis artibus aut ligari poſſ, yebi- mè credant. Verum enim verò nos aliter longè ſentimus,& à reliè ſentientium parte frmiter ſtamus, ftatuimuuqve, non tantum ſummo- Perè noctðum, pestiferum, omnig, peſte pejus deteſtandum eſſe hoe mot- mlium genus, verumpændà qpog, acerbiſtimd tauqvam D E aljuratt-
Saluto.
rir,
tüß hn duyy luli Pan
mulli
Uhn=
r liy
Vgih- Gukuc mem doc
ubom
ühen
aeN
ritia an
tun
o,
Nepig 1
inum tiuſſe iu ga
V i acn nh
aßs
aun
tompen
nerint AMOR
a e
Talun

herid malter cunthua TAELIOVI SEN CTATISSIA7, 44 1 un terdan, S4 n vezrinnet Iun en)ecus falerr nat fiſeaer miemelcti prmarr verrantur. hnt
u, u Padi pnäll
faricr tſe ſdulu dm enues led bu rtiiu atr
n verd ve¹ alter un irn
fuana, ſunmufu,nan
1 N Kerima lage
res angvam jsgiter infenſ,kimos plæ felicimti& humana proßeritatis boſtes&ſe mattandor, extirpandos, eradicandos, qvemaamo" n bac de re pr olixius& clarò præclaro de Lamiis libello contra Wierum., Medicum ſua qpidem tempeftatis celebratißimum, qvem Juxtim ſecuti illi urisconſulti Kirchovi us(lib. de jure cenſuum)& Godelma- nus(lib. de Mag. Venef.& Lam.) ↄutat Thomas Eraſtus. Oate- Lit Poc ipſum praterea undiq,& ubigve, praſertim niß diſlicet vene- nanda, cum Juris Canonici, tum civilium Legum volumina evolae- re: Ibi profeltd lauqatißimos qporvis Imperatores& bonæ Conſcientiæ Mag iſtratus illa Cacodæmonis mancipia ſerio ſemper animo realiterg execratos&ſe inveniemus& inventæ juſtitiæ adplaudemur. Dicli ve- rimtem in propatulo ſiſtit Concilium Con ſtantinopolitanum Se- cundum, artic. 26. 60.& Gr. q. 1. 2. 3. eæamg, dein couß' mat egregid Jus Romanorum civile; Lex qvippe Julia de Ve neficis expreſiè ad ca-
Pitis Panam hos repoſcit,& Auguſtißimus! mperator Leo Conſtitu-
tione Novellà authenticà ſuâ LXV. isdem præſtigiarum miniſtris Veris diaboli larvis graviorem adbuc pænam diclitavit. Aſt extra.⸗ oleæs ne ferar, qpid miba hàc topitationis alaà volanti inciderit interim-
edilerendum vobi- puto, PFATRONI EVITERNuUM HO- NOKRANDI. Kcilicer auimaduerti ſtatim inter infinita nocu-
menta, qpibas magi Sagæqve aluciunt& angunt vitæ ſodales, ſeu nobi- licimum MICROCO S M UM, non pauca, non levia, ſea vel om- nibus ſenſibus tremenda petlitare gratum ſanitatis contubernium, Hoc qpam miſerè, qvam ſtupenaum in modum ſæpius ſæpiſßbimèò deſtru- ant, ac neſcio qpibus charatleribus, faſciolis, torqvibus& ejusmodi fe- ralibus Ceremoniis aliu ſani corporis uſum corrumpant, verbiſoe vel iphi Satanæ ignotis morborum Agmina includant, totãâ die expezi- entia teſtatur. Qvacicro ſtatim cupido& curioßtas mentem ſubiit, compendiore ex Litteratorum Medicorum Ppræcipue ſcriptis, qpid aſſe-
ruerint, qvidve conſuluerint circa genium& curationem borum-
at;, exinde notatu digna qpægve apis matinæ More modogvee,. Veluti exſugere,& ini calams ſaltim levi miniog, in bàc anguftia char- 2— ka
2
MOKBORUM DIRIS DEEIXORUM, ollgere, feligere
X

j
te delintare ſi penicillo coloribusg, vivis exprimere ingenii mei pauper- tas recuſet. Non diſiteor qvidem, ingreſſum me viam inßigniter dſß. cilem,& qvamplurimis obſitam obſtrustamqve vepribus,(Epiphan. Ferdinandus Theor. Med. Phil. l. 3. theor. 43. Sennertus 1. 5. part. 9. c. 5. prax. Rod. à Caſtrol. 4. cx i. de off. Medico- Polit.)nne, occulere animus eit tenuitatem meam virium, qpæ expediundh hui„7. duo negocio viæ ſuffecerunt, attamen qrum magna etiam tentaſt ma. gnisqve mentem adplicuiſſe profuerit ſæpenumero,& A!ſEcultas,(pe longè chariora eſſe ſolent qveſi:a,& accuratius ſemper ſervantur, jil- co vitilas porrexerit manus utilitatis aleam hanc eo confidentiu jas. re potui,& Auxiliante Mediatore ſummo banc in fatiem lala& collecta formare allibuit-“„ Vobis autem, PATRIE LuMINA CLARE- S1MA, hoc ſtudiorum meorum ſpecimen dijud- candum offerre atꝗve officioſisſimà dedicatione inſoribere pariter volui ac debui, ut authoritate veſt rà, qvà po Uetis ſumma& qvam publicitusſu-
3—„ 8. 3. ſtinetis, publici favoris viam benignè mini apeli⸗ atis: Neqve Ductoribus aliis, qvam Vo3I8, por. tum tan gere„agitat o jam diu maritimis modi in Academfarum Oceano, dabitur. Ita pro Benigni-
..* A„ a. tate Vobis erga Patriæ filios innatà ſolitäqye an nuite deſiderio meo, qvo ut ſerena fronte intenti- onem hanc meam accipiatis vehememiopete er- opto: Ita Benè diuqve Valete& me Amplislimis
Veſtris Nominibus ſemper devotum pro⸗- motione benevolà ſuſcipite.
2eOs.
Nucleum
Walem ne
i. Hm,
auum
mMlanat l r ſed iam e
miſ DHaidam Dhyla do ſed aponan
I.
amelt Cantar
ier di Heris, antar. ſerbur Aine aand adar nund

ummeorumſftin
Tye offcioſtuni
&N
olui acdebui, ua
lumma K& qrana
oris viam berige b
ibus alis, qrm 3
to jam diumarii ano, dabitur l
rix flios innail 0,qrout lefemam ccipiati vehens
e heaeroli lolcyik
0
ye Valete&neſ ibosſemperdentes
roAolas cortice. ero, ſed ſaltim neceſſaria tangam,& vel tribus proponendo ea-
44444444444,44413. Irrrrrfrrrrrrnr
THESIS L.
„Ucleum ſibi qvi cupit, frangat- nucem oportet. Sscrutinium rei meri- Seò jure ſic præcedit evolutio Nominis. Ali-
exponam.— II. INcANTAXTIONE M ͤgitur deſcendere àCaNTARE, tam eſt clarum, qvàm Solis, eùm ſudum eſt, radii eſſe ſolent-.
Cantare autem Veteres de verbis& Carminibus Magicis familia- riter dicebant, qvod preces illæ ferales certis adſtringerentur nu-
meris,& ſic nefanda hæc ſacra peragerentur. Hinc qvoqve Ex- cantare olim perinde, ac Magico cantu obligare,& INCARNTANDI verbum, propris acceptum, idem ſonabat ac dira vota, dirosq́ve exin effedus intimis viſceribus velut inſinuare, ſeu aliqvid aliud grande moliri qvod impoſſibile& contra Naturæ Leges fieri judi-
cabatur. Poetæ adſunt, qvi uſurpationem datam abundè ſuà com-
muniunt authoritate. Prodeat Maro& canat Eccl. S.
Soqvin cœcis veluti ducibus ad lucem perveniree
Carmi-

—— 4 —— —— 1 8— 8 ——————-——— —— 2—
————V:—:—:—— 2—.
———————— e * 5— 2————— —————. —————— e. 1. 2—— ——.— 5—— 4****——— ———————— 8————
———— —-———
—
8
Carminibus Circe ſocios mutavit IIlyſlis. Frigidus in pratis cantando rumpitur anguigz. Adduco& Claud. i. Kuff inteſtimonium: — Novi qvo Theſlala cantu G Eripiat Lunare jubar.— Addo præterea Naſonem 2. Amor. J. 3
— Cantatis Luna laborat eqvis. Neqve prætereundus hic Seneca ITragicus in ſua Mede, qræ tota in triſtibus his ſacris occupata& dum — Sonnit ecce veſano gradu
Canitqve Mundus vocibus primis tremit.
Eademdve Theſlalici furoris plena ſic ait- b
Hyadeſq; noſtris cantibus motæ labant. Item. Sopi de primum cantibus ſecpens meis. Et-⸗ 3 Eitiva tellus floruit cantu meo. Eoſenſu nonnunqvam uſurpata reperiuntur qvoqve EXelk- TANDIRINCANTANDI verba. Ita enim Lucan. 7. 6.
Mens hauſti nulla ſanie polluta veneni
3 Excantata perit-. Et Plin. l. 29. c. 2. inqvit: qvi malum incautaſſet carmen. Et aliic, 21. qværite Valeantne aliqvid verba& incantamenta carminumt Ut plurimum tamen carmini infauſto junguntur res qvadam& herbis verba, veluti Virgil. 5. Georg. innuit:
Miſcentqve herbas& non innoxia verba. Et cum ipſo Sen. de Med. Addit venenis verba non minus metuenda.
—
qral
Verùm hodierno ævol NcANTATIONES& INCANTARE prG dvovis Magico ſumuntur Magiſterio, qvemadmodum Qantandi
verbo econtra rarius notatur veneficium, niß cum carminis cu- juspiam prolatione. Nos vernaculâ lingvà vocamus. Hexerey/
Zauberey/ Behexen/ oder Bezaubern. Belg⸗ Beſweren.
111. Necdicto nomine adqvieſcunt autlores, ſed pro divet- ſitate actionum, qvas incantatores exercent, variis etiam appel-
lationibus in diverſis lingvis utuntur, qvamvis eæ inter ſe tam ex.
actè ſemper non conveniant,& ſua palàm patiantur diſcrimina- ut infra videre erit. Ita autem auttores confundunt hæc nomina, ut
1 deie
Iibund nrüleꝛ unt jiri me AM h ewglabi gAN ſidento.
IV.
um kuit owinib
ſzinean
gietet!
I ſ cli 9.
uifer Waggye ktnöteti tac ez giil
les lta domen, erlas K Fütllen laria gi titul fmi g;
lauten dyridur un
ldei liitam - 4 mnat,
und 8

tcaſoc Ad, un dantan wn
etimouan an
Pdotni cndihan dn kemam cantbuſge
tellasfloruit enunn Aurpata repenanu un 21 verda laa edin(ua
la(anie pollun aa.
Ti nlum istanalam
Trid rera K ncmana diai infauſio ungunt
13. Geur. inncht
das K aon innolia eth rerda nos minc nemn cArrärients Kha 1 Mazilterio qyemta atut reneiciun, dicm venasculi lagni uem
oder Bezaudem lezd
wiae adorieſcunt uirse
caocrtores exercent,Ii
mutuntut, qramfien aat, Kſus palim maumn-
autem adre. cotuuat
ut unumqvrodq; unum, vel plura& cunda unumqvodqve ſignifi- care videantur, id notante Viro egregiè de Caſtris Spollinaribus me-
rito Daniele Sennerto mn. 1. 6 pract. Ated parr. 9. c. 2. Non tamen,
animi mens eſt, ſingulas eas hic attingere voces, qvæ pasſim ab autioribus circa hanc materiam adducuntur. Sed eas ſaltim con- templabimur häc vice, qvæ cum Ac rioNIBuS MAGILCIS& INCAͤNTATIONIBuS aut idem plans indigitant, aut innuere- Fidentur.
IV. QA Græcam: Qaçguaulas vocula familiaris admo- dum fuitantiqvis, apud qvos pro omani genere Veneficii, qvo vel
hominibus, vel jumentis, vel frugibus, ſeu carmine, ſeu alio qvo- Slbus
vis incantaàdi ritu inferri poteſt noxa, accipitur, ſicuti manifeſiè id patet ex blatone lib. 10. de Legeb. Et ex Ariſtorel. 6. hiſtor. animal. cap. 25. cui Saguanldse nominantur. Accedit& ſautta pagina ubi Apo- talypſ os cap. 15. Haguaula pro præſtigiis& impoſtura ſumitur-.
Cyanqvam vongç ptæſtigiatorem propriè ſignificet,& qvemcunq; dendtet impoſtorem.,(Delrio lib. 1.74p. 2. Aiſviſ. Magic.) Dieuntur
etiam&ο⁵ν incantatores, Kaurésg arioli ſeu divinatores alio- V. DLatinam. Magiæ vocabulo tritius ferme nihil au-
dias. Ita Magia incantatio eſt& incantatio Magia. Qvod qvidem
nomen, à Barbaris ad Græcos, Latinosdve traductum, initiò apud
Perſas& Chaldæos in ſummà honoris amplitudine habitum eſt: Nihilenim aliud per Magum notabant qvam ſapientem(Elian.I.
2. Variar. hiſtor.)Seu juxta Iidorum, de Sideribus philoſophantem, qvi titulus ceu peculiaris gloria arrogabatur etià Regibus, ſi Cice- roni& Peucéro de Di vinat. aliumg, fides non deroganda. Nunc ſecu- li autem ſecretionem qvandam 3fferre amant& proinde Magiam dividunt in Artificialem& Diabolicam, Bonam& Pravam, Lici-
tam& illicitam, Tandem in Albam, qvam ſine ulla conſcientiæ
labe à qvovis tutò exerceri poſſe tradunt;& Nigram, qvam minus
licitam, imò planiſſimè prohibitam aſſeverant. Verum ipſe Cor-
nel. Agripp. Magorum qvondam Coriphæus dAe vanitat ſcient. da- mnat, etiam illam ſic vocatam albam atqve ſub eà tanqvam ſalu- bri herbà inſignem latere anguem& peſtilentisſimum virus inge- nus confitetur. Dum enim per illam nomina Dei& ſanctorum-
„
præ-

— 3——— ———————— VD—— ⸗—— .—————————— ————————————
prætenduntur angelorum inſidiosè ac qvaſi per gradus inſenlbil.
ter Dæmonum fallaciæ obtruduntur, altiusqve imprimuntut, Qvamyvis qvidem albæ Magiæ præcepta ſobrietatis modeſiecgre vittutes præſcribant, ac inculcent, tamen hæc à Diabolis conhe- ri, ut ſe dumtaxat in Angelos lucis transforment,& riciibus ſty
giis horrificisdve roſtris ſanctos pauliſper vultus inducant pis ſap.
monent Theologi. Ideodve cavendi hi canes& cavenda mali. gna hæc eſca. Qvacircò ſerià mente Thomas Eraſtus Diſß. qe Medicina
nova philippi Paracelſip. z. rejieit Magiam qvamcunqve,& Tin.
Portam reprehendit, qvod in ſuo libro de Magia, multa ſuperſiitio.
ſa& qvamplurima falſa miſcuerit veris, ac mendaciorum cœna
alibi traducto ſcriptum ſuum deturpârit. Neqve concedit habu. iſſe Perſas Magiam aliam, qvàm infamem illam, qva certis ſacti- ficiis& Sacerrimà veneratione Dæmones alliciebant, explorabant, eorumqve opera futura prænunciabant& mirabilia alia neqyiten præſtabant(p. 129. 74.) 13 vVI. ‚-icgvid verò ſit, malo conſiſtere tamen in medio,& aſſerere potius cum Pierio I.1. de Magia c. 3. Dari Magiam aliqram Naturalem&licitam, qvæ primo qvidem intuitu ſtupenda qyal efficere videtur, ſed nihilominus ea omnia ex cauſarum Natuts. lium fonte promanant, qvamvis mentis noſtræ caliginiille ſnt- abſconditæ penitus. Saltim ſuæ conſiderationi ſubſiciat qris eu- ras illas Magneticas, tranſplantationes morborum in albotes,
vulnerarium mirificæ efficaciæ balſamum, pulverem ſympatheti- cum& qvæ ſunt ejusmodi alia qvàm multa(qvæ peculiarem ut- um
mererent, ſic ſanè depoſcerent ſibi tractatum)& nullus dubito,
qrvin prono pede deſubito in meam ſit deſcenſurus ſic ſententiam.
Verum enim verò ut nomẽé hoc venerandũ, nunc odioſisſimũ pla-
no effecit impoſtorum colluvies,& eo ſaltim indigitätur, qvi fœ-- dere cum Diabolo conceptiſſimis verbis inito, ſe illi qvocunqyè-
modo obligarunt,& proinde deteſtanda ejus opera adrem qvam- cunqve perficiendam utuntur. Ita& omnes boni abhortent-
jam ab hoc nomine, neqre ſe ſtudium huic navare arti facilè fate-
buntur. Sed hac in parte ſubüſtunt in cauſis ſecundis,& qvod cognoveruntex poſteriori, experiuntur inte merato animo, lineq ullà maleficx ſuperſtitionis ea imitantur luſpicione. De Magiæ au-
— 5 tem
rahit mn in. VII ghorat Phil
lnguine
madde ibus pe lindo tantz er diont 10
aſciunt
ulspr
Maäöter umaiſp
qyo ade vü
brzdes 3
lanmen
erminit Godin
Naſtare
Wmoneigt
wipred
Nolhcete:
Jam a6
V dilqreg
oeama 1 herdee
atem hedna
ſoreno emall

niladu deru duntat 3 eeda ir recega u
8105
ſen d . cin an 8* zndan hauſſ n iecarendidi, Ai wente Thanan, 4 1. he Magangs 4 84 2 ſa¹ düru de u ail 2um derurglrt. N 2 Trin uhanenilg, tione Drmoneitllih Ptxnunciadantk uid
düt, nalo conlilerem 99 11.& K. 3 4 ezbeh græptimoqriden mm lomtaus ez omai enh qrtaris mentiénoia altim ſarx conlidenim aaſplantutiones noba Scacit balſamun un dalia qrim mala im Kcetent ſibi macaun to Ia weam li deſceam ont hoc renetandiami colluries,& eo ſaltinuuis trpuimitrerdu nid, di wiade deteikandejuge tuntur. liu K& onms
482 *
4 1„ 4 are ſe kucium haietunt
äctunt in caus e
imeſadü orn eiyetiuntntintr&ns .“ 1
ais ea imituntatliftsi
tem ſpeciebus, definitione,&qvi revera Magi dicendi, qvi plu-
ra cupit, ade at Foannem Freitag. in notib. Medicis. c. 29.& Sperlin-
gium, in Inſtit. Phylicis cap. de Magi. 3 VIlI. Seqyvior ſexus qvi in ſecretum vocantur ad miſit hane
peſtè, variis inſignitur nominibus: Modò enim, Cicerone atteſtante
in 1. Pbilip.& Ouid. Epiſt. 6. ViNEFICx, qvòd lacertas vi perinumq;
ſanguinem potione miſceant,& penetrantisſima conficiant vene-
na, addentes verba R imprecationes, vel ex Phlegethonteis palu- dibus petitas, tantm ut hominibus, animantibusq; cæteris, in- ſtinctu Diaboli, aviab initio homicida truculentiſſimus eſt, no- ceant; excrucient vel lethali funere ſternant. Hinc& maleficæ au- diunt, utpote qvæ nil niſi malefacere, pesſimè agere& peſſunda-
re ſciunt⸗
IIX. Sage nominantur qvoqve ſuperſtitioſæ illæ beſtiæ,& vetulis præcgantatricibus propriè qvaſi tribuitur hæc nuncupatio.
Hæ autem non ſemper malas cudunt monetas,& nocendi vene-
num diſpergunt, ſed qvandoqve vetitis his artibus aliqvid procu- rant, qvod ſpeciem boni habet& commodi. Sic dictæ à ſagiendo (unde vulgus noſtrum eas nominat die klugen Frauen/ qvaſi Sagaces; Sagite enim notat callidè ſentire) vel ut Acron habet-,
Comment. in lib. I. carm. Horat. Od. 27. qvod ſatis agant, id eſt, qyod
carminibus vel accerſere poſſint mala hominibus, vel expellere. Qvod inqvam ſe ſeite& efficere poſſe profiteantur, qvæ naturaliter præſtare aliis eſt imposſibile: dum nempe ex pacto cum malo Dœ-
mane ignota& arcana revelare, magna dicere, eventusqve futu-
ros prædicere, vel tempeſtates ciere, hominibus brutis, ſegetibus
officere valent, aut ſe poſſe dumtaxat perſuaſiſfimum habent.:
qvam ad rem cryſtallo, carminibus, ſimulacris, circulis, notis, no- diſqve& infinitis impoſturis aliis utuntur. Et hæ ipſæ ſunt, qvas vocamus die Hexen/ Vnholden/ Drachenhuren etc⸗
IX. Lamiæ inluper dicuntur ab Ethnicorum Lamiis, qvæ apertè cum Dœmone fœdera jungunt.(Eraſtu l. c. p. 19.) Ethnicis autem Lamiæ erant Lemures,& illa libidinoſiſſimæ intentionis
ſpectra, ſeu phantaſmata qvæ cum prodeſſe ſe velle,& amorem,
juvenum ambire mentirentur, formoſiſſimarum mulierum faci-
em aſſumebant, cum verò obeſſe vellent, ſtupendã ſpecie com- 1 B.—
pare-

—
parebant,& tum Empuſæ vel lεαμονGν,d appellantur: qvoniam
— 4 — —— *— 2——— 8* 8ͤ8ͤö8õͤͤͤͤͤͤ 2———
—————— —————
——
—
ergo præſtigiatrices hodiernæ cum ſpectris& Dœmoniis collude. re, convivari, ſaltare, libidinem exercere,& qvæ occurrunt alia in fœdiſſimâ häc converſatione, peragete dicuntur;(qvalia contin. gere in monte Bructero, ubi Sagarum egregius ille, ſi Diis placet, conventus qvotannis inſtitui creditur, in ore vulgi atqve commu. nibus proverbiis jam pridem fuit)hinc Lamiarum cognomen iphs qvoqve non injurià attributum. 48
„—
6 9
X. Porrò non deficiunt inauſpicata nomina alia, qyibun hæe maleficiorum monſtra adpoſitè ſgnantur. Ita enim à nodur- nà& pesſimà ill alite ſc. ſtrige, ſtriges pariter vocitantur mölietes Maleficæ; cujus vociscunabula qværunt in verbo ſtridere, qrod
tali clamore Horrendam noctem horribiliorem reddere ſoleant
Sic etiam Striges illæ mulieres non absqve ſtridore& ululatu ſua- concelebrant ſcelera. Diſceptare autem hie nolo, num inrerum naturâ hæ aves reverà exſtent, qvas Plinins l. I. nat. Biffor 14p, 39 fabulosè fictas adſtruit, ſed ſufficit mihi, qvod Sagæ illæ, qvemad- modum haud vanè exiſtimant qvidam, in hanc inviſarum avium formam ſe convertere ſatagant,& ſic adparenter etiam qveant De atroce autem facinore accuſantur maleficæ illæ, dum non tantùm dormientes conantur ſuffocare,& infantum ſæpe ſanguinem iis ſugendo exhauriunt, ut aut mortui planè in cunis milelli inveni⸗ antur, aut diu ſuperſtites eſſe non posſint. Sin accidat fottè, utlu-
pervivant, membro nihilominus aliqvo⸗ ſi non univerſo corpote,
debiles,& à nefandæ ſtrigis morſu ſtrigoſi ſeu macilenti evadunt. Eò intendit ſenſu perelaréò Ovid. l. 6. Eaſtor. Carpere dicuntur lacientia viſcera roſtris, Et plenum poto ſanguine guttur babent. XI. Tandem etiam à qvibusdam ſceleratiſſimum hoc my- ſterium Nigromantia, item Ars Atraria, Germ. die Schwartze
Kunſt/ ſalutatur, tàm abatro nomine& omine, qvemadmodum & hic color in omni antiqvitate fuit Feralis, optimè lic docente
Nobiliſ. Barthiol 5. adverſar. 6. z. unde& Manium figuræſemper- fingebantur atræ, dum
— Vater Sub terta nigros ſiſtebant carmine Manes.
Ut
edos 6
nmgti tlee N
nddot tdit
ͤyetle
unum tor, it
etacit
ezacto,
nadgr
dungre am noc
us 3
ame
eihuti üpollit ozaut! linein
gollin lücodſ
kmul ſerill im ec nolel ketite

leras non detin MMceptan moten den
1
ugant Klezäenarg
Kcuſaaturmaſeäcait: focite, Kinfanmnk
autmottuipknmna eſſe non posit itu
alominus aligro iin.
gis morſu trigviſen
410 Orid. 1. 7. fcl. AHrntis titanis, e1 nn lumr zuuer
iun igribasdin ſcten item An Atrari Germt abatro nomine Konnt zeigritate vit feriiqr e. c unteKllun,
m — Furr Aiant urmit las
mant gridam, ua turam ejus rectè declarandam& aſſeqvendam neceſſum omnind
tii conſpicuam conſtituere deſcriptionem.
Ut Severus in Ethua canit: qvàm abautore ſuo Atrace qvi eam primus in Theſſalia tradidiſſe& poſteris reliqviſſe ſcribitur, teſte Beroaldo in Apulej. de aur. Ain.
Xil. Et hæc de varia vocum ſignificatione, ex qvarum per- functorià traditione,& qvali qvali dilucidatione cuivis facilè cla- rebit, qvid in præſentiarum nobis velim:& qvanqvã nomina hæc
di verſa div erſas ob cauſas maleficis ſint impoſitaz attamen hodie unum proomnibus,& omnia pro uno& eodem fermè uſurpan- tur, ita ut his nominibus cunctis ij ſignificentur, qvi ex pacto, ſi- ve tacito ſve expreſſo, ſiye implicitè ſive explicitè, cum Diabolo exacto, ejusqve auxilio ea, qvæ planè ſupra naturam ſunt, præſta- re adgrediuntur. Dicam paucis: qviſqvis ex his Magis,& qvæ- cunqveex his Sagis bonæfhominis valetudini nocere tentat,& jam nocuit, illos ipſos& eas ipſas, earu mqve neqvam artes ac effe- ctus, qvatenus, ut dixi jam„Loncernunt corpus humanum, intel-
lectos& acceptos hic cupimus.
XIII. RKectâ igitur rem ipſam nunc accedimus, ubi ad na- erit, ut in veram definitionem, qvantum in accidentibus ejusmo- di poſſibile, omnibus inqviramus nervis. Parùm autem accura- tos aut minus ſollicitos deprehendimus omnes propemoduùm Me- dicinæ interpretes in confieiendà clara legitimàqve hujus rei& pro- poſiti noſtri definitione: qyapropter nobis incumbet hujus nego-
XIV. Anteqvam autem& ad hoc officium nos accinga- mus, anteqvamve propoſitionem, qvid ſit, in medium profera- mus, 1⁰ an ſit præmittere præſtabitz ſcilicet an proſtet hujusmo-
di Magia, numve dentur talis farinæ IxcANTATIONES& V E-
NEFIGIA, cujus efficacid affectus corporis p. n. etiam produci qveant-.
XV. Eſſe Magos Veneficasqve,& ejusmodi Dœmonum- famulitiis abundare mundum, absqve ulla prorſus hæſitatione- veriſſimum eſt, omniumqve Doctorum authoritas& res ipſa affa- tim conſentiunt: qvamvis impudenti& abſurdisſimà negatione moleſti ſint nonnulli, atqve vel amore vani nominis labefacere
veritatem nitantur, de qvibus vide ſis Bodinum in præfat. de Dæmon.
2 Miagno

——————— ——————— ——— 8„
Magnò teſtimoniò ſufficienter Sacro ſænclus ſuccutrit Cader&pas-
conteſtaturqve, videlicet Exod. VII, nI.& IX, 19. Levit. XlX,
Deut. XII. X, 10.1. Sam. X XMIIX 7. At. II Xn. G& XXXIII, 2.&c. Nee diſſentit Ethnicorum turba, ex qvibus adi Ariſtot. de mirac. audua Plutarch.! de invid.& odio, Ciceron. 5de natura Deor. 1. 1. Pha, 2a. ris in locis nempe a5. hiſt, nat.. 9.& cumprimis 7. 59. c. 2.& repelies confirmationem ibi plas qvàm firmisſimam. Summatim chatta
deficeret ſans, ſi autoritates eu nctas cundtasqve hiſtorias de Venc.
ficis venefieiisqve apponere hic vel iachoarem; qvacirco ad in. tentionis parietes nos adpropinqvamus,& ſtolide incredulos, ad genuinam illam magiſtram remittimus. 5* XLVI. Dari itaqve morbos incantationum medié produ- ctos non dubitandum,& ut fidei teſtimonia qvoqyve adjiciantur, citamus primò alienos, nempe bet. Toloſan. Ctum!., 343. SHuta. jur. univerſ. cap. 14. Paul. Erilland. de Sortileg. Ponzinib. de Lamis à nun. ⸗. Sodin, de Dæmon I. ¹. Martin. Delrio l. 1. dAiſci Magr car.& alios, qvos compendii amote præterimus. Medicorum au- tem effata hàc in re deliderabis? En habes qvàm plurima Codronch, de morb. Venef. I. per totum, nonnulla apud Roß Epiſ. Medicinal no. 5 5§. So. G. Galenus qvoqve anicularum incantationes jem olim- vim habere credidit, ut refert Trallian. l.g ſuæ medicinæz. Habes imò
notatu digniora apud Hucher. l. 3. de ſterilitat. qvi totus circa wa.
jam hanc occupatus, præcipue verò cap. de morb. daæmon ſewdivi⸗ Prs
uis 3 porrò apud Langium l. i. epiſt. 3C.& L. 2. epiſt. 74 Gemmuam. ²
de divin. cbaracteriſ. c. 4. Cardan l. Contrudidtor. tralt. z. contradilt 7. Rodsricum à Caſtrol. a. de medico politico c. 2.& alios, qvi ex mul- torum auddorum cenſu perqvam facundè& dodie probant-hilee artibus, certisqve ceremoniis& Diabolicis impoſtutis morbos in- duci poſſe inſuperabiles, transmutatis transmiſſisqve noxiis ſuc⸗ cis à partibus ignobilioribus ad nobiliores, ve linſtrumentofum,
figura vitiatà, vel immediatè per localem motum, aut illudendo fſenſibus, aut activa adplicando pasſivis. 1
XVII. Sed talem, qvam formavimus, definitionem hic adpendimus: INeANTATIoO eſtactio Magica, qvà permiſſu ſe- hoyæ Satanas ad poſtulatum organorum ſibi pacto qvodam(ſixũ
ſim præſentisſimam maleficorum eorum neqvitiam deteſtatur
exptes-
allcat 4 ueeme nlder cotum
gferita Umtam feiipos. pobimd
maiis ſub Wctiam
koopini
4. tognole is or nolci heccate
Kitten
molei ſu eeh lär⸗ Len
ducen

nordas caaa
ootd
81 a4en— W 3
* Pet. Taat ſa 8 1 Jaluna 4e emag. h 2 14 Mariin, Dchale. —
taduba dedesginen
doac aullsfatate re anicularum neun gert Train li ſens IecT. 4. 4. ces feriun.
acipue rtrouh en, 9oit. 3J. G 1à; —
nt PAAitucot a ‧4
expteſſo ſ ſive tacito) mancipatorum, interdum immediatè, ple- rumqve mediatè, qvanqvam modò putatitiò„mediantibus ſcili- cet, nudà tamen(ſi malam aſſenſionem, intentionem, ac confœ- derationem exceperis)perſuaſione, tum utriusqve fexus Vene fici- is,tuͤm iaſtrumentis& medicamentis, ut plurimum anilibus planè & futilibus, in malè diſpoſtis fubjectis horrendos interdum ſi non realiter, tamen apparenter, affectus p. u. creat.
XIIX, Veruͤm prolixior tortasſis hæc deferiptio& proinde non ad palatum? conferemus verba& ſenſum maxime ad com- pendium,& qvidem hoc modôrINCANTATIO elt adio Magiea, qva rebus illicitis& damnatis nuncupatisqve Diabolo votis, corpori humano horrendi& incurabiles ſæps morbi inferun. tu ⸗.
XIX. Definitio A obig propoſira ut magis magisqve elu- ceſcar, ad examen reducenda,& difficultates contra ipſam hine inde emergentes averruncandæ, ejusq; fundament a presſiùs nune confiderandæ. Etſiverò ex tot& multivariis difſentientium au- ctorum opinionibus veram ſententiam zeamqve cæteris ſneerio- ris veritatis causà antehabendam eruere difficillimum ſit, perieu- lum tamen omnibus ingenii conatibus faciundum eſt, ut qvoad fieri posſit, ſcopum ex ſententia impetremus, velab eodem qvàm proximè non declinemus- Sic ratione innixi, expetientià qve ab
aliis ſubinde edocti, id eſt,utroqve Medicinæ fulctô, firmi qvid
ſentiamus, brevibus paucis dabimus,& ſedulò cavebitnusne fal- ſis opinionibus noſtra fucereſcat perſuaſio.
XX. Genium defnitionis datæ qvis eauſalem ſtatim non cognoſcit? qviſve, dũ proinde, qvæ in reali definitione poſeuntur
aliàs, omnia reqvibta hic obſervari neqveunt, pronò animõ non- ignoſcit? primò itaqve Deum ut cauſam, ex juſtisſima adverſus
peccatum vindictà qvidem, ad bonum ßnem nihilominus per- mittentem, malumq́ve Diaboli conatum juxtà frenantem ad- gnoſeimus. Secundò Sathanam ſub hoc fræno& divino permis- ſu, efficientem. Tertiò maleficum vel veneficam interdum im- pulſivam, nonnunqvam utadjuvantem, vel qvafi, admittimus. Qvartémedium ſi qvo Lamiæ, aterqve earum Patronus, in pro- ducendis hiſce neqvitiis utuntur, non ut cauſam organicam, eam- B 3 qve
eroan benädten nain K Diubohchinem inmmunt u munsf duß 14 aodilootes, wlur at pet localem dou
cag 40 pasd ffis.. um ſotmerinn t r¹0 eKtacho lugait
un—

— 3— — —-,GG8GS8—8ͤ8ͤöͤͤͤͤͤͤ“. —-—— 5—* ———————
damqyve& ridiculam pronunciamus.
qvantum permiſerit, imò nec ſuibus ipſis, Matth. IIX, zn. adedus
qve efficientem, ſed ut concurrentem ſymbolicam potims,
invali.
XXI. Permisſione hàc& indultu Der, varios poſſehomi.
num corporibus morbos inferre Dœmones, in confeſſo eſ ſatis,
cùm aliàs, tùm ex Hiftoriä præſertim obi!I, 7.& Evangelicd lu⸗ 11 12. 17. 16. de qva in diß. de Dæmon. item de Magia. Gisbent,arrius Confirmant id qvoqve inter Patres Tertul. in Apol. advenſ Gentan c. 22. Auguſtin. lib. de Piritu& anima; lib. de Trinitute& duna- tione=. 4
XXII. Verum enim verò nemini& nulli noxiam infente, aut ultrà torqvere poſſe Dœmones, niſi D us permiſſerit, aut.
4
etiam capillus ſine voluntate Dei de capite non, decidat, magno
cum noſtro ſolamine credimus: Et qvamvis interdum dagæ à Dœ-
mone ſuo poteſtatem petant, ut hominibus morbos vel damnu- conciliare iis liceat, idqve Diabolus ſe præſtiturum polliceaturés ejus rei conſeqvendæ gratià qvædam facere jubeat, tamen ſi Daus non permittat, planè voti compotes fieri non poſſunt: ſcribitqye Joan. Bodinus l. 2. c. S. l. c.(cujus libri ſeverà interdictione olim- fuerunt prohibiti teſte Epiphan. Ferdinand. 1. 3. Theor, 49.vi centéis binos inveniri, qvibus talia veneficia noceant, ſicuti Saga rum confeſſiones hoc ipſum atteſtatæ fuerint ſæpiſſimè, Ratio- nem petis? Deus concedere noluit. QYod ſi poſtea hàc de cauſa- Sagæ cum Dœmone expoſtulent, ille actutum, ne ejus potentiæ ali- qvid defuiſſe videatur, culpam in ipſas transferre, eas objurga- re, imò interdum verberibus mulctare miſerrimis modis ſolet-,
qyvod præceptis ſuis non per omnia ad amusſim& obſeqyiose ſa.
tisfecerint. Neqve etiam Diabolus ipſe à Sagis, qvanqvam inlii.
gatus, exitium immittere potis eſt iis, qvi Deo ſe precibus qroti-.
diè commendant, ac devotò pietatis ardore flagrant. Deinde&
Iadices probi rarisſimè hos inſultus Diaboli patiuntur niſiilli qri peſſimarum rerum paſſionibus luxuriant, qvos ſeilicet avatitia-
excœcat, trahitqve ambitio, qvos crudelitas vel vindictæ amor- agit, aut ejusmodi paupertas animi alia occupat: Hi enim crebto ſic à Dæmone& ejus aſſeclis excipiuntur,& adeò vehementer ſæpi-
üs, ut neceſſitatem necis incurrant, velut memorat Anania 4 —— 4 1
arutkc
Uunj fa mmit nato g 1.lner
üü comt
bls Syr
nlelle⸗
aArlm
M
nii hoigib
um! Wlarfl n 44
Inose
IX
ſtgrit Dnaudito Waaüixvit
Korabe
Wcjenitat
hreier
caul potm
.
dula

¹D homlaidanan Debat phmg
1 recaaf—
conpot terien unaj (cujaslidti ſenan ur.
dastali lreneiäünmen m attectats furin e te voloit.„iüu
le 48 at ille aca uc e
pami in igaa ruime dat ar uldate nilerinun eroma damwinir b adolusigſeium otiset din gihots 3 etatis ationetyr wialaltas 1 Daddn um udasular n, muis e
0, qros rutliun ſu
35 nicialaccap h 99 6
gexcipiuat tor Kateöſts Kucraat, 1 elat Tee
9
4 9
de Dæmon. nat.& teſtantur hoe unà Grilland. de Sortilog. g. 7. n. 59.
Remig. l. I. Dæmonotat. c. 2. Sprenęgèrus p. 1. J. 1§. p. 2. J. 1. Niderus c. a formis. Go. Qrin imò Sagæ ſudieum animos ita immutare, qvod
miratu dignum, poſſunt, ut ad miſericordiam eos inflectere qve- ant, ſi nempe oculos primæ in eos conjecerint, qvod ipſum exem-
plis comprobatum eſſe Eodin. l. 5. c. 4. faterur: idqve oſtendit plu- ribus Sprengerus p. 5. J. 1z. qvamobrem diligenter curandum do- cetut facie averfa ad judices introqducantur, ne eosdem prius ſuis maleficæ oculis feriant„qyàm: 3 àiudicibns conſpiciantur. Confer. eunaem p. 1.. I. c. 12.
XXIII. Cur autem Drus petmittat Diabolo,ut ad libitum & qvaſi juſſum veneficarum interdum tàm optimis, qvàm pesſimis
ho minibus uiſtenala ſitz ne falcem inalienam meſſem mittete
ber— tract. e e ee Pnnederen Ente eushen J. f. I'9. 23 Ni- colaum laqverium fiagell. faſcin. c. 1. cum ſaqq. Coaronch, de morb. Venef. l. 1. Septal. de peſte. Eernel l. 2. de abaitar, rerum cauf c. ib. Ter-
hben fniandl, 2& Auguſt. l. c. Sed qvis Dei judicia novit aut perſcrutari tenta-
bit? nos ea utſancta, ut juſtisſima deveneramur-—
XXIV. Solutò hoc nodé, perſpiciendum nobis nunc ve-
nit qvà ratione,& qvibus mediis ac modis tantorum,& qvandoq; inauditorum morborum ſemina in genus humanum ſpargere& malignitatis ſuæ tela infligere Valeat Sathanas? Di taͤm ſubito
& qvaſi oculi momentò corpora adeò diſponere posſit, ut kanta
celeritate alterentur, corrumpantur inficiantur. Cum autem hac
in qvæſtione decidendã non idem opinentur omnes, ſed diſere- pent& controverſiarum ſerras pasſim trahant, qvid nobis in hoc
capite videatur, verborum compendiò adſtringemus.
XXV. Tenendum verò eſt, Diabolum duplici modò mor. bida reddere corpora, vel per præſtigias ſive vanas illuſiones, qvæ ſpeciem habent; rem planè non habent; vel per actiones reales ſi-
ve caulas naturales, de qvo ultimo primitùs agam,& de Primo
poſtmodum, XXVI. Certisſmum ergòo eſt. Dœmones aliqvando per- cauſas naturales intendere ægrimonias mortalibus poſſe. Cum enim

enim Diabolus, tanqvam acutisſimus Phyſicus naturæ motes pe. nitis ſimosqve receſſus,& ſingulas rerum cauſas, ſngulasq du um vires exacto ſenſu calleat, cum ſ[ympathiarum ansipachia. rumqve arcana utiqve non ignoret,& proinde, tanqvam Acch. ratus qvoqve Medicus, qvæ cujusqve hominis valetudini virtutem conſervantem, aut triſte cujusvis deſtructionis medium pfebeaat pariter non neſciat; hinc illa penitus occultat atqve omittit; t4. nena verò ut cauſas morbificas hominum corporibus& coron⸗ dem complexionibus, vel ſecunduùm totam ſubſtantiam velipſo- rum partem volatilem& maximè efficacem clàm inferre egregis novit. Porrò humores pravos in corpore deliteſcentes exagitat, ſuccos bonos corrumpit, in varias hine indè partes immittit, ae qve ſic cachexiam qvaſi non intellectam,& conſttitutionem pes- ſimæ notæ efficit lmô violentã velut manu, Dso connivente., in humani corporis fabrica qvædam pervertit, mictocolmi alio- qvin benè conſtitutam Oeconomiam turbat,& ita perperammo- tis ſpiritibus ac humoribus diras ægritudines exbibet. XXVII. Neminem, puto, latebit morbos eſſe plures, qyi. bus mortalitas noſtra infeſtatur, qvam fluctus in pelago, tempe- ſtas cum ingruit, ut ait ille: conſimiliter nec affe ctus iſti, qvos per naturales cauſas accerſit atri ſpiritus orci, uniformes exiſtunt-, ſed diverſos habent mores,& numerus eorum penè fidem ſuperas Verum deducamus hoc ipſum per partes. Obltruat Diabolus
Carotides, qvemadmodum ipſi ad hoc negotium non defcient-
cauſæ: Statim alma cerebri ſubſtantia,& nervorum conjugia- blando caloris vitalis influxu privabuntur, qvem defecum debi. litatio, relaxatio, refrigeratioqve confeſtim excipient. Qidad- tem ulterius exindelconſeqvatur, facilè aliqvis:: qvi vel ptimis labris Medicinæ fontem deguſtavit, ſubolfacere poterit- Nempe organo læſo, læditur fandtio, ceſſat& qval intermo- ritur facultas. Ita& hoc in caſu ſenſus tolluntur tolliturqrè
d
motus voluntarii nobilis necesſitas. Sed vide qvid ulterius moli⸗ atur hominum fgdisßmus hoſtis; ut vivo corpori cadaveris de- functiqve ſpeciem concialiare qveat, ſpiritus ſenſitivos ſubfara- rur externis ſenſibus;& ad interni ſenſus organa illos decrudit,
ällosqve inibi veluti carcere incluſos,& obtuſos retinet, anque.
daga
iberr 1 Gora 1
Rl
Inui
ekabi Umenta
V godige
tsvelſt nüdee zosdive iyli ndiga ttiofen enlds m omnoſc Ml&
ribos!
kanat
pamn M
ontitu
gamer
anata gethel Plciteg
unpich
Wbondil
lilad 3
kachol
pinis
Godes opiob
Kocio⸗
dmaj

D ze 1149
6 lauß
Cal Sal nunae 4 0. 5 8 67 8 0 4. 5 „neat, oha ſic liberiorem& neceſſarium animalium ſpirituum ſuspendit- waaignaren afflaxum. b
N denungnene XXVIII. Progredimur ulterius: palàm eſt, qvàm facilè oculo, 1 femin ez. R ut parti omnium delicatiſſimæ, malum objici poſſit. Eò faciliùs d Ula peditu præſtabit hoc Di ab olus„ demanda ndo ac res hu mores aut impe- oidiczg doai A dimenta alia ad hæc viſus organa, adeò ut exinde ſuboriantur n pro diverſa cauſarum addione& qvalitate, aut fervores, ſive dolo- kaen h res vel ſuffuſiones oculorum, donec afflictus prorlus deniq́;& bo-
*— b na fide evadat cœcus. Pariliter cum auribus eſt comparatum, q vi. n bus diverſas cauſas admovendo diverfos qvoqve affectus usqve naaaa ad ipliſſimam ſurditatem inducere poteſt. Hanc autem ſenſa- laon latelledan a um bigam denominamus præ reliqvis, qvia his ipſis præ cæteris
iinam eſt infenſiſſimus Dæmon, Sunt enim viſus& auditus inter omnes enene fenſus maximè principales& regii, diſciplinis qve ſacri, qvippe ad d Oecoaogian uat cognoſcendum aptisſimi& efficaciſſimi. ldeoqve ne mirabilia
adric
idan dirzn ginint DEI,& qvæ nobis ſalutifera ſunt, neqve oculis uſurpare, neqve den, pato latehünn a rire h per Sagas ſagaciſſimus Anguis. 1 XXIX. Cumprimis veròô ut atro colore& tenebris dele- ctatur ater Spiritus, ſic& atro corporis noſtri humore ſeu bile, qvam Melancholiam nominamus, valde lubentet, ceu adpropri- ato0 utitur inſtrumento. Notorium eſt, quam tetri& fum oſſ, gqram craſſi& turbidi vapores prodeant ab exuperante plus juſto & à naturali ſtatu declinante melancholia qvam per totam qvo-
ninfectatarqnn hin Tllle: conümihteru rlit ztri ſpititu au,. orrn, X aunerutmn doc ipfam per danes 6
odam ipd ad bx ux neha imain qve thelin volumus intellectam. Compertiſſimum eſt, qvàm fa- enpenmmg cile degenerate illa poſſit,& qvam levi occaſione exacerbari cor-
gennagne rumpiqve. Ajunt, interrogatum Scaligerum, qvid Roma eſſet, re- coc eoratut,ftitin ſpondiſſezacetum peſſimum vini optimi. Oportunius, eredo, ni- ntem Legukem, h hilad genium hujus humoris adplicari poterit: qvidenim me- dun maace lancholia, niſi humor peſſimus ſuci optimi; Cruor peſſimus ſan-- da aaue gyinis optimi. Hic ipſe humor eſt, qvi confandit, qvod ſangvis in- — fundit, qvi attinuat, dvod nutriendo ille apponir, qvi deſtruit, gvod conſtruit ille, qvi inſicit, qvod efficit ſangvineus liqvor. Qvo nn n copioſorigitur craſſioris Melancholiæ uligõ, eò effe ctus quoqy a- rociores exinde propullulant. Nihil ſane menti, rationi& judici- anmmah omagisadverſum, qvam Melancholiaznihil adeo invertit evertit- Kiaclats,ie C gyve
11
* 4 41 44* gcceiütu Sedud.
Inkes
„n Areenenn 2 4

qve animi ſanitatem, qvàm nigra eventus nigerrimi bilis, per, hanc enim, qvaſi peratram nubem, res adparent& cetnuntura- ttæ, obſeuræ, horridæq́;, e tiamſi in ſe ſint candidæ limpidæ,& ün ceræ. Si itaqve hominem ira dispoſitum reperiat Satanas, opran us ipſi domicilium nullum poteſtcontingere. Hine ſtatm 66 caſione illa utitur Diabolus,& in non levidenſes miſerias homi- nem miſerum præcipitat.Imo humores l'os melancholicos non tantum vehementer commovere, ſi uis q; ſedibus evulſos preltan. tiſſimis viſcetibus inſerere, verm inctementum iis etiam ſuppe. ditare oppido callet. Et qvid exi nde ſperandum? Certè in aptico eſt: Utenim taceamus triſtifſima animi pathemata; Nominne Iypothymias luber ſpontaneas, cordis palpitationes, epilepeicos & apoplecticos affectus, convulſiones, paralyſes, mentisqye ſolu- tiones& manias,& qvæ ſunt ejusdem calamitatis affecus alii ln Fœdore Novoapud Cvatergeminos Seribas extant hujus genens morborum exempla non pauca, qvæ ut notiſſima annotare ſa. perſedemus. 6 XXX. Philtra jam depromimus, ſed non uſurpanda, ver rum conſideranda& cavenda. Profectò autem inter venefei- orum genera cuncta, non ultimum ſibi locum poſtulantamatolia hæc pocula, qvæmulierum ſalacitati gratificandæ ſuggellit Dia- bolus, qvorumve adhuc freqventem uſum commonſttant obſer⸗ vationes non raræ. Hoc ipſum autem medium plerumꝗye àb iis molieribus tentari jam novimus, qvas nihil planè commendat, & qvæ de conjuge futuro plane deſperant. In genere igitur phil. trum cupiditas ardens& deſiderium ſummum adſpedæ pulchii- tudinis eſt, qyâ potiri plenariè,& ad vota libidinis properate,ui reciproco amati ſubjecti amore frui qveant, vel incantationidus rentant maleficæ. Proprio tamen ſignificatu per philtrum intell- gitur id, qvod loco alie ui certi pharmaci ad inducendum utgen- rem amoris ſtimulum amaſiis devorandum potandumqye pto- pinatur. Verbi gratia, ſic meretrices& veneficæ qvondam in- calice aureo viris offerre philtra ſua conſveveranr, qvæ præpara- bant ex cineribus bufonum, ranarum, ſerpentum, Kaliarum fe-
rum immundarum ac abominandarum. pariter effieaciſſiwum men.
philtrum neſcio ex qvo humore,(dicam tamen) qvi ells 1 rue
pram Mcon, 5 qlas chüs hatelte neilae
ale ne
zutem i Golifa jem m ebder: ſhant!
amole ueiher Aam? maa li
dejurta
datſſu
arillt
iiturar Hpotes. Wviitaa
1.
anncc dicame
lndace wedio! hmum lemus am jestei u, adl bisan
en;

en, coräsnahn 1 9 nnulbeenſia ate aiden anm „Feminor Kedagenn. lac, qan nula,
leprominuſelmun ada. Dwircdum lidumid baunm ſllacitan enriemn rqremem ulrnan dum mita neümn rimm, gruritl ſa pluns deſyermmingen leddenum ſamnun it dane,& ad otaibing, mmore kmi greu tin 4 onmra ſgnifemen etri pharmaciatiis aſiis derotundun us meretrices& Mönß
Rruam ſibi excretionem poſtulat, malefieæ illæ parare ſolent: aut viri contra ex ſpermate ſuo. Philtra qvoqve notant interdum her- bas qvasdam, qvas mulieres vehementius amare deſiderantes hrachiis alligare ſolent, qvalem vim habere dicitur herba Chari-
ſia, teſte Landino comm. in fiorat. Deniqve per philtra intelligun-
tur illa etiam veneſicia& magici ritus, qvos hac intentione cele- brare non intermittunt muliercularum plures. Diobolaribus autem iſtis feminis olim conſvetiſſimum erat, cremando nucle- os olivarum concupiſcentiæ flammam teſtari,& procorum duri- riem mollire: Qva ratione eos ſie incantare ſtudebant, ne diu deſderare ineaſſum deberent, ſed ſtatim allicerent amaſios. Vo- vebant verò inſimul in hoc cremationis actu, ut hoſpites earum amore ſimilimo modo torrerentur. Demum ſic aduſta& redacta in eineres olivarum oſſa ſpargebant in auras, jacta trans caput-. Aliam& conſimilis effectus ceremoniam qværebant in cera, qvam liqvefaciebant, inqve æneo globo, qvem circumagebant; ſic juxta precando murmurantes: ſicut ego hanc ceram, Deo(cupi- dine)juvante, liqvefaciozita prę amore ſtatim liqvefiat cordi meo chariſſimus ille;(&nominabant cum nomine ſuo:)atqve ut vol- vitur æneus hic ocbis ope Veneris, ſic ille volvatur ante noſtras fores. Sed ſatis de hiſce im poſturis: Circumſpiciamus tamen qvidnam his verè qveant præſtare.— XXXI. Philtris poſſe Venerem excitari, experientià teſte,
extra controverſiameſt; qvoniam adhibentur una ejusmodi me-
dicamenta, qvæ virtute ſemen augendi& acrimoniam flatuſqve inducendi pollent. Verum an amorem certæ cujusdam perſonæ medio naturali aliqvo mulier ſibi qveat conciliare, ut controver-⸗ ſiſſimum eſt, ita profecto adhuc compertum nunqvam. Hinc vi- demus nil aliud eas proficere hisce ſuis philtris, qvam ut in ſum. mam libidinem cum furore conjunctam homines impellant, cu- jus rei exempla, qvæ noſtro adhuc tempore,& loco non incogni- ta, adſeribere qvam multa poſſemus, ni prolixitatem evitare no- bis animo eſſet. Veriſſimum itaqve eſt qvodamandi Magiſter 1.z. de ea arte profert: Philtra nocent animis vimqjve furoris habent. XXXII. Imo amor cerii cujusdam individui ſæpè magi- G 2 cis

— 3——„ ———— ————,—:—:;ʒ;·—,:2„,„p2y y2y2—————;—;— OO OP‚VOVVOQ:BO;ů:¶YQ:’¶BO:·F⸗— —.. —— ————————— ———— 8—— ———————
4 1.+*—— 5 9“— —— — 2————— ——— — 4———— ————— ——*
—— — ——x —*„ 8
eis ſacris procurari fon poteſt; ſicuti ipſæ id venefie; fuetuntcan⸗ feſſæ. Nulli ambigimus tamen, accedente Dæmonis
auxilio,
hominem alioqvin volentem,& omni libidine impurum hisce
illecebris ubiqve illaqveari& peculiari concubitus æſtro ac ind, qvietudine vexari poſſe. Potelt stiam hominibus alias groni in libidinem tàm aſſiduè memoriam& imagitionem agitate, re. præſentando circumſtantias, propter qvas amore dignus idea. tur,& ſubtrahendo cas, qvæ indignum redderent, ut tandem in, nafſam prædæ cadant, qvod ipſum malierculæ aut maleſtcx pol- modum viribus earum rerum, qvæ nullas omninò habent perpe. ram tribuunt. IIlud ergò, de qvo dicimus, intelligendum de yes
hementi perſyaſione& inclinatione, non de neceſſitatis abloluta
eOactione, aut mentis omnimoda privatione. Vere enim nolen-
inimicis,qvi, ut fugiant hanc infamiam, ſalutare conßlium luh- oiunt, adeo neſciunt recuſare hoc venenum, neqye ulla cetpotis ſervitus ſubeſt qvæ voluntatem liberam non habeat, niſt ſolus a- mor, indiſſolubili modo voluntates noſiras alligans atq; defin- ciens: Unde illud Medeæ:
Video meliora, probaqve:
8 Deteriora feqvor. b XXXIII. Ceæterum, amantes mente ſic privariſemper a Diabolo, ut aliqvibus placet, non exiſtimo; Qvod liqvetex vatiis illis& mirabilibus technis dolisqve, qvibus ſæpiùs illicitos amo- res exercent, qvos miro ingenio& arte occultare ſolent, Kegfe- giè dexterrimeqveom nia adminiſtrare ſciunt; qvibus animum:. matæ in ſui amorem viciſim commoveant, adeòut omnia& üi. gula corum inſtituta actionesqve, amantium non amentiumfe vera dici qveant. ta ee 92t.
XXXINV. Imprimis vero in turbando conjugali affedi promptiſſimus eſt Diabolus, non tantum ut ſobolis propapatio-
nem impediat, humani generis hoſtis, verum etiam ut adultetiis
occaſionem præbeat.
Rhegie
dpoli ſeayo Ppeime poiveti die pet
V aare,9 amell
uierro nhpon⸗
ntis
uexp dum a Ktor game
krelle
dem de acerd ſedes us om wholl pham geot
Natite
tamit
lſate losec mon entt
kn, funis
K a
d

„ d AnA moda pnnaiicge,
Klent mitt
4
1Sin dtanuan Aang
“ 8 eh Kit, 1osche o
ee doc renenun eg I tem lideamnaae
Aluntateinaeta lee
1
leqvot.
† der acommoreznt atili
dneiqre, amaancaue.
14,don votun lahl utni hoti¹ tern
*
1 äd 704 anſorenidtunn donsſera argeg,
i9,amantes pertien er,zon erthmo, G 40ugre,ndn 3 gcnio& atteocaua adminiftrate ſcunſ
XXXV. Variisitaqve modis Dæmones efficiunt, ne conju= ges matuo ſibi conjugale præſtent officium,& qvidem principa- liter vatinianum, qvod dicitur, odium inter illos excitando, cujus rei egregiam hiſtoriam refert. Bapt. Coaronchius lib. 3. cap. 6. QGæ adponi hic utiqve meretur: In oppido Sepino, inqvirt, ditionits Neapolitanæ, fuit vir qvidam, cujus uxor ita eum odio Habuit, ut Aprimo ſtatim matrimonii die, ſimul eſſe conjugaliter nunqvam potuerint; Et ſi qvando ad uxorem accedere vir tentavit, tanta ra- die percita ſtatim ea fuit, ut ſe per keneſtram portus pracipitem dare, qvam illum pati vellet. Qyod cum cuidam religioſo rela- tum eſſet, mulierem hanc ſtatim de odii cauſa contra conjagem interrogavit, qvæ ſuam vicem priùs, miſerumq; fatum deplorans refponhie ſe nullam ejus reirationem reddere poſſe: qvin ab- ſentis mariti tanto potius deſiderio&amore ſe flagrare, ut id ver- bisexprimerevix poſſet. Statim aurem cum adillum alloqven- dum accedere velit, illico imaginationi ſuæ tot deformitatibus & turpitudinibus, totqve horribilibus monſtris maritum tan- qyam extremam ſui pernitiem apparere, ut mortem prius lubire ſe velle, qvam illum ferre aſſeveraret: KRurſus eo abſente ejus- dem defiderio æſtuare aſſerebat. Hajus rei periculum facturus Sacerdos,præcepit mulieribus eam comitantibus, ut illam cireum pedes& brachia ſuper lectum valido fune vineirenr, qvo mari- tus omni repugnantid remotà expeditum acceſſum adeamhabe- re polſlet; verebatur enim ille Sacerdos, ne ob deformitatem ali- gvam celandam, mulier le ita affectam ſimularet. UxXor deni- qve ob mariti deſiderium ſe ligandam tradidit, rogans ut ad ſe maritum nunc admitterent, qvo ingrediente nullæ unqvam furię tam immanes viſæ ſunt, nullæ feræ ita efferatæ, qvæ cum ea pos- fent conferri, ſpumam ex ore emittebat, dentibus fremebat, ocu- los contorqvebat, totum corpus velut furiis exagitatum ac Dæ-⸗ monibus plenum videbatur. mulieres ibi affidentes retulerunt, ventrem ejus ac ſtomachum funibus contortis refertum fuiſſe vi- ſam, totamqve cutim, ut flagris cæfam, apparuiſſe. Nec furoris finis factus eſt prius, qvam maritus concertationis labore laſſus & illius miſericordiätactusillinc exiit. OQvis non prorinus cre- dit hanc antipathiam à Diabolo prodiiſſe? Qris non percipit ſta- nmDamonem in promptu phantaſiam alicujus lædere,&ex tem⸗
3 b pore

1
pore maniam inducere poſſe? Sed hac in parte iſta hiſtotia 1 velut inſtar omnium, qvarum alias qvam plurimæ hahans lte
Kannt. b XXXVI. Altera cauſa eſt, qvando Dæmon memoriamiita
obtundic(vocaturalias oblivionis maleficium) ut viri uxoresſu-
as negligant penitùs,& earum plane non meminiſſe videantur, Exempla videri poſſu at apud Codronchium l. c. Casalpinumc,, de Damouum inveſligation. XXXVII. Tertiò: ſi Dæmon phantaſticum aliqvodcor- pus inter conjuges interjicit, ne tuto qvea nt mutuo appropinqya. re: Cujus rei mirahdam hiſtoriam ex Vincentio Belluacenſfil. 26, hiß cùm alii notant tum Martinus Del io diſq. magicar d.3 par. quaſt ſect. v.refert: Vel ſi corpora mutuo amplexu conjundta cobęrereia.
ciat, ut divelli vix ac ne vix posſint. Unde congrediendi hortor
ſuboritur poſteã inter conjuges, qvemadmodum in urbe Carenii- na apud Rugianos id factum memorat SaxoGmmmaticil 14 biſtor. Dan. Vel ſi genitalia prorſus ablata videntur, veluti juveni cui- dam Ravenspurgi,& alteri contigit Spiræ.(Sprengerus lib altat par. 2. cap.). Nec non ſeni Baſſumpetrano, narrante Kemigio ul. 2. cap.. Et ſimilia notante Codronchio l.c. qyæ tamen omniaptæ- ſtigiæ meræ ſunt.
XXXIIX. Qvartò: ſi tranſitus ſpirituum vitaliumptohibe- atur ad offieinam generationis:lta enim confectio ſeminis indu-
a hac ſpermaricarum partium frigiditate, non tantum impedi-
tur; verum etiam externa geniralia tanqvam mille mortibus fi- gida, ut cum Arbitro loqvar, evadunt& contumaciter langrent. XXXIX. Qrintò: qvando Sagæ in Nuptiis ligant Vitos
ut flaccidis naturalibus cum uxoribus ſuis rem penitus habele
non qveant, qvod maleficium vocatur reſpectivum: hatientes verò, DEVOTATI DEFIXI. Tum aliis verò fæminis qvam ala-
3. 2„ ¹ criter eſſe qveant, ſi liceat. Taliter legimus Theodoricum Gotho-
rum Regem fuiſſe affe ctum, qvi ceum pellieibus Venerem exefce- re benè poterat, cùm conjuge ſuâ neutiqvam, teſte Emilio in vitæ Clotharii. Et hoc Veneficii genus Ligaturam, veneficos vet die
Binder oder Reſtelknupffer adpellitant. 1mò qvibusdam impo-
tentia cœundi plenaria cum qvacunqve muliere ineantationidn “ conelli⸗
poeſ dotara endi c ato ſoktle rillat haig dahſa

Se gntmaimimmg aemora dem.
rlut Ddlansſitenun
onißityin(9nn 4 lallungennaun Cadrachin uema
tranütus ſzittunſin onirltaerinerrkänn 5 nium fnigicitne, un genitala tngungün genduntRcamm, qrmado dagrin Niß um Morddas laim ium rocuur tihem IL Temalisncim
Tultter eginu Iqaim
,qricun pelitiaſ g ſei neutiqnin, ris genu liguun,
Tuipellun. Rifts
conciliatur. Ligandi modos qvod ſpectat, ultra 50. Bodinus nu- merat lib. 2. cap.l. Verum opportuna commoditate hie qværitur, an mares perpetua ejusmodi ligatura à præſtigiatrieibus affligi qveant? Negant id nonnulli,& affirmant contra non pauci. Nos
affirmativam, qvem autores communiter tuentur, tanqvam haud abſonam apprehendimus,& proinde cum Abbate Navarro toſta-
1, Lombardo, Thoma, Durands, Paludano;& aliis apud Henriq vez
Hb. 2. de matronimon. c.&facimus. Cum enim ad tempus divino permiſſu, ligare Satanas poffit, cur non eodem modò in perpe-
tuum. XL. Dum vel coalitu& clauſura matricem reddunt otioſam& inuti- lem, qvo vitio laborantes imperforatæ dicuntur, juxta Philoſo- pbum a. generat- animal. c. 4. Auicenn. fen. 21. I. 5. c. 4. tract. 4. c. 1. vel uterum planè abolent, id qvodaliàs etiam absqve periculo vi- tæ haud ſupra naturam fieri poteſt, teſtibus Paul,: cap. 72.& cap. Cp. & RKrio libei6. Cæp. 76. In caſu qvippe neceſſitatis& conſum mati ſphaceli præſentiã, ſuperſtite femina, non ſemel exciſum fuĩt hoc membrum, qvâ de re inter autores reliqvos conſule Franciſc. Rous-
ſetum de partu Cæſar. tom. ⁊. Gynæt. cæp. ſ. Vel utero intemperiem& incommoda alia accelerant: Si enim indiſpoſitus tam ad conci-
peindum, qvàm fovendum ſemen reddatur àSagis, tunc æqvè aſſe- qvuntur beſtiæ illæ qvod volunt, nempe ſterilitatem indueunt,
prolis propagationem impediunt.-
XLI. His præfuppoſitis an Di abolus qvoqve abortum pos-
ſit procurare facile judicium qvivis non ferre non poteſt. Scilicet
nullum dubium eſt, qvin& hoe præſtare qveat, ſi posſit illud, ut
poteſt. Remigius& Delkio hujus caſus exempla qvamplurima an--
notarunt, qvod nempe non tantum freqventisſime abortus& pa- riendi difficultates, ſed& lactis exſiecationem effecerint venefi- cæ, atqve beneficia alia, generationis negotio dicata ac neceſſaria ſuſtulerint, ad qvos autores curioſum lectorẽ brevitatis ſtudio re-
miſſum volumus. Unicum ex Apulejo lib.:. de Aun. notatu haud indignum hie ad ſcribimus, qvod Meroes anus vi ſua in arte Magi-
ca, jam in ſarcina prægnationis, obſepto utero& repigrato fœtu
perpetua pregnatione qvandam fęminam crudeliter damnaverit.
XLII.
1
Sexto: Nec fæminino ſexui parcit veneficarum furor.
X

XLII. Qrid Dæmonprætered in exeruciandis hominum corporibus,&eorum proſpera valitudine patrare valeat, ſuffcien. ter ſignificant illa, qvæ ſæpiuſcule viſceribus noſtris ingerit: veluti ſunt carbanes, ligna, teſtæ, acus, vitrorum fragmenta, cultti, fer- ramenta, clavi, crines conglobati,& vermiculorum inſolita ca. terva à Fallopio præſertim,& aliis in tumoribus obſervata-:&ddox Sennertum l. art. i.prax. c. 2·& lib. 2. inſtit part 3 elt.n.cap.n. Schen. ckium lib.. obſ.75.& ſigh Foreſtum in ſchol. ad obſerv 26. lb. 19. Mlan. DelRio lib. αυννſt. 4/.& 6. Großium par. 1. Magic.. u6.&1a„,Gen⸗ mam lib. z. Cosmocriticæ cap. a. Remigius lib. cap. i leribit, ſuis ſeoen- lis vidiſſe globum, qvalis videre in textrinis datur, qvi ex vomica- inciſa in cujusdam ſura exemptus fuit,& M ierus cap. Hi. ſæpes dicit, ex vomica aliqvando in ſiniſtro hypochondrio lupra regio-
nem lienis cultrum ferreum in qvadam puella cum magna puris
copia, fuiſſe exceptum. Ejusdem monetæ exemptum paritercon- cernere eſt apud Langiuin l. 1. epiſt. 9. 1 XLIII. Hæc ipſa tamen non protinus veneſciis ſunt tri buenda: Experientia enim claret, pluribus in corpofis humani partibus ex humoribus ſic diſpoſitis& excrementitiis lapillonto. phos, aut his non diſſimilia, ac varia vermiĩum genera procteaii atqve produci Refert Zacut. ib. 2 prax. obs. 3 exempla, qyod yet- mbilicum manifeſtò exitu prodierint vermes. Et Schneskiu 1⁰3.
abs, pag.;ſienarrat, vermes in veſica genitos ſex digitorum longitu-
dinem æqvantes fuiſſe repertos. Multa ergò ex humorum ptarb- tate& pravâ colluvie poſſe congenerari, omnino nos credimus, & hac in parte adſtipulamur autoribus tam priſcis qvam neoteti-
cis, qviconcordi teſtimonio veritatem rei fulciunt: Interhosau- tem ſunt Galen. lib. 2. a5d glaucon. Celſus lib. cap 6. Etius lib. 6.aap. un,
Lemnius lib. 3. de occultis nat. mirac. cap. 40. Alexund. Beneditl. l1b. 3 & z. Anat. Antou. Beniven. de admir. rer. cauſ. cap. 3. 15,24. 94. lmo Conſultationes& Obſervatio nes Medicas evolventiexempla or⸗
current innumera. XLIV. Certò nunc ſtare talo, homines variis modis io-
cantari à diabolicis veneficis poſſe, confidimus;& ſic conſäenre videbimus jam, an revera ejusmodi materiæ ſive ſint naturales 1 ve artificiales in corpus ingerantur, qvæ tali modo egeruntut xe
corpore aufferuntur poſtea. 1 8 4 ILy,
4
ldu 1 4 aum li iget 6 charius ſehon neenni lantisli meag.
geeire
1
amen p. wertka ulſodt
ecar
tomoc
11 ſitate. rotum onem
lulim. ldeode Woniaje
lopoa mnant dmmao: zriido ſüspot s derl Ainter ſetam nehyn 4& dotar lota üna

n do pedian enin dltet Nlundann 1 dlpoütisR aae aila, ac raii wemg 4ar 44 rar z eVtu ytodienatieda.
es la reicageritgsſt, tepernos Nulusict
olle coogenetzn orun
aGut autonda vonio rerintemtim. 9 r. E. 1h. f. Kl 28 44 41nn.rN. uzt
trrauioncs MedicaGun
aune kure tulo,qeatt
*** 5 8 acicis polle, coricuuli 4
etrat usmodimatraN
vrh⸗ riagtraotur, Titalee
4 ollen.
XLV. Dichcilis deciſonis hæc qvæſtio eſt, qvum modus aſenſibus noſtris planè remotus ſit, recteq́ve Rodevicus A caſtro lib. 4 cap.¹. de ofic med politie. hine ſentit, dicens: qvid hac de repotis- ſimum ſit ſentiendum, Dæus ipſe novit, qvi omnia, qvæ fiunt no- vitqve& videt. Piabolus enim eſt ειραιοε ενοιςmalarum artium nefarius& mille artifex, qvi multa permiſſu D a1 præſtare poteſt, qvæ hominibus ſunt& videntur imposſibilia; imò& ſolet, cum ſit perennis humani generis inimicus. Negat autem Wierus con--
ſantisſimè lib. 4. cap. 2. G 14. de Lamiis cap. 7.& non absqve eruditi-
one atqve ſine argumentorum valore probat ſuam ſententiam, qvæ circiter zalis eſt:qvicqvid ſit,& qvicqvid in oculos incurrat-, tamen præſtigiæ& illuſiones ſunt Dæmonum, qvæ enim rejici
vel extrahi è corpore videntur, inillo fuerunt nunqvam, ſed Dia-
boli fubtili velocitate& veloci imperceptibiliqve ſubtilitate ori
injecta vel extra admota hominum oculis citisſima celeritate vi- ciis, vel faſcino deluſis, vel interjectu corporis cujusdam aërei, aut
alio modo caligantibus.
XLVI. Alii aliter exiſtimant rurſus,& res qvasdam bona veritate corporibus inſinuari à Dæmone, atq; inde vel rejici poſt- modum vel extrahi feverè ſtatuunt. Ad probandam autem opi-
nionem hancce adducunt Medicos jugiter ac Chirurgos,videlicet
Trallian. lib. a cap. 6. Beniven, cap 24.& So.& Iangium Epiſt. 59. qvi ſub eodem clypeo hanc defendunt ſententiam. Inqviritur itaqve
non injuria, qvibus modis& qva via res tam abſurdæ& deglutitu
imposſibiles in corporis penetralia intima immittantur? Scilicet putant didæ ſententiæ patroni, commodisſimè hoc fieri poſſe in- ſomno vehementiori, qvi virtute& efficacia Narcoticorum vel ad triduum non procurari neqvit. Sic Tureæ caſtrandos Narcoticis ſuis potiunculis ita ſoporant, ut nec ſectionis inuſtionisqve dolo- res perſentiſcant(Bodin. lib. z.c. 5.) Aliiopinantur materiam corpo- ri inferendam Diabolum in minutisſimas partes disjungere& in- geſtam rurſus compingere poſſe: Qvod ipſum non ignoratur-
in chymicorum laboratoriis, ubi uniones, corallia, ungulæ, metal-
la& mineralia qvævis in magiſteriorum, ſolutionum ac tin-
Aurarum præparatione in minima& atomis fermè ſubti-
liora diſſolvuntur., Qvomodo autem, ex maximis mi- nima,& ex minimis iterum- maxima, confieri posſint-, a expla-
„

4
——.—— ———————— —
.„—— 5 ———. 62————— 5.— 8—. ———.* 3 8 ——-———õ—õy.— 2——— 2 4 3——————————„— 1————————;———————. ——————ÿ——— 2—— 3—— ——————.— ——— 2.————————— 2———. ———— 5 2“ 3..—.— 9 8 — 2—— 4 2 4——— E————— ———————— 5——— ———y————*——————————————————— ———— 4—————— 1———— 2 —„ 5 2 3 5 2 8 ——— ͤͤͤͤſͤſͤſſͤſſ—— — 3 GG⅓——— —— —— 88—
— ———
——— ͤ ———.*
—
—
—
explanatut à Davide Gorlæo in exerc. pbiloſ.& præſertim in Chim corum ſcholis, non rationibus tantum, ſed reapſe etiam,& ad ocu. lum pulcherrimè demonſtratur.“
XLVII. Porrò qvid præſtigiis ſuis præſtigiatores utriusqye ſexus valeant, diſpiciamus.& qvinam morbi ulterius corpotipos. ſiataccidere, notemus. Senſus noſtros qvam ſtupendo modoper vertant, vide& mirare. Camerarius centur. ic⁴p. 70. egregium qjus rei exemplum nobis ſuppeditat de Fauſto, notisſimo illo Cudin. genfbus Mago, qvi precibus ſodalitii ebrii, vitem racemisplenam ut repræſentaret, victus, ludibriis ſuis oculos temulentorum ho- minum ita perſtrinxit, ut ipés tot uvæ magnitudinis miræ A ſac. ciplenæ, qvot ipſorum adeſſent, inpulcherrima vite apparerent ſerio tamen prohibens ne dvis ullam uvam decerperet, donecju- beret. KReiitaqve novitate capti,&ex crapula ſtibundi, as. ſumtis ſuis cultellis avidè expectärunt vocem uyas reſcindere- jubentis, tandem cum illos in errore aliqvandiu detinuiller ſe-
ſpenſos Fauſtus, ſubitò in fumum& vanum abeunte vite cumſ.
is uvis, conſpecti ſunt ſinguli uvæ loco tenentes, qvam unusqrisq; videbatur apprehendiſſe, ſuum naſum, appoſito ſuperne cultello, ita ut ſi quis immemor dati præcepti uvas ſecare voluiſſet, ſeipſum mutiläſſet naſo. DelRio refert lib.n. c. 4, de Mago qvopiam qsi bis
terve in chartis luſoriis figuras commutare poterat. Sie ſane ri-
fum tactumq; Magica fraude pervertunt. 4
XLIIX. Non ſatis eſt Diabolicæ cohorti hominem aliis humoribus ſcatere peſſimis,& excrementis abundare qyäm- plurimis, tanqvam morborum in proelivi cauſis. Hine Ari
ſot. ſcitè fertur reſpondiſſe qværenti qvid homo ſit? Nil aliud
dyvam pituita& bilis. Häc, inqvam, calamitate noſtra non con-
tenti illi rapaces lupi, inauditis rebus debile corpus inſuperaggis-
vare,& ad interitum ſuum præcipitare ſatagunt. De puell⸗ qra.
dam nonum agente annum Heuricus ab Heer. obſerv. medicar. rar. 1.0. g. hujus faciei hiſtoriam obſervavit, qvam ex venelicio vomi- tu ejeciſſe multas plumas, ſtraminis faſciculos, pollice ctasſiores trausverſis confixos aciculis, ligulas ex ſilo contextas, coloribus variis diſtinctas, qvaternionem deniq; acicularum cæruleæ chat- tæ infixarum, ſicut vulgo proſtant, integerrimum& jam jam em- pto ſmillimum dicit, Hac cum vidifſer Medicus jam allegatusez
1 omnia
ainc
wid zKte iiken addie iael flusn alic. hi
mo
nthenc
tyit q'
testta c dem mo unptit unnes
aumptel
4*
ineiol
ſdie m⸗ wetit)
em)
ſimeke
I ſame
Diabo rur(us

„ .
1
Mrr loco tenen —. 10
Pratepa unſeauta. er40. deMpga uras conmauaum
ade pergertuaett. gelt Diadohecodeni 1s,& excrementis hn Hotum in procin au egrereaiigrid damet
c oqram, caamkaxn
1
5 4 3 4 AaNIA eAng in rdos debilecomut
1.
A oexcipitarelitagant a 2
77 4 * 3— 5 „ Hrun 40 ftfer,en
modſerrarits hanct- „. Kamiak faſeicue s, Muluseifl oumn. oge Roiq; acicltue 60 aar Iategewsmt
“ e 1
dmun& nanan e
dees)ge
—. 9 3 en Nedcbbe,
omnia Diaboli præſtigiis, adſtantium coronam illudentis, adſcri-
ſit,&res illas aliunde petitas eſſe, ſaltimq́ve èprimis puellæ labiis frodireà Dœmone inviſibiliter oblatas aſſeveravit: Cujus vern- ba audiens pHella, hiſce excepite dubitare noliitevera enim hæc or mnia ex imo mihi ducuntur ventre;qvo dicto confeſtim manum., ipſius apprehenſam ſuis admovit faueibus, inqviens: ſenties aci-
eculum hie ſine capite aſcendentem, breviq; exituram; tum Medi-
cus mox arctisſimis ſiniſtræ manus digitis aciculam in gutture de- prehendit,& eam aum tenete ſe erederet, vi qvadam eripi ſibi per- cepit, qyam tamen puella miſella mor exſpuerit,& ipſe demum- dextra manu acceperit. Additqve pariter autor prædictus, eo- dem modo aliàs ſæpius in ipſo adhue ventriculi orificio ligula- rum principium tetigiſſe, illisqve aſcendentibus& per os exituris, omnes, qvos ea cura tangebat, in mediis faucibus ligularum finem comprehenſum tenere ſe putantes, cacodæmon decepit& cona-
tus omnes irritos fecit.
XLIX. Admirandam pariter hiſtoriam à Gregorio Horſtio lub. iepiſt. medie. †*⁷ annotatam huc adducere non piget, ut ed meli- us clareſcat hactenus dictorum veritas: ſcilicer illuſtrisſimi ſat
Principis Conſiliarius qvidami pſi retulit, qyomodo fratri ſuo, cum
ex incantationis veneficio ophtalmia laboraret gravisſimà, qvo- tidie magna ſcoparum minutim inciſarum copia per oculos exi- verit, qvemadmodum etiam ſcopæ purgandis ædibus deſtinatæ vix emptæ ſtatim fuerunt amiſſæ& penitus evanunerunt. Oyvis jam eredat tantam ſcoparum, qva mvis minutim conciſæ illæ, co- piam corpori potuiſſe à venefico qvodam aut ipſo Diabolorum
Diabolo ita inſeri, ut eæ per oculos cum lacrymis egrederentur,
rurſus. b 1 Qvi monſira eredunt omniæ
Credant& hoc Apellæ. 2*
Verum perſvademus nobis potius& pro extra ullum dubi- um verisſimo habemus, res haſce perpræſtigias& impoſturas ex- tra præ oculis fuiſſe ſaltim oſtenſas& admotas.
L. Tot ergè modis torqvere nos Dæmones poſſunt, velut- ob oculos poſuimus hactenus. Qærendum ergò nunc venit 3 Qvo pacto Diaboli præſtent has præſtigias, num asſiſtendo corpo- P 2 ri, an

ri, an veròè in eorpus ingrediendo? Inſinuata èvandaq;
— 8
——;———— QQ————————
—————
..—— ———— 2 2— —————— ———
credimus.
4 4. 8 8„. 4z⸗ 3 eſt, omnia& lingula, qvæ à Sagis peragi dicuneus, eſſe dumtaxat-
Demonis, gelii exptel Emones in.
atqve inde per Salvatorem excuſſa, lux& veritaskvan se comprobat, an veròè per ſubſtantiam dieantur D
gresſi, an propter effectum, qvem mitis eircumſtantiis bſtunt, in.
dicante ſic S Evangelio, ſtatim non conſtat. Ovoniam tamen, puteum fodere juxta fluvium valde ineptum, aut ſuperflua exeo⸗ gitare non decet, ubi rationi magis conſentanes lubſunt idcirco ſufficere ad excruciandos homines ſtatuimus, ut noſtro corpoti faltim asſiſtat Dæmon, veluti nauta navi,& ſecundum operatio- nem inhæreat non verò ſubſtantialiter in corpora ingrediatut., Uti vult Lactansius lib. a. de origine erroris cap. 1½. G ½. Uade Bedag, exponens illud, cur tentavit Sathanas cor tuum: Im plet, inqvit, Satanas cor alicujus, non qvidem illud ingreſſus, ſed frauqulenta deceptione in malitiæ affectum, animam trahens. Idem& aii Patres. Qyo ſenſu& corporibus obsſle Diaholum proni 3ide-
LI. Dedimus, ni fallor, ſatis probatum, jaſto ſempen ſei occulto divinæ permisſionis judicio Diabolum, non tantum cas-
ſis naturalibus, nempe activa applicando pasſivis, fed etiam pra-
ſtigiis& impoſturis diverſisfimis veneficas ac vehementes affedi- ones hominum corporibus inducere. Conſeqvens ſuo nuncor- dine eſt, ut videamus paulisper, qvid veneficæ ipſæ in ſe conſde. ratæ ſuo arbitrio hoc in paſſu præſtare ſatagant, ac posſint Lll. Qvod ergò Lamiæ& Sagæ libero arbitrio concurrant
ad hominum læſionem& morborum inductionem, luee meridi-
ana clarius eſt,& ex eo ſatis ſuperqve detegitur, qvod inſtrumen- tis veneficii remotis, vel ipſis Sagis decineratis ac mortuis,&gri eonvaleſcant; qvà de re inſignis hiſtoriarum materies ſeribemi- bus ſuppeditatur. Sic Duffi ceſſavit morbus, poſtqvam imagi-
nes abolitæ& veneficæ merito ſupplicio conſumtæ ſunt.(Boct- 1. u.) Item Sagæ eum jam incarceratæ, non amplius nocere valent, nec pulueres& unguenta earum, qvibus veneficii ſui noxas diſſ- minare laborant, üne ullo damno ab hominibus tractati contte- ctariqve poſſunt,teſte cum experientia Senuerto cil, sap. †.6. Itaqie falſam Wieri opinionem non admittimus, gviobtinere conatus
phan-
fmti⸗ te.
5
kali 1! el lat lat; Te ſeto ſaee ae e talet
ans catl
nnſtad zrekt nteib
Jvod'9
thtam
aelc⸗
neatisc
hom. teüs
Wadlactt
rül⸗ edant macae Podd katto bos nt wmha tüſis,
lesoye
itam
nsha feltac nale

lor, ſatu adum 4)dicic Dadelina 1 pp leance ain Hais fenegcnae ſe indacete. Canige per, qrid merciaſn lapreſtatt ſangna
lir K Sa92 eane
A
dordorum indocioma:
loperqre dertzi,m
ds Sag's deciterutn gais difonamm tunt Rcelait mordas xit io ſuppliciocaninin carctratæ, dot npiuns rom, qrdosereicisr
A! 4½. damao ab donimbung
A
. Be? 1, Aperled! 2 n. niadg 4
amm erlaed 094. 1 1 1 1
14
1 i penꝛei iiuahd
3
phantasmata& meras larvas, Diabolo ſic earum phantaſiis illu- dente, ſicut redè contra illum& erudite diſputàrunt Erℳ.& Bo- din. all. locc 18
LIII. Nedve tamen protinus exiſtimandum inculcamus, ac ſi Lamiæ& Sagæ ipſæ immediate operationum talium eauſæ ſint; verum aſſerimus Diabolum effedus hujus autorem, Sagas vero ureys ſaltem, aut potius impellentes cauſas exiſtere, ut- pote, ad qvarum voluntatem& preces, Diabolus, Dso permitten- te, tales morbos hominibus infligit; aut, qvi à natura& naturali- bus cauſis ortum ſuum habent, eos ſuæ ope utiqve ſic induci, iis perſvadet. Ideoqve ut veneficium appelletur, neceſſarium ſem- per eſt, ut Dæmon& Saga concurrant. Ubi enim Dæmon ſolus, precibus& pacto Sagarum non inſtigatus, hominem affligit, id qvod Jobo accidit, tunc proprie actio Magica appellitanda non- eſt; tum autem veneficum vere dicitur, cum Diabolus in gratiam, veneficæ,& ejus precibus vel pacto invitatus, homini nocet& morbi atrocitatem affert. Hæc Seunertus lib. part. prax. cap.j.
LIV. Media, ſ aliqvibus Lamiæ, earumꝗqve horridus pater in producendis his neqvitiis utuntur, ſunt res planè nullius mo- menti, qvas edere tales effe ctus per ſe non poſſe, qvivis ſanæ men- tis homo facile animadvertet. Qvanqvam enim media vel Res, &ex iis e. g.naturales, utpote ſunt, pulveres cibo potuive inſperſi, vel affticati nudo corpori, vel in veſtes diffuſt adhibeant, tamen- niſi Magica qvoq ve auxilia, cantusqve& imprecationes diræ ac- cedant, nihil unqvam adgredi tentant. Ut autem ſua illa phar- maca& pulveres qveant exadtius cognoſcere, neve qvid pro qvo, qvod dieitur accipiendo decipiantur, coloribus eos diſcernunt
&atro tinctos habent, qvi lethiferi ſunt;ruffos aut cineritios, qvi-
bus inferre morbos intendunt,& deniqve albos, qvi eos tollendi vim habent. Utuntur qvoqve interdum nigris ungentis& ſub-
ruffis, in qvibus emicant metalli micæ,& ſimul luteæ nigrican-
tesqve guttæ, qvas ſi in ignem projicias, trucem horribilemꝗqve ſo- nitum edunt. Hos ipſo dicunt maleficas continuo manus illi-
tas habere, ne qva nocendi ęlabatur occaſio. IIſurpant etiamo feſtucas& herbas humi projectas, qvæ calcantibus, qvibus tamen
maleficia prius deſtinârit, ſunt necis certisſima cauſa(vid. Remigi- 3 b um

6 1 3 58 2e 5 2.. *——— —————. —— 8. d
—-— ———
—
um lib. 2. cap.?⸗ Jſe. DelRi. lib.. par 1,J. 4. Grofum p,: Magie„) Componunt autem unguenta& pulveres diverlos diverſs er 5 bus, juxta diverſitatem malorum, qvæ moliri tentant: nonnun. qvam enim ſoporem inducere, aliis conciliare amorem, excitare, in aliis odium, interdam morbos& necem inferte volunt: Unde
vædam etiam maleficia dicuntur ſomnifica, amatoria qradam, & qvædam hoſtilia.
LV. Neqyve inficias imus intentioni Sagarum ejusmodi ſuccurrere medicamina, qvæ talem vim habent, verbi cauſa, Ve- phreneticos, vel maniacos lupiſqve ſimiles efficiendi. Oppottunt hic nobis obviam itur adpoſita obſervatione, à Sautlar. comment. in prim Fen. qveæſt. 10 4. G Martino WMein'ichio de monſtris cap.. no- tatà, qv puellam, hauſto felis ſangvine, felis naturam ex intetval- lo induiſſe perhibent,& qvod id animal agere in ædibus alissſo- ler, id illam imitatam voce, ſaltu, geſtu, in ſilentio muresrene- nando. R&c.
LVI. Mediis ſeu rebus naturalibus ſurrogant artificiales velut ſunt ſigilla, corollæ, annuli, armillæ, catenulæ, amuleta, cla. ves, clavi, acus, imagines, amygdalæ literis conſignatæ; ſoccharo. qve conditæ, aut hoſtiæ inſignitæ, aut campanulæ& ejusmodia- pinæ aliæ. Recurrunt qvoqyve ad ipſas rerum notas, qvalesſunt verba dicta aut ſeripta, chara cteres, picturæ, hieroglyphica&e. id? qvodvel ipſi Sacerdotes in Pontificatu, hoc in negotio et- iam non oriari dicantur, dum veſtem lugubrem induendo miſſas defunctorum celebrant pro viventibus caufa inimicitiæ, ut is pto qvo hoc ſacrificium offertur, certa morte moriatur. Ne qris Pontificiorum noſtro huic relato ſuccenſeat, qvum ſuo idpotins debeant Pro ſpero Farinacio Cto Romano vi hoc ipſum lib. i. tit.49 20 d. delitl.& pæn. notavit& acriter juxta reprehendit. dics b. ſtetrices, ex traditione anili, indumentum illud pueri neſcentis qvod appellant virginem pellici lam, item ſal, corallia, panem& alia, una cum infante, Eccleſiæ Chriſti jam inſinuando, faſcitsia- volvunt, eum in finem ut ſimul cum ipſo res illæ baptizentur qyi- bus poſtea ſe miranda efficere poſſe impià ctegulitate ſibi bhn. diuntur, cuͤm meræ ſint Diaboli impoſturæ& operæ: Cujusmodi exemplum noviter ante aliqvod ſeilicet hebdemadas Lipba 8
jgnofat,
potat lape tole
.
inter aunc
porbut
Lnatu. dore il dalige fabis ſ
ganatac
ddit,
aand,
rnich naleſich
meäc
8
cyat
ealdili
aatis Nordar Pmall Jrolun Jnadat ome
duur
uamz!
otrip ugion dcum donfc 1 2, gasr
5 Sun
:

1 Lillennuh
ds matnrelda emm noh nnile eama vygialt itensennig gaite, ꝛntearzuth gie ad ipiundmd arackeres ſidur in tesid Dontücn dan
im rechemiugidenh. direniducnimmn at, cerna Tone en
8 8 1 6 erelnoſoccenſen gun
1 1 A Ch Kmmonr
. 1en 8 acriter jertzrenxededl
4
an
3, iodomeatunibegs 5. vellier law item at 1 4** 6 eFr Chrili ſaniatnun
1
ulcun oſ mileuf
81 1eee cert poſt impnt tl u.. 4. 9 880 ſmpolture kifer
. 4 N Swt ailte hoimih
ignorat, ubi hoc ipſum ab obſtetrice qvadam non absqve manife- ſà ſuperſtitione factam, pio tamen zelo id animadvertente Sa- cerdote& puniente Magiſtratu.
LVII. Vana hæc omnia& fruſtanea, nec niſi ſymbola pa- dGi inter Diabolum& maleficos homunciones contracti eſſe, cui- vis nunc cognoſcere promtum. Sagæ ſuis artibus ne minimum mortbum inferre poſſunt, niſi abhibeantur cauſæ illæ manifeſtæ & naturales, qvas informatore Diabolo pernoſcere diſcunt,& a- Gore illo admovere callent. Ipſe ſcilicet Dæmon(verba ſunt- Scaligeri exoro³49.) agit, qvod ſtultus ille ac vecors(Magus)ſuis verbis ſeagere putat. Ita qvoqve eum artificialibus rebus com- paratam, qvas maledicendo omnium maledictisſimus efficaces reddit,& ſic adplicare execraros pulveres, liqvoresqve Magica- manu, qvam& ipſe non removet, ſpargerejubet. Hac tamen o- pera id, qvod intendunt Magi, non femper efficiunt, cum materia male ficii plerumqve non tangat hominem ipſum, cujus cauſa maleficium hocinſtituitur, qvare nil facere hæc poterunt, cum⸗ ad:qvamcunqve actionem reqviratur contactus: niſi illum in- ſenſibiliter Diabolus ipſe procuret. Imò eò ſectatores ſuos cæ- citatis perduxit Diabolus, ut, ſi ſponte jam huic vel illi homini morbum inſtare, ſignis cuiqve bono Medieo notis, videat, vel jam alibi ægrotantem ſciat qvempiam, ſubito veneficas præpara- re pharmaca& ſic Magico ritu illius hominis eauſa, ut ægerrimus evadat diſpergere præcipiat. Qvo facto, effectum& hominis i- ſtius morbum ſuorum ſacrorum potentiæ cum triumpho ſtatim- tribuunt. Sednon incommode dices hie, qei veniat qvod vene- num à Mago alieubi depoſitum non ipſum potius qvam alium- corripiat? An, qvia diverſa ſit conſtitutio eorporum aliis ad con-
tagium proclivioribus atqve aliis: an præmoneat Dæmon, ut cau-
te cum pharmaco prosedat& caveat: An alexipharmacum ſuis
confœderatis porrigat. Probabilia ſunt hæc omnia.(vid. Kemig.
lib. z2. c. 9.) Et hactenus de præcipuis occultæ hujus rei cauſis, ad
qvas reliqvæ, ſi qvæ omiſſæ, operâ non diffcili reduci qveunt. LIIX. Differentias ordo nunc tangit, qvibus inhærere lon- gius,ne crambem videamur bis coqvere, inſtitutum noſtrum non eſt: Pleræqve enim in propoſitis jam theſibus ſunt diducæ, ple- b ræqve

cinatio, qvæ faſcinus vel fafcinum etiam nominatur, qvodliget, ſcilicet& faſciet, qvem læſit. Notat tamen veretrum qro juxta Horat. Epod..& propterea hoc nomine videtur nſeamm Sealigero docente, qvod depellere faſcinationes crederetur, 4 fini figuram hane turpiculam pro amuleto pueris lospenditase priſci. Nec deſunt qvi à fando velint derivatam hanc vocem, cum& oratione faſcinatio fieri ſoleat. Aliqyvibus dicitur Inen bo græco Gaxxdiuesy, qvod invidere ſgnificat: Unde laudantibas ſolennis hæc formula: Præ fiſcini dixerim, id eſt, abſit invidia dica, zu gutem Gluͤcke oder zur guter Stunde geredet, aut qyandon- fantium faciunt mentionem, religionem putant niſi addant-: Gott geſegene es. Definitur proinde faſcinatio qvod ſit pasbo oculis illata& conceptaex qvadam affectione animi maligna e- jus, qvi intuetur. Et hæc vulgaris de faſcinatione opinio ct am tamen dari negant permulti. Aliqvando etiam faſcinati onem ſumunt pro contagio, ita, ut hac ratione qvi laborat o- phtalmia, obvium qvempiam inſicere hoc affectu qvaſi ex faſci- no posſit: Item peſte, tabe& elephantiaſi affecti hos ipſos mor. bos propagare qveant; qvacirco cum ejusmodi hominibis aut- menſam aut lectum habere communem plane non tutum ſed ye- riculoßsſimum eſlſe, aſſeritur, LIX. Subjungere placet dictis hiſce decantatisſimam qyz-
ſtionem: Num ſolo intuitu nocere morbumve inferre posſntve-
tulæ? Sic putant& pronunciant ſententia communi, malignos faſcinatores faſcinum& virus geſtare in oculis, hisqve vibrare i. lud in adſtantes, præſertim in ætatem parvulam& infantes, ſeue- os qvi firmo veſtigio figere gradum adhuc neqveunt-: unde- poſtea fiat, ut illi cibum faſtidire ſtatim incipiant& coa- ficianturtabe; Ita qvidem ajunt; Sed qvomodo hæc effaſcinatio fat non adeo plane explanant. Qvi itaqve interſcæteros ſenſu
clariori decidere ſententiam adgrediuùntur, viſionem hanc infe⸗ Kivam perſonæ alicujus nocivæ, latenter dicunt per radium vi-
ſualem nocumentum rei viſæ inferri,& hac ratione adſpectu blt 4, ma 1⸗
älr
1 1
ar sjnme K 2 Ah A e(a,. ræqve explanatæ. Nikilominus ut adhuc reſatciamus qvodfot. naſt
ſan omiſſum, illud fubſignare non negligemus, paucisſimisoN. 3 pita qvid morbi ab incantationibus product diſerepent à faſcindnn⸗ ne, explieabimus. A faſce autem cel falcia fottasſis difta ſtfaſ. hlM ſone em leini Hac ſeina
Die
cilot ſallie faxta Pine
kantir
bect ſeit,
pupil incon cme eleit dehe ad ee Avei efa gyoe
Ihni laü cec ſeore
qye

aiciumna e
nter Etm get
m, niJardma ar proinde talnng radam fea rulgars ie dlauun rmulti. Alomnues
1; KA
na, A Rac mier im inücete hoc fn,
K elepduntiiifän
circo cum eſosnoihn, dmmanem uanenae
* —
lcet tidishiſcedecun aocete mardunmim risat ſententis coxni- u geſtute i ocuib inn anten durrulnin
adun adhuc tegrase httidite ſtatim iuhu- aat; 3eigaasbune ot. Giiitagfeindat igris ntar, iieut
gx, Htenter tclemnt el n
ein tern n linisse
malitioſas vetulas tenollos inficere infantes: Et ita a qwidem lo- qvitur Virgiti ius: b Ilul L. Noſcio 7vis teneros aruli auzss hakinaeuus. Dicunt autem Philoſophorum antiqvi, animam perimagina- tionem peſſimam facilè immutare oculum poſſes qvippe qvod membrum ſit tenerrimum ac perqvam ſpirituales Oculum igitur
ſic infetum immutare aërem proximè ambientem, atremqve-
infetum tenerum immurare corpus infantis: Inde& verbum. Hacvaiveuy arbitrantur dickum ες‿ τ eor, al'er, qvod fa- ſeinantis oculis& per oculos noccant. Nos huic autorum de- ciſioni addere calculum poſſumus, ſed in qvantum, qvatenus ſeilicet in hoc negocio faſcinationis non feriatur Diabolus, ſed
jaxta oculis maleficarum aſſiſtir,& venenatis atomis aërem in-
qvinat. Nec errant hicpariter, qvi adjungunt adſpectui immun- diſſimum oris halitum, qvem emittunt maleficæ,& tenellis in-
fantium corporibus contagiosè immittunt. Deniq; puerorum
puſillanimitas& pavor accedit, cujus ratione à truculento ad-
ſpectu facilè poteſt inferri morbus. Nam qvi vetulam pertime-
ſeit, dum peſſimè compoſitum vultum& diabolum qvaſi iplum pupillam incolentem intueretur, vel ſua ſibi imaginatione& ex- inconcepto horrore malum conflat. Neqve enim leves ſunt-
commotiones ſpirituum&e humotum, qvæ intensa imagenatione
excitantur. Sæpe qvi cibum faſtidioſum ab alio comeſtum vi- det, etiamſi olfa ctu& guſtu non attingat, ſola imaginatione tùm ad vomendum adigitur. Pueri, baculo percuſſi ſævoq́ve vultu
à vetula territi in morbum ocyſſimè incidunt, qvi vulgo tamen.
effaſcinati creduntur. Hine& intellectu jam non diffilè evadert qvod Plinius lib. 7. N. A. c. 2. Gellius 1. 9. N. A. c. 4. de Tribalis G& Ibyriis qvibusdam, diutius intuendo effaſcinentibus tradiderunt. In iis autem naturam peculiarem abdidiſſe diritatem fertur, dum oculum geminis cognobilem pupillis habuerunt,& exinde ma-
jorem conſternationem& metum adſpicienti impreſſerunt eum⸗ qve oppreſſerunt.
LX. Incantationem igituräaſcinatione cauſa effieiente forma& mediis evidenter di fferre cuivis facilè clareſcet ex præ- monitis. Dari rutem faſcinationem naturale m, hiſtoriis paſſim.

4
& rationibus kaud inſolidis uberrimè confirmatur à Fmtaſlor.16 de ſympath& antipath I alleſil. 4 οꝑt. ‧. ul.& in lib. de ſacra Phiuphia in com. c. 69. Hucher. l.a.de ſerilit. c.: Mercurial.¹.i. o morb ueror.&.;.
qvi ex mente Varronis id confirmat Ealleriol.1. z. ob trv. 4.&7. Feu⸗ ditiſſimisqve argumentis probatur ab Antonio Cartbagineng uids
faſtinat Thomaà al eigæ l.i. de dif febic. 4. aulo Zaccbildea.qveßt. miis. ſegal. tract. 2. qræſt. 6. Con trarium autem defendunt Fermha hb. 2. de abdit. cap. 16. Chriftophorus à l'eiga lib. 2. àt arte meten di ſec. 6. cap. ult. Cantorellus lib. 2. antiprax. cap. a. Eertunatus Plempiu lib de Opbtbalmogmpbia problem.:7. qvorum rationes velutin faler. culum collectas proponunt, Rode ricus à Caſiro lib. de mt dic polit ea de faſcin. Sennertus ¹. 6. Puix. part. i. cap: I.& eontra rias ex aliorum mente perſolvunt. Qvæ opinatio tamen Philoſophis advetſatur penè omnibus nam faſcinationis naturalis auctotes prætercita- tos habemus inſuper qvoq́; Ariſt. z0. ſec. ꝑrobl- 2. Alexand.2,1 Probge. Albert. Magnum lib. 22 de auimal..;.& præ reliqvis locupletiſlims hic de re agentes Alfonſum Toftatum pamadox. lib par. a.(&lium Rbud in antiqvit lect. plurimis in locis, præſerrtim l. z0. c.16. Si tamen ad. verſæ fationis folutiones legere concupiſcis, accetſe Aiarſfe, E. in com. onvivii Paton. orat.7.c. 21. Apud prænominatos autem hoſce autores diſcrepantia vocabulorum annotatorum aceuratiſſimè
extat, qvam ibi qværendam hic qvoq́; relinqvimus.
LxXl. Sed ad curationem ſeu ſcopum, qvem Medicusibi ſemper habere debet pręfixum, nos jam convertimus: Eumautem
cum vix optato contingere effeau poſſimus, niſt prius debitis
notis pernoſcamus morbi præſeatiam, ideoq;& nunc adjicere operæ pretium erit, qvibus indiciis morbi à veneficiis oriundi ſe cognoſcendos præbeant. Inter hæc ergò diagnoſtica primum ſe fſſtunt eontemplanda. Difficillimæ autem hi ſunt cognitionis, (To. BRoptiſta Slpatitus, de iis qvi morbum ſimulans dprebendendi Heum Diabolusnaturalibus cauſis ſeſe ſępius immiſceat, iisqadeo uta- tur, ut non facile ſit diſcernere, qvidà cauſis naturalibus, qvidab ipſo dæmone profectum ſit. Exempli cauſa ſi Epilepßa fa da àDæ- nmone, non habeat manifeſtè aliqvid diverſum ab ea, qvæ absqys daæmonis inſultu ortum alioqvin habet, vix licet reperitiindicia, qvæ Dæmanis concurſum exactius indicant, niſi qvod vehemen-
tiot
1 tem
“
nci nunc
fot⸗
vad
ica os rtit
ar tas,i chin 1 beat liter tetca
foba
lgra
Idus cſe nnot aate ſmn
nam righ imo nui

tior&horribilior hic ſit pa roxiſmus. Qrieqvid tamen ſit, experi-
undum nihilominus qvouſq́; pertingere liceat. Probabiliter au-
tem hocipſum colligi poſſe, ſeqventia ſignificabunt.
LXII. Morbum igitur à vene ſiciis eſſe illatum; tum fu-
ann aa 4 ſpicandum: ſi qvæ Magi minæ præceſſerint: ſi qyod idolum in do- äws easaad mo&ledto decumbentis ſit inventum: Conjecturam ſuppeditat miam uun u tertièò morbi natura, nam inter veneficos morbos freqventiores, vu. Fätlhs&qvi occurrunt ur piu rimum ſunt melancholia, epilepſia, ſterili- rag. 650 as ina ppetentia, Romachi, dorſicapitislumbotũq; dolores, iis- 2ronmnming, 1 q;inconſta ntes& varion ullog; ordine incertoq; tem poris ſpatio n* Chun inſulta ntes Poteſt qvartò id eonjici ex pertinacià morbi, ſiq; ur- at Ratt. Seat eitra cauſam manifeſtam, nec poſſit adhibitis contrariis tol- mnonneahi liremediis, tum ſubità ſuſpicione colligendum maximè eſt, præ- oain— ter cauſam naturalem alidvam ſubeſſe, qyæ morbo continuitatis MMuſr„n 40 ſubminiſtret fomentum..— * bu LXIII. Certiſſima autem morborum 3 veneficiis illatorum , ſgna exiſtimant eſſe, ſi velacus crinales, vitri fruſta, capilli plu- mmcnra waa rimi, oſſium fragmenta vel alia, qvæ in corpore humanogenerari n preſemmlat nunqvam poſſunt, vomitu velper alvum ejiciantur, velex ulce- gere concuiliu un ribus& vomicis erumpant aut extrahantur vel ſcope minutimin- Apud rrexannme ciſæ per oculos egrediantur. el ſi qvæ futura ſunt, præſagiant æ- lorumanneaanan. grotantes, qvæq; diſtantifſimis locis pridem recensve geſta ſunt, hie qroqsrdagag, aut etiamnum geruntur ad ungvem enatrare audiantur: Si ſacro- en ſtu kopun ſea ſandtum Dei& jeſu Chriſti nomen, piorumq́; hominum præſen- a, aosſam cannariman. tiam& preces exhotreſcant, execrationibus proſedvantur- Si de- Ecdu pofns, Uni niqz; vocem articulatam& prorſus intelligibilem emittunt, ve- ex „ jmo ventre, ore clauſo(Ludovitus Cælius Rbodignus l, 9. letl. anti-
ee 3n prarum cap. 10.) vel ber pu ibund as partes(D. Chryſoflomus.) b
erhec ego Haede LXIV. Porrò Mulierculæ qvædam tentant id dignoſcere — l plumbo eliqvatoéin aqvam non ſine verborum qvorundam ob- almeuten ülnhe. murmuratione effuſo, qvà ratione putant effuſum plumbum in r. ben humchne fguram malefici conglobari. Collo qvoq; alligant hyacinthum ſesebein innlade rubentem& corallia, qvæ ſi impalleſcant, nitoremq; amittant, ſudi uintm conjiciunt morbum eſſe ab incantatione productum,. Et- bremp raubſthikit annulum digito immittunt ex aſini ungula, qvi ſi latior fiat poſt digritcntunat aliqvot dies, veneficio affe ctum eſſe imputandum aſſeverant-.
gin derfülenn, Tentant aliæ id noſcere ablutione verbenæ: nempe decoqvunt-— * 8 4——— 0. aaiu iadicar, rüßne⸗: ilam

—
————;ʒ———
—————;; ——
———— ——— ——
—
ſin autem veldecocti color ab ablutione immut
mentum veneſicii, ejusqve graviſſimi.
ſint contemnenda, nihil de iis amplius addo.
ocerepoterunt. Major enim eſt Omnipotentis jehovæ ergaf-
MMam, ejusqve decoctione langventem abluunt; in ablutione, finihil reperiant, nullo teneri maleficio langventem dicuat. es— autetur, aut magna copia pilorum, ac præcipuè ſuoru minveniatur, eſficax eſt argu- At anilia hæc vetulatum
deliramenta funt, qvæ etiamſi veritaris aliqvidhabere intesqun deprehendantur, tamen non adprobanda, non adhibenda 34 manifeſtiſſimà non careant ſuperſtitio ne: neqve probo, dom 1. dam, aliqvo rationis indumeato vanitatem, qvam com mittunt inplumbo, commendent, neſcio qvam yim à Sarurno imptes ſam plumbo affingunt.(Lade Senn ertum l. 6 pradt. 5.9. 7. 2. Hm. ger, 5.2. 9. 1. 6. 12.) Scio demum 7o. Baptiſt. Codron. 1.3, A⸗ worb.
veneſ. c. z. multa alia ſigna tradere horum morborum, ſed cum vel illa reduci poſſint ad ea, qvæ à nobis jam poſita, vei plauè
EXYV. Däaprognoſtica, bonum vel malum eventun no. tantia, ſciendum, morbos omnes ab incantione natos curabiles non eſſe, ſed DEO permittente, à Diabolo corporis humani conſtitutionem ita ſæpe vitiari& deſtrui pofſe, ut nulli huma- na ope in priſtinum ſtatum naturaliter reduei poſſit. Verbigra- tiã: ſic in oculo humrum ſitum penitus pervertit, in auretym- Panum rumpit, in aliis membris alia irrecuperabili damno tor. rumpit; Hinc morbiilli tam diu duraaut„donec demum naturæ debitum exfolvatur. b
LXVI. Plenis velis remisqve nune tendimus ad Cuaa-
TIoNEM ipfam, in qva veriſſimum, 6 ullibi, deprehendo, grod
Galenus lib. 2. de nat, facultat. cap. 9. dixit: imminentem morbum 2 4.. 8. 4. 4— 1 1 melius præcaveri, qvàm factum jam curari. Ut ut tamen ſe tes
habeat, jam diro hoc affectu ægrotans absq́ve mediorum medi-
corumqve ſolatio non deſerendus erit. Sicuti autem ſupra jam
diximus, morbos à Diabolo aut ſuis co nfœderatis infligi permis-
ſu DEl; ita etiam ante omnia Dei auxilium ſeriis precibus im- plorandum, isqve adorandus venit, ut opera Diaboli deſtruat,
ejusqvepotentiæ almaà fuâ potentiꝭ reſiſtat. Sic enim D EUs
nobiſcum, nec Diabolus, nece jus organa qvieqvam incantando
deles
alie
erdum
b
Hs iſl
älmus
1 fulel leſtat brun
kujus yyerii
Theime Viru
1 omoe.
u.9
un d.
h
Kpote ſactss inam domit lamm heät plar wode Guian ubrnj frun
truu onc
Hac
nat
e
hec dan

— 1 * 8 4
un& tectigale 8 1A ataraliter tedac n
4
Lame 4 m pearus derrenda
dess aha mtepealid diu duraat, bantta
temiggrenunr enäa, nmum ulb amn .I. Art: iunmaa Aum ancumi. aa urgrotansidsgfe dämn keaduscrit. miunn
aut ſoscoafcdemux
maDeitunlunkufn art lus reoit, ut opendun
dotentii telitat K ertjr orgaaazriſnn um cdCanipotage
B
Wierus 1.5. aliiq; diſputant.
deles protegendos voluntas, qvàm totius regni Satanici homin: bus infenſiſſimi poteſtas. G
LXVII. Eſt porrò& aliud remediorum genus, ritu Eecle- ſiaſtico& Pontificiis decretis uſurpari ſolitum, vocaturq́; Exor-
ciſmus, qvando ſcilicet in nomine Chriſti dæmonum expulſiones
promoventur. Veruùm cum de eopluribus hic diſqvirere meæ profeſſionis non ſit, manum de hàe tabula præſtabit removere. Teſtari tamen poſſum hiſce oculis meis me Tremoniæ Weſtpha- lorum vidiſſe homines oppidòèlberatos ab obſeſſione beneficio
hujus exorciſmi. Multis negotii hujus efficaciam adſtruunt-
Beyerling. voc. Maleffc. p. 207.& Delrio, l. 6. c.2. Contra verò Ler- cheimeirus d. Jaub. c. 16. 9. Prætor. aæ Zaub. c. 9. Gadelman. 1. 1.(. 6. LXIIX. Divinorum qvoqve nominum vi,& poteſtate omnes morbos ſanari poſſe probant Martinus Delrio lib. 2. mag. aul. 7.§. qvo de argumento legantur ea qvæ ex omnium aucto- rum decreto eleganter conſcripſit Levin. Lemni. in exbortar. ad vi- tam optimam inſt tuendam, cap. 19. de divini nominis majeſtate, & potéentia divinorum nominum, qvibus Deus concelebratur in ſacris litteris, varietate, ſignificatione, amplitudine, efficacia, qva una magicis& diabolicis ſuperſtitionibus reſiſtere licet. Im ò& homines illos, qvos vocamus ſalutatores, per hanc gratiam à fummo ODeo illis conceſſam morbos eurare poſſe ſtatuit. Huc ſpectat eorum qvoq́ve ſententia, qvi Reges Galliæ,& Angliæ hac ipſa virtute ſtrumas eurare aſſeverant, qvodnon ſide annalium- modoͤ, verum etiam aliorum teſtimoniis certum eſt; ut retulere
Guido tratl. 2. doct. 2. c. 5. Chirurg. Muagn. Mercurial. l. 1. de mor b.
pueror.. Tagaultius lib. i. inſt. Chirurg.& Anareas Laurenrius lib. de
rumar. ſanat. admimnaã. Teſtatur qvoqve Joan. Weckerus de ſe- cret is lib 2. c.). dari ejusmodi homines, qvibus ex ſingulari gratia conceſfum divinituùs, morbos curare. Cur verò potiùs Reges
qvam alii hoc dono beentut, citati Autores varias cauſas aſſi-
gnant. Certum autem eſt, multa miracula(rectius impoſturæ adpellitandæ) verbis præſtari vulgò: dolores enim dentium per hæc verba ſedant: Os non comminuetis ex illo. Sangvinis flu- xum fiſtunt perillam pendentis in eruce Chriſti valedictionem: ; Con. *——

—
Conſummatum eſt. Et plurima hujus generis alia ſe valete glo
riantur. Qvam autem vim habeant verba, inſm,pluribos 8
Bet. Hic notandum breviter: Non licere ita fædè verbo Dei
abuti: qvod non ob id nobis cœlitus datum, ut ejus pronuntia. tione, appenſione, ſcriptione Dæmones fugemus: ſedqut extjus lectione, auditione, meditatione, diſcamus qvæ DfI clemen- tiſſima voluntas erga nos ſit, qvidq; à nobis ille viciſſim poſtulet i ergò his& alits præterea uſibus verbum DEI adhibent, in, Deum velut calcitrantes impia laxant ora. Vetbis igitut qini nis, qvatenus verba ſant, nullam ſupernaturalem, nedum hij. ſicam operandi vim ineſſe ſtatuimus& credimus. LXIX. Segqxritur, ut oſtendam, qvo pacto Magiex cu- rationes illæ abſolvantur,& an media illa, qvibus id præſtate, ſe opinantur, verè hoc præſtent? Sunt autem mediailla, Bgure, verba, magorum ceremoniæ&ritus, annuli, imaguncuſe; her- bæ certa ceœli facie eum ſuperſtitione lectæ, imaginationcs yenes ficarum& ejusmodi gerræ diabolicæ aliæ.
1.XX. Verba autem gvibus utuntur ad hujus operis per⸗ fediionem, velaliqvid ſignificant, velnihil planè denotant, eaq; veltacitè demurmurant, velclarà voce pronunciant, velpaniaus butyro imprimunt& cum cibo aſſumunt, vel collo appenduns En exempla qvædam ſuperſtitioſæ hujus eurationis, qræ appone- re hic ſuadet oecaſio data. Seqventium autem carminumeeits- tione ter repetita& auribus inſuſarratã epilepſiam atbittautur curari efficaciſſimè: Saſtan fert myrr bam, thus Melchior, Baltbaſar auram.
HEac tria qvi ſecum portarit munem regum,
Solwitur à morbo Chriſti pietate caduco. EFormolis qvoqve ſeqventibus, ter recitatis, hęmorthagia qvꝝ, libet cohiberi creditur: b b
Sanp vis mane inte, ſicuti Chriſtus fecit in ſe: Sangvis mane in tud vend, ſicuti Cbriſtus in ſad pænâ: Sangvis mant fixus; ſicuti Chriſtus fuit crucifixus.
Dentium dolorem reſtingvi ajunt, ſi ridiculum hoc à collo ſaſpendant: Strigiles falcesqve dentate, dentium dolotem
perſonate Febrem finiri ſomuiant apprehenſa laborantismanu- 4 freci-
ſet iin. auheri
duſ—
L
ot, ne
orom udem!
udb lcedob in. 4 bude
dibeg
muum:
ſebk. eavi- toulco
Rbam⸗ lletsir uli; cehan lUmie
teloler
cos inn
r L
un i
i me
ſeriptum
and
. 8 7o ſenis
tog!
8

4
1e Knm anue fertitidaeleh unn b diadelicsickx. n qridu uan aiütant relnülane
elclati mcemanm„,
cido aſunaat nah lolt hJseannern, 4
Seqrentianuenen as inlafaraasicqijn
nas Machim ubſern curit muuun 7emm ſi naratt uiuaa andanttt citülen
recitatisq́; his verbis;
æqvè facilis tibi hæc ſit febris, atqve Mariæ
Virgini Chriſti partus. Velhoc vocabulum, Abracadabra char-
iæ inſcriprum à collo ut ſuſpendat æger, præcipiunt. De horum mutivariis formulis vide Savanorolam in fine ſuæ praxeos de febribus.
Hucherium lib. 4. de ſterilitate. Jobann. Freitagium. Noct. Medic. ſiue de abuſu Medicinæ.
LXXI. Horreſco alia referre, qvæſine biaſphemia nomi-
nis divini non tantum non poſfunt uſurpari, ſed ut omninò arbi⸗ tror, nec ſine impietatis notà commemorari; veritus etiam, ne
horum recenſione anſam præbeam temerariis& naſutis ſciolis
eadem in uſum vocandi. Barbara qvin etiam uſurpantvocâbu-
dent! Santanrae, la adabigendos morbos, qvæ adeò le du& auditu monſtroſa, ut
ſine dubio in ſchola Sathanæ dictata& exinde uſarpari eœæpta-
Eint. Ad morbum canis rabidi commendant verba: Hax- Par, Max, Deus Adimax, qvæ pani vel particulæ pomi inſcribenda& exhibenda ur comedantur poſtulant.
Contra epilepſiam an- nulum applicant intus hoc modo notatnm. † habi † haber hebr. † †. Plura non annotabo, qvod pertimeſcam ſine ſeanda- lo ea vix poſſe dici vel ſcribi. Magnus eorundem con ſignatur cumulus ab audoribus, præeipuè Wiero, Grillando, Binsfeldio- & in mallo maleftcorum. Incidunt jam verba qvoqve illa, cum lireris incumberem in Gymnabo Tremonienſ;, ſæpiùs exaudita-
mihi; ara, fara, forſa, cruca, tuka, morfa: qvæ acclamare ſolebant pueri prodeuntibus in plateas vetulis fuſpectis; qvæ ſi
Lamie eſſent, non poterant(utivulgus ibidem arbitrabatur) qvin
infolenter& cum ſtomacho reſponderent, inq; ogganientes pue-
ros inveherentur. 1LXXII. Afferam adhuc unicam memoratu dignam& ve- ram hiſtotiam hue qvadrantem, qvam Zacue. Luſit anus de pra-
i medica mirabihi lib. 3. obſer. 119. obſervavit hisqve cireiter ver-
bis notavit: Puellam annumagentem ætatis decimum ſextum, ex nobili proſapid oriundam, formâ non vulgari præditam ju-
venis qvidam ſpecioſus ita miſerè deperibat,ut illius amore irre- itus noctes plures, veluti amens, ſinſommnis duceret: at cum
illum ea, velut ex infimo loco natum, temneret& irrideret, indi- . Lna⸗

gnabundussagarum conſlio de ea magicis artibus vindiqam ſu.
merecuravit, OQvare abſentis puellæ imaginem cerd confcam
verbis prolati ſortilegi compungunt, qvibus recitatis inſons ſa. vis doloribus in toto corpore excitatis eſt afflicta, iisq; ita infan.
s immiſericorditer vexatasut aculeis transfigi videretut, Cyi.
bus lenitis remanebat aphona,& convulßone mirabili atrepta qrãà pedibus antrorſum pe äus contingebat, eum oculis toni, nigricante facie, pinnis narium inverlis, lingvæ tremore, ip. thymia, omnimoda virium jaura, faſtidio ſummo. His ttiduo perſeverantibus, convocantur Medici, qvi poſtqvàm ulitò a. troqve de cauſa morbi diſceptärunt, in eam unanimes convene- runt ſententiam, ut crederent, hæc horrenda vitia ab utero unde aura venefica ad partes ſuperas efferetur, ſcaturire, qvi ſimilem tragœdiam aliàs excitare aptus natus ſit. Qvapropter pralidia plurima adaptant in hunc uſum, Sed cùm iis applicitis ill delira, furibunda, omni convulſionis ſpecie premeretur inanimiter, à Medicis tanqvam ſpiritu malo apprehenſa, aus veneßcio yexatss deſeritur. Hoc ita eſſe confirwavit poſtea enormis vomitus cujus violentià nigerrimam materiam primò, poſtea glometatos crines, tribulorum faſciculum, acus æneas,tandem oviformem maſſam, atro colore conſpurcatam rejecit, qva diſſect erupeie- plures volantes formicæ, qvæ adeo horrendum fœdorem exſe- exſpirarunt, ut nullis in domo permänere potuerit-. Vüls his omaibus patuit, cuncta hæc ex veneficio eſſe ſuborta. Atcum in agone eſſet ſyncope expreſſa, per vomitum laborioſiſſimè ex. crevit animal pugni forma, colore atrum, caudâ oblonga, toto corpore piloſum, muris inſtar⸗; qvod poſtqvam in terram ela. pſum eſt, eximiâ pedum agilitate, per domum obrepit& emori- tur. Parentes rei novitate& periculo filiæ commoti conſulunt ariolos, ſagas, fortilegos, magos& incantatores. Ex iis unug ſe eam ſanaturum propoſità multà mercede conſtanter pollice⸗ tur, modò adventante paroxyſmo vocaretur. Sic factum. Ac. ceſlione enim ferociter iterum invaleſcente convocatur ille, qvi ſaper caput ægræ prius abraſum, me præſente impoſuit papyta-
cram chartam altiſſimam in qva ſcriptæ erant litera bonæ 4 b b im-
viwpe d 4! Ipo
L Fnord Felas
ouens!
im 4 5
gul.;
gnet i
Wragin ui.
Psſim Gacod tslag
m Äp
Ntſer ulian
b grt. J
nderi
Lii ae
1M.
*
Ohnie umt
fuuf uma og
3

impoſtta erat ungula aſtai ſemicombu ſta,& ille neſeio qvæ ver- etrciaach pa adaurem obmurmurans, eam ab inſultu& omni ſymptoma- ataenlanh teimpoſterum liberavit. Hactenusille.
ma, Ac d LXXIII. Verum verba hæc, vim aut efficaciam perſanan-
niun innen ros exactiſſimè. Picus Alirandula libel prop. de Magꝛa. Beneditt. Ve- ajadan ronens lib. 7.-ap. 2 5. d veneſiciis, Amal. ũ tentur. ob. Symphorian. Cam-
bahrehantnd imagines,& nihil aliud ipſa præter hominum placitum impotrt- eas efenem an. tant. Deinde verba aut ſcripta ſunt aut ore prolatazilla ſunt. Neasnatu t.( 1 alam Kdeinuen. qvam meræx qvalitates qvacirco& eorum efficacia nulla; hæc au- dais ſpecienea tem vim ta ntum habent contactum aërem feriendi, ut& anima- 2ao apptedena awh lium, teliqvorumqve inanimatorum ſoni: ſed ſonus factum non
ronttoniitahn
u materiam gicag un laa, 20e um ſit tactum immuta ri, fateri oportet, ſa nationi morborum ſo- rcauntittiik lam verborum prolationem nihil conferre. Quapropter ſi ver- geuadeoenem bis ſimpliciter prolatis morbosſincurabiles videris perſanatos,
u Cacodæmonis ritu fieri hoccertum eſt. Lege fuſius hæc tractan-
wchapen der ces Caßßarum Peuterum lib. de incantat. in printip. Eraſßtum part. pri- d 4 renedeno küt ma diſp. de Atedicina nova Paracelſi pag. 159. Toletanum lib. peculiari talarpet nnma ade ſupenſtitionibus. Annaum Robert. Jur usperitum inſignem lib. I. rerum a, colote uramcain judicatar. cap.. Beneditt. Perer. l.i. Äe magia. Ihomam à eiga in com. afato; qrod goiner So. art medic. Gal Joan. Hucher. lib a. de muleſic. ltate, petdonm, LXXIV. ldemjudieium de annulis, conjurationibus, cha- ae pericalo ileums, ra Qeribas, figuris, carminibus, ſo nis, cantibus, numeris,&c. eſto. „magos K idau! Qvid enim ſola figura vel charectet&c. virium poterit ad profli-
— motbos obtinere, niſi alià& potentior accedat cauſa-?
arrlmovocan Oumuis cen t⸗ aciio natumlis eſt ex contrariis ejusdem generis; qvars nec wum ianlekettund vume, i,characteres&c. in morbos qviqvam agent. Omnis prafetlo calam, meperſena,,
facultas agendi dſubſtantia aut valitatum te mperie provenit, at qvæ- P
—
nam charatterum, ſönorum,&co ſubſtantia, qvævt temperies? Deliria, nugaæ pteſtigicæ.—“ 4“ E IXxy.

———:ʒ—ʒ—
———
— c«««ee“
*——————————* ——ÿ —
———.—.—ß——— ———*
——
—
eſſe phyſicam: ſed totam(ſi qvæ fortaſſe eſt diabolicam eſſe exi⸗
Kimandam: niſit ejusmodi res divinis oraculis ſit Prælcripta. Non
ſine re Senner tus lib j prax part. 4 cap. 24. ait: l Deum hangra 1 1 D4
LXXV. Conſtat igitut Fguratum&ec. vim agendi nuihn
opera, qpalia ab ipſo condita ſunt, contemplatur, aamiratur& eiehg.
Ix Deum vero injurius eſt,& impius, qvi rebus vires, quas maa Dan nec ab arte acceperunt, tribuit. LXXVI. Keſtat nobis adhuc exiguus qvidam ſetvpalas qvi non minuũs impietatis& fuperſtitionis magicæ atguit, dum. herbas certis ritibus, ceremoniisve aut recitatis peculiaribusuer. bis, ſive non intellectis,& barbaris, ſive ex cardine ſacramum iite rarum deſumptis, velcum adjuratione,& conſecratione magis uſitata, aut peculiari, aliaqve, qvam vulgo phyliei docent, cali conſtitutione, evellere ſtudent;& ea qvidem intentione ,uthos modo majores ſupra naturam aoqvirant vites,& ufurpatæ ſupen-
da operentur. Hic vides, multa ſeſe offerre ſarhanica delitia-
Perſvaſit qvoqve hactenus fuis mancipiis, certis horis& tempo. ribus, qvibus peculiares præſint ſpiritus, certas herbas legendas
X& colligendas cum præſidum iſtorum cultu; ſic enim fore ajont,
ut majores ſtupendasqve magis conſeqvantur virtutes. Carmina
autem illa qvæ admurmurant ſub collectione, fruſtra aut impit
recitari planum eſt. Nam ſi ad herbas dirigantur, vannsseſt ſa bor, cum non audiant, nec intelligant. Si ad Deum dirigantor,
ſciendum, à Deo aliqvid perentes opus non habere certis rerdis rudli
aut certi temporis obſervatione. Neqyve etiam debemusa Deo flagitare, ut miracula per nos edat, aut rebus naturalibus vitesma- jores qvam in principio ipſis indere placuit, infundar, Nonau- tem mens mea eſt rejicere collectionem narivorum velſecundum
ætatem& turgeſcentiam rerum, vel ſecundum conſtitutionem.
cæli univerſalem vel ſecundum influentias particulares. De qui re, vide Pbarmacopæiam Medito-Cbymicam Jobannis Schrädtri b'n cap. 23. 24. Gc. ELXXVII. Cæterum morbi, qvi magicis artibus ſunt im- miſſi, nec omnes, nec ſemper ſe ſanare poſſe ultro fatenturipſa- mer Magæ Bodinus lib. 3. cap. z. Qvi autem ſponte acceſſerunt-
morbi, ſi aSagis ſanentur, non eſt hoc Sagarum proprium ſed dun . b multis
b ſenbe
vulti atös wel zmin gtecn. boi fenitit 1
onib erun
palt
gendh
Nlagug
miran gt 1
nulep
etbu
daesku dhone Ncnur Knülij
V fagdul
1ob.
desja
tefot d Neuun Nne Nott
(ult. tete

at ſob colleche,n
üad detuärgan wielligant Kule
etentes opus nonhuit.
done. Negeetint sedat aut edanuank, vindere dlacui una!
ellechonemmunammh mon, telſecuntnmtn
un itfuestis ittn;
les-(imniam jimhbi
1
worbi,grimaxtni
n
erſe lune hoſeclni
1. Lurafuan det dbSehran Tafie
5
m anuteaeid 8 mncgin dih
runt pinim Warain m—
gs conleganum
citus fuerat.
9 pterbonum finem demum implorare. ces jubent malelicas à læſis noxas benedictione qvadam averte-
multis aliis commune. Etſt autem ad priſtinum ſtatum redu-
ciat Saga homines incantatos, non proinde certa& tuta, ſed fal- lax, captioſa Sepericuloſa ſanatio eſt;gvia, qyamvis Dæm on qvos- dam integre ſanare poſſet, tamen hoc beneſicium in hominem-,
qvem perpetua conſectatur invidis, conferre non vult,& ſi iqvan-
do id faciat, fit dumtaxat, ut perverſas hom inum mentes irretiat
penitius, ſibiqve in fidelitate retinear& eos fibi emancipet.
LXXIIX. Qrerit proinde Diabolus ſuis palliati vis cura- tionibus, quæ mille dolis& periculis intertextæ ſunt, proprium. lucrum;ſi enim ſanet paulisper corpus, derepente exulcerat,& ſi poſſit, enecat& trucidat animam. Bodinus refert lib. 3. cap. 2. fuiſſe- qvendam, qvi in morbo ejasmodi hyperphyßico accerſi curaverit
Magum, ut ſfanaretur. Hunc reſpondiſſe, ſe non poſſe ægrum- ſanitati reſtituere, niſi morbum derivaverit in filiolum ejusdem:
qvod eum audiviſiet nutrixscum pueroilla aufugit,& patre ægro-
tante percurato, Magus à Diabolo poſtea interfectus fuit, qvod
morbum curarit,& non in aliam perſonam transtulerit, uti polli-
Khunc, qyrnatura hoſtis,& totius ſubſtantiæ proprietate infen- ſiſſimus inimicus& antiphilus, nihil veri& boni in nos conferre auxilii, fed ſi qvid repræſentet, id eſſe tantum apparens,; fallax,
1 fraudulentum, animæ noxium,& inferni hamun. Oris enim ho-
mo ab homine, qvem inimicum ſuum cognorit auxilium Patat aut illi confidat: gie nb notus IIler D anuèe dolus, qvis in hoſte reqvit? LXXX. Sant eqvidem qvi affirmant, licere maleficia pro- Qyoeſrc⸗ nonnulli judi-
re, forſitan adducti ſe½. Cod. de maleſt. 19. qva admittit Imperator e- os, qvi carminibus ad hominum ſalutem ſpectantia procurant;
Verum Conſtantinus Imperator fide Chriſtiana vere imbutus,
hanc legem ſuſtulit,& Leo lImperator in Novellis emendavit-
prorſusqve antiqvavit. Theopbraſtus qvoqve Paracelui in lib. de oc⸗- cult. Philoſophia. item de morbo caduco docer. nos impune& ſine ul·
cere, timaqve conſcientiæ poſſe morbos vi Diaboli? à confædera⸗ f 2 tis
Perſpicuum ergo eſtè ſentibus non colligi uvas,

tis inflictos eorundem accerſita opera proſligare, parumqye teſen re Oeus vel Diabolus, angeli velimmundi ſpiritus egro opec e rant,& abillo ad opitulandum reqvira ntur, m odo morbuspetſa. netur. Athi peſſim fant dictatores. Non eni m facienda ſunt mala ut hinc eveniant bona: Sacrisqve literis id manikeitiſſme repugnat, Lev. 19. ſevero edicto vetat.("ide MHier. Reumuum! ſorbat. eaerc.I.) Nonimmerito itaqve ſummopere abhoneuus iſta remedia ſortilega, etiamſi fiant ad effequm recuperandela- nitatis, cum non liceat invocare auxihum Dæmonis, eim in mille corporum ſanitatibus, qvia minus detrimentum eſt, dun. pereuntmille corpora, qvam ut pereat una anima, ur redeme- net R. Auguſi. lib. i. de civit. Dei. Thom. in ſumm 2., 2. dißhinti. gf, ant., LXXXI. Devolvimur jam ad eurationem NATuRATEN Cum morbos vi Magica infliqlos non raro etiam naturalibus es. dere remediis experientia teſtetur, cumprimis ſi piæ, ardentesqye preces verâ fiducia profuſæ præmittantur,& omnia decenter i ant. Haptiſla Codronchius de morbis vens fio. lib⸗ a. cap. 2. elle diſh- cillimum qvidem judicat, aliqvid certi hac dere ſtatuere cume- nim ali affirment, remediis naturalibus tales morbos curati pos. ſe, alii negent,& pro utraqve ſententia rationes extent, qvaßan- xium me facit ſeligendi optio. 3 LXXXII. Miſſis tamen opinionibus aliorum patamus perexperientiam& analogiſm um inventa eſſe remedia,& teme- diorum materias, qvæ debellare& evincere vim hancce maſetei- am valent. Aſt determinare illas,hoc opus, hic labor, qvi multos Medicorum mire fatigavit& non parce ſudorem excuſſit: undeè-
adhuc nullus ferme invenituar Medicorum, qvi absqve manustte-
more incantato auxilium præſcribat, aut non hæſitantibus qyal labris præcipiat. Qvieqvid ſit, interim tamen qvod Medicotum eſt, non negligendum, neqve accuſandus Medicus, ſt eventusex- ſpectationi non reſpondeat, modo ille esrum, qræ in natutæ&e artis poteſtate ſunt, ad medendum, nihil omiſerit, ut recte pro⸗ nunciavit Sennertus inſtit. Medic. lib i. cap. 1. Monſtroſa enitm- dvandoqve accidunt in morbis,& ſalvantar ægri ſæpius ſine lpe mirabiliter.(videatur lbern Sina lib.. fen. 4. tnuti 2. 6.10. Nou
“
ncot
zot
nrim
upaar tis eca la
fittz 9. zil
ül
nles
65,
wier

h lanta d 12„
oc dun
Agfu nnn tann am ord
men mens protinus noſtra eſt, agete medicamenta in Dæmo- nem, tanqvam in intellectum& ſubſtantiam ſeparatam. L1NXXXIII. Rejicimus ergo ſententiam eorum, qvi ſtatuunt
Damonas ſubſici rebus naturalibus. OQralia non tantum apud
plnium lib. 2.cap. 16. E& lib. 32 c4p. I. Sed étiam apud Theologos a-
du Tban aa b uſinna 6„*
eramat dutzionen,
1n
doe Hclos non nideim ettera canpnan
peraman 8 Anttantn ten, 4
4 wris van
448 Pitendettnte
Ae 1aatutahdustaltsdn
re leatentiataiara
ptio.
amen oyiridnba ian
pſmuminnenn em
dn
1
Nare Keriaceeinkhae.
te lllas doc oye ean K on panceſtdaxaan tar Mecicomm aia zaſcndat, zutnnn um Se, iaterim taren nil e accuſandus ſälils 1, nodo ile ernn ſu
dendam, SihiloniEt
1dc..43 ler b
—
—
orbisn à alraoutree
9 1
1 424 4 ferrsdu 1
Jiosqve autores Pontificios, Burgenſemin!. Sam. 16. Mengum in fla- eello Demonum, Exorcismo3. 4. 1. 6. Serrarium in Tobiæ eup. 6.&.
Srillandum de ſPortilegiis qvaſl. 3. n. 235. Delrio lib. 2 qvνν ⁸t. 32. /σ. 3. G.
6. Cap. 2. Cardauum de varietate rerum lib. i6. cap. 93 Pomyonatium de ncantamentis. 24. Rhodiginum lib. 2.6ap. 29. Lambertum Hortenſium ommentar in Virgil. FEneid f. Alsert. M. ib. de virtutibus Lapidum Ac, Barthofo. Fayum in Energumenico c. invenire eſt. LXXXIV. Opponimus autem iis omnibus rationes has- ce. 1. Qvod Dæmones ſint ineorporeis(Thomas prim p. J.znart- . idem q. iir. art. 5.) ergo nullo etiam modo poſſunt pati aut cogià re corporea aut naturali, ſive ſit ſubſtantia ſve accidens, ſive a- Gtio ſive paſſic ut reeedant& ceſſent. Res enim incorporeæ o- mnimodo corporeas fuperant. 2. Qvod non ſint capaces vo- luptatis aut doloris ſenſitivi; deſtituuntur qvippe ſenſibus& or- gani⸗ ſenſuum, qvorum obiecta ſunt res ſenſibiles, qvæ volupta- dem aut dolorem afferunt. Naturaliter ergò à rebus corporeis af- fici aut pati non poſſunt- L.XXXV. Nomautem negamus Deum rebus creatis poſſe vires indere adverſus Dæmones, ut colligere eſt ex lib. Tobiæa cap. 2.
v. 3. ubi Angelus remedioefficaciam peculiarem adjicit,& fumi jllius vim adverſus Demonem ita detigit deſcribirqve, qvo natu-
rales omnium rerum vires contra morbos, deſcribi folent. Cor- dis, ait, ejus patticulam ſ ſuper carbones ponas, fumus ejus ex tricat omne genus Dæmoniorum, ſive in viro ſive in muliere. QDis Dioſcorides, Plinius aut Matthiolus infitam cujuspiam her- bæ vim aliter& circum ſtantiis aliis enunciet? Hic enim tes na- turalis recenfetur, cordis parricula: præparatio item naturalis: ſi ſuper carbones ponatur. Verbum deinde, qvod agendi vim im- portat, additu t, extricat, id eſt, expellendi KDæmonii nodum dis- folvendi vi præditum eſt. Neqve dp:6. v. 7. Tobias niſt de natu-
rali harum rerum vi, rogat, cum ait, qvod remedium habebunt-, — f 3z iſta

iſta qvæ de piſce ſervare juſſiſti? Cui Raphael rem explicat, commate IIX. Si vexet aliqvem, ait, dæmoniumy malus ſpiritus, oportet hæc(Cor& hepar)ſuffumi mine vel femina& non vexabitur amplius.
LXXXVI. Porrò ex morbis dictis, illi, qvi ſunt Phyſfeig materiales, phyſicis qvoqve remediis curantur, videlicetiis, qua noxiam humorum materiam detrahunt,
& viſcerum intemperi⸗ em demoliuntur, qvos effectus ex
pharmaeia& congrueati diata petere& expectare licet. Pharmacia autem Peragitur evacuantj.
bus& alterantibuszmedicinis qve aliis miro modo& occulta no- bis qvalitate operantibus. b LXXXVII. Inter evacuantia offerunt ſe Primo vomitori, dvorum egregios effectus hoc in caſu maximis extolluns laudi. bus qvamplurimi autores; Et his juxta freqventiſſimo ſuſhagio ipſa ſuccurrit experientia. Prodeſt autem hoc medicaminisgenus qvam maxime, ſi contingat, ut materia conatu afſiduo futfi mo- veatur,& natura brevi, ut ſic dicam, manu, citoqve ſe exonerarei- ta geſtiat. Hinc Medicus, qvi naturæ fidus miniſter, eam debito ſuccurſu adjuvare tenetur- Hoc enim medio materia corrupta, qvæ adhuc in primis detinetur vis, malignita tis virus inſignitet- fovens, mirando effectu deſideratoqve ſucceſſu confertim&con, feſtim, cito tutoqve rejicitur, adeo ut ægrotus, ſi non plenariam- ſtatimà morbo liberationem, inſgne tamen exinde levamentum perſentiſcere qveat,& non incertum convaleſcentię gradum nan. ciſcatur. Atteſtatur freitagius loc. citato, qvod acus, capillorum ma- nipulos, ramenta lignorum, carbones,& alia longe abſurdiorate- medii purgantis exhibitione& corpore humano per vomitum er. rurbarit: Item èpuella qvadã binis vicibus qvatuordecim cochle- as& vermes admodum plures coloris varii, itidem& ofſcula- multa conſumti alicujus animalculi eduxerit. Allegatus idem au- dor inPræfecto qvodam pagano notavit animalculum ex ſaro nigricans, duosqve ſub collo pedes ha bens, longitudine cubitum, & duos digitos craſſitie exæqvans, oculis grandioribus,& capite ſerpentino, aſſumto medicamine adeo exagitaſſe G&e pene confe- ciſſe ægrotum duodecim circiter horis, ut ſibimer ipſi damnatas manus pene injeciſſer-, donee demum violenta totius corporis con⸗
el
clariſſimis verh
gare coramho.
—
Rhia re wmitu tevol
tr N
anuch Wii Wkaum
1.
Jallse
Neciei
Jcat
wn di
aſmu
käiu Auro) hu Mlus ſelg inda off uh

.8 wei 6
Ah.—..7. S cinads coneuſſione, per, vomitum, illud rejeciſfet. Commen- läditar znain datur itaqve- ſpeciatim in, hoc caſu Tartarus Emeticus Ha. dond aa driani Mynſichti in Armamenzario Medico Chymico pag. 15. Si qvis
temechinen üüige enim ab immen ſis rebus per incantationes, utpote pilis, clavis, a- u demahn ana ciculis, panniculis, aliisqve id genus prodigioſis in vitæ periculo Auser den di Lar
dennar ntchd Aatimonii flores, Grunlingiu in uſu habuit admodum familiari-
49
1 dinn iis in vehiculo convenienti præparant, eoq; pariſſimè concitant cnae vomitum; hoc enim ex hauſto potu, acus& enormia alia patien- nnfmaß tes evomuiſſe, Foreſtus lib. 17.b/¼26. in ſchol. ſcribit: Petrus Johaun.
ee Fabe⸗ Medicus conſummat experientiæ, Curat. 9. lalem vitrioli in * nſara min aqva ſalviæ diſſolutum collaudat, à cnjus uſurpatione, cum ho- odeſteunaarn neſtæ matronæ cuidam aliqvando dediſſet, nigra multa cum la- atmattni emn bulo atro tandemq; ranam vivam, ſqvamoſam, ſerpentem qvoq, ccican, nan aan fqvamoſum pa rvulum,& crocoditum talem digiti magnitudine Srinnueftunt) Klongitudine palmæ oretenus rejeciſſe, dicit. peculiariter- loc enin atio ntamen brænominatus Freitagius in Aurora Medica lihr. 2. aap. 46. . eua 3 decem vel duodecimgrana ſeminis cataputiæ majoris(alioqvin bteraageelarün ranum Regium Meſue dictum)à putaminibus liberati in ovo n., adec— S forbili devorata celebrat,utpote qvæ potenter cient vomitum- m iadgnenan L cum vomitu veneficia expellunt feliciſſimè. anaA LXXXIIX. Per alvum purgantia qvæ morbis hiſce Keorum Acerum coameien cauſis opponenda veniunt conveniuntq;, ur rite præſcribantur, 4e uangrotunaa Medici prudentiæ incumbit. Gabelcboverig hunc in uſum vini me- endanenaaa dicati præparationem deſeripſit cent. ¹. 0bſ. cumt. 17. qyæ& nobis eecrpohunaem non diſplicet. Communiter auté præſcribuntur folia ſennæ, Epi- 1 dinisriedosgm thymus, polypodium, radix hellebor. nigri(cuĩ, Freitægioc enſente, 1es wient mi, t reGtius, qvam hypericoni nomen fugæ dæmonum competit, in- maleullederertlhen. Aurona Me dic. c. 20.)& alia, non tam ut ipſum malum geniũ, qvàm gnno aotanit mia ut humorem melancholicum peccantem, in qvo nidificat Dia-
opedts hadens ochatr bolus, qvive balneum& pulvinar ipſius proin vocatur„ remo- nnns, deulugnin vean. Addunt iisdem Viri Experientiſſimi qvoqve lignum. mine ades ugutw indum, ſimilacem, radieem Chinæ& ſaſſafras Dodipfum, ne Cier hots, n iren offendat qvendam, præmonendum exiſtimamus, dum ſudorife-
—— 8 t„ 2. n e— r an- oc deman ſickmsf ra hæcce, qvo effectu nota ſunt vylgo commiſcer tur ex purg; 1 3 5 tibus

2— ““ 3— “ 4 ꝑ8öZö—8öZöoöoöoo ———. ————*—
QZöZöooöohöhh
8— ———— —— —— ————————O⏑OQ—:—:—·—— 4 .—— 3— ..—— —— —— ——
.——-—᷑—ᷣ————;——⸗::———— —-—. —.—.—..
tibusillis: non enim vitantum ſudorem provocandi pollent.
qvoqve vitioſos expurgant ſuccos, abſtergendo ſeilicet, reſerando. Diaphoreticis verè commixta efficacià, qya pollent, penetrantiori& h dic negotio adjutricesporrigunt manus. Nec minus ſalubrem eventum promittunt Chyſteres, qvotum heneß⸗ cio alternis diebus venter opportuno auſu proritatur. Pharwa- ca alia præterimus, qvæ indicationi huic inſervire gveuntcum (de his paſſim toto flumine dodi Medici. Si qvid autem teltt,
adhuc, qvod purgantibus commodèe eyacuari non potetit, an-
xilium in ſu doriferis alioqvin non ignotis, commodisſimè qua. ritu e, 1 LXXXIX. Dinuretica etiam ſuum ſibi encomium hicde- poſcunt, qvum fodiſſima&turbida mingere ejusmodi patientes obſervaverint præctici, imò non raròè vermes, capillos& jncredi- lia alia per urinarios hos meatus expulſa conſpexerint. Undere- fert Heinricus ab Heer lib. nrar. obſerv. 13. qvendam, non eqyidem Maleficio& Incantatione, ſed Philtro peſſims affectum unida propulſu perſanatum fuiſte. Commendatur autem ad hunceſ- fectum calculus humanus præparatus, item Ludus Theophralio & noviter Clarisſimo fHelmontio notatifſimus. Notandum tamen- incantatis iis, qvibus urinæ retentio adimitur juxtim malelcio qvemadmodum in Codronchio ejusmodi hifloria ſubeſt, qyide juvene qvodam narrat, qvod in publico uriram wittete à maleſico ſemper fuerit coactus, ea medicamenta, qvæ urinam promovere poſſunt, non eſſe exhibenda, ſed potiùs contta, qy⸗ cervicem veſicæ adſtringete volunt. b XC. Seqvuntur nunc alterantia& ſpecifica patiterme-
dicamenta; qvæ partim internè& externè partim uſurpantur⸗
Repetimus tamen adhuc qvod diximus jam ſæpiusculè, Theolo. gorum nempe ſolatia Kauxilia hic non ſuſqve deqve habendaſed incantamentorum cauſam primam devoto niſu removendam.:
A Medicis verò ulcera& alia vi malignæ artis procurata, manu
& conſilio ſalubritangenda, tractanda, curanda-(Libaviusiu
ſyntagmate arcanorum Chymicorum pag. 119.) Exalterantium-
eirnr & 1
hæc exotica, ſed& inßgnem incidendi apsriendiqve obſtruda V viſcera virtutem habent. Itaqve addita putgantibus, eſhcaciu⸗
Kjuxta

eh 4 ldeicenan wen
ua non
a etian daoſ
neman baſta Arrtditaninent
lo nontdreua,, „ n eatuserpulläeruiom V.fem 3 Tmatn
ſed Pdilteo nüna e. Coumeatruun prxpatum, italunn mcio Notanſinas Naa
Tretentio adimint a. achio ejemod diim, Frod ia pabity un,
achun, es Wedena..
Teerideadu ſelein tt rolant.
uoc alternstità frim gterne Kenenirun nod dèinmusſir enua u habhe doaſgi auimaa ieront lus
a vi maltzaz mffs
e nactnda cdald- 1
9 G
2 N 3 SJe rnicasm s).
gmüt ann
colhan 8
igitur ſimplicium cenſu andtores fermè omnes referunt, Hype⸗ ricum(qvam plantam Dæmones& Magi cum ferre neqveant& omnidus eam fugiant modis, inde peculiari nomine fugam no,
minant Dæmonum) Rutam, verbenam, ſemen herbæ paridis, Vincam pervincam, Anthirrinum, Arthemiſiam, Abrotanum, Be- tonicam, Scordium, Centauriam, Santonicum, Ariſtolochiam., Pæoniam, Aſterem, Atticum, Thuſſilaginem, Anethum, Marru-
bium, Chamepitim, Sclaream, Allyum, Aliſſum, Scillam, Erucam floribus albis, Succiſam, Muſeum Clavatum Buxum, Lunariam,
herbam Halicam, Satyrium exiguum, Sabinam, Laurum, Cu- preſſum, Fœnigulum, Cyclamen,) cujus radicem contuſam& in paſtillos redactam ſpeciſica virtute adverſus veneficia valere dicunt(Semen Betonicæ) qvod ea die, qvà comeditur ab omni
maleficiorum genere hominem præſervare afferunt nonnulli,
(item Myrrham, Lignum Aloëẽs, Ambram, Moſchum, Corallia, Salem,&c. In qvibus omnibus, omnes verè auctores perhibent
tantam vim& eſſicaciam ſubeſſe adverſus veneficia& eorum ef-
fectus affectusqve, ut penè à fabulis& nugis non aliena videri poſſint, conſiderantibus. Inter compoſita concelebrantur Tin- dur. Hyperici Mivfiohti †*ο. qvæ morbos ab incantatione in- ductos emendare ab illo aſſeritur vel BE. Herb. Anthirrhini cum ſemine Hyperici, Pyrolæ ana q. V. coqyantur in cereviſia, vel vi-
no adtertiæ partis conſumptionem. Doſis eſto manè& veſperi
bonus hauſtus. Codronchus qvoq; de morb. vensf. l. 4. c. 2. duo hæc ut univerſalia recenſet: Primum BR Hyperiei præcipuè Sem. illius 31 vel Z ij. margaritar. Zj. F. Pulvis, qvi exhibeatur cum Unc. iiij. decodiionis, ſeu ſtillatitiæ aqvæ mellatæ. Alterum eſt hoc, E thu- ris, wyrrhæ, ladani ana Unc. ij. ſulphuris, Galbana une:j Hyper. Ariſtol. anallnc. ſg. F. Pulvis qvi eadem qvantitate exhibeatur, Vide qvoq; non inutilia hac dere a pud Prærorium in lib. de Zaube⸗ rey und Zauberern. 127 vel R. Sp. vi n. opt. Zij. Eſſent. Perlar. Coral.
Semin, perfor. ana 3ſs Ext. Junipe. 3ſ, M.
XCI. Externa ſunt amuleta, periapta, ſuffumigia, ungven- tabalnea,&c. Et qvod Amuleta ac Periapta attinet, ſunt ea ſpe- cies adverſoincantationem proprisè uſurpari ſolitæ Nunc verò in
genere ad qvamvis medicinã& qvosvis curandos præcavendosq́;
morbos

——————————
4—
3
4 4 *
¹ 4
4 3 1 4 4 34 4— 4 1 4 8 3 1— 1 1 1 1— 434 1** 3 ſ 1 3 1 11 3 1 1 ¹* 1 4 1 11 4 1 18 3 1 8 4 ¹ 1 3 3 4 3 1 4 I
3 1 3
mon ſufficum thuris. Ea ipſa autem pro varietate morborum-
morbos pertinent. Amuleta autẽ vocata ſunt avi amoliendor;
a&
depellendotü venenorum. Periapta verò vigrécierymi dich fuant qyvod resqvæda cireumnecti, cireumappendi,veladalſigaii du call bus qvibusdã corporis, ut collo carpisq́; hoc in calu bo cand ende 1 gelt autem duplicia: naturaha& ſupernaturalia: bæc inanibus aidont io, dam veibis, prophanis, facrisve nominibus conſtanr ande nn. lman etiam adtegendam Dæmonis fraudem nom ine gsu, ut 3. 4 10 l Ninus in Eoang. Toau.trast, z. hac annotat: Adeogq; bonis Medtis ſhi ea ut ab impietate haud aliena plane reſpuenda judicat. R. ipi
pariter cum illo-. Ila conſtaut phyſicis rem diis, corundemqy mm
manifeſtis vel occultis ut plurimum facultatibus. Sunt ergo 3. dfam mufeta& periapta illa efficaciæ phyſicæ, hoc eſt, ſub taan he bnr proprietate,& genuinis qvalitatibus, qvamvis nobis non co ni. tie tis, ſemper ea agere dicenda, qvi ppe qvæ absqve ulls ceremon. tnno arum& anilium precum ſuperſtition e,ſineqve certi alicuſugritus, kapes & magici ſuſurri vanitate colliguntur, præparantur, admored. lant tur. Probanda tamen non tàm ratione, qvàm experientia, indd. nen cante ſic Pergameno noſtro cap. ſr lib. 2 de compos ſecund. loc. Neqfe 3.
obſtat qvo minus ea uſurpemus, qvanqvam animi noſtricaptunm boal excedant, cum intellectus noſter qvieſcere debeat in re obſcura,. te
bi ro dιυν aſſeqvi non poſſumus: ſi ipſum Yl. es fit absqve malo- dur qvadam ſuspicione certum& indubitatum. Præeſara autem hie i Wdi de re habent Antonius Mirindolus exerc. 1.& Joban. Pbaramunda. Lut Rbumelius in autidotar. C bymico p. 1ſ;. amuletum pecuhare in hoc ln morbo deſignavir. Nos pariter deßgnamus adhuc ejusmodi ſn. Vin gulare prackicis qvibusdam fecretè habitum, vel refetendi anima: ind ³ Mercurii Crudi drach 1.& qvam optimeè pennæ cauli inel. 3 de ceraqve conſigna. Dein R. Herb.& flo r. hyper capill. vener. q. a0h acum, quæ defuncti eujuspiam cauſa, e. g in ſuendo ferali induſo, 6 fait uſurpata( En hoc ſolam ingrediens ſuspectum reddit medica- 1*— men, dvod tamen miræ nihilominus virtutis eſſe confirmatut-) 8 qyæ omnia linteolo bene involvantur& ſic collo geſtentur. 6 XCllI. Suffumigia qvoqyve in hiſce morbis Medici tàm an- 4 tiqvi uſurparunt, qvàm recentlores adhuc uſurpant. Et hine pro- verbialis forſan locutio:ille hoc pertimeſcit, non ſecus, ac Dæ- 5
parant

dan„ ncn 1 4 tad. A parant varia, qvæ licet ali raAſlei 213 Mocn Parant varia, qvæ licet aliqvoties mortem acceleràſſe in actuali ap- Lehena nai klicatione obſervaverint qvidam; attamen ſi vires adſint, corpus- me— qye ſit robuſtum, in conelamato morbo melius eſt uti aliqvo præ- unsftagtn Imia.. Sdio, Jean nolle, usllerte monult Gahenus Ae. Werſ. cap. 70. ac ad h te arateadern nderder rebus violentioribus, ex hocca- kktshateswiehris acuien aed ellreene ichenbererwcde. ulphure, e rio, auripigmento, ſublimato, vel rebus etiam be⸗ Pfücizn nignioribus, ſantalo albo“ citrino ſtirace clamit. ligno aloës, cin- — 5 nnomofcarahns loe,a ſarosthure, moſcho, ambra; Nonnun- ee aramex umplicnens etiam ſupra notatis qvædam admiſceri ſo- lunde fmn 3. lent& poſſunt. Heæc autem, ne effectum ſilentio involvamus, ra- „pihemn refaciunt, aperiunt poros, nec ſolum cor& cerebrum roborant, aperinone in— humoresqve frigidos& malignos diſcutiunt; verum etiam humo- colhaunr, m res peccantes evacuant per ſudorem, ſputum& alvum. Admini- 1 damiana tr⸗ ntur tamen hee Rleiis Eaa nitteachis, id eſt, corpore prius recte „1 annd riteqve Tacbatn nter 5 a vero ſunt in illis, qvi tusſi aſthma- e,— 3 erdentagne puitione labotant- Utimurpræiertim illis, qyan- amnnana lo aliqvod membrum particulare affligitur, v. g. crus, brachium- „ dmn an Re.& tunc hæcce membra iſtis ſuffumigiis adgredimur. peculiare anl pimagte ſuftumigium adſcribimus hic, qvod ex dentibus hominis demor- & idudirunn tui cum ſpiritu vini præparatur,& tempore ſomni, ut ſudor elici- ndnaeem a Sla atur, debito modo adhibetur, poſtea vero membrum dolore ta- s.g naenx bens asà fætida fricatur, vel oleo qvoqve camphoræ. Qvibusdam anter defgunuuiu etiam placet ex junco ſuffitus: vel fumus fiat ex Bace.& ligno unip. ſecrert Rahiugae ſangvine Canis nigri, felle canis.&cc. 4 Kgmnapüaifan.„ r. XCIlI. Sed vid de ungventorum uſu hic exiſtimandum? K. Herd& detytc Adprobamus illum ſummopere, practicorum corona concordi-
eerſicconſentiente. Hujus rei experime feci Hloun. un cauſa ukda P xperimentum fecit Bartholom
— us Catrichterus in lib. Von Heylung der Zauberiſchen Schaden „„„„ qvod tale eſt: R. Adipis canis benè liqvati& mundati Unc. iiij A- ammufmmetehe dip. urſi mundat. Unc. Viij. caponis fbij, tres truncos viſci colurni moaanr acalin. adhuc virentis, fruſtatim ſectos,& tuſos, ut humeſcant, contunde,
u ieenstile⸗ KLſimul lignum folia baccasqve adde,, omniaqve miſce- rnuatt echa uin in phiolan, qvamcum ſoli expoſueris novem ſeptimanis, vi- ehocpertneſtn, mn rentem balſamum extrahes, eoqve veneficiatorum corporum- hu una ſu miae 1 6G:.: loca
3

3“ 1 ——— *—— ————— —ÿ — — ———
— 2 ,„f ——⸗ÿÿÿÿÿͦÿ 2*——
—-—— ———————— ———ſ“. ——
batum& alioqvin eſt. Vel B. Auxun
—
)
loca maximè dolentia&jun uras diligenter inungendͤo curahi⸗ qvod ipſum Henricus ab Heer in puella qyadam ptæſtitit, pro, W 1, 2 tt Auxungtam caponum föj. Bacar Fol, viſci tiliæ Coll. in ſigno Ballamico manip. iij. Contunde in, mortario vitreo velligneo cum tali piſtillo,&ßat in ſole un tum. Vel he. Pinguedinem catellor. Unc. ili j. Axung, urſim Unc. iij. Capon. tj. viſci, Baccar.& folior. Coryl. M. iij. KP in, mortar lign, ungventum. Vel ². Fungor. rubr. vulg rathe Erdſchwemme) inferiorem partem terrà tetam,& qvidem qius in ſpecie M. iij. ping. capon. tb. F. parili modo ungyentum qyo, ſicuti& præſcriptis decenti dictoq́; modo utere. b XCIV. Emplaſtrum qvoqre talis effica ciæ conſignavit. Myuſicht. qvod ſic ſehabet. R⁵. Aſæ fetidæ Un e. iij. granor, an. tirrhini(qvæ ſceleton repræſentare dicuntur Drach iij. foh qvercus Drach. ij. Corallior. rubror. Pulvermagnet, ana. Drach Iſs miſ.& F. cum oleo Hyperici emplaſtrum,. Hoc enim km. Plaſtrum, inqvit ille, ad qvævis maleficia ſtupendum eſt expeni mentum,& coœlitus qvaſi demiſſum, ſupra centrum enim locizu⸗ bi cruciatus urgent poſitum, non veneficium duntaxat ipſum, ſe. rum& omni phantaſmata incantationesq́ve ſine ſuperſtitione confeſtim fugat. Qvidam, qvamprimum qvis ſentiat exincan- ratione dolores, ſtercus p roprium calidum ad huc, inſtar catapla- fmatis ad pofftum commen dant, qvod ſi poſtea fumo exponatur,
e in, gyen⸗ ondit.
fagæ exin ſtatim conciliabitur oculorum inſignis rubor& cor. poris ſpurciſſimus fœtor, ideo, ut hinc eos cognoſcere poſtmo-
dum liceat. 1 3
LCV. Balſamum iridem ad hunc uſum ſpectitantem diu-
turna experientia comprobatum, ſdiuturnaq; diligentis inar- eanis habitum fidelirer nunc commnnicavit Dp. Schroderus in Pbatmacopæia Med. Chymic. lib.. c. 72. qvem omnia cunqve incan-
tamenta& nocumenta Magica jam inflicta, ſtupendo planè mo-
do, irrita facere& perſanare, ſive intrinſecus ſum ptum, ſireer- trinſecus adhibitum, atteſtatur. Hoc autem medicamentoia- ungendi ſunt afflicti, qvod qvantitate trium cochlearium biben- dum etiam exhiberi poteſt. Experieris certèvim admitabilem, aum velca, qyæ incantando corpori impacta„per magnum ali-
alod
5
gpc 1 kwon 4 aut æg
X
Jnusi JhHaoatt
aaa
ii c
ii Ve
ſos bz
ndä u zolari
3
alitua
iibu Wont
latur, wotu
kuim laonl
Kana ſaetu teiob gotm poke nid büe

draa . Kuen
Tin pacl n ſa
rnismaeeen* 4 lemiſſum ſugnteamd anon vedeücian 1 lacantarontsgjeſte
»Aramptinun gitn
Prium calidematn dint, Srodbpuiain tut oculomg ri
de, uiaceas dgt
dem ad hunc uſän ſen odatun ſioungin
aoc commaaicnit iln .zts qpem emtum ager awintia hen ne, ſire iutmaſecminna tur. Hocaututäa ountitue ninn rätaſj 2 Erpettti ceninit
arhen mhach,ec,
per vomitum rejici efficiet, aut tandem per inferiora exire coget,
qupd ulcus„tanqvam emunctorium, excitatum protrudet, vel-
itaut æger häc raitone incolumis ru rſum evadere poſſit.
XOCVI. Balnea deniqve locum fuum hic etiam habent⸗ vibusincantati, jejuno ſtomacho, præſertim ſimem bra dolo- rum atrocitate detineantur,& contractura iis ‚vel emineat, vel jam adſit, per duas horas fovendi,& qvidem ex decodo foliorum Hlicis, qvorum manipuli XI..& ſerophulariæ, cujus M. X. ſuman- tur; Veſperi vers per horam unam ante cœnam id fieri poteſt: qvod balneum ſingulis qyinqye diebus ex recentibus denuò pa- randũ, ubitertiavice proparrio herbarum tam filicis qvam ſero- phulariæ accipienda. Celebraro balneo inunctio poſtmodum inſtituatur membrorum ex balſamo Viſci Tiliæ; ſeu ungventis.
illis prænotmtis.
XCVII. His præſuppoſttis omnibus, ſpeciſica qvædam Aqvibusdam egregiæ peritiæ viris notantur laudanturqve, v. g.
volunt ut Radix Urticæ die Pareſceues ante exoctum ſolis effo-
diatur,& tres particulæ ejus vitro immittantur, ſuper qvas mittat ægrotus lotium,& ſic claudatur reponaturqve illud, qvo facto, ſatim faſcinum ſolvi, imò& faſcinatoris illius veſicam diſrumpi ſi non ſolvatur deſubito faſcinum. Pariter qvidam practici inter arcana ſua herbam qvandam habent commendatam, qvæ ſi in⸗ jiciatur in ollam novam& ſuperfundatur urina patientis, illadve dein benècooperta& perlutata lento admoveatur igni, atqve poſtmodum defodiatur in loco ſolitario& deſerto, veneficam, poſt coctionem ſangvinem cum maximo dolore per aliqvot dies mingere, vel intenſiſſimos dolores percipere; ægrum veròà ma- leficio liberari, ipſis compertum& probatum eſt. In ſpecie autem & ſpeciali curà notandum, qvod ſiincantatrix tadu læſerit(ita etenim manus præparat ſuas herbarum qvarundam ſucco made- factas,& rurſum exſiccaras, qvibus poſtea adjectis Diabolisis im- precationibus hominem tangit aut verberat) ira& poſtea dolo- ribus torminibusq; corripiatus(illa enim ſucceſſivè ingraveſcere ſolent,donec totum corpus occupaverint,& contracturamintro- duxerint)tunc ſiinflammatio undadfuerit, loc foveri lixivio de- betex eineribus ligni qverni parato, in qxo radices filicis juxta- decoctæ.

ee
ꝑ-“ —— ———
—ö—--ꝛç————V ⏑———
—— 8 466— 2— ——— ————*.— ——- y—-——.—— 2— .—— —————— 2—————-———— ——————— ————— ͤͤͤͤͤ ————————— 2 1 ————— —————,—— 7———— —— 5 ——
—
Wiederthon) ante ſolis ortum effoſſi,& nemine vidente d (dvam circumſtantiam cum præſcriptam reperiamus,e ſaperſtitionem oleat, omittere hic etiam noluimus)euij dus ſangvis catelli maris, ſi patientiens ſexus maſeulini næ, ſi decumbens ſit fœmina, ex ſiniſtra auricula exce mixtura locus ſedulo deligetur& membra dolentia
eſtillati,
mmiſce. autfami. Ptum, eag; undiqyeun.
grentoexCoryli viſco linantur. Et ſi apertio forfitan fada fuerit 2
inſpergendum pulverem herbarum antirrhini& muſej caplle ris præcipiunt. Si verò incantatio per homunenlum ſeu eftgſem ex cerâ formatam,& diabolicis ceremoniis execrato w,qyam va.
riis modis, verberibus nempe, icti busq;& igne affligere ſolent se.
neficæ(qva ratione illæ, in cujus exitium ſimulachrü eſf conſtru. ctum, ſabitanea anxietate& immani dolore in eo membro corii⸗ pitur) factà præſumatur, aut ſeiatur, prineipio ſtatim,anteqyam ſeptem horæ fuerint elapſæ,jubent ut proprio patientis ſlercote, allio ſylveſtri immixto, centrũ plage muniatur, in ſuppuration vertatur& poſtea ſuperpoſito Opodeldoch curerur. S' vets pix. terierit tempus jam dictum,& membrum juxtà inflammationem conceperit, tunc qvamprimum extingvenda ea deco dione 19) qvercus, rad, filicis, eum aq. cancrorum,& ſper. ranarũmiſta. pecu- Lares hujus rei hiſtorię obſervationes adhuc apponi polſentni-
f eſſemus jam certi nos, qvicunq; etiam ſe caſus offerat jamſatis
feciſſe in antecedentibus. Hoc tamen adjicere, vel ſciendi cauls, adhuc præſtabit, nempe qvod non pauci arbitrentur langrinivim
ineſſe medicam antidæmoniacam. Ita enim notat Lud Banairolu
inEnneate Mul. c.2. qvod ſi menſtruo cruore poſtes alicujus domus tangantur, magorum dęmoniacis artibus ac inſidiis aditusomais Præcludatur. Similiter& gentiles in lupis contra veneficia qyę- rebant remedia: qvacirco notante Pl. 729. c./0. roſtrum lupi inye- teratum villarum portis prafigebant, ut ſic reſiſterent veneßcits.
IIC. Sed qvid de faſcino, qvo impotentia vitilis inducitur, nie
ſentiendum, an ſcilicet illi remedio qvopiam iri poſſit obviam! Non negamus magnam hie ſubeſſe difficultatem in curatione,&
ſæpiſſimè impoſſibilitatẽ ipſam, adeò enim efficaciſſimæ medelæ &ſumma Medici induſtria deluduntur à contumacia ſæpiuſcule morbi
decoctæ. Poſt accipe aqvam ſiillatitiam muſcj eapillariGe ern. au
gotbi⸗
Mchlein
— cultat — nodi te Korrobe ugens edolis aum, he antzerh hed d. ſerma am atom ſaumé ntiis Mium. mmi to- d nm a M. dloro⸗ aiec ueco⸗ Jlusg. krrams 1 tarüm. Vkim lerur
cllg cu etic ſäcu an

— de nno Opodeldacdenn
3 41
„Awembrog näite
aumenigenkza
aneroron Kihemna lematiores:ähunn cunq; erim ſetalut loc ramen zäſtene nte ddon anci nhinun auncam luaenintorlih
enitruo cmon ſckau cincis mnibes ciſdi
rclsinupümnmi
lotantellanrunken igebꝛnnne rüiten qro wpotenli niitutt 3 emecio qucpinn lintt ſabe ſediHcularrina S
m, 1ded enim Kfeachnr Cetasrientut
motbi,&ſagarũ perverſitate, u Hie demum abite,& prognoſtico ægrotum relinqvere cogatur. Veruntamensin hoc caſu remotas
effsfeinationes& percuratam impotentiam lam Medicorum
experientia conteftarur. Medicamenta autem, qvæ iis dari debèt,
facultatem generantem ut concernanr neceſſe eſt, qua inde ejus.
modi remedia adhibentur fructu exoptaro, qyæcalorem natir um cofroborare, maſſam ſangvineam defæcate,& ſemini augmentũ urgens ſuppeditare valent. Convenientiſſimus potus erit ille, an- te Solis ortum exhibendous. R. vini malvatiei optimi poculam u-
num hoe eſt Unc. vij. Ell. ſat 3j. inctur hyper conſtella 31 Tinct.
autitth 3ſs miſce& poſtea prælaudata ungventa adhibe. Vel Rſ. Elect. diafatyr. 3ſs ext. hyp. gr. vij. vinimalvat. Jvij. F. hauftus. Item ſperma cervi in ſpiritu vim opt. commendatur. Deniq; etiam tan- qvam ſpecifisum laudant, pudendum cervi vel bovis etiam; exſic- carum inq;vino datum; tem lac fuillum& veſicam porcelli ex ſic- catam& pulveriſatam. Verum ut plurimum ejoſmodi homines in nuptiis defixi recurrunt ad ſagaces illas ſagas,& ab illis rurſus au- ium efflagitant cujus rei ver ſſimum recens exemplum hoc in caſu mihi retulitCl. Anat omic noſte: Da. D. Langius, qvod ab aliqvo viro-javene, plus qvam per ſeſqviannum hac miſerià afflicto, nu- pertimè percepit: hic enim dum paſſim paſſim q Excellentiſſimo- rum Medicorum auxiliis conſiliisq; uſus nihilominus tamen ni- hil profeciſſet, tandem ad vetulam qvandam perveniens calami-
tatem ſuams novæ nuptæ odioſam valdè, expoſuit ip ſi, qvæ ſtatim tale conſilium ſuppetiit& juſſit, ut no&u accederet patibulum-, illiusq; columnam unam ejusmodi Terebta perforaret ut genita- le transmittere,& fic urinam trajicere poſſet: paruit ipſe,& man- datum, ſieut⸗qvod dicitur, vina Bacchus, exhau ſit: qvo facto rediit
ſtatim amiſſa virilitas, cujus adhuc usꝗ; feliciſſimus poſſeſſor eſt. Verum qvàm rectè hoc fiat, qvivis facilè ex theſibus hisce meis colligere poteſt; ingenio tamen neceſſitatis hictribuendus error, cui ultimis ſæpèconſiliis animum aperimus,&vel ab hoſte etiam
petimus auxilium. IC. Tandé adnectimus dictã ſeu ilſũvivendi modũqvoq;, qvẽ, ſicut ubiq laudant Medici,& ſanitatẽilli tanqrà filiã tribuunt, ita
& hic valdopere obſervandus eſt ille. Non opus autem dicimus — 4 multa

——
—
—„— 8* —.— ——————
—y——
multe adhuc de eo diſſerrere, cùm Medicus tum praſons vid a. gendum häc inparte: qvidve omittendum, ac fugiendum 4 com modiusq;conſulere poterit- Breviſſimisergò nos expecane
&x atrem eligendum eſſe purum, temperatum, nec vaporibusf
toribusq; inqvinatum ſuademus; Panem benè fermentatumà
abſq; immixto lolio confectum commendamus, hoc enim 2 ptomata aliàs magna adducit, ve luti Gal. 6. de ſimpl. med fat&e n, alim. ac Wier. de preſligiius 1,3. c. 5. recenſent. Ebrietatem iplilms ge.
ſte pejas fugiendum ſubmonemus,&occaſiones animi patbema ta incurrendiomnibus modis& viribus fugiendas præcipimus
Vidimus enim ſupra, qvid melancholia excedens valeat, Kan
cito incantationum acceſſiones Promovefte qveat. Non abſone perturbationes animi, morbos mortalium nuncuparunt Svici, eum iis ipſis hominum mentes gravius, qvàm aſtu febriqzaflid-
tur corpora: nec vulgo ineptè ferri pronunciamus animumu- num corpora conſumere multa. Sunt nempsè triſtes hi mentisat. f⸗Aus horridæ illæ nubes, ac procellæ illæ, qvę fragilem vitæ eyn- bam iu ſcopulos& ad incitas trahunt. Sed dices nullus ſegislatgt animi poteſt affe dus prohibere, cur Medici tentant? Reveraſe tentant,& idex jure officii ſui: verum ſæpè numero incaſſum. non ſuo, ſed illorum, qvibus fræna affe dibus hisce immittereſia- detur, magno cum malo. Commoda enim ſuggerunt Medici,qye ſiaà clientibus non accipiantur, incommoda qvoq; ferant. Homi-
nante autem affectũ triſtitià, Dæmon facilius aſſeqvi poteſſ qrad ambit& ceuleo rugiens qværit, ut jam ſuprà haàe de re clatius.
C. Sed non ultra, neq́ plura de Dæmonis ejus complicumdi-
Aiciis nunc addere lubet, grandius ne fiat, qvod decreveram bre- vibus paucis pro familiari mihi penurià delineare: præſertim-
qvum hæc mihi mens, ut me duntaxat velle oſtenderem, alios poſſe. Adoramus autem ſupplici voto ſanctiſſi mum ſupremumq; Numen, uta Diabolo, qvi vel duobus bolis(ur eleganter ludit in etymo nefandi hujus nominis Hugo)animas& eorpora nolts diſcerpere geſtit, nos clementiſſime cuſtodiat,& ab omnibus eſus incantationibus præſtigiisq; cunctis nos ſalvos ſervare almà pto- tectione ſuã dignetur. Sic ſalus nos ſervet!.
F E N T 4.
—