4A. D. N. B. 3. Sub præſidio Clariſs. vii
ANNIS SIGFRIDI, ME- DICINAE PDOCTORIS E T
b PROFESSORIS PVBLICI AC FA- cultatis Medicæ! protempore.
D EC AN J. Dropoſiti Itiones 7 quentes
DE HAEMOPTX⸗ SI SEVICRVENTA EN
1 rVITIONE E1vS VE al: CVRATIONE. ₰
A 9enae,hn. in Muſtii IyI 14 hammann? 2 A2 TE MEBI C 4 gradan, acfender⸗ conabiturr
10ANNES VVALTHERVS LI- CNIGENSIS SILESIVS.
Fiet Iilpuatip a. d. 26. Iulij horà& lo-
o conſueti.
PI HzsrMALISTAPI o Excudebat lacobus Lucius, Anno
alo 1 clx.

Se“ 8—— 1. —— 3 5 3 8*— 3 1 4 4 3 8.— 2 8 1 4 3 3 4. 4 1 . 4 1ees.„. 6„ 22*/
ö
ſſſ
VIRTIS
SI A 18,14Ts. EXCPFIL
LENTISSIMIS, MVLTA DO. b CTRINA, LONGOQVYERERVM
Vſu Eleberrimis,
PN. 10ANI MILIO.
. luxtimq;
DN. ABRAHAℳMO MA cCHERADIO Philoſophis ac inclytæ Reipub. patriæ Me- dicis Doctoribus ordinarijs ſolertiſsimis, Daminie Datronis,& Pramotorihus ſuin omi reuerentiæ&. obſeruantiæ cultu æter- num honorandis.
5 *
*
Theoremata hxæc Medica debitx animi obſeruantiæ 69d 5
Hhbnus nſriti, G. enm KRei ſruue
——

ro?, ſeu rectius Aαμκαέννυπσανανεά‧, diuα‿rog a/uor, Græcis dicta; ſym-
— 3 patnie ſ. 8 löinh
parte non debet: Nulla enim in corpore ſano naturalis eſt ſan- Euinis excretio præterquam menſtrua in foœminis, modu non excedens..
Diſp
1
DESPVrO SANGVINOLENTO.
T HESISPRIMA. Ominem à primo ortu eſſe morbis obnoxium, æ- tas quæq́;, numeroſis ægritudinibus ſtipata, pro teſte eſt: Harum cenſu inprimis habetur ſangui- nis reiectatio ſeu ſanguinolenta expuitio, aα-
ptoma ſpriritalium partium periculoſiſsimum,& peſsimo- Alex. 1.7.0,1
ddyuuu, ae0,euu ds Seraxeieu, pro tempore conſiderandam,
non dubitauimus. b 2. Defſinimus itag; ſanguinis ex ore expuitionem ſiue re-
iectationem, ſymptoma in excretis, toto genere præter natu- Gi ae aiff
ram, exiſtentibuscum idexcernatur, quod non debet,& quà ſymp.c. vit.
m ane e. Difffert reiectatio ſanguinis à fluore ſanguinis teſte
Coelio Aureliano l. 2. c.9 ratione plurimæ aut exiguæ quan-
titatis ſanguinis, ac parrium diuerſarum, ex quibus profluit.
4. Aflectus huius differentiæ ab autoribus hæ tres nume-
rantur. Prima à parte primariò affectà deſumiturquia ſanguis
prodit vel primòab ipſo ore; vel prius a ſupernis, vel infernis partibus, quarum meatus aliquis eſt ad os faucesq́; deſinens-
„5 Meatus verò eiusmodi, qui ad fauces pertingunt, tres
3 Anatomicis numerantur: Primus& quidem ſuperior, qui.
à capite vel cerebro ad interius latum intra columellam
terminatur, ſuperius cum illo, quiad nares pewinets invnum
2 coit:

gula, ille aſpera arteria vocatur.
coit: Duoalija pectore& imo ventre aſcendentes, in lIpſas fauces deriuantur, alter à pulmonibus, alter à ventriculo, hic
6. Meatus hi vel ipſi primò& per ſe afficiuntur; vel ſangui-
nem, ab alijs partibus ad ſe delatum, egerunt in os: Per aſpe-
lam verò, v
1.3. dc cauſ ſmpt. c. 2.
7. 1
ram arteriam pulmo, thorax,& diaphragma uſüienao: per gu- entriculus, epar, vellien, ſanguinem vomends re-
Differentia huius affectus ſecunda, à quatuor in gene- re deſumitur cauſis: Expuitur enim per os ſanguis, vel ob va- ſorum venarum nempe& arteriarum aειιιονν h. e. reſera- tionem ſeu apertionem:vel eorum Q⁵νρη‿ν(ut Celſus lo- quitur) h. e. ruptionem: vel A2eεdο id eſt, eroſionem, ſeu
cxeſionem: veltandem ob Mamdnon, id eſt, tranſudationem,
aut tranſcolationem. n 8. Ahnaſtomoſis ſiue apertio vaſorum, quæ morbus eſtin-
ſtrumentalis, in vià nimis patefactâ, vel ſimplex eſt, vel cum remotione pelliculæ, orificium vaſis contegentis.
„ de diff Emp⸗c. ult.
&z. met. c. 2.
9. Simplex apertio fit, vel irritatà facultate vaſorumes- pultrice, ob nimiam copiam ſanguinis contenti, coaceruaui ex victu liberaliori, ex ſuppreſſione conſuetæ euacuationis ſanguiniis, per vterum, nares, hæmorrhoides, ſiue propter mu-
tilationem alicuius membri, propter aſſumptum venenum,
aut commotionem ſanguinis totius corporis, ac acrimoniam, & diſpoſitionem calidorum humorum, contractam ab acri-
bus humoribus, ab intemperie calidioris& humidiorisaeris alimentorum& medicamentorum aſſumptoruu.
Heurn. in
morb. pec
ente& dormichtem feriente.
II. Remouetur oſtiolum orificium vaſis contegens pti-
10. Vel fit debilitatà retentrice, ob relaxationem valo-
rum ab humectantibus, fomentis, aus balneis calidis relaxan-
tibus intempeſtinè admotis: vel etiam à lunà tenui rima ſubi-
„
mum

den b Ve alo jü à tunara — unrurgellang; 10¹ lan. 4 mo der 5. = uſienn ergl 2 ne unenun.
E¹ quatoorin gent. *guis kelodn. um he.en. un(mCclull Aterolonem ſa
Aruuludbimnm
2 emorbogeli it m ilereh ſelcan 3 5 ane nabrumer
te mi caxcttuni
ot an dcmodis di Wespichtet ul- 1 mm Krenwm o Ktacimoi m, Cacam ar lori ²emidiocbdeh 01 S utoril Sdi S alüntunr
2 3 86
mi rendrn
3 1
hi idea
——
mumab humoribus acribus, deinde d medicamentis validè extergentibus& erodentibus, cuius generis ſunt aloë, quæ hæmorrhoidesaperit, colocinthis gentiana, aut cantharides, quæ vrinain ſanguinolentam excitant, vnde& ſæpe continu-
cunq́; aliquam cacochymiam, putredinẽ, aut
mens, aut cauſticum aliquocdh. 14. Aiaas, quam quidam ad anaſtomoſin referunt, ul ce. eſt tranſcolatio ſiue exſudatio ſanguinis per tunicas, aut orifi-&.met.2
jtas vaſorum ſoluitur& diæreſis oritur.
2. ixic ſiue riνeode Ruptio eſt ſolutio continuatis vaſorum quæ continuitas duobus potiſſimum ſoluitur modis. Primo à rebus externis ſeu manifeſtis incidentibus& pun- gentibus vr ſcalpello, telis, hirudinibus admotis&c. Dein- de a diſrumpentibus& diſtendentibus, quarum aliæ ſunt ex-
ternæ& procatarcticæ, vt caſus ab alto, velox curſus, ſaltus fortior, vox vehemens, clamor ingens cum irã, tuſſis intenſa, vomitus magnus& repentè factus, geſtatio grauioris ponde-
ris&c. Aliæ internæ& antecedentes vt nimia vaſorum pl nitudo à ſanguinis, aut humorum potiſs. flatulentorum copiãà, 3. de cauſts
vaſa diſrumpente, item nimia vaſorum frigiditas, denſitas, te- nuitas, mollities aut durities, vt ſine ruptione extendi in lon- gum aut latum nequeani.
13. Sic Aeuc vaſorum eroſio ſeu exeſio morbus eſt in
9.
ſolutione continui, quæ etiam ob geminas contingit cauſas:; vel internas, nempe humores amaros, acidos, acres, ſalſos,
putridos aut aliter corruptos acmalignos, ſiue in ipſo pulmo-
ne generatos, fiue à capite, vel aliunde in pulmonem dela-
bentes, velintra vaſa exiſtentes, aut extrinſecus ipſa corro- dentes. Velexternas, nimirum prægreſſum victum,& quæ- vmi malignitatem parere poſſunt. Huc pertinent aër externus calidior, inedia. vigiliæ, labores, medicamentum extrinſecus adhibitum, a- credine ſubſtantiam vaſorum facilimè annihilans,& abſu-
A 3— cia
Gal. 3. de

————————
—
cia tenuium vaſorum adaperta, vel propter nimiam ratita- tem ac laxitatem ipfius) ſubſtahtiæ tunicarum waſorum, vel propter ſanguinis conténti nimam tenuitatem, exdrtenuaf- te victus ratione, intemperie caldà humidaà, inediâ& ſimili- bus contractmcm†. 15. Differentia tertia ſumitur à modo exitus fanguinis. Egreditur enim vel eriticè velſymptomatices& ſingulæpræ-
1 4 de be dfte partes proprium habent reicctionis modum. Alia 84 8.6.. namq́;y ſanguinem reijciunſt vomendo, vt membra naturalia, gula, ventriculus: Aliæ Tuſendo, vt organa reſpirationi in- ſeruientia, pectus, pulmos aſpe ra arteria: Aliæ Exſoreuudb, vt fauces, gurgulio: Aliæ de niq́; ſplicirer expuenao; vt palu- tum lingux gingiuuauasgs. 16. Modus exitus ſanguinis cum culis obijciatur, vr in cius ſignis inueſtigandis non admodum laborandum ſit, ad ſigna locum affectum indicantia,& modum ſolutionis con- tinui, cauſasq́; diſtinguentia, progredimur. Incipiendo igiturà capite, ſiab illo fluxio hæc pritr⸗
eipium ducar, mox expuitur.& ftequenii ſcreatu reijcitur,
1 7
5
medioeriter rubicundus, non adeò paucus, leuis, cum ſpu- ma, pure aut pituità mixtus, capitis præceſſit grauitas, icius,
vulnus, dolor, vertigo, frigiditas, ebrieras, tinnitus aurium, venarum; frontis, temporum,& oculorum extenſio, rubedo genarũ& totius adeſt faciei, ſolita è naribus ſanguinis euacù-
atio fuit retenta,& ex reiectione ſanguinis caput alleuiatur,
in ore ſenſus caloris ſanguinisq́;,& iuxta palatum titillatio quædam percipitur: ſi in guttur irruat, ſæpè tuſſiendi cupidi
tas, absq́; multâ tamen tuſſi, infeſtat.
18. Sanguis è capite confertim ad partes gurgulionis, thoracem, pulmones, aut ventriculum defluens, tuſſi vel vo- c.LI. mitu expellitur grumoſus& ater, nec non leuiter ſpumoſus, ap ci. quod monente Galeno diligenter obſeruandum, ne aliqvan
1

Eteſpirationi i.
1exſimuaet
4 Beuun ſt yll
dh iiſcianl, win m A mAm ſt l ao aolurionis con. dt ä
dl crio hecpiit ꝛen I ru tecker, ucn des cm gr dc vur in. en r üros auriu, nl nüo udei ari eugüinisedud- Lui aftdlaumn in w ꝛumtiüli 3,1 54 rüüeri
130 Scss gl hhl S tüle dütr 5 e medlnudhr Mlet ta m 51
do huiusmodi ſanguinem exſpiritalibus inſtrumentis aſcen-
quàm periculoſiſſimam, tanquam à pulmone vehementer af- fecto, prouenientem. Verum in talibus percipitur prius ti- tillatio aliqua ſanguinis deſcendemis circa trachæam arteri- am,& dum nares emupgunt, expuunt, aut exſcreant, aliquid ra ſigna etiam tam præſentia quam
ſiue ore feratur, tenuis erit,&ſaniei, teſte Galeno, ſpeciem
referre ſolet.
8 8
21. Membra naturalia ſanguinem reijciunt vomendo. StOo- zectio seſbe. machus, cuius graciles ſunt venæ, ſanguinem expellit in pau- cà quantitate, cum nauſeâ& vomitu facili, in eo nocumen-
tum percipitur,& in deglutiendo mordacitas quædam ſen- titur, maxime ſiaſtringentia, ſalſa, aut acria deglutiantur.
22.) Ih Ventriculus fanguinem excernit exiguum, ſubliui- dum,& concretum, maiori cum vomitu& nauſeâ plurimâ,
uam à gulâ, non ſine dolore(præſertim ſi eius venæ fue- rinr abralæ)& grauitate circa ventriculi regionem, cibis cum bile aut interdum pituità permiſtum, ſi à cibo ſumpto potiſſi-
mum eductio eiusmodi çontingata
23. Aiecore ad ventriculum tranſmiſſus ſanguis vomitu
reiſcitur, AePlus mum grumoſus& copioſus, rubicundior&. dolore, tenſione aut tumore dextri hypo chon-
calidior cu
drj. 24. 1dem
diſſe putemus, credamusq́ hanc fanguinis eruptionem eſſe

24. lIdem eſto iudicium de liene affecto, ſanguis enim in de reiectus, apparet craſſior, nigtiorq́;; cum finiſtri hypo- chondrij grauita'te.. lu i lu 25. Ab vtero ſiprodeat, ſanguis eſt varius pr
4 prout varia eſt materia illa menſtrualis,& adſunt indicia affecti vteri, actem pore fit purgationis ſanguinis menſtruiu. 26. Exinſtrumentis ſpiritalibus ſanguis expuitur Tuſtien. do, cum vitiosà reſpiratione. Ab Aſperà atteria, cum aliquali
eius prodit dolore, paucus, ruber, calidus, leuiter aliquando ſpumoſus,& cum non valida tuſſi, ſed cum maiori& frequen- Faul. Acgi ti ſcreatu: Bronchiorum pars ſi ſimul egeratur, citra dubium, nct. 3, e. 31... T aA etracheæ exulcerationes adeſſe, ſtatuendum. 1Pen 27. Ex vaſis pectoris erumpir ſenſim grumoſus, craſſus, paucus& nigricans, aliquando feetidus,& puri permixtus, cum vehementi& frequenti tuſſi, nec non absq́ intenſiſſimo- thoracis dolorre. 9 28. Spumoſus omninò ſi ſit& paucus atq; ſubalbidus, pu- Gal. 3. aph. rulentus, cum animæ fœtore& febre hecticd, ex proprid pul. 3t. monis ſubſtantià deferri indicium eſt: Etſi enim& is, qui 8 capite ad trachæam præcipitatur, per motum& ſpiritus ad-
miſtionem, ſpumam concipiat, in ſuperficie tamen talis ſo- 4. de loe. aff 8.-“. 4&., meth tur porrò ſanguis ex vaſis pulmonis tenuis, floridus, feruens confertim, multusq́;, minori, quàm ex thorace cum tuſſi, cis:
„uli. travlum, vel certè inſignem dolorem. S IIII- 12f129 3 Hh
.
29. Eflfertur& aliquando portio tunicæ venæ; arteriæ, aut propria ſubſtantia pulmonis, quod firmiſſimum indicium (anguinis ſpuitionem ex pulmone eſſe factarmh.
8. 4 de loc. aff
30. Septum transuerſum primario affectu laborate, do- lor, quĩ velut circularis,& circa eum intenſion indicàbit. 31. Ex faucibo& gurgulione ſanguis paucus& rubet ſire ando detruditur;& has partes primariò affectas eſſe, ſi ſan zi-
1 11CFem
lum apparet, vndiq́; verò, qui de pulmonis ſubſtantid. Eiici-
——o—

1 à Elulia
1 da iarpprüipul.
—
nolentæ, ruhræ, ac veluti vulneratæ, videanrur, autuman-
34.
dum. Per conſenſum verò ſanguinem à capite ad has ipſas partes deſcendiſſe, tuſſicula, palati titillatio, frequens excre- atio, conſueta ſanguinis per nares cohibita excretio, dolor, grauitasq́; capitis, vertigines, calor, frigus, velaliæ quæ præ- ceſſerunt cauſæ procatarcticæ, manifeſtabunt. b 32. Simplici expuitione ſi expellatur ex ore, labijs, palato, linguâ vel gingiuis, profluit cum ſaliuà miſtus,& ex com- preſſione digitorum effunditur, gingiuæ apparẽt tumidæ, ru- bentesq; in ſubſtantiâ tenuis,& in quantitate paucus.
33. Parem partium dignotionem præſtant etiam ſup- preſſæ euacuationes conſueræ. Sunt enim in quibus natura ſe fubindè exonerat per nares, his ergo ſi fluxus hic ſiſtatur, ſpu- tumq́;y ſanguinolentum ſuperuenit, è capite aperto vaſe, ſan- guinem fluere, autumandum. Mulierum etiam conſuetæ menſtruæ vacuationes, ſi ſiſtantur, ab vtero originem ducere affectionem hanc, minimè dubium. Vti neq; difficilè erit, fontem huius mali indagare in viris, ſihæmorrhoi des ſubſti- terint. Vtrum verò per diapedeſin, vel anaſtomoſin, vel di- xreſin aut diabrofin ſanguis excernatur, ſuis proprijs ſignis cognoſcitur.
35. Etenim ſ per diapedeſin exeat, ſanguis in paruà quan. titate paulatim, tenuis& ichoroſus, ſine vllo dolore& ſine cauſis euidentibus prodit, habitus corporis apparet flaccidus & vitioſus, præceſſére ſanguinis expuitionem morbus diu- turnus, malignus, inedia, atq; alia, quæ ſanguinem attenuare & vaſa rarefacere potuerint.
36. Anaſtomoſin corporis conſtitutio plethorica,& hu- morum conditio arguit, ſanguis in initio inminori, poſt ma- iori copiâ, rubicundus, calidus& mediocris ſubſtantiæ ſine ,11 1; e. dolore profluit, calidis præſertim balneis ſi diu vſus fuerit, aut z.
B victus

—
victus humidior calidiorq́;, nec non calidi nimis loci inha- bitatio, aut cauſæ aliæ, orificia aperientes, anteceſſerint. 37. Diareſin ex multi, ab initio ſanguinis fluxione, cum
1. 4. de loc. 3. 4. dolore, ac confertim( ſi propter vaſis difruptionem) facta,
aſf c. vlt. ſanguine flatulento, quæ præceſſerunt, deprehendes: Niſ quibus continui vaſorum ſolutio fit per Eroſonem, vbi paula- tim maior atq; maior ſanguinis copia cum dolore effluit, nul- g meth. 6. A cauſarum calefacientium, relaxantium, diſtendentium, ſe- des. deloc cantium aut pungentium præcedente, ſed exiguis ſputis, ſal- cu. de Sa,amarà dulci& glurinosà, aut acri à capite in pulmones de- morb pes. ſtillatione prægreſsà, ſimilisq́ ſapor ſanguinis in ore percipi- tur, quæ omnia ſuis ſignis dignoſcuntur, aut ab aſtantibus vel ægro ipſo ob id inquiruntur. 4 38. Generale de ſanguinis ſputo prædicendi præceptum Hipp. aph. 25.1. 4.affert tale: Sanguinẽ ſupra ferri, qualiscunq; ſit, malum. Magnam tamen iſtud reſtrictionem admittit, ſi⸗ ue ad affectiones alterius generis referatur, ſiue in ſe ad cauſas ſuas& affectas partes expendatur.
* 2„
39. Quod ad alias affectiones ſpectat, hac de re neminem ambigere ſperamus: In ſe ſi conſideretur, peius certè illud ha- bebitur, vbi copioſus admodum flauus& tenuis reiicitur,
præſentiſſimum enim vitæ periculum vel iam affert, vcl pauld pòſt ob caloris& ſpirituum imminutionem, inferet.
40. Ad cauſas collatum, non adeò multum incommodi
portendit, ſi propter attenuationem tunicarum ſanguis effu-
at, vti neq́; per anaſtomoſin: Verùm vbi diſruptum vel inci⸗ huphou ſum eſt vas, vitæ metuendum. Corroſio adeò periculoſad pertinax, vt auxiliarem ſæpe recuſet manum, qnia ſuccedit A cus,& tunc à ſanguinis ſputo, puris ſputum, quod peſſimum.
41. Illud etiam extra dubium, cauſashaſce ſi in arteriam
oſus
nec non ex magnà notabiliq́; aliquâ causâ, ex plethorA, aut
incidant, multo plus nocere, quàm ſi in venam, quod ſpiritu-

1o lore efäuütml. — eendentiumſg.
* duis putgl.
— pulmonesde 3 Sinote pexcji. halantbune
1 Sch recepuum u Ariqpulreun Dmawiti ſ
5 A lſeadcault
a anrecewinem a. uneiluäde⸗ us Mt is wäüct. ni um Fdlpuld don Sefele. cdn aincommuä rni rraſängräth. bi Normedli roli. eiedlüt mann ecülucccit darol2 06 gellun ru E ln b ot 1 Clodlll 1 oo 6
oſus ſanguis non ita facilè reprimatur, atq; etiam arteriæ craſ- 8 ſities conſolidationem facilè reſpuat. Si propter vaſorum fra- 5'met?7& ⁸
cturam ſanguis exeat, curatio non eſt impoſſibilis, dummodò ante quartum diem occurramus, priuſquam inflammatio ſu- perueniat.
4². Iuuenili ætati hoc malum familiare eſt, non ob imbe- 3 53 aph
cillitatem, vt Gal. ait, ſed ob ſanguinis redundantiam& æta- tis incontinentiam, aut vehementes animi corporisq́; com- motiones. b b
43- Ex capite veniens fluor facilimè curatur: pariter cum
ex gulà, ventre, aut faucibus procedit, niſi adſit vlcus, aut ex- coriatio, notatu digna, cum febri, quod malum, metus maior, & maior tunc eſt adhibenda cura.
44. Ex partibus ſpiritalibus per tuſſim exiens ſanguinis profluuium, cum, vel ſine febri, periculoſum eſt, ne poſſit cu- rarr. 1 3— 45. A pulmone proueniens, cæteris partibus hic affectus
eſtgrauior, ob iugæ ſpirationis officium: motus perennis pul- 5. meth:-
monum conſolidationem ſuſpenſam tenet, excrementorum vacuatio nec facilis eſt, nec prompta,& medicamenra, non niſi fractis aut planè perditis viribus eò perueniunt, hinc con- tractà maiori acredine& iunctâ inflammatione, in peius ſem- per malum prolabitur. b 46. In thorace non admodum diffcile eſt diſrupta con- glutinare, ſed ſi non curetur, ſequitur vt plurimum vlcus fiſtu- loſum,& inde tabes.. 4 47. Periculum quoq; eſt ex venæ magnæ rupturà aut a- perturâ, ne ſanguinis multirudine, cohibito anhelitu, cor ſuf- focetur 8 1 48. Sanguis ad os aſcendens ab ipſo ventriculo, quem i- pſemet prauè affectus effundat, ſiue à iecinore transfuſum ex- ceperit, vt prorſus ſperni non debervite etiam non penitus de b b 2 dbet
2
5 meth,&.& 4 de loc, aff
6-

— h eeee
ſͤſſſſ
— 8 eenn.* — 8 ———ͤ—
— 3 3 2 — 8— 4 4
bet formidari: Interdum enim ob nimiam abundantiam ad ventriculum tranſmittitur,& opus eſt ipſius naturæ, à quâ ex- cretione homo valdè ſubleuatur: Vbi verò prorſus motus ſit
b ſymptomaticus facile reprimitur, remedia enim integra citra ipp. aph refractionem in ventriculum deſcendunt: Vomitus ſangui-
32 nis ſine febre, ſalutare; cum febre, malum. b
49. Hactenus malum ipſum ſumus contemplati,& quid de eo Medico iudicandum relinquebatur: ſupereſt pars po- ſtrema& præcipua pertractanda, quà ratione amoliendum ſit iſtud incommodum,& æger ſanitati reſtituendus. 50, Sumuntur indicationes curatiuæ partim à morbo, partim à ſanguine, ſanguinisq́; impetu, pro ſitu& naturã par- tis affectæ.
Gaje. de 5*- Anaſtomoſis indicat orificia vaſorum eſſe obſtruen- comp. med. da& aſtringenda. Diapedeſis ſubſtantiam vaſorum eſſe con- f.1 e. 4-lb. denſandam,& ſanguinem tenuem ac ſeroſum incraſſandum.
7 Diareſis ſeu ruptura ſanguinem eſſe auertendum, vaſa aſtrin- genda, citra mordacitatem ſiccanda& glutinanda. Erofo deperditam ſubſtantiã eſſe reſarciandam indicat, leuiter de- tergentia& præter vnientia, ſarcotica& renutrientia eſſe ad- hibenda.
52. Sanguis quando irruit in partem læſam, ratione mo- tus, eſt reueſlendus& intercipiendus:ſi copioſus, imminu- endus; ſi tenuis, acris, aut calidus, contemperandus,& meli⸗ or procurandus: fi intra corpus effuſus& coagulatus, reſol uendus,& foras propellendus: materia purulenta detergenr da& euacuanda. Febris ac tuſſis forsan ſiadſint, vt quæ affe- Gum plurimum adaugeant, omnibus modis ſunt mitiganda: Et hæc omnia adhiberi debent pro naturà& ſitu partis offe- Ctæ, quod tribus fit præſidiorum generibus, Diætà, Cheirur- Eiâ& Pharmaci. 53. Dicta ſit mediocriter refrigerans, ſiccans, heuirn 1 4 rrin-

Wanim dnard Sumrrine
12 a relle ottra dt fſorun cſe on ſe 1Nincraſändun ue re umh rakakrn- d Wndt Foſo n aman laierdl mentia ellead en rdüohe mo⸗
Do las, wwicl. dröw K na 12 lare erin rents derrge an Br, Rqu um mmigm: dart J ift gnuſt
neil 2e a, Cdi
n küet: 111.
ger⸗
—
——— ———
ſtringens& ſanguinem incraſſans, potiſſimum in initio, veluti eſt ptiſana& eius cremor, amylum, oryza, mylium, malum co- toneum, pyrum aut pomum auſterum, mali punici grana, ſor- ba, meſpila, ouorum lutea&c. cum ſorbitionib. talia deco- quantur, aut ſuccus alicuius eorum adijciatur: Ex oleribus aſſumant ægri lactucam decoctam, endiuiam, portulacam vel arnogloſſam.“ 34. Conueniunt ſi vires requirunt, carnes laudabilis ſub-
ſtantiæ, gallinar: columbar: cuniculor: capreolor: perdic:
haſianor: auicular: montan:&c. Piſces ſaxatiles, cancri
quoq́ fluuiales, decoctum capitum hædorum vitulorumq́; ac
pedum ſuum, nec non caſeus recens non ſalitus,& lac capril-
lum ac vaccinum, vbi febris abeſt, butyro prius ablato. Acria
omnia, flatulenta, ſalſa, amara,& ſupra modum acida, in ci- bis damnantur.— 55. Pro potu exhibeatur ſecundũ Auicennam aqua plu- uialis cum bolo, roſis, fol: arnogloſſæ, portulacæ, viris pampi- ni, pomis aſtring: aut cum ſem: coriandror. præpar.& maſti:
decoct: Ratione virtutis probatur vinum rubellum aſtrictori-
um, in copiâ exiguãâ, chalybeatum, actu frigidum, cum modi- co ſacchari, mellis, aut aquâ roſatâ, dilutum.
56. Arris conſtitutio eligatur ad frigidum& ſiccum pa- rum vergens,(ni adiuncta tuſſis temperationem flagitet)con-
uenit magnoperè quies, ſecuritas, ſilentium. Somnus noctur-
nus ſit mediocris, imò longior, non altum tamen, ſed ſingulis
ternis horis interruptus, caput cubantis ſit ſublime, ſi ex ſpi- ritalibus præſertim profluat ſanguis. Motus& animi pertur- bationesvehementes euidentur. AVenere abſtineat. Alui ex- crementa quotidiè natur aut arte excernantur. 57. Venæ ſectio adhibenda etit ſi fluxio vrgeat,& prohi- bens abfuerit, verno potiſſmum tempore, metu indammati- onis. In reiectione ſang: ex pectore vel pulmone per diære- b b B 3 ſin, ve-

ſin, vena cubiti ſecetur per vices, cum efficacius hoc modoa- semeih. z. Uertat, aliquando ſaluatella:& in fœminis, in quibus ſuppreſ- ſa ſunt menſtrua, vena rali. 58. Siob acrem deſtillationem ſanguinem reiecerint, le- niter prius purgandum,& ſanguis contemperandus, poſtea ex humerali vel mediâ ſanguis pro modo virium in minori quantitate detrahendus: deſtillatione deſinente, eroſæ par- tes cibis boni ſucci,& medicamentis carnem generantibus
feliciaantur. 1 59. Si ætas, viresq́; venæ ſectionem non ferant, aut vehe- menti non ſit opus præſidio, mitiora in promptu ſunt:vti ſunt frictiones fortes crurum, coxarum aut brachiorum, dolorifſ- cæ extremorum ligaturæ, acres clyſteres, cucurbitulæ cũ ſca- rificatione, hypochondrijs, coxis aut inguinibus,& ſi ſanguis ab vtero, ob ſuppreſſionem menſtruorum, prodeat, cruribus admouendæ. 1 60. Poöortia cathardtica in hoc affectu non conueniunt ſed lenientia, quæ adſtringendo aluum ſubducunt, vti eſt caſlia cui adiectum eſt exig. pul. Rhabar. aut decoct: tamarind. my⸗
robal. citrin. cum pul. Rhab.& ſyr, violar.&c.. 61. Sid capite materia prodeat, præmiſsâ phlebotomid, purgetur pill. aſſaiereth, cochijs& c.& acrimoniam ac impe- tum ſanguinis reprimentia ac contemperantia adhibenda, quale eſt decoctum herbæ acetoſæ, plantag. polygoni. portu- lacæ cum quodam harum ſyrupo. Inſuper& eclegmata ex ſy⸗ * meth 7. rup. myrteo; iuiub: portul: cum conſ. roſ antiq. elcct. diatrag- f. bolo arm: terrà ſigill: aut ſacch: penid: ſæpius guſtanda: Capiti tandem ob deſtillationem cucupha ex maſtiche roſ. ſicc.& ſandaracà imponenda, membrum mittens corrobo-
randum ne generet,& membrum ſuſcipiens, ne admittat. 62. Ne grumi ſanguinis concreſcant in pectore poſcam bibant tepidã dilutam, oxymel ſimplicum munid, ſperm f. den 5 1e 45b
—
eene
4.

erant autjehe. p* tu funtaxij lt
S orum dolord. § n Hditole cüſcr. uSliſngun du I derd cnuduh du Domenünt ed 1 D ni ektcall ce demarincy⸗
upe Sleomma rol a eleckdng ke t i gi iß altdent unn e e ente ſögj Ereuinin
unt rorftin
1 4 mjceti 5 r fais
Rhabarb. rub. tinct. coagulo leporis vel hœdi, ſi opus eſt. 63 Glutinantia tandem, quæ vim emplaſticã& aſtrictori-
am habent intus& extra ſunt adhibenda, veluti ſunt roſ. rub.
ſicc. balauſtia, malicor: hypociſtis, acacia, ſuccus herbæ vel
fructus rubi, polygoni, vrticæ, ſyr. myrtill: de portulac. plant.
aut de ſymphito Fernelij, terra ſigill: bolus arm: ſang: dracon.
mumia, ſuccinum, corall. cornu cerui vſti, ſpodium, pul. lap.
hæmat: cũ ſucco granat. virgæ paſtoris aut equiſeti, amylum tragacanth. trochiſ. de terrã ſigill. de ſpodio, de charab. Rhab-
toſtum, conſer. roſ. ſumach, galla, cortex glandium, radix ru- de comp. bia, conſolida& c. Eiſce aliquod calidum tenuium partium,. Lhs gratià diſtributionis, permiſcendum.
64. Aliquando ad dolorem ſedandum& fluxum acrium humorum refrenandum, ſomnumq́; conciliandum, nonnihil opij, ſem: pap. hyoſc. ladani opiati, philonij perſ: vel Roma: theriac. rec. aut aliorum narcoricorum miſcendum.
65. Ex hiſce& ſimilibus formulæ conuenientes concin- nentur, adiunctis ijs, quæ partibus ſunt appropriata, naturãq́; illius,& conditiones alias reſpiciunt, quæq́; medicamentum
ad partes ægras tempeſtiuè deducunt. 8
66. Remedia iſta pro diuerſitate partium affectarum di- uerſimodè exhiberi poterunt. Si ex locis circa fauces& gur- gulionem ſanguis feratur, aut etiam per palatum, collutioni-
bus oris aſtring:& frigidis, inſtituto ſatis fiet. Si in naribus, ſuf-
flari vel reſpiratione attrahi debent. Si in interioribus& par-
tibus remotis, formà liquidiori& in ſ. q. exhibeantur.
6z. Neq́; ſolũ intrò aſſumptis medicamentis curatio hæc adminiſtratur, ſed illis quoq́; quæ exterius impoſita, ſimilem operandi vim habent, ſi nimirum vnguenta, linimenta, ex o-
leis modicè aſtring: aut emplaſtris cum vino auſtero& aceto;. meth, 6. compoſita, poſt reuulſionè& euacuationem corporis, refri-
4. 1. 7.
gerantia itidem& repellentia, admoueantur; cuius generis ip wap
ſunt

2 —
eetee zaßs e.. . ern Aenee ae. 3
—
8—
—— 2 e— 2 —
1
Patria' ſiue alibi ſedem fertuna reſeruet.
ſunt oleum nard: lentiſc: myrt: omphac roſ. aut eyton. adiect. pul. myrtill. roſar.&c. additisq́; ijs, quæ penetrationem libe: riorem præſtant. 68. Vbi ſanguis vomitu reijcitur, ſimili quoq; victus rati- one& curatione vtantur ægri, vt in ſputo(anguinis nimirum io vena humeralis dextri lateris, ſi fluxus ſit aà iecoreʒſiniſti
110
11 1
Kaliene ſecetur:deinde quæ grumos ſanguinis diſſoluũt, quæ 1. adſtringunt, quæ vaſa obſtruunt& conſoſidant, exhibeantur. 69. Hæc cùm de eſſentid, cauſis& ſignis huius affectus,
rum de methodo mędendi generali, cui aliàs tot particulates curandi methodi, quot eius ſunt differentiæ, addi poſſunt,
ſufficienter dicta ſunto.
Dn. 1IOANNIVVALTERO, MEDICP NAE CANDIDATO, A MICO MEO c ARKRISS. b yia mtht ceu veteri te commendaret amicc Ruttershuſiades Altorfl nobile ſydus, Ingenium moresc, tuor laudabat,& anugur, Quo⸗ madò couſequeris, ii bi pradicebat honorss. Ex ilo, vt decuit, te garos inter amicos Paſſis habere locum votis operad;, fideli Incrementa tui promoui gnauiuus honoris. Quod volui effectum eſt: laurus tibt ſacra paratur. Virtutis precium: u on fallaæ ante repertus Ritterchuſtades de te verißima dixit. Eſto tuà feliæ& promptuu in arte, ſalut: Couſule multg um, prædasq́; ſubinde Charonti Extorque Stygio: ſeu te cariſßima poſcat
Sie cum re famam, nec rem ſint nomins pabebit. Henricus Meibomius, Poeta E Hiſtoricus f. FINILS