eri tRerie el 4 liacdèse con. Lesmdehl dulno. igüponun bre⸗ ee kum) Vecvem e Chirutzi b =o occunt, In affcientiun re E ne vacalon ai ¹ Kiclitetur, cuim † ddegter admors 1 dicjiatention. S tes lbotem in 7 cruribls in u hirenin aemorbo wini. dna hoc à tosu al lhei, ſedei enuore pul ziireig pinr 1 ci. 4 lii 81 empeäich —— D P g T. A Poſitiones DE PHTF 181 S8 vB PRAES 1 pbrIo Clariſ mi& excellentiſſimi viri, DOCTORIS FRANCISCI eneg VII ROSTOCHIENSIS, PROFESSORIS IN illuſtri Iv x 1A primarii,& illuſtriſſimæ domus Guelphicæ Archiatri, ac Medicæ faculta- tis pro tempore Decani, A conſequendum in arte Medica ſammum gahum. Proponit Sdefendet„ Loco&! oris conſuetis, IoHANNZ;S FEIDEXTGVS oEAMA 1 aa,udh, 5 HzsIMAISTADI, „Ex Officina Typographica lacobi Lucij, ANNO cI⸗ Io cx. AMPLISSIHIS, DoOCTISSIMIS. CONSVI. tiſſimis& prudentiſſimis viris, DNIS CONSVLIBVS, ET SENA toribus, adeòg; toti ſenatorio ordini Reipub. HAMELNSIS ad Viſfurgim, Ncaec non Magnif co, admodum Reuerendo, Nobiliſſ mo&e doctiſsimo viro, DNO. MATTHIA von Oppen/ E C cleſia Cathedralis Halberſtadenſis Decano digniſſimo, juxta& Reverendis, Doctiſſimisq; viris, DNOoO ANDREAE HELMERDINGK, DNO lIoOHANNI BLVMN, ejuſdem Eccleſiæ vicariis, Duis Fautoribus e. promororibu⸗ ſvis in æternum effi. cioſiim vlenai, haſce poſitiones conſecrat, & Ndicae autot. * 8 cü Daplen einlgn Nemn ph. ußmembri ſen cadaven r obcauſa d ſtprate bhle ſeilice Kricte ſ uon dan ſequ ch tanicehat 1 tiam ho m quem Nosp un lricam amuis man to, Kafeg 40 3 8 d büfmt (2 Opw k 1A derm 1 11Dlne, I d A A& umſf 8 epaliir Hlleeut, är 9 1 I=o 8 3 ) 74— a4 7„ 8 2 TAH EMA I r Rauiſſimum eum Pulmonum affectum, quem o totius corporis macies ſequitur, auctores e Medici modò Phthiſin, modò Tabem,& ta- bificum morbum vocant Gal. in 1I. Epid. 19. Quemadmodum eo affectos,& ad eum dis- poſitos tabidos& PPadec. aph. com. f. Paracelſ. eiuſq; ſectatoribus Aridura dicitur. 2. Duplex autem eſt harum vocum acceptio. Sumun- tur enim aliquando ita latè, ut non tantùm corporis extenua- tionem 3. aph. com. 1⁰.& 2. in 1. Epid. 1. 3. à quocunq; cuiuſ- cunq; membri affectu prodeuntem denotent: Sed etiam co- lorem cadaveroſum, ut ex Cæl. Aurel. notat Mercurial. Et hanc ob cauſam veteres tres eius quaſi differentias facie- bant, vt præter Celſum notat Gal. com. 1. de vic. acur. 1. †. dνꝶοdiau ſcilicet, ulcus pulmonum& æxερνe. 3. Strictè ſumitur pro ea corporis macie& conſumtione, quæ pulmones exulceratos; aut etiam aſperam arteriam ul- ceratam ſequitur, quam Græci& præcipuè Athenienſes Oonr dicebant 7. ph. com. 10.& 6. de tu. ſan. 9. d. C. Dixe- runt etiam hoc malum veteres ναν& ut ſignum& ut cauſam, quemadmodum annotat Holl. 3. aph. com. 10. in fine. Nos priori illà acceptione relictà, poſteriorem tan- tum, ſtrictam videlicet, aſſumimus, cuius curationis viam, quamuis maximeè difficilem& arduam(quam ex loco affe- cto,& affectu ipſo inueniendam eſſe vult Gal. 6. de loc. f.3. 4,. ut faciliori inveſtigemus methodlo, naturam— 2 mall Definitio. Genus, pars affe- fta⸗ 9. mali inqulremus paulo altius, à definitione facto initio. 5. Eft itaq; Phthiſis pulmonis exulceratio; facta ab acri& corrodente quàdam materiâ; cum frequenti tuſſi, febre& totius corporis conſumtione. 6. Affectus huius genus alij aliud quidem ſtatuunt, prout eũ diuerſimode conſiderant: verùm nos cum iis maximè fa- cimus, quibus dicitur ulcus, ſeu exulceratio, aut ulceroſa diſ- poſitio, ut Vid. Vid. de cur. memb. f.28. Mercur. Altimar.& alijs ex. aph, com. z. G&àpb, com. 10. Aer. l. F. c. C.& dEgin 13. c32. 7. Pro parte affectà quamuis alii etiam alia admittant viſcera, vt Mercat. innuit, quorum exulcerationem tabes ſe- quatur: Nos tamen ſola ſpiritalia membra vt Pulmones& aſperam arteriam admittimus,& horum ulcera ſequentem tabem exquiſitam& veram ſeu propriam, illorum verò com- munem,& impropriam dici adſerimus cum Gordon. Mercat. Mercurial.& Altimar. ex 1. in 1. Ep. 1.. Imò ex d. l. adſeri- mus à nullo membro tabem oriri, antequam in membra ſpi⸗ ritus, ut Gal. loquitur, ſuperfluitatis portio decumbat. 8. Ob cordis viciniam ſemper& perperuò febris lenta hoc malum comitatur. Neq; enim fieri poteſt, cùm ab exul- cerationè fœtidæ putrilagines exhalent, quin eæ cum aère, qui cordis calorem euentilare debebat, commiſceantur& temperiem cordis peruertant. Præter ea cùm pulmonum motu in hoc malo non poſſit ſufficiens aër ad cordis euentila- rionem tranſmitti,& præparari, cor incandeſcit,& tandem quaſi torretur. e 13 De Hecticarum quidem genere(quamuis Mercat. contrarium ſtatuat) hanc non negamus x*. in:. Epia, cum Mercurial. Circa initia mali tamen putrida ea etiam nonra- rò eſt,& ſuas exacerbationes; abſq; certis tamen interuallisz habet, quæ poſtea latius malo ſerpente in Hecticam tranſit. 10. Tuſls autem adeſt frequens,& chronica, quòd 8 —,—— mhetexude lmidden A Cum nqudam ca bauodrode Reea caul ritatione, un Propt ets, quat ljun ut pit nild, cuͤm teratione Alr dieinis pa ero mult amitti, ut ael ſupp Ax uraſs in iactis. Ab in lewritid lum Bertru al. 2.,4 ditn quas t h. p. Ntara, vel 3 dibus pus arumpit b. Fre 3 diemo inr quan 8 rationemtades Eta it Dulnones a lcen kenenen a ilorum fedcon — ordon leren Ad exd.ader⸗ a in membniſi anecumbet 1e ud febri knr 1 1 à ermmſceant d a wm puwonm 3 ra cdiäs ebenit i mrelci,& tndim n S uapuisera. 1 8 Rn hnü i ezetumnüne d imen rruulb n xcuum 1Auo in — düde mones exulcerati facilè à quouis intemperato aëre lædantur, &quòd iidem ſuppuratam materiam innitantur expellere. 11. Cuͤm ulcus ſit continui ſolutio 2. mer. 1.4 E. ab inter- Cauſæ, na quadam cauſa mordaci,& rodente nata, vt& hic aliquid ſit, quod rodat, neceſſum eſt 1. de loc. uf. z. d. D. 1. ſiue mor- bifica ea cauſa coniuncia vim corroſiuam habcat ſui& pro- priã ratione, ſiue eam aliunde acquiſiuerit. 12. Propria ratione rodit humor acris, qui putredinis eſt expers, quam alii per cacochymiam inſinuant, vt notat Capiu. ut pituita ſalſa& bilis, quæ mordax eſt: Ex acciden- te vero; cum materia computruit,& putredinis, vel corru- ptelæ ratione acris euatuiu. b. 13. Alii volunt huiuſmodi humorem vel aliunde fluere, vt a vieinis partibus inflammatis,& ſuppuratis, aut etiam à cerebro multis catarrhis obnoxio- vel aliunde non fluere aut tranſmitti, ut dum ſanguis putreſcit rupto in pulmone aliquo vaſe, vel ſuppuratà Peripneumoniiꝗ(. 14. ANTECEDENTES cauſæ ſunt inflammatio, ali- cuius vaſis in pulmonibus ruptura, vel defluxio humoris pu- tris,&eacris. b 1. Ab inflammatione oritur, cùm in Peripneumonia, vel Pleuritide 2. de præſ- ex pulſ 1. Ä. H. ſanguis coctione, (quam Bertruc. aſſationem vocat, ebullitionem,& exuſtio- nem Gal. 2. apb, com. 27. in pus conuerſus, ſed non expurga- tus intra quadraginta dies ſubſtantiam pulmonum corrum- pit, apb. 1s. Vel cùm abanginâ«oac. pranor. 36α& 3617. ſup- puratâ, vel apoſtemate uvulæ Berrruc. aut ctiam Exanthe- matibus pus in pulmones deſtillat, eorümq; ſubſtantiam corrumpit. s 16. Frequenter naſcitur à rupturà vaſorum in pulmoni- bus(Hæmoptyſin vocant,) quæ per eorum ſubſtantiam ſpar- ſa ſunt, quam producunt immoderata fanguinis copia ⸗ 4f 47 lc. af- n 8 —“ boc af.&d. 4. qui vel tenuis eſt,& tranſſudat, vel acris, qui venas corrodit, vel etiam copiâ ſuà diſtendendo rumpit. Quæ ſi tardiùs conſolidetur ruptio, aut ſanguis non omnino expurgetur, conuertitur in ſaniem.. znei 17. Sæpe etiam aliqua portio ſanguinis in paruam ali- uam pulmonis regionem ſecedit, illicq; putreſcit,& ſen- ſim per ſumma ſieceſcit, propriamq; ſibi cauernulam effor- mat,& adeo arctè concluditur, ut vix quicquam tetri exha- let in cor, dicitùrq; hoc malum pulmonum vomicas ut ex Fernel. 5. de morb. part. c. 1o. monuit Rud. I. 1. c. 51. Hæc ſi rumpitur, ſæpè præter ſpem ægrotum enecatt-ꝗ. 18. Niec rarò laborioſus vomitus hanc continuitatis ſo⸗ lutionem excitat,& promouer, dum propter fortem ventti- culi motum membra etiam ſpiritalia aliquantò fortius com mouentur. k b 19. Exedit etiam pulmonum fubſtantiam à cerebro de- fluens 1. in 1. Ep. 7.&³. in 3. Ep. s2 d.F. humor acris, aut ſalſus, qui eroſionem talis naturæ, qualis in cute facta cernitur, er- citat o. de tu. ſan. 9. d. C. Dum enim is commoratur diutius ar- terias pulmonum exulcerat, aut tuſſim vehementem& fre⸗ quentem concitat, quæ pulmones eorùmq; vaſa lacerat,& jam genitam tabem facilè etiam in deterius promouet. 20. Sic& Empyema); in pectoris cauitatibus collectum pus; vndecunq; eò deuenerit, ſi commoratur, nitrosà ſuà qua- litate(vt Bertr. vocat) continuum pulmonum ſoluit, fas. co. præu. le 21. Nec parum in huius mali generatione poſſunt teten, ta menſtrua,& hæmorrhoides, quæ fluere conſueuerunt ie importunẽ ſunt ſuppreſſæ,& tum vel tranſmittunt ad pulmo- nem vapores malignos, ut vult Gordon.& Bertr. vel ipſæ et- iam regurgitant& propelluntur ad pulmones in iiſq; ſua mul titudine vaſa rumpunt, ut vult Gal. ,pb com. 12. poteſt ſden — b etia imathri wiinit. „ dd um hoc ma rſtrictum zorem alaru h quaſi lerionibus rnperamen midius co um,& in miam laxi dhoc malun a. Nonm ttatum, u „Inrer 1 3 490. ucam. 4.C mmulla qu an. 3, C. auafg, au occaſic unh Ep. dülbni g hh.9. Ae - Ss in paruam i 2 danrelcit Kl deauerdlmehr A³ quam tett eit. Sim worica ug J.L c.z1 Ra nu. an continuiais Ott ferten fenne Sad foriibcon mumd cerchwodk Namacris atle Naa cemiaur, er à nnrarurdiutüisar Naentem K fte⸗ d umucerat, . urroGolet. 8 r übos colecm g erun(dli dei aäte polluter u S ldelen lu rtunüuna- etiam arthritis,& renum exulceratio, vt monet Holl. 3. aph. ro. in inii. 22. Ad cauſam SINE QyA Nox, quæ ad ſuſcipien- dum hoc malum corpus prædiſponit,& habile reddit, referi- musſtrictum,& anguſtum thoracem, ob quem in tergo in morem alarum prominent ſcapulæ, ut hinc ita affectos meęu· 7⁴⁵αε‧ quaſi alatos vocent. Caput debile, quod multis de- ſtillationibus eſt obnoxium 5. apb. com. 13. à H. Pituitoſum temperamentum, cuiuſmodi eſt glabrum, album, molle& tumidius corpus. 5. inz. Epid. 1. 70. Pulmonum item angu- ſtiam,& infirmitatem:1. in 1. Ep. I. 17. quemadmodum& nimiam laxitatem. Hæreditariam etiam conſtitutionem& ad hoc malum propenſionem, ut x⸗. pror. b. notauit Mer- cur. Non minus enim paternorum morborum, quàm hæ- reditatum, ut ille dicebat, filii fiunt participes. 23. Inter EvipENTESnumcrantur conſtitutio autum- nalis 5. pf. 22. cuiuſmodi eſt frigida, ſicca& inæ qualis ib. in com. d. C. G. pb. 10. Summè frigida, ob quam vaſorum nonnulla, quæ ſunt in reſpirationis inſtrumentis, rumpuntur ib. com. d. G. dum videlicet extenſioni ob frigus reſiſtunt ede loc.af. C. d. H. Calida item& humida aëris conſtitutio, cuius occaſione caput repletum fluxiones mittit ad pulmo- nes fHlu&. 3. Ep. ſæct. g. f. 1o¹.& 5. ap. cem. 22. AEſtas ſicca& aquilonia, quam ſequitur autumnus pluuioſus,& auſtralis 3.4pb. 13. Aer ſubterraneus non euentilatus, ut in minera- rum cauernis,& venenatus juxta fornaces, ubi metalla& me- tallica, ut plumbum, æs, arſenicum, ſulfur, ſtimmi& ſimilia fodiuntur& liquantur, aut eriam in officinis, ubi ab aurifici- bus, aliiſue artificibus argentum vivum tractatur. Huc et- iam pertinent halitus à phthiſicis hauſti, qui inſtar contagii per conuerſationem inficiunt 1. de aif. feb. 2.& quod ipſe criam venerandus ſenex⸗ Ep. ſe2r.2. imit. hunc affectum in- ter Pee leisd e dehnshue, — ——— —444———— 4— 4 3—— ———.—— 2 2 ————————— —— 1 2— — 8———— 4 . 3— .——— 8——— 8 1— 9 ——— 5——————— ———— ÿ—————.— ter contagioſos morbos referat. Referimushne etiam cum Mercur. illud contagium, quod Plin. de ſudore Pharnacæ gentis in AEthiopia narrat, dum eum ſolo contactu tabem inferre autor eſt; quemadmodum& uſum importunum a. 3 9 uarum marinarum, ſalſarum, nitroſarum& ſulfurearum T. ad Glanc. 9.. B. 4 24. Huc referre libet etiam juventam;. 4pb. 9. quin et- iam totam ætatem ab anno decimo octauo ad ttigeſimum quintum 2νεν. quòôd, vt addit Gal. 3. 29. 29. d. A. ſint in⸗ continentes, qui eam ætatem degunt, percutiantur, con- tundantur, ſaliant, aut clament vehementius, refrigerentur, humi cubent, aut repleantur, aut ſimili modo aliquid com- mittant, quo naturalis conſtitutio peruertatur- b 25. Sexus etiam& vitæ genus hue non parùm facit e Loc. af. F. d. H. Mulierculas enim frequemter à partu corripi tabe, docet Hip.(de aer. aq.& loc. f. 21u. Facilè etiam in hoc malum incidunt, qui immodico labore exhauriuntur, ſiue id fiat in atre frigido, qui inſpiratus membra ſpiritualia con- ſtringit, ut viatoribus& paſtoribus aliiſq; accidit: fiue im aëre calido, qui exſiccat& pulmones quaſi findit, ut fabris euenit, quemadmodum notat Bertruc.. 26. Sape etiam hoc malum concitat vulnus, caſus, con- tuſio, onus grauius pectori impoſitum; ſaltus, vox alta& magna 2 2e h af,.9, R, 1. immodica venusscibus epotus flatulentus, acris& calidus, vt cæpæ, porrum, aliaq; plurima: Maximè verò eſus marini leporis, quòd ſingulariter pulmo- nibus aduerſetur: Negligentior etiam uſus medicamento- rum cauſticorum, queæ fuerunt adhibita in curandis onslin guæ,& vicinarum partium ulceribus, ſividelicet eorumaſ- qua portiò per aſperam arteriam in pulmones defluxerit. 27. Diffferentiæ, quæ à cauſis antecedentibus ſumuntur, cum vere non fint, ſed potius modi ex diuerſ occaſionaie: monet 4 nnethlere gonem d neg,aut gete Walt maltius eg z Syn unut Kin: leumſtanti arreti& af 9 Adl. 1 Anoctem, gllcerata, P4s. pul- ni celeri 10 ae 2 tſentior ſocam co h co. 279. 6 Ab luum puru ſicem,(qy ¹ 1 igum, citr üu ſputu nrinam au- nücium eſt geſe unde dr el carb Altos mhc dluccopi dlisſt n kreacum mutne üüar lme Jl comaau nden Dum imponunun Klültuten 2„chl. quide * auo ad wigeünn 44nd4 i. percutintn. Ghx tlüs refigrenn. nodo diqlidenn⸗ Mttatuu. rhxim ſict terz pemn cniſ elberiamin ke atauriunnur, ſl ana piritwalicon. Mrccilt: ſue in an ünct nhi 1 u ede en. etW. vos Aat 1 Webabmm c lüggtin 1 H grlcierfun au mecunn. d Taruüma⸗ Srlelct amd, mnrscktmm Suien A —— ₰ 1 eäam an ——y — monet Mercat, eas nihil moramur. Ratione partis affectæ: pulmonem dicimus abradi ſecundùm dextram vel ſiniſtram partem, aut ſecunduùm vaſa; vel ſecundum ſubſtantiam, vel hærere malum in ipſis pulmonibus; vel in aſpera arteria. Item altiùs egiſſe radices, vel ſuperficiarium adhuc ulcus eſſe. 28. Signa, qvæ nos in cognitionem huius mali dedu- Sign- cunt, ut& in alijs morbis, præter æuansua, qvæ ab ægro& circumſtantibus inqvirenda ſunt, ſumuntur ab actione læſa, excretis& affectibus ſimplicibus, ſeu qvalitatibus mutatis. 29. AdLAESAs AcrloNsreferuntur tuſſis moleſta qvidem,(qvòd vis expultrix maximè irritetur)& præcipue per noctema ut ait Bertr. ſed ſine dolore, niſi aſpera arteria ſit exulcerata, qvòd pulmo ferè caręat neruis 2. de loc. afi. d. E. &. a. F. pulſus parvus, languidus cum qvadam non tamen nimia celeritate& mollitie, qvi Hecticus dicitur.. de aa. pufſ- I1.& L. de pulf. ad rr. 11. d. H. 2. Reſpiratio etiam& anhelitus freqventior,& celerior: crebræ item,& qvæ cum ſopore qvodam conſiſtunt vocis defectiones tabem denuntiant pran. co. 219. 30. Ab excretis, qvæ ſumuntur ſigna, hujuſmodi ſunt ſputum purulentum, ex albo cinereum, lividum, ſive etiam nigrum, citrinum aut viride, idq́; cum tuſſi ejectum. Quòd ſiillud ſputum in aqvam(qvam tepidam reqvirit Rud.& marinam aut ſalſam Hip.) proijciatur, fundum petit, certius indicium eſt. Fœtet præterea non rarò ejectum illud pus vel per ſe, unde etiam tabidorum anhelitus gravis animaduerti- tur, vel carbonibus injectum. pt. 11. qvamobrem etiam in- cautos inficit, unde in fœetorem maximè advertendum, qvi in ſucco pituitoſo ſeu crudo, qvamvis aliaàs puri maximè ſi- milis ſit, non obſervatur. de alim fac. 2. d. f. Ejiciuntur præ- terea cum pure aliqvando bronchiorum, venarum& arte- riarum, aut ipſius etiam pulmonum ſubſtantiæ partes de loc. af.r. af.r.A.G& 4de lot. 44.,1. A. G. Rejiciuntur etiam interdum pil. lulæ ſeu globuli, ur& tophacei lapilli, qvos cruema ſanies ſe- qvitur, cùm videlicet impetuoſiori tuſſi aut motu ulcus, quod puris lenttore fuit obductum refricatur aut vomica rumpiu„ 31. Aliqvando etiam horror in malis ſubinde incidit cum ſpirandi difficultate, qvi etiam tabem denuntiat caa. præn. 17. 32. QDin etiam à concoctionum excrementis ſumuntur indicia. Alvus enim ob facultatum imbecillitatem ſæpe eſt concitatior 7.apb. com. 16. ſæpe etiam pigrior. Vrina eſt ſubti- lis non tincta, in ſuperficie oleaginea ſecunduùm Bertr. Sudor: circa digeſtionis finem copioſus ob debilitatam facultatem, & calorem liqvefacientem, unde nutrimentum apponi,& aſſimilari neqvit. Capilli irem ſæpe defluunt, qvòd humor jam deficiat 7. apb. com. 16. Neq́; rarò pediculis ſcatent Phthi- ſici, qvòôd excrementa putredinali,& febrili calore corrum- pantur, ut c. p. Mercurial. monet. 33. Ab affectibus ſimplicibus; ſeu qvalitatibus mutatis, qvæ deſumuntur ſigna, hæc ſunt. Extenuatur collum& fit gracile, unde Epiglottis prominet;, nares apparent acutæ, tempora collapſa, oculi concavi, aliæq; facici corruptelæ, quas Hip. enarrat coac. pran. 212. qyam Arabes faciem torna- tilem vocare Mercurial. autor eſt, circa ſcapulas& brachia veluti quædam alæ de ca. morb. Qd C. marceſcit totum corpus, & indies magis magisq; extenuatur, cutis faciei dura,& di- ſtenta eſta. ins. Ep. r. 29. 4. F. color glaucus, ſeu oculi cœſii3. Ep. ſædi ꝓ†oꝛo. genæ à cibo rubentes ob vapores ſurſum elatos, alids verò ad lividum& plumbeum tendentes ob caloris er ſtinctionem Gal. a. progn. o. 34. Adeſt& febris, qvæ ad tactum primò lenta apparet, vehementior tamen& mordacior, ſi manus diutius ſuper 3 e,s corbus mmorescrue i incurva Rcollquat „ bilt aum fitin⸗ komanifet Kryitium, 4 Cüm tns qyæd arjolentan aationem uelm ſit e⸗ etionem MDr Pebr. eaducit, „ Obtitk det,ſeu d ſidllcusre di nutritio mentia pol 3 Secu adicont) unie, K neratione dislubltan Ahalaga ürant ut lehavete, 1 tel n 20 : ir na cl V enl B an colum& arent aclte, Acomtae ds Raciem tome 3l ussd buai we drtum cuyu G it ei Gun, K0 ocul cœl’ Di furfom dtpd a odelläcr ibd tte yket, axi Guuiipe b hhheennͤnunn) corpus,& pectus præcipuè, ponantur, augeſcitq; ea magis unâ atq; alterà horã à cibo ſumto, cùm is videlicer jam inci- pit diſpergi ad membra. Rugitus etiam ventris, pedes tumi- di, qvod ob virtutis imbecillitatem permulti coacervenur humores crudi, qvi in pedes decumbunt. Vngues deniq, utut feris, incurvantur, qvòd carnes, qvibus utrinq; infiguntur, ſint colliquatæ 1. de loc. af..4. D.“ 35. Diſtingvitur locus affectus per dolorem. Si namq; malum ſit in aſpera arteria, ſentitur aliqvis dolor, non tamen adeo manifeſtus& magnus: Si verò in ipſis pulmonibus hæ- reat vitium, dolore vacant ægroti. 365. Cuͤm cauſa, qvæ hunc morbum rodens qvædam materia, ita ut etiam tuſſim non rarò exci- tet violentam, ſui expurgationem poſtulat, qvòd alias con- ſolidationem& impediat& magis magisq; exulceret: Mor- bus cùm ſit exulceratio& continui ſolutio, requirit ſui con- ſolidationem, qvæ exſiccatio eſt„. er. I1.4. D.& 2. ad Glauc. 2d. D.. Febris, qvæ comitatur& torius corporis emaciatio- nem inducit, poſcit ſui exſtinctionem. 37. Obtinetur autem prima intentio mundificativis, ut vocant, ſeu detergentibus,& qvodammodo exſiccantibus, qvòd ulcus reddatur ſordidum à materià ſuppuratà ſeu du- plici nutritionis excremento, qvod vel craſſum eſt,& de- tergentia poſcit, vel tenue& humidum, requiritq; ſiccantia. 38. Secunda intentio perficitur per glutinantia(uoi- lua dicunt) qvæ adſtringunt,& ſunt craſſæ, terrenæq́; ſub- ſtantiæ,& ſicca ſecundo ordine: Et qvæ deficientis carnis generationem promovent(uuid vocant,) füntq́; medio- cris ſubſtantiæ,& infra ſecundum ordinem calida& ſicca. Iνναd ſeu cicatriſantia, qvia vehementer ſiccant,& ob- durant; ut ea in ulceribus internis natura non ferat, locum hic habere non poſſunt, ut cum Capiv. Riolanus monet. B 2 39.Ter⸗ enerat, ſit acris& Iadicatio- — —— — ——B—— — ſ ———— ——————— ————— —— — — e eese— — — — ³—— ſſſſ————— maciei rationem habet, qvæ reqvirunt humectantia& te- figeramia. 19 Prognoſti 40. Hiinc ergo abundè ſatis conſtare poteſt, quid in hmjus 63. mali curatione ſit ſperandum. Satisfacere enim intentionibus & ſcopis enarratis, ſi non omnino impoſſibile; ſaltem maxi- mè erit difficile. de loc af. G. d. C.& ib—. a. Fy. mer. 11.& 14. inir. Namq; collatis inter ſe indicationibus, contrariæ occurrunt, qvòd febris velit medicamenta refrigrantia& humectantia ulcus verò ſiccantias. mer. 12. a. C. b 41. Auget curationis difficultatem ſpecies febris, qvòd licet initio ea adhuc ſit in habitudine& diſpotione, facilimè in habitum tranſeat,& ab ulcere pulmonum foveatur, idq; difficilimè conſolidetur. Facilè enim, ut Gordon, ait, ft fi- ſtulatum,& multa in pulmone ſunt vaſa, iſq; in continuo eſt motu: Ea autem, qvæ conſolidanda ſunt, qvietem reqvirunt J. mer. S. init.& Hip. de ulc. f. Qog. l. 19. 42. YVeruͤm maximi eſt momenti, cùm, de qvo idem Gordon. ſubjicit& conqveritur, defectus convenientium remediorum, rum, quòd pulmo poſt glandulas maximè im- becilles obtineat facultates,& medicamenta exiguis& non niſi fractis viribus ad pulmones poſſint devenire. mer. 114.D. & 2.ad Glauc. 2.d. A. 2. Qod deniq; ulcus mundifcari aut ex- purgari neqveat; niſi per tuſſim. mer. S. J. 4. in eàq; pulmo vA- lideè commoveatur, unde fieri non poffit, qvin ulcus magis exacerbetur,& id qvod nuper conſolidatum eſt, laceretur denuo]. mer. 1.d. E. Vnde ſi tuſſis permittatur, nec ſedetur, ulcus dilatabitur& promovebitur: Si verò ſiſtatur aut tolla- tur; ob collecti puris copiam tandem in cordis arcem pro- rumpentem, aut aérei commeatus viam intercludentem, Eger ſuffocabitur Holl7 2plr16. 43- Concludimus itaq; confirmatæ tabis nullam omni- no el- 39. ertia intentio urgentium ſym ptomatum; febris& nweſfecuka vos immi leiapudA Igrotann ranmum rnnthojult um autem dldari dat 4. ä erſcteat ewicioſun I 1 rmicioſun t eiat alvi 6 Ap dinetur,m innem hoc dom. mot Nratio, Aur alccerentu ecies ſedis nu 1 Sdporione ſh im hrernr, 1 TIordon,zt, 1ePin couinee ierwngiin. t a de ho il mu mariwein. an mmesiguis d dal R Mire metara e M adfenn ane. r Käncig pulnol, anhiinulewm oit Hmek Herm eer minr, Reſten. d. Neikkur wule 4— en Tdä anenäd s Kinterheot, au g Blam. we ————õõ—õ—— no eſſe curationem/ mer.. intr. G 4. niſi palliativam, qva mors imminens aliqvandiu ſaltem differtur, ut accidit mu- lieri apud Avicen. referentibus Bertruc,& Holl. 7. apb. 10. qyæ aliqvot annis fuit ſervata,& illi apud Gal. 2 de loc. af. S.d. C. cui per annum prolongata fuit vita, cùm alii, qvi non adhibu- erant hujuſmodi præſidia, ſtatim fuerint mortui. Superficia- rium autem ulcus& nondum confirmatum aliquando con- ſolidari damus. b 44. Si pus tabidorum ſuper carbones projectum graui- ter fœeteat(ut corium aſſum addit Bertr.)& capilli defluant, pernicioſum ſignum- apb. 11.& co. præn. 434. 45. QDꝘodd ſi tabe correpto alvi profluvium ſucceſſerit, pernicioſum S. apb. 14.& in Co præn. 430. G 634. Magis tamen pernicioſum, ſi tabe correpto; iam fluentibus capillis; ſuper- veniat alvi fluxio.. a9⁰,12. b b 46. A puris ſputo phthiſis& fluxio: cùm verò ſputum retinetur, moriuntur 7. ap5. 10. Intelligenda autem eſt per flu- xionem hoc in loco; præter capillorum& alvi fluxum, ut Gal. in com. monet ex.. aph, 12. etiam qvævis corporis magna col- liqvatio, fluxio item in dentes& gingivas, ſi eæ circa dentes exulcerentur, ut purat Holl. ex co. pran. 441. 47. Tabidis in aqvam marinam exſpuentibus; ſi pus fun- dum petit, celerem denotat perniciem Co. præn. ν½. 48. Sputorum retentiones in tabeſcentibus mentem ad deliriũ commovent. In his ſangvinis profluvium per ora ve- narum in ano ſangvinem fundere ſolita; exſiſtere poſſe ſpes eſt Co. præn. Q2. qvod ipſum etiam de menſtruo ſupervenien- te fluxu imelligi& ſperari poſſe putamus. 49. Maximè periculoſæ ſunt, qvæ ex ruptione venarum craſſarum& ex capitis deſtillatione contingunt 15. 9ẽ. 50. Inttabidis pruritum ſentientia corpora ab alvi ſup- preſſione malo ſuntib ‿2μ. b 3B33 5. In- — — v ——— ——y ſſſſ“ —ſſſ —— — zr. Inſanabile ulcus, cuùm ex ſucci vitioſi eroſione eſt fa- ctum g. mett. 4α,d. CO. 52. Curario, qvæ cauſarum antecedentium ratione huc faceret, qvomodo videlicet eæ legitimè& celerrimè poſſint aut debeant exſtirpari, ne juſto prolixiores ſimus, petatur ex locis propriis. Nos ea tantum hic, qvæ ad ipſius ulceris cu- rationem neceſſaria videbuntur, qvantùm fieri potuerit, at- tingemus breuiſſimè; ad tria pervulgata artis Medicæ atten- dentes inſtrumenta, Diætam ſcilicet, Chirurgiam& Phar- maciam. b 53. Inter auxilia Diætetica primùúm occurrit aër, qvi ſit modicè calidus& ſiccus. met. 12. a. G. aut naturâ, cuiuſmodi deſcribitur fuiſſe is in monte Tabienſi A. l. ut& maritimus& Piniferorum aut reſiniferorum montium aoér eſt: Autatte talis paretur, ut eodem loco Gal. monet, Loto, Polygono, Meliflophylio, Lentiſco, Arbuto, Rubo, Hedera,& fimili- bus. Ad eandem etiam intentionem adhiberi poſfunt nari- bus troch. Hedychroi, ungventa pretioſa, ut Romæ fuerunt Foliata& Spicata 2. de loc. af. G. a. C. qvorum præparatio qvia periit, eorum vicem ſuppleant alia odorata, ſive fuerint ar- tificiales balſami, ſive pilæ odoriferæ, ſive aqvæ odoriferæ, ſive ſuffimenta& ſimilia alia. Maximè viretur aer frigidus (Erigidum enim ulceribus inimicum, qvia mordax..4pb.20.) ut& humidus, qvòd is ſordidum reddat ulcus. 543. Cibus ſit Euchymus& Eupeptus, qvi tamen ſecun- dum Vid. ſit alicujus lentoris particeps, ut facilius aggluti- nari poſſit, sitq; ut plurimum ſorbilis, qvòd maſticatio pul- monibus exulceratis ſit nocua. Deſcribitur autem huſub- modi cibus ex 7. mer. 6. d. D. 2. à Gordon.& Mercat. qvi etiam præ omnibus aliis commendant extremitates pedum& ala. rum, cancros, teſtitudines, cochleas& lac„. aph.54. Præcipué tamen muliebre, aſininum, caprillum,& vaccinum, præran 1VIel 4 ſcaurenul rulAwedic abäicigiac lbitione, Im ſuertt(e qyodex- ged& glentibus, rurmurantia am Vid. feb aldom id et dendos folid mdidicimus Medulia de 6 ded&i ſeenda, de Iid. ex*e„ antone me lrutates ea Pro po lieen aliig Ktaum Capi dm tenuitat oter jact 4 Apropt tdem utyix igophorum dn ul nai nütne 4 4*. domn diiem inn endente, 4 rnum& ecunitaär, gil uturz, coiuſgoc =& mariümosg a airelt: Autan * Loto, Doygow oledera)& ſwil- Ateri pollunr an. ntRomæ fuenmt anræparario qyi- am tije fuerint a⸗ aupee odotiter, n urr aet lügä vyrode apha aünmenſem cklin m rnatierum. 7 xqar (er ur aurm 1 8 ercregll 1aies peoäln Ri viaautenui& ſiccante aliqvandiu ea animalia fuerint uſa, quòd ſi- mul& medicamentum& nutrimentum præabeat, qvemadmodum & lacticinia cum ſiccantibus parata. Obſervandum autem in lactis exhibitione, ne exhibeatur frigidum ſed tepidum,& mox ut emul- ſum fuerit(qvòd ab aëre ambiente facilè corrumpatur) addito ſaccharo aut melle. Sed& id notandum, ne vinum ſuperbibatur, neq; majori in copia lac aſſumatur, qvàm poſsit ſubigi& conco- qvi, qvod ex ventriculi mole& rucu facilè innoteſcet. 55 Sed& illud obſervandum ex †. aph. 6½. ne offeratur capite gdolentibus, febricitantibus, ac qvibus Hypochondria inflata, aut murmurantia ſunt, ut nec ſiticuloſis&c. Intelligimus autem hic cum Vid. febres putridas ex ſuccorum putredine ortas. Obſer- vandum id etiam putamus cum eodem, ne ſumatur pro potu ad di- luendos ſolidiores cibos. Commodiſsimam autem horam lac po- tandi dicimus matutinam,& ut alii addunt, horis qvinq; anteqvam alia edulia deguſtentur; ſemper priùs excrementis depoſitis. 56. Sed& in eo, qvoties videlicet ſingulis diebus alimenta ſint offerenda, determinando non parùm ſirum eſt. Nos cum Mercat- & Vid. ex 7. met. 6. d. C.a. ter cibandos eſſe tabidos dicimus, qvòd ea ratione meliùs reficiantur. Multis enim indigent alimentis& facultates ea digerendi ut plurimùm ſunt effœtæ& langvidæ. 57. Pro potu qvidam vinum concedunt, ut Fuch.& Valeſc. ex Nos tamen id non ſimpliciter admittimus, Auicen. aliiq; plures: ſed cum Capiv. putamus Aui 9 cen. id approbare vel propter par- tium tenuitatem, cujus ratione abſtergat& emundet ulcus,& propter jacturam virium, qvarum ſumma eſt ratio habenda. 4pb 9.& propterea obſervandum eſſe comitantis febris magnitu- dinem, ut vix niſi per morbi initia concedi poſsit, idq; tenue& Commendamus autem cum Altim.& Vid. aqvam oligophorum. mulſam, niſi forſan febris ſit inſignior, & vina Hippocr. cum qvaſdam. 58. Somnus qvia humectat, qvidem in mali initio magis commendamus, tendente, aut etiam declinante morb cturnum& moderatum. Fuchſ. aqvas etiam hordeatas qvòd egregiè abſtergat, & deſtillatas vigiliæ autem magis ſiccant: has ad ſtatum verò jam oillum præferimus, ſed no- 59. Exer- b —————nn “ — „ Exercitia& motus disvademus, ptæterqvam leniores, ut in. ambulationem, vectionem& frictionem moderatam. Si enim fortior fuerit motus, præter alia, qvæ inferat incommoda, reſpi ratum reqvirit& excitat maj orem& freqventiorem, qvem tamen parvum, ùt& ſilentium reqvirit Gal. 5. met. ũ.4. H. Vitentur etiam animi pathemata& motus vehementiores, Venus item& Laco- nica. 60. Qyamvis ex Chirurgicis præſidiis in profligandis morbis multùm poſsit venæ ſectio, in hujus tamen ulceris curatione nun- qyvam admittimus. Eodem modo& cauteria& ſetones, aliãq; ſimilia præſidia improbamus, qvòd hic non tam repletio ſit, quàm inanitio, nec niſi cauſarum antecedentium ratione ca præſidia qvicqvam poſsint. G1. Ex Pharmaceuticis maximè nobilis eſt purgatio, ſed nec eam admittimus, qvòd aliàs lubrica alvus maximè ſuſpecta ſole- at eſſe. Eodem modo& vomitum diſvademus 4. apb. 9. 6²2. Inter particularia, qvæ ulcus mundificant& abſtergunt, commendamus mulſam, Marrub.&c. Inter conſolidantia bo- lum Arm. terram ſigil. mum. ſangv. drac. Corall.&c. Ad abſumtæ carnis regenerationem, præter cibos in diæta enarratos Piſtac. Pin. Amygd.&c. Ad has autem intentiones omnes præaliis excel- lit lac& ſacch, ſeu conſerv. roſ. Chymiatri vix ſatis laudare poſſunt in hoc malo ſpir. vitr. Sulf. præp. Tinct. ſal,& magiſt, perl.& co. ral. Tinct, mum. ol. Myrrh. camp. Terebint. ol.& tincʒ. Sol. ſiabſq; corroſivis parari polsit, tinct. Iov.&c. 63. Sedin his omnibus propinandis videndum, ne ulcus red- datur humidius& ſordidius, aut immodicè exſiccantibus impedia- tur expectoratio 7 aph. 16. Habenda etiam eſt non exigua ratio fe- bris, ne ea nimis invaleſcat, plurimùm enim dejiceret& enervatet vires, qvibus fractis& abſumtis qvid præter mortem ſperandum DE N. P 7100CH iuddemq; Nedicæ De Bru 5 Mr