2 W CYGNI ANATOME 2
ber Ejusqᷣ;
e CaäNrTus, me nne dec, L„ D. O. M. A. heednexunte b PRASIDE erHOMA BARTHO- dumam ſi fata daen jn LINO CASsP. FILL. eih AMIEDICIN.& ANATOM. ININCLVYTA idi Hatnienſi Academ. D.& P. Reg. ndidtus toto ankrans* R ESPOND ENTE JOHANNE-ACOB 0 — b BEWERLINO. üdet excarnes velethab A4 14. Septemb. 16 50. publicæ disqviſitioni ſubjicienda. T Iu Auditorio Majori Horis ſolitis. 27 6090⸗ 27 e, 6n9e 26090-60906090⸗ 2600 6090
HAENIE, PRELO LAMPKRECHTIANO.

— q——
———
“ ½
—
äͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤͤ————

ILuSTRIKGENEROSO dOMINO
DN. JOACHIMO GERSDORF,
TOPARCHRÆ IN TVNOBDHOLM/ c.. EQVITI AukAaT0 REGNIDANIEÆ SENATORI AMPL.IIOSSIMoO, SER. REG. MAI. VICARIO MAGNO, LITERA- TORUM MACENATI PERBENIGNO, PA- TRONOSUO SUMMoO.
Agne decus Patrie flos& lvemunahil nomen.
Grate Deo, dilecte tuis: cape fronte ſerena
POyæ damus exiguo munuſcula debita cultu.
1 dlpſe Deum genitor non tantum thuris acerrà, Panchæuq; bonus lætatur odorihus, aut ſi
Hsſia multa nigras aſpergine ſangvinis aras
Vnbuat,& Lydium ſacraria ve ſtiat aurum:
Sed Tpog; purpureas Violas e paupere cenſu,
Pomaqᷓ;, Corycij ſenis& carcheſia lacti,
Anguſtiiq;, probat raros ab ovilibus agnos.
Suſcipe qyæ teneros licuit luſiſſe per annos,
Suſcipe, pacato melioreq; ſuſcipe vultu,
Nosq́; tuos inter qyod jam feciſſe videmus,
Sede vel extrema pergas numerare Clienies.
Forte etiam, pia ſi faveat modoò turba ſororum,
Et Deus integri ſpatium conceſſerit æri,
Majori meliora tuba& graviora canemus-
Atq; erimus veſtræ non ultima buccina laudir.
Sic mihi creſcendi dabitur bona copia, ſic te,
Sic tua facta tuumq; animum, graudemq; favorem
Alite Mæonij Ver ſus ſuper æthera tollam,
Alg, Sophoclæi numeris memorabo cothurni.
3 Se
AMPLITUDINITUF omni obſervantiæ genere addictiſsimus JoHaxxESIACoOnusBEvyERLINus. A.& R.
5* —————ü—

4
“
—IIlſnſmſſſſſG
Figurarum Explicario.
Fig. I. Cygni ſceleton exhibet, cujus A. Caput anſerino ſimile. BBB. Colli vertebræ.. C. Dorſi vertebræ apparentes.
D. Os Iſchion.
E. Oſſa Coceygis ſeu cauda. F. Ala brachij æmula.
G. Os ſcapulæ.
H. Sterni fulcrum circulare.
I. Claviculæ.
K. Sternum, in qvo capſula notanda, rotundo orificio hic patens.
LLI. Coſtæ, cum ineiſuris& apophyſibus.
M. Os femoris cum fubjectis pedum particulis.
Figura II.
aaaa Aſperæ arteriæ duplex Ramus. bb. Pulmones Cygni extra ſitum ſuum.
b ris un.
4
Os hyoides cum membranulis aſperæ arteri affixum anteqvam in ramos divaricatur.

1
w„ n hpy, K
2 —— 3 79e G
„., V 7 J Leeiiee
64 7⁷ 89
W 5. 232 Mu Aedn
nam, in qio capſuh noeandh, Kcio hie
. orncio ac Dades.
dr, cum mellurs& apopbyida
em
Fgura II.
perr amerir duplerRamus lmoncs Cygnicuralſtun ſumn
Fr. III.
hreides cum membeunals ipetn S Lünum anteqyam in ramos qium

———— ———ööö“
lͤöZͤöͤͤöͤö

Zor Oef ruα..
THESIS I. ECygno diſſerentes operæ pretium efacturos nos arbitramur, ſi nomen
Nhipſum jam primum omnium expen- Fderimus. Pollicetur qvippe qvamplu- ⅜ rimas nobis easdemq́; ſanè memora- biles explicationes. Nam multa ei
II. Cygnus græcè xuα ˙, dicitur X τν αυννέσσν ꝙτ‧νν Iujv, ut Grammatici qvidam volunt, eò qvod cibi invenien- di cauſa cœnum præ cæteris animalibus ſcrutari& tur- bare ſoleat. Alij formant à verboæx qvod inqviunt eſt TPov i. e. vocem edo, ſive clamo, hinc At unde u⸗ qvaſi xxαανν: Eſtgnim avis clamoſa. Alii à terete collo: auxXoT ⁸„ 1XG‿ν rd„ aAεXbo*, raνα 1 uαα. Cæterùm Roberto Stephano& aliis melioris notæ Lexicographis non arrident hæ originationes vocis, qvi primitivam eſſe contendunt. A III. Hæc

——
———————— ————————— ———
——.** 1 93—. —.-.. 2 1 1—. 8 4“ 3 1. 2 2 4...———— A.—————. 8„——— 3 2 4— 3 1— 8 1. 1 8—————————— 1 ———————————— 2—.. 4—— ——————— 3————— —— 5 n 8 8———.————.— ——————————— 6——.— 4——— — ſſſſſ———————— 5 4—. ——————. —**.. 8— 2——* — 2 8.— ee 95———— 8—— 8 1— 8.— 4* 46**— E— .—*————— ¹ -—-—. 4———— 5———— 4——*—— 3—— —— 2———— ——ZöZö—ssööööööoöoe-— ————— ö“ ——ͤſſͤſſ
„
III.
Heæc utut ſunt Cygni nomen Græcum retus eſt conſtat inter omnes,&pe rſpicuum adeò eſt ut diſputa. tione prorſus indigeat nullà. Et hodie Græci, ſi Geſneto credimus, Cyprinum eum appellari malunt. Iq qyod faciunt, meo qvidem judicio, parum accuratè, ipſam na- turam rerum errore ſuo& inſcitiâ,(nifi ad Diram po.
tentem Cypri. h. e. Venerem reſpexerint cui ſacer eta mirum in modum perturbanttes. Iv.. Sunt qri dicunt Olorem etiam ea dem deriranſe cilitate poſſe à Græco 6deso poſito Lpfo d, ut Ulyſſes he sð. Nimirum à cantu.(Nam& Iſidorus Cyguumie. nendo appellatũ eſſe ait, eò qvod carminis dulcedisen modulatis vocibus fundit.) Græci xuoxννε Ʒάαα aüi verò deducunt Olorem ab Hebræo Halal, cecinit, lau davit. Unde ſcribunt nonnulli Holor An verò meliu 5ruαμοaνuꝙłuũuyõ— luάuꝓνG, dum volunt dici Olorem don s is, qyo totus plumis ſit albus, atq; hinc forte Scoppa noſttiei Grammaticus hanc ſeqvutus derivationem cum aht ratione Holor ſcribit. 8
. V.
Latini græco nomine Cycnum vel potius Cygnun c ing mutato freqventius qvam ſuo Olorem dicunt i
Ovidio certè vocem Oloris ter reperiri vix credidero
nec ſæpius in Martiale. qvi utriq; tamen Cygni vocemir gerunt crebrò& inculcant: Ipſe autem MantuanusOb his promiſcuè vocibus utitur. 1
4 VI. 3
De Hebraico vocabulo non conſtat. Rhun len cap. II. v. 18. Deuteronom. 14. v. 17. inter aves imputas nominatur.(Aliàs Rachama) ubi vulgatus interpres( gnum reddidit qvem imitantur pleræq: Verſiones. zel impuris& cibo negatis avibus aſcribi Cygnus necpotal nec debet. Nam immundæ potiſsimum dicuntur 4 propter rapacitatem ſuam& lerocitatem.(urns Cu
4
dün Juntuk damn0 tegtin! Tocan confeni derunte hwselle
Inqyx üt ſant! tandun munda erant, hxcde prelta pit, N tume Sedun dame adpul nücs⸗ kore 549. linu Te, Judess Eas fugen hecie num n niigin kentlbi
indocl

um
en ſdt.) Gadua Seduacum Olorem 1 E oremad Rehrag an
n 4„„ 1 dl. ade cn Won nonnull Kohor ahr A45 4 ahn , dum olant dich Clorcna 9— en
“
Rumds t aldas asgy dine ond exus hunc ſcqruras denniagn, e Holor ſcribit.
V. mum grrco nomine(ycnun aug autaro treqrentius qram ſuopnnt cerie vocem Oloris ter repenii is Puus in Marriale. qri atriq;tanen m
eedrd Kincukcant: Ppfrautemlan
Dmucuc vocibus uritur. VI
De Hebraco vocabulo nonconkt’
.. Deuteronom. 14..N ictra urur.(Aliis 1iens] ubirugrmire
rddidir qrmimitanturplerxg ſci
A& cibo negris andus aſcid Cgar ct. Numinmunde potibinundr
rapacitatem ſuum& trociuxale
Kera
Quia non manſvetæ ſunt, nec frumento aut ſeminibus
aluntur, ſed feræ, ſed violentæ,& cum aliarum maximo damno cibum qrærentes. Nec de nihilo eſt qvod habi-
tent in ruinis urbium, ut novimus ex Eſa. a3.& 34 ·&Soph.
2. Vocantur Apocalypſ. 8. v. z. ſingulari& ipſis haud in- convenienti epitheto odibiles. Qas ſcilicet omnes o-
derunt qvaſi rapaces& carne veſcentes& violentas. Atq́
has eſſe exiſtimo, qvas diras appellavit Poeta. 6. neil. Stabit acuta ſilex præciſis undig ſaxi Dirarum nidis domus oportuna volucrum. In qvæ verba dervius ait: Modo dirarum, non mali omini⸗ dicit, ut ſunt Bubones, ſed qyæ humanis cadaveribu veſcebantur. No- tandum etiam, multas ex his avibus qvæ lege erant im-
mundæ Ethnicis qvoq́ fuiſſe inviſas, qvia inauſpicatæ
erant, ut eſt apud plinium lib. i0. cap. 12. At verò dici hæc de Cygnis non poſſe, qvis adeò eſt expers rationis
præſtantiæq́; ejus qvaà brutis antecellimus, ut non perci-
piat, VII.
Neqʒ enim Rabbinorum aut judæorum ullus(qvan-
tum ego vidi& inaudivi) Racham per Cygnum vertit. Sed una& mente& voce conſentiunt omnes, avé qvan- dam eſſe, ſive Pelicanum, ſive Picam, plurimum aſfectam
ad pullos ſuos. Nam Radix eſt Racham mire dilexit, mi-
rificè adamavit, tactus eſt viſcerum commiſeratione. Egregiè igitur& benè Sebaſt. Munſterus in cap. I1. Levit. Pag. 217. Nunc, inqvit, de nominibus Hebraicis auium qvod poſ⸗ ſumus non qyod cupimus dicemus: Deſcribuntur heic ſhecies ali- qyæ, nobis ſicut& omnibus Jjudæts ornnino incognitæ. Nam video Judæos Germanos gvasdam voces aliter interpretari qyàm Aben- Ezra& David kimbi,& fortaſſis cuig, liberum fuit pro ſuo cerebro fingere interpretationem, præſertim cum multæ hic deſcribantur
LFecies qve in his terris minims inyeniuntur. Danica Biblio-
rum verſio noviſsima, cui præfuerunt ſummi Viri Sva- ningius& Reſenius, Theologi hujus Academiæ Excel-
lentiſsimi, omnem laudem meretur, qvod ſicut in aliis, ita hoc locoEbræorũ fontem preſsè ſit ſeqvuta,& Racham
. A 2 per

——
—
————————— 2 2—— ——— 8—
L ——————— 8— 3 3“„·“ —— 4A e ens — 5——** — r 3 —— 8— —— —yy—ÿy——Z—8—88ſ8ſ8I8IſIöIſöoſͤſͤͤͤͤͤͤ— ————— —— öö 5——
per Suan/ ſeu, cygnum non reddiderit, ut prior, ſed
——4⁴——
—
per Picam. 38 NvNVIIII DePponte itaq́; in Tyberim hæc de impurtitate O. gni dejicienda ſententia eſt. Enimverò ſiè numero&. milia mundarum avium explodi Cygnus deberet,dehe. ret& Anſer. De cujus carne affirmare auſim, pra Cygn peſsimam eſſe& inſalnberrimam, utpote domeltus cunctis avibus duriorem, craſsiorem& calidiotem, mulac humidiorem. Ut addam& illud, omniboso. mninò avibus humidiores eſſe Anſeres,& remporepelu damnati in menſis ſunt, ſicuti perhibentur qvoq́; a5 49- ſtate in Autumnum cum morbis conflictari Oraetian Anſcrum deterrima. Idcircò anſerinæ carnis efu hot
0
4
1 2
4
erni Judæi abſtinent, ſicut& aliarum gentium qvample- rimi. Nec ſine gravi cauſa ſaliunt carnem anſerinam fumo exſiccant ut pulcheè rubeſcat. IN. b Nuncad id igitur, in qvo rei ipſius cardo vertitu rectà lined procedimus. Et primò qvidem Cygnus qjic ſit non eſt qvod curiosàâ ſtrenuitate definiamus; Cunòs namq́ eſt cognitiſsimus, eorumq́; magna multisinloci copia. b Neautem ordinis& legitimæ methodi perturba- tione à nobis peccetur, poterit ita, ut opinor, commo- diſsimè definiri: Ognus avis candida eſt, major anſere uju ſecies habens ſyaviſſimam& argutiſſimam vocen.
Qvod candidus ſit Cygnus omnium confeſsione gentium certum eſt& indubitatum. Nam nullus unr quam meminit Cygnum nigrum. Quid, quod huſus alitis tantus candor ſit, ut paſsim pro candidiſſtmoteſe I
Neſio, color gneus ſive Olorinus accipiatur. plinius Medosſcii
bit Caſidanem gemmam mittere coloris olorinii e. aaniliſinun-
rig
Imo verò ri ut annotat Guilihelmus Paſtregius. 1
Sed& tur.( giu dili Danlt (400s modl
aitic
KMb did

— um deterrima. ldcitc) anlen n a45 ½ Nem⸗ 4
& k.
dnR Wanum aenia
er une r 2 7. a mme gfancankſalam
dnt anen a. 4 8 K4 rant ut pulcheemdeſcn.
* M.
* 5 4 4 1 ⁹» AAr meadidigtur, inqw wipänan en 5* mea procedimus. Et primoqiicegn ¾ 1 N
6 ³
od curiosi ſtrenuttaxedefnimn
eft cognitiſiimus coumq mun
X Kezatem ordinis K kgitimemetdn nodis peccrtur, potent ita, tqpau edefniri Qpu umdisehnir uru unsnm A rxiſina nd
Xl dod candihus t(ypnus omaune certum ct Kiaduditaum. Iut meminit Cygnam nigrum. Eü,g cus candor èt, ut palim a 9 r rnfn —— annotat Gullidemmohdir
„
11 9
orig. reruuu. Ognum nuncupant gentili lingra qicqvid candi- dum eſt. Hinc Maro Eclog. 7. Galateæ formam nonpo- terat ſublimius extollere qvam hoc verſu:
Candidior Ognis, hedera formoſior alba. Hujus albedinis Corvum olim fuiſſe ait Ovidius Meta- morph. 2. anteqvam niger ab Apolline factus eſſer
Nam fuit hec qvondam niyeis argentea pennis
Ales, ut æqvaret rotæs ſine labe columbas.
Nec ſer vaturi vigili capitolia voce
Cederet Anſeribus, nec amanti flumina Ogno. Sed& ſine Apolline corvi candidiores in lslandia viſun- tur. Gybertus Longolius Corvum album inqvit, in Norve- gia videre raritas nulla enl: ut& in Inſulis Oceani Deucaleonei, qvæ Daniæ Regi parent, ut tradit Boterus. Sic Lentinum, qvod canos capillos tingeret, ut videretur Juvenis, lepidè ad- modum Martialis ex Cygno Corvum facum eſſe hoc diſticho canit:
Mentiris juvenen tinctis, Lentine, capillis,
Tam ſubitò Coryus qvi modo Oygnus eras.
Alibi etiam puellæ candorem innuens, eam Cygno can-
didiorem dixit:
Toto candidior puella Cygno.
Qam profectò formæ præſtantiam Lædæ fabula egre- giè innuit, qvæ d Jove in candidum Olorem immutato. h. e. candidiſsimam formam induto compreſſa, filiam toto terrarum orbe formoſiſsimam, Helenam inqvam illam, cujus amore totius Græciæ Heroes brinci- pesq́; conflagrarunt, ex ovo qvod exeo congreſſu con- ceperat, excluſiſſe fertur, Cygneoq; illo candore mem- bra ejus condecoraſſe: Qvo ſanè ſenſu antiqviſsimus Eu- ripides Act.5. in Oreſte Helenæ&εμρμα ννεeσ⁹egov i. E. for- mam Cygneam appellat. Et apud Lucianum in Judic. Deor. Paridi qværenti qvalis aſpectu eſſet eadem Helena, re- ſpondet Venus, Asoανν ννν εx einde auανν Petvvnuirn Ara- ) R ir ⁴ᷣ̈ αεαα. h. e. candida qvidem qvalem conſenta- neum eſl eße a gno prognatam, ienera autem ut qyæ in oyo enu-
3 rrita

trita fuerit. Ne de ovo mireris. 16 38. Anna Ormundain Norvegia ovum edidit iisdem doloribus qvibus aliog infantes enixa erat, qvod certiſsimisteſtibus adhuc vil. tur in Muſæo Olai Vormij, patriæ noſtræ& orbis orn⸗.
menti. An autem ex illo ovo fœtus efformatus fuiſſe
non auſimaffirmare. Et in Gallo apud eundemCallas de Helena loqvens: Vidi, inqvit, qvandam candida& pruia cer vice, ut hanc&ygno prognatam eſſe aſſimularent. Ita paritet
Martialis de fratribus geminis. lib 9. in fine.
Qræ noua tam faciles genuit tibi Læda miniſtros? Qvæ capta eſt Cygno nupta Lacena alio? Et bontanus de Eridano: Candida fluminei mirantur brachia Ogni, Miratur niveum populus alba decu.
Sed Philippus Melancht. in Orat. de ingr. C uculi ingr
tos homines,& qvos Jovis qvidem filios ſine omni iabe & macula putares, ita inſectatur:
Heu mihi qvãm ſcelus hoc imitantur ſæpe volucris Pectora, qyæ Cgno candidiora putes.
Nam qvod Horatius purpureum vocet,& eum imitatw Poëtarum ſeculi noſtri ſummus C. Barlæus lib, 2. Mi- cell. pag 553. ubi ſic Cygnus:
Qxin ego purpureis frenatus colla capiſſtris Laſcivam Venerem per loca juſſa trabo.
longè alium habet ſignificatum. A Cygni etiam cas- dore dicuntur collyria Cygni ejus coloris apud Medicos antiqvos, teſte Galeno. lib. 4. de comp. Med. ſec. loc-
cap. 1. XII.
Caput qvod concernit penè anſerinum eſt, cuinæ tura ut in cæteris animantibus ſummum locum, tan-
qyvam regiam attribuit, reliqvis membris omnibus, qye
à cervice usq́; ad imos pedespertinent, pro baſiſip-
poſitis. XIII.
Lingra illi oſſea qvalem cum capite delineatam
nuper dedit in Regno AnimaliClariſo,Be lems; myj
—
qamn ſuumen um ocel je pul qraceſ
talo,q conyel lore ru aapitt tundul
R occur Hatn Paull Qpo
docd

„. 4 d.(e Wor.
1„ 3.
r. G “ 4 mectatur:
141gr.
24
Krrr4, e ntcin nn
r0d Kiorarins R 2 401 9 neman 1ocet, Neu
1
ltrilummus(ag d.
rens: ne rerru fenan alucgihi hne Feueren jxr uucuſt nah
Mum dadet ügnifcatum. ACmia
untur collyna Cyxniejas cclon a ds, telte Caleno. ld. 4. decomp ſai Xll
2paut qrod concernir penè anfentunt ia Crtcrs m rridus ſunman hu rgian uumiait welqqris mendiimi 9393 24 m pedespertinen 4 Xlll..
ofe qriem cum crirt
1 8
1 1 ͤnͤn K A9
„haeadns
niniicisa b
b XIV. b Dicendum nonnihil nobis de oculo efſet, tan-
qyvaàm nobiliori& excellentiori inter reliqva organa ſen-
ſuum exteriarum, ſi in illo aliqivd prater cæterarum avi- um occurreret notatu dignum. ErXurse tamen Cygnos. i. e. pulchrioculos vocat Lycophron. Scaligerin Cafſan- dra cæſios verititt. Roſtro eſt parum turbinato, in extremitate ob- tuſo, qvod Ovidius etiam innuit in Cygni in hanc alitem converfi fabulâ, dum ait, Tenet os ſine acumine roſtrum: co-
lore rutilo, vel ruffo potius, in cujus ſumma parte, qva
capiti committitur, nigerrimum tuberculum atq; id ro-
tundum& in roſtrum ſe inflectens exiſtit. Reliqvas Sceleti partes curiosè deſcribemus prout
occurrunt in Theatro Anatomico Regiæ Academiæ
Hafnienſis, qvæ Cygni Sceleton induſtriæ Cl. D. Simonis
Paulli optimè de Theatro illo meriti, refert acceptum. Qrod elegantiſeima ſua Muſa Michael Kirſtenius Vir doctiſsimus ita eſt proſeqvutus: 3 Hoc Cygni eit Sceleton recto phæbeius ales: Haud Phœbi ſacra debet abeſſe domo. äauau“ Vertebræ igitur Colli, ſeu(utaliis placet) Spondyli,
memdbra oſſea in qvibus medulla reconditur ſeu trun-
cus nervorum. 3, ſunt. Dorſi. 7. Caudæ 8 mobiles; Aliæ enim interius immobiles ſub iſchio.
XVIII. Os pectoris protuberans: In gvibusdam ſolidum,
concavum in plerisq́; ampla cavitate, mediaqve parte Poroſum, ut aqvam admittat. Qvandoq; tamen ratio-
ne ætatis hic variat natura. XIN.
OsSca pulæ oblongum& anguſtum, ut in anſeribus.
— XXAlx

————
4
—
———
——
— —— —————————— 1 8 1——— 8—82II1— 131ſö’—ꝓſöſſſrſnſnſnͤſͤſͤſͤͤſͤſͤſͤſnhſſſſſ——— ————
—j—— 4 —————=——
Alxæ os brachii humani æmulum cum cubitu. De. inde oſſa duo Metacarpi: Extrema ala qvatuorarticulis conſtat in rectum protenſis, qvorum extremusbiſidus
eſt, utrinq tamen cohærens, primus maximus: Duolate-
rales, qvorum ſuperior major, in duos item dividitur.
XX. 1
Coſtæ utrinq; duodecim, ex plurimis ſimilaribum
ac muſculis, qvorum ſubſtantia oſſea, cartilaginohi
membranoſa, ac muſculoſa. Harum duo ſuperiors
ſterno non junguntur: Reliqvæ novem ſterno arcuatin
inarticulantur, in medio cartilagine diviſæ,& interen
qvinq; medio apophyſes habent incurvas: Ultima cols
(ſi coſta dicenda) coxæ ſuperius connata, medio eju
cartilagini juncta, in latum& in curvum finem deſinii
qvanqvam potius os pubis dicendum, ſuſtinendo ab
domini dicatum. V
XXI.
Os cruris femori involvitur ſingulari apophyſido
mini inuſitata. Os fibulæ in latiore principio, citen medium cruris in acumendeſinit.
XXII.
præclariſsimosprofectò Anaromicosin ſtupoten
traduxit interna ejus mira conſtitutio,& vix multiso- luminibus explicanda. Qvod ſalva veritate atteſtan omnes poſſunt, qvotqvot eum aut diſſecuerunt autd ſectum ab aliis attonitis oculis velut extra ſe rapti co- ſpexerunt. Diſſecuit Aldrovandus,& anno ſuperiort C. Præſes nunqvam ſine ſummis laudibus commemotal- dus, qvorum obſervariones hic afferam nonnullas& conjungam.
Ventriculus membranoſus minor ante ma) cum oeſophago continuus, major carnoſus arenulisla- pidibusq́; exiguis ſubinde refertus. AAME
orellh
4 3
cnſo: mültis plii m4oro glorocr aofrad
Hex cums
fertun
Arte collilo tur dos curro theca, ſamt medi ſellet
natu
odſel telhr kemt vyng d reler ſeda zube ingre chiis mon hum. Abro lanti

olr uer 4 K
dar utrinq; duoeeie.. Kuh— rerRa. — qrorum ſudſtanrin u Kanola, ac maſculon d
edo apophſeshahenn
—„ vnr uperiu conan n un Ancta nlarum inammim p'am pocinsos Dodis diccadun, uin kamm.
XXI R crurs ſemori innchriteritgunign aultata. Os fbalr in lriore um ncruru in acumendefinit
XXII. Prrariimos proſectd Anstomini: utinterna ejus mira conſtituo 4in ubdus expicanda. bn xin. 3pofust qrotqroteum autciferm
nab als attonitis oculis wlnt ernti
unt. Difecutt Aldrovndus&mmo
.. 1. mibus wo 8 44 COL LDMhe Snanquam hne ſumms lucl
„orum edlerationes Nic tfennas Aumm.. 4 vVn
“ 3
.* 4 4 4 1 4
cuiguis ſibiade: erus
9
fertum.
u enbranoſusmidt Hi Ded coatinaus majotcufoe
XXIV. Inteſtina valdè longa ſunt,& multo etiam pollicem craſſo adipe qvi vicem omenti obit, intecta. Qvæ cum
multis anfractibus aut gyris haud ſint intricata, ſed ſim-
pPlici tantum media ſpira in ſe revolutione reflexa, huic malo volens mederi natura, cæca duo inter anum& i- pſorum initium interjecto recto inteſtino appendit qvæ anfractuum inteſtinorum defectum compenſarent.
b XXv..
Hepar ingens, tribus, ut in homine, lobis diſtinctum, cum vaſis& veſicula. Pancreas longiuſculum, venis re-
XXVI.
Arteria aſpera admirandæ ſanè ſtructuræ. Nam pro coſli longitudine deorſum œſophagi comes protendi- tur donec ad ſternum perveniat, in cujus capſulam ſe in- curvo flexu inſinuat& recondit velut in tuto loco& theca, moxq́; ad fundum ejusdem cavitatis delata, fur- ſum reflectitur egrediturq́· anguſtias ſterm,& claviculis mediis conſcenſis, qvibus ut fulcro nititur, ad thoracem ſe flectit. In qvibus autem iſta ſterni capſula ſive vitio naturæ, ſive ætatis deeſt, ſicut in noſtri Theatri ſceleto obſervamus, aſpera arteria qvia ſe huc inflectere non po- teſt, recta brevior aliarum more incedit. Anteqvam au- tem thoracem& ibi ſitos pulmones attingat, prius la- ryngem qvandam efformat cum oſſe hyoide lata mem-
brana veſtito& muſicorum inſtrumentorum fiſtulam
referente, ea facie qvam infra expreſsimus, ſuperius lata. ſed anguſtà rimãâ, inferius verò anguſtior& depreſsior. Sub qva larynge ſive oſſe hyoideo, anteqvam pulmones ingrediatur arteria, in duos ramos divaricatur bron- chiis non abſimiles, tumidiores in medio, ſed qva pul- monibus vicini magis ſunt, anguſtiores. In qvibus ab humana arteria differt, qvæ qvidem in ramos dividitur & bronchias, ſed nunqvam anteqvam pulmonum ſub- ſtantiam fuerit ingreſſa.. B Miran-

XXVII.
Miranda hercle modis omnibusconſtitutio, zereſpi rationi inſervit& voci. Nam cum in ſtagnorum fundo edulia pro victu qværat, longiſsimo indiguit collo 6 longa mora ſuffocationis incurreret periculum. Unde Homero sαιφeραα⅔˙dεο& Euripioi in Iphig. IXaνxεν⁷⁰ Et certè dum dimidiam ferè horam toto capite& collo pronis vado immergitur pedibus in altum elatis cœloi; obverſis, ex ea arteriæ, qvæ pectoris dictæ vaginæ recluſ eſt, portione tanqvam ex condo promo ſpiritum han rit. Copioſo autem aëre opus erat per bifidos ramo etiam ſublevando corpori grandiori- “ XXIIX.
Oshyoides autem ante diviſionem collocatumal
longioris colli firmitudinem facit,& anguſtioririma vocem Cygni moderatur.
xxXXI.
Pulmo exiguus& flaceidus. Cor humano ſimile ior ma& magnirtudine, venaq́·in illo coronaria conſpicm In dextro ventriculo valvula in vena cava cireularis una & carnea, reliqvæ valvulæ humanis ferè ſimiles.
NXXX. pedes nigros habet, eosdemq́; latos, firmos& denſos implumes tamen qvibus tuto poteſt infiſtere unde& seyiνs à Græcis dicitur. Nec ipſe tantum, ſed cætels qvoq; aves qvæ natandi uſum habent& conſvetudinem
latos& membrana qvadam digitos eorum copulato; obti neat atq conjunctos,cujus meminit Ovidius, ig tosq ligat junctura rubentes In qvo pariter admirabilis patet ratio natura, ut ad natandum adjumenta habeantico- nea, qvo melius poſsint aqvis ſupernatare,& qvaſi rami qvibusdam ita pedibus, membranæ illius extenſione l- tioribus aqvarum fluenta propulſent. Albertus&Au- thor de natura rerum, ejuscemodi avium genus exiſi · mant, pede uti pro remo ad promovendum nata-
tum, altero pro corporis ſui gubernaculo. Vr h b en-
enter en.L
4' ludes, fuvios fertur. tur
ſeres. tum aërac
VNat na, cc ektlac ſeitar ſcunt de ill
trelc lactu diſte lame enli dedit eoßi lccit clles
Mi cunc lunt nuita Etgyo ſed 4d. urticig hahitus

rnen Pmenin Npor Franciorr . XXIX 1 2 dides aatem ante cniioneaann D colli ürmnudinem ki Ami 2CIzumoderauur. XXXI Kfaccican Cordunn agurudine, renaqplaillocoronartn o venenculo rurainemcaachu «a fcq ralrulr huamanäsſenlalg XXX. le nigros hadet eosdemq; ltob imat mes tamen qridas tuto potedii adercus dicitur. Nec ipſe uum miq natandi uſum hademdäcans 4 memörana qradim digtos eumq car aεoo juncdoscujus memint Oi
1— 0 cansz
““
ar unduedeerlu qro pahteraln narura, ut adautandamacjumrait
4 640. f! 1 o Men pobint aq'i ſuperutusa am unpechdosWemdkahle 8* 8 lert aber 3 Anl A 3 aqrarum fecmta propuleb a — um cjuscemodi ruung, natura femc. eul emo ad promo. “ at! dro remo d 4. 4 Pede un bema orpons lul 5*
dro“
141
ſententia Aldrovando probata nobis à vero videtur alt- ena. Sed ad ſedem ſeu locum habitationis pergamus.
XXXNIJI.
Amat Cygnus amnes potiſsimum, fontes, lacus, pa- ludes,& loca item alia aqvis redundantia, ut ſtagna& fnuvios perennes, qvorum confluens ſedate moderateq; fertur. In his enim ſicut aves in aëre, feræ in ſylvis, mora- tur& degit, commeatq́;Z ac remeat ſimili ratione qva an- ſeres. Notatq; Platina lib. 5. De Pop. Scient. Lyburnica- rum more roſtrato impetu ferri, facilius ita dinden tes acra qvam ſirecta fronte impellerent. b b
1 XXXII. b Varia pro alimentis ingerit ova piſcium, vermes, gra- na, cœnum, herbas,&c. In Moravia Scotiæ provincia. eſt lacus, Spina nomine, Olorum freqventia inſignis, na- ſcitur in eo herba qvædam, cujus ſemine avidiſsimè ve- ſcuntur, ob idq; Olorum cognominata. Ea autem her- bæ illius vis eſt, ea natura, ut aqvis injecta nunqvaàm pu- treſcat, docente Boëtio in diſcript. Regni Scotiæ. Hinc factum, ut licet in ſpatium qvinq; propè millium lacus diſtendatur, hominumq́; adhuc memoria piſcibus ac ſalmonibus exundare conſveverit, ubi ca cæpit enaſci, ſenſim accreſcens totum illud vadoſum nan tibusq; im- peditum reddiderit, nec ullus deinceps piſcis major in eo viſus eſt. XXXIII. Temperamentum Cygni frigidum moderatè cum ſiccitate, unde carnes habet duriores concoctuq; diffi ciles. XXXIV. 2 Mirabili vitæ probitate& innocentia eſt, ſicut& color cunctis gratiſsimus: Moresqve ejus mites admodum ſunt, pudici, humiles, placidiq;& ita compoſiti, ut inge- nuitatem qvaſi qvandam præſe ferre Cygnus videatur.
Et qꝗvod maximè inſigne eſtlibidinibus ſeſe non polluit,
ſed ad earum comprimendas ſedandasq; flammas veſci
urticis ſolet. In ſummis eapropter ſemper honoribus
habitus fuit atq́; etiamnum eſt apud magnates virosq; 1 b B 2 Prin-

1
—————ʒ⅓ꝛ:y———*— 4 6 4
—.
7
rrincipes, præcipuè in Dania,Belgio, Gallia,at; aagiim
ubiin aqris perennibus ac rivulis, qvi domus aut pal- tia alluunt, enutriuntur, acriterq́; in occiſores animad-
vertitur. Agrigentini piſcinam ſummis ſumptibus Geloni Tyranno longè munificentiſsimam atq́; pu- chertimam maximamq́; conſtruxiſſe leguntunin eamq; fluvios fontesq́; deduxiſſe, ac Cygnorum tanqvam auii nobiliſsimarum pulchritudineq́& ipecie ſna ejusmod pretioſa loca ſummopere adornantium multitudinen conjeciſſe. Heic etiam in vicinis Hafniæ amnibus Ki- cubus mchaerwerfantu, benigniſsimo mandatose reniſsimi Regis noſtri liberaliter educantur. XXXV. Sunt& aliæ in Cygno præclariſsima ornamenta ti- nim, ut probis eſt moribus, ita procreat exſe qvoq;iꝶ educat numeroſam& pulchram prolem, adeo ut ſetis ſimè de ipſo poſsit dici: Cygnum benè naſci⸗probè ie re, multam gignere ſobolem tanqvam ſpem poſteritaii indubiam,& ſvaviter tandem leniterq́; ſeneſcere. Qun ipſemet Philoſophorum Coryphæus& commumtshi ceptor Ariſtoteles author eſt, Cygnum nee probitateſt ctus, morum, prolis, ſenectutisq́; vacare. Cælius Rhodi ginus lib. 9. antiq. lect. cap,. Cygnum ab Ariſtotei ta‿ετα⁴μ˙αά& νλκιπναμεα vocari ait, qvia plures producu & ſpecioſos fœtus; Sed Ariſtoteles voce ioτειμνσ tan- tum utitur. Gaza vertit non carere eum probitatepto- lis. Calius verò illud ex Fliano lib. 1. variar, tranſcn- pſiſſe videri poſsit, qvia ſic habet: Ari ſtoteles inqit Cy gnum pulchram& multam ſobolem progignere. XXXVI. — Cautè etiam& circumſpecte vivit. Etſtenimerlo cis amœnis citca fluvios ſæpiſsimè avolatin pelagus, un- tatas tamen exercet natariones, nec ſponte ſe merßitii undas. XXXVII. Qranqvam autem totum corpus aliqvam prz firmitudinem, præcipuum tamen robur in alis
ſefert abet
Propter tendinum concurſum& oſsium poroſorun 7
ꝙ
obſech
HFante
vockcl
uſr
W gia pe 2uSgas apud yat ir rante! aitban
gedpe ex col ulus zmit anlle 4 rim elg nete cell fend dane bas ſert, 1ib.2.
Mitz lunt, impo⸗ terga ſcilos

& denionhnee um Aexu noſtri ſdennttenn xNA at Kalir in Mopreckriibintone Kpeodn eſt monibas, in fncm Knamero An A pulchran zuüm an de No pofdit dici: Cygaum vreuün am Penere ſodolem ngrän pe m.& anter tandemkatteni tai
nd. 9. and 9. lect. 8p. 1 Cpguun b Krerale rocari it, Fuym OOs ſarus, Scd Ariſtoteles werin muitur. Gararertit noncarerecunpyt Crhas vrò ilud ex Fianolh 1uu nderi poſiit, qriu ſeudet Antbra- pulchram& muttam ſodokeagfs
IIIW aute etium A circumſpece in kbe onis citra funos epibimt uan umcnctcrcet mntariones, rec ponti XXXVII — iin: anqram anen totum colßa d dmem, percpuuc tamen en
1Ap r teodaum coxurſum Kchi b
obfeqvium promptiorum. Unde alas expandit fæpius flantepræſertim Zephyro. Exexinde judicant nonnulli vocem iſtiusmodi effiei non ore ſed expanſis& à Ze- phyro inflatis alis. Hinc illud: Non canit aſſyeta Cygnus vocalis in unds Ni Zephyri ſpiret mollior aura ſibi.
Qros inter Nazianzenus Orat. 34. five 2. de Theolo-
gia. pag. 554. edit. Morell. rae ixzsraon ro Megde raus νενε, vando] pennas in auras expanderit. Ac ſimilis apud eun em locus. Epiſt. ⁊. ubi ait: ½ εsον rais igu· Nas i rrie G, u dur. 5 i&ερρμινινοννν2ephyro alas inſpi- rantè ſyaveé qvid& concinnum canere, Qvò forte reſpe- xit Papin. 1. Sylv. Clarag; gaudentes plauſeruns omina Cygni.. Sed penitus hæc nobis ſordent zæννακννιφκαdæ, Neq;enim ex comploſione alarum veram reſultare vocem poſſe ullus unqv am ſanioris judicij Philoſophus docuit. Abe- ant itaq, ad Garamantes& Indos hæ nugæ& plusqvam aniles fabulæ. b
XXXINA/,. b
Animi eorporisq́; robur in hominibus laudatur plu- rimum, ſed iniis maximè qvi illo non abutuntur hoc eſt, vi dum pofſunt, alios neq; opprimunt neq; oppri- mere ſtudent, ſed ſi ab aliis qvanꝗvam fortioribus la- ceſſantur aut ad pugnam provocentur, egregiè ſe& de- fendunt& vindicant: QWa in re mirum eſt qvantum lau- dandus ſit Cygnus, qvæ cum ales ſit qvæ plurimum viri- bus polleat, nulli ſuapte natura aur vim aut injuriam in- fert, unde tam eleganti qvam appoſito epitheto Ovid. lib. 2. Amor Eleg G6. Olores innocuos appellavit:
Mlic innocui late paſcuntur Olores. Mirandum in modum cum omnibus avibus pacem co- lunt,& cum ſeipſis de humanitate certant: Colla enim imponunt natantes præcedentibus, feſſosq́g duces ad terga recipiunt, Alberto Magno authore. Nam qvod
ſcipſos devorare ab Ariſtotele& Plinio aliisq; dicantur,
B 3 vel

1
—j
——
——————⸗——V—ʒ:y——
—
—-——
4 8 4 8* ——— 7
lium hoſte acerrimo ſi qvando ad arenam
—
vel fabuloſum vel ſanè urgenti neceſgitatis telo adſcri.
bendum, qva& humaniſsimi homines ſubindeadſuo.
rum lanienam impelluntur. Ab aqvila qvidem volati.
cum illa intrepidè in pugnam cooritur. Et Olor ipe aqvilam nunqvam laceſsit, neq; etiam unquam ſacitini- tium pugnæ; verum laceſſenti& inſidias ſtruenti aqrir neqvicqvam cedit, ſive robur animi ſive cætera ſpede Ideoq; victoriam obtinet& inſigni fortitudine aqrihn vincit, ut verè hic poſsit habere locum illud, furux fuli ſæpius patientia. Item: Furor arma miniſhrat. Haye qvidem nutrit aqvilam, ſed peſsimam pro beneficiüsg. tiam reporrat. Qra de re per qvam eleganter Tliuu lib. ſ. de Animal. cap. 34. qri ſanè in alitis hujus encomi celebrandis fuit plurimus; Neq; vero, inqyit, ad mor tem, verum etiam ad pugnam fortis eſt Cygnus, injuns item non laceſsit, tanqvam ſane moderatus& rirpie dens, ſic laceſſenti, ac moderanti de animi robote niſi concedit. Cæteræ qvidem aves cum eo pacem haben ac qvaſi fœdere devinciuntut. Ab 2qvila verò ſæpe ho- ſtiliter oppetitur, ut Arftloteles refert, nunqvam tamen vincitur, ſe edeanprovocantem animi non ſolum robo re, ſed jure etiam optimo vincit. Qein& caligerar th oreſt. Exercit. 23 1.n. 1. S1 Cygäi 244 pulſetur aqilade hac actumeſſſe. 4 11 XXIX,
Non minorilaude inſignis illa, qvam prædicat aAb- Magnus verecundia in Cygno ani madyertenda eſt ead. in coitu. Eum enim perhibet qvotiescunq; mnierit e⸗ mellam eousq; contriſtati, imo verò prorfus ciboab- ſtinere, donec vivo ſeſe fonte abluerit.
Vid verò de uſu& commodis, qvæ vitæ humanz
pPræſtat commemorem? Commemoranda eſeent plui-
mas ſed pauca Hattigero memoraſſe me omnia conſdo.
8 ⸗..—..„.. 8 ſt. Nobiliſsima ipß præ cæteris cunctis avibus pluma elt
praler-
provocetur,
gubeii düm de
aiceret
wpilk interpt
Necho cumpl modo.
4A lus.Eti leo coo detut. probat
( tuler. convi fercu donu oriad culal 014
1 buse Grac nietes 1is, 9 chert vis fab lnprin
lbattel tnam

cmnurrit aoean... um anuerit ageilamſe deüinmn rhapmägn — ⁴ Ananeinaiah Macdius ſuir plarimas. Neg erh, u Rrumera denee
merumad pugnan ſonih m
Sou lacrſaft, s, ran ſ 6 a laceftit, tanqian lane modeu.
erznii deminm 7 qridem vescuncongn
4 3
7 laceſſenn, ac mad
4. 4
42 dete devinciuctuf. 4d aorhm Nn
8. pur I A.Nr(oteſes reter dunwh e ni dnn elnd 1OCantem amm oadn fe chamopeimongen. aA 4
3 1 NI Kwrei. Zt.al. ACygnl äpulem. 11 XNR. Non minoeilaude nüenisila, anon 4.. a 5 Avcrecundiiin(yeno mimacherrt Fumenim pechidbet qrobescugt 2 8 1 4“ 1. aern ari, imovetò per
*4„*„ 3 †„ vr uvo klc fonte abluectt.
6„
¹2
8 1- 1ℳ Kc— 4 ,—“— 6 ymmem em Commexornus
3 3 ℳ
1
) nemorte-eomn, *„* 4 A4. 1 nibs-
. 3„ 8 rren 8 4
—
3
præſertim qvæ ſupereminentibus pennis ſubeſt, tantisq́; olim deliciis implebat lectum, ut non alia uti ipſa Venus diceretur. Unde optimè Martialis lib 14. Epigram. 161. Laſſus amyclæa poteris reqvieſcere pluma Interior Ogni qyam tibi lana dedit.
Baptiſta Mautuanus. lib. ſ. Alphonſ. hujusmodi ledos inter pretioſiſsima ſupellectilia connumerat.
O ubi Olorinæ ſubrer velamina plumæ?
Serica odoratæ chlamydes? Aſiatica Gaza? 8 Nec noſtri hunc uſum ignorant qyvi pectus pelle Cygni cum plumis munire ſoleant, ſummo valetudinis com- modo. XLI.
Ad uſum medendi confert, inſigniter præſertim pul- lus. Etius lib.I. ſerm. z. cap. 180. Cygni pullus tener in o- leo coctus, nervis affectis ptæter omnem opinionẽ me- detur. Et adeps emolliendis, variis corporis affectibus probatur Plinio, Marcello Empitico, Sereno aliis q́.
X L II.. Carnem Cygni eſculentis anſeribus qvidam præ- tulerunt, teſte pPlutarcho. Et rarò à Dei pnoſophiſtarum convivio Cygni abeſſe dicuntur apud Athena um, qvod ferculum aſſum hoſpitibus ſuis cum embammate pro- ponunt Muſchovitæ, referente Sigiſmundo Barone. Sed qvia durioris concodionis eſt caro, potius inter ſpecta- cula ut pavonem, recenſet Beverovicius De ſan. Theſ. c.14. 9 XLIII nnter felices aves numeratur, felicia auguria nanti- bus exhibens. Bt eum potius qvam aliam avem veteres Græci atq́y Romani cum& tauros, tragos, Crios ſive A- rietes naves qꝗvasdam nuncuparent ab animalium figu- ris, qyibus earum proræ adornabantur, omnium pul- cherrimum ornamentum aptiſsim umq́«F judicarunt, na- vis fabricandæ perfectionem& artem navigandi, ab hac inprimis ave cæterisq́; aqvaticis homines æmulatos fuiſ-
ſe.atteſtantes. Etenim à collo pectoreq́; proram& ca-
rinam, àventre& cauda puppem& temonem, ab alis S vela,

——
— 1 2—— s 4— ———— 9 8 3— .— ————— —-—— — ———— ————
——— 1 ——-OQ—Oꝭ— ————
vela, à pedibus remos formaverunt. Unde ſerant ad-
huc roſtra vocabulum ſuum apud Iatinos, navium par
tesillæ exporrectæ,& acuminatæ ex ære ferrovein prora eminentes:& roſtratã columnã in Capitolio Romæad huc in muro conſpici, inter alia mihi narravit Excellen.
. aſsimus Præſes:vela ſæpius alia nuncupant Poëtæ, Pro. inde Maro cecinit velorum pandimus alas, Heſiodum
imitatus qvi olim etiam vela*⁴σ Mega navis alas nomi navit: ubi& Proclus commentator ab avibus deſun. ptum hoc ait eſſe. Prudentiſsima verò antiqvitas ſial qeid divinare poſſum, freqventius Cygnum, qvam aqy- ticas alias aves pro ornamento navibus addebat, snon tàm ob inſignem ejus in natando peritiam(natatenin celerrimè) qvàm qvod inter aves aſpectu longè eſſete nuſtior, arq́; navigantibus fauſtus felixq haberetm
Unde quidam:
COygnus in auſpiciis ſemper lætiſinnus ales: Hanc optant nautæ qvia non ſubmergitur undis
taq; ipſemet de ſe apud Barl.
Induit ipſe meos Orpheus& Placcus honores,
Guaudet& augurio navitæ ſæße meg. b In qvam ſententiam videnda alia apud Virgil. in ibii Eneid.& Cælium Calcag. lib. de naut.&c. XLIV.
progredimur nunc ad ultimum membrum ,rod
penè omnium eſt pulcherrimum& adniirabiſe. Cyphus enim preter morem& conſvetudinem cæterorumani mantium, præter& communem natutæ rationem cumm cantu& voluptate vitam degit. Hinc à Greæcis etiam 6axd eſt appellatus. Ab Horatio lib. 2. Od. 2. vocatu- Canorus ales. A Virgilio: Sonorus, argutus, excellen ſublimè cantans. APoëtis deniq; omnibus, in primii Martiale inſignioribus mulrtis freqventiſsimè nobillta⸗ tur epithetis. s XxXILVä. b Qeantumigitur ad cantnm. Canere Cygnosat firmant plurimi, plurimi negant. Sed negant id ſien ,
ſco ch ainisim füny nmum.
Rec tentia. zuthot Kcalige omnin tum ſo zudirit Tameſ Werer. ejus de firis b ter ha Hederi ms
qyen Man-

odiaſiagem Aes.— em ejas asm nanandoyendan
A. auct anng mides kuta nn cnaaw: in AM u ſemyen leiſm M 1e in Lant jni un Lnajixui Piemet de ſe apud Darl latat ſ aru Oryien Nlun n let& arris atuitu ſeje un num ſenteneiam ridendi ala netiin 24.& Crhum(alcag Üb cenatae ALV. Proerrdimur nuncidulimum man omnium eſt palchertimum Aaurai Rpexter norem 4 conſvetudinen an bam perter R& communem fummrn roluoeate ntam degit fiaciln . eK appellatus 45 Horatio lh sll- e 4 Vya — 2 1 4 Apoetis denig omis aic n gmor maltis freqicsun
41
wu urimplariminegagle Sed
Kp 8
Author eſt Hieron. Cardan, lib. 1.
d0: SJonorrwägäd
ſcio qvo animi furentis impetu& degeneris conſvetu-
dinis imperio, contra& ipſam experientiam& omnes
qvi in perſcrutandis cantus iſtiusmodi cauſis operæ plu-
rimum temporisq́; conſumpſerunt.. XLVI.
Recentiorum pleriq; affirmantium ſubſcribunt ſen- tentiæ. Inter omnes aves Cygni ſyaviſsimè occinunt. Geem immerit’o Scaliger falſitatis incuſat; Exercit. 232. absq; omnibus omninò rationibus. Paulus Meliſſus Schedius Trancus va- tum ſui ſeculi princeps, ſe dulciſsimè æantantes Olores audiviſſe Cygneæ, ubi in foſsis aluntur,& deinde adverſo Tameſi flumine cymba vectum verſus Londinum omni aſſeveratione affirmabat. Cujus meminit etiam vitam ejus deſcribens I 6 15. Adamus Sileſius. Aliis præterea viris Philoſophis tanqvam fide digniſsimis non illiben- ter habentes fidem ſuffragamur. Cl.& Excellentiſs. Dn. Fredericus Pendaſius Philoſophiæ Profeſſor celeberri- mus Ulyſsi Aldrovando aliisq́; graviſsimis Viris fre- qventer ſe audiviſſe cantantes ſuaviter Cygnos in lacu Mantuano cymba vectum firmiſsiméè aſſeveravit. Et prope Londinum Angliæ emporium in mari agminatim læto occurſu& feſtivis cantibus ſubeuntes claſſes exci- pere Cygnos atteſtatus eſt G. Braan.
W XLVII.
Plura ſi perſeqveremur exempla qvæ multa ſunt, qvæ magna& gravia ſunt,& tum in Islandia tum in Norve- gia qvoq́; tantùm non omnibus obvia, in infinitum poſ- ſemus progredi. Unicum adhuc bonâ fide afferam, de Norvago qvodam Studioſo Georgio Vilbelmi, amico meo, qvi eundẽ qvoq́; cantum ſuis hauſit auribus. Is aliqvan- do fortè fortuna in viridi& opaca ripa inambulans ad- volantes ibi Cygnos aliqvot animadvertit,& via qvidem ſatis humili. Tum ille glandibus plumbeis expeditus, ex eo agmine unum trajicit: Deciditq́; iſte illico atqã mo- ritur. At ſuperſtites, ſocijfato ſolſicitos in orbem con-
b(64 vola-

———— .—“..————— — A 2— *——— 6—— ——— ſſ“ 4— 7—————— ——— 1——
——————— ——— Q⏑Q⏑Q—— 4ö ͤ—·———— ———.*——
——·4,:-ͤ——— —-—-—-——„„
———— —
—
volare deſpicere, ſed& ſyaviter concinere, qvaſilellum
admodulantes, tanto qvidem& taàm dulci modulami. ne, ut eſſet& ad videndum erectior,& ad audiendumin. citatior. Hiſtꝗriam hanc poſleà Clariſsimis multis a Eminentiſsimis Viris ſerièò enarravit. 6 XLIIX. b Priſci nunc nobis adducendi, qvibus qrotidie aii ea in ore, in oculis, in auribus. Ut verò hic conſentiun illi Anne ideo ut poſteros de compacto decipian- Non credibile. Homer. Ko G r eouν Xν delde. Et alibi non ſemel. Cui Euſtathius ut in aliis ita hacin re inſigniter favet, ubi ſic infit: Experientia luculentiſi- mus nobis teſtis eſtCygnos egregiè canoros eſſe, Halas 1wt' a ròs αννse. Oppianum audiamus, qvi inch- ſervando earum alitum cantu diligentiſsimus fuit, la verò ille in Ixeuticis: Cygnis canentibus ſcopuli& rall reſpondent, omniumq; avium inprimis Muſici fernn. tur, eoq; nomine Apollini conſecrantur. Canunt a- tem non lugubri ut alcedines, ſed ſvavi& mellito canuu veluti tibiis aut citharis adhibitis. Callimachus: ed
ul‿ατεοννες dο‿⁸⁴. Euripides; MeX⁸⁸ο⁹ d] is. Virgilius
— Argutos inter ſtrepere anſer olores: Et in doctiſsimis verſibus. l. u. EÆneid- modum expontt — Longa canoros Dant per colla modos— Atq; hæc qvidem ad veritatis præſidium& conſervatio- nem. Deſinant igitur iſti bambaliones acuere ſead- verſus homines de univerſa humana ſapientia præterſi- praq́; cæteros omnes mortales benè meritos. XLIX. Sedimmane qvantum in majorum animis plau- ſum excitabat dulciſsima hæc Cygnorum cantio. Üt aſpicientium in ſe oculos reflexit. Ut admirantium ai- mos exhauſit? Ut majeſtatem rebusaddidit& qvandam conciliavit generationem. Hinc ſummos Viros& 6
*. 2
3
Kainde dosſoi ſetmol hi vrili Haubral tudine! lol,& bebant
1 jusadm lnom nitos dineot zutem Vrrgil Hetru ſymbe nomi
Cuju Doet mend num ical nic lum! ratio icdi com. Ccom. busm wine, pecie 3 oet,

5 ASOzeore. — 2 rv 4 dseg Necauon 1 126N Oppianam h 41 aucdlana,
. oaum A. 4 9 Mlne Apollini Coc Wudnu: Lcedines ſcd ranibnn .
1 Das zat citharis adäiditi(Mlnn
12 1 9! 3. Euripider NMedesg un r ernn inier freyent agr unn
doctilumis verüdus u. Erxid Toau — Luza am
Dau w alumun⸗
are qndem ad reritats prxicumo
Deünant igitur iſi bamdaliona
n domincx de unirerſahumanaſqyxrij crterosomncs mortalesbenecenn
XLI
edimmne quntum in majomnm
cicitaba: duccitimd hæc(ſgunma
eneium in ſe oculos reflexit Uaaünna
ahauft? Urmajetatem redositui
lunnoſt arit geoersicem fncunnn
illa inprimis& felicia ad Poẽſin ingenia, humanosq́; il-
los Ioves ſuis graviſsimis inſurgentes verbis,& à vulgi ſermone& populari ſorde generoſo animo diſcedentes
hi priſci ævi ſapientiſsimi homines CYGNOS; aατο⁸εε daxls autem qvi alti qvidem animo erant, ſedin iſta alti- tudine& faſtu alti tantum, hoc eſt, ſuffeni, vani, ſuperci- lioſi,& qvi præter doctrinæ ſpeciem& fucum nihil ha-
bebant, ANSERES appellare, neutiqvam verebantur.
Agedum qyvisqvis hæres,& audaciam ſermonis hu jus admiraris, perluſtra Græciæ lumina, percurre Roma- ni nominis æternitatem,& in hac immortali gloria, infi- nitos ſublimes Viros, qvi implerunt nominis magnitu-
dine orbem jam diu terrarum univerſum, diuturnitate
autem famæ vaſtam temporis profunditatẽé æqvarunt. Virgilius certè, Horatius,& alii Græcorum, Latinorum, Hetruſcorumq́; qvamplurimi, Poëtas hujusce alitis ſymbolo meritò nuncuparunt. Nam Virgilius de Vari nomine à Poëtis celebrando Eclog. 9. ſic canebat: — Vuare tuum nomen Cantantes ſublime ferent ad ſydera Ggni.
Cujus ſenſus eſt: Doctiſsimis Varum& celeberrimis Poëtis, qvi non tàm ſtrepitum inanem& clamorem ſine mente, qvàm perfectam eloqventiam rythmis ſuis ſuisq́;: numeris aſtrictam cunctis commonſtare geſtiunt, præ- dicandum eſſe, amandum, admirandum, in Cœlum de- niq́; efferendum. Pari modo Pindarum ingeniorum il- lum ſcientiarumq; fontem& humanæ terminum admi- rationis, Horatius Dircæum gnum appellat. l. 3. carm. Sic divinus Plato, cujus magnitudine animus aſſurgit,&
commemoratione ſolâ qvaſi ad divinitatis occurſum
commovetur, Orpheum, Caliiopes filium, cùm à Mulieri- bus miſerandum in modum diſcerptus expiraſſet, ho- mine, ut erat, derelicto, in Ognum demigraſſe, mutata
ſpecie, ut, qvi laudatiſsimus erat Muſicus& pereximius
Poèta, muſicam exerceret perſeverantius, pangeretq́; lu. C 2 cidiora

—* GGGͤGͤöͤöͤöͤöͤͤ——
5. e* 6 . 2—— 8——.——.—
— 5 2—— 2 8—
————— 8 3 8—— ·————
—————
————-———— —————————————— ——y——Qm---—————— 4 2 ————————— 8———— 8—— 3——— 8— 2——————— 2. —— L——
cidiora Carmina muſeo tingentia cundta lepore. Gem lo. cum dubio procul delicium illud Maæcenatis& Ro- manæ fidicen lyræ imitatus in album alitem, ideſt Cy-
gnum ſeſe abire ſcribit ad Mæcenatem. 1. 2. carm. Ini
lium communi ni fallor ſenſu Poêëtarum principem ſu- lius Cæſar Scaliger, qvi& ipſe Cygni inſignirititulome. retur, Cygnum appellat, ubi Mantuam ejus batriam! dibus extollit: b Clara viris, felix ducibus, diua inchta Cmo,
Qyem vitreis aluit Mincius Andes aqvi. Itaetia m de Virgilio Pontanus:
Pgoace autem nixeis Cygnus ſe ſuſtult alis
Oygnus Olorini duxq́; decusq;, chori. Sub Cygni itidem nomine intelligit Paulinum ſuumau ſonius, ſeipſum verò ſub Corni cis appellatione, ubide monſtrat, doctiſsimos Juvenes indoctis, rudibus-Kim- peritis ſenibus eſſe præferendos:
Longeævæ tantum ſuperamus lonore ſenectæ,
Qridrefert? Coruix non ides ante Cxguum. Nex qvia mille annos vivit Gangeticus ales Vincit centum oculas regie Pavo⸗,tuos.
Obruor ego jam& penitus obruor exemplis, qvocung oculos, qvocunq; animum appulero meum, videomul tifariam eorum ſupellectilem,& veluti muſcas undig proſilientes ad hanc propugnandam ſententiamadeo- lare. ILII.
OQvod fi verò lubeat aliqvot retrò ſecula recordaii qvis non obſtupeſcat ad Cbriſtianos illos Cygnes, qyikccle fiæ partes diſsipatas colligere, Religionem amplificate divina atq; humana rectiſsimè tractare noverant. LII.
Sed eſfulgent& hodie, de qvibus Chriſtiana Reſpu- blica gloriari poteſt, Cygni, qvi claris ingenii monumea- tis vindicant à barbarie ſeculum,& literis intermotien- tibus, ut inqvit ille, auxilium ferunt.
all-
Ego
3 zatiol ibæii oriani erarti is mur
peratu contel Ktum!
his nc ſimar rem ſit mus lnepti nuga
Su non
Hinc deſe bp
ktr
In lü
bleg

8* li 7 A crre 1„ 45 LAlanun, Moil: nad Ca urn, feln ucie dun Dn 1* 1 R eir a aun Mnad a m de Virgito Ponem. 4 8„ 8 4„ Afen 2n u eska Cineen deis ai a Miidem gom
. ne iatell 1.—
enn, 4oilämos ſneſchn A lemdas cic prrferendo;: Inyryc tntaa ſyjeruun luune. lnfen Cmurun in un hu Ne. fria nile mun un dapeiua au⁵⁴ aran Knnn maie⸗ dein mOrego jum A pcvitus Cdruorernig „drocunc animum oppulcroteu am cocum fupellectilem,& hiime Mcntei ad hanc propugundun(ua 1 Nod ſ terò ludeat alqqrot terotuir non obfupeſcat ad Chriſinu ilu Irds Gs paras coligrre, Religioncac u 1 tracaresoc 3d ebulgrst K hodie de gedtsnie oriuri potetniqyi cknuinxin cant d berbatie ſcculum,&lteser
t. 6. 88 nqrit e, untum ferun ⁵
1LIT. b Ego ſanè cum ad præteritorum tempotum recor⸗ dationem animum excito,& decurro cogitatione vete- ris ævi ſpatia, comperio profectò& non ſine vehementi- ori animi concitatione comperio, per hanc cantilenam iter arripuiſſe ſanctiſsima Virginum agmina, qvæ calca- tis mundi voluptatibus adæterni thalamum ſponſi pro- Perarunt,& pudicitiæ coronam acceperunt: Per hanc contendiſſe Conjuges,& æternitatis uberrimum fru- ctum reportaſſe. IIV V V.ʒL At enimverò perabſurda eorum eſt opinio, qvi ex his noſtris modò allatis indubitatò colligunt, nos exi- ſtimare dulce Cygnum prius non canere qvam ingruen- tem ſibi mortis horam viderit. Qvod conſtanter nega- mus, ſtatuentes cum ſapientibus ſapienter ſentiendum, ineptiasq́; has impias planè,& prorſus abominandas nugas inſaniseſſe relinqvendas- b IV. b b Sunt qvidem aliqvot multi qvi aſſerant mori Cygnum non ſine claro& inſigni cantu. Ita Ovidius in Epiſfolis: Sic ubi fata vocant udis abjectus in herbis Ad vada Mæandri concinit albus Olor. Hinc ſupra laudatus Poëta Ovidium imitatus Cygnum de ſemetipſo cantantem introducit hanc in modum: 1z. p. 553. 1 b Abice fatidicum qvin me mirare Poetam: dAd vada Mæandri cum cano dulce melos. Et rurſus Ovidius lib./. de Triſt. Eleg. 5. Ur; jacens ripa deßere Cayſtrius ales Dicitur ore ſuam deficiente necem, In lib. Metamorph. 14.. Carmina jam morieus canit exeqvialia Cygnus. Eleganter Seneca in Hippolyto: Candidas aler modo movit alas Dulcior vocem moriente Cgno. z
Maxrtia-

———— — ———— — ſſn *—— 3—— 4 ——.— 4 ———— ——
Martialis illud in Xeniis Epigramma notiſsimum⸗
Dulcia defecta modulatur carmina lingya Cantator Ognus fuueris iyſe ſui. Statius Papin. l. 3. ſyl. in eandein ſententiam: Qvalia nec Siculæ mõderantur carmina rupes Nec fati jam certus Olor ſæviq, marita Thereos—— Ft alibi lib. 5. Sylv. Non ego qvas fati certus ſibi voce canora Inferias præmittit Olor— Lucretius lib. 15. cum tuba depreſſo grauiter ſuh murmure mugit Et gelida Cygni nece torti ex antro Heliconis Cum liqvidam tollunt lugubri voce qverelam. Vide ſis Platonem: Symmachum: Dionyſium Aphrun in remyuces: Apulejum I. 3. forid. Philoſtratumi.; iit Apoll. c. 15. Pauſaniam: Plutarchum: Iſidorum: Rho- diginum. I. 9. Antiq. c. 5. Ariſtotelem 1. 9. Hiſt anim, c. 12.& alibi. LVII.
Certè non ſine jactura veritatis, qvæ eſt tum anim noſtratis Philoſophiæ, ut verè inqvit Scaliger, tum(hii ſtianæ Profeſsionis ftundamentum, dici hæcab illispo- tuere. Ut verò hanc plenè nobis expediant dubitatio. nem, rationem addunt, ſed a q am ineptam& fabulo: ſam qvis non cernit ad lumen petſpicuæ rationis menti oculos dirigens: Præ lætitia nimirum tum potiſsimum cantitare, cum proſpiciat qvantus bonorum cumulusſt in morte exſpectandus, vel certè qvantam moleſtiarum molem ſit reliurus. Ideo cum hora mortis inſtat ſaa viſsimè modalari incipit, ſicut de ipſo græcus verſus
Juræ‿la vux& 0οw ra‿νοmπν υνσο A Jeu.
Unde Ægyptij, teſte Horo Apolline, ſenem Muſicum de
monſtraturi Cygnum pingunt:, qvod hic ſeneſcens ba⸗ viſsimum edat concentum. Aſtipulatur huic ſententit (qvod miror) in Argen. Ioh. Barclajus. Et præclaritsi mus Vir Caſp. Barthius, Olor inqvit fatorum ſuorum
neceisitati jam proximus, qvi ad ripam pellucidi fumi nt
niscon te pol
He ſege
vihatic phrdo inntſa lie alacr zddun fih.pug conſer herlo fditac ceßitas dis kat per an ſonum millin

1te, 28 uhennann as Platonem: Hmmachum Dayig n Apalejam l ari ahe 4. K. Paut mam: urncdun lm un. 17 Andq c.. Atitorten 3
1V.
lne ncurz entuis grch n phir, at werengitKaiggn Profetuons tundamentum, ditah
e erd hanc piene pods eneütna Aonem addunt, ſcd 2 Jminam a cernit ad lamen hctipicxmn enze Prr lrden mmrum tummn 1 roſpiciat qranms boaumna
dandus, Wlcerte qranamEh durus. ldcocum horamarda mic dir cnt deſogmmt . 6„u,n. 9 r*nude
l Bur Halne, Lienli⸗
—“
.. dacratum. cBpuun-
oc in Arges lob. berclju kn
84
3 2
gnus dicebatur ab illis ſacer.
. 6 Fmum dingunt qodhi
„ Zurrhus Olot nqyt. mpaouimss,iadihnf 11 19
—
nis conſidens, mortem inſtantem ſumma cantus ſpavita- te pronunciat& deplorat. Qvod ſine dubio in Cicero- ne legerunt, qvi Platonem videtur ſecutus. Plato verò di- vinationem eos habere ab Apolline cenſet. Verba in Phædone ſunt: Cgni qvia phabo ſacri ſunt, divinatione prædi- ti præ ſagiunt alterius vii bona, deoq;, cantant 8 geſtiuntq mortis die alacrius qyam ſuperiore tempore. Naturaleni cauſam alij addunt,& inter eos Joh. Heidfeldius. c. 42. de Enigma- tib. pag 5O. exiſtimantes, naturà id fieri„qyvæ ſtudioſa conſervandi fui, vitales omnes ſpiritus per corpus di- ſoerſos contrahit ad cor, tanqvam ad arcem vitalis præ- ſidit ac roboris, ſed ubi natura fruſtra di uq; luctata, ne- ceſsitati parere tandem cogitur, Spiritus illi, deſertà cor- dis ſtatione, emergentes impetu qvodam, intrinſecus per annulares illos longiſsimi colli ambitus ad os ipſum ſonum qvendam pleniorem efficiunt, muſici cantus ſi- millimum. LVII. Eæqris de his non dubitet? Totum hoc qvantumcunq; eſt, qvod de tali Cygnea nugantur cantilenâ, ingenioſum figmentum eſt, ſplendidum mendacium eſt. Dicam au- dacter qvod ſentio neq me deterrebit ab hoc animi Jju- dicio platonis, apud qvemsocrates diſputat, authoritas. Eadem de cauſa caneret& Co rvus, geſtiretq; mortis die alacrius qvam ſuperiore tempore qvi Pphœbo æq; ac Cy- Sed ejus de alterius vitæ 3 bona præſagiendi poteſtate operoſior utſi ubjungatur ſolutio minus neceſſarium eſt, qvippe cujus vanitas in ſacris literis nulla non paginãà abunde diſcutitur. Et cer- te, ſi non eſt homini conceſſum, qvem ipſemet vocavit Plaro magnum Mundi miraculum„‚Plotinus, aliqvod omne bo- num, Ariſtoteles parvum mundum, Socrates parvum Den, præ- ſcire ſuæ vitæ terminum, multò minus beſtiis. Ovin in
ipſa extiterunt gentilium caterva non pauci, qvibus hoc
erat etiam planiſsimum. Unicum ex illis adducamus
Horatium, ne prodigi videamur tem poris& papyri, qvi
L. Od. u.(qræperinde elegans eſt ac brevis) hortatur A2 4 Leu.

* 1“* — —————:ʒ—ʒÿ⸗3————— 9 8— 4———— — 84 ——— 3 ¹* ————.*⁴— 3——
GGGͤZö—öͤöͤͤ——
Leuconoën Aſtrologorum prædictionibus adchaan
deſineret demum futurorum prædictionem hominidus mnninò denegatam in caſſum inqyirere, his verbis non Ethnico ſed bomine Chriſtiano digniſsimis: u ne qvæſieris ſcire(nefas) qyem mihi, qyem tili
Finem Dij dederint, Leuconve: nec Babylonios
Tentaris numeros. Ut melius qvicqvid erit pati
Seu plures hyemes: ſed tribuit Jupiter ultimam. Alterum argumentum e naturali causi depromptun, qvanqvam primà fronte videatur validum, penitusi men inſpectum deprehenditur non usq; aded firmun Nam Spirituum illa per corpus diſſeminatorum adea
contraio, eorundemq; relictâ ſtatione cordis pet proceritatem& anguſtiam aſcenſus, multis aliis, nullata- men vocis ſonoræ ſvavitate commendatis, communi eſt. Deinde, debilis tum illis vox eſt,& in illa ætate qiin in Juventa remiſsior, qvum neq́; cervicem amplius er- gere, neq; pennas extendere qveant. A cujus roboti imbecillitate,& ſiccitate partium etiam fato vicini ho mines clangoſam& acutam ſubinde vocem mittunt i ter mala ſigna habitam Hippocrati in Prorheticis Gat no, aliisq́, Medicis. b LVIII.
Pro ſententia ſua mordicus adhuc pugnantes urpent alia qvæ pariter mortem ſuam lugent animantia, be⸗ phantem, Pſittacum, ut interim alia præteream. kle⸗ phantem inprimis id facere probant ex Oppiano 12 nauv er. v. 54 ex verſione Rittershufi.
liraculum porro& hoc audivi, robuſtaſſimes Eleyhantu Fatidicum in pectoribus habere cor:& apud animum Cognoft ere ſuum mortis adventanti neceſſitatem Nou ergo ſolis in auibus funt Cygni vates luctum ul canenter.
zimum
De Pſttaco habent ex Papinio, qvi l. 2. ylv. ait ſlhime
tem cantu prædixiſſe. Nec foli celebrant ſua funera Ohua V 1 Mcl
cent,
nunqid iſthæc veritatis limites egrediantura
—
⁸—=

* A 1„ entum( uund a
91„
1
4 10 4* 1
„en kanoer kraritat⸗ conmantt, Dunde, debihs tum ili voreki 3
dei penna; excender qwunt ian
*
Kcmnrr. X RReparnun enman
1 4. am K acut. m ladinde wenr . — Ml. 2— nordicus adh 10 nken 191“ . 1 4 2 d Mr mortem lunmn
* . ee 1 r n r m eclc 74n 4 Kom. 4 8 4
A
*
1
Hoe .V. a
4 1 d Hcere ptobut ell mtem aprimss d kccre- 3
Aπzſoce Ritrersdobh r 4*„. aait umn X du nadir rnu 77 MrAn 9 Kaulas n wckertm Duder f. A4 4 nn ka ſanmnnn 3 7r zAt A n Afrens. ns . „„ n 1 uos[1I qun. X 4(anen9 4 1 en „ AI aeſäctnan . ar limites egr
17 u F
8 ihrc ferttass
Gemt n
cent, mihi ſaltem qvod de omnibus ita ſit, non perſvaſe- rint. Horum abſurditatem viderunt etiam antiqvi. pro- deat Lucianus qvi Dialog. de Electro, Nautas in Eridano fuvio de Cgni cantu lciſcitatus intelexit ab ili⸗ paucos gviden Ignos in fluyijs paludihus nonnunqvam cerni, qvi crocitant plan? 4εεσονιο eree, jnamana vose& debili, ita ut Corvi& graculi videri poſſint Sirenes præ ilus. Ex qvo apparet nautas Erida- ni non hunc tantum in morte cantum ſed omnem pla- ne, nimis liberaliter negaſſe. In qvam ſententiam& P- lianusl. 1. c. 14. Cantandi ſudioſos eſſe jam omnihus ſermone pervnlgaꝛum et: Ego vero gnum nunqvam audivi canere, for⸗- taſſe ne; alius. Creditur tamen canére,& tunc potiſſimum ajunt eorum cantum ſvaviſſimum& jucundiſſimum eſſe, qyum ad inem vita devenerit. Contrarium affingit Eliano Rhodiginus I. 9. c. 5. ex alia verſione. Verior autem codex habet: „⁴ εο xuναννν νeη Isα πάωα e 958 a⁴. Plinius deniq́ l. 10. c. 23. Olorum mort⸗ narratur flebꝛlis cantus falſin, ut arbitror, aligyot experimenti.. Ad ꝗvem locum Antonius Muſa Braſavolus in Commen t. ad Porphyr. Iſagog. Cy- gnos ſub vitæ exitum canere ſeſo obſervaſſe teſtatur, ſed omnes id facere negat. Cum legiſſet, Falſis aliqyor experimentis, factis, qvod mirum ſibi videret tiam falſo undeqvaq, pronun mento doctus Plinium falſis nunciavit, qvoniam ſcilicet an dam cantus edere, qvosdam e vaſſet. At ſi dixerimus in mor Qid inde colligitur? Dod nulli

—— 4 —ͤͤ- “ K
———p——„— .— 4 8u *—
4 LN. Qrod de penna fingunt Poëẽtæ, eam morituris inca-
pite natam paulatini in cerebrum deſcendere, in eo;
prius figi qyàm è vitã abeant, meram fabulam ſapereri- detur, qvanqvam mitetur magnopereè Perottus Ariſto- telem ac plinium vel id ignoraſſe, vel ſi ſciverunt non tradidiſſe. In eo tamen Poëtæ cum Perotto hallucina- bantur. Ovidius:— Veluti canentia dura
Trajectus penna tempora cantat Olor.
Certum eſt,& extra omne dubium, nihil tale neq; in hac
ave, neq́; in aliis animalibus ab Anatomicis obſervar,
qvanqvam præter naturam in cerebro varia ſubindeo-
riantur. 8 LX b
Vita ei eſtlongifsima, ita ut vulgo vel trecentiſsimum
annum attingere credatur. At hæc neutiqvàm proo-
raculis habenda. Non negaverim tamen contra omnem
experientiam longam ætatem vivere. Nam ab Ariſtote- le loε nuncupatur, qvod ad ſenectutem facilè per- veniat, eaḿ commodiſsimè& ſine omni moleſtia fe rat. Qvod& Flianus ſcribit. Verùm utcunq; res eaſe habeat, certum eſt auus ⅔ εννε, uμssuihe Swaa Jogar,ut loqvitur Pauſanias. Et cum Callimacho exclamamus, uscdor dνde dνεεασ Tsſenvdr. Atg ita hæc pro Cygno ſati. Sunt initia rerum omnium,& progreſſus,& incrementa,& apes
denig;. Ego certe, Zoile& vitilitigator, tuum nil moror Judicium.
Cæteros harum Muſarnm, qvi illa omnia intus& in cute norunt, non eſt qvod eo oomine multis compellem.
A(O)&