9
Ratio cõgrua.Eſt voxſigniſicatiua complexa Et Acõplexũ ĩ ꝓpoſito.Eſt qñ plures ꝑteſor̃onis cõiun Vgunt᷑ ꝑ modos ſignificãdi. Auare in ofone ĩcon/ grua ꝓpꝛie nõ eſt cõplexio. Oꝛationũ alia ꝑfecta + alia ĩꝑfecta. Perfecta eſt in qua ponit᷑ verbũ finiti modi.vtego amo deũ. O fonũ ꝑfedarũ alia ſymbaſmatica Alia aſymbaſmatica. Symbaſmatica of̃o eſt in qua ponit᷑ verbũ ꝑſo⸗ nale finiti modi. vt ego lego librũ. Et dicit ſymbaſmatica a ſin id eſt con ⁊ baſis fnndamẽtũ. Quia in ea ponit᷑ ntũs qui nõ eſtſun
damẽtũ ⁊ ſuppoſitũ verbi.Et ibi ſymbaſmatica nõ diſtinguit᷑ cõ
tra paraſymbaſmaticã.Et hec eſt ſentẽcia alexandri. Aſymbal/ matica ofo eſt. in qua ponit᷑ verbũ ĩperſonale finiti modi vt pe/ nitet me nõ ſtuduiſſe. Et dicit᷑ ab ail eſt ſine ⁊ ſin id eſt cõ ⁊ baſis fundamẽtũ qᷓſi ofo ſine fundameto ⁊ ſuppoſito ſcʒ ntio.Ofo un pfecka eſt in q̃ ponit᷑ verbũ ꝑſonale finiti modi.vt me amare deũ⸗ do cõſtrucibiliũ ofonis cõgrue eſt bonꝰ. Quia cõſtruci bilia oꝛdinant᷑ ſcvm regulas et impedimẽta cõſtrudtiionis.
Et oꝛdo in orone ſymbaſmatica incipit.
A vocatiuo Cõſtrue ſit caſũ ſi ſit ppone vocãtẽ. e nominatiuo MPdox rectũ ponis.
Inde verbũ ꝑſonale Hinc perſonale locabis verbũ
Si incipit a verbo Quod pᷣmo ſtatues ſi cetera deſint.
Inde datiuus Tercius hinc caſus
Inde acts ſineppoſitiõe ¶Et quartus ſepe ſequim Inde aduerbiu Aut verbo ſubdes aduerbia— Inde genitiuus Subde ſecũdũ caſum redoi:·
Inde acts cũ pᷣpoſitide ¶ Debet vox pᷣpoſitiua.Quarto piũgt
Inde abltũs cũ pᷣpoſitiõe Vel ſexto quẽ regit ipſa. „po Inpedunetis cõſtruchsis ſcom alexandrũ.
De infinitiuio ¶ Inſinitiuũ ꝑſone ſiue quibuſds.
De ſequentibꝰparticipiũ
Que iunges verbo iunges ⁊ participanti.
De ablatiuis boſitis in deſignatione conſequentie⸗
Aul abltĩ pꝛeunt rectoꝛe ſoluti. Aut poſtponunt᷑ ſed vixinterſe/ Denominatiuo apartepoſt tie io⸗,

8½
Appellans verbũ ſuhſtantluũqʒ vel hoꝛũ. Vim rerinẽs poſt ſe redũ qua ndoq; locabit De obliquis ⁊ relatiuoꝛũ interrogatiuoꝛũ noſa. Quis qualis quantus cuius cuias quotus ⁊ quot De aduerbijs interrogatiuis Hanc ſua iungendi retinent aduerbia foꝛmam Stincipita partbindeclinabilib. Cum quia dum donec quoniam ſimileſqʒ pꝛeibunt. De obliquo antecedentis ante verbů Cunq; relatiuis de iure viam parat hoꝛũ. 3 „De verbo ſubſtantiuo. MPultotiens verbũ ſubſtãtiuũ petis extra In ofone afymbaſmasica oꝛdo incipin A vocatiuo. Conſtrue ſic caſum ſiſit pꝛepone vocantem Inde verbũ imperſonale Fiat aſymbalma ſine recko clauſula plena De alijs eodem modo vt ſupꝛa
. Deſupinis Inſinitiuo pꝛimũ diſtingue ſupinũ b De gerundijs
Atq; gerundiuispꝛimis ſupꝛema ſupini.. De ppoſitiõe ppoſita pᷣpoſitioni
Vox cuiopars apponens pꝛepoſitiua De coniunctione 2
Jungit diuerſa coniuncdio ſignificaiutuauau 3 Egimẽ eſt determinate dickiõis caſualis cũ dictione regẽte
Dcollatio et pꝛopoꝛtione modoꝛũ ſignificãdi vtriuſqʒ ꝓueni
ens. Regimẽ eſtquintuplex. ſcðm ꝙ quiq; ſunt caſus regibiles. Scʒ ntũs gtũs dtũs accuſatiuꝰ ablatiuꝰ. Regiminis nti ſunt due — ex vi perſone.Et ex vinature gr̃a quoꝛum ſubiungunt exempla.
S ado iubet, oꝛdoeſtnti caſus ⁊ regit᷑ a verbo iubet apteante ex vi ꝑſone. Per hanc regulã. Omne verbũ ꝑſonale ſiniti modi regit aꝑteante nominatiuũ. verſus. Auitintranſitio rectũ ſupo nere verbo. Et ex viꝑſone. v. Ex vi ꝑſone recũ tegit inicia
Kalll enta

uenerrdasis, Vocoꝛalexãder. Alexãderrſt nti caſus ⁊ regit᷑a verbo vocoꝛ adis nee donthah aꝑtepoſt er vi nature. Per hãc regulã. Omne verbũ ſubſtatiuũ enganug vocauuũ vel eoꝝ vim habẽs regit aꝑtepꝰntm̃. v. Sepe vocans mncnadaman verbũ ⁊c̃.Et ſubſtantiuũ.⁊c.Ex vi nature.v. Rectũ qͥ ſequit᷑ ver dutd'ndcchnsdlh. bi nature gubernat. Et interdũ talia verba regũt dim̃. vt placet wum inücichprea. huic eſſe ꝓpo. Interdũ actm̃.vt vellem me eſſe bonũ grãm aicũ. ddends ena Hhomo dlexãder ſcribit.homo ⁊ alexãder ſũt nti caſus ⁊ regũ nun gundod tura verbo ſcribit. apteañ ex vi perſone ꝑ appoſitionẽ. Per hanc nedo idſtmuno, regulã Omne verbũ ꝑſonale finiti modi poteſt aparteante rege Kienü peuscchc re duos noĩatiuos ſicut magis ⁊ mincõmune ſe habẽtes ex vi ꝑ aieedgds ſn Hae. lone per appoſitionẽ verſus. Aponẽès duplices. ⁊c̃. Et ibi relati⸗ tron maft Awen uum ſibi refert verbũ perſonale finiii modi hᷣm mentẽ alexandri. — HNos ſtudentes legimꝰ. Nos ſtudentes ſũt nti caſus et regũt umpercnat b a verbo legimꝰaparteante.ex vi ꝑſone ꝑ euocationẽ ꝑ hãc regu/ acty daſapca lam. Verbũ ꝑſonale finiti modi pᷣme vel ſecũde ꝑſone poteſt aꝑ⸗ acvccr Nodoy xcante regere duos nominatiuos diuerſarũ ꝑſonarũ ſub cõueni/ o entia vnius in perſona cũ verbo ex vi perſone ꝑeuocationẽ.** vr upnũ Iſta vocant rectos ad pꝛimam.
AMxrmähs b Magiſter ⁊ ego canimꝰ. Dagiſter et ego ſunt ntĩ caſus ⁊ re/ uwpenaſrpim. gunta verbo canun aꝑteaute ex vi ꝑſone ꝑ cõceptionẽ ꝑſonaꝝ vve ypoluypoitoli hanc regula. Omne verbũ pſonale pᷣme vel ſcde ꝑſone poteſt as grpoicus apartceante regere duos ntios diuerſarũ ꝑſonarũ mediante con⸗ — 5 iuncione copulatiua ex vi ꝑſoue ꝑ cõceptionẽ. vᷣſus. Perſonas
ſcoi oiſſimies conceptio iungit. Johannes ⁊ maria ſunt ſancti. Johãnes ⁊ maria ſũt nti caſus ⁊ regunt a verbo ſunt apteante ex viꝑſone ꝑ cõceptionẽ generũ Per hanc regulam. Verbũ ꝑſonale poteſt aꝑteante regere duos ntiuos diuerſqaũ generũ mediante cõiuncione ſub diſcõueniõtia vniꝰcũ adiectiuo ſequente ex vi ꝑſone ꝑ cõceptionẽ geneꝝ.vſus Dt Pſona generũ cõceptio fiet. RKectoꝛ ⁊ ſtudentes legũt. Rectoꝛ ⁊ ſtudẽtes ſunt nti caſus et regũt a verbo legũt aꝑteante ex vi ꝑſone ꝑ cõceptionẽ numeroꝝ Per hanc regulã. Verbũ ꝑſonale pluralis numeri poteſt aparte 1f. m raada 8e eeerrer en numeroꝛũ ex vi ꝑſoneꝑ con/
r M em numeroꝛũ,. verſus. Perſonas gener.
Ernfine 4 2 6

3 “
6
Studentes ſcribũt. Iſte bene iſte male. Iſte eßt iſte ſunt nti ca ſus. Et quodlibet ſeoꝛſum regit᷑ a verbo ſcribunt. aparteante ex vi perſone per ꝓlemſim. Per hãc regulã. Verbũ ꝑſonale habẽs ntm̃ ꝓ ſuppoſito pluralis numeri poteſt aparteante regere ntios ſupoſitũ pꝛincipale verbi diuidẽtes ex vi perſone ꝑ ꝓlemſim.v. Diſiungit regimen.⁊c.
Ruſtici bibũt et tu. Tu eſt nti caſus ⁊ regik a verbo bibũt ap/ teante ex vi perſone ꝑ ſeuma. Perhãc regulã. Verbũ ꝑſonaleha bens nim̃ ꝓſuppoſito poteſt aꝑteante regere ntm̃ ab extrinleco additũ ex vi ꝑſone per ſeuma.verſus. At quod ꝓpoſuit. cc.
Benedicite dns. Dñs eſtnti caſus ⁊ ponit᷑ abſolute. Her hãc regulã. Oĩs ntũs nõ habẽs regẽs expꝛeſſum ponit abſolute. H. Inuenies recũ qñqʒ regenteſolutiůi
Ecce agnꝰdei. Agnꝰeſtntĩ caſus⁊ regit ab aduerbio ecce apar tepoſt ex vi nature verbi ſubſtantiui. Per hanc regulã. Aduerbia demõöſtrandi virtute verbi ſubſtantiui poſſunt aptepoſt regere
nim̃ ex vi nature verbi ſubſtantili. Quia valet ecce hic eſt agnꝰ dei. verſus. Ecce tibi rectũ.⁊c.
Egiminis gtĩi ſunt ſex vires.ſcʒ ex vipoſſeſſiõis pũre ex vi
demonſtratiõis eſſencie. Ex vi adus cõuerſi in habitũ. Ex
vi effectus cauſe.Ex vi relatiõis. Ex vipartitionis. Gracia qrũ ponuntexempla cũ ſuis regulis.
Alia xpᷣi. hi eſt gtĩ caſus ⁊ regit᷑ a noĩe aia. apartepoſtex vi
poſſeſſiõis pure. Per hanc regulam. O ĩs dictio ſignificans rem
poſſeſſam. poteſt aꝑtepoſt regere poſſeſſoꝛẽ ĩgtioex vi poſſeſſio nis pure. Auia gtüs poteſt reſolui in nim̃. ⁊ regens in actm̃ me⸗ diante habet ſcom pſtianũ. vt xps habet aiĩam. verſus. Dicere ſi
vere poſſis iſtud mea res eſt. Cum nihil adiunges. cꝭ. Scolaris duri ingenij. Duri inffenij eſt gti caſifs et regit᷑ a no⸗
mine ſcolaris apartepoſt ex vi demonſtratiõis eſſentie. Per hàc
regulã. Dictio ſignificãs poſſeſſoꝛẽ poteſt apartepoſt regere guñ̃ rei poſſeſſe ex vi demonſtrationis eſſentie. Quia gtũs poteſt mu tari in acuñ mediante habet. vt ſcolaris habet Surum ingenii. verſus. Pars pꝛopꝛiumq; regit gtõs atqʒ regunt᷑.. Etibi atqʒ regunt᷑ incipitregimen ex vi demõſtrationis eſſentie.

*
avNes. Ger ſclöspünn,
arEnacascuclinhehil rennöss. Ernpen iions Enaadi rras
Similiter ibi liber pꝛioꝝ. liber poſterioꝝ eſtidẽ regimẽ.
*
Bibulocereuiſie.cereuiſie ẽ gtĩ caſus ⁊ regit᷑ a noĩe bibulꝰaꝑ/ tepꝰ ex vi ad»cõuerſi in habitũ.Per hanc regulã. OQmne nomẽ deſcedẽsa verbo traſitiuo põt aꝑtepꝰregere gtm̃ ex vi adꝰcõuer ſi in habitũ. Quia gtũs poteſt mutari in actm̃ ⁊ nomẽ in verbũ
aã deſcẽqit vt qui bibit cereuiſiã. verſus. Verbũ quod tranſit.
Pꝛedidamẽta areſtotelis.areſtotelis ẽ gtĩ caſus ⁊ regit᷑ a noĩe pᷣdicamẽta.apartepꝰex vi effedꝰcauſe efficiẽtis. Per hãc regulã. oĩs dictio ſignificãs effectũ põt aꝑtepꝰregere cauſã efficiẽtẽ fina⸗ lem materialẽ vel foꝛmalem in gtio.vt ſcola ſtudij.cultellus ferri. homo humanitatis. v. Artiſici regimen ⁊c̃. cũſequẽtibꝰ verſibꝰ.
Pater filij. Filij eſt gtĩ caſus ⁊ regit᷑ a noĩe pater.aꝑtepoſt ex
vi relatiõis.ꝑ hãc regulã. Relatiuſ loicale poteſt apartepoſt re/ gere gtm̃ coꝛrelatiui ex vi relatiõis.v. Adderelatiuũ. cꝭ. Ditiſſimꝰregũ. Regũ eſt gtĩ caſus ⁊ regit᷑ a ſuplatiuo ditiſſimꝰ aꝑtepoſt ex vi particionis. Per hãc regulã. Omnis dictio ĩpoꝛ/ tans partitionem poteſt apartepoſt regere gim̃ totalitatis ex vi partitiõis. Quia gtũs poteſt mutari in adm̃ mediante inter. vt ditiſſimꝰinter reges.ſimiliter vna mulierũ.vᷣſus cũ Partitiuis. O blitꝰſum lectiõis.Lectiõis ẽ gtĩ caſus ⁊ regit᷑ a verbo oblitꝰ ſum apartepoſt ex vi poſſeſſionis pure.verſus. Addit᷑oblitꝰ.zc. Intereſt ſcolariũ ſtudere.ſcolariũ ẽ gtĩ caſus ⁊ regit a ᷣbo ĩꝑ ſonali ĩxereſt aꝑtepꝰex vi poſſeſſiõis pure.qͥa põtſic reſolui Sco lares habẽt ĩtereſſeid eſt ꝑ ſciẽciã ſtudij.ꝰ. Intereſt ⁊ iũcta. ⁊c.
Studui colonie.olonie eſt gtĩ caſus ⁊ ponit᷑ abſolute. Per hanc regulã. O is gtũs localis ſingilaris numeri pꝛime velſcde declinationis cõſtructus in orone in qua nõ ſignificatur motꝰ lo/ calis ponit᷑ abſolute. Similiter ibi.vęſpere autẽ ſabbati. verſus. Et rectoꝛe caret gtũs ſepe localis°. [3euun is dtĩ ſũt qᷓtuoꝛ vires ſpeciales.ſcʒ ex vi poſſeſſiõis
Relatiõis.acłhꝰcõuerſiĩ habitũ.Et ex vi acqſitiõs ſcʒ vis ge neralis dtĩ ẽ ex vi acqͥſitiõis generalis.Ex vi poſſeſſionis eſt vis
generalis gtĩ. ꝓ duarũ declaratiõe ponunt᷑ hec exempla
„Frigus eſt mihi. Mihieſt datiui caſus et regitur a nomine frigus mediante verbo ſubſtantiuo. apartepoſt ex vi poſſeſſiõis

Per hanc regulã. O ĩsdickio ſignilicans rè poſſeſſam põt regere dim̃ poſſeſſoꝛis ex vi poſſeſſionis Quia dtũs põt reſolui ĩ nim̃ et regẽs ĩ actm̃ mediante habet. vt ego habeo frigꝰ.. Poſſeſſum.
Similis ſimili. Simili eſt dtĩ caſus ⁊ regit a noĩe ſimilis aꝑte poſt ex virelatiõis. Per hancregulam. Relatiuũ loycale poteſt aꝑtepoſt regere danuũ coꝛrelatiui. verſus. Sicq; relafiue. ⁊c Legibilis iuuenibꝰ. Juuenibꝰ eſt ati caſus ⁊ regi᷑ a legibilio aptepoſt ex vi acꝰcõuerſi ĩhabitũ. ꝑ hanc regulã. Oinne nomẽ verbale ĩ bilis aut ĩ dus põt aꝑtepoſt regere datiuũ ex vi adꝰ tõ/ uerſ in habitũ. v. In bilis aut in dus ⁊c̃. Au capit᷑ pꝛo et.
Do tibi. Tibi eſt dtĩ caſus ⁊ regił᷑a verbo do.apartepoſt ex vi acquiſitiõis ſpecialis. Perhanc regula. Qis diclio ſigniſicãs vti⸗ litatẽ vel damnũ regere poteſt dim̃ ex vi acquiſitionis ſpecialis. verſus. Damnũ ſignificans. ⁊c̃. Aut vtile mihi.
Placet mihi. Mihi eſt dtĩ caſus ⁊ regitur a verbo impſonali placet. apartepoſt ex vipoſſeſſionis.ſᷣm hunc ſenſum ego habeo placẽtiam. verſus. Contigit euenit accidit ⁊?
Egimis acti ſũt due vires.ſcʒ ex vi nature ifinitini t ex vi uaſitiõis. Auia actũs aꝑteaſ rec'regit᷑ ex vi nature. Sed aꝑtepꝰreckregit ex vitrãſitiõis.ꝓ quoꝝ itellecu ponùũt᷑ exẽpla.
Magnꝰ caput. Caput eſt acii caſũs ⁊ regit a nole magnꝰ ex vi tranſitiõis ꝑ ſynodochen. Per hanc regul. O ĩs dicio ſigni/ ficans ꝓpꝛietatẽ partis totũ denoiantẽ poteſt apartepoſtregere actm̃ex vi traſitiõis ꝑ ſynodochen. Quia nullũ nomè ſigniſicat
ꝑ modũ tranſeuntis in alterũ.niſi ꝑ ſynodochen. verſus. Sepe
2
qðeſt partis toti dat᷑ ⁊ regit lam.
Me legere. Me eſt acki caſus ⁊ regit᷑ ab infinitiuo legere.apar
ante ex vi nature infinitiui. Perhanc regulã. Qiĩq infinitiuꝰ ver- bi ꝑſonalis poteſt aparteante regere actm̃ ex vi nature infinitiui. Quia talis adũs poteſt reſolui in nim̃ꝛ infinitiuꝰin verbũ ſinitu mediante qd. vi qð egolegã.verſus. Infinitiui natura. Docro ſcolares. Scolates eſt adi caſus ⁊ regit᷑ a verbo doceo
apartepoſt ex vitranſitionis. Per hancregula. Qinne verdum ĩgnificans ꝑmodũ tranſeuntis in alterũ poteſt regere aptepoſi
actm recipientẽ vel receptũ.v ſus. Adtis data ⁊t.

LVLegdet me clamoꝛis. Meẽ actĩ caſus xregit᷑ a verbo ĩꝑſonali tedet.aꝑtepoſt ex vi tranſitiõs. Sed clamoꝛis eſt gtĩ caſus ⁊ re/ git᷑ a verbo impſonali tedet.aꝑtepoſt ex vi poſſeſſionis pure. qͥs clamoꝛ habet tediũ. verſus. Penitet tedet miſcret. pudet ⁊ piges iſta. Accuſatiuis iungun. b
Aſcendit ad celos.Celos eſt actĩ caſus et regiła verto aſcen dit mediante pᷣpoſitiõe ad ex vi tranſitiõis. Per hãc regulã.O ẽs ppoſitiões actõ deſeruientes cũ verbo poſſunt regere actm̃ex vi tranſitiõio uia nulla p̃poſitio ſignificat ꝑ modũ tranſcuntis in altèrũ niſi cũ verbo vel participio. verſus. Addeꝑ ⁊ ſimiles per vicos iturad vrbes..„
Ibimꝰerfoꝛdiã vel domũ.Exrfoꝛdia eſt adi caſus ſimiliter do mũ ⁊ ponit᷑ abſolute. Per hanc regulã. O ĩs adũs localis cõſtru cuus in orone in qua ſignificat᷑ motꝰ ad locũ ponit᷑ abſolute.Vᷣſus Sepe regente caret.c..“ Baiminio vocatiui ſm Alexandrũ. Non eſt aliqua vis.qͥa oĩs vtũs ponit᷑ abſolute ad ſibi ineſt anatura. ſicut cecitas talpe. Hꝛo cuiꝰfacilioꝛi declaratiõe ponit᷑exemplũ. O ſli ſtude.Fili eſt vti caſus ⁊ ponitur abſolute exnatura. Perhanc regulã. O ĩs vtũs conſtructus cũ aduerbio vocandio aut cũ imꝑatiuo cuiuſcũqʒ etiã ꝑſone ſemꝑ ponit᷑abſolute.vᷣſus Tu ſemꝑ quintũ debes abſoluere caſum. Et nõ dicat᷑ ꝙ ab vlls parte regat᷑. Hec floꝛiſtͤaͤñ. b Egiminis ablatiui ſunt q̃tuoꝛ vires.ſcʒ ex viexceſſus.Ex vi effect cauſe.E x vi demonſtratiõis eſſentie. Ex vi adus cõuerſi in habitũ. Quarũ talia ponunt᷑ exempla. b regt Longioꝛ petro capite. Petro eſpablti caſus ⁊ regit alongio:“ das aꝑtepoſt ex vi exceſſus.Similiter capite. Per banc regulã. O is — oictio ſignificaus exceſſum poteſt aptepoſt regere rem exceſſam velq̃ntitatẽ exceſſus in abltio dere exceſſa.verſus. Tres notat eſſe gradus q̃ cõparatinde notabis. De quantitate exceſſus.Eſt
abltũs demonſtrãs quanthabek. b
Scolares ſcribũt pennis. Pennis eſt abltĩ caſus et regit᷑a ver
bo ſcribunt. apartepoſt ex vieffectus cauſe efficientis. Ad ſenten tian iſtius regule. Oine verbum ſigniſicans adum cauſe eſſic

——““ 4 5
6
entis poteſt apartepoſt regere ablatiui inſtrumẽtiex vi effecuus cauſe efficientis. verſus. Remqʒ otans fieri. ⁊c. Tacet timoꝛe.timoꝛe eſt abltĩ caſus ⁊ regit᷑ a verbo tacet ex vi effecycauſe materialis. Per hãc reguld. Quinne verbũ ſigniſicãs actũ alicuiꝰcauſe poteſt aꝑtepoſt regere ſuũ ſubiedũ in abltõ ex vi effeccauſe materialis. Quia ſubiecũ eſt cauſa materialis ſui
ℳ
actus.verſus. Verbũ materiã cauſam ſpaciũ pꝛecipug.
Canit acuta voce. Acuta voce eſt ablti caſus ⁊ regit a verbo cantt. apartepoſt ex vi effecus cauſe foꝛmalis. Per haͤnc regulã. Omne verbũ ſignificãs actũ poteſt apartepoſt regere ablatiuũ
ſignificantẽ modũ illiꝰadus ex vi effechycauſe foꝛmalis. verſus.
Homen eis adiunge.
Papa diuina clemẽtia. Diuina clemẽtia eſt abltĩ caſus ⁊ regit a nole papa.ex vieffeccauſe finalis. Per hãc regulam. Omnis dictio ſiue nomẽ ſine verbũ ſignificãs dignitatẽ vel poteſtatẽ po⸗ teſt apartepoſt regere ablatiuũ cauſe finalis. ex vieffec cauſe fi/ nalis. Quia ola ꝓpter ſeipſum creauit deus. Pꝛouerbioꝛũ. xvi. verſus. Sepe poteſtatis nomen ſubiungitur iſtis.
homo bonis moꝛibꝰ. Bonis moꝛib'eſt abltĩ caſus ⁊ regit᷑ a noĩe bõ. aptepoſt ex videmõſtrationis eſſencie. Per hãc regulã Ois dictio ſignificãs poſſeſſoꝛẽ qð eſt ſubiecũ veltotum poteſt apartepoſt regere ablim̃ ſignificantẽ rem poſſeſſam ex vi demon ſtrationis eſſentie. verſus. Toti da partem ⁊c.„ Fulget virtutib Virtutibꝰe abltĩ caſus ⁊ regit᷑ a verbõ fulget aptepoſtex viacꝰ cõuerſi ihabitũ. Per hanc regulã. O is dictio ſiue nomẽ ſiue verbũ ſignificãs aliquã ꝓpꝛietatẽ id eſt habitũ re⸗ git aꝑtepoſt ablim̃ cõcernentẽ iſtũ habitũ ex vi actus conuerſi in habitũ. verſus. Mobile vel verbũ deſignans ꝓpꝛietatẽ.
Refert nfa ſcribere. Noſtra eſt ablti caſus redit a verbo im
pſonali refert aptepꝰex vi ackcõuerſi in habitũ loco gtĩ pᷣmitiui.
Quia refert ſignificat aliquã ꝓpꝛietatẽ.. Intereſt ⁊ iuncka ꝛc.
Audioꝛ aſ colaribꝰ. Scolaribꝰ eſt abltĩ caſus ⁊ regik a verbo qudioꝛ aꝑtepoſt mediante pꝛepoſitiõe gex vi eſfecus cauſe ſina lis. Perhane regulã. O ĩs pᷣpoſitio abltio deſeruiens medianie
vewo poteſt regere ablim̃. Vhos caſus de. ꝛc. Iſte datur.

uma Haunaur.
*Panismod chad Äcds ng WCmmomsd 4 Der häc gl pelſclcicd cudic we num gont
en iguicanenn poſſ anex ni denn
us Tandapxemae,
Sole oꝛiente vel luna crelcẽte. Sole dꝛienite eſt abltĩ caſus et
ponit᷑ abſolute. Per hanc regulã. Q ĩs abliũs poſitus ĩ deſignati
one cõſequẽtie.id eſt ĩ declaratõe habitudinis cõſequẽtis ad ante cedens ponit᷑ abſolute. verſus. Sunt abitĩ plures ⁊c.
Venit roma vel domo. Roma eſt ablti caſus ⁊ ponit᷑abſolu/ te ſimilitet domo ſᷣm pꝛimã iſtarũ triũ regularũ. Pꝛima oĩs abla
iuus localis qð eſt loci minoꝛis ſingularis numeri cõſtructus in ofone in qᷓſigniſicat᷑ motus de loco ponit᷑ abſolute. verſus. Atqʒ
nomẽloci cc. Secũda oĩs abltũs localis ſingularis vel pluralis numeri cõſtructꝰin ofonein qᷓ ſigniſicat motꝰ per locũ etiã ponit᷑ abſolute. vt eſdo roma. meabis erfoꝛdia.v. Mtqʒ means noꝛmã.
Tercia oĩs abltũs localis pluralis numeri pꝛime declinatiõis vł
ſingularis numeritercie declinatidis cõſtrudꝰin orone in q̃ non
ſignificat motus ponit᷑abſolute.vt ſtudui athenis.x. Seruat idẽ verbũ ⁊c.Quõ autẽ ꝓnoĩa noĩa ꝓpꝛia ꝑticipia verba inſinitiui
modi partes indeclinabiles digos poſſunt regere caſus expꝛedi ctis aliqualiter patere poteſt. He tamen iuuenibꝰaliquid erroꝛis
contingat pꝛo maioꝛi declaratiõe hec ſubiũgunt᷑exempla.Quia
etiã iſta ex cõſequẽti ſecũdario regũt ⁊ caſus ſm modũ ſignificã⸗
di nominmis vel verbi.
Johãnes fabri. Fabrieſt gtĩ caſus ⁊ regif a noĩe ꝓpꝛio iohah nes aptepoſt ex vi poſſeſſiõis noĩs ꝓpꝛij ſuperaddite. Quia fa/
ber habzet iohannẽ tanqᷓᷓ filiũ.xſus. Per ſupplemẽtũ.
Iſte ſcolariũ. Scolariũ eſt gtĩ caſus ⁊ regit᷑ a ꝓnoie iſte apar te poſt ex viparticionis pnoĩs ſuꝑaddite. Quia poteſt dici iſte inter ſcolares. verſus. Sub partitiuis ꝓnoĩa ⁊c.
Amatũ deũ vel amandũ vł amare.Deü eſt acti caſus ⁊regił 9 ſupino amatũ. aꝑtepoſt ex vi trãſitiõis ſimiliter poteſt fiericir⸗ ca gerundiũ ⁊ infinitiuũ. Per hanc regulã. Gerũdia ſupina ⁊ inſi nitui verba regũt eundẽ caſum apartepoſt quẽ ſua verba quib⸗ deſcẽdunt.verſus. Accuſatiuis data.
Sum amãs drũ.Deũ eſt acti caſus et regika participio amãs apartepoſt ex vi trãſitiõis. Quia participiũ regit eundẽ caſum
9—
au ſuũ verbũ a quo immediate deſcendit. verſus. hinctibi mul nimodũ. c. 4
B

Scribit ſimiliter mihi. Mihi eſt dtĩ caſus ⁊ regit᷑ ab aduerbio
ſimiter. aptepoſt ex vi poſſelſiõis. Quia ego habeo ſimilẽ. per
hanc regulã. O mne aduerbiũ deſcẽdens a noĩe adiectiuo regit eundẽ caſum cũ ipſo. v. Poſſeſſum debes ſociare.
Ve tibi. Tibi eſt dti caſus ⁊ regit ab interieclione ve aptepꝰex vi acquiſitiõis ſpecialis. Quia ve inpoꝛtat dãnũ. vᷣſus. Obuius atq; viã. q̊lia aũt partes non caſuales regi nõ potentes officia in ofone cõgruehabeãt leuiſſime dicefhocmodo.
Audio lectionẽ. Audio eſt verbũ pᷣme perſone ⁊ certũ dat in ſe intelligere ntm̃ pᷣme ꝑſone quẽ nõ opoꝛlet expꝛimi niſiad maioꝛe diſcretionẽ faciẽdã. ſcʒ ego.vt vult pᷣſtianus.
Petre audi lectionẽ. Audi eſt ſecũde ꝑſone ⁊ certũ dat in tel ligere itm̃ ſcdᷣe ꝑſone ſcʒ iu.qẽ nõ opoꝛtet expꝛimi ſed ad maio/ rem diſcretionẽ faciendam.
Magiſter legit. Legit eſt terciẽ pſone ⁊ habet ntm̃ expſſe poſi⸗ tũ ꝓ ſuppoſito ſcʒ magiſter. vel dat intelligere coͤfuſe nim̃ tercie ꝑ/ ſone vt ningit. pluit. qꝛ intelligik natura vel deus.
Volo legere.Legere eſt intinitiui modi⁊ qrit venire a verbo finito ſcʒ volo. vt finiat᷑ ab ipſo. Simmliter dicit᷑ de gerũdijs et ſu/ pinis. Quia gerundiũ nõ differt ab infinitiuo niſi ꝑ articulũ.id ẽ finalẽ terminationẽ.
Scrbit bene. Bene eſtaduerbiũ ⁊ dererminat ſuũ verbũ eius ſignificationẽ declarandoſcʒ ſcribit„ Magiſter ⁊ ſcolares. Et eſt cõiundio ⁊ cõiungit diuerſa ſigni ficata.ſcʒ.magiſter ⁊ ſcolares.— Scribimꝰin lectoꝛio. In eſtppoſitio ⁊ retoꝛãt caſuale ad adũ verbi cui deſeruit.ſcʒ abltĩo legorio ad verbũ ſcribim Heu mihidñe.Heu eſt interiectio ⁊ nõ regik ſed ſignificat men tis affectũ voce incognita. Patet ergo quo ſingule ꝑteſofonis ſe habeant ad ofonẽ regibilẽ. Quia qdam regunt᷑ poſitiue. quedã pꝛiuatiue. quedã negatiuc. Et tm̃ de pꝛima paſſione ⁊ extrinſeca ofonis cõgrue.ſcʒ de regimine. b
, 5 E 1& 5 Qnſtructioeſt conſtructibiliuin vnio ex modiſſignificandi
per intellectum cauſata. Cuius tres ſunt diuiſiones ſecũgũ delcriptionem alexandri. Quarum pꝛuma eſt de quittitate con⸗
——:ð3“

rrcktanu mocitqn venira 1 1ce Smuum dddegeüdisci u vin euinnu nixmaui
aminensatimis
mdoſczndca„„ ares EicRc'ando tco natduueralh
eae Iacktipoiso tias acaikealdt
accuſatiui? abttl vt volo legere.qð eſt lecione vel adũ egenal
ſtruclionis videlicet de ſpeciebꝰ. Ideoqyde ea querit᷑per que.vt q̃rendo que cõſtrucio. Reſpondet᷑ tranſitiua ſimplex.⁊c̃. vt pate bit ſupꝛa. Et de hac diuiſione loquitur alexander.ibi. Eſt poſt pꝛedicta ꝛc. Eſt igitur pꝛima diuiſio talis. Conſtructionum alia
tranſitiua ſimplex. AIlia tranſitiua retranſitiua. Et alia intranſi/
tiua ſimplex. Alia intranſitiua recipꝛoca.pꝛeter has.Alia tranſiti ua actus.Alia tranſitiua perſonarũ. Alia intranſitiua perſonarũ patet igitur ꝙ ſcptem ſunt ſpecies conſtructionis ſᷣm alexandrũ Er nula eſt cõſtructio intranſitiua acus.vt vult alexander. etꝑe trus helye ſuper pꝛiſtianũ. Pꝛeterea acus eſt ſignũ diuerſitatis Et intranſitiuũ eſt ſignũ idemptitatis ergo iipᷣdicabili cauſatur appoſſtio in adiecoo. Differũt autẽ ſpecies conſtructionis.qͥa pꝛi⸗ me qustuoꝛſunt pꝑfecte ſeu plene.tres vero ſequentes imperfece. Cum itaq; exemploꝛũ poſitio maxime ſit infoꝛmatiua.idcirco de ſingulis ponunt᷑exempla.
Vlius oꝛat marcum. Eſt. conſtructio tranſitiua ſimplex. qͥa ¶Leſt cõſtrudio piena cuicõſtructibilia ſignificãt diuerſa ſine retranſitiõeſcʒ tulius ⁊ marcus.Ethoc vult alexander iſtiꝰ con/ ſtruckionis tres ſunt regule. Pꝛima qñcunq; verbũ ꝑſonale fintti modi cum obliquo diuerſo recto apartepoſt vel abſolute poſito eſt tranſitiua ſimplex. Qulia talis obliquus cũ ſuppoſito ſignifi/ cat diuerſa verbi gr̃a.Degtio.iohannis obliuiſcit᷑ lectionis ego ſtuduicolonie. De dtio. deus dat virginibus aureolam. De actio
petre amasme. ſcolares vadũt ad choꝛum. De ablatiuo. petrus ſcribit penns.tractatus legit᷑ a iohanne. Secunda quandocũq;
verbum perſonale infinitiui modi gerundiũ aut ſupinũ cõſtruit᷑ cũ obliquo diuerſo ſiue apartepoſt recto ſiue abſolute poſito eſt tranſitiua ſinplex. Quia talis obliquus cum ſuppoſito verbi ſi/
gniſicat diuerſa verbi gratia.me miſereri pauperis.miſerẽdi pau
peris. vado lecuum ſcolaribus. De dtio. me dare ſcolaribus me dandum ſcolaribus.⁊ ſic de alijs.Et hec conſtructio eſt imperfe/ ctioꝛ pꝛime regule. Tercia quandocunq; verbum perſonale con ſtruitur cũ inſinitiuo gerundio aut ſupino eſt tranſitiua ſimplex. Quia inſinitiuus gerundium ⁊ ſupinum ponunt loco obliqͥ.ſcʒ.

vadamluſum.qð eſt ad locũ in quo ludemꝰ.venio luſu.id eſt de loco in quo luſi.ſedeo legendo. b b . VTllius oꝛat marcũ vt diligat ipm. Eſt cõſtructio tranſitiua ackQuia eſt cõſtructio plenacuiꝰcõſtrucbilia ſignificant
diuerſa cũ retranſitiõe ſcʒ.tulius ⁊ marcꝰ⁊ iᷣm.Cuiꝰ cõſtruciõis
talis eſt regula. Qñcũq; in aliqᷓ orone ponunt᷑ due cõructiões tranſitiue ſimplices mediante qð vel quarũ actꝰ vltime denotat trãſirein ſuppoſitũ pꝛime gr̃a exempli.vt miſerioꝛ ſcolariũ qð nõ diſcũt a me.ſcolares docent redoꝛes.vt pſit ipſis vtoꝛ pane vtſa ciat me.Et ſpecies cõſtrudiõis dici vna cõſtructio ſᷣm alexãdrũ qᷓuis ſubſtantialitet ſunt plures ſicut foꝛme ſubſtantiales elemẽ toꝛũ in mixto ſubſtãtialiter virmaliter. B O seſt leo eſt intraͤſitiua ſimplex. Quia eſt ↄſtructio plena cuiꝰcõſtructibilia ſigniſicãt idẽ ſine recipꝛocatõe ⁊ reflectõe ſcʒ bos ⁊ leo.Et hui⸗cõſtrudiõis quinq; ſũt regule. Pꝛima qñcũ qʒ verbũ ꝑſonale ſubſtantiuũ vel ytm̃ vel eoꝝ vim habẽs habet ſimiles caſus apteante et aꝑtepoſſ. eſt intraſitiua ſimplex. Quia iſti caſus ſpectt ad eandẽ rem ⁊c̃. Vt dicit alexanderde regimi/ ne nti. verbi gfa. ego ſum ſtudioſus.tu vocaris petrꝰ. ſtudẽs va/ dit cincus meeſſe ꝓbum ⁊c̃. Scðᷣa regula qñcũq; ſuppoſitũ con ſtruit᷑ cſ appoſito eſt intranſitiua ſimplex. Quia ibi virtualiter verbũ ſubſtãtiuũ habet ſuniles caſus.vt ego lego qð eſt ego ſum legẽs. me legere qð eſt me eſſe legentẽ. Ideoq; dicũt modiſtegc
cuſatiuus aparteante recus eſt caſus tranſitiõis. Tercia regula.
qñcũqʒ vtũs cõſtruit᷑ cũ verbo ſecũde ꝑſone eſt intranſitiua ſim/ plex. Quia vtũs cũ appoſito ſignificat eandẽ rem vt pette lege. JIdeoq; dicitpꝛiſcianus ntũs ⁊ vtũs abſoluti ſunt id eſt intran/ ſitiue cõſtruunt᷑. Quarta regula qſñcũqʒ verbũ imꝑſonale. regit obliquũ apartepoſt vel cõſtruit᷑ cũ infinitiuo apartepoſt. eſt in/ tranſitiua ſimplex vt penitet me id eſt ego ſum penitens.lege re/ tractatũ. accidit ſcribere. Quare dicit pꝛiſcianꝰſecundo minoꝛis Ceteraqʒ qᷓ; verba imꝑſonalia dtio copulant᷑ et iꝑtranſitiua ſũt. Qninta regula qñcũq; ſit appoſitio euocatio conceptio pemſis ⁊ ſeuma ſᷣm atexandrũ.ſcʒ in oꝛdine ad verbum. eſtintranſitiua ſimplex. Quia conſtrucibilia ſigniſicant idẽ in oꝛdine ad verbũ

per Qmn ernte Udaatalerndh tde cgtnl m dahoiam Wanspe lhdis mh mu. Schareaaa qicigi gyoltican nnneminper Oua i nnnaüir derscahs mego lgoq eſtego iin
vt aĩal bõ ſcribit.ego martinꝛet ſic de als ſuo modo etiã poteſt
addi.Sexta regula qñcũq; ſcʒ aduerbiũ determinat verbũ. vt io
hannes ſcribit bene.
Os oiligumus nos. Eſt intranſitiua recipꝛoca. Quia eſt cõ L.&ſtructio plena cuiꝰ cõſtrudbilia ſignt idẽ cũ recipꝛocatiõe
actin rem ſuppoſiti ſcʒ nos. Cuiuꝰtalis regula qñcunq; verbum
pſon ale habet obliquũ aꝑtepoſt qͥ ptinet ad eandẽ rem cũ ſupo⸗
ſito eſt ĩtrʒſitiua recipꝛoca.Quia cõſtructibilia ſiãᷓnt idẽ.t ſit in
om̃si ꝑſona ĩ vtroq; numero.vt iohãnes vidit ſe ſcolares ſcribũt
ſibi. ego rogo te.⁊ ſic de ceteris.vtʒ in dockrinali. 4 Lbꝰpedẽ. eſt traſitiua act. Quia eſt cotru ctio impfeckaet inplena cuiꝰcõſtructibilia ſignt diuerſa cũ tranſitiõe ade vel
paſſiõis illatiõe alicui ſcʒ albus ad pedẽ. Cui⸗ſpeciei ſunt quatu⸗
oꝛ regule. Pꝛima qñcũq; nomẽ adiectiuũ cõſtruit᷑ cũ accuſatiuo vel ĩfinitiuo ꝑ ſynodochen.vt magncaput.abilis legere. Quia moduſſiguificãdi verbi denotæ traſire ĩ adũ. Scð̃a quãdocũq; ꝑticipiũ cõſtruit᷑ cũ obliquo ſui verbi vel infinitiuo.vt legẽs libꝛũ dans tibi. volens legere.lectus amgr̃o. Quia tũc actus verbi de notat᷑ trãſire vel paſſio alicui inferre. Tercia qñpᷣpoſitio cõſtruit cũ acõ vel ablanuo. vt a domo.ad patrẽ. Quarta qñ aduerbiũ ⁊interiectiões regũt obliquũ virtute verbi. vt ecce magriſtrum. o virũ ineffabilẽ.ve tibi.heu mihi. HAalpbet eſt trãſitiua ꝑſonarũ. Quia eſt cõſtructio imꝑ/ ecta cuicõſtruciibilia ſignt diuerſa ſine retranſitiõe acꝰ vel Paſſionis illatiõe.ſcʒ.filius ⁊ alphei.cuiꝰtres ſunt regule. Pꝛima
nomẽ vel ꝓnomè regit obliquũ pᷣtetacm̃. vt maria iacobi, vna ſo roꝛũ.ſimilis mihi. Scðᷣa ꝗñ aduerbiũ virtute modi ſignificandi
nois regit. vt tũc tꝑis.ſimiliter mihi. Tercia qñ cõiunctio oiũgit
cõſtructibilia diuerſa. ſiue caſus ſiue verba ſiue ꝑtes indeclinabi⸗
les. vt filius ⁊ maria ſcribũt ⁊ legũt bene.
bus homo.eſt intranſitiua ꝑſonarũ. Quia eſt cõſtructio impfecta cui cõſtructibilia ſigniicatidem abſolute. ſcz. alb chomo.Cuiꝰſpeciei tres ſunt regule. Pꝛima qñ adiectiuũ cõſtru
itur cum ſuo ſubſtãtiuo aut demõſtratiuũ cũ ſuo demonſtrabili. vt magnus grãmaticꝰ. meꝰliber. Quia illa conſtructibilia perti/ B iij
2

—
nkt ad eandẽ rem eo ꝙ adiectiuũ et ſubſtãtiuũ reputant᷑pꝛo vno.
Scða regula qñ minꝰcõmune determinat magis ↄmune vtaial
hõ. valde bene. Tercia qñ aduerbiũ cõſtruit᷑ cũ niio vel vtio. vt d ecce mgf. qsð eſt ecce hic eſt mgf. o petre. Quia oſtrucbilia ſignt 4 idẽ.vt patet inſpiciẽti. Ideoqʒ dicit pꝛiſtia.ntũs ⁊ vtũs abſoluti 1 ſunt id eſt intraſitiueoſtruunt᷑. Attamẽ partes ideclinabjles fm 5 qͥd cõcurrũt ad ſpecies cõſtructiõis ſicut actůs ſin quid eſtens. es Quia partes indechnabiles ſiãᷣnt ꝑ ſe aliqð cõfuſum ⁊ indeter/ 0 minatũ ſed ex adiundione ſignt determinate ⁊ certe quò dicunn ¹ cõſignificare.vt dicit michael in cq.de aduerbio.qᷓre patet qð in b r ſpeciebꝰcõſtrudiõis tſtmaxima analogia m pꝛiſcianũ. 1
Ecũda diuiſio cõſtructiõis eſt de quãtitate cõſtruciõis ãre Sdeiba querit᷑ꝑ quãta.vt q̃rendo quãta reſpõdet᷑ ꝑfecta vel b ĩperfecta. Etde hac diuiſlõe determinat alexander hic. Conſtrue ſit caſum. Eſt igit᷑ ſecũda diuiſio talis ↄſtructionũ alia ꝑfrcta alia impfeda. perfecta eſt q̊ ꝑfectũ ſenſũ generat in alo auditoꝛis. vel in q̊ ponit᷑ verbũ finiti modi.vt ega amo. penitet me nõſtuduiſſe Et ofo in ã ponit᷑ verbũ infinitiuimodi reductiue etiã poteſt dici pfecta.qͥa ĩ ea ponit᷑ verbũ.vt me legere. Pertectarũ alia ſymbaſ. Alia aſymbaſ.de qbꝰſatis eſt dictũ ſupꝛa eirca diuiſionẽ ofonis
1 cõgrue. Quia eodẽ modo diuidit᷑ ſubiectũ ⁊ ei⸗ ꝓpꝛia paſſio. ⁊ li 1 cet loyci ponant᷑ cõſtructionẽ ꝑaſymbaſmatica.vt refert pſtian“. 1 Tamẽ fmn alex. nõ eſt ponenda vt opoſſta ↄtra ſymbaſmatica. “ Impfecta eſt q impfectũ ſenſũ generat in alo auditoꝛis. velĩ qu nõ pomt᷑ verbũ ſiniti modi.vt liber areſto. ⁊ tm̃ de ſecunda.
Ercia diuiſio ↄſtructiõis pat᷑ de qualitate cõſtrucionis. q̊re U⸗ ipſa querit᷑per qualis vt querẽdo qlis reſpõdet᷑ congrua vel incõgrua.Et de hac diuiſiane determinat alex. ibi. Mobilis xfixi.Eſt igit tercia diuiſio talis. Cõſtructionũ alia cògrua alia in cõgrua.Cõgrua eſt cõſtrudio in q cõſtructibilia ſũt debita vnita Em regulas grammaticales. Incõgrua eſtin qua conſtructibilia
ſunt vnita cõtra regulas grãmaticales tamẽ ratioe excuſante. vt. ö turba ruũt. Cõſtrudtionis congrue ſeptẽ ſunt regule pꝛincipales ͤͤ De quibus cum ſuis impedimẽiis videbit᷑ viciſſun. Et tant de.
tercia diuiſione.

Rima regula cõgruitatis.ꝙ adieætiuũ et ſuũ ſubſtãtiuũ vo⸗ lũt cõuenire ĩ genere.ĩ numero ⁊ ĩ caſu.vt albꝰhõ. iohãnes ſcribẽs. Cuiꝰregule triaſũt impedimẽta ſᷣm alex. Pꝛimũ qſñ adie/ ctiuũ ſumit᷑ partitiue. QAuia tũc ſolũ cõueniunt in genere. vt vna ſoꝛoꝛũ.viliſſima rerũ.xſus.Soliꝰeſt generis adiectiuũ variatq;. Scðm gꝗñ adiectiuũ ponit᷑ inter ſubſtatiua diuerſoꝝ generum ad eandẽ rem ſpecãciã. vt coluber eſt facta myſtica virga. Et myſti ca eſt factus coluber.x. Sic adiectiuũ reperimꝰſepe locatũ. Ter/ xiũ qñ adiectiuũ cõſtruit᷑ cum ſubſtãtiuo nõ qͥ ad vocẽ ſed quo ad rem noĩs.vt valadi pars.vꝰ. Adiectiuo modo poni reperimus. Eodẽ modo quoꝛũ vltima duo ſunt cauẽdͥu nobis.ſᷣm alexãdtũ NQEcũda regula cõgruitatis qð ſupoſitũ ⁊ appoſitũ volunt Leuunaeaen in ꝑſoſta ⁊ in rectitudine caſuali. vt mgr̃· legu. me legere. Unde rectitudo caſualis eſt caſus quẽ apoſitum reqrit. Quia verbũ ꝑſonale vult habere ntm̃ ꝓ ſupoſito.vt ego amo. v. Uult intranſitio reqũ ſupponere verbo. Sed verbũ per ſonale infinitiuũ vult haberẽ actm̃ pꝛo ſuppoſito.vt me legere.y. Infinitiui natura.Sed verbum imperſonale nullũ habet ſuppo/ ſitũ.xſus.Imperſonale tamẽ hinc. Patet igit᷑ qð rectitudo caſua lis eſt recta ⁊ debita pꝛopoꝛtio ſuppoſiti caſualis cum appoſito in ſuis modiſſignificãdi videlicet nti cũ verbo ꝑſonali ſinito ⁊ actõ cũ verbo ꝑſonali infinito.Et ſic rectitudo caſualis non eſt quod ſupnoſitũ debet eſſe recti ⁊ nti caſus. Quia ſi ſic verbũ pſonale in linitiuũ nõ poſſet habere ſuppoſitũ qð eſt cõtra pꝛiſtianũ ⁊ alex. Sũt autẽ huiꝰregule tria impedimẽta. Pꝛimũ qñ verbũ ꝑſonale ponit᷑ inter ntõs diuerſoꝛũ numeroꝝ.vt ſermones ſummi pfis eſt meditatioiuſti.v. Cũ diuerſoꝝ.Scðm qñ antecedens imediae poſitũ ante relatiuũ.diſconuenit cũ verbo in rectitudine caſuali.„ vt ſermonè quẽ audiſtis non eſt meo.vᷣſus. Sepe relatiuũ pꝛece⸗ dens.ꝛc̃. Terciũ qñ ſupoſitũ diſtributũ ſingularis numeri con/ ſtrugtũ cũ verbo pluralis numeri.vt vtraq; foꝛmoſe ſunt me iu/ dice veneradę. Similiter turba ruunt.v. Hinc etiã verbũ. Ethec lpedimẽta nõ ſunt tenenda nobis. Sed cõtra hanc regulã qñq;ʒ .figure regiminis ſunt impedimẽtales.De qͥͤbus ſatis patuit ſupe us de regimine nominatiui. B iij
„.

6— regula congruitatis qð relatiuũ ⁊ ſuum antecedens
volũt cõuenire in genere in numero ⁊ aliqñ in caſu.vt brũs vir qͥ timet dñm.btũs eſt quẽ elegiſtis. Cuius regule qᷣtuoꝛdecim ſunt ĩpedimẽta i alex. Pꝛimũ qñ relatiuũ ponik inter duos ca/ ſus diuerſoꝛum generũ ad eandẽ rem ſpecãtes. vt eſt pia ſtirps
eſſe quẽ xp̃m credimeſſe. Semẽ tuũ qͥ ẽ xps.Y. Qñ relatiuũ ge⸗
nerũ caſus vatioꝛũ. Scðm qñ reiatiuũ ⁊ ſuũ antecedens accipi⸗ untur pꝛo natura vnuuerſali cũ habitudine ad certa ſuꝑpoſita vi femina clauſit celũ q̃ reſerauit.vᷣſus.O ccurretq; tibi. Terciũ qñ relatiuũ refert antecedens nõ expᷣſſum ſed ſubintelledũ. vt ſpeci/ es eſt qð pᷣdicatur. rex eſt coꝛnuii q̃ pualet om̃i ciuitati. v. Extra tamẽ ſepe queris Quartũ qñ antecedẽs diſcõuenit cũ verbo ſuo in rectitudine caſuali. Quia relatiuũ ⁊ ſnũ antecedẽs volit cõue nire in diciis ſub cõueniẽtia ipſoꝛũ cũ verbis cũ qͥbꝰ cõſtruunt᷑ vt vult petrus helye. vt ſermonẽ quẽ audiſtis nõ eſt meꝰ.V. Se⸗ pe relatiuo cõfoꝛmari reperit᷑ pꝛecegẽs. Quinto qñ antecedens ponik abſolute ꝓpter cercioꝛẽ relationẽ fiendã. vi petrꝰaplus et paulus dockoꝛ genciũ ipſi docuerũt nos. virga tua ⁊ baculꝰ tuus pbent ſolacia.. Ponis ob id ſolũ pᷣcedẽsſepe ꝗð inde. Certa re⸗
latio fiet. Sextũ qñ relatiuũ refert antecedẽsgra pꝛimi. vt legis
mea ſcripta qͥ ſũt grãmatici tractatꝰeſt thoſter qͥ ſequit᷑ alex.V. Se pe relatiuũ ꝓꝑte. Septimũ qñ ans eſt nomè adieciuũ vel verbũ vt tu es piger qð abſit mihi.tu vis vagari qð ꝓculſita me ꝓſus. Ad verbũ ſepe veladieciuũ relatũ. Octauũ qñ relatiuũ accipit
materialiter et antecedẽs ſignificatiue vel ecõuerſ o. Exẽplũ pmi
deus dat virginibꝰaureola. qs deriuat᷑ ab auro. Exẽplũ ſecundi equirrea eſt nomẽ ⁊ ibim viſum illa.vᷣ.Pꝛo ſola voce ſupponit. Nonũ qñ relatiuũ ⁊ antecedẽs accipiunt᷑ ꝓ diuerſis ſignificatis. vt canis latrat qͥ ĩifirmamẽto irradiat.manus ſu ntckucifixe qͥ fe/ cerũt nos.x. Sepe relatiuũ ꝑmutat. Decimũ qrj relatiuũ ⁊ ſuum antecedẽs diſcõueniũt in nuero.vt deꝰplaſmauit hoĩeʒ ⁊ creauit eos marem ⁊ mulierẽ..̃ęt numerũ mutat homin. Andecimũ. qñ relatiuñ ꝓpter aliquã certitudinẽ ſine ancedete ponit᷑. vt ipſe fecit nõne ſuſtuliſti eñ.ipſa petendo mihi.*ο. I nuenies poſitum. ſinepᷣcedẽte relatũ. Duodecimũ qſ relatiuũ et ſu ũ gũcedẽs acci/

PCöſtruuf dbe noeltmey hg.
ddldühertsſegegämäetenn autcen: decrlesgfa pumi. yrirg, aap. 6 rrqj ſcqutaler. G.
ddum vs vaaOs pchlſitameqſta
duu tcũ Oc uũqtelaauitcc
1 n' decouero Fripliin,
das deraias ano Eriplüſcmn
e ot duerioſiguftabs aerrademt usunrchaiträ
n ni Nwanuütluum ——. . n
les regulas per quas demonſtrat in eſſe ſubiecko. Quia regule in
piunkpꝛo natura vel cũ incerta habitucine ad ſupoſitũ. vt cũcta timẽt hoĩem qͥa ipſepᷣſidet creatis.*. ³ ndefinite pᷣcedẽs ſiue re⸗ latũ. Tredecimũ qñ relatiuũ ⁊ ſuũ antecedẽs diſcõueniũt in pſo
na.vt aqua benedic dſo q̃ͥ eſt ſupꝛa celos.ꝰ. Et ꝑſonale pmutat
ꝓpꝛietatẽ.Quartũdecimũ qñ relatiuũ refert antecedẽs nõ quo ad vocẽ ſed quo ad rẽ ⁊ ſcatũ.vt gẽs eſt bona deꝰeſt ꝓtecoꝛ eoy x. Nõ des ad vocẽ qnq; relata ſʒ ad rẽ noĩs.Inter hec aũt impe dimẽta pᷣwũ quartũ ⁊ tredecimũ ſᷣm alexandrũ ſunt cauenda. an regula cõgruitatibꝰeſt.qð demõſtratiuũ ⁊ ſuumde
mõſtrabile volunt cõuenire in tribſcʒ in numero genere et caſu ſicut adieciuũ ⁊ ſuũ ſubſtantiuũ. vt pf ſtfilius me. Cuiore/ gule tria ſunt ĩpedimẽta. Pꝛimũ gũ demõſtratiuũ poſſeſſiuũ gfa ſui pᷣmitiui demõſtrat ſuum demoͤſtrabile ſub diſcõueniẽtia caſus vt mea defuncte ꝓmei defuncte.x. Inuenies iunctum. Scðᷣm qñ demõſtratiuũ eſt diſtributum ſingularis numeri. ⁊ demõſtrabile pluralis numeri.vt vtraq; foꝛnoſe.vᷣſus. Sunt ablatiui plures. Terciũ qñ demõſtratiuũ demõſtrat naturã ⁊ non ſuppoſitum.vt hec herba creſcit in oꝛto meo.Eliʒeus miſit te ſalaquis.x. Imꝑ⸗ ſonalis.⁊c̃. Inter que ĩpedimẽta vitimo poſſumꝰ vti. b
Vinta regula cõgruitatis eſt.ꝙ interrogatiuũ ⁊ ſuũ rſiſiuũ
volunt cõuenire in caſu.vt quot accidunt noĩ.reſpõdet᷑ſex Quis legit. rũdet᷑ iohãnes.⸗.Queſitiua pares.Cuiꝰregule alex. nãᷓ poꝛit ĩpedimẽta.poteſt tamẽ vnũ aſſignari qñ ſcʒ interroga⸗ tiuũ ⁊ ſuũ rñſiuũ nõ regũt᷑ ab eodẽ regẽte exeadẽ vi.vt qualitas
noĩm in quo eſt rñdet᷑ bipartita eſt. vbi diſcõueniũt in caſu.
Harn regula ↄgruitatis qñcũq; ĩ aliqua orone ponũt᷑ duo noĩa ſudſtãtiua tunc alteꝝ illoꝝ debet poniin gtio. vt liber areſto quotlitet btĩ home.cuiꝰregule alex.nõ ponit ĩpedimẽta. Eptima regula ⁊ vltmaↄgruitatis.qñcũq; ĩ aliqua ofone ponũt duo verba qͥrũ vnũ eſt ꝓhereticũ tunc alterũ illoꝛũ
debet poni in inſinitiuo. vt volo legere. appeto ꝓficere. Cuiꝰqui/
dem tegule ab alex. nulla ſunt poſita unpedimẽta. Ethec regule ſunt bᷣncipaliſſime in cõgruitate.¶ Auia tm̃ reſpiciunt congruita/ ran ⁊ nõ regimẽ niſiꝑ accidens. Vnde qͥlibet paſſio habet ſpecia

3 — 4 2
grãmatica ſſit pꝛincipma. Sed cõgrnitas eſt ſpecialis paſſio diſtin cꝛa ab alijs tribꝰ. ſcʒ regimine cõſtructiõe ⁊ ꝑfectiõe.Ergo etiã ha 5 6 bet ſpeciales regulas ſicut ⁊ alie. pᷣterea hec regule dank ſolum de qud partibp̃ncipalibꝰvicʒ de declinabilibꝰ. Rrgo ſuntncipabſſime un qͥa pꝛioꝛitas in pncipato arguit poꝛitatẽ ſeu pᷣncipalitatẽ in pᷣnci/ du pijs. Solẽt tñ multo plures aſſignari. Sed qͥa ille oẽs cõcurrũt b regimine aũt etiã ptes ĩdeclinabiles de qͥbus ſatis dicũ eſt in de b on regimini ergo pdicte hic ſuf̃ciunt. Potet igit᷑ diſiniuid diuiſioet pio eõſtructio ofonis cõgrue queeſt ſubiectio totio grãmaticeſcieutie 85 Exẽplũ patet de regimine ⁊ cõſtructiõe qͥ ſunt paſſiones pᷣncipa- liſſime cũ multoꝝ àc plurimoꝛũ declaratiõe exemplari ꝓ facilioꝛi iuuenũ mitrodudoe in totã grãmaticam regularẽ. Que ſicut oĩs 8. alia ſcientia a ꝑte luminũ eſt deſcendens. Qui ſit benedicus is du ſecula ſeculoꝝ. Amen.. d Septem ſunt ſpecies cõſtruciionis. 4 Hota Septem ſunt regulegõſtructionis. Septem ſunt regule cõgruitatis. ae Pꝛimo de quittitate Tranſitiua ſimplex. cʒ ſeptẽ ſpeciebꝰcon Tranſitiua retrãſitiua- 1 ſtructionis. Intranſitiua ſimplex. Symbalmatica ſiue ple/ Intraãſitiua recipꝛoca.de qͥb⸗ 4 8I na clauſula ĩ qua ponitur qᷓrit ꝑ q̃ ſ8m grãmaticos vi q be b verbum finiti modi ⁊ pꝛo reſpõdęt᷑. Traſitiua Emplex. ſü noticia cuiꝰ alexander de/ Tranſitiua acuum. 3 terminat. Tranſitiua peronari. 4 Intraſitiua pſonarũ · De qͥhꝰquerit fm graͤmaticos quãta. Elt de quãta reſpõdet᷑ ꝑfecta vlimꝑfecta. De qͥbus qrit᷑ ſᷣm grãmaticos gr ꝑ quaiis.vt qualis reſpõdet cõgrua vel incõgrua. me Quis ibi. Eſt poſt pdicta. Scðo deq̃ntitate 9 Perfecka in qua ibi. Cõſtrue ſic ſcz ſeptem regulas cõſtructio/ b ponit᷑ verbum nis cũ octo ĩpedimẽtis ↄtrahas regulas qui 4 perſonale finiti bus cognoſcitur eſſe perfeda vel imperfecta.„ K modi et ẽ ſcom Tercio de qualitate ibi. Mobilis ſixi.⁊c. ſeʒ ͤͤ alex. duplex. de impedimentis cũtra regulas grãmaticales T I pꝛeſupponens regulas eſſe notas. Et ponit L

BGrammaticalis
8
vnũ imedimẽtũ ↄtra pꝛimã vnũ ↄtra ſe⸗
cundã qͥtuoꝛdecim cõtra terciã. Et vnũ cõ que fit i gram ra quartã quibꝰnoſcit᷑ aut ſit congrua veil maticos. Et eſt incongrua ⁊c. duplex. Aſymbalmatica in q̃ ponit᷑ verbũ ꝑſonale 3 finiti modi.vt iã examinabit᷑ in ſcðᷣa parte. Conſtrucio ßm Kt iſtioſimili modo ſũt iſta tria q̃ ſimbaſma pꝛoceſſum ·alex. tica dempta ntio.vt vult alex.ibi fiet aſin. eſt⸗duplex. Pꝛima in i̊ ponunt᷑ verba gerũdia ⁊ ſupi. na. vt in ſpectando pulchra vel a pulchra Impfecta ĩ qua amatu katherinã vel a atherina. Ethoc non ponitur ver facit alexanderibi. Actũ ſiue pati. Secũdo bum finiti mo/ in qua ponikverbum infiniti modi. vtme di velpars inde amare deũ.ibi. Infinitiuũ ᷣmũ ⁊c̃. Tercio clinabilis. Et B in qua ponit᷑pᷣpoſitio.vt in campum vel in eſt multiplex ßm campo.ibi. Vox cuius pars eſt pꝛepoſitio alexandrũ. Quartaln qua ponit᷑cõiundio. vt petrus
⁊ paulus,
Loycalis q̊ ſit ſᷣm gramaticos.et eſtꝙ coꝛrelatiuũ in obliquo de
bet iũgerenõ poteſt oſtruipoſt(nũ relatiuũ. ⁊ſit qtuoꝛ modis in obliqͥs. vt p filij.ſimilis mihi magnꝰad ꝑuũ. maius minoꝛe ⁊ha bet vnũ impedimẽtũ.ſcʒ qñ relatiuũ fit intrinſeca.vt raro holes
ſũt ſimigs natura.Et huiꝰfacit alex.ibi. Deq; relatiuis regula.
Coh
10 Intraſitiua ligat ipſũ. Simplex.vt iohan.currit. gra⸗ Recipꝛoca. vtiohannes ſcribit ſibi. mati Traſitiua Actus. Perſonarũ. calis. Impfecka Intraͤſitiua ſempꝑ dicit᷑ ꝑſonarũ.
Metra Egregij dñi dodoꝛis polich
Simplex. vt amo deũ. Retraſitina
gru⸗ Perfeda Trãſttiua vt iohanes diligit petrũ.vt petrꝰdi/
Modo niſi ꝑ verbũ cõſtatↄoſtrudio plena.iohannes currit Rectꝰcſ verbo ſemꝑ ſimplã facit intrans. Johannes curriti
Sed ꝑſonarũ ſinè tale facit intrans. Albus homo. Terciꝛ ſextꝰtrãs ſimplã ſiue ſcðs. Miſereoꝛ tui vtoꝛ pane Quartdat trãs ac ſinomẽ par regitinde. Alhpedẽ amas deũ.
.„

Non verbo recktrãs p ꝛedit genitinꝰ. Vt tunica petri.tunc tpis Hãc declinãt ſexytranſac ternus dat alba. Dociioꝛpetro plenus
Si tales caſus aparte regant᷑ ⁊ inde.Caſus ab hoĩe ve tbi.Mẽs
tua diſcutiat imp
Finiti modi ẽ ꝙ ſigt acũ cũ ꝑſo⸗ na ex inclinatio
ne⸗ finita. Et eſt
triplex. Perſonaꝝ ẽ qð ſigt acũũ cũ ꝑſo⸗ na.
Infinitiui modi
ẽ qð ſiãt acũ cũ ꝑſona iſinita vel inde terminata ⁊ oiuidit᷑ ſic ver⸗ bũ ꝑſona finiti modi.
Verbũ pꝛi/
mo diuidit᷑in.
Actiue vocis eſt qð ſigt eẽ actiõis vt eue
quẽ reddere poſſit.
Subſtãtm̃ ẽ qð ſigt adũ pᷣmo ĩ ſubſtatijs reꝑ/⸗ tũ.Et ſũt tria.ſ.ſũ fioexiſto.et regũt oẽm nim̃ qͥa eſſe cõuenit oĩa ⁊ eſſe eſt vᷣbũ ſubſtatiuũ a. Vim̃ẽ qð ſigt vocatõs ꝑ modũ denolationis Et ſũt qͥnq;.ſ.nũcupoꝛ.ap.vocoꝛ noloꝛdiceꝛ Abſolutũ qð nõ eget obliq̊ caſu determĩatiõe as P qð cũ ſuppoſito ſit generatiuũ ꝑfede ſnĩe Adiecm̃ ẽ qð vltra actũ pꝛi⸗ vt ſto curro. mũ impoꝛtat acũ ſcùm.Et eſt duplex. Tranſitiuũ eſt qð Debilis tranſitionis eſt eget obliquo caſu cuiꝰtranſitio ſpecificat᷑ ꝑ determinatiõe ad alium obliquũ ab actio. hoc qð cũ ſuppoſi vtſupplico tibi. Vehe/ to ſit generatiuum metis traſitiõis cuiꝰtrã⸗ perfece ſnĩe.Eteſt ſitio ſpeciſica᷑ per vnum triplex. acm̃ determinantẽ ⁊ re cipientẽ. vt amo deum. Vehementiſſime tranſitionis eſt cuius tranſi⸗ tio ſpecificatur per duos accuſatiuos vnum je cipientem ⁊ aliũ determinantem.vt doceo i8/ b hannem grãmaticam.. Inter eſt refert. Eſt ca/
nit ſcar euentuʒ eſſe Tria Gim̃ ptũ ꝓpertinẽt.
Accidit ſᷣcat adꝰeſſe
Contigit. accidit.euenit
Coõtigit ſigt ↄtin.eſſe Octo Dim̃ placet.libet. licet liquet.
vacat.
Impſonaleẽ qð Et qͤnqʒ gim̃ ⁊ acim ¶Penitet. tedet. miſeret.
ſigt acũ ſine ꝑſo
Regüt pudetpiget.
na. Et eſt duplex Quatuoꝛ Acm Juuat decet deleckat
opoꝛtet ⁊c̃..
Duo Gtim̃ ⁊ Abltm̃ ſcz. Intereſt ⁊ refert.

90
Paſſiue vocis eſt qð ſeat fieri ackiõez. vt legik.
id eſt lectio fit. ſtat id eſt ſtatiofit. amatur. id eſt Differůt amatio fit. Neutropaſſiuũ eſt qð ẽ neutro ſigni interſe ficatiõe ⁊ paſſiuũ voce pteritali.Et ſunt quiqʒ verbum. ßi Alexan.ſcʒ Audeo ſoleo gaudeo ſio fido q; ſignificãt actũ cui ſufficit ſubſtancia agẽs ſed fio ſolũ vocepᷣteritali eſt neutropaſſiuũ. Paſſiuo neutrũ. eſtg ſub voce paſſiua habet pᷣteritũ verbi neutralis. Et ſunt tria hm hug.ſcz diuertoꝛ ti. cõperioꝛ ri. mereoꝛ rui. Neuttũ paſſiuũ.ꝙeſt neutrũ voce ⁊ paſſiuũ ſigniſicatone vt exulo.id eſt exilium pati.vapulo.id eſt ꝑcutioꝛ. veneo id eſt vendoꝛ tribus aſſibꝰ. Fio qð ſolũ voce pꝛeteritalj eſt neutrũ paſſiuũ. Nota paſſi uum neᷣutrũ non eſt ſpecies verboꝛũ neutraliũ. Sed pociꝰ verbo rum deponẽtaliũ. Patet qͥa nerbũ dicit᷑ paſſiuũneutrũ quod ſub voce paſſiua nõ ſignificat paſſionẽ ſed aciionẽ vel neutrũ.vt oĩa deponẽtaliapᷣter naſcoꝛ ⁊ oꝛios. Querit᷑ qð duplex eſt neutrũ ge nus. Dicẽdũ ꝙ duplex.ſcʒ ſimplex ſeu purũ.vt iſlud qð ſignificat actũ cui ſufficit ubſtãtia agẽs.vt ſedeo ſto curro. Mixtũ ſeu ipu rũ eſt duplex. ſcʒ neutropaſſiuũ ⁊ neutrũpaſſiuũ vt ſupꝛa dicũ eſt Regimen eſt duplex. Actiuũ eſt relatio regentis ad rectã. Paſſi/ uũ eſt relatio recti ad regẽs. Itẽ tres ſunt pteſofonis que regunt tm̃ ſcʒ verbũ aduerbiũ ppoſitio⸗. Nàqʒ regũt verba tiñ vel pꝛe pohtius Et qͥda ſimul his aduerbia cõſociandis. Itẽ due regũ᷑ im̃. ſcʒ ꝓpriũ nomẽ ꝓnomẽ.Tm̃ ꝓnomẽ regit᷑ ppꝛiũ q; nomen. Si ſunt pᷣdicꝭa ꝓpꝛia virtute retẽta. Itẽ tres regũt ⁊ regũt᷑ſimul. ſcʒ nomẽ ꝓnomẽ ꝑticipiũ.xꝰ. Nomẽ cõmune vel participãs dat vtrũq.Itẽ due nec regũt nec regunk ſcʒ interieckio ꝛ cõiunctio. v. Interiectio cõiungenſq; ca rebiteytroqʒ. Itẽ partes indecli/ nabiles ĩpꝛopꝛie regunt. Quia ſunt determinatiões partiũ decli nabiliũ · Quia ſi regerẽt idẽ eſſent determinans ⁊ determinabile reſpectu eiuſdẽ. Auia inq̃ntũ regẽs eſt determinabile ⁊ inqntum indeclinabilis eſt determinans. Sed hoc eſt incõueniẽs ſicut in⸗ ↄueniẽseſt ꝙ idẽ ſit mobile ⁊mouẽs.Querit qͥd eſt figura. Dicẽ oi qð eſt viciũ ratiõe excuſatũ. Arguit᷑ cõtra viciũ excuſatũ am⸗ plius noneſt viciũ. Sed orofiguratiua adhuc eſt vicioſa.Ergo

4
deberet dici excuſabile. Dicẽdũ negał᷑oſitiaet ratio eſt. Quia vi ciũ excuſatũ non eſt ſimpliciter viciũ aliter eſſe,phibitũ. Sed eſt viciũ excuſatũ certa ratiõe ĩ grãmatica admiſſum. Arguit᷑ cõtra ſemp ſunt due rõnes excuſantes.Ergo debet dici vel rõibꝰ. Dicẽ dũ negakcõſequẽtia et ratio eſt. Quia oẽs rõnes particulares cõ b ueniũt in cõi rõe ⁊ habẽt idem eſſe in cõi rõne.licetilla ratiogene rica poſſit diuidi in plures particulares rõ nes. Etiã diffinitio de bet dari ꝑ vniuerſalia.ſed noĩa pluralia nõ ſignificat vhiuerſalia Quia dicit boecius animalia nõ eſt genꝰneq;hoies ſpecies ergo
Itẽ apoſitio accipif dupliciter. Ino modo generaliter ſub rõne boꝛme eſt vnio duoꝛũ cõſtructibiliũ adinuicẽ nõcurandoan re guntan nõÆt hoc modo deſcribit᷑. Eſt duoꝛũ ↄſtrucibiliũ.ſicut
magis cõeſe habentiũ ĩmediata aſſociatio. Et fitꝑ noĩa vt colo/
ratus albus. Per ꝓnoĩa. vt ego ipſe. Per aduerbia. valdebene. Alio modo ratione foꝛme ⁊ finis ſimul.qui eſt expꝛimentis conce ptũ. ⁊ iſto modo non ſit ſine verbo.Et hoc modo alexãder de ea loquit᷑. ſcʒ. put reſpicit regimẽ qðᷣ nõ ſit ſine verbo. Et diffinino
colligik᷑ex textu.
Pꝛopter ꝓnoĩa ⁊ adie/
duoꝝ noĩm ſubſtaͤtiuoy ſimi ctiua ꝓpter conſtrudibi/
liũ caſuũ eoꝛũdẽ vel diuerſo liũ oiuerſoꝛũ caſuum ꝙ Axoſi rũ geneꝝ ad eandẽ re ſpecã ad denotandum ꝙ con/ tio eſt tium. Ita ꝙ magis cõmune ceptio generum oneſt pꝛecedat minꝰ ſequit imme/ neutrũ dicit ꝓpter illam
diata aſſociatie ⁊c. Magiſter whannes* Qua ſigniſicat diuerſa reſpectu ꝓpter illã homo aĩal q̃ eſt nuga/ toꝛia ꝓpter excludendũ cõceptionẽ q̃ͥ eſt mediata aſſocciatio. ⁊c. Itẽ viciũ in apoſitiõe accipt dupliciter. Ano mõöggeneraliter et ſic ẽ ꝙĩ ea ibi ponunt᷑duo noĩa ſubſtãtiua qͥꝛũ vnũ cõem hʒ rõeʒ noĩs adieciui ſcʒ terminare alterũ Alio mõ ſpecialiter ⁊ viciũ eſt ꝙponunkduo ſubſtãtiua quoꝛũ quodlibet ſufficit actiui verbali. Item duplexeſt ratio excuſans viciũ aoſitiõis.ſcʒ ratio quare poteſtfieri eſt cõuenientie ↄſtruciibiliũ. Auia idẽ ſigniicat eſſen tialiter. Ratio ãre opoꝛtet fieri eſt ſpecialis expꝛeſſio ſiue ſub bꝛe
uiloqͥo.Quia volens expꝛimere aliqð in eſſe magis cõmuni nõ

D me mme rims ſmmlqu ſtexpanenscm Ie a reto Etaffm
oder pnoig at
atdenotandung on
bm ſeſed ßm eſſe qð habet ĩ minonõpoteſt ilũ cõceptũ bꝛeuiꝰex⸗ b pꝛimereiq́; ꝑ apoſitionẽ. vt dial homo eſt riſibile.ſiguiſicat ꝙ riſi
1 duerodi cqſuum
cõcipiẽs et cõcepta indirecte ponunt᷑.i.ĩ obliquo. vt iohãnes cũ
90
bile inſit aiali per ſe. Scðo nota caſus ĩ apoſitiõe homo eſt riſibi
le. ſignificat ꝙ riſibile. inſit parti pꝛimo ſunt nii caſus ⁊ regunt a verbo aparteante. pꝛimus ſimpliciter. ſcðs ſiguratiue ꝑ apoſitio
nẽ. vt aĩ al homo currit. Vnde pʒ ꝙ apoſitio nũqᷓ; fit ꝑobliquos
Scdo pʒ ꝙ apoſitio nunqᷓ; ſit ꝑ ntios apartepoſt rectos.Tercio
ꝙnon opoꝛtet ꝙiſti caſus regunt᷑ ex vi appoſitionis. Sed ex vi alicuius ðictiõis ꝑ apoſitionẽ. Auia apoſitio nõ nominat vm regiminis. Sed potius defectũ ſicut qͥlibet figura ⁊c
Generalis eſt perſone ad officiũ alteriꝰconw actio et euocatio fit
etiã per obliquos vt me petrũ ſcribere bonũ eſt. Specialis q̃ ſolũ fit pernominatiuũ aparteante.Et eſt duplex.
Explicita ꝗñ dictio euocans ⁊ euocata expꝛeſſe
ponynunt diffinit ſic ſᷣm alex.Eſt duoꝛũ ſubſtan Euocatio tiuoꝝ diuerſaꝝ ꝑſonay reſpectu vᷣbi ꝑſone euo. eſt duplex. confoꝛmãti?non ꝑſfone euocate ĩmediata aſſo. Impliccita qñ ꝑſona euocãs ⁊ euocata non am⸗
b be expᷣſſe ponùũt᷑ ⁊c̃. Una qñ dictio euocans nõ expꝛimit᷑. vt pf nr̃. Alia qñ dictio euocata nõ expᷣmit᷑. vt nos legi⸗ mo, i.nos ſcolares.Et hos eſt verũ qſñ tales ofoes cõtrariant᷑ ſm intellecũ. Quia foꝛmaliter loqᷓndo ſunt ſimpliciter congrue ⁊c. Itẽ due ſũt ratiões excuſantes viciũ euocatiõis ſcʒ ratio q̃ poteſt
fièri eſf cõueniẽtia tercie ꝑſone cũ pꝛuma vel ſcða qͥa poſſũt ſigni⸗ eare eandẽ. rẽ. Ratio q̃̊re opoꝛtet fieri eſt expꝛeſſio ſpecialis ſnĩe ub bꝛeuiloqo nã ſi qͥs cõciperet actũ attributũ pᷣme vel ſecũde ꝑ⸗ ſone etiã cõueniretercie ꝑſone ĩmediatũ illũ cõceptũ cõpetentiꝰ
expᷣmere nõ poſſet niſi ꝑ euoca.vt ago iohãnes itelligo. verſus. Excuſat vicſ ⁊c. Cõceptio ꝑſonarũ eſt duplex.ſcʒ generalis.Eſt plurimũ ſuppoſitoꝝ reſpectu alicuiꝰtercij pluralis numeri. medi
ata aſſo.vt petrꝰet paulꝰcurrũt.Et ſic capiũt petrꝰhelye.pꝛiſcia.
Similiter alex. ibi. õcipit iter.⁊ eſt duplex. Direca qñ perſona
concipiens ⁊ cõcepta directe ponunt᷑ i.in ntio.vt iohãnes et an/
dreas regnant. De qua ibi.Concipit. Indirecta quando perſona

andrea.De ã̊ ibi.Per cũ ſed nunq́. Specialis eſt plurimũ ſupo ſitoꝝ diuerſarũ pſonarũ reſpectu verbi pluralis numeri ꝑſone cõ cipiẽti in pſona cõfoꝛmanti ⁊ nõ ꝑſone cõcepte mediata aſſo.Et
accipit᷑ pſona ꝓ modo ſignificãdi ⁊ re ſignificata ſil. Et ſic alexa.
loquit᷑ de cõceptiõe ibi. Inter ꝑſonas.Etẽ duplex.ſG̊.explicita ⁊ ĩplicita. Explicita qñ ꝑſona cõcipiẽs ⁊ cõcepta exp̃ſſe ponũt᷑. Et eſt duplex. ſcz. directa ⁊ idirecta. Directa qñ ꝑſona cõcipiẽs ⁊ cõ⸗ cepta ĩdirecto.i.in ntio ponunt᷑. De q̃ alexanderloquit᷑ibi. der/ ſopas ſibi. Indireca qñ ꝑſona ↄcipiẽs ⁊ꝑſona cõcepta in obua ponunt᷑. De qua ibi. Per cũ ſed nunqᷓ;. Implicita qñ ꝑſona cõci- piẽs ⁊ cõcepta nõ eypꝛeſſe ponunt᷑. Sed ꝓnoiĩe demöõſtratiuo in⸗ telligunk. vt nos legimꝰ. i. ego ⁊ iohànes. Viciũ ĩ cõceptiõe ꝑſo/ narũ eſt qð pſona cõcepta diſcꝰuenit cũ verbo in pſona. Itẽ due ſunt ratiões excuſantes.ſcʒ.ratio qua poteſt fieri eſt dignitas per ſone ↄcipiẽtis ſuꝑ cõcepta. Ratiõe cuiꝰꝑſona ↄcipiẽs trahui cõce ptã ad officiũ alienũ. Et illa dignitas puenit ex certioꝛi modo de mõſtradi nã pᷣma certiodemõſtrat᷑ qᷓ; ſecũda veltercia. Ratio ãre opoꝛtet fieri eſt expᷣſſio ſnĩe ſub bꝛeuiloq̃o.nã ſiquis velit expᷣme/ re actũ cõuenite duobꝰſuppoſitis eꝗliter ⁊ diſcrete hoc faciet per cõceptionẽ ꝑſonarũ.Querit᷑ vtrũ aliq̃; ſit cõceptio caſuũ. Scðm ꝙ nõ.cuius ratio eſt. Quia in om̃i cõeeptiõe eſt copulatiua aſſo⸗ ciatio ſuppoſitoꝝ. Sed diuerſi caſus nõ poſſunt iungiꝑ ↄiunctio
F ☛ 0
nem copulatiuã. vt dicit ibi. Jungere cõſimiles. Scðᷣa rajo quia
oĩs cõceptio diuidit᷑per directã ⁊ indirectã. Sed nulla poteſt eſſe conceptio caſuũ indirecta. vt notũ eſt:ergo ⁊c.—2 Cõceptio geneꝝ eſt duplex.ſcʒ.explicita ⁊ implicita. Explicita eſ quando gencõcipiẽs ⁊ cõcepta exp̃ſſe ponunt᷑ et deſ cribit ſcom alexandrũ ſic eſt plurimoꝝ ſippoſitoꝝ diuerſoꝝ generũ reſpectu noĩs adiectiui plis numeri cũ genere cõcipiete cõfoꝛmãti ⁊ nõ cũ genere cõcepto mediata aſſociatio. b
Implicita eſt qñ genꝰcõcipiẽs⁊ cõceptũ non expſſe in aliqua di/ ctiõe ponũt᷑. Sed implicite intelligunt᷑. Et hocſt dupliciter. Directe ⁊ indirecte.Directa qñ genꝰcõcipiẽs ⁊ coͤceptũ indireco i. in ntĩio ponit᷑.vt vir ⁊ vxoꝛ ſunt pulchri. 2„, Indirecs qñ genus cõcipiẽs ponit᷑ in direco. iin ntio et conce/

ptũ ĩ indireco.i.obliquo.vt pe.cũ katherina ſũt ꝓbi. Ino mo/ do ꝑ nomẽ diſtributiuũ vterq; eſt ꝓbus demöſtrando andreã et vrbanũ.i.andreas vrbanꝰſunt ꝓbi. Ilio modo ꝓnomẽ demon⸗ ſtratiuũ pluralis numeri.vt iſti ſunt ꝓbi.i.iohaãnes ⁊ katherina. . Ratio q̃ poteſt fien eſt dignitas generis cõ Viciũ cõceptiõis cipiẽtis ſuꝑ ↄceptũ rõe cuiꝰdignitatꝭ trahit geneꝝ eſt;genus genus cõceptũ ad officiũ alienũ. ⁊ talis di cõceptũ diſconue⸗ gnitas ꝓuenit ex ꝓppꝛie. ſexꝰ nam ꝓpꝛietas nit cũ adiectiuo in actiua eſt dignioꝛ paſſiua ⁊ neutrali. genere Et ſũt due Ratio ãᷓre poteſt fieri eſt expſſio ſnle ſub dꝛe rationes excuſan/ uiloqͥo quia bꝛeuiꝰ⁊ determinatieſt dicere tes hoc vicũi iohannes ⁊ ka.ſũt ſociati qᷓ; iſti ſũt ſociati. Generalis eſt pluriũ ↄſtrudibiliũ reſpectu alicuius tercij. ſcʒ adiegiui vel verbi copulatiua aſſociatio. Cõceptio vt mgf ⁊ iohãles ſcribũt.⁊ de tali nõ loquit᷑ alexã. numeroꝛũ Specialis eſt plurimũ ſuppoſſi⸗· qanõ ẽ᷑ ſigura eſt duplex toꝛũ diuerſoꝝ nuumeroꝝ reſpectu verbi vel adiectiui pluralis nnmeri cũ verbo cõcipiẽte cõfoꝛmãti ⁊ nõ b cõcepte mediata aſſo.vt lapides ⁊ lignũ ſũt duri. Qurrt wi a ütcã epu KEliciũ cõceptionis numeroꝝ eſt;numerꝰcõceptꝰ diſcõuenit cũ Qun oincäccpt uo verbo vel adiectiuo in numero. Ratio qua poteſt fieri eſt dignitas numeri pluralis ſupꝛa ſingularẽ qͥa numerꝰpluralis habet ſe ꝑ mo/ Due ſilt rõ dũ totius ⁊ ſingularis ꝑ modũ ꝑtis ſed totũ eſt di/ nes excuſã gnius parte ſicut foꝛma materie. Nes viciũ. Ratio quare opoꝛtet fieri eſt expᷣſſio ſnĩe ſub bꝛeuilo quio ⁊ diſcretione.qula volens expꝛimere aliquid cõuenire alicui ſuppoſito ct pluribꝰ ſuppoſitis non poteſt melius fieri qᷓ ꝑ cõceptionẽ humeroꝛũ.quia bꝛeuius ⁊ di/ ſcretiꝰdicit᷑ xpiani ⁊ papa ſunt vnci qᷓ; ꝙ diceret᷑ xpᷣiani ſũt vnci ⁊ papa eſt vnctus. Pꝛimo qñ partes ⁊ totũ ponunt᷑in ntio.vt Locutiõis qñ ᷣtes ſtudẽtes ſcribũt hi bene himale. diuiſim ſumpte cõ · ¶ Scdðo qñ totũ et ꝑtes ponunt᷑ in obliquo grue vniunt᷑ cũ vᷣbo vt ſtudẽtiũ ſcribẽciũ illius man⸗ vAor i/

vel adiectĩo totioet lius tarda ⁊ ſtugẽtiũ regftab illus ex viy ör locutõis qͥa ſtat ticionis. ergo ibi nõ eſt plẽſis cõſtrucliio. 3 cõem modum lo⸗ Tercio qſ totũ ponit᷑in recto ⁊ ꝑtes inob⸗
quẽdi.qͥa cõitppo⸗ liquo: vt ſcola, ſtudentes iluns ingenium
nimptes toti de qã ſubtile illius obtuſum ꝗ̃ iteꝝ eſt ſimpliciter
loqt᷑ alex. ĩ cap.xij. cõgrua ſicut hec.ſcolaris ſum cuiꝰlibrũ ha
bẽs.vt dicit᷑ pꝛimo minoꝛis.
pꝛolempſis Quarto qn totũ ponit in obliquo ⁊ ꝑtes in teco eſt duplex. vtſonoꝝ aliꝰ vox ali'non vox.quanaitatis auud
ↄtinuũ aliud diſcretũ.celoꝝ aliud ſolis aliud lͤne
3 Cõſtructiõis qñ ꝑtes Explicita qñ totũ ⁊ ꝑtes expᷣſſe ponũt diuiſim ſũpte non Bol vt ſtudẽtes ſcribũt iſte bene iſte male ei ſunt congrue vniri cũ ym alex.fit ſolũ qñ totũ ⁊ partes ponũt
verbo et deſcribik ßm in recto cũ verbo qͥa totũ debei regi aꝑ⸗ alexan. Eſt pacceptio teanteex vi ꝑſone ꝑ plemſim. male ausẽ? alicuiꝰ totiꝰ realis cũ dicit᷑ꝙ plemſis cõſtructionis fiat qtuoꝛ
vᷣbo qð poſteaꝑ par· modis ſtcut locutiõis. tes grãmaticales diui Implicita qñ totũ ⁊ partes non expſſe
dit ſub diſcõueniẽtia ponunt ſed aliqᷓ ĩtelligũt᷑. vt alter alteri⸗ cũ verbo. Etẽ duplex onera poꝛtate id eſt vos poꝛtate onera
ille illius alter alteriꝰ.
Viciñ in plemſi ẽ ꝙ partes diſcõueniũt cũ verbo in numero vel in ꝑſona vel ĩ his ſimul. Exẽplũ pᷣmi.hoĩes currũůt ille tarde. ille
velociter. Exẽplũ ſecũdi.ſco.ꝓficiũt tu reminiſce.tu retente x emplũ tercij. vos ſtudetis ille grãmaticã ille loycam. Itẽ rões ex cuſantes viciũ ſunt due.ſcʒ. Ratio ꝗᷓ poteſt fierieſt ydẽptitas pa tium cũ toto.qð nihilaliud eſt niſi ꝑtes ſimul ſumpte ergo partes poſſunt cõſtrui cũ verbo totiꝰ. Ratio quare opoꝛtet fieri eſt ſpeci alis expᷣſſio ſnĩe ſub bꝛeuilodo.nam volẽs expᷣmeræ aliud accidẽs cõuenire toti ⁊ ꝑtibꝰeiꝰdiuerſimode. ſed toti ꝑ pꝛius ⁊ ꝑtibꝰeius ꝑ poſteri⸗nõ poteſt hoc meli⸗facere qᷓ; ꝑplemſim.
Locutiõis in q̊ cõſtrudibilia tam pᷣus qᷓ; poſtenius Seuma ẽ congrue vniũtur cũ verbo vt martin legit? greg duplexr Lonſtructiõis in quatm ſuppoſitũ diſconuenit cum . vbo 2 dim m alex. Seuma ẽ yerbip exbſſi polſe.
d
—jxx—
a

uuronee non en a Heuuntſcdaud dlgik-Mälderakr e cvosponareom Ans ar len. gpsKurmüt u wnoin numero
60 Inndcnr gin
a da es crrüttlletardeil
*
eum ſcðo ſuppoſſto ſubintelleca reductio: vt hij ꝓperantet ego⸗
Vel ſic eſt duoꝛũ ſupoſitoꝛũreſpecu verbi pꝛioꝛi ſupoſito ↄfoꝛ⸗
Gteſt du
8 plex..
Due ſunt
rõnes ex
cuſantes
Seuma re
ducit vᷣbũ
ſuppoſiti poꝛis ꝑ ali⸗ qð mediũ ⁊ tale me/
diũ ẽ ſumẽ dũ nouem modis.-
Sl olutio
ẽ p̃uatio re gimis ĩ di/ giice apta⸗ nata regi.
manti ⁊ nõ poſterioꝛ mediata aſſociatio. Explicita qñ pꝛius ⁊ poſterioſuppoſitũ exp̃ſſe ponũ tur. vt tu ſtudes ⁊ ille. Implicita qñ pꝛius ſuppoſi⸗ tũ nõ exp̃ſſe ponit᷑ ſed in verbo ſubintelligitur. vt ſtudemus et tu. b
Ratio ꝗᷓ poteſt fieri eſt oueniẽtia poſterioꝛis ſuſpo ſiti cũ pꝛioꝛi in aliq ꝓpꝛietate ꝑ verbũ ſignificatᷣ. ergo poſſunt cũ eodẽ verbo cõſtrui. Ratio quare opoꝛter ſieri eſt expſſio ſnĩe ſub Siſcretiõe ⁊ bꝛeuilo
quio nã volẽs expniere aliquã ꝓpꝛietatẽ cõuenire duobꝰvnipꝑ pꝛius ⁊ alteri ꝑ poſteriꝰhoc nõ poteſt melius ſieri.qᷓ; ꝑſeuma.vt ego curro ꝛ⁊ tu.
Pꝛimo tẽporis.iohᷣ.ſtudet qñ tu. Scðo ꝑaduexbiũ negandi. Jo. ꝓficit non tu
Tercio ſilitudis.ſumrõles vt dij Quarto cõꝑandi.vt pe.me.cãtat qᷓʒ tu. Quinto copulatiuã Jo. diſputat ⁊ tu.
Sexto ꝓ cõiũctiõʒ diſiũciuã ego reitioꝛ vel tu. Septimo cauſalẽ nulſtudet niſi tu OQctauo aduerſatiuã vos eſtis mũdi ſᷣ nõ oẽs Nonox dictionẽ exceptiuã.vt oẽs ſtu.pꝛeter me. Generalis eſt qñ caſus ponit᷑ in oroneſine regente nõ curando an habeat regẽs ſubintellectũ an non ſic ntũs ponit᷑ abſo.ſexmodis.verſus. Abſoluũt re Atq; ſupꝛa ⁊c̃. Inconuertendo.benedicite dic do⸗ winuſq;. In celo ſedes eiꝰdic ſãcta maria. Dic duo vel quatuoꝛ liber ouidij manifeſtat. Specialis qñ
Etẽ duplex. caſus ponit᷑ in oꝛatione ſine regente ſubintellecto ⁊
expſſo. Et ſic ntũs ſolũ vno modo ponit᷑ abſolute.
ſcʒ ꝓptet remouere dubium.vt in conuertendo dominus capti/⸗
uitatem ſyon MNam ſi diceretur dñm dubium fuiſſet an dominus
coauertiſſet ſyon velſyon dũm alias cõmittit᷑ ali ñ ponifpaocal, u. müttit alioteca ꝗñ calus
8*

ͤͤͤ 3
““ 4 e ——
Ois Ponuk abſolute.vſus. Inuenies redũ. c. b ntůs regi Impꝛopꝛie ab aduerbio ecce.x. Ecce ubi. b
aut Ex vinature.ᷣ. Sepe vocãs. Rectũ qͥ ſe. Simplr.. Vult intranſitio. Ex vi ꝑſone G ppꝛie ex Appõeʒ.Yſus. Apponẽs puplicteae 1 vi pſone.Euocationẽ.x. Iſta vocãt tedos Perſonarũ Perſonas ſibi b Cõceptio geneꝝ.verſus. vt ꝑſonaꝝ 5 Figuratiue ꝑ numeroꝝ Perſonas geneꝝ. Pꝛolẽſim.vᷣ.Diſiũgit regimẽ. Seuma. v. At qð ꝓpoſuit. Ex vipoſſeſſeſſiõis pure. v. Dicẽ ſi vepoſ. Ex vi demon eſſen. dð. Atq; regũt᷑.⁊c. A noĩe ex poſſe.d. Efficientls Artifici regimen ⁊c. Nomẽ ſigns poſſ.ex vi Finalis v. · Muotq; ſit. ⁊c. Et hec duptr aut cauſe Foꝛmalis Illud quod regit Ex vi poſſ. Materialis. Materiã ſigns ĩpure ⁊6ᷣ Ex vi ac.ↄ.i.h. Verbũ qð traſit. Regik qntuphr Ex vi relatiõis. Adde relatiuũ. OQis aptepoſt Ex vipticiõis. Cũ partitiuis. gtüs aut Perſonalibꝰ Ex vi poſſ.y.Addit᷑ oblit⸗ A verbis Impſona. Ex vi poſſ. v. Inter ꝛ eſt Abſolute ponit᷑. i.caret rectoꝛe.v.Et rectoꝛe caret. Oĩs dtůs Ex vipoſſ.V. Poſſeſſum dabeg regit apte Anoĩe⁊ Ex vi relatiöis Sicq; relatiue. pꝰex vi acq.ñ qᷓdruplr Ex vi ac.ↄ. i ha. In bilis aut ĩ dus. generalls. V. Ex vi acqͥſitiôis Damnũ ſigns Iſtiꝰregimẽ Vnũ dim̃ ex vi acqᷣſitiõis ſpalis.x. ⁊ triplr. actiuo. Damnũ ſigns. Quia ibi etiam loqͥt᷑ de re/ Perſonali ⁊ re gimine verboꝛũ. duos dtõs ex vi gentehoc velab acquiſitionis verſus. Verbo ſepe. A verbo ⁊hoc VUnũ tm̃ dtm̃ cũ actõ..is pꝛeceptiua dupliciter Paſſiuo ex vi acqͥſi.xꝰ. Sepe reſolues. 1 1*
Impſonali aꝑtepꝰex vi poſt. v. Lontigit euenit. Aparte indeclina. verſus. Qbui
us atqʒ viam. Sepe qð eſt partis.

burrbEr nacaih Imüg hat dmpe Ermicanäss Adderdlatiui .Fparunuis peſena Ernpc Li Sddſkobir Ingſona Erngol h. Jmrtch
alunter indhr anc. Ernpolit. ſclimut
er Ernnuas Sicreuu agt Ernxolde Ibls alidis⸗
Urutiacicach Des daunati Sha.
ũ capit᷑pꝛo parte derũ. eſf qñ totũ ponit᷑ ꝓ ꝑte vel econuerſo
icatiuoꝛũ ⁊ foꝛma tiõis cũ ꝓpꝛietate qñ adiectiuũ ꝑtis totũ de
erx vitranſitiõis ꝑ ſynodochẽ ⁊ nõ ex vi ſynodoches. Cuiꝰratio
4**
„. Locutionis qñ to Sinodochẽ locutiõis ſine ppꝛietate ſm vſi⸗
vel ecõtra ſub diſ⸗ vt affer fontẽ i. ꝑtẽ fõtis. animꝰmulieris eſt cõfoꝛmirate ſigni⸗ mihi nuptꝰ.i.tota mulier. Sinodochẽ locu⸗
Et eſt duplex. nominas regit abltim̃ ꝑtis ſub ꝓpoꝛtiõe mo. doꝛũ ſignificandi. vt albus dentibꝰ. 18 b Lõſtructiõis qñ adiectuũ partis eã denominans re . S git ptẽ in acõ ſub ꝓpoꝛtie alienoꝝ modoꝝſignicã Sinodo vi qͥa nullũ nomẽ ꝑ modũ ſignificandi ꝓpꝛiũ regit chen eſt ach̃ ſed bene ꝑ modũ ſigniſicaai alienũ. ſcʒ ꝑ modũ duplex. ſignificandi tranſeũtis in alterũ qͥ ſine figuris ouenit 8 verbis tranſitiuis. Sed ꝑ ſynodochen cõuenit no/. minibꝰadiectiuis et verbis ueutralibꝰcuimodoſignificãdi ĩ ado coꝛreſpondet modꝰvt quẽ. Et dicit᷑ cõſtructiõis quia peccat otra modũ ſignificandi qͥ facitoſtidionẽ. Vnde patet ꝙ acktũs regit᷑
eſt quiaoĩs caſus regitex virtute modiſſignificandi regentis cui nũc in dictiõe recda coꝛreſpondet moduſſignificandi. vt notũ eſt ergo. Actus modiſſigniſicandi.ſcʒ. tranſeũtis in alterũ attribuit adiectiuo ꝑ ſynodochen ſᷣm quẽ modũ ſignificandi regit aum̃ ꝑ eandẽ figuram. Unde malè dicũt illi quidicunt tales attõs regi ex vi ſcnodoches.quia ignoꝛant cauſam regiminis videlicetmo doͤſſigniſicandi.Et cognoſcit᷑hoc regimen ſic quando acõpᷣponi ur hecp̃pontio ſᷣm. vt mlrabilis caput.i.ſecundũ caput.Et ſecũ/ dum greciſta ſunt tria que regunt actm̃ꝑ ſynodochen. Ande⸗. Adiectiua regunt paſſiua neutraq; verba. Adm̃ ꝑ ſynodochen. ſibi notũ. Alha pedẽ dolet ille caput.ſed frangit᷑ hic crus. Et ſub„ verbis cõpꝛehendent᷑ ꝑticipia vt redimita capillos.id eſt oꝛnata fm capillos.„ ö KRatio ꝗ poteſt ſieri eſt cõueniẽtia noĩs adiectiui vel Viciũ ſyño verbi nõ tranſitiui cũ verbo tranſitiuo.qͥa oĩa ſigni doches eſt ficant ꝑ modũ adiacentis eo ꝙ ſunt adiectiua quare &adiecti⸗ poſſũt habere eoſdẽ modos ſignificãdi ĩ regimine. uũ vel vᷣbũ Ratio q̃re opoꝛtet fieri eſt expᷣſſio ſentẽcie ſub bꝛeui/

1
ſoquio ⁊viſcretiõe breuius ei dicſt magn caput ꝙᷓ ipe habet ms/
gnſj caput. Similiter diſcreti eſt dicere q; quia ipe habet magnũ caput nõ poteſt ſignificare an ſit caput auce aut leonis ſed qñ di/ cit᷑magnꝰcaput ſenſus eſt ꝙ caput ſui coꝛpoꝛis ſit magnũ.
Ab ĩſinitiuo verbiꝑſonalis.x. Infinitiui natura
Aparteante ex vi nature infinitiut. Et hoc dupliciter velage rũdio verbi ꝑſonalis.vᷣ.huncqʒ gerũdiuisex vi
Anomine tranſitiõis ꝑ ſynodochẽ. v. Sepe qdð eſt partis . Vehemẽtiſnme tranſitiõis potẽte regere duos pſona acõs ex vi tranſitiõis.. Multotiens verbum. Begitet hoc Vehrnetis traſitiõis potẽte regere vnũ acm̃ et qua hoc vel abſolute.vᷣ. Actis data.vel cũ gtõ. Accu Debilis tranſitioͤnis potente regere(ſanſq;.
aybo ⁊̊ vel vnũ acm̃ gfa cõpoſu.x. Verbo compoſito.ab/ ſolute potente regere adm̃ gf᷑a trãſumptiõis.ꝰ.
Verbaq; ⁊ꝭ.
TCñſitiuoꝝ regẽtiũ vnũ actm̃ apartepoſt paſſiue vo v. Que ſine ponis vehemẽ⸗
— cis gerun tiſſime. tñ aſti generis.vᷣſus.
Ois Impſonali dio autſu Poſtulo poſco paſſiui gene/ acrs Et hoe du/ pino ver/ ris. Hunc dant paſſiuum. aut pliiciter. boꝛũ per. Deponẽtaliũ defectiuoꝝ aut irregalariũ.y. His obiuiſ. Actiue vocis Vlt regũt adm̃ tm̃.verſus. His iungas iuuat
Et hoc duplr Vt regũt acim̃ ex vitrãſitiõis cum grio ex vi
poſſeſſi.. Penitet ⁊ tedet ⁊c. Apartibus inde Interiectiõibꝰex vi traſi.vſus. O qʒ ſibi.pᷣpo clinabilibo⁊ hoc ſitiõibꝰex vi trãſi.ᷣſus. Adde ꝑ ⁊ ſimiles ⁊c̃. dupliater. modi viuẽdi.v. Sepe regẽte caret vite. Ab/ ſolute ponit᷑et hoc dupliciter aut ẽ acts.ſus Localis Sepe regente loci. Anolbus vta cõpatiuis ex vi exceſſus.V. Tres notat eſſe gra. Pꝛimo ex vi exceſſus.ᷣ.Eſt ablatiuis demonſtrans. 6
perſonalibꝰ⁊ Efficientis. v. Remq; notans lieri⸗
Regitur ſcpᷣo hoc ãdm Materialis.x. Elerbum materiam
. —-———

BPobile vel verbũ. ⁊c. cta Aut a qͤlibet verbo indifferẽter.verſus. os caſus de pꝛe. ⁊c.
hec xel cũ xerbis paſſiuis.. Iſte dat abltüs ↄſequẽciat. verſus.
nomẽ. Aut ſignificak motus localis adlocff. vſus. Atq; means.- Auerit᷑ cuippꝛius caſus ſit abſtũs. Dicẽdũ ꝙ verboꝝ paſſiuoꝝ a noĩbus. vt ſum foꝛtioꝛ iohsne ergo abltũs nõ eſt ꝓpꝛius caſus verboꝝ paſſiuoꝛũ. Rñdet᷑ ad maioꝛẽ verũ eſt capiendo ꝓpꝛium
Ratio quare ſolũ ablti ponũt᷑in deſignatiõe cõſequẽtie.⁊ nõ alij
ad pꝛimſ ꝙ vtũs anulla ꝑpte regit᷑ qð ꝓbat᷑ pꝛimo auckoꝛitate.
*
*
. 0 aptepoſt plr ex vi effe Foꝛmalis. vs. Nomen eis adiuuge. et nunq; dus cauſe. Finalis. v? Sepe ptãtis nomen. ⁊c̃. apteante Tercio ex vi demonſtratiõis eſſentie.
H. Toti da partem. Quarto ex vi actꝰcõuerſi. in habitũ. verſus.
Oĩs abltũs aut a verbis ĩpſonalibꝰaptepoſt.v. Inter eſt xiunʒy ·· Aut a p̃poſitionibꝰmediante verboex vi effectꝰcauſe efficiẽtis ⁊
unt abltzpdures. Aut abſolute ponit᷑oĩs abltũs localis ĩ&o/⸗ ne poſitus in qua ſignificat motus localis deloco. vꝰ. Atq; loci.
Aut nullus ſignificat᷑ motꝰlocaljs.Vᷣ. Seruant idem.
qͥa ꝓpꝛijſſime ab illis ipſis ſgit᷑. C õtra arguit᷑ ppꝛiũ eſt qð ineſt oĩ ⁊ ſoli ſed abltũs caſus nõ regit᷑ ſolũ a verbis paſſiuis ſed etiã
quarto modo nõ autẽ ꝓpꝛiũ ſcðo modo.
obliq. Auia abitĩ poſiti in deſignatioe cõſequẽtie habẽt ſe vten tecedẽs antecedens aũt habet ſe vt terminus a qͥ ad teyninũ ad quẽ abltũs aũteſt caſus vta qͥ ergo deſignatio cõſequẽne poti* ſidꝑ abatm̃ qᷓ; ꝑ alios obliquos.QAuerit᷑ etiã vtrũ vtũs regat᷑.et quare alexander nihil digit de regimine eius vel abſolutiõe. Dicẽ
Hloꝛiſte dicentis. Excipias qͥntũ tu quẽlibet eſſe ſolutũ. Et nõ di/ catur ꝙ ab vlla parte regat᷑. Scðo aucfoꝛitate iohãnis ianuenſis in cawolicon.qui dicit vtm̃ a nullaregit.ſed bene cõſtrui cum ad. uerbio vocãdio.Tercio auctoꝛitate greciſte dicentis. Tu ſempe: quintũ debes abſoluere caſum. Quarto ꝓbatur ratiõe omne re⸗ gimẽ cauſat ex ꝓpoꝛtione modoꝛũ ſignificadi quoꝛũ ſunt quĩq;. Sea nulla ilax eſt inter vtm̃ ⁊ gliã ꝑtemofonis ergo nõ regitur Vnde ad regimẽ verũ ſiue foꝛmale req; rit pꝓpoꝛtio modoꝛũ ſigni ſirandi dictiõis regentis ⁊rect. Vlerbi grg

In dickiõe ipſũ eſt alterius Cul in di cui⸗·
Job. curru Fili petri. regente dz idmeſt alteri clõe coꝛrſ cui vt Do tibi. eſſe modꝰ vt ipᷣm eſt ad alten det modꝰ quem Amo deum b ipm eſt ab altero. a quo Amoꝛ ate Arguit᷑ cõtra pᷣpoſitiões.interiectiões regũt caſum ⁊ ergo etiam aduerbiũ vocandi o regit vim̃. Dicẽdũ ꝙ nõ eſt ſimile quiaalie ꝑtes indeclinabiles ꝑticipãt modoſignificandi pᷣtiũ declinabiiũ
ipſum eſt alterũ b quis
Eᷣm quos modoſſignificandi ꝑtes indeclinabiles rasũt eundem
caſum quem ꝑtes ĩdeclinabiles. Sed aduerbiũ o nec alia aliqua pars habet in ſe aliauẽ modũſignifica ndi necꝑ ſe nec ꝑ pticipaci
onẽ ym quẽ poſſit regere vtm̃.ergo ⁊c. Ad ſcðm dicit᷑ ꝙ alexãder
nibil dicit de eius abſolutiõe quia qð parũ eſt ꝓ nihilo reputak Etiã ois ars ⁊ virtus circa diſſicllimũ eſt. Sed multũ facilius eſt abſolutio vocatiui.. De oꝛdine obliquoꝝ regimẽ. b Hoĩm ſubſtatiuoꝝ qͥa ꝓpꝛüſſi/ Sicut noĩm ſub
Btũs me regitur a noib ſubſtatiuis ſtantiuoxßcedit
dtüs ẽ ꝓpꝛi' Noĩm adiectiuoꝛũ qͥa ꝓpꝛie et adiectiuũ nom? acũs caſus ſine medio regitur ab ipſis pᷣcedit verbũ et ablatiuus Terboꝛũ actiuoꝛũ qͥa ꝓpꝛijſſi· verbũ actiuũ pᷣce meab illis regik. dit paſſiuũ Paſſiuoꝛũ quia ab illis ꝓpꝛie regit· ego ⁊c᷑.
8 2
„ob eni unn! vm malel
ue 2 4 declg
utel meduͦs eriln antſo⸗ l a dẽ dee hewi femed garly mutiic
vel lo sab. ſaquẽ
re n bẽ nEs cuft l
ta ne llonb iterd cſete dcben Kc tute eeden uach 4 idſe äex mad 3 Aah 1 dün 'gua dus 1 Solal dlenti den t Nodl

guibꝰ etis diuerſi diuerſimode poſ ſident᷑. quidã plus alij minus. vt ett am nider in ſuo foꝛn icario recitat. nõ miruz ſi maleficio ſeu ad inſtãtiã
t Quilb aut re at gꝙ vicz p ex⸗ A bdc vera cõ- eritiðe vel etiã cõfeſſiõe.vbi ꝓ moꝛ
dẽ deductisę ex illiꝰ(acerdðtis bꝑ bemi liberatõe;ſ ed ꝙ vltrabec duo emedia erlã tria alig valeãt ſuffra- gart yidelicet euchariſtie ſacra cõ- munio. ſanctoꝛũ locoꝛũ applicatio vel bonan oraeio. ⁊ excõmunicars nis abſe pfati doctoꝛls diſcur u auè etia Seduge: expedit cũ om res neceſt ozu tractatuũ copta,
818 deccit verdi
habeẽt Aam de ipſa ſacra cõmunlo vetüaculſt
ditpaſſuu ipt.
88
qutt᷑ In hec ver ctã nequicie ſpiritibus traditã uloꝛibus noſtria nunq; meminimꝰ Interdictã. quintmd etiã ſi eſſet eis quottidie
aſe-
ge tutelã c credenda ef
bbatẽ andro
3. ſe t 9 ſpüs dicatũ. hec caſſia dem ibidẽ dicit.
tentat᷑. Secũdo ꝙ dĩa que nobis a
ſtrisvtilitatibus irrogãtur. Et idcif 3 eos velut
do vt pursatõęs ad vitã aliã traſfe*
talt quis eẽt obſeſſus.patuit ex ſbi⸗ ſatl
Acat.pꝛobet ſeipſuʒ hom
ne E aſſlanus colla. abba. pꝛima lo- b ba. cõioneʒ ſacroſan ſunt aliqu lus ſacran denegãdũ. a
debere ebat que ad purgationẽ. te ꝑmanſerũ
8- 5 4
gintſſu nullus ab eis ſpiritibꝰ oino
deo nferunk ſiue triſtia ad pꝛeſens ſiue leta videantur velut a püjſſimo patre.clemẽtiſſimoq; medico ꝓ no
pedagogos traditos umiltarivt deſcẽdẽtes ab hoc m
rãt᷑. vel penali vi
goꝛe plect ãtur qut bm apoſtoluz tr
tragti ſunt in pſent: athane in intertʒ carnis vr ſpÜz ſalui ſiant in die dui noſtri ieſu xpi Sed(ic oꝛit dubitatio.cũ apoſtols 0. 2 fic de
pane ſllo edat. ſeſſi nõ habẽte Hleare. hoc i
abere vſuin
ẽdũ. q ſa
8

—,—