Nd. a
LHA
A 90
n f 1c tia m ae be udas tui N
8
1⁰˙⁰
*
SI
ET ORATORII IN Acad. Tybingensi Professoris, Oratio de Regina Rom. Au- gusta IX E NA, vel MARIA GR R. C A: Philippi Sueui, quondam Romani Cæsaris, cha-
CO. LATIN
rissima vxore.
G RAE
AN A.
Hec placuit semel: hæc decies repetita placebit.
9 ,, 2 NN * N . N * 7 1 le — Ss * 28 8 2 1 A . 9 . *
TV BIN G.,
Apud Georgium Cruppenbachium,
INNO M. P. XCFII.

ae,
Jana f mi An dine mb ain da J 6 1 1 bene Flu An
di

„„ E T NOBILISSIMIS APD OI E. s CEN TIBVS: vVOLTGANGO, ET LVDO VIC O, ET M ARC O, ab Hohenfeld, fratribus, in Aistersheim& Almeck: itemq; GOR G10 A 4010 Enenckel ab Albrechts- berg, in Hoheneck, Goldeck,& Seiseneck: Dominis suis honoran- dis,
MARTIN VS CRYSIS salutem per Christum.
AN ES T, ALI EA Z antiqua nobiliq;, slirpe natum essi: sed ma- ius elt, eam nobilitatem illustrarè literis, virtute, pietate. Illi enim ferò tantum fi. bi prodesse, hi verò Deo& hominibus in- seruire, possunt. Hoc etiam vos, præclari aclolescentes, probè considerantes, decus antiquæ nobilitatis vestræ, rectis sludijs multò illastrius facitis. Nam conciones sacras aslduò auditis: eremplo probitatis prælucetis: diligen- tia mirabili ad studia linguarum& disciplinarum, vt autea Argentinæ, ita nunc hic Iybingæ, diu incumbitis. Hic le- ctiones multas, quotidie audiuistis& auditis: hinc Disputa- tionibus de moribus, de natura rerum, de rebus mathemati. cus, interestis: morè aliorum Studiosorum, argumenta contrà obifcitis: hinc ipsi etiam munus respondendi de talibus mate. riss, laudabiliter sustinetis. Quibus in rebus, magnam vrriq.
gratiã merentur: tum M. Michael ieglerus: quem V Virten. Medie Dod. bergiæ nostræ qgpidum Cipninga, feliciter vobis Præceptorem cum alis
genuit: multos iam annos studia vestra sidelisimè& laborio- Assimè regentem: tum vos, qui ei libentisßimè ad optima quæq. obtemperatis. Felicem iuuentutem, quæ fdo& in dustrio præ- 4 2 ceptore
cteatus 27. April. 1557.

seguacès Discipuli contig're. Hoc ipso modo inter eos, licèt ge-
2
2. eeptore prædita eũt: felicem præceptorem, cui obedientes&
nere& fortuna disferentes, tamen illa inæqualis amicitia, quũ Arisloteles atù ad d DN docat, c 0h loc habet. At eloquentiæ quoq,& Pocseos(Græcæ auxtd, ac Latinæ) stu- dia, lectionibus nostris assidendo, egregiò coluistis: ac nom ita ridem Orationes in utraq lingua, non int admiratione Au- ditorij nosiri, habuistis. Sue Grationes cum procul dubio, fi ante CCC LX XA. annos, ab excellentißima Domina Græ- ca, Augusta Irema(quando in Alemamnia uixit) auditæ fuise sent, ei magnam admirationem attulisseut(vt res in harba- ristunc ab elegantiore eruditione locis, nigro similima cycno) ego etiam meam hanc Orationem, quam nuper de laudlibus Illis ipsius Dominæ, qualemcunq; habui(cui cum vniuersæ Academiæ membris, vos quoqueé interfuistis) vobis, ob ali- quam saltem grati animi mei memoriam, inscribend am& de- dicandam duxi. Multa. u. sigua humanitatis vestræ, in me extitérè: ac sæpenumero etiam suauisimo concentu musico, voce& instrumentis(quòd& hoc dulci culturæ animi genere præstatis) apud vos(domi ornatisßsimi pietate& doctrina vi- 7i, M. Viti Mylleri, Collegæ mei humanisßimi) oblectatus sum: præsertim, cùm hauc ipsam quoque Irenam, coniugeniq; eius Imp. Philippum, decantarcmus. Vos modò, quod exigui mu- neris osfertur, benignoillo vultu, quo me semper aspicitis, ac- cipiatis:& in posterum etiam erga me, benè animis afßecti manbatis. Bene valete: ac pari, qua Hactenus, felicitateè in stu- diss, ad Chrislianæ Reipub. vtilitatem præsidiumq, pergite. Tybingæ, Calend. Ian. M. D. X CII ll anni: quem Deus toti Reipub. Christianæ,& nobis singulis, felicem ac fau- stum, per dilectum filium suum Christum, . esse velit.
A R.
th i ld
mmer 1 vy
Meret f
min llon diet lam, quod Deallpr
5
l
(a
hem,

an tione 4 70 ibi, 4 Mina. lite fi I n barbi. nn cen er audibi
c D niuers.
D.*. 5 00 40. 2 V G4. Ahe, in m cen umu 0 47 Nu genen Ain vi- len us sun. n 25 2 d ugui mi. 4 ti, a. 1 ell lic inf. 1 de git. e lol
14 N. 2
N
3 MAIRT INI CXVSII DE AGV STA IRENA ORAT IO,
Böbingæ in Aula noua, die 5. Catharine I 5 2. Habita.
ON VENTVI HVICPRRECLARO, GRA 1. uissimo, humanissimo,& reuerendo, causam dum. de dit hodiernus dies: qui ad honorem S. Catha- rinæ, diu magnæ habitæ Martyris, Iongè iam olim sacer haber cœptus est. Hanc inter qua- tuordecim diu. d yius, vel opitulatores, numerarunt: sapientiæq́;, artium, disciplinarum, præsidem ac patronam, ceu nouam quandam Mineruam, fecerunt,& in sua vota vocarunt. Sicut Poëta Sulmonensis de Minerua ait: 51 Fast.;. mereor, studijs adsit amica meis. At vt iam non dicam, quàm à pietate alienum sit, Nong rem inuocationis, soli debitum rerum omnium conditori, qui omnia scit,& omnia potest, homini tribuere: hoc solum dici satis est. quod aliàs etiam dudum est dictum, talem Catha- 8. lee rinam, qualis apud Pontificios creditur, historicè nuspiam,&a e 5 quod seiam, apud Eusebium, aliosũe antiquos& e
Scriptores, reperiri.. Po tuit autem initid ab aliquo Christiano Poëta excogita t- ta,& introducta in Tr cut nomen Christaplio-
ri& Ceorgiß de Christo,& khomine Chriliano) vt si gnificaret
I Lag puri cuius cor fide in Adr. 18. Christum puri catum esset:& qui propter Christi professio- nem, multa à Tyrannis& Hæreticis pati cogeretur. Potuit
etiam Catharina, ꝑurum Dei significare: quod in
Prouerbiorum Solomonis libro, virgo Sophia vel Sapientia 5 58 est:& in Psalmis, eloquium castum vocatur, argentum igne Rial. examinatum, septies purgatum: quo, quia vim in æternum manentem habet, etiam Satanæ Sophisticas tentationes Do- Matth. 4. minus vicit, ac dissipauit: sanctiq́; homines, idola sectasq́; im- pias posterius prostrauerunt,& conculcarunt. Talem ego exi- A 3 stimo

4 Oratio dle Augusta Irena.
stimo fuisse Catharinam: allegoricam scilicet potiùs, quàm historicam. 8
Verùm, sicut Pontifex Bonifacius IIII. qui circa annum
Christi sexcentesimum octauum sedit: loco omnium Deorum,
quibus templum quondam νν e Romæ ædificatum fuerat,
Festum omnium Sanctorum introduxit: ita quoque ab ali-
Cultus an- quo Papa, S. Catharinam, in locum Ethnicæ Mineruæ intro-
kapatum in- ductam esse, credibile est: siue allegorica ea fuerit(sicut mihĩ
uoductio. videtur) siue sanè vera olim Martyr Christi: non tamen cum
ijs miraculis, quæ ei afficta sunt. Introductam autem(vt alios
etiam sanctos) esse, veritati consentaneum est, eo consilio: vt
sic magis ex animis populi euelleretur cultus gentilium Deo-
rum, eis nimiùm infixus(sicutines PSS ngstr.seculi: nomi-
nasthnicarum Deastrorum relinquere ꝑossunt, quin sæꝑe car-
minihus suis inferciant) atq; hoc modo homines, ad Christia-
nam religionem magis traducerentur. At non extirpata sic est idololatria: sed mansit, tantùm vestimento specioso nominis Sanctorum velata: vt ita horum inuocatio, ad imitationem
gentilium Deorum excreuerit, atq; inualuerit. 5 Itaqʒ, sicut cæca gentilitas credidit: Mineruam re vera esse Deam, quæ olim homo fuerat:& quidem Deam olei, lanificij. Rudilas pre · belli,& sapientiæ: eamq́; inuocauit: ita in tenebris& barbarie 1 superiorum multorum seculorum: cùm bonæ literæ& disci- plinæ, cognitio linguarum& historiarum, libri sacri veteris nouiq; Testamenti, iac᷑èrent ignorata& neglecta(sicut olim
*
4. Reg. 25 · ante tempora pij Regis losiæ, liber legis Domini ab inertibus 8 Sacerdotibus fuerat amissus) facilè creditum vulgdò est, illam commentitiam Catharinam, fuisse verè talem in rerum na- tura virginem, cum tot miraculis: quæ in Legenda, id est, vita
& conuersatione(g, ν νννEẽEg̃) eius, reperiuntur. Itaque,
tanquam ab Angelis illò portata, vbi mons Sinæus Mosis est, s Catharinæ quasi Dea Minerua est facta:& cum alijs sanctis inuocata:
a wobec ideoque longissimæ quoque,& periculosissimæ peregrinatio- A. nes, ad sepulerum, in quo credebantur ossa eius reseruari, fa- ctæ. Sic ipsa etiam in Academias& Scholas, ad colendum& inuocandum colentibus artes& Philosophiam, tanquam Phi-
22 e 8 3 r 3
— e 8 .—— 3 8 3 3 8 8
22 KT 2 24* 3* —* 8* 8 Fe
losopho-
bac mobel. ge wütete ball. e tpedi bud Aaclot malen nmel: födepel cola d Noz Abun gun mus eimuz diba fetele um q Une A fit g kemob den, pot

ts, quin
ul, a annum m eotun, ner uflen, qu De ab al. Mi r intio. ti ut mihi Ol en cum aus vtalios eo silio: yt en i Im Deo. l noni. q D epe cat.
5, Z hristia.
xt tasices ch ominiz Hitz a tionem
am S veraesse old anifci ris Darbatie ite& disci- i s. T vetetiz ta Fut olim ia ertibus ugs d, illam in eim na- la, E st, via iti A taque, eus is elt, tis W ocata. er natio- eli sri, fi- col cum&
0
ol pho⸗
Oratio de Augusta Ireua. 1
lo sophorum olim disputando victrix, adscita est. Hoc scilicet erat expellere Ethnicorum Deastros,& inuocationem eorum abrogare: imò idololatriam erat per vnam Templi portã emit- tere: vt mox per alterã portam, tantùm mutato habitu, reuer- teretur.
At ex verbo Dei, quod solum, verum& solidum est, ac lu-. cerna pedib. nostris, docendi erant homines,& Christianismus expellende. eis persuadendus: non fictis Sanctorum personis, aut falsorum pfalm. 119. miraculorum(quorum magna copia in Papatu, ab ociosis Mo- nachis excogitata est) veste ornatis, sicut certè de Catharina fa- ctum est: cuius montem post Hierosolymam magnis expen- sis& periculis aditam, etiam plurimi adierunt: opinione falsa cultus& meritorum persuasi. 5
Nos aũt, quòd hodierno die, qui memoriæ D. Catharinæ at- tributus est, huc frequentes conuenimus: non ideo fecimus: quasi eam pro patrona studiorũ colamus, aut implorare solea- Conuentus
a. 8 1 2: a 4: huius diei, mus(quia solum Deum ex. literis per Christũ inuocare, didi- in Aula 40.
cimus) sed ideo, quòd singulis annis hoc die orationem de stu- mus Sapien-
dijs artium, aut Philosophiæ, aut affini aliqua studijs re, haberi,* vetere consuetudine receptum sit: quemadmodum à cætera- rum quoque facultatum Decanis, suo certo die quotannis Ora- tiones haberi solent.
Ad S. itaq; Catharinam quod attinet: si ea virgo quondam fut: quæ generoso animo, in sapiente Christi confessione mor- tem obiret: Deo gratias agimus, qui tantam ei fidem, fortitu- San donn dinem, constantiamq́;, dederit: virtutemq; eius, si necessitas a postulet, imitandam censemus. Sin commentum est Poëticum Heb. i. (sicut potiùs credendum est, propter miracula etiam falsdò ei tri- buta) multam ei salutem dicimus:& aliquid veri potiùs tra- ctabimus: Deo gratias agendo, qui nos falsis& superstitiosis cultibus paternè liberauit.
Per aligugt. an nos. bistoriä Sue. 1a 8 i le
camomnidiligentia conscripimus: ex ea potiùs aliquid veri
depromemus: de quo hac hora dicamus. Deduximusautemid
opusab initio-generis humani:& per singulos annos, xbifieri
Patult Trih. Dadecadibhus(maximqla bare diurno& nectur-· Annales sue 4 b 0 2 Ji* II 0 8 se 8 2 2
a uici M Cru. eriptis monimentis, per- fj
cursis)
eee e e ee eee—

——
Oratio de Augusta Irena.
lis) De ad hodiernum annum perduximus, at- imus. In quibus Annalibus, vel Chronicis: de anti- quissima Sueuicæ gentis origine, progressu, rebus prosperis& aduersis, incrementis, principibus, Regibus, Imperatoribus, innumeris nobilibus,& claris hominibus vtriusq; sexus, de Religione, de Repub. de priuatis etiam rebus notabilioribus, ceremonijs, ritibus, vrbibus& arcibus, alijsq́; plurimis rebus, scribimus, quantum habere potuimus. Vr sanè magnum eua- i 5 5 i is plantaruum amplissi- mus:& amœnissimus( absit arrogantiæ cogitatio dicto: inui- diam quidem abesse spero operi) nan meglectis interim cæte- rerum Germaniz. papularum., Kamnium parriumarpis ter-
raum. guacung;-Suenthomines Lafα,inluH- i peruene- 1 ipui Ex ĩjs flos ad
335 Ex hoc ergo tanto horto, florem quendam minimè in- decerptus. amœnum, multos sibi pulchros flores adiunctos habentem, decerpemus. Is autem flos, non maximè vir aliquis erit(quan- quam nec hĩc aberit) sed tamen non vir ex professo erit: quia de viris claris, qui de Ecclesia, de Republica, de Schola, benè meriti fuëre, sæpe hactenus ex hoc loco orationes, magna cum eloquentia habitæ,& cum voluptate auditæ, sunt: atq; post-
hac etiam, Deo pacem conseruante, audientur. Matrona Quem igitur florẽ ex Sueuicæ historiæ horto delibabimus? aurdam. Mulierem: mulierem, inquam: sed nobilitate generis, ingenij præstantia, eruditione literarum, virtutibus, rebus etia gestis, magis tamen aduersis casibus; excellentem mulierem. Quod Laudatio propositum nostrum, nemini mirum videri debet. Nam D. fœminarum. etiam Catharina, fœmina, non mas, hoc die hic laudari olim solita est. Etiam S. literæ, mulieres egregias laudant: Saras, Rebeccas, Rachelas, Abigailas, Hestheras:& Saluator mundi, Lazari sororem Mariam. Romæ quoque, illa quondam Do- minatrice orbis terrarum, mulieres laudari solitum est. Nam quia tempore aduerso, cùm Qalli& Sueui vrbem anno ante 88 a 8 i pecad. q. sent:& in publico deesset aurum, quod hostibus ex pactione dandum erat: suum aurum matronæ contulissent: eis gratias T. Liuĩ-
8
PP 8 8 2 n E 8 8 n 2 —* 5„„„»»„„Xÿ’.l—
Lu
Aub cut! Fadu mcf be dee G ode um d nn Mage shall Alben mann Teen un bush Ham! 1 flgul ceolput blut

an N nimeè in. te benten, ju g ait(qua. fel tit: qu e Sch la, bent 8, zyngna cun ur 85 tqʒ pol
dedilabimus en i, ingen bi s eiã gesti ie 18. Quod b Nam D, cIrari olim uuns: Sara, u 99 mundi u cam Do- 1. Nam noa f cell 3 J wactione it 2 ö gratis Liu
Oratio de Augusta Irena. 1 T. Liuĩus actas testatur: honoremque additum: vt etiam ea-
rum, sicut virorum, laudatio esset.
Ex Sueuica igitur historia sumam, non Catharinam mo- nasticis figmentis pictam& fictam: sed Reginam veram, Re- ginam excellentem, Reginam natione Cræcam, munere Dei Reginam Germaniæ, Imperij Romani Augustam: Sueuo Du- ci. Cæsari postea Romano, nuptam. Credo, in hoc honestis-
Regina hie
laudabitur.
simo cœtu iam esse aliquos: qui intelligant, de qua Regia ma-
trona dicturus sim: quia multos non latet: quanto studio, quàm varijs in locis, de ea diu inquisiuerim: vt, quicquid de ipsa reperiretur, habere possem. Qxæca enimest,& in his ter- ris nostris vixit. Egaautem quàm Oxæcos homines, Cræcas res & literas, diligam, vel potius amęm(qui quartum& tricesi- mum iam annum, in hac celeberrima Academia, Græcorum Pot tarum& Historicorum Professor, pro mediocritate mea sum) quàm, inquam, Græca amem: id neminem eorum- qui- bus notus sum, fugit. Ideo non possum hanc Cræcam Domi- nam silentio præterire.
Erat ea suo tempore magna,& honorata: præterijt, sicut Crea rena,
singulorum annorum lilia& rosæ: obliuione erat hodie, sicut corpus eius in cineres abijt, ita nomen quoque propemodum obrutum: redit nunc ꝑost trecentos octoginta quatuor an- nos, velut ex sepulcro rursum leuata:& quasi vmbra nouæ
vel Maria.
apud Euripidem Alcestidis, rediuiua. Quod mirum non est, In Medes.
cům ab eodem Euripide dicatur. lo MA uẽðjm a Cebs ev ννασhα: Io& AC Mp, νe̊ 9 bt. In cœlo multa recondit Deus: Multa facit præter quoq spem Deus. De Augusta igitur Græca& Romana, cui nomen ix E- N E erat,& apud nos ax AA A Græca, verba pro tenuitate no- stra faciemus: argumento non à studijs etiam,& eruditione, de quibus alio qui die S. Catharinæ dici legitimum est, alieno: quoniam de his etiam non incidet nihil. In tria autem capita orationem de Irena diuidemus:quo- rum primum, de ortu eius erit: alterum, de vitæ curriculo, B variaq́;
11 Partitio.

Oratio de Augusta Irena. variaque fortuna: postremum, de obitu eiusdem. Tuum est, pb le Magnifica, generosa& illustris, clarissima, doctissima,& hu- me manissima concio: me de rebus varijs, magnis, auditu iucun- 2 0 dis dignisque, dicturum, auscultatione clementi& benigna ii dit prosequi: id quod reuerenter oratum volo.ʃ ucbse 1711. Quod igitur ad ortum Reginæ nostræ attinet: de eo(vt& e Cöttrmatio. alijs rebus) præcipuè nos Historicus Oræcus, qui illis tempori- u lenz. bus vixit, docere potest, Nicetas Choniata. Nata est patre Iaa- b cCio Angelo, ex priore eius vxore, cuius nomen ignoratur. Po- l sterlorconiux, Maria nomine, Vngari Regis Belæ filia, ster lis übe Angelina mansit Habuit Isaacius auum, Constantinum Angelum, pa- wandte kires. tria Philadelphiensem Asianum: cui vxor fuit Theodora, ex 1 0 Imperatoria Comnenorum familia. Quibus natus est Isaacij ee pater, Andronicus Angelus: qui ex Euphrosyna, Theodori 0 Castamonitæ filia, hunc Isaacium genuit. Habuit ædes Isaa- 1. eius in clarissima Imperatrice vrbe Magni Constantini, prope uin Monasterium Peribleꝑtæ: quasi dicas, D. virginis circumspe- geln
ctæ,& tutatricis. Genuit hic nobilissimus, in magnis rebus 0 versatus, Vir, ex priore coniuge, cuius nomen ignorari dixi-
mus, duas filias,& vnum filium. Maiorem natu filiarum, cœ-*
nobio sacrarum virginum commendauit Regiæ vrbis: mino- ile
rem, nostram scilicet Irenam, suo tempore Siculi Regis filio de- gal
sponsauit(cœmeterium aliquando in VVirtembergiæ Mona- 80
sterio inuenturam) filium, Alexium, in successionem Imperij, 1
bonis literis& moribus educabat.. ent
3 Natam autem esse lrenam anno Domini millesimo, 82525 ein 612 tesimo, septuagesimo altero, alicunde mihi significatum est: att amen elus etsi aliquantò posteriùs nata videri queat. Nomen ei Irenæ à e
60 patentibus factum fuit: quo nomine plures Imperatrices,& n illustres foeminæ Cræcæ, reperiuntur: volentibus nimirum cri ostendere Græcis: cum pudicitia præcipuam esse mulierum
100 8 35 333550 1 5 dle 1400 virtutem, pacificè cum viris suis viuere, eosque reuereri. Pax, 1 N neun. étguyn, fortè ab elpeis eis 2v, à connectendo in vnũ, nomen habue- 15 F tit: cùm interdum pro nomine Irene, reperiatur cum aspira- 0 „„ Vacis laudes. tione scriptum Hirene:& Heirene, quod mihi certè non im- 10 „ probatur. Magnum bonum, pax in re domestica: maius, in* 15 0 8 Repubz. 100 5
D .

let ume od f a na,&. 2 tu jucun. lehL benign
ing veosith
uf Utempoi 5
ita S atre l. b ig uur, D0. zel Bar sterlk n 12 lum pr Id 1 dora, e. na it Isatz In-- heodoi ab! Des Il. n st ni. prope ini cum. nus rebus ni ari dix. uff um, ce. * V: mino- R D fllio de.
be e Monz-
on umperij,
ill ß vnd, cen. ni Diumel: m renz np vrices& bun mirum sse c lierum reu ei. Pa on Ae lable- n aspira- cer! Hon im-
ca n ius, in
lepub
Oratio de Augussta Irena. 9
Repub. sed maximum, in Ecclesia. RI¹ν,ỹ ον inquit Nazi- eig.. anzenus) v νννν ονj, v b& dulcis res& nomen
pacis. Sicut Cicero in Verr. 7. exclamat: ö nomen dulceliber-
tatis. Sint igitur fœminæ, pacis amantes,& maritorum suo-
rum obseruantes. Magna enim hæc, ipsarum bonitas est: quæ
viros felices facit,& dies vitæ ipsorum duplicat, Siracide teste. cap. 0. Qua virtute inter alias præditam, nostram etiam Irenam fuis-
se, suis locis intelligetur. Hæc fuit origo huius Angelæ: ex
egregio scilicet Angelorum terrestrium genere: quod ex Asia-
tide vxbe Philadelphià, in Europam transgressum, apud Im-
peratores orientis, dignitates& affinitates magnas virtute sua consecutum est: exercitus pro Imperatoribus in Barbaros du-
crauit: fide& diligentia fecit, quantum potuit: quemadmo-
dum multis in locis apud Choniatam cognoscitur. Ex qua fa- Isaacius An- milia, Isaacius tandem etiam ad Imperium, annꝗ octogesimo 1 quinto post vndecimum salutis seculum, peruènit: ac se An- Orientis. gelum Comnenum scripsit, propter affinitatem cum deces-
soribus Imperatoribus Comnenis. De quo Domino, posteriùs
plura. 5 Sequitur, vt post originem Irenæ, nunc eiusdem vitam, e krenx mores, fortunam(alias prosperam, aliäs aduersam: in qua, per- graues calamitates) exponamus: quod de tribus, quæ dicen-
da constituĩmus, secundumest.
Principiò, omni studio& diligentia educata est: atque Educatio erudita bonis literis,& principe puella dignis moribus. Sic bu. enim in Regia& Illustri sobole fieri, moris iam olim erat. Filijs suis, Arcadio& Honorio, præceptorem Theodosius Magnus Theodofi (qui circa trecentesimum& nonagesimum Christi annum im-. perauit) præfecit Arsenium, Ecclesiæ ministrum, virum do- ctrina& virtute celebrem: vt eos literis& moribus benè ex u- diret. Arcadij filia Pulcheria, etsi nondum decimum quintum ætatis annum compleuerat: tamen ingenio& eruditione, ad admirationem vsqʒ valebat: fratremq; Theodosium minorem, Suid. cultissimis moribus aulicis instituebat: ad loquendum, ad in. cedendum, ad standum, ad sedendum, ad vestem gerendam, vt Imperatorio adolescẽte dignum esset. In primis verdò, pietatem
g 2 erga
Dr

.
Oratio de Augusta Irena.
erga Deum docuit. Anna Comnena, quæ circa millesimum anna Com- centesimum decimum annum salutis vixit: eruditè& elo- nen opus. quenter res geltas patris sui Imperatoris Alexi descripsit. Cu- Nadie libri ius Græci operis octo libros, qui in Augustana Bibliotheca 8 Scr. Gr. Græca extant, huc ante multos annos, à sapiente& præclaro 5 jllius magnificæ Reipublicæ tunc Septemuiro, Ioanne Baptista Hencelio(quem defunctum, honoris causa nomino, vt Græ-
cis M Scr. libris benè de me meritum) commodatò missos,&
fideliter ed remissos, cum voluptate perlegimus qui nondum
typis euulgati sunt: cæterosque, qui in illo exemplari deside-
rantur, libros extare, optandum esset. Fuit ante octo annos
hic multos M. Scr. libros aduehens(de quibus aliquot illu-
strissimus noster princeps emit) Andreas Darmarius: ex Laco-
nica peloponnesi Epidauro, siue Monembasia, ortus. Ibi vidi-
mus libellum Epistolarum: quas vir quidam doctus, cui no-
men Dociano, partim ĩpse scripserat, partim seribere docuerat:
Dacianus. cùm præceptor esset Illustrissimæ decem annorum virgunculæ,
lende brgce. Helenæ Palægloginæ, fili Constantini vltimi: qui paucis an- pot, 144.& nis pbst, nempe anno Domini millesimo, quadringentesimo,
al. Cenflan. duinquagesimo secundo, vrbem Constantinopolin, cum Im-
ein pu. perio orientali, vitaque sua& suorum, Turcis summa vi erĩ-
pientibus amisit. Vocatur illa puella, wog οονενν H G-
en 107 folder: ĩd est, nata in ꝑpurpura dominula, vt ita di-
cam, Romanorum. Nam ινν⁰& B, di minuenditermina-
tio in vulgari lingua est: a 2 id est, pullus, vt credo. auben-
* 55 M, Dominum vocant. Purpura autem domus erat: in qua iam
gun Cre. inde ab antiquo, liberos suos ꝑarere solebant Augustæ, siue Im-
aum. peratrices. Postea Imperatores, qui ibi in lucem editi fueranꝰ,
wegeeνEeo titulo gaudebant, hoc est, in purpura natorum.
Et Cræci se Romæos, vel Romanos, appellabant honoris cau
Aomæ dux. sd: quòd Constantini vrbs, etiam 24 fανt, noua Roma, nun- cupetur: ad differentiam Italicæ Romæ: quæ, æcaa g, fun nominatur, vetus Roma: illius scil. nouæ mater, seu metro- polis. Scribit autem in quadam Epistola Pocianus ille, ad
hanc suam discipulam: Ne incessat te hæc cogitatio: Fœmi- „ na sum, aut imbecilla, aut habeo magnam potentiam quò minus
dam
0 mund 0 dun dnoh di
70 ban
ban
tei 10 Nen
mmleg in alien Iitam
Andie
dee I
Adee
doc hone
lun
tot.
peel
modo
Ile mem! Con ame eorün
er
Aude
eis * cc 0
Jem
brut tent

10 00 illemu l ite N c X pft, 0 5 0 ibliother Piel x ptecln 0, H- gc Baptil ind, yt Cn. n= missos nut nondun ex aride t odo ang bu-ꝗuot vil. tm ex Lan na 8. bi yich n Dns, cui serj e docuen druf tguneih, 1: haucis 2 uad:& ęentesimo op, cum ln. cis Ama piei. 9(— 9. achem. mil, vtitad. uc itermin. 8, do. 400ö. sel Sn quai. Juse r, siue li, m Ci fue sah. irg hatotun an c otis ci. ou ma, n 1 A i att met. doet s ile, g. E Ten po an 0 minis
Oratio de Augusta Irena. 17
„ minùs discas. Si enim ignobiles homines eruditio decorat: quantd magis filias magnorum Regum? Quæ sententia à Po-
8 8: 3 5. 5 Nobiles eru⸗ ciano his verbis exprimitur: El Y Aν]οαν Qu. rag d j.p4, ditione or-
75 Haνẽ,Ü&raay A ννον αον dus: 27 gaν], Y H⁰αννν νονGsnantur · 20 gamα,ßů, by en, 26 rñs ovolas N ονẽ2l ub lc SoHo; Nostro seculo Anglicas quoque puellas nobiles, li- teris Latinis& Cræcis erudiri, notius est, quàm vt probatiot ne indigeat. Quot moddò linguas, ipsa eius gentis serenifsi- ma Regina, Domina Elizabetha. callet? Sed quid hoc de Chri-
stianis illustribus fœminis mirum sit: cùm ne apud Barbaros
quidem Turcas, liberalior Oynæcei informatio negligatur? Et Tüteter- Initiantur Mahometanis sacris, in claustris mediæ vrbis By-
zantinæ, virgines vndecunque captæ(Paulo Iouio teste) le-
gere Arabicè docentur: ad Harpen& Citharam pfallere, salta-
re decenter, acu scitè pingere, perdiscunt. Quocirca, nostram
quoque nouæ Romæ dur ¾i.T enam, de Deo, de omni honestate,& in studijs literarum, linguæque veteris Atticæ
(nam vulgaris lingua Græca, vulgd vsurpabatur: Aula Impe- 24& fralles. ratoria cultiùs loquebatur) in his rebus omnibus, inquam, f perbenè institutam& ornatam fuisse Irenam, dubium nullo
modo est. Sed nec Latinæ linguæ, aut certè Italicæ, rudem fu-
isse, vero planè est simile: cùm has linguas, ab Aula non existi-
mem fuisse peregrinãtas: præsertim Italicam, cùm frequentes Constantinopolin nobiles Itali(vt& Mercatores) venerint:
cùm etiam hodie in Græciĩa, Italicæ linguæ Doctores sint: vt
eorum Discipuli postea Venetijs, Tripoli Syriæ, Alexandriæ
AÆgypti, negociari faciliùs possint. Dictum satis est de educa-
tione Angelæ Comnenæ nostræ. Dicamus nunc de coniugio eius, quod eam ex patria in Siciliam transtulit: vbĩ tunc Itali- unt: ce loquebantur: Ciceronis autem temporibus, adhuc Græcè. 8 Tempus Ei sne, mutat, res& linguas.
Anglicæ fœ- minx.
Inuaserat quondam ex Nortmannĩa Galliæ, genus quod- Genug dam nobilium tenuioris fortunæ, in Italiam, A puliam, Cala- N88 8 5 briam:& rem prudenter ac fortiter gerendo, ibi magnam po- no Steue- tentiam& principatum nactum fuerat. Hi sunt Nortmanni Sannicum.
53 3 appel-
e
»—

.——
12 pDratio de Augusta Irena..
appellati: inter quos hæc fere nomina principum esse solebant: Roberti, Rogerij, Cuilelmi, Boemundi, Tan credi. 1 8 Tandem etiam Insulam Siciliam occupauerant: ac sæpe bella cum Græcis Augustis gesserant: vt, cum Alexio& Ma- nuele Comnenis. Ex his fuit Siciliæ Rex Cuilelmus: quo si- ne prole, quæ succederet, mortuo: cùm Regnum venturum esset ad Henricum, Friderici Barbarossæ F. Regem Cermaniæ: propter Reginam Constantiam, quam ex illa Nortmannica stirpe ortam, Henricus in matrimonio habebat: proceres Si- pontifices ciliæ, odio Alemannorum:& studio gratificandi Papæ(qui 3 in⸗ 2 Sueuis, propter Barbarossæ facta contra Romanam sedem, 5 alienus erat:& ipse Papa se dominum Siciliæ facere conaba- tur) Regem sibi legerunt Tancredum, naturalem Calabriæ Ducis Rogerij filium. Sic ergo hic Regnum Siciliæ consecutus est: cumq̃ue filium haberet adolescentem, qui Rogerius no- minabatur: ac pacem cum Isaacio Angelo, Irenæ patre, Im- peratore Orientis aliquot annis antè facto, coleret: ad sequen⸗- tis affinitatis coniunctionem ventum est. Succreuerat enim Angela nostra, in illa sua Regia& liberalissima educatione, ed vsque: vt esset iam matura viro, iam plenis nubilis annis, Aneid.. vt Poëta loquitur: leui quasi aura, Ago xdοαν,j, absqʒ curis: quas postea multas vita coniugalis affert: quemadmodum ad Tiachin. puellas virgines, apud Sophoclem Deianeira inquit:
T5 A veelcov, 20 rote ο GOM. In talibus iu- uenta pascitur locis: des scilicet; id est, vacuitatis à cu- ris, vel securitatis.
0 8 coniugij af. 5 Es ug d werb yx vun 100 flictiones. KA: AEN 7 ev U ον H.: 8 H ro wb GV Rds, T, Ho,.
e Donec aliqua, pro virgine iam mulier vocatur: par- Nin temque nocturnæ solicitudinis capit: aut viro, aut liberis, me-
tuens. 8 Sic igitur sponsalibus inter Nortmannum Rogerium, Regis Tancredi filium,& Irenam, factis: Antiochenus hanc Princeps Danckmairus(Antiocheiam namque Christiani tunc
cebit. C Cartel Lucke
tüle a0 Code
qua
(chi
Feta mag geln bitte ait tales,
40
ö pal e Made norm cckeitl 4
fed fo omen ce irh buein cult mk eg kume Teach K VC Vethhe dögen Haas, enz
61.

a mann Dad A cerez 9. an— apa(qi mi im seden, 44 conab: ral Calabti cill nsecutlz ui T reriusno. reh ttre, Im-
ere Iseques,
1c at enim na cation, sn His annis eq; cuti: nale dum ad nq
I ibus iu. vat Atisäcu-
vo: pit ut M iris, me-
m Szerium, joe Ss lane
ue Ol tistiant tllle
Oratio de Augusta Irena. 2
tunc adhuc tenebant: etsi Hierosolymam, olim à Bilioneo
Codefrido armis recuperatam, amiserant) Danckmairus, in- quam, inclytam sponsam, Constantinopoli per mare Tgæum (Archipelagus nunc vocatut) in Regiam Siciliæ vrbem occi-
Iren Pan-
hormum ad-
dentalem Panhormum(Palermum appellant) Regia cum uentus.
magnificentia, ad sponsum& socerum aduexit: quod nona-
gesimo tertio supra millesimum& centesimum anno factum arbitror. Fuerunt principia hæc,& aliquousque progressus, splendidissima& lætissima: sed magnæ secutæ sunt calami- dates. Anno enim sequente, sponsus lrenæ Rogerius è vita dis- cessit. Quantus inde luctus acciderit: vt nihil de ipsa Irena,
& cæteris, ad quos ea calamitas attinebat, dicam: vel ex patris Tancredi mœrore perspici potest: qui tantus fuit, vt non mul- tis pòst diebus ipsi quoque viuendi finem attulerit. Reliquit quatuor liberos: videlicet filias tres, Alteriam, Constantiam, Madoniamque,& puerum Guilelmum: qui breui in vrbe Pa-
normo, procuratione matris Sibyllæ, vel Sibiliæ, Rex Sicilia creatus& coronatus est.
Ac videbatur, vulneribus medicina quædam facta esse: sed Rom. Imperator Henricus VI. rescidit, lacerauit, rem
..—.. 0*** 0* omnem euertit, sicut audiemus. Priùs verò, cùm is fuerit Sue-
uicæ gentis laudatissimæ Princeps: de eius,& Philippi fratris, præclarissima stirpe, breuiter aliqua commemorare placet:
quæ in Annalibus nostris sigillatim explicantur copiosè& ex-
Vixit anno millesimo sexagesimo Christi, Baro qui-
dam Henricus Stauffensis: ex antiquo Francorum occidentis
Regum genere,& oppido Vyvaiblinga Vvirtembergico, or-
tum ducens: ad quem arces Hohenstauffa& Lorcha, vel Lau-
reacum( postea in Monasterium mutatum) pertinebant. Hic
ex vxore sua Agnete, filium genuit Conradum: Conradus
Mors Ro- geri].
Guilel-
mus puer.
eius in Re- gno succes- sor.
Hohenstauf-
fica familia.
verò, ex Himelgarde(aliter dicta Hiltegarde) Comite Hohen-
lohensi, multos genuit filios& filias. Inter quos erant, Fride-
ricus, cognomine Antiquus:& Otho, Episcopus Argenti-
nensis. Friderico, ex Agnete, Imp. Henrici III. filia(quam 1 fidelibus

FP
—
Oratio de Augusta Irena.
fidelibus ministerijs,& virtute bellica, contra Imperatoris
huius hostes, cum Ducatu Franciæ orientalis, siue Franconiæ, promeruerat) nati sunt, Fridericus Vnioculus,& Romano-
rum Rex Contadus. Sub Conrado hoc, oppidum Guelphoni-
vreinlperza cum Vveinsperga captum est: ex quo nobiles matronæ(exi- oppidum. miæ quædam Irenæ, sen Friderunæ: id est, pacis& concordiæ
in coniugio tenaces) pro omni thesauro,& muliebri mundo, viros suos humeris extulère.
Conradi eiusdem filius Fridericus, Dux Sueuiæ& Fran-
obsidio Ty. coniæ, Palatino Comiti Tybingensi Hugoni, anno sexagesi-
bingæ
mo quarto supra vndecimum seculum Christi, in Guelpho- ne iuniore(qui in Bauaria,& circum Almangauia oppidum
Rauenspurgum, dominabatur) ex pratis vicinis Tybingæ
N Henrici VI. Siciliensis expeditio.
Rogetius. Constantia. Guil. Areu- vag. Taneredus H Rogerius. Irena.
inis Regni Nortman-
norum in Si;
eilia.
Neccaricis profligando, auxilium tulit. Vnigculus. ex Iudicha Cuelphonide Eridericum Barbarossam: illum omni laudum genere cumulatum Augustum, tulit. Cui in Imperio filius suus Henricus V I. de quo dicere cœpimus, anno nonagesimo primo post millesimum& centesimum,
Fridericus autem
successit. 8
Hic Henricus, magno exercitu in Alemannia compara- to, trans Alpeis in Italiam profectus: Siciliam, ratione vxoris Constantiæ, sibi vindicaturus erat. Nam fuerat hæc, Rogerij Nortmanni filia: Rogerius autem, Regis Cuilelmi auus. Eo Quilelmo iam sine prole(vt antehac dictum est) mortuo: Si- ciliæ Regnum ad Reginam Constantiam,& per hanc ad Cæ- sarem Henricum, veniebat. Sed Regno iam filiolum suum Guilelmum mater Sibylla inaugurauerat. Henricus itaque, tum suis copijs, tum classe Oenuatium,& classe Pisanorum, adiutus, Neapolin,& circumiectas Insulas, per æstatem ter- rore ad deditionem coegit. Mense deinde Septembri, Messa- nam Siciliæ adeptus, Catanam& Syracusas expugnauit: Re- ginam Sibyllam, liberos eius omnes, Salernitanum Archiepi- scopum& fratres(qui in arcem quandam benè munitam con- fugerant) quibusdam conditionibus in deditionem accepit. Vis est in his rebus gerendis, operà multorum strenuorum nobilium Alemannorum: inter quos erat etiam Marquardus
Anuui-
zuwole formt am rate dem & Won minibn put suo lag lp inccobe duapec 1 dcn aueh Funn male 7 ehh i fernt geld bu de oli, egoln delle ati f die dle, N ttadid * e clit: bust dg lle Ole

S& E
uns baralsn ust= tulit. Ci di& cœpini & ttesimun, nal comp m.— One voz era ce, Rogei uilsr= auus. l ell ortuo: 0. : peLT cad n ium suun He us itaqu dla asanorun, pl. klatem tz. pt ri, lil. Ap aut: f- an Archie“ ett Aitamcol- itil: an accept ur 8 enuorus
um rqundl Anuul⸗
Oratio de Augusta Irena. 25
Anuuilerus,& Henricus Calatinus Pappenhaimius. Inde Pa- normum transgressus: ea vrbe potitus facile est. Ibi vxxorem suam Constantiam, quæ superiori tempore improbè capta fu- erat, ex occultissima custodia eduxit: nostram Irenam in eius- dem vrbis Palatio, cum ministris eius cepit: Reges Siciliæ, se & vxorem, die S. Andreæ iussit creari splendidissimè: ed ho- minibus ex toto Regno concurrentibus. Ita breui tempore plures experta est calamitates Angela nostra: amisso sponso suo Rogerio, amisso socero Rege Jancredo, amissa sua& suo- rum propinquorum libertate. Erant hæc, valde dura: sed non 1 inscio Deo, nec inutiliter, immissa. Ea lege nascitur homo: vt, mitatum. quia peccator est, quarumuis afffictionum telis sit expositus.
Sic à peccatis magis abstinet: minus Dei obliuiscitur: ad inuocandum eum magis excitatur. Ta dννα, H vet dc: quæ carnes sale asperguntur, non putrescunt. Qui homines ærumnis exercentur: non superbià diffsuunt, sed in timore Dei manent. i ili(vt suprà dictum est) ĩpso ætate minor, adolescens egregia virtute præditus, nec ineruditus: natus anno circiter millesimo, centesimo, octo- gesimo: ijsdem cum Henrico parentibus, Friderico Barbaros- sa,& Beatrice Burgunda. Idem iam erat Dux Sueuiæ, Fran- 1 coniæ, Turgææ& Zurichgææ(duorum hodiernæ Heluetiæ tudo. pagorum, siue Regionum) atque Alsatiæ. Nam ad Ducatum Sueuiæ, illis temporibus omnes hæ regiones pertinebant. Huic
fratri suo Philippo, Henricus Imp. Irenam, Rogerij defun- one Sus
lippo Sueuo
ci sponsam, aut viduam, desponsauit: eique dominium Tus. desponsa.
ciæ,& terram, quæ olim illustris Dominæ Mathildis fuerat, tradidit.
In coniuratos autem Siculos, elàm sibi post deditionem, & pacem constitutam, exitium machinantes, acerrimè vindi- cauit: Guilelmum puerum, Reginæ Sibyllæ filium, lumini- bus priuatum, in Rhætiam Curiensem ductum, perpetuæ cu- stodiæ in Castello Amiso, vel Alta Emsa, mandauit: ipsam Si- byllam& filias, Monasterio Alsatico Altitonæ, seu montis S. AItiton OGtiliæ, inclusit. Vnde Henrico agnomen Asperi accessit.
C. Philip-

1 .
„„PC ͤ³·¾-A p ²˙ y
Oratio de Augusta Irena. Philippus autem, cùm in Tuscia conaretur loca occupa- re: quæ ad Pontificem Romanum Colestinum speckare dice-
bantur: ab eo diris deuotus est. Verùm inde cum sponsa sua Irene, in Sueuiam decessit: eamque cum honesto gynæceo& famulitio(fortasse Græcis etiam hominibus, quos ipsa in Sici-
Ia habuerat ex patria Constantinopoli, intermistis) in arce un. gquadam, tunc sita non longè ab vrbe Rhætiæ Augu sta, Suain- husa dicta, collocauit. Postea millesimo, centesimo, nonage-
simo sexto(vel, vt quidam volunt, septimo) anno, nuptias
Nlaglia. Ali · cum ea ad Festum Pentecostes, in latissimo extra Augustanam nen e vrbem Lyci amnis campo, qui cancio legionum dicebatur (Vvulgd, zum Guntzimlech) celebrauit splendidissimas: omni- bus. aut certè plerisq;, Ger maniæ Principibus(Augustus enim
Henricus, iam in Germaniam redierat) præsentibus.
5 Erat autem etiam duodecimo seculo Domini, ritus hic in
Nitus nuptia matrimonijs coniungendis. Sponsalia, dos, coniugum con- rum secratio in loco sacro, conuiuia, choreæ, musica suauissima, ex- sxrmatis po ercitationes equestres. Syrma vestis preciosisimæ, quam ne gestatio. sponsa illustris gestabat, ponè eleuatum ferebatur. Quæ con- suetudo iam antiquisbimis temporibus, apud Persarum Re-
1. Anti. gum vxores fuit: teste Iosepho Historico de Hesthera: quæ ad quit. 6.„Imp. Assuerum adiens, duas pedissequas habebat: quarum vni „leuiter innitebatur: altera prolixitatem vestis eius, Syrma sci-
„licet, summis digitis alleuabat: 25 gu 2d, Y N
28% Ns neu, Ai Iν,ẽD)xi qνε%r Ipsa autem in-
cedebat, ue ονννντνννοπν) ëο,,—b: we v gð et-
AE en 75 Hel D: venusto& honesto vultu. 1
Sic igitur lrenam, ex captiua rursus liberam, ex vidua tri-
sti sponsam honoratam, ex serua magnificam Dominam- di-
uina benignitas fecit. Regnum ei ademerat Sicilia: præpoten-
tem iam Sueuiæ Ducatum,& postea Imperium Romanum, dedit. Sæpe calamitates, viam ad maiorem felicitatem mu-
niunt. Quanquam terrena felicitas, valde quàm instabilis
broditio est. Irena itaque, vt docta,& ex historiarum lectione, suaque e. experientia, non ignara casuum humanorum, haud volunta- te sua ad secundas nuptias transijt: cùm cœlibem in posterum
N 5 0 0 e vitam,
Vun
pateige 0% chan
05
0 bonn dal len dune
A5 clit dns di
doe
mla, alone feulbat
m ide ume
b, K. norm tacun
LCedent Pal
pom
tellg derico es e eg wude cteit bolt

el dedl 18 5 ce qu ging tersz 1g) in ay 8 A 0 da, Ludi. 5 te, nongg, %% I nuptiz xt.= gustanan an dicebau id A8: omi. J uttusenm ent g. mim itus lich „c gumcon. ca A Abima el iosf r, qum bat uz col ud Darum Be. Her tar quzgt ba darum pn ei yrmas. 1. 9 10 J S uutem h.
1 3 eee en
an D viduati. b dnam, d. cilDræpotel ut manu fel v; tem ml ech— funde 5 1 voluntz- en poltern
vltash
8
Oratio de Augusta Irena. 77
vitam,& curarum expertem, agere constituisset. Sed obsta- bat ei generis,& ingenij,& formæ suæ, excellentia: qua, ⸗ ah¹ð Eu, Dux Philippus inflammatus: illam absque copulatione secum, dimittere non potuit.
Anacreon. Niud e Curauerat ipsum quoque(sicut& fratrem Henricum), 9 ad bonas literas& linguas erudiendum, pater Fridericus“ αο Barbarossa. Magno videlicet ornamento, atque etiam emo- lumento, principibus est eruditio. Magno quoque studio eas plantare, rigare, augere, officij ipsorum est. Attulit hoc coniugium Philippo maiorem dignitatem, nec nihil etiam opum, ad res sequenti tempore necessariò ge- rendas. Non autem diu post nuptias, mandatu Imp. Henri- ci, profectionem ad inspiciendum Siciliæ Regnum suscepit: Profeaio domesticarum rerum inspectione, Diethelmo interea com- its missa, Constantiensi Episcopo. Verùm in Siciliam, propter Italorum insidias peruenire non potuit: sed magnis postea dif- ficultatibus pressus, vix in Germaniam reuersus est: præser- tim ideo, quòd frater Henricus Imp. qui in Italam& Sici- Henr. Imp. liam redierat, die Festo S. Michaëlis, vndecimo salutis secu-»bitus. lo,& nonagesimo octauo anno, diem suum obierat: qui Pa- nor mi in summo te mplo, terræ mandatus est: viduâ Constan- tia cum filiolo suo Friderico, in Regni administrationem suc- cedente. 8 Hinc iam maiorum rerum nata est causa& progressus. Philippus enim, cùm insignia Imperij(coronam, gladium, pomum, sceptrum, crucem) secum haberet: ac quosdam in- telligeret velle Imperium à fratris defuncti filio, puero Fri- derico, cui id debebatur, aliò transferre, Sueuiæque fac ulta- 8 tes ad se rapere: concedenda hæc non existimauit: sed fauo- Philippus,
5 8 5 e 3 5 f Rom. Rex re complurium principum, tantum effecit: vt millesimo,.
5 7* 18 O' οονον eον,,l»ỹ/]e ine M. dαπẽðg cit.
*
vndeducentesimo anno, die Martij octauo, ipse Rex Rom. contta eum, crearetur. Felix tunc ille fuisset, cum sua dilectissima con- Orho Saxo.
sorte Irena: nisi Papa Innocentius III. summo se studio op- 83 posu-

5 5 Mn
bitas.
15 Oratis de Augusta Irena.
posuisset: tum fratris Henrici defuncti odio: qudd is perfi- diam Siculorum, quorum insidijs appetitus fuerat, grauissi- me vltus esfet: tum aduersus Sueuorum Principum potenti- am inuidià: quos Regni Siculi possessione exuere conabatur. Ego aut detraham(inquit) Philippo coronam Regiam: aut bepæ luno· mihi ipsi insigne Apostolicum auferam. Parcius, reis. De- centij acer-: 5, monstra prius, te ab Apostolo Petro istud 2ονοον Ilnsigne ha- bere: cui& collegis:à Domino dictum est: Reges gentium do- minantur eis: vos AVT E M, NON S1 C. Innocentius verd, nihil pensi habens, quid in sacris mandaretur literis, ef. fecit: vt ab alijs Principibus, etiam mense Martio crearetut Rex Rom. Saxonicus Princeps Otho. Ita iam Germania, Pon- tisicis malignitate& machinatione, distracta fuit in duas fa- ctiones, Philippi II.& Othonis 11 I I. atque ciuili sanguine, a. Dodec. i. per annos circiter octo, multis in locis rigata est. Res multæ & variæ sunt: quas Annales nostri, copiosè summa cum dili⸗ gentia congestas,& suis annis adscriptas„habent. Sed earum Philippus, summa est hæc, quòd licꝭt Philippus, vt vir mansueti ingenij, vi oriosus. Pontificem sibi reconciliare(etiam Regina Sibylla cum suis di- missa) studeret, nihilobtinuit: qudd re ad arma& vim dedu- cta, plerisque omnibus in prælijs, victoria penes Philippum stetit: qudd Otho tandem in Angliam profugere coactus fuit. Meliori enim causæ fauebat Deus: ac Philippus fidelem in re- tinendo Imperio tutorem agebat parui ex fratre nepotis: qui postea fuit Fridericus II. Imperator maximus. Dicere omnia & singula. huius temporis& loci non est. Quædam tantùm, Angeronia duæ ad Oræcam Angelam nostram propius accedunt, dicam. & Volupia. In quibus, alias gaudium, alias tristitia: quoniam hæc duo, humanis in rebus alternant:& vrsæ cœlestis ritu circumeunt. Need 2 A KN Leny, oer ev Spo KC uh, Vt Sophocles Trachin. loquitur. Nulla quippe in terris est a ẽLa, synce- . ra felicitas: sed in cœlo tantùm. rhilppisge. Anno eo, quo electus est Philippus Rex Rom. Mogun- n en e A multis Prælatis& principibus: Sueuiæ, Bauariæ, Fran- dund ei no. Coniæ, Turingiæ,& alijs) coronauit eum Tarentinus Archi-
men Nati, episcopus, magna cum solennitate. Irenam, Regio diademate,
pro Irena fa ctum est. 5 non
du
dull
Tu molle kung bt mal ae bc
poln.
nelao: null n das bent
Aalen
keene S. ec Jol d aun li boten
wunle
nell
N
Wolato
blut c 0 in Al aue fab deind ö troqu
lisick
dem eh.
0
Lac

0 5 d 18 den
1 1 graulsz. M potenz u—onaban aan iam: 3 ius— gen ß e ansigneh egg ntiumc 1 Hhocentig dat litetiz e 1 creztett l C inis, pol. ta u dasz lec sangunne tae Les mul sun n cum dil. ber edeatun na ru iingenj, by! umslisdl mim dedi. ben- ilippun ger DHctus ful. bus leminte. att c potis: qu 5. J ire omni ur ftantin, cce Unt, dicam. oni-hæc dio tui S umeunt, 1% W opbock , ner
(1 Mogul. BAS, F fal. rel! 18 Archi.
gi demate, * non
Oratio de Augusta Irena. 19
non coronatam, sed circulatam, processisse, Arnoldus Lube- censis Abbas scribit. Qualis illa circulata processio fuerit: in Saxoniæ descriptione, sibi ignotum esse Crantzius significat. Ego, non coronam latino ritu gestasse existimo: sed diadema more Imperatorio Græco: cùm patrem ipsa habuerit Impera- torem Græcum. Aduersabatur Philippo Coloniensis Archi- mystes Adolfus:& Otho Aquis, vel Aquisgrani, coronam accepit: ab Angliæque Rege Richardo, pecunijs suffultus fut, vt eius ex sorore nepos. Qui autem ritus tunc coronandi fuerit: non possum exactè dicere. Cogitari tamen potest ex eo: quo, tricesimo ab hinc anno, creatus est Bohemiæ Rex, Maximilia- nus II. inclytus: cum vxore sua serenissima Maria, Caroli V. gloriosissimi Imp. filia, mense Septembri, vnctione,& alijs permultis cum ceremonijs. Interrogatus à Metropolitan Episcopo: vis fidem sanctam, à Catholicis viris tibi traditam, tenere:& operibus iustis obseruare? Respondit, volo. Vis S. Ecclesijs, Ecclesiarumque ministris, tutor& defensor esse? volo,&c. Adduxit deinde Rex Reginam ad Metropolitanum cum his verbis: Reuerende pater, postulamus: vt hanc con- sortem nostram, nobis à Deo coniunctam, benedicere,& co- rona Regali decorare, dignemini,&c. Tum ipsa quoqʒ coro- nata est, ijsdem ferè omnibus ceremonijs, quibus Rex.
A partibus porrò Regis Philippi stabant, præter suprà me- moratos, etiam Rhenensis ora, Magdeburgensis Archiepisco- pus Ludolphus, Bohemi, Heluetij,& Alpini.
pse circa millesimum& ducentesimum Christi annum, in Alsatia resistentes, Argentinensem Episcopum Conradum, aliquot castris expugnatis: atque ipsam vrbem Argentinam, suburb js eius deuastatis, facere imperata coëẽgit. Ex Alsatia deinde Spiram descendit,& ad flumen Mosellam. Ex quo vtroque loco Othonem profligauit: atque cum Irena( quæ mi- hi videtur, 009 0 Y uc oN ꝗ e, identidem castra& for- tunam amantissimi viri secuta) natalitia Christi Magdeburgi egit. Redeundum iam mihi Constantinopolin, ad Irenæ patrem Isaacium est: cui ingens calamitas iam antea acciderat: quæ
5 C 3 huius
6. Chronic. Sclauor. 2.
7. Saxon. 15.
Ritus coro: nationis.
Philippus, Argentina.
Imp. Gtæci Isaacij cala- mitas.

2 Oratio de Augusta Irena.
huius dilectæ filiæ eius tristitiam curasque, al às ei non rarò accidentes, iure augebat. Habebat enim Ille fratrem natu minorem, nomine Alexium: quem aliquando à Turcis ca- ptum, grandi auro redemerat. Debuisset ergo meritò ab illo, Tytanni Ale- g.. rij ingrati- sæuissima regnandi cupiditate impulso, captus est,& exocu- 8 latus, atque in carcerem cum filio Alexio puero coniectus. Fa- cum anno Domini millesimo, centesimo, nonagesimo quin- to. Miser Isaacius, luminibus iuxtà, ac Imperio, priuatus: sexto circiter anno pòst, Regem Philippum& Irenam, hære- deriptio lla. des Imperij, quod habuerat, sed amiserat, adoptauit. Literæ acij ad filiã 4d filiam dilectam à patre, atque à filia ad patrem, commise- lienam. ratione dignum„ vltrò citroque cursitabant. Pater opem filiæ implorare: filia patrem, quid facto opus esset, docere. Has, aut similes literas Græcas, ante quinquennium ego perdiligenter inquirebam, sed frustrà. Perijsse existimo iam olim, nemine
curante. potuit autem in sua ad filiam scriptione Isaacius, inter
4. ront. 16. alia ponere sententiam, qualis est hæc Sulmonensis Poëtæ.
Omnia perdidimus. Tantummodo vita relicta est: Præbeat vt sensum materiemq; mali.
El ad generum Philippum, talem eiusdem Poëtæ
2. Pont. 5. sententiam.
Regia(crede mihi) res est, succurrere press: Conuenit& tanto, quantus es ipse, viro. Hæc quidem, tunc satis diu. Nec verò perpetudò diuina 5 abfuit vindicta, à scelere perpetrato: sed tandem euigilauit: Odyss. 24. Tiyyuyn A, ον, 9 r 20: vt apud Home- ilius isaacij Tum est. Filius enim Isaacij, cuius mentionem fecimus, Ale- Alexius pu- xius puer( duodecim fortassis annorum)ècustodia primo post
er, profugus.. 1 1 isani cui Pronugas. quodecimum seculum anno proflgit: naue Pisani cuĩusdam
vectus, in Italiam& Siciliam vènit. Fuit& Romæ. Soror Irena(cognito, eum in Sicilia esse) iusto Satellitum numero misso, ipsum ad se in Alemanniam vocauit. Nescio, num in arcem Hohenstauffam: an alicubi in castra Imp. Philippi.
Certè
per omnem vitam amari& coli. Sed ab homine ingratissimo,
Cen dend feen, pole ximolle model
19 mene dunn Halbe. wee gelt nens ne mige rice bea behefte gd tibime! Inet Untabe hullet, (Ude eile Alimez bench billme nonal lum derdirh deri coe Mae titudo

Sumo qub np X, print & am, hen adh dit. Liten pat, commit. . opem fl „ dh E. Hag eg Frtdiligenn
am, nemin
ne cius, ina one Hbpoeétz.
144 20 2
1
9.
op Ttud dun len S egilaut
ve id Hom- em Smus, A. stq T brimoptt pit x cuiusdit & l. Sol
tel n nume!
Ns, num 21= Uhii Cent
Oratio de Augusla Irena. 27
Certè tamen Sueuiam Alexius ingressus est: ad sororem,& pro- inde ad huius maritum, peruènit: literas, quas à patre secum
ferebat, reddidit: ærumnas huius, fletu& verbis, quantum tus.
potuit, exaggerauit. Mulier, iusto dolore victa, materiam ma- ximo incendio& flammæ excitandæ subijcere cœpit: huĩusce- modi sententijs(vt erat docta,& prudens) ad Philippum vsa.
Eius ad fo- rorem lre- nam aduen-
Legisti ex literis miserrimi patris mei(inquit) dilectis- pathenca me mi marite, ac Domine: audiuisti, ex verbis fratris mei: lienes ad
quantæ sint vtriusque ipsorum ærumnæ. Pater, luminibus or-
Cæs. Philip- pum exhor-
batus: frater, extorris, planetarum modo hinc inde errans: tatio.
vterque, Imperio Orientis iniustissimè spoliatus. Auctor tan- ti sceleris, non aliquis externus hostis est: non Turca, non Sa- racenus: non aliquis ex Sicil'a Nortmannus, veteris offensio- nis vlciscendæ cupidus: non aliquis indigena, nos genere non attingens: sed genere proximus, sed frater patris, sed meus pue- rique huius miserrimi patruus. At quam ob causam? Iniuria ne aliqua à parente nostro offensus? Nullà prorsus: sed summo beneficio affectus. Pater enim ipsum(vt iam antea cognoui- sti) quodam tempore à Turcis captum, magna vi auri aman- tissimè redemerat: in honore semper habuerat: tantùm non Imperij dignitatem, cum ĩpso communem fecerat. Aduersus tanta beneficia ille, qui omni pietate officioque agnoscere de- buisset, ingratissimus serpens, immanissimus draco, extitit. Quid non impia pectora cogis, Regni sacra fames? Ambitio- ne ille dira in fraudem& scelus impulsus, Imperium flagitio- sissimè ad se rapuit. Non is aliquam saltem huius partem fratri beneficentissimo reliquit, sed totũ abstulit: non leui& tolera- bili modo fratrem remouit, sed crudelissimè oculos effòdit: non alicui cõmodo loco, sed tetro carceri, mandauit: nõ ipsum solùm à gubernaculis Regni sustulit: sed filium etiã, hunc luctu perditrum puerum, eidem custodæ inclusit: non deniqʒ; victu liberali& sufficienti sustentat. sed vix exiguũ quid pa nis& vinĩ concedit. Vides, Auguste, facta summè nefaria. Conculcatio maĩestatis est, deijcere principẽ suũ insontẽ ex Imperio: ingra- titudo impia, optimè meritũ Magistratum bonis omnib. spo-
75 8 8 liare:

Theb. 7. Hest 7.
Fast. 3.
Oratio de Augusta Irena.
liare: parricidij crimen, fratrem, oculis exsculptis, iucundissi- mĩ Solis aspectu priuare: quid dicam, in squalidum carcerem, cum filio innocente, detrudere? Fame& siti macerare? Penè infra mortuos mandare? Moueant hæc, quæ amicissimo soce- ro tuo acciderunt, vehementer animum tuum: moueant sen- sum optimiĩ cuiusq;. 5 Exurge, Auguste, ad iustissimam consceleratissimi ho- minis vltionem. Ne patere audacissimum exortum exem- plum, impunitate suĩ ad plures Reges serpere.
Exclusit ille ab hæreditate paterna me: contempsit, tan- quam vindicare nec volentem, nec valentem, te: fraterculum hunc meum, à successione Imperij exclusit: ambos nos, te ac me, quantum in ipso est, ex eo eiecit: ne in id aliquando, casu aliquo ferente, nos succederemus:& Orientis occidentisque Imperia iam longo tempore disiuncta, rursus in vnum con- jungeremus.
Dixit erudita,& iustissimis causis inflammata, mulier.
Dicenti madubre genæ: vultumq́; per omnem Pallorijt: vocuq; recens singultus apertum Intercepit iter: vt Statij verbis vtar.
Dixit ferè, sicut Regina Hesthera, Regi Assuero de Ama- nis in populum Iudaicum iniurijs conquesta. Vtraq;, pia& mi- sericors: Hesthera, in suam gentem: Irena, erga patrem& fra- trem. Ergo commotus rerum talium iniquitate Cæsar Philip-
pus, inquit: 8 Coniux chara, mihi dolor haud rationis egebit. Pone metus laudanda rogas, nec dig na negari:
Vt ex eodem vate loquar.
Ergo(vt ab eodem, cuius suprà meminimus, Sulmonen- si dicitur.) 8
Hoc opus, hæc pietas, hec prima elementa fuerunt, Casaris, vlcisci iusta per arma patrem.
Verùm enimuerd cùm domestico contra æmulum Imꝑe- xij Othonem bello Cæsar Philippus occuparetur: atque à Fran- cis occidentalibus(cum quorum Rege Philippo Augusto ipse fœdus habebat)& à Venetis, sacra in Palæstinam expeditio pa-
raretur
dauert sileren . tosolt Jenn Ann gun TKgene Ibem nut⸗! integr. mum ela fan bu

lg A carcered
a tee
um hueantih
ice tissimi 1
c mpftt tn n, H aterculun 4 Os nog dal gnndo, al tig identi sus/numco.
mie, mulle: uA
27
Al o de Am 0 Vb pia Nm. rg= gem&ff. tat far Phi
hit. 14
m S ulmole.
L
2 uml
ut- uea Fir
2 gusto. u= editiop- Takei
Oratiode Augusta Irena. 1 raretur(cum qua multi sese Sueui, alijque Cermani, coniun- xere) puerum Alexium Ducibus illarum copiarum, literis
commendauit. ff vindig 5 5 0 248 1 0 1 5 indi 25 Qui cùm Venetias,& ad illos, cupidè peruenisset: ab eis Planes S.
etiam liberaliter receptus est. Sperabant enim, hac occasione, venetis, 3
Orientis& Imperium& Ecclesiam, Romanis posse restitui. S unleg-
8 OcOmmen- Nam puer grandem quoq; pecuniam,& Ecclesiæ Græcæ cum data.
Latina concordiam(quia longo iam tempore inter se discor- dauerant) eis iureiurando, si pater suus& ipse in Imperium re-
stituerentur, promisit.
Omissa igitur in præsens Syriaca expeditione: Constan- Latin clas⸗
sis Constan-
tinopolin secundis ventis petierunt, ducentis quinquaginta tinopoln
vecti nauibus, Alexium puerum secum vehentes. Habebant nauigatio. viginti millia peditum,& octo millia equitum. Quibus pro-
fligarunt sexaginta Oræcorum millia: Tyrannum Alexium,
& generum eius Theodorum Lascarin, in fugam dederunt:
vrbem deditione ceperunt: à cædibus& direptione tempera-
runt: Isaacium in libertatem eduxerunt: cum Alexio filio in Isaacij,& 8 integrum restituerunt. Ita hæc anno tertio supra duodeci- ee mum seculum, impulsu Irenæ& Philippi, hactenus feliciter
gesta sunt:& videbatur res omnis postmodum in portu man-
sura. Sed instabiles sunt res humanæ:& alijs atq; alijs tempe-
statibus obnoxiæ: sicut Æschylus ait. 17
5„ 5 7 N cαινο 6b αοο c 5 N** 5 II)& 10s d N v uνον He.
Varia sunt hominum mala: nec laborum vspiam est ea- dem ala. N
Receperant se in sua extra vrbem castra Franci,& ad clas- 2 sem suam Venetĩ: vt scilicet ne vrbi, intus manendo, molesti essent. Ciues ergo grandem illam pecuniam, quam puer Lati- nĩs pollicitus erat, conferre,& Ecclesiam suam Romanæ sub- ijcere, grauati, fremebant. Ad hæc, Alexius quidam cogno-
mento Myrtilus, vel Murzuphlus, puerum Alexium(cuius a Ilaacij,&
pater Isaacius jam erat mortuus) faucibus 33533 Alenij F.
In

Ae %% 10 05
Expugnatio Constanti- nopoleos- Alexii- TV. ranni exi- Uum.
Persis.
Lueret. lib 2.
Aquila bi-
geps.
Latinotum Constanti-
nmopoli Im-
betium.
*
KHerata Phi-
2 8 Oratio de Augusia Irena.
& in Latinos eruptionem cum exercitu vrbano fecit: sed in
vrbem repulsus est: quam hostes, duodeseptuaginta dies acri-
ter oppugnatam, tandem pridie idus Aprileis expugnarunt. Ita patri& filio restitutio suĩ nihil profuit, sed exitium attulit. Sed& Murzuphus, de columna altissima præcipitatus, inte- rijt: Tyrannusq; Alexius, in Alemanniam ad Regem exulatum missus est, cum Euphrosyna vxore. Ex malo semine, fructus exitiosus,& inde luctus acerbus, existit: sicut apud eundem AÆschylum est.
d gνοαν Hl See, S,? d Nιν
d us. 0% νονσπνπννννν e e.
O miseras hominum mentes, ò pectora cæca.
Qualibus in tenebris vita, quant uq; periclu, Regitur hoc æui, quodcunq; ect.
Cogitabant iam victores de nouo Imperatore creando. Suadebant quidam, Regem Rom Philippum, vt Francici no- minis amantissimum,& Isaacij in filia Irena generum, atqʒ fe- licis huius belli auctorem, esse creandum: vt, quemadmodum vna Ecclesia, ita etiam vnum Imperium, Orientis& occiden- tis, esser.
Sed plurium suffragio electus est Balduinus, Flandriæ
comes: vt is præsens vrbi& Orienti contra Barbaros esset: cum Philippus Cæsar longè in Germania abesset. Plura de his re- bus dicere non volo: nisi quòd minùs, quàm sexagesimo anno pöst, Latinis Constantinopolin Græcus rursus, Michael Palæ- ologus, eripuit.
Anno dehinc post millesimum ducentesimum quinto, Rex Philippus, Coloniensi Episcopo Adolfo sibi conciliato, ad Festum Epiphaneiæ, comitia suorum Principum frequentis- sima, in vrbe Aquis habebat. Ibi Regium nomen& coronam, vt electio Regis libera principibus more veteri esset, deposuit: sed, vt vno animo ab omnibus denudòeligeretur, petijt. Quem voti compotem factum, Coloniensis ille Pontifex, ipsum&
liepi& Ire dominam lrenen(alitet appellatam Mariam) magna solenni-
n colona- 20.
tate iterum inunxit, atq; coronauit: aduersario interim Otho- ne, tum
bollus deln
0
ehre a Nr
(tus, Feobl
flo ch
deckel

ua Sa diegaq 90 ugnarun I umatuulk L. atus, in R= exulaug 1 ee, fructi cus,A deundg cd.
2
per e crezndh
n, ancicipo get um, atq; f. qu dmodun len: c occides.
d u Flad:
rb esset: cin
Pfade his k. sei mon 18,— Aal Pal.
tei vn qui ibi TDcciliato ipu d equenis me corona, rie- deposii⸗ ur, t. Quel nt= ipsamd
N solenn-
io i im Otbe⸗ ne tull
Oratio de Augusta Irena. 3
ne, tum grauissimè ægrotante, tum ab omnibus ferè deserto.
Ideo Archiepiscopum Adolphum, à Coloniensi ciuitate Ro-
mæ accusatum, Papa Innocentius, sicut antea Cæsarem Phi- lippum, ita nunc etiam ĩpsum, àcommunione Ecclesiæ exclu·
sit: Bonnensemq́; præpositum Brunonem surrogauit. Quo-
circa castellum Landescronam, aduersus Colonienses Imp. Landseron. Philippus condidit: ipsorũ vrbem, etsi frustrà, obsedit: agrum
vbiqʒ depopulatus est. Hæc& alia Germanis innumera mala,
malitia Pontificum Romanorum inflixit: quæ si nulla fuisset: 1 dulci pace plerunqʒ frui Germania potuisset.„ 4
Elvvangensi Abbatiæ hoc tempore præerat gang digt(. U boldus: qui& Euldensem Abbatiam aliquot annos gessit: at P vo- que Imperatricis lrenes Archicancellarius fuit. Al All fre.
Post hanc etiam Aquisgranensem, de qua modò dictum e e& est. repetitam coronationem: Cæsar Philippus, cum Augusta ge Katz. sua Angela, quoties per negotiorum molem licuit, Augustam Rhætiæ venit: ibiqʒ, vt animo erga eam vrbem optimò affe- ctus, comiter versatus est:& venationibus circa Suainhusam, se oblectauit. Interponenda quippe interdum aliqua recrea- tio curis est: ne nimia contentione, animi frangantur: sicut Fpift. 4 He- rectè à Sulmonensi dicitur:.
Quod caret alterna requie, durabile non est: Hæc reparat vires, fessaq; membra leuat.
Anno sequenti Philippus, vt prudens erat, Regnum su- Libet Phi- um etiam affinitatum conciliatione muniendum duxit. Ex ue e quatuor itaque filiabus, quas ei Irena pepererat, Chunigun- dam VVenceslao despondit, Bohemi Regis Ottocari filio:quæ adhuc 123 f. vixit. Ethisam autem, vel Mariam, Brabantini Ducis filio Henrico collocauit.
Cum Adolfo deinde, qui se nondum Coloniensi Archi- episcopatu abdicauerat, obsidionem Coloniensis vrbis repe- tiuit: Othonem æmulum,& Archimystam Brunonem, qui in vrbe erant, eruptionem facientes, in fugam coniecit: Co- Ooloniẽses. loniensibus, ad gratiam eius confugientibus, veniam dedit: din. Pede.
D 2 eosq;

26 Oratio de Augusta Irena.
eosq́ʒ sibi ĩura mento obstrinxit. Otho autem in Angliam au- fůgit, sicut antehac diximus. 5 Posteriore anno, Principes Germaniæ diuturnitate belli & calamitatum defatigati, elaborarunt, legatis ad Papam mis- erte he. sis, de pace inter Anticæsares facienda. Suadebant, vt Philip- — 8& pus ab excommunicatione absolueretur,& Imperio præesse Othonem. permitteretur. Papa facturus hoc erat: si suo ex fratre nepoti, quandam suarum filiarum collocaret Philippus. Sic Tu- sciam,& alia dominia, à Sueuis contra Papam detenta, fa- Auaritia Pa: cili negocio ad nepotem ventura sperabat. Quo audito: ride- 8 bant Pontificis auaritiam Philippus& Principes: risuri omni- no magis, autoritatemque eius contempturi: si eis tunc ea lux fulsisset, quæ nobis hodie ex verbo Dei syncero fulget. Beatriz, Phi- Northusæ postea in conuentu, principibus visum est: vt lippi flia. Philippi filia Beatrix Othoni nuberet: isque post mortem de- mum soceri, Regnum administraret. Ac Philippus à Legatis Papæ, Cardinalibus, auro qualemcunque absolutionem acce- pit: conditionesque pacis propositæ, examini sedis Apostolicæ erant subijciendæ.
Diximus iam ferè illa, quæ de vita& fortuna Irenæ no- stræ habebamus: in quibus profectò plus fellis, quàm mellis, fuisse videtur. Et, quæ prospera atque aduersa, viro eius opti- mo, Imperatori Philippo, acciderunt: ei cum ipsa fuëre com- munia. Omitti itaque Philippi res, præcipuæ duntaxat, à me non debuerunt.
1a be monte Transeo nunc ad tertium, quod ex tribus, quæ dicenda iu. geg.(Vt Euripides loquitur) qu Et Ye νονν e dm. dung(vt In Prometh · in Æschylo est) vbertim lacrymandi materia erit. Ad mortem videlicet Irenes accedo, cognitu certè dignam, atque adeo commiserandam. Cui occasionem subitus& tristissimus eius- dem Philippi interitus, anno Domini millesimo, ducentesimo,
& octauo, dedit. Res ita se habet. Duo Vralde. Erat Bremensis Episcopatus, à Sleuicensi Episcopo Vual- i demaro, illius Episcopo Hartuico mortuo, occupatus: Pon- tifice lnnocentio,& Daniæ Rege Vvaldemaro, inuitis. Hoc ergo
proposueram, vltimum est. Vbi οπναν sααεανννν νẽ, re.
ckelt Deus!
eg
ul
sehfel studelee
elle, Date
1
nud fand ale
am
gut ml
u Cake Mien
kllo el nllim
Ittom
noni
uöinft
Len
em, et
Fein
nulere dl in Wuld dagr a
U Alngte
tun.

m gol. Inglanz
d* rnitateh
ge kahann bh
.
a Aetentzsz A dito ph S isuri omi 1 tunceann er et.
511
ib= sumelt n p. ortem e. sd Legi „ Dnemacg u Apostale
orf 1 Irenæ 50. Il. am melz
a Heiusopi. mE fuèrecon. 12— taxdt, an
bu ix dicench rei vat irie 2.-I dune
en d motten am ique a t imusen.
nd lentesiab
ab po V.
oc itus: Po. o, tis. 10 en
Oratio de Augusta Irena. 29
ergo Rege contra illum Episcopum, nempe Vvaldemaro con- rra Vvaldemarum, se commouente: Rex Philippus Episcopo suppetias ire contendebat: Danum etiam Othoni Anticæ sari studere existimans. Magnis igitur cum copijs,& appàratu bellico, Babenbergam venit. Ibi dies aliquot commorans, jures milites exspectat: atq; interim sanguinem ex venavtri- usque brachij mediana minuit. Venit eöõdem Otho, Palati- nus Vvittelspachensis, infesto in Cæsarem animo: quòd hie flliam Chunigundem, ei quodam tempore in matrimonium promisetat: sed postea, cum ab hoc Othone nobilem quen- dam præcipuum, Ducis Bauariæ Aulicum, nefariè occisum co- gnouisset: animo mutato, illam Bohemo Vvenceslao(vt su-
prà audiuimus) dederat.
Sanguinarius itaque homo Otho, repentè veniens, se ad Cæsarem intromitti petit, tanquam ob necessariam causam. Miseranda Domina, an non in somnis præmonita fuisti de fu- ualer Nax.. turo exitio virisicut olim Calpurnia, de cæde C. Iulij? Pro gna-. ra sui mortalia fati corda nihil. 2% SN ee MH C0 old. N Iatromissus facile Otho est, quòd nulla mali suspicio esset. Ibi a. mox Imperatoris(Auguste Philippe caue) heu heu, collo vul- Imp. Philig- nus infligit: quia nemo aderat, præter Cancellarium Cæsaris, Eeagdes. & Henricum Dapiferum Vvaldpurgensem. Hunc sibi obstan- tem, etiam vulnerat: è conclaui se homo audacissimus con- festim proripit: equis ad fugam præparatis, euadit. Cæsar
vulnere accepto, paulum progreditur, loqui conatur, conci-
dit, in suo sanguine exspirat. Factum est hoc XXL die lunij anni supradicti: in arce Alxenburgo, extra ciuitatem Bahen- Altenbur- bergensem, circiter yvnum milliarij quadrantem, sito. Necpbum ar. absqʒ voluntate eius loci Episcopi Egiberti, Papæ Innocentio- dediti, factum creditur. N pios videlicet& iustos etiam, interdum interire sinit Deus, suo quodam nos latente judicio: sicut iustum Abelum, Sen. 4. à fratre Caino interfici siuit: sed suo tempore grauiter vindi- cauit. Præcesserat eodem anno eclipsis Solis, mense Februa- rio, hora ante meridiem nona. Sepultus est Philippus magni- D 3 fick,

9
24 Oratio de Augusta Irena.
morph. 10. Ovtinamprotè vitam, tecumq, liceret reddere. Herold. 13. Soluor ab amplexu, chare marite, tus.
0 ficè, primò Babenbergæ in primario templo: deinde, per Fri- J 10 e dericum II. Imp. Spiræ, in Basilica inter Mausolèa Regum. 4 A rrineipum Non semꝑer conducit, Principes esse solos, aut nimium Iban e cat. confidere,&. quosuis ad se admittere. Sensit cæsus Moabita abel
1 9 ludie. 3. Rex Eglon ab Israelita Aodo: sensit Turca Amurates 1. à Mi- le. ll e loscho Kobolio: Lazari Seruiæ Despotæ, ab Amurate interfe- 10 0 5 e cti, Aulico: sensit ante triennium Henricus III. Franciæ Rex, Jar. la N ab audacissimo simulatore Monacho lacobo Clemente. Inter- depude 1 fecto autem sic indignissimè Philippo Rege(qui fuerat iustus, 1 Eurip. humilis, mitis, affabilis, literatus,& pius) maxima perturba- unn z. cep. tio animorum accidit(σννν νπν, d οανẽỹ νννt] clamante mul optimo quoque: Hei mihi, cecidit Princeps noster: cecidit gloria nostra: cecidit Regnum nostrum. O consceleratum la- tronem, qui tantum Heroem perfidissimè interemit. Irene luctus. Optima autem.& miseranda Augusta, Irena(quæ forsi- tan ipsa quoque tunc apud Babenbergam fuit) luctuosissimo. casu cognito: quanta consternatione animi concussa fuit? door Quanto mœrore& luctu oppressa lbs IIliad. 22. Hęirey SCO%, d d Nu α,xc- ese: concidisse dici- an tur, sicut optima Antromache, vis charissimi mariti Hecto- 90857 ouid. ie · ris circa patriæ moœnia raptatione. Succiduo fertur procubuisse Une roid. 3. genu: sicut optima Protesilai coniux Laodameia. it bu boe H a sel e AHh⁶vvlo,%& o dH ⸗ 4790: lage HE v y, Ae Hαν,Hj,j Ccοε mean N 5 V iq animus redijt: plorantis verba fuerunt. Ceunet 10 Mug 0 Need, Hei mihi calamitosissimæ. Ex quanta felicitate decidi? dab 00 vel nania, Regio sanguine nata, Regibus nupta, Regijs honoribus affe- tusnos e Irenæ. cta. Quantum malorum experta sum? Primum coniugem in Adula 10 Sicilia amisi: charissimo patre spoliata sum: alter quoqʒ con- cchab! Nee iux ac dulcissimus dominus mihĩ ereptus est. slezlum a Ouid. Meta. 0
Perijt
.

1
n sug Mod % en ra te inter ancie „ente. lun, l 2 erat iusi a a pettith A 5 clan ps ter: ce % fleratunl ite Sit.
1(quatt i ctuosisi mi cussz fit
i 0
4 Aided
im iiti Hecd
fel rocublis
me.
fe te dec s UA ribus af uh niugeni alt Suoq; c.
4e
Oratio de Au gusta Irena, 29 perijt intra cubiculum, qui nullo in pralio perierar: oc cisus est à subdito fraudulento, quem nullus hostium imma- Seschyt.
nis occidere potuerat.& 2d de revo il Aude fal G- o sce--
lus inexuperabile. Perijt solatium, quod habebam: perijt vnĩ- ca mea in terris spes: perijt omnis causa cupiendi diutiùs viue- re. In locis peregrinis sum: in patriam reditus nullus est: 4⁰⁰ J, a, SN fluctibus malorum inun- dor. Vnà tecum, dulcissime marite àc domine, emori aueo. Sepulcro vtinam eodem contegamut? qui cum summa inter nos concordia viximus. In altera tamen vita, in illa per Chri- stum restituta beatitudine, rursus mutuo aspectu fruemur: quod vtinam breui contingat. Sic, miserrima.
Ibidem.
plura dolor prohibet: verbog interuenit omni e
plangor:& attonito gemit us acorde trahuntur. 5
Hoc in tanto meœrore cùm ĩpsa esset: grauissimique etiam dolores, ex fetente coniugij fructum vtero accederent:à fami- liaribus, nobilibus& illustribus, ad fouendam& consolan- dam, nihil est prætermissum: sed summa pietate& commise- ratione, quicquid excogitari haberique poterat. adhibitum. Cum festinatione deniqʒ in castrum Hohenstauffam deducta 3 est: vbi aliquanto adhuc tempore superstes mansit: testanti· io. bus hoc eius literis: quibus curlam quandam superioris Ess- lingæ, Madelbergensi Ecclesiæ, propter Dominum suum, qui intestatus decesserat, tradidit. Quarum literarum principium & extremumest hoc: MA RIA DEI GNA TI A Rom. Regi- na Augusta, vniuersis hoc præsens seriptum intuentibus. Iu-“ dicia Dei, abyssus multa. Cum dilectus Dominus, ac mari- tus noster, Philippus, gloriosus Rom. Rex Augustus, sicut“ diuina præuidit ordinatio,& fieri permisit, eius occulto ĩudi-- cio, ab hae vita discesserit intestatus: nos, quæ adhuc ei super- stes sumus,&c. Testes huius rei sunt: 12 Comes Ludouicus de Vvirtemberch. Vlricus Notarius,&c. Datum apud Stouphen,
XIII KL. Sept. Indict. Xl. Luctu

Obitus eiuf-
dem.
Sepultura.
Oratio de Augusta Isena.
Luctu post hæc paulatim confecta: anima sua in manus Dei per Christum(vt omnino confidimus) reiectis supersti- tionibus, tradita: extincta est(Heu, heu) ipsa& fœtus(abox: tione scilicet facta) A AL NMEAAE Alu-&. de arce Hahenstauffa, trans amnem Remsam vecta Lorcham, ibi in templo Mona- sterij(altero post vndecimum seculum anno, à Friderico An- tiquo Hohenstauffensi, cùm antea arx fuisset, conditi) ma- gno luctu& splendore est humata. In quo fano, familiæ huius Stauffensis conditoria erant tria in choro ante sacrarium: in quorum sinistro, tunc Irenæ corpus depositum fuit.
Anno autem septuagesimo quinto supra millesimum& quadringentesimum, sepulcra Abbate Nicolao de Arberg aperta fuerunt: ꝑssa.& caluariæ multæ. ræꝑexta: multi etiam flaui crines: eaque omnia, communi monumento in medio
templi erecto. contecta. Duces Sueuiæ,& Imperatores, in co-
lumnis pulchrè picti. Inter quos, Rex Philippus& Irena, ta- bellam altè tenentes: incuius medio, Christus crucifixus: in
dextexa eius tabęllxala, Isaaci immolatio: in sinistra. serpens
eleuatus Mosis.
2* 3** 7 9 g* 97 Ter u NEU, S To ννπ. NU S5 Sein E εh 9, ασ 4 7* R 2 e 7** er Nαναννν, N F νοονννοe i et 2 7% S eαοοναο ie,, 1d 5 1 0 2 2 5 N 87* 9 7 ? n ns r ανοννναενννο, eee: ei. Acc ne 7e 7 7 2 7 9 a 7 8* 7* N HeDe˙eν, B οναν ον einn; xοανάt ns ανενονν unless: Hel 7 V EY Sub- 77 9*** e 9 7* 1** E?*οννον ον οο οτνιτον πντπνννιπτνν, x oN: e C 9 K 7* 2* e e e, νẽjj Aye, M dim, wee 1d dg Sαάννο EI; Su- 7 N** e.** vu ns ο fe-, ds gut ,ο, πνef“ ede: dd& rd
2 2. 2 7 25 7 7 7 5 J SN c νιννοντν 9 ,] TN S-
Au¹,t!= A eiceiv, b 285 ei Heu, ¹]? ονοννν ,, Adν E GN, 0 i ,m s Mn⁰⁰¹, I, Ag gd 28% uνον e’ H gerd ob eie, N oH ꝙ αανν: vigHEhaq r d yd, M- . d, led Reinen, YE αννie: d de A s e ονοs, ua d ri g ibo, A¹νju xe Nονẽu vibe et.
5 N** 2 3 3 9 Kall le Gd, ö Dies lo, i,
** 95 2 0 7 25 95 7 7 Arie ieheins Cos ig dr ανν. d
d
0 0 5 e
10 c 00 N
fei nam, Gene
n mul
f 11 lung ken e
dle
il
non m Ful mine flibunt um, f. fioluo
emp
＋
10 fla
eie feloe
Oh0
cb ne
fen

pra=- lesimun ned de Atdeg
del nultiein
una in med mg= ores ino. ipp Dellen f tu Dicifxus
Hic
. N N 7% rede 54 e 0 4 A e, 70 N 1 U A= ανν οννν 7 Ig LI 0 6. * 8 T— 00 rar li;. 7134 ge brd n 5 OX. ονανντ au- 7 7 ö 5 29 3 405 00 „ Sg * 0 Ee 7, p * N E N 4 e
1.
Oratio de Augusta Irena. 37
Llleis U A οο du h N iu ei Ta naß u lv, b e π odr 2K J bH,ꝭsgoe de. 20ο N c 707 4. Y SV,, o Mo Al K] Dẽds 2 gew ννe, pd Ades ce ðu⁰ e it due’. Age q bes. Fecimus verba hactenus, magnifica, excellens, huma- ee nissima,& reuerenda concio, de Irena Angela(OGermanis Fri- deruna, Hebræis Salome) quæ Maria Græcæ nomen apud Ger- manos habuit: ac diximus tantum, quantum satis est: cùm multò plura sparsim de ipsa in Annalibus scripserimus. Hæc, insignis Catharinafuit, flos Regiæ nobilitatis: spe- culum pulchritudinis, non modò corporis, sed magis animi: exemplum castitatis, humilitatis, mansuetudinis, eruditionis, prudentiæ, pietatis erga Deum quamuis verbo Dei non ita, vt hodie, lucente) specimen charitatis erga parentes, amoris con- iugalis, calamitatum& patientiæ. Quæ, si Deo sic placuisset, n en non minds pro charissimo suo viro Philippo, quàm Alcestis Ireen se Euripidis pro Admeto suo, mortem oppetere voluisset: non Fhilippam. minũs etiam luctu& desiderio Philippi sui, quam Laodameia sui Protesilai, extincta est. Voluit quippe postremò morte et- iam, sicuti concordia per vitam, amantissima Heirene, cum viro suo A, veluti connexa esse. Quos in altera quoqʒ vita, sempiterna felicitate coniungi optamus,& sic fore speramus. Cæterùm successit Philippo in Imperio aduersarius Otho: fabi auc. ac filiam eius Beatricem, ex Irena, vxorem duxit: sed& ipsa e breui obijt. Vvittelspachium genus, proscriptum fuit,& im- perio expulsum. Qui autem Regem Philippum trucidauerat, des Phi. Otho: ab Henrico Calatino, in vindictam sceleris confossus f. est, non procul Abudiaco Bauariæ: caputque eius, in Danubij. fluenta proiectum. Ita, Reschylo teste, er e Nuß. Ng dνονẽ Sl yelsoy SN Ile: Vesania aruum, mortis affert exitum. Othonis porrò successor fuit Fridericus II. Barbarossæ ne- e
pos: cuĩ fidelissimè custodiuerat imperium patruus Philippus. N E. FReem

Kh„»„nã y 000 5— mW
Oratio de Augusta Irena.
Piscem lupum coniecerat hic Fridericus anno Domini mille- phubbe
simo, ducentesimo, trigesimo, in stagnum apud Hailprun- meltant
nam, cum circulo Græcis verbis inscripto: qui piscis ducentis Bell
sexaginta septem annis pòst, viuus captus est, Anno CI gute
CCCC XC VII. i acc
. im ü
Fridericum hunc secutus est Conradus Filius, Rex Rom. ed ln
eontadulus quo natus est Conradus vltimus. Quem Siciliæ Regnuin,& most
rosttemus. reliquas in Italia ditiones, paternas atque auitas, armis iustè Judas
9 repetentem, Clemens IIII. Pontifex, prælio à Carolo Gallo edi
0 superatum(quem contra ipsum euocauerat) anno millesimo, tung,
0 ducentesimo, vndeseptuagesimo, Neapoli securi feriendum juin 0 curauit. Cùm enim Clementem Carolus consuluisset: quid
faciendum esset de Conradino(sic Conradum hunc diminu- tiuo nomine Itali vocant, quòd ætate adolescentulus esset) à Papa hoc clemens responsum missum est:
ITA Conradini, mors Caroli: MOR Conradini, vita Caroli.
Sicut scilicet Cicero Verr. 4. dicit: Verris absolutionem, esse Siculorum euersionem. Suadebant contrà Gallici,& alij, nobiles: eum, qui ex tanta, ac tam illustri familia, natus esset, nullo modo esse occidendum: sed matrimonio aliquo insigni (vt, ipsius Caroli filiæ) deuinciendum. Verùm pronunciata est capitalis sententia: tanquam ille pacem Ecclesiæ pertur- 0 basset: ac falsò sibi nomen Regium tribuisset. Negauit hæc 100% animosè Conradinus: causamque suam, auito Regno iniu- 1000 stissimè spoliati, cum anima sua Deo piè commendauit: se- l ceurique ceruices fortiter præbuit. Factum III I. K L. No- % uemb. die lunæ, Auentino teste. Carnificem illius, statim al- W rer quidam carnifex interfecit: Carolo Gallo sic procurante:
4 ne prior, de sublato à se tanto Principe gloriari posset. Sed& ille, qui capitalem sententiam recitauerat, continuò à Flan- driæ Comite Roberto, Caroli genero, gladio confossus est. Se- pultus Neapoli Conradinus est in sacello: quod in loco, vbi obtrun
——

ums dimim. lese luste
ris lutiontn tra S ici, xi mil gatus eset ni uo insi rut A onuncan EE J pertu- et. Dgaꝛuit hrt ite Sgno ini m dauit: fe IZ KI. V. ri statimi. [ Scufante: ri t. Sed on 1 0 4 Fla. ol DYuzest 9 10 e loco, U obtrun⸗
Oratio de Augusta Irena. 33
obtruncatus fuerat, ædificatum est: in foro, non longè è Car- melitanæ Mariæ templo. Ita ille Clemens nobilissimam Ho- henstauffensem præstantissimorum Sueuiæ Ducum familiam, quæ centum viginti quinque annos, Imperij Romani guber- nacula gloriosissimè rexerat, inclementissimè,& Italorum et- jam iudicio illaudatè, miserandum in modum extirpauĩit. Sed nec ipse diuturnam lucis vsuram habuit:& Conradini mors indignissima, haud leuiter à Deo vindicata est, vt in An- nalibus prolixè docetur. Omnis videlicet caro, fœnum est: exciduntqͥue flores etiam pulcherrimĩ:& extremum præsen- tis vitæ, luctus est. In cœlo verò solo, ciuitas est perennis,& vita imperdita: vbi à piorum oculis omnis lacry ma abster- getur. Qud, faxit Deus, vt per gratiam eius, omnes stabili in Christum fide per- ueniamus.
AM E N.
E. 2 SCH.
Clemens in-. clemens.
Esai. 49
E s. al · 27.
Apoc. 7.& 21

34
Vun S EEOOLIA M CRV SII 1 IN SVAM IRE NA M. 1597. 15 f. Pag. 4. Non tamen cum ijs miraculi.) 0 ee Pre 1 M E res mirè confictæ sunt ab illis: qui tempus in 1 1 N talibusineptijs excogitandis, quàm in S. literis scrutandis, 00 e consumere maluerunt. Exempla tantùm paucula consideren- 5 s An tur ex Legendis Germanicis, Argentinæ 1502. excusis. De Re- fach 1 ge Osualdo: qui per coruum, humana voce loquentem, na- 1 0 bigmenta in ctus sit ethnici Tyranni filiam. De S. Bernhardo: qui suctu la- 00 N beben. tis 8. Mariæ, puer, doctissimus euaserit. De 8. Gregorio in 1015 0 petra, vel saxo: qui ex fratris& sororis complexu natus sit:&, i 1 9 ceu nouus Oedipus, matrem ignarus duxerit. De S. Chryso- Int ö stomo: ad quem, in solitudine Deo seruientem, ventorum am turbine Regia virgo delata fuerit:& ope eius implorata, in cel- Ain lulam intromissa, à S. viro(licèt eam linea, quæ transiri non 10 deberet, à se dispescendam decreuerit) virginitate amissa. dis- bal cesserit. Vnde ĩpse tanto animi dolore excruciatus fuerit: vt pilosus toto corpore factus, hinc inde vagatus, à venatoribus 4 pro fera bestia captus sit. Sed, cùm talia putridum fundamen- 0 tum, non veram historiam, haberent: nomina propria homi- 1 0 num,& locorum,& temporum, sæpenumerò omissa ab Au- 0 ctoribus fuerunt. 10 dect Pag.. Ad sepulcrum, in quo credebantur.) c 0 Verba fratris Eelicis, qui apud id sepulcrum fuit:& ex i e vrbe VIlma Historiam suæ cum nobilibus, Hierosolymam„& bb sareaphagus ad S. Catharinam, profectionis, edidit. Der Sarck S. Kacha⸗ fut 8 8 rina/ stehet im Chor neben dem Fronaltar/ zu der rechten Seiten des 10 N 7 Altars/ vnder einem Schwibogen/ vberzwerch gemauret/ an einem 1 Pfeiler: Vnnd ist ein kleines Saͤrcklein/ von gannem schneweissen 10 0 14 Marmelstein gehawen/ mit einem steinern Deckel: vnd sind Bild vnd nan 1 Gewaͤchs darein gehawen/ aussen herumb: vnnd ist ein wenig mehr/ deim 1 dann drey Spannen/ lang: vnd anderhalb Spannen breit: vnnd bey vi 7 wo. Spannen hoch. Bey dem Sarck brennen vil ä mit Neu 9 aum⸗ 0
8

imat, ing. Dansiti nn ni amifa d uc suerit: us— enatotibs idtrundamen- na uri: hom. ro ssa ab li.
Ar.
rrummuit:& er mam, l SA eq= Seite
na= an enn
u new n L Bil ay telt niginch n vnde vi S pehn mn Bal
Soholia M. Crusij in suam Irenam. 25
Baumoͤl. Was der Finger noch da sind von der wuͤrdigen Jung- frawen Haͤnde: die sind ordenlich zusamen gefuͤgt: als hette sie die
Haͤnde in einander geschlagen: vnnd stecken die Finger vol koͤstlicher schoͤner guͤldener Ringe/ ꝛc. Der ein Arm nit der Hand/ ist zu Rodis in des Großmeisters Capellen.(Sed vbi nunc est, postquam Tur- ca Rhodũ cepit?) Das heilige Heiligthumb ist vmblegt mit Baum ⸗
pollen. Der Vatter gieng zu dem Sarck: vnnd kußte das wuͤrdige
Haupt S. Katharina. QD. Ihr Teutsche Narren/ gebet Gelt her/ sind ihr mir so lieb.) Vnnd ich Bruder Felix strich an das heilige heiligthumb/ alle Kleinot/ die ich bey mir hatt: Pater noster, guͤlden Ringe/ vnnd silbern Ringe eingefasset edel Gestein/ vnnd Zeichen/ vnd Creußlin/ vnd Bildlein/ ꝛc. Hæc ille. At nos ad puerum le- sum, fide& precibus peregrinemur: qui Luc. 2. cum sapien- tibus Iudæis sapientissimè sermones contulit: qui nobis 1. Cor. i à Patre sapientia factus est, iustitia, sanctificatio,& re- demptio: qui etiam Matth. il. nos ad se peregrinari iubet: Ve- nite ad me omnes, qui laboratis& onerati estis: Ego vos refi- ciam. Qui credit in filium Dei, habet vitam æternam, Ioan. 3. lesu fili Dauid miserere mei, Luc. 18.
pag. f. In quibus Annalibus.) 8
Qui postea anno j. Francofordiæ, typiĩs Nicolai Bas- sei edidi sunt. Menda, quæ inter properandum inuaferunt, doctus& benignus lector, facile& æquo animo pleraque ipse corriget. pag. 7. De qua Regia matrona.)
Non certè de vetustiore, quæ temporibus Caroli M. cir- ca 800 Christi) vixit:& in Constantinum F. dura fuĩt: si- cut quidam me de hac inquirere putabant, ignorantes hane
meam multò posteriorem Irenam, mihi magis placentem.
zddem pag. Non possum hanc G racam.)
Quam diligo, quoniam insignis Oræca: sicut Meta- morph. 10. Peligni vatis, Pygmalion suam, quam fecerat, ebur- neam virginem: sed summã reuerentià tantam maiestatem& virtutem diligo: eiusq́; itidem coniugi inclyto, Imp. Philippo
Sueuo, calamltoso, cαπꝰτανi, condoleo. 3 Laudat

5 bitum offi.
36 Scholia M. Crus in suam srenam.
1 Laudat Valerius etiam Max. lib. 3. cap. 8. Semproniam, Tib. & C. Gracchorum sororem: quòd L. Equitium, qui se Tiberij fratris filium fingebat, agnoscere noluit.
Pag. eddem. De Augusta igitur Graca.) Mortuis de- Fel N kal 11 οανννο“, KAvv˖,, Sh Pind. Olymp. 8.
Est quoddam officium, quod etiam mortuis rectè præ- statur, honesta scil. de ipsis recordatio.
eium.
Pag. l. Alicunde mihi significatum est.)
Habuit id Dauid WVollæber VVeileranus, Schorndorff. Præfecturæ, Sueuicarum rerum amator, sic inter alia Scripta relictum ab Adelberg. Abbate Bercholdo Dyrr: qui 1501. Do- mini obijt: cùm 33. annos Adelbergensi Monasterio præfuis- set: natam esse Irenam CI. C. L XXII. anno, ex vxore Con- stantinopolit. Imp. sequenti tempore facti.) Isaacij.
Pag. eadem. Fortè ab eipei.)
Aim. Eustathius 2. Iliad. Pag. 347. cih etiam à g deducit: quòd v0 Aιιονε tempori pacis conueniat: sed dg age 75 pe He.
Pag. 9. Ad loquendum, ad incedendum.)
Sic adolescentem Achillem, in Aula& Cynæceo Lyco- medis Scyrij abdendum, mater Thetis 1x C ESLS VM motum- que docet, fandiq́; pudorem,&c. Statij Achilleidos. 1
Pag. B. Et puerum Guilelmum.)
Thomas Fazellus, rerum Sicularum Scriptor, poster. De-
cad. lib. 7. cap. 6.& 7. ait: Tancredum anno 1195. Domini.
Nomen. anno Regni sui 5. obijsse:& liberos reliquisse, Rogerium, Al- Rez. teriam, Constantiam,& Madoniam. Hunc Rogerium, Apu- liæ Ducem, ei in Regno successisse: quem falsò pleriq; CGuilel-
mum appellent. Ita nullum tribuit Tancredo Filium, qui Cuilelmus vocetur: nec Irenæ mentionem facit: sed hunc Ro-
gerium, ab Henrico VI. Imp. 3. Cal. Ianu. cum sororibus Pan-
hormi
namen lb palibe. gero Kerept
1 delunm Aub. en Auch Marmot wum Nau tönt faba Noon cli kalle keicgen dz darm Worten

——
mec 6 recke dz
est
ant. chorndus c alia Sehn VN i erh lonf Trio prafil nd Axore Cin 11.
am i deduch * 8 d* lars Fach
um.
X dceo ye, E M motun⸗
ile EL..
rip- poser be no, Domi
e, U* erium, M. a
Re unn, Abl. 80 9 Cule red. lium, fl cit E hunc ho. m ibus Pi.
holnl
Scholia M. Crusspj in suam Irenam. 37
hormĩ captum, in Alemanniam abductum,& luminibus geni- talibusq́; partib. priuatum, fessam tandem exhalasse animam, perhibet. Miror hæc. Ergo intelligendum fuerit: huic ipsi Ro- gerio, in Panhormitano palatio, Irenam fuisse, vt nuptam, ita & ereptam.
Pag. 14. Inde Panbormum.)
Quæ vrbs copiosè. Decad. 8. describiturà Eazello. Vn- de summa quædam collecta, Annalium Sueuic. Crusij Dodec.
2. lib. Ia. cap.. extat. Ad occidentem versus, inquit, arx est pa norm præclara, quam palatium Regale appellant: magnificè ex palatium.
quadratis lapidibus compacta:& in multis sui partibus Pario marmore, ac auro gemmisq;ʒ, eximiè splendideq; ornata: mul- torum huc vsque Regum& Imperatorum domicilium. Hanc à Sarracenis, primùm Panormum adeptis, super veteris ar- cis ruinis excitatam, literæ in ea incisæ indicant. His postea subactis: Robertus Guiscardus,& Rogerius Comes, Panor- mo potiti: præaltis muris, cæterisque turribus ac propugna- culis, suo more, munitiorem reddiderunt,&c. Aulæ sunt in ea arce complures in recessu circumquaque: vermiculato ope- re ac gemmiĩs valde insignes: cultu magnificentiaque Regia in- structæ: aulæis ostro tinctis vndique obductæ. Pauimenta marmoreis porphyreticisq́; tessellis constructa,&c. Hodie, in horreum mercium illa arx mutata est.
Silius Ital. 14.
Tergemino venit numero fœcunda Panormos: Seu sylui sectare feras, seu retibus æquor Verteres, seu cœlo libeat traxisse volucrem.
Pag. 15. Circiter 100.
Non potui vexum annum exactè nancisci. Nam etiam 1179. Iudis hasticis Coloniæ interfuisse à Ryxnero scribitur. Ergo puer tunc fuerit. Natus enim post fratrem Henricum VI. Imp. qui 1165. natus fuĩt.
Pag. 16. Nuptias cum ea.) Huc referri possent talia. 5 Spectato-

Speckatio il lustrium nu; ptiatum.
Formesitas.
7 Scholia M. Crusii in suam Irenam.
Spettatores, venientibus principibus August am. HIN ee da vd, Sebne, N,.Lx vd. οπι., Adee, elo, eb xl T A yd, y, un lo, Nιννντν,¼D.
Gregor. Naxiau⁊. in sua vita progressus spanseæ. Ecce venit diues magna Regina paratu, Diuitiur forma. Ouid. Metamorph. 6. uνν Hοhα d 7. Ecce venit diues magna Philomelaparatu. pulchra verecundo sulfundens ora ruburt. Idem Metamorph. I. Feminæ nuptiales Illustrißimæ. Ibant insignes, vultugꝶ; habituq verenda: Candida purpureum fuse juper vra ruborem, Deiectæq; genat. Stat. Thebaid. 2.
Scripsi 20. Marc. 94. Augustam. 1. M. Iacobo Rulichio, ad S. crucis ibi Ecclesiæ ministro. 2. M. Dauidi Hoeschelio, Scholæ Annææ Rectori: petens, an non aliquam nuptiarum Philippi& lrenes, quoniam Augustæ fuissent celebratæ, descri- ptionem: aut Principum vtriusq; sexus, qui interfuissent, con- signationem: ex Archiuis, aut aliunde, nancisci possem. Ve- rum intellexi, talia& alia incendio quondam periisse. Nihil etiam Gamundiæ,& multis alijs locis, de Irene inuestigans am- pliùs assequi potui.
Pag. ij. Dimittere non potuit.)
Ideo nec ipsa resistere Imp. Henrico,& ĩpsi proco. Captiua enim erat: nec debebat 4e esse, à viro abhorrere: quod verbum in Prometh. Æschyli, Versu 875. extat.
gadem pag. eg ine:..) A'Oα,ν,εν νν αννν ονν 40 dHoln. Odhss. 6. V. ic. laghevinns al GCNED od u wis eic mαẽtLb‘. Nonnus Noyuetaxols. O facies occulis insiliosa mes. Ouid. Epist. 2c. Chi nog sa, che senza le donne, sentir non si può contento, ò&
satisfattĩõne alcunaʒ itutta questa nostra vita? Laquale senza 9 esse,
fle fin aal Hunt
a
5 due il 9 oll. übt 1 a Hendl um
1 Cl

7 l. l in
em
A. o Rulich Da= Hoeschel liq= nuptians nt Torats del ui ih uissentcch an S possem dat tiiss. N. ent estigiun
it.
ip A oco Cant ro- orrere: 0 ta
1
.
ist. n- conte
vit gude 7 6
Scholia M. Crusß in suam Irenam. 30 esse, saria rustica,& priua d ogni dol cezza:& piu aspera, che
quella dell' alpestre fiere. Baltas. Castilia in. Aulica sua
7 N N 5 7** 2 3 5 7 5 Seb, 1d οα,τονν h, a Mν,t⅝̊ονjẽy N- Nννν ν—dt- ***. ub. Basil. ee 2. H π S et.
Pag. 18. Irenam, Regio diademate.)
Reginarum nomina priora, quando in alienos populos nupserant,& coronabantur, nouis nominibus permutaban-
tur. Sic Fabia, cùm anno Domini 60.(al. c if.) coronaretur, Regigarun sponsa Imp. Heraclij, appellata est Eudocia. Sicut Cedrenus e scribit. 2 ν,ẽERLhLUñ¹( oονονν,Hαννe8Mα Ä 78 20 πν,.
eu“ei Y νν,e jb) e leh¹e,,nu¹ c pale, n& t H ohł,ẽł!h ed dινννν. Addam inscriptionem Nummi Heraclij: quam hodie(19. April. 97.) vidi, alicubi depraua- tam: quam sic rectè à me descriptam arbitror.
HPA K AEIOC EN XG TH OEQ HTC TOO BA. CIAETC KAI ATTOK PAT PMAILAN NIR H- THC KAT AAOOECTHZ AE AK TTOT STO.
In altero latere.
AOKEA EN YFTC TOC XG TG OE OI AI. Heraclius
E P'PH EE CIAHPAC HTYAAC KAI HAETOE PAE TON AT ION BAC IAEA HP AK AE ION.
Exhibuerat inseriptionem doctissimus iuuenis,& regione mihi habitans, M. Abel Praschus Augustanus. Nummum ipsum argenteum habebat propinquus eius, ciuis Augustæ ho- nestus& doctus, cum magno antiquorum Nomismatum nu- mero, lacobus Maderus. Sic 1142. Bertha, Sultzbachensis Co- mitis Berengarij F. nupsit Imp. Græco Manueli Comneno:& nomen ei factum est Irena. Quondam autem 425. Christi, vixit Leontij Atheniensis Philosophi F. Athenais. Hæc Imp. Theodosio minorĩ nupta in Baptismate(procurante Impera- toris sororo Pulcherĩa, Religionem amplexa, ab Archiepiscopo Atticsacro liquore abluta) nomen Eudociæ accepit.
Sic Irena nostra, Mariæ nomine cum coronatione est in- signita Moguntia, vt mihi videtur. Meguntinus autem Ar- chiepiscopus ius caronandi abannoꝶgz. Haberefertur
F Pag.
624. Domini, læ pe Persa-

KBB ³Ü¹¹ͥ Ü. ˙wmm ⅛...d é 8
Sc holia M. Crusii in suam Iremai. Pag. 2c. Sæuissima regnandi cupiditate.)
90 1 Pag. 24.
Ambitio. Stat. Thebaid. 2. 0 Ania dulcis amor regni, hlandumq;, potestas. fuitkl Idem Theb. 1I. date. — byo blanda potest as, fate Et sceptri malesuadus amor. fh In sententijs, ex Guicciardino Gallicè conuers. lun, 8 collectis. kun L' ambition est presque naturelle à tous les Princes. Am- pur pitio ferè cunctis Principibus natura insita es. 7 10 L ambition renuerse tous droicts:& viole nature sans 9 respect aucum. Ambitio euertit omnia iura:& naturam citra.. Mlamrationem violat. La conuoitise de regner, peut plus en! homme, quela re- uerence paternelle. Regnandi libido ꝑluspotest. quam ullius DSbatlonislus. 1 gadem Pag. Litera ad siliam.) 9 a Isaacius captiuus, consilia cum quibusdam(non enim 9 bene ab Alexio Tyranno custodiebatur: sed poterat ab homi- 0 nibus adiri) tractabat:& οντα i E,] x( Vltionem in Ale- 00 xium) ονναοννα,ua: 70% A AeEIoU Ne οο ν,ẽdbaαο: Yανν? india. An e I Rigi eh 70 H. E⁰]ον e DονEͤ—sã ol h 70 Nνν,Hĩpe 20 A ,§ℳuò v: e 7% œνννν ν ¹ n b AHD She M ννοντννSα 7 oνιονν Ab- 25 deu. Choniata lib. 3. 10. N pag. 21. Planetarum modo.) 1 1 Axul. Ke i Y d ν¾ꝝ 2 dg μẽEGipsgνπνάο vg- Ne uras: I Andr e,, v 1 c 1 00 Pag. 25. Liberaliter receptus eit.)* ee Cogitantibus& dicentibus ad eas literas talia: qualia o Ne æaęndiæ quadam ex 11. Odyss. 343. dici poterant. fun N 5 glx 8 HN A] Ig dard c, d d dg ns, Nene uhu. Raνν,ε⁸e d mꝭ2ĩ: d ib ee hol.

vue
let“ Jes, An. . 11
vie Satutelig & amen
ori quelir. N amal
—
dd non ein pq tab hom. er:min lk.
S voy: 57
7 Hus tn, l!
7) r r.
80 594. 17 gl.
ert— ia: qu
an
170
Pag
Scholia NA. Crusij in suam Irenam. 41 Pag. 24. Anno de hinc post millesimum.)
Quo 1200. anno, in Herbertinga Monasterio, sepultus
fuit Hartmannus Ehinger: cuius familia nobilis adhuc Vlmæ 1 „ enses.
claret. Ex qua Ioan. Christophorus,& Georg. VValtherus,
fratres, Ioannis Ehingeri Cos.& Marthæ Remiæ oανν⁰αοιν,
filij, anno 1555. à mense Iulio, vsque in 1557. anni mensem lu-
lium, Schola& mensa nostra Memmingæ vtebantur, per bien-
nium. Quorum prior hodie, illius Reipub. ornamentum&
præsidium, eminet.
V ide Annal. Sueuic. Dodec. 2. lib. ia. cap. il.& Dodec. g. lib. ia. cap. 22. Pag. 26. Risuri magis) Yα,qνναν, d πνebr. Eadem pag. Vbertim lacrymandi.) An graui inceptum peragit fortuna tenorem: Et manet in cursu semper acerba suo? Ouid. Epist. 21. Tos d 0U¹ε Y Y αοοοανε habebimus. Prometh. Aeschilus. Pag. 29. Euadit.) O Periture, tuaq; alijs documenta dature Morte. Ouid. Metamorph. g. Eadem pag. Loqui conatur.)
Me miserum, dicturus erat: vox nulla secuta est. 5 Met amorph. 3. lippi- Condidit.) Singultantem animam,& versantem lumina, perdens. Metamorph. 5.
XXI. die Iuni.) vel x I. Kal. Iuli. Die scil. S. Albani.
Tetabr d ινο,j= e οαντ ο τπνανν AÆschyl. Prometh. V. 28.) Imp. Friderice Ahenobarbe. Qui antea maiores huius
Othonis ad dignitatem euexeras: nunc ab illorum postero cæ- sum amittis filium tuum.
Omnibus in terri scelus hoc, omniq; sub æuo, Viderit vna dies. Stat. Theb. ui.
1 Pag. 23.

Luctus Ire- nes.
2——— a.
Se fholia M. Crusij in suam Irenam.
pag. ac. Inter Mausolea Regum.) PHIIL ITP VS, RO DOLHHVS, ADPOTLTYH VS,
ALB ERT VS.
Annal. Sueuic. Dodec. 2. lib. 12. C. 3. Apud Babenbergam fuit.) Si adfuit: yulnera suppleuit lacrymis: fetumq́; cruori Miscuit:& gelidis in vultibus oscula fixit. Metamorph. 4. Quanto merore.) Hic equidem, pariterq; sinum, parit erg capillos, Rupit:& indignu percusit pectora palmis. Metamorph. 10. Mee ECoie w.) Labitur,& gelidos mortis color occupat ar tus. Sil. Ital. 6. 0 nmnia neruis Membra relicta labant: riguerunt corda: diuq; Spe mortis depressa iacet. Lucan. lib. 8. vbĩ idem i⸗ Corneliæ accidit: marito Pom- peio post Pharsalicam cladem exulante. Pap. 29. Mibi ereptus eit.) o rerum& patriæ solamen adempta. Stat. Theb. y. Emori aueo.)
Od g Hei HƷun dN N 59e, c. Iliad. 2 4. F. 74.
y na tamen spes est, qua me solatur in isti: Hac fore orte mea non diuturna mala. Olid 4. Trist. 6. Sepulcro vtinam eodem.)
„„
Semper eri mecum, memoriqz herebin in ore. Metamorph. io.
Consolandam.) Nobile cur robur, fortunæ vulnere tristi. Femina tantorum titulis insignis auorum, Frangis? Lucan.. 2 Aliquanto adhuc tempore. In luctu scil.degens. Congelat interdum lacrymas, duratq;, tenet q: Suspensasqh oculis fortior ictus agit. Erumpunt, iterumi; grauant gremiumq;, sinusq⸗: Efusæ grauibus, vberibusq; genii.
0
1 fal 0
ell 00, J

LAY
1¹ f XAuorbb. 4
14 I mapbar.
al. 6. 1
10d arito bon A bel., 6 H. 246. Tat 0 Iii.
Ne l.
15—
Scholia M. Crus in suam Irenam. 43
In vires abijt flendi mora: Plenior vnda N Deftuit: exiguã si qua retenta mord. Sulmon. de Liuia Augusta. Pag. go. Luctu post hac.) Non iuuat in toto corpus iactare cubili: Seruatur pars illa tori. Lucan. lib. p. de Cornelia. Sic Irmegardis fer, occiso in pugna viro Conrado à Smal- neck, sub Imp. Friderico II. Vid N 1 P- In manus Dei.) EO Jeg vd ν,Ü 70 Sedνj,. Nazianz. in vita sua. Reiectis superstitionibus.) Quonĩam in igne tentationum& mortis non consistunt, sed euanescunt. Extincta est.) corpus inane anima, frigus lethale secutum est. Metamorph. 2. Heu, Heu.) c Hen dolor, he lacrymæ, nec post tot secula seræ. Sil. Ital. 5. Etiam in lamentando est quædam Adu Tristitia enim existit 2 20 πνν,. Ergo voluptas, v 7 HejZ u, Y oeh v. Aristot. i. Rhet. ad Theodect. II. Abortione.) Sicille ̃ v, in L grR NLE lures necauit. Cicer. pro Cluent. de Oppianico: qui mul grauid. 2
postea, insum ratrem. Est humata.
Abbatiam Lorchensem tunc gerente, vt puto, Henrico quodam: quent 1171.& 119 4. in literis reperi: ac postea 1234. & ampliùs, Fridericum.
Tabellam altò tenentes.)
Videbamushæc Lorchæ. 29. Maij 1588. ducente nos M.
Mors.
Abelo Vinario, Reuer. Abbatis ibi Abeli optimo filio: qui po- Abel vina.
stea 1596. Septemb. 6.(Parochus vici Rumelshausæ) anno. XXXIII. atatis obijt. Inusstigahamus ag u⁴ͤ⸗ eignyns, K
wou Lerigpahdv, plurima: sed non reperiebamus, quibus mi-
hi satisßeret. Combusserant enim Monasterium 127. April. F 3 26. Ru-

46 Seholia Al. Cru in suam Irenam. 3 Rustici. seditiosi:& Vetera Scipta- ac monumenta. perdide- 10
rant. Itaq; ne diem quidem, quo Domina Irena obierit, inue- ni: nec vllo quoqʒ ex loco, quocunqʒ postea literas dedi, com- n perire potui. Vtinam in flumen potiùs Remsam incidissent homines illi maleferiati. 4 n, uνu s(oer) he Aνα- 1 N SrIπνπιν νννονν⁰ νντνẽ—si. mach Pag. 51. Hub¹⁴. Hi,“. K detut n Apud Statium lib. 5. Syl. 1. Statuas& imagines Abscanti- fall us vx ori Priscillæ mortuæ ponere studet. db f Mortuorum Sic auferre rag vmbram conatur:& ingens weh memotla. certamen cum morte gerit: curasq; fatigat artißcum,&c. aun! Sed Poëta censet, illam carmine magis fore immortale. e gic nostra de te, q AνỹE,νu, Oratio.„ 1 0 yiuet:& A null tenebris damnabitlir æuu: 1 0 yt Lucani yersu dg. ex libra g. vtar. Kal o uοννο e 0 h bveigh. 21. Odyss. 79. Quantum satis et. Köęey n let yt Pindarus eu. T ait. 8 Alcestis.) 90 De qua 2. Iliad. iy. lion Aleestis. K AU¹,E αοιν˙ ονονεε e e gien. mini
1- i d, Y Nte⁸¹n ag“ νν? οαννονν ,h 2 A Se Aq: i c eig p ke νννEν²⁰Toetev. Eust. ibi 3ꝛ6. pag. Res ita se habet. Acastus, Peliæ Thessaliæ R. filius, bello ceperat Thessal. R Ad metum,& mortem ei minabatur: quòd sibi Alcestin sororem non redderet. Nam Medea Peliam inter- fecerat, per imprudentiam filiarum eius. Ergo Alcestis, se Aca- e sto tradens, Admetum liberauit: sed Acasto debellato, Alcestin e Admeto reddidit Hercules. Hinc, fabula de Alcestide, pro viro 90 90 suo mortua, in Tragœdia Eurip. elegantissima. 8 Laodameia.) Tadel Ado delle,& An, ö Ur: d α,ỹd,:ßh i an& ur 25 280 che haya Vide eundem Eustat. 2. Iliad. pag. 325. Protesilai, ab Hectore interfecti, saltem vmbram videre optauit. Qua visa, in eius amplexu expiĩrauit. Postremò morte etiam.)
Meta-·

B lerit, nn . incidise
n 15.
„. ibi zeug Ii fllius bel N Abbatur: qu de ellam int. estis sela to, Adel. Didi pio 1
1 4650 500
6 *
=. lliad. t
ram ig
A
4
Scholia M. Crus in suam Irenam.
Metamorph.. Ibo comes tibi nunc: quiq; d me morte reuelli, Heu, sola poteras, poteris nec morte reuelli. Proscriptum fuit.) In comitijs, quæ ad diem S. Martini 1208. ab Imp. Otho- ne acta sunt. Tunc ed venit hæc quoq; Beatrix. Ergo Irena vi- nenn, lie- detur iam mortua fuisse. Huius Beatricis, nondum sponsæ, mi- serabili coram Cæsare& Principibus questu& lamentatio- ne, facta est VVittelspachiorum proscriptio: sicut olim Gallæ rogatu, maximum Tyrannum Theodosius Magnus, post 385. annum Domini vltuseest. Et Imperio expulsum.) Metamorph. 3. Exilium dira penam pro cæde ferebat. Lege Annal. Nadoc. 2. lib tas cap. 12. Confossus est.) Hic solet euentus facta nefanda sequi. Ouid. Heroid. Epist. 14.
Dinxerat Calatinus ille Henricus: se non quieturum sub Olatini,& tecto, vbi hirundines sederent: priusquam interfectorem Do- mil. mini suĩ vltus esset. Quam sententiam à se in Hispanico Chro- nico lectam, generosus Dominus, Dominus Conradus, S. Im- perij hæreditarius Marescalcus, Dominus in Baꝑpenhaim.
Stülinga Landgrauius,& in Heben Dominus, mihi 15. Sept. 1595. dicebat, his verbis: Ich will nicht vnder das Dach/ darun- der sich der Schwalm sent/ bis ich meinen Herꝛn gerochen. Qui Do- minus 97. Christi, iam sextũ annum apud nos Tybingæ com- moratur: cum generosa Domina, Domina Catharina, La. Ila. Cum quibus iam diu etiam sunt generosi
ipsorum liberi: D. Maximilianus, D. Elisabeta,& D. Cathari- na: quarum soror natu minima, D. Polyxena, apud Patruum suum D. Ehiliꝑꝑum( Rotenstaini, inter Memmingam& Cam- pidonum) hoc tempore viuit. Quorum Baꝑpꝑenhaimiorum honorificam mentionem ideo feci: quòd genus ipsorum, ex genere antiquissimæ nobilitatis Calatinorũ est. Quorum vnus. præsens Henricus, Imp. Philippi, 1 . imas

100%
Scholia M. Crusij in suam Irenam.
simas ærumnas fidelifimo 2zelo vindicauit. Consulito supta
AILIOVANTV LA LOX c HK, MONASTERII ET P 4- gi, descriptio.
Situscœno- CIæ vs Monasterij est in edito monte, tribus partibus libe-
dij.
Remsa fl.
ro: ad Austrum, Septentrionem,& Occasum. Ortum ver- sus(qua parte Imperialis ciuitas Gamundia est) continuantur
montes vallis Remsanæ. Vnde prospectus Monasteri multò iu⸗
cundissimus patet, per benè magnam partẽ dictæ modò vallis.
Quanquam autem in monte situm est: tamen habet tan- tam aquæ copiam: vt non modò præaltus ibi puteus sit: qui profunditate sua alueum Remsæ credatur æquare: verumeti- am ibidem aliquot alij distinéki fontes. pluribusfistulis aquam copiosè fundant. Radices montis ad meridiem(Adelbergam & Stauslam) versus, abluit amnis Remsa: ac subiectum pagum Lorcham præterfluit: nonille quidem magnus. sed fœcundus atq; nobilis piscibus. Hinc nomẽ valli est, Ramsthal/ vini copia
Ex bonitate celebri. Quod nomen ad nomen Rameses alludit:
Pagus Lor- cha.
quo nomine appellatus olim fuit optimus terræ Ægypti locus, Gen. 47. vbi Patriarcha Iacobus,& filij eius, habitarunt.
In subiecto monti pago Larcha, Ec clesia mater est, mul- tarum fliarum. Vnde præter Abbatem Monasterij, Pastor quoqʒ& Diaconus eius curam gerunt. Quorum duo posterio- res, tum matri, tum filiabus, alternis vicibus o peram, in pa- scendis læto Euangelij pabulo ouibus, fideliter præstant.
Ad Occidentem versus, Schorndorfsuim& VVaiblinga, nee non Imperialis vrbs Esselinga, sita sunt: ad Septentionem autem, Ebersperga& Murrhartum.
vallis Rem- Vallis Rempsana, vtrinq; pratis ameenissimis atque fer-
sæ.
tilissimis ornata est: nec minus hortis fructuosis,& perpul- chris, maximè Orientem versus.
Quod ad agriculturam attinet: exigua quidem aua wal- lis ha-
khh tumdeh Hat
uin facto wießke dul Fun u mt 8 ndbiun 6

L rtibus lh. u oOrumm eh mtinuant o Ari mul di modd ul ti nhabettm. b Deus st: q q: verumei. bh— kulisaqun 0 Adelbengl f tumpagi m d fœcund M= vinicch ne eles alu en gyptilan H atunt.
A ter est y Mer tetij, t. rd uo pole d Deram, ug te estant.
u V Vaiblg . ptentiole
aA isat
DE N dem
mara u ae 15
Scholia M. Crus in suam Irenam. lis habet: sed valde magna sese offerunt, quando ad iuga mon- tium Septentrionalium venitur.
Habet etiam pagus Lorcha, præter fluuium Remsam, plurimos puteos: præterea, viuas ac salientes ex fistulis aquas.
Accedunt aliæ aquæ, ad valetudinem salubres, tuin in- digenis, tum interdum exteris, quotannis, sicut thermæ, aut acidulæ: Das Zolchtnbad/ in vicinissimis pago pratis.
4
Fontes&
za quæ.
Scaturiunt prope Monasterium pagumqʒ;, plures alij sa-
luberrimifontes: quos inter præcipui sunt, Thannbronn/ Hol⸗
lenbronn/ Stainbronn. Quorum primus tantæ præstantiæ est: vt, neglectis omnibus Monasterijaquis, ille rure afferri soleat. Bunt insuper aliquot molendina: die Schweitzermuͤl/ die Seetmuͤl/ die Klostermuͤl/ die Gezenmuͤl/ die Walekersmuͤl. Iufluunt præterea circa Lorcham aliquot riui in Rem- sam: vt, Beutenbach/ Muͤlbach/ Eimersbach/ Walckersbach. Sunt ĩtem stagna quædam, vel piscinæ, circa idem Cœ- nobium.
Aèris autem natura, ibi saluberrima est: ita, vt post ho- minum memoriam, pestilenti infectione contristatum fuisse haudsciatur.
Videtur deniq; Lorcha, quæ Latinè Laureacum dicta est, Alauro nomen habere. Nam lauro arbhore quondam consita fuisse putatur. Quod si cui minus verum videtur: attamen ad
Duces Sueuiæ, Imperatoria olim lauru decoratos(Fridericos,
Henricos,& alios) pertinuit. Sed legantur de Lorcha in An- nalibus Sueuicis plura.
Riuis& lauris hodie νιοονππάuois læta& clara est Lorcha: Abbate ibi Abelo Vinario, Tybingæ verò Doctore Matthia Hafenreffero, Ecclesiæ Scholæque luminibus præclaris: quos
quàm diutissimè valentes,& salutaria munia obeuntes, Opt. Max. Christus conseruet. Amen.
8 I 461
Molendiat
Riui in Remsam.
cli cle: mentis.
Lorchæ n. Men.
Ad uοντνS 1
0 2

c gt 110 1. 0 pa
Au 0 l
eh gu
n
. 8
Imp. Phil
4. crusj in suam Irenam.
2
* * 0 . 2 * O EN O 2 * * 2 2 * 8 2 rg
Augustæ Irenes.
.
2 2 2 J 2 25 „ r 5 2 n
e
W eee
APPTEN-·
e. N 2. 7 4
N 70 D 3
8———— 5 5 7 88. 2 775 ff B KT.
10 ö . J
—
Mee 3 d
11
U
I
e
7 5411
5 0 4 rm
1
. ee e 5 62.—. 0 N
. A ,
7 75
7 7
a
ee
2—
e.
0 4 CPCCCCCCCCCTTTTbCTTCTTTTTTTT 5 8 3 5 5. 9 8 8
ia cum puero lesu, in Sole.
ia Lorchæ, S. Mar
nsign
1

Scholia M. Crus in suam Iremam. 4 APENDICVVL A. 5 5 XIx constantinopoli veterior quædam I R EN A, circa annum Irena Seba. Christi nao. qua nupta fuerat andronico Comneno, fratri Manue- stoerato- lu, qui ab ann lz. vque ad lib. imperauit. Dicta fuit c isghαοꝰ 925
Ar Hf l, Augusta Domina, quæ erat illustru dignit as. Mortuus au- tem erat vir eius Andronicus, antequam Imperium capesseret Manuel: gui postea Alemannam vxorem habuit, Comiti Sultabachij(in superiore lena Ale-· palatinatu Berengarij F. cui Berchta nomen erat: sed postea ipsa quoques (Manueli nupta) rene appellata fuit. Ad Sebastocratorissam autem, Constantinus Manasses(primò Philosophus, postea Metropolita Naupacti, e di Lepanto) Chronicon pult herrimum( versibus politicis, siue vulgaribus) 35 scripsit: credo tùin, cum iam esset vidua. Semper ea studiss& lectioni de- dita erat. vt in Proœmio scribit Manasses.
o d NN GLT, N G% ονοοοοτπτπ’α:
Abel, νννανον,s, N N, Y Sο,ðs:
BiRHNνỹů e ααανανιν,—. Ze Toi N,
Ke YVντ%ν,ẽ˖ẽt vis Cjs, d c, x⁰οο Ne.
Tu Regio animo,& doctrinæ studiosißimo, pradita: semper cogni- tionem eruditionis& sapientiæ sitiens, in libros intumbendo tabescu, de- 8 litias ex Scriptij assectas. Itaomne tempus vitæ, tibi instudijs exigitur.
Quapropter illius celsitati Chronica sua(de Regibus& Impp.) iam inde ab initio Mundi, ad illa ferè vsque tempora, perducta, deditat.
Liberalitatem denig ipsius, pro tantis laboribus declaratam, his verbis pradicat.
LaaHαννννντν Ye Nu 186 E role F471 bs,. te A pro laborib Jog iet co, V I ν,jCU gον:νοτνοον= n, eU vet, ig ιννν,ẽe docterum,
Studiesa Domina.
Mul
11
„. ö f* emuneta- Mes ptecs, Sg gc Sog iνονον, UE S uν 0s. Nostyos N lommen- tio.
tatione rerum, labores, mag norum tuorum munerum liberalitas recreat: & sepe essusa in nos dona tua, astum defatigationi& ærumnarum no- strarum, velut quadam roris aspersions refpigerant,& c. Hæc tu, reue- ende vir. P tinam verò etiam Crusij labores(maximi, atq; continui: Dei honorem,& iuuentutis vtilitatem, quærentes) tam liberalem lrenam, aut lrenaum, haberent. G ENEALOGIA BREVYIS. Alexis cemnenus] C.
Caloloannes Imp. Aus. 0 Maauel Imp. 14. Jueui Cõ- ö N Imp: logo. 1 Cuius soror erat An- ö radi III. Imp affinis. 2— X„ 10 1„ Alexiadem 9 Andronicus Sebastocrator: 5
Irena. J historiam scripsit. cuius vxor fuit hæc muni-
flica Irena. a 8 2 E ILV.

Seholis A. crusß in suam Ireuaw.
F e 1 Jͤͤ ꝓ. f!
Ix Me. EHILI VM.
Al ve d= ere ruęcοναεα u 1 Sch, Heαννν,s, Y αοον,εν, i] o, aαννν˖ D Eg N j, 5 qua b¹,)arelg xedbet: vb d dee νib. ti. 5 Inclytus hic primi Friderici natus humatur, 6 N Illustri Rex Romanus virtute Philippus.
e Cuius Bambergæ scelerata cæde perempti,
0 Corpus Spira tegit: mens, aurea poßidet astra.
IN AVGVS TAM IRENEN.
Eybaq xUõννιννé EIgnvns bs de u (Tic ręæxss Maęlas) d B“ pu:
y S dg flv Le, Zobncle iL N Abe n: avi dg be S» e,PA rey.
Hic Mariæ Græcæ(clara lrena) ossa quiescunt:
Romani Regis quæ, chara marita Philippi:
Stirps quam Græca dedit, sed bumauit Sueuica Lorcha: Coniugis extinctam lugends funus acerbum.

E DS l E r E
. 1 O DIS MVSICIS ETE CZTMHASEI AN ATK Ea COMTOSITA. ET STATIM OST ORA. tionis recitationem, à Musicæ Proféssore M. Samuele Ma- garostipendisq; illustris adolescentibus, ben? ibidem cantata.
1 E PIT AP HI VM
2 IMP. PHILIPPI, S EX VO CIIð Võ,
VVO IT. RAVHI, MySs ICI Ar vp II- lustrissimum Principem VVirtemberg. D. L V- DO VICVM, 26. Aug. 1589.
1 J. E PIT AHP HIV AV STAR INE. —— i NA. HOHEN STAY FF 1200s. XE.
Sept.(20. Aug.) atatis circiter 30. anno defuncta. Quinꝙ vocibus V OL F. RAY Hl.
7. Iul. 1589. 2 Oz IIT HI rIVS ET DOC TVS SENEX D. Rauhus, exeunte mense Febr. 15535. Stutgardiæ, Mart. 1. humatus. 1 pid Or. Her(,.
i 2 f. 3 2 24 E. Su A. 2. e L l

48
e 4**—————— 1 . 1— 5 n ——
erer rene, base un 9——„n 4
N 8 K- N 2.* 7
N E 8..—
r— ie a eee ee eee e— 2
N 75
Inclytus hic
primi Fri- derici na-
4
898
tus humatur,
5 3 3 1 1 1 N r
illa- fkri Rex Romanus
CAN TVS II.
2.
FEE 7 e k
2
e En
0 f In
chhtus hic primi kriderici na-
Er re e eee—— . 3
.. 5 1 e*„
tus humatur, illu-
— 9— N
4212—.—
55
ri* 5 Rex Ro-
CO RATE O X
3 2——
1 8
nr
42
r
—— dN= e
. ˙„ 3
Inclytus hic primi Friderici natus 3 tur, Inclytus hic
primi Friderici na-
4 AE A .—.
tus humatur, illustri Rex Romanus 3
9——ũ—36ö———— 7 5 — ä— .* 1 8 5 22 2 9 N
I. SAN TIO IMP. HI IPP I
N! 1
——————ꝛ—ðv’1 1————

4 T
f ＋ 9 N Inclytus hic primi R SER N eee eee BN NA
. 18. 3 40. laftri 8 9 3
tus huma- uur, Rex RG.
.* 2 2 2——.— 28— 5 4 5 2.——. F 2 N 52—. eee keene 8 a — N R. ee 55 een 5— 8 1* I. 6.* f f 5 8— 2. N SFFFFCCCCCCCCCCCCC 7** 5 9 5 5 5 5 3.
3
5 9 1 2„ů˖ e de bra,. e e e eee kae. n Une n
natus huma-
3 FZZ K TTT
6863632— 25 8
8 7. r
Juclytus hic primi Friderici
ur, illu- stri Rex Roma-

e Virtu- te il 0 21 ene pe*
FREE ＋.— 5 5— r— n
3. 3——. 7 110———. edle 21 10. Philippus. Cuius Bamberge il: tele e f
8 II
1 3 2 ii 3 e 1— N N W 0 15 1— 8 2———
— 8 8 e
1
5 P- S 8— 3 SE N 2 N 5— 2221 L
**
virtu- te Philip- pus..
——
0 8 2 e ge 2 cede peremti,
1 10 g—— 5 2 5 1217 2. 7 15
————
7 I.
e nauus Bvurtute Philippus. 21 Cuius 00 g „ I ü 2 ee 0. 5 —̃ falle. ne 21 1
* 101 9 1

————
2 22
—.! —
— r
*— 2 9*
Pi.
8 emti,
1**
ö 2 4— .* 1— 41— 4——.—
e ene dene Lauser d 8
manus virtute Philippus. 17 Cuius Bam-
e eee de e eee e See eee
2—
—— 4——.—
I
ber- ge scelerata fcelerata cæ-
5 4 FAN . 7 77 71 14 N 8.—
. ee ue ee—ůů
Romanus wirtute 3 27 virtu-
. 13 N 2 5 2—— 1
ee e—— e 5— S eee 1 J
* f f 8
te Philippus. Cuius Bambergæ sfce le ra ta cædle
B AI IS.
nus Romanus virtute Philippus, Phi- lippus.
*—.———
cuius Bambergæ scelerata cæde scele-

—— c . tuens aurea 5 astra, pos sidet astra, SANTVS II.
3 — R- 5— f e R scelerata cæde peremti, corpus Spira te- Lit: Mens — 755—— 0 N 7 5 IE 14* l 1
aurta 3 mens aurea 3 astra, 512
CO XTRNAT EN OR.
4* 5 * ö 1* 5 1. 8„ e PS 2 1 2 5 1. 2— J 25 7 nee. 5 1 1 1 1 2 8 1
5 1 23———
peremti, corpus Spira 5 1
E
77:7... .—.* 8 7

D 3 3 b 1
el 4 2 e ee ee
„ bit. peremti]: corpus Syira tegit:
menus aurea possidet a- 1 posider astra,
* 125 4 3 8—. 4—.—..—.
ͤ———2 1 1 ＋ I 5 ——— 9. 3— 9 ee C e WiN 2 2 eee
.— ra ta cade 2 corpus Spira egit:
E12—— 8 3 W . ä ens, au- rea 57 275 5 7 astra, 1 5 1 8
B Ao Fu.
A g 2 batsanzen beg— 2 8 e. 2
2.—.— 825 iE 0 8——
—— ̃ N ect dere eee sg des Ben Reer 2 a0 n eee, e 8 e e ö
— yata cee peremti, 0 1 5
970 22— eee. 3 A 2 2 3 888—— 4 25 4 f 5 3 U 3 ＋. We —— 2888 0
— cn, au rea 72 4 2 2 7555 4er
5885

1 posfidet a- stra, a. Air ö 0 AXT II
355
5
—. e
4 stra poßidet a- stra, 1
14
2 8 JZ 8
10 ö 14 ee e eee 2 8 eee 2— 3 10 0. 82880 5 i f n 3 ö— e 5 N 55 f A ee 0 cen g eg*
Astra.

TX
855
ieee
. e
1 paosidet 2

caN r 10 A Vos 77.
FFP——
04 NI 9.
.
—
VVV 2
N 5 e
2 e ce, 80 Ari
e— 88 l
1175
4 Græcd, Mariæ Græcæ, claræ Irenæ,
* 7 ö 1 ö 1 1 7 4 1 5 5 1 8 9 * 3 1 5 3 5 4 1 ö
* e ee
.
2 e Romani Re-
1 8. 5
I
—
TH..
18 ————————— 41—— E ＋ 12 4—1 2 Hic Mari- 4 Gra- ca, hic Mari. 4 Gra- fn 5 1* N nz He. ne, it 22 22 Romani ke.
ENR.
n.——.
2 5 er, a. 7———— 2 a e e b 7 3 bn— ä 5 eh eee ——————ę—d e e e W een Bb bee eg We S, N Nasr 5 A Hic Mari- 4 Graca, 5— 5— een ee eM
n
f
5 e 51 2 — 1 N 5
eee
claræ Irena, 37 G quie-
5 N 1
3. 5 3
—
——————.—1.
Ro-
E 17
— 7

1: Dman f.
4
——
—
r 1
3
4 Cratæ, Ma-
— 4 ＋
1
———
—— 5* 3
riæ Græcæ, claræ Irenæ,
2 488 V. 8
e-. 22 2 Nee—
f.
5 27: 1 7. ee
2 ee eee eee eee— 3 3. 3. eg gh 2 2——. 2 N-. AA 5 e we 22 e 1 N a Been eg eee ee b 8—— f 2—
Hic
AMariæ Græcæ. 272
„TTT . ce
——.... —.- eee eee 1 58* 1 ee— 8 CC
claræ Irene,
Gl quiescunt:

1
c 4ιτπντν
e
1
Philppi:
ILT V.
1
e * ee i 95, 2 e 8 4== 2 2 2. r 2 f 2„ Stirps guan r
E
g, Romani
Regi
N chars marita Philip-
quæ chara ma-
N 2
„ g 1. 8 30008 J))—
rita Phil. p. pitsStirps quam Græca dedit, sed
! ä EN
A
quæ cha- ra marita eee quæ 8
1 marita Philippi: Stirps quam Graca dedit, dedit,
8. 3 1 f
5 55 F a0 8 2———.— 5— 33 e 2 ee S 5 2 4 144 4 4 eee—.
sed
44——.........—:...—ñfů —jIp ¶ů Ä—— 1

arif al.
— 7 3
1 * ——*
————
n Alditsi
9—.—
4
———
phil gutchi
———„
81
27 V 0
Romani Re-
7 8
chara marita Philip- pi: Stirps zuam Cræca de- dit, ses 5
5 4 C S.
5—ç—
nia- ni Re- gls, Regis, quæ cha-
2 2 23 ＋ 8 eee 9 ee
2 7 2. 9. N en 2 e
2 ee eee, 8 e eee eee 3 e eee*
ra marita Philippi: sSnipsquam Gra- is dliedit,

CAN V iN N 75. 8
———
1 b humauit, Sueuica Lor cha, 7 Sueuics Lerche 1 8 vun
a— vWu2—
i i
gn extinctum lagendo, lu gendo, funus acerbum, 115
A I. F.. ä. be
1 f
humauit, sed humauit, Sucuica 3.10 5 1 Coniugis extinctam,
555
5 1 N 5 3 a ee eee— 7 N
5 Conigi extinctam, lugendo, lugendo, 7— acerbum, 1:
a 25 8. 851 J. 8——. 0 1—* 14•7 15 ..— N
ß een* Snueuiea Lorchu- 2 eee ee
„„ e 4 1 10 e ee 2— ber 2 ö e 4 10 1 0 r—
5 4 11 400 5 34 ö 5 111000
8 6
. 55 10 ö 9 5 80.
E EEE.

1
— 1 1 B 9 3 11
——— 3 ——
Sueuica Lorcha:%% 11: Copiu-
S 777115 i i
g extiudtam i: lugendo funus acerbumꝛfunus acerbum, 1
8 17 ＋12 71* 2— e 2
4—
ed lumen Sueuica Lerche,— gueuica.— chu. 1 8 51 A 5 i E
gu extinctam lugends: funus acerbum funus aterbum, 25

—..
funus acer- bum. t:
E
R
wee eee 0 eee eee eee 5 e* Ga E Se ö 5. 41. 5 n 3— 8 1 N i— n—— A AEN————— 2 ö ev 855— 2 2 8 1
.*—— ü— enz n an gcerbum. 5
e dai ati

Fu- nus acerbum. /: 77
LAIV DGS V LIE.
„
D. B AS I L. HE X A M. X. ——— K. 5 v geg 75 14 eiuer had hie dau, 6d aui. 2 lioios ainhon, 0 eic cict lecu, al dgeral: 5 ard xn, d dAuo let. Maj dr Le deyl⸗ 61. H. d ve org e — Ju v quverbv l. Mulier non minis secundum imaginem Dei i facta est, quam vir. Idem eit vtriustʒ seuus honor: æquales, virtutes: condemnatio similii Ne dicat ipscr se 828 mam 5 yirtutis actionem) esse.Imbecillitas carnis vi animo compensatur.
IO HANNES 2 O NAR 1 O M O 3.
Imp. Tlicuphilus(qui G00. Shri vixit) contemplans incomparabilem formam Nica- siæ virginia inguit: R x qorcunds 5 ben 72 gala: amuliere malum profluxit. Re spondit illæ placidè, modesto cum rubore: A M I M queue rn Ct nd uei ⁊sotat per mulie rem etiam tat uxiunt meliona. Interitus, per t ransgresi jonem Eu: saluus: per Filium Mariæ.
7. 90

——ũ—'
ä
MVS ICA, LVCTVIQVO.-· QVYVE INS ERVIENS. 5 In funeribus adhibebantur aA, tibicines: fiebilibus modis commiserationem au-
ditorum excitantes, Matth. 9. N 0 1. 0 0 0 0 0 1 4A 7 4 Hierosolymit ani conducebant plurimos tibicines, luctus incentores: didi EN
auI. Ioseph. 3. A ds. 50.
Hectori ad corpus statuerunt v dd ds, Ogelroy CAE benen 55e S t. Iliad. 24.
FORT VNA HVIVS OK ATIONIS.
I. Phorcensis Schola Recbor: vir doctsimus, elegans pocta, C A R O L VS CARI- sTorHORVS BEIER Vs: Ral. April. Icq. IAE N Iecliaus-inquit, tanta sum
delectatione perfusus, propter rerum copiam,& verborum elegantiam(4e Ne, dei.
rec diliuis liesbs) vt facilè perspiciatur, quid de tuo Sueuico opere nobis polliceri debeamus.
Cantionem verò a N holsg. Rhau adiectam, cum discipuli cecini: qua harmonia mellit am dul-
cedinem sensi:id est, e 20 her, ul, Ollit senex g. Iull. li. Aliud, ev ο⁰.t
I I. Durlaci Med. D. PRILIT TVS ScHROFIVs, 12. Iun. gz. scribensOra- tionem tuam, inq uit, de Irena Panegyricam, aliquot viri literat is illustrißimi Principis Con- siliaris,& Theolog is, ostendi: quibus supra modum placet. Nam& pigmentisOratorijs ornata elt:& sententijs grauisimũ re ferta: planesqʒ Cleant hs olere lucernam mihi videtur.
III. CI. vir, V. I. D. NI¹OLAVS VARENBTLERVS P. Ilustrisimi Principu,& Tubing. Acad. Consiliarius(qui hoc y. anno, ætati Lx XXIII. 4 Ait) dicebat 25. Ian. 93. hilari frontè, se statim Irenam perlegisse. Esse pulcherrimam Orationem. Laudabat inprimis Dictum Naciani( sup. pag. ii.) dicents, etiam Reg e personis conuenire eruditionem.
III I. ornauit denig Domina Ix E N A, per illos, quibus dedicata fuit, generosos&
nobilißimos adolestentes, auctorem insigni poculo argentes, operculato,& sut locis in aur aii.
—
N